จักรพรรดิ์ของประเทศญี่ปุ่นในปี2018 มีชื่อว่าอะไร?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
จักรพรรดิอะกิฮิโตะได้มีพระราชกระแสรับสั่งต่อประชาชนในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ซึ่งมีความนัยถึงการสละราชบัลลังก์ให้แก่มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ พระราชโอรสองค์ใหญ่[1][2] และในกรณีเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้ว ก็จะต้องมีการแก้ไขเพิ่มเติมกฎมนเทียรบาล คณะรัฐมนตรีญี่ปุ่นคาดการณ์ว่า จะสามารถทูลเชิญเจ้าชายนะรุฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ได้ในวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2561[3] โดยจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ล่าสุดที่สละราชสมบัติ คือ จักรพรรดิโคกะกุ เมื่อ พ.ศ. 2360[4][5]
จักรพรรดิญี่ปุ่น
บทบาทของจักรพรรดิญี่ปุ่นในประวัติศาสตร์ ได้เปลี่ยนแปลงจากบทบาทเชิงสัญลักษณ์ในพิธีการส่วนใหญ่ตลอดจนบทบาทผู้ปกครองจักรวรรดิที่แท้จริง นับแต่การสถาปนารัฐบาลโชกุนครั้งแรก ใน ค.ศ. 1192 ซึ่งไม่บ่อยครั้งที่จักรพรรดิญี่ปุ่นจะทรงเป็นผู้บังคับบัญชาในสนามรบ ต่างจากพระมหากษัตริย์ตะวันตกหลายพระองค์ จักรพรรดิญี่ปุ่นแทบไม่เคยถูกแทรกแซงจากอำนาจการเมืองภายนอก โดยระหว่าง ค.ศ. 1192-1867 โชกุนหรือชิกเก็ง ในยุคคะมะกุระ (ค.ศ. 1203-1333) เป็นผู้ปกครองญี่ปุ่นโดยพฤตินัย แม้พวกเขาได้รับแต่งตั้งโดยจักรพรรดิในนาม เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 สำนักพระราชวังอิมพีเรียล ได้ประการว่าสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 เนื่องจากทรงเห็นว่าทรงอยู่ในวัยพระชราภาพ อีกทั้งพระพลานามัยที่อ่อนล้าลง ทำให้ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจได้ยากลำบากขึ้น และจะทรงเปิดทางให้ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ขึ้นครองราชสมบัติแทน  จักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นราชาธิปไตยแบบสืบสายโลหิตสืบต่อกันมาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก[2] ในนิฮงโชะกิ หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่แปด กล่าวว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ผู้เสด็จสู่พระราชบัลลังก์เบญจมาศนับแต่พระบรมราชชนก จักรพรรดิโชวะ (ฮิโระฮิโตะ) สวรรคตใน พ.ศ. 1989 จักรพรรดินิมเมียว
จักรพรรดินิมเมียว () จักรพรรดิองค์ที่ 54 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิซุโตะกุ
จักรพรรดิซุโตะกุก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ () จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์สะกดแตกต่างกัน จักรพรรดิฟุชิมิ
ต่อมาในปี พ.ศ. 1844 อดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพ้นจากตำแหน่งโฮโอเมื่อจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงถูกกองทัพของราชสกุลไดกะกุจิบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายคุนิฮะรุ พระญาติจากสายไดกะกุจิซึ่งเป็นที่รัชทายาทขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อเป็นจักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ก่อนจะขึ้นสืบ ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายนะรุฮิโตะ ( , ) ซึ่งพระนามของพระองค์เป็นพระนามเดียวกับ มกุฎราชกุมารนะรุฮิโตะ รัชทายาทองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองพระองค์เขียนแตกต่างกัน สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จักรพรรดิโชวะ เสด็จสวรรคต เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นต่อทันที ตามโบราณราชประเพณี และมีการมอบของสามสิ่งในพระราชพิธีนั้น จักรพรรดิโทะบะ
สมเด็จพระจักรพรรดิโทะบะ () เป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ที่ 74 ครองราชย์ในช่วงปี ค.ศ. 1107–1123 จักรพรรดิโคะโนะเอะ
จักรพรรดิโคโนะเอะ ( , , 16 มิถุนายน 1682 - 22 สิงหาคม 1698 , ครองราชย์ 1685 - 1698) จักรพรรดิลำดับที่ 76 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ที่ครองราชย์ตามระบบอินเซ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ
จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ () จักรพรรดิองค์ที่ 100 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น และจักรพรรดิองค์แรกหลัง ยุคราชสำนักเหนือ-ใต้ ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้ ฟุจิวะระ โนะ เซชิ
ฟุจิวะระ โนะ เซชิ () จักรพรรดินีแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิซังโจ และเป็นพระมารดาของเจ้าชายอะสึอะกิระหรือ โค-อิชิโจ-อิง องค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ ราชวงศ์ญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ (พระจักรพรรดินีในรัชกาลปัจจุบัน) มกุฎราชกุมาร และมกุฎราชกุมารี (พระราชโอรสองค์ใหญ่และพระชายา) เจ้าหญิงไอโกะ (พระธิดาเพียงพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี) เจ้าชายอะกิชิโนะ และเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ (พระราชโอรสองค์กลางและพระชายา) เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายอะกิชิโนะและพระชายา) เจ้าหญิงคะโกะแห่งอะกิชิโนะ (พระธิดาองค์กลางในเจ้ชายอะกิชิโนะาและพระชายา) เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ[1] (พระโอรสองค์เล็กในในเจ้าชายอะกิชิโนะและพระชายา) เจ้าชายฮิตะชิ และเจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ (พระราชอนุชาและพระชายา) เจ้าหญิงยุริโกะ พระชายาในเจ้าชายทะกะฮิโตะ (พระชายาในพระปิตุลา) เจ้าหญิงโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ (พระชายาหม้ายของเจ้าชายโทะโมะฮิโตะแห่งมิกะซะ พระโอรสองค์ใหญ่ในเจ้าหญิงยุริโกะ) เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโทะโมะฮิโตะ) เจ้าหญิงโยโกะ (พระธิดาองค์เล็กในเจ้าชายโทะโมะฮิโตะ) เจ้าหญิงฮิซะโกะ พระชายาในเจ้าชายโนะริฮิโตะ (พระชายาหม้ายในเจ้าทะกะมะโดะ พระโอรสองค์เล็กในเจ้าหญิงยุริโกะ) เจ้าหญิงสึงุโกะแห่งทะกะมะโดะ (พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าทะกะมะโดะ) ศักราชของญี่ปุ่น
ศักราชของญี่ปุ่น หรือ เน็งโก () หรือ เก็งโก () หรือ รัชศก คือ การเรียกช่วงปีในรัชกาลของจักรพรรดิญี่ปุ่นแต่ละพระองค์ ปรากฏหลักฐานว่ามีการใช้ครั้งแรกในรัชสมัยจักรพรรดิโคโตะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 36 สืบเนื่องมาจนถึงปัจจุบัน จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
หลังจากนั้นจักรพรรดิซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะและจักรพรรดิคะเมะยะมะก็พยายามจะอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศจนกระทั่งปี พ.ศ. 1935 จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ ( , ) จาก ราชวงศ์ใต้ ซึ่งสืบเชื้อสายมาจากจักรพรรดิคะเมะยะมะได้ประกาศสละราชบัลลังก์ทำให้ จักรพรรดิโกะ-โคะมะสึ ( , ) จาก ราชวงศ์เหนือ ซึ่งสืบเชื้อสายจากจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะได้ก้าวขึ้นเป็นจักรพรรดิญี่ปุ่นแต่เพียงพระองค์เดียว จักรพรรดิซางะ
จักรพรรดิซะงะ () จักรพรรดิองค์ที่ 52 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิเมจิ
สมเด็จพระจักรพรรดิมุตสึฮิโตะ () พระนามตามรัชสมัยคือ จักรพรรดิเมจิ () ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 122 ของประเทศญี่ปุ่น ครองราชย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1867 ด้วยพระชนมายุเพียง 14 พรรษาจนเสด็จสรรคต ญี่ปุ่นได้ก้าวขึ้นมาเป็นชาติมหาอำนาจในรัชสมัยของพระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น () ประสูติเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ปัจจุบันอภิเษกสมรสกับมะซะโกะ โอะวะดะ มีพระราชธิดาด้วยกัน 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าโทะชิ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ () หรือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508 ปัจจุบันอภิเษกสมรสกับคิโกะ คะวะชิมะ มีพระราชโอรส และพระราชธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงมะโกะแห่งอะกิชิโนะ, เจ้าหญิงกะโกะแห่งอะกิชิโนะ และเจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ อดีตเจ้าหญิงซะยะโกะ เจ้าโนะริ () ประสูติเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2512 ต่อมามาสมรสกับสามัญชนนามว่า โยะชิกิ คุโระดะ เจ้าหญิงจึงต้องสละฐานันดรศักดิ์ตามกฎมณเฑียรบาลของญี่ปุ่น และเปลี่ยนชื่อเป็น ซะยะโกะ คุโระดะ () ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ตามกฎมนเทียรบาลของราชวงศ์ญี่ปุ่น ปี ค.ศ. 1947 ในราชวงศ์จะมีการเรียงลำดับพระบรมวงศานุวงศ์จากสูงสูงไปต่ำสุด เช่น สมเด็จพระจักรพรรดิ (), สมเด็จพระจักรพรรดินี (), สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวง (), สมเด็จพระราชอัยยิกา (), มกุฎราชกุมาร () และมกุฎราชกุมารี () เป็นต้น จักรพรรดิญี่ปุ่น
ในปัจจุบัน สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นมีพระราชกรณียกิจต่าง ในฐานะพระประมุขแห่งญี่ปุ่น อาทิ ลงพระปรมาภิไธยในกฎหมาย ประกาศ หรือเอกสารทางราชการ เป็นองค์ประธานในพิธีกรรมหรือพระราชพิธีหรือรัฐพีธี ตลอดจนเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมพสกนิกร รวมไปถึงพระราชทานคำปรึกษาในด้านนโยบายของรัฐบาล จักรพรรดิโกไดโงะ
จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ () จักรพรรดิองค์ที่ 96 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิเท็นจิ
จักรพรรดิเท็นจิ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 38 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น พระองค์ครองสิริราชสมบัติระหว่าง 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 668 – 7 มกราคม ค.ศ. 672 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
เมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2559 สถานีกระจายเสียงแห่งชาติเอ็นเอชเค รายงานว่า สมเด็จพระจักรพรรดิเตรียมการสละราชสมบัติ เพื่อประโยชน์ต่อพระราชบุตรพระองค์โต คือ เจ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่นภายในอีกไม่กี่ปี โดยทรงอ้างถึงพระชนมายุขององค์มกุฎราชกุมาร การสละราชสมบัติในราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่ปรากฏมานับตั้งแต่ในรัชสมัยของจักรพรรดิโคกะกุ เมื่อปี 2360 อย่างไรก็ตาม เจ้าหน้าที่อาวุโสของสำนักพระราชวังญี่ปุ่น ได้ออกมาปฏิเสธข่าวดังกล่าวว่า ไม่มีแผนอย่างเป็นทางการใด ๆ สำหรับให้สมเด็จพระจักรพรรดิสละราชสมบัติ การสละราชสมบัติที่อาจเกิดขึ้นสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินั้น จะต้องมีการแก้ไขกฎราชวงศ์ ซึ่งในปัจจุบันยังไม่มีข้อกำหนดสำหรับการกระทำนั้น[6][7] เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม 2559 สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระราชดำรัสสดผ่านทางโทรทัศน์ ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่พบได้ยาก โดยตรัสย้ำถึงพระชนมายุที่มากขึ้นและพระพลานามัยที่โทรมลง[8] การที่มีพระราชดำรัสผ่านโทรทัศน์ครั้งนี้จึงตีความกันว่า พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะสละราชสมบัติ[9] ตามข้อมูลของรัฐบาลญี่ปุ่นระบุว่า เพื่อหลีกเลี่ยงการแทรกแซงกฎราชวงศ์และกฎการสืบราชสันตติวงศ์ จึงมีการพิจารณายกเว้นเป็นกรณีพิเศษครั้งเดียว ซึ่งเปิดทางให้พระองค์สละราชสมบัติได้ ซึ่งคาดว่าจะทรงสละราชสมบัติในวันที่ 31 ธันวาคม 2561[3] สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้เสนอร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ซึ่งมีผลเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้นต่อสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้และได้มีการนำเสนอเข้าที่ประชุมวุฒิสภาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และที่ประชุมวุฒิสภาก็ได้ผ่านกฎหมายฉบับนี้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 – เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับช่วงครบรอบการครองราชบัลลังก์ปีที่ 30 ขององค์จักรพรรดิ จักรพรรดิโคเมียว
จักรพรรดิโคเมียว ( , ) จักรพรรดิผู้อ้างสิทธิใน ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ พระองค์ที่ 2 จาก ราชสำนักเหนือ ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น โดยครองสิริราชสมบัติระหว่างปี ค.ศ. 1336 - ค.ศ. 1348 จักรพรรดิโกะ-คะชิวะบะระ
จักรพรรดิโกะ-คะชิวะบะระ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 104 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรวรรดิญี่ปุ่น
จักรวรรดิญี่ปุ่นเข้ายึดครองแมนจูเรียเมื่อปี พ.ศ. 2474 แล้วสถาปนาประเทศใหม่ "“แมนจูกัว”" พร้อมกับให้จักรพรรดิปูยี จักรพรรดิองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์ชิงขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งแมนจูกัว แต่เป็นเพียงจักรพรรดิหุ่นเชิด ไม่มีอำนาจในการปกครองตนเอง อำนาจการปกครองทั้งหมดล้วนอยู่กับญี่ปุ่น แม้พรรคก๊กมินตั๋งและนานาประเทศไม่ยอมรับรองแต่กลับมีการเจรจาสงบศึกในปีเดียวกัน โจคิว
โจคิว () หรือ โชคิว ปี รัชศก ของ ญี่ปุ่น หลังจากปี เก็มโป และก่อนปี โจโอ โดยรัชศกนี้อยู่ในช่วง เดือนเมษายน ค.ศ. 1219 - เดือนเมษายน ค.ศ. 1222 ตรงกับรัชสมัยของ จักรพรรดิจุนโตะกุ
การสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิจุนโตะกุครั้งนี้เกิดขึ้น 2 เดือนหลังจาก สงครามปีโจคิว ทำให้พระองค์มิได้รับการยอมรับว่าเป็นจักรพรรดิจนกระทั่งปี ค.ศ. 1870 ในรัชสมัยของ จักรพรรดิเมจิ พระองค์จึงได้รับการรับรองขึ้นเป็นจักรพรรดิอีกครั้ง สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ จักรพรรดิมมมุ
จักรพรรดิมมมุ () จักรพรรดิองค์ที่ 42 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิซังโจ
จักรพรรดิซังโจ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 67 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น จักรพรรดิโคกะกุ
จักรพรรดิโคกะกุ (; ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 119 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศระหว่าง ค.ศ. 1779–1817 เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ได้สละราชสมบัติแล้ว เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร จะทรงเข้ารับพระราชสมบัติและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเดือนถัดไปทันที ฟุจิวะระ โนะ ทะชิ
ฟุจิวะระ โนะ ทะชิ ( ; 1683 – 19 มกราคม 1745) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นซึ่งในครั้งแรกพระองค์เป็น จักรพรรดินีรอง หรือ โคโง () ใน จักรพรรดิโคะโนะเอะ กระทั่งครั้งที่ 2 พระองค์ได้มาเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดินิโจ ทำให้พระองค์ถูกเรียกว่า จักรพรรดินี 2 รุ่น โดยพระองค์เป็นธิดาบุญธรรมของ ฟุจิวะระ โนะ โยะรินะงะ ขุนนางที่กำลังเรืองอำนาจในราชสำนักขณะนั้น จักรพรรดินีเก็มเม
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็มเม (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 43 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระนางอภิเสกสมรสกับเจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางครองราชย์เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 707 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมมมุ และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดินีเก็นโช จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ (, 1831 - 1879 , ครองราชย์ 1841 - 1844) จักรพรรดิองค์ที่ 93 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ยาซูโอะ ฟูกูดะ
นายฟูกูดะและคณะรัฐมนตรีของเขาเข้าดำรงตำแหน่งอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2550 ภายหลังจากนายฟูกูดะได้รับการโปรดเกล้าแต่งตั้งจากสมเด็จพระจักรพรรดิในวันเดียวกันนั้น[1]ซึ่งตามมาตรา 6 ของรัฐธรรมนูญญี่ปุ่น สมเด็จพระจักรพรรดิจะทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯแต่งตั้งนายกรัฐมนตรีตามการเสนอชื่อของรัฐสภา[3] จักรพรรดิอิโตะกุ
จักรพรรดิอิโตะกุ () จักรพรรดิองค์ที่ 4 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิโคโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุทรงเป็นมหาราชของญี่ปุ่น พระองค์ท่านได้สร้างวัดหลายแห่ง และทำให้ศิลปะสมัยนั้นเจริญรุ่งเรืองมาก ทรงตรากฎหมายขึ้นมาหลายฉบับ นอกจากนี้จักรพรรดิโคโตกุยังเริ่มใช้ปีรัชศกเป็นองค์แรกซึ่งใช้มาจนถึงปัจจุบัน จักรพรรดิโชวะ
ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระบรมอัยกา สมเด็จพระจักรพรรดิมุสึฮิโตะ (เมจิ) เมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 พระราชบิดาของพระองค์ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ก็ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ" (ไทโช) ทำให้พระองค์กลายเป็นองค์รัชทายาทตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น[2] ในขณะเดียวกัน ก็ทรงเข้ารับราชการในกองทัพบกและกองทัพเรือในยศเรือตรี ในตำแหน่งนายธง และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสายสะพาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 ทรงได้รับการเลื่อนยศให้เป็นร้อยโทแห่งกองทัพบก และเรือตรีแห่งกองทัพเรือ สองปีต่อมา ก็ถูกเลื่อนยศขึ้นเป็น พันโท และ นาวาเอก ในปีเดียวกันนี้เอง พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "มกุฎราชกุมาร" ตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457 การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
ต่อมาในวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้อนุมัติรับหลักการร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ต่อมาในวันที่ 8 มิถุนายน ปีเดียวกันสภาผู้แทนราษฎรได้ผ่านร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์และรัฐบาลได้เริ่มขั้นตอนการเปลี่ยนผ่านไปยัง เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น ซึ่งพิธีสละราชบัลลังก์ได้ถูกกำหนดขึ้นในวันพฤหัสบดีที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 จักรพรรดิญี่ปุ่น
ภายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง อำนาจของจักรพรรดิถูกลิดรอนลง จากนโยบายทางการทูตของบรรดาชาติฝ่ายสัมพันธมิตร ซึ่งทำให้จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นกลับไปเป็นอย่างสถานะเดิม ตามรัฐธรรมนูญของญี่ปุ่นฉบับปัจจุบัน ระบุให้รัฐสภาและรัฐบาลรับประกันสิทธิขั้นพื้นฐานบางอย่าง ภายใต้เงื่อนไขในสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น ที่ทรงเป็น "สัญลักษณ์ของรัฐและความสามัคคีของประชาชน" มีบทบาทในพิธีการต่างๆ โดยไม่ครอบครองซึ่งอำนาจอธิปไตย จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม)[1] โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง จักรพรรดิโจะเม
จักรพรรดิโจะเมะ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 34 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น  จักรพรรดิฟุชิมิ
จักรพรรดิฟุชิมิ ( , 1808 - 1860 , ครองราชย์ 1830 - 1841) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 92 แห่งญี่ปุ่นตามกฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ทรงครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 1830 - พ.ศ. 1841 การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ทาง สำนักนายกรัฐมนตรี ได้จัดให้มีการโต้วาทีเพื่อรับฟังข้อเสนอแนะเพื่อนำไปร่างกฎหมายที่ใช้ได้ครั้งเดียวสำหรับจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้น จักรพรรดิโยเซ
จักรพรรดิโยเซ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 57 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น โดยพระนามของพระองค์ต่อมาได้ถูกนำไปเป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 16  จักรพรรดิโก-ซันโจ
จักรพรรดิโก-ซันโจ ( , 3 กันยายน ค.ศ. 1034 - 15 มิถุนายน ค.ศ. 1073) จักรพรรดิองค์ที่ 71 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น  จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ
จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 102 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1428 - ค.ศ. 1464 จักรพรรดินีเทเม
จักรพรรดินีเทเมเป็นธิดาของมิชิตะกะ คุโจ (九条 道孝) กับอิกุโกะ โนะมะ (野間 幾子) ประสูติที่กรุงโตเกียว พระองค์ได้เสกสมรสกับมกุฎราชกุมารโยะชิฮิโตะเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 ต่อมาพระนางได้ทรงเป็นจักรพรรดินีเมื่อพระสวามีเสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 เนื่องด้วยสุขภาพพระสวามีของพระนางประชวรมาโดยตลอด พระนางจึงทรงมีอิทธิพลต่อราชสำนักญี่ปุ่นอย่างมาก นอกจากนั้นพระองค์ยังทรงเป็นองค์สภานายิกาสภากาชาดญี่ปุ่นอีกด้วย จักรพรรดิโยเซ
จักรพรรดิโยเซหรือเจ้าชายซะดะอะกิระได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิเซวะพระราชบิดาให้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อ ค.ศ. 869 เมื่อจักรพรรดิเซวะสละราชบัลลังก์ในวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 876 เจ้าชายซะดะอะกิระพระชนมายุเพียง 7 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนโดยมีการประกอบพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 877  จักรพรรดิโคโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุ (ภาษาญี่ปุ่น: 孝徳天皇, Kōtoku-tennō?) (ค.ศ. 596 - 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 36 แห่งญี่ปุ่น ทรงปกครองญี่ปุ่นในฐานะพระจักรพรรดิเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 645 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654 วันโชวะ
วันโชวะ () คือวันหยุดของประเทศญี่ปุ่น ตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปี เพื่อเป็นเกียรติแด่วันคล้ายวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นแห่งยุคโชวะ (สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะ) พ.ศ. 2468-2532 จุดประสงค์ของวันหยุดนี้เพื่อที่จะปลุกใจสาธารณชนในช่วงที่สับสนของยุคโชวะ  การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
โดยพระองค์ได้รับพระอิสริยยศ โจโค (Jōkō) อันเป็นคำย่อของ ไดโจเท็นโน (Daijō Tennō,จักรพรรดิที่สละบัลลังก์แล้ว) เมื่อสละราชบัลลังก์ส่วนจักรพรรดินีกลายเป็น โจโคโง (Jōkōgo) นางงามจักรวาล 2018
มิสเพิร์ลออฟเดอะเวิลด์ การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2559 องค์จักรพรรดิได้มีกระแสรับสั่งต่อประชาชนถึงพระชนมายุที่เพิ่มขึ้นและพระพลานามัยที่ไม่สมบูรณ์ ซึ่งกระแสรับสั่งครั้งนี้ได้แฝงถึงนัยยะเรื่องการสละราชบัลลังก์ จักรพรรดิเซวะ
โดยพระนามของพระองค์ได้อนุโลมนำไปใช้เป็นพระนามของ จักรพรรดิโกะ-มิซุโน จักรพรรดิองค์ที่ 108 ที่ปกครองญี่ปุ่นในช่วง คริสต์ศตวรรษที่ 17  จักรพรรดิจิมมุ
จักรพรรดิจิมมุ () พระนาม คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น จักรพรรดิในตำนานของญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในพระนามอื่นๆ อีก อาทิ "คะมุยะมะโตะ อิวะเระบิโกะ โนะ มิโกะโตะ" (神日本磐余彦尊) หรือ "วะกะมิเกะนุ โนะ มิโกะโตะ" (若御毛沼命) หรือ "ซะโนะ โนะ มิโกะโตะ" (狹野尊) จักรพรรดิคัมมุ
จักรพรรดิคัมมุ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 50 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น  จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ
จักรพรรดิฮิงะชิยะมะ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 113 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1687 — ค.ศ. 1709 จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ซึ่งพระนามเดิมของจักรพรรดิซะกุระมะชิคือ เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) อันเป็นพระนามเดียวกับ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองเขียนไม่เหมือนกัน สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
อย่างไรก็ตามความรักของทั้งสองพระองค์นั้นได้รับการสนับสนุนจากประชาชนในวงกว้าง โดยเฉพาะชนชั้นการเมืองที่จะแสดงให้เห็นถึงพลังของคนหนุ่มสาว มิจิโกะจึงกลายเป็นสัญลักษณ์ของความทันสมัยและประชาธิปไตยในญี่ปุ่น ที่สือมวลชนเรียกว่า "มิจจิบูม" (Mitchi boom) ที่สุดพระราชพิธีอภิเษกสมรสก็ถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2502 ซึ่งจัดอย่างลัทธิชินโตตามพระราชประเพณี มีประชาชนโตเกียวกว่า 500,000 คน ร่วมถวายพระพรแสดงความยินดีบริเวณเส้นทางเสด็จยาว 8.8 กิโลเมตร รวมทั้งยังมีการถ่ายทอดสดงานอภิเษกสมรส (ถือเป็นครั้งแรกของญี่ปุ่นที่มีการถ่ายทอดสดงานอภิเษกสมรสของจักรพรรดิในอนาคต) อันมีผู้ชมกว่า 15 ล้านคน ซึ่งมีหลายครอบครัวลงทุนซื้อโทรทัศน์มาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ จักรพรรดิโคเม
จักรพรรดิโคเม () เป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 121 ครองราชสมบัติตั้งแต่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1846 ถึง 30 มกราคม ค.ศ. 1867 ประกาศความเป็นมนุษย์
สำหรับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะนั้น ทรงเคยยืนยันแนวคิดที่ให้ถือว่าพระมหากษัตริย์ญี่ปุ่นทรงสืบเชื้อสายเทวะตลอดมา ในเดือนธันวาคม 2488 พระองค์ตรัสแก่มิชิโอะ คิโนะชิตะ (Michio Kinoshita) รองสมุหพระราชวังว่า "จะบอกว่าเรื่องคนญี่ปุ่นเป็นเผ่าพันธุ์เทพยดานั้นเป็นความหลงผิดอย่างไรก็ได้ แต่จะเที่ยวกล่าวว่าเรื่องจักรพรรดิสืบเชื้อสายสวรรค์เป็นเรื่องเหลวไหลนั้น เห็นจะต้องห้ามเด็ดขาด" ฟุจิวะระ โนะ โชชิ (จักรพรรดิฟุชิมิ)
ฟุจิวะระ โนะ โชชิ ( ; 1814 – 10 มิถุนายน 1885) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิฟุชิมิ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน จักรพรรดิโชวะ
แม้ว่าสมเด็จพระจักรพรรดิจะรอดพ้นจากข้อหาอาชญากรสงคราม แต่ทรงถูกบังคับ[8] ให้ปฏิเสธการเรียกร้องรัฐชินโตที่จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นเป็น อะระฮิโตะงะมิ หรือพระเจ้าที่มีตัวตน สิ่งนี้เป็นแรงจูงใจจากข้อเท็จจริงที่ว่า ตามรัฐธรรมนูญแห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น ค.ศ. 1889 บัญญัติให้จักรพรรดิมีพระราชอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมาจากความเชื่อของชินโตที่ว่า พระราชวงศ์แห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นเป็นสืบเชื้อสายมาจากจันทรเทพ สึกุโยะมิ และ สุริยะเทพี อะมะเตะระซุ ซึ่งจักรพรรดิฮิโระฮิโตะยืนกรานในความเชื่อนี้ ดังในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2488 ตรัสกับรองสมุหพระราชวัง มิชิโอะ คิโนะชิตะ ว่า "เป็นเรื่องที่ยอมรับได้ที่จะบอกว่า ความคิดที่ว่าเท็นโน (จักรพรรดิ) เป็นลูกหลานของเทพเจ้านั้น เป็นความคิดที่ผิด แต่เป็นเรื่องที่ยอมไม่ได้อย่างยิ่งหากจะบอกว่า เรื่องที่เท็นโนเป็นลูกหลานของเทพเจ้า เป็นเรื่องเพ้อเจ้อ "[9] ศักราชของญี่ปุ่น
ในอดีต รัชกาลจักรพรรดิพระองค์หนึ่งมักมีเน็งโกมากกว่าหนึ่งเน็งโก กระทั่งถึงรัชสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ จักรพรรดิองค์ที่ 122 พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่ใช้รัชศกเดียวตลอดรัชสมัยซึ่งเป็นธรรมเนียมที่ใช้สืบต่อมาจนถึงปัจจุบัน จักรพรรดิโชมุ
จักรพรรดิโชมุ ( , ) จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นองค์ที่ 45 ตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น  สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
23 ธันวาคม พ.ศ. 2476 – 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495: เจ้าชายอะกิฮิโตะ เจ้าสึงุ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2495 – 7 มกราคม พ.ศ. 2532: เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร 7 มกราคม พ.ศ. 2532 – ปัจจุบัน: สมเด็จพระจักรพรรดิ ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นเรียก "จักรพรรดิ" ว่า เท็นโน () หมายถึง เทพเจ้าที่มาจากสวรรค์ ซึ่งเป็นคำจำกัดความของ "กษัตริย์ญี่ปุ่น" ราชวงศ์ญี่ปุ่นเคยได้รับการเคารพในฐานะอวตารเทพ จนกระทั่งปี ค.ศ. 1946 สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะมีพระโองการว่า ทรงเป็นคนธรรมดา และประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งประเทศญี่ปุ่น จักรพรรดิโชวะ
จักรพรรดิฮิโระฮิโตะ ทรงดำเนินพระราชกรณียกิจทั่วไปที่เกี่ยวกับรัฐธรรมนูญ การขจัดทุกข์บำรุงสุขและให้กำลังใจแก่ประชาชน การปรากฏพระองค์ในพิธีการหรือเหตุการณ์สำคัญ นอกจากนี้ ยังทรงมีบทบาทสำคัญในด้านการสร้างภาพลักษณ์ทางการทูตของญี่ปุ่น เสด็จพระราชดำเนินเยือนต่างประเทศอยู่บ่อยครั้งเพื่อพบปะกับผู้นำต่างประเทศ อาทิ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (พ.ศ. 2514) , ประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด (พ.ศ. 2518) เป็นต้น จักรพรรดินีโคเก็ง
สมเด็จพระจักรพรรดินีโคเก็ง (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 46 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ และ สมเด็จพระจักรพรรดินีโคเมียว พระนางเป็นหนึ่งในสองสมเด็จพระจักรพรรดินีที่ครองราชย์สองครั้ง อีกพระองค์หนึ่งคือจักรพรรดินีโคเงียวกุ พระนางครองราชย์ครั้งแรกเมื่อ ค.ศ. 749 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิโชมุ พระราชบิดา และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง ครองราชย์ครั้งที่สองเมื่อ ค.ศ. 764 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิจุนนิง และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือสมเด็จจพระจักรพรรดิโคนิง ในการครองราชย์ครั้งที่สองนี้พระนางทรงครองราชย์จนเสด็จสวรรคต ตลอดพระชนมชีพพระนางไม่เคยอภิเษกสมรส จักรพรรดิโกอูดะ
จักรพรรดิโกะ-อุดะ (; 17 ธันวาคม 1810 — 16 กรกฎาคม 1867) จักรพรรดิองค์ที่ 91 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ครองราชย์ระหว่างปี 1817-1830 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2560 หนังสือพิมพ์ ไมนิชิชิมบุง ได้เผยแพร่คำให้สัมภาษณ์ของเจ้าหน้าที่สำนักพระราชวังรายหนึ่งว่าเมื่อจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์ให้แก่ เจ้าชายนะรุฮิโตะ แล้วจะเสด็จย้ายไปประทับที่ พระตำหนักอะกะซะกะ อันเป็นที่ประทับของ เจ้าอะกิชิโนะ ส่วนเจ้าอะกิชิโนะและพระสันตติวงศ์จะย้ายไปประทับที่ พระตำหนักโทงู แทน[10] จักรพรรดินิโจ
จักรพรรดินิโจ () (31 กรกฎาคม ค.ศ. 1143 - 5 กันยายน ค.ศ. 1165) จักรพรรดิองค์ที่ 78 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
ซึ่งเจ้าหน้าที่ชั้นผู้ใหญ่ในสำนักพระราชวังญี่ปุ่นได้ออกมาปฏิเสธเรื่องแผนการสละราชบัลลังก์ขององค์จักรพรรดิสำหรับการสละราชบัลลังก์ขององค์จักรพรรดิต้องทำการแก้ไขเพิ่มเติม กฎราชวงศ์ ฉบับ พ.ศ. 2490 ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันเสียก่อน จักรพรรดิโกะ-โทะบะ
สมเด็จพระจักรพรรดิโกะ-โทะบะ () ทรงเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 82 ของญี่ปุ่น ทรงครองราชย์เมื่อพระชนมายุยังน้อยและยังอยู่ในยุคที่บ้านเมืองมีแต่ความวุ่นวาย นางงามจักรวาล 2018
นางงามจักรวาล 2018 () เป็นการจัดประกวดนางงามจักรวาลครั้งที่ 67 กำหนดจัดในวันที่ 17 ธันวาคม ค.ศ. 2018 ณ อิมแพ็ค อารีน่า นนทบุรี ประเทศไทย โดย เดมี-ลีห์ เนล-ปีเตอร์ ได้สวมมงกุฎให้แก่ แคทรีโอนา เกรย์นางงามจักรวาลคนที่ 67 จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจ ( , ) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 66 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในรายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิโกะ-โคเมียว
จักรพรรดิโกะ-โคเมียว ( , ) จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 110 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น โดยทรงครอง ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ระหว่างปี ค.ศ. 1643 - ค.ศ. 1654 จักรพรรดิโกะ-ไซ
จักรพรรดิโกะ-ไซ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 111 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1654 — ค.ศ. 1663 โดยจักรพรรดิโกะ-ไซเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาของ จักรพรรดินีเมโช จักรพรรดิองค์ที่ 109 และ จักรพรรดิโกะ-โคเมียว จักรพรรดิองค์ที่ 110 และเป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของ จักรพรรดิเรเง็ง จักรพรรดิองค์ที่ 112 จักรพรรดิเมจิ
ในฐานะที่ทรงเป็นจักรพรรดิพระองค์แรกที่ปรากฏพระองค์ต่อสาธารณชน และมีพระบรมฉายาลักษณ์ไว้ให้ชมพระบารมีแทนสมเด็จพระบรมสาทิสลักษณ์เช่นในสมัยก่อน ต้องนับว่าจักรพรรดิเมจิมีพระบุคลิกภาพที่เด็ดขาด เปี่ยมด้วยพระราชอำนาจยิ่ง โดยรวมแล้ว พระราชจริยวัตรที่งามสง่าของจักรพรรดิเมจิ ส่งให้ทรงเป็นจักรพรรดิของญี่ปุ่นยุคใหม่เพียงพระองค์เดียวที่เรียกได้ว่าทรงพระบรมเดชานุภาพ อย่างแท้จริง ฟุจิวะระ โนะ คิมิโกะ
ฟุจิวะระ โนะ คิมิโกะ ( ; 1775 – 1847) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ จักรพรรดิเซวะ
จากนั้นในวันที่ 16 เดือน 12 ปี โจกัง ที่ 10 ตรงกับวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 869 พระชายาองค์หนึ่งของจักรพรรดิเซวะคือ ฟุจิวะระ โนะ ทะกะอิโกะ ได้มีพระประสูติกาลพระราชโอรสองค์ใหญ่คือ เจ้าชายซะดะอะกิระ ( , ) หลังจากนั้นในวันที่ 1 เดือน 2 ปี โจกัง ที่ 11 ตรงกับวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 869 จักรพรรดิเซวะได้สถาปนาเจ้าชายซะดะอะกิระขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์นอกจากนี้จักรพรรดิเซวะยังมีพระราชโอรสที่สำคัญอีกพระองค์หนึ่งคือ ( , ) ซึ่งเป็นต้นสายเซวะเก็นจิที่เป็นบรรพบุรุษของ ตระกูลมินะโมะโตะ ตระกูลอะชิกะงะ และ ตระกูลโทะกุงะวะ ที่ได้เป็นโชกุนปกครองญี่ปุ่น ราชวงศ์ญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่น (; English: Imperial House of Japan) บ้างเรียก ราชวงศ์ยะมะโตะ หรือ ราชวงศ์เบญจมาศ เป็นหนึ่งในราชวงศ์มีการสืบทอดสันตติวงศ์มาอย่างยาวนาน ตั้งแต่การขึ้นครองราชย์ของจักรพรรดิจินมุ (11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1203 ตามตำนาน) โดยเป็นราชวงศ์ที่ปกครองประเทศนานที่สุดในโลกถึง 1,348 ปี และเป็นราชวงศ์ที่มีการสืบสันติวงศ์มากที่สุดในโลก จนถึงปัจจุบันรวมได้ถึง 125 รัชกาลแล้ว แต่นักประวัติศาสตร์ส่วนมากอ้างว่าจักรพรรดิ 14 พระองค์แรกเป็นจักรพรรดิในตำนาน อนึ่งเนื่องจากประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นนั้นเริ่มทีหลังจากการมีจักรพรรดิ 14 พระองค์แรก จึงเป็นเรื่องถกเถียงกันว่า หากยังไม่ได้มีการรวมชาติใด ๆ จะมีจักรพรรดิได้เช่นไร สัญลักษณ์ประจำราชวงศ์คือ คิกุ ( เรียกเต็มว่า คิกกะมนโช () แปลว่า ลัญจกรดอกเบญจมาศ จักรพรรดิคิมเม
จักรพรรดิคิมเม () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ที่ 29 ของประเทศญี่ปุ่น ตามที่ได้จัดเรียงไว้ในรายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ
จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ () จักรพรรดิองค์ที่ 95 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ตามลำดับการสืบสันตติวงศ์ของญี่ปุ่น พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับ 1 ของราชบัลลังก์เบญจมาศตั้งแต่ประสูติ และทรงเข้าพระราชพิธีสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมาร () ในวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 รัฐธรรมนูญแห่งญี่ปุ่น
รัฐธรรมนูญกำหนดระบอบการปกครองแบบรัฐสภาและรับประกันสิทธิพื้นฐาน ภายใต้ข้อความของรัฐธรรมนูญ จักรพรรดิญี่ปุ่นทรงเป็น "สัญลักษณ์แห่งรัฐและเอกภาพของประชาชน" และทรงมีบทบาทเฉพาะในพิธีการโดยไม่มีอำนาจอธิปไตย การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
ใน พ.ศ. 2553 องค์จักรพรรดิได้ปรึกษากับที่ปรึกษาในพระองค์ถึงการลดพระราชภารกิจของพระองค์ลงเนื่องด้วยพระชนมายุที่เพิ่มขึ้นและพระพลานามัยที่ไม่เอื้ออำนวยแต่ทาง สำนักพระราชวังญี่ปุ่น ก็ไม่ได้ออกมาแสดงความเห็นอะไร จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ (, ) (28 มิถุนายน 1786-17 สิงหาคม 1847) จักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ที่ 89 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณีรัชสมัยของพระองค์อยู่ในช่วงปี 1789-1803 ฟุจิวะระ โนะ คินชิ
ฟุจิวะระ โนะ คินชิ ( ; 1826 – 16 กุมภาพันธ์ 1895) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-นิโจ จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ
จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 68 แห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นตามที่ได้จัดเรียงไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ไซออนจิ โนะ คิชิ
ไซออนจิ โนะ คิชิ ( ; 1846 – 19 พฤศจิกายน 1876) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ  จักรพรรดินินโก
จักรพรรดินินโก ( , ) จักรพรรดิองค์ที่ 120 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครองสิริราชสมบัติระหว่าง ค.ศ. 1817 - ค.ศ. 1846 จักรพรรดิซุยเซ
สมเด็จพระจักรพรรดิซุยเซ () พระนาม คะมุ นุนะงะวะมิมิ โนะ มิโกะโตะ ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น องค์ที่ 2 ตามธรรมเนียมลำดับสันตติวงศ์ คิมิงะโยะ
ในปี ค.ศ. 1999 ระหว่างการพิจารณากฎหมายว่าด้วยธงชาติและเพลงชาติของญี่ปุ่น มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับความหมายอย่างเป็นทางการของคำว่า "คิมิ" และ "คิมิงะโยะ" อยู่หลายครั้ง ในวันที่ 29 มิถุนายนของปีนั้น นายกรัฐมนตรีเคโซ โอะบุชิ จึงได้เอ่ยถึงนิยามของทั้งสองคำไว้ดังนี้
""คิมิ"" หมายถึงองค์สมเด็จพระจักรพรรดิ ผู้ทรงเป็นสัญลักษณ์แห่งรัฐและความสามัคคีของชนในรัฐ และพระราชสถานะของพระองค์นั้นได้มาจากฉันทามติของมหาชนชาวญี่ปุ่นผู้ทรงไว้ซึ่งอำนาจอธิปไตย และวลี "คิมิงะโยะ" หมายถึงรัฐของเรา ซึ่งก็คือประเทศญี่ปุ่น ซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิได้ทรงขึ้นครองราชย์ในฐานะสัญลักษณ์แห่งรัฐและความสามัคคีของชนในรัฐ โดยฉันทามติของมหาชนชาวญี่ปุ่น นี่จึงเป็นเรื่องที่มีเหตุผลในการใช้บทร้อง "คิมิงะโยะ" เพื่อแสดงความหมายถึงความปรารถนาให้ชาติของเราดำรงไว้ซึ่งความเจริญรุ่งเรืองและสันติสุขชั่วกาลนาน ประกาศความเป็นมนุษย์
ประกาศความเป็นมนุษย์ (; ) เป็นพระราชหัตถเลขาซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะทรงให้ไว้เป็นส่วนหนึ่งของพระราชดำรัสวันขึ้นปีใหม่เมื่อวันที่ 1 มกราคม 2489 ตามคำร้องขอของผู้บัญชาการสูงสุดแห่งฝ่ายสัมพันธมิตร ถัดจากโองการห้าข้อซึ่งสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิทรงประกาศขึ้นในปี พ.ศ. 2411 ด้วยพระราชหัตถเลขานี้สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะทรงปฏิเสธแนวคิดที่ว่าพระองค์ทรงเป็นสมมติเทพ และนำไปสู่การประกาศใช้รัฐธรรมนูญญี่ปุ่นฉบับใหม่ซึ่งตราว่า จักรพรรดิทรงเป็น "สัญลักษณ์แห่งรัฐและความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของประชาชน" ในที่สุด