ประเทศซิมบับเว มีเมืองหลวงชื่ออะไร ?
ประเทศซิมบับเว
ซิมบับเว (English: Zimbabwe) มีชื่อทางการคือ สาธารณรัฐซิมบับเว (English: Republic of Zimbabwe) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลที่ตั้งอยู่ทางตอนใต้ทวีปแอฟริกา อยู่ระหว่างแม่น้ำซัมเบซีและแม่น้ำลิมโปโป มีอาณาเขตทิศเหนือติดกับประเทศแซมเบีย ทิศตะวันออกติดกับประเทศโมซัมบิก ทิศตะวันตกติดกับประเทศบอตสวานา และทิศใต้ติดกับประเทศแอฟริกาใต้ มีพื้นที่ประเทศ 390,580 ตารางกิโลเมตร เมืองหลวงคือ กรุงฮาราเร ฮาราเร
ฮาราเร (ก่อน พ.ศ. 2525 ชื่อ ซอลส์บรี) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในประเทศซิมบับเว ใน พ.ศ. 2552 มีการประเมินประชากรไว้ที่ 1,606,000 คน[1] โดยมี 2,800,000 คนในเขตปริมณฑล (พ.ศ. 2549) ในทางการปกครอง ฮาราเรเป็นนครอิสระมีฐานะเทียบเท่าจังหวัด เป็นเมืองใหญ่ที่สุดและศูนย์กลางการปกครอง พาณิชย์และการสื่อสารของประเทศซิมบับเว นครนี้เป็นศูนย์กลางการค้ายาสูบ ข้าวโพด ฝ้ายและผลไม้สกุลส้ม การผลิตมีทั้งสิ่งท่อ เหล็กกล้าและเคมีภัณฑ์ ตลอดจนมีการขุดทองในพื้นที่ ฮาราเรตั้งอยู่ที่ความสูง 1,483 เมตรจกระดับน้ำทะเล และภูมิอากาศจัดอยู่ในประเภทอุณหภูมิอบอุ่น
อาบีจาน
อาบีจาน หรือ อาบิดจาน (อังกฤษและ, "อาบีจ็อง") เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงเก่าของประเทศโกตดิวัวร์ (ไอวอรีโคสต์) เป็นศูนย์กลางทางการเงินและธนาคารของประเทศ (ปัจจุบันกรุงยามุสซุโกรเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของประเทศ) มีอุตสาหกรรมผลิตเบียร์ สบู่ ส่งกล้วย โกโก้ กาแฟ เป็นสินค้าออก มีท่าเรือที่สร้างขึ้น ในปี ค.ศ. 1951 และมหาวิทยาลัยซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1963 นอกจากนั้นยังเป็นเมืองที่นิยมพูดภาษาฝรั่งเศสมากที่สุดในแอฟริกาตะวันตกอีกด้วย รัฐบริติชโคลัมเบีย
รัฐบริติชโคลัมเบีย มีเมืองหลวงชื่อว่า "วิคตอเรีย" มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 15 ของประเทศ โดยมีเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐคือเมือง "แวนคูเวอร์" ซึ่งเมืองแวนคูเวอร์นี้ เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของประเทศ. รัฐโว
รัฐโว () เป็นรัฐในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นรัฐที่มีประชากรมากสุดเป็นอันดับสาม และมีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับสี่ในประเทศ รัฐโวตั้งอยู่ในภาครอม็องดีซึ่งใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักเนื่องจากมีพรมแดนทางตะวันตกติดกับแคว้นบูร์กอญ-ฟร็องช์-กงเตของประเทศฝรั่งเศส เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่สุดของรัฐคือโลซาน ซึ่งได้รับการกำหนดให้เป็น "เมืองหลวงโอลิมปิก" โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และยังเป็นที่ตั้งขององค์กรทางการกีฬาระหว่างประเทศหลายแห่ง รัฐโวมีประชากรทั้งสิ้น 725,944 คนในปี ค.ศ. 2011 ประเทศกินี-บิสเซา
กินี-บิสเซา (; ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐกินี-บิสเซา (; ) เป็นประเทศอยู่ในแอฟริกาตะวันตก เมืองหลวงชื่อว่าบิสเซา มีเนื้อที่โดยประมาณ 36,125 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนทิศเหนือติดกับเซเนกัล ทิศตะวันออกและทิศใต้ติดกับกินี ทิศตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก กินี-บิสเซายังมีเกาะเล็ก ๆ นอกแผ่นดินใหญ่อีกประมาณ 25 เกาะอีกด้วย ประเทศเวเนซุเอลา
เมืองหลวงคาราคัสได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1567 ซิมอน โบลิวาร์เกิดในเมืองหลวงนี้ เมื่อปี ค.ศ. 1783 และเขาเป็นบุคคลแรกในทวีปอเมริกาใต้ที่จับอาวุธลุกขึ้นสู้เพื่อกู้เอกราชของชาวลาตินอเมริกาจากแอกของนักล่าอาณานิคมชาวสเปนในปี ค.ศ. 1818 และได้รับเอกราชในปี 1821 โดยใช้เวลาเพียง 11 ปีเท่านั้น บิสเซา
บิสเซา () เป็นเมืองหลวงของประเทศกินีบิสเซา ในทวีปแอฟริกา ตั้งอยู่ทางตะวันตกของทวีป เป็นเมืองท่า ที่ปากแม่น้ำเกบา เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศ ศูนย์กลางการบริหารและการทหาร จากข้อมูลปี ค.ศ. 2007 มีประชากร 407,424 คน ชาวโปรตุเกสเข้ามาตั้งถิ่นฐานเมื่อ ค.ศ. 1687 และใช้เป็นศูนย์กลางการค้าทาสในขณะนั้น ฟุตบอลเพื่อมิตรภาพ
106. สาธารณรัฐซิมบับเว ปรินซิปี
เกาะปรินซิปี () หรือ เกาะพรินซ์ เป็นเกาะในประเทศเซาตูเมและปรินซิปี ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะเซาตูเม อยู่นอกชายฝั่งทิศตะวันตกของทวีปแอฟริกา มีพื้นที่ 136 กม² มีประชากรราว 5,000 คน มีเมืองที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดปรินซิปี คือเมืองซังตูอังตอนีอู เกาะนี้ได้รับเอกราชพร้อมกับเกาะโตเมจากโปรตุเกสเมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1975 และจัดตั้งขึ้นเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยเซาตูเมและปรินซิปี  วีตีเลวู
วีตีเลวู (Viti Levu) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมหาสมุทรแปซิฟิก ภูมิประเทศเกือบทั้งหมดเป็นภูเขา มีแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดชื่อ แม่น้ำเรวา มีกรุงซูวาซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศตั้งอยู่บนเกาะนี้ ฮาราเร
ฮาราเรเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัยซิมบับเว สถาบันอุดมศึกษาใหญ่ที่สุดในซิมบับเว ซึ่งตั้งอยู่ที่ตีนเขาพลีเซนต์ ห่างจากใจกลางนครไปทางเหนือราว 6 กิโลเมตร[2] ประเทศซิมบับเว
ชื่อ<b data-parsoid='{"dsr":[3046,3060,3,3]}'>ซิมบับเว</b>มาจากคำว่า "Dzimba dza mabwe" ซึ่งแปลว่า<i data-parsoid='{"dsr":[3104,3119,2,2]}'>บ้านหินใหญ่</i>ในภาษาโชนา[1] ชื่อนี้ถูกนำมาจากเกรตซิมบับเวซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงของอาณาจักรเกรตซิมบับเว ไปรอา
ไปรอา () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกาบูเวร์ดี (เคปเวิร์ด) ประเทศในมหาสมุทรแอตแลนติก ทางตะวันตกของประเทศเซเนกัล ตั้งอยู่ชายหาดทางใต้ของเกาะซังเตียกู มีท่าเรือเฟอร์รีและมีสนามบินแห่งชาติ 4 แห่ง เป็นเมืองศูนย์กลางการค้า ส่งออกกาแฟ อ้อย ผลไม้เมืองร้อน มีอุตสาหกรรมการประมง สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
[[หมวดหมู่:ชาติในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980]] ฮาราเร
หมวดหมู่:เมืองหลวง หมวดหมู่:ประเทศซิมบับเว ประเทศสวีเดน
สวีเดน (อังกฤษ: Sweden; สวีเดน: Sverige) หรือชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรสวีเดน (อังกฤษ: Kingdom of Sweden; สวีเดน: Konungariket Sverige) เป็นประเทศกลุ่มนอร์ดิกตั้งอยู่บนคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย ในยุโรปเหนือ เขตแดนทางตะวันตกจรดประเทศนอร์เวย์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดประเทศฟินแลนด์ และช่องแคบ สแกเกอร์แรก (Skagerrak) ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดช่องแคบแคทีแกต (Kattegat) และทางตะวันออกจรดทะเลบอลติก และอ่าวบอทเนีย มีกรุงสต็อกโฮล์มเป็นเมืองหลวง ประเทศสวีเดนมีประชากรที่เบาบาง เว้นแต่ในเขตเมืองใหญ่ พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศประกอบด้วยป่าไม้ และภูเขาสูง โฮจิมินห์
โฮจิมินห์ (, "โห่ จี๊ มิญ"; คำแปล "แสงสว่างที่นำทาง") เป็นนักปฏิวัติชาวเวียดนาม ซึ่งในภายหลังได้กลายมาเป็นนายกรัฐมนตรีและประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐประชาธิปไตยเวียดนาม (เวียดนามเหนือ) หลังจากสิ้นสุดของสงครามเวียดนาม ไซ่ง่อน เมืองหลวงเก่าของเวียดนามใต้ ได้ถูกเปลี่ยนชื่อมาเป็นนครโฮจิมินห์ เพื่อเป็นเกียรติแก่โฮจิมินห์ สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สาธารณรัฐซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ค.ศ. 1980([[พ.ศ. 2523) ณ กรุง[[มอสโก]] [[สหภาพโซเวียต]]ระหว่างวันที่ [[19 กรกฎาคม]] – [[3 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2523]]  รัฐวิกทอเรีย
นครหลวงเมลเบิร์นเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐวิกตอเรีย และมีประชากรขอรัฐอาศัยอยู่มากที่สุดถึง 70% เป็นศูนย์กลางที่มีชื่อเสียงทางด้านศิลปวัฒนธรรม การเงิน และการคมนาคมเนื่องจากมีท่าอากาศยานนานาชาติ ท่าเรือโดยสารและขนส่ง และทางรถไฟเชื่อมระหว่างรัฐใกล้เคียง เอดินบะระ
เอดินบะระ ( "เอดินเบอระ"; ; บางคนอ่าน/เขียนผิดเป็น: "เอดินเบิร์ก") เป็นเมืองหลวงของประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของสกอตแลนด์ เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยกลาง ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงอยู่กลางเมือง เป็นที่ตั้งของปราสาทเอดินบะระอันเป็นทำเลที่ได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์ในสมัยก่อน โดยรอบภูเขาถูกปรับพื้นที่เป็นคูเมืองเพื่อประโยชน์ในเชิงการทหาร รอบนอกเป็นที่ราบลดหลั่นเป็นขั้น ๆ กระจายออกโดยรอบ ประเทศโรดีเชีย
ในเดือนธันวาคม 2522 มูโซเรวาเป็นนายกรัฐมนตรีแทนสมิธและทำความตกลงกับนักชาตินิยม ทำให้โรดีเชียเปลี่ยนกลับเป็นสถานภาพอาณานิคมชั่วคราวโดยรอการเลือกตั้งที่มีสิทธิออกเสียงเลือกตั้งทั่วไป สุดท้ายโรดีเชียได้รับการรับรองเอกราชในระดับนานาชาติในเดือนเมษายน 2523 พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐซิมบับเว พนมเปญ
พนมเปญ หรือ ภนุมปึญ (Khmer: ភ្នំពេញ ภฺนุํเพญ ออกเสียง: [pʰnum pɨɲ]; English: Phnom Penh) อีกชื่อหนึ่งคือ ราชธานีพนมเปญ เป็นเมืองหลวงของประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองหลวงของนครหลวงพนมเปญด้วย ครั้งหนึ่งเคยได้ชื่อว่า ไข่มุกแห่งเอเชีย (เมื่อคริสต์ทศวรรษ 1920 พร้อมกับเมืองเสียมราฐ) นับเป็นเมืองที่เป็นเป้าการท่องเที่ยวทั้งจากผู้คนในประเทศและจากต่างประเทศ พนมเปญยังมีชื่อเสียงในฐานะที่มีสถาปัตยกรรมแบบเขมรดั้งเดิมและแบบได้รับอิทธิพลฝรั่งเศส มุมไบ
บอมเบย์ (Bombay) หรือมุมไบ เป็นเมืองท่าที่สำคัญทางฝั่งทะเลอาหรับของอินเดีย และเป็นเมืองหลวงของรัฐมหาราษฏระ ในช่วงเวลาระหว่าง พ.ศ. 2230 – 2503 คำว่าบอมเบย์เป็นทั้งชื่อเมืองและชื่อรัฐที่เมืองบอมเบย์เป็นศูนย์กลาง โดยใน พ.ศ. 2230 บริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษได้ใช้เมืองบอมเบย์เป็นที่ตั้งสำนักงานใหญ่ และสถาปนาเขตปกครองของตนเองขึ้น เมื่ออินเดียได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2490 บอมเบย์ยังมีฐานะเป็นรัฐของอินเดีย จน พ.ศ. 2503 จึงแบ่งรัฐบอมเบย์ออกเป็นสองส่วนตามภาษาที่ใช้ คือบริเวณที่ใช้ภาษาคุชราตตั้งเป็นรัฐคุชราต และส่วนที่ใช้ภาษามราฐีตั้งเป็นรัฐมหาราษฏระ โดยบอมเบย์เป็นเมืองหลวงของรัฐมหาราษฏระ คำว่าบอมเบย์จึงหมายถึงชื่อเมืองเพียงอย่างเดียว ประเทศเซอร์เบีย
เซอร์เบีย (English: Serbia; Serbian: Србија, Srbija) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเซอร์เบีย (English: Republic of Serbia; Serbian: Република Србија, Republika Srbija) เป็นประเทศสาธารณรัฐตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป เมืองหลวงคือกรุงเบลเกรด เซอร์เบียมีอาณาเขตติดต่อกับฮังการีทางทิศเหนือ ติดต่อกับโรมาเนียและบัลแกเรียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับมาซิโดเนียและแอลเบเนียทางทิศใต้ (พื้นที่ชายแดนทางด้านนี้กำลังมีปัญหาเรื่องการเรียกร้องเอกราชของคอซอวอ) และติดต่อกับมอนเตเนโกร โครเอเชีย และบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาทางทิศตะวันตก น้ำตกวิกตอเรีย
น้ำตกวิกตอเรียได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1989 ปัจจุบันน้ำตกวิกตอเรียเป็นสถานที่ท่องเที่ยวและแหล่งสร้างรายได้ที่สำคัญของประเทศแซมเบียและประเทศซิมบับเว จึงมีการสร้างโรงแรมและสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวในทั้งสองประเทศ แต่การพัฒนาเหล่านี้ขาดการควบคุมจัดการที่ดีองค์การยูเนสโกจึงเคยพิจารณาจะถอนน้ำตกวิกตอเรียออกจากการเป็นมรดกโลก มูตาเร
มูตาเร (Mutare หรือรู้จักในชื่อ อัมตาลิ (Umtali) จนถึงปึ ค.ศ. 1983) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศซิมบับเว มีประชากรในเขตเมืองราว 188,243 คน และประชากรในเขตชนบทราว 260,567 คน เป็นเมืองหลวงของจังหวัดมานิคาแลนด์ สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
สาธารณรัฐซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535 ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
นับจากการปรับปรุงค่าเงินเป็น ZWR เงินเฟ้อยังอยู่ในระดับที่สูงมากอย่างต่อเนื่อง จนที่สุดแล้ว 2 กุมภาพันธ์ 2552 ครั้งนี้เพียงครึ่งปีหลังจากดอลลาร์ที่สาม รัฐบาลประกาศปรับปรุงค่าเงินอีกครั้ง โดยให้ใช้ “ดอลลาร์ซิมบับเวที่สี่” (ZWL) โดยกำหนดให้ 1 ZWL = 1,000,000,000,000 (หนึ่งล้านล้าน) ZWR ( = 10,000,000,000,000,000,000,000 ZWN = 10,000,000,000,000,000,000,000,000 ZWD) โดยธนบัตรของดอลลาร์ที่สี่ ออกมาทั้งสิ้น 7 ชนิด คือ 1, 5, 10, 20, 50, 100 และ 500 ดอลลาร์ที่สี่ แต่ยังให้ใช้ธนบัตรของดอลลาร์เก่าได้ แต่ต้องคำนวณมูลค่าให้เป็นไปตามดอลลาร์ใหม่ กาโรเว
กาโรเว หรือ (; ) เป็นเมืองในประเทศโซมาเลีย และเป็นเมืองหลวงของรัฐพุนต์แลนด์ ซึ่งเป็นรัฐปกตรองตนเองของโซมาเลีย เมืองนี้สร้างขึ้น ในศตวรรษที่ 19 โดย สุลต่าน Majeerteen แล้วต่อมาก็ถูกยึดครองโดยอิตาลี และรวมอยู่ใน อิตาเลียนโซมาลิแลนด์ เมืองนี้มีประชากร 57,300 คน โคลัมโบ
โคลัมโบ (; ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงทางการค้าของประเทศศรีลังกา (เมืองหลวงอย่างเป็นทางการของศรีลังกาคือศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ) มีประชากร 642,163 คน (พื้นที่มหานคร: 2,234,289 คน ณ พ.ศ. 2544) มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 6°54' เหนือ 79°50' ตะวันออก ประเทศโรดีเชีย
ประเทศโรดีเชีย () ได้ชื่อตามเซซิล โรดส์ และตั้งแต่ปี 2513 เป็นต้นไปรู้จักกันทั่วไปว่า สาธารณรัฐโรดีเชีย เป็นรัฐที่ไม่ได้รับการรับรองในแอฟริกาใต้ตั้งแต่ปี 2508 ถึง 2522 ด้านอาณาเขตเทียบเท่ากับประเทศซิมบับเวสมัยใหม่ มีเมืองหลวง คือ ซอลส์บรี (ปัจจุบันคือ ฮาราเร) ถือเป็นรัฐสืบทอดโดยพฤตินัยของอดีตอาณานิคมเซาเทิร์นโรดีเชียของบริติช (ซึ่งได้รัฐบาลที่รับผิดชอบในปี 2466) ประเทศโซมาเลีย
ในปี 2549 สงครามระหว่าง ARS ที่ได้รับการสนับสนุนจากประเทศมุสลิม และTFG ภายใต้การสนับสนุนจากกองกำลังเอธิโอเปีย หรือเรียกว่า Battle of Baidoa จึงเกิดขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขับไล่กองกำลังเอธิโอเปียออกไปจากโซมาเลีย อย่างไรก็ตาม TFG และกองกำลังเอธิโอเปียเป็นฝ่ายชนะ และสามารถเข้ายึดกรุงโมกาดิชูซึ่งเป็นเมืองหลวงและฐานที่มั่นของ ARS ได้สำเร็จ หลังจากนั้นคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ (United Nations Security Council: UNSC) จึงได้รับรองข้อมติ UNSC ที่ 1744 (2007) อนุมัติให้สหภาพแอฟริกาจัดตั้งภารกิจของสหภาพแอฟริกาในโซมาเลีย (African Union Mission in Somalia: AMISOM) เพื่อสนับสนุนเสถียรภาพทางการเมืองของโซมาเลีย โดยมีอาณัติในการสนับสนุนการเจรจาและความปรองดองแห่งชาติ ตลอดจนคุ้มครองและรักษาความปลอดภัยให้แก่ผู้นำทางการเมือง ผู้นำชนเผ่า ผู้นำทางศาสนา และผู้แทนจากภาคประชาสังคม  ประเทศเซาท์ซูดาน
เซาท์ซูดาน (English: South Sudan) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐเซาท์ซูดาน[1] (English: Republic of South Sudan)[2] เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันออก เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดมีชื่อว่า จูบา ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐอิเควทอเรียลกลางที่อยู่ทางตอนใต้ของประเทศ เซาท์ซูดานเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ทางตะวันออกมีอาณาเขตติดต่อกับเอธิโอเปีย ทางใต้ติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ทางตะวันตกติดต่อกับสาธารณรัฐแอฟริกากลาง และทางเหนือติดต่อกับซูดาน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นบึงตมซึ่งเกิดขึ้นจากแม่น้ำไนล์ขาว ประเทศไลบีเรีย
ไลบีเรีย () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐไลบีเรีย () เป็นประเทศที่อยู่ในเขตแอฟริกาตะวันตก ติดกับประเทศเซียร์ราลีโอนทางด้านทิศตะวันตก ประเทศกินีทางด้านทิศเหนือ และประเทศโกตดิวัวร์ทางด้านทิศตะวันออก มีเมืองหลวงชื่อมันโรเวียปกครองโดยใช้ระบอบประชาธิปไตย ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
เมื่อการอนุญาตให้คนขาวกลับเข้ามาในประเทศไม่ทำให้สถานการณ์ดีขึ้น สุดท้ายรัฐบาลซิมบับเวได้ประกาศว่า เป็นเพราะรัฐบาลสหราชอาณาจักรในสมัยที่นายโทนี แบลร์ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้ใช้อาวุธเคมีและชีวภาพทำให้เกิดโรคระบาดในซิมบับเว และทำให้ที่ดินเสื่อมสภาพ ไม่สามารถใช้ประโยชน์ได้ อีกทั้งยังประกาศจะตรวจสอบกิจการที่มีชาวต่างชาติ โดยเฉพาะสัญชาติอังกฤษถือหุ้นหรือเป็นเจ้าของ ว่ามีการกักตุนสินค้าเพื่อปั่นราคาหรือไม่ หากพบ จะยึดกิจการดังกล่าวเป็นของรัฐบาล หากไม่พบ แต่พบว่าเป็นกิจการที่มีประโยชน์ต่อเศรษฐกิจระดับมหภาคของซิมบับเว จะยึดกิจการดังกล่าวให้นักลงทุนชาวซิมบับเว หรือเพื่อนบ้านที่มีความสัมพันธ์อันดีต่อซิมบับเวเป็นผู้บริหารแทน ทำให้คนขาวต้องออกไปจากซิมบับเวอีกครั้ง ประเทศซิมบับเว
ซิมบับเวมีอัตราการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจที่ดีตลอดคริสต์ทศวรรษ 1980 (อัตราการเติบโตของจีดีพีร้อยละ 5.0 ต่อปี) และ 1990 (ร้อยละ 4.3 ต่อปี) อย่างไรก็ตามเศรษฐกิจเริ่มถดถอยลงตั้งแต่ปี 2000 โดยลดลงร้อยละ 5 ในปี 2000, ร้อยละ 8 ในปี 2001, ร้อยละ 12 ในปี 2002, และร้อยละ 18 ในปี 2003[6] รัฐบาลซิมบับเวประสบปัญหาทางเศรษฐกิจหลายอย่างหลังจากล้มเลิกความตั้งใจที่จะพัฒนาเศรษฐกิจแบบตลาด เช่นปัญหาการขาดแคลนเงินตราต่างประเทศ อัตราเงินเฟ้อที่เพิ่มขึ้นสูงมาก และการขาดแคลนอุปทานของสินค้าต่าง ๆ การที่ซิมบับเวมีส่วนร่วมกับสงครามในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ระหว่างปี 1998 ถึง 2002 ทำให้ต้องสูญเสียหลายร้อยล้านดอลลาร์ออกจากระบบเศรษฐกิจ[7] ประเทศเซาท์ซูดาน
เซาท์ซูดานตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 3 และ 13 องศาเหนือ และลองติจูด 24 และ 36 องศาตะวันออก ปกคลุมไปด้วยป่าเขตร้อน บึงและทุ่งหญ้า มีแม่น้ำไนล์ขาวไหล่ผ่านประเทศ ผ่านเมืองหลวง จูบา[19] ประเทศแทนซาเนีย
แทนซาเนีย หรือชื่อทางการ สหสาธารณรัฐแทนซาเนีย (; ) เป็นประเทศที่อยู่บนชายฝั่งตะวันออกของแอฟริกา มีอาณาเขตทางเหนือจดเคนยาและยูกันดา ทางตะวันตกจดรวันดา บุรุนดี และสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก และทางใต้จดแซมเบีย มาลาวี และโมซัมบิก ส่วนทางตะวันออกจดมหาสมุทรอินเดีย ประเทศตั้งชื่อมาจากแผ่นดินใหญ่แทนกันยีกาและเกาะแซนซิบาร์ที่อยู่นอกจากชายฝั่งตะวันออก แทนซาเนียเป็นสมาชิกของเครือจักรภพแห่งชาติ ตั้งแต่ประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2504 เมื่อ พ.ศ. 2507 แทนกันยีกาได้รวมกับแซนซีบาร์ กลายเป็นสหสาธารณรัฐแทนแกนยิกาและแซนซิบาร์ และต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นสหสาธารณรัฐแทนซาเนีย เมื่อพ.ศ. 2539 เมืองหลวงของแทนซาเนียย้ายจากดาร์เอสซาลามไปโดโดมา อย่างไรก็ดี สำนักงานของรัฐบาลหลายแห่งยังคงตั้งอยู่ในเมืองหลวงเดิม เขตตังไวนางซัมบวงกา
เขตตังไวนางซัมบวงกา‎ (ชาบากาโน: "Peninsula de Zamboanga"; เซบัวโน: Lawis sa Zamboanga; ) หรือ เขตที่ 9 เป็นเขตหนึ่งของประเทศฟิลิปปินส์ ประกอบด้วย 3 จังหวัดและ 2 นคร ได้แก่ อีซาเบลาและซัมบวงกาซิตี ซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดบาซีลันและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นนครที่มีประชากรอย่างสูงในเวลาต่อมา ชื่อเดิมของเขตนี้คือ "เวสเทิร์นมินดาเนา" ก่อนมีการประกาศเปลี่ยนแปลง คำสั่งชุดที่ 36 ใช้เมื่อวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 2001 ศูนย์กลางของเขตอยู่ที่เมืองปากาดีอัน บันจูล
บันจูล () เดิมชื่อ แบเทิสต์ () เป็นเมืองหลวงของประเทศแกมเบีย บนเกาะเซนต์แมรีบริเวณปากแม่น้ำแกมเบีย การเดินทางจากเกาะสู่แผ่นดินใหญ่ โดยทางรถยนต์และเรือเฟอร์รีทางตอนเหนือ และมีสะพานทางทิศใต้ เป็นเมืองท่า ส่งถั่วลิสงและหนังสัตว์เป็นสินค้าออก สงครามกลางเมืองโซมาเลีย
ในเดือนตุลาคม 2004 กองกำลังติดอาวุธหลายกลุ่ม รวมทั้งผู้ที่เคยร่วมรัฐบาลโมฮัมเหม็ด ไซอัด บาร์รี รวมตัวกันจัดตั้งรัฐบาลเปลี่ยนผ่านแห่งชาติ รัฐบาลนี้ได้รับการสนับสนุนผลักดันจากเอธิโอเปีย เดิมรัฐบาลกลางมีศูนย์กลางดำเนินงานอยู่ที่กรุงไนโรบี ประเทศเคนยา ต่อมาได้ย้ายฐานที่มั่นมาอยู่ที่เมืองไบโดอา ซึ่งเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างจากกรุงโมกาดิชู เมืองหลวงของโซมาเลีย ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 260 กิโลเมตร รัฐบาลกลางประกาศให้ไบโดอาเป็นศูนย์กลางบริหารราชการแผ่นดินในโซมาเลีย แม้รัฐบาลนี้จะได้รับการรับรองจากสหประชาชาติ และบางประเทศในทวีปแอฟริกา เช่น เอธิโอเปียและเคนยา แต่ทว่ารัฐบาลนี้มีอำนาจปกครองเพียงแค่พื้นที่เล็ก ๆ ของไบโดอาเท่านั้น อีกทั้งยังไม่มีศักยภาพและกองกำลังที่เข้มแข็งพอจะรวมประเทศให้เป็นปึกแผ่นได้ ที่สำคัญไปกว่านั้นคือ ประชาชนชาวโซมาเลียไม่ได้ให้การยอมรับ เนื่องจากตระหนักดีว่ารัฐบาลนี้เป็นเสมือนตัวแทนของเอธิโอเปีย ซึ่งให้การสนับสนุนอยู่เบื้องหลังอย่างลับ ๆ ประเทศแกมเบีย
แกมเบีย () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐแกมเบีย () เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันตก จัดเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในแผ่นดินใหญ่ของทวีปแอฟริกา ถูกล้อมด้วยเซเนกัลสามด้าน ยกเว้นด้านตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีเมืองหลวงชื่อบันจูล แต่เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศคือเซเรกุนดา ประเทศนี้ตั้งอยู่ริมสองฝั่งแม่น้ำแกมเบีย ซึ่งเป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านกลางประเทศไปลงมหาสมุทรแอตแลนติก มีพื้นที่ 10,500 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรราว 1,700,000 คน แนสซอ
แนสซอ () เมืองหลวงของประเทศบาฮามาส มีสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญคือ แอตแลนติส พาราไดส์ รีสอร์ท และเกาะน้อยใหญ่มากมาย เป็นสถานที่จัดการประกวด Miss Universe 2009 ที่นี่มีพื้นที่ 207 ตารางกืโลเมตร มีประชากร 248,948 คน รายชื่อธงในประเทศโรดีเชีย
นี้คือรายการภาพธงที่เคยใช้ในเซาเทิร์นโรดีเชีย ระหว่างปี พ.ศ. 2439 - พ.ศ. 2507 และ โรดีเชีย ระหว่าง พ.ศ. 2507 - 2522 ประเทศนี้มีจุดกำเนิดจากการเข้ามาในแอฟริกา ของบริษัทแอฟริกาใต้ของอังกฤษ ซึ่งก่อตั้งโดย เซซิล โรดส์ (Cecil Rhodes) นักล่าอาณานิคมคนสำคัญของอังกฤษในทวีปแอฟริกา และการเข้ายึดครองดินแดนที่กลายเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบันโดยบริษัทดังกล่าว และได้ชื่อว่าประเทศโรดีเชีย ตามชื่อของเซซิล โรดส์ ต่อมาดินแดนนี้ได้ตกเป็นอาณานิคมของอังกฤษ และเป็นประเทศสมาชิกของสหพันธรัฐแอฟริกากลาง ซึ่งในที่สุดก็ได้ประกาศเอกราชจากอังกฤษและมีพัฒนาการต่อมาเป็นประเทศซิมบับเวในปัจจุบัน  รัฐการาโบโบ
การาโบโบ () เป็น 1 ใน 23 รัฐของประเทศเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ราว 2 ชั่วโมงโดยรถจากกรุงการากัส มีเมืองหลวงของรัฐคือเมืองบาเลนเซีย ที่เป็นเมืองหลักในด้านศูนย์กลางอุตสาหกรรม รัฐมีพื้นที่ครอบคลุม 4,650 ตร.กม. มีประชากรราว 2,227,000 คน (ข้อมูลปี 2007) ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
ในปี 2552 ซิมบับเวเลิกใช้เงินตราของตน ในปี 2557 ซิมบับเวยังไม่มีเงินตราประจำชาติ โดยใช้เงินตราจากประเทศอื่นแทน สโกเปีย
สโกเปีย (; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศมาซิโดเนีย เป็นศูนย์กลางทางการเมือง ทางวัฒนธรรม และทางเศรษฐกิจของประเทศ เคยเป็นเมืองหลวงของเซอร์เบีย และบัลแกเรียในอดีต สันนิษฐานว่ามการตั้งถิ่นฐานที่สโกเปียตั้งแต่ 4000 ปีก่อนคริสตกาล สาธารณรัฐซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
สาธารณรัฐซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) ณ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลียระหว่างวันที่ 15 กันยายน – 1 ตุลาคม พ.ศ. 2543 ประเทศซิมบับเว
การส่งออกแร่ธาตุ การเกษตร และการท่องเที่ยว เป็นธุรกิจที่นำเงินตราต่างประเทศเข้าสู่ซิมบับเว[3] การทำเหมืองแร่ยังคงเป็นธุรกิจที่ให้กำไรมาก ซิมบับเวมีแหล่งทรัพยากรแพลทินัมที่ใหญ่เป็นอันดับสองของโลก[4] ซิมบับเวเป็นประเทศคู่ค้าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปของแอฟริกาใต้[5] ประเทศแอฟริกาใต้
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ () หรืออาจเรียกสั้น ๆ ว่า แอฟริกาใต้ (ต่างจาก "แอฟริกาตอนใต้" ซึ่งเป็นภูมิภาคประกอบไปด้วยหลายประเทศ รวมถึงประเทศแอฟริกาใต้ด้วย) เป็นประเทศอิสระที่อยู่ตอนปลายทางใต้สุดของทวีปแอฟริกา มีพรมแดนติดกับประเทศนามิเบีย บอตสวานา ซิมบับเว โมซัมบิก และสวาซิแลนด์ นอกจากนี้ยังมีเลโซโทซึ่งเป็นประเทศที่ถูกล้อมรอบทุกด้าน รวมทั้งยังเป็นประเทศส่งออกเพชร, ทองคำ เจนีวา
เจนีวา () หรือออกเสียงในภาษาท้องถิ่นว่า เฌอแนฟว์ () เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (รองจากซือริช) ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาครอม็องดีอันเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักในสวิตเซอร์แลนด์ นครเจนีวาตั้งอยู่บริเวณต้นแม่น้ำโรนซึ่งไหลออกจากทะเลสาบเจนีวา เจนีวามีสถานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแห่งรัฐเจนีวา ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
ไม่ว่ารัฐบาลและธนาคารกลางจะทำอย่างไร แต่ก็ดูจะเริ่มไร้ประโยชน์ ความน่าเชื่อถือในเงินสกุลนี้หายไปแล้ว เศรษฐีที่มีเงินแสนล้าน เมื่อสองปีก่อน กลับจะเหลือทรัพย์สินเพียงสิบ มีรายงานว่าชาวซิมบับเวบางส่วนเลิกประกอบอาชีพทั้งหมด ไปร่อนทองในแม่น้ำ เพื่อนำเศษทองที่ร่อนได้ไปแลกอาหารประทังชีวิตเป็นรายวัน ส่วนระบบที่ไม่สามารถเปลี่ยนไปใช้เงินสกุลอื่นได้ล่มสลายไปโดยปริยาย แรงงานในสาขาอาชีพต่างๆ อพยพไปทำงานในประเทศอื่นถึงร้อยละ 10 ของประเทศ แม้แต่แพทย์-พยาบาล ยังได้อพยพไปทำงานในประเทศอื่นๆ มากกว่าครึ่ง ระบบสาธารณสุขล่มสลายโดยปริยาย อัตราการว่างงานพุ่งสูงถึงร้อยละ 80 อัตราการติดเชื่อเอดส์ สูงถึงร้อยละ 20 เป็นความล่มสลายทางเศรษฐกิจและสังคมอย่างสิ้นเชิง นครโฮจิมินห์
นครโฮจิมินห์ (, "ถั่ญโฟ้โห่จี๊มิญ") หรือชื่อเดิม ไซ่ง่อน ( "ส่ายก่อน") เป็นเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศเวียดนาม ตั้งอยู่บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง นครโฮจิมินห์เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจของเวียดนาม จากประชากรร้อยละ 7.5 ของประเทศ แต่มีจีดีพีถึงร้อยละ 20.2 และการลงทุนจากต่างประเทศมากถึงร้อยละ 34.9 ของทั้งประเทศ ประเทศไนจีเรีย
ปัจจุบันประเทศไนจีเรียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 36 รัฐ และ 1 เขตปกครองพิเศษที่เรียกว่า เฟเดอรัลแคพิทอลเทร์ริทอรี (Federal Capital Territory: FCT) อันเป็นที่ตั้งของเมืองอาบูจา เมืองหลวงของไนจีเรีย รัฐของไนจีเรียทั้ง 36 รัฐ มีดังนี้ รายชื่อแหล่งมรดกโลกในประเทศซิมบับเว
องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ขึ้นทะเบียนแหล่งมรดกโลกของประเทศซิมบับเวทั้งสิ้น 5 แหล่ง ประเทศสโลวาเกีย
สโลวาเกีย (; ) หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐสโลวัก (; ) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในภูมิภาคยุโรปกลาง มีอาณาเขตทางตะวันตกเฉียงเหนือติดต่อกับเช็กเกีย ทางเหนือติดต่อกับโปแลนด์ ทางตะวันออกติดต่อกับยูเครน ทางใต้ติดต่อกับฮังการี และทางตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับออสเตรีย เมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคือเมืองหลวงบราติสลาวา ปัจจุบันสโลวาเกียเป็นรัฐสมาชิกรัฐหนึ่งของสหภาพยุโรป และได้เปลี่ยนสกุลเงินของประเทศจากกอรูนาสโลวักมาเป็นยูโรเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2552 ลิลองเว
ลิลองเว (Lilongwe) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศมาลาวี มีประชากรราว 781,538 คน ในปี ค.ศ. 2012 ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ ริมฝั่งแม่น้ำลิลองเว อยู่ใกล้กับชายแดนประเทศมาลาวี, โมซัมบิก และแซมเบีย แซนซิบาร์
แซนซิบาร์ (English: Zanzibar) คือชื่อรวมของเกาะ 2 เกาะของประเทศแทนซาเนีย คือ เกาะอุงกูจา (นิยมเรียกว่าเกาะแซนซิบาร์) และเกาะเพมบา เมืองหลวงของแซนซิบาร์ คือเมืองแซนซิบาร์ตั้งอยู่บนเกาะอุงกูจา ซึ่งมีเขตเมืองเก่าเป็นมรดกโลก แซนซิบาร์มีการปกครองตนเอง อย่างไรก็ดี แซนซิบาร์ยังเป็นส่วนหนึ่งของแทนซาเนีย ประชากรของแซนซิบาร์สำรวจเมื่อพ.ศ. 2545 มี 981,754 คน มีเนื้อที่ 1,651 ตารางกิโลเมตร (637 ตารางไมล์) แฟรนซิสทาวน์
แฟรนซิสทาวน์ () เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศบอตสวานา มักเรียกว่าเป็น เมืองหลวงทางเหนือ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ราว 400 กม. ทางทิศเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองหลวงประเทศ กรุงกาโบโรเน เคยเป็นศูนย์กลางในยุคตื่นทองของแถบแอฟริกาใต้ ยังคงหลงเหลือเหมืองร้างอยู่ ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางการค้าในเขตเกษตรกรรม อึงโกซีซีเกเลลอีอาฟรีกา
'อิเช คอมโบเรรา อาฟรีกา' เป็นเพลงชาติซิมบับเว ยืมทำนองมาจากเพลง โดยขับร้องใน ภาษาโชนา และ ภาษานาเดเบเลในบทที่ 1, ประกาศใช้อย่างเป็นทางการ ภายหลังจากการประกาศเอกราช เมื่อปี ค.ศ. 1980. ประเทศคอโมโรส
บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับคอโมโรสนั้นได้มาจากงานเขียนของอัลมัสอูดี ที่กล่าวถึงความสำคัญของหมู่เกาะคอโมโรสเช่นเดียวกับดินแดนชายฝั่งอื่น ๆ ซึ่งเป็นหนึ่งในเส้นทางการค้าที่สำคัญของพ่อค้าชาวอาหรับและเปอร์เซียรวมทั้งกะลาสีเพื่อหาปะการัง ไขวาฬ งาช้าง กระดองเต่า ทองคำและทาสไปขาย และยังได้นำศาสนาอิสลามไปเผยแพร่แก่ชาวซานจ์ (อยู่ในแอฟริกาตะวันออก) และชาวเกาะอีกด้วย หมู่เกาะคอโมโรสมีความสำคัญขึ้นเรื่อย ๆ และเติบโตไปพร้อมเกือบเมืองชายฝั่งของแอฟริกาตะวันออกทำให้เกิดสุเหร่าใหญ่น้อยตามมา แม้จะมีระยะที่ห่างจากชายฝั่งพอสมควร แต่หมู่เกาะคอโมโรสก็เป็นแหล่งทางการค้าที่สำคัญของชาวสวาฮีลี เป็นเส้นทางทางทะเลที่สำคัญระหว่างเมืองกิลวา ซึ่งอยู่ในแทนซาเนียในปัจจุบัน โซฟาลา(สถานที่ส่งออกทองของชาวซิมบับเว)ในโมซัมบิก และเมืองมอมบาซาในเคนยา[11] ธงชาติซิมบับเว
ซิมบับเวโรดิเซีย เป็นชื่อของประเทศซิบบับเวตั้งแต่วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2522 ถึง 18 เมษายน พ.ศ. 2523 ธงชาติของประเทศนี้ออกแบบโดย เรืออากาศเอกเซดริก เฮอร์เบิร์ต (Cedric Herbert) แห่งกองทัพอากาศโรดิเซีย และสมาชิกของสมาคม Rhodesian Heraldry and Genealogy Society โดยออกแบบจากสีพันธมิตรแอฟริกา 4 สี ได้แก่ สีเหลือง สีดำ สีเขียว และสีแดง พร้อมทั้งนิยามความหมายของสีธงชาติ ดังนี้ โบมา
โบมาเคยเป็นเมืองหลวงของเสรีรัฐคองโกและคองโกของเบลเยียม ตั้งแต่ 1 พฤษภาคม 1886 ถึง 1926 จนย้ายเมืองหลวงมาเป็นเลออปอลวิลล์ (Léopoldville) จากนั้นเปลี่ยนชื่อมาเป็นกินชาซา เมืองท่าแห่งนี้มีสินค้าส่งออกอย่าง ไม้ซุง กล้วย โกโก้ และผลิตภัณฑ์จากต้นปาล์ม ซคินวาลี
ซคินวาลี ( ; "Tskhinval") หรือ ชเรบา ( "Ch'reba"; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเซาท์ออสซีเชีย ซึ่งเป็นประเทศที่ยังมีข้อพิพาทเรื่องเอกราช มีพื้นที่ประมาณ 7.4 ตารางกิโลเมตร มีประชากรราว 30,000 คน ชื่อของเมืองตั้งขึ้นจากชื่อของโจเซฟ สตาลิน วินด์ฮุก
วินด์ฮุก () เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐนามิเบีย เมืองตั้งอยู่ในบริเวณ Khomas มีประชากร 230,000 คน และเป็นศูนย์กลางการค้าใหญ่ของหนังแกะ. จักรวรรดิเยอรมันได้ยึดครองบริเวณดังกล่าวใน ค.ศ. 1885 และมันได้กลายเป็นที่ตั้งของการปกครองอาณานิคมใน ค.ศ. 1892 ในฐานะเมืองหลวงของอาณานิคมแอฟริกาตะวันตกเฉียงใต้-เยอรมัน
ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง วินด์ฮุกถูกยึดโดยกองทหารแอฟริกาใต้และกลายเป็นดินแดนใต้อาณัติปกครองของแอฟริกาใต้ ภายใต้องค์การสันนิบาตชาติ วิลลาโซมาเลีย
วิลลาโซมาเลีย (, ) เป็นอาคารในกรุงโมกาดิชู เมืองหลวงของประเทศโซมาเลีย ปัจจุบันถูกใช้เป็นบ้านพัก ทำเนียบ และสถานที่ทำงานหลักของประธานาธิบดีโซมาเลีย ประเทศซิมบับเว
นักสำรวจชาวอังกฤษได้เข้ามาในซิมบับเวช่วงปลายศตวรรษที่ 19 และเริ่มการล่าอาณานิคมขึ้น ดินแดนแซมเบเซียต่อมาได้เป็นที่รู้จักกันในนามโรดีเซียในพ.ศ. 2435 หลังจากนั้นได้แบ่งเป็นโรดีเซียเหนือและในที่สุดได้กลายมาเป็นแซมเบีย ใน พ.ศ. 2441 ตอนใต้ของพื้นที่ แซมเบเซีย ถูกเรียกว่าโรดีเซียใต้ ต่อมาได้กลายมาเป็นซิมบับเวในอีกหลายปีหลังจากนั้น ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
พ.ศ. 2530 โรเบิร์ต มูกาเบเป็นประธานาธิบดีคนที่สองแห่งสาธารณรัฐซิมบับเว หลังจากนั้น มูกาเบมีนโยบายทางการเงินที่ผิดพลาดอยู่บ่อย ๆ เงินเฟ้อของประเทศในช่วงนั้นอยู่ที่ร้อยละ 10-20 ต่อปี แต่จุดเปลี่ยนสำคัญที่ทำให้ปัญหาเงินเฟ้อเกิดรุนแรงขึ้น คือวันหนึ่ง มูกาเบเห็นว่า ประเทศซิมบับเวนั้นเคยเป็นอาณานิคมของสหราชอาณาจักรในช่วงที่เป็นเมืองขึ้นนั้นถูกคนขาวกดขี่ขมเหง แม้ตอนนี้จะมีเอกราชแล้ว การกดขี่ลดน้อยลงไป แต่ยังมีคนขาวจำนวนหนึ่งที่ยังปักหลักทำมาหากินอยู่ในซิมบับเว มูกาเบไม่พอใจด้วยเห็นว่าแผ่นดินซิมบับเวควรเป็นของซิมบับเว จึงได้ออกมาตรการปฏิรูปที่ดินในซิมบับเว โดยเป็นนโยบายในการขับไล่คนขาวออกไป หรือทำให้ชาวผิวขาวกลายสถานะเป็นลูกจ้าง และริบที่ดินทำกินมาให้ชาวผิวดำซิมบับเว ชาวผิวขาวซึ่งมีจำนวนแม้จะน้อยไม่กี่พันคน แต่ครอบครองที่ดินในซิมบับเวเป็นสัดส่วนจำนวนมาก ทำให้เกิดความขัดแย้งขึ้นรุนแรง ประกอบกับเมื่อที่ดินเหล่านั้นถูกริบ ปรากฏว่ารัฐบาลซิมบับเวกลับบริหารไม่เป็นประโยชน์ ใช้คนไม่ถูกงาน ที่ดินเหล่านั้นเสมือนไร้ประโยชน์ ทำให้ผลิตภัณฑ์และระบบเศรษฐกิจของประเทศตกต่ำลง รวมถึงการฉ้อราษฎร์บังหลวงที่เกิดขึ้น ทำให้อัตราเงินเฟ้อเริ่มสูงขึ้นจากระดับปกติมาอยู่ที่ระดับร้อยละ 20-50 ต่อปี รายชื่อรัฐของสหรัฐเรียงตามลำดับการก่อตั้ง
นอกจาก 50 รัฐที่กล่าวมาข้างต้นแล้ว ยังมีดินแดนอิสระที่เป็นเขตปกครองตนเอง ชื่อว่า ดิสตริกต์ออฟโคลัมเบีย (District of Columbia) ซึ่งแม้มิได้เป็นรัฐเต็มตัวเหมือนรัฐอื่น ๆ แต่ก็มีฐานะเทียบเท่ารัฐในการออกเสียงต่าง ๆ รวมทั้งการเลือกตั้งประธานาธิบดี ก็ต้องส่งตัวแทนลงเลือกตั้งตามอัตราส่วนที่ได้รับ รวมถึงมีผู้ว่าการเขตปกครองของตนเองเทียบเท่ากับผู้ว่าการของรัฐอื่น ๆ และประธานาธิบดีก็ต้องประจำอยู่ที่นี่ ดิสตริกต์ออฟโคลัมเบียนี้เรียกย่อ ๆ ว่า ดี.ซี. (D.C.) เป็นที่ตั้งของเมืองหลวงของประเทศ คือ กรุงวอชิงตัน (Washington) เรียกเต็ม ๆ คือ วอชิงตัน ดี.ซี. ตั้งอยู่ฝั่งตะวันออก ติดกับรัฐนิวยอร์ก ซึ่งกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. นี้เป็นคนละหน่วยกับรัฐวอชิงตันที่อยู่ฝั่งตะวันตก ด้านเหนือพรมแดนติดกับประเทศแคนาดา และมีเมืองหลวงชื่อโอลิมเปีย และมีเมืองท่าสำคัญคือซีแอตเทิล
ทูซอน ซานโตโดมิงโก
ซานโตโดมิงโก () หรือชื่อเต็ม ซานโตโดมิงโกเดกุซมัน () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของสาธารณรัฐโดมินิกัน และเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของบรรดาเมืองที่ตั้งอยู่ในทะเลแคริบเบียน กรุงซานโตโดมิงโกตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำโอซามา (Ozama river) มีพื้นที่ประมาณ 104.44 ตร.กม. มีประชากร 2,084,852 คนในปี ค.ศ. 2003 (พ.ศ. 2546) และเพิ่มเป็น 2,253,437 คนในปี ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) (รวมประชากรในเขตมหานครด้วย) มีความหนาแน่นของประชากร 8,747 คน/ตร.กม. กรุงซานโตโดมิงโกเป็นที่รู้จักกันในนาม "ประตูสู่แคริบเบียน" (gateway to the Caribbean) ธงชาติซิมบับเว
ธงชาติซิมบับเว มีการประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2523 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้ากว้าง 1 ส่วน ยาว 2 ส่วน ภายในแบ่งริ้วธงออกเป็น 7 แถบ ประกอบด้วยริ้วสีเขียว-เหลือง-แดง-ดำ-แดง-เหลือง-เขียว ตามลำดับ ที่ด้านคันธงนั้นเป็นรูปสามเหลี่ยมพื้นสีขาวขอบสีดำ โดยฐานสามเหลี่ยมนั้นอยู่ที่ด้านคันธง หมายถึง ความต้องการความร่วมมือและสันติสุขของชนผิวดำ ภายในรูปดังกล่าวมีรูปหินนกแกะสลักสีทอง มีชื่อเรียกว่า "นกซิมบับเว" (Zimbabwe Bird) รูปสลักดังกล่าวนี้ค้นพบครั้งแรกในโบราณสถานนครซิมบับเวโบราณ (Great Zimbabwe) มีนัยหมายถึงประวัติศาสตร์อันยาวนานของชาติ เบื้องหลังของรูปนกแกะสลักเป็นรูปดาวแดง 5 แฉก หมายถึง การต่อสู้ในการปฏิวัติเพื่ออิสรภาพและสันติภาพ ประเทศซิมบับเวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศซิมบับเว เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ซึ่งการแข่งขันครั้งนี้นับเป็นครั้งที่ 9 หลังจากแยกตัวออกมาจากโรดีเซีย ทุพภิกขภัย
ในบางกรณี อาทิ การก้าวกระโดดไปข้างหน้าในจีน (ซึ่งก่อให้เกิดทุพภิกขภัยที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์), เกาหลีเหนือในกลางคริสต์ทศวรรษ 1990 หรือซิมบับเว ทุพภิกขภัยสามารถเกิดขึ้นได้อันเป็นผลมาจากนโยบายรัฐบาลโดยไม่ได้ตั้งใจ มาลาวียุติทุพภิกขภัยในประเทศได้โดยการสงเคราะห์เงินอุดหนุนเกษตรกรโดยขัดต่อการจำกัดของธนาคารโลก[6] ระหว่างทุพภิกขภัยในเอธิโอเปีย ค.ศ. 1973 อาหารถูกขนย้ายจากวอลโลไปยังเมืองหลวง อาดดิสอาบาบา ที่ซึ่งอาหารที่ขายที่นั่นสามารถขายได้ในราคาสูงกว่า ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 พลเมืองที่อยู่ภายใต้การปกครองแบบเผด็จการในเอธิโอเปียและซูดานประสบกับทุพภิกขภัยครั้งใหญ่ แต่รัฐที่เป็นประชาธิปไตยอย่างบอตสวานาและซิมบับเวกลับไม่ได้รับผลกระทบ แม้ว่าทั้งสี่ประเทศจะประสบมีปริมาณการผลิตผลิตอาหารระดับชาติลดลงอย่างรุนแรงก็ตาม ในโซมาเลีย เกิดทุพภิกขภัยขึ้นเพราะเป็นรัฐที่ล้มเหลว บากู
บากู หรือ บากี (; ซีริลลิก: "Бакы") เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศอาเซอร์ไบจาน ตั้งอยู่ชายฝั่งทางใต้ของคาบสมุทรเล็ก ๆ ที่ยื่นออกไปในทะเลแคสเปียนชื่ออับชิรอน (Abşeron) กรุงบากูประกอบด้วยพื้นที่สามส่วน ได้แก่ ย่านเมืองเก่า (อิตแชรีแชแฮร์) ตัวเมืองปัจจุบัน และตัวเมืองที่สร้างขึ้นในสมัยโซเวียต รวมแล้วมีประชากร 2,074,300 คน (ค.ศ. 2003) แต่มีประมาณ 3 ล้านคนที่อาศัยอยู่ในเขตมหานคร (เนื่องจากมีผู้อพยพและผู้พลัดถิ่นภายในประเทศเป็นจำนวนมาก) ปัจจุบันมีนายฮาชีบาลา อาบูตาลีบอฟ (Hajibala Abutalybov) เป็นนายกเทศมนตรี ประเทศเซียร์ราลีโอน
เซียร์ราลีโอน () หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเซียร์ราลีโอน () เป็นประเทศอยู่ในแอฟริกาตะวันตก เมืองหลวงชื่อว่าฟรีทาวน์ มีเนื้อที่โดยประมาณ 71,740 ตารางกิโลเมตร ทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือติดกับสาธารณรัฐกินี ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับประเทศไลบีเรีย ทิศตะวันตกติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก แม่น้ำแซมบีซี
แม่น้ำแซมบีซี หรือ แม่น้ำซัมเบซี () เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับ 4 ของทวีปแอฟริกา และเป็นแม่น้ำแอฟริกาที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย มีปริมาณน้ำไหล 1,390,000 ตร.กม. (540,000 ตร.ไมล์) น้อยกว่าแม่น้ำไนล์ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง แม่น้ำมีความยาว 3,540 กิโลเมตร (2,200 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกของประเทศแองโกลาไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เข้าไปทางด้านตะวันตกของประเทศแซมเบียแล้วไหลไปทางใต้ เป็นเส้นเขตแดนกับประเทศบอตสวานา จากนั้นวกไปทางตะวันออก เป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศแซมเบียกับประเทศซิมบับเว เข้าไปทางตอนกลางของประเทศโมซัมบิก ลงสู่ช่องแคบโมซัมบิกที่เมืองชีนเด แม่น้ำใช้เดินเรือได้ 3 ช่วงโดยมีแก่งและน้ำตกวิกตอเรียกั้นขวางอยู่เป็นตอน ๆ แควที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำกาฟูเอ แม่น้ำลูอาวา แม่น้ำชิเร แม่น้ำโชเบ และแม่น้ำซานยาตี  วอชิงตัน ดี.ซี.
กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. (English: Washington, D.C) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เขตปกครองพิเศษโคลอมเบีย (English: District of Columbia) มักเรียกทั่วไปว่า กรุงวอชิงตัน (Washington) หรือ ดี.ซี (D.C.) เป็นเมืองหลวงของสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อภายหลังจากการปฏิวัติอเมริกา โดยชื่อ วอชิงตัน มาจากชื่อของจอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีสหรัฐคนแรก และบิดาผู้ก่อตั้งประเทศคนหนึ่ง[2] วอชิงตันเป็นนครหลักนครหนึ่งของเขตมหานครวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area) โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในวอชิงตันจำนวนประมาณ 6,131,977 คน[3] โดยวอชิงตันได้รับฉายาว่าเป็นเมืองหลวงทางการเมืองของโลก เนื่องจากเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางสหรัฐและสถาบันทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศจำนวนมาก อาทิ ธนาคารโลก กองทุนการเงินระหว่างประเทศ เป็นต้น[4] กรุงวอชิงตันเป็นนครที่นักท่องเที่ยวเข้าเยี่ยมชมมากที่สุดนครหนึ่งในโลก โดยในแต่ละปีจะมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมชมวอชิงตัน ปีละประมาณ 20 ล้านคน[5][6] ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว เป็นสถานการณ์เงินเฟ้อที่สูงเป็นอันดับที่สองในประวัติศาสตร์การเงินโลก (รองจากภาวะเงินเฟ้อในประเทศฮังการี ใน พ.ศ. 2489) เริ่มขึ้นไม่นานหลังการริบทรัพย์ไร่นาเอกชนจากผู้ถือครองที่ดินผิวขาวช่วงปลายสงครามคองโกครั้งที่สอง ในช่วงที่ภาวะเงินเฟ้อสูงถึงขีดสุดตั้งแต่ปี 2551 ถึง 2552 การวัดภาวะเงินเฟ้อของประเทศซิมบับเวทำได้ยากเพราะรัฐบาลซิมบับเวยุติการจัดทำสถิติภาวะเงินเฟ้ออย่างเป็นทางการ ทว่า เดือนภาวะเงินเฟ้อสูงสุดของซิมบับเวประมาณร้อยละ 79,600 ล้านในกลางเดือนพฤศจิกายน 2551 จิบูตี (เมือง)
นครจิบูตี (, , ) เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดในสาธารณรัฐจิบูตี ชาติในจะงอยแอฟริกา ประชากรกว่าสองในสามของประเทศอาศัยอยู่ในเมืองนี้ มีการประเมินใน พ.ศ. 2552 ว่า จิบูตีมีประชากรอาศัยอยู่ 567,000 คน  อาดดิสอาบาบา
อาดดิสอาบาบา (; อามฮารา: ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศเอธิโอเปีย มีประชากร 3,384,569 คน จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2007 เป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่องค์การเอกภาพแอฟริกา เป็นเมืองที่มีประชากรจากหลากหลายภูมิภาคของเอธิโอเปีย มิสแอมบาสซเดอร์
146. ซิมบับเว first competed in 1992 โมกาดิชู
โมกาดิชู (, หรือนิยมว่า "ฮะมัร"; ""; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงของประเทศโซมาเลีย เป็นเมืองท่าทางทะเล ในภูมิภาคมหาสมุทรอินเดีย เมืองนี้สร้างขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 10 โดยชาวอาหรับ เป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ ตกเป็นของสุลต่านแห่งแซนซิบาร์โน ใน ค.ศ. 1871 ต่อมาให้อิตาลีเช่าใน ค.ศ. 1892 แล้วขายให้อิตาลีใน ค.ศ. 1905 กลายเป็นเมืองหลวงของดินแดนโซมาลีแลนด์อิตาลี เป็นที่ตั้งฐานที่มั่นกองกำลังรักษาสันติภาพของสหประชาชาติเพื่อช่วยเหลือบรรเทาความอดอยากในปลาย ค.ศ. 1992 ถึงกลาง ค.ศ. 1994 กเวรู
กเวรู (Gweru) เป็นเมืองใกล้กับศูนย์กลางของประเทศซิมบับเว ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด เมืองมีประชากรราว 146,073 คน (ค.ศ. 2009) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ของประเทศ กเวรูเป็นเมืองหลวงของจังหวัดมิดแลนส์ เมืองก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1894 โดย ดร. ลีนเดอร์ สตาร์ เจมส์สัน ธนาคารแห่งแรกในกเวรูเปิดในปี ค.ศ. 1896 และตลาดหุ้นเปิดในปี ค.ศ. 1898 ทางรถไฟมาถึงในปี ค.ศ. 1902 ได้รับสถานะเป็นเทศบาลในปี ค.ศ. 1914 และเป็นนครในปี ค.ศ. 1971 ได้เปลี่ยนชื่อจาก กเวโล (Gwelo) มาเป็นกเวรูในปี ค.ศ. 1982 ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
ในที่สุด 1 สิงหาคม 2551 ธนาคารกลางต้องสั่งปรับค่าเงินสกุลนี้ใหม่อีกครั้ง โดยให้ประเทศเปลี่ยนไปใช้เงิน “ดอลลาร์ซิมบับเวที่สาม” (ZWR) แทนดอลลาร์ซิมบับเวที่สอง (ZWN) โดยกำหนดให้ 1 ZWR = 10,000,000,000 (หนึ่งหมื่นล้าน) ZWN (= 10,000,000,000,000 ZWD) เพียงสองปีหลังจาก ZWN ออกใช้ ซึ่งเงินสกุล ZWR เป็นต้นไป ได้กลับมาใช้ธนบัตรจริงทั้งหมด ไม่ใช้ Cheque โดยธนบัตรชุดแรกมี 6 ชนิด คือ 1, 5, 10, 20, 100 และ 500 ดอลลาร์ซิมบับเวที่สาม แต่ยังอนุญาตให้ใช้ Bearer Cheque ของดอลลาร์ที่สองได้จนถึงสิ้นปี โดยจะต้องคำนวณมูลค่าให้เป็นดอลลาร์ที่สาม แต่ในช่วงนั้น รายงานอัตราเงินเฟ้อเดือนกรกฎาคมสูงขึ้นไปอยู่ที่ร้อยละ 231 150 888.87 ต่อปี เป็นอัตราที่สูงอย่างไม่เคยพบมาก่อนในซิมบับเว เพียงเดือนเดียวก็ต้องออกธนบัตร 1,000, 10,000 และ 20,000 ดอลลาร์มาในเดือนกันยายน ตามด้วยออกธนบัตร 50,000 ดอลลาร์ในเดือนตุลาคม ตามด้วยธนบัตร 100,000, 500,000 และ 1,000,000 ดอลลาร์ในเดือนพฤศจิกายน ซึ่งในเดือนดังกล่าว เงินเฟ้อทะยานสูงสุดในประวัติศาสตร์ซิมบับเว โดยมีรายงานว่าอยู่ที่ร้อยละ 516,000,000,000,000,000,000 (ห้าร้อยสิบหกล้านล้านล้าน) ต่อปี วิกตอเรีย (เซเชลส์)
วิกตอเรีย () หรือในบางครั้งเรียก พอร์ตวิกตอเรีย () เป็นเมืองหลวงของประเทศเซเชลส์ (เมืองหลวงที่เล็กที่สุดในแอฟริกา) ตั้งอยู่ทางทิศเหนือ-ตะวันออกของเกาะมาเฮ ที่เป็นเกาะสำคัญของหมู่เกาะ จากข้อมูลปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 25,000 คน จากประชากร 84,000 คนของประเทศ วิกตอเรียมีสนามบินนานาชาติเซเชลส์ที่ก่อสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 1871 อาบูจา
อาบูจา () เป็นเมืองหลวงของประเทศไนจีเรีย เป็นเมืองที่สร้างใหม่ราวปลายคริสต์ศตวรรษที่ 80 กรุงอาบูจาเป็นเมืองที่มีชื่อเสียงในแอฟริกาในด้านของการผังเมือง โดยใช้แนวคิดของการสร้างกรุงบราซีเลียเมืองหลวงของประเทศบราซิลเป็นแบบอย่าง ได้รับการประกาศให้เป็นเมืองหลวงแทนที่นครเลกอสในวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1991 สหราชอาณาจักร
รูปแบบการปกครองเป็นแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญโดยมีระบบรัฐสภา เมืองหลวง คือ กรุงลอนดอน ประกอบด้วยสี่ประเทศ คือ ประเทศอังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ[1] สามประเทศหลังนี้ได้รับการถ่ายโอนการบริหาร โดยมีอำนาจแตกต่างกัน[2][3] ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของประเทศนั้น ๆ คือ เอดินบะระ คาร์ดิฟฟ์ และเบลฟัสต์ตามลำดับ ส่วนเกิร์นซีย์ เจอร์ซีย์ และเกาะแมนเป็นบริติชคราวน์ดีเพนเดนซี และมิใช่ส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร[4] สหราชอาณาจักรมีดินแดนโพ้นทะเล 14 แห่ง[5] ซึ่งเป็นสิ่งที่เหลืออยู่ของจักรวรรดิอังกฤษ ซึ่งขณะที่รุ่งเรืองที่สุดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นั้น ครอบคลุมพื้นดินของโลกเกือบหนึ่งในสี่ และเป็นจักรวรรดิใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ อิทธิพลของอังกฤษยังสามารถพบเห็นได้จากความแพร่หลายของภาษา วัฒนธรรมและระบบกฎหมายในอดีตอาณานิคมหลายแห่ง นครโฮจิมินห์
ไซ่ง่อนในอดีตเคยเป็นเมืองในการปกครองของเขมรมาก่อนเรียกว่า ไพรนคร (ตัวอักษรเขมรเขียนว่า ព្រៃនគរ ปรึย~เปรยโนโกร์) ต่อมาเมื่อเวียดนามเข้ามายึดครองดินแดนนี้ จึงได้เปลี่ยนชื่อเมืองเป็นภาษาเวียดนามว่า ยาดิ่ง (ซาดิ่ง) (ตัวอักษรเขียนว่า Gia Địng) และต่อมาเปลี่ยนชื่อว่า ไซ่ง่อน (Sài gòn ส่ายก่อน) กาลเวลาหลายร้อยปีต่อมาอีก เมื่อแยกประเทศเวียดนาม ออกเป็นสองส่วน ไซ่ง่อนเป็นเมืองหลวงของเวียดนามใต้ เมื่อเวียดนามเหนือยึดได้จึงเปลี่ยนชื่อเป็น นครโฮจิมินห์ ตามชื่อผู้นำเวียดมินห์ คือ โฮจิมินห์
ชาวเวียดนามในนครโฮจิมินห์ส่วนใหญ่เดินทางโดยรถจักรยานยนต์ มีรถแท็กซี่บริการโดยมีหลายบริษัท และมีรถประจำทางบริการ เรียกว่า ไซ่ง่อนบัส (Saigon Bus)
ท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ต () เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนามในด้านจำนวนผู้โดยสารตั้งอยู่ใจกลางนครโฮจิมินห์ อย่างไรก็ตาม ท่าอากาศยานนานาชาติล็องถั่ญ () จะสร้างแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2020 และจะกลายเป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดแทน ซูวา
ซูวา () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศฟีจี ตั้งอยู่ทางชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะวีตีเลวูในเขตภาคกลาง จังหวัดเรวา ที่เป็นที่ตั้งศูนย์กลางการบริหาร ในปี ค.ศ. 1877 ได้ตั้งซูวาเป็นเมืองหลวงของฟีจี เมื่อสภาพภูมิศาสตร์ของอดีตที่ตั้งอดีตรกรากของชาวยุโรปที่เลวูกาบนเกาะ Ovalau ที่คับแคบเกินไป คณะบริหารของประเทศอาณานิคมได้ย้ายจากเลวูกามายังซูวาในปี ค.ศ. 1882 จากข้อมูลประชากรในปี 2007 เมืองซูวามีประชากร 85,691 คน สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา
นอกจากการสนับสนุนการรุกรานและการควบคุมของเวียดนามแล้ว รวมทั้งการสูญเสียเอกราชในระหว่างนี้[13] ระบอบใหม่ได้รับการยอมรับจากประชาชนที่หวาดกลัวเขมรแดง[14] แต่เมืองหลวงคือพนมเปญก็ต้องตกอยู่ในความว่างเปล่า เพราะทหารเวียดนามขนส่งสินค้ากลับไปเวียดนาม ภาพพจน์ด้านนี้ถูกนำไปเผยแพร่โดยฝ่ายต่อต้านสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา[15] อย่างไรก็ตาม การคงอยู่ของกองทัพเวียดนามก็มีประโยชน์ในการบูรณะเมืองใหม่หลังจากถูกเขมรแดงทำลายไปโดยสิ้นเชิง[16] ซึคตึฟคาร์
ซึคตึฟคาร์ (, , ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐโคมี มีประชากร 230,011 คนจากการสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2002 เมืองซึคตึฟคาร์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ Sysola ที่แต่เดิมมีชื่อแม่น้ำว่า Ust-Sysolsk ซึ่งชื่อปัจจุบันของเมืองมาจากคำว่า Syktyv ชื่อในภาษาโคมี โดยบวกคำว่า kar ซึ่งมีความหมายว่า "เมือง" โดยเมืองตั้งอยู่ใกล้จุดที่แม่น้ำ Sysola บรรจบกับแม่น้ำสายที่ใหญ่กว่าคือแม่น้ำ Vychegda ที่เป็นสาขาของแม่น้ำ Northern Dvina บีโอโก
บีโอโก () เป็นเกาะและส่วนที่อยู่ทางเหนือสุดของประเทศอิเควทอเรียลกินี และเป็นที่ตั้งของกรุงมาลาโบเมืองหลวงของประเทศ ตั้งอยู่ในอ่าวกินี ห่างจากชายฝั่งตะวันตกของทวีปแอฟริกา (ประเทศแคเมอรูน) ออกไป 32 กิโลเมตร มีพื้นที่ของ 2,017 ตารางกิโลเมตร (779 ตารางไมล์) บีโอโกเป็นเกาะภูเขาไฟ ยอดเขาสูงสุดชื่อปีโกบาซีเล (Pico Basile) มีความสูง 3,012 เมตร (9,882 ฟุต) รูเซ
รูเซ (, , ) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 5 ของประเทศบัลแกเรีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศ บนฝั่งขวาของแม่น้ำดานูบ อยู่ตรงข้ามกับเมืองจูร์จูของประเทศโรมาเนีย อยู่ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงโซเฟีย 300 กม. (186 ไมล์) และอยู่ห่างจากชายฝั่งทะเลดำ 200 กม. (124 ไมล์) เป็นเมืองท่าริมฝั่งแม่น้ำที่สำคัญของบัลแกเรีย รูเซมีสถาปัตยกรรมในศตวรรษที่ 19-20 ศิลปะแบบนีโอบาโรกและนีโอรอโกโก ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยว มักเรียกว่า กรุงเวียนนาน้อย (Little Vienna) ภาวะเงินเฟ้อยิ่งยวดในประเทศซิมบับเว
ธนบัตรชุดดั้งเดิมของดอลลาร์ซิมบับเวมี 4 ชนิด มูลค่า 2, 5, 10, 20 ดอลลาร์ แต่เมื่อเกิดภาวะเช่นนี้ ใน พ.ศ. 2537 มีการออกธนบัตรมูลค่า 50 ดอลลาร์ และ 100 ดอลลาร์ตามมาในปี 2538 ตามมาด้วยการยกเลิกธนบัตร 2 ดอลลาร์ และการเปลี่ยนรูปแบบของธนบัตร 5, 10, 20 ดอลลาร์พร้อมกันในปี 2540 ประเทศซิมบับเว
หลังจากผ่านการขัดแย้งกันทางสีผิว รวมไปถึงบทบาทจากสหประชาชาติ และการต่อสู้ของกองโจรในช่วงพ.ศ. 2503 ในที่สุดซิมบับเวได้รับอิสรภาพในพ.ศ. 2523 ในปีเดียวกันนั้น รอเบิร์ต มูกาบี ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีของประเทศ และเป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2530 จนกระทั่งถูกกดดันให้ลาออกใน พ.ศ. 2560 ประเทศสกอตแลนด์
เอดินบะระ เมืองหลวงและนครใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศ เป็นศูนย์กลางยุคเรืองปัญญาของชาวสกอตในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเปลี่ยนสกอตแลนด์มาเป็นมหาอำนาจทางพาณิชย์ ทางการศึกษา และทางอุตสาหกรรมเมืองหนึ่งของทวีปยุโรป ฯ กลาสโกว์ นครใหญ่สุดของสกอตแลนด์[5] เคยเป็นนครอุตสาหกรรมชั้นนำของโลกและปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองขยายเกรตเตอร์กลาสโกว์ น่านน้ำสกอตแลนด์ประกอบด้วยทะเลแอตแลนติกเหนือและทะเลเหนือ[6] ซึ่งมีปริมาณน้ำมันสำรองใหญ่สุดในสหภาพยุโรป ทำให้เมืองแอเบอร์ดีน นครใหญ่สุดอันดับสามในสกอตแลนด์ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงน้ำมันของทวีปยุโรป[7] ริโอบัมบา
ริโอบัมบา () หรือชื่อเต็ม ซานเปโดรเดริโอบัมบา () เป็นเมืองหลักของจังหวัดชิมโบราโซ ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศเอกวาดอร์ ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงกีโตไปทางทิศใต้ราว 200 กม. เป็นเมืองการขนส่งที่สำคัญของภูมิภาค ชาวสเปนได้เข้ามาตั้งถิ่นฐานในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถูกทำลายจากแผ่นดินไหวใน ค.ศ. 1797 รัฐธรรมนูญฉบับแรกของประเทศได้ประกาศที่เมืองนี้ในปี ค.ศ. 1830 ประเทศมาซิโดเนีย
หลังจากที่มีการผ่านกฎหมายใหม่และการเลือกตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2548 ได้มีการแบ่งหน้าที่ของรัฐบาลท้องถิ่นระหว่างเทศบาล 78 แห่ง (општини, opštini ออปซตีนิ, เอกพจน์ - општина, opština ออปซตีนา) เมืองหลวงสโกเปีย กครองเป็นกลุ่มเทศบาล 10 แห่ง เรียกรวมกันว่า "นครสโกเปีย" (the City of Skopje) เพลงชาติซิมบับเว
ขอพระเจ้าคุ้มครองแผ่นดินซิมบับเว ( ; ) เพลงชาติของซิมบับเว. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1994 ภายหลังจากการประกวดเนื้อร้องใหม่ แทนที่เพลงชาติฉบับเดิมที่ชื่อว่า อิเช คอมโบเรรา อาฟรีกา "()". ผู้ชนะเลิศในการประกวดเนื้อร้อง ประพันธ์โดย ศาสตราจารย์ Solomon Mutswairo และ เรียบเรียงทำนองโดย Fred Changundega. โดยมีการแปลเนื้อร้องทั้ง 3 ภาษาหลักที่ใช้ในซิมบับเว. เอ็มเมอร์สัน อึมนังกากวา
เอ็มเมอร์สัน อึมนังกากวา (เกิด 15 กันยายน 1942) เป็นนักการเมืองซิมบับเวซึ่งเป็นประธานาธิบดีซิมบับเวคนที่สามและคนปัจจุบัน เขาเป็นพันธมิตรเหนียวแน่นของรอเบิร์ต มูกาบีประธานาธิบดีคนก่อนหน้า และสมาชิกอาวุโสของพรรครัฐบาล ZANU–PF อึมนังกากวาเป็นรองประธานาธิบดีซิมบับเวคนแรกตั้งแต่ปี 2014 จนถูกปลดจากตำแหน่งในต้นเดือนพฤศจิกายน 2017 ซึ่งก่อให้เกิดรัฐประหาร วันที่ 21 พฤศจิกายน 2017 มูกาบีลาออก และอึมนังกากวาสาบานตนเป็นประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน 2017 ซังตูอังตอนีอู
ซังตูอังตอนีอู () เป็นเมืองในประเทศเซาตูเมและปรินซิปี และเป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดปรินซิปี ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ มีพื้นที่ติดกับทะเล มีประชากร 1,556 คน