อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน เกิดที่ไหน ?
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน เกิดเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม 1801 ในชุมชนเล็ก ๆ นามว่า เกร (Gray) ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ในจังหวัดโอต-โซนของประเทศฝรั่งเศส จบการศึกษาจากโรงเรียนประจำชุมชนเมื่ออายุได้ 15 ปี สี่ปีต่อมาเขาได้ทำงานเป็นเสมียนในสำนักงานของทนายความ ขณะเดียวกันเขาก็ได้เรียนรู้เกี่ยวกับงานทางด้านกฎหมายและปรัชญาควบคู่ไปด้วย ซึ่งได้รับแรงบันดานใจจากการทำงานของเขาที่สำนักทนายความลาปลัส (Laplace) ซึ่งทำให้เขารู้ว่าเขาต้องการที่จะศึกษาทางด้านคณิตศาสตร์ จนกระทั่งเขามีอายุได้ 19 ปี เขาได้สมัครเรียนทางด้านคณิตศาสตร์ที่โรงเรียนแห่งหนึ่งในเมืองเบอซ็องซง และต่อจากนั้นได้สอบผ่านเข้าเรียนต่อในสถาบันที่มีชื่อว่า Normale Supérieure ซึ่งตั้งอยู่ในกรุงปารีสในปี 1821
โกลด มอแน
เมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1851 มอแนก็เข้าเรียนศิลปะที่โรงเรียนมัธยมศิลปะที่เลออาฟวร์ และเป็นที่รู้จักกันในฝีมือการเขียนรูปการ์ตูน (caricature) ด้วยถ่านที่มอแนขายในราคา 10 ถึง 20 ฟรังส์ นอกจากนั้นมอแนก็ยังเรียนการเขียนภาพเป็นครั้งแรกกับฌัก-ฟร็องซัว โอชารด์ (Jacques-François Ochard) ผู้เป็นลูกศิษย์ของฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) ระหว่างปี ค.ศ. 1856-1857 มอแนพบยูจีน บูแดง (Eugène Boudin) ผู้เป็นจิตรกรและผู้ที่มอแนถือว่าเป็นครูและเป็นผู้สอนให้มอแนวาดภาพด้วยด้วยสีน้ำมัน และสอนวิธีวาดภาพ “นอกสถานที่” (en plein air)[4] ฌ็อง-โอกุสต์-ดอมีนิก แอ็งกร์
แอ็งกร์เกิดเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1780 ในจังหวัดตาร์เนการอน ประเทศฝรั่งเศส และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1867 ที่ปารีส แอ็งกร์ถือว่าตนเองเป็นจิตรภาพประวัติศาสตร์ตามแบบนีกอลา ปูแซ็ง และฌัก-หลุยส์ ดาวิด (Jacques-Louis David) แต่ในบั้นปลายความสามารถในการเขียนภาพเหมือนภาพเหมือนทั้งภาพเขียนและการวาดเส้นเป็นสิ่งที่ทำให้แอ็งกร์เป็นที่รู้จัก กัว ฟู่เฉิง
กัว ฟู่เฉิง (จีน: 郭富城, พินอิน: Guō Fùchéng) ชื่อภาษาอังกฤษว่า แอรอน กัว (Aaron Kwok) นักร้อง ,นักแสดง เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1965 เมืองตงก่วน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน เป็นลูกชายคนสุดท้องของครอบครัว มีพี่ชาย 2 คน พี่สาว 1 คน  อรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา
ท่านผู้หญิงอรนุช อิศรางกูร ณ อยุธยา เกิดเมื่อวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2486 เป็นบุตรของวารี กับสุนทรี ทองเนื้อดี มีพี่น้อง 5 คน จบการศึกษามัธยมศึกษาปีที่ 6 จากโรงเรียนราชินี และ FRANCES KING SECRETARIAL COLLEGE ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ ต่อมาสมรสกับจิรายุ อิศรางกูร ณ อยุธยา อดีตผู้อำนวยการสำนักงานทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ อดีตเลขาธิการพระราชวัง สำนักพระราชวัง อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงอุตสาหกรรม และรัฐมนตรีประจำสำนักนายกรัฐมนตรี สมัยรัฐบาลของพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ มีบุตร 2 คน คือ จิรุตม์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ชื่อเล่น เอ้ และจิรัตถ์ อิศรางกูร ณ อยุธยา ชื่อเล่น โอ๊ต
ท่านผู้หญิงอรนุช ได้ทำงานในคณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, เลขาของผู้เชี่ยวชาญด้านคมนาคม สภาพัฒนาการเศรษฐกิจแห่งชาติ,แผนกโฆษณา หนังสือพิมพ์บางกอกโพสต์,เลขาของกรรมการผู้จัดการ,ผู้ช่วยหัวหน้า เอ.อี.ทำโฆษณาให้ลูกค้า บริษัทกล๊าสแอ๊ดเวอร์ไทซิ่ง,เลขาฯ ทำงานทางศูนย์วิจัยทางทหาร ซึ่งมีผู้เชี่ยวชาญ อเมริกันมาสำรวจข้อมูลลุ่มแม่น้ำโขง,บริษัทอุตสาหกรรมพรมไทย และ เลขาฯ องค์การการบินพลเรือนระหว่างประเทศขององค์การสหประชาชาติ  อ็องรี มูโอ
อ็องรี มูโอ (; 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1826 - 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1861) เป็นนักสำรวจและนักธรรมชาติวิทยาชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 ในฐานะผู้ทำให้โลกตะวันตกรู้จักเมืองพระนคร จากหนังสือชื่อ "Voyage dans les royaumes de Siam, de Cambodge, de Laos et autres parties centrales de l'Indochine" (Travels in the Central Parts of Indo-China (Siam), Cambodia, and Laos During the Years 1858, 1859, and 1860; ตีพิมพ์ ค.ศ. 1863) อัลเบร์โต ออนกาโร
อัลเบร์โต ออนกาโร (22 สิงหาคม ค.ศ. 1925 – 23 มีนาคม ค.ศ. 2018), รู้จักกันในชื่อ อัลเฟรโด โนการา เป็นนักข่าว นักเขียน และนักเขียนการ์ตูนชาวอิตาลี เกิดที่เมืองเวนิส ราชอาณาจักรอิตาลี เขาอาศัยเป็นเวลานานที่ทวีปอเมริกาใต้และประเทศอังกฤษ ก่อนที่จะกลับไปเมืองเวนิส ในปี ค.ศ. 1979 บอร์โด
บอร์โด (, , บางครั้งในไทยมีสะกดว่า บอร์โดซ์ และ บอร์กโดซ์) เป็นเมืองท่าตั้งอยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศฝรั่งเศส เป็นเมืองหลักของจังหวัดฌีรงด์และของแคว้นนูแวลากีแตน มีชื่อเสียงอย่างมากมายจากไร่องุ่นที่พบเห็นในตลอดเส้นทางเข้าสู่เมืองและไวน์ประจำแคว้นตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 โดยสถานที่ทำไวน์สำคัญ ๆ ที่ผู้รักไวน์ชาวไทยน่าจะรู้จักก็คือ แซ็งเตมีลียง, โปยัก (Pauillac), แซ็งแต็สแต็ฟ (Saint-Estèphe) และโซแตร์น (Sauternes) มีแม่น้ำการอนไหลผ่านและออกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกที่เมืองซูลัก-ซูร์-แมร์ และยังมีท่าเรือปอร์เดอลาลูน (Port de la Lune) ที่ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นมรดกโลกจากองค์การยูเนสโกตั้งแต่ปีค.ศ. 2007 อีกด้วย อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล
อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล (, ; 15 ธันวาคม พ.ศ. 2395 – 25 สิงหาคม พ.ศ. 2451) นักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส เกิดในตระกูลที่มีนักวิทยาศาสตร์ถึง 4 รุ่น ตั้งแต่รุ่นปู่จนกระทั่งรุ่นลูก เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปี พ.ศ. 2446 ร่วมกับปีแยร์ กูรี และมารี กูรี หลังจากที่เขาถึงแก่กรรม ชื่อสกุลของเขาได้กลายเป็นหน่วยวัดกัมมันตภาพ ในระบบหน่วยเอสไอ คือ แบ็กแรล เขียนด้วยสัญลักษณ์ Bq อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
จากเหตุผลทางการเมือง ทำให้สถานที่ที่เขาได้ศึกษาอยู่ในขณะนั้นต้องปิดลงในปีต่อมา ซึ่งเขาแก้ปัญหาโดยย้ายไปเรียน ณ มหาวิทยาลัยซอร์บอน (Sorbonne) ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียงที่สุดในฝรั่งเศส โดยเรียนในสาขาคณิตศาสตร์ เขาได้ทุ่มเทฝีมืออย่างเต็มที่เพื่อที่จะได้เข้าสังคมปัญญาชนและความก้าวหน้าทางวิทยาศาสตร์ และเขามีความสนใจเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นทางวิชาการในชั้นเรียน ตลอดจนในห้องรับแขกของนายโชแซฟ ดรอซ (Joseph Droz) นักเศรษฐศาสตร์ ซึ่งในขณะนั้นแนวคิดของเขาได้มีอิทธิพลในสถาบันที่เขาเรียนอย่างมาก โดยมีลากร็องฌ์ (Lagrange) และอาแช็ต (Hachette) เพื่อนร่วมชั้นที่เป็นลูกศิษย์ของอาจารย์ มารี อ็องตวน กงดอร์เซ (Marie Antoine Condorcet) ที่ชักจูงให้เขาเข้าสังคมทางคณิตศาสตร์ และนั่นเป็นการเข้าสังคมที่ทำให้เขาสามารถเชื่อมโยงในเรื่องคณิตศาสตร์ได้มากยิ่งขึ้น ซึ่งนับได้ว่าเขาเป็นนักคณิตศาสตร์ที่มีอายุน้อยเมื่อเทียบกันกับเพื่อนที่เป็นนักคณิตศาสตร์ด้วยกัน อ็องเดร-มารี อ็องแปร์
อ็องแปร์เกิดวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 1775 ที่เมืองลียง ประเทศฝรั่งเศส เขามีความสนใจด้านวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์เป็นอย่างมาก ในภายหลังอ็องแปร์ได้เป็นครูสอนหนังสือที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง ก่อนที่จะมาสอนคณิตศาสตร์และดาราศาสตร์ในระดับชั้นมัธยม และ 2 ปีต่อมา เขาได้เป็นศาสตราจารย์สอนวิชาแคลคูลัสเชิงวิเคราะห์และกลศาสตร์ ที่โรงเรียนโปลีเทคนิคแห่งฝรั่งเศส ที่แห่งนี้เอง ที่เขาได้เริ่มการทดลอง ในค.ศ. 1809 เขาได้เผยแพร่ผลงานของเขาในด้านคณิตศาสตร์ เคมี และชีววิทยา จากผลงานนี้ ส่งผลให้เขาได้รับเชิญเป็นสมาชิกของสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์ (Institute of Art and Science) และได้รับเลือกเป็นหัวหน้าภาควิชาคณิตศาสตร์ วิกตอร์ อูโก
อูโกในวัยเยาว์ก็เป็นเหมือนกับนักเขียนอายุน้อยคนอื่น ๆ ในยุคเดียวกัน เขาได้รับอิทธิพลอย่างมากจากฟร็องซัว-เรอเน เดอ ชาโตบรีย็อง นักเขียนผู้โดดเด่นและน่าหลงใหลซึ่งมีบทบาทสำคัญต่อการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมในยุคจินตนิยม และเป็นสัญลักษณ์แห่งวรรณกรชั้นเลิศของฝรั่งเศสในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 อูโกถึงกับตั้งปณิธานว่า จะต้องเป็นเหมือนชาโตบรีย็อง มิฉะนั้นก็ไม่เป็นอะไรเลย[2] ชีวิตของอูโกคล้ายคลึงกับชาโตบรีย็องในหลายด้าน ในเวลาต่อมา อูโกก็กลายเป็นผู้มีบทบาทสำคัญต่อวรรณกรรมยุคจินตนิยม และเข้าไปเกี่ยวข้องกับการเมืองในฐานะผู้นำแนวคิดสาธารณรัฐนิยม จนกระทั่งจำต้องลี้ภัยไปนอกประเทศจากการเคลื่อนไหวทางการเมืองของตน เอดัวร์ มาแน
เกิดที่ปารีสเมื่อวันที่ 23 มกราคม ค.ศ. 1832 ในครอบครัวที่มีฐานะดี เออเฌนี-เดอซีเร-ฟูร์นีเย (Eugénie-Desirée Fournier) แม่ของเอดัวร์เป็นลูกสาวของนักการทูตและเป็นหลานสาวของมกุฎราชกุมารสวีเดนชาลส์ เบอร์นาด็อตต์ (Charles XIV John of Sweden) เอากุสท์พ่อของเอดัวร์เป็นผู้พิพากษาผู้มีความประสงค์จะให้ลูกชายมีอาชีพเดียวกัน ชาร์ลส์ โฟนิเยร์ผู้เป็นลุงเป็นผู้ยุยงให้เอดัวร์เขียนภาพและมักจะพาไปชมภาพเขียนในพิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ในปี ค.ศ. 1845 เอดัวร์ก็สมัครเข้าเรียนการวาดเส้นตามคำแนะนำของลุง ที่ที่พบอองโตนิน พรูสท์ผู้ต่อมาเป็นรัฐมนตรีกระทรวงวิจิตรศิลป์และกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกันตลอดชีวิต อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
For an interesting early 20th century evaluation see: ออตโต สเติร์น
ออตโต สเติร์น หรือออทโท ชแตร์น (Otto Stern, 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2431 - 17 สิงหาคม พ.ศ. 2512) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน-เยอรมัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ประจำปี พ.ศ. 2486 รู้จักกันในฐานะผู้ร่วมสร้างสรรค์การทดลองของสเติร์น-เกอร์แลค ร่วมกับวัลเทอร์ แกร์ลัค ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร
ฆวน มาร์ติน เดล โปโตร เกิดในเมืองตันดิล อาร์เจนตินา พ่อของเขาเป็นผู้เล่นกึ่งอาชีพของสมาคมรักบี้ในอาร์เจนตินาและเป็นสัตวแพทย์ แม่ของเขาเป็นครูและเขามีน้องสาวหนึ่งคน เดล โปโตรพูดได้ทั้งภาษาสเปน, อังกฤษ และอิตาลี นอกเหนือจากเทนนิสเขายังสนุกกับการเล่นฟุตบอลและทีมฟุตบอลทีมโปรดของเขา คือทีมโบคาจูเนียในอาร์เจนตินาและยูเวนตุสในอิตาลี เขามักจะใช้เวลาในการเล่นกีฬาทั้งสองตลอดช่วงวัยเด็กของเขา  อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ภายหลังการปฏิวัติในปี 1848 กูร์โนได้รับมอบหมายให้เป็นผู้ประจำการ ณ Hautes Études ในระหว่างนั้นเขาได้เขียนตำราเล่มแรกเกี่ยวกับปรัชญาทางวิทยาศาสตร์ หลังจากนั้นในปี 1854 เขาได้เข้ารับตำแหน่งอธิการบดี ณ เมืองดีฌง อย่างไรก็ตามสายตาของเขาก็เริ่มแย่ลงมากขึ้นทุกวัน เขาจึงออกจากการสอนในปี 1862 และย้ายกลับกรุงปารีส อัลเบร์โต กอนตาดอร์
อัลเบร์โต กอนตาดอร์ เบลัสโก () เกิดเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1982 เป็นนักแข่งขันจักรยาน ทีมทิงก์ออฟ-ซาโซ่ ของยูซีไอโปรทัวร์ เขาเป็น 1 ใน นักแข่งขันจักรยานทั้งหมด 6 คนในประวัติศาสตร์ที่ชนะการแข่งขันทั้ง 3 ของแกรนด์ทัวร์ และเป็นชาวสเปนคนแรกที่ชนะการแข่งขันทั้ง 3 ของแกรนด์ทัวร์ เขาเป็นผู้ชนะการแข่งขันตูร์เดอฟรองซ์ 2007 กับทีมดิสคัฟเวอรีแชนเนล , จีโรดีตาเลีย 2008, วูเอลตาอาเอสปันญา 2008 และ ตูร์เดอฟรองซ์ 2009 กับทีมสโมสรจักรยานอัสตานา เขายังเป็นผู้ชนะการแข่งขันตูร์เดอฟรองซ์ 2010 กับทีมดังกล่าว และ จีโรดีตาเลีย 2011 กับทีมซาโซ่ แบงก์-ซันการ์ด ก่อนที่จะถูกยึดแชมป์ และห้ามเข้าร่วมการแข่งขันใด ๆ หลังจากถูกตรวจพบว่าใช้สารกระตุ้น เมื่อโทษการห้ามเข้าร่วมการแข่งขันใด ๆ สิ้นสุดลง กอนตาดอร์ได้กลับมาเป็นผู้ชนะการแข่งขันวูเอลตาอาเอสปันญา 2012 , 2014 และ จีโรดีตาเลีย 2015 อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
หนังสือของเขาที่แต่งขึ้นในสามบทแรกพูดได้ถึงคำจำกัดความของความมั่งคั่งความสัมบูรณ์กับความสัมพันธ์ทางด้านราคาในเรื่อง กฎแห่งราคาเดียว (absolute vs. relative prices and the law of one price) เอกตอร์ เบเยริน
เอกตอร์ เบเยริน โมรูโน () เกิดวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1995 ที่เมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวสเปน เล่นในตำแหน่งกองหลังให้กับอาร์เซนอล และยังเล่นให้กับทีมชาติสเปนอายุไม่เกิน 19 ปี และได้ถูกยืมตัวไปเล่นกับวอตฟอร์ดจนถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2014 อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ผลงานของเขาในปี 1838 ที่ตีพิมพ์ออกมา แทบจะไม่ได้รับการตอบรับที่ดีนัก ผู้ที่มีอิทธิพลทางวิชาเศรษฐศาสตร์ในฝรั่งเศสในขณะนั้นไม่ได้ให้ความสนใจในความคิดของเขาเลยซึ่งเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจของกูร์โนยิ่งนัก การ์โลส มูริโย
การ์โลส เอร์เนสโต มูริโย () เกิดเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2513 ที่เมืองซานมิเกลิโต ประเทศปานามา เคยเป็นนักมวยที่มีอนาคตไกล โดยมีฟอร์มการชกที่ดุดัน น่ากลัว มีสไตล์เดินบุกเข้าชกแบบตะลุยตลอด จนได้รับฉายาว่า "ดูรันน้อย " (Little Duran) โดยหวังว่าจะเป็นตัวแทนของโรเบร์โต ดูรัน วีรบุรุษนักชกมวยปานามารุ่นพี่ อ็องตวน อ็องรี แบ็กแรล
อ็องรี แบ็กแรล เกิดที่กรุงปารีส โดยเป็นบุตรของอาแล็กซ็องดร์-แอดมง แบ็กแรล (Alexandre-Edmond Becquerel) ซึ่งเป็นนักฟิสิกส์ที่ศึกษาเกี่ยวกับทัศนศาสตร์ ไฟฟ้า และแม่เหล็ก อ็องรีได้เข้าเรียนในโรงเรียน "เอกอลปอลีแต็กนิก" (École Polytechnique) ซึ่งเป็นโรงเรียนช่างฝีมือทหารของฝรั่งเศส และต่อมาก็เข้าเรียนใน " เอกอลเดปงเซโชเซ" (École des Ponts et Chaussées) ซึ่งเป็นโรงเรียนที่สอนวิชาวิศวกรรมศาสตร์ที่เก่าแก่แห่งหนึ่ง ในด้านชีวิตครอบครัว อ็องรีสมรสกับหลุยส์ เดซีเร ลอรีเยอ (Louise Désirée Lorieux) มีบุตร 1 คน คือ ฌ็อง แบ็กแรล (Jean Becquerel) ซึ่งก็ได้เป็นนักฟิสิกส์เช่นเดียวกับอ็องรี ต่อมา ในปี พ.ศ. 2451 อ็องรีได้รับเลือกให้เป็นเลขาธิการวิทยาลัยวิทยาศาสตร์แห่งฝรั่งเศส (Académie des Sciences) และถึงแก่กรรมที่เลอครัวซี (Le Croisic) ในแคว้นเบรอตาญ ในปีเดียวกันกับที่ได้รับเลือก อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในปี 1841 เขาได้ตีพิมพ์บทความการวิเคราะห์จากเมืองลียง เพื่ออุทิศให้กับปัวซง และอีกสองปีต่อมาเขาได้สร้างทฤษฎีความเป็นไปได้โดยมีข้อแตกต่างระหว่างความเป็นไปได้อยู่สามชนิดได้แก่ จุดประสงค์ เงื่อนไขและปรัชญา โดยสองอย่างแรกมาจากความเป็นจริงตามหลักธรรมชาติและอย่างที่สามอ้างอิงจากความเป็นไปได้" which depend mainly on the idea that we have of the simplicity of the laws of nature." อารีอานา กรานเด
อารีอานา กรานเด-บูเทรา เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ในเมืองโบกาเรตัน รัฐฟลอริดา เป็นลูกสาวของ โจน แกรนด์ และ เอ็ดเวิร์ด บูเตอรา และมีพี่ชายต่างบิดา ชื่<b data-parsoid='{"dsr":[3975,3997,3,3]}'>อ แฟรงกี้ กรานเด เป็นนักแสดง นักเต้น และโปรดิวเซอร์. ครอบครัวของเธอนั้น เป็นชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายจากอิตาลี.ครอบครัวของเธอแยกทางกัน ตอนที่เธออายุได้ประมาณ 8-9 ขวบ. ส่วนชื่อของเธอนั้นมีที่มาจาก เจ้าหญิงออเรียน่า จากเรื่อง เฟลิกซ์เดอะแคท. อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในปี 1834 เขาได้เข้าไปยังสำนักงานของปัวซงที่เมืองลียง (Lyons) ซึ่งเขาคิดว่าเป็นแหล่งการค้นคว้าทางด้านการวิเคราะห์และทางด้านกลศาสตร์ที่ดีเลยทีเดียว ในปีต่อมาเขาได้รับความไว้วางใจจากปัวซงให้เป็นอธิการบดีที่สถาบันแห่งเกรอนอบล์ (Grenoble) ที่นั่นเขาได้ทำงานเกี่ยวกับการบริหารและการจัดการเป็นส่วนใหญ่ เควิน การ์เน็ต
เควิน การ์เน็ต (Kevin Garnett) (เกิดเมื่อ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2519 ที่เมืองมอลดิน รัฐเซาท์แคโรไลนา) เป็นนักบาสเกตบอลเอ็นบีเอทีมบอสตัน เซลติกส์ รู้จักกันดีในชื่อย่อ เคจี (KG) และมีฉายาอื่นได้แก่ เดอบิกทิกเก็ต (The Big Ticket) และ เดอคิด (The Kid)
การ์เน็ตมีความสามารถหลายหลาย สามารถเล่นได้ทุกตำแหน่ง แต่เพาเวอร์ฟอร์เวิร์ดเป็นตำแหน่งที่สร้างชื่อให้เขา
โดยได้รับเลือกให้เล่นในเกมออลสตาร์สิบครั้ง และได้รับการลงคะแนนให้เป็นผู้เล่นทรงคุณค่าในฤดูกาล 2003-04 (พ.ศ. 2546-47) ของเอ็นบีเอ อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ
อันโตนิโอ อัลเลอกริ ดา คอร์เรจจิโอ หรือ อันโทนิโอ ดา คอร์เรจจิโอ ( หรือ Antonio da Correggio; ชื่อเมื่อแรกเกิด: ) (สิงหาคม ค.ศ. 1489 - 5 มีนาคม ค.ศ. 1534) เป็นจิตรกรสมัยศิลปะเรอเนซองส์ คนสำคัญจากปาร์มาในประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 16 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนังและภาพสีน้ำมันทึ่เต็มไปด้วยความรู้สึกสัมผัส (sensuous) การวางองค์ประกอบของภาพเต็มไปด้วยความเคลื่อนไหว ความลวงตาทางทัศนียภาพ และการใช้ความลึก (foreshortening) คอร์เรจจิโอเป็นผู้มาก่อนศิลปะโรโคโคของคริสต์ศตวรรษที่ 18 อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในปี 1859 เขาได้เขียนความทรงจำของตังเองในอดีตเพื่อเป็นอนุสรณ์ ซึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับประสบการณ์และชีวประวัติของตัวเองและตำราทางปรัชญาก็ถูกตีพิมพ์อีกสองเล่มในเวลาต่อมาในปี 1861 และปี 1872 ซึ่งได้รับการกล่าวขานในสังคมปรัชญาของฝรั่งเศสโดยผลงานของเขาไม่ได้เสนอความคิดเห็นทางเศรษฐศาสตร์แต่อย่างใด หลังจากนั้นในปี1863 เขาได้นำเศรษฐศาสตร์มาเป็นหลักในการศึกษาค้นคว้าอีกครั้งแต่ต่อมาความสนใจทางด้านเศรษฐศาสตร์ของเขาได้จบลงเมื่อการบันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับบทความทางด้านเศรษฐศาสตร์ของเขาถูกกล่าวหาว่าเป็นผลงานที่มาจากแนวคิดของริคาร์โด นำมาซึ่งสร้างความขมขื่นให้แก่ตัวเขาเป็นอันมาก แต่ถึงอย่างไรก็ตามการปฏิวัติหลักหน่วยสุดท้ายในขณะนั้นได้เริ่มเกิดขึ้นจากนักเศรษฐศาสตร์ชื่อลีอง วาลราส (Léon Walras) ซึ่งเป็นผู้ที่ได้อ่านผลงานของกูร์โนมาก่อน ซึ่งต่อมาวาลราสได้โต้แย้งเกี่ยวกับทฤษฎีของเขาและก็ได้ยอมรับลักษณะทั่วไปในการค้าที่ประกอบไปด้วยหลายตลาดตลอดจนทฤษฎีดุลยภาพบางส่วนของกูร์โน แต่ในขณะที่นักเศรษฐศาสตร์อย่างเฌอวงยังไม่ได้อ่านบทความของกูร์โนมาก่อน ถึงกระนั้นก็ยังให้การยอมรับกูร์โนว่าเป็นผู้ที่ยิ่งใหญ่ในวงการปฏิวัติหน่วยสุดท้ายและต่อมาก็ได้ปรับปรุงพัฒนาทฤษฎีของกูร์โนให้ดียิ่งขึ้น อันโตนีโอ ดา กอร์เรจโจ
อันโตนิโอ อัลเลอกริเกิดที่เมืองเล็กๆ ชื่อคอร์เรจจิโอไม่ใกลจากเรจจิโอ เอมิเลีย พ่อของอันโทนิโอ อัลเลอกริเป็นพ่อค้า นอกจากนั้นก็ไม่มีหลักฐานอะไรอื่นเกี่ยวกับชีวิตหรือการฝึกงาน ระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึงปี ค.ศ. 1505 อันโตนิโอ อัลเลอกริฝึกงานกับฟรานเชสโก บิอันชิ เฟอร์รารา (Francesco Bianchi Ferrara) จากเมืองโมดีนา ที่โมดีนาอาจจะได้ทำความรู้จักกับจิตรกรเช่นลอเร็นโซ คอสตา (Lorenzo Costa) และ ฟรานเชสโก ฟรานเชีย (Francesco Francia) ซึ่งอิทธิพลของจิตรกรสองคนนี้จะพบในงานเขียนแรกๆ ของอันโทนิโอ อัลเลอกริ หลังจากเดินทางไปมานทัวในปี ค.ศ. 1506 อันโตนิโอ อัลเลอกริก็กลับมาคอร์เรจจิโอและมาอยู่จนปี ค.ศ. 1510 ระหว่างนี้ก็เขียนภาพ “การชื่นชมพระบุตรกับนักบุญอลิซาเบธและนักบุญจอห์นแบ็พทิสต์” ซี่งจะเห็นอิทธิพลจากทั้งคอสตาและอันเดรีย มานเทนยา ในปี ค.ศ. 1514 อันโตนิโอ อัลเลอกริอาจจะเขียนภาพกลม (tondo) สามภาพที่หน้าประตูวัดซานอันเดรียที่มานทัว หลังจากนั้นอันโทนิโอ อัลเลอกริก็กลับไปคอร์เรจจิโออีกครั้ง และเป็นศิลปินมีชื่อเสียง ได้รับสัญญาจ้างให้วาดฉากแท่นบูชาพระแม่มารีที่สำนักสงฆ์ท้องถิ่นเซนต์ฟรานซิส ปัจจุบันอยู่ที่เดรสเด็น ประเทศเยอรมนี อองซาน ซูจี
อองซานซูจี เกิดเมื่อวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ณ ย่างกุ้ง พม่าของอังกฤษ (British Burma) บิดาของเธอ นายพลอองซาน ผู้ได้รับการสนับสนุนจากประเทศญี่ปุ่น ช่วยให้ญี่ปุ่นยึดพม่าจากสหราชอาณาจักรได้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง โดยมีข้อแลกเปลี่ยนกับทางญี่ปุ่นให้แต่งตั้งตนเป็นนายกรัฐมนตรี อย่างไรก็ดี นายพล ออง ซาน ถูกลอบสังหารเมื่อ วันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 เมื่อเธอได้อายุได้ 2 ปี ดอว์ขิ่นจี ผู้เป็นภรรยาของนายพลอองซาน ต้องรับภาระเลี้ยงดูบุตรชายหญิง 3 คนโดยลำพังหลังจากสามีถูกลอบสังหาร ซูจีเป็นลูกคนเล็ก และเป็นบุตรสาวคนเดียวของครอบครัว ภายหลังบิดาเสียชีวิตไม่นาน พี่ชายคนรองของเธอประสบอุบัติเหตุ จมน้ำตายในบริเวณบ้านพัก ซูจีและพี่ชายคนโตคือ อองซาน อู เติบโตมากับการดูแลของมารดา ที่เข้มแข็ง และความเอ็นดูของเครือข่ายอำนาจเก่าของบิดา อู๋ ชิงหยวน
เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1914 ที่อำเภอหมิ่นโหว มณฑลฝูเจี้ยน ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศจีน อู๋ ชิงหยวน ไม่ได้เริ่มต้นเรียนหมากล้อมจนกระทั่งอายุได้เก้าขวบ ซึ่งถือว่าค่อนข้างล่าช้าสำหรับมืออาชีพ (ฮงอินโบ โดซะกุ เรียนหมากล้อมครั้งแรกตั้งแต่อายุเจ็ดขวบ และฮงอินโบ ชูซะกุ เรียนก่อนอายุหกขวบ) พ่อของเขา ได้รับบทเรียนหมากล้อมจากฮงอินโบ ชูโฮะ เมื่อครั้งเป็นนักศึกษาอยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเชื่อว่าเป็นผู้แนะนำให้เขารู้จักหมากล้อม อู๋ ชิงหยวน สามารถพัฒนาฝีมือจนเก่งกาจได้อย่างรวดเร็ว และเพียงไม่นาน เขาก็เป็นที่รู้จักในฐานะอัจฉริยะหมากล้อม อ็องตวน วาโต
ฌ็อง-อ็องตวน วาโต [ ; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2227 (ค.ศ. 1684) – 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2264 (ค.ศ. 1721) ] เป็นจิตรกรชาวฝรั่งเศสของ “ชนชั้นสูง” (fêtes galantes) อ็องตวน วาโตเป็นหนึ่งนักวาดภาพร่างยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของศิลปะยุโรป แอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์
แอ็นสท์ ลูทวิช เคียร์ชเนอร์ (; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1880 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1938) เป็นจิตรกรและช่างพิมพ์ชาวเยอรมัน เกิดที่เมืองอชัฟเฟินบวร์ค จักรวรรดิเยอรมัน บิดาเป็นวิศวกรซึ่งต่อมาเป็นอาจารย์สอนสาขาการวิจัยกระดาษ หลังจากที่ครอบครัวของเคียร์ชเนอร์ได้ย้ายถิ่นฐานจากสวิตเซอร์แลนด์ไปยังเมืองเค็มนิทซ์ในประเทศเยอรมนี นับตั้งแต่ ค.ศ. 1901 เขาจึงเริ่มศึกษาวิชาสถาปัตยกรรม ณ วิทยาลัยเทคนิคในเมืองเดรสเดินตามความประสงค์ของบิดา แต่ในเวลาต่อมา เคียร์ชเนอร์และเพื่อนนักศึกษาอีกสามคนคือ ฟริทซ์ ไบลเลอ, เอริช เฮ็คเคิล และคาร์ล ชมิท-ร็อทลุฟ กลับให้ความสนใจกับการสร้างสรรค์ทางด้านจิตรกรรมมากกว่าทางด้านสถาปัตยกรรม พร้อมทั้งได้ร่วมกันตั้งกลุ่มศิลปินดีบรึคเคอในปี ค.ศ. 1905 โดยจุดมุ่งหมายของศิลปินกลุ่มนี้คือ การสร้างสรรค์ผลงานในรูปแบบใหม่ที่แตกต่างจากผลงานในลัทธิธรรมชาตินิยมและลัทธิประทับใจอย่างสิ้นเชิง โดยเน้นการใช้รูปทรงและสีเป็นองค์ประกอบ รวมทั้งใช้ความฉับพลันที่ไร้การเสแสร้งเป็นหลักในการสร้างสรรค์ เพื่อเป็นสื่อในการแสดงออกถึงความรู้สึกที่มีต่อสังคมสมัยใหม่ในเวลานั้น Ikoku Meiro no Croisée
ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในปารีส ยุเนะ สาวน้อยชาวญี่ปุ่น ได้เดินทางมาที่นี่พร้อมกับ ออสการ์ โกลเดล ผู้ที่เดินทางไปเที่ยวที่ญี่ปุ่น เธอติดตามเขามาเนื่องจากเป็นธรรมเนียมของบ้านเธอที่ให้ทายาทต้องออกมาทำงานนอกบ้าน ยุเนะได้มาทำงานในร้านรับขึ้นรูปโลหะในกาเลอรีดูว์รัว ตลาดที่แสนโบราณและล้าสมัยมุงหลังคาด้วยกระจกสว่าง เธอได้พบกับ โกล๊ด โกลเดล ผู้สืบทอดร้านนี้ต่อจากพ่อและออสการ์ผู้เป็นคุณปู่ ผู้ซึ่งถึงจะใจร้อนแต่ก็อ่อนโยน ยุเนะผู้ออกมาใช้ชีวิตในต่างแดน จะพบเจอเรื่องแบบไหนบ้างนะ? ออร์แลนโด บลูม
บลูมเกิดในแคนเทอเบอร์รี่ ประเทศอังกฤษ และเมื่ออายุได้ 16 ปี ได้ย้ายมาลอนดอน เติบโตโดยการเลี้ยงดูของซอนยา แม่ซึ่งสนับสนุนให้เข้าร่วมกิจกรรมละครโรงเรียน การอ่านบทกวี ร้อยแก้วร้อยกรองในเทศกาลแคนเทอเบอรี เขาได้ร่วมแสดงใน National Youth Theatre เป็นเวลา 2 ซีซัน และหลังจากนั้นก็ได้รับทุนอบรมใน British American Drama Academy ในตอนที่เขาเรียนจบ บลูมได้แสดงบทนำในเรื่อง "A Walk in the Vienna Woods" และต่อมาในปี 1998 เขามีชื่อเสียงเป็นครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "Wilde" เค้าโครงเรื่องจากสร้างมาจากชีวประวัติของ ออสการ์ ไวล์ด  ปีเอโตร เปรูจีโน
เปียโตร เปรูจิโนเกิดที่เมืองซิตาเดลลาพิเอเวในแคว้นอุมเบรีย เป็นลูกของคริสโตโฟโร วานนูชิ สร้อย “เปรูจิโน” แสดงว่าเปียโตรมาจากเมืองเพรูเจียซึ่งเป็นเมืองสำคัญของอุมเบรีย เปียโตรเริ่มเขียนภาพที่เมืองอเร็ซโซแล้วย้ายไปฟลอเรนซ์ ปึที่ย้ายไปฟลอเรนซ์ไม่เป็นที่ทราบแน่นอนแต่อาจจะเป็นราว ค.ศ. 1470 หรืออาจจะล่าจน ค.ศ. 1479 จอร์โจ วาซารีเปียโตร เปรูจิโนฝึกการเขียนภาพกับ อันเดรีย เดล เวอร์โรชชิโอรุ่นเดียวกับ เลโอนาร์โด ดา วินชี และอาจจะเรียนการเขียนแบบทัศนียภาพจากเปียโร เดลลา ฟรานเชสกา ในปี ค.ศ. 1472 เปียโตรคงสำเร็จการศึกษาเพราะปีเดียวกันนั้นเปียโตรก็สมัครเป็นจิตรกรที่ภราดรภาพเซนต์ลูค ฟร็องซัว อ็องแกลร์
ฟร็องซัว อ็องแกลร์ (; เกิด 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1932) เป็นนักฟิสิกส์เชิงทฤษฎีชาวเบลเยียม โดยได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ร่วมกับปีเตอร์ ฮิกส์ในปี ค.ศ. 2013 ในการค้นพบทฤษฎีกลไกของฮิกส์ (Higgs mechanism) ซึ่งสนับสนุนความเข้าใจเรื่องการกำเนิดมวลของอนุภาคต่าง ๆ โดยทฤษฎีดังกล่าวได้รับการยืนยันจากการค้นพบอนุภาคมูลฐานฮิกส์ จากการทดลองโดยใช้เครื่องชนอนุภาคขนาดใหญ่ (LHC) ในเซิร์น ตรวจวัดโดยเครื่อง ATLAS และ CMS เคนนี จี
เคนนี จี เกิดที่เมืองซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน กับพ่อแม่ครอบครัวชาวยิว (แม่ของเขาพื้นเพเป็นคน รัฐซัสแคตเชวัน, ประเทศแคนาดา) และเติบโตย่านเมืองซีเวิร์ดพาร์ก(Seward Park), ซึ่งเป็นเมืองที่เป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวยิว. เค้าเริ่มเข้ามาสัมผัสกับกับแซกโซโฟนเมื่อเขาชมการแสดงของคนคนหนึ่งในรายการ ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์[1] เขาเริ่มเล่นแซกโซโฟนครั้งแรกในปี 1966 เมื่อเขาอายุได้ 10 ขวบ เขาเริ่มเรียนรู้ที่จะเล่นภายใต้การดูแลของนักเป่าแตรของเมืองชื่อ เจอราลด์ ฟิสเตอร์(Gerald Pfister) และฝึกซ้อมพร้อมกับเรคคอร์ด ส่วนใหญ่กับโกรเวอร์วอชิงตันจูเนียร์ (Grover Washington, Jr.) โดยวิธีการฝึกก็คือพยายามเลียนแบบเสียงที่เค้าได้ยิน แซ็กโซโฟนอันแรกของเขาก็คือ อัลโต้แซกโซโฟน ยี่ห้อ บิวเฟ่ต์ รุ่น คอมพอง (Buffet Crampon alto)[5] โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสโอลกาประสูติที่พระราชวังปาฟลอฟก์ ใกล้กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในวันที่ 3 กันยายน [ปฏิทินเก่า 22 สิงหาคม] ค.ศ. 1851 ทรงเป็นบุตรองค์ที่สองและเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุกคอนสแตนติน นีโคลาเยวิชกับแกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา ซึ่งเดิมคือเจ้าหญิงแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก โดยผ่านทางพระบิราชบิดา แกรนด์ดัชเชสโอลกาเป็นพระราชนัดดา (หลานปู่) ในจักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย และเป็นพระภาติยะ (หลานลุง) ในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเป็นพระญาติในจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย พระเจ้าอูก กาแป
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 978 ถึง 986 อูกเป็นพันธมิตรกับจักรพรรดิเยอรมัน ออตโตที่ 2 กับออตโตที่ 3 และกับอาดัลเบอโร อาร์ชบิชอปแห่งไรมส์ ในการวางแผนร้ายทางการเมืองต่อกษัตริย์การอแลงเฌียง ในปี ค.ศ. 985 อูกเป็นผู้ปกครองเบ็ดเสร็จยกเว้นในทางตำแหน่ง และหลังรัชสมัยสั้นๆ ของพระโอรสของโลแธร์ หลุยส์ที่ 5 อูกเป็นกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสที่มาจากการเลือกตั้งในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 987 โดยกลุ่มบุคคลสำคัญชาวแฟรงก์ อาดัลเบอโรสามารถโน้มน้ามเหล่าบุคคลสำคัญได้ว่าราชบัลลังก์ควรได้มาจากการเลือกตั้งมากกว่าการสืบทอดทางสายเลือดและชาร์ลส์แห่งโลร์แรน ผู้ท้าชิงชาวการอแลงเฌียงที่ถูกต้องตามกฎหมายที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวไม่เหมาะที่จะปกครอง อูกได้รับการสวมมงกุฎที่นัวยงในวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 987 นักวิชาการเห็นพ้องต้องกันว่าการเลือกตั้งของอูกไม่ใช่การเคลื่อนไหวในเชิงปฏิวัติ ปู่ของพระองค์ โรแบร์ต์ที่ 1, พี่น้องชายของปู่ อูด และน้า รูดอล์ฟ (ราอูล) ล้วนเคยเป็นกษัตริย์ที่ไม่ใช่ชาวการอแลงเฌียง อ็องตวน กรีแยซมาน
กรีแยซมานเป็นลูกครึ่งฝรั่งเศส–โปรตุเกส มีความใฝ่ฝันตั้งแต่เด็กว่าอยากเป็นนักฟุตบอลตามอามารู ลอปึช ผู้เป็นตา ซึ่งเคยเป็นผู้เล่นของปาซุชดือฟือไรรา สโมสรในปรีไมราลีกา ลีกของโปรตุเกส จึงเสนอตัวทดสอบกับหลายสโมสรชั้นนำในฝรั่งเศส เช่น ออแล็งปิกลียอแน, โอแซร์ หรือแซ็งเตเตียน แต่ถูกปฏิเสธทั้งหมดเนื่องจากถูกมองว่ามีรูปร่างเล็กเกินไป จนกระทั่งเอริก โอลฮัตส์ แมวมองของเรอัลโซเซียดัด เห็นความสามารถในตัวของกรีแยซมานในขณะที่ลงเล่นให้กับสโมสรสมัครเล่นแห่งหนึ่งในกรุงปารีส ขณะที่มีอายุเพียง 13 ปี จึงชวนให้เข้าสังกัดด้วย ซึ่งที่ตั้งของสโมสรอยู่ในแคว้นบาสก์ของสเปน ซึ่งห่างจากบ้านเกิดของกรีแยซมานถึง 500 ไมล์  จอห์น เลนนอน
เลนนอนเกิดในช่วงสงครามที่ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1940 ที่โรงพยาบาลลิเวอร์พูลมาเทอร์นิตี ให้กำเนิดโดย จูเลีย เลนนอน (นามสกุลเดิม สแตนลีย์) และอัลเฟรด เลนนอน เชื้อสายไอริช มีอาชีพเป็นพ่อค้าเดินเรือ และไม่ได้อยู่ด้วยกันขณะเขาเกิด[2] พวกเขาชื่อบุตรว่าจอห์นตามชื่อปู่ว่า จอห์น "แจ็ก" แลนนอน ส่วนชื่อกลาง วินสตัน มาจากวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรในขณะนั้น[3] พ่อของเขามักจากบ้านไปทำงานบ่อย ๆ แต่ก็ยังส่งเช็คเงินสดมาเป็นประจำที่บ้านเลขที่ 9 ถนนนิวคาสเซิล ลิเวอร์พูล ที่จอห์นอาศัยอยู่กับแม่[4] เช็คหยุดส่งมาหาพวกเขาในกุมภาพันธ์ 1944 เนื่องจากพ่อปลดประจำการโดยไม่ได้รับอนุญาต[5][6] ในที่สุด หกเดือนต่อมา พ่อของจอห์นกลับมาบ้าน เสนอว่าจะดูแลครอบครัว แต่จูเลีย ตั้งครรภ์กับชายคนอื่นแล้ว จึงปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว[7] หลังจากพี่สาวของจูเลีย มีมี สมิธ ร้องทุกข์กับบริการสังคมของลิเวอร์พูลถึงสองครั้ง จูเลียจึงส่งเลนนอนให้เธอดูแล ในเดือนกรกฎาคม 1946 พ่อของเลนนอนมาเยี่ยมสมิธ และพาเลนนอนไปเที่ยวในเมืองแบล็กพูล โดยตั้งใจลับ ๆ ว่าจะพาย้ายออกไปอยู่กับเขาที่ประเทศนิวซีแลนด์[8] แต่จูเลียและสามีคนใหม่ของเธอ บ็อบบี ไดกินส์ ตามไปจนพบ และหลังจากการทะเลาะวิวาทรุนแรง ผู้เป็นพ่อบังคับให้เลนนอนอายุ 5 ขวบเลือกว่าจะอยู่กับใคร เลนนอนเลือกพ่อของเขาถึงสองครั้ง แต่ขณะที่แม่ของเขาเดินจากไป เขาเริ่มร้องไห้และเลือกตามแม่ของเขาไป[9] เขาได้ติดต่อกับพ่อของเขาอีกครั้งหลังผ่านไป 20 ปี[10] เกนโจ กูลาน
เกนโจ กูลาน () เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2512 เขาเป็นศิลปินผู้มีกรอบและแนวความคิดเป็นของตนเอง ปัจจุบันเขาพักอาศัยอยู่ในนครอิสตันบูล ประเทศตุรกี นอกจากเขาจะสร้างผลงานศิลปะด้วยการเพ้นท์ภาพและการแกะสลักภาพแล้ว เขายังได้ติดตั้งสื่อที่มีความแปลกใหม่ในการแสดงผลงานศิลปะของเขาอีกด้วย กูลาน จบการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัย Bosphorus หลังจากนั้นได้ศึกษาต่อปริญญาโทในคณะศิลปศาสตร์ สาขาสื่อสารมวลชนมหาวิทยาลัย New School นครนิวยอร์ก กูลาน มีผลงานการจัดแสดงนิทรรศการงานศิลปะตามที่ต่าง ๆ มากมาย เช่น กรุงเบอร์ลิน โซล กรุงเอเธนส์ และได้รับรางวัลอีกหลายรางวัล อาทิ BP, Lions, EMAF นอกจากนี้ กูลาน ได้ยังถูกเสนอชื่อเพื่อรับรางวัล European ศิลปะ prize ในปี 2011 อีกด้วย ปัจจุบัน กูลาน เป็นอาจารย์สอนอยู่ที่ Mimar Sinan Academy ในนครอิสตันบูล จูเซปเป กวาร์นีเอรี
บาร์โตโลเมโอ จูเซปเป อันโตนีโอ กวาร์นีเอรี "เดล เกซุ" () (21 สิงหาคม ค.ศ. 1698 - 17 ตุลาคม ค.ศ. 1744) เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงจากเมืองเกรโมนา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงเทียบเคียงได้กับอันโตนีโอ สตราดีวารี (1644-1737) โดยจูเซปเปเป็นหลานชายของอันเดรอา กวาร์นีเอรี (1626-1698) ที่เคยเรียนรู้วิชาทำไวโอลินในตระกูลอามาตี และเป็นลูกศิษย์ของนีโกลา อามาตี เช่นเดียวกับอันโตนีโอ สตราดีวารี
จูเซปเป กวาร์นีเอรี มีฉายาว่า "เดล เกซู" (, ) เนื่องจากไวโอลินที่เขาผลิต จะใช้ตรา เป็นรูปกางเขนละตินและอักษรย่อ IHS ของคณะเยสุอิต
ไวโอลินตัวที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดล เกซู คือไวโอลินชื่อว่า "Il Cannone Guarnerius" (The Cannon) ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เคยเป็นไวโอลินที่นิกโกเลาะ ปากานีนี ใช้เล่นจนวาระสุดท้าย ปัจจุบันเป็นสมบัติของเมืองเจนัว และได้รับการจดทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของอิตาลี อันโตนีโอ กัสซาโน
คาสซาโน่ เกิดในเมืองบารี่ โดยพ่อของเขาได้จากครอบครัวไปตั้งแต่เขายังเด็ก หลังจากนั้นเขาก็ได้เติบโตขึ้นมาในย่านกรุงเก่าของบารี่และเริ่มต้นอาชีพนักฟุตบอลตั้งแต่ยังเป็นเด็ก โดยความสามารถของเขา ทำให้ได้รับเข้าเป็นนักฟุตบอลเยาวชนให้กับสโมสรบารี่ เขาเล่นนัดแรกในเซเรีย อาให้กับบารี่ในนัดที่พบกับเลซเช่ ในปี ค.ศ. 1999 เออเฌนี เดอ มอนตีโค
สมเด็จพระจักรพรรดินีเออเชนีเดอมองติโคประสูติในวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2369 ที่แคว้นเกรนาดา ประเทศสเปน เป็นบุตรีของคาร์เปียโน เดอ พาลาฟอก ยี ปอร์โตคาเรโร เคานท์แห่งมอนติโจ กับมาเรีย มานูเอลา เคิร์กเพทริค เคานท์เตสแห่งมอนติโจ เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส
เจ้าชายอ็องรีแห่งออร์เลอ็อง เคานต์แห่งปารีส ดยุกแห่งฝรั่งเศส () เป็นประมุขของราชวงศ์ออร์เลอ็องในปัจจุบัน
เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส หรือ อ็องรีที่ 7 ประสูติเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ณ เบลเยียม เป็นพระโอรสใน เจ้าชายอ็องรี เคานต์แห่งปารีส (2451-2542) และ เจ้าหญิงอิซาเบลแห่งออร์เลอ็อง-บราแกนซา สาเหตุที่พระองค์ประสูติในเบลเยียมเพราะว่าราชวงศ์ฝรั่งเศสขณะนั้นต้องหลบหนีรัฐประหาร ซึ่งพระบิดาและพระมารดาเสด็จมาประทับในเบลเยียม และเมื่อปี พ.ศ. 2493 ราชวงศ์ฝรั่งเศสสามารถนิวัติกลับประเทศได้ พระบิดา พระมารดาและพระบุตรก็ได้กลับประเทศฝรั่งเศส พระองค์ทรงเป็นพระเชษฐาแท้ๆใน เจ้าหญิงอาน ดัชเชสแห่งกาลาเบรีย  การ์โล มาแดร์โน
การ์โล มาแดร์โน (; ค.ศ. 1556 - 30 มกราคม ค.ศ. 1629) เป็นสถาปนิกชาวอิตาลี-สวิสเกิดที่ตีชีโน (Ticino) ที่อยู่ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ส่วนที่พูดภาษาอิตาลี อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
กูร์โนมีชีวิตยืนยาวพอที่จะได้ชื่นชมกับผลงานของวาลราสและเฌอวงด้วยความรู้สึกรักใคร่สนิทสนมซึ่งปรากฏในหนังสือที่มีชื่อว่า" Cournot's Revue sommaire" (1877) อย่างเห็นได้ชัด อ็องตวน หลุยส์
อ็องตวน หลุยส์ (; 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1723 – 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1792) เกิดที่เมืองแม็ส เป็นศัลยแพทย์และนักสรีรวิทยาชาวฝรั่งเศส 
หลุยส์ได้รับการอบรมด้านวิชาการแพทย์จากพ่อของเขาซึ่งเป็นศัลยแพทย์ ณ โรงพยาบาลทหารในท้องถิ่น ในขณะเป็นหนุ่มเขาได้ย้ายไปอยู่ที่กรุงปารีสโดยรับหน้าที่เป็น ณ โรงพยาบาลซาลแปเทรียร์ () ใน ค.ศ. 1750 เขาได้รับตำแหน่งเป็นศาสตราจารย์ด้านสรีรวิทยาซึ่งเขาได้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นเวลา 40 ปี หลังจากนั้นก็ได้รับแต่งตั้งให้เป็นเลขาธิการของราชบัณฑิตยสถานศัลยศาสตร์ () โดยมีวาระตลอดชีพ โกลด มอแน
มอแนเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 บนชั้น 5 ของบ้านเลขที่ 45 ถนนเลออาฟวร์ตเขต 9 ในปารีส[3] เป็นลูกชายคนที่สองของโกลด อาดอลฟ์ และลุย จุสตีน โอเบรผู้เป็นนักร้อง ทั้งสองคนเป็นชาวปารีสชั่วคนที่สอง มอแนรับศึลจุ่มเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคมปีต่อมาที่วัดนอเทรอดามเดอโลเร็ต ในชื่อ อ็อสการ์ โกลด[3] เมื่อปี ค.ศ. 1845, ครอบครัวของมอแนย้ายไปเมืองเลออาฟวร์ (Le Havre) ในนอร์ม็องดีทางเหนือของฝรั่งเศส พ่อของมอแนอยากให้มอแนทำกิจการร้านขายของชำของครอบครัวแต่มอแนอยากเป็นศิลปิน ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
กูลงเกิดที่เมืองอ็องกูแลม (Angoulême) ประเทศฝรั่งเศส ในครอบครัวที่มีฐานะดี มีบิดาชื่ออ็องรี กูลง ซึ่งเป็นผู้ตรวจการสวนหลวงในเมืองมงเปอลีเย มารดาของเขาชื่อแคทเทอรีน บาเช ซึ่งมาจากครอบครัวค้าขนสัตว์ จอร์ดาโน บรูโน
จอร์ดาโน บรูโนมีชื่อเกิดว่า ฟีลิปโป บรูโน เกิดที่เมืองโนลา ราชอาณาจักรเนเปิลส์ เขาถูกส่งไปเรียนที่เนเปิลส์ ที่นั่นเขาได้เข้าสู่คณะดอมินิกันและเปลี่ยนมาใช้ชื่อ จอร์ดาโน ตามชื่อของอาจารย์ เมื่อถึงปี ค.ศ 1572 จอร์ดาโนก็บวชเป็นบาทหลวง พระสังวรกิจโกศล (ทองคำ ยสสุวณฺโณ)
เจ้าคุณสังวรกิจโกศล นามเดิมว่า ทองคำ แจ้งกรณ์ เกิดเมื่อวันอังคาร ขึ้น 11 ค่ำ เดือนอ้าย ปีฉลู จ.ศ. 1215 ตรงกับวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2432 ณ บ้านหนองป่าตอ ตำบลท่าทอง (อำเภอวังไม้ขอน จังหวัดสวรรคโลก ในอดีต) อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย เป็นบุตรคนที่ 7 ของ นายแจ้ง นางลูกจันทร์ แจ้งกรณ์ 
เมื่อ อายุ 18 ปี โยมมารดาได้นำไปฝาก พระอาจารย์แจ้ง สำนักวัดราชบูรณะ (วัดเลียบ) กรุงเทพฯ และได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดเลียบ จากนั้นย้ายไปศึกษาพระธรรมวินัยที่วัดปทุมคงคา (วัดสำเพ็ง) ที่นี่นอกเหนือจากการศึกษาแล้ว ยังได้ฝึกหัดเทศน์มหาชาติ กัณฑ์กุมารและมัทรี จนกระทั่งครบบวช จึงได้กลับไป อุปสมบทที่วัดเกาะ ตำบลวัดเกาะ อำเภอศรีสำโรง จังหวัดสุโขทัย โกลด มอแน
โกลด มอแน (French: Claude Monet) หรือ อ็อสการ์-โกลด มอแน (Oscar-Claude Monet; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926)[1] เป็นจิตรกรลัทธิประทับใจ และเป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความสำคัญในการเป็นผู้ริเริ่มศิลปะในลัทธิประทับใจและมีบทบาทสำคัญในปรัชญาและการปฏิบัติของขบวนการนี้ ซึ่งเป็นการวาดภาพจากความประทับใจในสิ่งที่เห็นของผู้วาด (perception) แทนที่จะพยายามทำให้เหมือนจริงตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในจิตรกรรมภูมิทัศน์ (Landscape painting) [2] คำว่า “Impressionism” มาจากชื่อภาพเขียนของมอแนเองชื่อ “Impression, Sunrise” (ความประทับใจของพระอาทิตย์ขึ้น) อูร์แบ็ง เลอ แวรีเย
อูร์แบ็ง เลอ แวรีเย เกิดที่เมืองแซ็ง-โล ในประเทศฝรั่งเศส ผลงานสำคัญได้แก่การค้นพบดาวเนปจูน โดยใช้การคำนวณทางคณิตศาสตร์และเครื่องมือทางดาราศาสตร์ธรรมดา วงโคจรที่ผิดปกติของดาวยูเรนัสทำเกิดข้อสงสัยตามทฤษฎีของเคเปลอร์และนิวตันว่าจะต้องมีอิทธิพลของบางสิ่ง เลอ แวรีเยได้รับการร้องขอจากฟร็องซัว อาราโก เพื่อนนักดาราศาสตร์ เลอ แวรีเยคำนวณได้ว่ามีดาวเคราะห์โคจรที่ยังไม่เป็นที่รู้จักในโคจร การคำนวณของเลอ แวรีเย ทำให้นักดาราศาสตร์ชื่อโยฮันน์ กัลเลอสามารถกำหนดตำแหน่งและค้นพบดาวดวงนี้ได้สำเร็จ โกโช อาโอยามะ
อาโอยามะเกิดเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2506 เมืองไดเอ (ปัจจุบันคือเมืองโฮกูอิ) [1] จังหวัดทตโตริ ประเทศญี่ปุ่น เขาฉายแววความสามารถในการวาดภาพตั้งแต่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โดยรูป Yukiai War ที่เขาวาดชนะการแข่งขันและได้นำออกแสดงที่ห้างสรรพสินค้าทตโตริไดมารุ[2]เขาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาในโรงเรียนอิเกอูอิในยูระ และสำเร็จการศึกษาระดับอุดมศึกษาในคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนิปปอน ยออาน กูร์กุฟ
โยฮัน มิเกล กูร์คุฟฟ์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสร โอลิมปิก ลียง ใน ดิวิซิยอง เอิง โดยหลักแล้วเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่ในบางครั้งเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวรุกที่ 2 และได้รับกล่าวถึงว่าเป็น "เพลย์เมกเกอร์ที่มีคุณภาพอย่างแท้จริง" ที่มีทักษะส่งผ่านบอล อดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส ดาวิด ชิโนล่า กล่าวว่า กูร์คุฟฟ์เป็นนักฟุตบอลฝรั่งเศสที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา รูปแบบการเล่นและความสามารถของเขาได้รับการเปรียบเทียบกับตำนานนักฟุตบอลฝรั่งเศส อย่าง ซีเนดีน ซีดาน ออตโต สเติร์น
สเติร์นเกิดในครอบครัวชาวยิว เป็นบุตรของออสการ์ (Oskar Stern) ชแตร์น และยูเฌเนีย ชแตร์น (Eugenia Stern) (นามสกุลเดิม โรเซินทัล (Rosenthal)) ที่เมืองโซห์เรา ราชอาณาจักรปรัสเซีย (ปัจจุบันคือ ซอรือ ประเทศโปแลนด์) เขาศึกษาที่ไฟรบวร์คอิมไบรส์เกา และที่มหาวิทยาลัยเบรสเลา โดยทำงานร่วมกับออทโท ซัคคัวร์ (Otto Sackur) ในหัวข้อทฤษฎีจลน์ของความดันออสโมติกในสารละลายเข้มข้น ต่อมาสเติร์นทำงานร่วมกับอัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ (หรืออัลแบร์ท ไอน์ชไตน์) ที่มหาวิทยาลัยคาร์ลอวา (หรือชาลส์) ณ กรุงปราก ครั้นปี พ.ศ.2456 สเติร์นย้ายไปทำงานที่สถาบันเทคโนโลยีเอเทฮาซือริช ณ เมืองซือริช (หรือซูริก) เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเริ่มต้น สเติร์นทำงานด้านอุตุนิยมวิทยาในแนวหน้าติดรัสเซีย ในขณะที่ศึกษาต่อ จนกระทั่งในปี พ.ศ.2458 เขาเข้าเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยฟรังค์ฟูร์ท (หรือแฟรงก์เฟิร์ต) หกปีต่อมา เขาได้รับตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยรอสตอคและทำงานเป็นเวลาสองปี ก่อนจะไปเป็นผู้อำนวยการสถาบันเคมีเชิงฟิสิกส์ ณ มหาวิทยาลัยฮัมบวร์ค อานน์แห่งออสเตรีย
พระนางประสูติ ณ เมืองบายาโดลิด ประเทศสเปน ก่อนจะทรงเป็นพระราชินีฝรั่งเศส พระราชอิสริยยศ คือ "infanta" แห่ง สเปน โปรตุเกส อารค์ดัชเชสแห่งออสเตรีย เจ้าหญิงแห่งเบอร์กันดีและประเทศพื้นต่ำ พระองค์อภิเษกสมรสกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส เมื่อพระชนมายุ 15 ปี โดยไม่มีการสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแต่พระนางก็เป็นสมเด็จพระราชินีฝรั่งเศสและ นาวาร์ ทอยู่ดีจนกว่าพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศสเสด็จสวรรคต โกโช อาโอยามะ
นอกจากนี้ที่บ้านเกิดของเขาที่เมืองโฮกูอิยังมีการจัดทำโครงการฟื้นฟูเมืองให้มีชีวิตชีวา (Machi Okoshi) เพื่อเป็นเกียรติแก่ผลงานมังงะของเขาและชาวเมือง ผลงานที่มาจากโครงการนี้ได้แก่สะพานโคนันข้ามแม่น้ำยูระ และรูปปั้นโคนันในเมือง ซึ่งผลงานนี้เป็นการแสดงความชื่นชม เอโดงาวะ โคนัน ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดในเรื่อง ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน[4] ต่อมาเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2550 โรงงานมังงะของโกโช อาโอยามะ (Gosho Aoyama Manga Factory) พิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นเพื่อเฉลิมฉลองความสำเร็จในอาชีพในฐานะนักวาดการ์ตูนญี่ปุ่นก็ได้เปิดขึ้นที่เมืองโฮกูอิ[1][5] เซร์ฆิโอ อาเกวโร
เซร์ฆิโอ เลโอเนล "กุน" อาเกวโร (, ; เกิดวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1988) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ซิตี และทีมชาติอาร์เจนตินา ในตำแหน่งกองหน้าตัวเป้า วิกตอร์ อูโก
เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1881 อูโกมีอายุครบ 79 ปี มีการจัดงานวันเกิดให้เขาซึ่งนับว่าเป็นงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดงานหนึ่งที่เคยจัดให้แก่นักเขียนในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่[9] งานเฉลิมฉลองเริ่มต้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ เขาได้รับมอบแจกันจากแซฟวร์ (Sèvres) ซึ่งเป็นของขวัญตามประเพณีที่จะมอบให้แก่ผู้ทรงเกียรติ วันที่ 27 กุมภาพันธ์มีขบวนพาเหรดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของฝรั่งเศส หัวขบวนอยู่ที่ถนนแอโล (Avenue d'Eylau) และทอดตัวยาวไปตามถนนช็องเซลีเซจนถึงใจกลางเมืองปารีส ผู้ร่วมขบวนใช้เวลาเดินทั้งหมด 6 ชั่วโมงผ่านหน้าของอูโกซึ่งนั่งอยู่ที่หน้าต่างบ้านของเขา ทุก ๆ รายละเอียดจัดขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่อูโก แม้แต่ผู้นำขบวนพาเหรดอย่างเป็นทางการยังสวมชุดรวงข้าว เพื่อสื่อถึงบทเพลงของ Cosette ในเรื่อง เหยื่ออธรรม[9] อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
วิทยานิพนธ์และบทความบางชิ้นของได้รับความสนใจจากนายซีเมอง-เดอนี ปัวซง (Siméon-Denis Poisson) ซึ่งเป็นนักคณิตศาสตร์ที่มีชื่อเสียงในขณะนั้นและเป็นผู้ชักจูงให้กูร์โนกลับเข้าศึกษาต่อ โดยในระยะแรกเขาได้ปฏิเสธ แต่ภายหลังจากที่ข้อตกลงของครอบครัวของ Saint Cyr หมดลงแล้ว เขาได้มาทำงานในตำแหน่งงานชั่วคราวของสถาบันการศึกษาในปารีส และในระหว่างนั้นเขาได้ทำการแปลบทความเกี่ยวกับดาราศาสตร์ของ John Herschel และบทความเกี่ยวกับกลศาสตร์ของ Dionysus Lardner อันเดรส ตูเญซ
ตูเญซเกิดในเมืองการากัส ประเทศเวเนซุเอลา เป็นบุตรของ โคเซ เปเป ตูเญซ และ มาร์การีตา อาร์เซโอ ซึ่งเป็นครอบครัวชาวสเปน มีภูมิลำเนาอยู่ที่แคว้นกาลิเซีย ต่อมาเมื่อเขาอายุได้ 7 ปี ครอบครัวก็ได้ย้ายกลับมายังบ้านเกิดที่เมืองอาเมส ในแคว้นกาลิเซีย โจวันนี บอสโก
เมื่อายุได้ 20 ปี โจวันนีก็เข้าเรียนที่เซมินารีที่กีเอรี และได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงที่เมืองตูรินในอีก 6 ปีต่อมา (5 มิถุนายน ค.ศ. 1841) ในขณะนั้นเมืองตูรินเต็มไปด้วยแรงงานอพยพ เด็กเยาวชนถูกมอมเมาด้วยอบายมุข และใช้ชีวิตเหลวแหลก คุณพ่อบอสโกจึงตั้งศูนย์เยาวชนขึ้นเพื่อช่วยเหลือเด็กผู้ยากไร้เหล่านี้ให้ได้รับการศึกษา มีศีลธรรม ห่างจากอบายมุข และมีศาสนาเป็นที่พึ่ง อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในปี 1839 เขาถูกเรียกตัวไปตรวจสอบอย่างละเอียด ในปีเดียวกันเขาก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินผู้ซื่อสัตย์ตลอดจนผลงานของเขาทางเศรษฐศาสตร์รวมถึงงานวิจัยชิ้นเอกของเขาได้ถูกตีพิมพ์ขึ้นในปีเดียวกันนี้ด้วยและเขาได้เริ่มให้ข้อคิดเห็นเบื้องต้นเกี่ยวกับบทบาทของการประยุกต์คณิตศาสตร์ในสังคมศาสตร์ โดยการประกาศจุดยืนในการใช้คณิตศาสตร์เป็นเพียงแนวทางความคิดและทำให้เข้าใจในข้อเสนอของเขาได้ดีที่จะนำไปสู่การคำนวณข้อสมมติต่างๆออกมาเป็นตัวเลขซึ่งเขาไม่เห็นด้วยกับแนวคิดของนาย N.F. Canard ที่เป็นคนเสนอความคิดมาก่อนเขา ฌ็อง เรโน
ควน โมเรโน อี เอร์เรรา-คีเมเนซ () (เกิดวันที่ 30 กรกฎาคม ค.ศ. 1948) เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อ ฌ็อง เรโน (; ) เป็นนักแสดงชาวฝรั่งเศส ซึ่งทำงานในฝรั่งเศส อังกฤษ ญี่ปุ่น สเปน และอิตาลี เขาได้แสดงในภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จหลายเรื่อง เช่น "Crimson Rivers" "Godzilla", "The Da Vinci Code", "", "Ronin", "Les visiteurs", "Le grand bleu" และ "" อันโตนิโอ ปินโต
คุณพ่ออันโตนิโอเกิดในปี ค.ศ. 1664 บิดาเป็นชาวเบงกาลี ส่วนมารดาเป็นไทย เข้ารีตนิกายโรมันคาทอลิกเมื่ออาแล็กซ็องดร์ อัศวินแห่งโชมง ราชทูตฝรั่งเศสมาถึงกรุงศรีอยุธยาในปี ค.ศ. 1685 และเป็นสามเณรเข้าศึกษา ณ สามเณราลัยนักบุญยอแซฟ กรุงศรีอยุธยา ฟร็องซัว-ตีมอเลอง เดอ ชัวซีได้บันทึกถึงความเฉลียวฉลาดสามเณรนี้ว่า ""มีชายชาวสยามคนหนึ่งชื่ออันโตนิโอ ปินโต ได้มายังทำเนียบที่พักของท่านราชทูตเพื่อเฉลยวิทยานิพนธ์เกี่ยวกับเทววิทยาอุทิศทูลเกล้าฯ ถวายสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว [ของฝรั่งเศส] ท่านวิสัชนาและตอบข้อปุจฉาได้อย่างมีความสามารถยิ่ง"" ดีน ออร์นิช
ศ. น.พ. ดีน ไมเคิล ออร์นิช (English: Dean Michael Ornish) เกิดวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 เป็นแพทย์ ประธาน และผู้จัดตั้งสถาบันวิจัยการแพทย์เชิงป้องกัน ซึ่งเป็นสถาบันไม่ทำการเพื่อผลกำไรอยู่ในเมือง Sausalito มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นศาสตราจารย์คลินิกการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียซานฟรานซิสโก (UCSF)[1] ศ. ออร์นิชมีชื่อเสียงในผลงานวิจัยเกี่ยวกับการรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจและโรคเรื้อรังประเภทอื่น ๆ โดยวิธีการเปลี่ยนวิถีชีวิตโดยการบริโภคอาหารที่ไม่ขัดฟอกจากพืช การหยุดสูบบุหรี่ การออกกำลังกายเบา ๆ และการใช้เทคนิคต่าง ๆ เพื่อบริหารความเครียด อันเนอ ฟรังค์
ออทโท ฟรังค์ เริ่มทำงานที่บริษัทโอเพคทาซึ่งเป็นบริษัทจำหน่ายผลไม้ เขามีห้องพักอาศัยแห่งหนึ่งบริเวณจัตุรัสแมร์เวเดอ ([Merwedeplein]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม เอดิทกับลูก ๆ มาถึงอัมสเตอร์ดัมในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477 จากนั้นเด็กหญิงทั้งสองจึงได้เข้าโรงเรียน มาร์กอทได้เข้าโรงเรียนรัฐแห่งหนึ่ง ส่วนอันเนอได้เข้าโรงเรียนแบบมอนเตสโซรี (Montessori) มาร์กอทมีความสามารถพิเศษด้านพีชคณิต ส่วนอันเนอชอบการอ่านและเขียนหนังสือ เพื่อนคนหนึ่งของเธอคือ ฮันเนอลี กอสลาร์ เล่าถึงเรื่องในวัยเด็กภายหลังว่า อันเนอมักเขียนหนังสืออยู่เสมอ เธอจะเอามือป้องบังงานของเธอเอาไว้และไม่ยอมพูดถึงเรื่องราวเกี่ยวกับงานเขียนของเธอเลย มาร์กอทกับอันเนอมีบุคลิกที่แตกต่างกันอย่างเด่นชัด โดยที่มาร์กอทเป็นคนเรียบร้อย เก็บตัว ชอบศึกษาหาความรู้ ส่วนอันเนอเป็นคนช่างพูด กระตือรือร้น และชอบพบปะผู้คน[1] โอสมานี ควนโตเรนา
โอสมานี ควนโตเรนา ปอร์โตวโด (; 12 สิงหาคม ค.ศ. 1985 —) เป็นนักวอลเลย์บอลชาวคิวบาที่โอนสัญชาติเป็นอิตาลี ผู้ทำหน้าที่ร่วมกับสโมสรกูชีเนลูเบตเรอีอาในอิตาลี โอตโต ฟัน เฟน
โอตโต ฟัน เฟน () หรือ อ็อกตาวิอุส ไวนิอุส (; ราว ค.ศ. 1556 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1629) เป็นจิตรกรและนักวาดลายเส้นชาวดัตช์ของยุคทองของเนเธอร์แลนด์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ฟัน เฟนทำงานส่วนใหญ่ในบริเวณแอนต์เวิร์ปและบรัสเซลส์ และเป็นที่รู้จักกันว่ามีห้องเขียนภาพใหญ่โตในแอนต์เวิร์ปที่สร้างงานหนังสือประกอบภาพเอ็มเบล็ม (Emblem book) หลายเล่ม และเป็นอาจารย์ของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ระหว่างปี ค.ศ. 1594/1595 ถึงปี ค.ศ. 1598 บทบาททางด้านความรู้เกี่ยวกับลัทธิมนุษยนิยมคลาสสิกมีอิทธิพลต่อมาในงานเขียนของรือเบินส์ ผู้ที่ต่อมาก็กลายเป็นผู้มีความเชี่ยวชาญในด้านเดียวกัน แฟแร็นตส์ โกชอ
แฟแร็นตส์ โกชอ () เกิดเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2480 ณ ประเทศฮังการี เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮังการี เป็นนักการเมืองและนักเขียน โดยเขากำกับภาพยนตร์ในช่วงปี 2504-2531 และในปี 2530 เขาได้รับรางวัลผู้กำกับภาพยนตร์ดีเด่นในเทศกาลภาพยนตร์กาน แฟแร็นตส์ โกชอ แต่งงานกับ อิโตมิ ชิโนบุ ชาวญี่ปุ่น  ชาร์ล กูโน
นอกจากกูโนจะมีชื่อเสียงจากอุปรากรแล้ว เขายังประพันธ์ซิมโฟนีอีกสองบท ชื่อว่า "เปอตีต์ซิมโฟนี" สำหรับเครื่องเป่า ๙ ชิ้น ในปี พ.ศ. 2428 (ค.ศ. 1885) และยังมีบทเพลงทางศาสนาอีกจำนวนหนึ่ง โดยมีบทเพลงอันเลื่องชื่อได้แก่ "อาเว มารีอา" ซึ่งดัดแปลงจากพรีลูดของบาค (BWV 846) และไม่ได้มุ่งให้ขับร้องในโบสถ์ ผลงานของกูโน ยังมีบทเพลงขับร้องจำนวนมาก และบทเพลงประกอบบทกวีของ อัลเฟรด เดอ มูสเสท หรือวิกตอร์ อูโก เป็นต้นว่าบทกวีชื่อ "เวนิส", "โอ้มาแบลเรอแบล" และ "เดิงเกอร์กีแอม" อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน (French: Antoine-Augustin Cournot) เป็นนักปรัชญา นักคณิตศาสตร์และนักเศรษฐศาสตร์ชาวฝรั่งเศส ได้รับการกล่าวขานว่าเป็นผู้ที่มีชื่อเสียงในเรื่อง"หลักหน่วยสุดท้ายดั้งเดิม" (Proto-Marginalists) คนหนึ่ง โดยงานหลักของเขาจะเป็นงานเขียนทางด้านเศรษฐศาสตร์ ซึ่งเป็นการค้นคว้าใน"หลักคณิตศาสตร์แห่งความมั่งคั่ง" (Principle of Wealth) ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ยังไม่มีใครสามารถที่จะล้มล้างได้ในขณะนั้น ทั้งนี้ผลงานเขาก็ยังคงมีอิทธิพลในปัจจุบันด้วย อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในบทที่สี่เขาได้อธิบายเกี่ยวกับฟังก์ชันอุปสงค์ของเขาเองโดยให้รูปแบบทั่วไปของฟังก์ชันอุปสงค์เท่ากับฟังก์ชันของราคา D = F (p) เขาสมมติให้ F เป็นฟังก์ชันอุปสงค์โดยเป็นเส้นลาดลง (Downward Sloping) หรือเทียบได้กับกฎอุปสงค์ (Law of Demand) ในปัจจุบัน อีกทั้งได้แนะนำแนวคิดเกี่ยวกับความยืดหยุ่น (Elasticity) แต่ยังไม่ได้เขียนในเชิงคณิตศาสตร์ กึนเทอร์ กรัสส์
กึนเทอร์ วิลเฮลม์ กรัสส์ () (16 ตุลาคม พ.ศ. 2470 – 13 เมษายน พ.ศ. 2558) เป็นนักเขียนและนักเขียนบทละครชาวเยอรมันคนสำคัญ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 1999 กรัสส์เกิดที่นครรัฐอิสระดานซิก (ปัจจุบันคือ กดัญสก์ ประเทศโปแลนด์) ในปี ค.ศ. 1945 กรัสส์เดินทางมายังเยอรมนีตะวันตกในฐานะผู้ลี้ภัย แต่ในนวนิยายที่เขียนกรัสส์มักจะกลับไปเขียนถึงดานซิกในวัยเด็ก ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง
ชาร์ล-โอกุสแต็ง เดอ กูลง (; 14 มิถุนายน ค.ศ. 1736 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส รู้จักกันดีในฐานะผู้วางกฎว่าด้วยแรงระหว่างประจุ ซึ่งต่อมาชื่อของเขาได้ใช้เป็นหน่วยเอสไอสำหรับประจุไฟฟ้า คือ คูลอมบ์ (C) ทอมัส เกนส์เบรอ
ทอมัส เกนส์เบรอเกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1727 ที่เมืองซัดบรีในซัฟโฟล์คในอังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1788 บิดาของเกนส์เบรอเป็นช่างทอผ้าที่มีธุรกิจเกี่ยวกับขนแกะ เมื่ออายุได้สิบสามปีเกนส์เบรอก็เขียนภาพวาดเส้นด้วยดินสอที่ทำให้บิดาประทับใจจนส่งไปเรียนศิลปะที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1740 เกนส์เบรอเริ่มการฝึกกับช่างแกะภาพพิมพ์ฮิวเบิร์ต เกรฟล็อต (Hubert Gravelot) แต่ต่อมามีส่วนเกี่ยวข้องกับวิลเลียม โฮการ์ธ (William Hogarth) และโรงเรียนของโฮการ์ธ ผู้ที่เกนส์เบรอนับถือคนหนึ่งคือฟรานซิส เฮย์แมน (Francis Hayman) ในช่วงนั้นเกนส์เบรอช่วยตกแต่งมูลนิธิโรงเลี้ยงเด็กทอมัส โครัม (Thomas Coram Foundation for Children) และกล่องอาหารค่ำที่ สวนว็อกซฮอลล์ (Vauxhall Gardens)  นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน
การ์โนเกิดในกรุงปารีส เป็นบุตรชายคนโตของนักเรขาคณิตและนายทหารผู้มีชื่อเสียง คือ ลาซาร์ นีกอลา มาร์เกอริต การ์โน (Lazare Nicholas Marguerite Carnot) น้องชายของเขาคือ อีปอลิต การ์โน (Hippolyte Carnot) ซึ่งเป็นบิดาของมารี ฟร็องซัว ซาดี การ์โน (Marie François Sadi Carnot ประธานาธิบดีของสาธารณรัฐฝรั่งเศส ระหว่างปี ค.ศ.1887-1894) เมื่อการ์โนอายุ 16 ปี (ค.ศ. 1812) ได้เข้าศึกษาที่วิทยาลัยโพลีเทคนิค École ที่ซึ่งมีอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงเช่น ซีเมอง เดอนี ปัวซง (Siméon Denis Poisson) และอ็องเดร-มารี อ็องแปร์ (André-Marie Ampère) หลังจบการศึกษาเขาได้เป็นนายทหารในกองทัพบกฝรั่งเศส ต่อมาจึงได้ให้ความสนใจในงานวิจัยทางด้านฟิสิกส์ โดยเฉพาะทฤษฎีเกี่ยวกับความร้อน ปี ค.ศ.1815 หลังจากนโปเลียนถูกโค่นอำนาจ พ่อของเขาก็ต้องลี้ภัย การ์โนต้องออกจากกองทัพฝรั่งเศส และใช้เวลาไปกับการวิจัยและเขียนหนังสือ จัน โลเรนโซ แบร์นีนี
แบร์นินีเกิดในเมืองเนเปิลส์ เป็นบุตรของปิเอโตร แบร์นินี ประติมากรจริตนิยมจากเมืองฟลอเรนซ์ เมื่ออายุ 7 ปี เขาและบิดาได้เดินทางเข้าสู่กรุงโรม ที่กรุงโรมนี้เอง ที่จิตรกรชื่อดังอันนิบาเล คารัคชีและสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 ได้เล็งเห็นถึงความสามารถของเขา และเบร์นินีได้รับการอุปถัมภ์จากพระคาร์ดินัลสคิปิโอเน บอร์เกเซพระนัดดาของสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 5 โดยผลงานในระยะแรกของเขาได้รับแรงบันดาลใจจากรูปสลักกรีกโบราณ เรนโซ เปียโน
เรนโซ เปียโน () (14 กันยายน พ.ศ. 2480) สถาปนิกชาวอิตาลี เกิดที่เมืองเจนัว และได้รับการศึกษาที่โพลีเทคนีโกดีมีลาโน (มิลานโพลีเทคนิค) เขาได้ทำงานกับ หลุยส์ คาห์น และ มาโคว์สกี ในระหว่างปี 1965-1970 ต่อมาในช่วง 1971-1977 ก็ได้ทำงานร่วมกับ ริชาร์ด โรเจอรส์ โดยผลงานที่มีชื่อเสียงคือ Centre Georges Pompidou ที่กรุงปารีส โกลด มอแน
เมื่อปีค.ศ. 1878 มอแนและกามีย์ย้ายไปอยู่ที่บ้านของเอิร์นเนส โอเชด (Ernest Hoschedé) เป็นการชั่วคราว โอเชดเป็นเจ้าของร้านสรรพสินค้าผู้มีฐานะและเป็นผู้อุปถัมป์ศิลปิน สองครอบครัวนี้ก็อยู่ด้วยกันที่เวทุย (Vétheuil) ระหว่างหน้าร้อน หลังจากที่เอิร์นเนสล้มละลายและย้ายไปประเทศเบลเยียมเมื่อปีค.ศ. 1878 และหลังจากที่กามีย์เสียชีวิตเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1879 มอแนก็ยังคงอาศัยอยู่ที่เวทุย โดยมีอลิซ ภรรยาของเอิร์นเนส โอเชดก็ช่วยมอแนดูแลบุตรชายสองคน อลิซนำลูกของมอแนไปเลี้ยงร่วมกับลูกของอลิซเองอีก 6 คนที่ปารีสอยู่ระยะหนึ่ง[12] ก่อนที่จะย้ายกลับมาเวทุยพร้อมกับลูก ๆ อีกครั้งเมื่อปีค.ศ. 1880 [13] ในปีค.ศ. 1881 ทั้งสองครอบครัวก็ย้ายไปปอยซี (Poissy) ซึ่งเป็นที่ที่มอแนไม่ชอบ จากหน้าต่างรถไฟระหว่างแวร์นองและกาสนีมอแนก็พบจิแวร์นีย์ (Giverny) ในนอร์ม็องดี ในเดือนเมษายนปีค.ศ. 1883 มอแนก็ย้ายไปแวร์นองและต่อมาจิแวร์นีย์ ซึ่งเป็นที่ที่มอแนทำสวนขนาดใหญ่และเป็นที่ที่มอแนเขียนภาพตลอดในบั้นปลายของชีวิต หลังจากเอิร์นเนสเสียชีวิต อลิซก็แต่งงานกับมอแนเมื่อปีค.ศ. 1892[4] อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
มีข้อสำคัญที่ควรสังเกตคือ จากฟังก์ชันอุปสงค์ยังไม่เป็นการกำหนดอุปสงค์ที่อยู่ในยุคปัจจุบัน เส้นโค้งของเขาที่ D = F (p) นั่นเป็นเพียงการสรุปความสัมพันธ์ระหว่างราคาและปริมาณที่มาจาการสังเกตราคาและการซื้อขายโดยทั่วไปที่มองจากฐานะของผู้ซื้อ หรือผู้อุปสงค์กล่าวคือ เมื่อราคาสูงขึ้น ความต้องการสินค้าจะมีในปริมาณที่น้อยลง แปรผกผันกัน กูร์โนปฏิเสธทฤษฎีทั้งหลายที่มีพื้นฐานมาจากทฤษฎีอรรถประโยชน์ที่ว่าด้วยพฤติกรรมที่ทำให้เกิดอุปสงค์เขาได้อีกกล่าวว่า" แนวความคิดของอรรถประโยชน์ ความขาดแคลนและความเหมาะสมที่จำเป็นและความเพลิดเพลินเกี่ยวกับมนุษยชาติคือตัวแปรและความไม่แน่นอนทางธรรมชาติ" ผลลัพธ์ที่ได้คือความเหมาะสมอันเลวร้ายสำหรับการสร้างทฤษฎีโดยอาศัยหลักแห่งความเป็นจริง"the utility of the article, the nature of the services it can render or the enjoyments it can procure, on the habits and customs of the people, on the average wealth, and on the scale on which wealth is distributed." เขามั่นใจในความคิดของตัวเขาเอง เขากล่าวว่า " รูปแบบฟังก์ชันของเขา ขึ้นอยู่กับประโยชน์ที่ได้รับจากสินค้า และสิ่งที่แสดงออกในการบริการบนพื้นฐานของความเป็นมนุษย์" แอนโทนี ควินน์
แอนโทนี ควินน์ () (21 เมษายน ค.ศ. 1915 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 2001) เป็นนักแสดงชาวเม็กซิกัน-อเมริกัน ที่อยู่ในวงการอย่างยาวนาน มีผลงานแสดงภาพยนตร์เป็นจำนวนมาก ตั้งแต่ทศวรรษ 1930 ถึง 2000 ผลงานที่มีชื่อเสียง เช่น "Viva Zapata!" (1952), "La strada" (1956), "The Guns of Navarone" (1961), "Lawrence of Arabia" (1962), "Zorba the Greek" (1964), "Mohammad, Messenger of God" (1977) แอนโทนี ควินน์ได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงประกอบชายสองครั้ง จากเรื่อง "Viva Zapata!" (1952) คู่กับมาร์ลอน แบรนโด และ "Lust for Life" (1956) คู่กับเคิร์ก ดักลาส ออกัสตินแห่งฮิปโป
นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป () เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 354 ที่เมืองทากาส ประเทศแอลจีเรีย มีนามเดิมว่า เอาเรลิอุส เอากุสตินุส () เป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ยุคแรก งานเขียนของท่านมีอิทธิพลอย่างมากต่อศาสนาคริสต์ตะวันตกและปรัชญาตะวันตก ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งฮิปโปในปี ค.ศ. 396 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลแอฟริกาของจักรวรรดิโรมัน ออกัสตินถือเป็นปิตาจารย์ที่สำคัญที่สุดของคริสตจักร ผลงานที่สำคัญ 2 เรื่องคือ เทวนครและคำสารภาพบาป ซึ่งเป็นที่นิยมศึกษาอยู่แม้จนทุกวันนี้ อองโตนี กรัสตู
อองโตนี กรัสตู (; 7 เมษายน ค.ศ. 1985 — ) เป็นจ๊อกกี้ชาวฝรั่งเศส ในสังกัดฟรานซ์แกลลอป และเป็นตัวแทนจากสโมสรจ๊อกกี้ฮ่องกง โดยใช้ชื่อภาษาจีนคือ 郭達成 ในการแข่ง ปูโน
ปูโน () เป็นเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศเปรู ตั้งอยู่บนชายฝั่งของทะเลสาบตีตีกากา เป็นเมืองหลวงของแคว้นปูโนและจังหวัดปูโน มีประชากรราว 100,000 คน เมืองก่อตั้งในปี ค.ศ. 1668 โดยผู้สำเร็จราชการเปโดร เฟร์นันเดซ เด กัสโตร ในฐานะเมืองหลวงของจังหวัดเปาการ์โกยา ในชื่อ ซานควนเบาติสตาเดปูโน ต่อจากนั้นเปลี่ยนชื่อมาเป็น ซานการ์โลสเดปูโน เพื่อเป็นเกียรติแก่พระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปน ชาร์ล กูโน
ในปี พ.ศ. 2402 (ค.ศ. 1859) อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์" ซึ่งเป็นผลงานการประพันธ์ของเขา ก็ได้ถูกนำออกแสดงที่โรงละคร "เตอัทร์-ลีริก" (Théâtre-lyrique) ซึ่งเป็นผลงานที่สร้างมาจากบทประพันธ์โศกนาฏกรรมของเกอเทอ เป็นเรื่องราวของหญิงสาวชื่อ "มาการิท" ที่ถูกล่อลวงโดยชายแก่ชื่อ "เฟาสท์" ผู้ซึ่งขายวิญญาณของตนให้แก่ "ซาตาน" ด้วยบทเพลงที่ยอดเยี่ยม รวมถึงบทร้องของ "เมฟิสโต" "เลอโวดอร์" (วัวทองคำ) และบทร้องของ "มาการิท" "แลร์เดอบีชู" (บทเพลงแห่งเพชรพลอย) บทร้องของ "แอร์เจ" ชื่อ"ลากัสตาฟีโอเร" และเพลงประสานเสียงของเหล่าทหารจากบัลเลต์ชื่อ "นุยเดอวาลเปอร์จี" ทำให้อุปรากรเรื่อง "เฟาสท์"ประสบความสำเร็จอย่างถล่มทลาย ด้วยการเปิดการแสดงถึง 70 รอบในปีแรก และในปี พ.ศ. 2410 เขาก็ได้นำอุปรากรเรื่อง "โรมิโอกับจูเลียต" จากบทประพันธ์ของเชกสเปียร์ ออกแสดง ซึ่งมีบทร้องที่โด่งดัง ได้แก่เพลงวอลทซ์ของจูเลียต "เฌอเวอวีฟวร์" (ฉันอยากมีชีวิตอยู่) และบทร้องเสียงเทนเนอร์ ชื่อเพลง "ลามูร์ ลามูร์" (ความรัก ความรัก) อ็องรี แบร์กซอน
อ็องรี ลุย แบร์กซอน(ฝรั่งเศษ: Henri-Louis Bergson, [bɛʁksɔn], 18 ต.ค. 1859 - 4 ม.ค. 1941) เป็นนักปรัชญาชาวฝรั่งเศส เกิดที่ปารีส วิกตอร์ กรีญาร์
ฟร็องซัว โอกุสต์ วิกตอร์ กรีญาร์ (; 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1871 – 13 ธันวาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศส เกิดที่เมืองแชร์บูร์ กรีญาร์เข้าเรียนด้านคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยลียงก่อนจะเปลี่ยนไปเรียนเคมี ต่อมาในปี ค.ศ. 1900 เขาค้นพบปฏิกิริยากรีญาร์ (Grignard reaction) ซึ่งเป็นการเติมตัวทำปฏิกิริยากรีญาร์ลงในหมู่คาร์บอนิลของอัลดีไฮด์หรือคีโตน ปฏิกิริยานี้ทำให้สามารถเตรียมสารประกอบอินทรีย์ได้โดยใช้สารตั้งต้นเพียงเล็กน้อย ในปี ค.ศ. 1910 กรีญาร์ดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยน็องซี และได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีร่วมกับปอล ซาบัตเย (Paul Sabatier) ในอีกสองปีต่อมา ช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาศึกษาการสงครามเคมีและมีส่วนในการพัฒนาแก๊สฟอสจีนและแก๊สมัสตาร์ด วิกตอร์ อูโก
มีการสร้างรูปปั้นและอนุสาวรีย์ของอูโกไว้มากมาย เช่นที่เกิร์นซีย์ ที่อุทยานกวีเบซีเย (Béziers) ซึ่งภายหลังดัดแปลงกลายเป็นสวนสัตว์ โอกุสต์ รอแด็ง ช่างปั้นผู้มีชื่อเสียงชาวฝรั่งเศสได้ปั้นรูปหล่อครึ่งตัวของอูโกในปี ค.ศ. 1886 ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์ Gulbenkian ประเทศฝรั่งเศส มีอนุสาวรีย์วิกตอร์ อูโกอีกแห่งหนึ่งอยู่ที่เมืองเบอซองซง ประเทศฝรั่งเศส ซึ่งเป็นบ้านเกิดของอูโก ปั้นโดยศิลปินชื่อ Ousmane Sow นอกจากนี้ในรัสเซีย มีอุทยานแอร์มิทาชในกรุงมอสโกซึ่งประดับรูปปั้นครึ่งตัวของอูโกไว้เช่นกัน กวาดาลูเป ปินตอร์
พินเตอร์เกิดในครอบครัวที่ยากจนและเป็นกรรมกรใน Cuajimalpa นอกเมืองเม็กซิโกซิตี้เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 และมีปัญหาขัดแย้งกับพ่ออย่างรุนแรง จนหนีออกจากบ้านมาอาศัยอยู่ข้างถนน จนสุดท้ายหันมาสนใจการชกมวยและขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 เริ่มชกครั้งแรกชนะน็อค มานูเอล วาสเกซ ยก 2 จากนั้นได้ชกชนะสร้างชื่อเสียงมาเรื่อยๆ จน 3 มิถุนายน พ.ศ. 2522 จึงได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC ชนะคะแนนคาร์ลอส ซาราเต้ ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก่อนจะมาป้องกันตำแหน่งกับจอห์นนี่ โอเว่น ที่สหรัฐ การชกครั้งนี้เกิดเหตุน่าสลดใจขึ้น เมื่อโอเว่นเป็นฝ่ายแพ้น็อคพินเตอร์ในยกที่ 12 อย่างบอบช้ำโดยถูกชกลงไปนัปแปดถึงสองครั้ง ก่อนจะถูกชกจนหมดสติคาเวที โอเว่นถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยอาการเลือดคั่งในสมอง และไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้ โอเว่นเสียชีวิตในอีก 2 เดือนต่อมา ซึ่งมีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่าการชกครั้งนี้น่าจะยุติลงตั้งแต่ยก 10 แล้ว เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก
เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก, บารอนเนสแห่งเมสซี และเคานท์เตสแห่งโปลีญัก (ประสูติ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1920 - สิ้นพระชนม์ 18 มีนาคม ค.ศ. 2011) พระราชธิดาในเจ้าหญิงชาลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว กับเจ้าชายปีแยร์ ดยุกแห่งวาเลนตินัว เป็นพระครรโภทรเชษฐภคิณีของเจ้าชายเรนิเยที่ 3 แห่งโมนาโก และมีศักดิ์เป็นพระปิตุจฉาในเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 แห่งโมนาโก เจ้าชายองค์อธิปัตย์คนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามพระองค์ถือเป็นเชื้อพระวงศ์ ที่มิใช่พระบรมวงศานุวงศ์ของโมนาโก และไม่มีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลในปี ค.ศ. 2002 รวมถึงพระโอรส-ธิดาทั้งของพระองค์ ซึ่งไม่มียศบารอน-บารอนเนสตามพระมารดา และการใช้นามสกุล เดอ เมสซี จังหวัดโอต-การอน
โอต-การอน (; ) เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในแคว้นอ็อกซีตานีในประเทศฝรั่งเศส จังหวัดโอต-การอนตั้งตามชื่อแม่น้ำการอน ตัวจังหวัดตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศ โดยมีตูลูซเป็นเมืองหลัก อาเกอโน
อาเกอโน () เป็นเทลบาลในแคว้นกร็องแต็สต์ ประเทศฝรั่งเศส ถือเป็นเมืองใหญ่อันดับสองของจังหวัดบา-แร็ง รองจากสทราซบูร์ ด้านเหนือของเมืองเป็นที่ตั้งของป่าอาเกอโน อันเป็นผืนป่าที่ใหญ่ที่สุดในฝรั่งเศส เมืองอาเกอโนก่อตั้งขึ้นโดยดยุกชาวเยอรมัน และผัดเปลี่ยนกันครอบครองระหว่างเยอรมันและฝรั่งเศสเป็นเวลาหลายศตวรรษ การเปลี่ยนมือครั้งสุดท้ายคือเมื่อสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในปี 1919 ซึ่งอาเกอโนได้ตกเป็นส่วนหนึ่งของฝรั่งเศส อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในเวลาต่อมาผลงานของเขาก็ไม่ได้ใส่บทความที่เกี่ยวข้องกับคณิตศาสตร์อีกเลย ดูเหมือนว่าเขาจะชื่นชมยินดีในความพยายามของวาลราสที่สามารถเป็นที่ยอมรับของสถาบันการศึกษาของฝรั่งเศสได้ ตลอดจนได้โต้แย้งนักวิชาการทั้งหลายที่มีความคิดเห็นที่ไม่ยุติธรรมต่อตัวเขาและในปี 1877 กูร์โนก็ได้เสียชีวิตลง เคาน์ตีบูร์กอญ
ตระกูลเคานต์ที่ปกครองบูร์กอญเป็นสาขาของตระกูลบูร์กอญที่สืบเชื้อสายมาจากอูกเดอะแบล็คพี่น้องของรูดอล์ฟ (คริสต์ศตวรรษที่ 10) และจากลูกเขยของอูกกิลแบร์ต เคานต์คนแรกออตโต-วิลเลียม เคานต์แห่งบูร์กอญ (เสียชีวิต ค.ศ. 1027) เป็นลูกของอาดาลเบิร์ตแห่งลอมบาร์ดี (Adalbert of Lombardy) และ แชร์แบร์จแห่งดิฌง (Gerberge of Dijon) อ็องตวน-โอกุสแต็ง กูร์โน
ในบทที่หก เขาได้ตรวจสอบผลกระทบจากภาษี (Tax) ความเต็มใจจ่ายในราคาที่เกิดขึ้น ปริมาณการผลิตในรูปแบบของตัวแปร ทั้งยังชี้ให้เห็นผลกระทบว่าการเก็บภาษีจะส่งผลกระทบต่อรายได้ของผู้ผลิตและผู้บริโภคอย่างไร