จังหวัดนครศรีธรรมราช มีกี่อำเภอ ?
จังหวัดนครศรีธรรมราช
การปกครองแบ่งออกเป็น 23 อำเภอ 165 ตำบล 1,428 หมู่บ้าน
ทางรถไฟสายนครศรีธรรมราช
ทางรถไฟสายนครศรีธรรมราชเป็นเส้นทางรถไฟสายรอง เป็นเส้นทางรถไฟสายใต้ โดยเริ่มตั้งแต่อำเภอร่อนพิบูลย์ไปจนถึงอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
รวมระยะทางทั้งสิ้น 35 กิโลเมตร เทศบาลตำบลพิปูน
เทศบาลตำบลพิปูน ตั้งอยู่ใน อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช มีพื้นที่ครอบคลุม หมู่ที่ 1 ทั้งหมด และพื้นที่บางส่วนของ หมู่ที่ 2, 3 พื้นที่รวม 2.41 ตารางกิโลเมตร ระยะห่างจากตัวจังหวัดนครศรีธรรมราชประมาณ 85 กิโลเมตร โดยมีทางหลวงจังหวัด หมายเลข 4194 ตัดผ่านชุมชนเป็นแนวตะวันออก – ตะวันตกขนานไปกับคลองระแนะที่ตั้งของสำนักงานอยู่บริเวณเดียวกับที่ตั้งของที่ว่าการอำเภอ
เทศบาลตำบลพิปูนได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะจาก สุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบล เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยยกฐานะพื้นที่ของตำบลพิปูนขึ้น เป็นเทศบาลตำบล 
เป็นที่ราบเชิงเขา มีความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 50 -100 เมตร มีคลองระแนะและคลองนัดไหลผ่านชุมชน มีลักษณะเป็นที่ราบทางตอนใต้ และเป็นที่ราบสูงขึ้นสู่เทือกเขานครศรีธรรมราช บริเวณที่ราบเป็นที่ตั้งของชุมชน และพื้นที่เกษตรกรรม ที่ราบสูงเป็นบริเวณสวนยางจนถึงป่าสงวนแห่งชาติ
เทศบาลตำบลพิปูน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกขอตัวเมืองนครศรีธรรมราช
เทศบาลตำบลพิปูนประกอบด้วยชุมชน 5 ชุมชน จังหวัดสระบุรี
จังหวัดสระบุรีมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวนทั้งสิ้น 109 แห่ง แบ่งออกเป็น องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสระบุรี, เทศบาลเมือง 4 แห่ง, เทศบาลตำบล 34 แห่ง, และ องค์การบริหารส่วนตำบล 71 แห่ง โดยเทศบาลสามารถจำแนกได้ตามพื้นที่ดังนี้ 
อำเภอเมืองสระบุรี จังหวัดอุบลราชธานี
ในปัจจุบัน จังหวัดอุบลราชธานีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 25 อำเภอ 219 ตำบล 2469 หมู่บ้าน (หมายเลข 6, 13, 16, 17, 18 แยกเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ) ได้แก่ มณฑลนครศรีธรรมราช
ดำเนินการเหมือนมณฑลอื่นๆ คือจัดตั้งกองมณฑล ขึ้นเป็นคณะผู้ปกครองมณฑลออกเป็นเมือง อำเภอ ตำบล และหมู่บ้าน เมืองนครศรีธรรมราชแบ่งออกเป็น ๙ อำเภอ คืออำเภอกลางเมือง เบี้ยซัด ร่อนพิบูลย์ กลาย สิชล ลำพูน ฉวาง ทุ่งสง และเขาพังไกร เมืองสงขลาแบ่งออกเป็น ๕ อำเภอ คืออำเภอกลางเมือง ปละท่า ฝ่ายเหนือ จะนะ และเทพา เมืองพัทลุงแบ่งออกเป็น ๓ อำเภอ คือ อำเภอกลางเมือง อุดร ทักษิณ รวม ๓ เมือง มี ๑๗ อำเภอ การแบ่งพื้นที่ดำเนินการเสร็จสิ้นในปี พ.ศ. ๒๔๔๐ ภายหลังมีการเปลี่ยนชื่อบางอำเภอตามที่ราษฎรนิยมเรียกกัน เป็นต้นว่า อำเภอเบี้ยซัด เป็นอำเภอปากพนัง อำเภออุดรเป็นอำเภอปากกระ อำเภอทักษิณเป็นอำเภอปากพะยูน อำเภอปละท่าเป็นอำเภอสทิงพระ อำเภอฝ่ายเหนือเป็นอำเภอหาดใหญ่ และในปี พ.ศ. ๒๔๔๙ มีการโอนท้องที่พระแสงและพนมในอำเภอลำพูนไปขึ้นกับเมืองไชยา ในขณะเดียวกันได้มีการทำสัมมะโนครัวด้วย ปรากฏว่าในปี พ.ศ. ๒๔๔๒ มณฑลนครศรีธรรมราชมีนายอำเภอ ๑๗ คน กำนัน ๒๓๒ คน ผู้ใหญ่บ้าน ๒,๖๖๙ คน มีจำนวนครัวเรือน ๗๒,๓๔๓ ครัวเรือน และราษฎรทั้งหมด ๓๒๖,๒๖๖ คน อาศัยอยู่ในเมืองนครศรีธรรมราชร้อยละ ๖๐ สงขลาร้อลละ ๒๙ และพัทลุงร้อยละ ๑๑ อำเภอพระแสง
3. สมัยเรียกชื่อ “อำเภอลำพูน” สมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดการปกครองประเทศสยาม ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น ร.ศ.116 (พ.ศ. 2440) และข้อบังคับลักษณะการปกครองหัวเมือง ร.ศ.117 (พ.ศ. 2441) พระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครศรีธรรมราช ได้จัดเขตการปกครอง เมืองนครศรีธรรมราช เป็น 9 อำเภอ คือ อำเภอกลางเมือง อำเภอเบี้ยซัด (ปากพนัง) อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอกลาย อำเภอสิชล อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งสง อำเภอเขาพังไกร และอำเภอลำพูน ในส่วนอำเภอลำพูน จัดการปกครอง ดังรายละเอียดดังนี้คือ ยุบอำเภออิปัน เป็น ตำบลอิปัน ยุบอำเภอพะแสง เป็น ตำบลพะแสง ยุบอำเภอพนมเป็นตำบลพนม มารวมกับตำบลที่มีอยู่ของท้องที่ลำพูน คือ ตำบลกอบแกบ ตำบลทุ่งเตา ตำบลท่าเรือ ตำบลบ้านนา ตั้งเป็น อำเภอลำพูน ตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านนา ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้กับวัดบ้านนาติดกับคลองลำพูน บริเวณที่ตั้งโรงพยาบาลบ้านนาเดิม - ปี พ.ศ. 2442 (ร.ศ.118) แยกตำบลและตั้งตำบลขึ้นใหม่ คือ ตำบลเวียงสระ ตำบลทุ่งหลวง ตำบลท่าเรือ ตำบลพรุพี ตำบลอู่มาต (นาสาร) ตำบลลำพูน (กอบแกบ) ตำบลทุ่งเตา ตำบลท่าเรือ ตำบลบ้านนา ย้ายที่ว่าการอำเภอลำพูน(บริเวณโรงพยาบาลบ้านนาเดิม มาสร้างใหม่บริเวณตลาดเทศบาลบ้านนาในปัจจุบัน)  เทศบาลนครนครศรีธรรมราช
ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช ห่างจากตัวเมืองนครศรีธรรมราชประมาณ 17 กิโลเมตร มีเที่ยวบินให้บริการ 10 เที่ยวบินต่อวัน โดยมี 2 สายการบินคือ นกแอร์ และ ไทยแอร์เอเชีย รายละเอียดเพิ่มเติมดูได้ที่ ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
จากอำเภอเมืองนครศรีธรรมราชไปยังอำเภออื่น ๆ อำเภอพระพรหม 15 กิโลเมตร อำเภอพรหมคีรี 21 กิโลเมตร อำเภอลานสกา 21 กิโลเมตร อำเภอเฉลิมพระเกียรติ 22 กิโลเมตร อำเภอท่าศาลา 28 กิโลเมตร อำเภอร่อนพิบูลย์ 32 กิโลเมตร อำเภอปากพนัง 36 กิโลเมตร อำเภอจุฬาภรณ์ 50 กิโลเมตร อำเภอช้างกลาง 50 กิโลเมตร อำเภอเชียรใหญ่ 52 กิโลเมตร อำเภอนบพิตำ 52 กิโลเมตร อำเภอทุ่งสง 55 กิโลเมตร อำเภอสิชล 66 กิโลเมตร อำเภอหัวไทร 66 กิโลเมตร อำเภอฉวาง 71 กิโลเมตร อำเภอชะอวด 71 กิโลเมตร อำเภอนาบอน 72 กิโลเมตร อำเภอพิปูน 93 กิโลเมตร อำเภอบางขัน 98 กิโลเมตร อำเภอขนอม 100 กิโลเมตร อำเภอทุ่งใหญ่ 102 กิโลเมตร อำเภอถ้ำพรรณรา 103 กิโลเมตร จังหวัดนครศรีธรรมราช
คำว่า"นครศรีธรรมราช" น่าจะมาจากสร้อยพระนามของปฐมกษัตริย์ ผู้ครอง นครศรีธรรมราช คือพระเจ้าศรีธรรมาโศกราช คำนี้ แปลความได้ว่า "นครอันงานสง่าแห่ง พระราชาผู้ทรงธรรม" และธรรมของราชา แห่งนครนี้ก็คือ ธรรมแห่ง พระพุทธศาสนา จังหวัดนครศรีธรรมราช
จากประวัติศาสตร์อันยาวนานแห่งนครศรีธรรมราช สามารถประมวลได้ว่า "นครศรีธรรมราช"ได้ปรากฏชื่อในที่ต่างๆ หลายชื่อตามความรู้ความเข้าใจที่สืบทอด กันมา และสำเนียงภาษาของชนชาติต่าง ๆ ที่เคยเดินทางผ่าน ในระยะเวลาที่ต่างกันเช่น ตามพลิงคม ตามพรลิงก์ มัทธาลิงคม ตามพลิงเกศวร โฮลิง โพลิง เชียะโท้ว โลแค็ก (Locae) สิริธรรมนคร ศรีธรรมราช ลิกอร์ (Ligor) ละคอน คิวตูตอน สุวรรณปุระ ปาฏลีบุตร (Pataliputra) และเมือง นคร เป็นต้น จังหวัดนครศรีธรรมราช
น้ำตกกระแนะ น้ำตกแสนห่า อ่างเก็บน้ำคลองดินแดง อ่างเก็บน้ำคลองกะทูน ภูเขาพระ องค์การบริหารส่วนตำบลนาทราย (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
จำนวนวัดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลนาทรายมีทั้งหมด 3 วัด คือ จังหวัดนครศรีธรรมราช
นครศรีธรรมราช เป็นจังหวัดในประเทศไทย มีประชากรมากที่สุดในภาคใต้และมีขนาดพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของภาคใต้ (รองจากสุราษฎร์ธานี) ห่างจากกรุงเทพมหานคร ประมาณ 780 กิโลเมตร มีจังหวัดที่อยู่ติดกันได้แก่ สงขลา พัทลุง ตรัง กระบี่ และสุราษฎร์ธานี จังหวัดนครศรีธรรมราช
น้ำตกพรหมโลก น้ำตกอ้ายเขียว เรือนรับรองเมืองนคร วัดเขาขุนพนม บ้านปลายอวน วัดเขาปูน น้ำตกสองรัก (น้ำตกวังลุง) จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดสุราษฎร์ธานีแบ่งการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 19 อำเภอ 131 ตำบล 1,074 หมู่บ้าน มีรายชื่ออำเภอดังนี้ จังหวัดน่าน
ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง เทศบาลเมือง 1 แห่ง เทศบาลตำบล 18 แห่งและองค์การบริหารส่วนตำบล 80 แห่ง ได้แก่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
พระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) พระเจ้าประเทศราชผู้ครองนครศรีธรรมราชในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) หรือเจ้าพระยานครพัฒน์ อดีตเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช เป็นพระโอรสในกรมหมื่นอินทรพิทักษ์ (พระราชโอรสในสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อมรินทร์) กรมบริจาภักดีศรีสุดารักษ์ (เจ้าหญิงฉิม) พระมเหสีฝ่ายซ้ายในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นพระธิดาในพระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) กับหม่อมทองเหนี่ยว เจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงปราง พระสนมในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี เป็นพระธิดาพระองค์เล็กในพระเจ้านครศรีธรรมราช (หนู) และเป็นมารดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) หรือเจ้าพระยานครน้อย อดีตเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ต้นสกุล ณ นคร, โกมารกุล ณ นคร และจาตุรงคกุล เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี กับเจ้าจอมมารดาเจ้าหญิงปราง และเป็นบุตรบุญธรรมของเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) เจ้าพระยามหาศิริธรรม (น้อยใหญ่ โกมารกุล ณ นคร) บุตรเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) ต้นสกุล โกมารกุล ณ นคร เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อยกลาง ณ นคร) อดีตเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช บุตรเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) พระยาเสน่หามนตรี (น้อยเอียด ณ นคร) บุตรเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) ต้นสกุล จาตุรงคกุล เจ้าจอมมารดานุ้ยใหญ่ พระสนมเอกในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช และพระชนนีในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาศักดิพลเสพ เป็นธิดาเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) กับท่านผู้หญิงชุ่ม เจ้าจอมมารดานุ้ยเล็ก พระสนมในสมเด็จพระบวรราชเจ้ามหาสุรสิงหนาท และพระชนนีในพระเจ้าราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าปัทมราช เป็นธิดาเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พัฒน์ ณ นคร) กับท่านผู้หญิงชุ่ม เจ้าจอมมารดาน้อยแก้ว พระสนมในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช เป็นธิดาพระยาจักรีเมืองนครศรีธรรมราช และพระชนนีในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอภัยทัต กรมหลวงเทพพลภักดิ์ และหม่อมไกรสร (พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าไกรสร กรมหลวงรักษ์รณเรศ) เจ้าจอมมารดาน้อยใหญ่ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) และพระชนนีในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมวงศ์ เจ้าจอมน้อยเล็ก พระสนมในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) เจ้าจอมมารดาบัว พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาของเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) และพระชนนีในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมลักษณเลิศ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าศรีสิทธิธงไชย กรมขุนสิริธัชสังกาศ, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอรไทยเทพกัญญา, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวัฒนานุวงศ์ กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ และพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดำรงฤทธิ์ เจ้าจอมหนูชี พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในเจ้าพระยามหาศิริธรรม (น้อยใหญ่ ณ นคร) เจ้าจอมอิ่ม พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อยกลาง ณ นคร) เจ้าจอมจับ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อยกลาง ณ นคร) เจ้าจอมเป้า พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระยาบริรักษ์ภูธร (แสง ณ นคร) เจ้าจอมอำพัน พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระอุทัยธานี (ม่วง ณ นคร) เจ้าจอมกุหลาบ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระอุทัยธานี (ม่วง ณ นคร) เจ้าจอมเขียน พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระยาเสนานุชิด (นุช ณ นคร) เจ้าจอมทับทิม พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระยาเสนานุชิด (นุช ณ นคร) เจ้าจอมเกตุ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระยาวิชิตสรไกร (กล่อม ณ นคร) เจ้าจอมสว่าง พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อยกลาง ณ นคร) และท่านผู้หญิงดาวเรือง เจ้าจอมนวล พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระยาเสนานุชิด (นุช ณ นคร) เจ้าจอมเพิ่ม พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระอิศราธิไชย (กลิ่น ณ นคร) เจ้าจอมพิณ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระศรีสุพรรณดิษฐ์ (เสม ณ นคร) เจ้าจอมมิ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในนายสนิทยศสถาน (พร้อม จาตุรงคกุล) เจ้าจอมสุวรรณ พระสนมในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นธิดาในพระยากาญจนดิษฐบดี (พุ่ม ณ นคร) มณฑลนครศรีธรรมราช
แผนการที่ ๒ ส่งข้าหลวงออกไป ๓ คน ประจำอยู่ที่ภูเก็ต ปกครองดูแลหัวเมืองชายฝั่งทะเลตะวันตก คนหนึ่งประจำอยู่ที่สงขลา ปกครองดูแลหัวเมืองชายฝั่งทะเลตะวันออกตั้งแต่เมืองนครศรีธรรมราชลงไป จนถึงบริเวณ ๗ หัวเมือง และอีกคนหนึ่งประจำอยู่ที่ชุมพร ปกครองดูแลตั้งแต่ชุมพรลงไปถึงกาญจนดิษฐ์ ข้าหลวงทั้ง ๓ คนมีฐานะเทียบเท่ากันโดยฟังคำสั่งจากกระทรวงมหาไทย จังหวัดนครศรีธรรมราช
ต่อมาเจ้านราสุริยวงศ์ ถึงแก่พิราลัย พระเจ้ากรุงธนบุรี มีพระราชดำริว่า เจ้านคร (หนู) ได้เข้ามารับราชการ มีความจงรักภักดี และได้ถวายธิดาทำราชการ มีราชบุตร (คือพระพงษ์นรินทรและพระอินทร์อภัย) เป็นที่ไว้วางพระราชหฤทัยเป็นอย่างยิ่ง จึงโปรดเกล้าฯ ให้เจ้านครออกไปครองเมืองนครศรีธรรมราช และสถาปนาขึ้นเป็น พระเจ้านครศรีธรรมราช เจ้าขันธสีมา (หนู) เมื่อวันอาทิตย์ เดือน 11 ขึ้น 3 ค่ำ จุลศักราช 1138 (พ.ศ. 2319) ปีวอกอัฐศก มิสแกรนด์นครศรีธรรมราช
มิสแกรนด์นครศรีธรรมราช () เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดนครศรีธรรมราช จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ดำเนินการจัดประกวดโดยกองประกวดมิสแกรนด์นครศรีธรรมราช การประกวดมิสแกรนด์นครศรีธรรมราชมีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงามเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์นครศรีธรรมราชคนปัจจุบัน คือ ทัศนา แมนโซ ซึ่งได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2561 ซึ่งจัดขึ้น ณ โรงเรียนอุบลรัตนราชกัญญาราชวิทยาลัย จังหวัดพัทลุง มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
พ.ศ. 2542 สถาบันได้ดำเนินภารกิจต่างๆ ขยายขอบเขตมากขึ้น เนื่องจากเป็นช่วงเวลาที่ต้องเตรียมความพร้อมในด้านต่างๆ เพื่อก้าวไปสู่การเป็นมหาวิทยาลัยราชภัฏตามร่างพระราชบัญญัติที่กำลังอยู่ในระหว่างกระบวนการนิติบัญญัติ และการปฏิรูประบบราชการ กิจกรรมสำคัญ ได้แก่ การพัฒนาบุคลากร การปรับระบบงบประมาณ การพัฒนาประสิทธิภาพการบริหาร การเปิดสอนระดับปริญญาบัณฑิตศึกษา การร่วมสร้างความเข้มแข็งให้กับชุมชน การวิจัยทุกรูปแบบ และการประกันคุณภาพการศึกษา โดยสถาบันได้รับการตรวจเยี่ยมของคณะกรรมการประเมินคุณภาพภาย นอกจากสำนักงานคณะกรรมการรับรองมาตรฐาน และประเมินคุณภาพการศึกษา (สมศ.)
สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราช ได้รับการยกฐานะเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2547 โดยพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยราชภัฏ พุทธศักราช 2547 โดยให้มหาวิทยาลัยราชภัฏแต่ละแห่งเป็นนิติบุคคล และเป็นส่วนราชการตามกฎหมายว่าด้วยวิธีงบประมาณในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา ให้เรียกชื่อมหาวิทยาลัยราชภัฏตามชื่อของสถาบันราชภัฏเดิม สถาบันราชภัฏนครศรีธรรมราช จึงเปลี่ยนเป็น มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา โดยเปิดสอนใน 5 คณะ ได้แก่ คณะครุศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คณะวิทยาการจัดการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ และคณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม และเมื่อ พ.ศ. 2557 สภามหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราชได้เห็นชอบให้จัดตั้ง
บัณฑิตวิทยาลัยเป็นหน่วยงานภายใน ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 408 สายนครศรีธรรมราช - ด่านประกอบ เป็นทางหลวงที่อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงนครศรีธรรมราชที่ 1 สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 16 นครศรีธรรมราช, แขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 และแขวงทางหลวงสงขลาที่ 2 (นาหม่อม) สังกัดสำนักงานทางหลวงที่ 18 สงขลา เป็นเส้นทางหลักที่เชื่อมจังหวัดนครศรีธรรมราชเข้ากับจังหวัดสงขลา โดยไม่ต้องผ่านจังหวัดพัทลุง มีระยะทางเริ่มต้นจากตัวเมืองนครศรีธรรมราช แล้ววิ่งลงใต้ไปสิ้นสุดที่ด่านศุลกากรบ้านประกอบ ตำบลประกอบ อำเภอนาทวี จังหวัดสงขลา อยู่ในความควบคุมของแขวงการทางนครศรีธรรมราชที่ 1 70.607 กิโลเมตร อยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 1 111.370 กิโลเมตร และอยู่ในความควบคุมของแขวงทางหลวงสงขลาที่ 2 (นาหม่อม) 63.276 กิโลเมตร รวมระยะทางทั้งหมด 245.253 กิโลเมตร จังหวัดนครศรีธรรมราช
และ ยังมีขบวนรถท้องถิ่นที่451/452 นครศรีธรรมราช-สุไหงโกลก-นครศรีธรรมราช และ ขบวนรถท้องถิ่นที่455/456 นครศรีธรรมราช-ยะลา-นครศรีธรรมราช เทศบาลในจังหวัดนครศรีธรรมราช
แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 เทศบาลนคร 3 เทศบาลเมือง 50 เทศบาลตำบล และ 130 องค์การบริหารส่วนตำบล โดยมีรายชื่อเทศบาลดังนี้ จังหวัดกาญจนบุรี
ในด้านทรัพยากรน้ำ จังหวัดกาญจนบุรีมีแหล่งน้ำที่สำคัญ 3 ประเภทคือจังหวัดกาญจนบุรีแบ่งเขตการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 13 อำเภอ 95 ตำบล 959 หมู่บ้าน 206 ชุมชน โดยทั้ง 13 อำเภอ มีดังนี้ องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
จำนวนวัดในเขตองค์การบริหารส่วนตำบลบางจากมีทั้งหมด 10 วัด คือ จังหวัดนครศรีธรรมราช
จากนครศรีธรรมราชไปยังจังหวัดใกล้เคียง กระบี่ 152 กิโลเมตร ตรัง 123 กิโลเมตร พัทลุง 115 กิโลเมตร สงขลา 161 กิโลเมตร สุราษฎร์ธานี 141 กิโลเมตร จังหวัดนครศรีธรรมราช
น้ำตกยอดน้ำ เขาพลายดำ หาดหินงาม หาดปิติ หาดปากดวด น้ำตกสี่ขีด แหล่งโบราณคดีเขาคา อุทยานแห่งชาติน้ำตกสี่ขีด น้ำตกหน่อตง ถ้ำเขาพับผ้า ถ้ำสวนปราง น้ำตกภูริน ถ้ำโครำ วัดเจดีย์(ไอ้ไข่) จังหวัดนครศรีธรรมราช
อบจ.นครศรีธรรมราช ทน.นครศรีธรรมราช ทม.ทุ่งสง ทม.ปากพนัง ทม.ปากพูน จังหวัดนครศรีธรรมราช
ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกราชพฤกษ์ (Cassis fistula) ต้นไม้ประจำจังหวัด: แซะ (Millettia atropurpurea) สัตว์นํ้าประจำจังหวัด: ปลาหมอ (Anabas testudineus) นกประจำจังหวัด: นกกินปลีหางยาวเขียว (Aethopyga nipalensis) คำขวัญท่องเที่ยวประจำจังหวัด: นครศรีธรรมราช เมืองประวัติศาสตร์ พระธาตุทองคำ ชื่นฉ่ำธรรมชาติ แร่ธาตุอุดม เครื่องถมสามกษัตริย์ มากวัดมากศิลป์ ครบสิ้นกุ้งปู คำขวัญประจำเมือง: เราชาวนครฯ อยู่เมืองพระ มั่นอยู่ในสัจจะศีลธรรม กอปรกรรมดี มีมานะพากเพียร ไม่เบียดเบียนทำอันตรายผู้ใด อักษรย่อจังหวัด: นศ อักษรย่ออักษรโรมัน: NST อำเภอ
ในปัจจุบันประเทศไทยมี 878 อำเภอใน 76 จังหวัด ซึ่งไม่รวม 50 เขตของกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงการบริหารกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2515 จำนวนอำเภอในจังหวัดมีจำนวนต่างกันออกไป ตั้งแต่ 3 อำเภอของจังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดภูเก็ต ไปจนถึง 32 อำเภอของจังหวัดนครราชสีมา จำนวนประชากรในแต่ละอำเภอก็มีจำนวนต่างกันไปอีกเช่นกัน เช่น อำเภอเกาะกูด (จังหวัดตราด) มีประชากรเพียง 2,450 คน (พ.ศ. 2557) ขณะที่ อำเภอเมืองสมุทรปราการมีประชากรถึง 525,982 คน อำเภอเกาะสีชัง (จังหวัดชลบุรี) เป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดเพียง 17 ตารางกิโลเมตร ขณะที่อำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุด ซึ่งมีประชากรเบาบาง มีภูมิประเทศเป็นภูเขา และมีขนาดใหญ่กว่าจังหวัดบางจังหวัด ได้แก่ อำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก) มีพื้นที่ถึง 4,325.4 ตารางกิโลเมตร มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช
มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช (; อักษรย่อ: มรภ.นศ.) หรือเรียกว่า ราชภัฏนครฯ เป็นมหาวิทยาลัยในกลุ่มมหาวิทยาลัยราชภัฏ ก่อตั้งในชื่อ "โรงเรียนฝึกหัดครูนครศรีธรรมราช" เมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2500 ตั้งอยู่ที่ตำบลท่างิ้ว อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช สถานีขนส่งผู้โดยสาร จังหวัดนครศรีธรรมราช
เนื่องจากจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นจังหวัดที่มีขนาดใหญ่ มีพื้นที่ติดต่อกับหลายจังหวัด ทั้งยังมีที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของภาคใต้ เป็นศูนย์กลางการเดินทางและขนส่งของภาคใต้ จึงมีเส้นทางรถโดยสารประจำทางเปิดให้บริการ ครอบคลุมหลายเส้นทาง ดังนี้ จังหวัดนครศรีธรรมราช
องค์การสวนยาง (สำนักงานใหญ่) การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย ภาคใต้เขต 2 สำนักงานนครศรีธรรมราช กองทัพภาคที่ 4 สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 11 ศูนย์วัณโรคเขต 11 ศูนย์กามโรคเขต 11 ศูนย์โรคเรื้อนเขต 11 สำนักทางหลวงที่ 16 ศูนย์สร้างและบูรณะสะพานที่ 4 (ทุ่งสง) นครศรีธรรมราช สำนักงานโบราณคดี ภาค 14 ศูนย์เทคโนโลยีการสื่อสารเขต 11 สำนักงานการตรวจเงินแผ่นดินภูมิภาคที่ 14 ศาลปกครองนครศรีธรรมราช สำนักงานคดีปกครองนครศรีธรรมราช ศาลอาญาคดีทุจริตและประพฤติมิชอบ ภาค 8 สำนักงานตรวจบัญชีสหกรณ์เขต 8 สำนักงานขนส่งทางน้ำที่ 4 สำนักงานอนามัยเขต 11 เขตพื้นที่ป่าอนุรักษ์เขต 19 ศูนย์ส่งเสริมสุขภาพเขต 11 โรงพยาบาลแม่และเด็กเขต 11 สำนักงานพัฒนาชุมชนเขต 8 กองพลทหารราบที่ 5 กองพลพัฒนาที่ 4 กองบัญชาการช่วยรบที่ 4 มณฑลทหารบกที่ 41 มณฑลทหารบกที่ 43 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 5 กองพันทหารปืนใหญ่ที่ 15 กรมทหารปืนใหญ่ที่ 5 กรมทหารราบที่ 15 กองพันทหารราบที่ 2 กรมทหารราบที่ 15 ศูนย์ต่อสู้ป้องกันภัยทางอากาศกองทัพบกที่ 4 กองกำลังทหารพราน กองทัพภาคที่ 4 สำนักชลประทานที่ 15 นครศรีธรรมราช สำนักงานสภาคริสตจักรภาคที่ 9 สำนักบริหารพื้นที่อนุรักษ์ที่ 5 ศูนย์สำรวจอุทกวิทยา ที่ 7 สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียงกิจการโทรทัศน์และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เขต 12 สำนักงานเทคนิคและการสื่อสารเขต 8 สำนักงานตำรวจแห่งชาติ สำนักจัดการทรัพยากรป่าไม้ ที่ 12 ศูนย์ข่าวทหารและพลเรือน เขต 8 ฝายส่งน้ำและศูนย์บำรุงที่ 4 กรมชลประทาน ศูนย์ประชาชนชนบทเขต 8 ศูนย์กลางการสื่อสารเขต 7 ศูนย์ควบคุมโรคติดต่อโดยแมลงที่ 1 กองร้อยอาสารักษาดินแดนที่ 10 กองกำกับการตำรวจตระเวนชายแดนที่ 42 หน่วยพัฒนาการเคลื่อนที่ที่ 44 กองร้อยตำรวจตระเวนชายแดนที่ 427 ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการศึกษาจังหวัดนครศรีธรรมราช สำนักงานพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 12 สำนักงานศึกษาธิการภาค 6 นครศรีธรรมราช การไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ภาคใต้ เขต 2 (จังหวัดนครศรีธรรมราช) ศูนย์พัฒนาสังคม หน่วยที่ 21 จังหวัดนครศรีธรรมราช ศูนย์บริการวิทยาการที่ 9 จังหวัดนครศรีธรรมราช (กระทรวงพลังงาน) เทศบาลตำบลปากนคร
เทศบาลตำบลปากนคร เทศบาลตำบลปากนคร ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ห่างจากตัวเมืองนครศรีธรรมราช 9 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 1.902 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 1,189 ไร่ครอบคลุม 2 ตำบล 3 หมู่บ้าน คือ พื้นที่หมู่ที่ 1 และบางส่วนของหมู่ที่ 6 ตำบลปากนคร และพื้นที่หมู่ที่ 4 ตำบลท่าไร่  อำเภอบ้านนาสาร
3.สมัยเรียกชื่อ “อำเภอลำพูน” 
สมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดการปกครองประเทศสยาม ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น ร.ศ.116 (พ.ศ. 2440) และข้อบังคับลักษณะการปกครองหัวเมือง ร.ศ.117 (พ.ศ. 2441) พระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครศรีธรรมราช ได้จัดเขตการปกครอง เมืองนครศรีธรรมราช เป็น 9 อำเภอ คือ อำเภอกลางเมือง อำเภอเบี้ยซัด (ปากพนัง) อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอกลาย อำเภอสิชล อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งสง อำเภอเขาพังไกร และอำเภอลำพูน ในส่วนอำเภอลำพูน จัดการปกครอง ดังรายละเอียดดังนี้คือ ยุบอำเภออิปันเป็นตำบลอิปัน ยุบอำเภอพะแสงเป็นตำบลพะแสง ยุบอำเภอพนมเป็นตำบลพนม มารวมกับตำบลที่มีอยู่ของท้องที่ลำพูน คือ ตำบลกอบแกบ ตำบลทุ่งเตา ตำบลท่าเรือ ตำบลบ้านนา ตั้งเป็น อำเภอลำพูน ตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านนา ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้กับวัดบ้านนาติดกับคลองลำพูน บริเวณที่ตั้งโรงพยาบาลบ้านนาเดิม - ปี พ.ศ. 2442 (ร.ศ.118) แยกตำบลและตั้งตำบลขึ้นใหม่ คือ ตำบลเวียงสระ ตำบลทุ่งหลวง ตำบลท่าเรือ ตำบลพรุพี ตำบลอู่มาต (นาสาร) ตำบลลำพูน (กอบแกบ) ตำบลทุ่งเตา ตำบลท่าเรือ ตำบลบ้านนา ย้ายที่ว่าการอำเภอลำพูน(บริเวณโรงพยาบาลบ้านนาเดิม มาสร้างใหม่บริเวณตลาดเทศบาลบ้านนาในปัจจุบัน)  จังหวัดนครพนม
แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 82 องค์การบริหารส่วนตำบล 1 เทศบาลเมือง 22 เทศบาลตำบล มณฑลนครศรีธรรมราช
แผนการที่ ๑ ติดขัดที่ตัวบุคคลซึ่งจะไปเป็นข้าหลวงใหญ่จึงต้องดำเนินการตามแผนการที่ ๒ และในขณะนั้นรัฐบาลได้ส่งพระยาทิพโกษา (โต โชติกเสถียร) ไปประจำอยู่ที่ภูเก็ต และส่งพระวิจิตรวรสาสน์ (ปั้น สุขุม) ไปประจำอยู่ที่เมืองสงขลา แล้วคิดจะให้พระยารัตนเศรษฐี (คอซิมก๊อง) ผู้ว่าราชการเมืองระนอง บุตรคนที่ ๒ ของพระยาดำรงสุจริตกุล (คอซู้เจียง) ต้นตระกูล ณ ระนอง ไปประจำอยู่ที่ชุมพร
พระยาวิจิตรวรสาสน์ (ปั้น สุขุม) ได้รับการแต่งตั้งเป็นข้าหลวงพิเศษลงไปเริ่มจัดราชการในเมืองสงขลา นครศรีธรรมราช และพัทลุงในปี พ.ศ. ๒๔๓๗ ก่อนจัดตั้งเป็นมณฑลนครศรีธรรมราชในอีก ๒ ปีต่อมา จังหวัดนครพนม
การปกครองแบ่งออกเป็น 12 อำเภอ 99 ตำบล 1,130 หมู่บ้าน ทิวเขานครศรีธรรมราช
แนวทิวเขานครศรีธรรมราชเป็นทิวเขาที่ใหญ่ที่สุดและยาวที่สุดในภาคใต้ โดยมียอดเขาหลวงซึ่งมีความสูงประมาณ 1,835 เมตรจากระดับน้ำทะเล เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของแนวทิวเขาและสูงที่สุดในเขตภาคใต้ ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช เปรียบเสมือนเป็นหลังคาสีเขียวของภาคใต้ เพราะมีสภาพเป็นป่าดงดิบชื้นและป่าดิบเขาที่มีความอุดมสมบูรณ์และมีความหลากหลายทางชีวภาพมากที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทยและของโลก เทศบาลนครนครศรีธรรมราช
ปัจจุบันเทศบาลนครนครศรีธรรมราชมีประชากรทั้งหมด 104,354 คน แบ่งเป็น ชาย 49,460 คน หญิง 54,894 คน อำเภอปากพนัง
อำเภอปากพนัง เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอหัวไทร
อำเภอหัวไทร เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นครศรีธรรมราช
ทิศตะวันออก โรงเรียนจุฬาภรณราชวิทยาลัย นครศรีธรรมราช อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ทิศใต้ โรงเรียนเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระศรีนครินทร์ นครศรีธรรมราช อำเภอเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดนครศรีธรรมราช ทิศตะวันตก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย นครศรีธรรมราช อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
มีเกร็ดย่อย คือ เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัฒน์) รับราชการ จนถึงรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2) มีความชราภาพ จึงทรงยกขึ้นเป็น เจ้าพระยาสุธรรมมนตรี ตำแหน่งกิตติมศักดิ์ และทรงตั้ง พระบริรักษ์ภูเบศร์ (น้อย) บุตรเจ้าพระยานคร (พัฒน์) เป็นเจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย)คนใหม่ อำเภอช้างกลาง
ช้างกลาง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
พุทธศตวรรษที่ 17-19 เป็นช่วงที่นครศรีธรรมราชมีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุด ภายใต้ การปกครองของราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช ปัจจัยสำคัญที่ก่อให้เกิดความเจริญรุ่งเรืองน่าจะ เนื่องมากจากการเป็นสถานีการค้าสำคัญของคาบสมุทรไทยเป็นจุดพักถ่าย ซื้อสินค้าระหว่าง ตะวันออกกับตะวันตกที่ดีที่สุดในเวลานั้น ประกอบกับบริเวณ หาดทรายแก้วอันเป็นศูนย์ กลางของชุมชน เป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุของ พระพุทธองค์ความศรัทธาและ ความเลื่อมใสในบวรพุทธศาสนา จึงเป็นปัจจัยชักนำให้ผู้คน จากทุกสารทิศในภาคใต้เข้ามา ตั้งถิ่นฐานในนครศรีธรรมราชอย่างหนาแน่น ในราว พ.ศ. 1700 เศษ ราชวงศ์ศรีธรรมาโศกราช ก็สามารถจัดการปกครอง หัวเมืองรายรอบ ได้สำเร็จถึง 12 เมือง เรียกว่า เมืองสิบสองนักษัตร คือ อำเภอเฉลิมพระเกียรติ (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
อำเภอเฉลิมพระเกียรติตั้งขึ้นเป็นกรณีพิเศษโดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ ตามโครงการจัดตั้งอำเภอเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในมหามงคลวโรกาสจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี เมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 ซึ่งประกอบด้วยตำบลเชียรเขา ตำบลสวนหลวง ตำบลดอนตรอจากอำเภอเชียรใหญ่ และตำบลทางพูนจากอำเภอร่อนพิบูลย์ ห่างจากจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นระยะทางประมาณ 26 กิโลเมตร  อำเภอถ้ำพรรณรา
ถ้ำพรรณรา [ถ้ำ-พัน-นะ-รา] เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช เดิมเคยเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอฉวาง ได้ยกฐานะเป็นกิ่งอำเภอถ้ำพรรณรา 
วันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2533 และได้ยกฐานะเป็นอำเภอถ้ำพรรณรา ในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2538
สถานที่ท่องเที่ยว คือ พระนอน หรือ พระพุทธรูปปางไสยาสน์ ที่วัดถ้ำทองพรรณรา 
และประเพณีที่มีประจำทุกปี คือ ประเพณีขึ้นถ้ำแห่กระจาด ในช่วงเดือนตุลาคมของทุกปีที่ ที่วัดถ้ำทองพรรณรา หมู่ที่ 9 ตำบลถ้ำพรรณรา จังหวัดนครศรีธรรมราช
(ซ้ำ ทั้งเพลง 1 รอบ) จังหวัดนราธิวาส
การปกครองแบ่งออกเป็น 13 อำเภอ 77 ตำบล 589หมู่บ้าน อำเภอสิชล
สิชล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนครศรีธรรมราช มณฑลนครศรีธรรมราช
มีการขุดลอกคลองกันอย่างกว้างขวางในเขตนครศรีธรรมราช ได้แก่ คลองสุขุม นครพญา ม่าแพ และคลองระโนดติดต่อระหว่างนครศรีธรรมราชกับสงขลา ในเขตพัทลุงได้แก่ คลองคอกช้าง ในเขตสงขลาได้แก่ คลองแกะใหญ่ คลองเหล่านี้ใช้ประโยชน์ทั้งทางด้านการชลประทานและการคมนาคมขนส่ง อุทกภัยและดินถล่มในภาคใต้ของประเทศไทย พ.ศ. 2554
วันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2554 อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ นายกรัฐมนตรี ได้ประชุมผ่านระบบวิดีโอคอนเฟอร์เรนซ์ ร่วมกับผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราชและพัทลุง โดยได้ซักถามถึงสถานการณ์ล่าสุด ธีระ มินทราศักดิ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช รายงานว่า จังหวัดนครศรีธรรมราชได้ประกาศเป็นพื้นที่ภัยพิบัติแล้ว 21 อำเภอ (จาก 23 อำเภอ) รวม 170 ตำบล 722 หมู่บ้าน ราษฎรได้รับความเดือดร้อนประมาณ 80,000 คน มีผู้เสียชีวิตแล้ว 3 คน พื้นที่การเกษตรได้รับความเสียหาย 1.5 แสนไร่ ประเมินความเสียหายเบื้องต้นประมาณ 300 ล้านบาท นอกจากนี้ ยังมีน้ำท่วมขังรันเวย์ของสนามบินประมาณ 1 ฟุต ทำให้ต้องงดทำการบินทั้งหมด จังหวัดนครศรีธรรมราช
อุทยานแห่งชาติเขานัน น้ำตกสุนันทา น้ำตกกรุงนาง น้ำตกคลองปาว หาดทรายแก้ว หาดสระบัว หาดซันไรซ์ โบราณคดีวัดโมคลาน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ปัจจุบันจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประกอบด้วย 16 อำเภอ ได้แก่ อุทกภัยและดินถล่มในภาคใต้ของประเทศไทย พ.ศ. 2554
ตั้งแต่เช้ามืดของวันที่ 26 มีนาคม ฝนที่ตกลงมาตลอดหลายวันทำให้น้ำจากเทือกเขาไหลเข้าท่วมหลายอำเภอของจังหวัดนครศรีธรรมราช ถนนบางเส้นทางถูกตัดขาด โดยเฉพาะอย่างยิ่งถนนเลียบตลิ่งไม่สามารถสัญจรได้ ระดับน้ำในเขตเทศบาลสูงประมาณ 30-50 กิโลเมตร ทำให้การจราจรเป็นอัมพาตเกือบทั้งเมือง นอกจากนี้ได้มีการอพยพชาวบ้านในอำเภอหัวไทร อำเภอสิชล อำเภอท่าศาลา อำเภอพระพรหม แต่ยังมีชาวบ้านติดค้างอยู่เป็นจำนวนมาก  สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดนครศรีธรรมราช มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 9 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 9 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย มณฑลนครศรีธรรมราช
มีการจัดตั้งศาลมณฑลขึ้นที่สงขลา ศาลเมืองนครศรีธรรมราช ปากพนังและพัทลุง และศาลอำเภอในอำเภอต่างๆ ทุกอำเภอ ข้าหลวงเทศาภิบาลให้อำนาจแก้กรรมการอำเภอมีสิทธิ์ที่จะพิจารณาคดีเพ่งที่มีทุนทรัพย์ไม่เกิน ๔๐ บาท และมีอำนาจเปรียบความได้โดยไม่มีกำหนดสุดแต่คู่ความจะตกลง ในปี พ.ศ. ๒๔๔๐ มีการสร้างเรือนจำขึ้นเพื่อคุมขังนักโทษรวมกันที่นครศรีธรรมราช แทนที่จะแยกคุมตามบ้านเจ้าเมืองหรือกรรมการเมืองอย่างแต่ก่อน อุทกภัยและดินถล่มในภาคใต้ของประเทศไทย พ.ศ. 2554
ธีระ มินทราศักดิ์ อดืดผู้ว่าราชการจังหวัดนครศรีธรรมราช เปิดเผยวันที่ 27 มีนาคม ว่า ทางจังหวัดมีพื้นที่ได้รับผลกระทบ 20 อำเภอ ราษฎรได้รับความเดือดร้อนกว่า 60,000 คน ความเสียหายเบื้องต้นมากกว่า 250 ล้านบาท ซึ่งการคมนาคมจากนครศรีธรรมราชไปยังกรุงเทพมหานคร สายการบินและบริการรถไฟไม่สามารถให้บริการได้ มีบริการเฉพาะรถปรับอากาศเท่านั้น องค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน
องค์การบริหารส่วนตำบลนาเคียน เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลหนึ่งในจำนวน 10 องค์การบริหารส่วนตำบลของอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ห่างจากที่ว่าการอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ประมาณ 9 กิโลเมตร โดยตำบลนาเคียนถือเป็นชุมชนกึ่งเมืองกึ่งชนบท เพราะพื้นที่เป็นเขตต่อกับเขตเทศบาลนครนครศรีธรรมราช การปลูกสร้างบ้านเรือนกระจายอยู่ทั่วไป โดยส่วนใหญ่จะยึดแนวถนนสายหลักภายในชุมชน และจะตั้งอยู่ใกล้กับแหล่งสาธารณูปการภายในชุมชน เช่น โรงเรียน วัด โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพชุมชน ตลาดนัด เป็นต้น บ้างก็อยู่กันเป็นกลุ่มบ้านและมีบ้านจัดสรรในบางหมู่บ้าน สำหรับชุมชนที่ใหญ่ที่สุด ได้แก่ หมู่ที่ 5 (บ้านนาเคียนเหนือ) มีประชากรประมาณ 2,334 คน ส่วนชุมชนที่เล็กที่สุด คือ หมู่ที่ 9 (บ้านทวดเหนือ) มีประชากรประมาณ 713 คน ประชาชนมีความเป็นอยู่ความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน มีวัดและ มัสยิดเป็นศูนย์รวมของชุมชน โดยมีผู้นำท้องถิ่น ผู้นำชุมชน เป็นแกนหลัก มีทางหลวงจังหวัดหมายเลข 4013 (ท่าแพ – นาพรุ) ผ่านกลางเขตพื้นที่ ตำบลนาเคียนมีพื้นที่ทั้งหมด ประมาณ 28.98 ตารางกิโลเมตร หรือ 18,112 ไร่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
จากหลักฐานตำนานเมืองนครศรีธรรมราช ตำนานพระบรมธาตุนครศรีธรรมราช ตลอดถึงวรรณกรรมเรื่องพระนิพพานสูตรทุกสำนวน ต่างยืนยันให้เห็นอย่างชัดเจน ถึงความ รุ่งเรืองไพศาลของนครศรีธรรมราช ในยุคดังกล่าวและสามารถควบคุมหัวเมือง อื่น ๆ ได้ทั่ว ถึงคาบสมุทร มีแสนยานุภาพเกรียงไกรถึงขนาดกรีธาทัพไปตีลังกาถึงสองครั้ง จังหวัดพัทลุง
ครั้นรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ปฏิรูปการปกครองเป็นแบบเทศาภิบาลใน พ.ศ. 2437 และได้ประกาศจัดตั้งมณฑลนครศรีธรรมราชขึ้น เมื่อ พ.ศ. 2439 ประกอบด้วยเมืองต่างๆ คือ นครศรีธรรมราช พัทลุง สงขลา และหัวเมืองทั้ง 7 ที่เป็นเมืองปัตตานีเดิม สำหรับเมืองพัทลุงแบ่งการปกครองออกเป็น 3 อำเภอ คืออำเภอกลางเมือง อำเภออุดร และอำเภอทักษิณ ขณะนั้นตัวเมืองตั้งอยู่ที่ตำบลลำปำ จนกระทั่ง พ.ศ. 2467 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว โปรดเกล้าฯ ให้ย้ายเมืองพัทลุงมาอยู่ที่ตำบลคูหาสวรรค์ในปัจจุบัน เพื่อจะได้อยู่ใกล้เส้นทางรถไฟ และสะดวกในด้านติดต่อกับเมืองต่างๆ  สโมสรฟุตบอลจังหวัดนครศรีธรรมราช
ด้วยจุดไม่เด่นของทีมนครศรีธรรมราชเอฟซี ที่ประกอบไปด้วยผู้เล่นที่อายุยังน้อย เฉลี่ยทั้งทีมแค่25ปี นักเตะไม่อยู่ด้วยกัน ไม่มีความสามัคคีภายในทีม ถือว่าเป็นจุดไม่เด่นของนักเตะชุดนี้ คือปัจจัยสำคัญที่จะนำพาทีมนครศรีธรรมราช ขึ้นสู่ดิวิชั่น1ภายในเวลารวดเร็ว ตามความปรารถนาของผู้จัดการทีม สัญชัย แซ่ลิ้ม ที่จะมอบให้กับชาวเมืองคอนทีม นครศรีธรรมราช เอฟ ซี ฉายา 12นักษัตร สนามเหย้า สนามฟุตบอลขององค์การบริหารส่วนจังหวัด อำเภอร่อนพิบูลย์ ความจุ 500คน ชุดเหย้า เสื้อเหลือง กางเกงน้ำเงิน ชุดเยือน เสื้อขาว กางเกงแดง จังหวัดนครศรีธรรมราช
รถไฟ จากสถานีรถไฟกรุงเทพ มีขบวนรถเร็วขบวนที่173/174 , รถด่วนขบวนที่85/86 ไปนครศรีธรรมราช รวมระยะทาง 832 กิโลเมตร จังหวัดนครศรีธรรมราช
การเดินทางจากกรุงเทพ มายัง นครศรีธรรมราช ใช้เส้นทางหลวงหมายเลข 4 กรุงเทพฯ-ประจวบคีรีขันธ์-ชุมพร แล้วใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 41 ผ่านสุราษฎร์ธานี-ทุ่งสง จนถึงนครศรีธรรมราช หรือ ถึงอำเภอพุนพิน สุราษฎร์ธานี แล้วใช้เส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 401 เลียบชายฝั่งทะเล ไปจนถึงนครศรีธรรมราช รวมระยะทาง 780 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังสามารถเดินทางยังอำเภออื่น ๆ หรือจังหวัดใกล้เคียงได้อีกด้วย จังหวัดนครศรีธรรมราช
ชาวจังหวัดนครศรีธรรมราช มีเชื้อชาติไทยพำนักทางปักษ์ใต้ ตั้งนครสุนทรสง่ามาแต่ไร ปัญญาไวฉลาดเฉลียวเชี่ยวปฏิภาณ จังหวัดพิษณุโลก
thumbnail|220px|ตัวเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลกมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 103 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง, เทศบาลนคร 1 แห่ง คือ เทศบาลนครพิษณุโลก, เทศบาลเมือง 1 แห่ง คือ เทศบาลเมืองอรัญญิก, เทศบาลตำบล 24 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 76 แห่ง[5] โดยเทศบาลสามารถจำแนกได้ตามอำเภอต่าง ๆ ในจังหวัดพิษณุโลก ดังนี้ จังหวัดสงขลา
การปกครองแบ่งออกเป็น 16 อำเภอ 127 ตำบล 987 หมู่บ้าน
จังหวัดสงขลา มีการแบ่งการปกครองส่วนท้องถิ่น ดังนี้ จังหวัดนครศรีธรรมราช
หมายถึงจำนวนประชากรได้<b>เพิ่มขึ้น</b>เมื่อเทียบกับปีก่อน หมายถึงจำนวนประชากรได้<b>ลดลง</b>เมื่อเทียบกับปีก่อน สถานีขนส่งผู้โดยสาร จังหวัดนครศรีธรรมราช
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารที่จัดตั้งตามประกาศของกระทรวงคมนาคม เมื่อปี พ.ศ. 2525 เป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งที่สองของภาคใต้ ตั้งอยู่เลขที่ 27/95-97 ถนนกะโรม ตำบลโพธิ์เสด็จ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช
วิทยาลัยเทคโนโลยีธุรกิจบัณฑิต อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิทยาลัยเทคโนโลยีจรัสพิชากร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิทยาลัยเทคโนโลยีรัชต์ภาคย์ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิทยาลัยเทคโนโลยีสถาปัตย์นคร อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิทยาลัยเทคโนโลยีนวัตกรรม อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิทยาลัยอาชีวศึกษานครพณิชยการ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช โรงเรียนประทีปศาสน์พณิชยการ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช วิทยาลัยเทคโนโลยีเจริญมิตรพณิชยการ อำเภอฉวาง วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ (เอส.เทค) อำเภอทุ่งสง โรงเรียนพณิชยการทุ่งสง อำเภอทุ่งสง วิทยาลัยอาชีวศึกษาปากพนัง อำเภอปากพนัง วิทยาลัยเทคโนโลยีทักษิณอาชีวศึกษา อำเภอปากพนัง วิทยาลัยอาชีวศึกษาวีรศิลปิน อำเภอร่อนพิบูลย์ โรงเรียนพณิชยการศักดิ์ศิลปิน อำเภอร่อนพิบูลย์ วิทยาลัยเทคโนโลยีพณิชยการสิชล อำเภอสิชล สโมสรฟุตบอลจังหวัดนครศรีธรรมราช
จังหวัดนครศรีธรรมราชจัดว่าเป็นจังหวัดที่ใหญ่และมีประชากรมากที่สุดของภาคใต้ ซึ่งในอดีตจังหวัดนครศรีธรรมราชคือมหาอำนาจลูกหนังทีมหนึ่งของภาคใต้ สร้างนักเตะชื่อดังมาแล้วมากมาย ไม่ว่าจะเป็น บุญนำ สุขสวัสดิ์ นันทปรีชา คำแหงศิริพงษ์ ศิริรัตน์ นันทวัฒน์ จิตตรง อมฤต เอกวงศ์ สมศักดิ์ น้อยหีด อุดมศักดิ์ ยี่ระเหม เป็นต้น ส่วนทีมจังหวัดก็ไม่น้อยหน้าเพราะเคยได้เข้าชิงชนะเลิศฟุตบอลยามาฮ่าไทยแลนด์คัพมาแล้ว ถึงแม้จะได้เพียงรองแชมป์ แต่ตำแหน่งนักฟุตบอลยอดเยี่ยมก็ตกเป็นของ อนิรุจน์ กลับดี ซึ่งก็สร้างความภูมิใจให้กับชาวนครฯเป็นอย่างมาก  จังหวัดสุพรรณบุรี
จังหวัดสุพรรณบุรีมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 127 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดสุพรรณบุรี, เทศบาลเมือง 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองสุพรรณบุรี และเทศบาลเมืองสองพี่น้อง, เทศบาลตำบล 43 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 81 แห่ง
สำหรับถนนในหมายเลขที่ 1-10 เป็นถนนที่ใช้ชื่อตัวละครในวรรณคดีไทยเรื่องขุนช้างขุนแผน นิทานพื้นบ้านของจังหวัดสุพรรณบุรี ได้แก่ จังหวัดนครศรีธรรมราช
เศรษฐกิจโดยทั่วไป ของจังหวัดนครศรีธรรมราชขึ้นอยู่กับภาคเกษตร อาชีพหลัก คือ ทำสวนยางพารา ทำสวนปาล์มน้ำมัน ทำนา ทำไร่ การปลูกผลไม้(สวนสมรม) ทำสวนมะพร้าว การประมง การเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่ง และการเลี้ยงสัตว์ พัฒนาจากการสำรวจ จ้า องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก (จังหวัดนครศรีธรรมราช)
องค์การบริหารส่วนตำบลบางจาก ตำบลบางจาก ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช ระยะทางจากองค์การบริหารส่วนตำบลถึงอำเภอเมือง ประมาณ 14 กิโลเมตร โดยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 11 หมู่บ้าน ซึ่งมี 9 หมู่บ้านที่มีจำนวนเต็มทั้งหมู่บ้านประกอบด้วย หมู่ที่ 1, 2, 3, 4, 5, 7, 8, 10 และ11 ส่วนอีก 2 หมู่บ้านมีจำนวนบางส่วน คือ หมู่ที่ 6 และ 9 จังหวัดนครศรีธรรมราช
เทศบาลนครนครศรีธรรมราช เทศบาลเมืองทุ่งสง เทศบาลเมืองปากพนัง เทศบาลเมืองปากพูน เทศบาลตำบลกะทูน เทศบาลตำบลกะปาง เทศบาลตำบลการะเกด เทศบาลตำบลเกาะทวด เทศบาลตำบลเกาะเพชร เทศบาลตำบลขนอม เทศบาลตำบลขุนทะเล เทศบาลตำบลเขาชุมทอง เทศบาลตำบลเขาพระ เทศบาลตำบลควนกลาง เทศบาลตำบลจันดี เทศบาลตำบลฉวาง เทศบาลตำบลชะมาย เทศบาลตำบลชะเมา เทศบาลตำบลชะอวด เทศบาลตำบลเชียรใหญ่ เทศบาลตำบลดอนตรอ เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ เทศบาลตำบลท้องเนียน เทศบาลตำบลทอนหงส์ เทศบาลตำบลทางพูน เทศบาลตำบลท่างิ้ว เทศบาลตำบลท่าประจะ เทศบาลตำบลท่าแพ เทศบาลตำบลท่ายาง เทศบาลตำบลท่าศาลา เทศบาลตำบลที่วัง เทศบาลตำบลทุ่งสัง เทศบาลตำบลทุ่งใส เทศบาลตำบลนาบอน เทศบาลตำบลนาสาร เทศบาลตำบลนาเหรง เทศบาลตำบลบางจาก เทศบาลตำบลบางพระ เทศบาลตำบลปากนคร เทศบาลตำบลปากน้ำฉวาง เทศบาลตำบลพรหมคีรี เทศบาลตำบลพรหมโลก เทศบาลตำบลพิปูน เทศบาลตำบลโพธิ์เสด็จ เทศบาลตำบลไม้เรียง เทศบาลตำบลร่อนพิบูลย์ เทศบาลตำบลลานสกา เทศบาลตำบลสวนขัน เทศบาลตำบลสิชล เทศบาลตำบลหน้าสตน เทศบาลตำบลหลักช้าง เทศบาลตำบลหัวไทร เทศบาลตำบลหินตก เทศบาลตำบลอ่าวขนอม เทศบาลนครนครศรีธรรมราช
เทศบาลนครนครศรีธรรมราช เป็นหน่วยงานบริหารราชการส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เริ่มแรกได้ประกาศจัดตั้งเป็นสุขาภิบาลเมืองนครศรีธรรมราชขึ้น เมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2456 ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งสุขาภิบาลเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2456 มีเนื้อที่ 3.00 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลท่าวัง ตำบลคลัง ตำบลประตูไชยเหนือ และตำบลพระเสื้อเมือง โดยได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลเมืองนครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2474 ตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตสุขาภิบาลเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2474 มีเนื้อที่ 3.20 ตารางกิโลเมตร โดยขยายพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของหมู่ที่ 1 และหมู่ที่ 2 ตำบลท่าซัก เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ตั้งอยูใน อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 77.96 ตารางกิโลเมตร
เดิมทีตำบลถ้ำใหญ่แบ่งเป็นสองส่วน คือส่วนทางทิศเหนือของทางรถไฟเป็นเขตปกครองของตำบลปากแพรก ทางทิศใต้ของทางรถไฟเป็นเขตการปกครองของตำบลหนองเสม็ด เมื่อปี พ.ศ. 2484 ได้แบ่งแยกส่วนการปกครองออกอีกหนึ่งตำบล เรียกว่า “ตำบลถ้ำใหญ่” ซึ่งเรียกตามช่องของถ้ำหนึ่งที่มีความสวยงามและกว้างใหญ่มาก เมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 อำเภอทุ่งสงเป็นเป้าหมายของการโจมตีทางอากาศด้วย ผู้คนในละแวกนั้นได้เข้าไปซ่อนตัวภายในถ้ำ ต่อมาจึงเรียกตำบลนี้ว่า “ตำบลถ้ำใหญ่” ตำบลถ้ำใหญ่ อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 7 หมู่บ้าน ในสมัยแรก ต่อมาเห็นว่าบางหมู่บ้านมีครัวเรือนที่ต้องรับผิดชอบมากและเข้าเกณฑ์ที่จะแบ่งหมู่บ้าน จึงมีการแบ่งหมู่บ้าน หมู่ที่ 1 ออกเป็นหมู่ที่ 8 , หมู่ที่ 3 ออกเป็นหมู่ที่ 9 , หมู่ที่ 5 ออกเป็นหมู่ที่ 10 สรุปได้ว่า ปัจจุบันตำบลถ้ำใหญ่ มีการปกครองทั้งหมด 10 หมู่บ้าน กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะสภาตำบลถ้ำใหญ่ เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลถ้ำใหญ่ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 2 ธันวาคา 2537 มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2528 และ อบต.ถ้ำใหญ่ ยกฐานะ เป็นเทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ วันที่ 7 ตุลาคม 2554
เทศบาลตำบลถ้ำใหญ่ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของตัวเมืองนครศรีธรรมราช
มีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบสลับภูเขา มีป่าไม้ค่อนข้างอุดมสมบูรณ์ ซึ่งเป็นแหล่งต้นน้ำลำธารหลายสาย ภูมิอากาศมี 2 ฤดู คือ ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ ถึง เดือนพฤษภาคม และ ฤดูฝนเริ่มตั้งแต่เดือนมิถุนายน ถึงเดือนมกราคม สภาพดินส่วนใหญ่เหมาะแก่การเพาะปลูก ทำสวน โดยเฉพาะสวนผลไม้ และสวนยางพารา จังหวัดนครสวรรค์
จังหวัดนครสวรรค์มีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 143 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครสวรรค์, เทศบาลนคร 1 แห่ง คือ เทศบาลนครนครสวรรค์, เทศบาลเมือง 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองชุมแสง และเทศบาลเมืองตาคลี, เทศบาลตำบล 18 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 121 แห่ง โดยรายชื่อเทศบาลทั้งหมดในจังหวัดนครสวรรค์มีดังนี้การขนส่งทางถนนในจังหวัดนครสวรรค์ ประกอบไปด้วยทางหลวงสำคัญ ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 หรือถนนพหลโยธิน เชื่อมต่อไปยังภาคกลางตอนล่างและภาคเหนือ, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 117  เชื่อมต่อกับจังหวัดพิจิตรและจังหวัดพิษณุโลก, ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 เชื่อมต่อกับจังหวัดสิงห์บุรี จังหวัดพิจิตร และจังหวัดพิษณุโลก และทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 225 เชื่อมต่อกับจังหวัดเพชรบูรณ์ และจังหวัดชัยภูมิ เทศบาลนครนครศรีธรรมราช
ต่อมาได้รับการจัดตั้งเป็นเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 ตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2478 โดยได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช ครั้งที่ 1 เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2508 ตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2508 มีเนื้อที่ 11.72 ตารางกิโลเมตร โดยขยายพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของหมู่ที่ 10 ตำบลท่าเรือ บางส่วนของหมู่ที่ 1 หมู่ที่ 2 และหมู่ที่ 3 ตำบลศาลามีชัย บางส่วนของหมู่ที่ 1 หมู่ที่ 2 และหมู่ที่ 3 ตำบลนา บางส่วนของหมู่ที่ 2 และหมู่ที่ 4 ตำบลปากนคร บางส่วนของหมู่ที่ 5 ตำบลปากพูน และบางส่วนของหมู่ที่ 2 และหมู่ที่ 4 ตำบลท่าซัก และได้มีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช ครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 ตามพระราชกฤษฎีกาเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาลเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2536 มีพื้นที่ 22.56 ตารางกิโลเมตร โดยขยายพื้นที่ครอบคลุมบางส่วนของหมู่ที่ 1 หมู่ที่ 2 หมู่ที่ 3 หมู่ที่ 7 และหมู่ที่ 9 ตำบลโพธิ์เสด็จ และบางส่วนของหมู่ที่ 3 และหมู่ที่ 4 ตำบลนาเคียน จังหวัดนครศรีธรรมราช
อ้างอิง: กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย[3] ภาคกลาง (ประเทศไทย)
การแบ่งจังหวัดเป็นภูมิภาคด้วยระบบ 6 ภาค เป็นการแบ่งที่เป็นทางการโดยคณะกรรมการภูมิศาสตร์แห่งชาติ ใช้ในการศึกษาทางภูมิศาสตร์ โดยภาคกลางของระบบ 6 ภาคนี้ ประกอบไปด้วยเขตการปกครอง 21 จังหวัด รวมถึงกรุงเทพมหานคร (ซึ่งเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษที่มีฐานะเทียบเท่ากับจังหวัด) โดยมีพื้นที่ทางเหนือไปจนสุดเขตจังหวัดสุโขทัยและจังหวัดพิษณุโลก และทางใต้ลงไปสุดที่อ่าวไทย ยกเว้นจังหวัดที่ติดกับประเทศพม่า ซึ่งมีลักษณะเป็นภูเขา และยกเว้นจังหวัดทางภาคตะวันออก จังหวัดในภาคกลางตามการแบ่งที่เป็นทางการ ประกอบไปด้วยจังหวัดต่าง ๆ 21 จังหวัด และกรุงเทพมหานคร ดังตารางข้างล่างนี้ มณฑลนครศรีธรรมราช
มณฑลนครศรีธรรมราชตั้งขึ้นในปี พ.ศ. ๒๔๓๙ จากการรวมหัวเมืองชายฝั่งทะเลตะวันออกของภาคใต้ ตั้งแต่เมือง นครศรีธรรมราช ลงไป ที่ว่าการของมณฑลตั้งอยู่ที่เมืองสงขลา หัวเมืองที่รวมอยู่ในมณฑลนี้ในระยะแรก คือก่อน พ.ศ. ๒๔๔๙ มี ๑๐ เมือง คือ นครศรีธรรมราช สงขลา พัทลุง และบริเวณ ๗ หัวเมือง คือ ปัตตานี หนองจิก ยะหริ่ง รามัน สายบุรี ระแงะ และยะลา แต่ครั้นถึงปี พ.ศ. ๒๔๔๙ ได้แยกบริเวณ ๗ หัวเมืองออกไปจัดเป็น มณฑลปัตตานี มณฑลนี้จึงเหลือหัวเมืองในสังกัดเพียง ๓ หัวเมือง ซึ่งในที่นี้จะกล่าวเน้นเฉพาะบริเวณ ๓ หัวเมืองเท่านั้น
ก่อนที่จะจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาลทางภาคใต้ รัฐบาลกลางมีแผนการที่จะจัดการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาลทางหัวเทืองภาคใต้ไว้แตกต่างกัน ๒ แผนการ คือ อำเภอเคียนซา
3. สมัยเรียกชื่อ “อำเภอลำพูน” สมัยรัชกาลที่ 5 ได้จัดการปกครองประเทศสยาม ตามพระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องถิ่น ร.ศ.116 (พ.ศ. 2440) และข้อบังคับลักษณะการปกครองหัวเมือง ร.ศ.117 (พ.ศ. 2441) พระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) ข้าหลวงเทศาภิบาลมณฑลนครศรีธรรมราช ได้จัดเขตการปกครอง เมืองนครศรีธรรมราช เป็น 9 อำเภอ คือ อำเภอกลางเมือง อำเภอเบี้ยซัด (ปากพนัง) อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอกลาย อำเภอสิชล อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งสง อำเภอเขาพังไกร และอำเภอลำพูน ในส่วนอำเภอลำพูน จัดการปกครอง ดังรายละเอียดดังนี้คือ ยุบอำเภออิปันเป็นตำบลอิปัน ยุบอำเภอพะแสงเป็นตำบลพะแสง ยุบอำเภอพนมเป็นตำบลพนม มารวมกับตำบลที่มีอยู่ของท้องที่ลำพูน คือ ตำบลกอบแกบ ตำบลทุ่งเตา ตำบลท่าเรือ ตำบลบ้านนา ตั้งเป็น อำเภอลำพูน ตั้งที่ว่าการอำเภอที่ตำบลบ้านนา ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้กับวัดบ้านนาติดกับคลองลำพูน บริเวณที่ตั้งโรงพยาบาลบ้านนาเดิม - ปี พ.ศ. 2442 (ร.ศ.118) แยกตำบลและตั้งตำบลขึ้นใหม่ คือ ตำบลเวียงสระ ตำบลทุ่งหลวง ตำบลท่าเรือ ตำบลพรุพี ตำบลอู่มาต (นาสาร) ตำบลลำพูน (กอบแกบ) ตำบลทุ่งเตา ตำบลท่าเรือ ตำบลบ้านนา ย้ายที่ว่าการอำเภอลำพูน(บริเวณโรงพยาบาลบ้านนาเดิม มาสร้างใหม่บริเวณตลาดเทศบาลบ้านนาในปัจจุบัน)  อำเภอบางขัน
อำเภอบางขัน เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดนครศรีธรรมราช อำเภอองครักษ์
อำเภอองครักษ์ เป็นหนึ่งในจำนวนสี่อำเภอของจังหวัดนครนายก ในเขตภาคกลางของประเทศไทย จังหวัดกาญจนบุรี
พื้นที่จังหวัดกาญจนบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมด 122 แห่ง แบ่งตามประเภทและอำนาจบริหารจัดการภายในท้องที่ได้เป็น องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดกาญจนบุรี, เทศบาลเมือง 2 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองกาญจนบุรี และเทศบาลเมืองท่าเรือพระแท่น, เทศบาลตำบล 47 แห่ง, และองค์การบริหารส่วนตำบล 72 แห่ง รายชื่อเทศบาลทั้งหมดแบ่งตามอำเภอในจังหวัดกาญจนบุรี มีดังนี้
อำเภอเมืองกาญจนบุรี จังหวัดนครศรีธรรมราช
ในตัวเมืองนครศรีธรรมราช มีรถสองแถว วิ่งบริการรอบเมือง และจากนครศรีธรรมราชไปสู่อำเภอใกล้เคียง หรือจังหวัดข้างเคียง สามารถเลือกใช้บริการได้ทั้งมีรถตู้ รถเมล์ รถโดยสาร และรถไฟ จังหวัดสุราษฎร์ธานี
จังหวัดสุราษฎร์ธานีแบ่งการปกครองส่วนท้องถิ่นออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 2 เทศบาลนคร 3 เทศบาลเมือง 35 เทศบาลตำบล และ 101 องค์การบริหารส่วนตำบล โดยมีรายชื่อเทศบาลดังนี้ มณฑลนครศรีธรรมราช
เมืองพัทลุง แต่งตั้งข้าหลวงผู้ช่วยไปชำระคดีที่คั่งค้างพร้อมทั้งจัดแบ่งท้องที่ใหม่เป็นแขวงนายร้อยและนายสิบ ลดจำนวนบ่อนเบี้ย บ่อนไก่ชนลง ยกเลิกการใช้ขื่อคา และนำเอาสูตรนารายณ์ไปใช้ปราบปรามโจรผู้ร้ายบริเวณรอยต่อระหว่างเมืองต่าง ๆ มีการยุบรวมศาลต่าง ๆ ให้เหลือเพียง ๓ ศาล คือ ศาลเพ่ง อาญา และอุทธรณ์ จัดตั้งกรรมการขึ้นมาคณะหนึ่งสำหรับสะสางความเก่า ชำระความใหม่และแบ่งแขวงต่าง ๆ อำเภอกันตัง
ในปี พ.ศ. 2434 ทางการได้ยุบเมืองปะเหลียนรวมกับเมืองตรัง ต่อมามีประกาศข้อบังคับลักษณะการปกครองท้องที่ ร.ศ.115 (พ.ศ. 2439) แบ่งท้องที่การปกครองเป็นอำเภอ จังหวัดตรังมี 5 อำเภอ ได้แก่ อำเภอเมือง (กันตัง) อำเภอบางรัก อำเภอเขาขาว (ห้วยยอด) อำเภอสิเกา และอำเภอปะเหลียน มีตำบลรวม 109 ตำบล สถานีขนส่งผู้โดยสาร จังหวัดนครศรีธรรมราช
สถานีขนส่งผู้โดยสารจังหวัดนครศรีธรรมราช จัดตั้งโดยประกาศกระทรวงคมนาคม เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2525 เพื่ออำนวยความสะดวกในการเดินทางแก่ประชาชนในจังหวัดนครศรีธรรมราช และจังหวัดใกล้เคียง จัดเป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารแห่งที่ 2 ของภาคใต้ ต่อจากสถานีขนส่งผู้โดยสารอำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา โดยได้รับมอบที่ดินจากห้างหุ้นส่วนจำกัด สันทัดกันตัง โดย นายสันทัด โอวรารินทร์ ได้มอบที่ดินและสิ่งก่อสร้างให้กรมการขนส่งทางบก และได้ทำสัญญาให้ที่ดินและสิ่งก่อสร้างสถานีขนส่ง เมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2521  อำเภอทุ่งใหญ่
โรงเรียนเอกชนอำเภอทุ่งใหญ่ เป็นอำเภอชั้นแรกของจังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นศูนย์กลางในแถบนี้ เนื่องจากเป็นพื้นที่ที่มีชัยภูมิเหมาะสม คาบกับ 3 จังหวัดคือ นครศรีธรรมราช กระบี่ และสุราษฎร์ธานี มีการคมนาคมที่สะดวก อีกทั้งยังมีสถานศึกษาครบวงจร ตั้งแต่อนุบาลถึงระดับอุดมศึกษา มีความหนาแน่นของประชากรที่เหมาะสม จึงทำให้มีบริษัทต่างๆมาลงทุนในอำเภอนี้อย่างมากมาย ประชากรมีฐานะที่ดีถึงดีมาก เนื่องจากอาชีพเกษตรกรรมที่มีมูลค่าสูง เช่น ยางพารา หรือ ปาล์มน้ำมัน เป็นต้น ยังมีโรงงานอุตสาหกรรมมากมายในอำเภอนี้อีกด้วย เช่น โรงงานแปรรูปไม้ยางพารา โรงงานแปรรูปปาล์มน้ำมัน เป็นต้น อีกทั้งยังมีเหมืองแร่ดีบุก และแร่อื่นๆด้วย ทำให้เศรษฐกิจของอำเภอมีความหลากหลาย สถานบันเทิงมีค่อนข้างมาก เนื่องจากประชากรมีรายได้ดี จึงเกิดร้านอาหารกลางคืนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เนื่องจากอำเภอทุ่งใหญ่ติดต่อกับหลายอำเภอจึงทำให้มีรถประจำทางให้บริการได้ทั่วทั้งอำเภอ จังหวัดนครศรีธรรมราช
วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ (SCT) อำเภอทุ่งสง สถาบันซิว-เสงี่ยม เพื่อภาษาและวัฒนธรรมข้ามชาติ อำเภอทุ่งสง วิทยาลัยเทคโนโลยีภาคใต้ ศูนย์ประสานงานนครศรีธรรมราช อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยเฉลิมกาญจนา นครศรีธรรมราช อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล ห้องเรียนภาคใต้ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช สถาบันรัชต์ภาคย์ ศูนย์นครศรีธรรมราช อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช เทศบาลตำบลนาบอน
เทศบาลตำบลนาบอนเปลี่ยนแปลงมาจากองค์การบริหารส่วนตำบลนาบอน จัดตั้งขึ้นจากประกาศองค์การบริหารส่วนตำบล จำนวน 2,143 แห่ง ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับทั่วไปเล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง วันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2539 โดยเลือกตั้งสมาชิกสภาองค์การบริหารส่วนตำบล ในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 ความเป็นมาของท้องที่ตำบลนาบอน มีปรากฏตามทำเนียบข้าราชการเมืองนครศรีธรรมราช ครั้งรัชกาลที่ 2 ว่า ในแผ่นดินพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ เคยเป็นแขวง หรือที่เรียกว่า "ที่นาบอน" มีนายที่ชื่อขุนโจมธานี รองนายที่ชื่อขุนศักดิ์ ซึ่งอยู่ในความปกครองของเมืองนครศรีธรรมราช ครั้นต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2440 ได้มีการจัดการปกครองแบบใหม่ แขวงนาบอนได้ตั้งขึ้นมาเป็นตำบลนาบอน ซึ่งอยู่ในเขตการปกครองอำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราชปัจจุบันตำบลนาบอนได้อยู่ในเขตการปกครองอำเภอนาบอน จังหวัดนครศรีธรรมราช เทศบาลตำบลสิชล
อำเภอสิชลจัดตั้งเมื่อสมัยรัชกาลที่ 5 ตามพระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ ร.ศ.116 เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 2440 ให้จังหวัดนครศรีธรรมราชมี 9อำเภอ คือ อำเภอกลางเมือง อำเภอเบี้ยซัด อำเภอร่อนพิบูลย์ อำเภอสิชล อำเภอลำพูน อำเภอฉวาง อำเภอทุ่งสง อำเภอเขาพังไกร และอำเภอกลาย สิชลเมื่อได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอ ได้ตั้งที่ว่าการอำเภอที่ฉลองระยะหนึ่งแล้วย้ายไปที่บ้านปากแพรก (ตลาดสิชลปัจจุบัน) ต่อมาย้ายไปตั้งบ้านบางฉาง(ที่ว่าการอำเภอหลังเก่า) มีหลวงอนุสรสิทธิกรรม (นายบัว ณ นคร) เป็นนายอำเภอคนแรก นับว่าเป็นยุคของการสถานปนาอำเภอสิชล มณฑลนครศรีธรรมราช
มณฑลนครศรีธรรมราช (มณฑลปักใต้) จังหวัดนครศรีธรรมราช
นครศรีธรรมราช เป็นเมืองโบราณที่มีความสำคัญทั้งในด้านเศรษฐกิจ สังคม การเมือง การปกครอง และศาสนามากที่สุดเมืองหนึ่ง ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ นครศรีธรรมราชมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวาง มาไม่น้อยกว่า 1800 ปีมาแล้ว หลัก ฐานทางโบราณคดี และหลักฐานทางเอกสารที่ปรากฏในขณะนี้ยืนยันได้ ว่านครศรีธรรมราช มีกำเนิดมาแล้วตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 7 เป็นอย่างน้อย จังหวัดนครนายก
จังหวัดนครนายกมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นรวม 46 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดนครนายก, เทศบาลเมือง 1 แห่ง คือ เทศบาลเมืองนครนายก, เทศบาลตำบล 5 แห่ง และองค์การบริหารส่วนตำบล 39 แห่ง โดยรายชื่อเทศบาลทั้งหมดในจังหวัดนครนายกมีดังนี้ในจังหวัดนครนายกมีสถาบันอุดมศึกษาต่าง ๆ ได้แก่