เมืองซาราโกซา ตั้งอยู่ที่ประเทศอะไร?
ซาราโกซา
ซาราโกซา (Spanish: Zaragoza) เป็นเมืองหลักของจังหวัดซาราโกซาและแคว้นอารากอน ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเอโบรและแควสาขาอูเอร์บาและกาเยโก ในหุบเขาตอนกลางของแคว้นซึ่งมีภูมิทัศน์ที่หลากหลาย ตั้งแต่ทะเลทราย ("โลสโมเนโกรส") ป่าหนาทึบ ทุ่งหญ้า ไปจนถึงทิวเขา
เกาะมาจอร์กา
มาจอร์กา (), มัลยอร์กา () หรือ มายอร์กา () เป็นเกาะในประเทศสเปน ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะแบลีแอริก เป็นเกาะที่มีพื้นที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเกาะที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 2 ของสเปน (รองจากเกาะเตเนริเฟในหมู่เกาะคะแนรี) เมืองหลวงของเกาะคือเมือง ปัลมา ที่ยังเป็นเมืองหลักของแคว้นปกครองตนเองแห่งหมู่เกาะแบลีแอริก  ซาราโกซา
ข้อมูลในปี ค.ศ. 2007 จากสภาเมืองซาราโกซา เมืองนี้มีประชากร 667,034 คนมากที่สุดเป็นอันดับที่ 5 ของประเทศ และมากกว่าครึ่งหนึ่งของจำนวนประชากรทั้งแคว้น ซาราโกซาตั้งอยู่ที่ความสูง 199 เมตรจากระดับน้ำทะเล และเป็นจุดตัดระหว่างเส้นทางที่จะไปยังมาดริด บาร์เซโลนา บาเลนเซีย บิลบาโอ และตูลูซ (ประเทศฝรั่งเศส) โดยเมืองทั้งหมดนี้ตั้งอยู่ห่างจากซาราโกซาประมาณ 300 กิโลเมตร กุสโก
กุสโก (; ) เป็นชื่อเมืองที่ตั้งอยู่ในเทือกเขาแอนดีสส่วนที่อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเปรู โดยอยู่บนความสูงประมาณ 3,300 เมตร เมืองกุสโกเคยเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิอินคา หลังจากสเปนมายึดครองและตั้งเมืองหลวงใหม่ที่ลิมา กุสโกก็ลดความสำคัญลง แต่หลังจากที่มีการค้นพบมาชูปิกชูในปี พ.ศ. 2454 เมืองกุสโกก็กลับกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญ จนในปี พ.ศ. 2526 องค์กรยูเนสโกได้ประกาศให้เป็นมรดกโลกทางด้านวัฒนธรรม ธากา
ธากา (; เดิมเขียนว่า Dacca) เป็นเมืองหลวงของประเทศบังกลาเทศ มีประชากร 13,900,027 คน (พ.ศ. 2546) ตั้งอยู่บนแม่น้ำบุรีคงคา (Buriganga River) ซึ่งเป็นร่องน้ำที่แยกจากแม่น้ำธเลศวรี (Dhaleshwari River) ในใจกลางของพื้นที่ปลูกปอกระเจาที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นศูนย์กลางทางอุตสาหกรรม การค้า และการปกครองของบังกลาเทศ เป็นเมืองค้าปอกระเจา ข้าวสาร เมล็ดพืชให้น้ำมัน น้ำตาล และชา อุตสาหกรรมในเมืองรวมถึงสิ่งทอ และผลิตภัณฑ์จากปอกระเจา นอกจากนี้ ธากายังขึ้นชื่อเรื่องงานหัตถกรรมด้วย ธากาทีที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ที่ 23°42' เหนือ 90°22'30" ตะวันออก (23.7, 90.375) แคว้นอารากอน
อารากอน (สเปนและ) หรือ อะราโก () เป็นแคว้นปกครองตนเองทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสเปน มีอาณาเขตทางทิศเหนือติดต่อกับประเทศฝรั่งเศส ทางทิศตะวันออกติดต่อกับแคว้นกาตาลุญญา ทางทิศใต้ติดต่อกับแคว้นบาเลนเซีย และทางทิศตะวันตกติดต่อกับแคว้นกัสติยา-ลามันชา แคว้นกัสติยาและเลออน แคว้นลาริโอฆา และแคว้นนาวาร์ ประกอบด้วยจังหวัดซาราโกซา จังหวัดอูเอสกา และจังหวัดเตรูเอล มีแม่น้ำเอโบรไหลผ่านในพื้นที่ ตอนเหนือเป็นภูเขาสูง มีหุบเขาที่อุดมสมบูรณ์และสวยงาม ส่วนตอนใต้ค่อนข้างแห้งแล้ง ประเทศมาดากัสการ์
มีหลักฐานปรากฏว่า มีผู้คนอาศัยอยู่ในมาดากัสการ์มาเป็นเวลา 2000 ปีมาแล้ว และต่อมามีคนเชื้อสายแอฟริกันและอินโดนีเซียมาตั้งถิ่นฐานบนเกาะนี้ในศตวรรษที่ 16 ภายใต้การนำของดีโอกู ดีอัช นักบุกเบิกชาวโปรตุเกส ดินแดนในเกาะมาดากัสการ์รวมกันภายใต้ระบอบกษัตริย์ในช่วงปี พ.ศ. 2340-2404 แต่ฝรั่งเศสได้เข้าอ้างสิทธิ์ในการปกครองในปี พ.ศ. 2438 และต่อมาในปี พ.ศ. 2439 ระบอบกษัตริย์ถูกทำลายทำให้ตกเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2439กษัตริย์องค์สุดท้ายคือสมเด็จพระราชินีนาถรานาวาโลนาที่ 3 แห่งมาดากัสการ์ และต่อมาปี พ.ศ. 2501 มีการลงประชามติให้สาธารณรัฐมาลากาซีมีอำนาจปกครองตนเองในประชาคมฝรั่งเศส และได้รับเอกราชในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2503 มาลากา
มาลากา () เป็นเมืองท่าในแคว้นปกครองตนเองอันดาลูซิอาทางภาคใต้ของประเทศสเปน ริมชายฝั่งโกสตาเดลโซล (Costa del Sol) ซึ่งเป็นชายฝั่งหนึ่งของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ตั้งอยู่ที่พิกัดภูมิศาสตร์ 36°43′ เหนือ และ 4°25′ ตะวันตก โดยโอบล้อมด้วยภูเขา ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเนินเขาอาฆาร์กิอา (Axarquía)] และแม่น้ำสองสายซึ่งไหลลงสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน คือ แม่น้ำกัวดัลเมดินา (Guadalmedina) และแม่น้ำกัวดาลอร์เซ (Guadalhorce) รัฐมะละกา
ในอดีต มะละกาเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าระหว่างตะวันออกและตะวันตกบนช่องแคบมะละกามากว่า 500 ปี มีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมโปรตุเกส ดัตช์ และมลายู ได้รับการยกย่องให้เป็นนครประวัติศาสตร์บนช่องแคบมะละกาจากองค์การยูเนสโก[15] มะละกายังประกาศให้เป็น 'มะละกา Maju' บน 2010/10/20 ที่ 20:10 ชั่วโมงที่สนามกีฬาใน Hang Jebat เพิ่มขึ้นโดยนายกรัฐมนตรีได้โดยตรงจาก Putra World Trade Center (PWTC) กรุงกัวลาลัมเปอร์ มะละกายังประกาศให้เป็นสีเขียวนครรัฐเทคโนโลยี[16][17] รัฐมีประชากรค่อนข้างดีมีการศึกษาที่มีอัตราการรู้หนังสือเด็กและเยาวชน 99.5% ตามการรายงานของเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษรายงาน 2015[18] ในปี 2016 มะละกาเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดที่จะอาศัยอยู่ในประเทศมาเลเซีย[19] ดัชนีอาชญากรรมรัฐที่บันทึกไว้ลดลงจากร้อยละ 15.5 ในปี 2017 ด้วย 3,096 กรณี บันทึกเมื่อเทียบกับ 3663 ในปี 2016[20] เศรษฐศาสตร์รายงาน 2017 รัฐเผยแพร่บน 26 กรกฎาคม 2018 รายงานว่ามะละกาเป็นรัฐที่มีอัตราการว่างงานต่ำสุดในปี 2017 เหลือเพียง 1.0 เปอร์เซ็นต์.[21] ในปีที่ผ่านมามะละกาได้รับรางวัลเกียรติยศนานาชาติมากมาย เมืองที่ได้รับการระบุไว้ในสิ่งพิมพ์หลายรวมทั้ง Forbes และดาวเคราะห์โดดเดี่ยวทำให้มันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำในเอเชียและโลก.[22][23] มะละกาแสดงโดย Tripadvisor เป็นหนึ่งใน10สถานที่ท่องเที่ยวในมาเลเซีย[24] Waze App ตระหนักถึงเมืองมะละกาด้วยรางวัล "Best Driving City".[25] ทั่วโลกเมืองที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์นี้ตั้งอยู่ข้างหน้าเมืองสำคัญอื่น ๆ เช่นซิดนีย์ลิสบอนและบาร์เซโลน่า.[26] เมืองนี้ยังมีชื่อว่า15ของเมืองที่ดีที่สุดศิลปะถนนโดย HuffPost.[27] นอกจากนี้สิ่งพิมพ์ของ Times ทำให้เมืองมะละกาเป็นหนึ่งในสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการอยู่อาศัยและการเกษียณอายุ.[28] สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา
สโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา () หรือเรียกสั้น ๆ ว่า บาร์เซโลนา หรือคุ้นเคยในอีกชื่อว่า บาร์ซา () เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพสเปน ตั้งอยู่ที่เมืองบาร์เซโลนา แคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน เล่นอยู่ในลาลิกา ซูรีเกาซิตี
ซูรีเกาซิตี (Surigao City; ชื่ออย่างเป็นทางการ: City of Surigao) เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดฮีลากังซูรีเกา ประเทศฟิลิปปินส์ ในปี ค.ศ. 2015 มีประชากร 154,137 คน ตั้งอยู่ปลายสุดทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะมินดาเนา เมืองมีพื้นที่ 245.34 ตารางกิโลเมตร คิดเป็น 1.4% ของพื้นที่ภูมิภาคคารากา ลาปาซ
ลาปาซตั้งอยุ่ในหุบเขาแม่น้ำชูกียาปู เบื้องล่างของที่ราบสูงที่ระดับความสูง 3,600 เมตร (11,811 ฟุต) ส่วนบนที่ราบสูงนั้นเป็นเมืองเอลอัลโตซึ่งเป็นที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติ ระบบการขนส่งที่เชื่อมระหว่างสองเมืองได้รับการพัฒนาเมื่อไม่กี่ปีมานี้ กรุงลาปาซมีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 16°30' ใต้ และ 68°8' ตะวันตก (-16.5, -68.1333) ชื่อเมืองเมื่อแปลเป็นภาษาอังกฤษจะมีความหมายว่า "สันติภาพ (peace)" เขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา
เขตอุปราชแห่งนิวกรานาดา () คือบริเวณที่อยู่ภายใต้การปกครองของจักรวรรดิสเปน ปัจจุบันคือประเทศโคลอมเบีย ปานามา เวเนซุเอลา เอกวาดอร์ และตรินิแดดและโตเบโก รวมทั้งบางส่วนของนิการากัว เปรู กายอานา และบราซิล โดยสเปนจะส่งอุปราชเข้ามาปกครอง และขึ้นตรงต่อกษัตริย์สเปน เขตอุปราชแห่งนี้มีเมืองศูนย์กลางการปกครองคือ ซานตาเฟเดโบโกตา เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ การ์ตาเคนาเดอินเดียส กีโต และการากัส หมู่เกาะกาลาปาโกส
หมู่เกาะกาลาปาโกส (; ) เป็นหมู่เกาะกลางมหาสมุทรแปซิฟิก มีความน่าสนใจทั้งด้านธรณีวิทยา สัตววิทยา และนิเวศวิทยาเป็นอย่างยิ่ง เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอกวาดอร์ โดยมีชื่อภาษาสเปนอย่างเป็นทางการว่า กลุ่มเกาะโกลอน (Archipiélago de Colón; Islas de Colón) ตั้งอยู่ในแนวเส้นศูนย์สูตร ห่างจากทวีปออกไปทางตะวันตก 1,000 กิโลเมตร  กรากุฟ
กรากุฟ (Polish: Kraków) หรือ คราเคา (English: Krakow หรือ Cracow) เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองและเก่าแก่ที่สุดในโปแลนด์และเป็นจุดหมายปลายทางที่นิยมของนักท่องเที่ยว[1][2]เขตเมืองเก่าได้รับการบรรจุอยู่ในรายชื่อมรดกโลก[3] เมืองตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำวิสตูลาในจังหวัดมาวอปอลสกา (เลสเซอร์โปแลนด์) เมืองมีที่มาตั้งแต่ในคริสต์ศตวรรษที่ 7[4] กรากุฟเป็นหนึ่งในเมืองศูนย์กลางชั้นนำอย่างมีแบบแผนของสถาบันการศึกษาโปแลนด์ วัฒนธรรมและชีวิตศิลปะ และยังเป็นหนึ่งเมืองศูนย์กลางสำคัญด้านธุรกิจของโปแลนด์ เป็นเมืองหลวงของโปแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1038 ถึง ค.ศ. 1596 เป็นเมืองหลวงของอาณาจักรแกรนด์ดยุคแห่งคราเคาระหว่างปี ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1918 และเมืองหลวงของจังหวัดคราครูฟระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงปี ค.ศ. 1999 และปัจจุบันเป็นเมืองหลักของจังหวัดมาวอปอลสกา นิกโก
เมืองนิกโก () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในทิวเขาในจังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากกรุงโตเกียวไปทางทิศเหนือประมาณ 140 กิโลเมตร เป็นเมืองท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศ ในเมืองเป็นที่ตั้งของสุสานของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุกับโทกูงาวะ อิเอมิตสึผู้เป็นหลาน และศาลเจ้าฟูตาราซังอายุกว่า 1,200 ปี และยังมีรีสอร์ทน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกมากมาย ทิวเขาทางตะวันตกของเมืองเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินิกโก เป็นที่ตั้งของน้ำตกและเส้นทางชมทิวทัศน์ที่กล่าวกันว่าสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ซอร์โซโกนซิตี
นครถูกก่อร่างสร้างตัวในช่วงปี ค.ศ. 2000 โดยการรวมกันของเมืองบาโคนและซอร์โซโกน นครแห่งนี้มีประชากรมากเป็นอันดับที่สามของเขตบีโคล รองจากเลกาซปีและนากา ซอร์โซโกนซิตีมีพื้นที่ จึงเป็นนครที่มีพื้นที่มากที่สุดในเขตบีโคล ตัวนครถูกล้อมรอบด้วยเทศบาลคาสทิลยาทางทิศตะวันตก ติดกับเทศบาลมานีโตทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ติดกับอ่าวอัลไบทางทิศเหนือ ติดกับเทศบาลปรีเอโตดีอัซทางทิศตะวันออก ติดกับเทศบาลกูบัตทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับเทศบาลคาซีกูรันทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ และติดกับอ่าวซอร์โซโกนทางทิศใต้ ตัวนครเป็นจุดผ่านสำคัญของการเดินเรือระหว่างวิซายัสและมินดาเนา และเป็นหนึ่งในนครที่หนาแน่นที่สุดและมีการพัฒนาที่ดีที่สุดในเขตบีโคล ประเทศอุรุกวัย
อุรุกวัย () หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐบูรพาอุรุกวัย () เป็นประเทศเล็ก ๆ ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตจรดประเทศบราซิลทางทิศเหนือ จรดแม่น้ำอุรุกวัยทางทิศตะวันตก จรดปากแม่น้ำรีโอเดลาปลาตา (มีความหมายตามตัวอักษรว่า "แม่น้ำแห่งแร่เงิน" แต่มักเป็นที่รู้จักในชื่อภาษาอังกฤษว่า "แม่น้ำเพลต") ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ โดยมีอาณาเขตของประเทศอาร์เจนตินาอยู่อีกฝั่ง และจรดมหาสมุทรแอตแลนติกใต้ ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ประชากรประมาณครึ่งหนึ่งของประเทศอาศัยอยู่ในเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดคือ กรุงมอนเตวิเดโอ ซาราโกซา
โป France บียาริตซ์ France โมสโตเลส Spain เบทลิเฮม ดินแดนปาเลสไตน์ เลออน Nicaragua ลาปลาตา Argentina ซาราโกซา Guatemala ตีฮัวนา Mexico ปอนเซ Puerto Rico กูอิงบรา Portugal ซัมโบวังกา Philippines แคว้นอาเรกีปา
แคว้นอาเรกีปา () เป็นแคว้นทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศเปรู ติดกับแคว้นอีกา แคว้นไออากูโช แคว้นอาปูรีมัก และแคว้นกุสโก ทางทิศเหนือ ติดกับแคว้นปูโนทางทิศตะวันออก ติดกับแคว้นโมเกกวาทางทิศใต้ และติดกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก มีเมืองหลวงคือ อาเรกีปา เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของเปรู กาฮามาร์กา
กาฮามาร์กา หรือ กาคามาร์กา () เป็นเมืองในประเทศเปรู ตั้งอยู่ทางเหนือของประเทศ ในแคว้นกาฮามาร์กา อยู่สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 2,700 ม. (8,900 ฟุต) มีประชากรราว 217,000 คน อยู่ในภูมิอากาศร้อนชื้นศูนย์สูตร จึงมีอากาศอบอุ่น แห้งและมีแสงแดด มีดินที่อุดมสมบูรณ์ เมืองเป็นที่รู้จักในเรื่องผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ประจำวันและชีส เมืองตั้งอยู่ในเขตเหมืองแร่ ผลิตสิ่งทอ เครื่องหนัง มีโบสถ์สร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 17 และมหาวิหารสร้างในคริสต์ศตวรรษที่ 18 พิพิธภัณฑ์ และมหาวิทยาลัย อยู่ใกล้บริเวณพุน้ำร้อนซึ่งรู้จักกันในชื่อ สถานที่อาบน้ำของชาวอินคา กษัตริย์อินคาองค์สุดท้ายถูกปีซาร์โรนักรบชาวสเปนสำเร็จโทษที่เมืองนี้เมื่อ ค.ศ. 1533 เซาลูอีส (รัฐมารันเยา)
เซาลูอีส () เป้นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐมารันเยา ประเทศบราซิล เมืองตั้งอยู่บนเกาะเซาลูอีส เมืองมีประชากร 986,826 คน (ค.ศ. 2008) และเขตมหานครมีประชากร 1,227,659 คน เป็นเมืองใหญ่อันดับ 16 ของบราซิล เมืองมีท่าเรือที่สำคัญ 2 แห่งคือ ท่าเรือมาเดย์ราและท่าเรืออีตากี บาดาโลนา
บาดาโลนา () เป็นเมืองทางตะวันออกของแคว้นกาตาลุญญา ประเทศสเปน ตั้งอยู่บนฝั่งซ้ายของแม่น้ำเบซอส และริมฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ด้านหลังคือทิวเขาเซร์ราเดลามารีนา บาดาโลนาเป็นเทศบาลในแคว้นกาตาลุญญาที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 รองจากบาร์เซโลนาและลุสปีตาเลตเดยูเบรกัต ได้รับสถานะเป็นนครในปี ค.ศ. 1897 ดามัสกัส
เมืองตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันตกของประเทศซีเรีย เป็นศูนย์กลางของเขตมหานครที่มีประชากร 2.6 คน เมืองมีแม่น้ำบาราดาไหลผ่าน นีกอลา ซาร์กอซี
อย่างไรก็ตาม เขาและครอบครัวยังคงต้องหนีจากปารีส ไปลี้ภัยในจังหวัดกอร์แรซ ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เพื่อหลบหลีกการถูกจับควบคุมตัวไปเยอรมนี ในระหว่างการล้างชาติพันธุ์โดยนาซี ตระกูลมัลลาฮ์ที่อาศัยในซาโลนีกาหรืออพยพมาฝรั่งเศส ถูกเนรเทศไปยังค่ายกักกัน ซึ่งทราบภายหลังว่า สมาชิกตระกูลมัลลาฮ์เสียชีวิตเพราะนาซีไปทั้งสิ้น 57 คน [8] ทะเลทรายอาตากามา
ทะเลทรายอาตากามา () ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศเปรูไปถึงตอนเหนือของประเทศชิลี เป็นระยะทางกว่า 960 กิโลเมตร กินพื้นที่ประมาณ 180,000 ตารางกิโลเมตร โดยสูงเฉลี่ย 610 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล ทะเลทรายแห่งนี้ได้ขึ้นชื่อว่าแห้งแล้งที่สุดของโลก ประกอบไปด้วยแอ่งดินเค็มแห้งแล้งหลายแอ่งติดต่อกัน แม้ว่าเกือบจะไม่มีพืชขึ้นเลย แต่ก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยไนเตรต ทองแดง ไอโอดีน และบอแรกซ์ เมืองในทะเลทรายอย่างเช่นเมืองกาลามาประสบภาวะแล้งจัดยาวนานกว่า 400 ปี ซึ่งเพิ่งสิ้นสุดเมื่อปี ค.ศ. 1971 ซังตูส
ซังตูส () เป็นเมืองในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1546 ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของรัฐ ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ เป็นเมืองท่าทางทะเล จากข้อมูลปี ค.ศ. 2006 มีประชากร 418,375 คน (1,476,820 คนในเขตมหานคร) ซังตูสถือเป็นเมืองท่าส่งออกทางทะเลที่ใหญ่ที่สุดในละตินอเมริกา มีการส่งสินค้า 72 ล้านตันในปี ค.ศ. 2006 มีอุตสาหกรรมขนาดใหญ่และเป็นศูนย์กลางการส่งออก ขนส่งกาแฟเป็นสินค้าออกที่ใหญ่ที่สุดในโลก เช่นเดียวกับสินค้าส่งออกอื่นของบราซิลอย่าง เหล็ก น้ำมัน รถ ส้ม กล้วย ฝ้าย รังกากัว
รังกากัว () เป็นเมืองและเทศบาลทางตอนกลางของประเทศชิลี เป็นเมืองหลวงของแคว้นโอฮิกกินส์ ห่างจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงซานตีอาโกไปทางทิศใต้ราว 87 กม. (54 ไมล์) ชื่อแรกของเมืองใช้ชื่อว่า "ซานตากรุซเดเตรียนา" จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2002 มีประชากร 214,344 คน เมืองมีธุรกิจหลากหลาย ตั้งแต่การทำเหมือง การท่องเที่ยว การเกษตร ป่าไม้ ผลิตภัณฑ์อาหาร และการบริการ เซโกเบีย
เมืองเซโกเบียเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญมากมาย ได้แก่ มหาวิหาร สะพานส่งน้ำโรมันที่มีชื่อเสียง ปราสาท และโบสถ์หลายแห่งที่เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ เช่น ซานเอสเตบัน ซานมาร์ติน และซานมียาน เขตเมืองเก่าล้อมรอบด้วยกำแพงที่สร้างขึ้นตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 (บนฐานที่มั่นของโรมัน) และได้รับการบูรณะในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 ปัจจุบันเป็นแหล่งมรดกโลกตามการประกาศจากองค์การยูเนสโกเนื่องจากสถานที่ที่สำคัญและมีชื่อเสียงเหล่านี้เอง เซโกเบียจึงเป็นจุดหมายปลายทางของการท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมมากแห่งหนึ่งในประเทศสเปน โดยเฉพาะการท่องเที่ยวแบบไป-กลับจากมาดริดภายในวันเดียว เทศกาลภาพยนตร์ซิดจัส
เทศกาลภาพยนตร์ซิดจัส () หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า เทศกาลภาพยนตร์จินตนิมิตนานาชาติแห่งกาตาลุญญา () เป็นเทศกาลภาพยนตร์เทศกาลหนึ่งในประเทศสเปนและเป็นหนึ่งในเทศกาลภาพยนตร์ที่เป็นที่ยอมรับมากที่สุดของยุโรป โดยเป็นเทศกาลนานาชาติชั้นแนวหน้าของโลกที่เน้นภาพยนตร์จินตนิมิตและภาพยนตร์สยองขวัญ งานจัดขึ้นครั้งแรกในปี พ.ศ. 2510 โดยปกติจะจัดขึ้นทุกปีในช่วงต้นเดือนตุลาคมที่เมืองซิดจัส (Sitges) ซึ่งเป็นเมืองตากอากาศชายฝั่งในแคว้นกาตาลุญญา ห่างจากเมืองบาร์เซโลนาไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 34 กิโลเมตร ตีร์โกวิชเต
ตีร์โกวิชเต () เป็นเมืองในประเทศโรมาเนีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางใต้ของประเทศ บนฝั่งขวาของแม่น้ำยาโลมีตซา เมืองมีประชากร 73,964 คน (ค.ศ. 2011) เป็นเมืองใหญ่อันดับ 26 ของประเทศ เคยเป็นเมืองหลวงของอาณาจักรวาลาเชียในต้นศตวรรษที่ 15 ถึงศตวรรษที่ 16 ซาราโกซา
ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 7 ชาวอาหรับได้เข้ายึดเมืองนี้และตั้งชื่อใหม่ว่า ซารากุสตา (Saraqusta; سرقسطة) ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรกาหลิบแห่งกอร์โดบา (ราชวงศ์อุไมยัด) และเจริญรุ่งเรืองขึ้นเป็นเมืองอาหรับที่ใหญ่ที่สุดทางภาคเหนือของคาบสมุทร จากนั้นในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 11 ซาราโกซาเป็นหนึ่งในกลุ่มราชอาณาจักรไตฟา (รัฐมุสลิมหลายสิบรัฐที่แตกออกมาหลังการล่มสลายของอาณาจักรกอร์โดบา) และถูกชาวอาหรับอีกกลุ่มจากจักรวรรดิอัลโมราวิดเข้าครอบครอง ในที่สุดเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 12 ชาวอารากอน (นับถือศาสนาคริสต์) ก็สามารถยึดเมืองนี้ได้จากพวกอัลโมราวิดและได้ตั้งเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรอารากอน ซึ่งเป็นหนึ่งในดินแดนต่าง ๆ บนคาบสมุทรไอบีเรียที่จะพัฒนาเป็นราชอาณาจักรสเปนในเวลาต่อมา ทะเลสาบมาราไกโบ
ทะเลสาบมาราไกโบ () เป็นทะเลสาบอยู่ตอนบนของประเทศเวเนซุเอลา เป็นทะเลสาบที่ใหญที่สุดในทวีปอเมริกาใต้ มีเนื้อที่ 13,200 ตารางกิโลเมตร เป็นทะเลสาบที่มีทางออกสู่ทะเลทางตอนเหนือ มีเมืองที่สำคัญคือเมืองมาราไกโบ และในทะเลสาบเป็นแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ที่สุดของประเทศเวเนซุเอลาและทวีปอเมริกาใต้ ประเทศเซาท์ซูดาน
เซาท์ซูดาน (English: South Sudan) มีชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐเซาท์ซูดาน[1] (English: Republic of South Sudan)[2] เป็นประเทศในแอฟริกาตะวันออก เมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดมีชื่อว่า จูบา ซึ่งตั้งอยู่ในรัฐอิเควทอเรียลกลางที่อยู่ทางตอนใต้ของประเทศ เซาท์ซูดานเป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ทางตะวันออกมีอาณาเขตติดต่อกับเอธิโอเปีย ทางใต้ติดต่อกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ทางตะวันตกติดต่อกับสาธารณรัฐแอฟริกากลาง และทางเหนือติดต่อกับซูดาน พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นบึงตมซึ่งเกิดขึ้นจากแม่น้ำไนล์ขาว จังหวัดบูร์กาส
จังหวัดบูร์กาส (, "oblast Blagoevgrad") เป็นจังหวัด (oblast) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของบัลแกเรีย มีเขตแดนติดต่อกับจังหวัดอีกสี่จังหวัดของบัลแกเรียทางเหนือและตะวันตก ทะเลดำทางตะวันออก และตุรกีทางใต้ โดยเมืองหลวงอยู่ที่บูร์กาส เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่สี่ของประเทศ มีพื้นที่มากที่สุดคือ 7,748.1 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรรวม 409,018 ใน 2011 กฎบัตรซาราโกซา
ข้อความทั้งหมดในกฎบัตรซาราโกซามาจาก - คำกล่าว คำอธิบาย การวิเคราะห์และการสรุป - โดยจะเก็บรักษา เพื่อเป็นมรดกให้แบ่งปันต่อกันและผนวกไว้ในมรดก (Spanish: Legodo;English: Legacy) และกล่องสีน้ำเงิน(Spanish: Caja Azul; English: Blue Box) ซึ่งเก็บไว้ในการดูแลของราชอาณาจักรสเปน ผู้เป็นประเทศเจ้าภาพในการจัดงานนิทรรศการนานาชาติ ประจำปี ค.ศ.2008 (พ.ศ. 2551) บัลปาราอิโซ
บัลปาราอิโซตั้งอยู่ทางตอนกลางของชิลี ห่างจากกรุงซานเตียโกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 120 กิโลเมตร การเดินทางระหว่างสองเมืองนี้ใช้เวลาประมาณ 70 นาที เมืองนี้ยังเป็นศูนย์กลางการศึกษาของประเทศอีกด้วย เนื่องจากมีมหาวิทยาลัยตั้งอยู่ถึง 9 แห่ง รายได้หลักของเมืองมาจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว วัฒนธรรม และการขนส่ง ท่าเรือของเมืองยังเป็นศูนย์กลางการเดินเรือบรรทุกขนส่งสินค้า และส่งออกไวน์ ทองแดง และผลไม้สด โฟร์ตาเลซา
โฟร์ตาเลซา () เป็นเมืองหลวงของรัฐเซอารา ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของบราซิล มีประชากร 2,447,409 คน (ค.ศ. 2009) มากเป็นอันดับ 5 ของประเทศ และเป็นเมืองที่มีความหนาแน่นประชากรมากที่สุด (ประมาณ 8,000 ต่อ กม²) ประเทศโตโก
โตโก () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐโตโก () เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคแอฟริกาตะวันตก (เขตที่ราบสูงกินี) มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศกานาทางทิศตะวันตก ทิศตะวันออกติดกับประเทศเบนินทิศเหนือติดกับประเทศบูร์กินาฟาโซ ทิศใต้จรดอ่าวกินี กรุงโลเมที่เป็นเมืองหลวงก็ติดกับอ่าวกินี ประเทศปารากวัย
ปารากวัย (; กวารานี: ) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐปารากวัย (; กวารานี: ) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลในทวีปอเมริกาใต้ ตั้งอยู่บนสองฝั่งแม่น้ำปารากวัย มีอาณาเขตจรดประเทศอาร์เจนตินาทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ จรดประเทศบราซิลทางทิศเหนือ และจรดประเทศโบลิเวียทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ  แวร์ซาย
แวร์ซาย (French: Versailles) เป็นเมืองที่โด่งดังในฐานะที่เป็นที่ตั้งของพระราชวังแวร์ซาย แวร์ซายเคยเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรฝรั่งเศสโดยพฤตินัยเป็นเวลากว่าหนึ่งศตวรรษ นับจาก ค.ศ. 1682 ถึง 1789 โดยปัจจุบันนี้เมืองแวร์ซายได้เป็นชานเมืองที่ร่ำรวยของกรุงปารีส และยังคงเป็นศูนย์กลางทางการปกครองและตุลาการที่สำคัญ เมืองแวร์ซายตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของกรุงปารีส ห่างจากใจกลางเมืองมา 17.1 กิโลเมตร โดยสภาเมืองแวร์ซายมีหน้าที่ปกครองส่วนอีฟลินส์ จากการสำรวจเมื่อปี ค.ศ. 2008 ที่ผ่านมา เมืองแวร์ซายมีประชากรทั้งสิ้น 88,641 คน[1] ลดลงจากที่เคยมีมากที่สุกถึง 94,145 คนในปี ค.ศ.1975 เองการ์นาซิออน (ประเทศปารากวัย)
เองการ์นาซิออน () เป็นเมืองหลักของจังหวัดอิตาปูอา ประเทศปารากวัย ตั้งอยู่ทางทิศใต้-ตะวันออกของจังหวัด ทางฝั่งขวา (ตะวันตก) ของแม่น้ำปารานา อยู่ตรงข้ามกับเมืองโปซาดัส ของประเทศอาร์เจนตินา เมืองมีพื้นที่ 558 กม² และมีประชากร 93,497 คน (ค.ศ. 2002) เซเรซโซ โอซากะ
เซเรซโซ โอซากะ () เป็นทีมฟุตบอลในประเทศญี่ปุ่น จากเมืองโอซากะ จังหวัดโอซากะ ปัจจุบัน ฤดูกาล 2011 เล่นในเจลีก ดิวิชัน 1 โดยคำว่า "เซเรซโซ" เป็น ภาษาสเปน หมายถึงดอกซากูระ ซึ่งเป็นดอกไม้ประจำเมืองโอซากะ ประเทศฮอนดูรัส
ฮอนดูรัส (อังกฤษและ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐฮอนดูรัส (; ) เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคอเมริกากลาง (ลาตินอเมริกา) ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า สแปนิช ฮอนดูรัส เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับ บริติช ฮอนดูรัส ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเบลิซ มีอาณาเขตติดต่อกันดังนี้คือ ทิศตะวันตกติดต่อกับกัวเตมาลา ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับเอลซัลวาดอร์ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับนิการากัว ทิศใต้จรดมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศเหนือจรดอ่าวฮอนดูรัสและทะเลแคริบเบียน และอยู่ห่างจากเบลีซ 75 กิโลเมตร (50 ไมล์) ตามชายฝั่งอ่าวฮอนดูรัส
ฮอนดูรัสเป็นแหล่งอารยธรรมโบราณที่สำคัญหลายแห่ง ที่โด่งดังก็คือ มายา ถูกพิชิตโดยสเปนซึ่งได้เข้ามามีอิทธิพลซึ่งส่งผลถึงปัจจุบันทั้งทางด้านภาษาและขนบธรรมเนียมในหลายด้านตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา ฮอนดูรัสประกาศเอกราชเมื่อปี 1821 และกลายเป็นสาธารณรัฐเมื่อหมดยุคของสเปน
ประเทศมีขนาด 112,492 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 8 ล้านคน เมืองหลวงชื่อว่า เตกูซิกัลปา บางส่วนทางตอนเหนือเป็นส่วนหนึ่งของแคริบเบียนตะวันตก
ฮอนดูรัสมีชื่อเสียงทางด้านการส่งออกแร่ กาแฟ ผลไม้เมืองร้อน อ้อย และล่าสุดกับการส่งออกเสื้อผ้าไปยังตลาดนานาชาติมากขึ้น ประเทศโมร็อกโก
มีดินแดนห้าแห่งของสเปนบนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในแอฟริกาเหนือที่ติดและอยู่ใกล้กับโมร็อกโกได้แก่เซวตาและเมลียา หมู่เกาะชาฟารีนัส โขดหินอาลูเซมัสและโขดหินเบเลซเดลาโกเมราและดินแดนพิพาทอีก 1 แห่งคือเกาะเล็กแพราจิล นอกจากนี้ชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกยังใกล้กับหมู่เกาะคะแนรีของสเปน และมาเดราของโปรตุเกสทางเหนือของโมร็อกโกมีพรมแดนติดกับช่องแคบยิบรอลตาร์ที่สามารถส่งสินค้าระหว่างประเทศไปมาระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้ จักรวรรดิบราซิล
หลังจากการยึดครองโปรตุเกสโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ราชวงศ์บราแกนซาก็ย้ายราชสำนักลี้ภัยไปตั้งอยู่ที่บราซิลซึ่งเป็นอาณานิคมที่สำคัญที่สุดของโปรตุเกส หลังจากนั้นบราซิลก็กลายเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรโปรตุเกส บราซิล และแอลการ์ฟ ซึ่งเป็นฐานะใหม่และเป็นการมีรัฐบาลที่ปกครองตนเองโดยไม่ต้องคำนึงถึงอำนาจจากลิสบอน ความคิดที่ว่ารัฐบาลจะกลับไปตั้งอยู่ในโปรตุเกสเมื่อนโปเลียนถูกโค่นจึงเป็นความคิดที่ไม่เป็นที่ต้องใจเท่าใดนัก ฉะนั้นแม้ว่าจะได้รับการปกครองจากสมาชิกของราชวงศ์โปรตุเกสแต่บราซิลก็มีความรู้สึกว่าเป็นอิสระจากโปรตุเกส การท่องเที่ยวในประเทศมาดากัสการ์
สถานที่ทางประวัติศาสตร์สามารถพบได้ทั่วประเทศ แต่ส่วนใหญ่จะอยู่ในเมืองหลวง เช่น พระบรมมหาราชวัง หรือโรวาในอันตานานาริโว หรือเนินเขาอันศักดิ์สิทธิ์ของอัมโบฮีมังกาที่อยู่บริเวณใกล้เคียง ซึ่งทั้งสองได้รับเลือกเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก นอกจากนี้ ยังมีเส้นทางยอดนิยมจากอันตานานาริโวถึงโตลีอาราในภาคใต้ผ่านหลายเมืองที่มีชื่อเสียงสำหรับงานฝีมือ อาทิ อัมบาโทลัมพี (หล่ออะลูมิเนียม), แอนท์ไซราเบ (อัญมณี, งานเย็บปักถักร้อย, ของเล่น), อัมโบซิตรา (เครื่องไม้ประดับมุก) และเฟียนารันต์โซอา มาราไกโบ
มาราไกโบ () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของประเทศเวเนซุเอลา รองจากเมืองหลวงการากัส เป็นเมืองหลวงของรัฐซูเลีย จากข้อมูลการสำรวจจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2544 มีประชากรอยู่ราว 3,200,000 คน พอดกอรีตซา
พอดกอรีตซา (อักษรโรมัน: Podgorica; อักษรซีริลลิก: Подгорица) เป็นเมืองหลวงของประเทศมอนเตเนโกร มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ละติจูด 42.47 องศาเหนือ และลองจิจูด 19.28 องศาตะวันออก มีความสูงจากระดับน้ำทะเล 44 เมตร จากการสำรวจพบว่าในปี พ.ศ. 2546 เมืองนี้มีประชากร 136,473 คน  ซัลเบอาตี นิการากัว
รัฐบาลชุดใหม่ของนิการากัวซึ่งนิยมสเปนและมีแนวคิดอนุรักษนิยม ได้มอบรางวัลชนะเลิศให้แก่ผลงานของซาโลมอน อีบาร์รา มายอร์กา ครูและกวีชาวนิการากัว และได้ประกาศใช้เพลงซัลเบอาตี นิการากัวเป็นเพลงชาติแทนเพลง "เอร์โมซา โซเบรานา" (Hermosa Soberana - อาจแปลเอาความได้ว่า "อธิปไตยที่งดงาม") ซึ่งเป็นเพลงมาร์ชที่มีเนื้อหาปลุกเร้าให้ผู้คนเข้าสู่สงครามต่อต้านสเปน และแสดงถึงความอึดอัดใจที่ชาวนิการากัวมีรากเหง้าจากวัฒนธรรมสเปนอย่างฝังรากลึก ประเทศคอโมโรส
คอโมโรสประกอบไปด้วยเกาะเอ็นกาซิดจา (กรองด์ กอมอร์), เกาะเอ็มวาลี (โมเอลี), เกาะเอ็นซวานี่ (อ็องฌูอ็อง) และเกาะมาออเร่ (มายอตต์) ทั้งหมดนี้เป็นเกาะสำคัญในหมู่เกาะคอโมโรส ในขณะที่มีหมู่เกาะเล็กน้อยอีกมากมาย เกาะเป็นที่รู้จักอย่างเป็นทางการในภาษาคอโมเรียนของพวกเขาเอง แม้จะมีชื่อในภาษาต่างประเทศด้วยก็ตามจะใช้ชื่อในภาษาฝรั่งเศส (ในวงเล็บ) เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดคือ โมโรนี่ ตั้งอยู่บนเกาะเอ็นกาซิดจา หมู่เกาะตั้งอยู่ในมหาสมุทรอินเดีย ในช่องแคบโมซัมบิก ระหว่างชายฝั่งแอฟริกัน (ใกล้โมซัมบิกและแทนซาเนีย) กับมาดากัสดาร์ ไม่มีพรมแดนที่อยู่บนแผ่นดิน กฎบัตรซาราโกซา
ประเทศไทยเข้าร่วมการจัดแสดงนิทรรศการนานาชาติ ณ เมืองซาราโกซา ราชอาณาจักรสเปน ระหว่างวันที่ 14 มิถุนายน ถึงวันที่ 14 กันยายน 2551 โดยมีกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม เป็นหน่วยงานหลัก กรมทรัพยากรน้ำเป็นหน่วยดำเนินงานหลัก แคว้นอารากอน
แคว้นอารากอนมีความหนาแน่นของประชากรต่ำ ดังนั้นจึงมีพื้นที่ที่เกือบจะว่างเปล่าเป็นบริเวณกว้าง ประชากรมากกว่าครึ่งของแคว้นอาศัยอยู่ในเมืองซาราโกซา ซานโฮเซ (ประเทศคอสตาริกา)
ซานโฮเซ () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของประเทศคอสตาริกา และเป็นเมืองหลักของจังหวัดซานโฮเซด้วย ตั้งอยู่ภาคกลางของประเทศที่พิกัดภูมิศาสตร์ บนที่ราบสูงที่มีความสูงประมาณ 1,170 เมตร (3,839 ฟุต) เหนือระดับน้ำทะเล เวสเทิร์นสะฮารา
ในปี 2518 สเปนได้ยกเลิกการบริหารจัดการดินแดนนี้ไปสู่การจัดการบริหารร่วมโดยโมร็อกโก (ซึ่งได้เรียกร้องสิทธิเหนือดินแดนนี้มาตั้งแต่ปี 2500)และมอริเตเนีย สงครามปะทุขึ้นระหว่างประเทศเหล่านี้กับขบวนการชาตินิยมซาห์ราวี แนวร่วมโปลีซารีโอซึ่งได้ประกาศให้ดินแดนนี้กลายเป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตยอาหรับซาห์ราวีมีรัฐบาลพลัดถิ่นอยู่ในทินดูฟ แอลจีเรีย ต่อมา มอริเตเนียได้ถอนการอ้างสิทธิเหนือดินแดนในปี 2522 และในที่สุดโมร็อกโกก็ได้ควบคุมดินแดนส่วนใหญ่รวมทั้งเมืองสำคัญและทรัพยากรธรรมชาติ องค์การสหประชาชาติพิจารณาว่าแนวร่วมโปลีซารีโอเป็นตัวแทนที่ถูกต้องตามกฎหมายของชาวซาห์ราวีและยืนยันว่าชาวซาห์ราวีมีสิทธิในการกำหนดการปกครองด้วยตนเอง คอคอดปานามา
ขณะแล่นเรือไปตามฝั่งทะเลแคริบเบียน บัสโก นูเญซ เด บัลโบอา (Vasco Núñez de Balboa) ขุนนางชาวสเปนคนหนึ่ง ได้ฟังชนพื้นเมืองร่ำลือถึง "ทะเลใต้" ครั้นวันที่ 25 กันยายน 1513 เขาก็ได้พบทะเลแปซิฟิก และในปี 1519 นครปานามาก็ก่อตั้งขึ้นริมชุมชนพื้นเมืองกลุ่มน้อยรายหาดแปซิฟิก ต่อมา เมื่อมีการค้นพบประเทศเปรูแล้ว นครปานามาก็เจริญเป็นเมืองท่าสำคัญและเป็นศูนย์กลางการปกครองในที่สุด ลุปี 1671 เฮนรี มอร์แกน (Henry Morgan) โจรสลัดชาวเวลส์ ล่องเรือมาจากฝั่งแคริบเบียนข้ามคอคอดปานามา แล้วเข้าทำลายนครจนถึงแก่ความพินาศ สมัยต่อมา จึงมีการย้ายนครไปที่คาบสมุทรน้อยแห่งหนึ่งทางตะวันตก และในปี 1997 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติประกาศยกซากนครปานามา ซึ่งบัดนี้เรียก "ปานามาเบียโค" (Panamá Viejo) ขึ้นเป็นมรดกโลก ประเทศเซเชลส์
ประเทศเซเชลส์ หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ สาธารณรัฐเซเชลส์ (; ; ครีโอลเซเชลส์: Repiblik Sesel) เป็นประเทศที่เป็นกลุ่มเกาะ ประกอบด้วยเกาะ 115 เกาะในมหาสมุทรอินเดีย มีเมืองหลวงคือกรุงวิกตอเรีย อยู่ห่างจากชายฝั่งของทวีปแอฟริกาทางตะวันออก 1,500 กิโลเมตร ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมาดากัสการ์ หมู่เกาะที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ทางทิศใต้ ได้แก่ มอริเชียส ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ได้แก่ คอโมโรสและมายอต และทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ได้แก่ มัลดีฟส์
มีเกาะหลักคือ เกาะมาเฮ ประเทศเซเชลล์มีจำนวนประชากรประมาณ 92,000 คน ถูกจัดให้เป็นประเทศเอกราชที่มีจำนวนประชากรอาศัยอยู่น้อยที่สุดในทวีปแอฟริกา  ประวัติศาสตร์สเปน
ทุกวันนี้สเปนเป็นประเทศหนึ่งที่มีการปกครองในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ และประกอบด้วยแคว้นปกครองตนเอง 17 แห่ง (ได้แก่ อันดาลูซิอา อารากอน อัสตูเรียส หมู่เกาะแบลีแอริก หมู่เกาะคะแนรี กันตาเบรีย กัสติยาและเลออน กัสติยา-ลามันชา กาตาลุญญา เอซเตรมาดูรา กาลิเซีย ลาริโอฆา มาดริด ภูมิภาคมูร์เซีย ประเทศบาสก์ บาเลนเซีย และนาวาร์) กับนครปกครองตนเองซึ่งตั้งอยู่ในทวีปแอฟริกาอีก 2 แห่ง (ได้แก่ เซวตาและเมลียา) จังหวัดลากูนา
จังหวัดลากูนา (; ) เป็นจังหวัดในเขตคาลาบาร์โซน บนเกาะลูซอน ประเทศฟิลิปปินส์ เมืองหลักคือซันตาครูซ และตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเมโทรมะนิลา มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดรีซัลทางทิศเหนือ, จังหวัดเคโซนทางทิศตะวันออก, จังหวัดบาตังกัสทางทิศใต้ และจังหวัดคาบีเตทางทิศตะวันตก ในปี ค.ศ. 2015 ลากูนามีประชากร 3,035,081 คน และเป็นจังหวัดที่ร่ำรวยเป็นอันดับที่ 7 ของประเทศ จังหวัดลากูนาเป็นบ้านเกิดของโฮเซ รีซัล วีรบุรุษคนสำคัญของประเทศ รัฐยารากุย
ภูมิประเทศ เต็มไปด้วยภูเขา เทือกเขาแอนดีสมาจบลงที่รัฐยารากุย และแนวชายหาดก็เริ่มที่รัฐนี้ ภูเขาแบ่งเป็น 2 ส่วนคือ เซียร์ราเดอาโรอา (Sierra de Aroa) ทางเหนือ และเซียร์ราเดนีร์กวา (Sierra de Nirgua) มีพื้นที่เกษตรกรรมที่ได้รับน้ำจากแม่น้ำยารากุย เมืองต่าง ๆ มักตั้งอยู่ในหุบเขานี้ รวมถึงเมืองหลวงของรัฐด้วยที่ชื่อ ซานเฟลีเปเศรษฐกิจของรัฐยารากุย โดยมากคือด้านเกษตรกรรม (อ้อย, ข้าวโพด, ทำปศุสัตว์) ชานักกาเล
ชานักกาเล เป็นเมืองที่ปัจจุบันเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญของตุรกี มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เดิมมีชื่อว่า โบกาซี่ (Bogazi) หรือ เฮลเลสปอนต์ (Hellespont) มีความยาว 65 กิโลเมตร ส่วนที่แคบที่สุดกว้าง 1.3 กิโลเมตร เนื่องจากตั้งอยู่บนจุดแคบที่สุดของช่องแคบดาร์ดาแนลส์ ใกล้กับ แหลมเกลิโบลูของกรีซ บนฝั่งของ 2 ทะเลคือ ทะเลมาร์มารา และ ทะเลเอเจียน  ประเทศโมร็อกโก
โมร็อกโกอ้างว่าเวสเทิร์นสะฮาราซึ่งเป็นดินแดนที่ไม่ได้ปกครองตนเองซึ่งเคยเป็นสะฮาราของสเปนนั้นเป็นจังหวัดทางใต้ของโมร็อกโก หลังจากสเปนตกลงที่จะปลดปล่อยดินแดนนี้ให้โมร็อกโกและมอริเตเนียใน พ.ศ. 2518 ชาวซาห์ราวีได้ทำสงครามแบบกองโจร มอริเตเนียถอนตัวออกจากดินแดนที่มีสิทธิครอบครองใน พ.ศ. 2522 และสงครามอันยืดเยื้อก็ยุติจากการหยุดยิงใน พ.ศ. 2534 ปัจจุบันโมร็อกโกครอบครองดินแดนสองในสาม การากัส
การากัส (, ) ชื่อทางการคือ ซานเตียโกเดเลออนเดการากัส () เป็นเมืองหลวงของเวเนซุเอลา ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศ ตามระดับความสูงพื้นที่ของหุบเขาแห่งหนึ่งในทิวเขาชายฝั่งของเวเนซุเอลา (Cordillera de la Costa) ภูมิประเทศของเขตตัวเมืองของหุบเขาการากัสนี้มีระดับความสูงอยู่ระหว่าง 2,500 ถึง 3,000 ฟุต (760 และ 910 เมตร) เหนือระดับน้ำทะเล และอยู่ใกล้กับทะเลแคริบเบียน โดยมีแนวเขาสูงเซร์โรอาบีลา (7,400 ฟุต หรือ 2,200 เมตร) เป็นตัวคั่นจากชายฝั่งทะเล ส่วนทางใต้ก็เป็นเนินเขาและภูเขาเช่นกัน ซานเปโดรซูลา
ซานเปโดรซูลา () เป็นเมืองในประเทศฮอนดูรัส ตั้งอยู่ทางมุมทิศตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ ในบาเยเดซูลา (หุบเขาซูลา) ตั้งอยู่ห่างจากเมืองปวยร์โตกอร์เตสทางทิศใต้ราว 60 กม. เมืองมีประชากร 873,824 คน ในเขตเทศบาล และมีประชากร 1,245,598 คนในเขตมหานคร (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศรองจากเมืองหลวงของประเทศ กรุงเตกูซิกัลปา ถือได้ว่าเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมของประเทศ เอ็กซ์โป 2008
เมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 องค์การนิทรรศการนานาชาติ คัดเลือกให้เมืองซาราโกซา ราชอาณาจักรสเปนเป็นผู้จัดการแสดงนิทรรศการนานาชาติ ณ เมืองซาราโกซา ()เพื่อระลึกถึงการจัดนิทรรศการร่วมกันของราชอาณาจักรสเปนและประเทศฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2451 () จัดเป็นนิทรรศการที่ได้รับการรับรองจากองค์การนิทรรศการนานาชาติ ภายใต้แนวคิดหลัก “น้ำกับการพัฒนาที่ยั่งยืน” () โดยรัฐบาลสเปนได้จัดตั้งบริษัทร่วมทุนระหว่างรัฐบาลสเปน รัฐอรากอนและเมืองซาราโกซาเพื่อลงทุนสร้างสิ่งก่อสร้างต่างๆ เป็นการพัฒนาเมืองอย่างรวดเร็ว เช่น ก่อสร้างรถไฟความเร็วสูง(; AVE) ระหว่างกรุงมาดริดและบาร์เซโลน่า ปรับปรุงสนามบิน ก่อสร้างอาคารแสดงนิทรรศการและที่พักอาศัย โดยมีประเทศต่างๆ เข้าร่วมจัดนิทรรศการ 102 ประเทศ และหน่วยงานเอกชนประมาณ 200 องค์กร บูร์โกส
บูร์โกส () เป็นเมืองหลักของจังหวัดบูร์โกสในแคว้นกัสติยาและเลออน ทางภาคเหนือของประเทศสเปน ตั้งอยู่บริเวณขอบด้านเหนือของที่ราบสูงตอนกลาง ("Meseta Central") ห่างจากบายาโดลิดเมืองหลักของแคว้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 122 กิโลเมตร และห่างจากกรุงมาดริดไปทางทิศเหนือ 244.7 กิโลเมตร มีประชากรประมาณ 173,600 คนเฉพาะในอาณาเขตของเมืองและอีกประมาณ 10,000 คนในเขตชานเมือง  ฮากัตญา
ฮากัตญา (ชามอร์โร: ) เป็นเมืองหลวงของดินแดนเกาะกวม ซึ่งเป็นดินแดนห่างไกลของสหรัฐอเมริกา เดิมที่นี่ชื่อว่า อากาญา (Agana) ที่นี่เป็นที่ตั้งของศูนย์กลางการบริหารเกาะกวม และย่านการค้าสำคัญของเกาะ ฮากัตญาตั้งอยู่ที่พิกัด 13 ° 28'45 "N 144 ° 45'00" E ทางตอนกลางของเกาะกวม มีพื้นที่ 1.6 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 1,100 คน อากาปุลโก
อากาปุลโก () หรือที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการในชื่อ อากาปุลโกเดคัวเรซ () เป็นเมือง เทศบาล และท่าเรือที่สำคัญในรัฐเกร์เรโร บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของประเทศเม็กซิโก อยู่ห่างออกไป 300 กิโลเมตรทางทิศตะวันตกเฉียงใต้จากกรุงเม็กซิโกซิตี อากาปุลโกตั้งอยู่บนอ่าวลึกทรงครึ่งวงกลมและได้เป็นท่าเรือตั้งแต่ยุคอาณานิคมในช่วงต้นของประวัติศาสตร์ของเม็กซิโก เป็นท่าเรือสำหรับการขนส่งและล่องเรือระหว่างปานามากับแซนแฟรนซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา อากาปุลโกเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในรัฐ ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่าเมืองหลวงของรัฐที่ชื่อชิลปันซิงโกเสียอีก อากาปุลโกยังเป็นเมืองชายหาดและรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดของเม็กซิโกอีกด้วย กูยาบา
กูยาบา () เป็นเมืองหลวงของรัฐมาตูโกรสซู ประเทศบราซิล ตำแหน่งทางภูมิศาสตร์อยู่ตรงกลางของทวีปอเมริกาใต้ กูยาบาจะได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพ 1 ใน 12 เมืองของการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 ณ สนามแห่งใหม่ อาเรนาปังตานัล กินชาซา
แต่เดิมเป็นหมู่บ้านชาวประมง ปัจจุบันเป็นพื้นที่เมือง มีประชากร 10,076,099 คนในปี 2009 ส่วนกรุงบราซาวีลของสาธารณรัฐคองโก (มีประชากรราว 1.5 ล้านคนในปี 2007 รวมเขตชานเมืองแล้ว) ตั้งอยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำคองโกของกินชาซา หากรวมประชากรเข้ากับกรุงบราซาวีลแล้ว มีประชากรเกือบ 12 ล้านคน และเพราะว่าเขตการบริหารที่กว้างขวางอย่างมาก กว่า 60% ของพื้นที่เมืองเป็นชนบทธรรมชาติ และพื้นที่ในเมืองมีเพียงส่วนน้อยในเขตตะวันตกไกลของเมือง กินชาซาเป็นเมืองที่มีสถานะเทียบเท่าเมืองโจฮันเนสเบิร์ก ที่เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเขตกึ่งสะฮารา และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของทวีป รองจากเมืองเลกอสและไคโร และยังมักถูกพิจารณาว่าเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกเป็นอันดับ 2 รองจากปารีสที่ใช้ภาษาฝรั่งเศส และหากแนวโน้มด้านสถิติประชากรอย่างต่อเนื่อง กรุงกินชาซาจะมีประชากรมากกว่ากรุงปารีสก่อนปี 2020 ประเทศซีเรีย
ประเทศซีเรีย (English: Syria; Arabic: سورية‎ ซูริยา) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐอาหรับซีเรีย (English: Syrian Arab Republic; Arabic: الجمهورية العربية السورية‎) เป็นประเทศในเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ มีพรมแดนทิศตะวันตกจดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ทิศเหนือจดประเทศตุรกี ทิศตะวันออกจดประเทศอิรัก ทิศใต้จดประเทศจอร์แดน และทิศตะวันตกเฉียงใต้จดประเทศอิสราเอล กรุงดามัสกัส เมืองหลวง เป็นนครที่มีผู้อยู่อาศัยต่อเนื่องที่เก่าแก่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ประเทศซีเรียเป็นที่ราบอุดมสมบูรณ์ ภูเขาสูงและทะเลทราย มีประชากรกลุ่มชาติพันธุ์และศาสนาหลากหลาย ส่วนมากเป็นชาวอาหรับ ซึ่งรวมอลาวียะห์ ดรูซ มุสลิมซุนนีย์และคริสต์ศาสนิกชน กลุ่มชาติพันธุ์อื่น ได้แก่ ชาวอาร์มีเนีย อัสซีเรีย เคิร์ดและเติร์ก ชาวอาหรับซุนนีย์เป็นกลุ่มประชากรใหญ่ที่สุดในประเทศซีเรีย ปุนตาอาเรนัส
ปุนตาอาเรนัส () เป็นเมืองหลวงของแคว้นมากายาเนสและลาอันตาร์ตีกาชีเลนา แคว้นใต้สุดของประเทศชิลี เป็นเมืองใหญ่ที่สุดทางซีกโลกใต้บนเส้นรุ้งที่ 46 เดิมได้เปลี่ยนชื่ออย่างเป็นทางการเป็น มากายาเนส () ในปี ค.ศ. 1927 แต่เปลี่ยนกลับมาใช้ปุนตาอาเรนัสเหมือนเดิมในปี ค.ศ. 1938 และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เป็นหนึ่งในสองเมืองของชิลีที่เป็นเมืองท่าปลอดภาษี รัฐซานตากาตารีนา
ซานตากาตารีนา () เป็นรัฐทางภาคใต้ของประเทศบราซิล เป็นหนึ่งในที่ที่มีมาตรฐานการครองชีพสูงสุดในลาตินอเมริกา มีเมืองหลวงของรัฐชื่อเมืองโฟลเรียนอโปลิส ซึ่งเกือบทั้งหมดของเมืองตั้งอยู่บนเกาะซานตากาตารีนา รัฐติดกับรัฐรีโอกรันดีดูซูลทางทิศใต้ และติดกับรัฐปารานาทางทิศเหนือ ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกทางทิศตะวันออก และติดกับรัฐมีซีโอเนสของอาร์เจนตินาทางทิศตะวันตก ประชากรส่วนมากของรัฐมีเป็นผู้อพยพเชื้อสายโปรตุเกส เยอรมัน และอิตาลี มาเนาส์
มาเนาส์ () เป็นเมืองในประเทศบราซิล เป็นเมืองหลวงของรัฐอามาโซนัส ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบกันของแม่น้ำเนโกรและแม่น้ำโซลิโมย ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในรัฐอามาโซนัส จากสถิติข้อมูลของสถาบันภูมิศาสตร์และสถิติของบราซิล และถือเป็นจุดหมายปลายทางในการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ เมืองนี้ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของประเทศบราซิล ห่างจากเมืองหลวงบราซิเลียเป็นระยะทาง 3,490 กม. (1,200 ไมล์) มาเซโอ
มาเซโอ () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐอาลาโกอัส ประเทศบราซิล เมืองมีแหล่งน้ำและทะเลสาบหลายแห่ง เป็นเมืองท่า ส่งน้ำตาลและฝ้ายเป็นสินค้าออก ผลิตผลอื่น ๆ เช่น สิ่งทอ เครื่องดื่ม มีแอลกอฮอล์ สบู่ เมืองนี้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1815 ได้รับสถาปนาเป็นเมืองหลวงของรัฐใน ค.ศ. 1839 บาร์เซโลนา
บาร์เซโลนา () หรือ บาร์ซาโลนา () เป็นเมืองหลักของแคว้นกาตาลุญญา และเป็นเมืองใหญ่อันดับสองทั้งในด้านขนาดและประชากรของประเทศสเปน มีประชากรในตัวเมือง 1,620,943 คน แต่ถ้านับปริมณฑลโดยรอบอาจมากกว่า 4 ล้านคน ตั้งอยู่บนชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนของคาบสมุทรไอบีเรีย ใช้ภาษาทางการ 2 ภาษา คือ ภาษากาตาลาและภาษาสเปน รัฐโกยาส
รัฐโกยาส หรือ รัฐกอยยาส () เป็นรัฐในประเทศบราซิล ตั้งอยู่ทางใต้กลางของประเทศ ชื่อของรัฐมาจากชื่อกลุ่มคนพื้นเมือง รัฐโกยาสเป็นรัฐอยู่ตรงกลางสุดและบราซิลและเป็นรัฐที่มีประชากรมากที่สุดในภาคกลางและตะวันตก ด้วยความแห้งแล้งอย่างสูงในฤดูแห้งแล้ง ตั้งแต่เดือนมิถุนายนถึงกันยายน ไม่มีฝนตกทำให้ระดับแม่น้ำอาราไกวยา ลงลึกไปถึงเกือบ 2 กิโลเมตร บริเวณชายหาด ทำให้เป็นจุดท่องเที่ยวของรัฐ เปตรา
สาเหตุที่เปตราตั้งอยู่บนดินแดนอันแห้งแล้ง มีแต่หินกับทรายนั้นก็น่าจะเพราะเปตราตั้งอยู่เส้นทางการค้าสำคัญที่สุดของโลกในขณะนั้น 2 สาย ได้แก่เส้นทางสายสายตะวันออก - สายตะวันตก คาบสมุทรอาหรับกับอ่าวเปอร์เซียจนถึงทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และสายสายเหนือ - ใต้ ที่เชื่อมทะเลแดงกับ กรุงดามัสกัส ซีเรีย นอกจากนั้นเมืองนี้ยังมีแหล่งน้ำจืดสำคัญซึ่งต่อมาเรียกกันว่า วาดี มูซา หรือ "หุบเขาโมเสส" ซึ่งเล่ากันว่าเป็นน้ำที่ได้เมื่อโมเสสเสกออกมาเพื่อให้ชาวยิวได้กินแก้กระหาย เหล่าพ่อค้าหรือนักเดินทางที่เดินทางผ่านทะเลทรายอันว่างเปล่าและแห้งแล้งใกล้เคียงนั้นไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากมุ่งมาที่เมืองเพตราอย่างเดียว  ประเทศเอกวาดอร์
เอกวาดอร์ () หรือ สาธารณรัฐเอกวาดอร์ () เป็นประเทศในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับโคลอมเบียทางทิศเหนือ ติดต่อกับเปรูทางทิศตะวันออกและทางทิศใต้ และจรดมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก ประเทศนี้มีอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะกาลาปาโกส (หมู่เกาะโกลอน) ในแปซิฟิก ตั้งอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ไปทางทิศตะวันตก 965 กิโลเมตร (ประมาณ 600 ไมล์)  อาเรนาโกริงชังส์
อาเรนาจีเซาเปาลู () หรือ อาเรนาโกริงชังส์ () เป็นสนามฟุตบอลที่กำลังก่อสร้าง ตั้งอยู่ในเขตอีตาเกรา เมืองเซาเปาลู ประเทศบราซิล และสปอร์ตคลับคอรินเทียนส์เปาลิสตา จะใช้สนามนี้เป็นสนามเหย้าแทนอิสตาจีอูดูปากาเองบู โดยแผนงานก่อสร้างถูกยืนยันเมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยประธานสมาคมฟุตบอลบราซิล และผู้ว่าการของรัฐ ซึ่งตามแผนจะเปิดใช้เมื่อปี พ.ศ. 2556 และจะมีความจุ 48,000 ที่นั่ง แต่จะเพิ่มอีก 20,000 ที่นั่งในการแข่งขันฟุตบอลโลก 2014 และ พาราลิมปิกฤดูร้อน 2016 เซโกเบีย
เซโกเบีย () เป็นเมืองหลักของจังหวัดเซโกเบียในแคว้นกัสติยาและเลออน ประเทศสเปน ตั้งอยู่บริเวณจุดบรรจบระหว่างแม่น้ำเอเรสมา (Eresma) กับแม่น้ำกลาโมเรส (Clamores) ที่ตีนเขากวาดาร์รามา ("Sierra de Guadarrama") และห่างจากกรุงมาดริดไปทางทิศเหนือโดยใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 ชั่วโมง มีประชากรจำนวน 55,586 คนอาศัยอยู่ในเขตเทศบาล  ดามัสกัส
ดามัสกัส () เป็นเมืองหลวงของประเทศซีเรีย เป็นเมืองเก่าแก่ซึ่งมีผู้อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่อง มีความสำคัญในประวัติศาสตร์ตั้งแต่ 2,457 ปีก่อนพุทธศักราช มีมัสยิดเก่าที่สร้างตั้งแต่ พ.ศ. 1251 ถือว่าเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ดามัสกัสเป็นเมืองสำคัญทางวัฒนธรรมและศาสนาของภูมิภาคลิแวนต์ จากข้อมูลประชากรปี ค.ศ. 2009 เมืองมีประชากรราว 1,711,000 คน มะละกา (เมือง)
มะละกา (; ) เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ  ซีรากูซา
เมืองนี้ก่อตั้งขึ้นโดยชาวอาณานิคมโครินเทียน ต่อมาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดและสำคัญมาก ได้ขยายอิทธิพลไปทั่วทั้งเกาะและตอนใต้ของอิตาลี ชาวไบแซนไทน์เข้าครอบครองใน ค.ศ. 535 และสถาปนาเป็นเมืองหลวงของซิซิลี เมืองนี้หมดความสำคัญลงในสมัยกลาง ในยุคปัจจุบัน เมืองได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกจากยูเนสโกร่วมกับเนโกรโปลิสแห่งปันตาลีกา บริเวณใจกลางของเมืองมีประชากรราว 125,000 คน เมเลเกอ็อก
เมเลเกอ็อก () เป็นเมืองและ 1 ใน 16 รัฐของประเทศปาเลา ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะบาเบลดาอ็อบ ซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศปาเลา เมเลเกอ็อกมีพื้นที่ทั้งหมด 11 ตารางไมล์ และอยู่ระหว่างงเอซาร์ทางตอนใต้และงีวัลทางตอนเหนือ ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2549 เมเลเกอ็อกได้กลายเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐปาเลา แทนที่คอรอร์ที่เป็นเมืองหลวงเก่า รัฐเมเลเกอ็อกมีประชากรทั้งสิ้น 391 คน ประกอบไปด้วย 7 หมู่บ้าน คือ ลาซา
ลาซา (, ) เป็นเมืองหลวงของเขตปกครองตนเองทิเบตแห่งสาธารณรัฐประชาชนจีน จัดว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองในที่ราบสูงทิเบต รองจากเมืองซีหนิง และอยู่สูงจากระดับน้ำทะเลถึง 3,490 เมตร (11,450 ฟุต) ซึ่งนั่นเองทำให้ลาซากลายเป็นหนึ่งในเมืองที่อยู่สูงที่สุดของโลก ในเมืองประกอบไปด้วยหลายวัฒนธรรมที่สำคัญ โดยเฉพาะศาสนสถานของศาสนาพุทธ-ทิเบต เช่นพระราชวังโปตาลา หรือ วัดโจคัง หรือ พระราชวังโนร์บูกลิงกา เป็นต้น  ปัลมา (มาจอร์กา)
ปัลมา (กาตาลาและ) เป็นเมืองสำคัญและเมืองท่าบนเกาะมาจอร์กาและเป็นเมืองหลักของของแคว้นปกครองตนเองแห่งหมู่เกาะแบลีแอริก เมืองตั้งอยู่ชายฝั่งทิศใต้ของเกาะ บริเวณอ่าวปัลมา จากข้อมูลสำรวจประชากรในปี ค.ศ. 2009 มีประชากร 401,270 คน และประชากรในเขตเมืองมี 517,285 คน เป็นเขตเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 12 ของสเปน เกือบครึ่งหนึ่งของประชากรบนเกาะมาจอร์กาอาศัยอยู่ในปัลมา มีการทำการค้าผลิตผลทางการเกษตรและเหล้าองุ่น มีอุตสาหกรรมสิ่งทอ ถุงเท้ารองเท้า เครื่องจักสาน เครื่องเย็บปักถักร้อย และอุตสาหกรรมการท่องเที่ยว ราชวงศ์สเปนประทับพักผ่อนในฤดูร้อนที่ปัลมา ประเทศนิการากัว
นิการากัว () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐนิการากัว () เป็นประเทศที่มีพื้นที่มากที่สุดในอเมริกากลาง แต่มีความหนาแน่นของประชากรน้อยที่สุด มีอาณาเขตทางเหนือจรดประเทศฮอนดูรัส ทางใต้จรดประเทศคอสตาริกา ชายฝั่งตะวันตกจรดมหาสมุทรแปซิฟิก ส่วนชายฝั่งตะวันออกจรดทะเลแคริบเบียน ชื่อของประเทศมาจากการสนธิระหว่างคำว่า "นีการาโอ" (Nicarao) เป็นชื่อชนเผ่าพื้นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดขณะที่ชาวสเปนมาถึง กับคำว่า "อะกวา" (Agua) ซึ่งเป็นคำในภาษาสเปน แปลว่าน้ำ อะโซร์ส
อะโซร์ส () หรือ อาโซรึช () เป็นกลุ่มเกาะตั้งอยู่ตอนกลางของมหาสมุทรแอตแลนติกตอนเหนือ อยู่ทางตะวันตกของกรุงลิสบอนราว 1,500 กิโลเมตร (930 ไมล์) และอยู่ทางตะวันออกของชายฝั่งอเมริกาเหนือราว 3,900 กิโลเมตร (2,400 ไมล์) ประกอบด้วยเกาะภูเขาไฟ เกาะใหญ่ 9 เกาะ และเกาะเล็ก ๆ อีกหลายเกาะ เกาะนี้เป็น 1 ใน 2 ของเขตการปกครองตนเองของโปรตุเกส มีอุตสาหกรรมหลักที่สำคัญคือ การเกษตร กสิกรรม (ผลิตผลจากเนยและชีส) การประมง และการท่องเที่ยว เกาะที่ใหญ่ที่สุดชื่อเกาะเซามีแกล เมืองสำคัญได้แก่ เมืองปงตาแดลกาดาบนเกาะเซามีแกล เมืองออร์ตาบนเกาะไฟยัล และเมืองอังกราดูเอรูอิฌมูบนเกาะตืร์ไซรา จุดสูงสุดชื่อปีกูอัลตู บนเกาะปีกู สูง 2,351 เมตร เบรากรุซ
นักสำรวจชาวสเปนชื่อ เอร์นัน กอร์เตส เดินทางถึงเม็กซิโกในปี ค.ศ. 1519 ได้เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐาน เขาตั้งชื่อเมืองว่า บิยาริกาเดลาเบรากรุซ (Villa Rica de la Vera Cruz) เป็นเมืองที่สเปนตั้งถิ่นฐานเมืองแรกในแผ่นดินอเมริกา ในยุคล่าอาณานิคม มีการค้ารุ่งเรือง ในเวลานั้นร่ำรวยมากกว่าเมืองหลวงของประเทศ เม็กซิโกซิตี เสียอีก ในศตวรรษที่ 19 และต้นศตวรรษที่ 20 มีการยึดครองเมืองจากฝรั่งเศสและสหรัฐอเมริกา การยึดครองครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1914 การ์กาซอน
การ์กาซอน ( ฟังเสียง; ) เป็นเมืองที่มีกำแพงป้องกันเมืองล้อมรอบที่ตั้งอยู่จังหวัดโอดในอดีตแคว้นล็องก์ด็อกในประเทศฝรั่งเศส เมืองการ์กาซอนแยกออกเป็นสองส่วน “Cité de Carcassonne” () ซึ่งเป็นบริเวณเมืองที่ล้อมรอบด้วยกำแพงเมือง และ “ville basse” () ซึ่งเป็นบริเวณปริมณฑลรอบตัวเมืองเก่า ที่มาของการ์กาซอนมาจากตำนานพื้นบ้านที่กล่าวว่าหลังจากประมุขของปราสาทชื่อ “การ์กัส” สามารถยุติการล้อมเมืองได้ก็ทำการสั่นระฆังเพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง “Carcas sona” แต่การสร้างเป็นประติมากรรมฟื้นฟูกอธิคบนคอลัมน์บนประตูนาร์บอนเป็นของใหม่ ป้อมปราการที่บูรณปฏิสังขรณ์ใหม่หมดในปี ค.ศ. 1853 โดยสถาปนิกเออแฌน วียอเล-เลอ-ดุ๊กได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกในปี ค.ศ. 1997 การากัส
ในปี พ.ศ. 2548 ย่านศูนย์กลางทางประวัติศาสตร์ของกรุงการากัส ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อเขตลีเบร์ตาดอร์ (Libertador District) มีประชากรประมาณ 2.1 ล้านคน เขตนครหลวงหรือดิสตรีโตกาปีตัล (Distrito Capital) ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองนี้และครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของรัฐมีรันดา มีประชากร 3.3 ล้านคน ส่วนเขตตัวเมือง (urban area) หรือเกรตเตอร์การากัส (Greater Caracas) ซึ่งรวมเมืองที่อยู่นอกดิสตรีโตกาปีตัลด้วยนั้น มีประชากร 4.7 ล้านคน อาซุนซีออน
อาซุนซีออน () เป็นเมืองหลวงของประเทศปารากวัย มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ (-25.2667, -57.6667) มีประชากร 1,639,000 คน (พ.ศ. 2545) เขตนครหลวงของเมืองนี้มีชื่อว่า "กรันอาซุนซีออน" ซึ่งรวมเมืองซานโลเรนโซ เมืองเฟร์นันโดเดลาโมรา เมืองลัมบาเร เมืองลูเก เมืองมาเรียโนโรเกอาลอนโซ เมืองเญมบี และเมืองบียาเอลีซา คาซาบลังกา (ภาพยนตร์)
เรื่องราวในภาพยนตร์เกิดขึ้นในกาซาบล็องกา เมืองท่าทางตอนเหนือของโมร็อกโก ดินแดนในอาณัติของฝรั่งเศสเขตวีชีช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่ามกลางความตึงเครียดระหว่างนาซีเยอรมันกับกลุ่มแนวร่วมการปลดปล่อยฝรั่งเศส และผู้ที่ต้องการอพยพหนีภัยสงครามไปยังสหรัฐอเมริกา ภาพยนตร์กล่าวถึงความขัดแย้งและการตัดสินใจของชายคนหนึ่ง ที่ต้องเลือกระหว่างความรักที่มีต่อหญิงคนหนึ่ง กับการช่วยเหลือสามีของเธอในการต่อสู้ต้านทานนาซี ฟรันซิสโก โกยา
เขาเกิดในหมู่บ้านฟูนเดโตดอส(Fuendetodos), แคว้นอารากอง(Aragon), ประเทศสเปน(Spain) ห่างจากเมืองหลวงกรุงมาดริด (Madrid)เป็นระยะทางกว่า 300 กิโลเมตรและต้องใช้เวลาเดินทางในยุคนนั้นเป็นเวลา 8 วัน โกยาเป็นลูกคนที่ 4 ในจำนวน 6 คน ของ นายJosé Benito de Goya y Franqueล และ นางGracia de Lucientes y Salvador ครอบครัวของโกยาได้ย้ายมาจาก เมืองซาราโกซา(Zaragoza) เมืองศูนย์กลางของแคว้นอารากอง(Aragon) ส่วนเหตุผลในการย้ายมานั้นไม่ได้มีการบันทึกไว้ ครอบครัวของโกย่าเป็นครอบครัวชนชั้นกลางค่อนไปทางยากจน บิดาเป็นช่างปิดทอง ต้นตระกูลฝั่งมารดาของโกยาเป็นผู้ดีเก่ายากจน  กฎบัตรซาราโกซา
สำหรับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้ใช้น้ำและประชาชน ซาราโกซา
บริเวณเมืองนี้เคยเป็นหมู่บ้านที่มีชื่อว่า ซัลดูบา (Salduba) เป็นชื่อในภาษาพิวนิกของกองทัพคาร์เทจซึ่งตั้งอยู่บนซากหมู่บ้านชาวเคลติเบเรียนเดิม จนกระทั่งในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 1 เมื่อกองทัพโรมันได้เข้ารุกรานคาบสมุทรไอบีเรีย บริเวณนี้จึงตกอยู่ในการดูแลของกองรักษาด่านซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิออกุสตุส และกลายเป็นเมืองที่มีชื่อว่า ไกซาเรากุสตา (Caesaraugusta) มีฐานะเป็นเมืองหลวงของจังหวัดฮิสปาเนียซีเตรีออร์ แม่น้ำเทกัส
แม่น้ำเทกัสมีต้นน้ำอยู่ที่ภูเขาอัลบาร์ราซินในทิวเขาซิสเตมาอิเบริโก แคว้นอารากอน และไหลไปลงมหาสมุทรแอตแลนติกที่กรุงลิสบอน สะพานที่ใหญ่ที่สุดที่สร้างข้ามแม่น้ำสายนี้คือสะพานวัชกู ดา กามา (กรุงลิสบอน) ความยาวรวม 17.2 กิโลเมตร ซึ่งเป็นสะพานที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรปด้วย เมืองสำคัญที่แม่น้ำเทกัสไหลผ่าน ได้แก่ อารังฆูเอซ, โตเลโด และตาลาเบราเดลาเรย์นาในสเปน ซังตาไรและลิสบอนในโปรตุเกส จังหวัดซูลาเวซีใต้
ในยุคทองของการค้าเครื่องเทศระหว่างศตวรรษที่ 15 ถึง 19 จังหวัดซูลาเวซีใต้ถือเป็นประตูทางเข้าสู่หมู่เกาะโมลุกกะ ยังมีอาณาจักรเล็ก ๆ รวมถึงสองอาณาจักรที่โดดเด่นอย่าง อาณาจักรโกวา ใกล้กับมากัซซาร์ และอาณาจักรบูกิสที่ตั้งอยู่ในโบเน เมื่อบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (VOC) เริ่มดำเนินงานในภูมิภาคนี้ในศตวรรษที่ 15 ต่อมาบริษัทได้มีความสัมพันธ์กับเจ้าชายบูกิส พระนาม อารุง ปาลักกา พวกเขามีชัยเหนืออาณาจักรโกวา กษัตริย์แห่งโกวา สุลต่านฮาซานุดดิน ให้เซ็นสนธิสัญญาเพื่อเป็นการลดอำนาจของบุนกายา โกวา ประเทศเวเนซุเอลา
เมืองหลวงคาราคัสได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1567 ซิมอน โบลิวาร์เกิดในเมืองหลวงนี้ เมื่อปี ค.ศ. 1783 และเขาเป็นบุคคลแรกในทวีปอเมริกาใต้ที่จับอาวุธลุกขึ้นสู้เพื่อกู้เอกราชของชาวลาตินอเมริกาจากแอกของนักล่าอาณานิคมชาวสเปนในปี ค.ศ. 1818 และได้รับเอกราชในปี 1821 โดยใช้เวลาเพียง 11 ปีเท่านั้น ถนนยุงกัส
ถนนยุงกัส () หรือ ถนนแห่งความตาย () เป็นถนนในประเทศโบลิเวียที่เชื่อมต่อระหว่างกรุงลาปาซกับเมืองโกโรยโก ซึ่งอยู่ห่างจากกรุงลาปาซ 56 กิโลเมตรทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ถนนสายนี้แคบและคดเคี้ยวจนทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้นบ่อย ๆ และในปี 1995 ธนาคารเพื่อการพัฒนาภูมิภาคอเมริกันก็ขนานนามมันว่า “ถนนที่อันตรายที่สุดในโลก” มีผู้เสียชีวิตบนถนนนี้ปีละประมาณ 200-300 คน