ใครเป็นผู้ตั้งชื่อให้ เนบิวลาปู?
เนบิวลาปู
การกำเนิดของเนบิวลาปูมีความเกี่ยวพันกับซูเปอร์โนวา SN 1054 ซึ่งได้รับการบันทึกโดยนักดาราศาสตร์ชาวจีนและชาวอาหรับใน พ.ศ. 1597 ส่วนตัวเนบิวลาเองถูกสังเกตพบเป็นครั้งแรกโดย จอห์น เบวิส ในปี พ.ศ. 2271 เนบิวลาได้รับการค้นพบอีกครั้งหนึ่งต่างหากในปี พ.ศ. 2301 โดย ชาลส์ เมสสิเยร์ ระหว่างที่เขากำลังสังเกตดูดาวหางสว่าง เมสสิเยร์ได้บันทึกเนบิวลาปูไว้เป็นลำดับแรกในรายการวัตถุท้องฟ้าของเขาว่าเป็นวัตถุคล้ายดาวหาง เอิร์ลแห่งรอสส์ได้สังเกตเนบิวลาที่ปราสาทเบอร์ ในช่วงปี พ.ศ. 2383-2392 และเรียกเนบิวลาดังกล่าวว่า "เนบิวลาปู" เนื่องจากเนบิวลาที่เขาวาดนั้นมีรูปร่างคล้ายปู[6]
เอบิซุ
เอบิซุถือกำเนิดขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 2471]โดยขณะนั้นเป็นชุมชนที่พัฒนาขึ้นรอบๆอาคารของ Japan Beer Brewery Company ซึ่ง Yebisu Garden Place ตั้งอยู่ในปัจจุบัน Yebisu Beer ก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2433 โดย Japan Beer ตั้งชื่อตามเทพเอบิซุ หนึ่งในเจ็ดเทพแห่งโชคลาภของญี่ปุ่น และเป็นเบียร์ที่เป็นที่นิยมของคนในท้องที่มายาวนาน ย่านนี้ได้ชื่อตามสถานีรถไฟที่สร้างขึ้นโดย Japan Beer Brewery Company เมื่อ พ.ศ. 2444 เพื่ออำนวยความสะดวกในการขนส่งเบียร์ ตั้งแต่นั้น Japan Beer ได้จัดระบบองค์กรใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็น Sapporo Breweries Ltd. หลังจากที่โรงกลั่นเบียร์ถูกย้ายออกไปที่ชิบะเมื่อ พ.ศ. 2531 พื้นที่นี้ได้พัฒนาใหม่เป็น Yebisu Garden Place และเปิดสำหรับประชาชนทั่วไปใน พ.ศ. 2537 ดาวฤกษ์
ถึงแม้จะมีความเชื่อเก่าแก่อยู่ว่าสรวงสวรรค์นั้นไม่เปลี่ยนแปลง ทว่านักดาราศาสตร์ชาวจีนกลับพบว่ามีดวงดาวใหม่ปรากฏขึ้นได้[13] ในปี ค.ศ. 185 ชาวจีนเป็นพวกแรกที่สังเกตการณ์และบันทึกเกี่ยวกับซูเปอร์โนวา ซึ่งเป็นที่รู้จักกันว่า SN 185[14] เหตุการณ์ของดวงดาวที่สว่างที่สุดเท่าที่เคยบันทึกในประวัติศาสตร์ คือ ซูเปอร์โนวา SN 1006 ซึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1006 สังเกตพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวอียิปต์ อาลี อิบนุ ริดวาน และนักดาราศาสตร์ชาวจีนอีกหลายคน[15] ซูเปอร์โนวา SN 1054 ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของเนบิวลาปู ถูกสังเกตพบโดยนักดาราศาสตร์ชาวจีนและชาวอิสลาม[16][17][18] เนบิวลาปู
บางครั้งเนบิวลาปูก็ถูกเรียกชื่อว่า เมสสิเยร์ 1 หรือ M1 คือเป็นวัตถุแรกในรายการวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์ในปี พ.ศ. 2301 ประวัติศาสตร์ทฤษฎีบิกแบง
จากการเฝ้าสังเกตการณ์ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1910 เวสโต สลิเฟอร์ และต่อมาคือคาร์ล วิลเฮล์ม เวิร์ทซ์ ได้บรรยายถึงเนบิวลาก้นหอยที่ถอยห่างออกไปจากโลก สลิเฟอร์ใช้วิธีสเปกโตรสโกปีในการตรวจสอบรอบการหมุนของดาวเคราะห์กับองค์ประกอบบรรยากาศของดาวเคราะห์ และเป็นคนแรกที่สามารถสังเกตเห็นความเร็วเชิงรัศมีของดาราจักร เวิร์ทซ์เฝ้าสังเกตปรากฏการณ์การเคลื่อนไปทางแดงอย่างเป็นระบบของเนบิวลา ซึ่งยากต่อการตีความในเชิงจักรวาลวิทยาแบบที่เอกภพเต็มไปด้วยดาวฤกษ์และเนบิวลาที่กระจายตัวอย่างสม่ำเสมอ เวลานั้นพวกเขายังไม่ได้คิดถึงการตีความเชิงจักรวาลวิทยาด้วยซ้ำ เพราะไม่ทราบว่าเนบิวลาดังกล่าวที่แท้เป็นดาราจักรแห่งอื่นที่อยู่ภายนอกทางช้างเผือกของเรา ประเทศนาอูรู
ชาวไมโครนีเซียและเมลานีเซียได้เดินทางเข้ามาอาศัยอยู่ในเกาะนาอูรูอย่างน้อย 3,000 ปีขึ้นไป[2] โดยกลุ่มคนที่เข้ามาอาศัยอยู่ในนาอูรูสามารถแบ่งออกได้เป็น 12 เผ่า ซึ่งธงชาติของประเทศนาอูรูในปัจจุบันนั้น แทนเผ่าต่างๆเหล่านี้ด้วยดาว 12 แฉก[3] ในธรรมเนียมดั้งเดิมของชาวนาอูรูจะนับญาติทางสายมารดาเป็นหลัก ประชากรเหล่านี้นิยมเลี้ยงและเพาะพันธุ์ปลาไว้ในลากูนบูอาดา เพื่อเป็นแหล่งอาหารให้กับประชากร ในขณะที่แหล่งอาหารในท้องถิ่นอื่น ๆ ที่ปลูกในพื้นที่เกาะคือมะพร้าวและเตยทะเล[4][5] สำหรับในส่วนของชื่อ นาอูรู นั้นมีการสันนิษฐานว่ามาจากศัพท์คำว่า Anáoero ในภาษานาอูรู ซึ่งมีความหมายว่าฉันไปที่ชายหาด[6] เนบิวลาอินทรี
ภาพถ่ายเนบิวลาจากกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลเมื่อปี พ.ศ. 2538 ทำให้เราเข้าใจกระบวนการภายในเนบิวลามากยิ่งขึ้น ภายในเนบิวลาอินทรีมีย่านที่เรียกว่า "เสาแห่งการก่อกำเนิด" () ซึ่งเป็นย่านก่อตัวดาวฤกษ์ใหม่ที่ใหญ่มาก มีพื้นที่มืดเป็นส่วนเล็กๆ ที่เชื่อว่าน่าจะเป็นโปรโตสตาร์ ในปี พ.ศ. 2548 กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์สามารถถ่ายภาพโครงสร้างคล้ายเสาเช่นนี้ได้ในบริเวณกลุ่มดาวค้างคาว ซึ่งเป็นย่านก่อตัวเป็นดาวฤกษ์ใหม่ที่มีขนาดใหญ่กว่าที่พบในเนบิวลาอินทรีมาก เรียกชื่อว่า "ขุนเขาแห่งการก่อกำเนิด" () อะบู เรฮัน อัลบิรูนี
ต่อมาชื่อของอัลบิรูนีได้รับเกียรติให้นำไปตั้งเป็นชื่อแอ่งดวงจันทร์ ในปี ค.ศ. 2012 กูเกิล ดูเดิลได้ฉลองวันเกิดครบรอบ 1,039 ปีให้แก่เขา นาบู
กษัตริย์นามว่านาร์เมิลได้สร้างอาณานิคมบนดวงจันทร์ที่เต็มไปด้วยหนองน้ำของนาบูชื่อรอริเมื่อ 2,000 ปีก่อนยุทธการยาวิน เมืองที่นั่นยังคงใช้ชื่อของเขาอยู่ นักวิทยาศาสตร์บางคนโต้เถียงกันว่ามีอาณานิคมก่อนหน้าอาณานิคมของนาร์เมิล แต่ถึงแม้ว่าเรื่องนั้นอาจเป็นจริงมันก็ไม่มีหลักฐานใดๆ ยืนยัน ฟาโรห์ปิเย
พระองค์มีพระนามตอนขึ้นครองราชย์สองพระนามคือ อูซิมาเร และ สเนเฟอร์รู พระองค์ได้ศรัทธาและได้บูชาเทพอามุนเช่นเดียวกับกษัตริย์นิวเบียหลายพระองค์ พระองค์ทรงบูรณะวิหารอันยิ่งใหญ่ของอามุนที่เจเบล บาร์กัล ซึ่งถูกสร้างขึ้นครั้งแรกเมื่อรัชสมัยของฟาโรห์ทุตโมสที่สามแห่งราชอาณาจักรใหม่ โดยทำการว่าจ้างช่างแกะสลักหินจากอียิปต์มากมาย และเคยสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะพระนามตอนขึ้นครองราชย์ว่า 'เมนเคปเปอร์เร' แต่ปัจจุบันได้เชื่อพระนามนี้อาจจะเป็นของผู้ปกครองท้องถิ่นของเมืองธีบส์นามว่า ไอนิ ซึ่งเป็นผู้ปกครองในเวลาไล่เลี่ยกับรัชสมัยของฟาโรห์ปิเย อิสนิลอน ฮาปิลอน
อิสนิลอน โตโตนิ ฮาปิลอน (; 18 มีนาคม ค.ศ. 1966 หรือ 10 มีนาคม ค.ศ. 1968 – 16 ตุลาคม ค.ศ. 2017) ยังเป็นที่รู้จักโดย"ชื่อในสงคราม" คือ อะบู อับดุลละห์ อัล-ฟิลิปินี (อะบู อับดุลละห์ ชาวฟิลิปปินส์) เป็นผู้ทำสงครามอิสลามชาวฟิลิปปินส์ร่วมกับไอซิส เนมิราช
นิมิ () หรือไทยมักเรียก เนมิราช ถือกันว่าเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรวิเทหะหรือมิถิลา เป็นพระโอรสของพระเจ้าอิกษวากุ เป็นพระเจ้าหลานเธอของพระเจ้ามนูไววัสวัต และเป็นเชื้อสายของพระเจ้าชนก เนบิวลาลมพัลซาร์
เนบิวลาลมพัลซาร์ เป็นเนบิวลาที่ได้รับพลังงานจากลมพัลซาร์ของพัลซาร์ ในช่วงยุควิวัฒนาการแรก ๆ เนบิวลาลมพัลซาร์มักจะถูกพบภายในเปลือกของซากซูเปอร์โนวา แม่แบบของ
เนบิวลาลมพัลซาร์ คือ เนบิวลาปู เนบิวลาปู
โคโรน่าของดวงอาทิตย์ผ่านหน้าเนบิวลาปูทุกเดือนมิถุนายน ความแปรผันของคลื่นวิทยุที่ได้รับจากเนบิวลาปูในช่วงเวลาดัวงกล่าวสามารถใช้เพื่ออนุมานรายละเอียดของความหนาแน่นและโครงสร้างของโคโรน่า การสังเกตในช่วงแรก ๆ ได้แสดงให้เห็นว่าชั้นโคโรน่าได้ขยายออกไปเป็นระยะทางไกลเกินกว่าที่คาดกันไว้ก่อน การสังเกตในภายหลังค้นพบว่าชั้นโคโรน่ามีความหนาแน่นไม่สม่ำเสมอกัน[33] เนบิวลาบึ้ง
เนบิวลาบึ้งมีค่าความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ 8 เมื่อคำนึงถึงระยะห่างของมันที่อยู่ห่างออกไปถึง 180,000 ปีแสง ถือได้ว่าเป็นวัตถุที่มีความสว่างสูงมาก มันส่องสว่างมากเสียจนถ้าหากมันอยู่ใกล้โลกในระยะเดียวกับเนบิวลานายพราน ก็อาจทำให้เกิดเงาแสงขึ้นได้ทีเดียว เนบิวลาบึ้งเป็นย่านดาวระเบิดที่มีกระบวนการสูงที่สุดเท่าที่เป็นที่รู้จักในกลุ่มดาราจักรท้องถิ่น มันยังเป็นย่านที่ใหญ่ที่สุดและมีการกำเนิดดาวมากที่สุดในกลุ่มท้องถิ่นโดยมีเส้นผ่านศูนย์กลางโดยประมาณถึง 200 พาร์เซก ที่ใจกลางของมันเป็นกระจุกดาวที่เล็กมากแต่หนาแน่นมาก (ขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2.5 พาร์เซก) คือกระจุกดาว R136a อันเป็นแหล่งกำเนิดพลังงานมหาศาลที่ทำให้เนบิวลานี้สว่างไสว โรเจอร์ เซลาซนี
โรเจอร์ เซลาซนี () (13 พ.ค. 1937 - 14 มิ.ย. 1995) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์และนิยายแฟนตาซีชาวอเมริกัน. เขาเคยได้รับรางวัลเนบิวลาสามครั้ง และรางวัลฮิวโกหกครั้ง ซึ่งสองครั้งในนั้น เป็นนิยายเรื่อง "Lord of Light" (ค.ศ. 1968) และ "...And Call Me Conrad" (ค.ศ. 1966) (ซึ่งภายหลังตีพิมพ์ในชื่อ "This Immortal") นีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย
นีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย (; 15 มีนาคม ค.ศ. 1713 - 21 มีนาคม ค.ศ. 1762) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส มีชื่อเสียงในฐานะผู้รวบรวมรายชื่อวัตถุท้องฟ้าในซีกโลกใต้เกือบ 10,000 รายการ รายชื่อวัตถุท้องฟ้านี้เรียกว่า "Coelum Australe Stelliferum" ได้ตีพิมพ์เผยแพร่ในปี ค.ศ. 1763 โดยได้ค้นพบกลุ่มดาวใหม่ 14 ดวงที่กลายมาเป็นกลุ่มดาวมาตรฐานในปัจจุบัน ลากายยังได้ทำการคำนวณตารางการเกิดคราสเอาไว้ล่วงหน้าถึง 1,800 ปี  รางวัลเนบิวลา
 ได้รับรางวัลฮิวโกด้วย โยเซพุส
โยเซฟ เบน มาติตยาฮู (; ค.ศ. 37 – ราว ค.ศ. 100) เปลี่ยนชื่อเป็น ติตุส ฟลาวิอุส โยเซพุส () หลังจากที่ได้เป็นพลเมืองโรมัน เป็นนักประวัติศาสตร์และนักเขียนพิทักษ์ปรัชญา (apologist) ในคริสต์ศตวรรษที่ 1  ดาราจักร
ในปี ค.ศ. 1920 มีการถกเถียงทางวิชาการเรียกว่า "The Great Debate" ระหว่าง ฮาร์โลว์ แชปลีย์ กับ เฮเบอร์ เคอร์ติส เกี่ยวกับลักษณะทางธรรมชาติของทางช้างเผือก เนบิวลารูปก้นหอย และขนาดของเอกภพ เคอร์ติสชี้ให้เห็นถึงแถบสีดำในเนบิวลาเหล่านั้นซึ่งดูคล้ายกับฝุ่นมืดในทางช้างเผือก รวมไปถึงการเคลื่อนดอปเพลอร์ เพื่อสนับสนุนแนวคิดของเขาว่าเนบิวลาใหญ่แอนดรอเมดาแท้จริงคือดาราจักรหนึ่ง เมขลา
ปรากฏในกาพย์ของชาวทมิฬ เรื่อง มณิเมกะไล () เป็นเทพธิดาแห่งท้องทะเล โดยถือเป็นเทพสตรีที่นอนหลับไหลอยู่บนเกาะมณีปัลลาวัม (ปัจจุบันคือ เกาะนยิณาตีวู) รจนาขึ้นโดยจิตตาไล จัตตานาร์ ถือเป็นมหากาพย์หนึ่งในห้าที่มีชื่อเสียงของชาวทมิฬ เนบิวลาปู
ณ ใจกลางเนบิวลาปูมีดาวฤกษ์ที่ไม่สว่างนักสองดวง ซึ่งดาวฤกษ์หนึ่งในนั้นทำให้เนบิวลาปูสามารถถือกำเนิดขึ้นได้ การระบุข้อเท็จจริงนี้เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2485 เมื่อรูดอล์ฟ มินคอฟสกีค้นพบว่าคลื่นที่ตามองเห็นในบริเวณดังกล่าวมีความผิดปกติสูง[20] ปี ค.ศ. 1949 มีการค้นพบแหล่งคลื่นวิทยุอย่างเข้มในบริเวณโดยรอบดาวฤกษ์นี้[21] และพบแหล่งกำเนิดรังสีเอกซ์ในปี พ.ศ. 2506[22] นอกจากนี้ยังจัดดาวฤกษ์นี้ว่าเป็นหนึ่งในวัตถุที่สว่างที่สุดบนท้องฟ้าที่มองเห็นในช่วงรังสีแกมมา ในปี ค.ศ. 1967[23] ต่อมาในปี ค.ศ. 1968 มีการค้นพบว่าดาวฤกษ์ปลดปล่อยรังสีออกมาเป็นจังหวะถี่ ๆ ซึ่งทำให้มันเป็นหนึ่งในพัลซาร์แห่งแรก ๆ ที่มีการค้นพบ โยนาทัน เนทันยาฮู
โยนาทัน เนทันยาฮู เกิดในนครนิวยอร์ก เขาเป็นลูกชายคนโตของซีลา ("นามสกุลเดิม" ซีกัล; ค.ศ. 1912–2000) และเบนไซออน เนทันยาฮู (ค.ศ. 1910–2012) ซึ่งเป็นศาสตราจารย์กิตติคุณสาขาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยคอร์เนล เขาได้รับการตั้งชื่อตามปู่ของเขา ซึ่งเป็นอาจารย์ในศาสนายิวชื่อนาธาน ไมเลย์คาวสกี และผู้พัน จอห์น เฮนรี แพตเทอร์สัน ที่เคยบัญชากองพันยิวอาสา และดูแลชาวยิว เขามีน้องชายสองคนคือเบนจามินและอิดโด ซึ่งเบนจามิน (ชื่อเล่น "บีบี") ได้รับเลือกเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลในปี ค.ศ. 1996, ในปี ค.ศ. 2009 รวมทั้งการเลือกตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 2013 และ 2015 ส่วนอิดโด น้องคนสุดท้องในสามคน เป็นทั้งรังสีแพทย์และนักเขียน ซึ่งทั้งสามพี่น้องเป็นทหารในหน่วยซาเยเรตแมตคาล กัวเดอลุป
เกาะแห่งนี้เดิมทีถูกเรียกโดยชาวอาราวักผู้มาตั้งถิ่นฐานเมื่อปี ค.ศ.300 ว่า "คารุเคร่า" หมายถึงเกาะแห่งกระแสน้ำอันสวยงาม ต่อมาในช่วงศตวรรษที่ 8 ชาวแคริบเบียน ได้เริ่มเข้ามาอาศัย เนบิวลา
สำหรับซากของผิวดาวและเนื้อสารของดาวฤกษ์ที่ถูกสาดออกมาเนื่องจากซูเปอร์โนวานั้น จะเหลือเป็นซากซูเปอร์โนวา ซึ่งเปรียบเสมือนอนุสาวรีย์ของดาวฤกษ์มวลมาก
ตัวอย่างซากซูเปอร์โนวาที่สำคัญ ได้แก่ เนบิวลาปู (M1 Crab Nebula) ในกลุ่มดาววัว ซึ่งเป็นซากของซูเปอร์โนวาที่เกิดขึ้นหลายพันปีก่อน และถูกบันทึกไว้ในบันทึกของชาวจีน เนบิวลาผ้าคลุมไหล่ (Veil Nebula) ในกลุ่มดาวหงส์ ซากของซูเปอร์โนวาทีโค (SN1572 Tycho’s nova) ซากของซูเปอร์โนวาเคปเลอร์ (SN1640 Kepler’s nova) ซากของซูเปอร์โนวา SN1987A เป็นต้น มิโนรุ ชิโรตะ
ปี ค.ศ. 1933 มิโนรุดำรงตำแหน่งเป็นผู้ช่วยศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยเกียวโต แต่เขาก็ยังไม่หยุดการค้นคว้าเกี่ยวกับแลกโตบาซิลลัสตัวนี้ จนกระทั่งในที่สุด เขาก็สามารถผลิตเครื่องดื่มที่ทำให้สุขภาพแข็งแรงและมีรสชาติอร่อยได้สำเร็จ มิโนรุตั้งชื่อให้กับเครื่องดื่มชนิดนี้ว่า "ยาคูลท์" ซึ่งเป็นชื่อที่มาจากภาษาเอสเปรันโต ที่มีความหมายเหมือนกับคำว่า โยเกิร์ต จากนั้นในปี ค.ศ. 1935 มิโนรุก็ได้ก่อตั้ง "สถาบันชิโรตะ" ขึ้นที่ตำบลโรนิน จังหวัดฟูกูโอกะ เพื่อเริ่มต้นผลิตและจำหน่ายยาคูลท์ ยามนั้นเป็นช่วงเวลาที่มิโนรุกับครอบครัวได้ใช้ชีวิตกันอย่างสุขสงบและมีความสุขที่สุด แต่ทว่าไม่นานนัก มิโนรุก็ได้รับหมายเกณฑ์จากทางราชการให้ไปเป็นแพทย์ประจำกองทัพ  เนบิวลาปู
, on a supernova remnants catalogue managed at University of Cambridge , SEDS Messier pages เนบิวลาบึ้ง
เนบิวลาบึ้ง หรือ เนบิวลาทารันทูลา (; หรือรู้จักในชื่อ 30 โดราดัส หรือ NGC 2070) เป็นบริเวณเอช 2 ที่อยู่ในเมฆแมเจลแลนใหญ่ เดิมเคยคิดว่ามันเป็นดาวฤกษ์ จวบกระทั่ง พ.ศ. 2294 นิโคลาส์ หลุยส์ เดอ ลาซายล์ จึงตรวจพบว่ามันมีลักษณะโดยธรรมชาติเป็นแบบเนบิวลา เนบิวลาถ้ำ
เนบิวลาถ้ำ () มีอีกชื่อหนึ่งว่า Sh2-155 หรือ Caldwell 9 เป็นเนบิวลาสลัวและสว่างกระจายมากภายในที่ซับซ้อนของเนบิวลาขนาดใหญ่ที่มีการปล่อยแก๊สเรือนกระจก และสะท้อนเหมือนหมอกมืด ตั้งอยู่ในกลุ่มดาวซีฟิอัส ยูโรปา (ดาวบริวาร)
ยูโรปาถูกตั้งชื่อตามคนรักของซูสเหมือนกับดวงจันทร์แกลิเลี่ยนดวงอื่น ซึ่งในที่นี้คนรักนั้นคือ ยูโรปา ลูกสาวของกษัตริย์แห่งไทร์ โดยผู้ที่เสนอหลักการตั้งชื่อนี้คือ ไซมอน มาริอุส ที่เชื่อว่าน่าจะค้นพบดาวบริวารกาลิเลี่ยนทั้งสี่ด้วยเช่นกัน (แม้ว่ากาลิเลโอจะกล่าวหาว่าไซมอนเลียนแบบเขา) มาริอุสได้เสนอหลักการตั้งชื่อนี้ให้กับ โยฮันเนส เคปเลอร์ การชนกับนิบิรุ
แนวคิดของการชนกับนิบิรุเริ่มขึ้นจากแนนซี ไลเดอร์ สตรีชาวรัฐวิสคอนซินผู้ซึ่งอ้างว่าเมื่อตอนเป็นเด็ก เธอได้พบกับสิ่งมีชีวิตจากนอกโลกสีเทา เรียกว่า ซีตา ผู้ซึ่งถูกฝังอุปกรณ์ติดต่อสื่อสารไว้ในสมองของเธอ ในปี ค.ศ. 1995 เธอได้ก่อตั้งเว็บไซต์ซีตาทอล์กเพื่อเผยแพร่แนวคิดของเธอ ไลเดอร์ได้รับความสนใจจากสาธารณชนครั้งแรกในกลุ่มข่าวบนอินเทอร์เน็ตระหว่างช่วงที่ดาวหางเฮล-บอปป์เข้าใกล้ดวงอาทิตย์มากที่สุดในปี ค.ศ. 1997 เธอได้กล่าวโดยรู้สึกตนว่าเป็นซีตา ว่า "ดาวหางเฮล-บอปป์ไม่มีอยู่จริง มันเป็นการหลอกลวง เป็นการเล่นตลกของผู้ที่ต้องการให้มวลชนสงบก่อนที่มันจะสายเกินไป เฮล-บอปป์ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากเป็นดาวฤกษ์อันห่างไกล และจะไม่เคลื่อนที่เข้ามาใกล้กว่านี้อีก" เธออ้างว่าเรื่องราวของเฮล-บอปป์เป็นเรื่องที่แต่งขึ้นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของผู้คนจากการมาถึงของวัตถุดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ "ดาวเคราะห์เอกซ์" ที่ใกล้เข้ามา ซึ่งจะเคลื่อนผ่านโลกและทำลายอารยธรรมบนโลก หลังจากการเข้าใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุดของเฮล-บอปป์ในปีนั้นได้รับการเปิดเผยว่าเป็นหนึ่งในดาวหางที่สว่างที่สุดและได้รับการสังเกตนานที่สุดในศตวรรษที่ผ่านมา ไลเดอร์ได้ลบประโยคสองประโยคแรกจากข้อความดั้งเดิมบนไซต์ของเธอ ถึงแม้ว่าข้อความนี้จะยังคงสามารถเข้าถึงได้จากการเก็บรักษาของกูเกิลก็ตาม การกล่าวอ้างของเธอยังได้ปรากฏในนิวยอร์กไทมส์ กาเลวาลา
ไวแนเมยเนน (Finnish: Väinämöinen) เป็นตัวละครหลักใน กาเลวาลา มีลักษณะเป็นเทพวีรบุรุษ มีอำนาจวิเศษในบทเพลงและดนตรี เขาเป็นบุตรของอิลมาตาร์ เทพมารดาแห่งสายลม และเป็นผู้ให้กำเนิดพิภพ การเดินทางของเขาส่วนมากเป็นการเดินทางอันศักดิ์สิทธิ์ ครั้งที่สำคัญคือคราวที่เขาเดินทางไปยัง ตัวเนลา ดินแดนแห่งความตาย เพื่อเสาะหามนตราแห่งการสร้างเรือไปยังโปห์โยลาจากยักษ์ใต้ดิน ชื่อ อันเทโร ไวพูเนน ไวแนเมยเนนเล่นเครื่องดนตรีเป็นพิณกันเตเล ซึ่งเป็นเครื่องสายชนิดหนึ่งของชาวฟินแลนด์ พิณกันเตเลคันหนึ่งของเขาสร้างขึ้นจากกระดูกกรามของปลาไพค์ยักษ์ การเดินทางหาคู่ของไวแนเมยเนนเป็นหัวใจหลักของเนื้อเรื่องเกือบทั้งหมด แต่เขาไม่สามารถมีภริยาดังใจหวัง ตัวอย่างเช่น ไอโน น้องสาวของโยวกาไฮเนน ยอมจมน้ำตายแต่ไม่ยอมแต่งงานกับเขา ไวแนเมยเนนได้ร่วมเป็นหนึ่งในคณะผู้ลัก ซัมโป เครื่องสีวิเศษของประชาชนแห่งโปห์โยลา โต๊ะครู
โต๊ะครู หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า โต๊ะฆูรู (Tok Guru) ในภาษามลายู ตรงกับภาษาอาหรับว่า อูลามาอ ในประวัติศาสตร์มีโต๊ะครูที่มีความรู้มากมายหลายท่าน เช่น โต๊ะครูปอเนาะดาลอ โต๊ะครูอัลมัรฮูมมาฮมูด บินมูฮัมมัดอามีนผู้ก่อตั้งปอเนาะวะอซุฏดีน (รอตันบาตู นราธิวาส ) เนลสัน แมนเดลา
เนลสัน แมนเดลา เป็นผู้สืบทายาทสายหนึ่งของราชวงศ์เทมบู ซึ่งเป็นราชวงศ์ที่ปกครองแคว้นทรานสไกในจังหวัดอีสเทิร์นเคปของประเทศแอฟริกาใต้[2] เขาเกิดที่อึมเวโซ (Mvezo) ซึ่งเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ในเมืองอุมตาตา เมืองหลวงของทรานสไก[2] ปู่ทวดของเขาคือ งูเบงคูคา (Ngubengcuka, เสียชีวิตปี พ.ศ. 2375) เป็นผู้ครองแคว้นในตำแหน่ง อิงโคซี เองคูลู (Inkosi Enkhulu) หรือ "กษัตริย์" ของชาวเทมบู[3] โอรสองค์หนึ่งของกษัตริย์มีชื่อว่า แมนเดลา เป็นปู่ของเนลสัน และเป็นที่มาของนามสกุลของเขา อยางไรก็ดี เนื่องจากเขาเป็นบุตรแห่ง อิงโคซี เพียงคนเดียวที่เกิดจากภรรยาจากตระกูล อิกซิบา (หรือบ้างเรียกว่า "ราชวงศ์ฝั่งซ้าย") ดังนั้นผู้สืบตระกูลในสายนี้จึงไม่มีสิทธิ์สืบทอดราชบัลลังก์ของเทมบู อำเภอปทุมราชวงศา
ในโอกาสฉลอง 200 ปีของจังหวัดอุบลราชธานี พ.ศ. 2535 นายสายสิทธิ์ พรแก้ว ผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานีในสมัยนั้น มีดำริจะจัดตั้งอำเภอใหม่เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองวาระจังหวัดอุบลราชธานีครบ 200 ปีเป็นกรณีพิเศษไม่ต้องผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ โดยจัดตั้งอำเภอใหม่ให้ชื่อว่า อำเภอปทุมราชวงศา มีสถานที่ตั้ง ณ บ้านนาหว้าใหญ่ ตำบลนาหว้า อำเภอพนา โดยใช้ชื่อของพระปทุมราชวงศา (ท้าวคำผง) เจ้าเมืองอุบลราชธานีคนแรกเป็นชื่อของอำเภอ คำว่า "ปทุม" เป็นคำนามมาจากภาษาบาลีมีความหมายว่า บัวหลวง คำว่า "ปทุมราชวงศา" หมายถึง ราชวงศ์ดอกบัวหลวง ถ้าหากจะใช้ชื่อตำบลนาหว้าซึ่งเป็นที่ตั้งที่ว่าการอำเภอใหม่เป็นชื่ออำเภอ จะเป็นการซ้ำซ้อนกับอำเภอนาหว้า จังหวัดนครพนม เนบิวลาปู
เนบิวลาปูอยู่ห่างจากสุริยวิถี 1½ ° ซึ่งเป็นระนาบของวงโคจรของโลกรอบดวงอาทิตย์ ซึ่งหมายความว่า ดวงจันทร์ และโลกในบางครั้ง สามารถเคลื่อนผ่านหรือบดบังเนบิวลาได้ และถึงแม้ว่าดวงอาทิตย์จะไม่เคลื่อนผ่านเนบิวลา แต่ชั้นโคโรน่าของดวงอาทิตย์ได้ผ่านด้านหน้าเนบิวลา การเคลื่อนผ่านและการผ่านหน้าสามารถใช้วิเคราะห์ทั้งเนบิวลาและวัตถุที่ผ่านหน้ามันได้ โดยการสังเกตลักษณะการเปลี่ยนแปลงของรังสีจากเนบิวลาที่เกิดขึ้นจากวัตถุที่เคลื่อนผ่าน บิกแบง
ทฤษฎีบิกแบงพัฒนาขึ้นมาจากการสังเกตการณ์โครงสร้างเอกภพร่วมกับการพิจารณาทฤษฎีต่างๆ ที่เป็นไปได้ ในปี ค.ศ. 1912 เวสโต สลิเฟอร์ วัดค่าการเคลื่อนของดอปเปลอร์ครั้งแรกของ "เนบิวลาชนิดก้นหอย" (เป็นชื่อเก่าที่เคยใช้เรียกดาราจักรชนิดก้นหอย) และต่อมาก็ค้นพบว่า เนบิวลาแทบทั้งหมดกำลังเคลื่อนที่ออกห่างจากโลก เขามิได้สรุปแนวคิดทางจักรวาลวิทยาจากข้อเท็จจริงนี้ อันที่จริงในช่วงยุคนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่มากว่า เนบิวลาเหล่านี้เป็น "เอกภพเกาะ" ที่อยู่ภายนอกดาราจักรทางช้างเผือกหรือไม่[3] สิบปีต่อมา อเล็กซานเดอร์ ฟรีดแมน นักจักรวาลวิทยาและนักคณิตศาสตร์ชาวรัสเซียได้พัฒนาสมการฟรีดแมนขึ้นจากทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไปของไอน์สไตน์ แสดงให้เห็นว่าเอกภพกำลังขยายตัวอยู่ ซึ่งขัดแย้งกับแบบจำลองเอกภพสถิตที่ไอน์สไตน์สนับสนุนอยู่[4] ปี ค.ศ. 1924 เอ็ดวิน ฮับเบิล ตรวจวัดระยะห่างของเนบิวลาชนิดก้นหอยที่ใกล้ที่สุด ผลการตรวจแสดงให้เห็นว่า ระบบดาวเหล่านั้นที่แท้เป็นดาราจักรอื่น เมื่อถึงปี ค.ศ. 1927 ฌอร์ฌ เลอแม็ทร์ พระคาทอลิกนักฟิสิกส์ชาวเบลเยียม ทำการพัฒนาสมการของฟรีดแมนโดยอิสระ ผลที่ได้ทำให้คาดการณ์ได้ว่าการถอยห่างของเนบิวลาเป็นผลเนื่องจากการขยายตัวของเอกภพ[5] นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู
นีกูเลา ดุช ไรช์ ลูบาตู (; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1946 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1978) เป็นนักการเมืองและวีรบุรุษของประเทศติมอร์-เลสเต ลูบาตูเป็นนายกรัฐมนตรีติมอร์ตะวันออก (ในช่วงสงครามประกาศเอกราชจากโปรตุเกส) ตั้งแต่วันที่ 28 พฤศจิกายน – 7 ธันวาคม ค.ศ. 1975 และเป็นประธานาธิบดีตั้งแต่วันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1977 – 31 ธันวาคม ค.ศ. 1978 สนามบินนานาชาติของติมอร์-เลสเตได้รับการตั้งชื่อว่า "ท่าอากาศยานนานาชาติประธานาธิบดีนีกูเลา ลูบาตู" เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา เนบิวลา
เนบิวลา ( - มาจากภาษาละติน "nebula" (พหูพจน์ "nebulae") หมายถึง "หมอก") เป็นกลุ่มเมฆหมอกของฝุ่น แก๊ส และพลาสมาในอวกาศ เดิมคำว่า "เนบิวลา" เป็นชื่อสามัญ ใช้เรียกวัตถุทางดาราศาสตร์ที่เป็นปื้นบนท้องฟ้าซึ่งรวมถึงดาราจักรที่อยู่ห่างไกลออกไปจากทางช้างเผือก (ตัวอย่างเช่น ในอดีตเคยเรียกดาราจักรแอนดรอเมดาว่าเนบิวลาแอนดรอเมดา) บัวเผื่อน
บัวเผื่อน เป็นพันธุ์ไม้น้ำคล้ายบัวสาย อายุหลายปี มีเหง้าและไหลอยู่ใต้ดิน และส่งใบดอกขึ้นมาบนผิวน้ำ บัวเผื่อนมีดอกให้ชมเกือบตลอดทั้งปี เริ่มบานตอนสายและหุบตอนบ่าย ออกดอกตลอดปี บัวเผื่อนมีชื่อพื้นเมืองอื่นว่า นิลุบล นิโลบล (กรุงเทพฯ) บัวผัน บัวขาบ (ภาคกลาง) ป้านสังก่อน (เชียงใหม่) และปาลีโป๊ะ (มลายู นราธิวาส) มาตรแวร์นีเย
บางภาษาเรียกเครื่องนี้ว่า โนนิอุส (nonius) ซึ่งเป็นชื่อภาษาละตินของเปดรู นูนึช (Pedro Nunes; พ.ศ. 2045 – 2121) นักดาราศาสตร์และนักคณิตศาสตร์ชาวโปรตุเกส เนื่องจากนูนึชประดิษฐ์ระบบที่คล้ายกันแต่เป็นคนละระบบสำหรับการวัดละเอียดซึ่งแอสโตรแลบ (โนนิอุส) ในปี ค.ศ. 2085 ซึ่งมีมาก่อนแวร์นีเย เครื่องนี้นิยมเรียกโนนิอุสในภาษาอังกฤษจนสิ้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 เฌโรม ลาล็อง (พ.ศ. 2275–2350) นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เป็นผู้เผยแพร่ชื่ออุปกรณ์ "แวร์นีเย" ในหนังสือดาราศาสตร์ของเขา "แทรเตดัสทรอนอมี" (Traité d'astronomie, พ.ศ. 2307) หรือ "ว่าด้วยดาราศาสตร์" เจ้ากอแก้วประกายกาวิล ณ เชียงใหม่
เมื่อแรกเกิดได้รับพระราชทานชื่อจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ว่า "ประกายกาวิล" ต่อมาพระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา และหม่อมกอบแก้ว อาภากร ณ อยุธยา ซึ่งขณะนั้นได้ประทับอยู่ในเชียงใหม่และได้เข้าพบเจ้าแก้วนวรัฐ ซึ่งพระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ทรงสังเกตว่าหม่อมกอบแก้วมองธิดาน้อยด้วยความเอ็นดู เจ้ากาวิละวงศ์เห็นเช่นนั้นจึงกล่าวขึ้นว่า ""ยกให้หม่อมเป็นแม่อุปถัมภ์แล้ว ขอให้โตขึ้นสวยเหมือนหม่อมยิ่งดี"" หม่อมกอบแก้วก้มลงมองเด็กน้อยพลางกล่าวกับพระสวามีว่า ""ทรงประทานชื่อซิเพคะ จะได้เป็นที่รู้กันว่าเขายกให้เรา ต่อไปจะได้จำกันได้"" พระองค์เจ้าอาทิตย์ทิพอาภา ผู้เป็นสวามี จึงตรัสถามว่า ""ชื่อกอบแก้วอีกคนไหม"" แต่เมื่อไปเติมชื่อรวมเข้านามพระราชทานนั้น ตัว บ.ใบไม้กลับหายไป จึงเหลือเพียง "กอแก้วประกายกาวิล" นับแต่นั้น Nepenthes distillatoria
"N. distillatoria" เป็นหม้อข้าวหม้อแกงลิงชนิดที่สองที่ถูกพรรณาลักษณะต่อจาก "N. madagascariensis" ในปี ค.ศ. 1677 บาร์โทลินูซ์ (Bartholinus) ได้กล่าวถึงมันภายใต้ชื่อ "สมุนไพรอันน่าพิศวง" " () " 3 ปีต่อมา พ่อค้าชาวดัตช์ที่ชื่อเจคอบ เบรนี (Jacob Breyne) อ้างว่าพืชชนิดนี้เป็น "Bandura zingalensium" ซึ่งเป็นชื่อเรียกในท้องถิ่น ในภายหลัง "Bandura" ได้กลายเป็นชื่อที่ใช้เรียกหม้อข้าวหม้อแกงลิงทั่วไปจนกระทั่งลินเนียสได้ตั้งชื่อ "นีเพนเธส" ขึ้นในปี ค.ศ. 1737 นิเชา
นิเชา (Juǀʼhoan: Nǃxau, Gǃkau, Gcao Coma) เป็นชาวนามิเบีย เกิดวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2487 (จากการประมาณ) มีผลงานการแสดงหลายเรื่อง เช่น "เทวดาท่าจะบ๊องส์" ภาพยนตร์ตลกของฮอลลีวูด และ "เทวดาท่าจะบ๊องส์ ภาคพิสดาร" (ภาพยนตร์ตลกของฮ่องกง) ซึ่งในภาคพิสดารนี้ นิเชาใช้วิชา "จีทคุนโด้" จาก "บรูซ ลี" ต่อสู้กับศัตรูด้วยเช่นกัน ชาวนามิเบียยกย่องนิเชาว่าเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดของประเทศนามิเบีย เบนจามิน เนทันยาฮู
เขาเกิดในกรุงเทลอาวีฟ มีบิดามารดาเป็นชาวยิวโลกิยะ เนทนยาฮูเป็นนายกรัฐมนตรีอิสราเอลคนแรกที่เกิดในประเทศอิสราเอลหลังการสถาปนารัฐ เนทันยาฮูเข้าร่วมกำลังป้องกันอิสราเอลไม่นานหลังสงครามหกวันในปี 2510 และเป็นหัวหน้าทีมในหน่วยรบพิเศษซาเยเรตแมตคาล เขาเข้าร่วมหลายภารกิจ ซึ่งประกอบด้วยปฏิบัติการอินเฟอร์โน (ปี 2511), ปฏิบัติการกิฟต์ (ปี 2511) และปฏิบัติการไอโซโทป (ปี 2525) ซึ่งระหว่างนั้นเขาถูกยิงที่ไหล่ เขาต่อสู้ในแนวหน้าในสงครามการบั่นทอนกำลัง และสงครามยมคิปปูร์ในปี 2516 โดยร่วมกับกำลังพิเศษตีโฉบฉวยตามคลองสุเอซ แล้วนำการโจมตีของคอมมานโดลึกเข้าดินแดนซีเรีย เขาได้ยศร้อยเอกก่อนได้รับการปลด หลังสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ด้วยปริญญาวิทยาศาสตร์บัณฑิตและวิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต เขาได้รับสรรหาเป็นผู้ให้คำปรึกษาทางเศรษฐกิจแก่บอสตันคอนซัลทิงกรุป เขากลับประเทศอิสราเอลในปี 2521 เพื่อก่อตั้งสถาบันต่อต้านการก่อการร้ายโยนาทัน เนทันยาฮู (Yonatan Netanyahu Anti-Terror Institute) ซึ่งได้ชื่อตามโยนาทัน เนทันยาฮู ผู้เสียชีวิตขณะเป็นผู้นำปฏิบัติการเอนเทบเบ เนทันยาฮูรับราชการเป็นเอกอัครราชทูตอิสราเอลประจำสหประชาชาติตั้งแต่ปี 2527 ถึง 2531 เปาโล ดิบาลา
เปาโล บรูโน เอกเซกิเอล ดิบาลา (; เกิดวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1993) เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา ปัจจุบันเล่นให้กับยูเวนตุสและทีมชาติอาร์เจนตินา ในตำแหน่งกองหน้า ด้วยลักษณะรูปแบบการเล่นของเขาทำให้ได้รับฉายาว่า "ลาโฆยา" นีกอลา ซาร์กอซี
เบเนดิกต์ มัลลาฮ์ (เดิมชื่อ อารอน มัลลาฮ์ ชื่อเล่น เบนิโก) เกิดเมื่อ พ.ศ. 2433 ในชุมชนเซพาร์ดิกยิว เมืองซาโลนีกา (เทสซาโลนีกี) จักรวรรดิออตโตมัน ซึ่งในขณะนั้นประชากรส่วนมากเป็นชาวยิว เป็นลูกชายเจ้าของร้ายเพชรพลอย ออกจากซาโลนีกากับแม่ของเขาเมื่อ พ.ศ. 2447 ขณะอายุ 14 ปี เข้าเรียนที่ โรงเรียนลากานาล (Lycée Lakanal) โรงเรียนประจำที่มีชื่อเสียงในเมืองสโก (Sceaux) ในชนบททางใต้ของปารีส และเรียนต่อสาขาแพทยศาสตร์ หลังจากจบปริญญาตรี กลบไปอาศัยที่ประเทศฝรั่งเศส และเป็นพลเมืองฝรั่งเศสในเวลาต่อมา เนบิวลาดาวเคราะห์
ครั้นต่อมาได้มีการศึกษาสเปกตรัมของแสงอาทิตย์ พบว่ามีฮีเลียม แต่ไม่พบเนบิวเลียม จนเฮนรี นอร์ริส รัสเซล (Henry Norris Russel) นักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน เสนอว่า "เนบิวเลียม" เป็นธาตุที่เราคุ้นเคยกันดี แต่อยู่ในสภาวะที่เราไม่ทราบ ต่อมาค้นพบว่าใจกลางของเนบิวลาดาวเคราะห์ (คือดาวแคระขาว) มีอุณหภูมิสูงมากแต่มีแสงจางมาก ขณะที่ชั้นนอกของดาวยักษ์แดงดวงเดิมขยายตัวออกสู่อวกาศเสมอ จนเกิดแนวคิดว่าเนบิวลาดาวเคราะห์เป็นจุดจบของดาวฤกษ์ที่มีมวลน้อย (ต่างกับซูเปอร์โนวาที่เป็นจุดจบของดาวฤกษ์ที่มีมวลมาก) ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
ข้อสันนิษฐานแรกกล่าวว่าเดิมทีคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ตั้งชื่อเกาะนี้เป็นภาษาสเปนว่า "ซาน กริสโตบัล (San Cristóbal)" สื่อความหมายถึงนักบุญคริสโตเฟอร์ ซึ่งเป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ของนักเดินทาง ตามความเชื่อศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ส่วนสันนิษฐานใหม่กล่าวว่าความจริงแล้วโคลัมบัสตั้งใจจะตั้งชื่อให้เกาะนี้ว่า "ซาน ยาโก (San Yago, Saint James)" ซึ่งหมายถึงนักบุญเจมส์ ส่วนซาน กริสโตบัล เป็นชื่อที่โคลัมบัสตั้งให้กับเกาะที่อยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือซึ่งปัจจุบันคือเกาะซาบา และสาเหตุที่ชื่อซาน กริสโตบัล ถูกนำมาประยุกต์ใช้กับเกาะเซนต์คิตส์เนื่องจากความผิดพลาดในการจัดทำทำแผนที่ในยุคโบราณ เนตติวิภาวินี
คัมภีร์นี้ รจนาเสร็จสิ้นเมื่อยามอาทิตย์อุทัยของวันขึ้น 4 ค่ำ เดือน 9 จ.ศ. 426 ตรงกับปีพ.ศ. 2108 ในรัชกาลของพระมหาธรรมราชาแห่งพม่า ซึ่งจากการตรวจพบว่า พระนามพระมหาธรรมราชานั้น เป็นพระนามอย่างเป็นทางการของของพระเจ้าบุเรงนอง (บะยิ่นเหน่าว์) ผู้ทรงครองราชย์ในระหว่างปีพ.ศ. 2094 - พ.ศ. 2124 โดยในจารึกที่ระฆัง ณ พระมาหเจดีย์ชเวซีโกนระบุพระนามเต็มของพระองค์ไว้ว่า "ศรีปรมะ มหาธัมมะราช"  นาบู
ประมาณ 3,951 ปีก่อนยุทธการยาวินเป็นช่วงจบของสงครามกลางเมืองซิธ เอลซินอร์ เดน ทาเซียได้ขึ้นครองบัลลังก์แห่งกริซมอลท์ เธอได้สนับสนุนนักสำรวจของสาธารณรัฐนามว่าไควลาน ผู้ซึ่งได้ค้นพบนาบูด้วยกองยานที่ประกอบด้วยยานทั้งหมดสามลำ ได้แก่ เบเนฟิเซียน ทาเซีย คอนสแตนท์ และ ท่านแม่วิม่า ไม่นานนักดาวนาบูก็กลายมาเป็นที่ที่นักล่ามากมายมาเพื่อล่าตัวเวอร์มอค ถึงแม้ว่ามันจะเกิดขึ้นห้าทศวรรษก่อนที่มนุษย์จะตั้งรกรากถาวร ปราสาทกิฟุ
ภายหลังโนบูนางะก็เปลี่ยนชื่อปราสาทอินาบายามะเป็น "ปราสาทกิฟุ" โนบูนางะซ่อมแซมปราสาทใหม่ให้ยิ่งใหญ่และหรูหรากว่าเดิม ปราสาทกิฟุถือเป็นหนึ่งสถานที่ที่มีความสำคัญและสวยงาม ตามบันทึกของ หลุยส์ ฟรออิส มิชชันนารีนิกายเยซูอิตชาวโปรตุเกสที่มีชื่อเสียง ครั้งหนึ่งโนบูนางะได้เชิญเขามาเยี่ยมเยียนปราสาท และได้มาพักอยู่ที่กิฟุช่วงระยะเวลาหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็เขียนในบันทึกยกย่องว่าเป็นปราสาทกิฟุเป็นปราสาทที่มีความสวยงามเป็นอย่างมาก เนบิวลาดัมบ์เบลล์
วัตถุนี้เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์แรกที่ค้นพบ โดยชาร์ล เมซีเย ในปี ค.ศ. 1764 ที่ความสว่างของภาพขนาด 7.5 และเส้นผ่าศูนย์กลางของมันประมาณ 8 arcminutes มันสามารถมองเห็นในกล้องส่องทางไกล และเป้าหมายที่นิยมในการสังเกตของดาราศาสตร์สมัครเล่น เนเปิลส์
เนเปิลส์เป็นเมืองที่เริ่มมีการทำพิซซาขึ้นเป็นครั้งแรก โดยในขณะนั้นจะใช้การทอดก่อนที่จะเปลี่ยนเป็นการอบในภายหลัง นอกจากนี้วัฒนธรรม Neapolitan ยังมีอิทธิพลด้านดนตรีอย่างแพร่หลาย อย่างเช่นการประดิษฐ์ Romantic guitar และแมนโดลิน รวมทั้งอุปรากรและเพลงท้องถิ่น บุคคลที่เป็นสัญลักษณ์ของเนเปิลส์คือนักบุญ Januarius ผู้ปกป้องคุ้มครองเมือง ส่วนตัวละครจากเรื่องแต่งที่ถือว่าเป็นสัญลักษณ์คือ พูลชิเนลลา และไซเรน สิ่งมีชีวิตจากมหากาพย์โอดิสซีของกรีก เนบิวลาปู
การวิเคราะห์บันทึกประวัติศาสตร์เมื่อไม่นานมานี้ค้นพบว่าซูเปอร์โนวาซึ่งให้กำเนิดเนบิวลาปูนั้นปรากฏขึ้นในช่วงเดือนเมษายนหรือต้นเดือนพฤษภาคม และมีความสว่างเพิ่มขึ้นสูงสุดระหว่างความส่องสว่างปรากฏ -7 และ -4.5 (สว่างกว่าวัตถุใด ๆ บนท้องฟ้ากลางคืนยกเว้นดวงจันทร์) ในเดือนกรกฎาคม ซูเปอร์โนวาสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่าเป็นเวลากว่าสองปีนับจากการสังเกตครั้งแรก[9] และเนื่องจากการบันทึกการสังเกตของนักดาราศาสตร์ชาวจีนและชาวอาหรับ เนบิวลาปูจึงเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์วัตถุแรกที่ได้รับรองว่าเชื่อมโยงกับซูเปอร์โนวา[8] เนบิวลาปู
เนบิวลานี้ทำตัวเสมือนหนึ่งแหล่งกำเนิดรังสีสำหรับการศึกษาเทห์ฟากฟ้าที่เคลื่อนผ่านตัวมัน ในช่วงปีพ.ศ. 2493 และ 2512 มีการทำแผนภูมิโคโรนาของดวงอาทิตย์ขึ้นจากการเฝ้าสังเกตคลื่นวิทยุจากเนบิวลาปูที่ผ่านชั้นโคโรนาไป และในปี พ.ศ. 2546 เราสามารถวัดความหนาของชั้นบรรยากาศของดวงจันทร์ไททัน ดาวบริวารของดาวเสาร์ได้จากการที่ชั้นบรรยากาศนี้กีดขวางรังสีเอกซ์จากเนบิวลา วิลเลียม พาร์สันส์ เอิร์ลแห่งรอสส์ที่ 3
ลอร์ดรอสส์เป็นผู้ตั้งชื่อให้เนบิวลารูปปู ตามภาพที่เขามองเห็นผ่านกล้องโทรทรรศน์ขนาด 36 นิ้วซึ่งดาราจักรมีภาพปรากฏคล้ายปู หลังจากที่กล้องโทรทรรศน์ใหม่ขนาด 72 นิ้วได้นำมาใช้งานแล้ว เขาได้วาดภาพเนบิวลานี้ขึ้นใหม่ให้ชัดเจนยิ่งขึ้น แต่ชื่อดั้งเดิมของมันก็เป็นที่รู้จักไปเสียแล้ว ประเทศเนปาล
ในปัจจุบัน เนปาลเข้าสู่ระบอบการปกครองแบบสาธารณรัฐ มีนายราม บารัน ยาดัฟ เป็นประธานาธิบดีคนแรก จากการลงคะแนนเสียงของสภาร่างรัฐธรรมนูญ 308 เสียง และนายคีรีชา ปราสาท โกอีราละ อดีตรักษาการณ์ประมุขแห่งรัฐทำหน้าที่นายกรัฐมนตรีต่อไป จนมีการจัดตั้งรัฐบาลใหม่อันนำโดยพรรคคอมมิวนิสต์ลัทธิเหมา หรืออดีตกลุ่มกบฏลัทธิเหมา ซึ่งมีนายประจันดา เป็นนายกรัฐมนตรี [6] แต่หลังจากที่นายประจันดา ต้องการให้อดีตกลุ่มกบฏของเขาเป็นส่วนหนึ่งของกองทัพ จึงมีกระแสกดดันมาจากผู้บัญชาการทหารสูงสุดของเนปาล และรวมทั้งประธานาธิบดียาดัฟ นายประจันดาจึงประกาศลาออก และสภาได้เลือกนายมาดัฟ คูมาร์ เนปาล อดีตเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์ลัทธิมาร์ก-เลนิน ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนใหม่ ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ก่อนครบรอบ 1 ปีของการสถาปนาระบอบสาธารณรัฐในเนปาล เนบิวลาเอสกิโม
เนบิวลาเอสกิโม () หรือรู้จักกันดีในชื่อ NGC 2392 ,เนบิวลาเคลาน์เฟช หรือ คาล์ดเวลล์ 39 เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์เปลือกหอยคู่สองขั้ว ค้นพบโดยนักดาราศาสตร์ วิลเลียม เฮอร์เชล ในปี 1787 การก่อตัวคล้ายกับศีรษะของบุคคลที่ล้อมรอบด้วยกระโปรงเสื้อคลุม ตั้งอยู่ท่ามกลางก๊าซที่ประกอบด้วยชั้นนอกของดาวคล้ายดวงอาทิตย์ เส้นใยชั้นในที่มองเห็นได้โดยกดลมแรงของอนุภาคจากดาวส่วนกลาง จานชั้นนอกมีความผิดปกติของเส้นใยระยะปีแสง NGC 2392 อยู่กว่า 2,870 ปีแสงห่างออกไป และสามารถมองเห็นด้วยกล้องโทรทรรน์ขนาดเล็ก ในกลุ่มดาวคนคู่ นิวเบีย
ชื่อนิวเบียแผลงมาจากชื่อชาวโนบา เป็นชนร่อนเร่ที่ตั้งถิ่นฐานในพื้นที่ในคริสต์ศตวรรษที่ 4 หลังจากราชอาณาจักรเมโรเอล่มสลาย ชาวโนบาพูดภาษาตระกูลไนโล-สะฮาราภาษาหนึ่งซึ่งเป็นบรรพบุรุษของภาษานิวเบียเก่า ภาษานิวเบียเก่าใช้ในเอกสารทางศาสนาเป็นส่วนใหญ่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึง 15 ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 4 และตลอดสมัยโบราณคลาสสิก นิวเบียมีชื่อเรียกว่า คุช หรือที่ชาวกรีกสมัยคลาสสิกเรียกรวมกับพื้นที่ข้างเคียงในชื่อ ไอทีโอปีอา ("เอธิโอเปีย") เนบิวลาปู
พัลซาร์เป็นแหล่งรังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ากำลังสูง ซึ่งปลดปล่อยพลังงานออกมาในเวลาสั้น ๆ ด้วยความถี่ที่รวดเร็วหลายครั้งต่อวินาที พวกมันเป็นปริศนาที่ยิ่งใหญ่เมื่อครั้งถูกค้นพบในปี พ.ศ. 2510 และทีมนักดาราศาสตร์ถึงกับคิดว่ามันอาจเป็นสัญญาณจากอารยธรรมที่เจริญแล้วทีเดียว[24] อย่างไรก็ตาม การค้นพบว่ามันเป็นแหล่งคลื่นวิทยุที่มีการปลดปล่อยออกมาเป็นจังหวะที่ใจกลางของเนบิวลาปู ได้กลายมาเป็นหลักฐานชิ้นสำคัญที่ว่าพัลซาร์ถือกำเนิดขึ้นมาจากซูเปอร์โนวา ปัจจุบันนี้เป็นที่เข้าใจกันว่ามันเป็นดาวนิวตรอนที่หมุนรอบตัวเองด้วยความเร็วสูง ซึ่งมีสนามแม่เหล็กกำลังแรงที่รวมการปลดปล่อยรังสีออกมาเป็นลำแคบ ๆ เนบิวลาอินทรี
เนบิวลาอินทรี (; หรือวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์หมายเลข 16; M16; หรือ NGC 6611) เป็นกระจุกดาวเปิดอายุน้อยในกลุ่มดาวงู และเป็นหนึ่งในบรรดาวัตถุท้องฟ้าที่มีชื่อเสียง เป็นที่สังเกตเห็นได้ง่าย ผู้ค้นพบคือ ฌอง-ฟิลิปป์ เดอ เชโซส์ () ในราวปี พ.ศ. 2288-2289 อยู่ในพื้นที่เกี่ยวเนื่องกับเนบิวลาจางๆ หรือย่านเอช 2 ที่ขึ้นบัญชีไว้ในรหัส ไอซี 4703 เป็นย่านก่อตัวของดาวฤกษ์ใหม่ที่อยู่ห่างจากโลกไปประมาณ 7,000 ปีแสง ดาวฤกษ์ที่สว่างที่สุดในเนบิวลานี้มีความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ 8.24 ซึ่งสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจนโดยใช้กล้องส่องตา เนบิวลาปู
ขนาดตามที่วัดบนระนาบลึกมาก โดย ซิดนีย์ ฟาน เดน เบิกฮ์ เมื่อปลาย ค.ศ. 1969[3][35] ความส่องสว่างปรากฏเท่ากับ 8.4 - โมดูลัสของระยะทาง 11.5 ± 0.5 = −3.1 ± 0.5 โอดะ โนบูนางะ
ในเวลานั้นตระกูลโอะดะต้องเผชิญกับภัยคุกคามจากแคว้นข้างเคียงที่ทรงกำลังอำนาจ อันได้แก่ ตระกูลอิมะงะวะ ผู้ปกครองสามแคว้นทางตะวันออกของโอะวะริ (ในบริเวณจังหวัดชิซุโอะกะในปัจจุบัน) และตระกูลไซโต (斎藤) ผู้ปกครองแคว้นมิโนะ (美濃 จังหวัดกิฟุในปัจจุบัน) ทางตอนเหนือ ในค.ศ. 1546 เมื่ออายุสิบสองปี คิปโปะชิผ่านพิธี<i data-parsoid='{"dsr":[2676,2688,2,2]}'>เง็มปุกุ</i>ได้รับชื่อว่า โอะดะ โนะบุนะงะ โนะบุฮิเดะบิดาร่วมกับมะซะฮิเดะผูกสัมพันธ์กับตระกูลไซโตแห่งแคว้นมิโนะ โดยการส่งมะซะฮิเดะเดินทางไปสู่ขอนางโน-ฮิเมะ (濃姫) บุตรสาวของไซโต โดซัง (斎藤道三) ไดเมียวผู้ปกครองแคว้นมิโนะ มาเป็นภรรยาของโนะบุนะงะ พระพุทธเทววิลาส
"พระพุทธปฏิมากรองค์นี้" เดิมเรียกกันแต่เพียงว่า "หลวงพ่อขาว" เมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๘ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพล อดุลยเดช มหิตลาธิเบศร รามาธิบดี จักรีนฤบดินทร์ สยามินทราธิราชบรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินทรงบำเพ็ญพระราชกุศล ถวายพระกฐิน ทรงเฉลิมพระนามว่า "พระพุทธเทววิลาส" เนบิวลาปู
ปัญหาที่สำคัญของการศึกษาเนบิวลาปู คือ มวลรวมกันของเนบิวลาและพัลซาร์ยังถือว่าน้อยมากเมื่อเทียบกับมวลของดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวาเท่าที่ประมาณกันไว้ และคำถามที่ว่า "มวลที่หายไป" อยู่ที่ใดนั้นยังคงหาคำตอบไม่ได้[18] มวลของเนบิวลาสามารถประมาณได้จากการวัดปริมาณแสงที่ปลดปล่อยออกมาทั้งหมด คำนวณมวลที่จำเป็นต้องใช้ และให้ค่าเป็นอุณหภูมิและความหนาแน่นของเนบิวลา ค่าที่ประมาณนั้นอยู่ระหว่าง 1-5 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ โดยค่าที่เป็นที่ยอมรับกันทั่วไปนั้นอยู่ระหว่าง 2-3 เท่าของมวลดวงอาทิตย์[30] ส่วนมวลของดาวนิวตรอนนั้นประมาณว่าอยู่ระหว่าง 1.4-2 เท่าของมวลดวงอาทิตย์ เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง
เนเฟอร์มาอัตที่หนึ่ง เป็นเจ้าชายชาวอียิปต์โบราณและพระราชโอรสของฟาโรห์สเนฟรู พระองค์เป็นขุนนางชั้นสูงและเป็นนักบวชชองเทพีบาสเตท ชื่อของพระองค์หมายถึง "ความงามของเทพีมาอัต" หรือ "ด้วยความยุติธรรมอันสมบูรณ์แบบ" เมฆแมเจลแลน
ในยุโรป คณะสำรวจของเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน เป็นผู้แรกที่สังเกตเห็นเมฆนี้ในระหว่างการแล่นเรือรอบโลกระหว่างปี ค.ศ. 1519-1522 โดยมีการบันทึกไว้โดยอันโตนีโอ ปีกาเฟตตา อย่างไรก็ดีการเรียกชื่อเมฆเหล่านี้ตามนามสกุลของมาเจลลันยังไม่เป็นที่แพร่หลายนักจนเวลาผ่านไปอีกนาน ในรายการดวงดาว "Uranometria" ของไบเออร์ นักดาราศาสตร์ชาวเยอรมันเรียกเมฆทั้งสองนี้ว่า "นูเบคูลาใหญ่" (Nubecula Major) และ "นูเบคูลาเล็ก" (Nubecula Minor) แม้ในแผนที่ดาวฉบับปี ค.ศ. 1756 ของลาซายล์ นักดาราศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เมฆทั้งสองนี้ก็ยังมีชื่อว่า "Le Grand Nuage" กับ "Le Petit Nuage" (ภาษาฝรั่งเศส มีความหมายว่า "เมฆใหญ่" และ "เมฆเล็ก" ตามลำดับ) ป็อนติอุส ปีลาตุส
ชื่อ​ของ​ปอนติอุส​ปีลาต​ปรากฏ​อยู่​กับ​ชื่อ​ทิเบริอุส​ใน​บันทึก​ที่​เขียน​โดย​นัก​ประวัติศาสตร์​ชาว​โรมัน​ชื่อ​ทาซิทุส​ไม่​นาน​หลัง​จาก​คัมภีร์​ไบเบิล​เขียน​เสร็จ. เมื่อ​พูด​ถึง​คำ​ว่า “คริสเตียน” ทาซิทุส​เขียน​ว่า “คริสทุส ผู้​เป็น​ที่​มา​ของ​ชื่อ​คริสเตียน​นี้ ได้​รับ​โทษ​ประหาร​ชีวิต​ใน​ระหว่าง​รัชกาล​ของ​ทิเบริอุส โดย​น้ำ​มือ​ของ​ปอนติอุสปีลาตุส เจ้าเมือง​คน​หนึ่ง​ของ​เรา.”  พระเจ้าธีบอ
พระเจ้าธีบอ หรือ พระเจ้าสีป่อ (သီပော္‌မင္‌း; pronounced[θìbɔ́ mɪ́ɴ] ตี่บอมิง) เป็นพระมหากษัตริย์พม่าพระองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์อลองพญา ถูกบังคับให้สละราชสมบัติและเนรเทศไปอยู่ที่เมืองรัตนคีรีในบริติชราช หลังสิ้นสงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่สาม และสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2459[1] เนบิวลาปู
ณ ใจกลางเนบิวลาปูเป็นที่อยู่ของพัลซาร์ปู ดาวนิวตรอนขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 28-30 กิโลเมตร[5] ซึ่งปลดปล่อยรังสีตั้งแต่รังสีแกมมาไปจนถึงคลื่นวิทยุด้วยอัตราการหมุน 30.2 รอบต่อวินาที เนบิวลาปูเป็นวัตถุทางดาราศาสตร์วัตถุแรกที่สามารถระบุได้จากการระเบิดซูเปอร์โนวาในประวัติศาสตร์ แนโบโพแลสซาร์
หลังยึดเมืองอาชูร์ได้ พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์และพระเจ้าไซอาซาเรสได้ร่วมกันตีเมืองนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนในที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสต์ศักราช พระองค์ก็ทรงยึดเมืองหลวงได้สำเร็จ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 (Ashur-uballit II) ผู้นำของอัสซีเรียได้ถอนทัพไปที่เมืองฮาร์รัน (Harran) ทางตอนเหนือของซีเรีย ต่อมาในปีที่ 610 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ได้เข้ายึดเมืองนี้ อาชูร์-อูบัลลิตที่ 2 และกองทัพพันธมิตรจากฟาโรห์เนโคที่ 2 (Necho II) ได้ยกทัพกลับมาที่ฮาร์รันอีกครั้ง แต่ไม่สามารถตีเมืองนี้ได้ สมเด็จพระราชปิตุลาบรมพงศาภิมุข เจ้าฟ้าภาณุรังษีสว่างวงศ์ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระยาภาณุพันธุวงศ์วรเดช ชาววังมักเอ่ยพระนามอย่างลำลองว่า "สมเด็จพระราชปิตุลาฯ" ส่วนชาวบ้านมักออกพระนามว่า "สมเด็จวังบูรพา" เพราะทรงมีวังชื่อว่า "วังบูรพาภิรมย์" ซึ่งก็คือตำแหน่งที่เป็นย่านวังบูรพาในปัจจุบัน ตามพระประวัตินั้น ทรงเป็นจอมพลในรัชกาลที่ 7 ที่ทหารรักมาก เล่ากันมาว่าพวกทหารมักจะแบกพระองค์ท่านขึ้นบนบ่าแห่แหนในวาระที่มีการฉลองต่าง ๆ เช่น ฉลองคล้ายวันประสูติ เป็นต้น เนบิวลาปู
ถึงแม้ว่าเนบิวลาปูจะเป็นที่สนใจของบรรดานักดาราศาสตร์อย่างมาก แต่ระยะห่างจากโลกของมันยังคงเป็นปริศนาเนื่องจากวิธีการที่ใช้ในการประมาณระยะห่างยังไม่ชัดเจน จนถึงปี พ.ศ. 2551 จึงได้ข้อสรุปที่เห็นตรงกันว่ามันอยู่ห่างจากโลก 2.0 ± 0.5 กิโลพาร์เซก (6.5 ± 1.6 ปีแสง) เนบิวลาปูกำลังขยายตัวออกไปด้วยอัตราเร็ว 1,500 กิโลเมตรต่อวินาที[13] ภาพถ่ายเมื่อหลายปีก่อนแสดงให้เห็นถึงการขยายตัวอย่างช้า ๆ ของเนบิวลา[14] และเมื่อเปรียบเทียบการขยายตัวเชิงมุมกับสเปกโทรสโคปีซึ่งวัดจากอัตราเร็วในการขยายตัวของมัน ทำให้สามารถประมาณระยะห่างจากโลกของเนบิวลาปูได้ ในปี พ.ศ. 2516 การวิเคราะห์จากหลายวิธีที่แตกต่างกันซึ่งใช้เพื่อคำนวณระยะห่างไปยังเนบิวลาได้ข้อสรุปว่าอยู่ที่ราว 6,300 ปีแสง[3] ขนาดของเนบิวลาด้านที่ยาวที่สุดซึ่งมองเห็นได้ วัดได้ราว 13 ± 3 ปีแสง พระราชวังโนร์บูกลิงกา
พระราชวังโนร์บูกลิงกา (; ไวลีย์: "Nor-bu-gling-ka"; ; หมายถึง "สวนแห่งสมบัติ") หรือ พระราชวังฤดูร้อนโนร์บูลิงกา เป็นพระราชวังล้อมรอบไปด้วยอุทยานขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ในลาซา เขตปกครองตนเองทิเบต เป็นสิ่งก่อสร้างหนึ่งในกลุ่มโบราณสถานพระราชวังโปตาลา ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 2001 (พ.ศ. 2544) พระราชวังโนร์บูกลิงกาสร้างขึ้นในช่วงปี ค.ศ. 1755 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1783 โดยผู้ตรวจราชการที่ราชสำนักชิงส่งมาประจำทิเบต สร้างถวายองค์ทะไลลามะ เคลซัง เกียตโซ (Kelzang Gyatso) ทะไลลามะองค์ที่ 7 พระราชวังแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างจากพระราชวังโปตาลาไปทางทิศตะวันตกประมาณ 2 กิโลเมตร มีอาณาบริเวณกว้างขวางถึง 3.6 ตารางกิโลเมตร ซึ่งเป็นพื้นที่สวนป่าอันร่มรื่นถึง 3.4 ตารางกิโลเมตร จนได้รับการเรียกขานว่าเป็นแหล่งออกซิเจนแห่งที่ราบสูง ในขณะพื้นที่ส่วนที่เหลือเป็นกลุ่มอาคารพระราชวัง ซึ่งมีอาคารรวม 374 ห้อง เนตติวิภาวินี
เนตติวิภาวินี เป็นผลงานของพระสัทธรรมปาละเถระ ซึ่งเป็นพระอาจารย์ของพระมหาธรรมราชาของพม่า โดยพระเถระได้รับการอาราธนาจากอำมาตย์ผู้มีชื่อว่า อนัตสุติ ให้รจนาคัมภีร์ขึ้น อย่างไรก็ตาม นามของพระเถระผู้รจนา มีการระบุต่างๆ กันออกไปตามที่ปรากฏในฉบับต่างๆ อาทิ พระสมันตะ บ้าง หรือ พระสัมพันธะปาล บ้าง  เนบิวลาปู
การปลดปล่อยพลังงานสูงได้ทำให้เกิดย่านความเปลี่ยนแปลงสูงอย่างผิดปกติที่ใจกลางของเนบิวลาปู ในขณะที่วัตถุทางดาราศาสตร์ส่วนใหญ่วิวัฒนาการตัวเองอย่างช้า ๆ จนต้องใช้เวลาหลายปีในการสังเกตหาความแตกต่าง แต่ส่วนในของเนบิวลาปูแสดงความเปลี่ยนแปลงจนสังเกตเห็นได้ในเวลาไม่กี่วัน[28] ลักษณะความเปลี่ยนแปลงที่มากที่สุดในส่วนในของเนบิวลาปู คือ จุดที่ลมเส้นศูนย์สูตรของพัลซาร์ปะทะกับส่วนกั้นเนบิวลา ซึ่งทำให้เกิดคลื่นชะงัก รูปร่างและตำแหน่งของปรากฏการณ์ดังกล่าวเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว เพราะลมเส้นศูนย์สูตรปรากฏขึ้นมาเป็นวงๆ จำนวนมากที่ทั้งสูงชั้นและสว่าง แล้วจึงจางหายไปเมื่อมันเคลื่อนออกจากพัลซาร์ไปยังส่วนหลักของเนบิวลา หม่อมหลวงบุปผา นิมมานเหมินท์
หม่อมหลวงบุปผาเป็นธิดาลำดับที่ 31 ของเจ้าพระยาเทเวศร์วงศ์วิวัฒน์ (หม่อมราชวงศ์หลาน กุญชร) และหม่อมมาลัย เกิดเมื่อวันศุกร์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 ที่วังบ้านหม้อ เป็นพี่สาวร่วมบิดากับหม่อมหลวงบุญเหลือ เทพยสุวรรณ นักเขียนชาวไทยที่มีนามปากกาว่า "บุญเหลือ" เวลาต่อมามารดากับบิดาแยกทางกันเมื่อเธออายุ 4 ขวบ หม่อมเจ้าหญิงชมในกรมหลวงวงศาธิราชสนิทซึ่งมีศักดิ์เป็นอาของเจ้าพระยาเทเวศร์ฯ จึงได้ขอไปเลี้ยงในพระบรมมหาราชวัง ด้วยความที่หม่อมเจ้าหญิงชมเป็นผู้ยึดมั่นศรัทธาในพระพุทธศาสนา ส่งผลให้หม่อมหลวงบุปผาเป็นคนที่ยึดมั่นในพระพุทธศาสนาตั้งแต่เล็กๆ จนอายุ 13 ปี ท่านกลับมาอยู่บ้านและเข้าเรียนที่ โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ จนจบชั้นมัธยมปีที่ 8 ทางภาษาฝรั่งเศส แพดเม่ อมิดาลา
แพดเม่ อมิดาลา แห่งนาบู (ชื่อจริง: แพดเม่ นาเบอร์รี ดำรงตำแหน่งเป็นราชินีอมิดาลาแห่งนาบูตั้งแต่ปีที่ 36 ก่อนยุทธการยาวินถึงปีที่ 26 ก่อนยุทธการยาวิน) เกิดในปีที่ 46 ก่อนยุทธการยาวิน เป็นลูกสาวของรูวีและโจบาล นาเบอร์รี และน้องสาวของโซลา นาเบอร์รี ภายหลังต่อมาได้สมรสกับอัศวินเจได อนาคิน สกายวอล์คเกอร์ กับทั้งเป็นมารดาของลุค สกายวอล์คเกอร์ และเลอา ออร์กานา โซโล นิบิรุ
นิบิรุ ( บ้างก็สะกดว่า "Neberu") เป็นชื่อทางโหราศาสตร์ของดาวพฤหัสบดีในวัฒนธรรมบาบิโลเนีย เป็นคำในภาษาอัคคาเดียน มีความหมายว่า "จุดตัด" หรือ "จุดหักเห" โดยมากใช้กับแม่น้ำ ในการศึกษาดาราศาสตร์ของชาวบาบิโลน คำว่า "นิบิรุ" (สะกดในอักษรคูนิฟอร์มว่า "né-bé-ru" or "ni-bi-rum") ใช้ในความหมายถึงจุดสูงสุดของสุริยะคาบ เช่น จุดครีษมายันกับกลุ่มดาวที่เกี่ยวข้อง บาร์บ้าปาป้า
บาร์บ้าปาป้า (Barbapapa) การ์ตูนฝรั่งเศส และเป็นชื่อของตัวละคร และสปีซีส์ ของตัวละครในหนังสือนิทานเด็ก ที่เขียนโดย แอนเนท ทีสอน (Annette Tison) และ ทาลัส เทย์เลอร์ (Talus Taylor) ในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 โดยเริ่มต้นทำในภาษาฝรั่งเศส ต่อมาได้มีการทำเป็นภาพยนตร์การ์ตูนขนาดความยาว 5 นาที และฉายตามโทรทัศน์ เนบิวลาปู
เนบิวลาปู (บัญชีการตั้งชื่อ M1, NGC 1952 หรือ Taurus A) เป็นซากซูเปอร์โนวาและเนบิวลาลมพัลซาร์ในกลุ่มดาววัว เนบิวลานี้ได้รับการสังเกตโดยจอห์น เบวิส ในปี พ.ศ. 2274 ซึ่งสอดคล้องกับการบันทึกเหตุการณ์ซูเปอร์โนวาสว่างโดยนักดาราศาสตร์ชาวจีนและชาวอาหรับใน พ.ศ. 1597 ที่ระดับรังสีเอกซ์และรังสีแกมมาสูงกว่า 30 กิโลอิเล็กตรอนโวลต์ เนบิวลาปูเป็นแหล่งพลังงานที่เข้มที่สุดบนท้องฟ้ามาอย่างต่อเนื่อง โดยสามารถวัดฟลักซ์ได้ถึงสูงกว่า 1012 อิเล็กตรอนโวลต์ เนบิวลาปูตั้งอยู่ห่างจากโลก 6,500 ปีแสง (2 กิโลพาร์เซก) มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 11 ปีแสง (3.4 พาร์เซก) และขยายตัวในอัตรา 1,500 กิโลเมตรต่อวินาที เนบิวลากระดูกงูเรือ
เนบิวลานี้เป็นเนบิวลาเป็นหนึ่งในเนบิวล่ากระจายแสงที่ใหญ่ที่สุดในท้องฟ้าของเรา แม้ว่ามันจะเป็นบางส่วนสี่เท่าที่มีขนาดใหญ่และแม้กระทั่งสว่างกว่าเนบิวลาที่โด่งดัง คือ เนบิวลานายพราน เนบิวลากระดูกงูเรือ เป็นที่รู้จักกันมากน้อย เนื่องจากตำแหน่งห่างไกลในซีกใต้ ค้นพบโดยนีกอลา หลุยส์ เดอ ลากาย ในปี 1751–52 จากที่แหลมกู๊ดโฮป นีกอลา ปูแซ็ง
ผู้เขียนชีวประวัติสมัยแรกของปูแซ็งคือเพื่อนชื่อโจวันนี ปีเอโตร เบลโลรี ผู้เขียนว่าปูแซ็งเกิดที่เลซ็องเดอลีในนอร์ม็องดีและได้รับการศึกษาเบื้องต้นที่รวมทั้งภาษาละติน งานร่างสมัยแรกเป็นที่สังเกตของก็องแต็ง วาแร็ง จิตรกรท้องถิ่นที่ปูแซ็งได้เป็นลูกศิษย์จนกระทั่งหนีไปปารีสเมื่ออายุ 18 ที่ปารีสปูแซ็งเข้าศึกษากับห้องผลิตงานของแฟร์ดีน็อง แอล จิตรกรเฟลมิช และต่อมากับฌอร์ฌ ลาลม็อง ปูแซ็งพบว่าศิลปะฝรั่งเศสขณะนั้นกำลังอยู่ในระหว่างการเปลี่ยนแปลง ระบบการฝึกงานกับครูบาแบบเก่าเริ่มจะกระทบกระเทือน แต่ระบบการศึกษาจากสถาบันยังไม่ได้รับการก่อตั้งโดยซีมง วูแอ (Simon Vouet) แต่เมื่อพบกับกูร์ตัว (Courtois) นักคณิตศาสตร์ ปูแซ็งก็ตื่นเต้นกับการศึกษางานสะสมภาพพิมพ์ลายแกะของกูร์ตัวที่ทำโดยมาร์คันโตนีโอ ไรมอนดี (Marcantonio Raimondi) ตามแบบมาสเตอร์อิตาลี ปราสาทกิฟุ
ปราสาทกิฟุสร้างขึ้นเป็นครั้งแรกโดย ตระกูลนิไกโด ยูกิมาซะ นิไกโด (Yukimasa Nikaido) ระหว่างปี ค.ศ. 1201 ถึง ค.ศ. 1204 ในช่วงยุคคามากูระ มิตสึซาเกะ อิบานะผู้ครอบครองปราสาทในยุคต่อไปได้นำนามสกุลของตัวเองมาตั้งชื่อปราสาทเป็น"ปราสาทอินาบายามะ" () หลังจากนั้นในยุคมูโรมาจิ (ค.ศ. 1336-1573) ตระกูลไซโตได้เข้ามาครองครอง ปราสาทกิฟุนั้นได้มีการซ่อมแซมหลายครั้งในหลายสมัย ถึงแม้ว่าจะถูกยกย่องให้เป็นปราสาทที่มีความแข็งแกร่งแต่ครั้งหนึ่งเคยถูกยึดได้ด้วยกำลังพล 16 คนเพียงเท่านั้น เนบิวลาวงแหวน
เนบิวลาวงแหวน ( หรือรู้จักกันในชื่ออื่นคือ M57หรือ NGC6720) เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ในกลุ่มดาวพิณ เกิดจากแก๊สและฝุ่นที่ผิวดาวยักษ์แดงแผ่ออกไปสู่มวลสารระหว่างดาว ในขณะที่ดาาวฤกษ์ตรงกลางยุบตัวเป็นดาวแคระขาว ท้าวอุปละ (มุง รามางกูร)
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ ๖) ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประชาชนไทยมีการตั้งนามสกุลเหมือนกับประเทศอื่นๆ โดยให้ตราพระราชบัญญัติขนานนามสกุลเมื่อวันที่ ๒๒ มีนาคม พ.ศ. ๒๔๕๕ มีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ ๑ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๕๖ ภายหลังทายาทบุตรหลานของท้าวอุปละ (มุง) จึงตั้งชื่อสกุลว่า " อุปละ " เขียนเป็นภาษาอังกฤษคือ " Upala " โดยตั้งขึ้นจากราชทินนามบรรดาศักดิ์เดิมของท้าวอุปละ (มุง) ณ ที่ว่าการอำเภอธาตุพนม ตำบลธาตุพนม อำเภอธาตุพนม จังหวัดนครพนม ทายาทบางส่วนเขียนชื่อสกุลเป็น " อุประ " เขียนเป็นภาษาอังกฤษคือ " Upara " โดยเปลี่ยน ล เป็น ร ผู้ใช้สกุลท่านแรกคือ ท้าวคำลื้อ หรือนายลื้อ อุประ ซึ่งมีศักดิ์เป็นหลานของพระพิทักษ์เจดีย์ (ศรี รามางกูร) น้องชายของพระพิทักษ์เจดีย์ (แก่น รามางกูร) ท้าวคำลื้อเป็นหลานปู่ในพระพิทักษ์เจดีย์ (ถง) และเป็นเหลนทวดในท้าวอุปละ (มุง) ท้าวคำลื้อมีภริยานามว่า นางใบ อุประ (สกุลเดิม พรหมอารักษ์) อนึ่ง คำว่า อุปละ แปลว่า ดอกบัว อย่างไรก็ตาม ทายาทบางส่วนเห็นว่าผู้ตั้งสกุลท่านแรกคือบิดาของท้าวคำลื้อ บางส่วนเห็นว่าการตั้งสกุลครั้งแรกใช้คำว่า อุประ ส่วนคำว่า อุปละ อาจเกิดจากการเขียนผิดพลาดก็ได้ เนบิวลานายพราน
เนบิวลานายพราน (; หรือที่รู้จักในชื่อ วัตถุเมสสิเยร์ M42 หรือ NGC 1976) เป็นเนบิวลาแห่งหนึ่งอยู่ทางใต้ของเข็มขัดโอไรออนในกลุ่มดาวนายพราน ถือเป็นหนึ่งในเนบิวลาสว่างที่สุดและสามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เนบิวลานายพรานอยู่ห่างออกไปประมาณ 1,270±76 ปีแสง ถือเป็นย่านกำเนิดดาวฤกษ์มวลมากที่อยู่ใกล้กับโลกมากที่สุด เนบิวลานายพรานมีขนาดกว้างประมาณ 24 ปีแสง บันทึกที่เก่าแก่ที่สุดที่อ้างถึงเนบิวลาแห่งนี้เรียกมันว่า เนบิวลาใหญ่ ในกลุ่มดาวนายพราน หรือ เนบิวลานายพรานใหญ่ อย่างไรก็ดียังมีบันทึกทางดาราศาสตร์ที่เก่าแก่กว่าเรียกมันว่า เอนสิส (; หมายถึง "ดาบ") อันเป็นชื่อเดียวกันกับดาวเอตาโอไรออนิส ซึ่งเมื่อมองจากโลกจะเห็นอยู่ใกล้กันกับเนบิวลา เนบิวลาปู
การประมาณค่ามวลทั้งหมดของเนบิวลามีความสำคัญต่อการประมาณมวลของดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวา ปริมาณสสารที่พบในเส้นใยของเนบิวลาปู (มวลของสสารกระจายไอออนและก๊าซที่เป็นกลางทางประจุ ซึ่งส่วนใหญ่เป็นฮีเลียม[17]) ประมาณกันว่าอยู่ที่ 4.6 ± 1.8 M☉[18] นุริคาเบะ
นุริคาเบะ () เป็นเกมปริศนา (Puzzle) แบบ Binary Puzzle (เกมปริศนาที่ใช้วิธีการใช้สีขาวและดำถมลงบนตารางขนาดต่างๆ เช่น 3x3, 5x5) โดยรูปแบบของปริศนาจะเริ่มโดยมีชุดตัวเลขจำนวนหนึ่งบนตารางขนาดต่างๆ ชื่อของเกม มาจากนิทานพื้นบ้านญี่ปุ่น หมายถึง กำแพงที่มองไม่เห็นที่ปิดกั้นไม่ให้คนเดินผ่านไปมา หรือก็คือสีขาวแทนกำแพง สีดำแทนทางเดินนั่นเองเผยแพร่ครั้งแรกในเดือน มีนาคม ค.ศ. 1991 ออกแบบโดยชาวญี่ปุ่นนามแฝงว่า เลนิน ในหนังสือเกมปริศนาญี่ปุ่น (Nikoli Tsushin) ฉบับที่ 33 และถูกตีพิมพ์ต่อเนื่องตั้งแต่ฉบับที่ 38 เป็นต้นมา เนบิวลาปู
ทฤษฎีที่โดดเด่นในการบรรยายมวลที่หายไปของเนบิวลาปูนั้นมีว่า มวลสัดส่วนมากของดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวานั้นถูกพัดพาไปก่อนเกิดซูเปอร์โนวาโดยลมดาวฤกษ์ความเร็วสูง อย่างไรก็ตาม เหตุการณ์ดังกล่าวควรจะก่อให้เกิดเปลือกหุ้มรอบเนบิวลาปู ถึงแม้ว่าจะมีความพยายามสังเกตเปลือกหุ้มเนบิวลาปูในความยาวคลื่นที่แตกต่างกันแล้ว แต่ก็ยังหาไม่พบ[31] จอห์น เบวิส
จอห์น เบวิส (31 ตุลาคม ค.ศ. 1693 หรือ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1695 โอลด์ซารัม วิลท์เชอร์ — 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1771) เป็นแพทย์และนักดาราศาสตร์ชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะที่เป็นผู้ค้นพบเนบิวลาปูในปี ค.ศ. 1731 เบวิสยังได้สังเกตการบังดาวพุธของดาวศุกร์เมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1737 ตลอดจนถึงสังเกตและค้นพบกฎการทำนายการเกิดสุริยุปราคาของดวงจันทร์ของดาวพฤหัสบดี อักษรลิมบู
อักษรลิมบู หรือ กิรัต หรือ ศรีชนคะ อาจเป็นต้นแบบของอักษรเลปชาโดยผ่านทางอักษรทิเบตอีกต่อหนึ่ง กษัตริย์ศรีชนคะประดิษฐ์อักษรกิรัต-ศรีชนคะ เมื่อราวพ.ศ. 1500 อักษรนี้หายไปเป็นเวลานานจนได้รับการฟื้นฟูโดยเท-องสิ ศรีชนคะ ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นการกลับชาติมาเกิดใหม่ของกษัตริย์ศรีชนคะ เมื่อราว พ.ศ. 2200 ต่อมา พ.ศ. 2468 อิมัน สิงห์ เช็มโจง นักวิชาการเกี่ยวกับลิมบูตั้งชื่ออักษรนี้หลังจากศรีชนคะตายไป ถนนนิตโย
ถนนนิตโยเดิมมีชื่อเรียกว่า "ทางหลวงแผ่นดินสายอุดรธานี-ธาตุนาเวง-นครพนม" ได้รับการตั้งชื่อดังกล่าวเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายโสภณ นิตตะโย อดีตนายช่างกำกับแขวงการทางชุมแพ เนบิวลาดัมบ์เบลล์
เนบิวลาดัมบ์เบลล์ (ที่รู้จักกันดี คือ เนบิวลาแกนแอปเปิล ,เมซีเย 27 ,เอ็ม27 หรือ เอ็นจีซี 6853) เป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ ในกลุ่มดาวหมาจิ้งจอก ตั้งอยู่ประมาณ 1,360 ปีแสง ซินชาร์อิชคุน
พระเจ้าซินชาร์อิชคุนนำทัพไปที่บาบิโลน แต่กลับพบว่ามีการกบฏเกิดขึ้นภายในเมืองหลวงและทหารไปเข้ากับกลุ่มกบฏ แม้พระองค์จะปราบกบฏได้สำเร็จ แต่ก็ต้องเสียเมืองนิปปูร์ไป ในปีที่ 616 พระเจ้าแนโบโพแลสซาร์ทรงร่วมเป็นพันธมิตรกับพระเจ้าไซอาซาเรส กษัตริย์แห่งชาวมีเดีย ต่อมากลุ่มชนหลายกลุ่มได้เข้าร่วมกับพันธมิตรนี้แล้วบุกโจมตีนิเนเวห์ เมืองหลวงของจักรวรรดิอัสซีเรีย จนที่สุดในปีที่ 612 ก่อนคริสตศักราช นิเนเวห์ก็เสียเมือง ชะตากรรมสุดท้ายของพระเจ้าซินชาร์อิชคุนไม่เป็นทราบแน่ชัด แต่มีความเป็นไปได้ที่พระองค์อาจจะสวรรคตในการรบครั้งนี้ วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโร
วัตถุชนิดนี้ถูกสังเกตพบครั้งแรกในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดย เชอร์เบอร์น เวสลีย์ เบิร์นแฮม แต่ยังไม่เป็นที่เข้าใจว่าเป็นเนบิวลาอีกชนิดหนึ่ง จนกระทั่งถึงปลายคริสต์ทศวรรษ 1940 นักดาราศาสตร์คนแรกที่ศึกษาวัตถุชนิดนี้อย่างละเอียดคือ จอร์จ เฮอร์บิก กับ กีเยร์โม ฮาโร ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดชื่อวัตถุชนิดนี้ เฮอร์บิกกับฮาโรต่างฝ่ายต่างทำงานแยกกันในการศึกษาการก่อตัวของดาวฤกษ์ เมื่อตอนที่พวกเขาวิเคราะห์วัตถุเฮอร์บิก-ฮาโร และต่อมาจึงตระหนักว่ามันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นจากกระบวนการการก่อตัวของดาวฤกษ์นั่นเอง ฟาโรห์เนบิไรรอที่สอง
เนบิไรรอที่ 2 (หรือเรียกอย่างอื่นว่า เนบิไรอาอูที่ 2, เนบิไรเอราเวทที่ 2) เป็นฟาโรห์ของราชวงศ์ที่สิบหกแห่งอียิปต์โบราณ ที่ปกครองที่เมืองธีบส์ในช่วงระยะเวลาช่วงต่อที่สอง และสันนิษฐานว่าพระองค์อาจจะเป็นพระราชโอรสของฟาโรห์เนบิไรรอที่ 1 หลังจากการสิ้นพระชนม์มีการสืบทอดบัลลังก์โดยฟาโรห์ที่มีชื่อว่า เซเมนเร ซึ่งเป็นฟาโรห์ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก เนบิวลาปู
ดาวฤกษ์ที่ระเบิดเป็นซูเปอร์โนวานั้นจะเรียกว่า ดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวา (progenitor star) มีดาวฤกษ์สองประเภทที่สามารถระเบิดออกเป็นซูเปอร์โนวาได้ ได้แก่ ดาวแคระขาวและดาวมวลมาก ในซูเปอร์โนวาประเภท Ia แก๊สที่ตกลงสู่ดาวแคระขาวจะทำให้มวลของมันเพิ่มขึ้นจนใกล้ระดับวิกฤตที่เรียกว่า ขีดจำกัดจันทรเศขร ส่งผลให้เกิดการระเบิด ส่วนในซูเปอร์โนวาประเภท Ib และ Ic และซูเปอร์โนวาประเภท II ดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวาจะเป็นดาวมวลมากที่หมดสิ้นเชื้อเพลิงที่จะสร้างพลังงานให้กับปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิวชั่นภายในดาว และจึงยุบตัวลง โดยมีอุณหภูมิสูงมากในขณะที่เกิดการระเบิด การมีอยู่ของพัลซาร์ในเนบิวลาปูหมายความว่า ในอดีต ดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวาจะต้องก่อให้เกิดซูเปอร์โนวาที่ยุบตัวในแกนกลาง ในขณะที่ซูเปอร์โนวาประเภท Ia ไม่ก่อให้เกิดพัลซาร์ ซินเดอเรลล่า
โครงเรื่องของซินเดอเรลล่าน่าจะมีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยคลาสสิก นักประวัติศาสตร์กรีกชื่อ สตราโบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือ จีโอกราฟิกา เล่ม 17 ตั้งแต่ราวหนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล ถึงเรื่องราวของเด็กสาวลูกครึ่งกรีก-อียิปต์ผู้หนึ่งชื่อ โรโดพิส (Rhodopis) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเนื้อเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดของซินเดอเรลล่า[4] โรโดพิส (ชื่อมีความหมายว่า "แก้มกุหลาบ") ต้องอยู่ซักเสื้อผ้ามากมายขณะที่เหล่าเพื่อนหญิงรับใช้พากันไปเที่ยวงานเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าชายซึ่งฟาโรห์อามาซิสทรงจัดขึ้น นกอินทรีย์นำรองเท้าของเธอที่ประดับกุหลาบไปทิ้งไว้ที่เบื้องบาทของฟาโรห์ในนครเมมฟิส พระองค์ตรัสให้สตรีในราชอาณาจักรทดลองสวมรองเท้านี้ทุกคนเพื่อหาผู้สวมได้พอเหมาะ โรโดพิสสวมได้พอดี ฟาโรห์ตกหลุมรักเธอและได้อภิเษกสมรสกับเธอ ต่อมาเนื้อเรื่องนี้ปรากฏอีกครั้งในงานเขียนของเคลาดิอุส ไอเลียนุส (Claudius Aelianus)[5] แสดงให้เห็นว่าโครงเรื่องซินเดอเรลล่าเป็นที่นิยมมาตลอดยุคคลาสสิก บางทีจุดกำเนิดของตัวละครอาจสืบย้อนไปได้ถึงช่วง 600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีสตรีในราชสำนักเธรซคนหนึ่งใช้ชื่อเดียวกันนี้ และเป็นผู้รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีกับ อีสป นักเล่านิทานยุคโบราณ[6] อูรักลาโว้ย
ทว่า David Hogan และผู้วิจัยคนอื่น ๆ ไม่ได้เข้าใจว่า อันที่จริงเรื่องเล่าของชาวเลคนนั้นเป็นเรื่องเล่าจากคัมภีร์อัลกุรอาน และคัมภีร์ไบเบิล คำว่า นะบี เป็นคำในภาษาอาหรับแปลว่า ศาสดาพยากรณ์ ส่วน โน๊ะ ก็คือ นูฮฺ หรือ โนอาห์ ซึ่งถือว่าเป็นบรรพบุรุษของมนุษย์ทุกเผ่าพันธุ์ เมื่อพระเจ้าบันดาลให้เกิดอุทกภัยครั้งยิ่งใหญ่ นะบีนูฮฺ ก็พาบรรดาศรัทธาชนลงเรือหนีน้ำที่ท่วมโลก ในที่สุดเรือนั้นก็จอดบนเขา อัลญูดี ส่วนผู้เฒ่าที่เล่าเรื่อง หรือชาวเลอูรังลาโว้ย คิดว่าเป็น ฆูนุงฌึรัย (แปลว่า ภูผาต้นไทร)