บริษัส นิสสัน ก่อตั้งขึ้นเมื่อไหร่?
นิสสัน
มาสุจิโร ฮาชิโมะโตะ ได้ตั้งบริษัทผลิตรถยนต์ไคชินชา ซึ่งแปลว่าบริษัทผลิตรถยนต์ที่ดี เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 ที่ตำบลอะซะบุในโตเกียว เป็นบริษัทผลิตรถยนต์บริษัทแรกของญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 บริษัทไคชินชาได้ผลิตรถยนต์รุ่นแรกชื่อว่า "ดัต" (DAT)[3][1][2]
นิสสัน จีที-อาร์
นิสสัน จีที-อาร์ (อังกฤษ:Nissan GT-R)[2] หรือชื่อในทางเทคนิค R35 เป็นรถยนต์นั่งสมรรถนะสูง เครื่องยนต์ลำหน้า ขับเคลื่อน 4 ล้อ (AWD) 2 ประตู 2+2 ที่นั่ง ผลิตโดยบริษัทนิสสันจากประเทศญี่ปุ่น จีที-อาร์ เปิดตัวครั้งแรกในวันที่ 6 ธันวาคม ปี ค.ศ. 2007 ที่ประเทศญี่ปุ่น และที่สหรัฐอเมริกา ในวันที่ 1 กรกฎาคม ปี ค.ศ. 2008 ส่วนประเทศอื่นๆ ในเดือน มีนาคม ปี ค.ศ. 2009 ได้รับการออกแบบโดย ชิโร นากามูระ (Shiro Nakamura) นิสสัน เอ็กซ์เทรล
นิสสัน เอ็กซ์เทรล () เป็นรถยนต์เอนกประสงค์สมรรถนะสูงขนาดเล็ก (Compact SUV) แบบ Crossover SUV ผลิตโดยนิสสัน โดยเริ่มผลิตและเปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2544 ในช่วงที่รถยนต์ประเภท SUV กำลังโด่งดัง ถือได้ว่าเป็นรถอีกรุ่นหนึ่งของนิสสันที่มาถูกที่ ถูกเวลาและช่วยฟื้นฟูรายได้ให้กับนิสสันช่วงที่กำลังฟื้นฟูกิจการในช่วงวิกฤติเศรษฐกิจเป็นอย่างมาก จนถึงทุกวันนี้ เอ็กซ์เทรลได้กลายเป็นรถยนต์รุ่นหลักสำหรับตลาดโลกของ Nissan ไปแล้ว มีการส่งเข้าไปทำตลาดใน 167 ประเทศทั่วโลกรวมถึงประเทศไทย มียอดขายมาแล้วมากกว่า 800,000 คัน และครองตำแหน่งรถ SUV ที่ขายดีของญี่ปุ่นมาแล้ว 8 ปีซ้อนตั้งแต่รุ่นแรกด้วย บริดจ์ทาวน์
ในอดีตเป็นเมืองหลวงหนึ่งในสามเมืองของสหพันธรัฐอินเดียตะวันตก สถานที่ตั้งของเมืองก่อตั้งขึ้นโดยผู้ตั้งรกรากชาวอังกฤษในปี ค.ศ. 1628 โดยการนำของเซอร์ วิลเลียม คอร์ตเทน ที่เซนต์เจมส์ทาวน์ ปัจจุบันเป็นเมืองจุดหมายปลายทางที่สำคัญในแคริบเบียน มีความสำคัญด้านเศรษฐกิจ สนเทศศาสตร์ การชุมนุม และท่าเรือสำราญ ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2011 ย่านเมืองเก่าและแกร์ริสัน ได้รับเลือกเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก สโมสรฟุตบอลแอร์ฟอร์ซ โรบินสัน
สโมสรแอร์ฟอร์ซ โรบินสันก่อตั้งขึ้นเมื่อปี 2533 ในนาม สมาคมสโมสรกีฬาเซ็นทรัล โดยมี สุทธิเกียรติ จิราธิวัฒน์ โดยส่งสโมสรเข้าร่วมการแข่งขันของ สมาคมฟุตบอลแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ โดยส่งเข้าร่วมการแข่งขัน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ง. ปี 2534 และเคยลงเล่นใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ก. ปี 2538 แต่ผลงานไม่ดีจึงตกชั้นไปเล่นใน ฟุตบอลถ้วยพระราชทาน ข. จนกระทั่งปี 2541 สโมสรได้ตำแหน่งรองชนะเลิศ ได้สิทธิ์เพลย์ออฟ เลื่อนชั้น/ตกชั้น กับ สโมสรอันดับรองสุดท้ายของ ไทยดิวิชั่น 1 2541 อย่าง สโมสรระยอง-ราชพฤกษ์ และสโมสรสามารถเอาชนะได้ถึง 6 ประตูต่อ 0 ได้เล่นในไทยดิวิชั่น 1 จนถึงปี 2550 บิวอิคก์
ยุคทองในการแข่งรถของบิวอิคก์เป็นช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1980 เจเนรัลมอเตอร์ได้ส่งรถบิวอิคก์ รีกัล โดยเฉพาะอย่างยิ่งรุ่นแกรนด์ เนชันแนลเข้าร่วมแข่งแนสคาร์ วินสตัน คัพ ซีรีส์ เคียงคู่กับรถโอลด์สโมบิล คัทลัส บิวอิคก์ก็ยังเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงของการแข่งขันคาร์ท อินดีคาร์ ซีรีส์ และไอเอ็มเอสเอ จีที ซีรีส์ (โดยเฉพาะในระดับไอเอ็มเอสเอ จีทีพี คลาส) มาหลายปี ในคริสต์ทศวรรษ 1990 จีเอ็มได้นำโอลด์สโมบิลมาแทนบิวอิคก์ จึงกลายเป็นจุดจบของการเข้าร่วมแข่งรถของบิวอิคก์ จนเมื่อจีเอ็มยุติยี่ห้อโอลด์สโมบิลในปี ค.ศ. 2004 จีเอ็มจึงนำพอนทิแอคมาแทนจนปี ค.ศ. 2009 พอนทิแอคถูกปิดตัวลง จีเอ็มจึงนำเชฟโรเลตมาแทนที่พอนทิแอค นิสสัน เซดริค
นิสสัน เซดริค (Nissan Cedric) เป็นรถยนต์รุ่นหนึ่ง ผลิตโดยค่ายรถยนต์ นิสสัน มอเตอร์ ในระหว่าง พ.ศ. 2503-2547 ก่อนจะถูกแทนที่โดย นิสสัน ฟูกา พานาโซนิค
พานาโซนิค คอร์ปอเรชั่น () เป็นบริษัทผู้ผลิตสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดของญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า มัตสึชิตะ อีเล็กทริก อินดัสเตรียล () ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1918 โดยนายโคะโนะซุเกะ มัตสึชิตะ มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองคะโดมะ จังหวัดโอซะกะ เป็นเจ้าของผลิตภัณฑ์ เนชั่นแนล, พานาโซนิค, เทคนิคส์ และเป็นบริษัทแม่ของซันโย ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับโดยนิตยสารฟอร์บส ติดอันดับบริษัทขนาดใหญ่อันดับที่ 89 ของโลก  นิสสัน มาร์ช
ใน พ.ศ. 2521 นิสสันจึงได้จัดตั้งทีมงานพัฒนารถรุ่นดังกล่าว โดยตั้งชื่อโครงการนี้ว่า The KX Plan ซึ่งหลังจากทำการพัฒนาได้ 3 ปี ใน พ.ศ. 2524 นิสสันก็เปิดตัวรถต้นแบบรุ่นใหม่ก่อนการจำหน่ายจริง 1 ปี ใช้ชื่อต้นแบบว่า KX-018 แต่ยังขาดชื่อที่เหมาะสมในการจำหน่ายจริง นิสสันจึงได้จัดรายการประกวดตั้งชื่อรถรุ่นใหม่ขึ้น ซึ่งก็มีผลตอบรับดีมาก ภายในระยะเวลาประมาณ 2 เดือนครึ่ง มีผู้ส่งชื่อร่วมประกวดสูงถึง 5.65 ล้านคน แต่ทว่า เมื่อประกาศผลโหวตออกไป ชื่อที่ได้รับการโหวตสูงสุดเป็นอันดับแรกๆ ได้แก่ ซิมเบียน
ปัจจุบันมีบริษัทที่ถือหุ้นส่วนอยู่ได้แก่ อีริกสัน (15.6%) โนเกีย (47.9%) พานาโซนิก (10.5%) ซัมซุง (4.5%) ซิเมนส์ (8.4%) และ โซนี อีริกสัน (13.1%) โดยมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ประเทศอังกฤษ ซิมเบียนเริ่มใช้งานเมื่อในเดือนมิถุนายน ปีพ.ศ. 2541 ปัจจุบันSymbian OS 6.0 หรือที่เรียกว่า ER6 (EPOC Release 6, ออกวางจำหน่ายก่อนหน้านี้ 5) ได้เปิดตัวใน 2001. เอ็นบีเอ็น เทเลวิชั่น
เจ้าของดั้งเดิมของ เอ็นบีเอ็น, เดอะ นิวคาสเซิล บรอดแคสติ่ง แอนด์ เทเลวิชั่น คอร์ปเปอร์เรชั่น (เอ็นบีทีซี) ถูกก่อตั้งในเดือนพฤษภาคมปี 1958 เพื่อเริ่มต้นการเตรียมการสำหรับการจัดสรรใบอนุญาตโทรทัศน์ที่จะเกิดขึ้น. ผู้ถือหุ้นหลักใน เอ็นบีทีซี คือ บริษัท ยูไนเต็ด บรอดแคสติ่ง (เป็นเจ้าของโดย ครอบครัวเล็ม, เจ้าของสถานีวิทยุ 2เคโอ), บริษัท แอร์เซล บรอดแคสติ่ง (เจ้าของสถานีวิทยุท้องถิ่น 2เอชดี), และ เดอะ นิวคาสเซิล มอร์นิ่ง เฮอร์ราด แอนด์ ไมเนอร์ แอดโวเคด (ที่ถูกซื้อโดย จอห์นเวลล์ แอนด์ ซัน จำกัด). ให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของ คณะกรรมการควบคุมบีบีซีของออสเตรเลีย , อย่างน้อย 50% ของ บริษัท จะต้องเป็นเจ้าของท้องถิ่น. 750,000 หุ้นที่ได้รับการทำใช้ได้โดย เดอะ เอ็นบีทีซี (10 เพนนีเทียบเท่ากับ 1 ดอลล่าร์ออสเตรเลลีย). ประมาณ 2,000 คนซื้อหุ้น.[6] โรเบิร์ต นอยซ์
โรเบิร์ต นอร์ตัน นอยซ์ (), 12 ธันวาคม ค.ศ. 1927 - 3 มิถุนายน ค.ศ. 1990) เจ้าของฉายา "นายกเทศมนตรีแห่งซิลิกอนวัลเลย์" เป็นผู้ร่วมก่อตั้งบริษัทแฟร์ไชลด์เซมิคอนดักเตอร์ใน ค.ศ. 1957 และบริษัทอินเทลใน ค.ศ. 1968 เขาได้ชื่อว่าเป็นผู้ประดิษฐ์แผงวงจรรวมหรือไมโครชิปร่วมกับแจ็ก คิลบี ซึ่งนำไปสู่การปฏิวัติคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคล และเป็นที่มาของชื่อซิลิกอนวัลเลย์ นอยซ์ยังเป็นที่ปรึกษาและเปรียบเสมือนบิดาของผู้ประกอบการทั้งรุ่น นิสสัน โน้ต
นิสสัน โน้ต () เป็นรถยนต์อเนกประสงค์ขนาดเล็กมาก () ผลิตและจำหน่ายโดยบริษัทรถยนต์นิสสัน ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547 และเปิดตัวในประเทศไทยเมื่อต้นปี พ.ศ. 2560 ยาส 39
ในปี พ.ศ. 2538 ซ้าบและบริติช แอโรสเปซ (ปัจจุบันคือบีเออี ซิสเทมส์) ได้ตั้งบริษัทร่วมขึ้นมาเพื่อทำการสร้างและสนับสนุนกริพเพนระหว่างประเทศ ข้อตกลงมีเพื่อใช้ข้อได้เปรียบเรื่องประสบการณ์การตลาดทั่วโลกของบริติช แอโรสเปซ บริติช แอโรสเปซเองก็มองว่ากริพเพนเป็นผลผลิตที่จะเติมเต็มเครื่องบินของตน เป็นการเติมช่องว่างระหว่างฮอว์ก ทอร์นาโด และยูโรไฟท์เตอร์ ไทฟูน การร่วมมือกันครั้งนี้ขยายออกในปีพ.ศ. 2544 โดยมีการก่อตั้งกริพเพน อินเตอร์เนชั่นแนล ("Gripen International") ขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์เดิม ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2547 ซ้าบและบีเออี ซิสเทมส์ได้ตกลงว่าตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2548 ซ้าบจะเป็นผู้รับผิดชอบการตลาดของกริพเพนทั้งหมด เพื่อเพิ่มยอดขายส่งออก โตโยต้า
โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ได้รับการก่อตั้งโดย คิอิชิโร โทะโยะดะ ใน พ.ศ. 2480 เป็นการแตกบริษัทออกมาจาก โตโยต้า อินดรัสทรีส์ ซึ่งเป็นบริษัทที่ก่อตั้งโดยบิดาของเขา ซะกิชิ โทะโยะดะ ซึ่งสามปีก่อนหน้าในปี 2477 ในช่วงที่ยังเป็นแผนกหนึ่งในโตโยต้า อินดรัสทรีส์ โตโยต้าก็ได้ผลิตสินค้าอย่างแรกเป็นของตนเองคือ "เครื่องยนต์ Type A" และในปี 2479 ก็ได้ทำการผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกคือ Toyota AA ในปัจจุบัน โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน ผลิตรถยนต์ภายใต้ 5 เครื่องหมายการค้า อันประกอบด้วย Toyota, Hino, Lexus, Ranz และ Scion และยังถือหุ้น 51.2% ในไดฮัทสุ, ถือหุ้น 16.66% ในฟุจิเฮวี่อินดรัสทรีส์, ถือหุ้น 5.9%ในอีซูซุ และ ถือหุ้น 0.27% ในเทสลา นอกจากนี้ยังดำเนินกิจการร่วมค้าผลิตรถยนต์กับอีกสองบริษัทในจีน (GAC Toyota และ Sichuan FAW Toyota Motor), กับหนึ่งบริษัทในอินเดีย (Toyota Kirloskar), กับหนึ่งบริษัทในสาธารณรัฐเช็ค (TPCA) และบริษัทผลิตชิ้นส่วนและอะไหล่อื่นๆอีกมากมาย โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน เป็นส่วนหนึ่งของโตโยต้ากรุ๊ป หนึ่งในเครือบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลก สำหรับในประเทศไทย "โตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชัน (ประเทศญี่ปุ่น)" เป็นผู้ถือหุ้น 86.43% ในบริษัท "โตโยต้า มอเตอร์ ประเทศไทย" นิสสัน ลีฟ
 นิสสัน ลีฟมีวางจำหน่ายแล้วสำหรับลูกค้ารายย่อยในกว่า 60 ประเทศ นับตั้งแต่เปิดตัวในปี พ.ศ. 2553 ได้มียอดขายกว่า 300,000 คันทั่วโลกจนถึงช่วงต้นเดือนมกราคมปี 2561 ทำให้ลีฟเป็นรถยนต์ไฟฟ้าที่ขายดีที่สุดในโลกตลอดกาล ณ เดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2559 สหรัฐอเมริกามียอดขายสูงสุด 103,597 หน่วย ตาตมมาด้วยประเทศญี่ปุ่น 72,494หน่วย และยุโรป 67,829 หน่วย ตลาดยุโรปนำโดยประเทศนอร์เวย์มีลีฟที่จดทะเบียนใหม่ 19,407 จนถึงเดือนธันวาคม 2559 สหราชอาณาจักรครองอันดับที่สองด้วยยอดขาย 15,000 หน่วยภายในกลางเดือนกันยายนปี 2559 นิสสัน จีที-อาร์
ระหว่างปี 2512–2517 และระหว่างปี 2532–2545 นิสสันได้ผลิตรถที่มีสมรรถนะสูงที่ต่อยอดมาจากนิสสัน สกายไลน์ คูเป้ ได้ใช้ชื่อว่านิสสัน สกายไลน์ จีที-อาร์ โดยรถคันนี้ได้พิสูจน์ว่าเป็นสัญลักษณ์ของนิสสัน[4][5] และได้ประสบผลสำเร็จทางด้านชื่อเสียงและรางวัลมากมายไม่ว่าจะอยู่บนถนนหรืออยู่ในสนามแข่ง นิสสัน จีที-อาร์ เป็นรุ่นที่ไม่ได้สร้างอยู่บนพื้นฐานของสกายไลน์อีกต่อไป แต่ได้การวิวัฒนาการมาจากนิสสัน สกายไลน์ จีที-อาร์ (โดนนิสสัน สกายไลน์นั้น เปลี่ยนมาเป็นรถบ้านและได้ขายในชื่ออินฟินิตี้ จี35) นิสสัน
ในโอกาสที่นิสสันครบรอบ 50 ปีในไทย นิสสันได้ผลิตรถยนต์นิสสันในประเทศไทยเป็นคันที่ 1,000,000 โดยคันที่หนึ่งล้านนี้ คือ นิสสัน เซฟิโร่ (A33) นิสสันได้น้อมเกล้าน้อมกระหม่อมถวาย พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว โดยใช้สอยตามพระราชอัธยาศัย ฮัดสัน
ฮัดสันถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1909 โดยนักธุรกิจจากดีทรอยต์แปดคน ส่วนชื่อฮัดสันนั้นมาจากโจเซฟ แอล. ฮัดสัน เจ้าของห้างสรรพสินค้าฮัดสันผู้มอบทุนเพื่อสร้างรถยนต์ที่ราคาต่ำกว่า 1,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ประมาณ 26,248 ดอลลาร์สหรัฐเมื่อเทียบกับเงินปัจจุบัน) หนึ่งในผู้จัดการของบริษัทคือรอย ดี. เชปิน ซึ่งเคยทำงานร่วมกับแรนซัม อี. โอลด์สมาก่อน รถฮัดสัน "ทเวนตี" เป็นหนึ่งในรถราคาประหยัดคันแรก ๆ ของสหรัฐอเมริกา และประสบผลสำเร็จอย่างสูง จนต้องสร้างโรงงานผลิตเพิ่มอีกแห่ง ยางโนเกียน
ยางโนเกียน (ซึ่งได้ผลิตยางภายใต้แบรนด์โนเกีย, ซึ่งเป็นเจ้าของโดย โนเกีย ) แยกออกจากโนเกียคอร์ปอเรชั่นหลังที่ถูกก่อตั้งขึ้นในปี 1988 ในสถานะบริษัทร่วมทุน ยางโนเกียน จำกัดถูกซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์เฮลซิงกิ (OMX เฮลซิงกิ) จากนั้นในปี 1995 โนเกียซึ่งกลายเป็นผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือที่ใหญ่ที่สุด ได้หมดความสนใจการเป็นเจ้าของใน ยางโนเกียนในปี 2003, โนเกียขายหุ้น 2 ล้านหุ้นให้แก่ บริดจ์สโตน ยุโรป NV / SA, บริษัท ในเครือของผู้ผลิตยางบริดจ์สโตนของญี่ปุ่น, เป็นมูลค่า $ 73,200,000 ดอลลาร์สหรัฐ ทำให้บริดจ์สโตนเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ที่สุด มีสัดส่วนการถือหุ้น 18.9% ต่อมาลดลงเหลือ 16.8% บริดจ์สโตนประกาศว่ายางโนเกียนจะมีการดำเนินการอย่างเป็นอิสระ แต่ก็จะพึ่งพาบริษัทในการพัฒนาผลิตภัณฑ์ การทดสอบและการจัดจำหน่าย นิสสัน
ในปี พ.ศ. 2556 นิสสัน เป็นบริษัทรถยนต์รายใหญ่อันดับที่หกของโลกตามหลังโตโยต้า เจเนอรัลมอเตอร์ส โฟล์คสวาเกนกรุ๊ป ฮุนไดมอเตอร์กรุ๊ป และฟอร์ดมอเตอร์[8] หลังจากที่รวมบริษัทกันแล้วกับเรโนลต์ เรโนลต์–นิสสันจึงเป็นบริษัทผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่อันดับสี่ของโลก โดยนิสสันเป็นแบรนด์รถยนต์ชั้นนำของญี่ปุ่นในประเทศจีน รัสเซียและเม็กซิโก[9] วอลต์ดิสนีย์อิเมจจิเนียร์ริง
WDI เดิมใช้ชื่อว่า WED Enterprises คำว่า WED ย่อมาจาก วอลเตอร์ อีเลียส ดิสนีย์ (Walter Elias Disney) ก่อตั้งเมื่อ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1952 สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองเกรนเดล รัฐแคลิฟอเนีย สหรัฐอเมริกา. มีศูนย์ค้นคว้าวิจัยและพัฒนาอยู่ 3 แห่ง คือที่ ลองไอแลนด์, รัฐนิวยอร์ก และ รัฐแมตซาชูเซ็ตส์ ซึ่งศูนย์ทั้งสามจะมีการเชื่อมการติดต่อโดยใช้เทคโนโลยีดาวเทียม ตลอด 24 ชั่วโมง  โอนิซูกะ ไทเกอร์
ในช่วงปลายปี ค.ศ. 1950 ที่มหาวิทยาลัยโอระกอน มีนักวิ่งระยะกลางชื่อนาย ฟิลิป ไนค์ โดยผู้ฝึกสอนที่ชื่อ บิล โบวาแมน ผู้ที่เป็นหนึ่งในผู้ฝึกสอนระดับต้นๆ ของประเทศสหรัฐอเมริกา โดยผู้ฝึกสอนโบวาแมนนี้เป็นผู้ที่เป็นที่รู้จักในเรื่องการทดสอบออกแบบรองเท้าที่ใช้ในการวิ่งรูปแบบต่างๆ ที่จะทำให้รองเท้าที่ใช้ใส่วิ่งนั้นมีน้ำหนักที่เบาและรองรับแรงกระแทกได้มากกว่า หลังจากที่ได้รับการศึกษาที่มหาวิทยาลัยโอรากอน นายไนค์ได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย สแตนฟอร์ด และได้เขียนบทความในวิยานิพนธ์ระหว่างการศึกษาปริญญาโทสาขา บริหารจัดการธุรกิจ ในหัวข้อเรื่อง การตลาดของธุรกิจรองเท้ากีฬา ซึ่งหลังจากจบการศึกษา ไนค์ได้เดินทางไปยังประเทศญี่ปุ่นและได้เข้าติดต่อกับทางบริษัท โอนิซูกะ ไทเกอร์ จำกัด เพื่อชักชวนและแสดงให้เห็นถึงโอกาสทางธุรกิจของตลาดรองเท้ากีฬาโอนิซูกะในประเทศสหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ. 1963 ไนค์ได้รับการส่งสินค้าเที่ยวแรกของรองเท้าโอนิซูกะไปยังประเทศสหรัฐอเมริกา และต่อมาไนค์และ โบวาแมนได้ร่วมลงทุนเป็นจำนวนเงินคนละ 500 เหรียญสหรัฐในการก่อตั้งร้าน บรูริบบอนสปอร์ตขึ้น บียอนเซ่ โนวส์
บียอนเซ่ จิเซลล์ โนวส์ (English: Beyoncé Giselle Knowles) เกิดเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1981 เป็นนักร้องสไตล์อาร์แอนด์บี, นักแต่งเพลง, โปรดิวเซอร์, นักแสดง และ นางแบบ ชาวอเมริกัน โนวส์เกิดและเติบโตที่ฮิวส์ตัน รัฐเท็กซัส ในวัยเด็กบียอนเซ่ได้เข้าร่วมในการแสดงหลากหลายเรียนอนุบาลถึงประถม ซึ่งรวมไปถึงการร้องเพลง อันเป็นการปูทางสำหรับอาชีพการเป็นนักร้อง บียอนเซ่เริ่มมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในช่วงปี 1990 ในฐานะสมาชิกคนสำคัญของเดสทินีส์ไชลด์ วงดนตรีหญิงล้วนแนวอาร์แอนด์บีชื่อดังในยุคนั้น ตลอดชีวิตการทำงานของเธอ มียอดขายเกินกว่า 100 ล้านชุดในฐานะศิลปินเดียว[3] นิสสัน เซฟิโร่
โฉมที่ 2 หรือ A32 ซีรีส์ นิสสันออกแบบมาเพื่อการขายในประเทศเท่านั้นเช่นเดิม และก็ได้รับความนิยมจากต่างประเทศเหมือนเดิมอีกครั้ง โฉมนี้ มีความเป็นรถสปอร์ตน้อยลง แต่เน้นความเป็นรถหรูสำหรับครอบครัวมากขึ้น และนอกจากนี้ เซฟิโร่โฉมที่ 2 นี้ ยังเปลี่ยนมาใช้ระบบขับเคลื่อนล้อหน้าแล้ว แต่เซฟิโร่ A32 ไม่ได้รับความนิยมในญี่ปุ่นมากนัก เนื่องจากออกมาในช่วงที่ญี่ปุ่นประสบปัญหาด้านเศรษฐกิจพอดี และนิสสันเองก็เริ่มขาดทุนสะสมต่อเนื่องมาเรื่อยๆ ก่อนที่ Carlos Ghosn จะเข้ามาบริหารบริษัทในปี พ.ศ. 2542 จนกระทั่งต้องมีการทำตัวถังสเตชันวากอน 5 ประตูออกมาขายได้ระดับหนึ่งเท่านั้น แล้วก็เลิกไปในที่สุด นิสสัน
การค้าถูกระงับในระหว่างการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่หนึ่งของญี่ปุ่นและบริษัทได้มีส่วนร่วมกับสงคราม ฮอนด้า
ฮอนด้าก่อตั้งเมื่อ 24 กันยายน พ.ศ. 2492 โดยนายโซอิจิโระ ฮอนดะ เริ่มรุกตลาดโลกโดยการผลิตจักรยานยนต์ ฮอนด้าเริ่มประสบความสำเร็จจากรถยนต์รุ่นที่มีชื่อว่า ฮอนด้า ซีวิค โดยเริ่มออกขายในปี พ.ศ. 2515 และ ฮอนด้า แอคคอร์ด ในปี พ.ศ. 2519 ต่อมาในปี พ.ศ. 2529 โซอิจิโระ ฮอนดะ ได้ไปเปิดรถยี่ห้อใหม่ในสหรัฐอเมริกา คือ แอคิวร่า ซึ่งเป็นยี่ห้อรถญี่ปุ่นรายแรกที่ไปเปิดรถยี่ห้อใหม่ในอเมริกา แอสตันมาร์ติน
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสงบลง ได้ก่อตั้งบริษัทขึ้นใหม่ที่ Abingdon Road ในเมืองเดิมคือเมืองเคนซิงตัน และได้มีการออกแบบรถขึ้นมาใหม่ในชื่อแอสตันมาร์ตินเหมือนเดิม แบมฟอร์ดถอนตัวจากบริษัทในปี พ.ศ. 2463 และได้รับการสนับสนุนทางการเงินจาก Count Louis Zborowski ในปี พ.ศ. 2465 ได้เริ่มมีการผลิตรถเพื่อใช้สำหรับแข่งขัน และได้มีการสร้างสถิติต่างๆ ขึ้นด้วยรถดังกล่าวที่สนามบรูกแลนด์ส จักรวรรดิบริติช
นิคมถาวรแห่งแรกของอังกฤษในทวีปอเมริกาก่อตั้งใน ค.ศ. 1607 ณ เจมส์ทาวน์ นำโดยกัปตันจอห์น สมิธ และมีบริษัทเวอร์จิเนียจัดการ มีการตั้งถิ่นฐานบนเบอร์มิวดาและอังกฤษอ้างสิทธิ์หลังเรือธงของบริษัทเวอร์จิเนียล่มที่นั่นใน ค.ศ. 1609 และใน ค.ศ. 1615 ถูกมอบให้บริษัทหมู่เกาะซอเมอส์ (Somers Isles Company) ที่เพิ่งตั้ง กฎบัตรของบริษัทเวอร์จิเนียถูกเพิกถอนใน ค.ศ. 1624 และพระมหากษัตริย์เข้าควบคุมเวอร์จิเนียโดยตรง จึงตั้งเป็นอาณานิคมเวอร์จิเนีย ส่วนบริษัทลอนดอนและบริสตอลตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1610 มุ่งก่อตั้งนิคมถาวรบนเกาะนิวฟันด์แลนด์ แต่ไม่ประสบผลสำเร็จอย่างมาก ใน ค.ศ. 1620 มีการตั้งอาณานิคมพลีมัธเป็นที่พำนักแก่พวกแบ่งแยกศาสนากลุ่มเพียวริตัน ซึ่งต่อมาเรียกว่า พิลกริม (Pilgrim) การหลบหนีจากการเบียดเบียนทางศาสนาจะเป็นแรงกระตุ้นให้เหล่าว่าที่ชาวอาณานิคมอังกฤษหลายคนเสี่ยงกับการเดินทางข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกอันยากเข็ญ กล่าวคือ อาณานิคมแมรีแลนด์ถูกตั้งเป็นที่พำนักแก่นิกายโรมันคาทอลิก (ค.ศ. 1634) อาณานิคมโรดไอส์แลนด์ (ค.ศ. 1636) เป็นอาณานิคมที่ยอมรับทุกศาสนา และอาณานิคมคอนเน็กติกัต (ค.ศ. 1639) สำหรับนิกายคอนเกรเกชันนอลลิสต์ มณฑลแคโรไลนาตั้งใน ค.ศ. 1663 หลังฟอร์ทอัมสเตอร์ดัมยอมจำนนใน ค.ศ. 1664 อังกฤษควบคุมอาณานิคมนิวเนเธอร์แลนด์ของดัตช์ และเปลี่ยนชื่อเป็นนิวยอร์ก การควบคุมดังกล่าวมีการทำให้เป็นทางการในการเจรจาให้หลังสงครามอังกฤษ-ดัตช์ครั้งที่สอง เพื่อแลกเปลี่ยนกับซูรินาม และใน ค.ศ. 1681 วิลเลียม เพนน์ก่อตั้งอาณานิคมเพนซิลเวเนีย อาณานิคมบนทวีปอเมริกาประสบความสำเร็จทางการเงินน้อยกว่าในแคริบเบียน แต่อาณานิคมเหล่านี้มีพื้นที่เกษตรกรรมดีขนาดใหญ่ และดึงดูดผู้ย้ายถิ่นออกชาวอังกฤษซึ่งชื่นชอบภูมิอากาศอบอุ่นของอาณานิคมเหล่านี้ นิสสัน ซันนี่
ซันนี่โฉมที่ 7 หรือ B13 ซีรีส์ พบเห็นได้บ้างในประเทศไทย และเป็นโฉมแรกที่เป็นที่รู้จักของคนไทยโดยไม่ใช้ชื่อซันนี่ โดยได้ขายทั้งโฉมนี้และโฉมที่ 5 ควบคู่กันไปด้วย (โดยในประเทศไทยและในบางประเทศ รุ่น B13 นี้จะใช้ชื่อ นิสสัน เซนทรา ()) ก่อนที่จะทดแทนโดยรุ่น B14 ในปี พ.ศ. 2538 ทำให้ Sunny FF และ B13 ต้องยุติการทำตลาดในช่วงนั้น สำหรับ Sentra B13 มีพรีเซ็นเตอร์คือ สัญญา คุณากร,แอน ทองประสม เคอร์ทิสส์แอโรเพลนแอนด์มอเตอร์
บริษัทเคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แอนด์ มอเตอร์ ถูกก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2459 จากบริษัท เคอร์ทิสส์ แอร์โร่เพลน แห่ง แฮมมอนด์สปอร์ต รัฐนิวยอร์ก และบริษัทเคอร์ทิสส์ มอเตอร์ จากบาธ นิวยอร์ก และ บริษัทเบอร์เกสส์ แห่งมาเบิลเฮด รัฐแมสซาชูเซตส์ เป็นบริษัทลูกในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2459  บลิซซาร์ดเอ็นเตอร์เทนเมนต์
บริษัท บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ () เป็นบริษัทผู้ผลิตและจัดจำหน่ายวิดีโอเกมสัญชาติอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2534 โดยใช้ชื่อว่า ซิลิกอน & ไซแนพซ์ เดิมเป็นบริษัทผลิตพอร์ตเกมสำหรับค่ายเกมอื่น ๆ ก่อนที่จะเริ่มการพัฒนาซอฟต์แวร์ของตนในปี พ.ศ. 2536 ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2537 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น บลิซซาร์ด เอ็นเตอร์เทนเมนต์ บริษัทดังกล่าวได้ผลิตเกมพีซีซึ่งขายดีและประสบความสำเร็จหลายอย่าง รวมทั้ง "วอร์คราฟต์", "สตาร์คราฟต์", "เดียโบล" และ "โอเวอร์วอตช์" และเกมสวมบทบาทออนไลน์ "เวิลด์ ออฟ วอร์คราฟต์" นิสสัน สกายไลน์
สกายไลน์โฉมแรกนี้ เปิดตัวในเดือนเมษายน พ.ศ. 2500 ในช่วงแรกนี้ สกายไลน์ถูกผลิตในยี่ห้อ Prince Skyline ด้วยชื่อโฉม ALSI-1 ใช้เครื่องยนต์ GA-30 ขนาด 1482 ซีซี ให้กำลัง 60 แรงม้า ที่ 4,400 รอบต่อนาที มีน้ำหนัก 1,300 กิโลกรัม มีตัวถังรถ 2 แบบ คือ ซีดาน 4 ประตู และสเตชันวากอน 5 ประตู ในช่วงแรกๆ นี้ สกายไลน์เป็นที่รู้จักในฐานะรถครอบครัวระดับหรูหรา นิสสัน สกายไลน์
นิสสัน สกายไลน์ (อังกฤษ: Nissan Skyline / ญี่ปุ่น: 日産・スカイライン "Nissan Sukairain") เป็นรุ่นรถยนต์ขนาดกลาง รถสปอร์ต ของบริษัทนิสสัน โดยเริ่มผลิตครั้งแรกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 จากบริษัทพรินซ์มอเตอร์ หลังจากนั้นก็ถูกรวมเข้ากับนิสสันในปี 2509 เอเซีย พรีซิชั่น
บริษัท เอเซีย พรีซิชั่น จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:APCS) บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 ธันวาคม 2537 เดิมชื่อ บริษัท อีสเทิร์น เอเซีย พรีซิชั่น ออโตพาร์ท อินดัสตรี จำกัด โดยมีวัตถุประสงค์ในการประกอบธุรกิจ คือ การผลิตและจำหน่ายชิ้นส่วนโลหะที่มีความเที่ยงตรงสูง ผลิตภัณฑ์ของบริษัทเป็นชิ้นส่วนที่ทำมาจากโลหะ เช่น เหล็กกล้า เหล็กหล่อ เหล็กทุบขึ้นรูป สแตนเลส และอะลูมิเนียม เพื่อใช้ในอุตสาหกรรมหลายประเภท เช่น อุตสาหกรรมยานยนต์ อุตสาหกรรมอุปกรณ์สำนักงาน  ไนกี้ (บริษัท)
ต่อมาในปี 1970 บาวเวอร์แมนทดลองทำพื้นรองเท้ายางจากเครื่องอบขนมวาฟเฟิล (Waffle) ของภรรยาเขา ซึ่งนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงสำหรับรองเท้ากีฬา ที่พื้นรองเท้าเป็นแบบที่เห็นในทุกวันนี้ ถัดมาในปี 1971 บาวเวอร์แมนจัดตั้งบริษัทขึ้นใหม่ที่ชื่อว่า Nike Inc. ในปีถัดมา BRS Inc. และ Onitsuka Tiger ได้แยกบริษัทออกจากกันอันเนื่องจากความขัดแย้งกันทางธุรกิจ ในปีนี้เองได้ออกแบรนด์ไนกี้เพื่อเจาะกลุ่มนักกีฬากรีฑาในโอลิมปิก ต่อมาในปี 1981 BRS Inc. และ Nike Inc. ได้รวมบริษัทเข้าด้วยกัน เดมเลอร์ (รถยนต์)
ก็อทลีพ ไดม์เลอร์ ขายสิทธิบัตรเครื่องยนต์ของตนในอังกฤษให้กับเฟรเดอริก ซิมม์ส (Frederick Simms) ในปี พ.ศ. 2434 ซิมม์สได้ก่อตั้งบริษัทของตนในชื่อ F R Simms & Co. ต่อมาในปี พ.ศ. 2436 ได้เปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น Daimler Motor Syndicate Ltd และผลิตเครื่องยนต์สำหรับใช้กับเรือ ในปี พ.ศ. 2438 แฮร์รี่ เจ. ลอว์สันซื้อกิจการของซิมม์สเป็นเงิน 35,000 ปอนด์สเตอร์ลิง และเปลี่ยนชื่อบริษัทเป็น British Motor Syndicate ในปี พ.ศ. 2439 เขาก่อตั้งบริษัท Daimler Motor Company ขึ้นที่โรงงานฝ้ายที่เลิกทำการแล้วแห่งหนึ่งที่เขาซื้อมา ซึ่งตั้งอยู่ในโฟลชิลล์ (Foleshill) เมืองโคเวนทรี รถยนต์จากอังกฤษที่ใช้ชื่อเดมเลอร์คันแรกผลิตขึ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2440 โดยใช้เครื่องยนต์ของแพนฮาร์ด (Panhard) และในเดือนมีนาคมปีเดียวกัน รถยนต์เดมเลอร์อังกฤษก็ได้ใช้เครื่องยนต์ของเดมเลอร์เอง บริษัทอ้างว่าในเดือนกรกฎาคมของปีนั้นเองได้ผลิตรถยนต์ขึ้น 20 คัน จึงอาจถือได้ว่าเป็นบริษัทรถยนต์อังกฤษบริษัทแรก ๆ ที่มีการผลิตแบบมีสายการผลิต นิสสัน ซิลฟี่
ในความจริงแล้ว บลูเบิร์ดและบลูเบิร์ด ซิลฟีเป็นรถต่างประเภทกัน โดยนิสสัน บลูเบิร์ด เป็นรถยนต์นั่งขนาดกลาง ส่วนบลูเบิร์ด ซิลฟี เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก ผลิตมาแล้วถึง 3 เจนเนอเรชั่นด้วยกัน โดยรุ่นปัจจุบันได้ตัดคำว่า บลูเบิร์ด ออกไป คงเหลือเพียงคำว่าซิลฟีเท่านั้น นิสสัน มาร์ช
ในที่สุด นิสสัน มาร์ช รุ่นแรก ก็ได้เปิดตัวขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2525 เป็นครั้งแรก นิสสัน โน้ต
นิสสัน โน้ต เปิดตัวครั้งแรกในปี พ.ศ. 2547 โดยจำหน่ายเฉพาะประเทศญี่ปุ่นและในทวีปยุโรป นิสสัน โน้ต ที่จำหน่ายในทวีปยุโรป มีเครื่องยนต์ 1.4 ลิตร 1.5 ลิตร และ 1.6 ลิตร ส่วนประเทศญี่ปุ่น จำหน่ายเฉพาะเครื่องยนต์ 1.5 ลิตรเท่านั้น นิสสัน โน้ตรุ่นนี้ไม่มีวางจำหน่ายในประเทศไทย นิสสัน ซันนี่
นับตั้งแต่โฉมนี้ ไปจนถึงโฉมที่ 9 นิสสัน ซันนี่ มี 2 ชื่อที่ใช้ คือ ซันนี่ และ เซนทรา (Sentra) โดยทั้ง 2 ชื่อนั้น ไม่มีรายละเอียดใดๆ ที่ต่างกัน ซึ่งในประเทศไทย เคยขายซันนี่โดยใช้ชื่อเซนทราครั้งหนึ่ง ในช่วงโฉมที่ 7 เพื่อแยกตลาดให้ชัดเจน โดยขายควบคู่กันไปจนถึง พ.ศ. 2539 สาเหตุที่ยังขายซันนี่รุ่นที่ 5 และรุ่นที่ 7 ไปด้วยกันเพื่อให้ Sunny FF สามารถทำตลาดรถราคาถูกต่อไปได้ จนกระทั่งการเลิกผลิตในปี พ.ศ. 2539 เนื่องจากมีรุ่น Sunny B14 เข้ามาทำตลาดแทน
นิสสัน ซันนี่ โฉมที่ 6 หรือ B12 มีวางตลาดเฉพาะในประเทศญี่ปุ่น และในประเทศไทย (ขายในชื่อ นิสสัน เซ็นทรา) มีแบบซีดาน 4 ประตูและแฮทช์แบค ใช้เครื่องบล็อก CA  นิสสัน แฟร์เลดี้ แซด
หลังจากการยกเลิกการผลิต 300ZX ก็มีกระแสเรียกร้องล้นหลามอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนให้กลับมาผลิต Z อีกครั้ง อีกทั้งการยกเลิกรถสปอร์ตรุ่นนี้ ยังทำให้นิสสันสูญเสียภาพลักษณ์ของการเป็นยี่ห้อรถที่ผู้คนหลงใหลใฝ่ฝัน (Image Leader) ตกต่ำกลายเป็นภาพลักษณ์ที่เชื่องช้า ไม่น่าสนใจ นิสสันตกอยู่ในสถานะทางการเงินที่ย่ำแย่ ซึ่งในสมัยนั้น มีรถญี่ปุ่นอีก 2 ยี่ห้อที่อยู่ในสภาวะขาดทุนเช่นเดียวกัน คือ มิตซูบิชิและอีซูซุ แต่นิสสันได้รับการช่วยเหลือ จากการที่บริษัทรถฝรั่งเศส ชื่อเรโนลต์ (Renault) ได้เข้าซื้อหุ้นนิสสัน 44.4% ทำให้ Carlos Ghosn จากเรโนลต์ ได้เข้ามาดำรงตำแหน่ง CEO นิสสัน เขาตัดสินใจจะให้นิสสันกลับมาผลิต Z อีกครั้ง ซึ่งถือได้ว่าเป็นการเริ่มต้นที่ดีของ Carlos Ghosn ในฐานะ CEO นิสสัน คิกส์
นิสสัน คิกส์ เป็นรถยนต์ครอสโอเวอร์ผลิตโดยนิสสันตั้งแต่ปี 2559 รถรุ่นนี้เปิดตัวครั้งแรกที่ประเทศบราซิลระหว่างงานฤดูร้อนปี 2559 เพื่อโปรโมทการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ซึ่งนิสสันนั้นเป็นผู้สนับสนุนหลัก ได้เริ่มขายจริงเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 และต่อมาในปลายปีก็ได้เริ่มเปิดตัวในกลุ่มประเทศละตินอเมริกา และจะจำหน่ายต่ออีกมากกว่า 80 ประเทศ ในต้นปี พ.ศ. 2560 นิสสัน คิกส์ได้ทำตลาดแทนนิสสัน จุ๊ก ในประเทศอเมริกาเหนือ สตีฟ จอบส์
เขาร่วมก่อตั้งแอปเปิลคอมพิวเตอร์กับสตีฟ วอซเนียก ใน ค.ศ. 1976 เป็นผู้มีส่วนช่วยทำให้แนวความคิดเรื่องคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลเป็นที่นิยมขึ้นมา ด้วยเครื่อง Apple II ต่อมา เขาเป็นผู้แรกที่มองเห็นศักยภาพทางการค้าของส่วนประสานงานผู้ใช้แบบกราฟิกส์และเม้าส์ ที่ถูกพัฒนาขึ้นในศูนย์วิจัยซีร็อกซ์พาร์ค ของบริษัทซีร็อกซ์ และได้มีการผนวกเทคโนโลยีเหล่านี้เข้าไว้ในเครื่องแมคอินทอช[4][5] หลังพ่ายแพ้ในการแย่งชิงอำนาจกับคณะกรรมการบริหารใน ค.ศ. 1984 [6] จอบส์ลาออกจากแอปเปิลและก่อตั้งเน็กซ์ บริษัทพัฒนาแพลตฟอร์มคอมพิวเตอร์ โดยเฉพาะในการศึกษาขั้นอุดมศึกษาและตลาดธุรกิจ การซื้อกิจการเน็กซ์ของแอปเปิลใน ค.ศ. 1996 ทำให้จอบส์กลับเข้าทำงานในบริษัทแอปเปิลที่เขาร่วมก่อตั้งขึ้นนั้น และเขารับหน้าที่ CEO ตั้งแต่ ค.ศ. 1997 ถึง 2011 จอบส์ยังเป็นประธานบริหาร และผู้บริหารระดับสูงของพิกซาร์แอนิเมชันสตูดิโอส์ ผู้นำด้านการผลิตภาพยนตร์แอนิเมชันด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิกส์ ทั้งเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่ 50.1% กระทั่งบริษัทวอลต์ดิสนีย์ซื้อกิจการไปใน ค.ศ. 2006[7] จอบส์เป็นผู้ถือหุ้นมากที่สุดของดิสนีย์ที่ 7% และเป็นสมาชิกคณะกรรมการบริหารของดิสนีย์[8][9][10] ไนกี้ (บริษัท)
ในปี 1948 บิลล์ บาวเวอร์แมนซึ่งเป็นโค้ชให้กับมหาวิทยาลัยโอเรกอน มีผลงานอย่างในการแข่งขัน NCAA outdoor championships ในปี 1962, 1964, 1965 และ 1970 เขายังทำให้ทีมชาติอเมริกาสามารถพิชิตถึง 6 เหรียญทอง ในโอลิมปิก และฟิล ไนต์ได้รู้จักกับบาวเวอร์แมนในขณะที่เขาเป็นนักวิ่งให้กับมหาวิทยาลัยโอเรกอน ซึ่งทั้งคู่ต่างต้องการรองเท้าคุณภาพเยี่ยมที่มีความเบาและทนทานสำหรับการแข่งขัน จนในปี 1962 ไนต์ได้ทำการค้นคว้าข้อมูลและพบว่ารองเท้ากีฬาจากประเทศญี่ปุ่นมีคุณภาพดี และมีราคาถูกกว่าสินค้ากีฬาจากประเทศเยอรมนีซึ่งเป็นผู้นำตลาดในอเมริกาอยู่ขณะนั้น และหลังจากที่ไนต์เรียนจบด้าน MBA จึงได้ออกเดินทางไปทั่วโลก และไปที่ประเทศญี่ปุ่นซึ่งเขาได้มีโอกาสพบกับ Onitsuka Tiger Company โรงงานผลิตรองเท้ากีฬาของญี่ปุ่น และชักชวนให้ Tiger ขยายตลาดเข้ามาในอเมริกา  ฮอนด้า แอคคอร์ด
โดยในช่วงเจเนอเรชันนี้ แอคคอร์ดก่อให้เกิดแรงกระเพื่อมมหาศาลในตลาด เนื่องจากแอคคอร์ดรุ่นนี้ได้พัฒนา ขยายขนาดรถยนต์ เครื่องยนต์ และเพิ่มออปชั่นและเทคโนโลยีต่างๆ เข้าไปเป็นจำนวนมาก อีกทั้งการออกแบบรถที่ออกมาหรูหรากว่าโคโรน่าและบลูเบิร์ด โตโยต้าจึงไม่สามารถใช้ โตโยต้า โคโรน่า ได้อีกต่อไปจึงสั่ง โตโยต้า คัมรี่ จากออสเตรเลียเข้ามาเพื่อเป็นคู่แข่งโดยตรงกับแอคคอร์ดแทนโคโรน่า ส่วนโคโรน่าได้กลายเป็นรถที่ไม่ใช่คู่แข่งโดยตรงกับแอคคอร์ดอีกต่อไป ตำแหน่งการตลาดของโคโรน่าหลังการมาของแอคคอร์ดรุ่นนี้ถูกลดลงไปอยู่กึ่งกลางระหว่าง ซีวิค กับ แอคคอร์ด (หรือเรียกว่า C-D Segment) ต่างจากโคโรน่าตั้งแต่ปี 2536 ลงไป ที่ถูกวางตำแหน่งไว้เป็นรถหรู อยู่ระดับเดียวกับแอคคอร์ดโดยตรง ดังนั้นคนรุ่นหลังจำนวนมากที่มาไม่ทันเฉพาะโคโรน่ารุ่นก่อนๆ จึงมักเข้าใจว่าโคโรน่าไม่ได้เป็นรถระดับเดียวกับแอคคอร์ด เช่นเดียวกับนิสสัน บลูเบิร์ด ซึ่งพบชะตากรรมเดียวกับโคโรน่า แต่นิสสันมี เซฟิโร่ ซึ่งเริ่มจำหน่ายมาตั้งแต่ปี 2533 มาเป็นคู่แข่งแทน โดยบลูเบิร์ดรุ่นสุดท้ายที่ถูกวางตำแหน่งเป็นรถคู่แข่งเต็มขั้น คือ นิสสัน บลูเบิร์ด แอทเทซา ซึ่งต่อมา ทั้งบลูเบิร์ดและโคโรน่า ก็ต่างถูกยุบสายการผลิตไปในที่สุด นิสสัน เอ็กซ์เทรล
นิสสัน เอ็กซ์เทรล รุ่นที่ 1 เริ่มผลิตเมื่อปี พ.ศ. 2544 ถูกสร้างขึ้นบนตัวถัง FF-MS Platform ร่วมกับ Nissan Primera P12 Nissan Sunny Neo และ Nissan Almera เครื่องยนต์จะเป็นเครื่องยนต์เบนซิน 2.0 และ 2.5 ลิตร และยังมีเทอร์โบในรุ่น 2.0 ลิตรเฉพาะที่ญี่ปุ่นเท่านั้น และเครื่องยนต์ดีเซล 2.2 ลิตร ระบบเกียร์เป็นเกียร์ธรรมดา 5 และ 6 สปีด และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด เป็นรถที่ประสบความสำเร็จในแทบทุกประเทศที่เข้าไปเปิดตัว ยกเว้นประเทศไทย นิสสัน มาร์ช
ในช่วง พ.ศ. 2516 ลากยาวไปจนถึงช่วง พ.ศ. 2523 ได้เกิดวิกฤติน้ำมันแพงขึ้นรอบหนึ่ง (ไม่ใช่รอบที่แพงอยู่ในปัจจุบันนี้) ผู้ที่ต้องการซื้อรถหลายคนจึงหันไปให้ความสนใจกับรถขนาดเล็ก ประหยัดน้ำมัน ซึ่งในขณะนั้น นิสสันได้ผลิตรถยนต์ Hatchback ขนาดเล็กมากและประหยัดน้ำมันอยู่แล้วรุ่นหนึ่ง ชื่อว่า นิสสัน เชอร์รี (Nissan Cherry) แต่ทว่า นิสสัน เชอร์รี กลับทำยอดขายได้ไม่ดีนักด้วยเหตุผลหลายประการ ทางนิสสันจึงเห็นว่า น่าจะทำรถ Hatchback ขนาดเล็กมากขึ้นมาใหม่รุ่นหนึ่งที่ต้องมีรูปทรงทันสมัย ดึงดูดใจคนรุ่นใหม่(ในช่วงนั้น) บำรุงรักษาง่าย ขับขี่ง่าย ราคาไม่แพง และประหยัดน้ำมัน นิสสัน สกายไลน์
ในพ.ศ. 2510 ได้มีการเปลี่ยนแปลงไมเนอร์เชนจ์ ด้วยชื่อโฉม S57 ในช่วงนี้ ปรินซ์ได้รวมสายการผลิตเข้ากับนิสสันแล้ว เป็นรุ่นแรกที่ใช้เครื่องยนต์ของนิสสัน และเครื่องยนต์ของ S57 เป็นเครื่องยนต์ขนาด 1487 ซีซี ที่มีกำลังถึง 88 แรงม้า หนึ่งในเครื่องยนต์ขนาดพันห้าร้อยซีซีที่แรงที่สุดในรถญี่ปุ่น นิสโม
นิสโม (Nismo ย่อจาก Nissan Motorsport International Limited; () เป็นบริษัทย่อยของนิสสัน ในการจัดการเรื่องการปรับแต่งสมรรถนะรถยนต์ นิสโมก่อตั้งเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2527 โดยมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ โตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มิตซูบิชิ แกรนด์ดิส
ในประเทศไทย บริษัท มิตซูบิชิ มอเตอร์ส (ประเทศไทย) จำกัด ได้นำแกรนด์ดิสมาเปิดตัวในประเทศไทยเมื่อปี พ.ศ. 2547 โดยใช้ชื่อว่า มิตซูบิชิ สเปซ วากอน () เป็นรถประกอบในประเทศ เครื่องยนต์และระบบเกียร์ที่ขายในประเทศไทย จะเป็นเครื่องยนต์เบนซิน 2.4 ลิตร และเกียร์อัตโนมัติ 4 สปีด และได้รับรางวัล Best MPV ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 ถึงปี พ.ศ. 2553 ยอดขายก็สามารถขายไปได้เรื่อยๆ ไม่หวือหวานัก เนื่องจากตลาดรถ Minivan มักไม่ค่อยประสบความสำเร็จในประเทศไทยเท่าไรนักถ้าเทียบกับอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นตลาดของ Minivan ที่ใหญ่ที่สุดในโลก จนยุติการผลิตไปในปี พ.ศ. 2554 ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน
บริษัท โรบินสัน จำกัด (มหาชน) (, ชื่อย่อ : ROBINS) เดิมชื่อว่า บริษัท ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน จำกัด (มหาชน) ก่อตั้งโดย มานิต อุดมคุณธรรม และ กมลพันธ์ ศิริพรรณพร เริ่มดำเนินธุรกิจในปี พ.ศ. 2522 โดยเปิดสาขาแรกคือสาขาอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ และขยายสาขาเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อย่างต่อเนื่องทั้งในกรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด จดทะเบียนเป็นบริษัทมหาชนในตลาดหลักทรัพย์เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2535 ถือว่าเป็นห้างสรรพสินค้าแห่งแรกของไทยที่เข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ ต่อมาได้ประสบปัญหาการดำเนินธุรกิจ จึงได้เปิดทางให้ กลุ่มเซ็นทรัล เข้ามาถือหุ้นใหญ่เมื่อปี พ.ศ. 2538  แรงต้านแรงโน้มถ่วง
ในปี 1948 มีนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จชื่อ รอเจอร์ แบ๊บเซน (Roger Babson) (ผู้ก่อตั้งวิทยาลัยแบ๊บเซน (Babson College)) ได้ก่อตั้งมูลนิธิวิจัยแรงโน้มถ่วง (Gravity Research Foundation) เพื่อศึกษาวิธีการที่จะลดผลกระทบที่เกิดขึ้นจากแรงโน้มถ่วง ความพยายามของพวกเขาในตอนแรกออกจะดูเหมือนค่อนข้าง "บ้า ๆ บอ ๆ" (crankish) แต่พวกเขาก็ได้จัดการประชุมเป็นครั้งคราวเพื่อที่จะดึงคนอย่างเช่น คลาเรนซ์ เบิร์ดไซย์ (Clarence Birdseye) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับธุรกิจผลิตภัณฑ์อาหารแช่แข็ง และ อิกอร์ ซิกอร์สกี (Igor Sikorsky) ซึ่งเป็น "บิดาแห่งเฮลิคอปเตอร์" มาร่วมวงด้วย เมื่อเวลาผ่านไปทางมูลนิธิได้หันเหความสนใจออกไปจากความพยายามที่จะควบคุมบังคับแรงโน้มถ่วงเอาไว้ใช้ประโยชน์, ไปเป็นความพยายามที่เพียงแค่อยากจะทำความรู้และความเข้าใจมันให้ดียิ่งขึ้นมากกว่านี้ ต่อมามูลนิธินี้เกือบจะสลายตัวหายสาบสูญไปหลังจากการตายของแบ๊บเซน (Babson) ผู้ที่ได้ก่อตั้งมูลนิธินี้ขึ้น ในปี 1967 อย่างไรก็ตามทางมูลนิธินี้ก็ยังคงเดินหน้าทำงานต่อไปจนได้รับรางวัลจากการนำเสนอการเขียนเรียงความได้เงินรางวัลเป็นจำนวนถึง 5,000 ดอลล่าร์สหรัฐ ในปี ค.ศ. 2013 ต่อมามูลนิธินี้ก็ยังคงได้รับการบริหารงานต่อมาโดยการแยกตัวออกมาอยู่ที่เมืองเวลสลีย์, ในมลรัฐแมสซาชูเซต (Wellesley, Massachusetts) โดย จอร์จ ไรด์เอาต์ จูเนียร์ (George Rideout, Jr.) ผู้เป็นลูกชายของผู้อำนวยการคนเดิมของมูลนิธิ  บลิส-เทล
บริษัท บลิส-เทล จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:BLISS) ก่อตั้งขึ้นในเดือนมีนาคม 2532 เพื่อประกอบธุรกิจเป็นผู้นำเข้าและจำหน่ายอุปกรณ์สื่อสารโทรคมนาคม โดยในระยะแรกสินค้าที่บริษัทจำหน่าย ได้แก่ โทรศัพท์บ้านแบบมีสายและไร้สาย และวิทยุติดตามตัว (Pager) เป็นต้น ต่อมาในปี 2534 บริษัทจึงได้มีการนำเข้าและจำหน่ายโทรศัพท์เคลื่อนที่ นิโคลา เทสลา
เทสลามีปัญหาทางประสาทในวัยเด็ก ที่เขาต้องทุกข์ทรมาน จาก โรคย้ำคิดย้ำทำ เขาได้งานแรกในบูดาเปสต์โดยทำงานที่บริษัทโทรศัพท์ เทสล่าได้ประดิษฐ์ลำโพงสำหรับโทรศัพท์ระหว่างที่ทำงานอยู่ที่นี่ ก่อนที่จะเดินทางเร่ร่อนไปอเมริกาในปี 2427 เพื่อที่จะไปทำงานกับ โทมัส เอดิสัน แต่ในไม่นาน เขาก็เริ่มก่อตั้ง ห้องปฏิบัติการ/บริษัท พัฒนาอุปกรณ์ไฟฟ้า ของตัวเองโดยมีผู้สนับสนุนด้านการเงินให้ สิทธิบัตรมอเตอร์ไฟฟ้ากระแสสลับแบบเหนี่ยวนำ และ หม้อแปลงไฟฟ้า ได้รับการจดทะเบียนโดย จอร์จ เวสติงเฮ้าส์ ซึ่งเป็นผู้ว่าจ้างให้เทสลาเป็นที่ปรึกษาและพัฒนาระบบไฟฟ้ากระแสสลับด้วย นิคอน
เริ่มต้นจาก บริษัท "นิปปง โคงะกุ โคเงียว" () ในชื่อภาษาอังกฤษว่า "Japan Optical Co." ก่อตั้งเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 (ค.ศ. 1917) โดยเป็นการรวมตัวของบริษัทเล็ก ๆ 3 บริษัทที่เป็นบริษัทเกี่ยวกับสายตาหรือการมองเห็น บริษัทเริ่มเดินสายพานการผลิตด้วยคนงานเพียง 200 คน และช่างเทคนิคชาวเยอรมันอีก 8 คน และในสายพานการผลิตของบริษัทในขณะนั้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับการถ่ายภาพเลยแม้แต่น้อย แต่สินค้าที่ทางบริษัทผลิต คือ กล้องจุลทรรศน์ กล้องโทรทัศน์ อุปกรณ์ที่ใช้ในการสำรวจและใช้ในการกะวัดระยะสำหรับใช้ในทางวิทยาศาสตร์และอุตสาหกรรม สินค้าเหล่านี้ล้วนเป็นสินค้าที่สร้างชื่อเสียงให้แก่บริษัท เลนส์เป็นสินค้าอีกชิ้นหนึ่งที่ทำชื่อเสียงให้ทางบริษัทและได้ผลิตออกมาหลายรุ่นมากตั้งแต่เลนส์ 50 mm. ถึง 700 mm.  นิสสัน
นิสสัน ผลิตรถยนต์และรถบรรทุก ตั้งแต่ยุค 1950 โดยนิสสัน ได้ผลิตรถรุ่นแรกๆ คือ แฟร์เลดี้ แซด, สกายไลน์ ฯลฯ เล็กซัส
เล็กซัส ได้ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2532 รถยนต์รุ่นแรกคือ แอลเอส 400 และ อีเอส 250 โดยใช้นำรถยนต์โตโยต้ารุ่นเซลซิเออร์ (Celsior) และรุ่นวินด้อม (Windom) เข้าไปขายในแบรนด์เล็กซัส ซึ่งใช้เครื่องยนต์ขนาด 4000 ซีซี V8 รหัส 1UZ-FE สำหรับแอลเอส 400 และ ขนาด 2500 ซีซี V6 รหัส 2VZ-FE สำหรับอีเอส 250 มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
นีสรมหาวิทยาลัยกรุงเทพถือกำเนิดขึ้น จากการก่อตั้ง "วิทยาลัยไทยเทคนิค" () ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2505 โดยสุรัตน์ และปองทิพย์ โอสถานุเคราะห์ (เจ้าของกิจการกลุ่มโอสถสภา) ซึ่งตั้งอยู่บนที่ดินของทั้งสอง ภายในซอยบ้านกล้วยใต้ ริมถนนพระรามที่ 4 (ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของวิทยาเขตกล้วยน้ำไท) ซึ่งในสมัยนั้นยังเป็นถนนลูกรังอยู่ แต่เป็นย่านค้าขายของเหล่าบรรดานายห้างต่างชาติ รวมถึงท่าเรือสินค้าที่คลองเตยด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2508 ผู้บริหารเปลี่ยนชื่อสถาบันแห่งนี้เสียใหม่เป็น "วิทยาลัยกรุงเทพ" () แต่เนื่องจากเป็นวิทยาลัยเอกชนแห่งแรก ที่เปิดสอนในระดับปริญญา ผู้บริหารจึงขอความร่วมมือทางวิชาการ จากมหาวิทยาลัยแฟรลีดิกคินสัน (Fairleigh Dickinson University) สหรัฐอเมริกา ให้เป็นผู้รับรองวิทยฐานะของปริญญา โดยในสมัยนั้น ผู้สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยกรุงเทพ จะมีปริญญาสองใบคือ จากวิทยาลัยกรุงเทพ และมหาวิทยาลัยแฟรลีดิกคินสันด้วย เฮนรี ฟอร์ด
ฟอร์ด เป็นวิศวกรของบริษัทเอดิสัน ในเมืองดีทรอยต์ เขาได้รับมอบหมายให้ศึกษาและพัฒนาเครื่องยนต์ที่ใช้เชื้อเพลิงจากน้ำมัน จนกระทั่งสามารถพัฒนารถยนต์สี่ล้อคันแรกสำเร็จในปี 2439 เขาตั้งชื่อว่า "ฟอร์ด ควอดริไซเคิล" (Ford Quadricycle) ต่อมา ในปี 2446 เขาได้ตั้ง "บริษัท ฟอร์ด มอเตอร์" (Ford Motor Company) ร่วมกับเพื่อน ๆ นักประดิษฐ์ พ.ศ. 2446 เขาริเริ่ม นำระบบสายพานมาใช้ในการผลิต โดยให้อุปกรณ์ไหลไปตามสายพานและให้คนงานประกอบรถยนต์ทีละส่วน และทำให้ผลิตรถยนต์หนึ่งคันเพียงชั่วโมงครึ่ง เขาผลิตรถยนต์ ฟอร์ด โมเดล ที จากเดิมราคา 850 ดอลลาร์ เหลือเพียง 360 ดอลลาร์ ออกจำหน่ายเป็นครั้งแรก ปรากฏว่าได้รับการตอบรับจากอเมริกันชนเป็นอย่างดี เพราะเป็นรถยนต์ที่สวยงาม มีความแข็งแรงทนทาน และมีราคาถูกกว่ารถยนต์ยี่ห้ออื่นในตลาดเกือบครึ่ง รถยนต์รุ่นนี้ผลิตจนถึงปี 2470 จำหน่ายได้ทั้งหมดราว 15 ล้านคัน  บิวอิคก์
ในปี ค.ศ. 1967 บิวอิคก์ได้สร้างประวัติศาสตร์อย่างเงียบ ๆ โดยการใช้เครื่องยนต์สูบวี 8 สูบที่ธรรมดายิ่งขึ้น ซึ่งเลิกใช้การออกแบบ "เนลเฮด" แต่มีสมรรถนะสูงกว่า สำหรับรถรุ่นปี ค.ศ. 1967 บิวอิคก์ได้เปลี่ยนชื่อรถสมรรถนะสูง "แกรน สปอร์ต" (ระวังสับสนกับรถ "ซูเปอร์ สปอร์ต" ของเชฟโรเลต) เป็น "จีเอส" ในปี ค.ศ. 1970 มันถูกนำโดยรถจีเอส 455 สเตจ 1 ที่ใช้เครื่องยนต์ 455 ลูกบาศก์นิ้ว (7.5 ลิตร) ด้วยรายการเหมาเพิ่มสมรรถนะ "สเตจ 1" เนื่องจากรถจีเอสใช้แพลตฟอร์ม "เอ-บอดี" เหมือนกับรถเชฟโรเลต เชเวล โอลด์สโมบิล คัทลัส โอลด์สโมบิล 442 พอนทิแอค จีทีโอ และพอนทิแอค เลอม็อง รถจีเอสจึงเป็นรถสมรรถนะสูงที่เกิดมาจากรถสกายลาร์คของบิวอิคก์ (ซึ่งก็ใช้แพลตฟอร์มเอ-บอดีเช่นกัน) และได้ลักษณะตัวรถที่สวยงามจากแพลตฟอร์มเอ-บอดี รถจีเอสถูกเสนอในทั้งรูปแบบรถหลังคาแข็งและรถเปิดประทุน รถยนต์ประจำตำแหน่งประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
ในปีพ.ศ. 2503 ประธานาธิบดีแฮร์รี เอส. ทรูแมนได้สั่งรถยนต์ลินคอร์น รุ่นคอสโมโพลิแตน มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า บับเบิลท็อป โดยได้มีการขยายความยาวรถจาก 125 นิ้ว เป็น 148 นิ้ว และน้ำหนักรถได้เพิ่มขึ้น 6,450 ปอนด์ จาก 4,750 ปอนด์ โดยรถคันนี้ได้มีการตกแต่งภายในด้วยหนังสัตว์และมีการติดตั้งแสงไฟภายในตัวรถ หลังจากที่ประธานาธิบดีทรูแมนลงจากตำแหน่งไปแล้ว ประธานาธิบดีไอเซนฮาวร์ได้ขึ้นดำรงตำแหน่ง ได้มีการติดตั้งหลังคากระจกบริเวณส่วนท้ายของรถ ช่วยให้มีที่กันฝนยามอากาศไม่ปรกติ ทำให้รถยนต์คันนี้มีชื่อเสียงเนื่องจากเป็นครั้งแรกที่มีการติดตั้งหลังคาและยังเป็นต้นแบบของรถยนต์ประจำจำแหน่งคันอื่นๆ อย่างไรก็ตามรถคันนี้ได้รับใช้ประธานาธิบดีในยุคต่อๆมาคือประธานาธิบดีเคนเนดี้และจอห์นสัน และปลดระวางในปีพ.ศ. 2508 นำไปจัดแสดงในพิพิธภัณฑ์เฮนรี่ ฟอร์ด นิสสัน ลีฟ
นิสสันได้จัดงานเปิดตัวลีฟอย่างเป็นทางการที่สำนักงานใหญ่ในโยโกฮามะเมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ลูกค้าชาวอเมริกันรายแรกได้รับรถที่ตอนเหนือของรัฐแคลิฟอร์เนียในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553 และลูกค้าชาวญี่ปุ่นได้รับรถครั้งแรกที่จังหวัดคานางาวะในวันที่ 22 ธันวาคม การส่งมอบให้กับลูกค้ารายย่อยเริ่มขึ้นในไอร์แลนด์ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 ในสหราชอาณาจักรในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 และในประเทศฝรั่งเศสในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2554 การส่งมอบให้กับลูกค้าองค์กรเริ่มขึ้นในโปรตุเกสในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 และในแคนาดาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2554 การจัดส่งเริ่มต้นในสเปนและนอร์เวย์ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 ในประเทศสวิสเซอร์แลนด์ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554 และในเยอรมนีในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 ถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 นิสสัน ลีฟมีจำหน่ายมากกว่า 60 ประเทศในสี่ทวีป นิสสัน
ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2561 ฮิโรโตะ ไซกาวะ ซีอีโอนิสสัน ประกาศว่ารถยนต์ยี่ห้ออินฟินิทีจะเป็นรถยนต์ไฮบริดหรือรถยนต์ไฟฟ้าทุกรุ่นตั้งแต่ปี พ.ศ. 2564 เป็นต้นไป[13] นิสสัน แฟร์เลดี้ แซด
บริษัทดัทสัน ได้เปลี่ยนชื่อเป็นบริษัทนิสสันตั้งแต่ปี 2477 แต่แม้จะเปลี่ยนชื่อไปแล้ว รถของนิสสัน ยังคงชื่อดัทสันไว้ในบางประเทศ โดยที่ตัวรถเป็นตัวเดียวกันกับรถที่ใช้ชื่อนิสสัน แต่จะใช้ชื่อใดขึ้นอยู่กับประเทศที่ขาย (รวมทั้งประเทศไทย ที่เคยใช้ชื่อ ดัทสัน มาก่อน) สำหรับชื่อดัทสันจะใช้สำหรับรถยนต์ขนาดเล็ก ส่วนแต่นิสสันจะใช้สำหรับรถยนต์ขนาดกลางและใหญ่ ในปี พ.ศ. 2528 นิสสัน ได้ยกเลิกชื่อดัทสัน เปลี่ยนมาใช้ชื่อนิสสันทั่วโลก รวมถึงประเทศไทยด้วย เพื่อลดความสับสนและสร้างแบรนด์ให้เป็นหนึ่งเดียวกัน มีการโฆษณาประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับแบรนด์ในทั่วโลก รวมถึงประเทศไทย นิสสัน
ในปี พ.ศ. 2557 นิสสันเป็นผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ[10] บูพา ประกันสุขภาพ
เมือในปี 2500 ได้สร้างสถานพยาบาล "Nursing Homes Chartable Trust" ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "Nuffield Hospitals" 
เมื่อในปี 2505 ก่อตั้งสหพันธ์นานาชาติในการให้บริการด้านสุขภาพ เพื่อสนับสนุนการดูแลสุขภาพสำหรับภาคเอกชนทั่วโลก
เมื่อในปี 2518 ก่อตั้งโรงพยาบาลบูพาขึ้น
เมื่อในปี 2539 ได้ก่อตั้งบริษัทบูพาขึ้นในประเทศไทย โดยมีการรวมตัวกับ บริษัท บลูครอส ประกันสุขภาพ (Blue Cross) 
เมื่อในปี 2561 กลุ่มบริษัท เอ็ทน่า (Aetna)ประกันสุขภาพได้เข้าซื้อกิจการส่งผลให้บริษัท บูพา ประกันสุขภาพ เปลี่ยนเชื่อเป็น เอ็ทน่า (Aetna) ประกันสุขภาพ มิตซูบิชิ
มิตซูบิชิ กรุ๊ป () เป็นเครือบริษัทข้ามชาติของญี่ปุ่นโดยมีบริษัทในเครือกว่า 30 บริษัท ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1870 โดยอิวะซะกิ ยะตะโร ในปี ค.ศ. 1881 มิตซูบิชิ ได้ก้าวเข้าสู่วงการด้านธุรกิจการทำเหมือง และเป็นเจ้าของบริษัทเหมือง ทาคาชิมะ และได้สร้างเรือยนต์ขนาดใหญ่ ต่อมามิตซูบิชิได้ขยายธุรกิจออกไป คือ ต่อเรือ , ธนาคาร , ประกันภัย ,รถยนต์ ,เครื่องใช้ไฟฟ้า ฯลฯ 22 มีนาคม 2543บริษัทอื่น นิสชินฟูดส์
นิสชินฟูดส์ เป็นบริษัทญี่ปุ่นที่ผลิตบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ตั้งขึ้นในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 1948 หลังสงครามโลกครั้งที่สองสิ้นสุดลงไม่นาน โดยมีนายโมะโมะฟุกุ อันโด เป็นผู้ก่อตั้ง มีบริษัทมีชื่อแรกก่อตั้งว่า และสิบปีต่อมาจึงผลิตบะหมี่ราเม็งกึ่งสำเร็จรูปขึ้นเป็นครั้งแรก ใช้ชื่อว่า Chikin Ramen (Chicken Ramen) ต่อมาได้เปิดสาขาในสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1970 ภายใต้ชื่อ Nissin Foods โดยขายราเม็งกึ่งสำเร็จรูปในชื่อ "Top Ramen" ทั้งบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและบะหมี่ถ้วยต่างเป็นนวัตกรรมที่คิดค้นโดยโมะโมะฟุกุ อันโด นิสชินมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ Yodogawa-ku ในจังหวัดโอซะกะ โดยได้ย้ายมาอยู่ในที่ตั้งปัจจุบัรจั้งแต่ ค.ศ. 1977 เมื่อสร้างอาคารใหม่สำเร็จ พิซซ่าฮัท
พิซซ่าฮัท (Pizza Hut) เป็นธุรกิจแฟรนไชส์ร้านอาหารพิซซ่า เริ่มก่อตั้งในปี พ.ศ. 2501 โดยสองพี่น้อง แฟรงค์ และ แดน คาร์นี ชาวเมืองวิชิต้า รัฐแคนซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยเปิดร้านแรกที่เมืองวิชิต้า รัฐแคนซัส และใน ปีถัดมา พ.ศ. 2502 พิซซ่าฮัทได้เริ่มระบบตัวแทนจำหน่าย (แฟรนส์ไชส์) “ร้านพิซซ่าฮัท” โดยร้านตัวแทนแห่งแรกอยู่ที่ เมืองโทเพกา รัฐแคนซัส ซึ่งร้านตัวแทนสาขาจะต้องทำตามสูตรการทำพิซซ่าต้นตำรับ และทางด้านการบริหารต้องได้รับการอบรมจากสองพี่น้องตระกูลคาร์นีย์ บิวอิคก์
บิวอิคก์เป้นยี่ห้อรถยนต์อเมริกันที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงอยู่ และเป็นหนึ่งในยี่ห้อรถยนต์ที่เก่าแก่ที่สุดของโลกอีกด้วย บิวอิคก์ก่อตั้งภายใต้ชื่อ บริษัท บิวอิคก์ ออโต้-วิม แอนด์ เพาเวอร์ ในปี ค.ศ. 1899 โดยเป็นบริษัทผลิตเครื่องยนต์สันดาปภายในและรถยนต์ ภายหลังบริษัทถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นบริษัท บิวอิคก์มอเตอร์ ในวันที่ 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1903 โดย เดวิด ดันบาร์ บิวอิคก์ ในเมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน ต่อมาในปีนั้น เจมส์ เอช. ไวติง ได้ซื้อบริษัทไป ย้ายบริษัทไปที่ เมืองฟลินต์ รัฐมิชิแกน บ้านเกิดของเขา แล้วให้ วิลเลียม ซี. ดูแรนต์ มาดูแลบริษัทของเขาแทน ส่วน เดวิด บิวอิคก์ นั้นขายหุ้นทั้งหมดเพื่อแลกกับเงินเพียงเล็กน้อย แล้วเสียชีวิตในอีก 25 ปีต่อมา ซูบารุ
ในปี 1968 ภายใต้การบริหารงานของนายไอซาคุ ซาโต้ นายกรัฐมนตรีในสมัยนั้น รัฐบาลญี่ปุ่นมีนโยบายที่จะให้อุตสาหรกรรมยานยนต์ของญี่ปุ่นนั้นร่วมมือกัน เพื่อขยายขีดความสามารถในการแข่งขันกับต่างชาติ. นิสสัน จึงได้เข้าซื้อหุ้น 20.4% ของFHI โดยนิสสันหวังที่จะใช้ความเชี่ยวชาญในการผลิตรถบัสของซูบารุในการผลิตรถบัสของตัวเองในแบรนด์ นิสสันดีเซล. นอกจากนั้นเกียร์อัตโนมัติของซูบารุรุ่น 4EAT ก็ได้ถูกนำไปติดตั้งในรถยนต์ นิสสัน แพทไฟเดอร์ รุ่นแรกด้วยเช่นกัน. ซูบารุได้เปิดตัวรถยนต์หลายรุ่นที่เป็นผลผลิตระหว่างความร่วมมือของซูบารุและนิสสัน ได้แก่อาร์ทู(R-2) ในปี 1969, เรกซ์ และ เลโอเน่ ในปี 1971, แบรท ในปี 1978, อัลซีโอเน่ ในปี 1985, เลกาซี่ ในปี 1989, อิมเพรซซ่า ในปี 1993 (รวมถึงเวอร์ชัน WRX ด้วย), และท้ายสุด ฟอเรสเตอร์ ในปี 1997. กิบซัน
กิบซัน บริษัทผลิตกีตาร์ ทั้งกีตาร์โปร่งและกีตาร์ไฟฟ้า กำเนิดขึ้นโดย Orville H. Gibson ในปี 1856 ทางตอนเหนือของนิวยอร์กโดยกิบซันมียี่ห้อที่ผลิตเพื่อนักดนตรีที่มีกำลังทรัพย์ต่ำคือ epiphone ซึ่งผลิตที่เกาหลี จีนและอินโดนีเซียโดยรูปทรงจะคล้ายคลึงกับต้นแบบทุกอย่างต่างกันที่หัวของกีตาร์และความเรียบร้อยของตัวกีตาร์ นิสสัน ซันนี่
นิสสัน ซันนี่ เป็นรถขนาดเล็กของบริษัทนิสสัน เริ่มการผลิตใน พ.ศ. 2509-2547 และมีนิสสัน ทีด้าและนิสสัน อัลเมร่า เข้ามาทดแทน ในช่วงที่มีการผลิต ซันนี่เป็นคู่แข่งทางธุรกิจกับ โตโยต้า โคโรลล่า, ฮอนด้า ซีวิค และ มิตซูบิชิ แลนเซอร์ นิสสัน ลีฟ
ในตอนแรก ลีฟที่ขายในตลาดโลกทั้งหมดจะประกอบไปด้วยแพ็ตแบตเตอรี่และไม่สามารถแลกเปลี่ยนแบตเตอรี่ควิกดรอปที่พัฒนาโดยเรโนลท์ได้ เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2556 นิสสันประกาศว่าการขายนิสสัน ลีฟ รุ่นปี 2013 จะเริ่มในสหราชอาณาจักรในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 และจะมีตัวเลือกการเช่าแบตเตอรี่สำรับลีฟทั้งสามรุ่นย่อย ราคาสำหรับการเช่าแบตเตอรี่ในสหราชอาณาจักรเริ่มต้นที่ 70 ปอนด์ (~) ต่อเดือน สำหรับการเช่า 36 เดือนจะจำกัดระยะทางการขับขี่ไม่เกิน 12,100 กิโลเมตร (7,500 ไมล์) ต่อปี และราคาสูงที่สุดสำหรับการเช่ามีราคา 129 ปอนด์ (~) ต่อเดือน สำหรับการเช่า 12 เดือนจะจำกัดระยะทางการขับขี่ไม่เกิน 24,000 กิโลเมตร (15,000 ไมล์) ต่อปี การเช่าแบตเตอรี่นี้ทำให้ราคาของรุ่นเริ่มต้นถูกลงจนอยู่ที่ราคา 20,990 ปอนด์ (~) ก่อนที่จะเข้าร่วมโครงการปลั๊ก-อิน คาร์ แกรนต์ซึ่งเป็นโครงการลดราคารถยนต์ที่เป็นรถยนต์ปลั๊ก-อิน นิสสัน ซิลฟี่
นิสสัน ซิลฟี่ (Nissan Sylphy) หรือในอดีตเรียกว่า นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี (Nissan Bluebird Sylphy) เป็นรถยนต์นั่งขนาดเล็ก (Compact Car) ผลิตโดยนิสสัน เริ่มการผลิตใน พ.ศ. 2543 เพื่อทดแทนรถยนต์รุ่นก่อนหน้าคือ นิสสัน ซันนี่ และ นิสสัน บลูเบิร์ด ซึ่งทั้ง 2 รุ่นนี้ได้ยุติการผลิตและการทำตลาดแล้ว  นิสสัน ซันนี่
ซันนี่โฉมที่ 2 หรือ B110 ซีรีส์ จะเป็นที่รู้จักของคนทั่วไปในชื่อ ดัทสัน 1200 (Datsun 1200) มีขนาดที่ใหญ่ขึ้นกว่าโฉมแรก และประสบความสำเร็จมากขึ้น มีกระแสความนิยมที่เท่าเทียมกับ โตโยต้า โคโรลล่า ในช่วงเดียวกันนั้น และซันนี่โฉมนี้ ได้รับการพัฒนาประสิทธิภาพเครื่องยนต์ในด้านเชื้อเพลิง ทำให้ซันนี่มีจุดเด่นในเรื่องความประหยัดน้ำมัน ซึ่งจุดเด่นตรงนี้ก็คงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน รถรุ่นนี้ ถึงจะผลิตในช่วงหลายสิบปีก่อนที่เทคโนโลยีไม่พัฒนา รถรุ่นอื่นๆ ใช้น้ำมัน 1 ลิตร วิ่งได้ไม่ถึง 10 กม. แต่ซันนี่โฉมนี้ น้ำมัน 1 ลิตร วิ่งได้ 12.2 กิโลเมตรในการขับในเมือง และ 16.1 กิโลเมตรในการขับออกต่างจังหวัด แพคการ์ด
แพคการ์ดถูกก่อตั้งโดยเจมส์ วอร์ด แพคการ์ด น้องชายของเขา วิลเลียม เดาด์ แพคการ์ด และหุ้นส่วนของพวกเขา จอร์จ ลูวิส ไวส์ ที่เมืองวาร์เรน รัฐโอไฮโอ ตั้งแต่ช่วงต้น ๆ จนถึงหลังทศวรรษ 1930 รถยนต์แพคการ์ดขึ้นชื่อว่าเป็นรถยนต์หรูหราที่ขายดีที่สุดยี่ห้อหนึ่งในตลาด และได้ถูกขนานนามว่าเป็น "สาม พี" แห่งรถยนต์หรูของสหรัฐอเมริกา โดยอีกสองยี่ห้อคือเพียร์ซ-แอร์โรว์และเพียร์เลส แต่ในช่วงยุคหลังสงคราม การที่แพคการ์ดพยายามเข้าสู่ตลาดชนชั้นกลางทำให้ภาพลักษณ์ความหรูหราของแพคการ์ดจืดจางลง รวมถึงไม่สามารถหาลูกค้าจากตลาดชนชั้นกลางทดแทนได้เพียงพอ ทำให้ยอดขายโดยรวมของแพคการ์ดตกลง แพคการ์ดจึงเลิกผลิตรถราคาระดับกลาง ในปี ค.ศ. 1954 แพคการ์ดจึงตัดสินใจรวมกิจการกับสตูเดอเบเกอร์ซึ่งก็กำลังประสบปัญหาทางการเงินเช่นกัน แต่ปัญหาของสตูเดเบเกอร์นั้นร้ายแรงกว่าที่แพคการ์ดได้คาดการณ์ไว้ รวมถึงการเรียกคืนรถยนต์แพคการ์ดที่มีตำหนิหลายล้านคัน ทำให้ชื่อเสียงของแพคการ์ดเสื่อมเสีย รถแพคการ์ดคันท้าย ๆ เป็นเพียงรถสตูเดอเบเกอร์ที่ถูกนำมาเปลี่ยนเพียงชื่อและรูปลักษณ์ภายนอก จนได้ชื่อเล่นว่า "แพคการ์ดเบเกอร์" (Packardbaker) ซึ่งไม่ประสบผลสำเร็จทางยอดขาย สตูเดอเบเกอร์จึงยุติการผลิตรถแพคการ์ดในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1958 และถอนชื่อแพคการ์ดออกจากตลาดรถยนต์ในปี ค.ศ. 1959 มหาวิทยาลัยบริสตอล
มหาวิทยาลัยบริสตอลก่อตั้งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2419 ในฐานะวิทยาลัยอุดมศึกษาบริสตอล ซึ่งต่อมาได้ควบรวมเข้ากับโรงเรียนเทคนิคพาณิชยนาวี (ก่อตั้ง พ.ศ. 2138 ควบรวม พ.ศ. 2452) และ วิทยาลัยแพทย์บริสตอล (ก่อตั้ง พ.ศ.2376 ควบรวม พ.ศ. 2436) โดยมีอิซัมบาร์ด โอเวน (Isambard Owen) หลานอาของอิซัมบาร์ด บรูเนล เป็นอธิการบดีคนแรก และมีเฮนรี โอเวอร์ตัน วิลส์ (Henry Overton Wills) เป็นนายกสภาคนแรก โดยอธิการบดีได้เลือกสรรสีแดงซึ่งเป็นสีของโตรกเอวอน (Avon Gorge) หลังฝนตก เป็นสีประจำมหาวิทยาลัย เมื่อแรกตั้ง มหาวิทยาลัยมีนักศึกษาปริญญาตรีเพียง 288 คน และนักศึกษาอื่นอีก 400 คน นับเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในสหราชอาณาจักรที่เปิดรับนึกศึกษาทั้งชายและหญิงเสมอภาคกัน ถึงกระนั้น ก่อนปี พ.ศ. 2449 นักศึกษาหญิงยังไม่ได้รับอนุญาตให้เรียนวิชาแพทยศาสตร์
มหาวิทยาลัยได้รับเงินทุนประเดิมส่วนหนึ่งจากตระกูลฟราย (Fry) และตระกูลวิลส์ ซึ่งทั้งสองเป็นตระกูลพ่อค้ายาสูบ ทำให้มหาวิทยาลัยเริ่มมีความมั่นคงสามารถลงทุนเพื่อการศึกษาของนักศึกษาได้ และเจริญขึ้นตามลำดับ โดยในปี พ.ศ. 2444 จอร์จ วิลส์ (George Wills) ได้รับที่ดินผืนหนึ่งทางตะวันตกของเมืองสำหรับใช้เป็นลานกีฬาของมหาวิทยาลัย ครั้นถึงช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มหาวิทยาลัยประสบปัญหาทางการเงินอย่างรุนแรง คือสูญเสียรายได้จากค่าเล่าเรียนถึงร้อยละ 20 กระนั้นทางราชการก็ได้บัญชาให้มหาวิทยาลัยวิจัยแก๊สพิษและวัตถุระเบิดเพื่อที่จะได้รับเงินสนับสนุนเพิ่ม กระนั้น ปัญหาไม่ได้จำกัดแต่ช่วงสงครามเท่านั้น แต่ได้ขยายออกไปหลังสงครามด้วย การที่มีสงครามนี้เอง ทำให้มหาวิทยาลัยได้ทำงานวิจัยที่เป็นประโยชน์ออกมามากจนมีชื่อเสียงเพิ่มขึ้น รวมไปถึงได้เปิดโอกาสให้สตรีเข้ามามีบทบาทในงานบริหารการศึกษา อาทิ แต่งตั้งวินิเฟรด เชปแลนด์ (Winifred Shepland) เป็นนายทะเบียนหญิงคนแรกของมหาวิทยาลัยในสหราชอาณาจักร ถึงกระนั้น อาคารบางหลังของมหาวิทยาลัยได้รับความเสียหาย พร้อมกับหนังสือจำนวนมากที่ขนมาจากราชวิทยาลัยลอนดอน
มหาวิทยาลัยได้จัดสร้างห้องปฏิบัติการฟิสิกส์เฮนรี วิลส์ ขึ้นใกล้ ๆ กับโรงเรียนประถมบริสตอล (Bristol Grammar School) มีนักวิทยาศาสตร์หลายท่านมาทำงานในห้องปฏิบัติการนี้ หนึ่งในนั้น มีพอล ดิแรก ซึ่งจบการศึกษาปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย ก่อนจะไปศึกษาปริญญาเอกด้านคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ก่อนจะมาสร้างผลงานจนได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2476 นอกเหนือจากนี้ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด เซซิล พาวเวลล์ (Cecil Powell) (พ.ศ.2493) ฮันส์ เบเทอ (พ.ศ. 2510) และเนวิลล์ ฟรานซิส (Nevill Francis) (พ.ศ. 2550) 
หลังจากที่จอร์จ วิลส์ ถึงแก่กรรมในปี พ.ศ. 2444 แล้ว จอร์จ อัลเฟรด วิลส์ (George Alfred Wills) และเฮนรี เฮอร์เบิร์ต วิลส์ (Henry Herbery Wills) บุตร ได้อุทิศเงินสร้างอาคารอนุสรณ์ตระกูวิลส์ ซึ่งปัจจุบันใช้เป็นสถานีทำการสอนสำนักวิชานิติศาสตร์และสาขาวิชาโลกศาสตร์ของมหาวิทยาลัย และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์ อาคารหลังดังกล่าวสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2456 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2468 นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2453 ได้ซื้ออาคารวิกตอเรียรูมส์ (Victoria Rooms) สำหรับใช้เป็นสโมสรนักศึกษา ซึ่งปัจจุบันเป็นภาควิชาดุริยศาสตร์ของมหาวิทยาลัย และได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นอาคารอนุรักษ์เช่นกัน
ครั้นถึง พ.ศ. 2472 วินสตัน เชอร์ชิลล์ ได้รับตำแหน่งนายกสภามหาวิทยาลัยจากนั้นมีริชาร์ด ฮอลเดน รับตำแหน่งต่อ
หลังสงคราม มหาวิทยาลัยเริ่มกลับมาพัฒนาเต็มตัวอีกครั้ง โดยในปี พ.ศ. 2489 มหาวิทยาลัยเปิดสาขาวิชาการละครเป็นที่แรกในสหราชอาณาจักร พร้อม ๆ กับตั้งเงินทุนสำหรับให้ทหารผ่านศึกใช้ในการศึกษาและตั้งตัว จำนวนนักศึกษาที่มาเรียนมีมากขึ้น ๆ จนมหาวิทยาลัยต้องจัดหาอาคารใหม่ในปี พ.ศ. 2498 เพื่อรองรับนักศึกษาวิศวกรมศาสตร์ ต่อมาได้มีการย้ายไปยังอาคารใหม่ที่กว้างขวางกว่าเดิม รวมถึงจัดหาสถานที่ตั้งสโมสรนักศึกษาใหม่ในย่านตำบลคลิฟตันในปี พ.ศ. 2503 แทนอาคารวิกตอเรียรูมส์ที่คับแคบ กระนั้นอาคารใหม่ก็มีรูปแบบสถาปัตยกรรมไม่สวยงามเท่าอาคารเดิม จนได้รับคำตำหนิอย่างมาก . ต่อมา มหาวิทยาลัยจัดทำแผนแม่บทที่จะย้ายสโมสรนักศึกษาอีกครั้ง พร้อมกันนี้เอง จำนวนหอพักทั้งของมหาวิทยาลัยและเอกชนมีเพิ่มมากขึ้น เพื่อรองรับจำนวนนักศึกษาจากต่างเมือง 
ล่าสุดมหาวิทยาลัยได้มีการลงทุนวิจัย ดังนี้
พ.ศ. 2543 จัดตั้งศูนย์วิจัยและวิสาหกิจ.
พ.ศ. 2545 จัดตั้งศูนย์กีฬา 
พ.ศ. 2547 จัดตั้งห้องปฏิบัติการวิศวกรรมพลศาสตร์ มูลค่า 18.5 ล้านปอนด์ สำหรับใช้ศึกษาด้านพลศาสตร์ของเครื่องยนต์ นับเป็นห้องปฏิบัติการที่ทันสมัยที่สุดในยุโรป
พ.ศ. 2548 จัดตั้งศูนย์ความเป็นเลิศด้านการเรียนการสอนเคมี (Centre for Excellence in Teaching & Learning (CETL)) แห่งเดียวในสหราชอาณาจักร
กันยายน พ.ศ. 2552 เปิดศูนย์วิทยาศาสตร์นาโนและควอนตัมสนเทศ มูลค่า 11 ล้านปอนด์ ศึกษาวิจัยงานด้านควอนตัม อาทิ แก้วทำความสะอาดตัวเอง (self-cleaning glass) และได้ชื่อว่าเป็นอาคารที่เงียบที่สุด 
นอกเหนือจากนี้มหาวิทยาลัยมีแผนปรับปรุงพื้นที่ย่านมหาวิทยาลัย หนึ่งในนั้นมหาวิทยาลัยได้เริ่มก่อสร้างอาคารชีวศาสตร์ (bioscience) ใหม่ มูลค่า 50 ล้านปอนด์ เพื่อเป็นสถานศึกษาวิจัยชั้นสูง เมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2554
มหาวิทยาลัยประกอบด้วยคณะวิชา 6 คณะ ทำการเรียนการสอนในสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้
มหาวิทยาลัยบริสตอลมีที่ตั้งกระจายไปตามส่วนต่าง ๆ ของเมือง โดยไม่มีพื้นที่ติดต่อกันเหมือนมหาวิทยาลัยทั่ว ๆ ไป อาคารส่วนหนึ่งตกทอดมาตั้งแต่ครั้งเป็นวิทยาลัยอุดมศึกษา ออกแบบโดยชาร์ลส์ แฮนซัม (Charles Hansom) การก่อสร้างเป็นไปอย่างทุลักทุเลด้วยมหาวิทยาลัยในขณะนั้นขัดสนด้านการเงิน หลังจากนั้น จึงได้มีการสร้างอาคารอนุสรณ์อัลเบิร์ต ฟราย (Albert Fry) และอาคารอนุสรณ์ตระกูลวิลส์ เพื่ออุทิศแก่ผู้ให้เงินประเดิมก่อตั้งมหาวิทยาลัย นอกจากนี้ ยังมีหอพักโกลด์นีย์ซึ่งจอร์จ วิลส์ ได้หวังว่าจะก่อสร้างหอพักนักศึกษาชายบริเวณนี้ แต่มีการคัดค้านโดยอนุสาสกเพราะอยู่ใกล้หอพักคลิฟตันซึ่งเป็นหอพักหญิง ในที่สุดมหาวิทยาลัยต้องจัดหาที่ดินใหม่ที่ตำบลสโตกบิชอปเพื่อสร้างหอพักชายวิลส์แทน ส่วนคฤหาสน์เบอร์วอลล์ บ้านของจอร์จ โอตลีย์ ได้กลายเป็นหอพักและปัจจุบันใช้เป็นศูนย์การศึกษาต่อเนื่อง นิสสัน พรีเซีย
พรีเซีย R10 ถูกสร้างขึ้นโดยมีพื้นฐานเดิมมากจากแพลตฟอร์มของรถยนต์นิสสันพรีเมียรา P10 Nissan Primera โดยอบู่บนแนวคิดร่วมกันในหลายๆประการ เปรียบเหมือนเป็นรุ่นพี่น้องกันกับนิสสันพรีเซียเลยทีเดียว โดยสเปคของวัสดุภายในของพรีเซีย R10 นั้น จะมีการเพิ่มคุณภาพของวัสดุให้มีคุณภาพที่สูงขึ้น ทั้งวัสดุที่ใช้ผลิตเป็นเบาะและแผงข้างประตูถูกผลิตจากผ้าชนิดเดียวกันกับที่ใช้ในรถนิสสันบลูเบิร์ด อุปกรณ์มาตรฐานซึ่งล้ำหน้ากว่ารถในยุคเดียวกันได้แก่ ไฟหน้าอัตโนมัติ ดวงไฟเขียวรอบชุดกุญแจสตาร์ท ระบบควบคุมสภาพอากาศแบบอัตโนมัติ ระบบควบคุมอุณหภูมิดิจิตอล สามารถปรับระดับความสูงที่นั่งใน 4 ทิศทางสำหรับที่นั่งคนขับ ระบบปัดน้ำฝนกระจกบังลมหน้าสามารถกำหนดเวลาเป็นช่วง กระจกมองข้างปรับและพับเก็บด้วยไฟฟ้า จุดเด่นคือหน้าต่างของประตูรถทั้งสี่บานเป็นแบบไร้กรอบ (frameless windows) ที่สามารถพบใน NX Coupe และ Silvia  โดยในรุ่นท็อปสุดจะมีดิสก์เบรก 4 ล้อพร้อม ABS และที่ปัดน้ำฝนกระจกหน้ารถด้านหลัง นิสสัน มาร์ช
นิสสัน มาร์ช รุ่นที่ 3 ใช้รหัสตัวถังว่า K12 พัฒนาขึ้นบนพื้นฐานของรูปแบบ B-Platform เปิดตัวใน พ.ศ. 2544 เริ่มการผลิตกันอย่างจริงจังใน พ.ศ. 2545 ตัวถังใหม่มีความโค้งมนมากขึ้น สูงขึ้น และกว้างขึ้น ซึ่งสือมวลชน รวมถึงสถาบันการออกแบบชั้นนำหลายแห่ง ก็ต่างออกมายอมรับว่างานชิ้นนี้มีดีไซน์แตกต่าง ดูเป็นเอกลักษณ์ ด้วยการเน้นการเพิ่มพื้นที่ในห้องโดยสาร การใช้ไฟหน้ารูปทรงแบบดวงตาการ์ตูนบักส์ บันนี รูปทรงรถแบบลู่ลมช่วยลดแรงต้านลมระหว่างการวิ่ง (ค่า Cd.=0.32) เสาหลังคาหลังถูกลดความยาวลงเพื่อลดจุดบอดของสายตาขณะถอยจอด และมาพร้อมกับเทคโนโลยีใหม่ คือ Keyless Ignition คือจะมีรีโมทกุญแจไว้ให้เจ้าของรถ เมื่อเจ้าของรถพกรีโมทกุญแจเข้ามาในรถ จะสามารถกดปุ่มสตาร์ทรถได้ทันทีโดยไม่ต้องใช้กุญแจ (เหมือน โตโยต้า ยาริส ในปัจจุบัน) สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์
MIT ตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1861 เพราะการพัฒนาทางอุตสาหกรรมที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ในสหรัฐ MIT ใช้รูปแบบมหาวิทยาลัยโพลีเทคนิคของยุโรป ที่เน้นการศึกษาในห้องปฏิบัติการ และเพราะเน้นเรื่องเทคโนโลยีประยุกต์ในระดับปริญญาตรีและระดับบัณฑิตศึกษามาตั้งแต่ต้น จึงมีการร่วมมือกันอย่างใกล้ชิดกับธุรกิจและอุตสาหกรรม ในคริสต์ทศวรรษ 1930 ภายใต้การดูแลของอธิการบดีคาร์ล คอมป์ตัน และรองอธิการบดีแวเนวาร์ บุช สถาบันได้เริ่มเปลี่ยนไปเน้นการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์พื้นฐาน ในปี ค.ศ. 1934 MIT ได้รับเลือกเป็นสมาชิกสมาคมมหาวิทยาลัยอเมริกัน ซึ่งเป็นตัวบ่งชี้ความกว้างขวางและคุณภาพของโปรแกรมงานวิจัยและการศึกษาของสถาบัน เน็กซัสเอส
เน็กซัสเอส (; ชื่อรหัส Crespo) เป็นสมาร์ตโฟนที่ถูกคิดค้นโดยกูเกิล ร่วมกับซัมซุง ถูกวางขายเมื่อปี พ.ศ. 2553 โดยเป็นสมาร์ตโฟนรุ่นแรกที่ใช้ระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ 2.3 "จิงเจอร์เบรด" และเป็นอุปกรณ์แอนดรอยด์รุ่นแรกที่มีระบบเนียร์ฟิลด์คอมมูนิเคชัน (เอ็นเอฟซี) ทั้งในฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ เน็กซัสเอสเป็นสมาร์ตโฟนที่ร่วมผลิตโดยกูเกิล นับตั้งแต่เอชทีซีดรีมหรือกูเกิลจี 1 และเน็กซัสวัน ซึ่งร่วมผลิตโดยเอชทีซี และรุ่นต่อจากเน็กซัสเอสคือกาแลคซี เน็กซัส ซึ่งถูกวางขายในปีถัดมา มิชลินไกด์
มิชลินไกด์ () หรือ กีดมิชแล็ง () เป็นหนังสือคู่มือที่บรรจุเนื้อหาเกี่ยวกับข้อมูลการเดินทาง แผนที่ สถานที่ท่องเที่ยว สถานที่พักแรม รวมถึงร้านอาหารขึ้นชื่อของสถานที่หรือประเทศต่าง ๆ โดยบริษัทมิชลิน บริษัทยางรถยนต์รายใหญ่ของโลกสัญชาติฝรั่งเศส ที่ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 จุดประสงค์ของมิชลินไกด์ คือ การกระตุ้นให้ผู้คนออกมาใช้การเดินทางโดยรถยนต์มากขึ้น เพื่อเพิ่มยอดจำหน่ายยางรถยนต์ ไซออน (รถยนต์)
ไซออน เป็นชื่อยี่ห้อรถในเครือโตโยต้า ซึ่งทำการตลาดที่สหรัฐอเมริกาเท่านั้น ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2546 โตโยต้าก่อตั้งรถยนต์ยี่ห้อขึ้นมาเพื่อเจาะตลาดกลุ่มวัยรุ่น ไนกี้ (บริษัท)
ไนต์ใช้ชื่อสินค้าว่า “Blue Ribbon Sports” หรือ BRS ซึ่งเป็นชื่อเดิมของไนกี้ และได้ก่อตั้งบริษัทร่วมกับบาวเวอร์แมนที่ชื่อ BRS Inc. ขึ้น โดย ไนต์ มีหน้าที่ดูแลรับผิดชอบทางด้านการเงินและการตลาด ส่วนบาวเวอร์แมน ดูแลทางด้านการพัฒนาออกแบบรองเท้ากีฬา  อินฟินิที (รถยนต์)
อินฟินิที (Infiniti, インフィニティ) รถยนต์นั่งหรู ซึ่งเป็นหนึ่งในรถยนต์คุณภาพจากนิสสัน โดยนิสสันตั้งยี่ห้อนี้ขึ้นมาเพื่อ เจาะตลาดรถยนต์หรู สำหรับตลาดอเมริกาโดยเฉพาะ โดยก่อตั้งขึ้นในปี 1989 หลังจากที่ตลาดญี่ปุ่นด้วยกันเองเริ่มส่งรถหรูบุกตลาดอเมริกา อย่างโตโยต้า ที่ส่ง เลกซัส และฮอนด้า ส่ง แอคิวรา
โดยปัจจุบัน นอกจากจะจำหน่ายในอเมริกาแล้ว ยังมีการจำหน่ายในประเทศต่างๆ ทั้งในเอเชีย รวมถึงในยุโรปบางประเทศด้วย
ตามแผนนโยบายทางธุรกิจ Nissan Value-Up ซึ่งจะหมดในปี 2007 โดยอนาคตก็จะมีแผนจำหน่ายยังบ้านเกิดตัวเองด้วย นิสสัน
ผลิตภัณฑ์ของนิสสันได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีในประเทศไทย โดยเฉพาะรถปิคอัพ โดยรถกระบะรุ่นที่เป็นตำนานอันได้แก่รุ่นบิ๊ก เอ็ม ซึ่งยังเป็นที่กล่าวขานจนถึงทุกวันนี้ถึงความทนทาน ส่วนปัจจุบันนี้มีรถกระบะนิสสัน นาวารา 3 รุ่นย่อย คือ LE, SE และ XE รวมถึงรถยนต์นั่ง นิสสัน ทีด้า ซึ่งเป็นรถยนต์ที่จำหน่ายแทนที่นิสสัน ซันนี่ ที่จำหน่ายมาแล้วนับทศวรรษและ นิสสัน มาร์ช ซึ่งนำมาจำหน่ายและยกเลิกการจำหน่ายในปี พ.ศ. 2530(รุ่นที่ 1) และได้นำมาจำหน่ายอีกครั้งในประเทศไทยในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 ในรุ่นที่ 4 นิสสัน ซิลฟี่
นิสสัน บลูเบิร์ด ซิลฟี รุ่นที่ 2 ผลิตครั้งแรกในปี พ.ศ. 2549 รหัสคือ G11 มีเครื่องยนต์ให้เลือก 3 แบบ คือ 1.5 1.6 และ 2.0 ลิตร โดยได้เลิกผลิตรุ่นเครื่องยนต์ 1.8 ลิตร มีชื่อในการส่งออกชื่อเดียวคือ นิสสัน ซิลฟี (ประเทศจีน) โดยโฉมนี้ไม่มีจำหน่ายในประเทศไทย ทั้งที่เหมาะจะนำมาประกอบขายในไทยมากกว่า เพราะถูกออกแบบให้มีห้องโดยสารที่หรูหรากว่า เอาใจชาวเอเชียอย่างชัดเจน ต่างจาก Tiida ที่ถูกออกแบบมาเพื่อชาวญี่ปุ่น ซึ่งชอบรถขนาดเล็ก แต่มีภายในใหญ่โตเท่าที่จะทำได้ แต่เนื่องจากความต้องการที่แตกต่างกันในแต่ละภูมิภาค ทำให้แนวทางการพัฒนาไม่ชัดเจน ส่งผลให้ไม่สามารถทำต้นทุนให้ต่ำลงได้ โดยเฉพาะในประเทศไทยที่มีอำนาจการต่อรองไม่สูงเท่าาสหรัฐอเมริกาและจีน ทำให้ราคาขายปลีกสูงกว่าที่ตั้งใจไว้ ทำให้ Tiida ถูกนำมาผลิตและจำหน่ายในประเทศไทยแทน แม้จะไม่สามารถบอกว่าเป็นรุ่นที่ทดแทน Sunny NEO ได้อย่างเต็มปาก หากแต่ว่าต้องทำตลาดแทน Sunny Neo ที่ยุติบทบาทไปแล้วเท่านั้น นิสสัน พรีเซีย
นิสสัน พรีเซีย () เป็นรถยนต์ซีดานขนาดเล็กที่ผลิตขึ้นสำหรับตลาดเอเชีย ในช่วงปี ค.ศ. 1990 - 2000 เพื่อแข่งขันกับรถซีดาน 4 ประตู ในระดับหรูหราที่เป็นที่นิยมในญี่ปุ่นในช่วงทศวรรษ 90 โดยเฉพาะ เช่น Toyota Carina ED, Toyota Corona EXiV, Subaru Legacy, Mazda (Efini) MS-8, Honda Vigor ซีดาน และ Mitsubishi Emeraude  นิสสัน แฟร์เลดี้ แซด
พ.ศ. 2503 ยูทากะ คาตายามา พนักงานบริษัทนิสสัน ได้เดินทางออกจากญี่ปุ่น ไปสำรวจตลาดในภาคพื้นตะวันตก ในสหรัฐอเมริกา เขาพบว่า รถญี่ปุ่นในช่วงเวลานั้น ชาวอเมริกันประเมินค่าเป็นเพียงรถยนต์ชั้น 2 เท่านั้น (3 ผู้นำอุตสาหกรรมยานยนต์ในอเมริกาขณะนั้น (Big 3) ได้แก่ GM, Ford และ ไครส์เลอร์) แม้บริษัทนิสสันอเมริกาจะถูกตั้งขึ้นในปีเดียวกัน ในช่วงแรกที่ยังไม่มีงบประมาณพอจะตั้งโชว์รูม ต้องหาตัวแทนจำหน่าย แต่ไม่สามารถหาได้ กลุ่ม Big3 และนักธุรกิจรายใหญ่ ปฏิเสธและดูถูกนิสสันอย่างเย็นชา จนต้องใช้เตนท์รถมือสองเป็นตัวแทนจำหน่าย คาตายามา ใช้วิธีปรับปรุงบริการหลังการขายให้มีความทั่วถึง จนเริ่มได้รับความไว้วางใจจากผู้บริโภคมากขึ้น มินิ (บีเอ็มดับเบิลยู)
ต้นกำเนิดของมินิเป็นสายรถยนต์ขนาดเล็กที่โดดเด่นของประเทศอังกฤษที่ผลิตโดยบริติชมอเตอร์คอร์ปอเรชันจาก ค.ศ. 1959 จนถึง 2000 รูปแบบของมันครอบคลุมถึงมอร์ริสมินิ-ไมเนอร์ และออสตินเซเวน, คันทรีแมน, โมค, 1275 จีที และคลับแมน รุ่นที่ดำเนินการเหล่านี้ใช้ชื่อคูเปอร์ เนื่องด้วยเป็นหุ้นส่วนกับเจ้าของตำนานการแข่งรถอย่างจอห์น คูเปอร์ สำหรับรถมินิสองประตูแบบดั้งเดิมได้รับการผลิตอย่างต่อเนื่องจนถึงปี ค.ศ. 2000 โดยการพัฒนาสืบทอดได้เริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1995 และรถรุ่นใหม่ได้รับการเปิดตัวในปี ค.ศ. 2001 การแบ่งประเภทของมินิในปัจจุบันรวมถึงฮาร์ดทอป/แฮทช์/คอนเวอร์ติเบิล (รถยนต์สามประตู), คลับแมน (เอสเตท), มินิคันทรีแมน (ครอสโอเวอร์ห้าประตู), คูเป/โรดสเตอร์, และเพซแมน (ครอสโอเวอร์สามประตูซึ่งอิงมาจากคันทรีแมน) นิสสัน ซันนี่
ซันนี่โฉมแรก หรือ B10 ซีรีส์ จะเป็นที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ ดัตสัน 1000 (Datsun 1000) เพราะในช่วงนั้น บริษัทใช้ชื่อผลิตภัณฑ์ว่า ดัทสัน แล้วเปลี่ยนเป็นนิสสันในภายหลัง เปิดตัวครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2509 ใช้เครื่องยนต์ 988 ซีซี 56 แรงม้า ใช้เกียร์ธรรมดาซิงโครเมช 4 สปีด มีตัวถัง 2 แบบ คือ ซีดาน 2 ประตู และ รถสเตชันวากอน ซึ่งตัวถังแต่ละแบบจะมี 2 เกรดให้เลือก คือ แบบมาตรฐาน(Standard) กับแบบพิเศษ (Deluxe) บริดจสโตน
บริดจสโตนคอร์ปอเรชัน () เป็นบริษัทข้ามชาติด้านยานยนต์และชิ้นส่วนขนส่งของญี่ปุ่น และปัจจุบันยังเป็นบริษัทผู้ผลิตยางรถยนต์รายใหญ่ที่สุดของโลก โดยสามารถขึ้นมาอยู่ที่หนึ่งแทนมิชลินได้ในปี 2014 ยางรถยนต์รุ่นแรกของบริษัท ผลิตขึ้นในวันที่ 9 เมษายน 1960 โดยการคิดค้นของฝ่ายโครงยางถุงเท้า "ทะบิ" ซึ่งเป็นถุงเท้าพื้นเมืองของญี่ปุ่น และในอีกหนึ่งปีต่อมานายโชะจิโร อิชิบะชิก็ได้นำฝ่ายการผลิตแยกออกมาจดทะเบียนเป็นบริษัทในปี ค.ศ. 1931 ในเมืองคุรุเมะ จังหวัดฟุกุโอะกะ โดยใช้ชื่อบริษัทว่า "บริดจสโตน" ซึ่งมาจากการแปลนามสกุลอิชิบะชิเป็นภาษาอังกฤษ ("อิชิ"=สโตน, "บะชิ"=บริดจ์)
ปัจจุบัน บริดจสโตนมีโรงงานการผลิตหลักในหลายๆประเทศของโลก โดย ณ ปี 2011 บริษัทมีโรงงานผลิตยางรถยนต์ 47 แห่ง, โรงงานผลิตยางและผลิตภัณฑ์ที่เกี่ยวข้อง 29 แห่ง, โรงงานแปรรูปวัตถุดิบ 19 แห่ง, โรงงานแบบบูรณาการ 4 แห่ง ซึ่งโรงงานหลักๆของบริดสโตนตั้งอยู่ในประเทศเบลเยียม, ฝรั่งเศส, ฮังการี, อิตาลี, โปแลนด์, โปรตุเกส, สเปน, ตุรกี, อาร์เจนตินา, บราซิล, แคนาดา, คอสตาริกา, เม็กซิโก, สหรัฐอเมริกา, เวเนซูเอลา, ออสเตรเลีย, จีน, อินเดีย, อินโดนีเซีย, ญี่ปุ่น, ไต้หวัน, ไทย, เวียดนาม และ แอฟริกาใต้ นิสสัน
ปัจจุบัน นิสสันมีผลิตภัณฑ์ซึ่งจำหน่ายอยู่ทั่วโลกกว่า 60 โมเดล ทั้งที่เป็นผลิตภัณฑ์เพื่อจำหน่ายในญี่ปุ่นโดยเฉพาะ และผลิตภัณฑ์ที่จำหน่ายทั่วโลก ยางโนเกียน
Suomen Gummitehdas Oy ก่อตั้งบริษัทขึ้นในปี 1898 และเริ่มการผลิตยางรถยนต์ในปี 1932 ยางยี่ห้อ Hakkapeliitta ได้ถูกแนะนำสู่ตลาดในปี 1936 และยางบางส่วนที่ขายภายใต้ชื่อยางโนเกียน ก็ยังคงใช้ชื่อแบรนด์ Hakkapeliitta นี้อยู่ Hakkapeliitta เป็น ( ภาษาฟินแลนด์ ) ซึ่งมีความหมายในเชิงประวัติศาสตร์ที่ใช้สำหรับทหารม้าเบาสำหรับกษัตริย์ Gustavus Adolphusแห่ง สวีเดน ในช่วงสงครามสามสิบปี (1618-1648) ). ในปี 1967, Suomen Kumitehdas Oy (เดิมเรียกว่า Suomen Gummitehdas Oy) ร่วมกับ Suomen Kaapelitehdas (เคเบิลฟินแลนด์) และอุตสาหกรรมป่าไม้และอุตสาหกรรมพลังงาน ได้ก่อตั้ง บริษัท โนเกีย Aktiebolag เพื่อสร้าง โนเกีย คอร์ปอเรชั่น นิสสัน
ปี 2012 นิสสันเรียกคืนรถยนต์แฮทช์แบ็ครุ่น "มาร์ช" หรือ "ไมครา" จำนวน 498,793 คันที่จำหน่ายในญี่ปุ่น เพื่อแก้ไขปัญหาไฟท้าย ซึ่งบางครั้งไม่ติด เป็นข้อบกพร่องผลิตในโรงงานออปปามะใกล้กรุงโตเกียว ที่ผลิตระหว่างเดือนกุมภาพันธ์ 2545-2552 เช่นเดียวกับโรงงานในเมืองซันเดอร์แลนด์ อังกฤษ ระหว่างเดือนมิถุนายน-ธันวาคม 2550 [15] บิซิเนส ออนไลน์
บริษัท บิซิเนส ออนไลน์ จำกัด (มหาชน) ( ชื่อย่อ:BOL) บริษัทก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2538 เพื่อดำเนินกิจการให้บริการข้อมูล บริษัทจดทะเบียน ออนไลน์แก่ประชาชนทั่วไป บริษัทจดทะเบียนแปรสภาพเป็นบริษัทมหาชนจำกัด เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2546 และเข้าทำการซื้อขายในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ เมื่อวันที่ 21 เมษายน 2547 จอห์นสัน แอนด์ จอห์นสัน
ปี ค.ศ. 1885 โรเบิรต์ วูด จอห์นสัน (Robert Wood Johnson) มีแรงบันดาลใจเกี่ยวกับการทำให้ปราศจากเชื้อ (antisepsis) จึงได้ชวนพี่น้องอีกสองคนคือ เจมส์ วูด จอห์นสัน (James Wood Johnson) และ เอ็ดวาร์ด มีด จอห์นสัน (Edward Mead Johnson) ทำ ชุดผ่าตัดพร้อมใช้ (surgical dressing) และบริษัทของพวกเขาก็ได้ผลิตสินค้าตัวแรกออกมาในปี ค.ศ. 1886 และจดทะเบียนบริษัทในปี ค.ศ. 1887 โรเบิรต์ วูด จอห์นสันเป็นประธานคนแรกของบริษัทฯ เขาทำงานทุ่มเทเพื่อปรับปรุงการปฏิบัติงานให้ถูกสุขอนามัย มินิ
การออกแบบครั้งแรกอยู่ในโครงการ ADO15 (ย่อมาจาก Austin Drawing Office โครงการที่ 15) มินิเกิดมาจากปัญหาจากการขาดแคลนเชื้อเพลิง ในปี 1956 อันเป็นผลมาจากวิกฤติการณ์ซูเอซ ที่มีการลดการจ่ายน้ำมัน สหราชอาณาจักรเล็งเห็นว่าต้องรื้อฟื้นการจัดสรรเชื้อเพลิง ยอดขายรถใหญ่ตกลง และเกิดความครึกครื้นของตลาดรถที่เรียกว่า รถบับเบิล ที่มีต้นกำเนิดมาจากเยอรมนี ลีโอนาร์ด ลอร์ด หัวหน้าในบีเอ็มซีพิจารณาเห็นว่า จะต้องทำอะไรบางอย่างอย่างรวดเร็ว เขาได้เริ่มสร้างความต้องการพื้นฐานการออกแบบ เช่น รถจะต้องอยู่ในกล่องที่มีขนาด 10 × 4 × 4 ฟุต (3 × 1.2 × 1.2 ม.) , ทีนั่งผู้โดยสารควรมีขนาด 6 ฟุต (1.8 ม.) และความยาว 10 ฟุต (3 ม.) และเครื่องยนต์อันเนื่องมาจากเหตุผลทางด้านราคา ควรที่จะเป็นยูนิตมาตรฐาน อิซซิโกนิสผู้ที่ทำงานร่วมกับอัลวิสมาก่อน ได้กลับมาร่วมงานกับบีเอ็มซีอีกครั้งในปี 1955 และด้วยความชำนาญด้านการออกแบบรถเล็กอยู่แล้ว ทีมงานออกแบบรถมินิยังมี แจ็ก แดเนียลส์ (ที่เคยทำงานกับเขาเมื่อครั้งออกแบบ มอร์ริส ไมเนอร์) , คริส คิงแฮม (เคยร่วมงานอัลวิสมาก่อน) ,นักเรียนวิศวกรรมศาสตร์เครื่องยนต์สองคน และผู้เขียนแบบอีก 4 คน โดยพวกเขาได้ร่วมออกแบบเป็นรถต้นแบบเมื่อเดือนตุลาคม 1957 ซึ่งพวกเขาเรียกว่า "กล่องสีส้ม" อันเนื่องมาจากสีของมัน ฟิลิปส์
บริษัทฟิลิปส์ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1891 ที่เมืองไอนด์โฮเวน โดยสองพ่อลูกนายธนาคาร เฟรเดริก และ เจร์ราร์ด ฟิลิปส์ โดยเริ่มจากการผลิตหลอดไฟและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ ต่อมาได้ขยายไปสู่การผลิตหลอดสุญญากาศ ฟิลิปส์เป็นผลิตสินค้านวัตกรรมหลายอย่าง เช่น เครื่องโกนหนวดไฟฟ้า (ค.ศ. 1939), เครื่องรับวิทยุที่มีลำโพงในตัว (ทศวรรษ 1930), เครื่องบันทึกเทปคาสเซตต์ (ค.ศ. 1963), เครื่องบันทึกวิดีโอคาสเซตต์ (ค.ศ. 1972) และเป็นผู้พัฒนามาตรฐานคอมแพ็กดิสก์ ร่วมกับโซนี่ ในปี ค.ศ. 1982