สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก มีชื่อเต็มว่าอะไร?
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก[1] (English: Queen Margrethe II of Denmark; มาร์เกรเธอ อเล็กซานดรีน ธอร์ฮิลดูร์ อิงกริด ; พระราชสมภพ 16 เมษายน พ.ศ. 2483) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ในฐานะที่เป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน พระนางทรงสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดาในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 จากการสืบราชบัลลังก์ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์กพระองค์แรกนับตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระประมุขแห่งสแกนดิเนเวียในช่วงปีพ.ศ. 1918 ถึงพ.ศ. 1955 ในยุคสหภาพคาลมาร์
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์ (; ประสูติ: 30 สิงหาคม ค.ศ. 1915 — สิ้นพระชนม์: 10 มีนาคม ค.ศ. 2013) มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ลิลเลียน เมย์ เดวีส์ () เป็นพระชายาในเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ พระองค์เป็นพระปิตุลานี (อาสะใภ้) ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และเป็นพระมาตุลานี (น้าสะใภ้) ของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก  จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
เจ้าหญิงดักมาร์เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเฮสส์ - คาสเซิล หลังอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย จึงทรงได้ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีมเหสี หรือ ซาริน่าแห่งรัสเซีย ด้วยพระนามใหม่หลังจากการเข้ารีตในศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซียว่า มารีเยีย เฟโอโดรอฟนา (อักษรซีริลลิก: Mapия Фёдopoвна) พระราชโอรสพระองค์โตของพระองค์คือ สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย องค์พระประมุขรัสเซีย พระองค์สุดท้ายที่พระจักรพรรดินีทรงดำรงพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าเป็นเวลาสิบปี เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก () 
เจ้าหญิงแอนน์ทรงเป็นธิดาใน จอห์น-โบวส์-ลีออน กับ นางเฟรเลนา ทรัฟฟิซ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เนื่องด้วย พระบิดาของพระองค์เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี  อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก
พระนางอินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชสมภพเมื่อ ค.ศ. 1175 พระองค์เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าวาลดิมาร์ที่ 1 แห่งเดนมาร์กกับสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งมินส์ พระองค์เป็นพระราชนัดดาของวอร์โลดาร์แห่งมินส์กับริเชซาแห่งโปแลนด์ พระมารดาของพระองค์เป็นพระขนิษฐภคินีของพระเจ้าคนุตมหาราช เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์
ก่อนการอภิเษกสมรสของดยุกแห่งเคนต์คนปัจจุบันกับแคทธารีน วอร์สเลย์ในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2504 เจ้าหญิงทรงประกาศว่าพระองค์ประสงค์จะดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (HRH Princess Marina, Duchess of Kent) แทน สมเด็จเจ้าหญิงดัชเชสหม้ายแห่งเคนต์ (HRH The Dowager Duchess of Kent) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงตามพระราชประเพณีที่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในการอภิเษกสมรสเมื่อปี พ.ศ. 2477 ทำให้เจ้าหญิงมารีนาทรงเป็นดัชเชสแห่งเคนต์ เค้านท์เตสแห่งเซนต์แอนดรูวส์ และบารอนเนสดาวน์แพทริค อย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ยังคงทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์กตามพระราชสิทธิมาตั้งแต่ต้น และหลังจากการอภิเษกสมรสของพระโอรสองค์โต พระองค์ก็ได้ทรงเปลี่ยนกลับไปใช้พระอิสริยยศเดิมที่มีอยู่ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์ได้แก่ เจ้าชายจอร์จ วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก บารอนแม็กซิมิลเลียนแห่งวัทเทอร์วิลล์-เบร็คเฮล์ม, เคานต์อีเทนเนแห่งลาบอร์ด เดอ มงเปอซา, สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ, แกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และนางบริจิตตา จูเอล เฮลลิงโซ ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 พระองค์ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก โดยพระมารดาคือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
เมื่อทรงได้พระอิสริยยศเป็นเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก ซึ่งก่อนการอภิเษกสมรสพระองค์ทรงเปลี่ยนไปนับถือนิกายโปรเตสแตนต์จากการอนุญาตของสันตะสำนัก ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาในพระมเหสีของพระองค์ เสด็จสวรรคต พระมเหสีจึงเสด็จครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
สมเด็จพระราชินีนาถและเจ้าฟ้าชายมีพระโอรส 2 พระองค์ดังนี้  เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976 ณ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เป็นธิดาคนเดียวของนายอาแล กาวาลีเย กับนางฟร็องซัว กราซิโอ (สกุลเดิม มอโร) ซึ่งหลังการการหย่าร้างของบิดาและมารดา มารีจึงย้ายมาพำนักที่เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ พระองค์มีพระพี่น้องต่างบิดา 2 คน และต่างมารดาอีก 2 คน เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (พระนามเต็ม: อ็องรี มารี ฌ็อง อ็องดร์ เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา; 11 มิถุนายน พ.ศ. 2477 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก พระองค์ประสูติที่เมืองตาลงซ์ แคว้นกีรงด์ สาธารณรัฐฝรั่งเศส เป็นโอรสในเคาต์อ็องดร์ เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซา และเรอเน ดูร์เซโน อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1967 ในขณะที่มีพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงผู้เป็นทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
21 เมษายน พ.ศ. 2469 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยอร์ก (Her Royal Highness Princess Elizabeth of York) 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเอลิซาเบธ (Her Royal Highness The Princess Elizabeth) 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระ (Her Royal Highness The Princess Elizabeth, Duchess of Edinburgh) 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495: สมเด็จพระราชินีนาถ (Her Majesty The Queen) อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์ เลดีมาร์การีตา อาร์มสตรอง-โจนส์
เลดีมาร์การีตา อาร์มสตรอง-โจนส์ () เกิดเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เป็นธิดาคนเดียวและคนสุดท้องใน เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน และ เซเรนา อาร์มสตรอง-โจนส์, เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน เป็นพระนัดดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน และยังเป็นพระญาติใกล้ชิดกับ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร โดยปัจจุบันนั้นเลดีมาร์การีตา อยู่ในลำดับที่ 22 ในการสืบราชบัลลังก์ ซึ่งก่อนที่เธอจะเกิดไม่นาน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี พระปัยยิกาก็เสด็จสวรรคต โดยเธอมีบิดามารดาทูลหัวคือ เลดีซาราห์ แชตโท วิลเลียม สแตนโฮล์ป สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
หลังจากการเลือกตั้งที่ซึ่งผู้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีไม่ได้รับเสียงข้างมาก สมเด็จพระราชินีนาถจะทรงใช้สิทธิในการ "ดรอนนิงเกอรุนด์" (Dronningerunde, Queen's meeting, การเข้าเฝ้าพระราชินี) ที่ซึ่งพระนางจะทรงพบปะกับหัวหน้าของแต่ละพรรคการเมืองเดนมาร์ก[6] แต่ละพรรคมีทางเลือกที่จะเข้าสู่กระบวนการพระราชวินิจฉัย ซึ่งจะนำไปสู่การเจรจาต่อรองหรือทางเลือกเดียว โดยให้นายกรัฐมนตรีซึ่งดำรงตำแหน่งอยู่ในปัจจุบันได้ดำเนินการรัฐบาลของเขาต่อ ในทางทฤษฎีแต่ละพรรคสามารถเลือกผู้นำของตนเองในพระราชวินิจฉัย พรรคสังคมเสรีนิยมเดนมาร์กได้ทำเช่นนี้ในปีพ.ศ. 2549 แต่มักจะเป็นเพียงหนึ่งในพระราชวินิจฉัยซึ่งได้เลือกนายกรัฐมนตรีรวมก่อนที่จะทำการเลือกตั้ง ผู้นำที่ซึ่งในการประชุมสามารถรักษาเสียงข้างมากในโฟลเกททิงจะได้รับพระบรมราชโองการด้วยการจัดตั้งรัฐบาลใหม่ (มันไม่เคยเกิดขึ้นในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ที่ซึ่งพรรคใดพรรคหนึ่งสามารถได้รับเสียงข้างมากด้วยตัวเองได้) จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
เจ้าหญิงดักมาร์ ซึ่งมีพระนามเต็มว่า มารี โซฟี เฟรเดริคเค ดักมาร์ ทรงได้รับการขนานพระนามตามบรรพสตรีผู้หนึ่งมีพระนามว่า เจ้าหญิงมารี โซฟี เฟรเดริคเคแห่งเฮสส์-คาสเซิล (พ.ศ. 2310 - พ.ศ. 2395) พระราชชนนีพันปีหลวงแห่งเดนมาร์ก ต่อมาไม่นานพระชนกในเจ้าหญิงดักมาร์ทรงเป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก ทั้งนี้เป็นเพราะสิทธิในการสืบราชสมบัติของพระชายา ซึ่งเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 8 เจ้าหญิงซึ่งประสูติในสายย่อยของรัฐเจ้าครองนครที่มีฐานะยากจน ทรงเข้ารับศีลจุ่มในลัทธิลูเธอรัน พระชนกของพระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเดนมาร์กเมื่อปี พ.ศ. 2406 หลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 7 เนื่องมาจากความสัมพันธ์อันรุ่งโรจน์ของบรรดาพระราชโอรสและธิดากับพระราชวงศ์อื่นในทวีปยุโรปไม่ว่าจะเป็นการอภิเษกสมรสหรือการครองราชสมบัติ ทำให้พระองค์มีพระราชสมัญญาว่า "พระสัสสุระแห่งยุโรป" (Father-in-law of Europe) จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
ในตอนเช้าของวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2424 สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ขณะมีพระชนมพรรษา 62 พรรษา ทรงถูกปลงพระชนม์ในขณะเสด็จกลับมายังพระราชวังฤดูหนาวจากการตรวจแถวทหาร ต่อมาแกรนด์ดัชเชสมาเรียได้ทรงบรรยายลงในสมุดบันทึกถึงความบาดเจ็บที่พระจักรพรรดิทรงได้รับเมื่อถูกนำกลับมายังพระราชวัง "พระเพลาทั้งสองข้างของพระองค์ถูกระเบิดอย่างรุนแรง และเปิดขึ้นมาถึงพระชานุ พระโลหิตไหลออกมามากมาย ประมาณครึ่งหนึ่งของฉลองพระบาทบู๊ตข้างขวา เหลืองแต่พระบาทขวาเพียงข้างเดียว"[5] สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 เสด็จสวรรคตในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อมา แม้ว่าประชาชนจะไม่รักใครในพระจักรพรรดิองค์ใหม่ แต่ก็ชื่นชอบในสตรีหมายเลขหนึ่งองค์ใหม่อย่างมาก ดังที่บุคคลร่วมสมัยเดียวกับพระองค์กล่าวว่า "เป็นพระจักรพรรดินี อย่างแท้จริง" พระองค์เองทรงไม่พอพระทัยกับพระราชสถานะใหม่เท่าใดนัก ในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ทรงเขียนว่า "ช่วงเวลาที่สุขและสงบที่สุดของเราหมดสิ้นลงแล้ว สันติสุขและความเงียบสงบมลายหายไปแล้ว ตอนนี้เราคงจะห่วงแต่เพียงซาชา(ซาชา คือพระนามลำลองที่ทรงเรียกสมเด็จพระราชสวามี จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3)เท่านั้น"[6] สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ในฐานะที่ทรงเป็นบุคคลสาธารณะที่ไม่ได้รับการเลือกตั้ง สมเด็จพระราชินีไม่ทรงมีส่วนร่วมในพรรคการเมืองและไม่ทรงแสดงความคิดเห็นทางการเมืองใด ๆ แม้ว่าพระนางจะทรงมีสิทธิในการเลือกตั้ง แต่พระนางไม่ทรงทำเช่นนั้นแม้กระทั่งการแสดงพระองค์เข้าข้างฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด เจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก () ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์สมรสกับ จอห์น คาเซินบลูก มีพระบุตร 5 คน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ที่ประทับอย่างเป็นทางการของสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชสวามีคือพระราชวังอามาเลียนบอร์กในโคเปนเฮเกน และพระราชวังฟรีเดนส์บอร์ก ที่ประทับในฤดูร้อนของทั้งสองพระองค์คือ พระราชวังกราสเต็นใกล้กับชอนเดนบอร์ก เป็นอดีตที่ประทับของพระราชชนนี สมเด็จพระราชินีอิงกริดซึ่งสิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2543 เจ้าหญิงโจเซฟินแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงโจเซฟิน โซเฟีย อีวาโล มาทิลดาแห่งเดนมาร์ก เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (8 มกราคม พ.ศ. 2554) พระบุตรพระองค์ที่สี่ในมกุฎราชกุมารเฟรเดริกแห่งเดนมาร์ก ประสูติแต่มกุฎราชกุมารีแมรีแห่งเดนมาร์ก พระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กและสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่ห้าในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
พระราชนัดดาของพระราชนัดดาของพระองค์คือพระเจ้าแผ่นดินประเทศยุโรปทุกพระองค์ในปัจจุบัน (ยกเว้นสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ แห่งเนเธอร์แลนด์) คือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก, สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน, สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน, สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ นอกจากนี้ยังรวมถึงสมเด็จพระราชินีแอนน์ มารีแห่งกรีซ และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ด้วย สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ (HM Queen Wilhelmina of the Netherlands, วิลเฮลมินา เฮเลนา พอลีน มารี ฟาน ออรันเย-นัสเซา; 31 สิงหาคม พ.ศ. 2423 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505) พระองค์ทรงเป็นธิดาของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ สมเด็จพระราชินีนาถเอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2433 ถึงปี พ.ศ. 2491 และสมเด็จพระราชชนนี (พระอิสริยยศ เจ้าหญิง) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2491 ถึงปี พ.ศ. 2505 พระองค์ทรงปกครองเนเธอร์แลนด์เป็นระยะเวลา 58 ปี ซึ่งยาวนานกว่ากษัตริย์พระองค์ใด รัชกาลของพระองค์เกิดความเปลี่ยนแปลงมากมายในประวัติศาสตร์ดัตช์และของโลก เช่น สงครามโลกครั้งที่ 1 และ สงครามโลกครั้งที่ 2 วิกฤตเศรษฐกิจครั้งใหญ่ เมื่อปี พ.ศ. 2476 รวมถึงความเสื่อมสลายของเนเธอร์แลนด์ในฐานะหนึ่งในจักรวรรดิอาณานิคมใหญ่ของโลก ส่วนนอกประเทศเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเป็นที่จดจำในบทบาทช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจอันยิ่งใหญ่ของชาวดัตช์ในการต่อต้านเยอรมนี และประมุขอันโดดเด่นของรัฐบาลดัตช์พลัดถิ่น  สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
: เหรียญเกียรติคุณที่ควรค่าแห่งกรีนแลนด์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เมื่อเจ้าหญิงมาร์เกรเธอมีพระชนมายุ 4 ชันษาในปีพ.ศ. 2487 พระขนิษฐาพระองค์แรกประสูติคือ เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาเจ้าหญิงเบเนดิกเทอทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายริชาร์ดที่ 6 แห่งไซน์-วิตเกนสไตน์-เบอร์เลบูร์กและบางครั้งทรงพำนักที่เยอรมนี พระขนิษฐาองค์สุดท้องคือ เจ้าหญิงแอนน์-มารีแห่งเดนมาร์ก ประสูติในปีพ.ศ. 2489 ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และปัจจุบันทรงพำนักอยู่ที่ลอนดอน โซฟี มักดาเลเนอ ฟอน บรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค
โซฟี มักดาเลเนอ ฟอน บรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค () ทรงเป็นเจ้าหญิงเยอรมันจากรัฐบรันเดินบวร์ค-คูล์มบาค และได้เป็นพระมเหสีในพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก พระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ พระองค์และพระราชสวามีทรงมีพระราชโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียว ต่อมาเสด็จขึ้นครองราชย์ ทรงพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก () นามเดิม ซาราห์ มาร์กาเรต เฟอร์กูสัน (; 15 ตุลาคม พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น เฟอร์กี () เป็นนักเขียน, โฆษก, ผู้ผลิตภาพยนตร์, นักอุปถัมภ์องค์กรการกุศล และผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวสหราชอาณาจักร เป็นอดีตพระชายาในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ "พระนามเดิม เจ้าหญิงลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์" เสด็จพระราชสภมพเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2371 ณ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ทางสายพระบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ผ่านทางสายพระมารดา โดยการศึกษาของเจ้าหญิงลูอีสนั้น ทรงศึกษาใน เบลเยียม โดยทรงศึกษา ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และ ภาษารัสเซีย ทั้งนี้ทรงโปรดการเล่นเปียโนมาก
ในปี พ.ศ. 2392 พระองค์ทรงถูกวางให้เป็นพระวรชายาในอนาคตของ พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน ขระนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระราชโอรสใน พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน กับ  โจเซฟินแห่งลอยเทนแบร์ก แต่การเษกสมรสของทั้ง 2 พระองค์ไม่ได้ประสบความสำเร็จในครั้งแรก โดย พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน ทรงมีพระราชประสงค์เชื่อสัมพันธ์ราชวงศ์ต่างๆในยุโรป โดยทรงจัดงานขึ้นอีกครั้ง โดยเจ้าหญิงลูอีสได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงลูอีส มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระวรชายา เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สำนักพระราชวังได้ประกาศแถลงการณ์ว่า เจ้าหญิงแมรีทรงพระครรภ์แฝด ในช่วงปลายปีได้มีการเผยแพร่พระฉายาลักษณ์อย่างเป็นทางการที่ฉายพร้อมครอบครัว และมีภาพของพระองค์ที่ทรงพระครรภ์อย่างชัดเจน โดยเจ้าชายและเจ้าหญิงพระองค์น้อยได้ประสูติกาลเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2554 ซึ่งพระองค์รู้สึกประหลาดพระทัยที่ตั้งพระครรภ์ฝาแฝด แต่บางส่วนอ้างว่าพระองค์ทรงต้องการพระโอรสธิดาใช้วิทยาการทางการแพทย์เพื่อให้ตั้งครรภ์แฝดแต่พระองค์ทรงปฏิเสธ เจ้าหญิงแมรีได้เสด็จไปประทับยังโรงพยาบาลเพื่อเตรียมการเพื่อประสูติกาลพระบุตรฝาแฝดในวันที่ 8 มกราคม โดยเจ้าหญิงแมรีได้ให้ประสูติพระโอรสองค์แรก ในเวลา 10.30 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นของเดนมาร์ก โดยทารกชายองค์นี้มีน้ำหนัก 2.674 กิโลกรัม และส่วนสูง 47 เซนติเมตร โดยเรียกพระนามลำลองว่า "เอลวิส" ตามนามของเอลวิส เพรสลีย์ เนื่องจากเกิดวันเดียวกับราชาเพลงร็อก ส่วนทารกเพศหญิงได้ประสูติออกมาในเวลา 10.53 นาฬิกา โดยมีน้ำหนัก 2.554 กิโลกรัม และส่วนสูง 46 เซนติเมตร เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ในปีค.ศ. 1561 เจ้าหญิงคริสตินาทรงตั้งพระทัยที่จะให้พระราชธิดาคือ เจ้าหญิงเรเนตา อภิเษกสมรสกับพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระญาติซึ่งเป็นเชื้อสายศัตรูที่ช่วงชิงราชบัลลังก์ของพระราชบิดาไป แต่เมื่อเกิดสงครามทางตอนเหนือเจ็ดปีระหว่างเดนมาร์กและสวีเดนในปีค.ศ. 1563 เจ้าหญิงคริสตินาจึงทรงล้มเลิกแผนการนี้ พระนางทรงได้รับการสนับสนุนจากเปเดอ โอเซ และนักผจญโชคชาวเยอรมันคือ วิลเฮล์ม ฟอน กรัมบาช และกองทัพพันธมิตรของเขา ในการวางแผนบุกเดนมาร์กเพื่อชิงบัลลังก์จากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 เปเดอ โอเซได้แนะนำให้พระนางทรงเป็นผู้นำกองทัพในการรุกรานคาบสมุทรจัตแลนด์ ซึ่งพระนางจะทรงได้รับการต้อนรับจากเหล่าขุนนางเดนมาร์ก ที่เป็นปรปักษ์กับกษัตริย์องค์ปัจจุบัน ตั้งแต่ปีค.ศ. 1565 ถึง ค.ศ. 1567 เจ้าหญิงคริสตินาทรงเจรจากับพระเจ้าอีริคที่ 14 แห่งสวีเดน เพื่อสร้างพันธมิตรร่วมกันระหว่างสวีเดนและเดนมาร์ก โดยทรงเสนอให้กษัตริย์อีริคอภิเษกสมรสกับเรเนตาแห่งลอแรน พระราชธิดา แผนการยึดครองเดนมาร์กของเจ้าหญิงคริสตินาได้รับการสนับสนุนจากสวีเดน กษัตริย์อีริคทรงเห็นชอบด้วยถ้าหากเจ้าหญิงคริสตินาทรงสามารถโน้มน้าวให้จักรพรรดิและเนเธอร์แลนด์สนับสนุนพระนางด้วย ในปีค.ศ. 1566 เจ้าหญิงคริสตินาทรงสร้างเหรียญเครื่องเกียรติยศให้แก่พระนางเอกในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก องค์ที่สองนับตั้งแต่สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก โดยทรงตั้งคติพจน์ประจำรัชกาลว่า ""Me sine cuncta ruunt"" (Without me all things perish แปลว่า "ถ้าปราศจากข้าพเจ้า ทุกสิ่งบนโลกจะพินาศ") แต่จักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ทรงคัดค้านแผนการนี้อย่างถึงที่สุด เนื่องจากแผนการนี้จะทำให้เกิดความเสียหายอย่างหนักต่อเสถียรภาพทางอำนาจในดินแดนเยอรมนี ซึ่งรัฐแซ็กโซนี ที่เจ้าหญิงโดโรเธีย พระเชษฐภคินีของเจ้าหญิงคริสตินาทรงเคยเป็นดัชเชสพระมเหสี ได้เป็นผู้สนับสนุนเจ้าหญิงคริสตินาอย่างแข็งขัน ดังนั้นจักรพรรดิจึงต่อต้านสิทธิของเจ้าหญิงคริสตินา และพระนางเองไม่สามารถขอกำลังสนับสนุนจากพระเจ้าเฟลีเปที่ 2 แห่งสเปนได้ แผนการอภิเษกเรเนตาแห่งลอแรนให้เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนต้องล้มเหลวเมื่อ กษัตริย์อีริคที่ 14 ทรงละเมิดสัญญาและหันไปอภิเษกสมรสในปีค.ศ. 1567 กับคาริน แมนสด็อทเทอร์ ซึ่งไม่ใช่ผู้มาจากตระกูลขุนนาง ในปีค.ศ. 1569 เจ้าหญิงคริสตินายังทรงพยายามที่จะยึดราชบัลลังก์เดนมาร์กอยู่ แต่ทรงได้รับคำตอบจากพระคาร์ดินัลด์เกรนเวลล์ ว่าเนเธอร์แลนด์จะไม่เป็นศัตรูกับเดนมาร์ก ซึ่งเป็นสิ่งที่จักรพรรดิต่อต้าน เมื่อสงครามทางตอนเหนือเจ็ดปีสิ้นสุดลงในปีค.ศ. 1570 เจ้าหญิงคริสตินาจำต้องไม่ทรงดำเนินแผนการนี้ต่อไปอีก มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส
มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย (1584-1611) () (25 ธันวาคม ค.ศ. 1584 - 3 ตุลาคม ค.ศ. 1611) เป็นพระราชธิดาใน อาร์คดยุคชาร์ลส์ที่ 2 แห่งออสเตรีย กับ มาเรีย แอนนาแห่งบาวาเรีย อาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย และยังเป็นพระชายาใน พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งสเปน ทำให้พระองค์ดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปนและโปรตุเกส  แมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ พระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1662 ที่พระราชวังเซนต์เจมส์ ในกรุงลอนดอน เป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และ เลดี้แอนน์ ไฮด์ ทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 3 แห่งอังกฤษ และครองราชย์เป็นพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรอังกฤษและไอร์แลนด์ระหว่างวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1689 ถึง 28 ธันวาคม ค.ศ. 1694 และพระราชินีนาถของราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ในนาม “สมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งสกอตแลนด์” ระหว่างวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1689 จนถึงวันสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1694 ที่วังเคนซิงตัน ในกรุงลอนดอน อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก
อินเกเบิร์กแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส () (1175 - 29 กรกฎาคม 1236) เป็นพระอัครมเหสีในพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส
เมื่อ 26 มกราคม พ.ศ. 2378 สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ทรงอภิเษกสมรสในขณะที่ทรงมีพระชนมายุ 15 พรรษา กับออกุสต์ เดอ โบฮาร์เนส์ ดยุคแห่งเลาช์เทนเบิร์ก พระโอรสของเออแฌน เดอ โบอาร์แน พระราชนัดดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีโฌเซฟีน แต่เขาเสียชีวิตเพียงสองเดือนต่อมา ในวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2378 เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2510 พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์เกรเธอ ผู้เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก ที่โบสถ์แห่งโคเปนเฮเกน พระนามของพระองค์จึงต้องเปลี่ยนเป็นภาษาเดนมาร์กคือ เฮนริก
เช่นเดียวกับพระมเหสี พระองค์ ทรงสนพระราชหฤทัยด้านศิลปะและวัฒนธรรมอย่างมาก ทรงเป็นคนที่รักตัวเลขไม้และหยก ทรงสร้างคอลเลกชันที่ทรงแสดงในปี 2560 ในพิพิธภัณฑ์คอดิงฮูลด์ แต่ถึงอย่านั้ พระองค์ไม่ประสบความสำเร็จในการเล่นเปียโน ในปี พ.ศ. 2556 ทรงร่วมกับวงดนตรีป๊อปไมเคิล เรเนส โดยทรงบันถึงบันทึกเพลง "Echo" และบทเพลงนี้พระองค์ได้มีพระราชประสงค์ทูลเกล้าทุลกระหม่อมถวาย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แห่งราชอาณาจักรไทย สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
อาร์เจนตินา: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์นายพลผู้ปลดปล่อยซานมาร์ติน ออสเตรีย: เกียรติยศสำหรับการรับใช้สาธารณรัฐออสเตรีย (พ.ศ. 2507)[15] เบลเยียม: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลโอโปลด์ [16] บราซิล: เครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนใต้ บัลแกเรีย: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์สตารา พลานินา ชิลี: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เกียรติคุณ เอสโตเนีย: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เทอร์รา มาเรียนา สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อัลคามาล อียิปต์: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เดอะไนล์ ฟินแลนด์: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์กุหลาบขาวแห่งฟินแลนด์ ฝรั่งเศส: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ เยอรมนี: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี กรีซ: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์มหาไถ่ กรีซ: เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลกาและโซเฟีย ไอซ์แลนด์: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เหยี่ยว ชั้น Grand Cross (พ.ศ. 2501) ชั้น Grand Cross with Collar (พ.ศ. 2516)[17] อิหร่าน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เพลเอียเดสชั้นที่สอง อิตาลี: เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ญี่ปุ่น: เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎชั้นที่หนึ่ง มงกุฎดอกพอโลเนีย ญี่ปุ่น: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ จอร์แดน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สตาร์ออฟจอร์แดน ยูโกสลาเวีย: เครื่องอิสริยาภรณ์ยูโกสลาฟสตาร์ ลัตเวีย: เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เดอะทรีสตาร์ ลิทัวเนีย: เครื่องอิสริยาภรณ์พระเจ้าวีตัวนัสมหาราช (พ.ศ. 2539)[18] ลักเซมเบิร์ก: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตทองแห่งราชวงศ์นัสเซา เม็กซิโก: เครื่องอิสริยาภรณ์อินทรีเอสแท็ค (พ.ศ. 2551)[19] โมร็อกโก: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อูอิสซัม อเลาอุยเต เนเธอร์แลนด์: เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ เนปาล: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เนปาล ประทับ ภาสการา นอร์เวย์: เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ โปแลนด์: เครื่องอิสริยาภรณ์เหยี่ยวขาว โปแลนด์: เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสาธารณรัฐโปแลนด์ โปรตุเกส: เครื่องอิสริยาภรณ์เจ้าชายเฮนรี โปรตุเกส: เครื่องอิสริยาภรณ์เซนต์เจมส์เดอะซอร์ด โรมาเนีย: 50px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวแห่งโรมาเนีย ซาอุดีอาระเบีย: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อับดุลอาซิซ อัล ซะอูด สโลวาเกีย: เครื่องอิสริยาภรณ์กางเขนขาวคู่[20] สโลวีเนีย: เครื่องอิสริยาภรณ์เสรีภาพแห่งสาธารณรัฐสโลวีเนีย สเปน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์ขนแกะทองคำ (พ.ศ. 2528)[21] สเปน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 (พ.ศ. 2523)[22] สวีเดน: เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟิม สวีเดน: เหรียญที่ระลึกเฉลิมฉลองพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟพระชนมายุครบ 50 พรรษา (พ.ศ. 2539)[23] สวีเดน: เหรียญที่ระลึกพระราชพิธีครองราชสมบัติครบ 40 ปีของพระเจ้าคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ (พ.ศ. 2556)[24] แอฟริกาใต้: เครื่องอิสริยาภรณ์กู๊ดโฮป เกาหลีใต้: เครื่องอิสริยาภรณ์มูกุงฮวา[25] ไทย: 50px เครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ (ม.จ.ก.)[26] ไทย: เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นมงคลยิ่งราชมิตราภรณ์ (ร.ม.ภ.)[27] 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2544 ในโอกาสเสด็จฯ เยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการในฐานะพระราชอาคันตุกะส่วนพระองค์ สหราชอาณาจักร: เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ สหราชอาณาจักร: เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียออร์เดอร์ สหราชอาณาจักร: เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียนเซนส์ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
พระขนิษฐาองค์ที่สองของเจ้าหญิงเบียทริกซ์ คือ เจ้าหญิงมาร์เกรียต[4] ประสูติในออตตาวา ปีพ.ศ. 2486 ในระหว่างทรงลี้ภัยอยู่ในแคนาดา เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเข้าศึกษาในสถานรับเลี้ยงเด็กและ[8] โรงเรียนเทศบาลร็อคคลิฟปาร์ค โรงเรียนชั้นประถามศึกษาที่เจ้าหญิงทรงเป็นที่รู้จักในฐานะ "ทริซี่ออเรนจ์" (Trixie Orange)[9][10] แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน:Caroline Amalie von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg)(28 มิถุนายน พ.ศ. 2339 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2424) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีพ.ศ. 2382 ถึงพ.ศ. 2391 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2555 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ทรงจัดพระราชพิธีครองสิริราชสมบัติครบ 40 ปี (Ruby Jubilee)[7] พระราชพิธีนี้ประกอบด้วยขบวนรถม้าและการสัมภาษณ์จากโทรทัศน์จำนวนมาก พระราชอาคันตุกะที่มาร่วมพระราชพิธีนี้รวมทั้ง สมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์และสวีเดน อดีตสมเด็จพระราชาธิบดีและสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ และประธานาธิบดีแห่งฟินแลนด์ เป็นต้น [8] ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แอสตริดเซน หรือ สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชโอรสในอูล์ฟ จาร์ลกับเจ้าหญิงแอสตริด สเวนสเด็ทเทอร์แห่งเดนมาร์ก พระองค์ทรงครองราชสมบัติเดนมาร์กในปีค.ศ. 1047 (พ.ศ. 1590) ภายหลังการสวรรคตของพระเจ้าแม็กนัส ผู้ทรงธรรม และทรงสถาปนาราชวงศ์แอสตริดเซนขึ้นแทนที่ราชวงศ์แฟร์แฮร์แห่งนอร์เวย์  ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก
ส่วนในกรณีของสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระกนิษฐราชินีพระองค์เล็กที่ได้อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ เมื่อปี พ.ศ. 2507 นั้น ถูกมองว่าเป็นการอภิเษกกับเจ้านายต่างด้าวแม้ว่าจะเป็นเจ้านายร่วมราชวงศ์เดียวกันและมีพระอิสริยยศเป็น ""เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก"" ก็ตาม แต่การอภิเษกสมรสนี้มีเงื่อนไขว่าพระองค์และผู้สืบสันดานจะต้องสละสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอึนตอมบี พระราชชนนี
สมเด็จพระราชชนนีอึนตอมบีเป็นที่รู้จักแพร่หลายในโลกตะวันตก โดยพระองค์ถือเป็นหนึ่งในสามพระราชินีที่ครองราชย์อยู่ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ () 1 ในพระราชธิดาทั้ง4พระองค์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ทรงมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงมีพระขนิษฐา 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงมาร์เกรียตแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ตามดำลับ
เจ้าหญิงไอรีน ประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2482 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 2 ใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ณ พระราชวังหลวงเนเธอร์แลนด์ เมื่อแรกประสูติ พระองค์ทรงเป็นพระรัชทายาทลำดับที่ 2 ถัดจากพระภคินีในการสืบราชบัลลังก์
เจ้าหญิงไอรีนเสกสมรสกับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า เจ้าฟ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ ดัชเชสแห่งปาร์มา พระชายา โดยทรงมีพระบุตรร่วมกัน 4 พระองค์ เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก
หลังจากหย่างร้างกับพระสวามีคนแรก พระองค์เข้าพิธีเสกสมรสครั้งที่ 2 กับ เจ้าชายจอร์จ วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2493 เธอได้รับพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก แต่ไม่มีพระบุตรร่วมกัน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอเสด็จพระราชสมภพในปีพ.ศ. 2483 แต่พระนางไม่ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐานจนกระทั่งพ.ศ. 2496 เมื่อพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์กได้อนุญาตให้สตรีมีสิทธิสืบทอดราชบัลลังก์ได้ (หลังจากมีความชัดเจนแล้วว่าพระเจ้าเฟรเดอริกไม่ทรงมีรัชทายาทที่เป็นบุรุษ) ในปีพ.ศ. 2510 ทรงอภิเษกสมรสกับอ็องรี เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซาและมีพระราชโอรสสองพระองค์คือ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์กและเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าชายเฮนริกมีพระราชโอรสร่วมกัน 2 พระองค์ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กทรงได้รับแรงสนับสนุนให้ใส่ภาพประกอบในเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1970 พระนางทรงส่งภาพทั้งหมดไปให้เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้ซึ่งตกตะลึงเพราะความคล้ายคลึงกันของภาพวาดของพระนางกับแบบของเขาเอง ภาพของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ได้ตีพิมพ์ในฉบับแปลภาษาเดนมาร์ก ซึ่งวาดขึ้นใหม่โดยอีริค ฟราเซอร์ จิตรกรชาวอังกฤษ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอประสูติเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2483 ณ พระราชวังอามาเลียนบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน เป็นพระราชธิดาพระองค์โตในเจ้าชายเฟรเดอริกและเจ้าหญิงอิงกริด มกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาของพระนางเป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์กกับสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรีน และพระราชมารดาของพระนางเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในมกุฎราชกุมารกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดนกับมกุฎราชกุมารีมาร์กาเร็ต เจ้าหญิงประสูติเพียงหนึ่งสัปดาห์หลังจากกองทัพนาซีเยอรมนีได้ทำการยึดครองเดนมาร์กในวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2463 ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต (มาร์กาเร็ต วิกตอเรีย ชาร์ล็อต ออกัสตา นอราห์; 15 มกราคม พ.ศ. 2425 - 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2463) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2448 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ ปราสาทวินด์เซอร์ กับ เจ้าชายออสการ์ เฟรเดริค วิลเฮล์ม โอลาฟ กุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน) และดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ไปก่อนที่พระราชสวามีจะเสวยราชสมบัติในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2493 เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์บ็อตเติน (กุสตาฟ อดอล์ฟ ออสการ์ เฟรเดริค อาร์เธอร์ เอ็ดมันด์; 22 เมษายน พ.ศ. 2449 - 26 มกราคม พ.ศ. 2490) อภิเษกสมรส 20 ตุลาคม พ.ศ. 2475 ณ เมืองโคบูร์ก กับ เจ้าหญิงซิบิลลา คัลมา มารี อลิซ บาร์ธิลดิสแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา (18 มกราคม พ.ศ. 2451 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 พระธิดาในเจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และเจ้าหญิงวิกตอเรีย อเดลไฮด์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน หรือ เจ้าหญิงมาร์กาเรธา นางแอมเบลอร์ หลังจากการอภิเษกสมรส (มาร์กาเรธา เดซิเร วิกตอเรีย; ประสูติ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2477) เจ้าหญิงเบียร์กิททาแห่งสวีเดน (เบียร์กิททา อิงเกบอร์ก อลิซ; ประสูติ 19 มกราคม พ.ศ. 2480) อภิเษกสมรสในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2504 กับ เจ้าชายโยฮันน์-จอร์จ คาโรล เลโอโพลด์ ไอเติล-ฟรีดริช ไมน์ราด มาเรีย ฮิวเบอร์ตัส ไมเคิลแห่งโฮเฮ็นซอลเลิร์น (31 กรกฎาคม พ.ศ. 2475 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2559 พระโอรสในเจ้าชายฟรีดริช ผู้ปกครองรัฐแห่งโฮเฮ็นซอลเลิร์น และเจ้าหญิงมาร์กาเรเท คาโรลาแห่งแซ็กโซนี) เจ้าหญิงเดซิเรแห่งสวีเดน หรือ เจ้าหญิงเดซิเร บารอนเนสซิลฟ์เวอร์สคิเอิลด์ หลังจากการอภิเษกสมรส (เดซิเร เอลิซาเบธ ซิบิลลา; ประสูติ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2481) เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน หรือ เจ้าหญิงคริสตินา นางแม็กนูสัน หลังจากการอภิเษกสมรส (คริสตินา หลุยส์ เฮเลนา; ประสูติ 3 สิงหาคม พ.ศ. 2486) สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน (คาร์ล กุสตาฟ โฟลเก ฮิวเบอร์ตัส; พระราชสมภพ 30 เมษายน พ.ศ. 2489) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2519 กับ นางสาวซิลเวีย เรนาเท ซอมเมอร์ลาธ (เกิด 23 ธันวาคม พ.ศ. 2486) และมีรัชทายาทคือ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน ดัชเชสแห่งวาสเตอร์เกิตลันด์ (วิกตอเรีย อิงกริด อลิซ เดซิเร; ประสูติ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520) อภิเษกสมรสในวันที่ 19 มิถุนายน พ.ศ. 2553 กับ นายโอลอฟ ดาเนียล เวสต์ลิง (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2516) (มีพระโอรสธิดาสองพระองค์) เจ้าชายซิกวาร์ดแห่งสวีเดน ดยุกแห่งอัปป์ลันด์ (ซิกวาร์ด ออสการ์ เฟรเดริค; 7 มิถุนายน พ.ศ. 2450 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) สละฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่ออภิเษกสมรสกับสามัญชน และได้รับการสถาปนาเป็น เคานต์ ซิกวาร์ด เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 อภิเษกสมรส (1) 8 มีนาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงลอนดอน (หย่าร้างในปี 2486) กับ เอริกา มาเรีย เรจินา โรซาลี แพ็ทเซ็ค (12 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2550) (ไม่มีพระโอรสและธิดา); (2) 26 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ณ กรุงโคเปนเฮเกน (หย่าร้างในปี 2504) กับ ซอนยา เฮเลนา ร็อบเบิร์ต (12 ตุลาคม พ.ศ. 2452 - 21 เมษายน พ.ศ. 2547) (มีพระโอรส); (3) 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม กับ กุลลัน แมรีแอนน์ ลินด์เบิร์ก (เกิด 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2467) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เคานต์ ไมเคิล เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก (ไมเคิล อเล็กซานเดอร์ ซิกวาร์ด; เกิด 21 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน (อิงกริด วิกตอเรีย โซเฟีย หลุยส์ มาร์กาเรทา; 28 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) อภิเษกสมรส 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงสต็อกโฮล์ม กับ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียน เฟรเดริคที่ 9 ฟรันซ์ ไมเคิล คาร์ล วาลเดมาร์ จอร์จแห่งเดนมาร์ก (11 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 14 มกราคม พ.ศ. 2515 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอเล็กซานดรีนแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน) และมีพระธิดาคือ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (มาร์เกรเธ อเล็กซานดรีน ธอร์ฮิลดูร์ อิงกริด; พระราชสมภพ 16 เมษายน พ.ศ. 2483) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2510 กับ นายอ็องรี มารี ฌ็อง อ็องเดร เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซาต์ ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก (11 มิถุนายน พ.ศ. 2477 - 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายเฟรเดริค มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก (เฟรเดริค อ็องเดร เฮนริก คริสเตียน; ประสูติ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511) อภิเษกสมรสในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 กับ นางสาวแมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน (เกิด 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515) (พระโอรสธิดาสี่พระองค์) เจ้าหญิงเบเนดิกเทแห่งเดนมาร์ก (เบเนดิกเท แอสตริด อิงเกบอร์ก อิงกริด; ประสูติ 29 เมษายน พ.ศ. 2487) อภิเษกสมรสในวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 กับ เจ้าชายริชาร์ด กาสิมีร์ คาร์ล ออกุสต์ โรเบิร์ต คอนสแตนติน ผู้ปกครองรัฐที่ 6 แห่งไซน์-วิตต์เกินชไตน์-แบร์เลอบูร์ก (29 ตุลาคม พ.ศ. 2477 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2560) เจ้าหญิงแอนน์-มารีแห่งเดนมาร์ก (แอนน์-มารี แด็กมาร์ อิงกริด; ประสูติ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2489) อภิเษกสมรสในวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2507 กับ สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ (พระราชสมภพ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2483) (ดูด้านบน) เจ้าชายเบอร์ติลแห่งสวีเดน ดยุกแห่งฮัลลันด์ (เบอร์ติล กุสตาฟ ออสการ์ คาร์ล ออยเก็น; 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 - 5 มกราคม พ.ศ. 2540) อภิเษกสมรส 7 ธันวาคม พ.ศ. 2519 ณ พระราชวังดรอตต์นิงโฮล์ม ใกล้กรุงสต็อกโฮล์ม กับ ลิเลียน เมย์ เดวีส (30 สิงหาคม พ.ศ. 2458 - 10 มีนาคม พ.ศ. 2556) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายคาร์ล โยฮันแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดาลาร์นา (คาร์ล โยฮัน อาร์เธอร์; 31 ตุลาคม พ.ศ. 2459 - 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555) เป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย (95 พรรษา 6 เดือน 5 วัน) สละฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์ เพื่ออภิเษกสมรสกับสามัญชน และได้รับการสถาปนาเป็น เคานต์ คาร์ล โยฮัน เบอร์นาด็อตแห่งวิสบอร์ก เมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2494 อภิเษกสมรส (1) 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 ณ นิวยอร์กซิตี รัฐนิวยอร์ก กับ เอริน เคิร์สติน มาร์กาเรทา เว็คมาร์ค (4 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 11 กันยายน พ.ศ. 2530) (มีบุตรบุญธรรมสองคน); (2) 29 กันยายน พ.ศ. 2531 ณ กรุงโคเปนเฮเกน กับ เคานเตสกุนนิลา มาร์ธา หลุยซา วาชต์ไมส์เตอร์ อัฟ โยฮันนิสฮุส (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2466 - 12 กันยายน พ.ศ. 2559) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต (อาร์เธอร์ เฟรเดอริค แพทริค อัลเบิร์ต; 13 มกราคม พ.ศ. 2426 - 12 กันยายน พ.ศ. 2481) ทรงดำรงตำแหน่ง ผู้สำเร็จราชการแอฟริกาใต้ ระหว่างวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2463 ถึงวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2466 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา วิกเตอเรีย อัลเบอร์ตา เอ็ดวินา หลุยส์ ดัฟฟ์แห่งสหราชอาณาจักร ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 พระธิดาในอเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกแห่งไฟฟ์ และเจ้าหญิงหลุยส์ พระราชกุมารี) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายอลาสแตร์ ดยุกแห่งคอนน็อต (อลาสแตร์ อาร์เธอร์; 9 สิงหาคม พ.ศ. 2457 - 26 เมษายน พ.ศ. 2486) เจ้าหญิงแพทริเซียแห่งคอนน็อต (วิกตอเรีย แพทริเซีย เฮเลนา เอลิซาเบธ; 17 มีนาคม พ.ศ. 2429 - 12 มกราคม พ.ศ. 2517) ทรงสละพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ และเปลี่ยนพระนามเป็น เลดี้ แพทริเซีย แรมเซย์ เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ กรุงลอนดอน กับ เซอร์ อเล็กซานเดอร์ โรเบิร์ต มอล แรมเซย์ (29 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 - 8 ตุลาคม พ.ศ. 2515) และมีพระโอรสคือ อเล็กซานเดอร์ แรมเซย์แห่งมาร์ (อเล็กซานเดอร์ อาร์เธอร์ อัลฟองโซ เดวิด มอล แรมเซย์; 21 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 20 ธันวาคม พ.ศ. 2543) สมรส 5 ตุลาคม พ.ศ. 2499 ณ เมืองเฟรเซอร์เบอระ แคว้นสก็อตแลนด์ กับ ฟลอรา มาร์จอรี เฟรเซอร์ เลดี้ซัลทูนที่ 20 แห่งอัลเบอร์เนธี (เกิด 18 ตุลาคม พ.ศ. 2473) และมีบุตรีสามคนคือ แคเธอรีน เฟรเซอร์ (แคเธอรีน อิงกริด แมรี อิซาเบล; เกิด 11 ตุลาคม พ.ศ. 2500) อลิซ แรมเซย์ (อลิซ เอลิซาเบธ มาร์กาเร็ต; เกิด 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2504) เอลิซาเบธ แรมเซย์ (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี; เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2506) แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1574 ที่ปราสาทสแกนเดอร์บอร์กบนคาบสมุทรจัตแลนด์ในราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ แต่การกำเนิดของพระองค์เป็นเหตุการณ์ที่พระเจ้าเฟรดริคที่ 2พระราชบิดาทรงได้รับความผิดหวัง เพราะทรงหวังเป็นอย่างมากว่าจะเป็นพระราชโอรส แต่ขณะนั้นพระราชินีโซฟีพระมารดามีพระชนมายุได้เพียง 17 พรรษา เพียงสามปีต่อมาพระองค์ก็ทรงให้กำเนิดแก่พระโอรส ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก แอนน์และเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีทรงถูกส่งไปเลี้ยงดูโดยอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเม็คเลนบวร์ก-กึสโทรว์และเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเม็คเลนบวร์ก-กึสโทรว์ผู้เป็นพระอัยกาและพระอัยกีทางฝ่ายพระมารดาที่กึสโทรว์ในประเทศเยอรมนี เมื่อเปรียบเทียบกับราชสำนักเดนมาร์กที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์สนุกสนานอันเลื่องชื่อของพระเจ้าเฟรดริค ที่เป็นราชสำนักที่เต็มไปด้วยการเลี้ยงรับรองด้วยอาหารและเครื่องดื่มอย่างใหญ่มโหฬาร และการมีความสัมพันธ์กันอย่างไม่มีแบบแผนอันเคร่งครัด รวมทั้งการนอกพระทัยในพระมเหสีของพระองค์แล้ว กึสโทรว์ก็ตรงกันข้าม ที่กลายมาเป็นสถานที่ที่ช่วยวางรากฐานของความสงบสำรวมในชีวิตเบื้องต้นของแอนน์ ต่อมาเจ้าชายคริสเตียนพระอนุชาก็ทรงถูกส่งไปกึสโทรว์เช่นกันแต่ก็เป็นเพียงระยะเวลาราวสองปี ในปี ค.ศ. 1579 สภาองค์มนตรีริกสราเด็ท (Rigsraadet) ก็ยื่นคำร้องเรียกตัวพระราชโอรสธิดาในพระเจ้าเฟรดริคกลับมายังเดนมาร์กสำเร็จ  เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก (; พฤศจิกายน ค.ศ. 1521 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590) เป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก ซึ่งได้เป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งมิลาน จากนั้นเป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งลอแรน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในช่วงปีค.ศ. 1545 - 1552 ในระหว่างที่พระโอรสของพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ยังทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน ในช่วงปีค.ศ. 1561 - 1590 ท้ายที่สุดทรงดำรงตำแหน่งเป็นท่านหญิงประมุขแห่งทอร์โทนาในปีค.ศ. 1578 - 1584 แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ในปีพ.ศ. 2382 เมื่อสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์กเสด็จสวรรคต เจ้าชายคริสเตียนได้เสด็จขึ้นครองราชย์ โดยมีพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์กและเจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระนางทรงได้รับการถวายพระเกียรติให้ทรงดนตรีในงานเลี้ยงของผู้สนับสนุนเยอรมันซึ่งเป็นงานเลี้ยงที่สำคัญของรัฐชเลสวิก-โฮลชไตน์ บทบาทด้านการเมืองของพระนางนั้นไม่ชัดเจน แต่พระนางได้ถูกกล่าวหาว่าพยายามทำให้เดนมาร์กและชเลสวิก-โฮลชไตน์เกิดความขัดแย้งและเป็นศัตรูกัน และทรงถูกกล่าวหาว่าทรงเป็นสายลับให้แก่คริสเตียน ออกุสต์ที่ 2 ดยุคแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก ผู้เป็นพระอนุชาซึ่งต่อต้านเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน (ค.ศ. 1899–1977)
เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งเดนมาร์ก () (เดิม :เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดนและนอร์เวย์) พระธิดาพระองค์แรกใน เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ กับ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน และ สมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม ทรงเป็นพระราชมาตุจฉา(ป้า) ใน สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ และ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายแอกเซิลแห่งเดนมาร์ก รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก มีพระโอรส 2 พระองค์ ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก (History of Denmark) ประวัติศาสตร์ราชอาณาจักรเดนมาร์กมีจุดเริ่มต้นเมื่อย้อนกลับไป 12,000 ปีก่อน ในช่วงการสิ้นสุดยุคน้ำแข็งช่วงสุดท้าย ด้วยจากหลักฐานการตั้งถิ่นฐานที่เก่าแก่ที่สุดของมนุษย์ เรื่องราวของชาวเดนส์ได้มีการบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในเอกสารครั้งแรกในช่วงปีค.ศ. 500 (พ.ศ. 1043) ซึ่งเอกสารเหล่านี้รวมทั้งงานเขียนของจอร์ดาเนสกับโปรโคไพอัส ด้วยการนับถือศาสนาคริสต์ของชาวเดนส์ราวค.ศ. 960 (พ.ศ. 1503) เป็นที่ชัดเจนว่ามีการสถาปนาระบอบกษัตริย์ในสแกนดิเนเวียที่ซึ่งปกครองในดินแดนที่เป็นประเทศเดนมาร์กในปัจจุบัน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระประมุของค์ปัจจุบันของเดนมาร์กทรงสืบราชสันตติวงศ์จากกษัตริย์ชาวไวกิงซึ่งก็คือ พระเจ้ากอร์ม เดอะ โอลด์และพระเจ้าฮารัลด์ บลูทูธ พระมหากษัตริย์พระองค์แรกๆของเดนมาร์ก ถือว่าราชาธิปไตยแห่งเดนมาร์กนั้นมีอายุเก่าแก่และยาวนานที่สุดในยุโรป จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
การถือกำเนิดของอุดมคติเกี่ยวกับความชื่นชอบสิ่งซึ่งเป็นของสลาฟในจักรวรรดิรัสเซียทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียทรงเสาะหาเจ้าสาวให้กับแกรนด์ดยุกนิโคลาส อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ในประเทศอื่นนอกเหนือไปจากรัฐเยอรมันต่างๆ ที่ได้ถวายพระชายาให้กับพระจักรพรรดิรัสเซีย อย่างเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาเป็นเวลานาน ในปี พ.ศ. 2407 แกรนด์ดยุกนิโคลาส หรือ ซึ่งรู้จักในหมู่พระประยูรญาติว่า "นิกซา" เสด็จเยือนประเทศเดนมาร์กและทรงหมั้นกับเจ้าหญิงดักมาร์ แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยวัณโรค เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2408 ทั้งนี้ก่อนสิ้นพระชนม์ยังมีพระประสงค์ให้เจ้าหญิงทรงหมั้นกับแกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์ ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 พระอนุชาแทน เจ้าหญิงดักมาร์ทรงเสียพระทัยมากเมื่อพระคู่หมั้นสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงพระทัยสลายมากเมื่อเสด็จกลับสู่มาตุภูมิ พระประยูรญาติต่างทรงรู้สึกเป็นห่วงสุขภาพของเจ้าหญิง พระองค์ททรงรู้สึกเกี่ยวพันกับประเทศรัสเซียและนึกถึงประเทศที่ยิ่งใหญ่อยู่ไกลโพ้นที่จะเป็นบ้านใหม่ของพระองค์ การสูญเสียครั้งใหญ่นี้ทำให้ทรงใกล้ชิดกับพระชนกและชนนีของแกรนด์ดยุกนิกซา และทรงได้รับพระราชหัตถเลขาจากสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ซึ่งเนื้อความในนั้นเป็นคำปลอบใจจากพระจักรพรรดิ พระองค์ตรัสกับเจ้าหญิงด้วยความรักใคร่ว่าพระองค์ทรงหวังว่าเจ้าหญิงจะยังคงคิดว่าเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์รัสเซียอยู่[1] ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2409 เมื่อแกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์เสด็จเยือนประเทศเดนมาร์ก ทรงขออภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงดักมาร์ ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ในห้องของเจ้าหญิงเพื่อดูรูปต่างๆ ด้วยกัน[2] เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ () เป็นพระมาตุจฉาของพระราชโอรสทั้ง 3 ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ คือสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ มีพระเชษฐภคินี 2 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์มีพระขนิษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงคริสตีนาทรงมีพระเชษฐภคินีจำนวน 1 พระองค์และพระขนิษฐา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงมาร์ครีต ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในด้านต่างๆ ดังนี้ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอทรงสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กในฐานะ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และทรงกลายเป็นพระประมุขสตรีพระองค์แรกภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ พระนางทรงได้รับการประกาศเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ณ มุขเด็จแห่งพระราชวังคริสเตียนบอร์กโดยนายกรัฐมนตรีเจนส์ ออตโต คร้าก ในวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2515 โดยนายกรัฐมนตรีกล่าวว่า "พระมหากษัตริย์สวรรคต สมเด็จพระราชินีทรงพระเจริญ" (The King is dead, long live the Queen!) สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ทรงสละพระอิสริยยศทุกตำแหน่งของอดีตพระมหากษัตริย์พระองค์ก่อน ๆ ยกเว้นพระอิสริยยศในเดนมาร์ก ดังนั้นทรงขนานพระนามว่า ด้วยพระคุณของพระเจ้า, สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก (ภาษาเดนมาร์ก: Margrethe den Anden, af Guds Nåde Danmarks Dronning) สมเด็จพระราชินีนาถทรงเลือกคติพจน์ประจำรัชกาลว่า เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาทรงเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าคริสเตียนที่ 2 แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ กับอาร์คดัชเชสอิซาเบลลาแห่งออสเตรีย ซึ่งเป็นพระขนิษฐาในจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เจ้าหญิงประสูติที่นีบอร์กในบริเวณตอนกลางของเดนมาร์กในปีค.ศ. 1521 เจ้าหญิงทรงมีพระเชษฐาและพระเชษฐภคินีที่ยังทรงพระชนม์อยู่ในขณะนั้น ได้แก่ เจ้าชายจอห์น (1518 - 1532) และเจ้าหญิงโดโรเธีย (1520 - 1580) ในวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1523 เหล่าขุนนางได้บีบบังคับให้พระราชบิดาของพระองค์สละราชบัลลังก์และมอบราชบัลลังก์ให้แก่ ดยุกเฟรเดอริกแห่งโฮลชไตน์ ซึ่งเป็นพระปิตุลาในพระเจ้าคริสเตียน และมีศักดิ์เป็นพระอนุชาในพระอัยกาฝ่ายพระบิดาของเจ้าหญิง เจ้าหญิงคริสตินาพร้อมพระเชษฐภคินีและพระเชษฐาต้องติดตามพระราชบิดาและพระราชมารดาซึ่งทรงลี้ภัยไปยังเมืองเวียร์ในเซลันด์ เนเธอร์แลนด์ ซึ่งพระโอรสธิดาได้รับการอภิบาลจากผู้สำเร็จราชการแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งก็คือ มาร์กาเร็ตแห่งออสเตรีย พระขนิษฐาในพระอัยกาฝ่ายพระมารดา กับ สมเด็จพระราชินีแมรีแห่งฮังการี พระมาตุจฉา  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (; 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 - 4 เมษายน ค.ศ. 1588) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1699 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1588 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ (31 มกราคม พ.ศ. 2481) หรือพระนามเต็มว่า เบียทริกซ์ วิลเฮลมินา อาร์มการ์ด (Beatrix Wilhelmina Armgard, Dutch pronunciation:[ˈbeːjaˌtrɪks ˌʋɪlɦɛlˈmina ˈɑrmɣɑrt](listen)) หรือเดิมคือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ (Dutch: Beatrix der Nederlanden) อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ ครองราชสมบัติตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 และทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
เดิมในฐานะ เจ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก (ทรงได้รับการตั้งพระนามเหมือนกับพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา พระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์) พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน นอกจากนี้พระองค์ยังเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และทรงฝ่ายพระราชมารดาเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน (ผู้ซึ่งทรงดำรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ในฐานะ สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 4 แห่งนอร์เวย์) เจ้าชายคาร์ลทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ก่อนที่พระราชบิดาและพระเชษฐาจะได้สืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก ในระหว่างรัชกาลของพระองค์ พระองค์ทรงเห็นการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กของพระราชบิดา, พระเชษฐา และพระนัดดา สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์กในปีพ.ศ. 2449, พ.ศ. 2455 และพ.ศ. 2490 ตามลำดับ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 (English: Elizabeth II; พระราชสมภพ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) เป็นพระประมุขของ 16 ประเทศ จาก 53 รัฐสมาชิกในเครือจักรภพแห่งชาติ พระองค์เป็นประธานเครือจักรภพและผู้ปกครองสูงสุดแห่งคริสตจักรแห่งอังกฤษ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
ในรัฐสภาเดนมาร์ก วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2546 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกเธทรงมีพระบรมราชานุญาตการอภิเษกสมรสของมกุฎราชกุมารเฟรเดริคกับ นางสาวแมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน นักปรึกษาการตลาดชาวออสเตรเลีย ที่มกุฎราชกุมารทรงพบกับเธอครั้งแรกในงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย การอภิเษกสมรสจัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ณ มหาวิหารโคเปนเฮเกน กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเบเนดิกเทอ อัสตริด อิงเงบอร์ก อิงกริดแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค (; 29 เมษายน พ.ศ. 2487) เป็นพระราชธิดาพระองค์กลางในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์กกับสมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก ทั้งเป็นพระราชขนิษฐาของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ทรงมีพระบิดาและพระมารดาทูลหัวดังนี้ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอมีพระประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์แรกในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ตามโบราณราชประเพณี พระมหากษัตริย์เดนมาร์กต้องทรงผลัดกันเลือกพระนามว่า เฟรเดอริก หรือ คริสเตียน เจ้าหญิงยังทรงคงฐานะนี้ไว้ โดยทรงสมมติว่าพระนามของพระนางคือ คริสเตียน และดังนั้นทรงตั้งพระนามของพระราชโอรสพระองค์โตว่า เจ้าชายเฟรเดอริก พระราชโอรสพระองค์ที่สอง ได้รับการตั้งพระนามว่า เจ้าชายโจอาคิม ซึ่งประสูติในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2512 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับพระนางเฮลวิกแห่งชเลสวิช พระองค์ประสูติที่ปราสาทซอบอร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ที่โปรดการทรงงาน บริหารราชอาณาจักรด้วยความอดทนและเป็นนักการทูตผู้มีชั้นเชิง ทรงเป็นผู้ที่มีปณิธานอย่างแรงกล้าในการรวมสแกนดิเนเวียให้เป็นรัฐอัตลักษณ์หนึ่งเดียวและมีความแข็งแกร่งมากพอที่จะแข่งขันทางอำนาจกับสันนิบาตฮันเซอ พระองค์ไม่ทรงมีรัชทายาทตามสายพระโลหิตที่จะมาสืบบัลลังก์ต่อ ด้วยพระโอรสเพียงพระองค์เดียวได้สิ้นพระชนม์ลงเสียก่อนที่พระองค์จะครองราชย์ แม้ว่านักประวัติศาสตร์เชื่อว่าพระองค์ทรงมีพระราชธิดานอกสมรสอีกพระองค์หนึ่งอันประสูติแต่อับราฮัม บรอเดอร์สัน ที่ปรึกษาชาวสวีเดนคนสนิทของพระนาง อย่างไรก็ตามสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงใช้ความพยายามอย่างถึงที่สุดในการประคับประคองกษัตริย์พระองค์ต่อไปซึ่งไร้ความสามารถ โดยทรงอบรมและให้ความรู้แก่อีริคแห่งพอเมอเรเนีย และเจ้าหญิงฟิลิปปาแห่งอังกฤษ พระชายาของพระองค์ อีริคแห่งพอเมอเรเนียเป็นพระนัดดา (หลานยาย) ของพระเชษฐภคินีในพระนางมาร์เกรเธอ โดยพระนางมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงครองราชย์ร่วมกันกับอีริคแห่งพอเมอเรเนีย เป็นพระเจ้าอีริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ทำให้มีพระประมุขสองพระองค์ สมเด็จพระราชินีฟิลิปปาเป็นนักเรียนที่ยอดเยี่ยมภายใต้การอบรมของพระองค์ แต่สิ้นพระชนม์เร็วเกินไป ในที่สุดสหภาพที่สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงพยายามอย่างมากที่จะรักษาไว้สืบไปต้องสลายตัวลงอย่างช้าๆ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
ปัจจุบันพระองค์ทรงถูกเรียกว่า "มาร์เกรเธอที่ 1" ในเดนมาร์ก เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับสมเด็จพระราชินีนาถองค์ปัจจุบัน ซึ่งทรงใช้พระนามว่า "มาร์เกรเธอ" เหมือนกัน ดังนั้นพระประมุของค์ปัจจุบันจึงทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอประสูติในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1353 ทรงเป็นพระราชบุตรพระองค์ที่หก และเป็นองค์สุดท้องในพระเจ้าวัลเดมาร์ที่ 4 แห่งเดนมาร์กกับเฮลวิกแห่งชเลสวิช เจ้าหญิงประสูติที่ปราสาทซอบอร์ก ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระราชบิดาของเจ้าหญิง ทรงกักขังพระราชินีเฮลวิก พระราชมารดา เจ้าหญิงทรงเข้ารับบัพติศมาที่รอสกิลด์ และในปีค.ศ. 1359 ขณะมีพระชนายุ 6 พรรษา ทรงหมั้นหมายกับพระเจ้าโฮกุนที่ 6 แห่งนอร์เวย์ วัย 18 พรรษา พระโอรสองค์สุดท้องในพระเจ้ามักนุสที่ 4 และที่ 6 แห่งสวีเดนและนอร์เวย์ตามลำดับ ในสนธิสัญญาการอภิเษกสมรสได้มีข้อตกลงให้กษัตริย์วัลเดมาร์แห่งเดนมาร์กทำการช่วยเหลือกษัตริย์มักนุสแห่งสวีเดนในการต่อต้านพระเจ้าอีริคที่ 12 แห่งสวีเดน พระโอรสในกษัตริย์มักนุสซึ่งในปีค.ศ. 1356 ทำการยึดครองดินแดนภาคใต้ของสวีเดน ซึ่งต่อต้านอำนาจพระราชบิดา การอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงมาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์กจึงเป็นส่วนหนึ่งของการแย่งชิงอำนาจในกลุ่มอาณาจักรนอร์ดิก มีความไม่พอใจถึงเหตุการณ์นี้ในกลุ่มแวดวงการเมืองต่างๆ นักกิจกรรมทางการเมืองอย่าง บริจิตแห่งสวีเดน ได้เขียนบรรยายถึงเหตุการณ์นี้ไปยังสมเด็จพระสันตะปาปาว่าเหมือน "พวกเด็กๆเล่นตุ๊กตา" เป้าหมายของกษัตริย์วัลเดมาร์ในการอภิเษกสมรสของพระธิดานี้คือการครอบครองแคว้นสคาเนีย ซึ่งถูกจำนองไปให้กับสวีเดนตั้งแต่ปีค.ศ. 1332 ในรัชสมัยกษัตริย์คริสตอฟเฟอร์ที่ 2 ตามแหล่งหลักฐานร่วมสมัยระบุว่า สนธิสัญญาการอภิเษกสมรสมีการระบุถึงข้อตกลงในการคืนปราสาทเฮลซิงบอรย์แก่เดนมาร์ก แต่สิ่งนี้ไม่เพียงพอสำหรับกษัตริย์วัลเดมาร์ ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1359 ทรงระดมกองทัพขนาดใหญ่กรีฑาทัพข้ามเออเรซุนด์และยึดครองแคว้นสคาเนีย การโจมตีทางตอนใต้ของสวีเดนนี้ถิอเป็นการแสดงให้เห็นว่าเดนมาร์กโจมตีกษัตริย์อีริคที่ 12 และสนับสนุนกษัตริย์มักนุส แต่ในเดือนเดียวกันนั้นกษัตริย์อีริคเสด็จสวรรคต เป็นผลให้สมดุลแห่งอำนาจเปลี่ยน ข้อตกลงระหว่างกษัตริย์วัลเดมาร์และกษัตริย์มักนุสถูกยกเลิกเสียสิ้น รวมถึงการเตรียมอภิเษกสมรสระหว่างเจ้าหญิงมาร์เกรเธอและกษัตริย์โฮกุนแห่งนอร์เวย์ต้องยกเลิกไปด้วย หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์(7 ธันวาคม พ.ศ. 2267 - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294) พระนางเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่กับคาร์โรไลน์แห่งอันสบาค สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร และทรงดำรงพระอิศริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ โดยทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระนางเป็นพระมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 จนกระทั่งพระนางสิ้นพระชนม์ พระนางทรงเป็นที่นิยมในหมู่ชาวเดนมาร์ก เนื่องจากทรงเป็นผู้อุปถัมภ์วงการศิลปะ การดนตรี การละครเดนมาร์กที่สำคัญพระองค์หนึ่ง และทรงพยายามนำพาเดนมาร์กสู่ความทันสมัย
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ทรงประสูติในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2267 ณ พระตำหนักไลเชสเตอร์,ลอนดอน,ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 และทรงเป็นบุตรองค์สุดท้องใน เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่กับโซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์ และพระมเหสีของพระองค์คือ มาร์เกรฟวีนคาร์โรไลน์แห่งอันสบาค ซึ่งเป็นพระราชธิดาใน จอร์จ เฟรเดอริก มาร์เกรฟแห่งบรานเดนบวร์ก-อันสบาคกับเจ้าหญิงเอเลโอนอร์ เอ็ดมูเทแห่งแซ็กซ์-ไอเซนาช พระชายาองค์ที่สอง ซึ่งทำให้พระนางมีศักดิ์เป็นพระนัดดาในอีเล็กเตอร์แห่งฮาโนเวอร์ เจ้าหญิงทรงเข้ารับพิธีศีลจุ่มในวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน  สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอทรงมีความถนัดในภาษาเดนมาร์ก, ฝรั่งเศส, อังกฤษ, สวีเดนและเยอรมัน[4] ประเทศเดนมาร์ก
เดนมาร์กมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา โดยมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขของประเทศภายใต้รัฐธรรมนูญ สมเด็จพระบรมราชินีนาถมาเกรเธที่ 2 ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถและเป็นพระประมุขของราชอาณาจักรเดนมาร์ก เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ส่วนพระชนนีของพระองค์คือเฮนเรียตตา คลาร์ก โดนัลด์สัน (สกุลเดิม: โฮร์น) หรือ เอ็ตตา (Etta) เกิดที่พอร์ตเซตัน ใกล้กับเมืองเอดินบะระ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 เธอทำงานเป็นรองตัวแทนแผนกในมหาวิทยาลัยแทสเมเนีย เอ็ตตาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
หลังจากสมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก พระมเหสีพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294 ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ลทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 ณ พระราชวังเฟรเดอริคเบอร์ก การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นเพื่อให้ดัสเชสมีเสกียรภาพในการดำรงพระอิศริยยศ ในวันอภิเษกสมรส พระองค์ทรงมีบุคลิกเหมือนเด็ก ทรงตื่นเต้นมากจนตรัสตะกุกตะกัก
การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นโดย เคานท์อดัม ก็อตธ็อบ โมลท์เก พระสหายของพระเจ้าเฟรเดอริค ซึ่งเป็นผู้คิดว่าการที่พระมหากษัตริย์อภิเษกสมรสอีกครั้งเป็นสิ่งที่จำเป็น พระเจ้าเฟรเดอริคทรงมิได้ตั้งพระทัยในการอภิเษกสมรสครั้งใหม่แต่พระองค์ก็ตกลงอภิเษกสมรสหลังจากทอดพระเนตรพระฉายาลักษณ์ของดัสเชส ดัสเชสยูเลียนา มารีอาทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 และทรงสวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระราชินีในวันเดียวกัน การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่เป็นที่พอใจแก่ประชาชนเพราะประชาชนเห็นว่าอยู่ในช่วงไว้ทุกข์แก่อดีตพระราชินีหลุยส์ซึ่งทรงเป็นที่รักยิ่งของชาวเดนมาร์ก จากเหตุการณ์ครั้งนี้พระนางทรงพยายามประพฤติตนให้เป็นที่รักของชาวเดนมาร์ก โดยทรงแต่งตั้ง เจ.สไชด์เดอรับ สนีดอร์ฟ และกัลด์เบิร์กเพื่อให้การอบรมพระโอรสของพระนาง ทำให้พระโอรสของพระนางเป็นเจ้าชายเดนมาร์กรุ่นแรกที่ภาษาแรกคือ ภาษาเดนมาร์ก พระนางยูเลียนาทรงพยายามหัดตรัสและเขียนเป็นภาษาเดนมาร์กแต่ก็เป็นไปได้ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่เคยทำให้พระนางเป็นราชินีที่เป็นที่นิยม พระนางทรงระมัดระวังในการแสดงความจงรักภักดีที่มีต่อพระสวามี ซึ่งพระสวามีของพระนางทรงมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับสตรีอื่นบ่อยๆ ซึ่งทำให้พระนางทรงได้รับการเห็นใจบ้าง ในฐานะของสมเด็จพระราชินี พระนางทรงไม่ได้มีส่วนร่วมทางการเมือง พระเจ้าฟรีดริชมหาราชแห่งปรัสเซียทรงคาดว่าในฐานะที่พระนางเป็นเจ้าหญิงเยอรมันและเป็นพระขนิษฐาในพระมเหสีของพระองค์ พระนางจะเป็นตัวแทนพระองค์ในราชสำนักเดนมาร์กในการปลดเคานท์โยฮันน์ ฮาร์ตวิก เอิร์นส์ ฟาน เบิร์นสตอฟ ศัตรูของพระองค์ออกจากตำแหน่ง แต่พระนางไม่เคยทำเช่นนั้น สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เพียงระยะเวลาอันสั้น หลังจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 มีพระราชดำรัสในวโรกาสวันปีใหม่ของประเทศในช่วงปลายปีพ.ศ. 2514 ถึงต้นปีพ.ศ. 2515 พระองค์ก็ทรงพระประชวร คล้ายไข้หวัด หลังจากเสด็จกลับมาประทับผ่อนคลายอิริยาบถเพียงไม่กี่วัน พระองค์มีพระหทัยวายและทรงถูกนำพระองค์มาที่โรงพยาบาลเทศบาลในวันที่ 3 มกราคม หลังจากการรักษาที่เห็นได้ชัด พระอาการของพระเจ้าเฟรเดอริกทรงทรุดลงในวันที่ 11 มกราคม และพระองค์เสด็จสวรรคตในวันที่ 14 มกราคม สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ในปี พ.ศ. 2520 สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ครองสิริราชสมบัติครบ 25 ปีในพระราชพิธีรัชดาภิเษก การเฉลิมฉลองและงานรื่นเริงต่าง ๆ จัดขึ้นทั่วทุกหนแห่งในประเทศเครือจักรภพ และหลายแห่งที่พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปทรงร่วมงาน การเฉลิมฉลองเหล่านี้เป็นเครื่องยืนยันถึงความนิยมในตัวพระองค์ของเหล่าพสกนิกร แม้ว่าจะมีการนำเสนอข่าวด้านลบเกี่ยวกับชีวิตคู่ที่ล้มเหลวของเจ้าหญิงมาร์กาเรตกับพระสวามีออกมาประจวบเหมาะกับช่วงเวลาดังกล่าว[96] ในปี พ.ศ. 2521 ทรงต้องฝืนพระองค์ให้การต้อนรับการเดินทางมาเยือนสหราชอาณาจักรของผู้นำเผด็จการคอมมิวนิสต์แห่งโรมาเนีย นิโคไล เชาเชสกู พร้อมด้วยภริยา เอเลนา เชาเชสกู[97] ซึ่งในพระทัยก็ทรงมองว่าทั้งสองเป็นพวก "มือเปื้อนเลือด"[98] ในปีถัดมามีเหตุการณ์สองเหตุการณ์ใหญ่เกิดขึ้นในรัชสมัยของพระองค์: เหตุการณ์แรกคือการเปิดโปง แอนโทนี บลันท์ อดีตผู้กลั่นกรองพระบรมฉายาลักษณ์ส่วนพระองค์ ว่าเป็นสายลับคอมมิวนิสต์ อีกเหตุการณ์ก็คือการลอบสังหารหลุยส์ เมาท์แบตเตน เอิร์ลเมาท์แบตเตนที่ 1 แห่งพม่า โดยกองกำลังติดอาวุธไออาร์เอ (Provisional Irish Republican Army; IRA)[99] เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก () (หลังเสกสมรส :"เจ้าหญิงมาร์หาเร็ตแห่งบูร์บง-ปามาร์มา)" พระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียว ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา มีพระบุตร 4 พระองค์ รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย  สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ในวันเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 18 พรรษาของเจ้าหญิง ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2501 เจ้าหญิงมาร์เกรเธอทรงได้รับตำแหน่งในสภาองคมนตรีเดนมาร์ก เจ้าหญิงทรงเป็นประธานในการประชุมสภาในช่วงที่พระมหากษัตริย์ทรงติดพระราชกิจ เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (21 เมษายน พ.ศ. 2550) พระธิดาพระองค์แรกในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาองค์ที่สี่ และเป็นพระราชนัดดาหญิงพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทั้งยังเป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
กระบวนการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญได้เริ่มต้นในปีพ.ศ. 2490 ไม่นานหลังจากพระราชบิดาทรงครองราชบัลลังก์และกลายเป็นที่เข้าใจว่าสมเด็จพระราชินีอิงกริดไม่มีพระประสูติกาลพระบุตรมากไปกว่านี้อีกแล้ว ด้วยกระแสความนิยมในพระเจ้าเฟรเดอริคและพระราชธิดาทั้งสามพระองค์และบทบาทของสตรีในสังคมเดนมาร์กได้ปรากฏเด่นชัดมากยิ่งขึ้น ได้มีการเริ่มต้นกระบวนการที่ซับซ้อนของการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญ ข้อเสนอได้มีการผ่านเข้ารัฐสภาทั้งสองและจากนั้นด้วยการลงประชามติ ที่ซึ่งกำหนดขึ้นในวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2496 พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์กฉบับใหม่ได้อนุญาตให้สตรีสามารถสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก ตามที่สิทธิของบุตรหัวปี ซึ่งสตรีสามารถสืบราชบัลลงก์ได้ถ้าหากไม่มีพระเชษฐาหรือพระอนุชา เจ้าหญิงมาร์เกรเธอในขณะนั้นจึงทรงกลายเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน (; ; "พระนามเต็ม" วิกตอเรีย อิงกริด อลิซ เดซิเร; 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2520 — ) เป็นรัชทายาทอันดับหนึ่งในราชบัลลังก์สวีเดน หากเมื่อเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์ พระองค์จะทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถลำดับที่สี่ของประเทศ (ต่อจาก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 สมเด็จพระราชินีนาถคริสตินา และสมเด็จพระราชินีนาถอุลริคา เอเลโอนอรา) ทั้งนี้พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ  สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
“เรากำลังถูกท้าทายในศาสนาอิสลามปีนี้ ทั่วโลกเช่นเดียวกับประเทศเรา มีบางอย่างที่น่าประทับใจเกี่ยวกับผู้คนผู้ซึ่งศาสนาได้ซึมซับการดำรงอยู่ของพวกเขา จากพลบค่ำถึงรุ่งอรุณ จากแปลเด็กสู่หลุมฝังศพ นอกจากนี้ยังมีชาวคริสต์ที่รู้สึกแบบนี้ มีบางอย่างที่เป็นที่รักเกี่ยวกับผู้คนผู้ซึ่งให้ตนเองมุ่งขึ้นสู่ความสมบูรณ์ของความศรัทธาของพวกเขา แต่มีบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัวเหมือนกันเกี่ยวกับสิ่งทั้งหมดดังกล่าวที่ซึ่งยังคงเป็นคุณลักษณะของศาสนาอิสลาม การถ่วงดุลจะต้องมีการค้นพบและหนึ่งบางครั้งมีความเสี่ยงของการตรงไปตรงมาที่ติดอยู่บนตัวคุณ เพราะมีบางสิ่งบางอย่างสำหรับการแสดงที่ไม่ยอมรับความคิดเห็นของผู้อื่น และเมื่อเรามีความใจกว้าง เราจะต้องรู้ไม่ว่าจะเป็นความสะดวกหรือความเชื่อมั่น[14]” เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต
พระองค์เป็นพระชายาพระองค์แรกในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ที่ต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน ในวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2448 เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 เสวยราชสมบัติในปี พ.ศ. 2450 สองพระองค์ก็ทรงเป็นมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน พระนามของเจ้าหญิงเป็นที่รู้จักในภาษาสวีเดนว่า มาร์กาเรทา (โดยทรงดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน) รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก
"คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เดนมาร์ก" จะดำรงพระอิศริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก" ถ้าพระประมุขเป็นสตรี คู่อภิเษกสมรสจะได้รับพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายพระราชสวามี ในระหว่างที่ยังเป็นสหภาพคาลมาร์ตั้งแต่ปี พ.ศ. 1923 จนถึง พ.ศ. 2357 คู่อภิเษกสมรสนั้นจะไดรับพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์" ด้วย และในระหว่างปี พ.ศ. 1932 ถึง พ.ศ. 2063 คู่อภิเษกสมรสจะไดรับพระอิสริยยศ "สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน" ด้วย เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คาโรลีเนอ-มาทิลเดอ อเล็กซันดรีเนอ เฮเลนา โอลกา ธือรา ฟีโอโดรา อัสตริด มาร์กาเรเธอ เดซีเรแห่งเดนมาร์ก (8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 − 19 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบัน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
พระราชกรณียกิจหลักของสมเด็จพระราชินีนาถคือ ทรงเป็นตัวแทนของราชอาณาจักรในการเสด็จเยือนต่างประเทศและจะทรงเป็นศูนย์รวมจิตใจของประชาชนทั้งชาติในประเทศ พระนางมีพระราชกรณียกิจในการเสด็จออกรับเหล่าคณะทูตจากต่างประเทศและทรงรับรางวัลและเหรียญเกียรติยศ สมเด็จพระราชินีนาถทรงดำเนินการต่าง ๆ โดยทรงตอบรับคำเชิญที่จะให้พระองค์เสด็จไปเปิดนิทรรศการ, ทรงเข้าร่วมงานเฉลิมฉลองต่าง ๆ, พิธีเปิดสะพานอย่างเป็นทางการ เป็นต้น เฮเลนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเฮเลนแห่งกรีซและเดนมาร์ก (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 - 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนียและเป็นพระราชชนนีในสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2549 สำนักพระราชวังได้ประกาศอีกว่ามกุฎราชกุมารีทรงพระครรภ์และเป็นพระบุตรองค์ที่สอง ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2550 ทรงให้กำเนิดพระธิดาที่โรงพยาบาลมหาวิทยาลัยโคเปนเฮเกน ซึ่งเป็นเจ้าหญิงพระองค์แรกนับตั้งแต่ พ.ศ. 2489 พระธิดาทรงได้พระนามว่า เจ้าหญิงอิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธ เมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (, , , ; 15 มีนาคม ค.ศ. 1353 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1412) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินี (พระมเหสี) แห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1363 - 1380) และสวีเดน (ค.ศ. 1363 - 1364) และจากนั้นทรงเป็นพระประมุขตามสิทธิในราชบัลลังก์ของเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ซึ่งในภายหลังนี้เกิดความคลุมเครือและสับสนถึงการเรียกพระอิสริยยศของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพคาลมาร์ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมทั่วคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเป็นระยะเวลากว่าศตวรรษ พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่ทรงปัญญา ขะมักเขม้นและมีความสามารถ ทรงได้รับพระสมัญญาว่า "เซมิรามิสแห่งอุดรทิศ" (Semiramis of the North) หรือ "เลดี้คิง" (the Lady King) แม้ว่าพระนามชื่อหลังนี้เป็นพระนามที่เย้ยหยันอันมาจากศัตรูของพระองค์ คือ อัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค แต่กลับกลายว่าชื่อนี้เป็นที่นิยมใช้เมื่อมีการกล่าวถึงความสามารถของพระองค์ เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอ ประสูติเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2455 ณ พระราชวังเชโฟเดิน ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของโคเปนเฮเกน เมืองหลวงของประเทศ ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 ในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก  สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 พระชนมายุ 72 พรรษา ทำให้พระราชธิดาพระองค์โต เจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธ เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (English: Empress Maria Feodorovna of Russia) พระอิสริยยศเมื่อแรกประสูติคือ เจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก (พระนามรูปเต็ม มารี โซฟี เฟรเดริคเค ดักมาร์; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2390 - 13 ตุลาคม พ.ศ. 2471) เป็นพระจักรพรรดินีมเหสีแห่งรัสเซีย เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธ๊โอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาลำดับที่ 2 ใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก โดยพระนามธ๊โอโดราของพระองค์ เป็นพระนามที่ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระราชอัยยิกา(ย่า) เป็นผู้พระราชทานให้ โดยพระองค์ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงธีโอโดราทรงอภิเษกสมรส กับ เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ณ บาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก เยอรมนี โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มาร์เกรฟแห่งบาเดิน โดยทรงมีพระบุตรดังนี้ โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน
โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน (ภาษาเดนมาร์ก:Sophie Magdalene ภาษาสวีเดน:Sofia Magdalena) (3 กรกฎาคม พ.ศ. 2289 - 21 สิงหาคม พ.ศ. 2356) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน โดยเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน พระนางเป็นพระราชธิดาพระองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ และเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 และ โดโรเทียแห่งแซ็กซ-เลาเอินบวร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโซฟีแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์ สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 แห่งโปรตุเกส
สมเด็จพระราชินีนาถมารีอาที่ 2 ครองราชย์ครั้งที่สอง เนื่องจากพระอนุชาของพระองค์ จักรพรรดิเปดรูที่ 2 แห่งบราซิล และเจ้าหญิงรัชทายาท ถูกตัดสิทธิ์ในพระราชบัลลังก์ตามรัฐธรรมนูณมาตราที่ 91 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2378 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
หลังจากทรงสละราชสมบัติแล้ว มีพระนามและพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอแลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (English: Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld)[3] เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (ประสูติ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1976, พระนามเดิม มารี อากัท โอดี กาวาลีเย) พระชายาในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
รายพระนามพระมหากษัตริย์ทั่วโลกเรียงตามวันเสด็จขึ้นครองราชย์ ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล (4 กันยายน พ.ศ. 2272 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ระหว่างพ.ศ. 2295 ถึง พ.ศ. 2309 เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมารดาในเจ้าชายเฟรเดอริค รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระนางทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระโอรสเลี้ยง พระนางทรงปกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์โดยพฤตินัยระหว่างพ.ศ. 2315 ถึงพ.ศ. 2327 จากการที่ทรงปกครองประเทศอย่างเผด็จการและทรงพยายามนำประเทศกลับไปสู่ระบอบขุนนางในอดีต ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ประชาชนชาวเดนมาร์กและนอร์เวย์เกลียดชังมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก. เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515 ณ โฮบาร์ต รัฐแทสเมเนีย ประเทศออสเตรเลีย มีพระนามเดิมว่า "แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน" เป็นธิดาของศาสตราจารย์ ดร.จอห์น ดัลเกรช โดนัลด์สัน และเฮนเรียตตา คลาร์ก โดนัลด์สัน (สกุลเดิม โฮร์น) ซึ่งพระชนกและพระชนนีของพระองค์มีพื้นเพมาจากสกอตแลนด์ ซึ่งอพยพเข้าสู่ประเทศออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2506 พระองค์มีพี่สาวสองคน และพี่ชายหนึ่งคน ได้แก่ เจน แอลิสัน สตีเฟน (เกิด 26 ธันวาคม พ.ศ. 2508), แพทริเซีย แอนน์ ไบลีย์ (เกิด 16 มีนาคม พ.ศ. 2511) พยาบาล และจอห์น สจวต โดนัลด์สัน (เกิด 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2513) นักธรณีวิทยา เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก () พระราชโอรสพระองค์สุดท้อง ใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก กับ หลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก พระชายา มีพระบุตรร่วมกัน 5 พระองค์ ทั้งนี้ พระองค์ทรงเป็นพระราชอัยกา(ตา)ใน สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย ซึ่งเป็นพระราชธิดาใน เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก พระธิดาพระองค์สุดท้องในพระองค์ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์กและ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก ประสูติ ณ พระราชวังหลวง กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยพระองค์มีพระอุปนิสัยค่อนข้างเป็นบุรุษเสียมากกว่า จนพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ พระอัยยกา (ปู่) ของพระองค์เคยตรัสติดตลกว่า "ดูนั้น มาร์การีตาหลานของข้าพเจ้า มิบอกก็มิรู้ว่าเป็นเจ้าหญิงหรือเจ้าชาย" พระองค์มีพระขนิษฐาและพระอนุชาอีก 4 พระองค์ รวมถึงเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ
สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอันเนอ-มารี ดักมาร์ อิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1946 ณ พระราชวังอมาเลียนเบิร์ก กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก พระองค์มีพ่อและแม่ทูนหัว คือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก, สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน, เจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์, สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ และฝ่ายพระอัยยิกาได้แก่ อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก-เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงมาร์ธา มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์, มาเรียแห่งเท็ค, สมเด็จพระราชินีนาถจูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก