ดิ อะเมซิ่ง เรซ 20 ออกอากาศตอนแรกเมื่อไหร่?
ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ฤดูกาลนี้เริ่มออกอากาศในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 และจะออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 6 พฤษภาคม 2555 ซึ่งจะเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากได้เว้นว่างไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด เช่นเดียวกับปีที่แล้ว
ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
รายการนี้ผลิตโดยเอเอ็กซ์เอ็น ยุโรป ที่มีบริษัท โซนี่ พิคเจอร์ เอ็นเตอร์เทเมน อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นบริษัทแม่ เช่นเดียวกันกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย โดยการแข่งขันจะแบ่งเป็นทีมละสองคน ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุด และระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ทำการรับสมัครวันสุดท้ายวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2548 การเดินทางส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศ สาธารณรัฐเช็ค , โปแลนด์ , สโลวาเกีย , ฮังการี , โรมาเนีย และ บัลแกเรีย โดยผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ  ดิอะเมซิ่งเรซ 19
สำหรับฤดูกาลนี้ การแข่งขันเดินทางเป็นระยะทาง 40,000 ไมล์ (หรือ 64,000 กิโลเมตร) ผ่าน 20 เมือง 10 ประเทศและ 4 ทวีป การถ่ายทำเริ่มตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยทีมถูกพบที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังไต้หวัน กระตุกต่อมฮาอเมริกา
กระตุกต่อมฮาอเมริกา หรือ America's Funniest Home Videos (มีชื่อย่อว่า AFV) เป็นรายการที่ออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ ABC มานานถึง 20 ปีโดยในฤดูกาลที่ 20 ได้ออกอากาศที่อเมริกาไปแล้วตั้งแต่วันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2009 ส่วนฤดูกาลที่ 19 นั้นได้ออกอากาศในประเทศไทยทาง ทรูวิชั่นส์ ช่อง 20 ไปแล้วเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 โดยเนื้อหาของรายการนั้นทางรายการจะให้ผู้ชมส่งเทปวิดีโอที่คิดว่าตลกที่สุดเข้ามายังรายการ ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18 (English: The Amazing Race 18) เป็นฤดูกาลที่ 18 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในฤดูกาลนี้ทำลักษณะแบบ ทีมรวมดารา โดยเอาทีมต่างๆ จากฤดูกาลที่ 12-17 มาแข่งขันกันใหม่ จากฤดูกาลที่ 11 ใช้ชื่อว่า The Amazing Race: All-Stars (ดิ อะเมซิ่ง เรซ รวมดารา) แต่ในฤดูกาลนี้จะใช้ชื่อว่า The Amazing Race: Unfinished Business (ดิ อะเมซิ่ง เรซ ธุรกิจนี้ยังสะสางไม่เสร็จ) ซึ่งซีบีเอสได้โปรโมทฤดูกาลนี้ทันที โดยอยู่ภายในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่ 17 เลยและรวมถึงฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่จะถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงอีกด้วย แต่เป็นที่ทราบกันดีว่ารายการนี้ถ่ายทำยากมาก เนื่องจากช่างกล้องจะต้องวิ่งตามผู้เข้าแข่งขันตลอดและภาพบางภาพในรายการใช้การตัดต่อหรือดึงภาพจากแฟ้มข้อมูลที่เคยมีไว้มาตัดต่อลงไปทำให้อาจมีภาพแบบขนาดความละเอียดมาตรฐานปนอยู่บ้าง โดยทางผู้ผลิตได้กล่าววาจะจัดการปัญหาตรงจุดนี้ให้เหมาะสมอย่างสมดุลและออกอากาศในแบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงอย่างแน่นอน ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ชินนาดอร์ (วัด) พัดทานะคาด (โรงงานทำเสื่อพัดทานะคาดคอร์) ป้อมโคชิ (ต้นไม้โบราณ) ไวพิน (ท่าจับปลาชีนา วาระ) ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 เป็นปีที่สามของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึง 83 ล้านคนทั่วเอเชีย (มาจากจีน 40 ล้านคน) ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา ขบวนการรถซึ่ง คาร์เรนเจอร์
เงคิโซ เซนไท คาร์เรนเจอร์ หรือ ขบวนการรถซึ่ง คาร์เรนเจอร์ () เป็นละครโทรทัศน์โทคุซัทสึชุดซูเปอร์เซนไต ลำดับที่ 20 ของประเทศญี่ปุ่น ออกอากาศครั้งแรกตั้งแต่เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2539 จนถึงวัน 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540 ทางสถานีทีวีอาซาฮี ทุกวันศุกร์ เวลา 17.30-17.55 น. ตามเวลาประเทศญี่ปุ่น มีจำนวนตอนทั้งหมด 48 ตอน ดิอะเมซิ่งเรซ 20
จากจุดหยุดพักในเลก 7 ทีมจะต้องเดินทางมายังเขตคาราตูแล้วมองหาร้านค้าฮิลล่าลี่ คลีงตันที่ตั้งอยู่บริเวณริมถนน ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับเครื่องหมายและโจทย์คำสั่งต่าง ๆ ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ทั้งหมดนำมาจากของ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด ฤดูกาลที่ 2 มีการใช้คำสั่งจุดร่วมมือ (Intersection) เป็นครั้งแรก และฤดูกาลที่ 3 มีการใช้คำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เป็นครั้งแรก แม้ว่าการใช้งานโดยรวมจะคล้ายกับเวอร์ชันอเมริกัน แต่ยังมีข้อแตกต่างบางส่วนที่พบเห็นได้ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสได้เริ่มจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 20 เมื่อ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยสำหรับฤดูกาลที่ 20 นี้ได้เดินทางเป็นระยะทาง 40,00 ไมล์ใน 22 เมืองและ 5 ทวีป ซึ่งเป็นครั้งแรกในการไปเยือนประเทศปารากวัยและอาเซอร์ไบจาน และการไปเยือนประเทศอาร์เจนตินา, แทนซาเนีย, อิตาลี, เยอรมนี, ญี่ปุ่นและอินเดีย ก็ได้รับการยืนยันจากฤดูกาลนี้แล้วเช่นกัน ส่วนผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วยทั้งผู้เข้าแข่งขันเก่าของรายการ "บิ๊ก บราเธอร์ส" ซึ่งก็ คือ เบรนดอนกับเรเชล รวมไปถึงคู่ของเจ้าหน้าที่ทางรัฐบาล, ตัวตลก, ตำรวจตะเวนชายแดนสหรัฐอเมริกาและคู่เดทที่หย่าแล้วทั้งคู่ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
รูปแบบรายการในการผลิตต่อๆ มาไม่ต่างจากแบบแผนในฤดูกาลแรกมากนัก คือ ทีมสุดท้ายที่มาถึงจุดพักจะถูกคัดออกหรืออาจจะถูกคัดออก การแข่งขันจะเริ่มต้น ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ทีมจะต้องอ่านคำใบแรกที่ให้ไว้และเดินทางตามคำสั่งที่มีทั้ง เครื่องบิน , รถเช่า , แท็กซี่ , เรือ , รถประจำทาง , รถไฟ ไปยังที่สถานที่ต่างๆ รอบโลกตามที่กำหนดไว้ให้เร็วที่สุด โดยปกติแล้วการแข่งขันจะวนกลับมาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย ซึ่งในการที่จะได้คำใบ้ต่อไปจนถึงจุดหมายปลายทางนั้นทีมจะต้องทำภารกิจต่างๆ ที่ให้ไว้ในโจทย์คำสั่ง (สามารถดูคำสั่งได้จากหัวข้อ คำสั่งต่างๆ ที่ใช้ในการแข่งขัน) ในแต่ละช่วงการแข่งขันทีมจะได้เงินสดส่วนมากมาในรูปของ ดอลล่าสหรัฐอเมริกา จำนวนหนึ่งซึ่งต้องใช้อย่างคุ้มค่าในการแข่งขัน โดยเงินจำนวนนั้นต้องนำมาจ่ายทุกอย่างที่ใช้สำหรับการแข่งขันยกเว้นค่าตั๋วเครื่องบินที่อนุญาตให้ใช้บัตรเครดิตจ่ายแทนได้ การผลิตของ The Amazing Race เป็นการทำงานที่ยากมากงานหนึ่งและแตกต่างจากเรียลลิตี้เกมโชว์อื่นๆ อย่างสิ้นเชิงเพราะการทำงานจะต้องย้ายสถานที่ไปตามที่แข่งขันตลอดเวลา ทั้งๆ ที่รายการนี้ถ่ายทำได้ยากมากแต่ก็ยังได้เข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Awards ในสาขาต่างๆ เป็นเรื่อยมาตั้งแต่รายการออกอากาศถึง 40 รางวัลและคว้ามาได้มากถึง 12 รางวัล ดิอะเมซิ่งเรซ 13
Bees Are Much Calmer Than All This! – อนิต้า Do You Like American Candy? – มาริซ่า Did You Push My Sports Bra Off the Ledge? – คริสตี้ I Wonder If They Like Blondes in New Zealand? – มาริซ่า Do It Like a Madman – แดน Please Hold While I Singe My Skull – คริสตี้ My Nose Is on Fire – ซาร่าห์ I’m Like an Angry Cow – เทอเรนซ์ That Is Studly – แอนดรูว์ You're Gonna Get Me Killed - ทีน่า You Look Like Peter Pan - สตาร์ ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ภูมิภาคคิลิมันจาโร, (ท่าอากาศยานนานาชาติคิลิมานจาโร) ไป โคชิน, รัฐเกรละ (ท่าอากาศยานานาชาติโคชิน), อินเดีย อารูว่า (สถานีขนส่งราจิฟ คานธี มูนิสิพอล) สู่ เทวิร่า (มหาวิทยาลัยพระราชหฤทัย) โคชิน (อินเดี่ยน คอฟฟี่ เฮ้าส์) โคชิน (พระราชวังโบลแกตตี้) ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ 18
และจะมีการจัดฉลองการครบรอบ 10 ปีของรายการซึ่งในการจัดงานครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเครื่องดื่มชาสแนปเปิล โดยจะทำการจัดงานวันที่ 8 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) รวมถึงการออกอากาศตอนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) ด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเป็น 2 เลกสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากเคยมีการหยุดฉายไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอดสด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางด่วน (ซึ่งหายไปใน 2 ซีซั่นที่ผ่านมา) ของซีซันนี้ สมาชิกหนึ่งคนจะต้องควบคุมเฮลิคอปเตอร์บังคับวิทยุให้ลงจอดบนลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ซึ่งเป็นหมวกที่สมาชิกอีกคนสวมอยู่ เมื่อทีมลงจอดได้สำเร็จแล้ว ทีมจะถือว่าชนะภารกิจทางด่วน แล้วสามารถข้ามผ่านภารกิจอื่นๆไปยังจุดหยุดพักได้ ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในทีม จะต้องโรยตัวลงมาจากยอดทางลาดของอาคารลินกอทโตจากความสูง 120 เมตร (37 ฟุต) เพื่อหยิบรอกผูกคำใบ้ภายในเวลา 2 นาที หากสมาชิกใช้เวลาหมดก่อนที่จะหยิบคำใบ้ได้ พวกเขาจะต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ล้างรูปปั้น (Clean That Statue) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[16679,16698,3,3]}'>ให้ชื่อซาลามี (Name That Salami) โดยทีมที่เลือกล้างรูปปั้น จะต้องเดินทางไปยังลาอาร์ท มาร์มี เมื่อทีมเดินทางถึงที่นั่นแล้ว ทีมจะต้องทำความสะอาดและขัดหนึ่งในสมบัติล้ำค่าของเมืองตูริน;รูปปั้นหินอ่อนโดยใช้เครื่องมือที่ให้มา เมื่อทีมสามารถทำความสะอาดได้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว หัวหน้านักบูรณะจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกให้ชื่อซาลามี จะต้องเดินทางไปยังร้านแกสโตรโนเมีย ซาลูมีเรีย สถานที่ที่ทีมจะต้องชิมซาลามีที่แตกต่างทั้ง 14 แบบ ได้แก่ Aglio, Tartufo, Piccante, Cacciatorino, Barolo, Noci, Felino, Finochiona, Cinghiale, Cotto, Mucca, Toscano, Mandola และ 'Nduja ก่อนที่จะเดินทาง 0.5 ไมล์ไปยัง วิคโตริโอ เวเนโต พลาซา (in Italian) เพื่อหาแผงร้านขายซาลามี ก่อนที่ทีมจะต้องระบุซาลามีทั้ง 14 ชนิตที่ทีมได้ชิมมา ถ้าทำได้ถูกต้องและครบถ้วน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปแก่คนขายซาลามี ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ในเดือนตุลาคม 2548 มีการประกาศออกมาจากทางช่อง AXN ว่าจะมีการทำรายการนี้ในรูปแบบของเอเชียสำหรับในฤดูกาลนี้ถ่ายทำในช่วงเดือนพฤษภาคม - มิถุนายน เป็นจำนวน 13 ตอนโดยประกอบด้วย 12 เลกและซุปเปอร์เลก 1 เลกตาแบบฉบับอเมริกาตั้งแต่ฤดูกาลที่ 6-10 ทำการออกอากาศทั่วเอเชียทางช่อง AXN asia ในวันที่ 9 พฤศจิกายน 2549 - 1 กุมภาพันธ์ 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ข้อหักมุมสำหรับฤดูกาลนี้ คือ บัตรทางด่วน ที่ได้รับจากการเข้าเป็นที่ 1 ของเลกแรกนั้นจะได้ 2 ใบและจะต้องถูกมอบให้กับทีมอื่น 1 ใบโดยจะต้องมอบให้ก่อนที่จะถึงการแข่งขันเลกที่ 4 ดิอะเมซิ่งเรซ 20
เพื่อจะจอดรถหน้าพิพิธภัณฑ์รถยนต์แห่งชาติได้ ทีมจะต้องใช้นวัตกรรมของรถฟอร์ด เฟียสตา จอดรถแบบระหว่างรถยนต์ ที่พิพิธภัณฑ์รถยนต์แห่งชาติ ทีมจะต้องค้นหาฟอร์ด โมเดลที ที่ผลิตขึ้นในปีค.ศ.1916 สำหรับคำใบ้ต่อไป คำใบ้ที่พิพิธภัณฑ์รถยนต์แห่งชาติ เป็นกล่องที่บรรจุเหรียญ 2 เซนต์ (ยูโร) ทิ้งไว้ให้ทีมจะต้องคิดให้ออกว่าสถานที่ต่อไปที่ทีมจะต้องไปเยือน เป็นอาคารที่สลักอยู่บนหน้าเหรียญ; อนุสรณ์แอนโตเนลเลียนา อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20 (หนุ่มหล่อ&สาวสวย) เป็นฤดูกาลที่ 20 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล โดยในฤดูกาลนี้ จะเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์รายการ ทีมีผู้เข้าแข่งขันเป็นผู้ชาย ร่วมเข้าแข่งขันในรายการด้วย ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่ม ออกอากาศในเดือนสิงหาคม ของ ปี 2556 โดยคณะกรรมการยังประกอบไปด้วย ไทรา แบงส์, เคลลี่ ครูโทน, ร็อบ อีวานส์ และ ไบรอันบอย เหมือนเดิม โดยที่ประชาชนยังสามารถโหวตให้คะแนนผู้เข้าแข่งขัน ได้เหมือนในฤดูกาลที่แล้ว ซึ่งจะเป็นปัจจัยในการคัดออกในแต่ละสัปดาห์ได้เหมือนเดิม ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2550 และการสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีขึ้นในเดือน เมษายน พ.ศ. 2550[4][5] ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 22 () เป็นฤดูกาลที่ 22 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 9 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 15
เลก 1 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่โคโลราโด เลก 2 - เรือคายัคสำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 3 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่อารูบา เลก 4 - รถจักรยานยนต์สำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 5 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่จาไมกา เลก 6 - เรือพายสำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 7 - รถบั๊กกี้สำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 8 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่หมู่เกาะเติร์กและไคคอส เลก 9 - ห้องซาวน่าแบบธรรมชาติ เลก 10 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่แลนด์ไอ ฮาวาย เลก 11 - โทรทัศน์สีแอซีดี 52 นิ้ว เลก 12 - เงินรางวัลจำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
สำหรับรายการนี้เริ่มออกอากาศในวันที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2550 และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2551  ดิอะเมซิ่งเรซ 17
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 4 เป็นปีที่สี่ของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบทวีปเอเชียและโอเชียเนีย ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึงเกือบร้อยล้านคน ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา การรับสมัครมีขึ้นทางเว็บไซด์ของ AXN Asia โดยจะสิ้นสุดในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553 และคัดตัวรอบสุดท้ายในเดือนเมษายน ส่วนการถ่ายทำจะมีขึ้นในราวเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม  ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
สำหรับในฤดูกาลนี้ออกอากาศในวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2551 มีทั้งหมด 11 ตอน (น้อยกว่า ฤดูกาลที่ 1 และ ฤดูกาลที่ 2 อยู่ 2 ตอน) ตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 และสำหรับตอนพิเศษ Memories ออกอากาศในวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ดิอะเมซิ่งเรซ 16
เดิมกำหนดการรับสมัครผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลนี้ถูกกำหนดไว้ ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 แต่ภายหลังได้ถูกเลื่อนออกไป การสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกในรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และมีการสัมภาษณ์รอบสุดท้ายต่อมาในเดือนกันยายนและตุลาคม ที่ลอสแอนเจลิส การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน  ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 (English: The Amazing Race 15) เป็นฤดูกาลที่ 15 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่มฉายในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552 20:00 น. ตามเวลาในประเทศไทยทางช่อง AXN asia ซึ่งจะฉายหลังจากที่อเมริกาฉายจบไปแล้วประมาณ 14 ชั่วโมงโดยตอนแรกจะฉายด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเต็ม อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
รวบรวมภาพที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนในรายการ อาทิเช่น กิจกรรมแปลกๆภายในบ้านหลายๆอย่างของ ฟิลล์, การมาเยี่ยมเยียน ของผู้ชนะ ฤดูกาลก่อน ลอร่า เจมส์, การแสดง ฮุล่าฮูป ของนีน่า, ความสัมพันธ์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนของ ดอน และอเล็กซานดร้า, เคล็ดลับความงามและบทเรียนการจูบ ของคริส เอช., น้ำตาของความดีใจ ของเรเน่ ระหว่างการแปลงโฉม, การล้อเลียนการตัดสินของกรรมการในห้องตัดสิน ของมาร์วิน และฟิลล์, การเอาคืนของสาวๆ ที่หนุ่มเคยแกล้งแปะข้าวของ ของพวกเธอไว้บนผนัง, การมาเยี่ยมของ นักจิตวิทยา เนื่องจาก จอร์แดน เป็นคนที่มีอารมณ์อ่อนไหว, การเล่นเกม "จริงหรือกล้า" ของพวกเขา ที่เจเรอมี่ และเจียน่า ได้จูบด้วยกัน ดิอะเมซิ่งเรซ 20
เรเชลกับเดฟ เดิมมาถึงเป็นที่ 2 แต่โดนโทษปรับ 2 ชั่วโมงเนื่องใช้ขวดจนหมดในการทำภารกิจ อุปสรรค และก็ทำงานไม่เสร็จ จึงตกลงมาอยู่ที่ 6 (ในกรณีที่ทำงาน อุปสรรค ไม่สำเร็จจะโดนปรับ 4 ชั่วโมงแต่เฉพาะงานนี้เมื่อขวดแก้วหมดและไม่มีให้ทำต่อ ทีมงานกำหนดไว้แค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น) และทั้งคู่ตัดสินใจใช้บัตรทางด่วน เพื่อข้ามผ่านภารกิจทางแยกในเลกนี้ ทำให้กลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่ทำไม่สำเร็จทั้ง ทางแยก (ใช้บัตรผ่านเร่งด่วน) และ อุปสรรค (โดนปรับเวลาแทน) แต่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์รายการที่มีทีมมาถึงเส้นชัยเป็นที่ 1 แล้วแต่ข้ามงาน "อุปสรรค" อันที่ 2 ไปจึงต้องเดินทางกลับไปทั้งๆ ที่เข้าเส้นชัยแล้ว (โดยปกติแล้วไม่เคยมีทีมใดที่เข้าที่ 1 และทำงานพลาดในเลกสุดท้ายมาก่อน) โดยเรเชลกับเดฟได้เข้ามาเป็นที่ 1 และกลับไปทำงานอุปสรรคให้ครบแต่ก็ยังคงเข้ามาเป็นที่ 1 อีกเช่นเคยและทั้งคู่ยังครองสถิติเข้าที่ 1 มากที่สุดถึง 8 เลกจากทั้งหมด 12 เลกด้วยกัน เลก 11 และ 12 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกภารกิจที่มีพื้นฐานมาจากชีวิตประจำวันของชนเผ่ามาซาย ระหว่าง<b data-parsoid='{"dsr":[23421,23440,3,3]}'>ความแม่นอาวุธ (Marksmanship) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[23459,23474,3,3]}'>การพาราสี (Courtship) โดยทั้งสองทางแยกต้องการให้ทีมปั่นจักรยานไปยังหมู่บ้านโซเนโต และเมื่อทีมเดินทางมาถึงแล้ว จะมีชาวบ้านชนเผ่ามาซายมาแต่งตัวสมาชิกให้อยู่ในชุดท้องถิ่น โดยทีมที่เลือกความแม่นอาวุธ จะต้องเรียนรู้วิธีการใช้อาวุธท้องถิ่นของชนเผ่าที่เรียกว่า รุนกู (Rungu) เพื่อที่จะขว้างให้ถูกเป้าหินที่ถูกติดไว้กับล้อจักรยานที่หมุนอยู่ เมื่อสมาชิกทั้งสองคนสามารถขว้างถูกเป้าหมายแล้ว ชาวบ้านมาซายจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือการพาราสี จะต้องเรียนรู้พิธีกรรมการกระโดดของชนเผ่ามาซายที่เรียกกันว่า อดูมู (Adumu) โดยทีมจะต้องกระโดดขึ้น-ลงต่อเนื่องกันเป็นเวลา 1 นาที ความท้าทายของภารกิจนี้อยู่ที่ความเหน็ดเหนื่อยทางร่างกายจากความสูงของหมู่บ้านเป็นระยะทาง 8,000 ฟุต (หรือ 2,400 เมตร) จากระดับน้ำทะเล เพื่อรับคำใบ้ต่อไป อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก คริส ได้ถูกเรียกชื่อคนแรกในสัปดาห์ก่อน จึงได้เข้าพักในห้องไทร่า สวีท และเขาได้เลือก อเล็กซานดร้า ร่วมแบ่งปันด้วย จึงสร้างความผิดหวัง ให้กับ นีน่า เป็นอย่างมาก ต่อมา พวกเขาได้เดินทางมาแข่งขันทำโจทย์ประจำสัปดาห์ และได้พบกับ เคลลี่ ครูโทน และ วินเซนต์ เซนต์ จอร์จ ซึ่งไม่มีใครทราบว่า เป็นการปลอมตัวของ เร็กกี้ วัทส์ โดยพวกเขาจะได้มีโอกาสทดสอบ การถ่ายโฆษณา ให้กับ เครื่องดื่ม ควอฟฟ์ อเล็กซานดร้า และ จอรแดน ทำออกมาได้ดี ใขณะที่ การแสดงของ คริส ออกมาดูแปลกๆ และเรเน่ ที่เปิดเผยว่า เธอกลัวชุดตุ๊กตาปลอมตัวที่มีคนอยู่ข้างใน เป็นอย่างมาก ท้ายที่สุด จอร์แดน เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ เมื่อกลับมาถึงบ้านพัก ความกดดันได้เกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อ คริส ได้ตำหนิสาวๆที่ทำให้ ครัว สกปรก โดยไม่ล้างจานที่ตัวเอง และทิ้งเอาไว้ในอ่างล้างจาน จึงเกิดการโต้เถียงกันขึ้นระหว่าง คริส,เจเรอมี่ และ เรเน่,จอร์แดน ดิอะเมซิ่งเรซ 18
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 ทีม จากผู้สมัครกว่า 2,500 คน ซึ่งผู้สมัครนี้ก็มีผู้เข้าแข่งขันที่เคยแข่งขันในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา รวมอยู่ด้วย คือ เค็นกับวิกซัน ที่ได้รับเลือกให้แข่งในฤดูกาลที่ 12 ของเวอร์ชันสหรัฐฯ[2] ซีซั่นนี้ปิดรับสมัครในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 (เป็นเวลาที่ขยายแล้ว 2 สัปดาห์จากกำหนดเดิม) ในการแข่งขันครั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นสามารถเข้าร่วมได้ หลังจากถูกห้ามในซีซั่นที่ 1 การสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นในช่วงเดือน มิถุนายนถึงกรกฎาคม ในปีเดียวกัน[5][6] ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (English: The Amazing Race Asia 2) เป็นปีที่สองของรายการเรียลลิตี้โชว์ทางโทรทัศน์ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องระหว่าง ต้มน้ำ (Boil My Water) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[11901,11912,3,3]}'>จุดไฟ (Light My Fire) ซึ่งทีมที่เลือกต้มน้ำ จะต้องเดินทางไปยังหนึ่งในสามเมืองเล็กๆบริเวณใกล้เคียง และขนกล่องอุปกรณ์จากหลังรถ เพื่อนำมาประกอบเป็นเซลล์แสงอาทิตย์สำหรับห้องครัว โดยมีเพียงรูปภาพประกอบข้างกล่องเป็นรูปอ้างอิงเท่านั้น เมื่อทีมสามารถประกอบเตาพร้อมหันหน้าเข้าสู่ดวงอาทิตย์เสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องเติมน้ำในกาต้มน้ำและวางลงบนจานตรงกลาง เพื่อรอจนกว่าน้ำในกาจะเดือดและส่งเสียงออกมา ก่อนที่ผู้เชี่ยวชาญการติดตั้งเซลล์แสงอาทิตย์จะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกจุดไฟ จะต้องเดินทางไปยังที่ราบลุ่มแม่น้ำบริเวณใกล้เคียง เพื่อรวบรวมฟืนและดินโคลนจำนวนหนึ่ง ก่อนขนของไปบนหลังลาไปยังร้านขายของหัตถกรรมท้องถิ่นชื่อว่า "ทอลเลอร์ เอล โอเบลิสโค" สถานที่ที่นักปั้นหม้อจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเดินทางไปยังบริเวณที่มีการประมูลปศุสัตว์ และฟังผู้ขายทอดตลาด บอกน้ำหนักรวมของวัวภายในคอก จากนั้นทีมจะต้องนับจำนวนวัวในคอกและคำนวณหาน้ำหนักเฉลี่ยของวัวแต่ละตัวในคอก ท่ามกลางเสียงจอกแจกในการประมูล ก่อนที่นำตัวเลขไปให้กับโคบาล ถ้าหากตัวเลขที่ให้ถูกต้องและให้ทันเวลา เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม แต่ถ้าผู้ขายทอดตลาดเคลื่อนไปยังคอกอื่น ก่อนที่สมาชิกจะนำเลขไปให้โคบาล พวกเขาจะต้องเริ่มใหม่กับคอกต่อไป ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 3 () เป็นฤดูกาลที่ 3 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่เว็บไซด์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19" นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องหาโทรศัพท์สาธารณะแบบบัตรเติมเงิน ก่อนที่จะกดโทรศัพท์ไปยัง 1-800-CONFUCIUS โดยที่เสียงในโทรศัพท์จะกล่าวถึงคติพจน์หนึ่งในลัทธิขงจื๊อ ซึ่งก็คือ "In all things success depends on previous preparation, and without such previous preparation there is sure to be failure." กล่าวคือ "ในการทำอะไรให้ประสบความสำเร็จนั้น จะต้องอาศัยการเตรียมตัวล่วงหน้า และถ้าหากขาดการเตรียมตัวล่วงหน้า ก็จะแน่ใจได้ว่าคุณล้มเหลว – "ขงจื๊อ" ซึ่งทีมไม่ได้อนุญาตให้จดข้อความใดๆ ต่อมาเขาหรือเธอจะต้องกล่าวคติพจน์ให้แก่พระในวัด เมื่อพวกเขาพูดคติพจน์ได้อย่างถูกต้องทุกคำ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนการลงโทษของเคย์ลานี่กับลิซ่านั้น พวกเธอจะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้าคอร์แปซิฟิก ซิตี้ ซึ่งที่หนึ่งในพวกเธอ (ในนี้คือเคย์ลานี่) จะต้องกระโดดบันจี้จัมพ์ในร่มจากบนชั้น 11 ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปและแข่งขันต่อได้
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงมาภายในถ้ำโจมบลัง ซึ่งสมาชิกจะต้องค้นหาหน้ากากแบบฉบับเกาะชวาดั้งเดิม และมีดท้องถิ่นที่เรียกกันว่ากริช ในบริเวณที่มีคนตีกลองจีนอยู่ ก่อนที่จะกลับมาเพื่อปีนหน้าผาโดยขึ้นไปตามตารางไม้ไผ่ เพื่อแลกเปลี่ยนของกับคำใบ้ต่อไป แต่ก่อนหน้านั้น สำหรับงานเพิ่มเติมนั้น บิลล์กับเคธีจะต้องปลดปมเชือก จนกว่าจะได้ความยาวเพียงพอที่จะยาวข้ามบริเวณไปจนถึงคาราไบเนอร์ จึงจะเริ่มปีนได้ และทางแยกแรกของการแข่งขัน ทีมจะต้องเลือกระหว่างนักทำเงิน (Money Maker) กับนักเก็บตั๋ว (Ticket Taker) โดยทีมที่เลือกนักทำเงิน จะต้องสวมชุดรวมถึงหน้ากากลิง และให้สมาชิกคนหนึ่งเต้นไปตามถนนเพื่อให้ได้รับเงินบริจาค 30,000 รูปี (ประมาณ 3.40 ดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนอีกคนหนึ่งก็ให้ตีกลองประกอบจังหวะเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกนักเก็บตั๋วนั้น จะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้ามาลิโอโบโร เพื่อจูงใจให้ผู้ขับจักรยานยนต์ให้เข้ามาจอดจักรยานยนต์ของตน 15 คันเพื่อให้ได้เงิน 15,000 รูปี (ประมาณ 1.70 ดอลลาร์สหรัฐ) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ดิอะเมซิ่งเรซ 9
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 () เป็นฤดูกาลที่ 9 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีม ๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ผึ้งจดหมาย
โคโรน่า ปรากฏตัวในตอนที่20 ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน) ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ฤดูกาลนี้มีกำหนดออกอากาศตอนแรก 2 ชั่วโมงเต็ม ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางซีบีเอส และจะออกอากาศตอนแรกในประเทศไทย เวลา 20:00 น. ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางช่อง AXN ยูบีซีช่อง 19 ส่วนตอนสุดท้าย จะออกอากาศในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The first Detour of the race was Build it or Buggy It. In Build It, teams needed to use the materials provided to build a miniature, working watermill. Buggy It required teams to transport a traditional Amish buggy along a 1.5-mile course with two members riding in it.
The Roadblock required a racer to whisper a code phrase ("The sky is blue") to "spies" walking in the area around the Tidal Basin. Of the fifty spies, ten would reply with another phrase ("The sea is green"). Once the racer had found one of the ten spies, they would receive their next clue. The Detour choices, Heat of the Battle and Heat of the Night, were both part of a full scale American Civil War reenactment. In Heat of the Battle, teams had to transport five "injured" people to a tent. Heat of the Night told racers to take a keg of kerosene to a table. Once there, they had to fill 20 lanterns with the kerosene and light them. After completing the Detour, the teams had to grab a Civil War flag and take it to the nearby pit stop.
The Detour choices for this leg were Forrest Gump or Muddy Waters. In Forrest Gump, teams had to travel to Wando Shrimp Co. to de-head 200 pounds of shrimp. In Muddy Waters, teams had gone to Ridgeville Mud Run to drive through a 3X4 SUV obstacle course which was filled with mud. In the course, if they got stuck, they would have to wait to be towed out. Once towed out, they would have to restart the course. In the Roadblock, two racers from each team rode a centrifuge at 3.2 แรง g.In the Roadblock, teams had to climb to the top of the Worlds Largest Office Chair. It is a similar to unaired Roadblock in leg 10 of season three. The Detour was Work or Play. In Work, Teams used a two-person handsaw to cut four slices off a log 12 inches in diameter. In Play, Teams made their way to a riverboat where they played 21 against a professional dealer. To win a round, the hand of each team member needed to total more than the dealer’s hand, or the dealer must bust (the dealer's hand goes over 21). Once the Teams won three rounds, they would earn their clue.
In the Race's only aired Fast Forward, team members had to jump in tandem off a 140 foot drop, when all members completed the drop, they would win the Fast Forward. The Detour was Rhythm or Coos. Rhythm required teams to deliver four musical instruments to a local club. The musical instruments are saxophone (in Teatro Nacional de Panama), trumpet (in Escuela Simon Bolivar), conga drum (in Casa Góngora‎) and trombone (Instituto Nacional de Cultura). Coos required racers to use binoculars and search within the rainforest canopy for wooden replicas of five local bird species. They have to circle the correct bird species on the provided bird identification card. When all five were circled, they present the card to the ranger who would confirm their choices. The Roadblock for this leg of the race required one team member to hit one baseball pitched by a local little leaguer.In the Roadblock, one person from each team searched for a red bean among 800 pounds of coffee beans. The Detour was Relic or Ripe. In Relic, teams had to recover four Mayan relics in Rainmaker . In Ripe, teams had to harvest 15 bushels of bananas in Frutas Selectas del Tropico.The Detour on this leg was Brush or Barrel. In Brush, teams had to go to Taller Eloy Alfaro in Sarchí and painted two cartwheels with the same design as the sample they were given. In Barrel, teams loaded sugarcane in Ingenio La Argentina and transported sugarcane 6 miles to a warehouse of Fabrica Nacional de Licores, where they would find a hidden clue among dozens of rum barrels. The Roadblock had one person from each team compete in a 50 lap Superkart race.
In the Roadblock, one team member had to perform a 360 degree loop in an airplane. The Detour choices in Horseshoe Bend, Arizona were Bearing or Bailing. In Bearing, teams had to locate three locations on three different islands, using a compass bearing. In Bailing, teams had to bail water from a submerged boat and carry it onshore.The Detour on this leg of the race was Drop Down or Ride Down. In Drop Down, teams completed a two-stage rappel 270-feet down into Bull Canyon. In Ride Down, Teams selected bikes and rode a six-mile course down into Bull Canyon. The Roadblock had team members ski jump into the olympic pool.
On the first half of the leg, the Detour was Spike It or Steam It. In Spike It, teams used old-time materials and tools to complete a 20-foot section of railway track. In Steam It, teams used buckets to fill the tender of an old-time steam locomotive with 400 pounds of coal. The first Roadblock of the leg featured two team members riding horses to corral six cattle from a holding pen. ดิอะเมซิ่งเรซ 20
โอซะกะ (ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ) ไป โฮโนลูลู,ฮาวาย ,สหรัฐอเมริกา (ท่าอากาศยานนานาชาติโฮโนลูลู) โฮโนลูลู (ตึกแฝด มาคา กับ มาไค) โฮโนลูลู (เกาะทราย) ตอนเหนือของเกาะโออาฮู (ชายหาด) โออาฮู (ประตูคอเรล คิงด้อม) โออาฮู (เกาะแห่งความลับ) ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย, เบียร์สิงห์, MASkargo, โซนี่ และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มออกอากาศ มีการออกอากาศตอนพิเศษ ("Racers Revealed") 1 อาทิตย์ก่อนออกอากาศการแข่งขัน (ตรงกับวันที่ 4 พฤศจิกายน 2551) ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ฤดูกาลที่ 2 ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ฤดูกาลนี้ถูกโปรโมตหลังจากจบฤดูกาลที่ 10 ทันทีโดยในขณะนั้นอยู่ในช่วงที่รายการต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาได้ทยอยทำฤดูกาล "ออลสตาร์" กันออกมา โดยในฤดูกาลนี้ก็ยังคงได้รับผลการตอบรับที่ดีเช่นเคยเหมือนฤดูกาลที่ผ่านๆ มา ซึ่งสาเหตุอาจมาจากที่มีคู่ของร็อบกับแอมเบอร์ที่กลับมาแข่งอีกครั้งโดยร็อบกับแอมเบอร์เป็นเพียงคู่เดียวในประวัติศาสตร์รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมชื่นชอบเป็นจำนวนมากเพราะทั้งคู่ได้ออกรายการเซอร์ไวเวอร์และในรายการดิ อะเมซิ่ง เรซในฤดูกาลของตัวเองและฤดูกาล “ออลสตาร์” ทำให้สองคนนี้กลายเป็นคู่ขวัญของรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย จะประกอบไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว สำหรับใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย มีผู้เกี่ยวข้องและทีมงานที่ถ่ายทำเพียง 30 คนเท่านั้นที่เข้าร่วมในแต่ละซีซั่นของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งถือเป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีผู้เกี่ยวข้องน้อยที่สุด ในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะในฉบับอเมริกานั้น มีทีมงานประสานงานกันอีกมากกว่า 50 คนเป็นอย่างน้อย ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สำหรับรายการนี้เริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดยแทนที่รายการ Viva Laughlin ที่ถูกยกเลิก[1] และตอนสุดท้ายออกอากาศเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ เวลา 20 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานตะวันออก และเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา ปริ๊นซ์ ออฟ เทนนิส
ตอนที่20 ไทม์ลิมิต อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ต่อมา พวกเขาจะต้องถ่ายวิดีโอแฟชั่น ในธีม "ละครรักสามเส้า" ซึ่งจอร์แดน, มาร์วิน และโครี่ จะต้องเป็นคนดำเนินเรื่องทั้งหมด โดยได้ผู้ชนะ จากฤดูกาลก่อน ลอร่า เจมส์ และ ร็อบ อีวานส์ มาร่วมแสดงสมทบด้วย หลังจากนั้น จอห์นนี่ ได้แจ้งให้กับผู้เข้าแข่งขันที่ถูกคัดออกไปแล้วว่า หากคนไหนที่เป็นหัวหน้าทีมพวกเขาชนะ พวกเขาจะได้รับเงินรางวัล 1,000 ดอลลาร์กลับบ้านไปด้วย โดยพวกเขาจะสามารถตกลงกันเองได้ว่า จะอยู่ทีมเดิมต่อไป หรือจะเปลี่ยนไปอยู่ทีมอื่น ทำให้ ไมค์ ตัดสินใจออกจากทีมโครี่ และไปอยู่ทีมจอร์แดนแทน เนื่องจาก เขาคิดว่า จอร์แดน เดินแบบได้แข็งแกร่งที่สุด และมีโอกาสที่จะชนะมากกว่า อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
วันต่อมา พวกเขาได้เดินทางไปพบกับ ร็อบ อีวานส์ และแขกรับเชิญพิเศษ อเล็กซิส บอร์เจส จาก เน็กซ์ โมเดล เมเนจเมนท์ ซึ่งพวกเขาจะต้องแข่งกันหางาน ใน สไตล์ แฟชั่นวีค ซึ่งมีสองงาน โดยผู้ที่ถูกจองตัวทั้งสองที่ และเดินแบบได้ดีที่สุดจะเป็นผู้ชนะ เรเน่,ดอน, ฟิลล์ และคริส เอช. ถูกจองตัวจากทั้งสองดีไซน์เนอร์ ในขณะที่ นีน่าและโครี่ ถูกจองตัวที่เดียว และจอร์แดน กับ มาร์วิน ไม่ถูกจองตัวเลยซักที่เดียว โดย พอลลี่ กิ๊บสัน หนึ่งในสองของดีไซน์เนอร์ ได้ให้ความคิดเห็นกับการเดินแบบของจอร์แดน ว่า "ดีเกินไป" สุดท้ายแล้ว เรเน่ ซึ่งเดินแบบออกมาได้อย่างงดงามที่สุด จึงเป็นผู้ชนะในครั้งนี้ โดยเธอจะได้รับเสื้อผ้า จากดีไซน์เนอร์ทั้งหมด เป็นของรางวัล ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19 () เป็นฤดูกาลที่ 19 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 (English: The Amazing Race 13) เป็นฤดูกาลที่ 13 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ต่อเนื่องจากตอนที่แล้ว ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 16คนสุดท้าย จะต้องเดินแบบให้กับ Guess ซึ่งรันเวย์จะเป็นแนวตั้ง โดยจะเริ่มเดินจากดาดฟ้าตึกลงมาข้างล่าง ในขณะเดียวกัน ก็จะเป็นการแข่งขันชิงรางวัลครั้งแรกของพวกเขาอีกด้วย โดยได้ ร็อบ อีวานส์ กับ เจสสิก้า ฮาร์ท เป็นกรรมการตัดสิน ในการเดินแบบ บีอังก้า และ ไมค์ ทำออกมาได้แย่ ในขณะที่ มาร์วิน และ เรเน่ เดินแบบได้ดีที่สุด สุดท้ายแล้ว เรเน่ เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ โดยเธอจะได้กุญแจเพื่อเข้าพักห้อง ไทร่าสวีท โดยเธอได้เลือก คานานี่ ร่วมเข้าพักกับเธอด้วย เมื่อกลับถึงบ้านพัก ไมค์และบีอังก้า ได้คะแนนจากการแข่งขันต่ำที่สุด ทำให้ไมค์รู้สึกกังวล เขาจึงได้ดื่มเหล้า จนเมา และหลับไปในห้องสารภาพ ดิอะเมซิ่งเรซ 20
บากู (ท่าอากาศยานนานาชาติเฮดาร์ อาลเวฟ) ไป ภูมิภาคคิลิมันจาโร, แทนซาเนีย (ท่าอากาศยานนานาชาติคิลิมานจาโร) อารูซา, ภูมิภาคอารูซา (ลานบินอารูซา) สู่ ปล่องภูเขาไฟโกรอนโกโร, เขตโกรอนโกโร โกรอนโกโร (หมู่บ้านโซเนโต) โกรอนโกโร () อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
หลังจากที่ได้ถูกเรียกชื่อคนแรก จากการตัดสินครั้งก่อน ทำให้มาร์วิน ได้เข้าพักห้องไทร่า สวีท โดยเขาได้เลือก ดอน เข้ามาพักร่วมกับเขาด้วย ในขณะที่ โครี่ รู้สึกหงุดหงิดที่หนุ่มๆคนอื่นในการแข่งขัน ชอบเล่นกันเหมือนเด็กๆ วันต่อมา ไทร่าและร็อบ ได้มาพูดคุยกับพวกเขา เกี่ยวกับเรื่องของ การสร้างเคมีให้เกิดขึ้นในการถ่ายภาพ พวกเขาจึงได้ฝึกซ้อม โดยมีกฏสามอย่าง ในการสร้างว่า จะต้องมีลมหายใจที่สดชื่น, สูดลมหายใจเข้า และความเข้มข้นของสายตา หลายๆคู่ทำออกมาได้ดี ยกเว้น ฟิลล์ ทีรู้สึกอึดอัดที่จะต้องจับคู่กับ อเล็กซานดร้า ซึ่งเขาอยากคู่กับ เจียน่า มากกว่า ต่อมา พวกเขาจึงได้พบกับ จอห์นนี่ ซึ่งมาแจ้งให้ทราบว่า พวกเขาจะต้องถ่ายภาพประจำสัปดาห์กัน โดยจะได้แรงบันตาลใจมาจาก นวนิยาย เรื่อง "50 Shade of Grey" โดยจะได้ร็อบ อีวานส์ และสุดยอดนางแบบ วิกทอเรีย ซีเคร็ต อเลสซานดร้า แอบโบรซิโอ มาร่วมภาพกับพวกเขาอีกด้วย ซึ่งพวกเขาจะได้จับคู่กันดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
แต่ละทีมจะต้องเซ็นสัญญาลับที่มีเนื้อหาว่า ผู้เข้าแข่งขันจะไม่เปิดเผยข้อมูลทั้งหมดในการแข่งขันก่อนที่การแข่งขันจะออกอากาศทางโทรทัศน์ หากทีมไม่ปฏิบัติตามสัญญานี้ ทีมจะถูกปรับเป็นเงิน 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[3] หากสมาชิกของทีมบาดเจ็บระหว่างการแข่งขัน สมาชิกคนนั้นต้องเข้ารับการประเมินผลทางการแพทย์ว่าพวกเขาสามารถแข่งต่อได้หรือไม่[4]ในเวอร์ชันอเมริกา หากการบาดจ็บนั้นไม่ร้ายแรงหรือไม่ถึงแก่ชีวิต ทีมสามารถเลือกที่จะแข่งต่อหรือยุติการแข่งขันก็ได้ ซึ่งกรณีนี้เกิดขึ้นกับมาร์แชลกับแลนซ์ใน ซีซั่นที่ 5 ทีมจะต้องปฏิบัติตามกฎจราจรโดยเคร่งครัด หากทีมทำผิดกฎจราจร ทีมจะต้องจ่ายค่าปรับเองและถูกหักแต้มในใบขับขี่ ในกรณีที่ตำรวจเรียกตรวจ[5] ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 21 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 25,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ ออกตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสเช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 14 โดยการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่เดินทางไปยังด้านทิศตะวันตก โดยฤดูกาลแรกที่เดินทางไปยังทิศตะวันตกคือ ฤดูกาลที่ 10 และถัดมาด้วยฤดูกาลที่ 13 รวมถึงฤดูกาลนี้ยังเป็นการแข่งขันที่ระยะสั้นที่สุดเท่าที่เคยมีมา (ยกเว้นฤดูกาลที่ 8) ในฤดูกาลนี้จะมี 1 ทีมที่ถูกคัดออกเร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยการคัดออกตั้งแต่จุดเริ่มต้นและธงเหลือง-แดง ถูกเปลี่ยนเป็นธงเหลือง-ขาว อีกครั้งเมื่อทำการแข่งขันที่เวียดนามเหมือนกับในฤดูกาลที่ 3 (เหลืองล้วน) และ 10 (เหลือง-ขาว) ที่ได้เดินทางไปถ่ายทำ ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับฤดูกาลที่ 14 นี้ปิดรับสมัครเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2551 และรอบสุดท้ายมีขึ้นเมื่อประมาณปลายเดือนมิถุนายน ถึงต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา การค้นหาสถานที่แข่งกระทำขึ้นในช่วงเดือน สิงหาคม และการถ่ายทำคาดว่ามีขึ้นในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2551  ดิอะเมซิ่งเรซ 20
โคชิน (ท่าอากาศยานนานาชาติโคชิน) ไป ฮิโระชิมะ, จังหวัดฮิโระชิมะ, ญี่ปุ่น (ท่าอากาศยานฮิโระชิมะ) เกาะมิจิยาม่า, ฮะสึไกชิ (ศาลเจ้าอิสึกุชิมะ) ฮิโระชิมะ (สวนอนุสรณ์สถานสันติภาพฮิโระชิมะ – อนุสรณ์สันติภาพฮิโระชิมะ) ฮิโระชิมะ (สถานีรถไฟฮิโระชิมะ) สู่ โอซะกะ, จังหวัดโอซะกะ (สถานีรถไฟชิน-โอซะกะ) โอซะกะ (สตูดิโอโทรทัศน์หมายเลข 8) โอซะกะ (อาคารอูเมดะสกาย – หอสังเกตการณ์สวนลอยฟ้า) โอซะกะ (ปราสาทโอซะกะ) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ ดิอะเมซิ่งเรซ
นอกจากนี้บริษัทผลิดรายการอิสระของอเมริกาใต้แห่งหนึ่งประกาศในช่วงปลายปี ค.ศ. 2006 ว่าจะมีการออกอากาศเวอร์ชันบราซิลของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária ในช่วงเวลาที่ต้องซื้อเวลาของโทรทัศน์บราซิล RedeTV! โดยซีซั่นแรกเริ่มรับสมัครตั้งแต่เดือน มกราคม จนถึง กรกฎาคม ถ่ายทำในช่วงเดือน สิงหาคม ถึง กันยายน และออกอากาศซีซั่นแรกในช่วงวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ถึง 5 มกราคม ค.ศ. 2008[22](in Portuguese) อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านเข้ารอบสุดท้าย สำหรับฤดูกาลที่ 20 ได้ถูกพามายัง ลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นครั้งแรกของประวัติศาสตร์รายการ ที่จะมีหนุ่มๆเข้ามาร่วมเป็นผู้เข้าแข่งขันในรายการด้วย ช่วงแรกนั้น สาวๆกับหนุ่มๆได้ถูกแยกจากกัน แต่หลังจากนั้นพวกเขาจะต้องเดินแบบแฟชั่นโชว์ ในธีมงานเลี้ยงสวมหน้ากาก ร่วมกัน ซึ่งสาวๆจะต้องเลือกหนุ่มๆมาเดินด้วยกัน โดยเมื่อเดินจนสุดรันเวย์ พวกเขาจะต้องจูบกัน โดย โครี่ เป็นเพียงคนเดียวที่เลือกผู้ชาย มาเดินด้วยกัน แทนที่จะเป็นผู้หญิง และ คริส เอช.เป็นเพียงคนเดียวที่ได้เดินกับสาวๆถึงสองคน และบีอังก้า กับเคลีย ที่จะต้องเดินร่วมกัน เนื่องจากทั้งสองไม่มีหนุ่มๆเหลือให้เลือกอีกแล้ว ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ในฤดูการนี้เป็นฤดูกาลที่สองที่ไม่มี Fast Forward ให้ใช้เลยแม้แต่เลกเดียว (บางฤดูกาลอาจไม่เห็น Fast Forward เลยเนื่องจากไม่ได้ออกอากาศแต่มีข้อมูลลงไว้ให้จากทางซีบีเอสว่าจริงๆ แล้วให้ใช้ในเลกใด) โดย Fast Forward กลับมาให้ใช้อีกครับในฤดูกาลที่ 20 เลกที่ 4 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
สัปดาห์หลังจากฉายตอนที่ 10 ไปก่อนที่จะฉายตอนสุดท้าย ทางช่องเอเอ็กซ์เอ็นได้ทำการฉาย "Best Moments" of The Amazing Race Asia 4 ในวันที่ 2 ธันวาคมแทนการฉายตอนสุดท้ายและจะทำการฉายตอนสุดท้ายในวันที่ 9 ธันวาคม ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17 () เป็นฤดูกาลที่ 17 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซีบีเอสประกาศการทำรายการฤดูกาลที่ 17 ออกมาในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 คัดตัวรอบแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 และจะมีการคัดตัวครั้งสุดท้ายรวบถึงการไปเยือนสถานที่ต่างๆ ในเดือนเดียวกัน โดยมีกำหนดการถ่ายทำในช่วงเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553  ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The Fast Forward had teams put on showshoes and trek to the top of a snowy hill. The Detour on this leg was Search or Rescue. In Search teams use a locator beacon to search the snow for keys which they would use to drive a snowmobile to the next clue. In Rescue teams crossed a rescue bridge of 4 steel cables then use a zipline to cross a ravine. ดิอะเมซิ่งเรซ 15
"I'm Survive From The Japanese Games Show" – มาเรีย "They Thought Godzilla Was Walking Down the Street" – เฮเบอร์ "It's Like Being Dropped on Planet Mars" – ลินซ์ "Sean Penn Cambodia Here We Come" – จัสติน "I’m Like Ricky Bobby" – เชน "Do It for the Hood!/ Do It for the Suburbs!" – เนท /แซม "This Is Not My Finest Hour" – เอริก้า "This Is the Worst Thing I've Ever Done in My Life" – เมแกน "We’re Not Meant for the Swamp" – ไบรอัน "We're Not Working With Anybody, Ever, Anymore!" - เอริก้า "It Starts With an “F”, That’s All I’m Saying" – แดน "Amazing Grace, How Sweet the Sound" – ผู้แสดงบทบาทเอลวิส เพรสลีย์ (ไม่ใช่ผู้เข้าแข่งขัน) ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางด่วนครั้งที่สอง ทีมที่ต้องการทำภารกิจทางด่วน จะต้องเดินทางไปยังตลาดขายฟางหญ้าบริเวณใกล้เคียง ซึ่งทีมจะได้เป็นส่วนหนึ่งในการเป็นแรงงานเกษตรกรรมของอาเซอร์ไบจาน โดยการขนถ่ายกองฟาง 150 กองและเรียงเป็นกล่องยาว 10 กอง กว้าง 3 กองและสูง 5 กอง เมื่อทีมสามารถทำได้สำเร็จแล้ว จะถือว่าชนะภารกิจทางด่วน แล้วสามารถข้ามผ่านภารกิจอื่นๆไปยังจุดหยุดพักได้ ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเข้าร่วมในการฝึกหัดหนีจากการชนของเฮลิคอปเตอร์ โดยทีมจะได้รับการสอนก่อนที่จะเข้าไปในเฮลิคอปเตอร์จำลอง ซึ่งจะจมและหมุนในสระ ผู้เข้าแข่งขันจะต้องออกจากเฮลิคอปเตอร์โดยการผลักกระจกหน้าต่างและว่ายน้ำเพื่อไปหยิบคำใบ้ต่อไปของทีมบนเรือชูชีพที่ลอยอยู่บนสระ และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะได้รับโอกาสในการเลือกสิ่งที่ทำให้ชาวอาเซอร์ไบจานมีสุขภาพดีระหว่าง แอปเปิล (Apple) กับ น้ำมัน (Oil) โดยทีมที่เลือกแอปเปิลนั้น จะต้องเดินทางไปยังตลาดผลไม้ยาปี บาซาร์ และขนถ่ายพร้อมค้นหาแอปเปิล 1 ผลที่มีธงการแข่งขันผูกอยู่ ท่ามกลางแอปเปิ้ลกว่า 1000 ลูกในรถลาด้า ซึ่งใช้ในสมัยโซเวียต เมื่อทีมเจอแอปเปิลเรียบร้อยแล้ว ทีมสามารถแลกแอปเปิลกับคำใบ้ต่อไปที่คนขายแอปเปิลได้ ส่วนทีมที่เลือกน้ำมัน ทีมจะต้องเดินทางไปยังสปาเพื่อสุขภาพนาฟตาแลนในเขตนิคมบาดัมดาร์ เพื่อทำความสะอาดน้ำมันดิบออกจากตัวลูกค้าที่แช่อยู่ในอ่าง โดยเริ่มจากการใช้ช้อนรองเท้าและขัดตัวให้สะอาด เมื่อทีมทำได้เรียบร้อยและเป็นที่พอใจของพนักงานแล้ว เธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในการถ่ายทำรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในแต่ละฤดูกาลจะมีการแข่งขันทั้งหมด 11-13 เลกด้วยกันแล้วแต่ระยะการถ่ายทำในแต่ละฤดูกาลโดยจากทั้งหมด 20 ฤดูกาลในขณะนี้ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ได้เดินทางไปถ่ายทำแล้วทั้งหมด 82 ประเทศ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 เป็นปีที่หนึ่งของรายการ The Amazing Race Asia ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับ ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 นี้จะแข่งขันเป็นระยะทางประมาณ 36,000 กิโลเมตร ใน 21 วันทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในไฟลท์เดียวกันของผู้เข้าแข่งขัน ฤดูกาลนี้เริ่มแพร่ภาพในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสได้เริ่มจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 22 เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยสำหรับฤดูกาลที่ 22 นี้ได้เดินทางเป็นระยะทาง 30,000 ไมล์ (48,000 กิโลเมตร) ใน 9 ประเทศและ 5 ทวีป ซึ่งเป็นครั้งแรกในการไปเยือนประเทศในหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเซีย สถานที่ที่ทีมจะต้องกระโดดกลางเวหาเหนือเกาะโบราโบรา ภารกิจอื่นๆ ที่ได้รับการยืนยันจากฤดูกาลนี้แล้วประกอบด้วยการแข่งขัน Shemozzle ในนิวซีแลนด์, การล่าแมงป่องกับชนเผ่าบุชเม็นในบอตสวานาและการปีนเขาไอเกอร์ในสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนประเทศอื่นๆ ที่มีการเดินทางไปเยือนประกอบด้วยตาฮิติ, เยอรมนีและสกอตแลนด์ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เริ่มต้นสัปดาห์นี้ ทุกคนรู้สึกประหลาดใจกับไมค์ ที่เขาได้ถูกเรียกชื่อคนแรก เนื่องจากในสัปดาห์ก่อนนั้น เขาถูกเรียกเป็นอันดับล่างๆ ในขณะที่ ความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนของ คริส เอช.และนีน่า ผูกพันกันมากขึ้นเรื่อยๆ กลับมีเรื่องราวเกิดขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อ ไมค์ ได้พูดใส่ คริส เอช.ว่า ให้หุบปากซะ! ทำให้เขาเกิดความรู้สึกโมโห และบอกให้ ไมค์ ขอโทษเขา เนื่องจากเขาคิดว่าเป็นการไม่ให้เกียรติกัน พวกเขาจึงเกิดการโต้เถียงกัน ทุกคนจึงได้มาประชุม และออกมาไกล่เกลี่ยถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น มิสแอมบาสซเดอร์
20. first competed in 1990 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง<b data-parsoid='{"dsr":[18931,18945,3,3]}'>เทพนิยาย (Fairy Tale) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[18962,18980,3,3]}'>แชมเปี้ยนชาย (Champion Male) โดยทีมที่เลือกเทพนิยาย จะต้องตามรอยเบาะแสของขนมปังขิง โดยหยิบชิ้นส่วนตามไปทางใส่ตะกร้า นำทีมไปยังบ้านของแม่มดในเมืองโอเบอรัมเมอร์เกา เมื่อทีมถึงที่นั่น ทีมจะต้องสร้างหลังคาของบ้านขนมปังขิงให้สมบูรณ์โดยใช้ชิ้นส่วนที่ทีมได้รวบรวมมา ก่อนที่จะวางชิ้นส่วนของหลังคาบ้านลงบนบ้านและตกแต่งโดยใช้เยลลี่และวิปปิ้งครีม เมื่อแม่มดรู้สึกพึงพอใจกับผลงานของทีม เธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกแชมเปี้ยนชาย จะต้องเดินทางไปยังเมืองอันเทอรัมเมอร์เกา และหาร้านบาร์บริเวณใกล้เคียง สถานที่ที่จะต้องเลือกผู้คลั่งไคล้เครา และตกแต่งเคราเพื่อให้คู่กับแชมเปี้ยนจากเทศกาลประกวดหนวดเคราโดยใช้โรลผมและครีม เมื่อหนวดเคราได้รับการตกแต่งตามความคาดหวังของเขาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากแชมเปี้ยนโลกผู้มีอำนาจสูงสุด ส่วนงานเพิ่มเติมนั้น บ็อปเปอร์กับมาร์กจะต้องแต่งตัวในชุดแบบบาวาเรี่ยนท้องถิ่น: เลเดอร์โฮเซิน และเรียนรู้วิธีการร้องเพลงโดยใช้โทนเสียงที่แตกต่างกัน จากการฟังผู้เชี่ยวชาญในการร้องเพลง เมื่อทำได้อย่างสมบูรณ์ ผู้เชี่ยวชาญจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีมและอนุญาตให้ทำการแข่งขันต่อไปได้ และอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตัวโนมจากทราเวโลซิตี้ในการเล่นเคอร์ลิง; รู้จักในประเทศเยอรมนีว่า Eisstockschießen โดยสมาชิกจะต้องลื่นตัวโนมให้บริเวณฐานส่วนหนึ่งอยู่กลางจุดกลางสีขาวบนน้ำแข็ง เพื่อจะได้รับคำใบ้ต่อไป ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
สิ่งที่แตกต่างจาก ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันอื่น ๆ ทุกเวอร์ชันเลยก็คือ ตอนสุดท้ายของ Ha'Merotz La'Million ยังไม่ได้มีการถ่ายทำ แต่จะมีการถ่ายทำหลังจากที่รายการออกอากาศไปได้แล้วพักหนึ่งแล้ว ในขณะที่เวอร์ชันอื่น ๆ มีการถ่ายทำทุกตอนจนจบแล้วจึงออกอากาศ นอกจากนี้การออกอากาศ 1 ตอนมีการออกอากาศไม่เต็มเลก (ไปถึงจุดพัก) แต่มีการออกอากาศเพียงครึ่งเลกในวันศุกร์ และอีกครึ่งเลกแบ่งไปออกอากาศในวันเสาร์ โดยจะออกอากาศเลกละ 2 ตอนและมีตอนประมวลภาพซ้ำด้วยอีก 2 ตอนโดยเฉลี่ยทั้งหมดอยู่ที่ตอนละ 1 ชั่วโมง อีกทั้งเวอร์ชันนี้เป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เพียงไม่กี่เวอร์ชันที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก พวกเขาได้พบกับคะแนนของแต่ละคน มาร์วินรู้สึกไม่พอใจ ที่คริส เอช.ได้คะแนนมากกว่า ซึ่งเขารู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรม จึงเกิดการโต้เถียงกันขึ้นเกี่ยวกับ เรื่องเสื้อผ้า ในระหว่างการแข่งขัน และวันต่อมา พวกเขาได้เดินทางมายังสตูดิโอเพื่อชมการแสดงภาพ ของไทร่า แบงส์ และได้พบกับ จอห์นนี่ สำหรับการถ่ายภาพครั้งนี้ พวกเขาจะต้องถ่ายระหว่างที่ถูกสาดด้วยสีน้ำอย่างรุนแรง ซึ่งพวกเขาได้สีที่แตกต่างกันดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
เลก 1 – แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ เบลีซ เลก 2 - รถออฟโร๊ด สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 3 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Cabo San Lucas ประเทศเม็กซิโก เลก 4 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เลก 5 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ เกาะเซนต์จอห์น ที่ หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เลก 6 - รถนั่งไฟฟ้า สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 7 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Kauai รัฐฮาวาย, สหรัฐอเมริกา เลก 8 - เจ็ตสกี WaveRunner 180 แรงม้า สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 9 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Punta Cana, สาธารณรัฐโดมินิกัน เลก 10 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่ แองกวิลลา เลก 11 - เงินรางวัลจำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ 10
ในเลกที่ 1 เป็นเลกที่มีการคัดออกสองครั้ง บิลล่ากับซาอี ถูกคัดออก ณ ครึ่งทางแรกของเลก (ดูหมายเหตุ 2) แต่วิพูลกับอารี ถูกคัดออกที่จุดหยุดพัก
บิลล่ากับซาอี ถูกคัดออกเนื่องจากมาถึงเป็นที่สุดท้าย ณ ประตู Meridian ในพระราชวังต้องห้าม ที่เป็นจุดครึ่งทางของเลกที่ 1 นี้
เคลลี่ เลือกที่จะทำอุปสรรคในเลกนี้ แต่เธอไม่สามารถทำให้สำเร็จได้ เนื่องจากพวกอยู่ในลำดับสุดท้าย พวกเธอจึงเข้าเช็คที่จุดหยุดพัก และถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 3 ทอมกับเทอร์รี่ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่ถูกทำโทษเวลา 30 นาทีในการใช้ จักรยานยนต์ ที่ถูกห้ามในกติกาด้วยเหตุผลทางด้านความปลอดภัยของผู้แข่งขัน ระหว่างช่วงเวลาโทษปรับนี้มีหลายทีมที่เข้ายังจุดหยุดพัก และทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่ในอันดับที่ 8
จำนวนการแก้อุปสรรค (Roadblock) ของสมาชิกในทีมที่แสดงไว้นี้ ไม่นับอุปสรรคที่ไม่ได้มีการออกฉายทางโทรทัศน์
เนื่องจากมีการใช้กฎจุดร่วมมือ (Intersection) ไทด์เลอร์กับเจมส์ และ ร๊อบกับคิมเบอร์รี่ จึงทำทางด่วนร่วมกันและทั้งสองทีมสามารถข้ามงานที่เหลืออยู่ทั้งหมดและมุ่งหน้าสู่จุดหยุดพักได้ทันที
เดวิดกับแมรี่ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาถูกทำโทษเวลา 30 นาทีหลังจากไม่สามารถเข้าเป็นที่ 1 หลังจากเข้าในเลกที่ 7 ที่ไม่มีการคัดออกได้และก่อนที่เวลาโทษปรับจะหมดลงก็ได้ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่ลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 9 เป็นเลกแบบ Double Length (มีอุปสรรค 2 งานและทางแยก 2 งาน) และแบ่งการออกอากาศออกเป็น 2 ตอน  อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
โดยในฤดูกาลนี้ ผู้ชนะคือ จอร์แดน มิลเลอร์ สาวสวย อายุ 19ปี จากรัฐโอเรกอน และรางวัลที่เธอจะได้รับของรางวัลคือ เซ็นสัญญากับ NEXT Model Management, ถ่ายแฟชั่นเซ็ตให้กับ Nylon Magazine, ถ่ายโฆษณาแคมเปญจน์กับ Guess และสุดท้าย เงินสดมูลค่า 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ[1] อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 20
ระหว่างการถ่ายภาพ ความตึงเครียดระหว่าง จอร์แดน และเรเน่ ได้ลดลงมาบ้าง เมื่อจอร์แดน ได้ตัดสินใจขอโทษเกี่ยวกับพฤติกรรมของเธอ ในสัปดาห์ก่อน ที่พวกเธอมีปากเสียงกัน ในขณะที่ กลุ่มของโครี่ ฟิลล์ ได้เกิดอารมณ์โมโหร้ายขึ้นมา เขาจึงได้ขว้างก้อนหินไปโดนรั้วจนพัง เนื่องจากเป็นการทำลายทรัพย์สิน กลุ่มของโครี่ จึงได้เป็นลำดับสุดท้ายของการแข่งขัน ส่วนกลุ่มของดอนนั้น ก็สามารถถ่ายภาพออกมาได้โดดเด่นเช่นเดียวกัน แต่สุดท้ายแล้ว กลุ่มของคานานี่ เป็นผู้ชนะการแข่งขันครั้งนี้ เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก คริส เอช.รู้สึกไม่พอใจที่เขาได้คะแนนจากการแข่งขันต่ำที่สุด เขาจึงได้เริ่มโมโห และพาลใส่คนอื่น นีน่าจึงได้พยายามที่จะระงับอารมณ์โกรธของเขา แต่กลับถูกตวาดใส่ จึงได้เกิดการโต้เถียงกันขึ้นระหว่าง คริส เอช.และนีน่า ดิอะเมซิ่งเรซ 13
สำหรับฤดูกาลที่ 13 นี้เป็นส่วนหนึ่งของรายการในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของผังรายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาประจำปี ค.ศ. 2008-09 โดยเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2551 (ณ เวลา 20 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานตะวันออก และเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา ทางช่องซีบีเอส [1][2]) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (ซึ่งในประเทศไทยเริ่มออกอากาศในวันที่ 29 กันยายน ทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ณ เวลา 21 นาฬิกา และสิ้นสุดการออกอากาศในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551) ดิอะเมซิ่งเรซ 21
มีการเปลี่ยนแปลงเงินรางวัลเล็กน้อยสำหรับในฤดูกาลนี้ โดยเงินรางวัลยังตั้งปกติไว้ที่ 1 ล้านแต่่จะกลายเป็น 2 ล้านก็ต่อเมื่อทีมนั้นๆ เข้ามาเป็นที่ 1 ทั้งในเลกแรกและเลกสุดท้าย แต่ถ้าทีมที่เข้าที่ 1 ในเลกแรกกับทีมที่ชนะการแข่งขันเป็นคนละทีมกัน เงินรางวัลจะยังคงอยู่ที่ 1 ล้านเช่นเดิม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ดิ อะเมซิง เรซ (The Amazing Race) หรือชื่อย่อว่า TAR เป็นรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ทางโทรทัศน์ ผลิตโดยสหรัฐอเมริกา โดยแบ่งเป็นทีมละสองคน (มียกเว้น 1 ครั้ง คือครั้งที่ 8) ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุดและระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ได้รางวัล แอมมี่อวอร์ด เรียลลิตี้เกมส์โชว์ประเภทพรามไทม์มาตลอดนั้นตั้งแต่เริ่มมีการประกวดรางวัลนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 แบบผูกขาด ซึ่งทำให้รายการนี้โด่งดังเป็นอย่างมาก จุดเด่นของรายการจะถ่ายทำยากมากและใช้งบประมาณสูงเนื่องจากค่าเดินทางและจ้างคนท้องถิ่นทำงานเพื่อถ่ายทำในแต่ละฤดูกาล โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวฉายทางซีบีเอสและเริ่มออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยมีชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน ซึ่งเป็นทั้งพิธีกรและผู้ร่วมผลิตรายการด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ดิ อะเมซิ่ง เรซ มีความพยายามอย่างมากที่จะเปลี่ยนการถ่ายทำจากโทรทัศน์มาตรฐานเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงในช่วงก่อนปี ค.ศ.2010 โดยที่หลายๆ รายการได้ทำการเปลี่ยนการถ่ายทำเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ไม่ว่าจะเป็น Survivor , The Biggest Loser , American Idol , America's Got Talent ฯลฯ แต่เนื่องจากการถ่ายทำที่ยากลำบากที่ตากล้องจะต้องวิ่งตลอดเวลาทำให้ภาพจะออกมาไม่ดีนักรวมถึงต้องใช้ภาพจากแฟ้มภาพที่มีอยู่มาตัดต่อเข้าไปในรายการเพื่อความสมจริง ในท้ายที่สุดแล้วตั้งแต่ฤดูกาลที่ 18 (ต้นปี ค.ศ. 2011) ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะทำการออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงบวกกับยังคงใช้ภาพจากแฟ้มภาพควบคู่กันไปซึ่งทางทีมงานได้กล่าวไว้ว่าจะต้องทำในลักษณะนี้ให้ได้อย่างสมดุลและเหมาะสมที่สุด ดิอะเมซิ่งเรซ 15
เอริคกับลิซ่าถูกคัดออกที่จุดเริ่มต้นของรายการในภารกิจข้อกำหนด เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถบอกตำแหน่ง หนึ่งในสิบเอ็ดป้ายทะเบียนรถยนต์ ที่มีรายละเอียดสัญลักษณ์ภาษาญี่ปุ่นในภารกิจแรกได้ เดิมแล้วไมก้ากับคานอนมาถึงเป็นลำดับที่ 10 แต่พวกเขาทำนักท่องเที่ยวหนึ่งคนที่จะต้องการให้มาครบทุกคนหาย พวกเขาจะต้องหานักท่องเที่ยวที่หลงทาง ก่อนที่จะเข้าเช็คอีกรอบ ซึ่งไม่ส่งผลต่อลำดับที่ของพวกเขา มาเรียกับทิฟฟานี่มาถึงลำดับสุดท้ายและเป็นเลคที่ไม่มีการคัดออก พวกเธอจึงได้รับอนุญาตให้เข้าจุดหยุดพักทันที โดยถูกปรับเวลา 2 ชั่วโมงเนื่องจากทำนักท่องเที่ยวหาย 2 คนระหว่างทางมายังจุดหยุดพัก อย่างไรก็ตามเวลาที่ถูกปรับจะไปทดที่จุดเริ่มต้นของเลคถัดไป คำสั่งย้อนกลับแบบไม่ต้องเปิดเผยว่าใครเป็นผู้สั่งใช้มีขึ้นในเลกนี้ เรนซ์กับเคอร์รี่ ใช้สั่งย้อนกลับ แซมกับแดน ซึ่งล่วงหน้าไปก่อนแล้วเพราะฉะนั้นคำสั่งย้อนกลับนี้จึงไม่มีผลและไม่ได้นำมาออกอากาศ เดิมทีแล้ว เซฟกับจัสตินมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่พวกเขาทำพาสปอร์ตของเซฟหาย พวกเขาได้รับโอกาสที่จะหาพาสปอร์ตของซี จนกว่าทีมสุดท้ายจะเดินทางมาถึงจุดหยุดพัก และเมื่อมาเรียกับทิฟฟานี่มาถึงจุดหยุดพักแล้ว ทำให้ซีกับจัสตินถูกคัดออกจากการแข่งขัน ที่สวนน้ำแอตแลนติส ไมก้า ไม่ยอมลื่นสไลต์เดอร์ลงมา ภายในสระน้ำ ทำให้ทีมโดนปรับเวลา 2 ชั่วโมงแต่ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขาเนื่องจากอยู่ในลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน เดิมทีแล้ว ไบรอันกับเอริก้ามาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่ว่าพวกเขาถูกปรับเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่ได้ปั่นจักรยานที่รายการเตรียมไว้ให้สำหรับทางแยก แต่ว่าเดินมาเอง ซึ่งไม่ส่งผลต่อลำดับที่ของพวกเขา มาเรียกับทิฟฟานี่ได้ลองทำทางแยกทั้ง 2 อย่าง แต่พวกเธอก็ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้เลย พวกเธอจึงตัดสันใจเลิกทำแล้วถูกปรับเวลาเป็นจำนวน 24 ชั่วโมง ซึ่งพวกเธออยู่ในลำดับสุดท้าย และฟิลก็ได้เดินทางมายังสถานที่ ที่ทำงานทางแยกการเล่นของชาวนาและคัดพวกเธอออกจากการแข่งขัน เฮเบอร์กับเนท ถูกปรับเวลา 4 ชั่วโมงเนื่องจาก เนท ทำอุปสรรคไม่สำเร็จ ทีมของเขาได้รับแจ้งว่าทุกทีมที่เหลือเข้าเส้นชัยหมดแล้วเมื่อกำลังไปยังสถานที่ต่อไปหลังจากถอดตัวจากการทำอุปสรรคและได้รับแจ้งให้ตรงไปยังจุดพักทันที เลก 1 และ 2 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมง ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 4 () เป็นฤดูกาลที่ 4 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่รางวัลเอ็มมีมีการแจกรางวัลประเภทเรียลลิตี้โชว์การแข่งขันและรายการก็คว้ามาได้แบบผูกขาดอยู่รายการเดียวจนถึงปัจจุบัน ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2005 เอเอกซ์เอ็น เซ็นทรัลยุโรป ได้ประกาศเวอร์ชันเซ็นทรัลยุโรปออกมาโดยให้ชื่อว่า ดิ อะเมซิ่ง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป การสมัครปิดลงโดยมีจำนวนผู้สมัครกว่า 2,500 คน และคาดว่าจะถ่ายทำในปี ค.ศ. 2006 และออกอากาศในเดือน กันยายน ในปีเดียวกัน[21] โดยจนถึงปัจจุบันรายการก็ยังไม่ได้ออกอากาศ และถูกถอดออกจากเว็บไซต์ของเอเอกซ์เอ็น ทำให้มีข่าวลือกันว่ารายการนี้อาจถูกยกเลิก ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโก
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17" นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน "Adom Electricials" ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียนสำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขาในงานทางด่วนนี้ทีมจะต้องช่วยกันกินหัวแกะอย่างหมดจด ยกเว้นกระดูกเท่านั้นให้หมดก่อนที่จะได้คำใบ้ถัดไป งานอุสรรคในเลกนี้สมาชิกคนหนึ่งของทีมต้องห้อยตัวลงไปอยู่เหนือน้ำใต้สะพานสโจเมนและส่งสัญญาณให้เรือ 1 ใน 2 ลำที่รออยู่ด้านล่างเอาคำใบ้ถัดไปมาให้ หลังจากได้คำใบ้จะต้องปีนขึ้นมาบนสะพานด้วยระยะทาง 130 ฟุตก่อนที่จะสามารถเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปได้ งานทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปั่น (Bike) หรือ เรือ (Boat) ทีมที่เลือกปั่นจะต้องเลือกที่ล็อกจักรยานสีใดสีหนึ่งมาก 1 อันและปั่นจักรยานไปตามทางขรุขระที่กำหนดไว้ เมื่อไปถึงที่หมายจะมีบอร์ดอยู่ ซึ่งบนบอร์ดจะบอกรหัสไว้ โดยให้ทีมจำรหัสบนบอร์ดที่ตรงกับสีของที่ล็อกจักรยานที่ตนเองเลือกไว้ หลังจากนั้นให้ขี่จักรยานกลับไปที่จุดเริ่มต้นและใช้ตัวเลขรหัสปลดล็อกที่ล็อกจักรยานที่ตรงกับสีที่เลือกไว้ โดยคำใบ้ถัดไปจะอยู่ในนั้น ส่วนทีมที่เลือกเรือจะต้องใช้แผนที่เดินเรือนำทางไปยังตำแหน่งระบุไว้และจะต้องเดินไปส่งปลาคอดขนาดใหญ่ 2 ตัวกับเลื่อยไฟฟ้า 1 อันที่บ้านของชาวประมง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ถัดไป
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างดนตรีคลาสลิก (Classical Music) กับภาพยนตร์คลาสลิก (Classical Cinema) โดยทีมที่เลือกดนตรีคลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังปราสาทเบโลเซลสกี้-เบโลเซอร์สกี้ แล้วฟังท่อนของเพลงจากแกรมโมโฟนที่มีหมายเลขแปะอยู่ทั้งสามเครื่องได้แก่ 1. เพลง "Pictures at an Exhibition" ของโมเดสท์ เปโตรวิช มูสซอคสกี้, 2.เพลง Scheherazade ของนิโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ และ 3.เพลง Troika ของปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี จากนั้นทีมจะต้องเข้าไปในหอการแสดงดนตรี ที่เต็มไปด้วยนักเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงที่ถูกประพันธ์ขึ้นที่แตกต่างกันไป โดยจะต้องหยิบแผ่นสำเนาของชีทเนื้อเพลงนั้นๆ ที่วางบนที่เปียโนของนักเปียโนที่บรรเลงเพลงที่ตรงกับที่ทีมฟังมาจากแกรมโมโฟน และทีมต้องเรียงชีทเพลงให้ถูกต้องตามลำดับหมายเลข จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ควบคุมดนตรี ส่วนทีมที่เลือกภาพยนตร์คลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังห้องสตูดิโอที่ 4 ในเลนฟิล์ม เพื่อค้นหาฟิล์มภาพยนตร์ที่ตรงกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอ (เรื่อง อคเตียเบร กำกับโดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ เมื่อปีค.ศ. 1927) จากฟิล์มภาพยนตร์หลายร้อยอันที่เกลื่อนกลาดอยู่รอบๆ เมื่อทีมนำฟิล์มภาพยนตร์ที่ถูกต้องไปมอบให้กับผู้ฉายภาพ แล้วเขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องแต่งตัวเหมือนกับชาวพื้นเมืองบาบุชกา แล้วหยิบถุงที่บรรจุเมล็ดมันฝรั่ง 50 เม็ด แล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวที่ใส่มูลวัว แล้วชาวบาบุชกาจะแสดงให้ทีมดูถึงวิธีการที่ปลูกมันฝรั่งอย่างเหมาะสม และเธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม เมื่อทีมปลูกมันฝรั่งได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวงดนตรีละครสัตว์ (Circus Band) กับตัวตลกละครสัตว์ (Circus Clown) โดยทีมที่เลือกวงดนตรีละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการเล่นเพลงพื้นเมืองของรัสเซียโดยใช้แอกคอร์เดียน เมื่อทีมสามารถเล่นดนตรีได้อย่างถูกต้องแล้ว หัวหน้าวงดนตรีจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตัวละครละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการหมุนจานโดยไม่ให้หล่น 10 ใบจากตัวตลก เมื่อทีมสามารถบังคับให้จานหมุนบนไม้ทั้ง 10 ใบเกิน 10 วินาทีขึ้นไป ตัวตลกจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเล่นการละเล่นของรัสเซียที่เรียกว่าโกโรดกิ ที่คล้ายกับโบว์ลิ่ง โดยใช้สมาชิกโยนไม้ที่ใหญ่กว่าให้โดนฐานไม้บล็อกที่ตั้งอยู่ เมื่อสมาชิกสามารถเล่นได้ครบทั้งสามด่านแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ที่บอกให้ไปเข้าจุดหยุดพัก ที่อยู่ด้านในป้อมปราการปีเตอร์และพอลในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องโรยตัวลงมาจากทิวเขาของขุนเขาแห่งดวงอาทิตย์เป็นระยะทาง 500 ฟุต (150 ฟุต) เพื่อค้นหา 1 ในหลายร้อยตะเกียงน้ำมันที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ซึ่งมีแหวนวิเศษของอะลาดินอยู่ภายใน เมื่อสมาชิกค้นหาเจอแล้ว สมาชิกจะต้องนำตะเกียงพร้อมแหวนไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างบัญชีน้ำ (Water Table) กับบัญชีแต่งงาน (Wedding Table) โดยทีมที่เลือกบัญชีน้ำ จะต้องปั๊มน้ำจำนวนหนึ่งขึ้นไปในรถขนส่งน้ำ แล้วขับรถส่งน้ำกลับเข้าไปในเมือง เพื่อขนส่งน้ำให้กับบ้านที่มีสัญลักษณ์แปะอยู่ ซึ่งอยู่ในแถบบริวเณแอสวัน อัล อิลโต เมื่อทีมส่งถ่ายน้ำให้เรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนขับรถ ส่วนทีมที่เลือกบัญชีแต่งงาน จะต้องเดินทางไปยังตลาดอาหรับ เพื่อซื้อไก่จำนวน 25 ตัวและเครื่องเทศอีกหลายอย่าง เพื่อทำอาหารท้องถิ่นของโอมานที่เรียกว่า "มาคบุชส์" แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคู่บ่าวสาวในทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสมดุลอาหาร (Balanced Meal) กับสมดุลอิฐ (Balanced Bricks) โดยทีมที่เลือกสมดุลอาหาร จะต้องหยิบปิ่นโตใส่อาหารจำนวน 30 เถาขึ้นไปบนเรือ และขนส่งไปยังเรือที่มีคนงานทำงานอยู่ ก่อนที่จะให้สมาชิกคนหนึ่งเข้าไปบนเรือเพื่อให้สมาชิกอีกคนส่งปิ่นโตขึ้นไปโดนใช้เชือกผูก เมื่อทีมส่งอาหารขึ้นไปบนเรือแล้ว ทีมจะต้องนำปื่นโตเปล่า 10 เถากลับมาเพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกสมดุลอิฐ จะต้องเดินทางไปยังเรือบรรทุกเรือ และขนส่งไปยังตลาด โดยใช้ตะกร้าบนศีรษะบรรทุกไป เมื่อทีมสามารถขนส่งก้อนอิฐที่ไม่แตกได้ 100 ก้อนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประกอบรถลากสามล้อให้อย่างเหมาะสม ประกอบไปด้วยล้อหน้ากับล้อหลัง, เบาะที่นั่ง, กระแชง, กระดิ่ง, พู่ห้อย, คันเหยียบ เบาะหลังและโซ่ เมื่อทีมต่อได้อย่างถูกต้องและใช้วัสดุทุกอย่างที่ให้มาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตะเกียบ เพื่อค้นหาหนึ่งในห้าชิ้นของอาหารปลอม ที่ปกติใช้เพื่อตั้งโชว์หน้าร้าน ท่ามกลางอาหารบุฟเฟ่ต์หลากหลายจาน แต่ถ้าสมาชิกคีบชิ้นอาหารจริงขึ้นมา สมาชิกจะต้องรับประทานอาหารชิ้นนั้นก่อนที่จะค้นหาต่อไป เมื่อสมาชิกคีบเจออาหารปลอมแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเมล์ (Ding Ding) กับเรือเมล์ (Sampan) โดยทีมที่เลือกรถเมล์ จะต้องนั่งรถรางของฮ่องกง ที่รู้จักกันในชื่อว่า "ดิงดิง" เพื่อมองหาป้ายสามป้ายได้แก่ "Pit Stop" (จุดหยุดพัก), "Statue" (สแตคชู) และ "Square" (จัตุรัส) ที่เปิดเปยถึงสถานที่ที่เป็นจุดหยุดพักของเลกนี้ ท่ามกลางป้ายไฟหลากหลายมากมายของฮ่องกง ส่วนทีมที่เลือกเรือเมล์นั้น จะต้องเดินทางไปยังท่าเรือจัมโบ้ คิงดอม เพื่อรับกรงนกที่บรรจุนกหงส์หยกสองตัวอยู่ แล้วมองหาท่าเรืออาเบอร์ดีน สำหรับเรือที่มีหมายเลขที่ตรงกับหมายเลขที่ผูกอยู่กับกรงนก เมื่อทีมหาเรือเจอแล้ว ทีมจะต้องแลกกรงนกกับคำใบ้ที่บอกถึงสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักในอุปสรรคด่านนี้ ผู้เล่นหนึ่งคนในทีมจะต้องไปเลือกผ้าโพกหัวมา 1 ลายและหาทหารที่กำลังฝึกท่าชกต่อยที่มีผ้าโพกหัวอยู่จำนวน 200 คน ซึ่งต้องหาให้ตรงกับลายที่ตนได้เลือกไว้ หากส่งให้ผิดคนจะต้องกลับไปเลือกผ้าลายใหม่ ถ้าได้ผ้าโพกหัวตรงกับที่ต้องการแล้ว ทหารจะกระโดดเตะแผ่นไม้แล้วคำใบ้ต่อไปที่อยู่ภายในจะหล่นออกมา ในภารกิจทางแยกทีมจะต้องเลือกระหว่าง ส่งโสม (Full Bottle) หรือ เล่นเสก็ต (Full Throttle) ใน เล่นเสก็ต ทีมจะต้องไปที่สนามกีฬาน้ำแข็งมองกอง () และจะต้องเล่นเสก็ตวนรอบทั้งสองคนรวมกันให้ได้ 24 รอบก่อนที่จะได้คำใบต่อไป ใน ส่งโสม ทีมจะต้องขนโหลโสมขนาดใหญ่จำนวน 6 โหลโดยที่น้ำดองโสมจะต้องไม่หก เมื่อครบตามทีกำหนดทีมจะต้องดื่มน้ำโสมคนละ 1 ถ้วยก่อนที่เภสัชกรจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติม นิคกับวิกกี้ จะต้องล้างรถถังทหารโดยมีอุปกรณ์ต่างๆ เตรียมไว้ให้ในสถานีใกล้ๆ กับค่ายทหาร
สำหรับอุปสรรคสุดท้ายของรายการนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องตกแต่งขบวนพาเหรด 3 ส่วน ได้แก่บริเวณฐาน, บริเวณล้อและทาสีตกแต่งรูปปั้นดอกกุหลาบสำหรับการแข่งขันโรสพาเหรด โดยใช้ดอกเก๊กฮวยและกุหลาบ และจุ่มน้ำให้กับดอกไม้ด้วย เมื่อผลงานเป็นที่น่าพึงพอใจของนักจัดดอกไม้แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคอร์ทนี่ ลี ราชินีดอกกุหลาบปี 2009 ดิอะเมซิ่งเรซ 11
หลังจากที่ซีบีเอสได้ทำการฉายฤดูกาล "ออลสตาร์" ของรายการเรียลลิตี้โชว์ต่างๆ มากมายในปี 2004 ได้สั่งทำให้มีรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ออลสตาร์ ขึ้นโดยมีผู้ช่วยที่ออกแบบภารกิจในการแข่งขันจากรายการเซอร์ไวเวอร์มาร่วมทำการผลิตในครั้งนี้ด้วย รวมถึงบางภารกิจในการแข่งขันจะเป็นการดึงภารกิจเก่าจากฤดูกาลก่อนกลับมาใช้ด้วยแต่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย และในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ทางเว็บไซต์ของซีบีเอสได้ทำ "สถานีคนคัดออก" คือการโพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซต์เพื่อให้ผู้ชมได้ติดตามดูได้ว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้วและถูงส่งมายังบ้านพักได้ทำอะไรกันบ้าง ความสัมพันธ์ของแต่ละทีมจะเป็นอย่างไรเมื่อถูกคัดออกไปแล้ว รวมถึงการเตรียมความพร้อมที่จะมาตอนรับเป็นสักขีพยานให้แก่ผู้ชนะอีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ดิ อะเมซิง เรซ 11 () เป็นฤดูกาลที่ 11 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส การแข่งขันโดยรวมสำหรับฤดูกาลนี้คือจะนำผู้ที่มีบทบาทเด่นๆ จากการแข่งขัน ดิ อะเมซิ่งเรซ 1 - 10 มาทำการแข่งขันอีกครั้งโดยเป็นฤดูกาลรวมดาราโดยใช้ชื่อว่า The Amazing Race : All-Stars ดิอะเมซิ่งเรซ 14
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14" ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 22 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 40,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ คือ โรมาเนีย (เป็นครั้งแรกของรายการ) สวิตเซอร์แลนด์ เยอรมนี ออสเตรีย อินเดีย ไทย สาธารณรัฐประชาชนจีน และ รัสเซีย (ดินแดนครัสโนยาสค์ และแคว้นโนโวซีบีสค์ ) ก่อนที่จะไปจบการแข่งขันที่ มาอุย รัฐฮาวาย โดยจากบทสัมภาษณ์กับผู้ผลิตรายการ เบ็นตั้น แวนด์ มัสเตอร์ เขากล่าวว่าทีมจะเดินทางระหว่างเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่งโดยรถไฟสายทรานส์ ไซบีเรียรวมถึงผจญพายุหิมะกลางทุ่งไซบีเรียที่อุณหภูมิต่ำกว่า 0 องศาเซลเซียส เขายังกล่าวอีกว่าทีมจะต้องเผชิญกับสภาพอากาศสุดโหด ภารกิจอุปสรรคที่เข้มข้นและเวลาในท่าอากาศยานที่น้อยลง ซึ่งอาจทำให้ทีมเกิดอาการอ่อนเพลียได้ นอกจากนี้ ซีบีเอสยังเปิดเผยว่าในการแข่งขันจะมีการบันจีจัมพ์จากหอที่สูงเป็นลำดับสองของโลก ผจญกับอากาศที่ร้อนอบอ้าวจนหายใจไม่ออกในอินเดีย และการท้าทายระหว่างกีฬาโอลิมปิก ฤดูร้อนประจำปี ค.ศ. 2008 ที่ทำให้ทีมเกิดอาการหอบได้  ดิอะเมซิ่งเรซ 1
แม้ว่าในดีวีดีจะมีการแสดงบางทีมทำงานอุปสรรค (Roadblock) ในเลกที่ 1 ที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ก็ตาม แต่เนื่องจากไม่ได้มีการแสดงให้เห็นทุกทีม ทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่างานอุปสรรคแรกนั้นใครเป็นผู้ทำ จึงทำให้จำนวนอุปสรรคนี้ไม่ได้นับการแก้อุปสรรคในเลกที่ 1
เดฟกับมาร์กาเรตต้ามาถึงเป็นลำดับที่ 7 ในเลกที่ 1 แต่พวกเขาออกเดินทางในเลกที่ 2 หลังจากพอลล์กับเอมี่ เพราะทำงานอุปสรรคไม่ถูกต้องและโดนโทษปรับเวลา ลำดับเลยตกลงมาอยู่ที่ 8 โดยที่ไม่ได้แจ้งให้ผู้ชมทราบและไม่ได้แจ้งด้วยว่าถูกโทษปรับเวลานานเท่าใด
เดฟกับมาร์กาเรตต้าเดิมมาถึงเป็นอันดับ 6 ในเลกนี้ แต่ถูกทำโทษเวลา 1 ชั่วโมงเนื่องจากทำงานอุปสรรคไม่ถูกวิธี ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่อันดับ 8
พอลล์กับเอมี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่เนื่องจากปัญหาทางด้านการถ่ายทำ พวกเขาจึงได้รับเวลาชดเชย และทำให้พวกเขาขึ้นไปอยู่ในอันดับที่ 4
แฟรงค์กับมาร์การิต้าและโจกับบิลล์มาถึงเป็นลำดับที่ 1 และ 2 ตามลำดับ แต่พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งไม่ถูกต้อง พวกเขาจึงถูกทำโทษเวลา 30 นาที อย่างไรก็ดีการทำโทษเวลานี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา 
เลนนี่กับคารินได้รับเวลาชดเชยเนื่องจากเกิดปัญหาทางด้านการถ่ายทำ อย่างไรก็ดีเวลาที่ถูกชดเชยนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเธอ
แนนซี่กับเอมิลี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเธอไม่ได้ทำงานทางแยก (Detour) ทำให้พวกเธอถูกปรับเวลา 24 ชั่วโมงและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
แม้ว่าโจกับบิลล์อยู่ในอันดับที่ 3 เมื่อการแข่งขันสิ้นสุด แต่พวกเขาไม่ได้ไปถึงเส้นชัย พวกเขาได้รับคำใบ้ที่อะแลสกาที่บอกว่าร็อบกับเบรนแนนชนะการแข่งขันนี้แล้ว - พวกเขาเป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่แข่งถึงเลกสุดท้ายแต่ไม่ได้เข้าเส้นชัยIn the first Fast Forward of the race, teams had to hike down a steep slope to Boiling Pot. The Detour for this leg was Air or Land. In Air, teams had to take a zipline and then do a 54-meter gorge swing. In Land, teams had to take a long hike down the mountains. All teams (except Rob & Brennan) chose Air. The Roadblock, which was unaired (but available on the DVD set), was to cook an ostrich egg and eat it.
The Detour for this leg was Near or Far. In Near, teams went to a nearby jungle to photograph three hard to find animals. In Far, teams had to go to Botswana to photograph only one elephant. The Roadblock on this leg was to climb up part of the Eiffel Tower and look for the pitstop (the Arc de Triomphe) with a telescope. The Fast Forward was to whitewater raft with Bundu Adventures. ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (อาวีว่า, คาลเท็กซ์, โนเกีย เอ็นซีรีส์, โซนี่, บินตาน ลากูน รีสอร์ต และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด)[17] ผู้สนับสนุนมีบทบาทสำคัญต่อการแข่งขันโดยการให้รางวัล หรือในบางภารกิจของการแข่งขัน ก็จะมีสิ่งที่เกี่ยวกับบริษัทผู้สนับสนุนเหล่านี้อยู่ด้วย ฤดูกาลนี้มีการออกอากาศตอนพิเศษ 2 ตอน คือ Racers Revealed ที่ออกอากาศ 3 สัปดาห์ก่อนการแข่งขันจะออกอากาศ มีเนื้อหาเกี่ยวกับการแนะนำตัวผู้เข้าแข่งขันและการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน[18] และ Memories ที่ออกอากาศ 1 สัปดาห์หลังจากตอนสุดท้ายออกอากาศ มีเนื้อหาเกี่ยวกับความทรงจำของผู้เข้าแข่งขันในระหว่างการแข่งขัน และไฮไลต์ของการแข่งขัน ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ซีซั่นที่ 1 ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 (English: The Amazing Race 12) เป็นฤดูกาลที่ 12 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 6
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 6 () เป็นฤดูกาลที่ 6 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 18
การถ่ายทำเริ่มต้นในวันที่ 20 พฤศจิกายนที่ทุ่งกังหันลมซาน จอร์โกนิโอ ใกล้กับเมืองปาล์มสปริง ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยอุปสรรคแรกของเกมคือการที่จะต้องค้นหาเครื่องร่อนกระดาษที่มีคำว่า "Queensland and Northern Territory Aerial Services" หรือชื่อเต็มของสายการบินแคนตัส ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนตั๋วเครื่องบินให้กับผู้เข้าแข่งขันไปสู่จุดหมายปลายทางแรกคือนครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย.[3] โดยผู้เข้าแข่งขันได้ถูกพบที่โอเชี่ยนเวิลด์ ในเมืองแมนลี่ ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ เมืองท่องเที่ยวที่สำคัญใกล้เคียงกับนครซิดนีย์ในช่วงวันที่ 22 พฤษศจิกายน นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ามีการพบผู้เข้าแข่งขันในประเทศอื่น ๆ เช่นโยะโกะฮะมะ, ญี่ปุ่น ที่ทีมผู้เข้าแข่งขันได้ถูกพบว่ายน้ำเย็นจัดใกล้เคียงกับภูเขาไฟฟูจิ และการไปเยือนประเทศ ลิกเตนสไตน์ ครั้งแรกของรายการ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องทำการวัดความยาวอาณาบริเวณของประเทศโดยรถจักรยานไฟฟ้า[3][4] และทีมยังไปเยือนเมืองลี่เจียงและคุนหมิงของประเทศจีน, โกลกาตาและพาราณสีของประเทศอินเดีย, เวียนนาของประเทศออสเตรีย, เซอร์แมทของประเทศสวิตเซอร์แลนด์และรีโอเดจาเนโรของประเทศบราซิล ดิอะเมซิ่งเรซ 19
เหมือนกับฤดูกาลที่แล้ว ที่จุดเริ่มต้น บริเวณตีนเขาของรัฐแคลิฟอร์เนียตอนใต้ มีภารกิจพิเศษที่ให้ผู้เข้าแข่งขันต้องปฏิบัติ ก่อนที่จะได้รับตั๋วไปยังสถานที่แรกของพวกเขา ต่อมาทีมงานอเมริกาถูกพบที่เมืองฮิลเลอร์โฮลท์ ประเทศเดนมาร์กและถูกสงสัยว่าเป็นรายการดิอะเมซิ่งเรซ ซึ่งจะเป็นครั้งแรกที่รายการเดินทางไปยังประเทศเดนมาร์ก โดยในเวลาต่อมาได้รับการยืนยันจากทีมงานเองพร้อม ๆ กับการไปเยือนมาลาวี, เบลเยียมและอินโดนีเซียเป็นครั้งแรก โดยการไปเยือนไทยก็ได้รับการยืนยันในฤดูกาลนี้เช่นกันและมีผู้พบเห็นการถ่ายทำรายการที่เกาะไข่ในอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ในวันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2554 อีกด้วย