โอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งแรกจัดที่ประเทศอะไร ?
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ประจำปี ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) เป็นกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่ได้ถูกจัดขึ้นหลังจากหยุดไปเป็นเวลานาน เจ้าภาพอยู่ที่ประเทศต้นกำเนิดของโอลิมปิก กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ที่สนามกีฬาโอลิมปิกซึ่งต่อมาได้ถูกทหารฝรั่งเศสทำลายในช่วงสงครามโลก
โอลิมปิกฤดูร้อน 1968
การแข่งขันโอลิมปิคมีขึ้นที่ละตินอเมริกาเป็นครั้งแรก โอลิมปิคคราวนี้สหรัฐอเมริกาเป็นผู้นำการแข่งขันทั้งหมดมีสถิติใหม่ ๆ เกิดขึ้นเช่นการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร โดย Jim Hines, วิ่ง 400 เมตร โดย Lee Evans จากสหรัฐอเมริกาเช่นกัน โอลิมปิกฤดูหนาว
สำหรับจำนวนประเทศที่มีส่วนร่วมในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวน้อยกว่าโอลิมปิกฤดูร้อน ด้วยเหตุผลชัดเจนของสภาพภูมิประเทศ และประเทศส่วนใหญ่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ซึ่งไม่มีโอกาสที่จะเข้าถึงการฝึกกีฬาฤดูหนาวนั่นเอง ทั้งนี้ การแข่งขันครั้งแรก จัดขึ้นที่เมืองชาโมนิคซ์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) ส่วนการแข่งขันครั้งล่าสุด จัดขึ้นที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) และครั้งต่อไป จะจัดขึ้นที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ในปี พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018) ประเทศไทยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
ประเทศไทยได้เข้าร่วมการแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956 ครั้งที่ 16 จัดขึ้นที่เมืองเมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน - 8 ธันวาคม ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนสิงคโปร์ 2010 เป็นมหกรรมกีฬาระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในนครรัฐสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโอลิมเพียต (Olympiad) ที่ 29 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งแรก ซึ่งเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักจัดตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬา 3,531 คน อายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 204 แห่ง เข้าร่วมในการแข่งขัน 201 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา การตัดสินเลือกสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันมีการประกาศเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสียงของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้ง 105 คน ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ทีมผสม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกช่วงแรก ได้ยอมให้ทีมอิสระเข้าแข่งขันโดยเป็นทีมที่รวมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้รวมนักกีฬาเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นทีมผสม (รหัส IOC ZZX) ใน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันเทนนิสทีมคู่มีสองในสามคู่ที่เป็นทีมผสม โอลิมปิกฤดูร้อน 1952
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ประจำปี ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) จัดขึ้นที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ เอมิล ซาโตเปก จากเชโกสโลวาเกียได้กลายเป็นดาวเด่นในหมู่นักกีฬาในปี 1952 เมื่อเขาได้ชัยชนะในการแข่งขันวิ่งระยะไกล 10,000 เมตร และ 50,000 เมตร รวมทั้งการแข่งขันวิ่งมาราธอน และภรรยาของเขาก็ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันพุ่งแหลน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่สหภาพโซเวียตได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก รวมทั้งประเทศไทยก็เข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกเช่นกัน โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
การฟื้นฟูกีฬาโอลิมปิกยุคโบราณได้ดึงดูดนักกีฬาจาก 14 ประเทศ ด้วยผู้แทนนักกีฬากลุ่มใหญ่จาก ประเทศกรีซ เยอรมนี ฝรั่งเศส และอังกฤษ ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2439 นายเจมส์ คอนนอลลี่ ชาวอเมริกัน ชนะการแข่งขันกระโดดสามเท่า ซึ่งกลายเป็นผู้ชนะเลิศในโอลิมปิกคนแรกในรอบมากกว่า 150 ปี ผู้ชนะได้รับรางวัลเป็นเหรียญเงินและช่อโอลีฟ[1] โอลิมปิกฤดูร้อน 1992
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ประจำปี ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) จัดที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ถูกเรียกว่าเป็น Money Game เพราะว่านักกีฬาทั้งชายและหญิงต่างทำการแข่งขันเพื่ออะไรก็ตามที่สามารถทำเงินได้ หรือแม้แต่ Jordan ได้ใช้ธงชาติสหรัฐอเมริกาคลุมป้ายผู้สนับสนุนกีฬาอย่างเป็นทางการของทีมบาสเกตบอลสหรัฐอเมริกาด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ใช้เป็นบริษัทผลิตรองเท้ากีฬาที่ใช้ชื่อของเขาในการขายสินค้า ประเทศตุรกีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศตุรกี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2491 โอลิมปิกฤดูร้อน 1928
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 9 ประจำปี ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) เป็นมหกรรมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกที่ทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ได้ทำการย่นระยะเวลาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกลงเหลือเพียง 17 วัน ก่อนหน้านั้นการแข่งขันจะกินเวลาเป็นเดือน การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพมีความหวังที่จะได้ชัยชนะในกีฬาฟุตบอล แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่ออุรุกวัยและอาร์เจนตินาได้เข้าชิงชนะเลิศ Paavo Nurmi ได้รับการยกย่องเป็นเจ้าแห่งการแข่งขันวิ่งระยะไกลอีกครั้งหนึ่ง ส่วนสหรัฐอเมริกาได้ครองเหรียญทองถึง 6 เหรียญจากทั้งหมด 11 เหรียญทองของการแข่งขันว่ายน้ำ โอลิมปิกครั้งนี้มีประเทศที่เริ่มฉายแววทางกีฬาเพิ่มขึ้นมาคือ ญี่ปุ่น อีกทั้งยังเป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่มีการจัดการแข่งขันกรีฑาหญิง โอลิมปิกฤดูร้อน 1980
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ประจำปี ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) จัดขึ้นที่มอสโก สหภาพโซเวียต กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือพายในโอลิมปิก () ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 แต่โชคไม่ดีเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยจึงไม่สามารถจัดแข่งได้ อีก 4 ปีต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ จึงมีการแข่งขันเรือพายเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งในครั้งนั้นมีการแข่งขันเฉพาะประเภทชายรวม 5 รายการ ในระยะแรกอังกฤษครองความเป็นจ้าวอย่างโดดเด่นมาก ต่อมาสหรัฐอเมริกาจึงเข้ามาแทนที่ จนมาถึงช่วงทศวรรษ 1950 โซเวียตและเยอรมนีตะวันออกเริ่มเข้ามาแย่งเหรียญทอง แต่ปัจจุบันนี้ไม่มีใครโดดเด่นพิเศษ ต่างก็มีโอกาสคว้าเหรียญทองเท่าเทียมกัน ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
กรุงโตเกียวได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก เมื่อวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2556 ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล สมัยที่ 123 ณ กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา กรุงโตเกียวเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 (พ.ศ. 2507) ซึ่งครั้งนี้ กรุงโตเกียวเป็นเมืองที่ 5 (และเมืองที่ 1 ในทวีปเอเชีย) ที่ได้จัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนมากกว่า 1 ครั้ง รวมถึงกรุงโตเกียวก็ได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อน 2020 สำหรับนักกีฬาคนพิการเช่นกัน สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479ซึ่งในครั้งนี้ ฟิลิปปินส์ได้เหรียญทองแดงเหรียญแรกจากมิเกล ไวท์ ในการแข่งขันวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ค.ศ. 1980([[พ.ศ. 2523) ณ กรุง[[มอสโก]] [[สหภาพโซเวียต]]ระหว่างวันที่ [[19 กรกฎาคม]] – [[3 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2523]]  ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศกรีซ เป็นประเทศเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ กรีซส่งนักกีฬาเข้าร่วม 441 คนเป็นชาย 223 คน และหญิง 218คน ซึ่งเป็นทีมนักก๊ฬาที่ใหญ่ที่สุดของกรีซตั้งแต่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์เมื่อ พ.ศ. 2439 ซึ่งครั้งนั้นกรีซส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันเพียง 176 คน ประเทศอินโดนีเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศอินโดนีเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศสวีเดน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2491 กีฬาพาราลิมปิก
นับแต่นั้นมา ก็มีการแข่งขันระดับนานาชาติ เป็นกิจจะลักษณะต่างกรรมต่างวาระ มาเป็นระยะๆ จนถึงปี ค.ศ. 1960 ที่กรุงโรมของอิตาลี กีฬาคนพิการนานาชาติ ก็ปรับระบบเข้ามาสู่การเป็น “กีฬาโอลิมปิกคนพิการ” ด้วยการจัดในเมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปีเดียวกันเป็นครั้งแรก แต่แนวความคิดดังกล่าวก็ประสบปัญหามากมาย โดยเฉพาะปัญหาค่าใช้จ่ายบานปลายของเมืองเจ้าภาพโอลิมปิก ทำให้กีฬาคนพิการนานาชาติ ต้องแยกไปแข่งขันเองต่างหาก ตามหัวเมืองอื่นๆ ที่มีความพร้อม และเป็นไปได้มากกว่า ราชรัฐลักเซมเบิร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ราชรัฐลักเซมเบิร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 1972
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 20 ประจำปี ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) จัดขึ้นที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตกในขณะนั้น) ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 โอลิมปิกฤดูร้อน
โดยมีเพียง 4 ประเทศที่ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้ง ได้แก่ ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร กรีซ และสวิตเซอร์แลนด์ และมีเพียงประเทศเดียวเท่านั้นที่ชนะและได้รับเหรียญทองอย่างน้อย 1 เหรียญจากการแข่งขันทุกครั้ง คือ สหราชอาณาจักร โดยได้รับตั้งแต่ 1 เหรียญทอง ในปี 1904 1952 และ 1996 จนถึงได้รับ 56 เหรียญทอง ในปี 1908 ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง
วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1894 ในซอร์บอน (Sorbonne) กรุงปารีส คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ก็ถือกำเนิดขึ้น และเริ่มเตรียมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ขึ้น โดยให้กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกจะจัดขึ้นในกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เพื่อให้เกียรติแก่ประเทศผู้ให้กำเนิดกีฬาโอลิมปิก และกำหนดให้กีฬาจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี มีประธาน IOC คนแรกคือ ดีมีตรีโอส วีเกลัส กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูหนาว 2018
กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 (Korean: 2018년 동계 올림픽) หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 23 (Korean: 평창 동계 올림픽) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ พย็องชัง 2018 เป็นมหกรรมกีฬาฤดูหนาวที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งจัดขึ้น ณ เมืองพย็องชัง, จังหวัดคังว็อน ประเทศเกาหลีใต้ ระหว่างวันที่ 9 - 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 โอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาโอลิมปิกกลับสู่บ้านเกิดที่กรุงเอเธนส์อีกครั้ง เจ้าภาพกรีซจัดการแข่งขังขันขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ มีพิธีเปิดการแข่งขันที่งดงามน่าจดจำ แต่การแข่งขันดังกล่าวเต็มไปด้วยปัญหาการก่อการร้าย เจ้าภาพใช้งบประมาณมหาศาลเพื่อจัดให้กองกำลังนาโต้ดูแลความปลอดภัย ทำให้ใช้งบประมาณอย่างมหาศาล จนภายหลังกรีซประสบปัญหาสภาพเศรษกิจครั้งรุนแรงที่สุดครั้งหนึ่ง แต่โอลิมปิกที่กรีซก็ถูกกล่าวขานถึงการจัดการแข่งขันที่สมบูรณ์แบบ ด้วยบรรยากาศของสนามแข่งขันที่สวยงามแม้ภายหลังจะถูกทิ้งร้างจากพิษเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ โอลิมปิกฤดูร้อน
สหรัฐอเมริกาเป็นประเทศแรกในอเมริกาเหนือที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬาจากประเทศในยุโรปมาร่วมการแข่งขันในครั้งนี้น้อยมากเนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทาง นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาจึงได้ครอบครองเหรียญชัยชนะมากที่สุด กีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้จัดว่าเป็นครั้งที่น่าอดสูที่สุด เริ่มจากการแย่งกันระหว่าง เซนต์หลุยส์ และ ชิคาโก ว่ารัฐใดจะได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน นอกจากนั้นนักกีฬาผู้ที่ได้เข้าเส้นชัยในการแข่งขันวิ่งมาราธอนยังใช้วิธีการสกปรกในการได้มาซึ่งชัยชนะครั้งนั้นด้วยการแอบโดยสารรถบรรทุกระหว่างการแข่งขันเพื่อย่นระยะทาง ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519) ณ กรุงมอนทรีออล ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519 สาธารณรัฐโปรตุเกสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐโปรตุเกส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 1940
โอลิมปิกฤดูร้อน 1940 (; ) เป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่จะถูกกำหนดให้จัดขึ้นระหว่างวันที่ 21 กันยายน - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น แต่ต้องยกเลิกการแข่งขันเพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ขึ้นเสียก่อน หลังสงครามโลกครั้งที่โดยความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่นแล้ว 24 ปีต่อมา ญี่ปุ่นจึงสามารถได้เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกในปี 1964 ในเวลาต่อมา ประเทศคิวบาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศคิวบา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 1916
โอลิมปิกฤดูร้อน 1916 () เป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่จะถูกกำหนดให้จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี แต่ต้องยกเลิกการแข่งขันเพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ขึ้นเสียก่อน สาธารณรัฐโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สาธารณรัฐโคลอมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว () จัดการแข่งขันทุกๆ 4 ปี เช่นเดียวกับเอเชียนเกมส์ กีฬาฤดูหนาวจะจัดขึ้นในภูมิประเทศที่เป็นน้ำแข็งหรือหิมะ เช่น สเก็ตน้ำแข็งและสกี จำนวนประเทศที่มีส่วนร่วมในกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวน้อยกว่าเอเชียนเกมส์ฤดูร้อน(เอเชียนเกมส์) ด้วยเหตุผลชัดเจนของสภาพภูมิประเทศ และประเทศส่วนใหญ่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ซึ่งไม่มีโอกาสที่จะเข้าถึงการฝึกกีฬาฤดูหนาว
การแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวจัดโดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (Olympic Council of Asia - OCA) ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee - IOC) โดยมีการจัดครั้งแรกที่เมืองซัปโปะโระ เกาะฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน
เมื่อประเทศออสเตรเลียได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพเป็นครั้งแรกในการจัดการแข่งขันโอลิมปิกปี 1956 ที่กรุงเมลเบิร์น แต่การแข่งขันขี่ม้า กลับเกิดขึ้นที่กรุงสต็อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศไอซ์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 1912
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 5 ประจำปี ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นที่กรุงสตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ในครั้งนี้พระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดนได้ตรัสยกย่อง Jim Thorpe นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาว่าเป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งคำยกย่องนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เกินความจริงเลย โดยเขาชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 5 ประเภท (Pentathalon) รวมทั้งชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 10 ประเภท (Decathalon) ด้วย ซึ่งได้ทำให้ Thorpe ได้กลายเป็นดาวของกีฬาโอลิมปิกจากสหรัฐอเมริกาอย่างแท้จริง  โอลิมปิกฤดูร้อน 1900
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนประจำปี ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) หรืออย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 2 คือกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่จัดที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เดิมทีได้มีความพยายามที่จะให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกขึ้นในกรีกเพียงแห่งเดียวเท่านั้น แต่ ปิแอร์ เดอ ดูเบอร์แตง ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ขึ้นมา ได้ยืนยันเจตนารมณ์เดิมที่จะให้มีการแข่งขันเวียนไปตามประเทศต่าง ๆ ที่มีส่วนร่วมการแข่งขันกีฬา โอลิมปิกฤดูร้อน 1904
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 3 ประจำปี ค.ศ. 1904 (พ.ศ. 2447) เป็นมหกรรมกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา เพลิงโอลิมปิก
สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกยุคปัจจุบัน ประเพณีการจุดเพลิงเช่นว่านี้ได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม พ.ศ. 2471 สืบมาจนทุกวันนี้ ส่วนการส่งผ่านและวิ่งซึ่งคบเพลิงโอลิมปิกจากประเทศกรีซผ่านประเทศเครือข่ายต่าง ๆ ไปยังประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันนั้นมีนายคาร์ล ไดเอ็ม (Carl Diem) และนายโยเซฟ เกิบเบลส์ (Joseph Goebbels) เป็นผู้ริเริ่มในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ณ กรุงเบอร์ลิน พ.ศ. 2479 โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันกีฬาครั้งที่ 4 มีขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยจัดการแข่งขันขึ้นระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม ผู้นำในการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ประเทศอังกฤษ โดยสามารถครอบครองเหรียญชัยได้ถึง 145 เหรียญโดยมีสหรัฐอเมริกาตามมาเป็นอันดับที่ 2 ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฮังการี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 6 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งแรกอีกด้วย จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 11 ถึง 23 ตุลาคม 1964 โดยวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปี 1900 โอลิมปิกที่กรุงปารีสนั้น มีการแข่งขันว่ายใต้น้ำ รวมทั้งการว่ายน้ำผ่านเครื่องกีดขวางอีกด้วย อีก 4 ปีต่อมาที่เมืองเซนตหลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีการแข่งดำน้ำระยะไกล (Plunge for distance) ซึ่งรายการเหล่านั้นไม่ได้รับความนิยม เพราะผู้ชมจะไม่เห็นอะไรเลลยนอกจากน้ำในขณะที่นักว่ายน้ำดำน้ำอยู่ ทำให้ถูกยกเลิกไป ส่วนการแข่งขันว่ายน้ำประเภทหญิง เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในโอลิมมปิกปี 1912 ที่กรุงสต๊อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บัวโนสไอเรส 2018 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติสำหรับเยาวชนที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ควบคุมโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ซึ่งจัดในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา จัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 ถึง 18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 กรุงบัวโนสไอเรสได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นครั้งแรกของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนที่จัดการแข่งขันนอกทวีปเอเชีย โอลิมปิกฤดูร้อน 1996
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ประจำปี ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539) จัดการแข่งขันที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 23 ส.ค.-8 ก.ย. ซึ่งถือเป็นการจัดการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่เพราะเป็นการครบรอบ 100 ปีของการจัดโอลิมปิกเกมส์ และได้สร้างสถิติการแข่งขันมากมายไม่ว่าจะเป็นจำนวนนักกีฬา, เจ้าหน้าที่รวมทั้มประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันอีกด้วย รายการการคว่ำบาตรกีฬาโอลิมปิก
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถือเป็นกิจกรรมที่มีการแข่งขันหลายกีฬาใหญ่ที่สุด มีการคว่ำบาตรอยู่ทั้งหมด 7 ครั้งของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน การคว่ำบาตรครั้งแรกเกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 และการคว่ำบาตรครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ประเทศโรดีเชียเป็นประเทศเดียวที่ไม่มีสิทธิ์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน เกิดเหตุเมื่อการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยกเลิกการให้ประเทศโรดีเชียเข้าร่วม เนื่องจากบางประเทศในกลุ่มแอฟริกันประท้วง โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012
โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาว 2012 หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งที่ 1 (YOG) เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในเมืองอินส์บรุค ประเทศออสเตรีย ตั้งแต่วันที่ 13 ถึง 22 มกราคม พ.ศ. 2555 นับเป็นโอลิมปิกเยาวชนฤดูหนาวครั้งแรก อันเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักซึ่งจัดขึ้นตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬาประมาณ 1,100 คน จาก 70 ประเทศร่วมการแข่งขัน การตัดสินเลือกให้อินส์บรุคเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันประกาศเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสีงยของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล 105 คน อินส์บรุคเป็นเมืองแห่งแรกที่เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถึงสามครั้ง โดยก่อนหน้านี้ได้เคยจัด โอลิมปิกฤดูหนาว 1964 และโอลิมปิกฤดูหนาว 1976 ประเทศไทยในโอลิมปิก
ประเทศไทยเข้าร่วมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 และได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูร้อนทุกครั้งตั้งแต่นั้นมา ยกเว้นในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ซึ่งไทยได้ร่วมการคว่ำบาตรที่นำโดยสหรัฐอเมริกา ประเทศไทยยังได้ส่งนักกีฬาเข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกในปี ค.ศ. 2002 โอลิมปิกฤดูร้อน 1956
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ประจำปี ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) จัดขึ้นที่เมลเบิร์น ประเทศออสเตรเลีย ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2495 ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  ประเทศเบอร์มิวดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเบอร์มิวดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  สาธารณรัฐกัวเตมาลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐกัวเตมาลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน
อีก 4 ปีต่อมาที่เม็กซิโกซิตีไม่มีการแข่งขันยูโด กลับมาอีกครั้งในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 20 ที่มิวนิค ประเทศเยอรมนี ในปี 1972 ส่วนยูโดประเภทหญิงเริ่มขึ้นในปี 1988 ในฐานะกีฬาสาธิตเมื่อเกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพ และในที่สุดก็เป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเต็มตัว ในปี 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปัญจกีฬาสมัยใหม่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1912 กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ทำให้สวีเดนมักได้เหรียญทองในกีฬาชนิดนี้ตลอดครึ่งศตวรรษแรก ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479 กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
การแข่งขันว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 11 –19 สิงหาคม พ.ศ. 2443 การแข่งขันครั้งนี้มีเพียงผู้ชายเท่านั้น โดยมีนักว่ายน้ำทั้งหมด 76 คนจาก 12 ประเทศ โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ประจำปี ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) (; ) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 จัดขึ้น ณ โซล สาธารณรัฐเกาหลี ระหว่างวันที่ 2 กันยายน ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2531 ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2491 การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
การจุดคบเพลิงโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 เป็นการจุดคบเพลิงโอลิมปิกครั้งแรกที่เบอร์ลิน นาซีเยอรมนี สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
บริเตนใหญ่ (สหราชอาณาจักรแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ) เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ในฐานะเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 หากนับรวมโอลิมปิกครั้งนี้ ลอนดอนจะเป็นเมืองแห่งแรกของโลกที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึงสามครั้ง โดยสองครั้งก่อนหน้านี้จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) และ 1948 (พ.ศ. 2491) ตามลำดับ สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐโดมินิกัน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิก () ในโอลิมปิก ค.ศ. 1904 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา บาสเกตบอลชายได้เป็นกีฬาสาธิต ปี ค.ศ. 1908 มีการเปลี่ยนแปลงกฎจากที่ให้ผู้เล่นที่ทำฟาล์ว 5 ครั้ง ถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้เล่นในเกมนั้น เป็นการให้อีกฝ่ายได้ชู้ตลูกโทษ 1 หรือ 2 ลูก บวกเพิ่มพิเศษอีก 1 ลูก ในปี 1936 กีฬาบาสเกตบอลชายได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาชิงเหรียญในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี คราวนั้นยังแข่งขันกลางแจ้งบนคอร์ทดินของสนามเทนนิส ทีมชาติสหรัฐฯ ซึ่งตอนนั้นมีชื่อเรียกว่า แมคเฟอร์สันโกล๊บออยเลอร์ส (McPherson Globeoilers) ได้เหรียญทองโอลิมปิกจากการเอาชนะทีมแคนาดาไปด้วยคะแนน 19 : 8 ที่ได้แต้มกันน้อยนั้นก็เป็นผลมาจากฝนตกสนามเฉอะแฉะ ทำให้ยากต่อการเล่น โดยเฉพาะการเลี้ยงบอล ส่วนบาสเกตบอลหญิงโอลิมปิกเกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาวในโอลิมปิกฤดูหนาว
กีฬาทวิกีฬาฤดูหนาว ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกฤดูหนาว ในปี 1960 (พ.ศ. 2503) ณ เมืองสควอว์วัลเลย์ เป็นครั้งแรก ซึ่งแข่งขันเพียงรายการบุคคลชาย เท่านั้น ภายหลังได้บรรจุรายการผลัดทีมชาย ในปี 1968 (พ.ศ. 2511) ณ เมืองเกรโนเบิล ตามมาด้วยรายการสปรินต์ชาย ในปี 1980 (พ.ศ. 2523) ณ เมืองเลคพลาซิด ส่วนในปี 1992 (พ.ศ. 2535) ได้บรรจุประเภทหญิงเป็นครั้งแรก ณ เมืองอัลแบร์วิล และล่าสุดก็ได้บรรจุรายการเพอร์สุท และรายการแมส สตาร์ท ในปี 1992 (พ.ศ. 2545) ณ เมืองซอลต์เลกซิตี และปี 1996 (พ.ศ. 2549) ณ เมืองตูริน โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 (Portuguese: Jogos Olímpicos de Verão de 2016) หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 31 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ รีโอ 2016 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ซึ่งจัดในที่นครรีโอเดจาเนโร สหพันธ์สาธารณรัฐบราซิล จัดขึ้นระหว่างวันที่ 5 ถึง 21 สิงหาคม พ.ศ. 2559 การแข่งขันครั้งนี้มีจำนวนนักกีฬามากกว่า 10,500 คนจาก 207 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ ซึ่งครั้งนี้เป็นการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกของประเทศคอซอวอและประเทศเซาท์ซูดาน กีฬารีโอ 2016 นั้นได้มีการชิงชัยทั้งหมด 307 เหรียญในกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 28 กีฬา — อาทิ กีฬารักบี้ 7 คน และกีฬากอล์ฟ ซึ่งถูกบรรจุโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ใน พ.ศ. 2551 กีฬาต่าง ๆในครั้งนี้จัดแข่งขันทั้งหมดใน 33 สนาม ในเมืองเจ้าภาพ ส่วนอีก 5 สนาม จะจัดขึ้นที่นครเซาเปาลู (เมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศบราซิล), นครเบโลโอรีซอนชี, นครซัลวาดอร์, นครบราซีเลีย (เมืองหลวงประเทศบราซิล) และนครมาเนาส์ รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นรายชื่อของนักกีฬาผู้อัญเชิญธงชาติของแต่ละประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเข้าสู่สนามกีฬามารากานังในระหว่างพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ณ เมืองริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล โดยผู้อัญเชิญธงชาติของแต่ละประเทศเป็นผู้ที่ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการโอลิมปิกแต่ละประเทศเพื่อเชิญธงชาตินำนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ของประเทศตัวเองเข้าสู่สนามกีฬา โดยธรรมเนียมแล้วทัพนักกีฬาจากประเทศกรีซจะเป็นประเทศแรกที่เข้าสู่สนามเพื่อเป็นการให้เกียรติที่โอลิมปิกยุคโบราณจัดขึ้นครั้งแรกที่กรีซ และบราซิลจะเป็นทัพนักกีฬาชาติสุดท้ายที่เข้าสู่สนามในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน โอลิมปิกฤดูร้อน
เป็นครั้งแรกที่ IOC ได้ทำการย่นระยะเวลาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกลงเหลือเพียง 16 วัน ก่อนหน้านั้นการแข่งขันจะกินเวลาเป็นเดือน การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพมีความหวังที่จะได้ชัยชนะในกีฬาฟุตบอล แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่ออุรุกวัยและอาร์เจนตินาได้เข้าร่วมชิงชนะเลิศ Paavo Nurmi ได้รับการยกย่องเป็นเจ้าแห่งการแข่งขันวิ่งระยะไกลอีกครั้งหนึ่ง ส่วนสหรัฐอเมริกาได้ครองเหรียญทองเป็นจำนวนมากมาจากการแข่งขันว่ายน้ำ โอลิมปิกครั้งนี้มีประเทศที่เริ่มฉายแววทางกีฬาเพิ่มขึ้นมาคือ ญี่ปุ่น นอกจากนี้ในปีนี้ยังเป็นปีแรกที่มีการจัดการแข่งขันประเภทลู่ลาน หญิงเป็นครั้งแรก สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิก () การแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกเริ่มขึ้นครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 โดยกำหนดให้นักกีฬามาจากนักฟุตบอลสมัครเล่น เริ่มแรกอังกฤษได้เหรียญทองในปี 1900 1908 และ 1912 หลังจากนั้นก็ไม่ได้เหรียญทองอีกเลย ฮังการีเคยครองเหรียญทองปี 1964 และ 1968 โดยทำสถิติชนะรวด 18 นัด อุรุกวัยก็เป็นอีกทีมที่ชนะสองครั้งติดต่อกันในปี 1924 และ 1928 ในปี 1996 ไนจีเรียสามารถครองเหรียญทองได้ ส่วนฟุตบอลหญิงในกีฬาโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นในปี 1996 ที่สหรัฐอเมริกา และเจ้าภาพก็ได้ครองเหรียญทองเป็นประเทศแรก ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายกน้ำหนัก () มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ซึ่งครั้งนั้นยังไม่มีการแบ่งรุ่นตามน้ำหนัก ใครยกน้ำหนักได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะโดยไม่ต้องคำนึงถึงรูปร่างและขนาดของนักกีฬา ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2495 โอลิมปิกฤดูร้อน 1948
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ประจำปี ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) จัดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
ส่วนวอลเลย์บอลชายหาดมีการแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิก ที่แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา ในปี 1996 โอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิกปี 2012 ที่กรุงลอนดอน จัดการแข่งขันด้วยงบประมาณน้อยกว่ากรุงปักกิ่งถึงเท่าตัว แต่มีการนำแนวคิดใหม่ๆมาใช้จัดการแข่งขัน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสุดทันสมัย ใส่ใจสิ่งแวดล้อม และยังมีการนำสนามกีฬาชั่วคราวขนาดใหญ่มาใช้ เรียกว่าการแข่งขันครั้งนี้สามารถเป็นต้นแบบการจัดการแข่งขันโอลิมปิกที่คุ้มค่า ยั่งยืน เป็นตัวอย่างแก่ชาติเจ้าภาพต่อไปได้อย่างดีเยี่ยม โดยงานครั้งจัดขึ้นเพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ที่ทรงครองราชสมบัติครบ 60 ปีอีกด้วย กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 4 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2471 ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 1976
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ประจำปี ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519) จัดขึ้นที่ มอนทรีออล ควิเบก ประเทศแคนาดา กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก เป็นชนิดกีฬาที่จัดแข่งขันหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน กีฬากระโดดน้ำถูกบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีสองรายการและเป็นประเภทชายทั้งสิ้น ได้แก่นับตั้งแต่ปี 1924 จนถึงปัจจุบัน กระโดดน้ำไม่ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบในการแข่งขันไปเลย จนกระทั่งโอลิมปิกครั้งที่ 27 ที่ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการเพิ่มรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไดวิ่ง (Synchronized Diving) เป็นการกระโดดน้ำเป็นคู่ เหมือนกับการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว แต่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน ตั้งแต่ตำแหน่งที่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงท่าจบในการลงสู่พื้นน้ำ รายชื่อประเทศที่ร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน
รายชื่อประเทศที่ร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน จากการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนในแต่ละครั้งได้ดังนี้ โอลิมปิกฤดูร้อน 1932
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 10 ประจำปี ค.ศ. 1932 (พ.ศ. 2475) จัดขึ้นที่ ลอสแอนเจลิส มีเวลาในการเตรียมความพร้อมในการจัดการแข่งขันในครั้งนี้ถึง 9 ปี ได้ทำการก่อสร้าง Coliseum ขนาด 100,000 ที่นั่ง ซึ่งในปี ค.ศ. 1984 ได้ใช้ที่แห่งนี้เป็นที่จัดการแข่งขันอีกครั้งหนึ่ง ปีนี้เป็นปีที่ริเริ่มสิ่งๆใหม่หลายอย่าง อาทิ มีการจัดค่าเดินทางแก่นักกีฬาต่างประเทศที่มาร่วมการแข่งขัน การสร้างหมู่บ้านโอลิมปิก (Olympic Village) เพื่อให้นักกีฬาได้พักอยู่รวมกัน ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิงปืนในโอลิมปิก เป็นกีฬาที่แข่งกันที่ความแม่นยำ ปิแอร์ เดอ กูแบร์แตง (Pierre De Coubertin) ผู้ฟื้นฟูโอลิมปิกสมัยใหม่นั้น เขาก็เคยเป็นแชมป์ยิงปืนสั้นของประเทศฝรั่งเศสมาหลายปีก่อนแล้ว เขาได้ร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ในปี 1896 ด้วย ในตอนนั้นมีการแข่งขันเพียง 3 รายการเท่านั้น จากนั้นกีฬายิงปืนก็ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกมาโดยตลอด ขาดอยู่เพียง 2 ครั้ง คือ ปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา และ ปี 1928 ที่ อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ รายการประเภททีมซึ่งมีทั้งปืนสั้นและปืนยาวค่อยๆถูกตัดออกไปจนหมดไปอย่างสิ้นเชิงในปี 1948 โอลิมปิกฤดูร้อน 1944
โอลิมปิกฤดูร้อน 1944 () เป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่จะถูกกำหนดให้จัดขึ้นในปีพ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร แต่ต้องยกเลิกการแข่งขันเพราะสงครามโลกครั้งที่ 2 สาธารณรัฐแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐแคเมอรูน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูร้อน 1920
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 7 ประจำปี ค.ศ. 1920 (พ.ศ. 2463) จัดขึ้น ณ แอนต์เวิร์บ ประเทศเบลเยียม ได้มีการกำหนดสัญลักษณ์ของกีฬาโอลิมปิกขึ้นใหม่ในรูปห่วง 5 ห่วงคล้องกันอยู่ (Olympic Rings) กีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้ไม่สามารถกล่าวได้ว่าเป็นกีฬานานาชาติอย่างแท้จริง เนื่องจากได้กีดกันไม่ให้ประเทศผู้แพ้สงครามโลกครั้งที่ 1 เข้าร่วมการแข่งขันด้วย สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]  โอลิมปิกฤดูหนาว 1924
กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 จัดขึ้น ณ เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924 ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมองโกเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551โดยเข้าร่วมการแข่งขันในกีฬา 7 ชนิด กีฬาโอลิมปิกครั้งนี้เป็นครั้งที่มองโกเลียประสบความสำเร็จมากที่สุด ได้ 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน มากกว่าที่เคยได้ 2 เหรียญเงินและ 2 เหรียญทองแดงที่มอสโกเมื่อ พ.ศ. 2523 
Judoka Naidangiin Tüvshinbayar เป็นนักกีฬาชาวมองโกเลียคนแรก ที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก Otryadin Gündegmaa เป็นนักกีฬาเหรียญเงินคนแรกนับตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกที่มอสโก พ.ศ. 2523 Pürevdorjiin Serdamba เป็นนักมวยสากลชาวมองโกเลียคนแรกที่ได้เหรียญเงินกีฬาโอลิมปิก ส่วน Enkhbatyn Badar-Uugan เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวมองโกเลียคนแรกที่ได้เหรียญทองในกีฬาชนิดนี้