คลีโอพัตราที่ 7 เกิดเมื่อไหร่?
คลีโอพัตรา
คลีโอพัตราที่ 7 ฟิโลพาเธอร์ (Greek: Κλεοπάτρα θεά φιλοπάτωρ; หรือรู้จักทั่วไปในนาม คลีโอพัตรา) (มกราคม ปีที่ 69 ก่อนคริสตกาล – 12 สิงหาคม ปีที่ 30 ก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณและเชื้อพระวงศ์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมีแห่งมาซิโดเนีย ดังนั้นจึงเป็นผู้ปกครองอียิปต์ที่มีเชื้อสายกรีกคนสุดท้าย บิดาของพระนางคือทอเลมีที่ 12 ออเลติส และคาดว่าพระมารดาเป็นเชษฐภคินีของโอเลเตส ทรงพระนามว่า คลีโอพัตราที่ 5 ทรีฟาเอนา ชื่อ "คลีโอพัตรา" เป็นภาษากรีก แปลว่า "ความเจริญรุ่งเรืองของบิดา" พระนามเต็มของพระนางคือ "คลีโอพัตรา เธอา ฟิโลปาตอร์" ซึ่งหมายถึง "เทพีคลีโอพัตรา ผู้เป็นที่รักของบิดา" พระนางมีพระปรีชาสามารถมาก ทรงแตกฉานถึง 14 ภาษา เช่น ฮิบรู, ละติน, มาเซดอนโบราณ, เอธิโอเปียน, ซีเรีย, เปอร์เซีย, และ อียิปต์ ซึ่งแม้แต่ในราชวงศ์ น้อยคนนักที่จะแตกฉานภาษานี้
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช
พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช มีพระนามเดิมว่า ทองด้วง เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2279 (วันที่ 20 เดือน 4 ตามปีจันทรคติ) ในแผ่นดินสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศแห่งอาณาจักรอยุธยา พระองค์เป็นบุตรคนที่ 4 ของพระอักษรสุนทรศาสตร์ (ทองดี) ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก กับพระอัครชายา (หยก) เมื่อเจริญวัยขึ้นได้ถวายตัวเป็นมหาดเล็กในสมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนพรพินิต (ต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าอุทุมพร) ครั้นพระชนมายุครบ 21 พรรษา ก็เสด็จออกผนวชเป็นภิกษุอยู่วัดมหาทลาย 1 พรรษา แล้วลาผนวชเข้ารับราชการเป็นมหาดเล็กหลวงในสมเด็จพระเจ้าอุทุมพรดังเดิม เมื่อพระชนมายุได้ 25 พรรษา พระองค์เสด็จออกไปรับราชการที่เมืองราชบุรีในตำแหน่ง "หลวงยกกระบัตร" ในแผ่นดินสมเด็จพระที่นั่งสุริยาศน์อัมรินทร์[2] และได้สมรสกับคุณนาค (ภายหลังได้รับการสถาปนาที่สมเด็จพระอมรินทราบรมราชินี) ธิดาในตระกูลเศรษฐีมอญที่มีรกรากอยู่ที่บ้านอัมพวา เมืองสมุทรสงคราม จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโปลด์(หรือลีโอโพลด์) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (, ) (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658 ฟาโรห์แรเมซีสที่ 7
ฟาโรห์อูเซอร์เมตเร เซเตเพนเร เมริอามุน แรเมซีสที่ 7 (หรือเขียนว่า ฟาโรห์แรมเสส และ ฟาโรห์ราเมเสส) เป็นฟาโรห์ที่หกของราชวงศ์ที่ 20 ของอียิปต์โบราณ พระองค์ทรงครอบครองจากประมาณ 1,136-1,129 ปีก่อนคริสตกาล และเป็นบุตรชายของฟาโรห์แรเมซีสที่หก สำหรับการครองราชย์ของพระองค์เป็นระยะเวลาระหว่าง 1138-1131 ปีก่อนคริสตกาล เป็นระยะเวลา 7 ปี คลีโอพัตรา
บางส่วนของงานเขียนเรื่องราวของคลีโอพัตรา คลีโอพัตรา
พระนางกับซีซาเรียนเดินทางเยือนกรุงโรมในระหว่างปีที่ 46 ก่อนคริสตกาล และ 44 ก่อนคริสตกาล ในช่วงเหตุการณ์ลอบสังหารซีซ่าร์ เพลโต
เพลโต (ในภาษากรีก: Πλάτων Plátōn, English: Plato) (427 - 347 ปีก่อน ค.ศ.) เป็นนักปรัชญาชาวกรีกโบราณที่มีอิทธิพลอย่างสูงต่อแนวคิดตะวันตก เขาเป็นลูกศิษย์ของโสกราตีส เป็นอาจารย์ของอริสโตเติล เป็นนักเขียน และเป็นผู้ก่อตั้งอาคาเดมีซึ่งเป็นสำนักวิชาในกรุงเอเธนส์ วัดกำแพงแลง
นอกจากรูปประติมากรรมพระโพธิสัตว์ 3 องค์สำคัญในลัทธิวัชรยานของกัมพูชา ได้แก่ พระโลเกศวรสี่กร พระวัชรสัตว์นาคปรกและพระนางปรัชญาปารมิตา และรูปเคารพพระโลเกศวรเปล่งรัศมี ที่เป็นตัวยืนยันว่าโบราณสถานแห่งนี้สร้างขึ้นในช่วงสมัยของพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 แล้ว ยังมีประติมากรรมหัวสะพานรูปครุฑยุดนาค ที่เป็นเอกลักษณ์ของการสร้างปราสาทในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 อีกด้วย ดังจะเห็นได้จากตัวอย่างหัวสะพานของปราสาทบายน ที่เป็นรูปครุฑยุดนาคเช่นกัน ดังนั้นแสดงว่าประติมากรรมที่พบนี้ มีอายุเวลาร่วมสมัยกับพระเจ้าชัยวรมันที่ 7  พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส (; ) (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1403- 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์วาลัว ที่ได้รับการขนานพระนามว่า “le Victorieux” (ผู้พิชิต) หรือ “le Bien-Servi” (ผู้ได้รับการสนองพระบรมราชโองการเป็นอย่างดี) พระเจ้าชาร์ลทรงเป็นเป็นพระราชโอรสของพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส การขึ้นครองราชบัลลังก์ของพระองค์ได้รับการคัดค้านโดยฝ่ายอังกฤษที่ขณะนั้นมีอำนาจอยู่ทางตอนเหนือของฝรั่งเศส คณะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษที่นำโดยจอห์นแห่งแลงคาสเตอร์ ดยุกแห่งเบดฟอร์ดที่ 1 ที่ทำการปกครองฝรั่งเศสแทนพระเจ้าเฮนรีอยู่ในปารีสก็อ้างว่าพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ทรงเป็นผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศสอย่างถูกต้องตามที่ระบุในสนธิสัญญาตรัวส์ (Treaty of Troyes) แต่พระเจ้าชาร์ลก็ทรงได้เข้าทำพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่เมืองแรงส์ในปี ค.ศ. 1429 ด้วยความช่วยเหลือของโจนออฟอาร์คในการทำสงครามขับไล่อังกฤษออกจากฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสตั้งแต่วันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1422 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1461 ในปลายรัชสมัยพระองค์ทรงต้องประสบกับความยุ่งยากจากความขัดแย้งกับพระราชโอรสผู้ครองราชย์ต่อมาเป็นพระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟรเดอริก คาร์ล คริสเตียนประสูติในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2351 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์กซึ่งขณะนั้นยังทรงดำรงเป็นเจ้าชายคริสเตียนกับดัชเชสชาร์ล็อต เฟรเดริกาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-ชเวริน พระมเหสีพระองค์แรกซึ่งเป็นพระราชธิดาในเฟรเดอริก ฟรานซิสที่ 1 แกรนด์ดยุกแห่งเม็คเคลนบวร์ก-ชเวรินกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทนบูร์ก (1756 - 1808) ต่อมาหลังจากเจ้าชายเฟรเดอริกประสูติเพียง 1 ปี ดัสเชสชาร์ล็อตพระมารดาทรงมีเรื่องอื้อฉาวกับนักร้องชาวสวิส คือ ฌอง แบ็ปติสท์ เอตัวอาร์ต ดู พีย์ เมื่อเจ้าชายคริสเตียนทรงรู้เข้าพระองค์ก็ทรงพิโรธมากและทรงหย่ากับดัสเชสชาร์ล็อตในปีพ.ศ. 2353 หลังจากทรงอภิเษกสมรสมาเป็นเวลา 4 ปี และพระองค์ทรงไม่อนุญาตให้ดัสเชสพบกับพระโอรสอีก แม้พระนางจะทรงวิงวอนก็ตาม หลังจากนั้นพระนางก็ยังทรงมีเรื่องอื้อฉาวมากมายจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ เจ้าชายเฟรเดอริกทรงได้รับการอุปการะจากพระปิตุลาและพระปิตุจฉา ในปีพ.ศ. 2371 พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก ผู้เป็นพระปิตุลามีพระราชประสงค์ให้เจ้าชายเฟรเดอริกเสด็จเยือนฝรั่งเศส,อิตาลีและสวิตเซอร์แลนด์เพื่อให้เจ้าชายทรงได้เข้ารับการศึกษาด้านภาษา,วิชารัฐศาสตร์และกิจการด้านการทหาร ในขณะที่ทรงประทับอยู่ที่เจนีวาที่ซึ่งทรงได้รับการเสนอเป็นพลเมืองกิตติมศักดิ์เนื่องจากทรงเป็นที่นิยมของประชาชนมากระหว่างทรงประทับอยู่ที่เมืองนี้
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 พระปิตุลาทรงจัดให้เจ้าชายเฟรเดอริกอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงวิลเฮลมิเน มารีแห่งเดนมาร์ก พระญาติซึ่งเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 พิธีอภิเษกสมรสจัดขึ้นในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2368 ณ กรุงโคเปนเฮเกน ได้มีการประพันธ์และแสดงละครเรื่อง "เนินเขาแห่งเอลฟ์(Elverhøj)" เพื่อถวายพระเกียรติในพระพิธีอภิเษกสมรส อย่างไรก็ตามการอภิเษกสมรสได้สร้างความไม่พอพระทัยจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 ซึ่งเรื่องเกิดจากเจ้าชายเฟรเดอริกเองทรงประพฤติพระองค์เกินขอบเขตและขาดความยั้งคิดโดยพระองค์ทรงทราบเรื่องมาจากพระราชธิดา จนกระทั่งพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 ทรงขาดความอดทนในปีค.ศ. 2377 พระองค์ได้สั่งเนรเทศเจ้าชายเฟรเดอริกออกจากพระราชวังและทรงกดดันให้หย่าขาดจากพระราชธิดาของพระองค์ เนื่องจากระหว่างทรงประทับที่พระราชวังเฟรเดอริกเบอร์ก เจ้าชายเฟรเดอริกได้มีความสัมพันธ์กับนางกำนัลนามว่า หลุยส์ ลาสมุสเซน ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "เคาน์เตส แดนเนอร์"และต่อมานางมีความสำคัญต่อพระองค์มาก เจ้าชายเฟรเดอริกทรงหย่าขาดกับเจ้าหญิงวิลเฮลมิเน มารีในปีพ.ศ. 2380 หลังจากพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 พระปิตุลาเสด็จสวรรคต พระราชบิดาของเจ้าชายเฟรเดอริกทรงครองราชย์สืบต่อ พระนาม พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2382 และทรงแต่งตั้งเจ้าชายเฟรเดอริกเป็นมกุฎราชกุมาร ทรงประกาศยกเลิกการเนรเทศมกุฎราชกุมารและให้ทรงดำรงตำแหน่งผู้ว่าราชการแห่งฟูเนน ซึ่งเป็นตำแหน่งก่อนที่พระบิดาจะทรงขึ้นครองราชย์ มกุฎราชกุมารทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2357 อภิเษกกับดัชเชสแคโรไลน์ มารีแอนน์แห่งเมคเคลนบวร์ก พระราชธิดาในแกรนด์ดยุกจอร์จแห่งเมคเคลนบวร์กกับเจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์-คาสเซิล การอภิเษกสมรสครั้งนี้สร้างความไม่พอพระทัยแก่มกุฎราชกุมารเฟรเดอริกอีกครั้ง ทั้งสองพระองค์ทรงประทับแยกกันและทรงหย่าขาดกันในปี พ.ศ. 2389 ต่อมามีพระประสงค์ที่จะอภิเษกสมรสกับหลุยส์ ลาสมุสเซน ทำให้ทรงถูกคัดค้านอย่างมาก แต่อย่างไรก็ตามหลังจากทรงขึ้นครองราชย์พระองค์ก็ได้อภิเษกสมรสกับนาง มารีแห่งลักเซมเบิร์ก
มารีผู้ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1304 เป็นพระธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิไฮนริคที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ มาร์กาเร็ตแห่งบราบองต์ คริสต์สหัสวรรษที่ 7
วันที่เหล่านี้เป็นวันที่ทางดาราศาสตร์ พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 1749 ที่โคเปนเฮเกนในเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งเกรตบริเตนพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ และทรงเสกสมรสกับคาโรไลน์ มาทิลดาแห่งเกรตบริเตนพระขนิษฐาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1766 พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าเฟรเดริคที่ 6 พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12/13 มีนาคม ค.ศ. 1808 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์ คลีโอพัตราที่ 3
คลีโอพัตราที่ 3 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 142–101 ปีก่อนคริสตกาลพระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 8 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก
7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลก () คือ สิ่งก่อสร้างที่มีความยิ่งใหญ่และโดดเด่น ทั้งหมด 7 แห่งด้วยกัน โดยมีการกล่าวถึงครั้งแรกในงานของเฮโรโดตุส (Herodotos หรือ Herodotus เมื่อราว 5 ศตวรรษก่อนคริสตกาล แต่หลังจากนั้นก็การอ้างถึงจากกวีชาวกรีก เช่น คัลลิมาฆุส แห่งคีเรนี, อันทิพาเตอร์ แห่งซีดอน และฟิโล แห่งไบเซนไทน์ เมื่อราวศตวรรษที่ 2 ก่อนคริสตกาล เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ หรือสิ่งมหัศจรรย์ทั้งเจ็ดของโลก ในบัญชีแรก เรียกกันว่า 7 สิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ และหลังจากนั้น ยังมีบัญชีเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกในยุคกลางและยุคปัจจุบัน โดยไม่ปรากฏผู้จัดทำรายการอย่างชัดเจนสิ่งมหัศจรรย์ทั้งเจ็ดจัดเป็นสิ่งก่อสร้างของโลกสมัยกลาง ไม่ทราบแน่ชัดว่าใครได้กำหนดไว้ และรายการในยุคกลางก็ระบุไว้ไม่ตรงกัน แต่โดยมากจะยอมรับกับรายการต่อไปนี้ คลีโอพัตรา เซเลเนแห่งซีเรีย
คลีโอพัตรา เซเลเน (กรีกโบราณ: Κλεοπάτρα Σελήνη; ประสูติ 135 หรือ 130 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์ 69 ปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งในราชวงศ์แห่งซีเรียเรียกว่า คลีโอพัตราที่ 2 เซเลเน (83-69 ปีก่อนคริสต์ศักราช) พระองค์เป็นพระราชธิดาของปโตเลมีที่ 8 แห่งอียิปต์กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 ใน 115 ปีก่อนคริสตกาล, พระองค์ได้รับตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งอียิปต์ เมื่อพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของพระองค์ กษัตริย์ปโตเลมีที่ 9 โดยพระนางคลีโอพัตราที่สามเข้ามามีอำนาจแทนพระนางคลีโอพัตราที่ 4 ซึ่งเป็นพระธิดาของคลีโอพัตราที่สาม ความตึงเครียดระหว่างกษัตริย์และพระมารดาของพระองค์เติบโตขึ้นและจบลงด้วยการขับไล่ปโตเลมีที่ 9 ออกจากอียิปต์ โดยพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนอยู่เบื้องหลัง พระองค์อาจจะอภิเษกสมรสใหม่กับปโตเลมีที่ 10 พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 แห่งสเปน
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อ 14 ตุลาคม ค.ศ. 1784 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าการ์โลสที่ 4 แห่งสเปนกับมารีอา ลุยซา แห่งปาร์มา พระองค์ทรงครองราชย์สมบัติสเปนถึงสองครั้ง ครั้งแรกเมื่อ 19 มีนาคม ค.ศ. 1808 - 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1808 พระองค์ถูกบังคับให้สละราชสมบัติเนื่องจากรัฐบาลของพระองค์อ่อนแอ ครองราชย์ครั้งที่ 2 เมื่อ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1813 - 29 กันยายน ค.ศ. 1833 ไทรฟาเอนา
ก็มักจะสันนิษฐานว่าพระองค์เคยใช้พระนามคลีโอพัตรา แต่ไม่ได้รับการรับรอง พระองค์เป็นพระราชธิดาพระองค์โตของฟาโรห์อียิปต์ ปโตเลมีที่ 8 ฟิสคอน กับพระนางคลีโอพัตราที่ 3 ผู้ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระราชนัดดาและพระมเหสี[1] ดังนั้นพระองค์เป็นพระภคินีของปโตเลมีที่ 9, ปโตเลมีที่ 10, พระนางคลีโอพัตราที่ 4 และพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 1 จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
เมื่อจักรพรรดิโยเซฟเสด็จสวรรคตเมื่อปีพ.ศ. 2333 แกรนด์ดยุกเลโอโปลด์ พระราชบิดาได้ทรงสืบราชสมบัติต่อจากพระเชษฐา ซึ่งขณะนั้น พระองค์ทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจแทนพระองค์ในการสะสางความบาดหมางทางการเมืองการปกครอง อาร์ชดยุกฟรันซ์ จึงทรงได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่เมื่อฤดูหนาว พ.ศ. 2334 พระราชบิดามีพระอาการประชวรอย่างหนัก ภาวะตึงเครียดมาถึงพระราชวงศ์ทันที โดยเฉพาะอาร์ชดยุกฟรันซ์ พระอาการประชวรเลวร้ายลงเรื่อยๆ จนในที่สุด ช่วงบ่ายของวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2335 จักรพรรดิเลโอโปลด์เสด็จสวรรคตอย่างสงบ ด้วยพระชนมพรรษาเพียง 44 พรรษา อาร์ชดยุกฟรันซ์จึงทรงได้สืบราชสมบัติต่อจากราชบิดาด้วยพระชนมายุเพียง 24 พรรษา คลีโอพัตรา
คลีโอพัตรากับชาวนา (ค.ศ. 1838) ภาพสีน้ำมัน วาดโดย เออแฌน เดอลาครัว แสดงที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะอาคแลนด์ มหาวิทยาลัยนอร์ทคาโลไลนา ในภาพมีชายผู้หนึ่งนำงูพิษมาถวายคลีโอพัตราเพื่อให้พระนางปลิดชีพตนเอง พ.ศ. 1761
พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ประเทศโครเอเชีย
ในระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 5 จักรพรรดิจูเลียส เนโปสปกครองดินแดนเล็กๆ จากปราสาท หลังจากอพยพจากประเทศอิตาลี เนื่องจากการถูกเนรเทศในปี 475 ภายหลังได้ถูกลอบปลงพระชนม์ในปีค.ศ. 480 ในช่วงยุคนี้ได้จบลงที่ชาวอวาร์และชาวโครแอตได้บุกรุกในครึ่งปีแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 7 และการล่มสลายของเมืองโรมัน ชาวโรมันที่รอดชีวิตได้หนีไปยังในที่ที่เหมาะสม อย่างในชายฝั่ง เกาะ และภูเขา เมืองดูบรอฟนิกถูกตั้งขึ้นโดยผู้รอดชีวิตจากเอปิดาอูรุม (Epidaurum) คลีโอพัตรา
Cléopâtre โดย Jules - Émile - Frédéric Massenet Incipit Legenda Cleopatrie Martiris โดย Egipti Regine (จาก The Legend of Good Women ของ Geoffrey Chaucer) Antony and Cleopatra โดย วิลเลียม เชคสเปียร์ All for Love โดย John Dryden Cléopatre โดย Victorien Sardou Caesar and Cleopatra โดย George Bernard Shaw The Memoirs of Cleopatra โดย Margaret George The Life and Times of Cleopatra โดย C.M.Franzero (ทเวนตี้ เซ็นจูรี่ ฟ็อกซ์ ซื้อลิขสิทธิ์นำมาสร้างเป็นภาพยนตร์ปี 1963) พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด; 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 – 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453) เป็นพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร ประมุขแห่งเครือจักรภพแห่งอังกฤษ และสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งอินเดีย เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเป็นพระประมุขพระองค์แรกและพระองค์เดียวของราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระองค์ทรงครองราชสมบัตินับตั้งแต่วันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 จนกระทั่งเสด็จสวรรคตในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
พระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าธรณินทรวรมันที่ 2 ประสูติเมื่อประมาณ พ.ศ. 1663 หรือ พ.ศ. 1668 พระนามเดิมคือเจ้าชายวรมัน ทรงเสกสมรสตั้งแต่ทรงพระเยาว์กับเจ้าหญิงชัยราชเทวี สตรีที่มีบทบาทและอิทธิพลสำคัญที่สุดเหนือพระองค์ รวมทั้งโน้มนำให้พระองค์หันมานับถือศาสนาพุทธนิกายมหายาน เบเรนิซที่ 3
เบเรนิซที่ 3 (Greek: Βερενίκη; ประสูติ 120 - สิ้นพระชนม์ 80 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกว่าคลีโอพัตรา เบเรนิซ เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งปกครองระหว่าง 81 ถึง 80 ปีก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 101 ถึง 88 ปีก่อนคริสตกาล ร่วมกับพระปิตุลาหรือพระสวามีของพระองค์คือปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีนาแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดีน่า ประสูติเมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2340 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 4 และพระราชบุตรองค์ที่ 5 ในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระมเหสีองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ เมื่อพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ทรงได้รับการศึกษาพร้อมกับพระเชษฐภัคินี พระเชษฐา รวมทั้งพระอนุชา และพระขนิษฐาของพระองค์ โดยมีครูผู้สอนชาวเยอรมันมาสอนตามพระบัญาของสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี โดยพระองค์ทรงสนพระทัยเป็นอย่างยิ่งในเรื่องของภาษา พระองค์ทรงสามารถตรัสและอักษรภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาละติน และภาษาสเปน เป็นต้น และนอกจากนี้ พระองค์ทรงสนพระทัยในเรื่องวิทยาศาสตร์ และธรรมชาติ จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา
จักรพรรดินีมาเรีย เทเรซาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม พ.ศ. 2260 เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในจักรพรรดิคาร์ลที่ 6 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คริสตีนแห่งบรันสวิค-วูล์ฟเฟ็นบืทเทล (พระธิดาในดยุกลุดวิก รูดอล์ฟแห่งบรันสวิค-ลืนย์เบิร์ก และเจ้าหญิงคริสตีน หลุยส์แห่งเอิททินเจน-เอิททินเจน) มีพระเชษฐา 1 พระองค์ แต่สิ้นพระชนม์ขณะยังทรงพระเยาว์ และพระขนิษฐาอีก 3 พระองค์ ทั้ง 4 พระองค์ทรงได้รับการศึกษาในราชสำนัก โดยพระราชบิดาทรงให้ครูมาให้การศึกษา โดยพระองค์ทรงเล็งเห็นว่า พระราชธิดาองค์โตพระองค์นี้ จะต้องเป็นองค์พระประมุของค์ต่อไป ซึ่งตามหลักของกฎมณเฑียรบาลเรื่องการสืบราชบัลลังก์นั้น จะให้พระบรมวงศานุวงศ์เพศชายเท่านั้นที่จะอยู่ในลำดับการสืบสันตติวงศ์ได้ แต่พระองค์ทรงไม่มีพระราชโอรสแล้ว พระองค์จึงทรงให้ครูเข้มงวดในเรื่องของการศึกษาของพระราชธิดาองค์โตด้วย สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7
เหตุการณ์สำคัญเหตุการณ์หนึ่ง ในสมณสมัยของพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ก็คือ การที่พระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 กษัตริย์แห่งอังกฤษ ทรงประกาศให้คริสตจักรในอังกฤษไม่ขึ้นต่อสันตสำนักในปี ค.ศ. 1533 แต่ให้มาขึ้นตรงต่อพระองค์ (เฮนรี่ที่ 8) แทน. สาเหตุมาจากพระมเหสีของพระองค์ คือพระนางคัทเธอรีนแห่งอรากอน ไม่สามารถให้กำเนิดบุตรชายแก่พระองค์ได้ (ทรงให้กำเนิตบุตรสาวคนเดียว) พระองค์จึงขอให้สมเด็จพระสันตะปาปาหย่าให้ แต่หลักของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกนั้นห้ามการหย่า, อีกทั้งพระนางคัทเธอรีนนั้นมีศักดิ์เป็นน้าของจักรพรรดิอีกด้วย, พระเจ้าเฮนรี่จึงไม่พอใจและได้ประกาศแยกตัวออกมา คลีโอพัตรา
พฤติกรรมของมาร์ค แอนโทนี นับว่ากระด้างกระเดื่องมากในสายตาของพวกโรมัน อ็อกตาเวียนจึงโน้มน้าวให้วุฒิสภาเปิดสงครามกับอียิปต์ ในปีที่ 31 ก่อนคริสตกาล กองกำลังของ แอนโทนี เผชิญหน้ากับทัพเรือทหารโรมันนอกชายฝั่งแอคติอุม คลีโอพัตราร่วมออกรบด้วยทัพเรือของพระนางเองและเห็นกองเรือของเขาที่มีแต่เรือขนาดเล็กขาดแคลนยุทโธปกรณ์ ต้องพ่ายแพ้กับกองเรือโรมันที่มีเรือขนาดใหญ่กว่า พระนางนำเรือหลบหนี ทำให้แอนโทนี ทิ้งสนามรบกลางทะเลและรีบตามพระนางไป มาร์กาเรต โบฟอร์ต เคาน์เตสแห่งริชมอนด์และดาร์บี
มาร์กาเร็ต โบฟอร์ท เคานเทสแห่งริชมอนด์และดาร์บี หรือเรียกสั้น ๆ ว่า เลดี้มาร์กาเร็ต โบฟอร์ท (; 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1443 - 29 มิถุนายน ค.ศ. 1509) มาร์กาเร็ต โบฟอร์ทเป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ และ พระอัยกีของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 มาร์กาเร็ตเป็นบุคคลที่มีบทบาทสำคัญในสงครามดอกกุหลาบและผู้มีอิทธิพลต่อราชวงศ์ทิวดอร์ และเป็นผู้ก่อตั้งวิทยาลัยสองวิทยาลัยของมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 1509 มาร์กาเร็ตทรงดำรงตำแหน่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในพระราชนัดดาสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 คลีโอพัตราที่ 5
คลีโอพัตราที่ 5 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี เป็นพระราชธิดาในปโตเลมีที่ 9กับคลีโอพัตราที่ 4 พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 12 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง เบเรนิซที่ 4
เบเรนิซเป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมี่ที่ 12 กับอาจะเป็นพระนางคลีโอพัตราที่ 5 ไทรฟาเอนา พระองค์เป็นพระเชษฐภคินีของพระนางคลีโอพัตราที่ 7, อาร์ซิโน่ที่ 4, ปโตเลมีที่ 13 และปโตเลมีที่ 14 ในปี 58 ปีก่อนคริสตกาล ปโตเลมีที่ 12 และพระนางคลีโอพัตราที่ 7 ได้หนีไปยังกรุงโรมเพื่อค้นหาความช่วยเหลือด้านการเมืองและการทหาร ซี่งต้องการต่อต้านพระนางคลีโอพัตราที่ 6 ซึ่งกลายเป็นผู้ที่มีอำนาจมากเกินไปในอียิปต์ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระนางคลีโอพัตราที่ 6 เมื่อ 57 ปีก่อนคริสตกาล โดยผู้ลอบปลงพระชนม์ก็คือพระนางเบเรนิซที่ 4 และสถาปนาตนเองขึ้นเป็นผู้ปกครองอียิปต์เพียงคนเดียว คลีโอพัตรา
ในปีที่ 42 ก่อนคริสตกาล มาร์ค แอนโทนี หนึ่งในคณะผู้สำเร็จราชการชุดที่สองของโรม (ผู้ซึ่งปกครองกรุงโรมในช่วงสุญญากาศทางอำนาจหลังอสัญกรรมของซีซาร์) ขอให้คลีโอพัตราเดินทางมาพบเขาที่เมืองทาร์ซุส ในแคว้นซิลิเซีย เพื่อตอบคำถามเกี่ยวกับความจงรักภักดีของพระนางต่ออาณาจักรโรมัน ต่อมาในช่วงฤดูหนาวระหว่างปีที่ 42 ก่อนคริสตกาล - ปีที่ 41 ก่อนคริสตกาล เขาใช้เวลาอยู่กับพระนางในอเล็กซานเดรีย จนมีโอรส - ธิดาฝาแฝด พระนามว่าอเล็กซานเดอร์ เฮลิออส และ คลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ราชวงศ์ทอเลมี
ประมุขผู้เป็นชายทุกองค์ใช้ชื่อทอเลมี ที่เป็นสตรีบางคนก็เป็นพระขนิษฐาของพระราชสวามีมักจะใช้ชื่อ “คลีโอพัตรา” หรือ “อาร์ซิโนเอ” หรือ “เบเรนิเซ” สมาชิกคนสำคัญที่สุดของราชวงศ์คือ พระราชินีองค์สุดท้ายคลีโอพัตราที่ 7 ที่เป็นที่รู้จักกันจากการมีบทบาทในความขัดแย้งทางการเมืองระหว่างจูเลียส ซีซาร์ และ ปอมเปย์ และต่อมาระหว่าง อ็อคเตเวียน และ มาร์ก แอนโทนี การฆ่าตัวตายคลีโอพัตราเป็นการสิ้นสุดการครองอียิปต์ของราชวงศ์ทอเลมี คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1972/1973: Antony & Cleopatra: ดัดแปลงจากงานประพันธ์ของวิลเลียม เช็กสเปียร์ (William Shakespeare) สร้างโดย แร็งค์ออร์แกไนเซชั่น (Rank Organization) ฮีลเดการ์ด นีล (Hildegard Neil) เป็นคลีโอพัตรา, ชาร์ลตัน เฮสตัน (Charlton Heston) เป็น มาร์ค แอนโทนี และทำหน้าที่ผู้กำกับการแสดงครั้งแรก แต่ไม่ประสบความสำเร็จเนื่องจากบทที่เฉื่อยชาและทุนสร้างจำกัดเกินไปสำหรับหนังแนวมหากาพย์ (Epic) [1][2] ฟาโรห์ไนคาเร
ฟาโรห์ไนคาเร (หรือ ไนคาเรที่ 1) เป็นฟาโรห์อียิปต์โบราณของราชวงศ์ที่ 7 และ 8 ในช่วงต้นระยะเวลาแรก (2181-2055 ปีก่อนคริสตกาล) ในช่วงเวลาที่อียิปต์อาจถูกแบ่งระหว่างหลายเมืองตามที่นักไอยคุปต์วิทยา Kim Ryholt, Jürgenfon Beckerath และ Darell Baker เขาเป็นกษัตริย์ที่เก้าของราชวงศ์ที่ 7 และ 8 ฟาโรห์ไนคาเรอาจจะย้ายเมืองหลวงไปที่เมมฟิส รายพระนามฟาโรห์
"เมืองหลวงอยู่ที่ อเล็กซานเดรีย ดูบทความหลักใน ราชวงศ์ทอเลมี"
คลีโอพัตราที่ 7 กับเผด็จการแห่งโรมันจูเลียส ซีซาร์และนายพลโรมันมาร์ค แอนโทนีได้ร่วมมือในการปกครองอียิปต์ แต่หลังจากนั้นไม่นานจนกระทั่งการฆ่าตัวตาย (หลังจากที่มาร์ค แอนโทนีแพ้อ็อกตาเวียน ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิออกัสตัส) อียิปต์กลายเป็นมณฑลแห่งกรุงโรมในปี 30 ปีก่อนคริสตกาล ต่อมาจักรพรรดิได้รับชื่อของฟาโรห์แม้ว่าเฉพาะในขณะที่ในอียิปต์ รายชื่อกษัตริย์อียิปต์พระองค์หนึ่งระบุว่าจักรพรรดิโรมันเป็นฟาโรห์ขึ้นและรวมถึงจักรพรรดิเดซิอุส ดูรายพระนามจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน คลีโอพัตรา
ในปีที่ 48 ก่อนคริสตกาล คณะที่ปรึกษาของทอเลมีที่ 13 นำโดยขันทีโปรธินุส เข้ายึดอำนาจของคลีโอพัตรา พระนางหนีจากอียิปต์ โดยมีอาร์สิโนเอ พระขนิษฐาติดตามไปด้วย ต่อมาในปีเดียวกัน อำนาจของทอเลมีที่ 13 ถูกลิดรอนเมื่อเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับโรม กรณีที่พระองค์เอาใจซีซ่าร์ด้วยการประหารนายพลปอมเปอุส มักนุส (ซึ่งมีภรรยาเป็นลูกสาวของ จูเลียส ซีซาร์ นางเสียชีวิตขณะคลอดบุตรชาย) ซึ่งหลบหนีซีซาร์มาที่เมืองอเล็กซานเดรีย ซีซาร์ไม่พอใจการกระทำดังกล่าว จึงยกทัพบุกยึดเมืองหลวงของอียิปต์ พร้อมกับตั้งตนเป็นผู้ตัดสินคดีชิงบัลลังก์ระหว่างทอเลมีที่ 13 และ คลีโอพัตรา หลังจากการสู้รบช่วงสั้น ๆ ทอเลมีสิ้นพระชนม์ ซีซาร์คืนอำนาจให้แก่พระนาง โดย ทอเลมีที่ 14 เป็นผู้ร่วมครองบัลลังก์ คลีโอพัตรา
Teresa Pavlinek รับบทคลีโอพัตราในฉากการรบที่อ่าวแอคติอุม จากภาพยนตร์เรื่อง History Bites คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1953: Serpent of the Nile: Rhonda Fleming (คลีโอพัตรา), Raymond Burr (มาร์ค แอนโทนี), Michael Fox (ออกตาเวียน) ปโตเลมี ยูพาเธอร์
ปโตเลมี ยูพาเธอร์ เป็นพระราชโอรสของปโตเลมีที่ 6 ฟิโลเมเธอร์ กับพระนางคลีโอพัตราที่ 2 และในช่วงเวลาสั้น ๆ ใน 152 ปีก่อนคริสตศักราช พระองค์ทรงได้ปกครองไซปรัสร่วมกับพระราชบิดาของพระองค์ และสันนิษฐานว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ในเดือนสิงหาคมของปีเดียวกันนั้น คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1999: Cleopatra: Leonor Varela (คลีโอพัตรา), ทิโมธี ดาลตัน (ซีซาร์), Billy Zane (แอนโทนี) สร้างจากหนังสือ Memoirs of Cleopatra โดย Margaret George เป็นเรื่องที่มีเนื้อหาใกล้เคียงกับข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์มากที่สุด แต่ฉากเล่นกับงูก่อนปลิดชีพดูมากเกินควรและไม่น่าเป็นไปได้รวมทั้งยังขัดแย้งกับอารมณ์เศร้าหดหู่ในช่วงท้าย พ.ศ. 7
พุทธศักราช 7 ใกล้เคียงกับ ก่อน คริสต์ศักราช 537 จูบาที่ 2
จูบาที่ 2 (เบอร์เบอร์สมัยใหม่: Yuba, ⵢⵓⴱⴰ; ลาติน: IVBA, Juba, กรีกโบราณ: Ἰóβας, Ἰóβα หรือ Ἰούβας) หรือ จูบาที่ 2 แห่งนูมิเดีย (ประสูติ 52 หรือ 50 ปีก่อนคริสตกาล - ค.ศ. 23 ) เป็นกษัตริย์ชาวเบอร์เบอร์แห่งนูมิเดีย และต่อมาได้เป็นกษัตริย์แห่งมอร์เรเตเนีย พระมเหสีพระองค์แรกของพระองค์คือ พระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ซึ่งเป็นเจ้าหญิงจากราชวงศ์ปโตเลมี โดยเป็นพระราชธิดาของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 กับแม่ทัพชาวโรมัน มาร์ค แอนโทนี พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เสด็จพระราชสมภพเมื่อเวลา 10 นาฬิกา 18 นาที ของวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2384 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน พระราชมารดาคือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรเธิร์น ส่วนพระราชบิดาคือเจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระญาติชั้นที่หนึ่งและพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงได้รับการขนานพระนาม อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด (ตามพระราชบิดาและพระราชอัยกา) เมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2385 ณ เซนต์จอร์จส์แชเปิล ปราสาทวินด์เซอร์ โดยมีพ่อและแม่ทูนหัวคือ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 4 แห่งปรัสเซีย เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งแคมบริดจ์ พระเจ้าแฟร์นันโดที่ 2 แห่งโปรตุเกส ดัชเชสมารีแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก และเจ้าหญิงโซเฟียแห่งบริเตนใหญ่ พระองค์ทรงเป็นรู้จักในพระนามเรียกเล่น "เบอร์ตี้" ตลอดพระชนม์ชีพ จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ทรงเป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ กษัตริย์แห่งฮังการีและโครเอเชีย ระหว่างปี 1790 ถึง 1792 พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ที่สามในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา กับ จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 และทรงเป็นพระเชษฐาในพระนางมารี อ็องตัวแน็ต อัครมเหสีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศส พระองค์ขึ้นครองบัลลังก์จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ต่อจากพระเชษฐาของพระองค์ จักรพรรดิโยเซฟที่ 2 ที่เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 2 ทรงใช้การปกครองแบบสมบูรณาญาสิทธิราชย์อันทรงภูมิธรรมตามรอยพระเชษฐาของพระองค์ คลีโอพัตรา เซเลเนแห่งซีเรีย
ใน 103 ปีก่อนคริสตกาล, คลีโอพัตราที่ 3 ตัดสินใจที่จะสร้างความสัมพันธ์กับแอนติโอคัสที่ 8 แห่งอาณาจักรซีลิวซิด พระองค์ได้ถูกส่งมาเป็นพระมเหสีและอยู่กันจนกระทั่งถูกลอบสังหารใน 96 ปีก่อนคริสตกาล และต่อมาจึงตัดสินใจที่จะอภิเษกสมรสกับพระเชษฐาของอดีตพระสวามีคนก่อน ๆ ของพระองค์คือ แอนติโอคัสที่ 9 แต่ก็สิ้นพระชนม์ใน 95 ปีก่อนคริสกกาล ต่อจากนั้นพระองค์ก็อภิเษกสมรสกับแอนติโอคัสที่ 10 ซึ่งเป็นบุตรบุญธรรมของแอนติโอคัสที่ 9 นี้เป็นการอภิเษกสมรสครั้งสุดท้ายของพระองค์ พระสวามีพระองค์สุดท้ายได้หายไปจากบันทึกและสันนิษฐานว่าได้สิ้นพระชนม์ใน 92 ปีก่อนคริสตกาล ภายหลังพระองค์ก็อาศัยอยู่ที่ไหนสักแห่งในซีเรียกับบุตรของพระองค์จนกระทั่ง 83 ปีก่อนคริสตกาล ภายหลังจากการแยกดินแดนอาณาจักรซีลิวซิด ทำให้มีการปกครองที่เมืองแอนติออค ซึ่งปกครองโดยฟิลิปที่ 1 แห่งซีเรีย และที่เมืองดามัสกัสซึ่งปกครองโดย แอนติโอคัสที่ 12 ทำให้อาณาจักรซีลิวซิดว่างกษัตริย์ จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิมิคาเอลที่ 8 พาลาโอโลกอส (, กรีก: Μιχαήλ Η΄ Παλαιολόγος, Mikhaēl VIII Palaiologos) (ค.ศ. 1223 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282) มิคาเอลที่ 8 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไนเซียร่วมกับจักรพรรดิจอห์นที่ 4 ลาสคาริสระหว่างปี ค.ศ. 1259 จนถึงปี ค.ศ. 1261 และทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ระหว่างปี ค.ศ. 1261 จนถึงวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1282 และทรงเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชโอรสจักรพรรดิอันโดรนิคอสที่ 2 พาลาโอโลกอสตั้งแต่ ค.ศ. 1272 คลีโอพัตรา เซเลเนแห่งซีเรีย
ใน 83 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์จึงให้พระราชโอรสของพระองค์นามว่า แอนติโอคัสที่ 13 สถาปนาตนเองเป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรซีลิวซิด เนื่องจากชาวแอนติออคและดามัสกัสเหนื่อยจากสงครามกลางเมืองได้เชิญพระมหากษัตริย์ต่างชาติเข้ามาปกครองพวกเขา โดยไทกราเนสที่ 2 แห่งอาร์เมเนียได้ยึดเมืองแอนติออคในขณะที่อาเรทัสที่ 3 แห่งนาบาเทียได้ยึดเมืองดามัสกัส คลีโอพัตราเซเลเนควบคุมเมืองชายฝั่งหลายแห่งจนถึง 69 ปีก่อนคริสตกาล พระองค์ถูกจับกุมโดยทหารของไทกราเนสในเมืองปโตเลมาอิส และได้สำเร็จโทษพระองค์ วันวิสาขบูชา
เมื่อพระนางสิริมหามายาทรงพระครรถ์ครบถ้วนทศมาส (10 เดือน)[6] ในวันเพ็ญ เดือนวิสาขมาส (ตรงกับ วันศุกร์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือน 6 ก่อนพุทธศักราช 80 ปี) พระองค์มีพระราชประสงค์ที่จะเสด็จพระราชดำเนินกลับไปประสูติพระราชบุตรยังเมืองเทวทหะอันเป็นเมืองบ้านเกิดของพระองค์ แต่ขณะเสด็จพระราชดำเนินได้เพียงกลางทางหรือภายในพระราชอุทยานลุมพินีวันซึ่งตั้งอยู่ระหว่างเมืองกบิลพัสดุ์และเมืองเทวทหะต่อกัน พระองค์เกิดประชวรพระครรภ์จะประสูติ อำมาตย์ผู้ตามเสด็จจึงจัดร่มไม้สาละถวาย พระนางจึงประสูติพระโอรส ณ ใต้ร่มไม้สาละนั้น โดยขณะประสูติพระนางประทับยืน พระหัตถ์ทรงจับกิ่งสาละไว้ เมื่อพระโพธิสัตว์ประสูติแล้ว (โดยอาการที่พระบาทออกจากพระครรภ์ก่อน) พระโพธิสัตว์ได้ทรงพระดำเนินไปได้ 7 ก้าว และได้ทรงเปล่งอาสภิวาจา (วาจาประกาศความเป็นผู้สูงสุด) ขึ้นว่า[7] ราชวงศ์ทอเลมี
Ptolemaic family tree ทอเลมีที่ 1 (303-282 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 1ฟิลิป (สามีของพระนางเบเรนิซที่ 1Arsinoe IIทอเลมีที่ 2 (285-246 ปีก่อนคริสตกาล)อาร์ซิโนเอที่ 1มากัสแห่งซิเรเนอาพามาที่ 2ทอเลมีที่ 3 (246-221 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 2ทอเลมีที่ 4 (221-203 ปีก่อนคริสตกาล)อาร์ซิโนเอที่ 3ทอเลมีที่ 5 (203-181 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 1ทอเลมีที่ 6 (181-164 ปีก่อนคริสตกาล, 163-145 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 2 (131-127 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 8 (170-163 ปีก่อนคริสตกาล, 145-116 ปีก่อนคริสตกาล)เอเรเนทอเลมีที่ 7คลีโอพัตราที่ 3 (116-101 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมี เมมฟิเทสทอเลมี เอเปียนคลีโอพัตราที่ 4ทอเลมีที่ 9 (116-107 ปีก่อนคริสตกาล, 88-81 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราแห่งซีเรียทอเลมีที่ 10 (107-88 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 12 (80-58 ปีก่อนคริสตกาล, 55-51 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 3 (81-80 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 11 (80 ปีก่อนคริสตกาล, ประมาณ 19 วัน)คลีโอพัตราที่ 5 (58-55 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 6 (58 ปีก่อนคริสตกาล)เบเรนิซที่ 4 (58-55 ปีก่อนคริสตกาล)ทอเลมีที่ 13 (51-47 ปีก่อนคริสตกาล)คลีโอพัตราที่ 7 (51-30 ปีก่อนคริสตกสล)ทอเลมีที่ 14 (47-44 ปีก่อนคริสตกาล)อาร์ซิโนเอที่ 4 (48-47 ปีก่อนคริสตกาล)จูเลียส ซีซาร์มาร์ก แอนโทนีทอเลมีที่ 15 ซีซาเรียน (44-30 ปีก่อนคริสตกาล)อเล็กซานเดอร์ เฮลิออสทอเลมี ฟิลาเดลฟัสคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 พระเจ้าชัยวรมันที่ 7
พระองค์ทรงสถาปนาคติ “พระพุทธเจ้าที่ยังมีชีวิต” หรือ พระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรขึ้นมา ซึ่งหมายถึงตัวพระองค์เอง คือพระโพธิสัตว์ที่เกิดมาเพื่อปัดเป่าทุกข์ภัยให้แก่ราษฎร ภาพสลักรูปใบหน้าที่ปรากฏตามปรางค์ในหลายปราสาทที่ทรงสร้างขึ้น เชื่อว่าคือใบหน้าของพระองค์ในภาคพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรนั่นเอง จักรพรรดิแนโร
ค.ศ. 39 เกิดศึกใหญ่ระหว่างโรมันกับเยอรมนี กาลิกุลาจึงนำทัพไปรบ แต่ก็มีข่าวออกมาว่า อากริปปีนา น้องสาวของพระองค์กำลังวางแผนโค่นอำนาจจากพระองค์ไป จึงทรงสั่งเนรเทศอากริปปีนาไปยังเกาะพอนเธียน ทั้ง ๆ ที่แนโรยังเล็กมาก เขาจึงต้องอาศัยอยู่กับพ่อ ค.ศ. 40 กไนอุส อาเอนอบาร์บุส พ่อของแนโรเสียชีวิต เนื่องจากป่วยเป็นโรคบวมน้ำ เกลาดิอุส (พี่ชายของพ่อของจักรพรรดิกาลิกุลา) จึงรับเลี้ยงดูแนโรต่อ ซึ่งในช่วงปีนี้ แนโรมีความฝันอยากจะเป็นศิลปิน ค.ศ. 41 จักรพรรดิกาลิกุลาถูกลอบสังหารขณะชมกีฬา สภาสูงสุดแห่งโรม จึงมีมติให้เกลาดิอุสครองราชย์เป็นรัชกาลที่ 4 เขาเป็นคนดี ปกครองบ้านเมืองได้สงบร่มเย็นตลอดรัชกาล เขานำอากริพพินากลับมายังโรมัน มาพบแนโร ทำให้แม่ลูกได้พบกัน และอยู่ด้วยกันอย่างสงบ อากริปปีนาแต่งงานกับเศรษฐีคนหนึ่งเพื่อยกฐานะตนให้รวยขึ้น ต่อมาเศรษฐีเสียชีวิตลง อากริปปีนาและแนโรจึงได้สมบัติไปเต็มๆ ค.ศ. 48 ภรรยาของเกลาดิอุสถูกจับได้ว่าคิดกบฏ จึงถูกสั่งประหารชีวิต อากริปปีนาจึงพยายามจะแต่งงานกับเกลาดิอุส เพื่อยกฐานะแนโรให้เป็นบุตรบุญธรรมของจักรพรรดิ ซึ่งในกรณีนี้ ถ้าอากริพพินาทำสำเร็จ แนโรจะมีสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะครองราชย์ต่อจากเกลาดิอุส ค.ศ. 49 อากริปปีนาแต่งงานกับเกลาดิอุสได้สำเร็จ แนโรได้กลายเป็นบุตรบุญธรรมของเกลาดิอุส แนโรจึงเปลี่ยนชื่อเต็มใหม่ ว่า แนโร เกลาดิอุส ซีซาร์ ดรุสซุส (Nero Claudius Caesar Drusus) ค.ศ. 50 เกลาดิอุสแต่งตั้งเลื่อนยศอากริปปีนาเป็นออกุสตา (จักรพรรดินี) และเลื่อนยศแนโรขึ้นเป็นทายาทโดยชอบธรรม (ไม่ใช่บุตรบุญธรรมอีกต่อไป แต่เป็นทายาทแท้ๆ) ค.ศ. 51 เกลาดิอุสประกาศให้แนโร เป็นผู้บรรลุนิติภาวะ ทั้งที่อายุยังน้อย ต่อมาไม่นานยังแต่งตั้งแนโรเป็นข้าหลวงและมอบสิทธิ์ให้สามารถเข้าร่วมอภิปรายในสภาสูง ค.ศ. 53 แนโรได้แต่งงานกับคลอเดีย ออคเตเวีย ซึ่งเป็นลูกสาวของจักรพรรดิเกลาดิอุส ค.ศ. 54 วันที่ 13 ตุลาคม จักรพรรดิเกลาดิอุส ถูกฆาตกรรมโดยเสวยเห็ด "พิเศษ" ที่อากริปปีนาหามาถวาย จนเสียชีวิต จากนั้นเธอจึงรีบวิ่งไปยังที่เก็บพระราชลัญจกรและพระราชพินัยกรรม โดยทำลายของเก่าทิ้งเสีย แล้วร่างฉบับใหม่ขึ้นมาพร้อมใส่ชื่อลูกชายเข้าไปแล้วประทับด้วยดวงตราลุญจกรของเกลาดิอุส ทำให้แนโรขึ้นเป็นจักรพรรดิรัชกาลที่ 5 ทั้งๆที่ยังอายุยังไม่ถึง 20 ปี แนโรปกครองจักรวรรดิโรมันได้อย่างสงบสุขเรื่อยมาจนกระทั่ง ค.ศ. 58 แนโรซึ่งได้ใจหลังถูกแต่งตั้งให้เป็นซีซาร์ จึงทำการแก้ไขกฎหมายอย่างจนทำคะแนนความนิยมขึ้นสูงสุดนับตั้งแต่ออกุสตุสจักรพรรดิโรมันพระองค์แรกเป็นต้นมา ถึงกระนั้นแล้วแนโรก็ต้องการอภิษกสมรสอันยิ่งใหญ่เกิดขึ้น โดยเจ้าสาวที่คิดไว้คือ แอ็คเต้ เพื่อนสาวสมัยเด็ก แต่หลังจากแต่งงานแล้วแนโรก็เกิดความไม่พอใจอากริปปีนาที่มายุ่งกับแอ็คเต้ตลอดเวลา เพราะเห็นเป็นเพียงทาสต่ำต้อยคนหนึ่ง พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484) เป็นพระมหากษัตริย์สยาม รัชกาลที่ 7 ในราชวงศ์จักรี เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันพุธ แรม 14 ค่ำ เดือน 11 ปีมะเส็ง เวลา 12.25 น. หรือตรงกับวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2436 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 76 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นพระองค์ที่ 9 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ขึ้นเสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468 และทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2478 รวมดำรงสิริราชสมบัติ 9 ปี เสด็จสวรรคต เมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2484 สิริพระชนมพรรษา 47 พรรษา พระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก () (29 มกราคม ค.ศ. 1749 - 12/13 มีนาคม ค.ศ. 1808) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเมื่อพระชนมายุ 17 พรรษาในปี ค.ศ. 1766 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1808 นางแก้วพิมพา
พระมหาเทวีอามพัน หรือ พระนางแก้วพิมพา (พ.ศ. 1886 – พ.ศ. 1981) เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 11 แห่งราชอาณาจักรล้านช้าง พระนางเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าฟ้างุ้มมหาราช พระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งราชอาณาจักรล้านช้าง และเป็นพระพระขนิษฐาของสมเด็จพระเจ้าสามแสนไทไตรภูวนาทพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สองราชอาณาจักรล้านช้าง พระนางปกครองล้านช้างหลังจากที่พระยาล้านคำแดงพระภาติยะ (หลานอา) ของพระนางสวรรคต พระนางจึงปกครองล้านช้างเบื้องหลังพระมหากษํตริย์อีก 4 พระองค์ พระนางทรงปกครองล้านช้างด้วยพระนางเองเพียงไม่กี่เดือนในปีพ.ศ. 1981 ในขณะมีพระชนมายุได้ 95 พรรษา หลังจากนั้นพระนางถูกปลดจากพระราชบัลลังก์และถูกประหาร จักรพรรดิอเล็กซานเดอร์แห่งไบแซนไทน์
อเล็กซานเดอร์ทรงได้รับการสวมมงกุฎให้เป็นพระจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาราวปี ค.ศ. 879 หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเชษฐาจักรพรรดิลีโอเมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ค.ศ. 912 แล้วอเล็กซานเดอร์ก็เป็นพระจักรพรรดิอาวุโสเคียงข้างพระราชโอรสของลีโอ--จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 7 พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิไบแซนไทน์พระองค์แรกที่ใช้คำว่า “autocrator” (αὑτοκράτωρ πιστὸς εὑσεβὴς βασιλεὺς) บนเหรียญเพื่อเป็นการฉลองการเป็นอิสระจากการเป็นพระจักรพรรดิร่วมมาถึง 33 ปี หลังจากนั้นพระองค์ก็ทรงปลดที่ปรึกษาและผู้ที่ได้รับแต่งตั้งของจักรพรรดิลีโอจนแทบหมดสิ้นรวมทั้งผู้บังคับบัญชากองทัพเรือและพระสังฆราช และพระราชมารดาของคอนสแตนตินที่ 7 ผู้ทรงส่งไปไว้ในสำนักชี และทรงหันไปแต่งตั้งให้นิโคลัส มิสติคอสให้กลับมาเป็นสังฆราชอีกครั้งหลังจากที่ถูกปลดโดยลีโอเพราะไม่เห็นด้วยกับการเสกสมรสครั้งที่สี่ของพระองค์ ระหว่างรัชสมัยอันสั้นของพระองค์อเล็กซานเดอร์ก็ถูกโจมตีโดยกองทัพของอัล-มุคตาดีร์ (Al-Muqtadir) แห่งจักรวรรดิกาหลิปอับบาซียะฮ์จากตะวันออก และทรงริเริ่มสงครามกับจักรพรรดิซิเมียนที่ 1 แห่งบัลแกเรียโดยไม่ทรงส่งบรรณาการไปถวายเมื่อซิเมียนขึ้นครองราชย์ อเล็กซานเดอร์เสด็จสวรรคตหลังจากการเล่นโปโลจากความเหน็ดเหนื่อยเมื่อวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 913 ตามที่อ้างกันว่าสมตามคำทำนายของพระเชษฐาที่ว่าจะทรงครองราชย์ได้เพียง 13 เดือนเท่านั้น สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 () มีพระนามเดิมว่า บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา  จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
นโปเลียนเกิดที่เมืองอาฌักซีโยหรืออายัชโช ในภาษาอิตาลี บนเกาะคอร์ซิกา เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1769 ซึ่งเป็นเวลาเพียง 1 ปี ภายหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ซื้อเกาะนี้ไปจาก สาธารณรัฐเจนัว ค.ศ. 1768 [2] ครอบครัวของเขาเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ดีจำนวนน้อยนิดบนเกาะคอร์ซิก้า บิดาของเขาชื่อชาร์ลส์ มาเรีย โบนาปาร์ตหรือ คาร์โล มาเรีย บัวนาปาร์เต (สำเนียงอิตาลี) ได้จัดการให้เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศส ที่เขาได้เข้าไปตั้งรกรากตั้งแต่อายุ 9 ขวบ[3][4] กาลิเลโอ กาลิเลอี
กาลิเลโอ กาลิเลอี (Italian: Galileo Galilei; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 - 8 มกราคม ค.ศ. 1642) เป็นชาวทัสกันหรือชาวอิตาลี ซึ่งมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น งานของเขาช่วยสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดเจนที่สุด กาลิเลโอได้รับขนานนามว่าเป็น "บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่"[1] "บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่"[2] "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์"[2] และ "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์ยุคใหม่"[3] จักรพรรดิเกลาดิอุส
ติแบริอุส เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (; 1 สิงหาคม 10 ปีก่อนคริสต์ศักราช – 13 ตุลาคม ค.ศ. 54) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมัน ปกครองตั้งแต่วันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 41 สืบต่อจากจักรพรรดิกาลิกุลา จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 54 นักประวัติศาสตร์ในยุคโบราณต่างกล่าวว่า อากริปปีนาผู้เยาว์ พระมเหสีของพระองค์เป็นผู้ปลงพระชนม์ด้วยการให้หมอหลวงนำขนนกหรือเห็ดเคลือบยาพิษเข้าปาก แต่นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันบางคนยังไม่ปักใจเชื่อ พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 7 เสด็จพระราชสมภพในกรุงปารีส เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 5 ในพระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศสและอิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย พระเชษฐาทั้งสี่พระองค์ของพระองค์ ชาร์ล (ค.ศ. 1386), ชาร์ล (ค.ศ. 1392-ค.ศ. 1401), หลุยส์ (ค.ศ. 1397-ค.ศ. 1415) และ จอห์น (ค.ศ. 1398-ค.ศ. 1417) ต่างก็ทรงถือตำแหน่งโดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส (Dauphin of France) ซึ่งเป็นตำแหน่งรัชทายาท แต่แต่ละพระองค์ก็มาสิ้นพระชนม์โดยไม่มีพระราชโอรสธิดาซึ่งทิ้งชาร์ลให้ได้รับบรรดาศักดิ์ต่างๆ หลายตำแหน่ง ต้นสมัยกลาง
ในคริสต์ศตวรรษที่ 7 ดินแดนทางตอนเหนือของทะเลดำก็ถูกรุกรานโดยชนเร่ร่อน (nomad) ที่นำโดยบัลการ์ผู้ก่อตั้งอาณาจักรอันมีอำนาจเกรตบัลแกเรียภายใต้การนำของคูบรัต (Kubrat) แต่ชนคาซาร์สามารถกำจัดบัลการ์ได้จากทางตอนใต้ของยูเครนจนไปถึงกลางบริเวณแม่น้ำวอลกา (วอลกาบัลแกเรีย) และไปยังทางตอนใต้ในบริเวณแม่น้ำดานูบ (ดานูบบัลแกเรีย หรือ จักรวรรดิบัลแกเรียที่ 1) แม้ว่าจะมีการรณรงค์ต่อต้านคอนสแตนติโนเปิลอยู่กันเป็นระยะๆ แต่ชนดานูบบัลการ์ก็เปลี่ยนไปรับวัฒนธรรมของสลาฟอย่างรวดเร็วและรับภาษากรีกเข้ามาใช้จากคริสต์ศาสนา ความพยายามในการเผยแพร่คริสต์ศาสนาของนักสอนศาสนาสองคนนักบุญซิริลและนักบุญเมธอเดียสทำให้เกิดการประดิษฐ์อักขระสลาฟขึ้นเป็นครั้งแรก และภาษาท้องถิ่น (ที่ปัจจุบันเรียกว่าภาษาศาสนาสโลโวนิคเก่า (Old Church Slavonic) ) ก็กลายเป็นภาษาเขียนสำหรับหนังสือและบทสวดมนต์เกี่ยวกับคริสต์ศาสนา
ทางด้านเหนือของเขตแดนของจักรวรรดิไบแซนไทน์ก็ได้มีการก่อตั้งรัฐสลาฟขึ้นเป็นครั้งแรก--เกรตโมราเวียที่ก่อตั้งขึ้มาโดยการอารักขาของจักรวรรดิแฟรงก์ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 โมราเวียเป็นบริเวณที่นักสอนศาสนาจากคอนสแตนติโนเปิลและจากโรมมาเผชิญกัน แม้ว่าสลาฟตะวันตกจะมายอมรับอำนาจคริสตจักรของโรมัน แต่นักบวชของคอนสแตนติโนเปิลสามารถเปลี่ยนจักรวรรดิเคียฟรุสซึ่งเป็นจักรวรรดิที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปขณะนั้นมาเป็นนิกายกรีกในราวคริสต์ทศวรรษ 990 จักรวรรดิเคียฟรุสปกครองโดยราชวงศ์วารันเจียนควบคุมเส้นทางการค้าที่เชื่อมบริเวณบอลติกในยุโรปเหนือกับไบแซนไทน์และตะวันออกโดยผ่านรัสเซีย เกรตโมราเวียมาถูกย่ำยีโดยมาจยาร์ผู้เข้ามารุกรานบริเวณพานโนเนียน (Pannonian Basin) ราวปี ค.ศ. 896 อาร์ชดัชเชสมาเรีย คลีเมนติน่าแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสมาเรีย คลีเมนติน่า ประสูติเมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2341 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาองค์ที่ 5 และพระราชบุตรองค์ที่ 6 ในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และเจ้าหญิงมาเรีย เทเรซ่าแห่งทู ซิชิลีส์ เมื่อทรงพระเยาว์นั้น พระองค์ และพระเชษภัคินี พระเชษฐา พระอนุชา และพระขนิษฐา ทรงต้องเผชิญกับโรคร้าย ซึ่งเกิดจากการที่อภิเษกสมรสในหมู่เครือญาติกัน ทำให้เกิดผลกระทบแทรกซ้อนในร่างกาย ทำให้อาร์ชดยุก และอาร์ชดัชเชสรอดพระชนม์ชีพเพียง 5 พระองค์เท่านั้น แต่ที่รอดมา ส่วนใหญ่จะมีพระวรกายไม่ครบ 32 ประการ หรือเป็นโรคแทรกซ้อนตามมา เช่น สมเด็จพระจักรพรรดิเฟอร์ดินานด์ พระเชษฐาทรงเป็นโรคลมบ้าหมู ทำให้เป็นอุปสรรคในการครองราชย์ จึงต้อมทรงสละราชสมบัติ อาร์ชดัชเชสมาเรีย แอนนา พระขนิษฐา ทรงมีสติปัญญาเหมือนยังทรงพระเยาว์ อาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์ พระเชษฐภัคินี และอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ล พระอนุชา มีพระหทัยไม่ปกติ ส่วนพระองค์อื่นๆสิ้นพระชนม์หมด มีแต่พระองค์และอาร์ชดัชเชสมาเรีย ลีโอโพลดิน่า พระเชษฐภัคินีเท่านั้น ที่มีพระวรกายสมบูรณ์ครบถ้วนทุกประการ จักรพรรดินีไอรีนแห่งเอเธนส์
ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 771 พระนางไอรีนทรงมีพระประสูติกาลพระโอรส ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 5 สวรรคตในเดือนกันยายน ค.ศ. 775 จักรพรรดิเลโอทรฃขึ้นสืบราชบัลลังก์ด้วยพระชนมายุ 25 พรรษา จักรพรรดิเลโอทรงเป็นนักทำลายรูปเคารพ (Iconoclasts) แต่นโยบายในช่วงแรกของพระองค์เป็นต่อต้านผู้สนับสนุนรูปเคารพแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่นโยบายของพระองค์ได้รุนแรงมากยิ่งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 780 ข้าราชบริพารจำนวนหนึ่งถูกลงโทษเนื่องจากยังคงเลื่อมใสในรูปเคารพ ตามโบราณราชประเพณี พระองค์ทรงพบว่ารูปเคารพได้ถูกเก็บซ่อนในทรัพย์สินของจักรพรรดินีไอรีน และพระองค์จึงปฏิเสธที่จะร่วมบรรทมกับพระนางตั้งแต่ตอนนั้น อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเลโอสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 780 พระนางไอรีนทรงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิคอนสแตนติน พระโอรสวัย 9 ชันษา รายพระนามฟาโรห์
ฟาโรห์ของราชวงศ์ที่เจ็ดและแปด ซึ่งเป็นตัวแทนของผู้สืบทอดราชวงศ์ที่หก พยายามยึดอำนาจบางส่วนไว้ในเมมฟิส แต่ได้รับความไว้วางใจจากผู้มีอำนาจหลายคน หลังจาก 20 ถึง 45 ปีพวกเขาถูกล้มล้างโดยกลุ่มฟาโรห์แห่งใหม่ในเฮราคลีโอโพลิส บางช่วงเวลาหลังจากเหตุการณ์เหล่านี้สายคู่แข่งที่ยึดครองเมืองธีบส์ ได้ก่อการจลาจลต่อต้านฟาโรห์ของอียิปต์บน และประมาณ 2055 ปีก่อนคริสตกาล ฟาโรห์เมนทูโฮเทปที่ 2 ซึ่งเป็นพระราชโอรสและเป็นผู้สืบทอดอำนาจของฟาโรห์อินโยเทฟที่ 3 ทรงเอาชนะฟาโรห์ของอียิปต์ล่างที่ครองเมืองเฮราคลีโอโพลิส และได้รวมอียิปต์บนและล่างเข้าด้วยกัน ซึ่งต่อมาก็เกิดเป็นยุคราชอาณาจักรกลาง
ราชวงศ์ที่เจ็ดและแปดปกครองโดยรอบประมาณ 20-45 ปี พวกเขาประกอบด้วยพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์ชั่วคราวจำนวนมากที่เมมฟิสในอียิปต์บน อาจแบ่งแยกออกจากกันและในกรณีใด ๆ ถือเฉพาะอำนาจ เนื่องจากระบบศักดินาอย่างมีประสิทธิภาพในการบริหารงานซึ่งได้พัฒนา คลีโอพัตรา
บางส่วนของภาพยนตร์ และละคร ที่ได้รับแรงบันดาลใจจากราชินีแห่งลุ่มแม่น้ำไนล์: ราชีพ คานธี
ราชีพ รตนะ คานธี (, , 20 สิงหาคม ค.ศ. 1944 - 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1991) นายกรัฐมนตรีคนที่ 7 ของอินเดีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1984 ถึง ค.ศ. 1989 โดยเป็นนายกรัฐมนตรีอินเดียที่อายุน้อยที่สุด ขณะเข้าดำรงตำแหน่ง (40 ปี) พระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
จากนั้นโจนก็นำกองทัพฝรั่งเศสเข้าต่อสู้ที่ออร์เลอองส์ที่ได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดต่อฝ่ายอังกฤษ และเป็นจุดที่เปลี่ยนทิศทางของสงครามที่ทำให้ฝรั่งเศสเป็นฝ่ายได้เปรียบ หลักจากชัยชนะในยุทธการพาเทย์ (Battle of Patay) ชาร์ลก็ได้ทำการราชาภิเษกเป็นพระเจ้าชาร์ลที่ 7 แห่งฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1429 ที่มหาวิหารแรงส์ในฐานะพระมหากษัตริย์โดยนิตินัย คลีโอพัตรา
คล๊โอพัตรากับซีซาร์ (ค.ศ. 1866) ภาพสีน้ำมัน วาดโดย ชอง - เลอง เกโรม (ค.ศ. 1824 - 1904) ภาพต้นฉบับหายสาบสูญไป เหลือเพียงสำเนา เป็นภาพคลีโอพัตรายืนอยู่ต่อหน้าแท่นประทับของซีซาร์ ในแบบศิลปะตะวันออก ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน
นโปเลียนที่ 7 หรือ ชาร์ล นโปเลียน () เป็นนักการเมืองฝรั่งเศส และผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิฝรั่งเศสองค์ที่ 4 เป็นผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์สมเด็จพระจักรพรรดิฝรั่งเศสสืบต่อจาก นโปเลียนที่ 6 หลุยส์ ที่สิ้นพระชนม์ไปในปี ค.ศ. 1997 พระองค์เป็นพระประมุขราชวงศ์โบนาปาร์ตองค์ปัจจุบัน นโปเลียนที่ 2
นโปเลียน ฟร็องซัว ชาร์ล โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต (; 20 มีนาคม พ.ศ. 235422 กรกฎาคม พ.ศ. 2365) ดำรงพระอิสริยยศเป็นพระราชกุมาร (Prince Imperial) กษัตริย์แห่งโรม และเจ้าชายแห่งปาร์มา ปลาเซนตีอา และกัสตัลลา นอกจากนี้ยังทรงเป็นที่รู้จักในราชสำนักออสเตรียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2357 ว่า เจ้าชายฟรันซ์ และตั้งแต่ปี พ.ศ. 2361 ว่า ดยุกแห่งไรช์สตัดท์ เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ที่เกิดกับอาร์ชดัชเชสมารี หลุยส์แห่งออสเตรีย พระราชวังพลาเซนเชีย
พระราชวังพลาเซนเชียกลายมาเป็นพระราชฐานที่ประทับหลักต่อมาอีกสองร้อยปี และเป็นที่ประสูติของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ในปี ค.ศ. 1491 และมีบทบาทอันสำคัญในรัชสมัยของพระองค์ หลังจากการเสกสมรสกับแคเธอรีนแห่งอารากอนแล้วพลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของแมรี ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 ในเดือนกุมภาพันธ์ปี ค.ศ. 1516 หลังจากการเสกสมรสเป็นครั้งที่สองกับแอนน์ โบลีน พลาเซนเชียก็เป็นที่ประสูติของเอลิซาเบธ ทิวดอร์ผู้ต่อมาครองราชย์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ในเดือนกันยายนปี ค.ศ. 1533 ต่อมาพระองค์ก็ทรงเสกสมรสกับแอนน์แห่งคลีฟส์ที่พลาเซนเชียในปี ค.ศ. 1540 1540 ต้นไม้ในอุทยานต้นหนึ่งกรีนิชเรียกก้นว่าต้นโอคพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่กล่าวกันว่าเป็นที่ที่ใช้ในการทรงพระสำราญเมื่อยังทรงพระเยาว์ คลีโอพัตรา
ยังเป็นข้อถกเถียงระหว่างนักไอยคุปต์ศาสตร์ กับนักประวัติศาสตร์ที่นิยมแอฟริกา เกี่ยวกับเชื้อสายแท้จริงของคลีโอพัตรา นักไอยคุปต์ศาสตร์กล่าวว่าพระนางสืบเชื้อสายจากราชวงศ์ทอเลมีของกรีก โดยมีบรรพบุรุษเป็นหนึ่งในทหารระดับนายพลของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราช และยังกล่าวว่าผังตระกูลของราชวงศ์ทอเลมีระบุว่า การสมรสข้ามเผ่าพันธุ์มีอยู่มากและคลีโอพัตราเป็นราชนิกูลพระองค์แรกที่เรียนภาษาอียิปต์ มีผิวขาว รูปปั้นโบราณรวมทั้งรูปบนเหรียญตรายังบ่งชี้ว่าพระนางมีเชื้อสายคอเคเซียน พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย
พระเจ้าคาลาคาอัวแห่งฮาวาย () หรือ สมเด็จพระราชาธิบดีเดวิด ลาอาเมอา คามานาคาปูอู มาฮีนูลานี นาไลอาเอฮูโอกาลานี ลูมีอาลานี คาลาคาอัว () เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 7 แห่งราชอาณาจักรฮาวาย ต่อจากพระเจ้าลูนาลิโลแห่งฮาวาย พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกในราชวงศ์คาลาคาอัวและถือได้ว่าพระองค์เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีพระองค์สุดท้ายของฮาวาย เนื่องจากรัชกาลต่อจากพระองค์ซึ่งเป็นรัชกาลสุดท้ายดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ พระเจ้าคาลาคาอัวทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 1874 จนถึง 20 มกราคม 1891 โดยในระหว่างครองราชย์พระองค์ทรงได้รับฉายาว่า The Merrie Monarch คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1974: Antony & Cleopatra: โดย London's Royal Shakespeare Company นำแสดงโดย Janet Suzman (คลีโอพัตรา), Richard Johnson (แอนโทนี) และ Patrick Stewart (เอโนบาร์บุส) พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
ชีวิตในวัยเยาว์ของพระองค์ค่อนข้างวุ่นวายด้วยการต่อสู้ระหว่างพระมารดา พระราชินีอูร์รากา กับพระสวามีคนที่สอง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 1 แห่งอารากอน ที่แย่งชิงกันปกครองกัสติยาและเลออน จนเมื่ออูร์รากาสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1216 พระบิดาเลี้ยงของพระองค์วางมือจากการอ้างสิทธิ์ อัลฟอนโซจึงได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากกษัตริย์แห่งอารากอน, กษัตริย์แห่งปัมโปลนา (นาวาร์), เคานต์แห่งบาร์เซโลนา และผู้ปกครองสเปน-มัวร์คนอื่น ๆ ว่าเป็นจักรพรรดิ พระองค์มีชื่อเสียงจากการยึดอัลเมริอามาจากชาวมัวร์ในปี ค.ศ. 1147 รวมถึงชัยชนะครั้งอื่นๆ แต่ก็ขยายอาณาเขตออกไปได้ไม่มาก ทรงเสียอัลเมริอาไปในปี ค.ศ. 1157 และรักษากอร์โดบาไว้ในมือได้เพียง 3 ปี ในปี ค.ศ. 1146 การรุกรานครั้งใหม่ของกลุ่มอัลโมฮัดจากแอฟริกาเหนือเริ่มต้นขึ้น ครั้งนี้อัลฟอนโซหันไปผูกมิตรกับกลุ่มอัลโมราวิดและอุทิศชีวิตที่เหลือให้กับการทำสงครามเพื่อสกัดกั้นการขยายอาณาเขตไปทางใต้ของสเปนของกลุ่มอัลโมฮัด คลีโอพัตราที่ 4
คลีโอพัตราที่ 4 แห่งอียิปต์ () () เป็นสมเด็จพระราชินี แห่งอาณาจักรอียิปต์โบราณ จากราชวงศ์ทอเลมี ตั้งแต่ 116-115 ปีก่อนคริสตกาล พระนางเป็นพระมเหสีในปโตเลมีที่ 9 พระนางเป็นผู้ปกครองอียิปต์ร่วมกับพระสวามีของพระนาง พระปรางค์สามยอด
สำหรับพระพุทธรูปนาคปรกทรงเครื่อง ได้แก่ พระอาทิพุทธะ หรือพระมหาไวโรจนะ ซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ที่ 6 ของพุทธศาสนาลัทธิวัชรยานที่จารึกของอาณาจักรขะแมร์ เรียกว่า พระวัชรสัตว์[4] ในศิลปะเขมรนิยมสร้างเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องนาคปรก ส่วนพระโลเกศวรอันเป็นพระนามที่ปรากฏในจารึกของกัมพูชาใช้เรียกพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวร ผู้ทรงเป็นบุคลาธิษฐานของความเมตตากรุณาและสัญลักษณ์ของอุบาย (อุปายะ) และพระนางปรัชญาปารมิตา เทวนารีผู้ทรงเป็นสัญลักษณ์ของปัญญาอันล้ำเลิศบุคลาธิษฐานของคัมภีร์ปรัชญาปารมิตาสูตร รูปเคารพทั้ง 3 นี้นิยมสร้างในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 ซึ่งทรงนับถือพุทธศาสนาลัทธิวัชรยาน โดยประกอบกันเป็นความหมายเชิงพุทธปรัชญาของลัทธิวัชรยาน กล่าวคือ พระโลเกศวรทรงเป็นตัวแทนของอุบาย หรือวิธีการอันแนบเนียนซึ่งใช้ไขเข้าสู่<i data-parsoid='{"dsr":[7849,7860,2,2]}'>ปราชฺญา หรือปัญญาที่มีพระนางปรัชญาปารมิตาเป็นสัญลักษณ์ อันจะนำไปสู่การบรรลุพุทธสภาวะหรือ<i data-parsoid='{"dsr":[7941,7952,2,2]}'>ศูนฺยตา ซึ่งแทนด้วยพระวัชรสัตว์นาคปรก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
เจ้าชายคาร์ลประสูติที่พระราชวังชาร์ล็อตเทนลุนด์ใกล้โคเปนเฮเกน เป็นพระบรมวงศานุวงศ์ในราชสกุลชเลสวิก-ฮอลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึคส์บูร์กสายราชวงศ์โอเดนบูร์ก ราชวงศ์โอเดนบูร์กเป็นราชวงศ์ของพระบรมวงศานุวงศ์เดนมาร์กตั้งแต่พ.ศ. 1991 ระหว่างพ.ศ. 2081 ถึงพ.ศ. 2357 ราชวงศ์นี้ยังปกครองนอร์เวย์เมื่อนอร์เวย์กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ ราชวงศ์นี้ดั้งเดิมมาจากเยอรมนีตอนเหนือ ที่ซึ่งสายราชสกุลกลึคส์บูร์ก (ลิคส์บอร์ก)มีที่ดินศักดินาเล็กๆ ราชสกุลรี้มีสายสัมพันธ์กับนอร์เวย์อย่างถาวรมาตั้งแต่ปลายยุคกลาง บรรพบุรุษหลายๆพระองค์ของเจ้าชายคาร์ลได้เป็นพระมหากษัตริย์ของนอร์เวย์ที่เป็นอิสระ (พระเจ้าโฮกุนที่ 5 แห่งนอร์เวย์, พระเจ้าคริสเตียนที่ 1 แห่งนอร์เวย์, พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1, พระเจ้าคริสเตียนที่ 3, พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2, พระเจ้าคริสเตียนที่ 4และพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 ผู้ทำการรวมนอร์เวย์เข้ากับรัฐราชวงศ์โอเดนบูร์กร่วมกับเดนมาร์ก, ชเลสวิกและโฮลชไตน์ หลังจากที่ไม่ได้อิสรภาพจนกระทั่งพ.ศ. 2357) เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดอริก ผู้ซึ่งได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในระยะเวลาสั้นๆของปีพ.ศ. 2357 เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกภายใต้รัฐธรรมนูญนอร์เวย์พ.ศ. 2357 และการต่อสู้เพื่อเอกราช พระเจ้าคริสเตียน เฟรเดอริกเป็นพระเชษฐาในพระปัยยิกาของเจ้าชายคาร์ล คลีโอพัตรา
งานเลี้ยงโต๊ะยาวของคลีโอพัตรา (ค.ศ. 1743 - 5) ภาพสีน้ำมัน ขนาด 248.2 x 357.8 ซ.ม. วาดโดย จีแอมบัตติสตา ทีเอโปโล (ค.ศ. 1696 - 1770) จัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์สถานแห่งรัฐวิคตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย ในภาพแสดงงานเลี้ยงที่คลีโอพัตราเอาต่างหูมุกมาละลายในแก้วน้ำส้มสายชู อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 บรรพบุรุษของเวนิเซลอส ชื่อว่า คราฟวาตัส อาศัยอยู่ที่เมืองมีสตราส์ ในเพโลพอนนีสตอนใต้ ในช่วงที่จักรวรรดิออตโตมันเข้ารุกรานคาบสมุทรในปีค.ศ. 1770 สมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวคราฟวาตัส นามว่า เวนิเซลอส คราฟวาตัส ซึ่งเป็นน้องชายคนสุดท้องของครอบครัว ได้เตรียมการหลบหนีไปยังครีตและลงหลักปักฐานที่นั่นด้วยตัวเอง ลูกชายของเขาไเละงนามสกุลของบรรพบุรุษและเรียกนามสกุลตนเองว่า เวนิเซลอส ครอบครัวมีต้นกำเนิดเป็นชาวลาโคเนีย, ชาวมานีออทและชาวครีตัน[6] จักรพรรดิแนโร
ค.ศ. 59 หลังจากบริทานิคัสสิ้นใจไปแล้ว เหยื่อรายต่อไปคือเจ้าของคำขู่ แนโรจึงวางแผนให้ทิเจลลินัส ทหารพรีโตเรียนการ์ดคนสนิททูลเชิญพระราชมารดาเสด็จทางชลมารค โดยเรือพระที่นั่งสั่งทำพิเศษ คือ มีรูมากเป็พิเศษและโครงเรือบางจนต้องล่มก่นถึงฝั่งอย่างแน่นอน แต่พระนางอากริปปีนาก็ทนทายาด พาตัวพระองค์เองกระเสือกกระสนขึ้นฝั่งได้สำเร็จ แต่ด้วยวิบากกรรมที่ได้ทำเอาไว้จึงชักจูงให้นางมาพบจุดจบ เพราะแนโรมีแผนสอง ถ้าพระนางไม่สิ้นพระชนม์สมพระราชหฤทัยก็ทรงให้เสวยพระกระยาหารพิเศษ แถมด้วยการปักกริชที่อกจากทิเจลลินัส ทำให้อากริปปีนาสิ้นพระชนม์ในที่สุด ค.ศ. 62 แนโรหย่าขาดกับนางคลอเดีย ออคเตเวีย และในปีเดียวกันนั้น นางก็เสียชีวิต อย่างลึกลับ จนถึงปัจจุบันยังหาสาเหตุไม่ได้ ค.ศ. 64 วันที่ 21 มกราคม ปอปปาเอียได้ให้กำเนิดลูกสาวของตนกับแนโร ชื่อว่า คลาอุเดีย ออกุสตา ซึ่งเป็นลูกคนแรกของแนโร แนโรดีใจมาก จึงสถาปนาปอปปาเอียเป็นจักรพรรดินี และจัดงานเฉลิมฉลองใหญ่โต แต่ 4 เดือนต่อมา คลาอุเดีย ออกุสตา ก็ป่วยจนเสียชีวิต แนโรและปอปปาเอียเศร้ามาก แนโรจึงประกาศให้คลาอุเดีย ออกุสตา เป็นเทพีองค์ใหม่ของโรมัน สร้างรูปบูชาและจัดนักบวชไว้คอยรับใช้รูปบูชา ค.ศ. 64 วันที่ 18 กรกฎาคม ตอนกลางคืน เกิดไฟไหม้ขึ้นที่ร้านขายวัตถุไวไฟแห่งหนึ่งในกรุงโรม ประกอบกับการที่ถนนกรุงโรมในช่วงนั้นแคบ ทำให้ไฟจากร้านค้าวัตถุไวไฟนั้น ลุกลามไปยังบ้านเรือนหลังอื่นๆอย่างรวดเร็ว และไม่นานนัก ไฟก็ไหม้ทั่วเมือง แนโรรู้ข่าวก็รีบมาดูเปลวเพลิงที่หอคอยมาเอเซนัส (Maecenas) แล้วก็บอกว่าเปลวเพลิงนั้นช่างสวยงาม นั่งมองไฟผลาญกรุงโรมอย่างสบายอารมณ์ พร้อมทั้งนำเครื่องดนตรีมาบรรเลงอย่างสุนทรีย์โดยไม่ส่งทหารไปช่วยดับไฟ ค.ศ. 64 วันที่ 25 กรกฎาคม เปลวเพลิงที่ผลาญกรุงโรมมาตลอด 6 วัน 6 คืนดับลงในวันที่ 7 เผาบ้านเผาเรือนไป 132 หลัง ใน 4 หมู่บ้าน แนโรสั่งให้เวนคืนที่ดินจำนวนหนึ่งมาสร้างพระราชวังทองคำ (Golden Palace) ประกอบกับการที่แนโรไม่ส่งทหารไปช่วยดับไฟ และในอดีตพระองค์เคยคิดจะเปลี่ยนชื่อกรุงโรมเสียใหม่ว่า กรุงแนโรโพลิส (Neropolis) ประชาชนจึงปักใจเชื่อว่าแนโรเป็นผู้เผากรุงโรม (นักประวัติศาสตร์ในปัจจุบันเองก็บอกว่ามีความเป็นไปได้ที่แนโรจะเป็นผู้เผากรุงโรม) คลีโอพัตรา
ค.ศ. 1964: Carry On Cleo:ภาพยนตร์ตลกขบขัน ล้อเลียนภาพยนตร์ที่สร้างในปี ค.ศ. 1963 Amanda Barrie รับบทคลีโอพัตรา, Sid James เป็น มาร์ค แอนโทนี และ Kenneth Williams เป็นซีซาร์ พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 7 แห่งฝรั่งเศส ( หรือ ) (ค.ศ. 1120 - 18 กันยายน ค.ศ. 1180) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสแห่งราชวงศ์กาเปเตียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสระหว่างวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1131 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 18 กันยายน ค.ศ. 1180 รัชสมัยของพระองค์เป็นรัชสมัยที่เต็มไปด้วยความขัดแย้งระหว่างอำนาจของขุนนางจากตระกูลต่างๆ โดยเฉพาะตระกูลอองชู (อองเฌแว็ง), เป็นช่วงของการเริ่มต้นของความขัดแย้งระหว่างราชอาณาจักรฝรั่งเศสและราชอาณาจักรอังกฤษ และการเข้าร่วมในสงครามครูเสดครั้งที่ 2  แบร์นฮาร์ดที่ 7 แห่งลิพเพอ
แบร์นฮาร์ดที่ 7 แห่งลิพเพอ () ประสูติเมื่อ 4 ธันวาคม ค.ศ. 1428 เป็นผู้ปกครองราชรัฐลิพเพอ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1429 จนกระทั่งเสียชีวิต แบร์นฮาร์ดมีชื่อเล่นว่า "เบลลิโคซุส" ( "ผู้ชื่นชอบในการทำสงคราม") ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายเลโอโพลด์ (เลโอโพลด์ จอร์จ ดันแคน อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2396 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2427 ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น ดยุกแห่งอัลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์ และบารอนอาร์คโลว์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 พระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2425 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ กับ เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์ (เฮเลนา ฟรีเดอริคา ออกุสตา; 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 - 1 กันยายน พ.ศ. 2465 พระธิดาในเจ้าชายจอร์จ วิคเตอร์ ดยุกแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์ พระภาคิไนย 5 พระองค์ และพระภาติกา 2 พระองค์ นอกจากนี้เจ้าชายเลโอโพลด์ทรงได้รับพันธุกรรมโรคฮีโมฟิเลียมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชชนนี และดำรงพระชนม์ชีพแบบกึ่งทุพพลภาพ รายพระนามฟาโรห์
"ดูบทความหลักใน ราชวงศ์อาร์กีด"
ราชวงศ์เฮลเลนิสติกที่สองคือราชวงศ์ทอเลมี ปกครองอียิปต์ตั้งแต่ 305 ปีก่อนคริสต์ศักราช จนกระทั่งอียิปต์กลายเป็นมณฑลแห่งกรุงโรมใน 30 ปีก่อนคริสต์ศักราช (เมื่อใดก็ตามที่มีการทับซ้อนกันสองวันนั่นหมายความว่ามีผู้ร่วมการเลือกตั้ง) สมาชิกที่มีชื่อเสียงที่สุดของราชวงศ์นี้คือคลีโอพัตราที่ 7 ซึ่งปัจจุบันเป็นที่รู้จักกันในชื่อคลีโอพัตราซึ่งเป็นกลุ่มของจูเลียส ซีซาร์ และหลังจากการเสียชีวิตของซีซาร์ คลีโอพัตราก็สมรสกับมาร์ค แอนโทนี และมีลูกด้วยกันสองคน คลีโอพัตราพยายามสร้างราชวงศ์และสหภาพทางการเมืองระหว่างอียิปต์กับกรุงโรม แต่การลอบสังหารซีซาร์และความพ่ายแพ้ของมาร์ค แอนโทนี ทำให้แผนการของพระองค์ล้มเหลว ทำให้ทอเลมีที่ 15 เป็นกษัตริย์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ทอเลมี ในอียิปต์พระองค์ทรงปกครองร่วมกับพระมารดาของพระองค์ ตั้งแต่วันที่ 2 กันยายน 47 พระองค์เป็นพระราชโอรสคนโตของคลีโอพัตราที่ 7 และอาจเป็นบุตรชายคนเดียวของจูเลียส ซีซาร์หลังจากที่เขาได้รับการตั้งชื่อ และพระนางคลีโอพัตราได้ทรงทำอัตวิบากกรรม (ฆ่าตัวตาย) เมื่อวันที่ 23 สิงหาคม 30 ปีก่อนคริสตกาล เพราะพระนางไม่ต้องการถูกจับตามคำสั่งของอ็อกตาเวียน ผู้ซึ่งจะเป็นจักรพรรดิแห่งจักรพรรดิออกัสตัส แต่ไม่มีหลักฐานทางประวัติศาสตร์ จักรพรรดิจอห์นที่ 8 พาลาโอโลกอส
จักรพรรดิจอห์นที่ 8 พาลาโอโลกอส (; ) (18 ธันวาคม ค.ศ. 1392 – 31 ตุลาคม ค.ศ. 1448) จอห์นที่ 8 ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์พาลาโอโลกอส ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1425 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1448 จอห์นเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1392 เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิมานูเอลที่ 2 พาลาโอโลกอสและจักรพรรดินีเฮเลนา ดรากาสผู้เป็นพระธิดาของเจ้าชายคอนสแตนติน ดรากาสแห่งเซอร์เบีย ก่อนที่จะทรงราชย์ด้วยพระองค์เองจอห์นทรงเป็นจักรพรรดิคู่กับพระราชบิดามาก่อน สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 7 (อังกฤษ: Leo VII) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 936 ถึง ค.ศ. 939 สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7
ในที่สุด กรุงโรมก็ถูกกองทัพของจักรพรรดิปล้นสะดมในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1527 พระองค์จำต้องยอมแพ้หลังจากที่ถูกล้อมในปราสาท Sant' Angelo หลังจากนั้นพระองค์ก็ถูกคุมขังเป็นเวลา 6 เดือน. หลังจากที่พระองค์ถูกปล่อยจากที่คุมขัง พระองค์ก็ยังต้องตกอยู่ใต้อิทธิพลของจักรพรรดิ. ระหว่างนั้นพระองค์ได้ทำตามคำขอของจักรพรรดิ โดยการจัดการกับพวกโปรเตสแตนต์อย่างเข้มงวด. ขณะที่อำนาจของสมเด็จพระสันตะปาปากำลังตกต่ำ ชาวเมืองฟลอเรนซ์ก็ได้ก่อกบฏ และขับไล่ตระกูลเมดิชีออกจากเมือง. ไดโนเสาร์ (ภาพยนตร์การ์ตูนของวอลต์ ดิสนีย์)
เมื่อ 65 ล้านปีก่อน ปลายยุคครีเตเซียส Dinosaur กล่าวถึงเรื่องการผจญภัยของไดโนเสาร์พันธุ์อิกัวโนดอน ที่มีชื่อว่า อลาดาร์ ซึ่งพลัดพรากจากเผ่าพันธุ์ตัวเองตั้งแต่เกิด โดยได้รับการเลี้ยงดูฟูมฟักจากตัวลีเมอร์บนเกาะแห่งหนึ่ง และเมื่อฝนอุกกาบาตตกลงมา ทำความหายนะให้กับโลกจนเกิดความวุ่นวาย อลาดาร์และครอบครัวลีเมอร์ของมัน ก็ต้องหนีขึ้นฝั่ง และร่วมขบวนอพยพไปกับไดโนเสาร์พันธุ์อื่นๆ ที่กำลังหาแหล่งพักพิงแหล่งใหม่ และด้วยความที่ขาดแคลนทั้งน้ำและอาหาร ทำให้ไดโนเสาร์กลายเป็นสัตว์กระหายเลือด ที่อันตรายที่สุดในตอนนี้
ฝูงไดโนเสาร์ต้องเผชิญกับเหตุการณ์เสี่ยงชีวิต ในระหว่างการอพยพที่ไม่น่าวางใจในสิ่งใดๆ เลย ความคิดอันหลักแหลมและความใจดีของอลาดาร์ ที่มีต่อ “สมาชิก” ของกลุ่ม ทำให้ อลาดาร์กลายเป็นศัตรูกับ โครน และ บรูทอน ผู้นำกลุ่มเลือดเย็น และองครักษ์คนสนิทของมัน แต่อลาดาร์ได้เปรียบตรงที่ มันมี นีร่า น้องสาวของโครนคอยแอบช่วยเหลืออยู่ แล้วอลาดาร์ก็ได้โอกาสท้าทาย “ขนบเก่าๆ” ของไดโนเสาร์ และทำให้ทุกตัวเห็นว่า การปรับตัวและทำงานร่วมกัน เป็นวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้อยู่รอด สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
พระราชพิธีราชาภิเษกของสมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนและสมเด็จพระราชินีม็อดได้ถูกจัดขึ้นในมหาวิหารนิดารอสในเมืองทรอนด์เฮมในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2449[1] พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
เคยมีการรายงานว่าองค์เหนือหัวมีพระราชโอรสอยู่ 1 พระองค์คือ เฟรเดอริก คาร์ล คริสเตียน พอลเซน ซึ่งเกิดในวันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2386 โดยครั้งนั้นพระองค์มีความสัมพันธ์กับนางเอลเซ มาเรีย กูล์ดบอร์ก ปีเดอเซน (หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ มารี พอลเซน) ที่ซึ่งความสัมพันธ์นี้เกิดขึ้นในช่วงการอภิเษกสมรส 2 ครั้งที่ไม่มีความสุข เรื่องราวนี้ได้มีการตีพิมพ์เป็นหนังสือในปีพ.ศ. 2537 และตีพิมพอีกครั้งในปีพ.ศ. 2552 จากบทความในหนังสือพิมพ์ Politiken เจ้าของหนังสือคือ นางเอลเซ มาร์เกรเธ บอนโด ผู้ซึ่งเชื่อว่าเธอเองเป็นพระปนัดดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 และเธอได้อ้างสิทธิเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก เธอได้อ้างจากจดหมายลายพระหัตถ์ของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 ที่ทรงเขียนถึงมารี พอลเซนโดยทรงยินยอมรับเป็นพระบิดาของเฟรเดอริก คาร์ล คริสเตียน พอลเซน จดหมายเหล่านี้ได้ถูกอ้างอิงในหนังสือด้วย แต่อย่างไรก็ตามในทางกฎหมายสัมพันธภาพนอกสมรสและทายาทที่เกิดมาจะไม่มีสิทธิสืบราชสันตติวงศ์ในราชบัลลังก์เดนมาร์กทุกกรณี พ.ศ. 2507
พุทธศักราช 2507 ตรงกับปีคริสต์ศักราช 1964 
เป็นปีอธิกสุรทินที่วันแรกเป็นวันพุธตามปฏิทินเกรกอเรียน และเป็นพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (พ.ศ. 2489-2559)
กิตติขจร (พ.ศ. 2506-2516) ทอเลมีที่ 7
ทอเลมีที่ 7 หรือ ทอเลมีที่ 7 นีโอ ฟิโลพาเธอร์ (,กรีก: ΠτολεμαῖοςΝέοςΦιλοπάτωρ, Ptolemaios NEOS Philopator) เป็นกษัตริย์อียิปต์ของราชวงศ์ทอเลมี รัชกาลของพระองค์เป็นที่ถกเถียงกันอยู่และเป็นไปได้ว่าพระองค์ไม่ได้ทรงครองราชย์ใด ๆ ทั้งสิ้น แต่ทรงได้รับฐานะเป็นฟาโรห์ พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งเลออนและกัสติยา
ในปี ค.ศ. 1111 ดิเอโก เฆลมิเรซ บิชอปแห่งกอมโปสเตลาและเคานต์แห่งตราบาได้รับการสวมมงกุฎและทำพิธี เป็นพระเจ้าอัลฟอนโซแห่งกาลิเซียในอาสนวิหารซานเตียโกเดกอมโปสเตลา พระองค์เป็นบุตรคนเดียว พระมารดาของพระองค์ได้สืบทอดต่อบัลลังก์เลออน-กัสติยา-กาลิเซียที่เป็นหนึ่งเดียวกันและต้องการการันตีตำแหน่งให้พระโอรสจึงเตรียมความพร้อมเพื่อให้พระโอรสได้สืบทอดตำแหน่งต่อ ในปี ค.ศ. 1125 พระองค์ได้สืบทอดราชอาณาจักรโตเลโดที่เคยเป็นของชาวมุสลิม ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1126 หลังการสิ้นพระชนม์ของพระมารดา พระองค์ได้รับการสวมมงกุฎในเลออน และเริ่มการกอบกู้ราชอาณาจักรกัสติยาที่ตอนนั้นตกอยู่ภายใต้อำนาจของอัลฟอนโซเจ้าสมรภูมิกลับคืนมาทันที ตามสนธิสัญญาสันติภาพแตมาราในปี ค.ศ. 1127 เจ้าสมรภูมิให้การยอมรับว่าพระองค์คือพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 7 แห่งกัสติยา ทว่าอาณาเขตที่อยู่ไกลออกไปทางตะวันออกของดินแดนของพระองค์มีอิสรภาพมากขึ้นในช่วงที่พระมารดาของพระองค์ปกครองและมีการก่อกบฏเกิดขึ้นหลายครั้ง หลังได้รับการยอมรับในกัสติยา อัลฟอนโซต่อสู้เพื่อจำกัดอำนาจของบารอนท้องถิ่น ปโตเลมี ฟิลาเดลฟัส
ทอเลมี ฟิลาเดลฟัส (กรีก: Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος, "ทอเลมี ผู้เป็นน้องชายอันที่รัก", ประสูติ เดือนสิงหาคม หรือ กันยายน 36 ปีก่อนคริสตกาล - 25 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ทอเลมีและเป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 แห่งอียิปต์กับแม่ทัพมาร์ก แอนโทนี จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิไฮน์ริชที่ 7 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (ราว ค.ศ. 1275 หรือ ค.ศ. 1279 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์กผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1312 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1313 เบเรงเกลาแห่งกัสติยา
เบเรงเกลา (Spanish: Berenguela) หรือ มหาราชินี (la Grande) เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1179 หรือไม่ก็ ค.ศ. 1180 สิ้นพระชนม์ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1246 เป็นพระราชินีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งกัสติยา[1] ในปี ค.ศ. 1217 และพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1197 ถึงปี ค.ศ. 1204 ในฐานะพระโอรสธิดาคนโตและทายาทโดยสันนิษฐานของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา พระองค์เป็นเจ้าสาวผู้เป็นที่หมายตา และถูกหมั้นหมายกับค็อนราท พระโอรสของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังค็อนราทสิ้นพระชนม์ พระองค์อภิเษกสมรสกับลูกพี่ลูกน้อง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน เพื่อรักษาสันติภาพระหว่างกษัตริย์แห่งเลออนกับพระบิดา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคนก่อนการแต่งงานจะถูกพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงประกาศให้เป็นโมฆะ