ชินเซ็นกุมิ ก่อตั้งขึ้นเพื่ออะไร ?
ชินเซ็งงูมิ
กลุ่มโรชิงุมิได้รับการสนับสนุนด้านเงินทุนจากรัฐบาลโทะกุงะวะ แต่อย่างไรก็ตาม เป้าหมายที่แท้จริงของคิโยะคะวะ ฮะจิโร ซึ่งถูกเปิดเผยเมื่อนำกลุ่มมาถึงนครเกียวโตก็คือ การรวบรวมโรนินเพื่อทำงานสนับสนุนองค์พระจักรพรรดิ เพื่อเป็นการตอบโต้ สมาชิกของกลุ่มโรชิงุมิจำนวน 13 คน จึงได้แยกตัวออกมาจัดตั้งกลุ่มชินเซ็งงุมิ และสมาชิกที่ภักดีต่อรัฐบาลโทะกุงะวะอีกส่วนหนึ่งก็ได้แยกตัวกลับไปที่เอะโดะและก่อตั้งกลุ่มชินโชงุมิขึ้น (新徴組) โดยอยู่ภายใต้การสนับสนุนของแคว้นโชไน[4]
มิสเตอร์ฟูลสวิง
โรงเรียนมัธยมปลายโคคุเซ็น (私立黒撰高校) เป็นโรงเรียนที่ขึ้นชื่อเรื่องชมรมเบสบอล บุคคลที่เป็นโค้ชให้ทีมเบสบอลโคคุเซ็นนั้น คือ "มุรานากะ โนริฮิโระ" ชายผู้เป็นตำนานของจูนิชิและเคยพาทีมเบสบอลจูนิชิสู่ยุคทอง โดยมีลูกชายทั้งสองของเขาเป็นตัวหลักนำทีม ทั้งยูนิฟอร์ม ทั้งตัวลูกชายและสมาชิกในทีมทุกคนมีกลิ่นอายของกลุ่มชินเซนกุมิอยู่มาก เพราะอาจารย์ชินยะหรือผู้แต่งนั้นเคยเป็นผู้ช่วยนักเขียนของอาจารย์โนบุฮิโระ วาสึกิในการเขียนเรื่องซามูไรพเนจร และมีความชอบในคาแรคเตอร์ของกลุ่มตำรวจลับกลุ่มนี้เป็นอย่างมาก "อยากเขียนถึงกลุ่มชินเซนกุมิในงานของตัวเองซักครั้ง"คือประโยคที่เขาได้ตอบไว้
NOTE - ตัวละครหลักในทีมนี้ ตั้งชื่อจากชื่อนักรบญี่ปุ่นในอดีตทั้งหมด ชีวพิษโบทูลินัม
ลัทธิโอมชินริเกียวซึ่งถือกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นในปีค.ศ.1987 ก็มีประวัติการใช้อาวุธชีวภาพมากมายเพื่อก่อการร้าย หนึ่งในอาวุธชีวภาพที่พยายามผลิตและนำมาใช้คือสาร botulinum neurotoxin ระบบความเชื่อของลัทธินี้มีรากฐานจากเรื่องราวลึกลับและคำสอนด้านปรัชญาเกี่ยวกับการทำลายล้างเพื่อความอยู่รอด การสิ้นสุดของโลก และสงครามโลกครั้งที่สาม บรรดาสาวกถูกกระตุ้นให้เข้าไปมีส่วนร่วมทางการเมืองของประเทศ โชโก อะซาฮาระ ผู้ก่อตั้งเคยเป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยมาก่อนจึงมีนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่และผู้เชี่ยวชาญชั้นนำจากหลายมหาวิทยาลัยมีชื่อหลายคนที่เชื่อในลัทธินี้ ลิทธิโอมชินริเกียวจึงมีนักวิทยาศาสตร์กว่าสามร้อยคนที่เชี่ยวชาญเรื่องเคมี ชีววิทยา ยา และพันธุวิศวกรรมที่ทำงานให้กับลัทธิโดยมีเงินทุนกว่าหมื่นล้านดอลล่าสหรัฐจากการบริจากของสมาชิกและการขายหนังสือ ต่อมาภายหลังสาวกของลัทธิแพ้การเลือกตั้งอย่างราบคาบ โชโก อะซาฮาระที่โกรธแค้นก็กล่าวหาว่ารัฐบาลโกงและเริ่มก่อเหตุสังหารหมู่นับแต่นั้น ซามูไรพเนจร
การหวนกับมาพบกันอีกครั้งของเคนชิน และไซโต ฮาจิเมะ อดีตหัวหน้าหน่วยชินเซ็น กอง 3 ซึ่งปัจจุบันได้ทำหน้าที่ตำรวจสันติบาล ไซโตซึ่งมีหน้าที่เป็นสายสืบให้กับรัฐบาลกลางกำลังสืบสวนเรื่องของอดีตมือสังหารของคณะปฏิวัติอีกคนหนึ่ง ชิชิโอ มาโคโตะ ซึ่งคาดว่ากำลังเตรียมแผนก่อการปฏิวัติอยู่ จากเหตุการณ์การสังหาร โอคุโบ โทชิมิจิ เสนาบดีฝ่ายมหาดไทยโดยเซตะ โซจิโร่ สมุนของชิชิโอ ทำให้เคนชินไม่อาจอยู่เฉยได้ เขาจึงเดินทางยังเกียวโตเพื่อยับยั้งแผนการปฏิวัติของชิชิโอ ขณะเดียวกันชิชิโอก็เรียกกองกำลังจุปปงคาตานะ ซึ่งเป็นยอดฝีมือพิเศษ 10 คนของตัวเองออกมารับมือกับเคนชินด้วย ทางด้านซาโนสุเกะก็ได้ออกติดตามเคนชินมาที่เกียวโตเพื่อช่วยเหลือเคนชินอีกแรง ขณะที่ยาฮิโกะกับคาโอรุก็เดินทางมาหาเคนชินเช่นกัน ระหว่างการเดินทางเคนชินพบกับ มากิมาจิ มิซาโอะ สาวน้อยแห่งโอนิวาบังชู และด้วยความช่วยเหลือของกลุ่มโอนิวาบังชู ทำให้พวกของเคนชินสามารถป้องกันแผนเผากรุงเกียวโตเพื่อก่อความวุ่นวาย ในขณะที่ตัวชิชิโอและผู้ใกล้ชิดเตรียมนำเรือดำ ""เรนโกกุ"" เข้าอ่าวโตเกียวเพื่อสร้างความวุ่นวาย แต่ในที่สุดเรือเรนโกกุ ก็ถูกระเบิดมือของซาโนสุเกะทำลายเสียหายจนต้องเลิกล้มแผนการบุกยึดอ่าวโตเกียวไป ชิชิโอพร้อมทั้งจุปปงคาตานะทั้งหมดจึงย้อนกลับไปที่ฐานของตัวเองพร้อมกับท้าให้เคนชินตาม การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเคนชินและชิชิโอ เดิมพัน ด้วยชะตากรรมของรัฐบาลญี่ปุ่น วัดโคได
วัดโคได () เป็นวัดในนิกายเซนสำนักรินไซ ตั้งอยู่ในแขวงฮิงาชิยามะ ของนครเกียวโต เป็นวัดลูกที่ใหญ่ที่สุดในสาขาของวัดเค็นนิน ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2149 ก่อตั้งโดย ซูไงฮาระ ยาซูโกะ ภริยาหม้ายของอดีตอัครมหาเสนาบดี โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ เพื่อเป็นการลำรึกถึงสามีผู้ล่วงลับของเธอ พระนิกเก็ง โชนิง
พระนิคเคนโชนิน เป็นพระสังฆราชองค์แรกและองค์เดียวของนิกายนิชิเรนโชชู ที่อยู่ในตำแหน่งสังฆราชจนถึงอายุ 80 พรรษา และได้ทำการสละตำแหน่งสังฆราชหลังจากดำรงตำแหน่งมาเป็นเวลานานถึง 27 ปี พระองค์เป็นผู้ฟื้นฟูวัดใหญ่ไทเซขิจิ ในด้านพิธีกรรมและประเพณีแบบดั้งเดิมทั้งหมดซึ่งมีหลายสิ่งที่ได้ถูกยกเลิกไปในสมัยของโซกางัคไค ในแง่มุมของผู้นับถือนิกายนิชิเรนโชชู พระนิคเคนโชนินได้ยึดมั่นว่า หลักธรรมของนิชิเรนโชชูน้นไม่อาจสามารถตีความเองโดยผู้นับถือได้ตามอำเภอใจ แต่ต้องยึดแบบดั้งเดิมตามแบบฉบับของพระนิชิเรนไดชนิน พระนิคเคนโชนิน ยังมีพระชนม์ชีพยืนยาวและได้คว่ำบาตรกลุ่มผู้นับถือที่ได้ตัดสินใจเลือกตีความหลักธรรมของนิชิเรนโชชูตามความคิดของตนถึง 3 กลุ่ม ซุน ยัตเซ็น
"ประเทศจีนตกอยู่ภาวะคับขัน ปัจจุบันมีศัตรูล้อมรอบคอยจ้องตะครุบทรัพยากรธรรมชาติอันอุดมสมบูรณ์ของจีน โดยเหล่าศัตรูพากันรุมเข้ามารุกรานและยึดครองจีน แล้วดำเนินการแบ่งสันปันส่วนอันเป็นสิ่งน่าวิตกอย่างยิ่ง พร้อมกันนั้นก็ประนามชนชั้นปกครองราชวงศ์ชิงที่โง่เขลาและไร้สมรรถภาพว่า ฝ่ายราชสำนักก็โอนอ่อนผ่อนตาม ส่วนขุนนางหรือก็โง่เขลาเบาปัญญา ไม่สามารถมองการณ์ไกล ทำให้ประเทศชาติต้องเสียทหาร ได้รับความอัปยศอดสูพวกขี้ข้าพาให้บ้านเมืองสู่ความหายนะ มวลชนต้องได้รับเคราะห์กรรมทนทุกข์ทรมานไม่มีวันโงหัว การก่อตั้งสมาคมนี้ขึ้นก็เพื่อกอบกู้ชาติบ้านเมือง ผดุงไว้ซึ่งศักดิ์ศรี เพื่อรวบรวมประชาชนจีนทั้งใน และนอกประเทศ เผยแพร่อุดมการณ์กู้ชาติ" ไคเอ็นไต
ไคเอ็นไต () เป็นบริษัทเดินเรือและพาณิชย์นาวีแห่งแรกของประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1865 ที่ นะงะซะกิ โดย ซะกะโมะโตะ เรียวมะ โดยพัฒนามาจาก กลุ่มการค้าคะเมะยะมะ (亀山社中 - คะเมะยะมะชาชู) ซึ่งมีจุดประสงค์ทางการเมืองแอบแฝงคือการโค่นล้มระบอบโชกุน นอกจากไคเอ็นไตจะทำการค้าและเดินเรือแล้ว ก็ยังมีบทบาททางการเมืองอยู่เช่นเดิม ซึ่งแหล่งเงินทุนของบริษัทก็ได้มาจากแคว้นซะสึมะ แคว้นโทะซะ รวมทั้งกลุ่มนักธุรกิจและเศรษฐีในนะงะซะกิ  อิโต ฮิโรบูมิ
ปี 2443 ก่อตั้งพรรคริกเก็นเซยูไก (立憲政友会) และดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคเป็นคนแรก ก่อนหน้าสงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น ได้ชูแนวความคิดว่าไม่ควรทำสงครามโดยตรง แต่ควรเจรจากับรัสเซียเพื่อให้ญี่ปุ่นมีสิทธิเหนือเกาหลีและเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน ญี่ปุ่นจะรับรองสิทธิของรัสเซียเหนือแมนจูเรีย อีกทั้งยังต่อต้านแนวคิดที่ให้ญี่ปุ่นเป็นพันธมิตรกับอังกฤษเพื่อถ่วงดุลกับรัสเซีย จังหวัดโคจิ
จังหวัดโคจิเป็นบ้านเกิดของซากาโมโตะ เรียวมะ ซามูไรที่มีบทบาทสำคัญในการล้มล้างรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ และอิวาซากิ ยาตาโร ผู้ก่อตั้งบริษัทมิตซูบิชิ
จังหวัดโคจิตั้งอยู่ทางใต้ของเกาะชิโกกุและมีพื้นที่มากที่สุดในเกาะ พื้นที่ของจังหวัดโคจิเป็นลักษณะโค้งไปตามชายฝั่งด้านใต้ของเกาะ โดยมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดโทกูชิมะและจังหวัดเอฮิเมะทางด้านเหนือ และติดต่อกับมหาสมุทรแปซิฟิกทางด้านใต้ ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์
เกิดจากการรวมร่างของ ชินเคนโอ และ อิกะ โอริงามิ โดย อิกะ โอริงามิ ทำหน้าที่เป็นปีกหลัง ฉมวก และ โล่ดาวกระจาย 3 แฉก ให้กับหุ่น โคนามิ
โคนามิ () เป็นบริษัทผลิตและพัฒนาวิดีโอเกม ของเล่น การ์ดของเล่น การ์ตูน ชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น บริษัทก่อตั้งในปี พ.ศ. 2512 ที่เมืองโอซะกะ โดยคำว่า "โคนามิ" มีที่มาจากตัวอักษรแรกของนามสกุลของผู้ร่วมก่อตั้งได้แก่ คาเงมาสะ โคซึกิ (KOuzuki), โยชิโนบุ นากามะ (NAkama), ฮิโระ มัตสึดะ (Matsuda) และ โชคิจิ อิชิฮารา (Ishihara) ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์
ทั้ง 4 คน ต่างมาถึงสถานที่ที่เงโดวชูว ออกอาละวาดแต่ด้วยความที่รู้จักแค่เพียงชื่อตระกูลชิบะ แต่ไม่เคยได้พบตัวจริงของทายาทตระกูลชิบะ ทำให้เกิดเรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย แต่กระนั้นทั้ง 4 คนได้พบทาเครุ จึงจำเป็นต้องร่วมมือทาเครุเพื่อปกป้องมวลมนุษย์ให้พ้นภัยจากเงโดวชูวอีกครั้ง และตำนานแห่งซามูไรรุ่นที่ 18 ได้ถือกำเนิดขึ้น ชินเซ็งงูมิ
ปฏิบัติการในคดีอิเคะดะยะ (池田屋事件 - อิเคะดะยะจิเค็น) ในปี ค.ศ. 1864 ซึ่งทำให้นครเกียวโตรอดพ้นจากการวางเพลิงโดยซามูไรหัวรุนแรงชาวแคว้นโจชู ได้ทำให้กลุ่มชินเซ็งงุมิโด่งดังในชั่วข้ามคืน มีคนเข้าสมัครเป็นสมาชิกกลุ่มเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว จนทำให้ต้องมีการจัดระบบภายในเสียใหม่ ชินเซ็งงูมิ
มีสมาชิกระดับแกนนำสำคัญของกลุ่มจำนวนไม่มากที่รอดชีวิตหลังจากการสลายกลุ่ม เช่น นะงะคุระ ชิมปะจิ, ไซโต ฮะจิเมะ และชิมะดะ ไค สมาชิกบางคน เช่น ทะคะงิ เทซะคุ ได้กลายบุคคลสำคัญในวงสังคมญี่ปุ่นในเวลาต่อมา[11] ชินเซ็งงูมิ
กลุ่มเซะริซะวะ: เซะริซะวะ คะโมะ นิอิมิ นิชิกิ ฮิระยะมะ โงะโร ฮิระมะ จูสุเกะ โนะงุจิ เคนจิ อะระยะ ชิงโงะโร ซะเอะกิ มะตะซะบุโรกลุ่มคอนโด: คนโด อิซะมิ ฮิจิคะตะ โทะชิโซ อิโนะอุเอะ เก็มซะบุโร โอะคิตะ โซจิ นะงะคุระ ชิมปะจิ ไซโต ฮะจิเมะ ฮะระดะ ซะโนะสุเกะ โทโด เฮสุเกะ ยะมะนะมิ เคสุเกะกลุ่มโทะโนะอุจิ: โทะโนะอุจิ โยะชิโอะ อิเอะซะโตะ ซึงุโอะ[5] อะบิรุ อะอิซะบุโร เนงิชิ ยูซัง ยุคมูโรมาจิ
นับตั้งแต่ค.ศ. 1349 ปฐมโชกุนอะชิกะงะ ทะกะอุจิ ได้แต่งตั้งให้บุตรชายของตนคือ อะชิกะงะ โมะโตะอุจิ () ดำรงตำแหน่งเป็น "คันโตคังเร" () ซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการแทนโชกุนในภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่น "คันโตคังเร"พำนักอยู่ที่เมืองคะมะกุระและมีอำนาจเหนือซะมุไรในภูมิภาคคันโตและภาคตะวันออกทั้งมวล ด้วยอำนาจอันมหาศาลของ"คันโตคังเร" ทำให้"คันโตคังเร"กลายเป็นคู่แข่งทางการเมืองของรัฐบาลโชกุนที่เมืองเกียวโต ในเวลาต่อมาตำแหน่ง"คันโตคังเร"ได้รับการขนานนามว่า "คันโตคุโบ" () แปลว่า โชกุนแห่งภูมิภาคคันโต ซึ่งคันโตคุโบมีผู้ช่วยเป็นผู้สำเร็จราชการอีกทอดหนึ่ง เรียกว่า "ชิซึจิ" ซึ่งเป็นตำแหน่งของตระกูลอุเอะซุงิ () ในค.ศ. 1416 "คันโตคุโบ"อะชิกะงะ โมะชิอุจิ () เกิดความขัดแย้งกับ"ชิซึจิ"อุเอะซุงิ เซ็งชู () อุเอะซุงิ เซ็งชู จึงก่อการกบฎยกทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระ ทำให้คันโตคุโบโมะชิอุจิต้องหลบหนีออกจากเมืองคะมะกุระ ในค.ศ. 1417 โชกุนโยะชิโมะชิส่งทัพของรัฐบาลโชกุนฯเข้ายึดเมืองคะมะกุระคืนจากอุเอะซุงิเซ็งชูได้สำเร็จ และช่วยเหลือให้"คันโตคุโบ"โมะชิอุจิกลับเข้าเมืองตามเดิม แต่ทว่าในค.ศ. 1438 "คันโตคุโบ"โมะชิอุจิต้องการตำแหน่งโชกุนที่เมืองเกียวโต จึงก่อการกบฎต่อโชกุนโยะชิโนะริ เรียกว่า สงครามปีเอเกียว () โชกุนโยชิโนะริส่งทัพเข้ายึดเมืองคะมะกุระได้สำเร็จ โมะชิอุจิทำการเซ็ปปุกุเสียชีวิต ทำให้ตำแหน่ง"คันโตคุโบ"ว่างลงและภูมิภาคตะวันออกของญี่ปุ่นตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของตระกูลอุเอะซุงิ  กินทามะ
ตัวละครส่วนใหญ่ในการ์ตูนกินทามะได้ต้นแบบจากบุคคลในประวัติศาสตร์จริง โดยเฉพาะตัวละครในกลุ่มชินเซ็นงุมิที่ได้ต้นแบบจากกองกำลังชินเซ็นงุมิในประวัติศาสตร์จริง ชินเซ็งงูมิ
ผู้บัญชาการกลุ่มในชั้นดั้งเดิมที่สุดนั้น ได้แก่ เซะริซะวะ คะโมะ, คนโด อิซะมิ, และ นิอิมิ นิชิกิ ในชั้นต้นนั้น กลุ่มมิบุโรประกอบด้วยกลุ่มย่อย 3 กลุ่ม คือ กลุ่มเซะริซะวะ กลุ่มคนโด และกลุ่มโทะโนะอุจิ ดังรายชื่อที่ปรากฏเบื้องล่าง อย่างไรก็ตาม โทะโนะอุจิและอิเอะซะโตได้ถูกสังหารหลังจากการตั้งกลุ่มไม่นานนัก รายชื่อตัวละครในโซลอีทเตอร์
ในอดีตเมื่อ 800 ปีก่อน ก่อตั้งกลุ่มปราบปรามแม่มด โดยตนเป็นผู้นำที่น่าเกรงขาม กับนำความกลัวออกจากร่างไปสร้างคิชินขึ้นมา เพื่อตนเป็นเทพ แต่พอคิชินคลั่ง ตนจึงผนึก แต่วิญญาณตนเป็นส่วนหนึ่งกับโซนนั้น จึงสร้างเดธซิตี้ กับก่อตั้งชิบุเซ็นเพื่อรวบรวมสายเลือดอาวุธมาร คอยปราบปรามคนเลวกับแม่มด จึงเปลี่ยนหน้ากาก กับพูดสำเนียงตลกกับตบมุกจนติดปาก ในปัจจุบันสร้างคิดขึ้นมาโดยให้มีความกลัวทั่วไป เพื่อไม่ให้คลั่งเหมือนคิชิน
อาวุธ ที่กินวิญญาณไข่คิชิน 99 ดวง และวิญญาณแม่มด 1 ดวงเป็นดวงสุดท้ายก็จะกลายเป็นเดธไซส์ โดยในเรื่องนั้นปรากฏกัน 8 คน แต่ละคนจะประจำการที่ทวีปต่างๆ ทั่วโลก
พากษ์โดย อภินันท์ ธีระนันทกุล (ไทย) ซากาโมโตะ เรียวมะ
ซากาโมโตะ เรียวมะ เสียชีวิตจากการถูกลอบสังหารเมื่อ ค.ศ. 1867 ที่ ร้านโอมิยะ (近江屋) ในกรุงเกียวโต พร้อมกันกับนากาโอกะ ชินตาโร ผู้เป็นพี่น้องร่วมสาบาน เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นก่อนหน้าการปฏิรูปเมจิจะเกิดขึ้นไม่นานนัก รายงานการสอบสวนในชั้นต้นกล่าวหาว่า เหตุฆาตกรรมดังกล่าวเป็นฝีมือของกลุ่มชินเซ็งงูมิ (ภายหลังคนโด อิซามิ ผู้นำของชินเซ็งงูมิซึ่งพ่ายแพ้แก่ฝ่ายซัตสึมะและโจชูในนามกองทัพของพระจักรพรรดิและถูกจับเป็นเชลย ได้ถูกประหารชีวิตด้วยข้อกล่าวหาข้างต้น) ทว่ากลุ่มที่สนับสนุนโชกุนอีกกลุ่มหนึ่ง คือ กลุ่มมิมาวาริงูมิของอิมาอิ โนบูโอะ ได้สารภาพในปี ค.ศ. 1870 ว่าเป็นผู้ลงมือก่อเหตุดังกล่าว แม้ว่าซาซากิ ทาดาซาบูโร และอิมาอิ โนบูโอะ จะเป็นผู้ที่ถูกประณามจากเรื่องนี้ แต่ไม่มีการพิสูจน์สอบสวนในกระบวนการยุติธรรมว่าฆาตกรตัวจริงเป็นใครแต่อย่างใด ชินเซ็งงูมิ
ฮิจิคะตะ โทะชิโซ ชินเซ็งงูมิ
ในช่วงที่รุ่งเรืองที่สุดนั้น ชินเซ็งงุมิมีสมาชิกจำนวนราว 300 คน กลุ่มดังกล่าวนี้นับเป็นซามูไรกลุ่มแรกในสมัยการปกครองของตระกูลโทะกุงะวะ ที่อนุญาตให้บุคคลจากชนชั้นที่ไม่ใช่ซามูไร เช่น ชนชั้นพ่อค้า ชนชั้นชาวนา สามารถเข้าร่วมกลุ่มได้ ก่อนหน้านั้นญี่ปุ่นมีระบบชนชั้นวรรณะที่เคร่งครัดมากและไม่สามารถเลื่อนจากฐานะที่ตำกว่าไปสู่ฐานะที่สูงกว่าได้ง่ายนัก ผู้คนที่เข้าร่วมกลุ่มด้วยมีจุดประสงค์เพื่อที่จะหาทางเลื่อนชนชั้นของตนเป็นซามูไรหรือต้องการมีส่วนรวมทางการเมืองเป็นส่วนมาก อย่างไรก็ตาม การกล่าวว่าสมาชิกของกลุ่มชินเซ็งงุมิส่วนมากไม่ใช่ชนชั้นซามูไรนับว่าเป็นเรื่องที่เข้าใจผิด จากจำนวนสมาชิกของชินเซ็งงุมิ 106 คน (จำนวนรวมทั้งหมดคือประมาณ 302 คนในเวลานั้น) ประกอบด้วยซามูไร 87 คน, ชาวนา 8 คน, พ่อค้า 3 คน, แพทย์ 3 คน, นักบวช 3 คน, และช่างฝีมือ 2 คน มีผู้นำกลุ่มเพียงไม่กี่คนที่เป็นชนชั้นซามูไรโดยกำเนิด เช่น ยะมะนะมิ เคย์สุเกะ, โอะคิตะ โซจิ, นะงะคุระ ชินปะจิ, และฮะระดะ ซะโนะสุเกะ วัดกลางสุรินทร์
หลังจากเชียงปุมได้รับพระราชทานยศและตำแหน่ง กลับมาสู่บ้านเดิมที่เมืองที และเห็นว่าที่บ้านเมืองทีเป็นบ้านเล็ก ชัยภูมิไม่เหมาะสมจึงย้ายมาตั้งเมืองที่คูประทาย เมื่อกำหนดที่ตั้งจวนแล้วก็วางผังการสร้างวัดเคียงข้างกับเขตจวน ทางทิศตะวันออก
การตั้งวัดนี้ น่าจะเป็นการเลียนแบบข้าราชการทหารในสมัยนั้น ที่กลับจากการทำศึกสงครามก็มีการสร้างวัด ซึ่งการสร้างวัดนี้แม้พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศานุวงศ์ก็สร้างมาก ข้าราชบริพารก็สร้างเช่นกัน จนมีคำกล่าวในสมัยนั้นว่า “สร้างวัดให้ลูกเล่น” เจ้าเมืองสุรินทร์ได้สร้างวัดขึ้นเป็นความนิยมตามสมัยนั้น เป็นการเลียนแบบจากส่วนกลางก็ได้
เจ้าเมืองอาจตั้งความประสงค์ว่า เมื่อสร้างเมืองก็สร้างวัดเป็นคู่บ้านคู่เมืองด้วย จึงกำหนดพื้นที่วัดกลางติดกับเขตจวน
การปฏิบัติราชการในสมัยนั้น ไม่มีศาลากลางเป็นเอกเทศใช้จวนเป็นที่ราชการด้วย เมื่อมีการชุมนุมเรื่องข้าราชการก็ใช้บริเวณวัดเป็นที่ชุมนุมเป็นความสะดวกสบายโดยตลอด วัดกลางได้เป็นที่ร่วมประชุมของทางราชการตลอดในสมัยนั้น รวมทั้งการระดมพล
ตามที่กล่าว ณ เบื้องต้นว่า เรื่องมีปรากฏซากอิฐเก่าที่ “โคกโพธิ์” คือบริเวณตั้งโรงเรียนราษฎร์บำรุงว่า เคยเป็นที่ตั้งวัดมาแต่เดิม เมื่อพระสุรินทร์มาสร้างเมืองแล้วเมื่อมีการวางผังเมืองและกำหนดที่วัด โดยท่านเจ้าเมืองอาจโยกย้ายวัดนี้มาตั้งเป็นวัดกลางก็ได้ ทั้งนี้โดยเหตุผลตามคติพื้นบ้านถือว่า การสร้างวัดต้องให้อยู่ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้าน จึงจะเป็นมงคล วัดอยู่ทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน ถือว่าเป็นอัปมงคล วัดอยู่ทางทิศเหนือหรือใต้หมู่บ้านไม่ถือเป็นเรื่องเสียหาย อาจจะเป็นเพราะเหตุที่เจ้าเมืองสร้างจวนอยู่ทางทิศตะวันออกวัด จึงย้ายวัดจากทิศตะวันตกมาตั้งทิศตะวันออก แต่ทั้งนี้เป็นเพียงข้อสันนิษฐานอาจจะร้างไปเอง และวัดกลางก็อาจตั้งขึ้นใหม่ก็ได้ แต่เหตุผลที่ยืนยันมานั้นพอกล่าวได้ว่า วัดกลางเกิดในสมัยพระสุรินทร์คนแรกแน่นอน เพราะปรากฏเรื่องของเจ้าเมืองดังกล่าวแล้ว
วัดกลางสุรินทร์ ได้รับการพระราชทานวิสุงคามสีมา  สมาคมสร้างคุณค่า
ในปี ค.ศ. 1991 พระนิคเคน โชนิน ประมุขสงฆ์แห่งพุทธศาสนานิชิเร็นโชชู ได้ประกาศการคว่ำบาตรต่อ ประธานสมาคมโซคากักไก ซึ่งเป็นสมาคมผู้นับถือที่ใหญ่ที่สุด โดยได้ให้เหตุผลว่า การปฏิบัติ คำสอน ของผู้นับถือจากสมาคมนี้นั้นถูกเบี่ยนเบนไปโดยผู้นำ หรือประธานสมาคม และพระสงฆ์กลุ่มหนึ่งได้ฟ้องร้องประธานสมาคมกรณีสิ่งพิมพ์สมาคมโซคาเปิดเผยพฤติกรรมเสื่อมเสียของประมุขสงฆ์ ประมุขสงฆ์งดการมอบโงะฮนซนซึ่งเป็น สิ่งสักการบูชาของผู้นับถือนิชิเร็นโชชูให้กับสมาชิกสมาคม ซึ่งโดยปกติแล้วโงะฮนซนถูกคัดลอกจากวัดใหญ่ไทเซขิจิโดยมีการทำพิธีโดยพระประมุขสงฆ์ที่วัดใหญ่ เมื่อสมาคมนำแบบพิมพ์เก่าของพระนิชิคันโชนินสังฆราชลำดับ 26 ผู้มีชื่อเสียงเป็นที่เคารพผู้ทำการรวบรวมฟื้นฟูพุทธธรรมของพระนิชิเร็นไดโชนินมาคัดลอกให้สมาชิกจึงถูกกล่าวหาว่าเป็นโงะฮนซนปลอม และในที่สุดในปี ค.ศ. 1997 ผู้นับถือทั้งหมดที่ตัดสินใจยังคงเข้ากับสมาคมโซคากักไกทั้งหมดทั่วโลก ก็ได้ถูกคว่ำบาตรออกจากการเป็นผู้นับถือพุทธศาสนานิชิเร็นโชชูด้วยเช่นกัน สมาชิกสมาคมโซคากักไกต้องงดการเดินทางไปยังวัดไทเซขิจิ เพื่อนมัสการไดโงะฮนซน ซึ่งเป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุด โดยชักชวนให้ถอนตัวจากสมาคมโซคากักไก และกลับมาเข้ากับนิกายนิชิเรนโชชูดังเดิม ซึ่งจะต้องผ่านพิธีสำนึกผิดโดยพระสงฆ์ ตำนานเก็นจิ
ตำนานเก็นจิ (Japanese: 源氏物語; Genji Monogatari) เป็นงานเขียนของ มุราซากิ ชิคิบุ นางข้าหลวงในราชสำนักญี่ปุ่นสมัยเฮอัน หรือ เฮอันเคียว ซึ่งมีชิวิตอยู่ราวต้นศตวรรษที่ 11 ว่ากันว่า นี่คือนวนิยายที่เก่าแก่ที่สุดเรื่องหนึ่งของโลก [1] และมีการจัดกิจกรรมฉลองครบรอบ 1000 ปี ในปี 2008 ที่ประเทศญี่ปุ่น [2] โดยมีหลักฐานสนับสนุนจากเนิ้อความใน มุราซากิ ชิคิบุ นิกกิ (Murasaki Shikibu Nikki บันทึกของมุราซากิ ชิคิบุ) ซึ่งเธอได้เขียนบันทึกนั้นในวันที่ 1 เดือนพฤศจิกายน ค ศ.1008 ว่า ฟุจิวะระ โนะ คินโตะ (Fujiwara no Kinto) นักปราชญ์ราชบัณฑิตชั้นแนวหน้าในยุคนั้น ชื่นชมในงานเขียนของเธอเป็นอันมาก และบันทึกนี้ยืนยันกับเราให้ทราบว่า เธอเขียน บท วะกะมุราซากิ จบในเวลานั้นเอง (1 พฤศจิกายน ค ศ.1008) [3] บางข้อมูลอ้างว่า มุราซากิ ชิคิบุ เริ่มเขียน ตำนานเก็นจิที่วัดอิชิยะมะเดระ ในคืนวันจันทร์เต็มดวงของวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ปี ค ศ. 1004 [4] ซากาโมโตะ เรียวมะ
เรียวมะได้กลายเป็นตัวกลางในการเจรจาลับให้แคว้นซัตสึมะและแคว้นโจชูร่วมมือกันเป็นพันธมิตรต่อต้านรัฐบาลโชกุน ทั้งนี้เนื่องจากว่าทั้งสองแคว้นนั้นต่างเป็นศัตรูกันมาตลอดตั้งแต่อดีต ในขณะนั้นนับได้ว่าเรียวมะมีฐานะเป็นคนนอกที่เป็นกลางไม่เข้าข้างทั้งสองฝ่าย อันเป็นสิ่งจำเป็นในการทำลายช่องว่างทางความคิดและความรู้สึกของทั้งสองแคว้น นอกจากนี้เขายังได้ก่อตั้งกองเรือเอกชนและบริษัทการค้าชื่อ คาเมยามะชาจู () ที่เมืองนางาซากิเพื่อบุกเบิกการค้าขายทางทะเลกับชาวต่างประเทศโดยมีคนญี่ปุ่นดำเนินการเอง โดยได้รับความช่วยเหลือทางการเงินจากแคว้นซัตสึมะ (ต่อมาบริษัทนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นไคเอ็นไตหรือกองหนุนทางทะเล) และส่งเสริมการเปิดประเทศด้วยการเรียนรู้ภาษา แนวคิด เทคโนโลยีใหม่ ๆ จากต่างประเทศ มุ่งสร้างญี่ปุ่นให้เข้มแข็งด้วยการพัฒนาเศรษฐกิจ แทนการจับดาบขับไล่ชาวต่างชาติดังเช่นที่ซามูไรยุคนั้นกระทำอยู่ บทบาทความเป็นนักปฏิรูปทางความคิดและการเมืองเช่นนี้ทำให้เรียวมะถูกจับตามองจากหลายฝ่าย รวมถึงถูกหมายหัวจากฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะซึ่งมีแนวคิดทางการเมืองที่สวนทางกัน เช่น กลุ่มชินเซ็งงูมิ กลุ่ม เป็นต้น ครูสาวยากูซ่า
แต่สำหรับคุโรมิ หรือยังกุมิ(ฉายาที่นักเรียนตัวดีตั้งให้) กลับรับมือได้สบายเพราะเธอถูกเลี้ยงมาโดย คุโรดะ ริวอิจิโร่ ผู้นำรุ่นที่ 3 ของตระกูลคุโรดะ แก๊งยากูซ่าอันดับหนึ่งของญี่ปุ่น ยังกุมิปิดบังเรื่องครอบครัวทั้งหมดไว้ มีเพียงชินคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องทั้งหมด เพราะสังเกตท่าทีของยังกุมิที่ไมรู้สึกหวาดกลัวเวลาที่นักเรียนในห้องคอยหาเรื่อง และการเข้าห้ามเวลาที่นักเรียนในห้องมีเรื่องกัน จนทำให้ชินขอท้าต่อยกับยังกุมิ แต่ก็ไม่ได้ลงมือ หลังจากที่ได้รับการช่วยเหลือจากยังกุมิ จากเหตุการณ์ที่คุโด้นักเรียนที่ออกไปแล้วเข้ามาหาเรื่องคุม่า และเหตุทะเลาะอีกหลายครั้ง ทำให้ชินแน่ใจในตัวตนของยังกุมิ และคอยช่วยปิดเรื่องนี้เป็นความลับ ชินเซ็งงูมิ
หัวหน้าหน่วยย่อย (組長 คุมิโจ) โรงเรียนปิยมาตย์
โรงเรียนปิยมาตย์เป็นหนึ่งในโรงเรียนเครืออุรสุลินที่มีอยู่ทั่วโลก ซึ่งโรงเรียนปิยมาตย์ได้จัดการศึกษาตามปรัชญาการอบรมการศึกษาแบบอุร์สุลิน บนพื้นฐานของท่านนักบุญอัญจลา เมริชี ผู้ก่อตั้งคณะอุร์สุลิน ท่านเห็นว่าการให้การศึกษาแก่เด็กหญิง เป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่งยวด จึงได้ก่อตั้งคณะหญิงสาวผู้อุทิศตนเพื่ออบรมสั่งสอน เด็กหญิง ท่านได้เลือกนักบุญอุร์สุลา เจ้าหญิงพรหมจรรย์ ซึ่งมีตำนานว่า เป็นมรณะสัขขีพลีชีพเพื่อศาสนา เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์และตั้งชื่อคณะว่า คณะอุร์สุลินการศึกษาของอุร์สุลินนั้น มีมานานกว่า 475ปี โดยยึดคุณธรรมที่เป็นแก่นหลัก 8ประการ อันได้แก่ การรับใช้ช่วยเหลือ เจตนารมณ์ของนักบุญอัญจลา ความยุติธรรมในสังคม ชีวิต จิต ความเป็นผู้นำ การพัฒนาบุคคลให้ครบ ความเป็นเลิศทางวิชาการ และใจเปิดกว้างพร้อมปรับเปลี่ยน แม้วันเวลาจะผ่านไปแล้วกว่า 5 ศตวรรษ คณะอุร์สุลิน ยังคงเชื่อมั่นและปฏิบัติตามวิสัยทัศน์ของนักบุญอัญจลา นั่นคือ การให้การศึกษาแก่เยาวชนทุกเพศทุกวัยโดยไม่เลือกชนชั้น ซิสเตอร์คณะอุร์สุลิน 4 ท่านแรกที่เดินทางเข้ามายังประเทศไทย การศึกษาของอุร์สุลิน ได้แผ่ขยายมาถึงประเทศไทย เมื่อปีพุทธศักราช 2467 โดยขณะนั้นมีซิสเตอร์ 4ท่านได้เริ่มงานที่โรงเรียนกุหลาบวัฒนา จังหวัดกรุงเทพมหานคร แต่ในช่วงสองปีแรก เกิดปัญหาขึ้นมากมาย คณะซิสเตอร์จึงขอความช่วยเหลือไปที่กรุงโรม แต่แล้วก็ไม่ได้รับการตอบสนอง ต่อมา คุณแม่มารี เบอร์นาด แมนเซล ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นอธิการิณีมิชชั่นสยาม ท่านได้เข้ามาแก้ไขสถานการณ์ต่างๆในขณะนั้น จนลุล่วงไปด้วยดี และได้สร้างโรงเรียนสำหรับกุลสตรีแห่งแรก คือ โรงเรียนมาแตร์เดอี ต่อมา พระสังฆราช แปโรส ได้ให้คุณแม่เบอร์หนาด พิจารณาเปิดโรงเรียนที่เชียงใหม่อีกแห่งหนึ่ง เริ่มก่อสร้างต้นปี พ.ศ.2474 การก่อสร้างเสร็จเรียบร้อย ในต้นปี พ.ศ.2475 โดยใช้ชื่อว่า เรยีนาเชลีวิทยาลัย ต่อมาในปี 2498 ซิสเตอร์บุญประจักษ์ ทรรทรานนท์ เจ้าคณะอุร์สุลินแห่งประเทศไทยได้เข้าซื้อโรงเรียนแม่พระฟาติมา และได้เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนวาสุเทวี โซลอีทเตอร์
โรงเรียนช่างเฉพาะกิจผลิตอาวุธชิบุเซ็น (Shinigami Buki Shokunin Senmon Gakkō) เป็นสถาบันที่ก่อตั้งขึ้นเพื่อผลิตอาวุธที่ใช้ในการรักษาความสงบสุขและป้องกันการตื่นขึ้นของ "คิชิน" โดยมีท่านยมทูตเป็นผู้ดูแลทั้งในชิบุเซ็นและเดธซิตี้ และมีเหล่าเด็กนักเรียนทั้งผู้ใช้อาวุธและอาวุธอยู่ที่นี่ด้วย สถาบันนี้ตั้งอยู่ที่ เดธซิตี้ (Death City) ในรัฐเนวาดา ประเทศสหรัฐอเมริกา คนโด อิซะมิ
คนโด อิซะมิ ( 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1834 - 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1868) เป็นซามูไรและข้าราชการชาวญี่ปุ่นในช่วงปลายยุคเอโดะ มีชื่อเสียงในฐานะของหัวหน้ากลุ่มซามูไรชินเซ็งงุมิ ซึ่งเป็นกลุ่มซามูไรหัวรุนแรงที่จงรักภักดีต่อรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ พรรคโคเม
หลังจากที่ ไดซะกุ อิเกะดะ ได้เป็นนายกสมาคมโซคา งัคไก เมื่อ พ.ศ. 2507 ได้ตัดสินใจกระทำในสิ่งที่ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างมากนั้นคือ ได้ก่อตั้งพรรคโคเม ซึ่งแปลว่า พรรคการเมืองมือสะอาด ไดซาขุ อิเคดะ เชื่อว่า จะปฏิรูปการเมืองในประเทศญี่ปุ่น การมีพรรคการเมืองที่ยึดถือหลักการแห่ง มนุษยนิยม และรักสันติตามหลักคำสอนของพุทธศาสนา เคารพศักดิ์ศรีของชีวิต เป็นสิ่งที่จำเป็นและวิสัยทัศน์ของพรรคโคเมก็ได้ยึดหลักการนี้เป็นพื้นฐาน ยุคมูโรมาจิ
นิกายเซ็นสำนักโซโตแม้จะไม่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลโชกุนแต่ก็มีผู้นับถือจำนวนมาก และได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นซะมุไรระดับล่างและชนชั้นสามัญชนชาวนาทั่วไป อย่างไรก็ตามพุทธศาสนานิกายแดนบริสุทธิ์อมิตพุทธ หรือ "โจโด" ( Pure Land Buddhism) เป็นความเชื่อหลักที่สำคัญของชนชั้นล่าง เนื่องจากนิกายแดนบริสุทธิ์มีหลักการว่ามนุษย์ทุกคนสามารถเข้าถึงแดนบริสุทธิ์ได้ด้วยการสวด"เน็มบุซึ" () หรืออมิตพุทธ อย่างเท่าเทียมกัน พระภิกษุเร็นเนียว () ก่อตั้งนิกายแดนบริสุทธิ์อันแท้จริง หรือ "โจโด ชิงชู" () ซึ่งมีชนชั้นล่างชาวบ้านหันมานับถือจำนวนมาก จนนำไปสู่การกำเนิดของลิทธิอิกโก และการกบฎอิกโกอิกกิในที่สุด พระนิชิกัง
พระนิชิคัน (ค.ศ. 1665 - ค.ศ. 1726) หรือ พระนิชิคัน โชนิน เป็นประมุขสงฆ์ของพุทธศาสนานิกายนิชิเรนโชชู เป็นผู้ที่ทำให้พุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน มีความเจริญรุ่งเรือง นอกเหนือจากพระนิกโคโชนินและพระนิชิโมขุโชนินแล้ว พระนิชิคันโชนินนับว่าเป็นประมุขสงฆ์อันดับ 1 ของการศรัทธาที่ขึ้นตรงต่อพระนิชิเรนไดโชนิน พระนิชิคันโชนินเป็นพระสงฆ์ที่มีชื่อเสียงในฐานะเป็น บรรพบุรุษแห่งการฟื้นฟูพุทธธรรม กล่าวคือ หลังจากที่พระนิชิเรนไดโชนินดับขันธ์แล้วประมาณ 400 ปี ท่านก็ได้เป็นผู้ทำลายคำสอนต่างๆ ในประเทศญี่ปุ่นที่บิดเบือนไปจากพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน ท่านได้ชี้ชัดให้เห็นถึงความถูกต้องของพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนินทั้งภายในและภายนอกนิกาย แล้วยังได้จัดให้มีการศึกษาที่ถูกต้องโดยกลับไปสู่จุดเริ่มต้นของพระนิชิเรนไดโชนิน ดังนั้น ท่านได้สมญานามว่า ท่านคันที่เคารพยิ่ง มาตั้งแต่สมัยนั้น ท่านได้รับการยกย่องว่ามีความศรัทธาและผลงานที่ยิ่งใหญ่ ราชวงศ์ชิง
ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2454 ได้เกิดจลาจลอู่จางขึ้น และต่อมา ดร.ซุน ยัดเซ็น ได้ประกาศก่อตั้งรัฐบาลของตนขึ้นใหม่ ในนามสาธารณรัฐจีน ที่เมืองนานกิง หัวเมืองหลายแห่งเริ่มตีตัวแยกจากรัฐบาลราชวงศ์ชิง เมื่อสถานการณ์ไม่น่าไว้วางใจเช่นนี้ รัฐบาลราชวงศ์ชิงจึงเรียกตัวนายพลหยวน ซื่อไข่รู้สึกไม่พอใจราชวงศ์อยู่แล้วกลับเข้ามาควบคุมกองทัพเป่ยหยาง เพื่อปราบปรามกลุ่มผู้แข็งข้อทั้งหลาย หลังจากที่ได้ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีและจัดตั้งรัฐบาลของตนแล้ว นายพลหยวนก็ได้เรียกร้องให้องค์ชายชุนลงจากตำแหน่งผู้สำเร็จราชการ โดยการเรียกร้องครั้งนี้ได้รับคำแนะนำจาก สมเด็จพระพันปีหลวงหรงยู่ หลังจากองค์ชายชุนออกจากตำแหน่งแล้ว หยวน ซื่อไข่และนายพลจากกองทัพเป่ยหยางก็ครอบงำราชวงศ์ชิงได้สำเร็จ ประเทศจีนในครั้งนั้นก็มี รัฐบาล 2 ฝ่าย รัฐบาลหยวน ซื่อไข่ปฏิเสธการทำสงครามกับรัฐบาลสาธารณรัฐของซุน ยัดเซ็น โดยให้เหตุผลว่าเสียค่าใช้จ่ายสูงและไม่มีเหตุผล คำเรียกร้องของราชวงศ์ชิงคืออยากใประเทศจีนปกครองระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ และซุนยัดเซ็นอยากให้ประเทศปกครองด้วยระบอบสาธารณรัฐ หลังจากที่ได้รับการอนุญาตจากหลงหยูไทเฮาแล้ว นายพลหยวนก็ได้เปิดการเจรจากับซุนยัดเซ็น โดยที่ซุนยัดเซ็นมีเป้าหมายว่าถ้าก่อตั้งสาธารณรัฐจีนสำเร็จแล้ว อาจจะให้นายพลหยวนขึ้นเป็นประธานาธิบดี ใน พ.ศ. 2455 หลังจากการเจรจา หลงหยูไทเฮาก็ได้ออกพระราชเสาวนีย์ประกาศให้จักรพรรดิผู่อี๋ผู้เป็นพระโอรสบุญธรรมสละราชบัลลังก์ การปฏิวัติซินไฮ่
ปี ค.ศ.1894 ดร.ซุน ยัตเซ็น เริ่มก่อตั้งคณะปฏิวัติซิ่งจงฮุ่ย (興中會) และพยายามริเริ่มก่อตั้งประเทศสาธารณรัฐชนชั้นนายทุน ต่อมาในเดือนสิงหาคม ค.ศ.1905 ดร.ซุนก่อตั้งสมาคมสหมิตร (ถงเหมิงฮุ่ย 同盟會) ขึ้นที่กรุงโตเกียว สมาคมสหมิตรเสนอโครงร่างการปฏิวัติไว้ว่า ชินเอแอนิเมชัน
ชินเอแอนิเมชัน (; ) เป็นสตูดิโอแอนิเมชันในประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งขึ้นในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1976 ผลงานที่มีชื่อเสียงของชินเอแอนิเมชัน ได้แก่ โดราเอมอน, เครยอนชินจัง เป็นต้น โรเซ่น ไมเด้น
จุน ซากุราดะ เด็กหนุ่มมัธยมต้นที่ไม่ยอมไปโรงเรียนด้วยสาเหตุบางอย่าง ใช้ชีวิตอยู่แต่ในห้องของเขา หมกหมุ่นกับการสั่งซื้อของไร้สาระทางอินเทอร์เน็ต จน "โนริ ซากุราดะ" ที่เป็นพี่สาวอดห่วงอาการของจุนไม่ได้ มีอยู่วันหนึ่งมีของที่จุนไม่ได้สั่งซื้อมาส่งมาที่บ้าน เป็นกระเป๋าใบใหญ่ จุนลองเปิดดูปรากฏว่าเป็น "ตุ๊กตาโบราณ" () ซึ่งทำออกมาได้สมจริงอยู่ตัวหนึ่ง และมีลานไขอยู่ด้วยจุนลองไขลานด้วยความอยากรู้อยากเห็น ปรากฏว่าตุ๊กตาตัวนั้นสามารถขยับตัวได้แถมยังพูดได้ด้วย ตุ๊กตาตัวนั้นบอกกับจุนว่า "ชื่อของชั้นคือ ชินกุ เป็นตุ๊กตาตัวที่ 5 ในโรเซนไมเดนซีรีส์ จากนี้ไปเธอต้องเป็นข้ารับใช้ของชินกุคนนี้" คนที่ไปไขลานให้ดอลตัวไหนจะต้องกลายเป็นมาสเตอร์ของดอลนั้นๆ แต่ในสายตาของชินกุเห็นมาสเตอร์เหมือนข้ารับใช้ ชินกุต้องต่อสู้กับดอลตัวอื่นในศึกที่เรียกว่า "อลิสเกม" เพื่อปกป้อง "โรซ่ามิสทีก้า" ที่ชินกุมีอยู่ สมาคมสร้างคุณค่า
สมาคมสร้างคุณค่า (, Sōka Gakkai "โซคา กักไก") เป็นองค์การศาสนาพุทธดำเนินการโดยฆราวาสที่จึเนะซาบุโร มาคิงุจิ ก่อตั้งขึ้นโดยแยกตัวออกมาจากนิกายนิชิเร็นโชชู  ซูเปอร์จูเนียร์
หลังจากการประกาศครั้งแรกของเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในเรื่องการก่อตั้งกลุ่มย่อย ซูเปอร์จูเนียร์ ไชน่า[27] หรือภายหลังได้เปลี่ยนชื่อกลุ่มเป็น ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม[28] ได้เกิดปฏิกิริยาต่อต้านจากกลุ่มแฟนคลับที่ไม่เห็นด้วยกับความคิดดังกล่าว ในเบื้องต้น เว็บไซต์และเครื่อข่ายได้ถูกจัดตั้งขึ้นในชื่อ "เราต้องการ 13 (Only 13)" เพื่อเป็นที่รวบรวม และวางแผนการต่อต้านโครงการดังกล่าว ในช่วงแรก พวกเขามีแนวคิดที่คว่ำบาตรสินค้าทุกชนิดของเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ดังที่กลุ่มแฟนคลับของ ทงบังชินกี เคยทำในอดีต แต่ในภายหลัง สมาชิกส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วยกับวิธีการดังกล่าว และเลือกที่จะใช้สันติวิธีแทน โดยกลุ่มแฟนจำนวนหลายร้อยคนได้ไปรวมตัวกันอย่างสงบที่หน้าที่ทำการของเอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ในโซล ประเทศเกาหลีใต้ แล้วชูป้ายเรียกร้องให้เอสเอ็มเอ็นเตอร์เทนเมนต์ยกเลิกแผนการดังกล่าวเสีย[29] มอร์นิงมุซุเมะโอะโตเมะกุมิ
มอร์นิงมุซุเมะโอะโตเมะกุมิ () คือ กลุ่มนักร้องพิเศษที่แบ่งตัวมาจากกลุ่มนักร้องเจ-ป็อปหญิงญี่ปุ่นที่ชื่อ "มอร์นิงมุซุเมะ" เมื่อปี พ.ศ. 2546 โดยมีจุดประสงค์เพื่อที่จะสามารถเข้าไปแสดงคอนเสิร์ตในเมืองบางเมืองของประเทศญี่ปุ่นที่ไม่สามารถรองรับการแสดงคอนเสิร์ตของศิลปินกลุ่มที่มีขนาดใหญ่ได้ ซึ่งสมาชิกที่อยู่ในกลุ่มนี้ก็คือสมาชิกของมอร์นิงมุซุเมะในขณะนั้นจำนวน 7 คนจากทั้งหมด 16 คนนั่นเอง ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์
ชินเคน ไดโกโย มินาโมโตะ โนะ โยริโตโมะ
ในค.ศ. 1180 เจ้าชายโมะชิฮิโตะ (以仁王) ซึ่งไม่พอพระทัยการปกครองของตระกูลไทระ ออกประกาศให้สมาชิกตระกูลเซวะเง็นจิที่ยังมีชีวิตอยู่ทั่วญี่ปุ่นลุกฮือขึ้นต่อต้านการปกครองของตระกูลไทระ โยะริโตะโมะจึงได้โอกาสรวบรวมกำลังพลเพื่อต่อสู้กับตระกูลไทระด้วยความช่วยเหลือของโฮโจ โทะกิมะซะ และตั้งฐานที่มั่นที่เมืองคะมะกุระ จังหวัดคะนะงะวะในปัจจุบัน โยะริโตะโมะมีนโยบายที่เน้นการสร้างฐานสนับสนุนในภูมิภาคคันโตทางตะวันออกของญี่ปุ่น พระนิกเก็ง โชนิง
พระนิคเคน โชนิน ยังได้ทรงทำพระราชกรณียกิจที่จะฟื้นฟูความศรัทธาของนิกายนิชิเรนโชชู ซึ่งได้สูญลายไปในระหว่างที่นิกายนิชิเรนโชชูได้ติดต่อกับองค์กร โซกางัคไค และ เอสจีไอ ซึ่งเคยเป็นองค์กรฆราวาสของนิกายนิชิเรนโชชู และทำหน้าที่เผยแผ่ธรรมในฐานะฆราวาส หลังจากที่นิกายนิชิเรนโชชูได้ทำการขับไล่สมาคมสร้างคุณค่าออกจากนิกายแล้วนั้น พระนิคเคนโชนิน ยังได้ทำลายสิ่งปลูกสร้างคอนกรีตซึ่งได้ถูกสร้างถวายโดยสมาชิกของโซกางัคไค และแทนที่ด้วยวิหารที่เหมาะกับบรรยากาศ และความปลอดภัยที่สูงขึ้น โดยยึดหลักความดั้งเดิมของศาสนาพุทธญี่ปุ่น ราชสำนักเกียวโต
ในช่วงปลาย ยุคเฮอัง ราวปี ค.ศ. 1192 มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ จากตระกูล มินะโมะโตะ สามารถสถาปนาตนเองขึ้นเป็นโชกุนคนแรกของญี่ปุ่นพร้อมกับย้ายศูนย์กลางอำนาจจาก เฮอัง หรือ เคียวโตะ ในปัจจุบันไปยัง คะมะกุระ ทำให้ยุคสมัยนั้นเรียกกันว่า ยุคคะมะกุระ  สมาคมสร้างคุณค่าสากล
จากการที่ได้ทุ่มเทพลังทั้งหมดในการเคลื่อนไหว ทำให้กระแสคลื่นแห่งมนุษยนิยมที่มีพุทธธรรมเป็นรากฐานได้แผ่ขยายออกไปในระดับโลก และเป็นเส้นทางการเผยแผ่ธรรมไพศาลทั่วโลกของพุทธธรรมก็ได้ถูกเปิดออกไป และงานที่ยิ่งใหญ่ในประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนาก็ได้ปรากฏเป็นจริงขึ้นมาเป็นครั้งแรกปัจจุบันได้เข้าสู่ยุคสมัยที่สมาชิกเอสจีไอได้ทำการเคลื่อนไหว ในการปฏิบัติพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน อยู่ในท้องถิ่นต่าง ๆ ทั่วโลกกว่า 192 ประเทศเขตแคว้น (ข้อมูลปี ค.ศ. 2008) พรรคฟุนซินเปก
พรรคนี้มีรากฐานมาจากพระนโรดม สีหนุ ที่เคยเป็นผู้นำในการเรียกร้องเอกราชของกัมพูชา และยังเคยเป็นพระมหากษัตริย์ นายกรัฐมนตรี ผู้นำประเทศ ระหว่างพ.ศ. 2498 – 2513 ภายใต้ระบอบสังคม พระนโรดม สีหนุพ้นจากอำนาจหลังจากการรัฐประหาร พ.ศ. 2513 โดยพระญาติของพระองค์คือ พระสีสุวัตถิ์ สิริมตะและกลุ่มผู้นิยมฝ่ายขวาคือนายพลลน นล ซึ่งได้ร่วมมือกันก่อตั้งสาธารณรัฐเขมร พระนโรดม สีหนุทรงลี้ภัยไปปักกิ่งและจัดตั้งรัฐบาลราชอาณาจักรกัมพูชาพลัดถิ่น ซึ่งเป็นการรวมกลุ่มกับพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาที่จีนสนับสนุน (ต่อมาเป็นที่รู้จักในชื่อเขมรแดง) ชินเซ็งงูมิ
หลังการกวาดล้างกลุ่มของโทะโนะอุจิ โยะชิโอะแล้ว กลุ่มมิบุโรก็เหลือกำลังหลักเพียง 2 กลุ่มย่อย คือ กลุ่มซามูไรชาวแคว้นมิโตะของเซะริซะวะ และกลุ่มศิษย์สำนักดาบชิเอคังของคนโด ทั้งสองกลุ่มนี้ยังคงมีที่มั่นอยู่ที่หมู่บ้านมิบุ ชานกรุงเกียวโต ต่อมาทางกลุ่มได้ส่งจดหมายไปยังทางแคว้นไอสึเพื่อขออนุญาตทำหน้าที่ตรวจการในนครเกียวโต และปฏิบัติการต่อต้านบรรดานักปฏิวัติซึ่งเทิดทูนจักรพรรดิและต้องการล้มล้างรัฐบาลโทกุงะวะ ซึ่งคำร้องขอดังกล่าวนี้ได้รับการอนุมัติ ยูโด
ในตอนปลายยุคเซ็งโงะกุ วิชายิวยิตสูได้มีการรวบรวมไว้เป็นแบบแผน ต่อมาเมื่อ ตระกูลโทะกุงะวะ ได้ทำการปราบเจ้าแคว้นต่างๆ ให้สงบลงอย่างราบคาบและตั้งตนเป็น โชกุน ปกครองประเทศญี่ปุ่น ได้มีการปรับปรุงวิชาการรบของพวกซะมุไร นอกจากวิชาการรบแล้ว ซะมุไรต้องเรียนหนังสือเพื่อศึกษาวิชาการปกครอง การอบรมจิตใจให้มีศีลธรรม ยิวยิตสูเป็นวิชาป้องกันตัวชนิดหนึ่งในสมัยนั้น จึงต้องมีการปรับปรุงวิธีการต่อสู้จากการไร้ศีลธรรมมาเป็นการป้องกัน การต่อสู้ด้วยกำลังกาย และกำลังใจอันประกอบด้วยคุณธรรม มีจรรยามารยาทที่สุภาพเรียบร้อยขึ้น เพื่อให้เหมาะสมกับคำว่า ยิวยิตสู ซึ่งหมายความถึง ศิลปะแห่งความสุภาพ ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม
ซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม ถูกก่อตั้งขึ้นสืบเนื่องจากความนิยมอย่างล้นหลามของซูเปอร์จูเนียร์ในประเทศจีน เอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเม้นท์ ในฐานะต้นสังกัดจึงมีแนวคิดที่ตั้งกลุ่มย่อยเพิ่มขึ้นมาอีก 1 กลุ่มเพื่อบุกตลาดดนตรีในประเทศจีนเป็นการเฉพาะ โดย เอสเอ็ม เอนเตอร์เทนเม้นท์ ได้ประกาศต่อสื่อมวลชนเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550 เกี่ยวกับกลุ่มย่อยที่จะตั้งขึ้น โดยมี ฮันคยอง และ เฮนรี่ ศิลปินฝึกหัด เป็นสองคนแรกที่ถูกวางตัวเอาไว้ว่าจะเป็นสองในเจ็ดสมาชิกของกลุ่มย่อยนี้ หลังจากนั้น 5 เดือน ซีว็อน สมาชิกอีกคนของซูเปอร์จูเนียร์ได้ออกมาพูดถึง การเข้าร่วมกลุ่มย่อยเป็นคนที่ 3 แต่อย่างไรก็ดี รายชื่อสมาชิกของซูเปอร์จูเนียร์ เอ็ม ก็ยังไม่ได้รับการเปิดเผยจนกระทั่งเดือนเมษายน ต่อมา จักรพรรดินีมย็องซ็อง
ในช่วงปลายราชวงศ์โชซอนการปกครองและสังคมของเกาหลีกำลังเสื่อมโทรม ลัทธิทงฮัก (Korean: 동학) ได้ถือกำเนิดขึ้น อันเป็นลัทธิที่ต่อต้านการปกครองของราชสำนักโชซอน เรียกร้องเรื่องความเท่าเทียมในสังคมและสิทธิมนุษยชน และได้รับอิทธิพลจากคริสต์ศาสนา ลัทธิทงฮักเป็นที่แพร่หลายในหมู่ชาวบ้านในมณฑลคยองซังทางตอนใต้ ค.ศ. 1894 ชาวบ้านในมณฑลช็อลลาซึ่งไม่พอใจการปกครองของขุนนางท้องถิ่นและตระกูลมินได้ก่อการกบฏขึ้น เรียกว่า กบฏชาวบ้านทงฮัก (Korean: 동학 농민 운동) นำโดย ช็อนบงจุน (Korean: 전봉준) เข้ายึดอำนาจจัดตั้งการปกครองตนเอง สามารถเข้ายึดเมืองช็อนจูได้ และยกทัพบุกนครฮันซอง พระมเหสีมินจึงทรงขอความช่วยเหลือไปยังราชสำนักต้าชิงเพื่อขอความช่วยเหลืออีกครั้ง ฝ่ายต้าชิงจึงส่งหลี่หงจางนำทัพจีนจำนวนประมาณ 2,500 คน เข้ามาในเกาหลีเพื่อทำการปราบกบฏทงฮักลงได้เป็นผลสำเร็จ แต่เนื่องจากก่อนหน้านี้ในค.ศ. 1885 จักรวรรดิจีนและจักรวรรดิญี่ปุ่นได้บรรลุข้อตกลงเทียนจิน (Convention of Tienjin) ว่าแต่ละฝ่ายจะไม่ส่งกองกำลังทหารเข้าแทรกแซงการเมืองของเกาหลี เว้นแต่จะเป็นไปเพื่อพิทักษ์ทรัพส์สินและบุคคลของชาติตนเอง การที่จีนยกทัพเข้าปราบกบฏทงฮักนั้นจึงเป็นการละเมิดข้อตกลงเทียนจิน สร้างความไม่พอใจแก่ฝ่ายญี่ปุ่น จึงเกิดเป็นสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง (First Sino-Japanese War) ผลคือความพ่ายแพ้ของฝ่ายจีน นำไปสู่สนธิสัญญาชิโมะโนะเซะกิ (Treaty of Shimonoseki) ในค.ศ. 1895 ให้จักรวรรดิจีนราชวงศ์ชิงยุติบทบาททุกประการในเกาหลี โดยที่เกาหลีพ้นจากการเป็นประเทศราชของราชวงศ์ชิง ซามูไร
หลังจากนั้น โทะโยะโตะมิ ฮิเดะโยะชิ และโทะกุงะวะ อิเอะยะซุ (ผู้ซึ่งก่อตั้ง คณะการปกครองโชกุนโทะกุงะวะ) ที่ต่างก็เป็นผู้ติดตามที่จงรักภักดีของโนบุนางะก็ได้หาทางกำจัดมิสึฮิเดะ ฮิเดะโยะชิเป็นผู้ที่เติบโตมาจากชาวนาไร้ชื่อเสียง ซึ่งเริ่มมาจากทหารราบ อะชิงะรุ ไต่เต้ามาจนเป็นนายทหารสู่หนึ่งในแม่ทัพที่มีฝีมือของโนะบุนะงะ ส่วนอิะเอะยะซุนั้นก็เติบโตมาด้วยกันกับโนะบุนะงะตั้งแต่เด็ก โดยตอนะเด็ก อิเอะยะซุเคยเป็นตัวประกันของผู้ครองแคว้นมิคุวะมาก่อน กบฏซัตสึมะ
การกบฏเกิดขึ้นในอดีตแคว้นซัตสึมะบนเกาะคีวชู แคว้นนี้เป็นแคว้นที่มีบทบาทสำคัญที่สนับสนุนฝ่ายองค์จักรพรรดิในสงครามโบะชิง ซึ่งภายหลังจากก่อตั้งรัฐบาลเมจิและสถาปนาจักรวรรดิญี่ปุ่น อดีตแคว้นซัตสึมะก็กลายเป็นที่พำนักของเหล่าอดีตซะมุไรจำนวนมาก อดีตซะมุไรเหล่านี้ได้สูญเสียสถานะทางสังคมตลอดจนบรรดาอภิสิทธิทั้งหลายจากการปฏิรูปการทหารของรัฐบาล ซะมุไรได้ถูกแทนที่ด้วยปืนไรเฟิลจากตะวันตก ทำให้ไม่มีใครว่าจ้างซะมุไรเหล่านี้ให้ไปคุ้มครองอีกต่อไป จนเกิดเป็นความคับแค้นใจต่อรัฐบาลเมจิขึ้น 
ไซโง ทะกะโมะริ เป็นหนึ่งในขุนพลคนสำคัญที่เคยอยู่ฝ่ายจักรพรรดิและร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ ทำให้ภายหลังการตั้งรัฐบาลเมจิ เขาได้เป็นหนึ่งในผู้นำอาวุโสของรัฐบาล ในปี 1873 เขาเป็นคนเสนอให้ญี่ปุ่นทำสงครามเพื่อยึดครองเกาหลี โดยมีเหตุผลว่า สงครามกับเกาหลีนั้นเป็นทั้งประโยชน์ต่อชาติญี่ปุ่น และก็เป็นประโยชน์ต่อบรรดาอดีตซะมุไรที่จะได้แสวงหาการตายแบบมีเกียรติและศักดิ์ศรี แต่ข้อเสนอของเขาก็ได้รับการปฏิเสธ ภายหลังแผนการของเขาถูกปฏิเสธ เขาก็ลาออกจากทุกตำแหน่งในรัฐบาลเพื่อเป็นการประท้วงและกลับไปยังคะโงะชิมะ บ้านเกิดของเขา เขาได้สนับสนุนบรรดาอดีตซะมุไรเหล่านี้ โดยได้เปิดสำนักเป็นของตัวเองในคะโงะชิมะ สอนเกี่ยวกับวิถีนักรบ และในที่สุดก็มีสาขาถึง 132 สาขาทั่วทั้งจังหวัด นอกจากนี้เขายังจัดตั้งโรงเรียนสรรพาวุธขึ้น โดยเน้นไปที่การสอนองค์กรการเมืองกำลังรบกึ่งทหารมากกว่าสิ่งอื่นใด จนในที่สุด ไซโงก็ได้รับแรงสนับสนุนมากมาย และตัดสินใจเผชิญหน้ารัฐบาลองค์จักรพรรดิ พระนิกเก็ง โชนิง
เมื่อพระนิคเคนโชนินขึ้นดำรงตำแหน่งสังฆราชแห่งนิชิเรนโชชู ในขณะนั้น สมาคมโซกา งัคไค ก็อยู่ภายใต้การนำของ ไดซาขุ อิเคดะ โดยในระหว่างนั้นนั่นเอง สมาคมโซกา งัคไค จะเป็นผู้ประสานงานระหว่างผู้นับถือทั่วโลกกับวัดใหญ่ไทเซขิจิ ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชนิคเคนโชนิน ได้พบเห็นพฤติกรรมอันไม่ชอบมาพากลของ ประธานอิเคดะ และคณะผู้บริหาร ทั้งในเรื่องเงินบริจาคจากสมาชิกทั่วโลกที่มหาศาล และในเรื่องการบิดเบือนคำสอน และวิถีการปฏิบัติ รวมทั้งการปลอมแปลงโงะฮนซน(สิ่งสักการบูชาสูงสุด) ซึ่งเป็นประเด็นสำคัญมากที่สุด โดยในเรื่องการปลอมแปลงโงะฮนซนนี้ว่ากันว่าถูกจับได้ครั้งแรกโดยสมเด็จพระสังฆราชนิตทัทสุ โชนิน มาก่อนแล้ว แต่สมเด็จพระสังฆราชได้อภัยโทษให้ แต่อย่างไรก็ตามพระนิคเคน โชนิน ได้ตัดสินใจคว่ำบาตร ไดซาขุ อิเคดะ ประธานสมาคมโซกา งัคไคในปี ค.ศ. 1991 และต่อมาในปี ค.ศ. 1997 สมาชิกของสมาคมโซกา งัคไค ทุกๆคนจำนวน กว่า 10 ล้านคนทั่วโลก ได้ถูกคว่ำบาตรออกจากการเป็นนิชิเรนโชชูอย่างเป็นทางการ สึเนซาบูโร มากิงูจิ
ในปีพ.ศ. 2473 อ.มะกิงุชิกับอาจารย์โทดะได้ก่อตั้งสมาคมการศึกษาสร้างคุณค่า(โซคาเคียวอิขุงักไก)ขึ้นมา ขณะนั้นอาจารย์มะกิงุชิอายุ59ปี อาจารย์โทดะอายุ30ปี ในตอนเริ่มแรก 
สมาคมการศึกษาสร้างคุณค่า ได้เริ่มต้นจากกลุ่มนักศึกษาที่มีความคิดเห็นด้วยระบบการศึกษาสร้างคุณค่าของอาจารย์มะกิงุชิเป็นหลัก 
หลังจากนั้นก็ค่อยๆเปลี่ยนเป็นกลุ่มแกนนำสำคัญของการเคลื่อนไหวในการปฏิบัติพุทธธรรมของพระนิชิเรนไดโชนิน คนโด อิซะมิ
ตามบันทึกของทะนิ ทะเทะคิ คนโดถูกไต่สวนถึงคดีการลอบสังหารซะกะโมะโตะ เรียวมะ ซามูไรชาวแคว้นโทะสะผู้มีบทบาทในการเจรจาให้ฝ่ายโชกุนยอมถวายอำนาจคืนแก่พระจักรพรรดิ แต่คอนโดปฏิเสธความเกี่ยวข้องของตนเองและชินเซ็งงุมิในคดีนี้ ก่อนที่จะถูกประหารชีวิตจากคดีดังกล่าวในที่สุด แม้หลังจากนั้นในปี ค.ศ. 1870 อิมะอิ โนะบุโอะ อดีตสมาชิกกลุ่มมิมิวะริงุมิ จะสารภาพว่าตนเป็นผู้ก่อคดีลอบสังหารซะกะโมะโตะ เรียวมะ แต่ทะนิก็ค้านว่าคนโดไม่ได้ถูกกล่าวหาอย่างผิดๆ ในคดีนี้ จะอย่างไรก็ดี แม้จะมีการสันนิษฐานจากหลากหลายทฤษฎีอันเป็นที่ยอมรับ แต่การจะหาว่าใครเป็นผู้บงการตัวจริงในคดีนี้ก็ยังเป็นเรื่องที่ลึกลับและยังไม่มีข้อสรุปมาจนถึงทุกวันนี้ ชินเซ็งงูมิ
ในชั้นแรก กลุ่มชินเซ็งงุมิเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "มิบุโร" (壬生浪) ซึ่งหมายถึง "โรนินแห่งมิบุ" (ย่อจากคำเต็ม "มิบุโรชิงุมิ" หรือ "กลุ่มโรชิงุมิแห่งมิบุ") เนื่องจากว่าพวกเขาได้ตั้งกลุ่มอยู่ที่หมู่บ้านมิบุซึ่งเป็นพื้นที่ชานเมืองของนครเกียวโต อย่างไรก็ตาม กิตติศัพท์ของกลุ่มเปลี่ยนไปในทางไม่ดีจากการปฏิบัติการที่เฉียบขาดและรุนแรง ในไม่ช้าฉายาของกลุ่มจึงเปลี่ยนไปเป็น "ฝูงหมาป่าแห่งมิบุ" แทน ชื่อดังกล่าวนี้ในภาษาญี่ปุ่นออกเสียงว่า "มิบุโร" เหมือนกัน แต่ใช้อักษรคนละตัว (壬生狼) ส่วนชื่อชินเซ็งงุมิซึ่งได้มาภายหลังนั้น มีความหมายว่า "กลุ่มผู้ถูกคัดเลือกใหม่" ("ชิน" หมายถึง "ใหม่", เซ็น" หมายถึง "คัดเลือก", "งุมิ" หมายถึง "กลุ่ม", "กอง" หรือ "หมวด") รายชื่อตัวละครในชินเคนเจอร์
ชินเคนเจอร์ คือกลุ่มซามูไรที่เกิดขึ้นจากซามูไรทั้ง 5 ตระกูล ได้แก่ ชิบะ อิเคนามิ ชิราอิชิ ทานิ และ ฮานาโอริ รวมกันปกป้องโลกจากเงโดวชูว โดยใช้พลัง โมจิคาระ () ซึ่งเป็นพลังจากศาสตร์ลึกลับแขนงหนึ่ง โดยพลังดังกล่าวจะเกิดขึ้นเมื่อวาดตัวอักษรคันจิบนอากาศจะเกิดรูปร่างและแปรสภาพให้กลายเป็นวัตถุหรือพลังงานมายังผู้วาด รวมเข้ากับศาสตร์วิถีแห่งซามูไร ชินเซ็งงูมิ
กลุ่มชินเซ็งงุมิมีข้อบังคับซึ่งถือเป็นกฎเหล็กอยู่ 5 ข้อ อันมีชื่อว่า "เคียวคุจูฮัตโตะ" () กำหนดขึ้นโดย ฮิจิคะตะ โทะชิโซ ดังนี้ ซามูไร
ส่วน รุโรนิ เค็นชิง (ซามูไรพเนจร) เป็นเรื่องราวของอดีตนักฆ่า ผู้มีส่วนช่วยให้เกิดการสิ้นยุคบะคุมะซึจนนำไปสู่การเกิดขึ้นของยุคเมจิ เขาต้องมาปกป้องเพื่อนใหม่หลายๆ คน และต้องต่อสู้ขับไล่ศัตรูเก่าของเขาเอง โดยที่จะต้องรักษาคำสาบานที่เขาให้ไว้ก่อนหน้านั้นด้วยว่าเขาจะต้องไม่สังหารชีวิตใครอีก การ์ตูนเรื่องดังกล่าวนี้ยังได้นำเอามาสร้างในรูปแบบของอนิเมะอีกด้วย อิโต คาโมทาโร่
ต่อมาภายหลังอิโตได้ทรยศต่อชินเซ็นงุมิโดยไปเข้าด้วยกับกองทหารอสุราจากการเกลี้ยกล่อมของทากาสุงิ ชินสุเกะ และร่วมมือกับคาวาคามิ บันไซ นักดาบกองทหารอสุราในการวางแผนสังหารคอนโด้ อิซาโอะ ผู้เป็นหัวหน้าแห่งชินเซ็นงุมิ โดยเริ่มจากการยุยงให้คอนโด้ปลดฮิจิคาตะจากการเป็นรองหัวหน้าของชินเซ็นงุมิ โดยมีข้อหาจากพฤติกรรมที่ไม่ปฏิบัติตามกฎหลักของชินเซ้นงุมิ อันเนื่องมาจากเพราะฮิจิคาตะต้องคำสาปดาบภูตจนกลายเป็นโอทาคุ จากนั้นจึงหลอกคอนโด้ไปขึ้นรถไฟและจึงล้อมคอนโด้เพื่อสังหาร แต่โอคิตะเข้าขัดขวาง ประกอบกับฮิจิคาตะ กินโทกิ และนักรับจ้างสารพัดได้มาร่วมสมทบอีกแรง แผนการยึดอำนาจชินเซ็นงุมิจึงไม่สำเร็จ ตัวอิโตเองกลับถูกกองทหารอสุราหักหลัง แต่คอนโด้และชินเซ็นงุมิได้ช่วยชีวิตอิโตเอาไว้  ชินโต
ศาสนาชินโต เกิดขึ้นเนื่องจากเมื่อญี่ปุ่นติดต่อกับจีนได้รับพระพุทธศาสนาและศาสนาขงจื้อเข้ามาผสมกับความเชื่อดั้งเดิมของตนจึงเรียกรวมว่าชิน - เต๋า หรือ ชินโต แปลว่าทางแห่งเทพเจ้าภาษาญี่ปุ่นเรียก คามิ - โน - มิชิ บ่อเกิดของศาสนาชินโตมาจากประเพณีบูชาบรรพบุรุษ และการครองชีวิตโดยปฏิบัติตามการนำทางของเทพเจ้า เกี่ยวกับเทพนิยายลึกลับซับซ้อน ในนิทานและพงศาวดารของญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยชินวัตร
ในปี พ.ศ. 2539 มหาวิทยาลัยชินวัตรมีจุดเริ่มต้นมาจากความคิดริเริ่มของ อดีตนายกรัฐมนตรี ดร.ทักษิณ ชินวัตร และ ศาสตราจารย์ ดร.ปุระชัย เปี่ยมสมบูรณ์ ที่จะก่อตั้งมหาวิทยาลัยเอกชน เพื่อช่วยสนับสนุนการพัฒนาภายในประเทศและภูมิภาคใกล้เคียงบวกกับความคิดที่จะพัฒนารูปแบบของ มหาวิทยาลัยให้เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมของ ดร.สุนทร บุญญาธิการ จวบจนกระทั่งปี พ.ศ. 2542 ทบวงมหาวิทยาลัยจึงอนุญาตให้จัดตั้งมหาวิทยาลัยชินวัตรขึ้น มหาวิทยาลัยชินวัตรเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มุ่งเน้นการศึกษาค้นคว้า เพื่อให้ได้มาซึ่งการเรียนการสอนที่ยอดเยี่ยม การสร้างสรรค์นวัตกรรมใหม่ๆ ความเป็นผู้นำ การจัดการ ความเป็นนักลงทุน ไปพร้อมๆ กับมาตรฐานจริยธรรมและความรับผิดชอบต่อสังคมในระดับสูง โดยบริษัท โอเอไอ เอ็ดดูเคชั่น จำกัด ได้รับอนุญาตจากทบวงมหาวิทยาลัย เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม พ.ศ. 2542เพื่อให้ทันต่อการเปลี่ยนแปลงทางด้านเศรษฐกิจ สังคม เทคโนโลยีในระดับภูมิภาคและระดับโลก มหาวิทยาลัยชินวัตรจึงมุ่งมั่นที่จะผลิตนักศึกษาระดับปริญญาตรี โท เอกให้สอดคล้องและมีประสิทธิภาพต่อตลาดแรงงานและคุณภาพการศึกษาอย่างเป็นระบบและต่อเนื่อง ซามูไร
ในช่วงต้นของยุคเฮอัง ประมาณปลายคริสต์ศตวรรษที่ 8 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 9 จักรพรรดิคัมมุ () ได้หาทางทำให้อำนาจของตนทรงพลังและแผ่ขยายไปทั่วตอนเหนือของเกาะฮนชู (แผ่นดินใหญ่ของญี่ปุ่น) แต่กระนั้นเอง ความหวังดังกล่าวก็เริ่มเกิดปัญหา เมื่อกำลังทหารที่จักรพรรดิส่งไปเพื่อปราบกบฏเอมิชิกลับไร้ซึ่งแรงจูงใจและระเบียบวินัยจนต้องแพ้ทัพกลับมา จักรพรรดิคัมมุจึงต้องแก้เกมใหม่โดยการสถาปนาตำแหน่ง<i data-parsoid='{"dsr":[2326,2341,2,2]}'>เซอิไตโชงุง () หรือที่เรียกสั้น ๆ ว่า โชงุง (ภาษาไทยนิยมทับศัพท์ว่า โชกุน) ขึ้นมา เพื่อให้พวกเขาเหล่านี้ไปพิชิตกลุ่มกบฏเอมิชิ เป็นผลให้ทั้งหน่วยประจัญบานบนหลังม้าและนักแม่นธนู (คิวโดะ () ที่มีทักษะฝีมือ ต้องถูกเรียกเข้ามาเป็นเครื่องมือ สำคัญในการคว่ำกำลังกบฏทั้งหลาย ซึ่งถึงแม้ว่านักรบเหล่านี้จะเป็นผู้ที่มีการศึกษาก็ตาม แต่ในช่วงเวลาดังกล่าว (ประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 7 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 9) ตามสายตาของทางการแล้ว พวกเขายังถูกมองว่าเป็นชนชั้นที่สูงกว่าคนเถื่อนขึ้นมานิดเดียว สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง
ความคับแค้นไม่พอใจต่อราชวงศ์ชิงทำให้ชาวจีนจำนวนมากต้องการกอบกู้ศักดิ์ศรีของประเทศและลุกฮือขึ้นเปลี่ยนแปลงการปกครองจนทำให้เกิดขบวนการถงเหมิงฮุ่ย มี ดร.ซุน ยัตเซ็น เป็นผู้นำการเคลื่อนไหวเกิดเหตุการณ์การปฏิวัติซินไฮ่ อันเป็นการล้มล้างราชวงศ์ชิง ทำให้ประเทศจีนได้เปลี่ยนแปลงการปกครองสู่ระบอบประชาธิปไตยแบบสาธารณรัฐ และได้สถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้น อย่างไรก็ตามสาธารณรัฐใหม่ก็ยังคงมีความอ่อนแอกว่าสมัยก่อน ทั้งปัญหาการแย่งชิงอำนาจของขุนศึกท้องถิ่นผู้มีอำนาจ ทำให้การพยายามที่จะรวบรวมประเทศให้เป็นปึกแผ่น การขับไล่ลัทธิจักรจรรดินิยมออกไปจากจีนเป็นเรื่องที่ยากลำบาก[3] ทำให้ขุนศึกบางคนต้องใช้นโยบายใกล้ชิดกับต่างชาติ ตัวอย่างเช่น ขุนศึก จาง จัวหลิน แห่งแมนจูเรีย ได้ร่วมมือกับญี่ปุ่น ในเรื่องความช่วยเหลือทางเศรษฐกิจ และทางทหาร[4] คนโด อิซะมิ
ในปี ค.ศ. 1863 รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะได้รวบรวมกลุ่มโรนินหรือซามูไรไร้นายขึ้นเป็นองค์กรขนาดใหญ่ เพื่อเป็นหน่วยคุ้มกันโชกุนโทะกุงะวะ อิเอโมจิ ในช่วงที่พำนักในนครหลวงเกียวโต คอนโดได้เข้าร่วมในองค์กรนี้ภายใต้ชื่อกลุ่ม "โรชิงุมิ" พร้อมกับฮิจิคะตะ โทะชิโซ ผู้เป็นเพื่อนสนิท และเหล่าสมาชิกของสำนักดาบชิเอคังอีกหลายคน คือ ยะมะนะมิ เคสุเกะ, โอะคิตะ โซจิ, ฮะระดะ ซะโนะสุเกะ, นะงะคุระ ชิมปะจิ, โทโด เฮสุเกะ, และอิโนะอุเอะ เก็มซะบุโร ภายหลังเมื่อคิโยะคะวะ ฮะจิโร ผู้นำกลุ่มโรชิงุมิโดยพฤตินัย ได้เปิดเผยเป้าประสงค์ที่แท้จริงว่าต้องการรวบรวมผู้คนเป็นกำลังสนับสนุนพระจักรพรรดิ คนโด, ฮิจิคะตะ, เซริซะวะ คะโม (อดีตผู้ติดตามของเจ้าแคว้นมิโตะ), และผู้คนอีกจำนวนไม่มาก จึงอยู่ที่เกียวโตและตั้งกลุ่มของตนเองแทนในชื่อกลุ่ม "มิบุโรชิงุมิ" ซึ่งรับคำสั่งโดยตรงในการปฏิบัติงานจากรัฐบาลโชกุน โดยมีมัตซึไดระ คะตะโมะริ ไดเมียวแห่งแคว้นไอสึ เป็นผู้ควบคุมดูแลบุคคลเหล่านี้ กลุ่มมิบุโรชิงุมิได้รับหน้าที่ให้เป็นตำรวจพิเศษรักษาพระนครเกียวโต ชินเซ็งงูมิ
รองหัวหน้ากลุ่ม (副長 ฟุกุโจ) ชินอิจิกับปริศนาเกียวโตชินเซ็นกุมิ
ชินอิจิกับปริศนาเกียวโตชินเซ็นกุมิ (DETECTIVE CONAN DRAMA  SPECIAL 4 : SHINICHI KUDO-KYOTO SHINSENGUMI MURDER CASE)เป็นภาพยนตร์ตอนพิเศษของยอดนักสืบจิ๋ว โคนัน ซึ่งเป็นแบบคนแสดงจริง ภาคที่ 4
ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อเดือนเมษายนปี 2012 เป็นละครโทรทัศน์แบบ Tanpatsu หรือ ‘ละครพิเศษ’ ที่สร้างขึ้นต่อจาก ‘ยอดนักสืบจิ๋วโคนัน’ เวอร์ชั่นคนแสดง ภาคพิเศษ 1 (2006): จดหมายท้าทายถึงคุโด้ ชินอิจิ บทนำก่อนอำลา (Detective Conan: Kudo Shinichi’s Written Challenge: The Good-bye Prologue), ภาคพิเศษ 2 (2007): เผชิญหน้าองค์กรชุดดำ (Kudo Shinichi Returns! Showdown with the Black Organization) ที่มี โอกุริ ชุน (Oguri Shun) แสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ, ภาคพิเศษ 3 (2011): ชินอิจิปะทะปริศนาวิหคมรณะ (Challenge to Kudo Shinichi: Riddle of the Mysterious Legendary Bird) และ ซีรี่ย์โทรทัศน์แบบ Renzoku หรือ ‘ละครทั่วไป’ ในชื่อ ‘Challenge to Kudo Shinichi’ (2011) ที่มีการเปลี่ยนนักแสดงไปหลายตัวละครด้วยกันจากสองภาคแรก เช่น มิโซบาตะ จุนเปย์ (Mizobata Junpei) มาแสดงเป็น คุโด้ ชินอิจิ แทน โอกุริ ชุน เป็นต้น
สำหรับ ภาคพิเศษ 4 (2012): ชินอิจิกับปริศนาเกียวโตชินเซ็นกุมิ นี้ยังคงใช้นักแสดงส่วนใหญ่จากเวอร์ชั่นละครซีรี่ย์ทางโทรทัศน์แบบ Renzoku ‘Challenge to Kudo Shinichi’ ได้แก่ มิโซบาตะ จุนเปย์  เป็น คุโด้ ชินอิจิ, คุซึนะ ชิโอริ เป็น โมริ รัน, โทริ มัทสึซากะ เป็น ฮัตโตริ เฮย์จิ และ เรย์ โอคาโมโตะ เป็น โทยามะ คาซึฮะ
มีคดี 2 คดีเกิดขึ้นคือ -คดีฆาตกรรมให้ห้องปิดตายความสูง 10,000 เมตร- และ -คดีปริศนากองถ่ายภาพยนตร์-
ในเมืองเกียวโต ฮัตโตริ เฮย์จิ กำลังเข้าฉากแสดงหนังพีเรียดย้อนยุคเรื่อง “วันพักผ่อนของเรียวมะ (Ryoma’s Holiday)” ในบท Sōji Okita คาซึฮะ ส่งข้อความไปบอกกับ รัน และชวน รัน กับ ชินอิจิ ว่าน่าจะลองมาดูที่กองถ่ายหน่อยว่าการถ่ายทำเป็นอย่างไรบ้าง รันบอกเรื่องนี้กับชินอิจิ และเดินทางไปยังเกียวโต
ในระหว่างโดยสารเครื่องบินไปยังเกียวโต ชินอิจิ และ รัน พบเข้ากับเหตุการณ์ฆาตกรรมไม่คาดฝัน เมื่อเจอเข้ากับศพในห้องน้ำของเครื่องบิน เมื่อพบศพ เจ้าหน้าที่ฝ่ายสืบสวน ทาคางิ และ ซาโต้ ที่บังเอิญโดยสารเที่ยวบินนี้พอดี ก็เริ่มต้นการสอบสวนคดีขึ้น (The Locked Room Murder at 10,000 meters) เป็นภาคคนแสดงมาจากโคนันยอดนักสืบจิ๋ว ซีรีย์ปีที่ 4 ตอนที่ 172 ห้องปิดตายลอยฟ้า คดีแรกของคุโด้ ชินอิจิ เมื่อทั้งคู่เดินทางถึงยังกองถ่ายทำภาพยนตร์ในเกียวโต พวกเขาก็ต้องเข้าไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมอีกหนึ่งคดี ซึ่งนั่นคือคดีที่ 2 (Kyoto – The Film Studio Mystery Case)
ผุ้ตายคือ โอตากะ คาซึฮิโระ เป็นช่างภาพ เขาเคยได้รางวัลภาพข่าวดีเด่นเมื่อปีก่อน สาเหตุการเสียการเสียชีวิตมาจาก บาดแผลที่ไขสันหลัง อาวุธคือของที่มีปลายแหลม ก่อนที่ผู้ตายจะถูกฆ่า เขาถูกวางยาให้หมดสติก่อน ผู้ต้องสงสัยมี 4 คน จากการที่คุโด้ ชินอิจิ นั่งอยู่ที่ที่นั่งหลังสุด และเห็นผู้ต้องสงสัยที่มาเข้าห้องน้ำ 4 คน และไม่พบ ฟิลม์ ที่น่าจะอยู่ในกระเป๋าเสื้อของผู้ตาย
อามาโนะ สึงุมิ
เพื่อแก้แค้นให้กับพี่ชายที่ตาย รูปถ่ายที่โอทากะได้รางวัลมาเมื่อปี่ก่อน เป็นรูปถ่ายไฟไหม้ โอทากะเป็นคนวางเพลิงแมนชั่นที่พี่ชายของซึงุมิอยู่
เรอิจิแอบคบกับฟูมิโกะอย่างลับๆ ในขณะที่ตัวเองมี โมโมกะ อยู่ แต่ที่คบกับโมโมกะ ก็เพื่อที่จะได้เป็นนักแสดง เพราะเธอเป็นดาราชื่อดัง ในขณะอยู่ในบทแสดง ก็เกิดระเบิดขึ้น ทำให้ เรอิจิ ที่ทำเงินประกันใบหน้า ได้รับเงินประกันนั้น เพราะระเบิดนั้นทำให้ใบหน้าเขาเกิดบาดแผล จากนั้นก็เกิดเรื่องไม่ขาดฝันขึ้น เมื่อ โมโมกะ นักแสดงหญิงชื่อดังถูกฆาตกรรมในห้องของเธอ และห้องนั้นถูกทำให้เป็นห้องปิดตาย 
ซาการุบะ เรอิจิ
เขาทำให้เกิด การระเบิด ขึ้น เพื่อเอาเงินประกันใบหน้าที่ทำไว้ และเป็นคนฆ่าโมโมกะ นิจิเร็นโชชู
นิจิเร็นโชชูเป็นนิกายดั้งเดิมของศาสนาพุทธแท้ของพระนิจิเร็นไดโชนิง โดยมีสมาชิกอยู่ทั่วโลก วัดใหญ่ของนิจิเร็นโชชู "วัดไทเซกิจิ" ได้ตั้งอยู่ที่เชิงเขาฟูจิ ประเทศญี่ปุ่น ชื่อของนิกายนี้คือ นิจิเร็นโชชู แปลว่า "นิกายนิจิเร็งดั้งเดิม" และ ในบางครั้งจะถูกเรียกว่า "นิกายฟูจิ" เพราะที่ตั้งของวัดใหญ่นั้นอยู่ที่เชิงเขาฟูจินั่นเอง นิจิเร็นโชชูมีความเชื่อเรื่อง มรดกแห่งหลักธรรม ซึ่งเป็นการส่งต่อแก่นแท้ของคำสอนศาสนาพุทธของพระนิจิเร็นไดโชนิงให้กับพระสังฆราชนิกโกโชนิง ซึ่งเป็นสาวกคนสำคัญของพระนิจิเร็นไดโชนิง ซึ่งได้ถูกเลือกโดยพระนิจิเร็นไดโชนิงให้เป็นพระสังฆราชที่รับหน้าที่เผยแผ่หลักธรรมของศาสนาพุทธแท้ของพระนิจิเร็นไดโชนิงในสมัยปัจฉิมธรรมหลังการดับขันธ์ของท่าน การส่งต่อมรดกแห่งหลักธรรมนี้ถูกส่งมอบให้กับบุคคลเพียงคนเดียว ตามที่ได้ถูกกล่าวไว้ในงานเขียนของพระนิจิเร็นไดโชนิง เรื่อง "หนึ่งร้อยและหกบทความ" ชินเซ็งงูมิ
ชิมะดะ ไค ยะมะซะกิ สึสึมุ แคว้นซัตสึมะ
ตระกูลชิมาซุ ปกครองแคว้นซัตสึมะเป็นเวลาประมาณ 4 ศตวรรษ นับแต่ก่อตั้งแคว้นในต้นยุคเอโดะ จนถึงศตวรรษที่ 16 กินอาณาเขตเกือบทั้งเกาะคีวชู แม้ว่าจะถูกโทโยโตมิ ฮิเดโยชิ () ปราบปรามในยุทธการคีวชู ค.ศ. 1587 เพื่อปราบปรามและควบคุมไดเมียวตามหัวเมืองต่าง ๆ ตระกูลชิมาซุก็ยังคงเป็นตระกูลที่มีอิทธิพลสูงสุดเหนือเกาะต่าง ๆ รอบข้างเหมือนเดิม ในระหว่างยุทธการที่เซกิงาฮาระซึ่งเป็นการรบครั้งใหญ่ ปิดฉากยุคเซ็งโงกุอันเป็นยุคแห่งไฟสงครามใน ค.ศ. 1600 ตระกูลชิมาซุก็ยังคงตั้งมั่นที่แคว้นซัตสึมะเพื่อรวบรวมและป้องกันกำลังของตัวเอง ในขณะที่ตระกูลอื่น ๆ ถูกกำจัดไปในสงครามครั้งนี้ ตระกูลชิมาซุเป็นหนึ่งในไม่กี่ตระกูลที่สามารถรักษากองกำลังของตนเองเพื่อต่อต้านกองทัพของโชกุน ที่พยายามครอบครองดินแดนญี่ปุ่นทั้งหมดได้ ต่างกับอีกหลายตระกูลที่ยอมแพ้สละแว่นแคว้นที่ตนเองปกครองให้กับโชกุนในยุคเอโดะ ตระกูลชิมาซุก็ยังคงดำรงสถานะความเป็นแคว้นของซัตสึมะ และอำนาจในการปกครองไว้ได้ตราบจนสิ้นยุคโชกุน ซามูไร
ตระกูลไทระและตระกูลมินะโมะโตะเข้าปะทะกันอีกครั้งในปี ค.ศ. 1180 เป็นการเริ่มต้นสงครามเก็มเปอย่างเป็นทางการ ซึ่งไปยุติลงในปี ค.ศ. 1185 หลังสงครามสิ้นสุดลง มินะโมะโตะ โนะ โยะริโตะโมะ ผู้ชนะในสงครามครั้งนั้น ได้ทำให้กลุ่มซามูไรมีความเหนือกว่ากลุ่มชนชั้นสูงมากขึ้นไปอีก โดยในปี ค.ศ. 1190 ตัวเขาได้ไปเยือนเมืองเคียวโตะ และใน ค.ศ. 1192 เขาก็กลายเป็นโชกุนในที่สุด [2] และเพื่อเป็นการแทนที่อำนาจซึ่งมาจากเมืองเคียวโตะ ตัวเขาจึงได้จัดตั้งคณะการปกครองตามระบอบโชกุนในเมืองคะมะกุระขึ้นมา เรียกว่า รัฐบาลโชกุนคะมะกุระ สาเหตุที่เลือกก่อตั้งที่เมืองคะมะกุระเป็นเพราะว่า เมืองนี้อยู่ใกล้กับแหล่งฐานอำนาจของตัวเขาเอง ขบวนการซามูไร ชินเคนเจอร์
เงโดวชูว (外道衆) คือกลุ่มองค์กรที่หวังต้องการยึดครองโลก เป็นคู่ปรับกับชินเคนเจอร์มาตั้งแต่สมัยโบราณกาล ต่อกรกับซามูไรมาแล้วถึง 18 รุ่น โดยปกติเงโดวชูวอาศัยอยู่ในมิติแห่งหนึ่งซึ่งคล้ายกับนรกภูมิ โดยอาศัยเรือสำเภาลอยอยู่ท่ามกลาง<b data-parsoid='{"dsr":[41098,41116,3,3]}'>แม่น้ำสายนรก () และอาศัยช่องว่างระหว่างสิ่งของในโลกมนุษย์เป็นสะพานในการเชื่อมต่อโลกทั้ง 2 มิติ จุดเด่นของเงโดวชูวคือชุดจะเน้นไปทางสีแดงเป็นหลัก คนโด อิซะมิ
วันที่ 10 เดือน 7 ทางจันทรคติ ค.ศ. 1867 คนโดพร้อมด้วยสมาชิกกลุ่มชินเซ็งงุมิทั้งหมด ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นฮะตะโมะโตะ หรือซามูไรที่ขึ้นตรงต่อโชกุน ทากาซูงิ ชินซากุ
ในการเคลื่อนไหวดังกล่าว ทากาซูงิใช้ชื่อปลอมว่า ทานิ อูเมโนซูเกะ () เพื่ออำพรางความเคลื่อนไหวของตนให้พ้นจากสายตาของรัฐบาลโชกุน ศาลเจ้ายะซุกุนิ
ศาลเจ้ายาซูกูนิ นับเป็นส่วนหนึ่งของความเชื่อตามลัทธิชินโต ซึ่งเป็นเสมือนศาสนาพื้นเมืองของญี่ปุ่น มีอิทธิพลต่อแนวความคิดทางการเมืองและทางทหารของญี่ปุ่นเป็นอย่างสูง ในคัมภีร์ชินโตระบุว่าหมู่เกาะญี่ปุ่นได้ถูกสร้างขึ้นโดยเทพเจ้า พระจักรพรรดิองค์แรกของญี่ปุ่นสืบเชื้อสายมาจากเทพเจ้าแห่งดวงอาทิตย์ และชาวญี่ปุ่นก็ล้วนได้รับการคัดเลือกจากเทพเจ้า ประเทศญี่ปุ่นจึงเป็นเสมือนดินแดนอันศักดิ์สิทธิ์ของเทพเจ้า ยุคเซ็งโงกุ
ยุคเซ็งโงกุ () เป็นช่วงเวลาของความไม่สงบใน ญี่ปุ่น อันเกิดจากอำนาจการปกครองของ โชกุนตระกูลอาชิกางะในยุคมูโรมาจิเสื่อมลง ทำให้บรรดาไดเมียวผู้ปกครองแคว้นต่าง ๆ ในญี่ปุ่นต่างพากันตั้งตนเป็นอิสระ โดยเฉพาะไดเมียวที่อยู่ห่างจากเมืองหลวงเกียวโตมาก และทำสงครามกันเอง ทำให้ญี่ปุ่นลุกเป็นไฟ บ้านเมืองไม่มีขื่อแป โชกุนที่เกียวโตไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเป็นเพียงหุ่นเชิดของไดเมียวที่มีอำนาจ สมัยเซ็งโงกุเป็นสมัยแห่งวีรบุรุษ โดยเฉพาะวีรบุรุษทั้งสามที่รวมประเทศญี่ปุ่นให้กลับเป็นหนึ่งเดียวอีกครั้งเป็นการสิ้นสุดสมัยเซ็งโงกุ ได้แก่ โอดะ โนบูนางะ, โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ, และ โทกูงาวะ อิเอยาซุ ชินเซ็งงูมิ
การกระทำอย่างสะเพร่าของเซะริซะวะและนิอิมิ ซึ่งทำในนามของกลุ่มชินเซ็งงุมิ ได้ทำให้ทั้งกลุ่มกลายเป็นที่หวาดกลัวทั่วทั้งเกียวโตเมื่อออกปฏิบัติการรักษาความสงบภายในพระนคร ในวันที่ 19 ตุลาคม ค.ศ. 1863 นิอิมิ นิชิกิ ซึ่งถูกลดขั้นเป็นเพียงรองหัวหน้ากลุ่มจากเหตุที่ไปต่อสู้กับกลุ่มซูโม่ ได้ถูกฮิจิคะตะและยะมะนะมิสั่งให้คว้านท้องตนเอง และอีกไม่เกิน 2 สัปดาห์ให้หลัง เซะริซะวะ คะโมะก็ถูกลอบสังหารโดยสมาชิกกลุ่มของคนโด ภายใต้คำสั่งการของมัตซึไดระ คะตะโมะริ นิจิเร็นโชชู
คำสอนและคำสวดของนิกายเป็นที่ดลใจให้เกิดลัทธิใหม่ๆในญี่ปุ่น บางลัทธิยืมคำสวดแต่สร้างหรือดัดแปลงคำสอนขึ้นเอง เช่น สมาคมมิตรแห่งจิตวิญญาณหรือไรยูไก (ค.ศ. 1925) ริซโซโกไซไก (ค.ศ. 1938) และสมาคมสร้างคุณค่าหรือโซกางักไกนานาชาติ (SGI) ซึ่งในปัจจุบันลัทธิเหล่านี้ไม่มีความเกี่ยวข้องใด ๆ กับนิกายนิจิเร็นโชชูทั้งสิ้น
ในปี ค.ศ. 1991 ประมุขสงฆ์ในขณะนั้นพระนิคเค่น โชนิง แห่งพุทธศาสนานิจิเร็นโชชู ได้ประกาศการคว่ำบาตรต่อ ประธานสมาคมโซกางักไก ซึ่งเป็นสมาคมผู้นับถือที่ใหญ่ที่สุด โดยได้ให้เหตุผลว่า การปฏิบัติ คำสอน ของผู้นับถือจากสมคมนี้นั้นถูกเบี่ยนเบนไปโดยผู้นำ หรือประธานสมาคม และประธานสมาคม ยังมีข้อพิพาทกับพระสงฆ์ ซึ่งเป็นพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสมกับการเป็นผู้นับถืออย่างร้ายแรง อีกทั้งในข้อหาที่ได้มีการประดิษฐ์ "โกฮนซงปลอม" โกฮนซงเป็น สิ่งสักการบูชาของผู้นับถือนิจิเร็นโชชู ซึ่งโดยปกติแล้วโกฮนซงจะต้องถูกคัดลอกโดยประมุขสงฆ์จากวัดใหญ่ไทเซกิจิเท่านั้น และจะต้องมีการทำพิธีเปิดเนตรที่กระทำโดยประมุขสงฆ์ที่วัดใหญ่เท่านั้น นอกเหนือจากนั้นจะถือเป็น "โกฮนซงปลอม" และในที่สุดในปี ค.ศ. 1997 ผู้นับถือทั้งหมดที่ตัดสินใจยังคงเข้ากับสมาคมโซกางักไก ทั้งหมดทั่วโลก ซึ่งมีมากกว่า 192 ประเทศเขตแคว้นและเป็นจำนวนมากแทบทั้งหมดของนิกาย ก็ได้ถูกคว่ำบาตรออกจากการเป็นผู้นับถือพุทธศาสนานิจิเร็นโชชูด้วยเช่นกัน ส่งผลให้ผู้นับถือทั้งหมดไม่สามารถเดินทางไปยังวัดไทเซกิจิ เพื่อนมัสการไดโงฮนซง ซึ่งเป็นสิ่งสักการบูชาสูงสุดได้ นอกเสียจากจะถอนตัวจากสมาคมโซกางักไก และกลับมาเข้ากับนิกายนิจิเร็นโชชู ดังเดิม ซึ่งจะต้องผ่านพิธีสำนึกผิด หรือการล้างบาป โดยพระสงฆ์ มาโต้ ซากุระ
จากโศกนาฏกรรมที่เธอได้ก่อขึ้น เธอจึงได้ตามหาโซเคน เพื่อที่จะบังคับให้เขาจบชีวิตของเธอลง ในระหว่างนั้นเอง เธอก็ได้ถูกขัดขวางโดยชินจิ ด้วยการขู่เธอว่าจะนำเรื่องที่เขามีเพศสัมพันธ์กับเธอไปบอกแก่ชิโร่ เพื่อที่จะให้เธอยอมมีเพศสัมพันธ์กับเขาอีก ด้วยความหวาดกลัว เธอจึงลงมือฆ่าชินจิ และยอมแพ้ต่อด้านมืดในตัวเอง กลายเป็นด้านมืด เธอได้ชิงตัวอิลยามา เพื่อจะใช้เธอเป็นแกนกลางของจอกศักดิ์สิทธิ์ที่จะปรากฏขึ้นใหม่ แสงอุษา (นินจาคาถาโอ้โฮเฮะ)
มีเป้าหมายเจตคติต่อโลกนิจจาทั้งหมดว่า คือลบล้างระบบเก่าสร้างขึ้นใหม่ แต่ละคนมีสปายกับฐานจากแต่แคว้น เพื่อสอดแทรกการเมืองภายในและการสร้างหายะนะ กัดกร่อนทีละส่วน
=ประวัติ=
แสงอุษา แต่เดิมเป็นองค์กรที่ก่อตั้งโดย ยาอิโกะ,นางาโตะ,โคนัน แต่เดิมทั้ง 3 เป็นศิษย์จิไรยะ ตอนสงครามโลกนินจาครั้งที่ 2 อยู่ด้วยกัน 3 ปี พอจิไรยะไปสงครามต่อ ทั้ง 3 สร้างกลุ่มเล็ก กับมีนินจาในหมู่บ้านเริ่มเห็นด้วยกับแนวคิดของยาฮิโกะ เข้าร่วมจนกลุ่มขยายตัวกลายเป็นองค์กร ในหมู่บ้านอาเมะงาคุเระ ในชื่อแสงอุษา เป้าหมายคือยุติสงครามกลางเมืองในแคว้นตน จึงไปเป็นเป็นพันธมิตรกับฮันโซ แต่ทั้งหมดถูกดันโซจัดฉาก เพื่อหลอกใช้ จนโคนันเป็นตัวประกัน ยาฮิโกะที่เป็นหัวหน้าถูกบีบคั้น จึงจงใจให้นางาโตะฆ่าตน เพื่อช่วยโคนัน กินทามะ
ฮิเดอากิ โซราจิ นักเขียนการ์ตูนผู้เขียนเรื่องกินทามะ ได้ความคิดเรื่องกินทามะ จากคำแนะนำของบรรณาธิการให้เขียนการ์ตูนเกี่ยวกับชินเซ็นงุมิ เขาจึงมีความคิดที่จะเขียนการ์ตูนแนวผสมผสานระหว่างแนวญี่ปุ่นย้อนยุคกับแนวนิยายวิทยาศาสตร์ ซึ่งก็คือเรื่องกินทามะในเวลาต่อมา จักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ
จนกระทั่ง ค.ศ. 1160 "ชูนะงง"ฟุจิวะระ โนะ โนะบุโยะริ ร่วมมือกับมินะโมะโตะ โนะ โยะชิโตะโมะ ก่อการกบฏเพื่อล้มอำนาจพระภิกษุชินเซ ในเหตุการณ์ที่เรียกว่า สงครามเฮจิ (平治の乱) โยะชิโตะโมะยกทัพเข้ายึดพระราชวังกุมองค์จักรพรรดินิโจไว้ และยกทัพเข้าโจมตีตำหนักซันโจ (三条殿) อันเป็นที่ประทับของอดีตจักรพรรดิโกะ-ชิระกะวะ เข้าสังหารข้าราชบริพารของอดีตจักรพรรดิไปมากรวมถึงพระภิกษุชินเซด้วย แล้วจึงกุมองค์อดีตจักรพรรดิไว้ แต่ไทระ โนะ คิโยะโมะริ ได้ช่วยเหลือจักรพรรดิทั้งสองพระองค์ให้ทรงหลบหนีออกมาได้ และยกทัพเข้าต่อสู้กับฝ่ายตระกูลมินะโมะโตะจนได้รับชัยชนะ วัดเซ็นโซ
วัดเซ็นโซ นี้สร้างขึ้นเพื่อบูชาพระโพธิสัตว์คันนง ตามตำนานกล่าวไว้ว่า ประมาณปี ค.ศ. 628 มีชาวประมง 2 พี่น้อง ชื่อว่า ฮิโนกูมะ ฮามานาริ และฮิโนกูมะ ทาเกนาริ ทุกวันจะออกหาปลาที่แม่น้ำซูมิดะ มีอยู่วันหนึ่ง วันนั้นทั้งวันจับปลาไม่ได้สักตัว จึงอธิษฐานขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้จับปลาได้สักตัว เพื่อกลับไปทานเป็นอาหารเย็น พอเหวี่ยงแหออกไป สิ่งที่ติดแหขึ้นมา กลับเป็นพระพุทธรูปเจ้าแม่กวนอิมทองคำ สูง 5 นิ้ว จึงนำไปให้หัวหน้าหมู่บ้านของทั้งสองชื่อว่า ฮาจิโนะ นากาโมโตะ หัวหน้าหมู่บ้านได้ตระหนักถึงความศักดิ์สิทธิ์ขององค์เจ้าแม่กวนอิม จึงได้เปลี่ยนแปลงบ้านของตนในอาซากูซะให้กลายเป็นวัดขนาดเล็ก เป็นที่ประดิษฐานพระโพธิสัตว์ เพื่อให้คนในหมู่บ้านมากราบไหว้บูชา ทั้งชาวบ้านและเหล่าซามูไรมักจะเดินทางมาขอพรจากเจ้าแม่กวนอิมเป็นประจำ และสิ่งที่ขอพรไปนั้นก็มักจะสมปรารถนาอยู่เสมอ ๆ ทำให้ชาวบ้านและเหล่าซามูไรมีความเลื่อมใสศรัทธาเป็นอย่างมาก ชื่อเสียงในความศักดิ์สิทธิ์ขององค์เจ้าแม่กวนอิมนี้ ได้แพร่กระจายไปทั่วญี่ปุ่น มีคนจากทั่วสารทิศเดินทางมาวัดอาซากูซะเพื่อสักการะองค์เจ้าแม่กวนอิม จนล่ำลือไปถึงท่านโชกุน ท่านโชกุนจึงได้ให้มีการสร้างอาคารหลังใหญ่ขึ้นในปี ค.ศ. 645 และต่อเติมส่วนต่าง ๆ เรื่อยมาอย่างที่เห็นในปัจจุบันนั้น คุโด้ ชินอิจิ
โดยตนมาเรียนชั้นประถมศึกษาใหม่ เพื่อปกปิดตัวตน ได้รู้จักกับ โคจิมะ เก็นตะ, ซึบุรายะ มิซึฮิโกะ, และ โยชิดะ อายูมิ จึงได้ก่อตั้งขบวนการนักสืบเยาวชนขึ้น ชินโต
คำว่า "ชินโต" นี้ มาซาฮารุ อนาซากิ (Masaharu Anasaki. 1963: 19 - 23) ได้อธิบายว่า มาจากอักษรจีนสองตัว คือ "เชน" (Shen) ซึ่งแปลว่า "เทพทั้งหลาย" ส่วน "เต๋า" (Tao) แปลว่า "ทาง" รวมความแล้ว แปลว่า "วิถีทางแห่งเทพทั้งหลาย" เพราะชาวญี่ปุ่นบูชาเทพเจ้าเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน เทพเหล่านี้เป็นเทพที่มีอยู่ในธรรมชาติ และการที่จะเข้าถึงองค์เทพได้นั้น จะต้องเข้าถึงธรรมชาติชินโตจึงสอนให้บุคคลเคารพในธรรมชาติเพื่อที่จะเข้าใจความเป็นชินโตให้มากขึ้น เราจะต้องศึกษาเทพนิยายและตำนานธรรมของคนญี่ปุ่นซึ่งมีมานานก่อนศตวรรษที่ 6 อันเป็นเรื่องราวที่แสดงถึงชาติกำเนิดของคนญี่ปุ่น ซึ่งเชื่อกันว่าสืบสายเลือดมาจากเทพทั้งหลายทั้งปวง เทพเหล่านี้ในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า "คามิ" (Kami) แต่นักศาสนาบางท่านได้สันนิษฐานว่า คามิ คือ มานา (mana) คามิจะเป็นมานาหรือไม่ ยากที่จะระบุลงไปได้ เพราะแม้แต่นักศาสนาของญี่ปุ่นที่ชื่อ โมโตโอริ โนรินางะ (Motoori Norinaga) ยังไม่ยอมที่จะอธิบายกามิให้มากไปกว่าความหมายซึ่งเป็นที่เข้าใจกันทั่ว ๆ ไป ชินโต (「神道」, shintō, 神道?) เป็นศาสนาตามความเชื่อเดิมของชาวญี่ปุ่น และเคยเป็นศาสนาประจำชาติของประเทศญี่ปุ่นในอดีต ชินโตเป็นศาสนาที่บูชา เทพเจ้า หรือที่เรียกว่า คามิ ( 神（かみ）) และจิตวิญญาณในธรรมชาติ ตัวอย่างเช่น ซุซะโนะโอะ เทพเจ้าแห่งทะเลและพายุในศาสนาชินโต คำว่าชินโต มาจากภาษาญี่ปุ่นสองคำในอักษรคันจิ คำว่า "ชิน" (神) ที่แปลว่า พระเจ้า และ "โต" (道) ที่หมายถึงวิถีชีวิต ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง ชินโตได้ถูกยกเลิกจากการเป็นศาสนาประจำชาติ ซึ่งในปัจจุบันชินโตเริ่มลดหายไปจากวัฒนธรรมญี่ปุ่น โดยที่ยังเห็นได้ในปัจจุบันได้แก่ โอะมิกุจิ (การดึงฉลากเสี่ยงโชคในศาลเจ้าชินโต) และการเฉลิมฉลอง งานปีใหม่ญี่ปุ่น ที่มีจัดขึ้นตามศาลเจ้าชินโต ฮิจิกาตะ โทชิโซ
อย่างไรก็ตาม เซริซาวะและนีมิได้เริ่มก่อเรื่องต่อสู้ เมาเหล้าอาละวาด และข่มขู่กรรโชกต่าง ๆ ในนครเกียวโต ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้กลุ่มชินเซ็งงูมิเสื่อมเสียชื่อเสียง จนกระทั่งมีคนตั้งฉายาในทางลบให้กับกลุ่มว่า "ฝูงหมาป่าแห่งมิบุ" () ฮิจิกะตะพบหลักฐานการก่อเรื่องของนีมิมากพอและได้สั่งให้นีมิคว้านท้องตนเอง หลังจากนั้นไม่นานเซริซาวะและสมาชิกที่อยู่ฝ่ายเขาได้ถูกลอบสังหาร คนโดได้ขึ้นเป็นหัวหน้ากลุ่มชินเซ็งงูมิแต่เพียงผู้เดียว โดยมีฮิจิกาตะและยามานามิ เคซูเกะเป็นรองหัวหน้ากลุ่ม ราชวงศ์ชิง
หลังการปฏิรูปเมจิในญี่ปุ่นช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ญี่ปุ่นได้พัฒนาประเทศจนเจริญทัดเทียมกับตะวันตกและเริ่มขยายอำนาจออกนอกประเทศ โดยมีเป้าหมายที่แผ่นดินจีนอันกว้างใหญ่ ญี่ปุ่นเริ่มการคุกคามจีนด้วยการนำกองทัพบุกยึดครองเกาหลีซึ่งเป็นประเทศราชของจีนเพื่อหวังเป็นเส้นทางเข้าสู่จีน ปี พ.ศ. 2437 (ค.ศ. 1894) รัชศกกวงซี่ ปีที่ 20 เกาหลีเกิดจลาจลกลุ่มภูมิปัญญาตะวันออก (ตงเสวียตั่ง) ขึ้น จึงร้องขอให้จีนช่วยเหลือ จีนส่งกองทัพไปตามคำขอ ส่วนญี่ปุ่นส่งกองทัพเรือไปยึดครองเกาหลีและโจมตีทหารจีนอันเป็นการประกาศสงครามอย่างเป็นทางการ กองทหารชิงพ่ายแพ้ ญี่ปุ่นยังรุกต่อเนื่องทำให้ราชสำนักชิงหวั่นเกรงความเข้มแข็งของกองทัพญี่ปุ่น ราชสำนักชิงจึงรีบขอเจรจาสงบศึกก่อน ในปี ค.ศ. 1895 ได้เกิดสนธิสัญญาชิโมะโนะเซะกิ อันเป็นสนธิสัญญาที่ไม่เป็นธรรม มีการลงนามระหว่างขุนนางราชสำนักชิง หลี่ หงจางกับนายกรัฐมนตรีญี่ปุ่น อิโต ฮิโระบุมิ ความสูญเสียของจีนคือ ยกเกาหลี ไต้หวัน, คาบสมุทรเหลียวตงให้ญี่ปุ่น ใช้เงินค่าปฏิกรรมสงครามนับสองร้อยล้านตำลึง อนุญาตให้ญี่ปุ่นตั้งโรงงานตามเมืองท่าของจีนได้ เซ็นได
เซ็นได () เป็นเมืองเอกของจังหวัดมิยางิ ประเทศญี่ปุ่น และเป็นเมืองใหญ่สุดในภาคโทโฮกุ มีประชากรอาศัยอยู่ราวหนึ่งล้านคน และเป็นหนึ่งใน 19 เมืองที่กำหนดขึ้นโดยคำสั่งของรัฐบาลญี่ปุ่น เซ็นไดก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1600 โดยไดเมียวดาเตะ มาซามูเนะ และเป็นที่รู้จักกันดีในฉายา "เมืองแห่งต้นไม้" (杜の都) โดยมีต้นเซลโคว่าราว 60 ต้น บนถนนโจเซ็นจิ (定禅寺通) และถนนอาโอบะ (青葉通) ลัทธิช็อนโด
ชอนโดเกียว (ภาษาเกาหลี: ฮันกุล: 천도교; ฮันจา: 天道敎; อังกฤษ: Cheondoism) หรือ "ศาสนาแห่งวิถีสวรรค์" ศาสนานี้แสดงออกอย่างเปิดเผยว่า "รักชาติ" และก่อตั้งมาเพื่อต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง และการรุกรานของต่างชาติ ศาสนาวิถีแห่งสวรรค์ก่อตั้งเมื่อคริสต์ศักราช 1860 ในช่วงแรกเรียกว่า "ทงฮัก" ซึ่งมีความหมายว่า "การเรียนรู้แบบตะวันออก" แตกต่างกับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกเป็นตัวแทนในเวลานั้น ขบวนการนี้เติบโตจนถึงขึ้นมาเป็นการปฏิวัติชาวนาในคริสต์ศักราช 1890 และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น "ชอนโดเกียว" ผู้นำศาสนานี้มีบทบาทสำคัญในขบวนการต่อต้านญี่ปุ่นสมัยอาณานิคม มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น
มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่น (; ; อักษรย่อ: JFCR) เป็นองค์กรการวิจัยโรคมะเร็งที่ไม่หวังผลกำไร ซึ่งตั้งอยู่ในอะริอะเกะ โตเกียว มูลนิธินี้ก่อตั้่งขึ้นในปี ค.ศ. 1908 ในฐานะองค์กรแรกของประเทศญี่ปุ่นที่มีความเชี่ยวชาญด้านมะเร็งโดยยะมะงิวะ คะสึซะบุโร และผู้สนับสนุนของเขา สถาบันมะเร็งและโรงพยาบาลที่ติดมาของมูลนิธิได้รับการจัดตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1934 ทั้งนี้ มูลนิธิเพื่อการวิจัยโรคมะเร็งแห่งประเทศญี่ปุ่นได้กลายเป็นสมาชิกเต็มตัวของสหภาพเพื่อการควบคุมมะเร็งนานาชาติในปี ค.ศ. 1968  สมาคมสร้างคุณค่า
โชชินไค เป็นกลุ่มของผู้นับถือศาสนาพุทธที่ก่อตั้งโดยพระสงฆ์นิชิเรนโชชู 200 รูป และผู้นับถือจำนวนหนึ่ง โดยได้แสดงความต่อต้านสมาคมโซคากักไกอย่างรุนแรง โดยกล่าวว่า โซคากัดไก นำโดย ดร.ไดซาขุ อิเคดะนั้นได้เบี่ยนเบนคำสอนของนิชิเรนโชชู​อย่างมาก และได้มีพิธีกรรมที่เบี่ยงเบนเกินจะให้อภัย ซึ่งสมเด็จพระสังฆราชพระนิทตัตสุ โชนิน ได้อภัยโทษให้กับอาจาร์ยอิเคดะในสมัยนั้น ส่งผลให้พระสงฆ์และผู้นับถือกลุ่มนี้ไม่พอใจอย่างมาก และไม่สามารถทำงานร่วมกับโซกางัคไคได้อีกต่อไป จึงได้แยกตัวออกมาตั้งกลุ่มโชชินไค ซึ่งจะคอยต่อต้านการกระทำของโซกคากักไก นิจิเร็ง
วัดคุอนจิในปัจจุบันเป็นวัดศุนย์กลางของ นิกายนิชิเร็นชู ซึ่งเป็นหนึ่งในสองนิกายที่ใหญ่ที่สุด ซึ่งดำเนินการโดยพระสงฆ์อาวุโสองค์อื่น ๆ ส่วนพระนิกโคได้เดินทางไปยังภูเขาไฟฟูจิ และตั้งเป็น วัดไทเซขิจิ ซึ่งเป็นวัดใหญ่ของนิกายนิชิเร็นโชชู ในปัจจุบัน ซึ่งพระนิกโคได้สร้างขึ้นหลังจากเดินทางออกมาจากวัดคุอนจิ ในปี ค.ศ. 1290  ชินเซ็งงูมิ
Website created to address the needs of those who are interested in the history, related film/TV/anime, fanfiction, fanart and various incarnations of the Shinsengumi. A site dedicated to Saitou Hajime and the Shinsengumi in various fictional and historical incarnations. นิตตะ โยะชิซะดะ
หลังจากการล่มสลายของรัฐบาลคะมะกุระ จักรพรรดิโกะ-ไดโงะทรงก่อตั้งการปกครองขึ้นมาใหม่โดยมีอำนาจและศูนย์กลางอยู่ที่ราชสำนักเมืองเกียวโต ดังที่เคยเป็นมาในยุคเฮอัง และลดอำนาจของชนชั้นซะมุไร เรียกว่า การฟื้นฟูปีเค็มมุ (Kemmu Restoration) สร้างความไม่พอใจให้แก่ชนชั้นซะมุไรโดยทั่วไป ในค.ศ. 1335 อะชิกะงะ ทะกะอุจิ แยกตนออกไปเพื่อก่อตั้งรัฐบาลโชกุนขึ้นมาอีกครั้ง ในขณะที่นิตตะ โยะชิซะดะ ยังคงจงรักภักดีต่อพระจักรพรรดิโกะ-ไดโงะ โดยที่นิตตะ โยะชิซะดะ เป็นคู่แข่งคนสำคัญของอะชิกะงะทะกะอุจิ นิตตะ โยะชิซะดะ ยกทัพไปปราบอะชิกะงะ ทะกะอุจิ ที่เมืองคะมะกุระแต่พ่ายแพ้ ทำให้อะชิกะงะ ทะกะอุจิ สามารถยกทัพเข้าประชิดเมืองเกียวโตได้ คุซุโนะกิ มะซะชิเงะ () ป้องกันเมืองเกียวโตได้สำเร็จทำให้ทะกะอุจิต้องถอยร่นไป  มอร์นิงมูซูเมะ
ต่อมา ได้มีการจัดโครงการคัดเลือกสมาชิกรุ่นที่ 7 ขึ้น โดยโครงการนี้ใช้ชื่อว่า "ลัคกีเซเว็น" เพื่อจะทำให้เกิดความน่าจดจำแก่สมาชิกรุ่นที่ 7 ที่กำลังจะมาถึง นอกจากนั้นแล้วยังเป็นเพราะว่า การคัดเลือกรอบแรกในครั้งนี้ถูกจัดขึ้น 7 แห่งในประเทศญี่ปุ่น และปีนี้ยังถือเป็นปีที่ 7 ตั้งแต่มอร์นิงมูซูเมะถูกก่อตั้งขึ้นมาอีกด้วย โดยผลการคัดเลือกในรอบแรก มีผู้ผ่านเข้ารอบทั้งสิ้น 6 คนด้วยกัน  ฮิจิกาตะ โทชิโซ
ดาบคู่ใจของฮิจิกาตะคือ "อิซูมิ โนะ คามิ คาเนซาดะ" () เป็นดาบที่ตีขึ้นในยุคเอโดะโดยสุดยอดช่างตีดาบผู้มีชื่อเสียงในยุคนั้น กล่าวกันว่าฮิจิกาตะยังเป็นผู้พัฒนาวิชาดาบสำหรับใช้เป็นแนวทางมาตรฐานการต่อสู้ของกลุ่มชินเซ็งงุมิอันมีชื่อว่า "ชินเซ็งงูมิเก็นจุตสึ" อีกด้วย วัดคิโยมิซุ
อีกสองปีต่อมาค.ศ. 778 ซามูไรชื่อว่าซากาโนอูเอะ โนะ ทามูรามาโระ () เดินทางมาเพื่อล่าสัตว์ยังเขาโอโตวะ ได้พบกับพระภิกษุเค็นชิงซึ่งได้ร้องขอให้ซากาโนอูเอะหยุดการปาณาติบาตในพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าแม่กวนอิมพันมือ และเทศนาพระธรรมคำสอนให้แก่ซากาโนอูเอะ ซากาโนอูเอะมีความประทับใจในพระธรรมคำสอนและปาฏิหาริย์ขององค์เจ้าแม่กวนอิมพันมือ จึงสร้างวัดประดิษฐานรูปเจ้าแม่กวนอิมพันมือที่แกะสลักจากไม้ไว้เพื่อเป็นการบูชา และตั้งชื่อวัดว่า วัดคิโยมิซุ แปลว่า วัดที่มีน้ำใสสะอาดบริสุทธิ์ นิจิเร็ง
ตั้งแต่อายุได้ 16 ปี ถึง 32 ปี พระนิชิเร็งไดโชนินได้ศึกษาหลักธรรมคำสอนต่าง ๆ นับไม่ถ้วนในประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะที่ ภูเขาฮิเออิ และภูเขาโคยะ โดยในช่วงเวลานั้นศูนย์กลางของพระพุทธศาสนาในญี่ปุ่นอยู่ เมือง นาระ และ เกียวโต พระนิชิเร็งไดโชนินได้ประกาศว่า คำสอนที่ถูกต้องแท้จริงของพระพุทธเจ้าพระศากยมุนีพุทธะ คือ พระสัทธรรมปุณฑริกสูตร หรือ นัมเมียวโฮเร็งเงเคียว ตลอดช่วงชีวิตของพระนิชิเร็งไดโชนิน ได้ทำการโต้วาทีธรรม และโจมตีหักล้างคำสอนของศาสนาพุทธนิกายอื่น ๆ ในประเทศญี่ปุ่น ว่าเป็นคำสอนนอกรีต และไม่ใช่คำสอนที่แท้จริงของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะกับ นิกายสุขาวดี และ นิกายเซ็น ซึ่งสมัยนั้นเป็นนิกายที่มีอิทธิพลอย่างมากต่อสังคมญี่ปุ่น ท่านได้เขียนหนังสือเล่มหนึ่งชื่อ ริชโซ อันโคคุรอน หรือการยึดถือคำสอนที่ถูกต้องเพื่อให้ประเทศเกิดสันติ เมื่อ ค.ศ. 1260 เพื่อยื่นเสนอต่อรัฐบาลทหารคามาคูระซึ่งอยู่ภายใต้การบริหารของผู้สำเร็จราชการลำดับที่ 5 โฮโจ โทขิโยริ ราชวงศ์โชซ็อน
ในพ.ศ. 2130 โทโยโตมิ ฮิเดโยชิ ไดเมียวซึ่งได้รวบรวมประเทศญี่ปุ่นในยุคเซงโงกุหรือยุคอาซูจิ–โมโมยามะได้จนสำเร็จ คิดวางแผนที่จะบุกยึดจีนราชวงศ์หมิง แต่ระหว่างทั้งสองประเทศนั้นมีโชซ็อนคั่นกลาง โทโยโทมิจึงได้สั่งให้โซ โยชิโทชิ เจ้าผู้ครองเกาะซึชิมา ไปยื่นคำขาดแก่โชซ็อนให้ช่วยเหลือญี่ปุ่นในการบุกยึดราชวงศ์หมิง แต่เกาะซิชิมาได้รับเอกสิทธิ์จากโชซ็อนให้เป็นทางผ่านการค้ากับโชซ็อนเพียงเกาะเดียว ทำให้เจ้าผู้ครองเกาะไม่อยากจะทำลายความสัมพันธ์อันดีกับโชซ็อนและทำลายการค้า จึงส่งบรรณาการให้กับโชซ็อนแทน พระเจ้าซอนโจจึงส่งทูตไปยังเกียวโตเพื่อขอบพระทัยโทโยโตมิ แต่โทโยโตมิเข้าใจว่าทูตโชซ็อนมาส่งบรรณาการจึงเขียนจดหมายตอบกลับไปให้โชซ็อนเข้าร่วมสงครามกับราชวงศ์หมิง