หมอบรัดเลย์ เกิดเมื่อไหร่?
แดน บีช บรัดเลย์
แดน บีช บรัดเลย์ เป็นชาวเมืองมาร์เซลลัส (Marcellus) รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เกิดเมื่อ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2347 บุตรคนที่ห้าของนายแดน บรัดเลย์และนางยูนิช บีช บรัดเลย์ บิดาเกิดที่เมืองแฮมเดน รัฐคอนเนตทิคัต ก่อนจะย้ายครอบครัวมายังเมืองมาร์เซลลัสเมื่อ พ.ศ. 2288 บิดาของหมอบรัดเลย์เป็นผู้หนึ่งที่เริ่มก่อตั้งเมืองมาร์เซลลัส ส่วนมารดา ยูนิช ตายเมื่อ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2347 เมื่ออายุ 38 ปี หลังจากที่คลอดหมอบรัดเลย์ ท่านจึงได้มารดาเลี้ยงคือ แนนซี ดูแลในวัยเด็ก[1]
ลินจง บุญนากรินทร์
เกิดเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ที่จังหวัดสงขลา ในครอบครัวไทยเชื้อสายจีน เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงและเพลงจีนสากล ลินจงมีชื่อเล่นว่า หลิน อีกทั้งยังมีชื่อจีนว่า "เยี่ยะ ไฉ่ หวง (葉彩虹)" แปลว่ารุ้ง 7 สี เข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนนวลจันทร์วิทยาในเทียนฟ้ามูลนิธิ รุ่ง สุริยา
ณรงค์ แซ่วี หรือรู้จักกันในนาม รุ่ง สุริยา เกิดเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2513 เป็นนักร้องเพลงลูกทุ่ง และนักแสดงชาวไทย มีผลงานอันเป็นที่รู้จัก "วอนพ่อตากสิน" , "รักจริงให้ติงนัง" ฯลฯ จักรพรรดิสุยหยาง
สมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (楊廣, Emperor Sui-Yangdi) (ค.ศ. 600-618,1143-1161) ประสูติเมื่อปีค.ศ. 569 (พ.ศ. 1112) มีพระนามเดิมว่าหยางกว่าง เป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อพระเชษฐา
องค์รัชทายาทหยางหย่งถูกปลดพระองค์จึงได้เป็นรัชทายาทแทน เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงในปี ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 31 พรรษา ( แต่บางตำราก็กล่าวว่า พระองค์ทรงลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาและพระเชษฐาแล้วพระองค์ก็ทรงขึ้นครองราชย์เอง ภายหลังถูกทายาทของหยางหย่งซึ่งหายสาบสูญไป ตามมาลอบสังหารพระองค์ในพระราชวัง ) พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พ.ศ. 2380 หมอบรัดเลย์ คิดตัวพิมพ์อักษรไทยขึ้นใหม่ โปรดเกล้าฯ ให้หมอหลวงไปหัดปลูกฝีกับหมอบรัดเลย์ วิกรม กรมดิษฐ์
วิกรม กรมดิษฐ์ เกิดเมื่อวันอังคารที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2496 เวลา 24.00 น. ที่ตลาดท่าเรือจังหวัดกาญจนบุรี บรรพบุรุษสืบเชื้อสายมาจากชาวจีนแคะ หรือฮากก้า ซึ่งอพยพมาตั้งถิ่นฐานอยู่ในชุมชนท่าเรือเมื่อ 150 กว่าปีมาแล้ว นอกจากนี้เขายังมีเชื้อสายมอญจากยาย เขาเป็นบุตรชายคนโตของตระกูล มีน้องมารดาเดียวกันและต่างมารดา 23 คน จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน มีความสนใจการค้าตั้งแต่ยังเล็ก โดยรับช่วงต่อกิจการร้านถั่วคั่วจากป้า ขณะเรียนอยู่ชั้นประถมศึกษาปีที่ 3 จนเมื่อเรียนจบปริญญาตรีกลับมาเปิดบริษัท วี แอนด์ เค คอร์ปอเรชั่น จำกัด ซึ่งเป็นธุรกิจนำเข้า - ส่งออก เมื่อปี พ.ศ. 2518 ต่อมาหันมาบุกเบิกธุรกิจด้านนิคมอุตสาหกรรม 3 แห่งของประเทศไทยและ 2 แห่งในประเทศเวียดนาม มูลค่าการลงทุนกว่า 7 แสนล้านบาท มีพนักงาน 200,000 คน และโรงงานกว่า 850 โรง โอน-มอง
โอน-มอง (Ohn Maung; ภาษาพม่า: အုန်းမောင် ออกเสียง: [ʔóʊɴ màʊɴ]) เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 เป็นนักการเมืองชาวพม่า ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงคมนาคมในรัฐบาลพม่าก่อนได้รับเอกราช หม่อง และคณะรัฐมนตรีอีก 6 คนรวมทั้งนายกรัฐมนตรีอองซาน ถูกลอบสังหารในวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ในย่างกุ้ง วันที่ 19 กรกฎาคมกลายเป็นวันผู้พลีชีพในพม่า สฤษดิ์ ธนะรัชต์
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นผู้รักษาพระนครฝ่ายทหาร ใน วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2500[2] ซึ่งเป็นวันที่เกิดรัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2500 อย่างไรก็ตามไม่ได้มี พระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ป็น หัวหน้าคณะปฏิวัติ รัตน์ เปสตันยี
รัตน์เกิดวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2451 ตรงกับปีวอก (หนุมาน-เป็นที่มาของชื่อ หนุมานภาพยนตร์) เป็นบุตรของนายเล็กกับนางเจอราไม เปสตันยี บรรพบุรุษของรัตน์มาจากเตหะราน (เปอร์เซีย) เป็นชาวปาร์ซี นับถือศาสนาโซโรอัสเตอร์ ซึ่งมาทำการค้าขายในประเทศไทยกว่าร้อยปีมาแล้ว รัตน์ เปสตันยีเข้ารับการศึกษาขั้นต้นที่โรงเรียนอัสสัมชัญ กรุงเทพฯ จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 แล้วเดินทางไปศึกษาต่อที่ประเทศอินเดียและอังกฤษ จบการศึกษาปริญญาตรี สาขาวิศวกรรมเครื่องกล จากมหาวิทยาลัยลอนดอน ในปีพุทธศักราช 2475  ทรงชัย รัตนสุบรรณ
ทรงชัย รัตนสุบรรณ เกิดวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2489 ที่อำเภอเมือง จังหวัดฉะเชิงเทรา เป็นโปรโมเตอร์สำคัญของวงการมวยไทย ในการผลักดันมวยไทยให้เป็นที่รู้จักในระดับสากล รวมถึงเป็นเจ้าของสโลแกน "มวยไทย มรดกไทย มรดกโลก"[1] และเป็นผู้สร้างปรากฏการณ์ในวงการมวยไทยด้วยการเก็บเงินได้เกินหนึ่งล้านบาทได้ถึงสองครั้งภายในช่วงระยะเวลาไม่เกินหนึ่งเดือน รวมถึงมีผลงานที่ได้รับการกล่าวขวัญจากผู้ชมทั่วประเทศ คือการจัดคู่ชกระหว่างแรมโบ้ กับไพโรจน์น้อย ส.สยามชัย ในวันที่ 4 พฤศจิกายน 2529 ที่สนามมวยเวทีลุมพินี[2] คาราบาว
ขจรศักดิ์ หุตะวัฒนะ หรือ หมี คาราบาว เกิดวันที่ ที่จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ มีชื่อเล่นว่า หมี เป็นมือกีตาร์ของวงคาราบาวในยุคปัจจุบัน เข้าร่วมวงกับคาราบาวตั้งแต่ปี พ.ศ. 2536 จากอัลบั้ม ช้างไห้ หมีมีสไตล์การเล่นกีตาร์ที่ดุดัน เช่น เพลง แร้งคอย, เช กูวาร่า, เปาบุ้นจิ้นกับคนตัดไม้, แม่สาว, เต่า, หลวงพ่อคูณ ถือได้ว่าเป็นผู้ที่ทำให้คาราบาวเปลี่ยนจากดนตรีแนวเพื่อชีวิตแท้ ๆ ให้กลายเป็นแนวร็อก เห็นได้ชัดในเพลง ลุงขี้เมา ที่มีการเล่นเป็นร็อกแตกต่างจากในอดีตที่เล็ก - ปรีชา ชนะภัย เล่น ชอบเล่นในสไตล์บลู ฟั๊งก์ ในอดีตเคยเป็นมือกีตาร์ของ ฤทธิพร อินสว่าง , วง Up the earth band และ นอกจากเล่นกีตาร์ได้ดีแล้วยังเล่นแมนโดลินได้อีกด้วย ชีวิตส่วนตัว สมรสแล้วมีลูกสาว 2 คนคือ ดาเรศ หุตะวัฒนะ และ ดารารัตน์ หุตะวัฒนะ ซึ่งปัจจุบันเป็นคอรัสให้กับคาราบาว และยังขายสุนัขที่ตลาดนัดสวนจตุจักร สนั่น ขจรประศาสน์
พลตรี สนั่น ขจรประศาสน์ (7 กันยายน พ.ศ. 2478 — 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556[1]) อดีตรองนายกรัฐมนตรี แกนนำพรรคชาติไทยพัฒนา และอดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ เป็นผู้ก่อตั้ง และเคยดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคมหาชน เคยดำรงตำแหน่งสำคัญในรัฐบาลเป็น รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กระทรวงอุตสาหกรรม และกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ มีชื่อที่นิยมเรียกกันทั่วไปว่า "เสธ.หนั่น" จักรพรรดิถังไท่จง
ก่อนที่จะขึ้นครองราชย์นั้น พระองค์มีพระนามว่า "หลี ซื่อหมิน" ประสูติเมื่อ ค.ศ. 599 (พ.ศ. 1142) โดยเป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิถังเกาจู่ฮ่องเต้ (หลี่หยวน) ต่อมาช่วงค.ศ. 620-627 โอรสทั้ง 3 เกิดแย่งชิงอำนาจกันแต่ก็เป็น โอรสองค์รององค์ชายหลี่ซื่อหมินที่ได้ชัยชนะและบังคับให้พระราชบิดาตั้งพระองค์เป็นไท่จื้อ (รัชทายาท) ต่อมาในปีค.ศ. 627้ (พ.ศ. 1170) จักรพรรดิถังเกาจู่ประกาศสละราชสมบัติและรัชทายาทหลี่ซื่อหมินชันษา 28 พรรษาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิถังไท่จง ทรงพระปรีชาสามารถทุกด้าน  พระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้
ตามมหาราชวงศ์พงศาวดารพม่า ระบุว่า ประสูติเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2059 ที่เมืองตองอู ก่อนประสูติมีลางบอกเหตุ ปรากฏฝนตกลงมาที่ใดก็เกิดลุกเป็นไฟ โหรหลวงทำนายว่าเป็นลางมงคล พระโอรสที่จะประสูติเป็นผู้มีบุญญาธิการ ขึ้นครองราชย์สืบต่อจากพระราชบิดาทั้งที่มีพระชนมายุไม่ถึง 20 พรรษา มีพระนามว่า "ตะเบ็งเฉวฺ่ที" (ไทยเรียกเพี้ยนเป็น "ตะเบ็งชะเวตี้" พระนามมีความหมายแปลได้ว่า สุวรรณเอกฉัตร - ร่มทอง) และภายหลังขึ้นครองราชย์ พระนามได้เปลี่ยนเป็น "เมงตะยาเฉวฺ่ที" มีความหมายว่า "พระมหาธรรมราชาฉัตรทอง" (คำว่าเมงตะยานี้เป็นที่มาของชื่อมังตราในนิยายผู้ชนะสิบทิศ) มีมเหสี 2 พระองค์ นามว่า ขิ่นเมียะ และขิ่นโพงเซวฺ ทรงครองราชย์ระหว่างปี พ.ศ. 2079-2093 มรกต หทัยวสีวงศ์
มรกต หทัยวสีวงศ์ (ชื่อเล่น : ใยไหม) เกิดเมื่อวันจันทร์ที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 เป็นนักแสดงชาวไทย แดน บีช บรัดเลย์
สิ่งที่หมอบรัดเลย์ทำเป็นประจำควบคู่กับการรักษาคนเจ็บป่วยที่คลินิกคือการเทศน์และการอธิบายถึงพระเจ้าแท้จริง ท่านจะไปเทศน์อธิบายข้อความในพระคัมภีร์ทุกแห่งที่มีโอกาสไม่ว่าจะเป็นที่วัด เช่นเมื่อครั้งไปเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวขณะที่ทรงผนวชอยู่ที่วัดราชาธิวาส ก็ถือโอกาสเทศน์ให้พระสงฆ์ หรือเมื่อไปรักษาคนเจ็บป่วยในวังก็เทศน์ให้ชาววัง ยังมีการแจกแผ่นปลิวที่พิมพ์เป็นภาษาไทย จากการแปลด้วยตัวเอง และมีครูภาษาไทยช่วยเรียบเรียงให้ในระยะแรก หมอบรัดเลย์ยังแวะขึ้นเรือสำเภาที่จอดริมแม่น้ำเจ้าพระยา แถบท่าดินแดง ราชวงศ์ คลองสาน เรื่อยมาจนถึงบางรัก ยานนาวา แจกแก่ลูกเรือชาวแต้จิ๋ว[2] หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ศาสตราจารย์พิเศษ[1] พลตรี[2] หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช (20 เมษายน พ.ศ. 2454 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักปราชญ์ นักเขียน นักการเมือง และศิลปินแห่งชาติ นับเป็นปูชนียบุคคลท่านหนึ่งของไทย เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี 4 สมัย สื่อมวลชนจึงนิยมเรียกทั้งคู่ว่า "หม่อมพี่ หม่อมน้อง" นอกจากนี้ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์และหม่อมราชวงศ์เสนีย์ยังมีพี่สาว คือ หม่อมราชวงศ์บุญรับ พินิจชนคดี ซึ่งสมรสกับ พลตำรวจเอก พระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) สมเด็จพระรามาธิบดีที่ 1
จดหมายเหตุโหรระบุว่าพระเจ้าอู่ทองรามาธิบดีเสด็จพระราชสมภพวันจันทร์ ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 5 ปีขาล จ.ศ. 676 (ตรงกับปี พ.ศ. 1857) ได้ทรงสถาปนาเมืองหลวงขึ้นในบริเวณที่หนองโสนเมื่อ จ.ศ. 712 ปีขาล โทศก วันศุกร์ขึ้น 6 ค่ำ เดือน 5 เวลา 3 นาฬิกา 9 บาท ตรงกับวันศุกร์ที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 1893[1] เมื่อครองราชย์ได้รับเฉลิมพระปรมาภิไธยว่า สมเด็จพระรามาธิบดีศรีสุนทรบรมบพิตรพระพุทธเจ้าอยู่หัว[2] ถึงปีระกา พ.ศ. 1912 เสด็จสวรรคต อยู่ในราชสมบัติ 20 ปี[3] จักรพรรดิฮั่นหลิง
เมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นฮวนเต้เสด็จสวรรคตใน พ.ศ. 711 พระองค์จึงได้เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเจ้าฮวนเต้ในปีเดียวกัน ขณะมีพระชนมายุ 12 พรรษา และได้แต่งตั้งพระราชมารดาของพระองค์ขึ้นเป็น พระพันปีหลวงตังไทเฮา เพราะฉะนั้นเองพระมารดาของพระเจ้าเลนเต้จึงเป็น สมเด็จพระพันปีหลวงไทเฮาเพียงพระองค์เดียวในประวัติศาสตร์จีนที่ไม่ได้เป็นพระมเหสีของฮ่องเต้พระองค์ใด และรัชสมัยของพระองค์นั่นก็เป็นอีกชนวนหนึ่งที่ก่อให้เกิดยุคสามก๊ก เนื่องจากหลังจากทรงครองราชสมบัติไป 10 กว่าปี ก็เริ่มตีตัวออกห่างจากราชการบ้านเมือง หลงมัวเมาในสุรานารี และคำป้อยอของขันที ขันทีก็ได้ใจรีดนาทาเร้นราษฎร ดังนั้นใน พ.ศ. 726 จึงมีกลุ่มชาวนาต่างจังหวัดตั้งกลุ่มกบฏโพกผ้าเหลือง (黃巾之亂) เริ่มยึดครองขยายอำนาจแผ่ไปแว่นแคว้นต่าง ๆ จักรพรรดิศิวาจี
ฉัตรปตี ศิวาจีราเช โภสเล (Marathi: छत्रपती शिवाजीराजे भोसले; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1630 – 3 เมษายน ค.ศ. 1680) เป็นจักรพรรดิองค์แรกแห่ง จักรวรรดิมราฐา ครองราชย์ตั้งแต่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1674 ถึง 3 เมษายน ค.ศ. 1680 เป็นผู้ที่มีอิทธิพลต่อแนวคิดชาตินิยมต่อ มหาตมา คานธี และนักสู้เพื่ออิสรภาพชาวอินเดียอีกหลาย ๆ คน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
หลังจากที่พระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ สวรรคตได้ไม่นานในปีเดียวกันเมืองอิงชางก็ตกเป็นของราชวงศ์หมิง เจ้าชายอ้ายโหยวฉือหลี่ต๋าล่าพระโอรสเสด็จหนีไปยังเมืองคาราโครุม (Karakorum) ก่อตั้งราชวงศ์หยวนเหนือ พระจักรพรรดิหงหวู่ถวายพระนามแด่พระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ว่า ชุ่นตี้ ในขณะที่ราชสำนักหยวนเหนือถวายพระนามว่า ฮุ่ยจง จักรพรรดิหยวนหมิงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิหยวนหมิงจง (22 ธันวาคม ค.ศ. 1300-30 สิงหาคม ค.ศ. 1329) จักรพรรดิองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์หยวน เป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิหยวนหวู่จง และเป็นพระเชษฐาของจักรพรรดิหยวนเหวินจง จักรพรรดิหยวนอิงจง
สมเด็จพระจักรพรรดิหยวนอิงจง (พ.ศ. 1846-1866) จักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่งราชวงศ์หยวน ประสูติเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1846 (พ.ศ. 1303) ทรงพระนามเดิมว่า ชิดิบาลา (Shidibala) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิหยวนเหรินจง (อายูบาร์ดา ข่าน) ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล
ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล หรือชื่อเดิม วชิรวิชญ์ ซำทองไหล มีชื่อเล่นว่า แฟรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ที่จังหวัดเลย ปัจจุบันกำลังศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) วิทยาลัยเทคโนโลยีช่างฝีมือปัญจวิทยา ซึ่งในขณะที่ศึกษาอยู่นั้นเขาถือว่าเป็นนักกิจกรรมแข่งขันกีฬาฟุตบอลให้กับสถาบัน แจ้งเกิดจากการเป็นนักแสดงนำในเรื่อง อาตี๋ของผม โดยก่อนหน้านั้นมีผลงานการเล่นมิวสิวิดีโอและการถ่ายแบบ แดน บีช บรัดเลย์
หมอบรัดเลย์เลือกศึกษาวิชาแพทย์เพราะในสมัยนั้นต้องการมิชชานารีเป็นอย่างมาก ระยะแรกศึกษากับ ดร.เอ.เอฟ โอลิเวอร์ ที่เมืองเพนน์แยน โดยพยายามแก้ไขการพูดติดอ่างซึ่งเป็นมาตั้งแต่วัยรุ่นโดยการเข้ากลุ่มฝึกพูด ท่านเคยไปฟังบรรยายทางการแพทย์ที่ฮาเวิร์ด ในปี ค.ศ. 1830 และกลับไปฝึกปฏิบัติงานการแพทย์ สลับกับการเป็นครูในหมู่บ้าน เมื่อสะสมเงินได้เพียงพอจึงไปโรงเรียแพทย์ที่กรุงนิวยอร์ก เพื่อเรียนและสอบได้รับปริญญาแพทย์ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1833 ระหว่างอยู่ที่นิวยอร์กได้ปฏิบัติงานหาความชำนาญ จนสมัครเป็นแพทย์มิชชันนารีกับคณะกรรมการพันธกิจคริสตจักรโพ้นทะเล (American Board of Commissioners for Foreign Missions) เพื่อทำงานในเอเชีย[2] สุรศักดิ์ หรุ่นเริงรมย์
พล.ร.อ.สุรศักดิ์ เกิดเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2496 เป็นบุตรของนายศักดิ์สิทธิ์ และนางอัมพร หรุ่นเริงรมย์ จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมทหาร รุ่นที่ 13 (ตท.13) และโรงเรียนนายเรือรุ่นที่ 70 (นร.70) เคยดำรงตำแหน่งที่สำคัญ ๆ ได้แก่ ผู้บังคับการเรือหลวงราชฤทธิ์, ผู้บังคับกองพันสารวัตรทหารเรือ, ผู้บังคับการเรือหลวงกระบุรี, เลขานุการกองทัพเรือ, ผู้บัญชาการกองเรือฟริเกตที่ 2 กองเรือยุทธการ, เจ้ากรมการข่าวทหารเรือ หัวหน้าคณะฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บัญชาการทหารเรือ รองเสนาธิการทหารเรือ และที่ปรึกษาพิเศษกองทัพเรือ ก่อนที่จะขึ้นดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการทหารเรือ นับเป็นคนที่ 48
ในปี พ.ศ. 2557 ได้รับแต่งตั้งเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ รัดยาร์ด คิปลิง
โจเซฟ รัดยาร์ด คิปลิง (; 30 ธันวาคม ค.ศ. 1865 - 18 มกราคม ค.ศ. 1936) เป็นกวีและนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองมุมไบ (หรือเมืองบอมเบย์ ในบริติชอินเดีย) เป็นที่รู้จักจากผลงานอันมีชื่อเสียงคือ เมาคลีลูกหมาป่า (; 1894) และนวนิยายเรื่อง "Kim" (1901) เขาเขียนบทกวีมากมาย รวมถึงเรื่อง "Mandalay" (1890) และ "Gunga Din" (1890) รวมทั้งเขียนเรื่องสั้นอีกหลายเรื่อง งานเขียนเกี่ยวกับเด็กของเขาถือได้ว่าเป็นวรรณกรรมคลาสสิกสำหรับเด็ก ลุยส์ บุญญูเอล
ลุยส์ บุญญูเอล ปอร์โตเลส () (22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1900 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983) เป็นผู้สร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อดังระดับโลก เกิดในสเปน ต่อมาเปลี่ยนสัญชาติเป็นเม็กซิโก ทำงานในสเปน เม็กซิโก ฝรั่งเศส และสหรัฐอเมริกา ถือเป็นผู้บุกเบิกแนวทางการทำภาพยนตร์ในรูปแบบศิลปะแนวเหนือจริง (Surrealism) ซึ่งผลงานภาพยนตร์ของบุญญูเอลล้วนมีความเป็นตัวของตัวเองอย่างสูง โดยเขามักจะนำแนวภาพยนตร์หลายแนวมาผสม ยั่วล้อ และสร้างเสริมรูปแบบงานใหม่ๆออกมา ความโดดเด่นของ 
งานบุญญูเอลทำให้ชื่อของเขาได้กลายเป็นหนึ่งในผู้กำกับภาพยนตร์คนสำคัญของโลก จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ใน ค.ศ. 1316 เจ้าชายคูซาลา (Kuśala) เจ้าชายแห่งราชวงศ์หยวน หลบหนีภายทางการเมืองมายังจักรวรรดิข่านจักกาไท (Chagatai Khanate) อันเป็นอาณาจักรของชนชาติมองโกลในภูมิภาคเอเชียกลาง ซึ่งเจ้าชายคูซาลาได้พบกับนางไมไลตี (Mailaiti) บุตรสาวของหัวหน้าเผ่าคาร์ลุก (Karluks) และได้ให้กำเนิดพระโอรสพระนามว่า เจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ (Toghon Temür) ใน ค.ศ. 1320 หลังจากให้กำเนิดเจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ เพียงไม่นานนางไมไลตีก็เสียชีวิต จักรพรรดิหยวนเหวินจง
เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ในจักรพรรดิหยวนหวู่จง เมื่อจักรพรรดิเทียนซุนตี้สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1328 (พ.ศ. 1871) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ ขณะชันษาได้ 24 พรรษา ทรงพระนามว่าจายาตู ข่าน หรือ จักรพรรดิหยวนเหวินจง อักขราภิธานศรับท์
หมอบรัดเลย์ร่วมทำพจนานุกรมนี้กับอาจารย์ทัด ซึ่งน่าจะเป็นครูสอนภาษาไทยของหมอบรัดเลย์ และยังได้นายเมืองมาช่วยทำ เริ่มตีพิมพ์เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2404 จนถึง พ.ศ. 2416 รวมเวลาทั้งสิ้น 12 ปี ทำให้หมอบรัดเลย์ไม่เห็นฉบับสมบูรณ์ และได้บุตรชายของท่านดำเนินงานต่อ สนธิ บุญยรัตกลิน
พลเอก สนธิ บุญยรัตกลิน[1] (เกิด 2 ตุลาคม พ.ศ. 2489) อดีตรองนายกรัฐมนตรี ผู้บัญชาการทหารบกของไทยและก็เป็น ผู้บัญชาการทหารบกของไทยคนแรกที่มาจากชาวไทยมุสลิม และอดีตหัวหน้าคณะปฏิรูปการปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข ในเหตุการณ์ รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549 อดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบบัญชีรายชื่อ อดีตหัวหน้าพรรคมาตุภูมิ อดีตรองผู้อำนวยการเสริมสร้างสันติสุข จังหวัดชายแดนภาคใต้ [2] ปัจจุบันเป็นที่ปรึกษาพรรคชาติไทยพัฒนา ศาสนาคริสต์ในประเทศไทย
ในบรรดานักเผยแพร่ศาสนานั้น ผู้เริ่มต้นสัมพันธภาพที่ดีและยาวนานที่สุดระหว่างคนไทยกับศาสนาคริสต์คือ ศาสนาจารย์แดน บีช บรัดเลย์ (Rev. Dan Beach Bradley, M. D.) หรือ หมอบรัดเลย์ (คนไทยมักเรียกว่า หมอปลัดเล) ซึ่งเป็นมิชชันนารีคณะเพรสไบทีเรียนในคณะอเมริกันบอร์ด เข้ามากรุงเทพฯ (ขณะนั้นเรียกว่า บางกอก) พร้อมภรรยา เมื่อ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2378 (ค.ศ. 1835)  หลัน เจี๋ยอิง
หลันเจี๋ยอิง เกิดเมื่อ วันที่ 27 เม.ย. พ.ศ. 2506 (1963) ที่ฮ่องกงในครอบครัวเชื้อสายชาวจีนแคะ ที่ยากจน ซึ่งเธอเป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัว โดยมีพี่ชาย 1 คนและพี่สาวอีก 1 คน ต่อมาพ่อของเธอได้เสียชีวิตลงไป ทำให้เธอกับแม่และพวกพี่ ๆ อยู่ด้วยความยากลำบาก ไม่นานแม่ของเธอก็มีสามีใหม่ซึ่งเป็นพ่อหม้ายลูกติด 3 คนที่มีฐานะดี ทำให้ชีวิตความเป็นอยู่ของทั้งแม่, พวกพี่ ๆ และตัวเธอดีขึ้น แต่ทว่าชีวิตในวัยเด็กของเธอค่อนข้างโหดร้ายเพราะเวลาพ่อเลี้ยงของเธอเมาก็จะอาละวาดชอบทุบตีทั้งแม่และลูก ๆ รวมถึงตัวเธอด้วย ซึ่งส่งผลเสียต่อสุขภาพจิตของเธอมาตั้งแต่เด็ก จากนิสัยที่มักใช้ความรุนแรงของพ่อเลี้ยงของเธอ ทำให้เธอคิดเสมอว่าเมื่อเรียนจบมีงานทำและมีเงินเก็บพอเธอจะย้ายออกจากขุมนรกนี้ให้ได้ ราชวงศ์ห่งบ่าง
ประวัติของยุคห่งบ่างเกิดขึ้นในช่วงของราชวงศ์ที่แบ่งเป็น 18 ราชวงศ์ของกษัตริย์หุ่ง ในยุคกษัตริย์หุ่งได้รับความเจริญรุ่งเรืองพร้อมกับอารยธรรมการปลูกนาข้าวในบริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดงในช่วงยุคสำริด ในช่วงปลายของยุคห่งบ่างได้เกิดสงครามจำนวนมาก หม่า ฮั่วเถิง
หม่า ฮั่วเถิง (Chinese:马化腾; พินอิน: Mǎ Huàténg; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1971 – ) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม โพนี หม่า (English: Pony Ma)[2] เป็นทั้งนักธุรกิจระดับพ่อค้าใหญ่, นักลงทุน, นักการกุศล, วิศวกร, ผู้ประกอบการด้านอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีชาวจีน เขาเป็นทั้งผู้ก่อตั้ง, ประธาน และกรรมการผู้จัดการเทนเซ็นต์ ซึ่งเป็นบริษัทที่มีมูลค่าสูงสุดในเอเชีย หนึ่งในบริษัทด้านอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุด รวมถึงกลุ่มการลงทุน, การเล่นเกม และความบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในโลก[3][4][5] บริษัทควบคุมบริการส่งข้อความโต้ตอบแบบทันทีบนมือถือที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน และบริษัทย่อยให้บริการสื่อ, การบันเทิง, ระบบการชำระเงิน, สมาร์ตโฟน, บริการที่เกี่ยวข้องกับอินเทอร์เน็ต, บริการคุณค่าเพิ่ม และบริการการโฆษณาออนไลน์ ทั้งในประเทศจีนและทั่วโลก เหมย หลันฟัง
เหมย หลันฟัง () (22 ตุลาคม พ.ศ. 2437 - 8 กันยายน พ.ศ. 2504) เป็นชื่อที่ใช้ในการแสดงของนักแสดงอุปรากรจีน ที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศจีนในยุคปัจจุบัน มีชื่อจริงว่า เหมย หลัน () เขาเป็นนักแสดงชายผู้รับบท "ตั้น" (旦) หรือตัวนาง ที่มีลีลาการแสดงที่อ่อนช้อยงดงาม ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในสี่นักแสดงงิ้วปักกิ่ง ที่สมบูรณ์แบบที่สุดในประวัติศาสตร์การแสดงอุปรากรจีน ซึ่งประกอบด้วย เหมย หลันฟัง เฉิง ยั่นชิว (Cheng Yanqiu, 程砚秋) สุน ฮุ่ยเซิง (Xun Huisheng, 荀慧生) และซั่ง เสี่ยวหยุน (Shang Xiaoyun, 尚小云)  จักรพรรดิหยวนหมิงจง
ทรงพระนามเดิมว่า คูสาลา ประสูติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 1843 (ค.ศ. 1300) เมื่อจักรพรรดิหยวนเหวินจงพระราชอนุชาขึ้น ครองราชย์มาได้ 1 ปี ในปี พ.ศ. 1872 (ค.ศ. 1829) คูสาลาได้เข้ายึดราชบัลลังก์และขึ้นครองราชย์แทนทรงพระนามว่า คูบุกตู ข่าน หรือ จักรพรรดิหยวนหมิงจง ขณะพระชนม์ได้ 28 พรรษา แต่ทรงครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็สวรรคต จักรพรรดิหยวนเหวินจง พระอนุชาจึงกลับมาครองราชย์เป็นครั้งที่ 2 จักรพรรดิจินไท่จง
สมเด็จพระจักรพรรดิจินไท่จง (ค.ศ.1075 - 1135) จักรพรรดิองค์ที่2แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อปี ค.ศ.1075 (พ.ศ. 1618) มีพระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน อู่ฉีไม (Wanyan Wuqimai) (金太宗完颜晟，名 吴乞买)เป็นพระราชอนุชาในจักรพรรดิจินไท่จู่เมื่อพระเชษฐาสวรรคตในปี ค.ศ. 1123 (พ.ศ. 1666) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินไท่จง พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์
พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหมื่นอนุพงษ์จักรพรรดิ์ จางวางมหาดเล็ก มีพระนามเดิมว่าพระองค์เจ้าเสรฐวงษ์วราวัตร (6 กันยายน พ.ศ. 2421 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) จางวางพิเศษพระราชวังบางปะอิน มีอิสริยยศเมื่อแรกประสูติเป็นหม่อมเจ้า พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ สถาปนาเป็น พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า เมื่อ พ.ศ. 2436 และสถาปนาเป็น พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า ในปี พ.ศ. 2443 กรมงุย
กรมงุยหรืองย (ภาษาเขมร: ក្រមង៉ុយ) เป็นนักเขียนที่มีชื่อเสียงของกัมพูชา เกิดเมื่อ พ.ศ. 2408 ที่จังหวัดกันดาล เดิมชื่ออุก อู แต่มักเรียกว่างุยหรืองยจนเป็นที่รู้จักทั่วไป ในวัยเด็ก ได้ศึกษาที่วัดองค์บึงจอก เมื่ออายุครบบวชจึงบวชเป็นพระภิกษุ ได้เรียนหนังสือในวัดด้านพระไตรปิฎก วิปัสสนากรรมฐาน เมื่อลาสิกขาก็แต่งงานและทำนาอยู่ในพนมเปญ มีตำแหน่งเป็น"กรม" ซึ่งในสมัยนั้นหมายถึงผู้ประสานงานระหว่างเจ้าหน้าฝ่ายรัฐกับประชาชนในตำบล คนทั่วไปจึงเรียกท่านว่ากรมงุย จักรพรรดิหย่งเล่อ
สมเด็จพระจักรพรรดิหย่งเล่อ (, 2 พฤษภาคม พ.ศ. 1903 - 12 สิงหาคม พ.ศ. 1967) พระนามเดิม จู ตี้ (朱 棣) คือฮ่องเต้พระองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์หมิงของจีน หวง เสี้ยนฝัน
หวง เสี้ยนฝัน ( ภาษาจ้วง:Vangz Yenfanh) (13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2442 - 18 มกราคม พ.ศ. 2525) เป็นนักประวัติศาสตร์ มานุษยวิทยา นักการศึกษา และศาสตราจารย์ชาวจีนผู้มีชื่อเสียงในฐานะชาติพันธุ์วิทยา เขาเป็นผู้บุกเบิกสาขาสารจ้วงศาสตร์ ศึกษาและเชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์สมัยโบราณชาวจีนและจ้วงชาติพันธุ์วิทยาประวัติ หยาง เหวินลี่
หยางเหวินลี่เป็นบุตรของหยางไท่หลง ส่วนมารดาเสียชีวิตจากโรคหัวใจเฉียบพลันตั้งแต่เขาอายุได้ 5 ขวบ เขาใช้ชีวิตในวัยเด็กส่วนใหญ่อยู่บนยานพาณิชย์อวกาศของบิดา เมื่อเขาอายุได้ 16 ปี บิดาก็อนุญาตให้เขาเรียนวิชาประวัติศาสตร์ได้ บิดาของเขาก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุไม่นานหลังจากนั้น หยางพบว่ายานพาณิชย์ตลอดจนบริษัทของบิดานั้นเป็นหนี้อยู่มหาศาล และยังพบอีกว่างานศิลปะที่บิดาสะสมไว้จำนวนมากนั้นเป็นของเก๊ นั่นทำให้หยางเหวินลี่เข้าสู่ภาวะสิ้นเนื้อประดาตัว และหมดโอกาสเข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยทั่วไปได้ดั่งที่เขาหวัง หยางตัดสินใจเข้าสมัครโรงเรียนทหารเพื่อโอกาสทางการศึกษา หร่วน จิงเทียน
หร่วน จิงเทียน หรือ อีธาน หร่วน ( ) เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงจากเรื่อง ชะตารักกำหนดเลิฟ ในบทจี้ฉุนชี นักธุรกิจไฟแรงที่ตกหลุมรักสาวโพสต์อิสต์ เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 ที่กรุงไทจง ไต้หวัน หร่วน หลิงอวี้
หร่วน หลิงอวี้ (; 26 เมษายน ค.ศ. 1910 – 8 มีนาคม ค.ศ. 1935) เป็นนักแสดงภาพยนตร์เงียบชาวจีน เกิดในครอบครัวชั้นแรงงานที่เมืองเซี่ยงไฮ้ มีชื่อเกิดว่า หร่วง เฟิงเกิน (阮鳳根) บิดาของหร่วนเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก ส่วนมารดาทำงานเป็นแม่บ้าน เมื่ออายุได้ 16 ปี หร่วนเซ็นสัญญาเป็นนักแสดงกับบริษัทภาพยนตร์หมิงซิงและแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "A Married Couple in Name Only" กำกับโดยปู้ หว่านชาง สองปีต่อมา เธอเซ็นสัญญากับบริษัทดาจงหัวไป่เหอและแสดงภาพยนตร์ 6 เรื่อง หร่วนเริ่มเป็นที่รู้จักจากภาพยนตร์ "Spring Dream of an Old Capital" ในปี ค.ศ. 1930 และ "Love and Duty" ในปี ค.ศ. 1931 ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 เธอแสดงนำในภาพยนตร์เรื่อง "The Goddess" ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในผลงานที่ดีที่สุดของเธอ ปีต่อมา หร่วนแสดงภาพยนตร์สองเรื่องสุดท้ายคือเรื่อง "New Women" ที่อิงจากชีวิตบางส่วนของไอ่ เซี่ย นักแสดงหญิงชาวจีนผู้ฆ่าตัวตายในปี ค.ศ. 1934 และ "National Customs" เล่าปี่
Template:CJKV; ค.ศ. 161 – 10 มิถุนายน ค.ศ. 223)[1] ชื่อรองว่า เสวียนเต๋อ (玄德) เป็นขุนศึกสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้ก่อตั้งรัฐฉู่ฮั่น/จ๊กฮั่น (蜀漢) ในสมัยสามก๊กและได้เป็นผู้ปกครองคนแรกของรัฐดังกล่าว แม้จะเริ่มต้นด้วยความล้มเหลวเมื่อเทียบกับคู่แข่ง ทั้งยังปราศจากขุมกำลังและสถานะทางสังคมดังที่คู่แข่งมี แต่นานวันเข้า หลิว เป้ย์ ก็ได้การสนับสนุนจากกลุ่มผู้ภักดีต่อราชวงศ์ฮั่นซึ่งต่อต้านเฉา เชา/โจโฉ (曹操) ขุนศึกผู้สามารถควบคุมการปกครองส่วนกลางรวมถึงพระเจ้าฮั่นเสี่ยน/ฮั่นเหี้ยน (漢獻帝) จักรพรรดิหุ่นเชิด ไว้ได้ ครั้นแล้ว หลิว เป้ย์ ก็ขับเคลื่อนขบวนการประชาชนเพื่อรื้อฟื้นราชวงศ์ฮั่น จนก่อตั้งดินแดนของตนซึ่งกินอาณาเขตที่ปัจจุบันคือกุ้ยโจว ฉงชิ่ง ซื่อชวน หูหนาน และบางส่วนของกานซู่กับหูเป่ย์ จักรพรรดิซา ล็อง
จักรพรรดิซา ล็องประสูติเมื่อปีค.ศ. 1762 เดิมพระนามว่า เหงียน ฟุก อั๊ญ (Nguyễn Phúc Ánh, 阮福暎) เป็นบุตรชายคนที่สามของเหงียน ฟุก ลวน (Nguyễn Phúc Luân, 阮福㫻) กับเหงียน ถิ ฮว่าน (Nguyễn Thị Hoàn, 阮氏環) ซึ่งเหงียนฟุกลวนนั้นเป็นบุตรชายของเหงียน ฟุก ควั้ต (Nguyễn Phúc Khoát, 阮福濶) ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็น จั๊วเหงียน (Chúa Nguyễn, 主阮) หรือ เจ้าญวนใต้ตระกูลเหงียน ปกครองเวียดนามภาคกลางและภาคใต้จากเมืองฟู้ซวน (Phú Xuân, 富春 เมืองเว้ในปัจจุบัน) โดยขึ้นกับ ฮว่างเด๊ ราชวงศ์เลที่เมืองฮานอยแต่เพียงในนามเท่านั้น เหงียนฟุกควั้ตหมายมั่นจะให้เหงียนฟุกลวนบุตรชายของตนสืบทอดตำแหน่งจั้วเหงียนต่อไป แต่ทว่าเมื่อเหงียนฟุกควั้ตถึงแก่อสัญกรรมลงในค.ศ. 1765 ขุนนางชื่อว่าเจือง ฟุก ลวน (Trương Phúc Loan, 張福巒) ได้ยกน้องชายของเหงียน ฟุก ควั้ต คือเหงียน ฟุก ถ่วน (Nguyễn Phúc Thuần, 阮福淳) ขึ้นดำรงตำแหน่ง จั๊วเหงียน แทนที่จะเป็นเหงียนฟุกลวนบุตรชายของเหงียน ฟุก ควั้ต เหงียน ฟุก ลวนจึงต้องโทษทางการเมืองถูกจองจำและเสียชีวิตในปีเดียวกัน เหงียน ฟุก อั๊ญจึงจำต้องกำพร้าบิดาตั้งแต่อายุสามปี ล่อกวนตง
ชีวประวัติของล่อกวนตงไม่ใคร่แน่ชัด แต่มีการยืนยันว่าเขามีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์หยวนถึงต้นราชวงศ์หมิงจริง นักปราชญ์ผู้หนึ่งชื่อ เจียจงหมิง (賈仲明) บันทึกไว้ว่าเคยพบกับล่อกวนตงในราวปี ค.ศ. 1364 และว่าเขาเป็นชาวไท่หยวน แต่นักประวัติศาสตร์ยุคเดียวกันหลายคนต่างระบุบ้านเกิดของล่อกวนตงแตกต่างกันไป เช่นมาจากหางโจวบ้าง หรือเจียงหนานบ้าง แต่ไท่หยวน น่าจะเป็นบ้านเกิดของเขามากที่สุดเพราะเป็นที่ตั้งของบ้านตระกูลหลอ ซึ่งมีชื่อของล่อกวนตงอยู่ในสาแหรกตระกูลด้วย บางกอกรีคอเดอ
หมอบรัดเลย์ประกาศเลิกพิมพ์หนังสือพิมพ์บางกอกรีคอเดอ ไว้ในเล่มที่ 2 ใบที่ 24 (วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410) โดยให้เหตุผลว่า เพราะขาดทุนและรัฐบาลไทยไม่สนับสนุนอย่างแต่ก่อน[3] สมเด็จพระมเหศวรนโรดม จักรพงศ์
สมเด็จพระมเหศวรนโรดม จักรพงศ์ ( : ประสูติ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1945 -) พระราชโอรสในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ กับพระองค์เจ้าสีสุวัตถิ์ พงสานมุนี จึงถือว่าพระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของพระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระมหากษัตริย์กัมพูชาองค์ปัจจุบัน ราชวงศ์ห่งบ่าง
หลก ตุก ได้ส่งผ่านอำนาจการปกครองไปให้กับบุตรชายขึ้นเป็นกษัตริย์หุ่ง หลังกิญ เซือง เวือง สิ้นพระชนม์ ได้มีผู้สืบทอดคือ หลัก ล็อง เกวิน () ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ของกษัตริย์หุ่งที่สองขึ้นใน 2,793 ปีก่อนคริสต์ศักราช
ราชวงศ์ของกษัตริย์หุ่งสมัยที่สามได้เริ่มต้นขึ้นใน 2,524 ปีก่อนคริสต์ศักราช อาณาจักรเปลี่ยนชื่อเป็น วันลาง และเมืองหลวงได้รับการจัดตั้งขึ้นที่เมืองฟ็องเจิว (ปัจจุบันคือฟู้เถาะ) ที่บริเวณจุดเชื่อมต่อของแม่น้ำสามสายที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำแดง โดยเริ่มจากเชิงภูเขา  จักรพรรดิจินซีจง (หว่านเอี๋ยน เหอล่า)
สมเด็จพระจักรพรรดิจินซีจง (Xizong of Jin) (ค.ศ. 1119 - 1149) จักรพรรดิองค์ที่ 3 แห่งราชวงศ์จิน ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1119 (พ.ศ. 1662) พระนามเดิมว่า หว่านเอี๋ยน เหอล่า เป็นพระราชโอรสขององค์ชายซงจุ่น พระโอรสองค์โตในจักรพรรดิจินไท่จู่ เมื่อพระอัยกาคือจักรพรรดิจินไท่จง พระอนุชาในพระเจ้าจินไท่จู่ สวรรคตในปี ค.ศ. 1135 (พ.ศ. 1678) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์ทรงพระนามว่าจักรพรรดิจินซีจง ขณะพระชนม์เพียง 16 พรรษา และได้รับพระนามใหม่เป็นหวันเอี๋ยนต้าน(完颜亶) จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
ใน ค.ศ. 1368 ขุนพลชาวจีนชื่อว่า จู ยฺเหวียนจาง ได้ก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำของกลุ่มกบฏโพกผ้าแดงและรวบรวมดินแดนบริเวณลุ่มแม่น้ำแยงซีเข้ามาในอาณัตของตนแล้วนั้น ได้ทำการปราบดาภิเษกก่อตั้งราชวงศ์หมิง ขึ้นที่เมืองนานกิงอันเป็นฐานที่มั่นของจู ยฺเหวียนจาง โดยมีพระนามว่า พระจักรพรรดิหงอู่ จากนั้นในปีเดียวกันได้ยกทัพเข้ายึดนครต้าตูอันเป็นราชธานีของราชวงศ์หยวนได้สำเร็จ พระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ พร้อมด้วยพระโอรสเจ้าชายอ้ายโหยวฉือหลี่ต๋าล่าเสด็จหลบหนีไปยังเมืองช่างตู (上都) ราชธานีฝ่ายเหนือของราชวงศ์หยวน ใน ค.ศ. 1370 กองทัพราชวงศ์หมิงเข้ายึดเมืองช่างตู ทำให้จักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ต้องเสด็จหนีอีกครั้งพร้อมกับพระโอรสไปยังเมืองอิงชาง (應昌 Yingchang; อยู่ในเขตมองโกเลียในในปัจจุบัน) ซึ่งในปีนั้นเองพระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ประชวรสวรรคตที่เมืองอิงชาง พระชนมายุห้าสิบชันษา จักรพรรดิจินไอจง
จักรพรรดิจินไอจง พระราชสมภพเมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1741 เป็นพระโอรสในจักรพรรดิจินเสวียนจงกับจักรพรรดินีหวัง พระองค์ทรงเป็นจักรพรรดิที่ทำให้เกิดการปฏิรูปหลายอย่างที่เป็นประโยชน์ต่อแผ่นดิน เช่น การกำจัดข้าราชการที่คดโกงและการผ่อนปรนกฎหมายภาษี และในรัชกาลของพระองค์ยังมุ่งเน้นสงครามกับมองโกล ซึ่งก็เป็นเหตุที่ทำให้ราชวงศ์จินล่มสลาย เมื่อกองทัพมองโกลนำโดยเจงกิสข่านบุกมายังเมืองหลวง พระองค์จึงสละราชสมบัติ และหลบหนีออกจากเมืองหลวง หนีลงใต้ และได้มอบหมายให้เฉิงหลิน ซึ่งต่อมาคือจักรพรรดิจินโม่ตี้ รับหน้าที่เป็นจักรพรรดิเฝ้าเมืองหลวงต่อไป ต่อมาพระองค์หนีไปได้ไม่ไกลก็ตัดสินพระทัยปลงพระชนม์พระองค์เอง เสด็จสวรรคตเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1777 แดน บีช บรัดเลย์
หมอบรัดเลย์ยังริเริ่มการเย็บเล่ม เข้าปกแบบหนังสือตะวันตก จึงเรียกว่า สมุดฝรั่ง[9] และพิมพ์ปฏิทินสุริยคติเป็นภาษาไทยขึ้นเป็นครั้งแรก แดน บีช บรัดเลย์
ในปีแรกเจ้าฟ้าน้อย (พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัว) ได้เสด็จมาเยี่ยม เล่าให้ฟังเรื่องประเพณีการอยู่ไฟของมารดาหลังคลอด หมอบรัดเลย์ได้เสนออยากจะสอนให้คนไทยบางคนรู้จักภาษาอังกฤษแลสอนวิชาแพทย์ที่มี โดยในช่วงที่มีการปลูกฝี มีหมอหลวงมาศึกษากับหมอบรัดเลย์ และยังเขียนหนังสือเพื่อสอนหมอชาวสยาม เขียนบทความอธิบายวิธีการปลูกฝึ ในภายหลังรัชกาลที่ 3 ได้พระราชทานรางวัลให้ 250 บาท (เท่ากับ 145 ดอลลาร์อเมริกันในสมัยนั้น) ตำราแพทย์แผนปัจจุบันเล่มแรกนี้ชื่อว่า ครรภ์ทรักษา[7] มีความหนา 200 หน้า มีภาพประกอบฝีมือคนไทยประมาณ 50 ภาพ มีเนื้อหาเกี่ยวกับอาการของโรคในการคลอดและวิธีการแก้ไขรักษา กับพยายามสอนให้คนไทยเลิกธรรมเนียมการอยู่ไฟ ซึ่งเป็นสาเหตุสำคัญที่ทำให้มารดาหลังคลอดเสียชีวิต จักรพรรดิห่าม งี
สมเด็จพระจักรพรรดิห่าม งี ( ) พระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง หลิก (; 3 สิงหาคม ค.ศ. 1872 - 4 มกราคม ค.ศ. 1943) เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่แปดของราชวงศ์เหงียน ทรงครองราชย์เพียงปีเดียว คือ ระหว่างปี ค.ศ. 1884 - ค.ศ 1885 แดน บีช บรัดเลย์
ที่บ้านพักแห่งใหม่นี้ หมอบรัดเลย์ได้ทำการผ่าตัดครั้งสำคัญในประวัติศาสตร์การแพทย์ของไทย โดยตัดแขนให้แก่พระภิกษุรูปหนึ่ง เมื่อวันที่ 13 มกราคม 2380 พระภิกษุรูปนั้นประสบอุบัติเหตุจากกระบอกบรรจุดินดำทำพลุแตก ในงานฉลองที่วัดประยุรวงศ์ ซึ่งประสบความสำเร็จดีจนเป็นที่เลื่องลือ เพราะแต่ก่อนคนไทยยังไม่รู้วิธีผ่าตัดร่างกายมนุษย์แล้วยังมีชีวิตอยู่ดี[4] หมอบรัดเลย์ได้ทำการรักษาคนไข้จนมีชื่อเสียง ส่วนภรรยา เอมิลี เข้าไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษในวัง ค่าใช้จ่ายเริ่มสูงขึ้นเรื่อง ๆ ไม่มีใครสนับสนุน หมอจึงหางานเสริมมาเลี้ยงครอบครับ จนหน่วยงานด้านกิจการศาสนาในอเมริกา ขอยุติการสนับสนุนภารกิจของมิชชันนารีในสยาม และขอให้ยกทีมเดินทางกลับอเมริกา ส่วนหมอบรัดเลย์กำลังหมดตัว แต่คณะมิชชันนารีได้ทิ้งเครื่องพิมพ์ไว้ให้ จนหมอหันมาทุ่มเทด้านการพิมพ์ จนประดิษฐ์อักษรไทยสำเร็จ เมื่อ พ.ศ. 2395 และได้ทุนรับจ้างพิมพ์จากทางราชการสยาม[3] ลินจง บุญนากรินทร์
ลินจง บุญนากรินทร์ (2 ตุลาคม 2486 - 30 เมษายน 2558) ชื่อเล่น หลิน เป็นนักร้องเพลงลูกกรุงและเพลงจีนสากลชาวไทย ลินจง บุญนากรินทร์ เกิดเมื่อ (2 ตุลาคม พ.ศ. 2486)
เป็นนักร้องเสียงโอเปร่าและไพเราะมากและเป็นที่ชื่นชอบของแฟนเพลง จักรพรรดิถั่ญ ท้าย
สมเด็จพระจักรพรรดิถั่ญ ท้าย (; 14 มีนาคม ค.ศ. 1879 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1954) แห่งราชวงศ์เหงียน พระนามเดิม เจ้าชายเหงียน ฟุก บื๋ว เลิน () พระราชโอรสของสมเด็จพระจักรพรรดิสุก ดึ๊ก และสมเด็จพระจักรพรรดินีตือ มิญ ครองราชย์ตั้งแต่ยังมีพระชนมายุ 10 พรรษา และทรงครองราชย์แต่ปี ค.ศ. 1889 – ค.ศ. 1907 เหงียน ต๊วน อัญ
เหงียน ต๊วน อัญ (; เกิด 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักฟุตบอลชาวเวียดนามที่เล่นเป็นกองกลางตัวกลางให้กับสโมสรฟุตบอลฮหว่างอัญซาลายและฟุตบอลทีมชาติเวียดนาม แดน บีช บรัดเลย์
นอกจากนี้ยังเป็นผู้ริเริ่มการพิมพ์หนังสือพิมพ์ในแนวจดหมายเหตุ ที่ชื่อ บางกอกรีคอเดอ ถือเป็นหนังสือพิมพ์ภาษาไทยฉบับแรก ฉบับแรกออกเมื่อ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2387 เป็นเอกสารชั้นต้นซึ่งบันทึกข่าวสารเหตุการณ์สำคัญทั้งในประเทศและต่างประเทศ เนื้อหาในแต่ละฉบับมีข้อมูลสิ่งประดิษฐ์ เทคโนโลยีวิทยาศาสตร์ การแพทย์และการสาธารณสุข ตลอดจนให้ข้อมูลสินค้าของสยามและต่างประเทศ คำศัพท์สำนวนภาษาอังกฤษ พงศาวดารต่างชาติ ฯลฯ[11] หมอบรัดเลย์นำเสนอข่าวสารอย่างกล้าหาญและรักความเป็นธรรม ตัวอย่างเช่นเมื่อกงสุลฝรั่งเศสชวนข้าทาสไทยให้เข้าไปอยู่ในความคุ้มครองของฝรั่งเศสและเป็นตัวแทนจำหน่ายสุราโดยไม่บอกรัฐบาลไทยทราบ เมื่อลงหนังสือพิมพ์ก็ถูกฟ้องร้องและถูกปรับ แต่ฝรั่งในไทยช่วยกันรวมรวมเงินจ่ายค่าปรับแทน โดยรัชกาลที่ 4 พระราชทานเงินสมทบด้วย[12] อึ้งย้ง
อึ้งย้ง (黃蓉) เกิดปี พ.ศ. 1746 (ค.ศ. 1203) เสียชีวิต 31 มกราคม พ.ศ. 1816 (ค.ศ. 1273) เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก และมีบทบาทในมังกรหยก ภาค 2
อึ้งย้งเป็นลูกสาวของมารบูรพาอึ้งเอี๊ยะซือ อาศัยอยู่ในเกาะดอกท้อมาตั้งแต่เด็ก เธอรับยีนอันฉลาดล้ำเลิศมาจากแม่ และรับวรยุทธ์จากพ่อ เรียนวิชาค่ายกล บุ๋น บู๊ จากเกาะดอกท้อ เรียนไม้เท้าตีสุนัขจากอั้งชิดกง จนเป็นประมุขพรรคยาจก
เมื่อเป็นวัยรุ่น อึ้งย้งหนีออกจากเกาะดอกท้อไปดูโลกกว้าง เนื่องจากไม่พอใจที่พ่อ (อึ้งเอี๊ยะซือ)ดุว่า ที่ทำอาหารและเหล้าไปให้จิวแป๊ะทงที่ถูกอึ้งเอี๊ยะซือขังอยู่ที่เกาะดอกท้อ โดยระหว่างที่ออกมาจากเกาะดอกท้อได้สวมเกราะขนเม่นเป็นเครื่องป้องกันตัว และปลอมตัวเป็นบุรุษ ต่อมาได้พบกับก๊วยเจ๋ง ซึ่งได้ต่อสู้ร่วมกันมาจนกลายเป็นความรัก ในภายหลังมีลูกด้วยกัน 3 คน คือ ก๊วยพู้(ผู้หญิง) ก๊วยเซียง(ผู้หญิง) และก๊วยพั่วลู่(ผู้ชาย)
คำแทนตัวที่ก๊วยเจ๋งเรียกอึ้งย้งคือ ย้งยี้
อึ้งย้งมีชื่อเสียงในเรื่องความฉลาดและไหวพริบเป็นอย่างมาก เคยหลอกให้อาวเอี๊ยงฮงกินปัสสาวะด้วย นอกจากนี้ยังมีฝีมือในการทำอาหารเป็นที่ยอมรับของอั้งฉิกกง ประมุขพรรคกระยาจก ภายหลังนางได้สืบทอดวิชาไม้เท้าตีสุนัข และรับตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจกต่อจากอั้งฉิกกง หรงลู่
ในปี 1894 หลังเกิดสงครามจีนญี่ปุ่นครั้งแรก หรงลู่ได้รับแต่งตั้งเป็นแม่ทัพทหารราบ (步军统领) ครั้นปีต่อมา ได้รับแต่งตั้งเป็นขุนนางทบวงวิเทศ และเสนาบดียุทธนาการ เมื่อเกิดกบฏนักมวย เขาจึงได้เป็นเจ้ากรมรักษาพระนคร ควบคุมกำลังพลรักษาพระราชวัง จักรพรรดิซ่งเหรินจง
ซ่งเหรินจง (; 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1010 – 30 เมษายน ค.ศ. 1063 หรือ 14 เมษายน ค.ศ. 1010 [ปีต้าจงเสียงฝู (大中祥符) ที่ 3] – 29 มีนาคม ค.ศ. 1063 [ปีเจียโย่ว (嘉祐) ที่ 8] ตามปฏิทินจีน) ชื่อตัวว่า จ้าว เจิน () เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 ของราชวงศ์ซ่ง (宋朝) แห่งจักรวรรดิจีน และเมื่อแบ่งราชวงศ์ซ่งออกเป็นสมัยเหนือกับสมัยใต้ นับเป็นจักรพรรดิองค์ที่ 4 ของราชวงศ์ซ่งเหนือ (北宋朝) เสวยราชย์ราว 41 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1022 จนสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1063 นับเป็นจักรพรรดิราชวงศ์ซ่งที่อยู่ในราชสมบัตินานที่สุด หรงลู่
หรงลู่เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน 1836 เป็นบุตรของกวาเอ่อร์เจีย ฉางโช่ว (瓜爾佳長壽) และเป็นหลานของกวาเอ่อร์เจีย ถาซือฮา (瓜爾佳塔斯哈) ขุนนางเมืองคาฉือ (喀什) ราชวงศ์หยวน
ครั้งนั้น มีชายผู้หนึ่งชื่อ จูหยวนจาง ตอนอายุได้ 17 ปี ครอบครัวได้ตายหมดจากโรคระบาด จึงไปบวชที่วัดหวงเจี๋ย ต่อมา ไปเร่ร่อนต่ออีก 3 ปี เนื่องจากเสบียงอาหารหมด แล้วจึงกลับมาที่วัดดังเดิม ครั้นสาวกลัทธิบัวขาวก่อกบฏโพกผ้าแดงขึ้น เขาก็เดินทางไปสมทบกับพวกกบฏ เริ่มนำทัพออกตีก๊กต่างๆ ในแผ่นดิน แล้วในที่สุดก็ได้ส่งแม่ทัพชื่อสีต๋า ไปตีเมืองปักกิ่งได้สำเร็จ เป็นการโค่นล้มราชวงศ์หยวนลงได้ จากนั้นเขาก็ได้ตั้งราชวงศ์หมิงขึ้น สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิหงหวู่ ใช้เมืองหนานจิงเป็นเมืองหลวง
ก่อนหน้านี้ชาวมองโกลมีจักรวรรดิของตนที่ชื่อ (อิค มองกูล อูลุส) (Ikh Mongol Uls) ("ikh": ยิ่งใหญ่, "uls": รัฐ, ประเทศ; รัฐมองโกลอันยิ่งใหญ่) หรือ จักรวรรดิมองโกล ที่ยังไม่ได้ครอบครองดินแดนจีนของราชวงศ์ซ่ง จนในรัชสมัยของมองเกอ ข่าน (ค.ศ. 1251– 1259) พระเชษฐาของกุบไลข่าน นำกองทัพบุกดินแดนจีนตอนล่างของราชวงศ์ซ่งและประกาศอาณัติแห่งสวรรค์ มองเกอ ข่านได้รับเอาอิทธิพลจากวัฒนธรรมจีน มาใช้และตั้งชื่อเรียกจักรวรรดิว่า "จีน" (, "จงกั๋ว"; ที่แปลว่า อาณาจักรศูนย์กลางของโลก) ถือว่าเป็นอาณาจักรที่เป็นศูนย์กลางของโลกและจักรวาล เป็นศูนย์กลางของวัฒนธรรม ตรงกับภาษามองโกล คำว่า "ดุมต้าตู อูลุส" ("Dumdadu ulus") มองเกอ ข่านได้พยายามประกาศใช้ภาษาจีนเป็นภาษากลางในการติดต่อสื่อสารในดินแดนที่ยึดได้ และเรียกราษฎรในจักรวรรดิว่า ชาวจีน (中國人 "จงกั๋ว จื้อ เริน"; ภาษามองโกล: "ดุมต้าตูชูต") เพื่อความเป็นเอกภาพและหนึ่งเดียว ซึ่งทำให้ดินแดนที่อยู่ใต้อาณัติของมองโกลไม่พอใจและทำให้จักรวรรดิแตกแยกในเวลาต่อมา เหมย หลันฟัง
เหมย หลัน เกิดที่เมืองไท่โจว มณฑลเจียงซู ในครอบครัวนักแสดงงิ้วปักกิ่ง เป็นกำพร้าตั้งแต่เด็ก เริ่มเรียนรู้ศิลปะการแสดงตั้งแต่อายุได้ 8 ปี และได้เริ่มออกแสดงครั้งแรกเมื่ออายุ 11 ปี ได้ฝึกฝนตัวเองจนได้รับการยกย่องเป็น 1 ใน 4 นางเอกงิ้วแถวหน้าของวงการ ในช่วงต้นทศวรรษ 1920 ยกเว้นช่วงหลังเหตุการณ์ ณ สะพานมาร์โค โปโล ที่ทำให้เกิดสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ระหว่างปี พ.ศ. 2480 ถึง พ.ศ. 2488 เหมย หลันฟัง ปฏิเสธที่จะแสดงให้นายทหารญี่ปุ่นชม และจำเป็นใช้ชีวิตอย่างยากลำบากจนกระทั่งสิ้นสุดสงคราม จักรพรรดิด่ง คั้ญ
สมเด็จพระจักรพรรดิด่ง คั้ญ ( ; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1864 - 28 มกราคม ค.ศ. 1889) พระนามเดิมว่า เจ้าชายเหงียน ฟุก อึง ถิ ( ) และยังเป็นที่รู้จักในพระสมญานามว่า จั๊ญ มง () เป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 9 แห่งราชวงศ์เหงียนของเวียดนาม พระองค์ทรงครองราชย์ 3 ปี ระหว่างปี ค.ศ. 1885 ถึง ค.ศ. 1889 'รงค์ วงษ์สวรรค์
'รงค์ วงษ์สวรรค์ เป็น ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ ประจำปี พ.ศ. 2538 เกิดเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2475 ที่จังหวัดชัยนาท จบการศึกษามัธยมศึกษา จากโรงเรียนอำนวยศิลป์ พระนคร เป็น นักเขียนที่มีผลงานหลายอย่าง เช่น คอลัมน์ในนิตยสารและหนังสือพิมพ์ เรื่องสั้น นวนิยาย สารคดี บทภาพยนตร์ เอกลักษณ์ของงานเขียนคือการใช้ภาษา ซึ่งใช้คำยุคเก่า แต่สื่อถึงเรื่องราวที่ทันสมัย นามปากกา 'รงค์ วงษ์สวรรค์ ย่อมาจากชื่อจริง คือ ณรงค์ วงษ์สวรรค์ หลี่ อัน
หลี่ อัน (จีน: 李安, พินอิน: Lǐ Ān) (เกิด 23 ตุลาคม พ.ศ. 2497) คนไทยรู้จักในชื่อ อั้งลี่ (Ang Lee) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไต้หวัน เขาได้รับรางวัลออสการ์ 2 ครั้งจาก ภาพยนตร์เรื่อง "หุบเขาเร้นรัก" ("Brokeback Mountain", 2005) และ "พยัคฆ์ระห่ำมังกรผยองโลก" ("Crouching Tiger, Hidden Dragon", 2000) ในสาขาภาพยนตร์ต่างประเทศยอดเยี่ยม "The Wedding Banquet" (1993) และ ชีวิตอัศจรรย์ของพาย ("Life of Pi", 2012) ในสาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม  สฤษดิ์ ธนะรัชต์
ต่อมาใน พ.ศ. 2476 เกิดกบฏบวรเดช นำโดยพลเอก พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าบวรเดช ร้อยตรีสฤษดิ์ ธนะรัชต์เป็นหนึ่งในผู้บังคับหมวดปราบปรามกบฏของฝ่ายรัฐบาล ที่มีพันเอกหลวงพิบูลสงครามเป็นผู้บังคับบัญชา หลังจากรัฐบาลได้รับชัยชนะ ได้รับพระราชทานยศร้อยโท จากนั้นอีก 2 ปีก็ได้เลื่อนยศเป็นร้อยเอก สฤษดิ์ ธนะรัชต์
จอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ มีชื่อแต่แรกเกิดว่า สิริ ธนะรัชต์[5] เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2451 ที่บ้านปากคลองตลาด ตำบลพาหุรัด จังหวัดพระนคร[6] เป็นบุตรของพันตรี หลวงเรืองเดชอนันต์ (ทองดี ธนะรัชต์) กับจันทิพย์ จันทรสาขา (สกุลเดิม: วงษ์หอม) มีพี่ชายร่วมบิดามารดาชื่อสวัสดิ์ ธนะรัชต์[5] มารดามีเชื้อสายลาวจากมุกดาหาร ส่วนบิดาเป็นชาวพระตะบองซึ่งอาจมีเชื้อสายเขมร[7] พระเจ้านันทบุเรง
นันทบุเรง (Burmese: နန္ဒဘုရင်, pronounced[nàɴda̰ bəjɪ̀ɴ]; ; 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1535 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1600) หรือ พระเจ้าหงษางาจีสะยาง[2] เป็นพระเจ้าหงสาวดีจากราชวงศ์ตองอู เสวยราชสมบัติตั้งแต่ ค.ศ. 1581 ถึง ค.ศ. 1599 รัชสมัยพระองค์เป็นช่วงแห่งการล่มสลายของจักรวรรดิตองอู อาณาจักรอันยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์อุษาคเนย์ จักรพรรดิเฉียนหลง
สมเด็จพระจักรพรรดิเฉียนหลง (จักรพรรดิชิงเกาจง) ( "เฉียนหลง") จักรพรรดิองค์ที่ 6 ของราชวงศ์ชิง ประสูติเมื่อ ปี พ.ศ. 2254 (ค.ศ. 1711) เดิมมีพระนามว่าหงลี่ (ภาษาจีน : 弘曆) เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิยงเจิ้ง และเป็นพระราชนัดดาองค์โปรดของจักรพรรดิคังซี เพราะมีความเฉลียวฉลาดมาแต่ยังเด็ก จักรพรรดิเฉียนหลงขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2278 (ค.ศ. 1735) ขณะมีพระชนมายุได้ 25 พรรษา ทรงพระนามว่า ชิงเกาจงฮ่องเต้ และใช้ชื่อศักราชว่า เฉียนหลง  แดน บีช บรัดเลย์
จนภรรยาที่เป็นครูสอนภาษาอังกฤษให้ราชสำนักสยามมานาน 10 ปีล้มป่วยและเสียชีวิตด้วยวัณโรค จึงพาลูก 4 คนที่เกิดในสยามกลับไปอเมริกา เป็นเวลา 3 ปีเศษ ส่งลูกศึกษาที่อเมริกา ดิ้นรนจนได้รับทุนสนับสนุนจากสมาคมมิชชันนารีอเมริกันเป็นผลสำเร็จ และได้พบรักใหม่กับภรรยาใหม่ ซาราห์ บลักลี (Sarah Blachly) บัณฑิตจากวิทยาลัยโอเบอร์ลิน รัฐโอไฮโอ หลังแต่งงานก็กลับสยามเพื่อทำงานที่ค้างไว้ในสยามเมื่อ 3 ปีก่อน การกลับมาครั้งนี้ ได้พิมพ์หนังสือพิมพ์ไทยฉบับแรก บางกอกรีคอร์เดอร์ เป็นทั้งบรรณาธิการและเขียนบทความเอง และได้พิมพ์หนังสือต่าง ๆ อีกหลายเล่ม ส่วนภรรยา ซาราห์ ก็สอนภาษาอังกฤษในราชสำนัก หมอบรัดเลย์ยังริเริ่มการปลูกฝึ ที่กำลังระบาดในสยาม[3] หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล
หม่อมหลวงพันธุ์เทวนพ เทวกุล หรือที่นิยมเรียกกันว่า หม่อมน้อย (แท้จริงแล้วต้องเรียกว่า คุณน้อย) เกิดเมื่อปี พ.ศ. 2496 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้กำกับละครโทรทัศน์ และละครเวทีที่มีผลงานโดดเด่นแปลกใหม่และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวคนหนึ่งของประเทศไทย ทั้งยังเป็นผู้เขียนบทและอาจารย์สอนวิชากำกับการแสดงและการแสดงในระดับสากล[1] แสน ส.เพลินจิต
แสน ส.เพลินจิต แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) แชมป์โลกคนที่ 19 ของไทย มีชื่อจริงว่า สมชาย เชิดฉาย มีชื่อเล่นว่า เหน่ง เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2514 ที่ ตำบลประชาธิปัตย์ อำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี เป็นบุตรชายของนายละเอียด และนางทิพย์ เชิดฉาย จบการศึกษาจากสถาบันการพลศึกษา วิทยาเขตกรุงเทพ จักรพรรดิหยวนอี้จง
โทกูส เตมูร์ประสูติเมื่อ พ.ศ. 1885 เป็นพระราชโอรสองค์เล็กใน จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง และเป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาของ จักรพรรดิยฺเหวียนเจาจง เมื่อจักรพรรดิยฺเหวียนเจาจงเสด็จสวรรคตโดยไร้รัชทายาทใน พ.ศ. 1921 โทกูส เตมูร์ได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาโดยมีพระนามเป็นภาษามองโกลว่า อุสคาลข่าน ("Uskhal Khan") โดยระหว่างพิธีฝังพระศพจักรพรรดิองค์ก่อนทางราชสำนักหมิงได้ส่งราชทูตมาเพื่อเจรจาปล่อยตัวองค์ชายไมดาร์บาลที่ถูกจับในสงครามเมืองอิ๋งฉาง การเลี้ยงโต๊ะ
ในหนังสืออักขราภิธานศรับท์ของ หมอบรัดเลย์ ระบุคำว่า เลี้ยงโต๊ะไว้ว่า "เชิญเขามากินโต๊ะ คือ จัดแจงของใส่โต๊ะลงพร้อม แล้วเชิญมากินหลายคนนั้นว่าเลี้ยงโต๊ะ" โรลันโด ปัสกวา
โรลันโด ปัสกวา (; เกิด: 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2508) อดีตนักมวยสากลอาชีพชาวฟิลิปปินส์ มีสถิติการชกทั้งหมด 70 ครั้ง ชนะ 45 (น็อก 17) แพ้ 25 เป็นนักมวยที่เคยสร้างประวัติศาสตร์ "ช็อกโลก" เมื่อเป็นฝ่ายชนะน็อกอุมเบร์โต กอนซาเลซ แชมป์โลกชาวเม็กซิกันได้อย่างพลิกความคาดหมาย เมื่อปลายปี พ.ศ. 2533 แบบเดียวกับที่ สมาน ส.จาตุรงค์ ทำได้ในอีก 5 ปีต่อมา ราชวงศ์ซ่ง
ปี พ.ศ. 1565 ซ่งเจินจง ล้มป่วยสิ้นพระชนม์ ซ่งเหยินจง (เหรินจง) (พ.ศ. 1565 – พ.ศ. 1606) ราชโอรสขึ้นครองราชย์ด้วยวัยเพียง 13 ปี ดังนั้นจึงมีหลิวไทเฮาคอยดูแลให้คำปรึกษาราชกิจ ต่อเมื่อ หลิวไทเฮาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 1576 ซ่งเหยินจงจึงเริ่มบริหารราชกิจด้วยตนเอง จากนั้นไม่นาน ราชสำนักซ่งเปิดศึกกับซีเซี่ยอีกครั้ง แต่ทัพซ่งก็ต้องแพ้พ่ายเสียหายกลับมา เป็นเหตุให้ซ่งเหยินจงมีดำริที่จะปรับปรุงกองทัพและการคลังครั้งใหญ่ ปี พ.ศ. 1586 ทรงแต่งตั้งฟ่านจ้งเยียน และคณะให้ดำเนินการปฏิรูประบบการปกครองภายใน แต่นโยบายปฏิรูปของฟ่านจ้งเยียนทำให้บรรดาขุนนางและกลุ่มตระกูลสูงศักดิ์เสียผลประโยชน์ เป็นเหตุให้เกิดเสียงคัดค้านมากมาย สุดท้าย การปฏิรูปดังกล่าวดำเนินการไปได้เพียงปีเศษก็ต้องล้มเลิกไป คณะทำงานปฏิรูปของฟ่านจ้งเยียนต่างทยอยถูกปลดจากตำแหน่งปลายรัชกาลซ่งเหยินจง หวังอันสือ ที่เพิ่งเข้ารับตำแหน่งทางราชการไม่นาน ได้นำเสนอแนวทางการปฏิรูปแบบใหม่ โดยเสนอให้เร่งสร้างบุคลากรที่มีความสามารถ ปรับปรุงระเบียบข้อกำหนดกฎหมาย และจัดการบริหารการคลังเสียใหม่ เป็นต้น แนวคิดของหวังอันสือแม้ว่าจะเป็นที่ชื่นชมอย่างมากในหมู่ปัญญาชน แต่ซ่งเหยินจงไม่ได้ดำเนินการแต่อย่างใดในรัชกาลของซ่งเหยินจงมีบุคคลสำคัญเช่นเปาบุ้นจิ้น อ๋องแปด อำมาตย์หวัง ฯลฯ สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี
สมเด็จพระหริรักษ์รามมหาอิศราธิบดี หรือ นักองด้วง หรือ พระองค์ด้วง (; พระบาทองค์ด้วง) เสด็จพระราชสมภพเมี่อ พ.ศ. 2339 และสวรรคตเมี่อวันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2403 ทรงเป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรกัมพูชาสมัยใหม่เป็นพระมหากษัตริย์ผู้กอบกู้เอกราชของกัมพูชา ซึ่งท่ามกลางการต่อสู้ระหว่างราชอาณาจักรสยาม และญวน แดน บีช บรัดเลย์
หมอบรัดเลย์เป็นผู้นำแพทย์แผนปัจจุบัน (แบบตะวันตก) เข้ามาหลายประการ ทั้งการผ่าตัดและการป้องกันโรค หมอบรัดเลย์เปิดสถานพยาบาลรักษาผู้ป่วยในบางกอกเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2374[6] ในการรักษาโรคในระยะแรก ๆ หมอบรัดเลย์จะตรวจผู้ป่วยได้เป็นจำนวนมากเกือบ 70-100 คน ในเวลา 3-4 ชั่วโมง ส่วนมากในช่วงเช้ามีคนช่วยจัดยาและแจกใบปลิวข้อความในพระคัมภีร์ด้วย พระเจ้าบุเรงนอง
พระเจ้าบุเรงนอง ประสูติเมื่อวันอาทิตย์ ขึ้น 15 ค่ำ เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2058 ก่อนพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้เพียง 1 เดือน ตามความเชื่อของคนทั่วไป เชื่อว่าพระนามดั้งเดิมของพระองค์คือ "จะเด็ด" (ตามนิยายผู้ชนะสิบทิศ) แต่ตามหลักฐานทางประวัติศาสตร์ พระนามดั้งเดิมของพระองค์อาจออกเสียงว่า "จะเต็ด" โดยอาจแปลได้ว่า "เจ้าปลวกไต่" (จะ หมายถึง ปลวก, เต็ด หมายถึง ไต่ หรือ ป่ายปีน) และมีอีกหนึ่งหลักฐานที่ระบุว่า พระนามดั้งเดิมคือ "ฉิ่นแยทุต" โดยแปลได้ว่า "เจ้ายอดผู้กล้า" (ฉิ่น เป็นคำที่เรียกหน้าชื่อบุคคลสำคัญ แย หมายความว่า กล้าหาญ และ ทุต อาจแปลได้หลากหลาย แต่ในบริบทเช่นนี้ควรแปลว่า ยอด) จักรพรรดิมิญ หมั่ง
มิญ หมั่ง (; 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1791 — 20 มกราคม ค.ศ. 1841) หรือในพงศาวดารไทยเรียก มินมาง มีพระนามเดิมว่า เหงียน ฟุก ด๋าม () เป็นจักรพรรดิแห่งเวียดนามจากราชวงศ์เหงียน ตรงกับรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว และทรงเป็นผู้นำของเวียดนามในช่วงสงครามอานามสยามยุทธ จักรพรรดิฮั่นหมิง
หลิวหยางเกิดเมื่อปีค.ศ.28เป็ยพระโอรสของสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นกวังอู่และพระสนมอิ๋นอี้หัว
ในตอนนั้นพระบิดาพระองค์ยังเป็นข้าราชการในสมเด็จพระจักรพรรดิฮั่นเกิงสือ
พระบิดาของพระองค์ได้แต่งงานกับอิ๋นอี้หัวในปีค.ศ.23หลังจากนั้นพระบิดาของพระองค์ได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิในปีค.ศ.25
พระบิดาของพระองค์ต้องการแต่งตั้งให้พระมารดาของพระองค์เป็นจักรพรรดินีแต่พระองค์ปฏิเสธด้วยเหตุผลว่าไม่มีพระโอรสและไม่มีคุณสมบัติพระบิดาของพระองค์จึงตั้งพระสนมเกาเป็นจักรพรรดินีด้วยเหตุว่าพระองค์มีพระโอรสพระนามว่าหลิวเจียงและพระบิดาพระองค์ทรงตั้งหลิวเจียงเป็นรัชทายาทต่อมาไม่นานนักหลิวหยางจึงประสูติเมื่อค.ศ.28 อุสมาน
อุสมาน อิบน์ อัฟฟาน (عثمان بن عفان‎) รู้จักกันในภาษาอังกฤษโดยแบบตุรกีและเปอร์เซีย โอสมาน (579 – 17 มิถุนายน 656) เป็นสาวกของศาสดามุฮัมหมัดและเป็นเคาะลีฟะฮ์คนที่ 3 ของรัฐเคาะลีฟะฮ์รอชิดีน อุษมานเกิดในเผ่าบนูอุมัยยะฮ์ในมักกะฮ์ เมื่อเคาะลีฟะฮ์อุมัรเสียชีวิตตอนอายุ 59/60 ปี ส่วนอุษมานเสียชีวิตตอนอายุ 64/65 ปี ทำให้เป็นผู้นำที่ปกครองยาวนานที่สุดโดยเป็นคนที่สองรองจากอุมัร พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว
พ.ศ. 2381 เกิดกบฏหวันหมาดหลี ที่หัวเมืองไทรบุรี จักรพรรดิยฺเหวียนฮุ่ยจง
พระจักรพรรดิเหวินจงทูคเตมูร์สวรรคตใน ค.ศ. 1332 ก่อนจะสวรรคตจักรพรรดิเหวินจงทรงรู้สึกผิดต่อพระเชษฐาจักรพรรดิหมิงจงคูซาลา จึงมีพระราชโองการให้พระโอรสของจักรพรรดิหมิงจงสืบทอดราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ (แม้ว่าจักรพรรดิเหวินจงจะทรงมีพระโอรสอยู่แล้วคือ เจ้าชายเอลเตกูส (El Tegus) ) ซึ่งเป็นที่คัดค้านของเอลเตมือร์เนื่องจากตนเป็นผู้ปลงพระชนม์ชีพพระจักรพรรดิหมิงจง เกรงว่าถ้าพระโอรสของจักรพรรดิหมิงจงได้ขึ้นครองราชย์แล้วตนเองจะถูกลงโทษ อย่างไรก็ตามด้วยการสนับสนุนของไทเฮาพุดาชีรี (Budashiri) พระจักรพรรดินีในจักรพรรดิเหวินจง และเนื่องจากเจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ทรงถูกเนรเทศอยู๋ในดินแดนห่างไกล ราชสำนักจึงยกเจ้าชายรินชินบาล (Rinchinbal) พระอนุชาต่างมารดาของเจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ พระชนมายุเพียงหกพระชันษาขึ้นครองราชสมบัติเป็น จักรพรรดิยฺเหวียนหนิงจง (แต่ทว่าพระจักรพรรดิหนิงจงรินชินบาลอยู๋ในราชสมบัติได้เพียงสองเดือนก็ประชวรสวรรคต ไทเฮาพุดาชีรีจึงมีพระราชเสาวนีย์ให้เจ้าชายถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ทรงกลับมาครองราชย์เป็น พระจักรพรรดิถั่วฺฮวัน เทียมู่เอ่อร์ ในที่สุดใน ค.ศ. 1332 หม่อมมะนีวัน พานีวง
หม่อมมะนีวัน พานีวง (Mam Manivan Phanivong) หรือ หม่อมมณีวรรณ พรรณีวรมัน พระมเหสีชาวลาวในพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ หม่อมมะนีวันประสูติเมื่อ ค.ศ. 1934 ที่กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว ต่อมาได้อภิเษกสมรสกับพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ เมื่อ ค.ศ. 1949 โดยเป็นพระมเหสีองค์ที่ 6 หม่อมมะนีวันได้ให้ประสูติกาลพระราชธิดา 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงนโรดม โสเชษฐา สุชะตา (ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1953 สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1975) และสมเด็จพระอนุชนโรดม อรุณรัศมี (ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1955) รัดเกล้า อามระดิษ
รัดเกล้า อามระดิษ มีความสนใจในด้านดนตรีตั้งแต่วัยเด็ก ได้เริ่มเรียนเปียโนที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ นอกจากนี้ยังเรียนการเต้นบัลเล่ต์ กับท่านผู้หญิงวราพร ปราโมช ศึกษาในระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่โรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ต่อมารัดเกล้าได้ศึกษาในคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยสาขาวิชาวรรณคดีอังกฤษ วิชาโทศิลปการละคร ในขณะที่ศึกษาอยู่ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รัดเกล้า สมัครเข้ารับการคัดเลือกเป็นนักร้องนำ ของชมรมดนตรีสากล สโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย (C.U.Band) โดยได้รับตำแหน่งนักร้องนำประเภทเพลงสากล และอยู่ในวงตลอดเวลา 4 ปีจนจบการศึกษาระดับปริญญาตรีด้วยคะแนนเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง  จักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง
ซ่งฮุยจง (ค.ศ. 1100 - ค.ศ. 1126, พ.ศ. 1643- พ.ศ. 1669)ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 1625 ทรงขึ้นครองราชย์สืบแทน ซ่งเจ๋อจง พระเชษฐาธิราชเป็น จักรพรรดิ องค์ที่ 8 แห่ง ราชวงศ์ซ่ง ขณะพระชนม์เพียง 18 พรรษา
ทรงเป็นจักรพรรดิที่อ่อนแอที่สุดของราชวงศ์ซ่งเหนือเพราะทรงใส่พระทัยแต่ด้านศิลปะมิใส่ใจเรื่องการทหารทำให้ปีที่ 26 ในรัชกาลเมื่อกองทัพจินหรือ กิม บรรพบุรุษของชนเผ่า แมนจู นำโดยจินไท่จงนำกำลังมารุกรานใกล้เมือง ไคฟง ราชธานีทรงสละราชสมบัติขณะพระชนม์ 44 พรรษาให้โอรสขึ้นครองราชย์เป็นซ่งชินจง และทรงหนีไปทางใต้แต่เมื่อกองทัพจินยึดได้เมืองไคฟงก็จับซ่งฮุยจง,ซ่งชินจงและเชื้อพระวงศ์
ีกลับอาณาจักรต้าจินทำให้ราชวงศ์ซ่งเหนือสิ้นสุดลง และได้มีเชื้อพระวงศ์องค์หนึ่งนามว่า เจ้าโก้ว ซึ่งรอดพ้นจากการกวาดล้างได้ตั้ง ราชวงศ์ซ่งใต้
์(ค.ศ.1127-1279,พ.ศ. 1669-1822) ขึ้นและสถาปนา หางโจว ขึ้นเป็นราชธานีแห่งใหม่และสถาปนาพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์แรก
ทรงพระนามว่า ซ่งเกาจง สวรรคตลงในปี ค.ศ. 1678 ขณะพระชนม์ได้เพียง 53 พรรษา ชิงกี้
ชิงกี้ () หรือชื่อจริงว่า โฮเวิร์ด ไบเลย์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1980 เป็นแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน จักรพรรดิถังรุ่ยจง
สมเด็จพระจักรพรรดิรุ่ยจง (, ค.ศ. 662-716) จักรพรรดิองค์ที่ 5 แห่ง ราชวงศ์ถัง พระนามเดิมว่า หลี่ตั้น (李旦) ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 662 (พ.ศ. 1205) เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 ของ จักรพรรดิถังเกาจง กับพระนาง อู่เจ๋อเทียน เมื่อ จักรพรรดิถังจงจง พระเชษฐาถูกพระราชมารดาปลดออกจากราชสมบัติ (พระองค์เอง) จึงขึ้นครองราชย์แทนแต่ครองราชย์ได้ไม่ถึงปีก็ถูกปลด เมื่อ ค.ศ. 684 (พ.ศ. 1227) ต่อมาได้กลับ มาทรงราชย์อีกครั้ง หลังจากองค์ชายหลี่หลงจี๋ พระโอรสที่องค์หญิงไท่ผิงสนับสนุน สังหารเหวยฮองเฮา กับพวก แต่ถังรุ่ยจงทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปี ก็สละราชสมบัติให้องค์ชายขึ้นทรงราชย์เป็น จักรพรรดิถังเสวียนจง พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติเมื่อวันพุธ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ จุลศักราช 1236 ตรงกับวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2417[2] มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า<b data-parsoid='{"dsr":[2158,2204,3,3]}'>พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระองค์ที่ 2 ในเจ้าจอมมารดาตลับ มีพระเชษฐภคินีคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา เมื่อทรงพระเยาว์ทรงได้รับการอภิบาลจากเจ้าจอมมารดาตลับ หม่อมราชวงศ์ พึ่งบุญ และพระยาเวียงในนฤบาล (หรั่ง เกตุทัต)[3] สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์
สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ (; ประสูติ 2 มกราคม พ.ศ. 2487) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระบาทสมเด็จพระบรมนาถนโรดม สีหนุ แห่งกัมพูชา และพระเชษฐาต่างพระมารดากับ พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี พระมหากษัตริย์กัมพูชาองค์ปัจจุบัน หวงยี่หลาง
หวงยี่หลาง (; ) หรือ โทนี่ หว่อง เป็นนักวาดการ์ตูนชาวฮ่องกง เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2493 ที่เมืองเจียงเหมิน มณฑลกวางตุ้ง ประเทศจีน รุ้งลาวัลย์ ศรีปฎิมากูร
รุ้งลาวัณย์ ศรีปฏิมากูร หรือชื่อในการแสดงว่า รุ้งลาวัลย์ ศรีปฏิมากูร เกิดปีขาล (2493) ชื่อเล่นว่ารุ้ง เป็นนักแสดงอวุโส มีผลงานแสดงภาพยนตร์ไทยตั้งแต่อายุได้ 23 ปี มีพื้นเพที่จังหวัดสมุทรปราการ อ.พระประแดง การศึกษาจบระดับชั้น ม.ศ.3 หรือเทียบเท่า มัธยมศึกษาปีที่ 4 ในยุคปัจจุบันจากโรงเรียนรุจิเสรีวิทยา หลังจากนั้นเข้าเรียนเสริมสวยที่โรงเรียนแอนนา ต่อด้วยเป็นนางงามเดินสายล่ารางวัล ในปี 2514 เธอได้เข้าร่วมประกวดนางสาวไทย ได้เข้าถึงรอบสุดท้าย จนมาสมัครประกวดเทพีสงกรานต์วิสุทธิกษัตริย์ ประจำปี 2515 คว้าตำแหน่งรองอันดับ 1 มาครอง แล้วไปเข้าตาแมวมองจากค่ายหนังค่ายหนึ่ง  หวาง หนิง
หวาง หนิงเกิดที่หนานจิง, มณฑลเจียงซู, ประเทศจีนในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1955
หวาง หนิงเข้าร่วมกองทัพปลดปล่อยประชาชนในปีพ.ศ. 2513 และรับราชการในเขตทหารนานกิง ระหว่างปีพ.ศ. 2529 - พ.ศ. 2535 เขาทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการกองทัพทหารปืนใหญ่ 12 ในช่วงเวลาที่เขาอยู่เขาได้รับรางวัลมากมาย