ใครเป็นผู้แต่งเนื้อร้องเพลงชาติไทย?
เพลงชาติไทย
เพลงชาติไทย เป็นชื่อเพลงชาติของสยามและประเทศไทย ประพันธ์ทำนองโดย พระเจนดุริยางค์ ในช่วงหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อปี พ.ศ. 2475 คำร้องฉบับแรกสุดโดยขุนวิจิตรมาตรา ซึ่งแต่งขึ้นภายหลังในปีเดียวกัน ต่อมาได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องอีกหลายครั้งและได้เปลี่ยนมาใช้เนื้อร้องฉบับปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2482
เพลงชาติรัสเซีย
เพลงชาติสหพันธรัฐรัสเซีย () หรือ เพลงสรรเสริญสหพันธรัฐรัสเซีย เป็นชื่อของเพลงชาติอย่างเป็นทางการของรัสเซีย องค์ประกอบทางดนตรีและเนื้อร้องของเพลงได้รับดัดแปลงมาจากเพลงชาติสหภาพโซเวียต ประพันธ์โดย อเล็กซันเดอร์ อเล็กซันดรอฟ และผู้แต่งบทร้อง เซียร์เกย์ มิฮัลคอฟ และกาบรีล เอล-เรกิสตัน เพลงชาติโซเวียตใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1944 โดยแทน "แองเตอร์นาซิอองนาล" ด้วยเพลงที่เน้นรัสเซียเป็นศูนย์กลางมากขึ้น เพลงชาติดังกล่าวถูกแก้ไขใน ค.ศ. 1956 เพื่อลบเนื้อร้องที่อ้างถึงอดีตผู้นำโซเวียต โจเซฟ สตาลิน เพลงดังกล่าวถูกแก้ไขอีกครั้งใน ค.ศ. 1977 เพื่อนำเนื้อร้องใหม่ที่เขียนโดยมิฮัลคอฟ เลอมาลี
เพลงชาติของประเทศมาลีมีชื่อว่า เลอ มาลี () เป็นผลงานการประพันธ์เนื้อร้องของดอกเตอร์เซย์ดู บาดียัง กูยาเต (Seydou Badian Kouyaté) ทำนองโดย บังซูมานา ซิสโซโก (Banzoumana Sissoko) เริ่มใช้เป็นเพลงชาติมาตั้งแต่ พ.ศ. 2505 ตามกฎหมายเลขที่ 62-72 ลงวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1962 (loi n° 62-72 du 9 août 1962) เพลงนี้เป็นที่รู้จักทั่วไปในหมู่ชาวมาลีอีกสองชื่อ คือ "ปูร์ลาฟริกเอปูร์ตัว, มาลี" (, แปลว่า แด่ทวีปแอฟริกาและแด่เธอ, มาลี) และ "อาตงอาปแปล มาลี" (, แปลว่า จากเสียงเพรียกของเธอ มาลี) เพลงแผ่นดิน
อัลบั้มเพลงแผ่นดิน เป็นการร่วมงานกันของกวี และนักดนตรีระดับที่ได้รับการยกย่องว่าเป็น "ปรมาจารย์" ของไทย 3 ท่าน คือ เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์, ธนิสร์ ศรีกลิ่นดี และพงษ์เทพ กระโดนชำนาญ หม่อมหลวงมณีรัตน์ บุนนาค
ท่านผู้หญิงมณีรัตน์ บุนนาค มีนามเดิมว่า หม่อมหลวงมณีรัตน์ สนิทวงศ์ ป.ภ., ท.จ.ว., ภ.ป.ร. 1 (23 มิถุนายน พ.ศ. 2465-23 เมษายน พ.ศ. 2543) เป็นน้องสาวร่วมบิดามารดาเพียงคนเดียวของหม่อมหลวงบัว กิติยากร พระชนนีในสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ท่านมีผลงานที่สร้างชื่อเสียงมากมาย อาทิเช่น เป็นผู้ประพันธ์คำร้องภาษาไทยในเพลงพระราชนิพนธ์ ความฝันอันสูงสุด เพลินภูพิงค์ เกิดเป็นไทย ตายเพื่อไทย แผ่นดินของเรา เตือนใจ ไร้เดือน เกาะในฝัน มาร์ชราชนาวิกโยธิน เพลงชาติไทย
เนื้อร้องที่ขุนวิจิตรมาตราประพันธ์เริ่มแรกสุดแต่ไม่เป็นทางการ และ เป็นฉบับต้องห้าม ก่อนที่จะมีการแก้ไขเมื่อมีการประกวดเนื้อเพลงชาติฉบับราชการ ใน พ.ศ. 2476 มีดังนี้ (โปรดเทียบกับเนื้อร้องฉบับราชการ พ.ศ. 2477 ในหัวข้อ เพลงชาติไทยฉบับ พ.ศ. 2475 และ พ.ศ. 2477) เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
เพลงชาติฉบับดังกล่าวเริ่มใช้เมื่อ ค.ศ. 1949 - ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย แอนตัน ดิมิดทรวิช เลเบทดิเนต (Anton Dmytrovych Lebedynets), และ ประพันธ์บทร้องโดย ปาวโล ทาเชนา (Pavlo Tychyna). ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี พ.ศ. 2520. เพลงมหาชัย
ในช่วงการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 คณะราษฎรได้นำเอาเพลงมหาชัย (ทางร้องแบบไทยเดิม) มาใช้เป็นเพลงปฏิวัติ มีชื่อว่า "เพลงชาติมหาชัย" โดยใช้คำร้องของเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี เพลงนี้แต่งขึ้นเพื่อใช้ขับร้องและบรรเลงปลุกเร้าใจประชาชน ก่อให้เกิดความรักชาติและสร้างความสามัคคี ในระหว่างที่มีการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองทำนองเดียวกันกับเพลงปฏิวัติอื่น ๆ และมีความคิดจะใช้เพลงนี้เป็นเพลงสำหรับชาติในลักษณะเดียวกับเพลง La Marseillaise ของฝรั่งเศส แต่ไม่ได้รับความนิยมจากประชาชน ภายหลังจึงได้เปลี่ยนมาใช้เพลงชาติไทยฉบับประพันธ์ทำนองโดยพระเจนดุริยางค์ แทน ธงชาติอาร์เจนตินา
ประพันธ์โดย Luigi Illica และ Héctor Cipriano Quesada เรียบเรียงโดย Héctor Panizza เพลงดังกล่าวนี้ขับร้องขณะเชิญธงชาติขึ้นสู่ยอดเสา. พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554
ประพันธ์คำร้องโดย ประภาส ชลศรานนท์ ประพันธ์ทำนอง และเรียบเรียงเสียงประสานโดย จักรพัฒน์ เอี่ยมหนุน เป็นเพลงที่กระทรวงกลาโหม กองทัพไทย และสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ร่วมกับ บริษัท เวิร์คพอยท์ เอ็นเทอร์เทนเมนท์ จำกัด (มหาชน) จัดทำขึ้นเพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เนื่องในพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554 โดยเพลงและมิวสิกวิดีโอ ออกเผยแพร่ครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เวลา 19:09 นาฬิกา ทางโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจแห่งประเทศไทย และสถานีวิทยุกระจายเสียงทุกแห่ง พร้อมกันทั่วประเทศ โดยมีผู้เข้าบันทึกเสียงทั้งหมด 9,999 คน ซึ่งผู้อำนวยเพลง คือ นายบัณฑิต อึ้งรังษี และบรรเลงโดยวงดุริยางค์ทหารบก วงดุริยางค์ทหารเรือ วงดุริยางค์ทหารอากาศ และวงดุริยางค์ตำรวจ ฉันท์ ขำวิไล
แต่งเพลงชาติไทย วันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2475 เป็นวันที่ประเทศไทยเปลี่ยนแปลงการปกครองเป็นระบอบประชาธิปไตย หลังจากนั้นไม่นานได้มีการแต่งเพลงชาติขึ้น เพลงชาติเพลงแรกใช้ทำนองเพลงมหาชัยโดยเจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรีเป็นผู้แต่งเนื้อร้อง ต่อมา น.ต. หลวงนิเทศกลกิจ ร.น. (กลาง โรจนเสนา) ได้ขอให้พระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยกร) แต่งทำนองเพลงชาติแบบสากล และขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) แต่งเนื้อร้องขึ้นต้นว่า “แผ่นดินสยามนามประเทืองว่าเมืองทอง ไทยเข้าครองตั้งประเทศเขตแดนสง่า” เพลงชาติไทย
การประกวดเพลงชาติครั้งนี้ได้ปรากฏหลักฐานว่ามีกวีและผู้มีชื่อเสียงในทางการประพันธ์เพลงหลายท่าน เช่น เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี แก้ว อัจฉริยะกุล ชิต บุรทัต เป็นต้น ซึ่งรวมถึงผู้ประพันธ์เนื้อเพลงชาติสองฉบับแรก (ขุนวิจิตรมาตรา และฉันท์ ขำวิไล) ได้ส่งเนื้อร้องของตนเองเข้าประกวดด้วย แต่ปรากฏว่าไม่ผ่านการตัดสินครั้งนั้น เฉพาะเนื้อร้องที่ขุนวิจิตรมาตราแต่งใหม่นั้น ปรากฏว่ามีการใช้คำว่า "ไทย" ถึง 12 ครั้ง[note 1] เพลงชาติคอสตาริกา
เพลงชาติคอสตาริกา () เป็นผลงานการประพันธ์ทำนองของมานวยล์ มารีอา กูตีเอร์เรซ (Manuel María Gutiérrez) เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395) ทำนองโดยโคเซ มารีอา เซเลดอน เบรเนส (José María Zeledón Brenes) ประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1903 (พ.ศ. 2446) ได้มีการประกาศให้เพลงนี้เป็นเพลงชาติคอสตาริกาอย่างเป็นทางการ ตามคำสั่งของประธานาธิบดี โคเซ ฟีเกเรส เฟร์เรร์: (José Figueres Ferrer) เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1949 (พ.ศ. 2492) คิมิงะโยะ
ในปี ค.ศ. 1869 ในช่วงต้นของยุคเมจิ จอห์น วิลเลียม เฟนตัน (John William Fenton) ผู้นำวงโยธวาทิตชาวไอริช ซึ่งได้เดินทางมาเยือนญี่ปุ่น ได้ตระหนักว่าประเทศญี่ปุ่นยังไม่มีเพลงชาติของตนเอง จึงได้แนะนำให้อิวะโอะ โอยะมะ ข้าราชการชาวญี่ปุ่นแห่งแคว้นซัตสึมะ แต่งเพลงชาติขึ้น ซึ่งโอยะมะก็เห็นด้วยและได้เลือกเอาบทกวีคิมิงะโยะมาใช้เป็นบทร้องของเพลงชาติ เป็นไปได้ว่าที่มีการเลือกเอาบทกวีคิมิงะโยะมาใช้ เพราะเนื้อหาของเพลงคล้ายคลึงกับเพลงก็อดเซฟเดอะควีนของอังกฤษ โดยได้รับอิทธิพลทางความคิดจากเฟนตัน หลังจากที่ได้เนื้อร้องแล้ว โอยะมะจึงร้องขอให้เฟนตันช่วยประพันธ์ทำนองเพลง เขาจึงใช้เวลาในการแต่งทำนองเพลง 3 สัปดาห์ และใช้เวลาในการซ้อมนักดนตรีในเวลาไม่กี่วัน ก่อนจะบรรเลงเพลงนี้ต่อเบื้องพระพักตร์ของพระจักรพรรดิในปี ค.ศ. 1870 ทำนองเพลงดังกล่าวนี้คือทำนองฉบับแรกของเพลงคิมิงะโยะ ซึ่งต่อมาได้เลิกใช้ด้วยเหตุผลว่า ทำนองนี้ "ยังขาดความเคร่งขรึม" อย่างไรก็ตาม เพลงคิมิงะโยะทำนองนี้ปัจจุบันยังคงมีการบรรเลงปีละครั้ง ที่ศาลเจ้าเมียวโคจิ เมืองโยโกฮามา ซึ่งเป็นศาลเจ้าที่สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแต่เฟนตัน ผู้ได้รับหน้าที่เป็นผู้นำวงโยธาวาทิตของญี่ปุ่นประจำเมืองนี้ เพลงชาติบราซิล
เพลงชาติบราซิล () เป็นเพลงที่เรียบเรียงโดย ฟรานซิสโก มานูเอล (Francisco Manuel) มีท่วงทำนองที่เป็นการสรรเสริญและปลุกใจ ซึ่งถือว่าเป็นเพลงประจำชาติก่อนที่จะได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ ได้มีการเปลี่ยนแปลงมากมายแต่ก็มิได้ทำให้ความหมายบิดเบือนไป โดยให้มีระดับเสียงที่นุ่มนวล เดิมเรียบเรียงโดยวงออร์เคสตราของกองทัพ ได้มีการเพิ่มเติมเนื้อหา โดยเฉพาะอย่างยิ่งของในรูปแบบของ โอโซริโอ ดุ๊ค เอสตราดา (Osorio Duque Estrada) ในปี พ.ศ. 2435 ชนะ คณะ มนะ
การบรรเลงเพลงชาติอินเดียเต็มเพลงอย่างเป็นทางการใช้เวลา 52 วินาที ส่วนการบรรเลงแบบสังเขปในบางโอกาส ใช้เวลาบรรเลง 20 วินาที โดยตัดเอาโน้ตท่อนแรกและท่อนสุดท้ายมาบรรเลง รพินทรนาถ ฐากูรได้เขียนบทแปลภาษาอังกฤษของเพลงนี้ด้วยตนเอง โดยมีมากาเร็ต เคาซินส์ (ภรรยาของ เจมส์ เฮนรี เคาซินส์ กวีชาวไอริช ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญดนตรีแบบยุโรป) ช่วยวางบทเพลงลงเป็นโน้ตดนตรีสากล ที่เมืองมฑนปัลเล รัฐอานธรประเทศ ซึ่งต้องร้องอย่างช้าๆ ตามต้นฉบับเท่านั้นจึงจะถูกต้องต้องนามโน้ตเพลงดังกล่าว อย่างไรก็ตาม เมื่อมีการขับร้องบทเพลงในฉบับที่เป็นเพลงชาติ มักจะบรรเลงโดยโน้ตเพลงที่ปรับใช้สำหรับวงออร์เคสตร้าและการขับร้องประสานเสียงโดยเฮอร์เบิร์ต เมอร์ริล นักประพันธ์ดนตรีชาวอังกฤษ ซึ่งดำเนินการภายใต้คำขอของชวาหระลาล เนห์รู เพลงไทยสากล
ในสมัยรัชกาลที่ 6 ภาพยนตร์ตะวันตก ทำให้คณะละครที่มีชื่อเสียงต้องหยุดลงไป มีละครสลับรำ (คือมีร้องเพลงประกอบบ้าง) ได้รับความนิยมแทน แต่ละครเพลงเหล่านี้ก็ไม่ได้รับความนิยมเท่าภาพยนตร์ตะวันตก ความนิยมในละครประเภทนี้ก็ลดลงตามลำดับ จนในปี พ.ศ. 2470 จวงจันทร์ จันทร์คณา (พรานบูรณ์) ผู้ประพันธ์เรื่องและเพลงของคณะละครศิลป์สำเริง (คณะละครของแม่เลื่อน) ประวัติ โคจริก (แม่แก้ว) ผู้ประพันธ์เรื่องและเพลงของคณะละครนครบันเทิง (คณะละครของแม่บุญนาค) และสมประสงค์รัตนทัศนีย์ (เพชรรัตน์) แห่งคณะละครปราโมทย์นคร (คณะละครของแม่เสงี่ยม กลิ่นหอม) ได้พัฒนาเพลงประกอบละคร “โดยการดัดแปลงจากเพลงไทยเดิมที่มีทำนองสองชั้นมาใส่เนื้อร้องแทนทำนองเอื้อนใช้ดนตรีคลอฟังทันหูทันใจ เป็นที่นิยมของประชาชนซึ่งเรียกกันว่าเพลงเนื้อเต็มหรือเนื้อเฉพาะแต่ยังคงใช้ปี่พาทย์บรรเลงเหมือนเช่นเดิมอยู่”  เพลงชาติไทย
แบบเป็นทางการ เสียงร้องหนักแน่นฮึกเหิม เหมาะสำหรับเปิดในสถานที่ราชการ ในงานราชการ งานทหาร หรือกิจกรรมที่ผู้จัดต้องการปลุกเร้าพลังรักชาติ แบบไม่เป็นทางการ เสียงร้องนุ่มนวลขึ้นกว่าฉบับแรก เหมาะสำหรับเปิดในงานทางการของภาคเอกชน งานมหรสพ หรืองานกึ่งทางการกึ่งลำลอง แบบแกรมมี่ซาวด์ เอาใจวัยรุ่น ขับร้องโดยนักร้องรุ่นเก่า ช่วงท้ายสร้างคีย์และเมโลดี้ใหม่ แบบแกรมมี่ซาวด์ เอาใจวัยรุ่น ขับร้องโดยนักร้องรุ่นใหม่ ช่วงท้ายสร้างคีย์และเมโลดี้ใหม่ แบบเอาใจเด็กเล็ก ใช้คณะเยาวชนร้องประสานเสียง เหมาะสำหรับเปิดในโรงเรียนอนุบาลและประถม แบบเอาใจผู้สูงอายุ ใช้เครื่องดนตรีไทยบรรเลง พระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต
อนึ่ง ก่อนพระบาทสมเด็จพระนโรดม สุรามฤต จะทรงขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทรงพระราชนิพนธ์ทำนองเพลง "นครราช" เป็นเพลงชาติของกัมพูชา ร่วมกับครูเพลงชาวฝรั่งเศสอีก 2 คน จมื่นมานิตย์นเรศ (เฉลิม เศวตนันทน์)
ผู้ประพันธ์เนื้อเพลงรำวงมาตรฐานประจำชาติ 4 เพลง "งามแสงเดือน ,ชาวไทย ,รำซิมารำ และ คืนเดือนหงาย" รวมทั้ง"เพลงปลุกใจ" ตลอดจนเพลงจังหวะลีลาศของกรมโฆษณาการ  เพลงชาติชิลี
ด็อกเตอร์ เบร์นาโด, เป็นผู้เรื่องราวทางประวัติศาสตร์ในช่วงการประกาศเอกราช จึงได้ประพันธ์เนื้อร้อง ให้สอดคล้องกับทำนองเพลงที่โรเบลสได้เรียบเรียงเสียง เพลงประจำชาติได้มาจนถึง ค.ศ. 1828 โดยได้มีการแก้ไขเนื้อที่ใช้มาจนถึงปัจจุบัน. เพลงชาติกัวเตมาลา
เพลงชาติกัวเตมาลา () ประพันธ์บทร้องโดย โจเซ่ จัวควิน ปาลมา (1844–1911) และ เรียบเรียงทำนองโดย ราฟาเอล อัลวาเรซ โอวัลเลย์. ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) เพลงดังกล่าวเป็นเพลงที่ชนะการประกวดที่จัดโดยรัฐบาล. ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1934) ได้มีการแก้ไขบทร้องบางช่วงโดย ศาสตราจารย์ โจเซ่ มาเรีย โบนิลา รัวโน, เป็นนักเรียนทุนสาขาไวยากรณ์สเปน. บทร้องบางท่อนที่ถูกเกลาสำนวนไปนั้น มีเนื้อหาเกี่ยวกับ เลือดเนื้อ และ การต่อสู้ ให้เกิดความไพเราะ และ ความสละสลวย. เพลงชาติเอลซัลวาดอร์
เพลงชาติเอลซัลวาดอร์ () ประพันธ์บทร้องโดยพลเอก ฮวน โฮเซ กัญญัส ในปี ค.ศ. 1856 และเรียบเรียงทำนองโดยฮวน อาเบร์เล ในปี ค.ศ. 1879 ประกาศใช้ทำนองอย่างเป็นทางการในวันที่ 15 กันยายน ปีเดียวกัน และรับรองอย่างเป็นทางการในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1953 จงกั๋วสฺยงลี่-อฺวี่โจ้วเจียน
ภายหลังจากการสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิจีน เมื่อ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1915 ได้มีการแก้ไขบทร้องบางวรรค สำหรับใช้เป็นเพลงชาติภายหลังจากการอสัญกรรมเมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1916 ต่อมาได้มีการแก้ไขบทร้องบางวรรค โดย จาง จั้วหลิน (張作霖) และ ได้ใช้เป็นเพลงชาติเพียงระยะเวลาไม่นาน ใช้จนถึงวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 1921 ภายหลังได้เปลี่ยนไปใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่มีชื่อว่า "ชิงยฺหวินเกอ" (卿雲歌; "เพลงเมฆมงคล") สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
ในบทเพลงที่ชื่อว่า “ส่งนางฟ้ากลับสวรรค์” ซึ่งประพันธ์คำร้องโดย นายนิติพงษ์ ห่อนาค ประพันธ์ทำนองโดย นายอภิไชย เย็นพูนสุข และขับร้องโดย ธงไชย แมคอินไตย์ สำหรับไว้ใช้เผยแพร่ก่อนช่วงพระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ในราวปลายเดือนกันยายน – ตุลาคม 2551 ทั้งนี้ เพื่อให้พสกนิกรชาวไทยได้ร่วมกับรัฐบาลถวายพระเกียรติและสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ ตลอดจนถวายความอาลัยแด่สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอเจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์[78] จงกั๋วสฺยงลี่-อฺวี่โจ้วเจียน
จงกั๋วสฺยงลี่-อฺวี่โจ้วเจียน (; "เมืองจีนยืนแกร่งกลางพิภพ") เป็นเพลงชาติประเทศจีน และ รัฐบาลสาธารณรัฐจีน (ระหว่าง ค.ศ. 1915–1921) กรมพิธีการ (禮制館) ได้ประกาศเพลงชาติประเทศจีนอย่างเป็นทางการในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 ในปีเดียวกันรัฐบาลเป่ย์หยางได้ใช้เพลงดังกล่าวเป็นเพลงชาติเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ประพันธ์ทำนองโดย หวัง ลู่ (王露) เนื้อร้องโดย อิ้น ชาง (廕昌) ใช้แต่เพียงในสมัยการปกครองของยฺเหวียน ชื่อไข่ (袁世凱) เท่านั้น หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
จนเมื่อ วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2482 รัฐบาลจึงได้ประกาศ "รัฐนิยมฉบับที่ 6" ให้ใช้ทำนองเพลงชาติของพระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร) ตามแบบที่มีอยู่ในกรมศิลปกร ส่วนเนื้อร้องเพลงชาติให้ใช้บทเพลงของ พันเอก หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) ซึ่งประพันธ์ขึ้นในนามของกองทัพบก ดังที่เราได้ยินได้ฟังกันอยู่ในทุกวันนี้ ลิมบา โนอัสเตร
เนื้อร้องของเพลงลิมบา โนอาสตราเดิมเป็นบทกวีซึ่งประพันธ์โดย อเล็กเซย์ มาทีวิซี(Alexei Mateevici, 1888-1917) ทำนองโดย อเล็กซานดรู คริสเทีย (Alexandru Cristea, 1890-1942) บทกวีต้นฉบับมีเนื้อหารวม 12 บท แต่มีการนำมาใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติเพียง 5 บท ซึ่งในบทความนี้ได้แสดงเป็นอักษรพิมพ์ตัวหนาไว้ เพลงชาติไทย
บทร้องทั้งของขุนวิจิตรมาตราและนายฉันท์ ประพันธ์ในรูปฉันทลักษณ์แบบกลอนสุภาพ (กลอนแปด) ความยาว 4 บท แต่ละบทมี 4 วรรค ผลงานของแต่ละคนจึงมีความยาวของบทร้องเป็น 16 วรรค เมื่อนำมารวมกันแล้วจึงทำให้บทร้องเพลงชาติทั้งหมดมีความยาวถึง 32 วรรค ซึ่งนับว่ายาวมาก หากจะร้องเพลงชาติให้ครบทั้งสี่บทจะต้องใช้เวลาร้องถึง 3 นาที 52 วินาที (เฉลี่ยแต่ละท่อนรวมดนตรีนำด้วยทั้งเพลงตกที่ท่อนละ 35 วินาที) ในสมัยนั้นคนไทยส่วนใหญ่จึงนิยมร้องแต่เฉพาะบทร้องของขุนวิจิตรมาตรา และต่อมาภายหลังจึงไม่มีการขับร้อง คงเหลือแต่เพียงทำนองเพลงบรรเลงเท่านั้น ความสัมพันธ์เยอรมนี–ไทย
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวนี้เอง ที่มีชาวต่างชาติรวมถึงชาวเยอรมันที่เดินทางมายังประเทศสยามเพื่อนำความรู้มาพัฒนาประเทศให้ทันสมัย ทั้งทางรถไฟ การไปรษณีย์โทรเลขต่างได้รับการสนับสนุนจากผู้เชี่ยวชาญชาวเยอรมัน รวมถึงพระเจนดุริยางค์ หรือชื่อเดิม ปีเตอร์ ไฟท์ เป็นบุตรของชาวเยอรมันที่อพยพมาอาศัยอยู่ในประเทศไทย เป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติไทย เพลงชาติสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา
เพลงชาติสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา เป็นเพลงชาติของประเทศกัมพูชา ในสมัยที่ใช้ชื่อว่า "สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา". เรียบเรียงทำนองโดย Sok Udom Deth. ภายหลังการโค่นล้มรัฐบาลเขมรแดง โดยกองทัพประชาชนเวียดนาม; ข้อมูลบางแหล่งจากซีกโลกตะวันตกได้กล่าวถึง เพลงสิบเจ็ดเมษามหาโชคชัย ใช้เป็นเพลงชาติของแนวร่วมเขมรสามฝ่ายจนถึง พ.ศ. 2536 เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน
เพลงชาติสาธารณรัฐอิสลามอิหร่าน () เป็นผลงานการประพันธ์ทำนองของฮัสซัน ริยาฮี (Hassan Riyahi) ประกอบด้วยเนื้อร้องซึ่งประพันธ์โดยคณะบุคคลจำนวนหนึ่ง เริ่มใช้เมื่อปี ค.ศ. 1990 เพื่อใช้แทนเพลงชาติซึ่งใช้ในสมัยการปกครองของอายะตุลลอห์ โคไมนี ฮุมาฮ์อัดดิยาร
เพลงชาติสาธารณรัฐอาหรับซีเรียมีชื่อว่า ฮุมาฮ์อัดดิยาร (, แปลว่า "ผู้พิทักษ์มาตุภูมิ") ประพันธ์คำร้องโดย คาลิล มาร์ดาม เบย์ (Khalil Mardam Bey) ทำนองโดย อาห์หมัด ซาลิม ฟลายเฟล (Ahmad Salim Flayfel) และโมฮัมเหม็ด ซาลิม ฟลายเฟล (Mohammed Salim Flayfel) ซึ่งเป็นผู้ประพันธ์ทำนองเพลงเมาตินี (Mawtini) อันเป็นเพลงชาติปาเลสไตน์อย่างไม่เป็นทางการในปี พ.ศ. 2479 และเพลงพื้นเมืองอาหรับอื่นๆ อีกหลายเพลง  เมนิงคาซัคสตานึม
เพลงนี้แต่งขึ้นโดยมีต้นเค้าจากเพลงชื่อเดียวกันซึ่งประพันธ์ไว้เมื่อปี พ.ศ. 2499 โดยแชมชี คาลดายาคอฟ (Шәмші Қалдаяқов, Shamshi Kaldayakov) เป็นผู้ประพันธ์ทำนอง ส่วนเนื้อร้องแต่งโดยชูเมเคน แนชีเมเดนอฟ (Жұмекен Нәжімеденов, Zhumeken Nazhimedenov) ภายหลังนายนูร์ซุลตัน นาซาร์บายิฟ (Nursultan Nazarbayev) ประธานาธิบดีแห่งคาซัคสถาน ได้แก้ไขเพิ่มเติมเนื้อร้องบางส่วน ก่อนที่จะมีการประกาศใช้เพลงนี้เป็นเพลงชาติคาซัคสถานอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2549 มหาจุฬาลงกรณ์
หลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2497 พระองค์ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นายเทวาประสิทธิ์ พาทยโกศล นำทำนองเพลง "มหาจุฬาลงกรณ์" ซึ่งเป็นเพลงที่มีทำนองเพลงในแนวสากลมาปรับปรุงให้มีทำนองเพลงในแนวไทยเดิมเพื่อใช้สำหรับเป็นเพลงโหมโรงก่อนการบรรเลงดนตรีไทย นายเทวาประสิทธิ์รับพระราชทานลงมาทำและบรรเลงถวายด้วยวงปี่พาทย์ถึงสองครั้งด้วยกัน หลังจากที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวแก้ไขจนเป็นที่พอพระราชหฤทัยแล้วจึงพระราชทานเพลงนี้แก่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งนับเป็นเพลงไทยเพลงแรกที่ประดิษฐ์ขึ้นมาจากเพลงไทยสากล ต่อมา เมื่อนายเทวาประสิทธิ์ไปสอนดนตรีไทยให้แก่ชมรมดนตรีของสโมสรนิสิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จึงได้นำ "เพลงโหมโรงมหาจุฬาลงกรณ์" มาสอนนิสิตชมรมดนตรีไทย และใช้เป็นเพลงโหมโรงในการบรรเลงดนตรีไทยของชมรมฯ ตลอดมา สุรพล โทณะวณิก
สุรพล โทณะวณิก ได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทาน จากเพลง "ใครหนอ" "ในโลกแห่งความฝัน" และ "เพชรตัดเพชร" ในปี พ.ศ. 2507 และได้รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (การประพันธ์เพลงไทยสากล) ประจำปี พ.ศ. 2540 และ ในปี พ.ศ. 2553 สุรพล โทณะวณิก ได้รับรางวัลเชิดชูเกียรติยศผู้ประพันธ์เพลงดีเด่นในอดีต จากในโครงการเพชรในเพลง ครั้งที่ 7 จากเพลง ใครหนอ ขับร้องโดย สวลี ผกาพันธ์ ได้รับในวันภาษาไทยแห่งชาติ วันพฤหัสบดีที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ณ. ศูนย์วัฒนธรรมแห่งประเทศไทย เพลงชาติไทย
แนวปฏิบัติดังกล่าวนี้ ได้ริเริ่มให้มีขึ้นครั้งแรก จากการบรรเลงเพลงชาติ ตามสัญญาณจากสถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ในเวลา 08.00 น. โดยบัญชาของจอมพล ป.พิบูลสงคราม นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ราวปี พ.ศ. 2485 ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2[13] เพลงชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2482 "ประเทศสยาม" ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "ประเทศไทย" รัฐบาลจึงได้จัดประกวดเนื้อร้องเพลงชาติไทยใหม่เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงชื่อประเทศ โดยกำหนดเงื่อนไขยังคงใช้ทำนองของพระเจนดุริยางค์อยู่เช่นเดิม แต่กำหนดให้มีเนื้อร้องความยาวเพียง 8 วรรคเท่านั้น และปรากฏคำว่า "ไทย" ซึ่งเป็นชื่อประเทศอยู่ในเพลงด้วย ผลการประกวดปรากฏว่าเนื้อร้องของพันเอกหลวงสารานุประพันธ์ ซึ่งส่งประกวดในนามกองทัพบกได้รับรางวัลชนะเลิศ รัฐบาลไทยจึงได้ประกาศรับรองให้ใช้เป็นเนื้อร้องเพลงชาติไทย โดยแก้ไขคำร้องจากต้นฉบับที่ส่งประกวดเล็กน้อย เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2482[9] และใช้เรื่อยมาจนถึงปัจจุบัน อิสติกลาล มาร์ชี
จากเนื้อเพลงที่มีอยู่ทั้งหมด 10 บท มีเฉพาะสองบทแรกเท่านั้นที่มีการขับร้องอยู่เสมอ พร้อมกับการแสดงอาการยืนตรง สงบนิ่ง เพื่อแสดงความเคารพ เนื้อเพลงชาติเหล่านี้มักมีการนำไปใส่กรอบภาพประดับไว้บนกำแพงเหนือกระดานดำในห้องเรียนของโรงเรียนรัฐบาลและโรงเรียนเอกชนในประเทศตุรกี โดยประดับร่วมกับธงชาติตุรกี ภาพถ่ายของมุสตาฟา เคมาล อตาเติร์ก (Mustafa Kemal Atatürk) บิดาผู้ก่อตั้งสาธารณรัฐตุรกี และสำเนาของสุนทรพจน์ที่มีชื่อเสียงที่สุดของอาตาเติร์กซึ่งมีถึงเยาวชนของชาติ หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
พันเอก หลวงสารานุประพันธ์ (นวลปาจิณพยัคฆ์) เคยรับราชการกระทรวงกลาโหม เคยเป็นเลขานุการรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (คือ จอมพล ป. พิบูลสงคราม) เป็นผู้แปลนิยายเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ เป็นคนแรก ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2455 เป็นผู้ประพันธ์คำร้องเพลงเพลงชาติไทยฉบับปัจจุบัน เมื่อ พ.ศ. 2482 เมื่อครั้งเปลี่ยนชื่อประเทศจาก สยาม เป็น ไทย บาห์เรโนนา
เนื้อร้องต้นฉบับของเพลงชาติบาห์เรนนั้น ประพันธ์โดย โมฮัมเหม็ด ซุดควี อายยาช (Mohammed Sudqi Ayyash - เกิด พ.ศ. 2477) ส่วนทำนองนั้นไม่ทราบแน่ชัดว่าเป็นผลงานของผู้ใด เพลงชาติชิลี
เพลงชาติชิลี () เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า Canción Nacional (เพลงชาติ) เพลงนี้มีประวัติสองเนื้อร้องและสองทำนอง มีพัฒนาการเพลงชาติรวม 3 ฉบับ ภายใต้บริบท และ ประวัติทางการเมืองที่มีความผันผวน ประพันธ์บทร้องโดย รามอน คาร์นิเซีย ประพันธ์คำร้องโดย อูเซบิโล ลิลโล เนื้อร้องจำนวนหกบทและส่วนร้องรับ สายฟ้องเหมี่ยนนาม
บทเพลงนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของ ลืว หืว เฟื้อก (Lưu Hữu Phước) ผู้แต่งเพลงชาติเวียดนามใต้ "ทัญเนียนหั่ญคุก" โดยแต่งขึ้นทั้งส่วนบทร้องและทำนองเมื่อ พ.ศ. 2504 (ส่วนของบทร้องนั้นร่วมกันแต่งกับนักประพันธ์ของเวียดนามเหนืออีก 2 คน คือ มาย วัน โบะ และหวิ่ญ วัน เตี๊ยง) เพื่อใช้เป็นเพลงปลุกใจของแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้ (เวียดกง) ต่อมาเมื่อแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติเวียดนามใต้และกองทัพประชาชนเวียดนามยึดกรุงไซ่ง่อนได้สำเร็จในปี พ.ศ. 2518 เพลงนี้จึงได้กลายเป็นเพลงชาติของเวียดนามใต้จนถึงปี พ.ศ. 2519 เนื่องจากเวียดนามเหนือได้ผนวกเวียดนามใต้เข้าเป็นประเทศเดียวกันโดยสมบูรณ์ แผ่นดินของเรา (เพลง)
เพลงแผ่นดินของเรา เป็นเพลงปลุกใจ โดยนำเพลง The Exodus Song (This Land is Mine) ของ ซึ่งเป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ปี ค.ศ. 1960 นำแสดงโดยพอล นิวแมน มาประพันธ์เนื้อร้องภาษาไทย ขับร้องโดยสันติ ลุนเผ่ เพลงชาติไทย
ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด เอกราชจะไม่ให้ใครข่มขี่ สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลี เถลิงประเทศชาติไทย ทวีมีชัย ชโย[9] เพลงไทยสากล
ในปี พ.ศ. 2480 ได้มีการสร้าง เรื่อง “เพลงหวานใจ” โดยมีขุนวิจิตรมาตราเป็นผู้แต่งบทภาพยนตร์ คำร้องเพลงประกอบภาพยนตร์และกำกับการแสดง นารถ ถาวรบุตร เป็นผู้แต่งทำนองเพลง และในปีเดียวกัน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าภาณุพันธุ์ยุคล เป็นหัวหน้าวงดนตรีมีนักดนตรีที่สำคัญในวงเช่น เอื้อ สุนทรสนาน เวส สุนทรจามร สังเวียน แก้วทิพย์ จำปา เล้มสำราญ คีติ คีตากร (บิลลี่) ฯลฯ มีเพลงที่ได้รับความนิยมอย่าง “ลมหวน” และ “เพลิน” จากภาพยนตร์เรื่อง “แม่สื่อสาว” ฉันท์ ขำวิไล
ผลการตัดสินของคณะกรรมการฯ ได้คัดเลือกบทเพลงชาติไว้ 2 บท คือ บทของขุนวิจิตรมาตราที่แต่งไว้เดิม กับบทของนายฉันท์ ขำวิไล ซึ่งนับเป็นรางวัลเกียรติยศอีกรางวัลหนึ่งในชีวิต เนื้อร้องเพลงชาติที่นายฉันท์แต่ง ลูปังฮีนีรัง
ลูปังฮีนีรัง () คือชื่อของเพลงชาติฟิลิปปินส์ ทำนองประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1898 โดย จูเลียน เฟลิเป (Julián Felipe) เนื้อร้องฉบับปัจจุบันได้ปรับมาจากบทกวีภาษาสเปนชื่อ "ฟีลีปีนัส" ("Filipinas") ซึ่งประพันธ์โดยโฆเซ ปาลมา (José Palma) เมื่อ ค.ศ. 1899 เพลงชาติสหพันธรัฐมาลี
เพลงชาติของสหพันธรัฐมาลี ()
ตามกฎหมายที่ตราขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1960. โดยทำนองของเพลงชาติมาลี เรียบเรียงโดย บังซูมานา ซิสโซโก (ท่อนบรรเลงนำ และ โน๊ตอื่นๆ) และ เนื้อร้องเพลงชาติเซเนกัล คำร้อง โดย เลโอโปลด์ เซดาร์ เซงกอร์ (ได้มีการแก้ไขในภายหลัง). ภายหลังการล่มสลายของสหพันธรัฐ รัฐบาลสาธารณรัฐมาลีได้เก็บรักษาทำนองเพลงชาติ (เนื่องจากผู้เรียบเรียงทำนองมาจากมาลี) และ เนื้อร้องของเพลงชาติเซเนกัล ยังใช้สำนวนเดียวกับสมัยสหพันธรัฐ (แก้ไขเนื้อร้องโดยประธานาธิบดี) โดยได้ลบคำว่า "มาลี" และ แก้ไขเพียงเล็กน้อย. เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวีย
เรียบเรียงทำนองโดยชเตฟัน นีเอกา (Ştefan Neaga) และเอดูอาร์ด ลาซาเรฟ (Eduard Lazarev) ประพันธ์เนื้อร้องโดยเอมีเลียน บูคอฟ (Emilian Bukov) และอีวาน โบดาเรฟ (Ivan Bodarev) เพลงชาติมัลดีฟส์
เพลงชาติสาธารณรัฐมัลดีฟส์ เรียกชื่อในภาษาท้องถิ่นว่า "กวามี ซาลาม" (, อักษรโรมัน: Qaumee Salaam, แปลตามตัวว่า เพลงคารวะชาติ) ประพันธ์เนื้อร้องโดย มูฮัมหมัด จาเมเอล ดีดี (Muhammad Jameel Didi) เมื่อ พ.ศ. 2491 ทำนองประพันธ์ขึ้นในปี พ.ศ. 2515 โดย บัณฑิต วัณณกุวัตตาวาดูเก ดอน อมระเทวา (Pandit Wannakuwattawaduge Don Amaradeva) มาเอสโตรชาวศรีลังกา  เพลงชาติอาร์เจนตินา
เพลงชาติอาร์เจนตินา ("Himno Nacional Argentino") เป็นเพลงชาติของอาร์เจนตินา เนื้อร้อง ประพันธ์โดย Vicente López y Planes, และ เรียบเรียงทำนองโดย Blas Parera. ต่อมาประกาศรับรองผลงานชิ้นนี้ ใช้เป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม, พ.ศ. 2356, 3 ปีภายหลังเหตุการณ์ปฏิวัติเดือนพฤษภาคม "May Revolution" ("Revolución de Mayo"); ซึ่งวันที่ 11 พฤษภาคม ได้กำหนดให้เป็น "วันเพลงชาติ" ของอาร์เจนตินา ฉันท์ ขำวิไล
ต่อมา พ.ศ. 2477 รัฐบาลตั้งคณะกรรมการดำเนินการเรื่องเพลงชาติไทยโดยขอให้ผู้ชำนาญการดนตรีแต่งทำนองขึ้นหลายทำนอง ในที่สุดคณะกรรมการฯ มีมติเลือกทำนองของพระเจนดุริยางค์ จากนั้นได้ประกาศให้เขียนคำร้องเข้าประกวดกัน ผลการตัดสินของคณะกรรมการฯ ได้คัดเลือกบทเพลงชาติไว้ 2 บท คือ บทของขุนวิจิตรมาตราที่แต่งไว้เดิมกับบทของนายฉันท์ ขำวิไล ซึ่งนับเป็นรางวัลเกียรติยศอีกรางวัลหนึ่งในชีวิต  เพลงไทยสากล
ในปี พ.ศ. 2478 ทางราชการได้แต่งเพลงขึ้นอีก 2 เพลงคือเพลงชาติและเพลงเถลิงรัฐธรรมนูญ และยังมีเพลงที่สำคัญ เช่น เพลงรักเมืองไทย เพลงเลือดสุพรรณ ศึกถลาง เพลงแหลมทอง เป็นต้น ส่วนเพลงเพื่อกองทัพนั้นได้รับความนิยมสูงมากจนถึงกับนำไปเป็นเพลงสัญลักษณ์ก่อนการฉายภาพยนตร์ และเมื่อสงครามระหว่างไทยกับอินโดจีนเกิดขึ้นเพลงปลุกใจก็ยิ่งมากขึ้น เช่นเพลงแนวรบแนวหลัง เพลงทหารไทยแนวหน้า เพลงมณฑลบูรพา เป็นต้น  ฮีมนี อี ฟลามูริท
ส่วนทำนองเพลงชาติเป็นผลงานของนักประพันธ์ดนตรีชื่อ ชีเพรียน โปรุมเบสชู (Ciprian Porumbescu) ซึ่งเดิมทำนองเพลงนี้แต่งไว้สำหรับเพลง "Pe-al hostrusteang e scris Unire" (หรือ "E scrispe tricolour unire") เพลงชาติไทย
ทไทย พเพลงชาติไทย มหาชาติคำหลวง
มหาชาติคำหลวง ก็คือเรื่องเวสสันดรชาดก สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถโปรดเกล้าฯ 
ให้ประชุมนักปราชญ์ราชบัณฑิตแปลแต่งที่เมืองพิษณุโลก เมื่อพ.ศ. 2025 ดังปรากฏหลักฐานใน พระราชพงศาวดารฉบับหลวงประเสริฐอักษรนิติ์ว่า " ศักราช 844 ขานศก ท่านให้เล่นการมหรสพ 15 วัน ฉลองพระศรีรัตนมหาธาตุ แล้วจึงพระราชนิพนธ์พระมหาชาติคำหลวงจบบริบูรณ์ " แต่ละกัณฑ์
กวีจะแต่งด้วยฉันทลักษณ์ที่ต่างกัน เช่น ร่ายโบราณ ฉันท์ โคลง เป็นต้น และการแต่งเรียกว่าแปลยกศัพท์ 
กล่าวคือขึ้นต้นวรรคด้วยภาษาบาลีแล้วแปลเป็นภาษาไทยสลับกันไปทุกวรรค เมื่อแต่งเสร็จแล้วก็โปรดให้นำมา
อ่านตรวจทานแก้ไขและคิดทำนองสวดอย่างวิจิตรพิสดาร มหาชาติคำหลวงนี้ไม่ใช่สำหรับพระเทศน์แต่ให้เจ้าหน้าที่
กรมธรรมการ คือ ขุนทินบรรณาการและขุนธารกำนัล พร้อมกับผู้ช่วยอีก 2 คนใช้สวดถวายให้พระมหากษัตริย์ทรงฟังทุกวันพระในระหว่างเข้าพรรษาในวิหารหลวงวัดพระศรีสรรเพชญ์ ทำนองสวดของแต่ละกัณฑ์
มีเม็ดพรายในการสวดก็แตกต่างกันไปทั้งหลบเสียง เอื้อนเสียง หลังจากเสียกรุงฯ เมื่อพ.ศ. 2310 ต้นฉบับ
มหาชาติคำหลวงหายไป 6 กัณฑ์ คือ หิมพานต์ ทานกัณฑ์ จุลพน มัทรี สักกบรรพ และฉกษัตริย์ พระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัยโปรดเกล้าฯ ให้ประชุมกวีร่วมกัน
แต่งซ่อมกัณฑ์ที่ยังขาดให้ครบทั้ง 13 กัณฑ์  ศุภะ สุขะ ไจนะ
"ศุภะ สุขะ ไจนะ" () เป็นชื่อเพลงชาติ (, ) ของรัฐบาลเฉพาะกาลแห่งอินเดียอิสระ ("Arzi Hukumat-e-Azad Hind" เรียกโดยย่อ "Azad Hind") เพลงนี้มีพื้นฐานมาจากบทกวี ชนะ คณะ มนะ ซึ่งเป็นบทกวีภาษาเบงกาลีดัดแปลงเป็นภาษาสันสกฤต ผลงานของรพินทรนาถ ฐากูร หลังจากย้ายการเคลื่อนไหวจากเยอรมนีมาสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ในปี ค.ศ. 1943 สุภาษ จันทระ โพส โดยความช่วยเหลือของมุมตัซ ฮุสเซ็น (Mumtaz Hussain) นักเขียนประจำสถานีวิทยุอินเดียอิสระ และพันเอกอะบิด ฮะซัน ซัฟฟรานี (Abid Hassan Saffrani) แห่งกองทัพแห่งชาติอินเดีย เขาได้เขียนเพลงชนะ คณะ มนะ ของฐากูรขึ้นใหม่เป็นภาษาฮินดูสตานี ในชื่อ "ศุภะ สุขะ ไจนะ" เพื่อใช้เป็นเพลงชาติ  หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
เนื้อร้องเพลงชาติไทยของ พันเอก หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์) ที่ใช้อยู่จนถึงปัจจุบัน มีดังนี้ ประยุทธ์ จันทร์โอชา
พ.ศ. 2557 ได้แต่งเพลง คืนความสุขให้ประเทศไทย เพื่อสื่อความหมายจากใจที่ต้องการคืนความสุขให้ประชาชน โดยมอบให้วิเชียร ตันติพิมลพันธุ์ นักแต่งเพลงประกอบละครชื่อดัง เป็นผู้เรียบเรียงเนื้อร้องประกอบทำนอง และขับร้องโดยกองดุริยางค์ทหารบก ได้เผยแพร่เป็นครั้งแรกในรายการใต้ร่มธงไทย ทางสถานีวิทยุกระจายเสียงกองทัพบก เมื่อ 6 มิถุนายน 2557 ความยาว 4 นาที[95] พ.ศ. 2558 ได้แต่งเพลง เพราะเธอคือ...ประเทศไทย เป็นของขวัญในเทศกาลวันขึ้นปีใหม่ พ.ศ. 2559[96]โดยมอบให้วิเชียร ตันติพิมลพันธุ์ นักแต่งเพลงประกอบละครชื่อดัง เป็นผู้เรียบเรียงเนื้อร้อง ทำนองและเรียบเรียงมี พันตรี สุระชัย ถวิลไพร ขับร้องโดย จ่าสิบเอก พงศธร พอจิต ซึ่งเป็นผู้ขับร้องเพลงคืนความสุขให้ประเทศไทย มาขับร้องเพลงนี้ ได้เผยแพร่เป็นครั้งแรกให้สื่อมวลชนฟังระหว่างรอการแถลงข่าวของนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม 2558 ความยาว 4 นาที[97][98] พ.ศ. 2559 ได้แต่งเพลง ความหวังความศรัทธา โดยมีจุดมุ่งหมายถึง ความหวังความศรัทธาที่จะสามารถสร้างพลังยิ่งใหญ่ได้ แต่คนไทยทั้งชาติจะต้องร่วมมือร่วมใจ และรวมพลังของความเป็นไทยอย่างไม่ท้อแท้เพื่อไปสู่เป้าหมาย โดยมอบให้พันตรี สุระชัย ถวิลไพร เป็นผู้เรียบเรียงและทำนอง และมี จ่าสิบเอก พงศธร พอจิต เป็นผู้ขับร้อง[99][100] พ.ศ. 2560 ได้แต่งเพลง สะพาน โดยมีจุดมุ่งหมายถึง คณะรัฐมนตรี ข้าราชการทหาร ตำรวจและประชาชนที่จะต้องเป็นสะพานก้าวข้ามความขัดแย้ง ก้าวข้ามสิ่งเก่า ๆ ที่ไม่ได้พัฒนาไปสู่สิ่งที่พัฒนาเพื่อปฏิรูปประเทศ ฉะนั้นทุกคนต้องร่วมมือร่วมกัน สะพานจะไม่สามารถก้าวข้ามผ่านไปได้ ถ้าทุกคนยังวนเวียนอยู่กับเรื่องความขัดแย้งเดิม และความคิดเดิม[101][102] พ.ศ. 2561 ชนะ คณะ มนะ
"ชนะ คณะ มนะ" (; แปลว่า "จิตใจแห่งปวงชน") เป็นชื่อของเพลงชาติแห่งสาธารณรัฐอินเดีย บทเพลงนี้เขียนขึ้นด้วยภาษาเบงกาลีสันสกฤตและประพันธ์ทำนองโดยรพินทรนาถ ฐากูร นักเขียนรางวัลโนเบลชาวเบงกาลี โดยบทที่นำมาใช้เป็นเพลงชาตินี้นำมาจากบทแรกของเพลงเดิมซึ่งเป็นเพลงสรรเสริญแบบพฺราหฺมะ (ব্রাহ্ম, Brahmo) ของแคว้นเบงกอล มีเนื้อหาทั้งหมด 5 บท เพลงดังกล่าวได้มีการขับร้องอย่างเป็นทางการครั้งแรกในที่ประชุมคองเกรสแห่งชาติของอินเดีย (Indian National Congress) ที่เมืองกัลกัตตา เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1911 ภายหลังเพลง "ชนะ คณะ มนะ" ได้รับการยอมรับให้ใช้เป็นเพลงชาติอินเดียอย่างเป็นทางการโดยสภาร่างรัฐธรรมนูญเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1950 ธงชาติไทย
พระองค์ได้ทรงทดลองเขียนแบบธงตามบทความดังกล่าวแล้วทรงเห็นว่างดงามดีและเห็นด้วยกับบทความดังกล่าว โดยเฉพาะอย่างยิ่งสีน้ำเงินนั้นนอกจากจะเป็นสีแห่งสถาบันพระมหากษัตริย์แล้วยังเป็นสีทรงโปรดเพราะเป็นสิริแก่พระชนมวารตามคติโหราศาสตร์ไทยอีกด้วย[7] ต่อมาทรงมอบหมายให้เจ้าพระยารามราฆพ (หม่อมหลวงเฟื้อ พึ่งบุญ ขณะนั้นมีบรรดาศักดิ์เป็นพระยาประสิทธิศุภการ) เข้าเฝ้าสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสนาธิการทหารบกในเวลานั้น เพื่อนำแบบธงไปถวายเพื่อทูลขอความเห็น สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอพระองค์นั้นทรงเห็นชอบเช่นกัน และมีรับสั่งว่าถ้าเปลี่ยนในขณะนั้นจะได้เป็นอนุสรณ์ในการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่ 1 ด้วย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้พระยาศรีภูริปรีชา เจ้ากรมพระอาลักษณ์ ร่างประกาศแก้แบบธงชาติ และได้ทรงนำเรื่องเข้าที่ประชุมคณะเสนาบดีเพื่อฟังความเห็น ที่ประชุมลงมติเห็นชอบแบบธงชาติสยามที่คิดขึ้นใหม่ และประกาศใช้ตามความในธงพระราชบัญญัติแก้ไขพระราชบัญญัติธง พระพุทธศักราช 2460 เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2460 หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
จนกระทั่ง พ.ศ. 2482 รัฐบาลเปลี่ยนชื่อ ประเทศจาก ประเทศสยาม เป็น ประเทศไทย จึงต้องมีการแก้ไขเพลงชาติขึ้นอีกครั้ง โดยการจัดประกวดชิงเงินรางวัล 1,000 บาท ขณะนั้นหลวงสารานุประพันธ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งรองเจ้ากรมเสมียนตรา กระทรวงกลาโหม ได้พบกับ พลเอก มังกร พรหมโยธี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม และรองผู้บัญชาการทหารบก ขณะเดินไปรับประทานอาหารกลางวันที่โรงอาหาร พลเอก มังกร พรหมโยธี ได้ขอให้ หลวงสารานุประพันธ์ แต่งเพลงชาติเข้าประกวดเพื่อชื่อเสียงของกองทัพบก ท่านก็ได้ตอบตกลงแต่ไม่ขอรับเงินรางวัลหากได้รับรางวัลการประกวดครั้งนี้ เพลงชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2477 รัฐบาลได้จัดประกวดเนื้อร้องเพลงชาติใหม่ โดยมีคณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติเป็นผู้ดำเนินการ ประกอบด้วย พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวรรณไวทยากร กรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ทรงเป็นประธาน มีกรรมการท่านอื่นๆ ดังนี้คือ พระเรี่ยมวิรัชพากย์, พระเจนดุริยางค์, หลวงชำนาญนิติเกษตร, จางวางทั่ว พาทยโกศล และนายมนตรี ตราโมท การประกวดเพลงชาติในครั้งนั้นได้ดำเนินการประกวดเพลงชาติ 2 แบบ คือ เพลงชาติแบบไทย (ประพันธ์ขึ้นโดยดัดแปลงจากดนตรีไทยเดิม) และเพลงชาติแบบสากล ซึ่งผลการประกวดมีดังนี้ เพลงชาติไทย
ที่มาของทำนองเพลงชาติปัจจุบันนั้น จากบันทึกความทรงจำของพระเจนดุริยางค์ ได้เล่าไว้ว่า ราวปลายปี พ.ศ. 2474 เพื่อนนายทหารเรือชั้นผู้ใหญ่คนหนึ่งของท่าน คือ หลวงนิเทศกลกิจ (กลาง โรจนเสนา) [1] ได้ขอให้ท่านแต่งเพลงสำหรับชาติขึ้นเพลงหนึ่ง ในลักษณะของเพลงลามาร์แซแยส ซึ่งพระเจนดุริยางค์ได้บอกปฏิเสธ เพราะถือว่าเพลงสรรเสริญพระบารมีเป็นเพลงชาติอยู่แล้ว ทั้งการจะให้แต่งเพลงนี้ก็ยังไม่ใช่คำสั่งของทางราชการด้วย แม้ภายหลังหลวงนิเทศกลกิจจะมาติดต่อให้แต่งเพลงนี้อีกหลายครั้งก็ตาม พระเจนดุริยางค์ก็หาทางบ่ายเบี่ยงมาตลอด เพราะท่านสงสัยว่าการขอร้องให้แต่งเพลงนี้เกี่ยวข้องกับการเมือง ประกอบกับในเวลานั้นก็มีข่าวลือเรื่องการปฏิวัติอย่างหนาหูด้วย[2] เพลงมหาชัย
พลตรี หลวงวิจิตรวาทการได้แต่งเนื้อร้องใส่ทำนองเพลงมหาชัย เพื่อใช้เป็นเพลงประกอบบทละครปลุกใจให้รักชาติ ขับร้องหมู่โดยนักร้องกรมศิลปากร มีเนื้อร้องดังต่อไปนี้
ไปเถอะเพื่อนรัก 
ไปรบสู้เสียสละ 
เพื่อประเทศชาติที่รักของเรา เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1997. เรียบเรียงทำนองโดย เวลี มูคาตอฟ (Veli Mukhato) ซึ่งเป็นผู้เรียบเรียงทำนองเพลงชาติเติร์กเมนิสถาน; และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย อัมมาน เคคิลอฟ (Aman Kekilov) ในวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977. ในปี ค.ศ. 1997, จึงได้มีการประกาศใช้เพลงชาติฉบับใหม่ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน. เพลงชาติอัฟกานิสถาน
เพลงชาติอัฟกานิสถาน (ภาษาเปอร์เซีย: دا وطن افغانستان دی) ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ตามมาตรา 20 ของรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐอิสลามอัฟกานิสถาน "เพลงชาติอัฟกานิสถานมีเนื้อหาเป็นภาษาพาชตูโดยเอ่ยถึงวลี "อัลลอหฺทรงยิ่งใหญ่" (Allahu Akbar) และชื่อบรรดาชนชาติต่าง ๆ ของอัฟกานิสถาน" เพลงนี้ประพันธ์คำร้องโดยอับดุล บารี ยาฮานี (Abdul Bari Jahani) ทำนองโดยบาบราก วาซซา (Babrak Wassa) อย่างไรก็ตาม ในบทความของสถาบันรายงานการสงครามและสันติภาพ (IWPR) ยาฮานีได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับบทบัญญัติเรื่องเพลงชาติในรัฐธรรมนูญว่าเป็นการส่งเสริมการแบ่งแยกชาติพันธุ์ รวมทั้งการใช้วลี "Allahu Akbar" ในบทเพลงเป็นสิ่งที่ไม่เหมาะสม เพลงชาติปารากวัย
ปาราเกโย เรสปูบลิกา โอ เมอร์เต () หรือ ชาวปารากวัยทั้งหลาย, สาธารณรัฐหรือความตาย เป็นเพลงชาติของปารากวัย. เนื้อร้องประพันธ์โดย ฟรานซิสโก อาร์คูนา เดอ ฟิกเกโร่ (Francisco Acuña de Figueroa) และ ส่วนทำนองเพลงนั้นยังไม่ชัดว่าท่านใดเรียบเรียง ซึ่งมีข้อสันนิษฐานดังกล่าวว่า ฟรานซิสโก โจเซ่ เดบาลี่ (Francisco José Debali) เป็นผู้เรียบเรียงทำนอง ซึ่งทั้งสองคนนี้ได้ประพันธ์เนื้อร้องและเรียบเรียงทำนองของเพลงชาติอุรุกวัย (Orientales, la Patria o la tumba) บทเพลงนี้ได้ประพันธ์ขึ้นตามคำสั่งของประธานาธิบดี คาร์ลอส อันโตนิโอ โลเปซ (Carlos Antonio López), ในระยะต่อมา เบอร์นาโด โจเวลลานอส และ อันโตนิโอ กอนซาเลซในการเข้าร่วมประพันธ์เพลงชาติ (ในช่วงเวลาดังกล่าวรัฐบาลอุรุกวัยได้ตั้งคณะกรรมการในการประพันธ์เพลงชาติ โดยมี เบอร์นาโด โจเวลลานอส และ อันโตนิโอ กอนซาเลซ). ฟิกเกอร์โร่ได้ประพันธ์เพลงชาติเสร็จเมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม, ค.ศ. 1846. เพลงชาติเม็กซิโก
เพลงชาติเม็กซิโก () เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อปี ค.ศ. 1943 (พ.ศ. 2486) เนื้อร้องของเพลงนี้ เป็นบทกวีที่กล่าวถึงชัยชนะของชาวเม็กซิโกในสงครามอันรุนแรง และสัจจะวาจาของพวกเขาที่จะพิทักษ์บ้านเกิดเมืองนอนของตนเอง ซึ่งได้ประพันธ์ขึ้นโดยกวีชื่อ ฟรันซิสโก กอนซาเลซ โบกาเนกรา (Francisco González Bocanegra) เมื่อปี (ค.ศ. 1853) (พ.ศ. 2396) ต่อมาไคย์เม นูโน (Jaime Nunó) จึงได้เรียบเรียงดนตรีประกอบบทกวีของกอนซาเลซในปี ค.ศ. 1854 (พ.ศ. 2397) ผลงานดังกล่าวนี้ได้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกในวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 1854 ประกอบด้วยบทร้องทั้งหมด 10 บท และท่อนแยกประสานเสียงอีก 1 บท ส่วนของเนื้อร้องนั้นได้มีการแก้ไขหลายครั้งเนื่องจากความผันผวนทางการเมือง จนกระทั่งเมื่อมีการรับรองเพลงนี้เป็นเพลงชาติเม็กซิโกอย่างเป็นทางการในปี ค.ศ. 1943 (พ.ศ. 2486) เนื้อร้องเพลงชาติที่บังคับใช้จึงไม่มีการแก้ไขดัดแปลงใดๆ อีกเลย เพลงชาติเม็กซิโก
ในช่วงเวลาเดียวกับการเลือกบทร้องเพลงชาติ ก็ได้มีการเลือกทำนองเพลงชาติด้วยเช่นกัน ทำนองเพลงที่ได้รับเลือกในครั้งนั้นเป็นผลงานการประพันธ์ของ ควน บอตเตสินี (Juan Bottesini) แต่ผลงานนี้ถูกปฏิเสธไปเนื่องจากปัญหาทางสุนทรียภาพ ทำให้ต้องมีการประกวดทำนองเพลงชาติขึ้นเป็นครั้งที่สอง เพื่อสรรหาทำนองเพลงสำหรับบทร้องของโบกาเนกรา เมื่อสิ้นสุดการประกวด ปรากฏว่าผลงานทำนองเพลงที่ได้รับเลือกครั้งนี้เป็นผลงานการประพันธ์ของไคเม นูโน (Jaime Nunó) หัวหน้าวงดนตรีชาวแคว้นกาตาลูญา ประเทศสเปน ซึ่งในขณะที่มีการประกวดทำนองเพลงชาติครั้งที่ 2 นั้น นูโนเป็นหัวหน้าวงโยธวาทิตของเม็กซิโกอยู่หลายวง เขาได้รับการเชิญให้มาทำการควบคุมวงดนตรีเหล่านี้จากประธานาธิบดีซันตา อันนา เมื่อครั้งที่ทั้งสองคนได้พบกันที่ประเทศคิวบา และเมื่อนูโนเริ่มเข้ามาคุมวงดนตรีในเม็กซิโกนั้น เป็นช่วงที่ประธานาธิบดีซันตา อันนาได้ออกประกาศเกี่ยวกับการสร้างเพลงชาติ ซึ่งจากผลงานการประพันธ์ดนตรีที่เข้าร่วมการประกวดครั้งนี้ที่มีไม่มากนัก ผลงานของนูโน ซึ่งมีชื่อว่า "พระเจ้าและเสรีภาพ" (Dios y libertad) ได้รับรางวัลชนะเลิศในการประกวดครั้งนี้เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1854  ประสิทธิ์ พยอมยงค์
ประสิทธิ์ พยอมยงค์ได้เรียนการเรียบเรียงเสียงประสานอย่างจริงจังกับครูแมนรัตน์ ศรีกรานนท์ที่สยามกลการ จนได้รับการยอมรับ และได้รับยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (เพลงไทยสากล - เรียบเรียงเสียงประสาน) ประจำปี พ.ศ. 2532 
ผลงานเพลงของครูประสิทธิ์ พยอมยงค์มีอยู่พอสมควร แต่ไม่มากนัก โดยแต่งร่วมกับนักแต่งเพลงอีกหลายคน เช่น เกษม ชื่นประดิษฐ์ ชาลี อินทรวิจิตร ทิพย์ประภา เนรัญชรา ร้อยแก้ว รักไทย สุรพล โทณะวณิก สุนทรียา ณ เวียงกาญจน์ อ.กวี สัตโกวิท อุทิตต์ ทินกร ณ อยุธยา พอจะประมวลได้ดังนี้ วิรัช อยู่ถาวร
วิรัช อยู่ถาวร เป็นนักดนตรี นักแต่งเพลงชาวไทย มีผลงานในนามศิลปิน "3 วิ" ร่วมกับ วิชัย ปุญญะยันต์ และวินัย พันธุรักษ์ วงซิลเวอร์แซนด์ และ วงพิงค์แพนเตอร์ เป็นผู้แต่งทำนองและเรียบเรียงเสียงประสานเพลง พ่อแห่งแผ่นดิน และแต่งเพลงประกอบละครโทรทัศน์หลายเรื่องให้กับไทยทีวีสีช่อง 3 เช่น แต่ปางก่อน, ปริศนา, แม่นาคพระโขนง(สัญญาใจ) เป็นต้น เพลงชาติไทย
ประพันธ์ด้วยทำนองโดยพระเจนดุริยางค์ ใช้เป็นเพลงชาติไทยตั้งแต่ พ.ศ. 2475 (ในลักษณะไม่เป็นทางการ) โดยช่วงแรกใช้คำร้องที่ประพันธ์โดย ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) ต่อมาปลายปี พ.ศ. 2476 รัฐบาลได้จัดการประกวดเนื้อร้องเพลงชาติ และประกาศรับรองเนื้อร้องที่แก้ไขเพิ่มเติมใหม่โดยขุนวิจิตรมาตรา และเนื้อร้องที่แต่งโดยนายฉันท์ ขำวิไล ซึ่งเป็นฉบับที่ชนะการประกวด เป็นเนื้อร้องเพลงชาติฉบับทางราชการ เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2477 เพลงชาติคูเวต
อัลนาชีด อัลวาตานิ (ภาษาอาหรับ: النشيد الوطني‎, แปลว่า "เพลงชาติ") เป็นเพลงชาติประเทศคูเวต ประพันธ์โดย อาร์เหม็ด มิชารี อัลวาตวานิ และอิบราฮิม อัลซูลนา คำร้องและทำนองโดย อาเหม็ด อาลี จึงได้มีการจัดเนื้อเพลงใหม่ เพลงนี้ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2521
อามิรี ซารุท ถูกนำไปใช้ก่อน พ.ศ. 2521 ประพันธ์โดย ยูซุฟ อาตีซ ใน พ.ศ. 2494 
เพลงชาตินี้ไม่ได้ใช้บ่อยครั้งนักในประเทศคูเวต แต่ครั้งแรกจะถูกนำไปใช้ในช่วงที่มีรายการพิเศษ ส่วนมากจึงไม่ค่อยได้ใช้เพลงชาติ เพลงชาติไทย
อย่างไรก็ตาม หนังสือพิมพ์ศรีกรุงก็ได้ลงข่าวเรื่องการประพันธ์เพลงชาติใหม่โดยเปิดเผยว่า พระเจนดุริยางค์เป็นผู้แต่งทำนองเพลงนี้ ทำให้พระเจนดุริยางค์ถูกเจ้าพระยาวรพงศ์พิพัฒน์ เสนาบดีกระทรวงวัง ตำหนิอย่างรุนแรงในเรื่องนี้ แม้ภายหลังพระยามโนปกรณ์นิติธาดา นายกรัฐมนตรี จะได้ชี้แจงว่าท่านและสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรเป็นผู้คิดการแต่งเพลงนี้ และเพลงนี้ก็ยังไม่ได้รับรองว่าเป็นเพลงชาติเนื่องจากยังอยู่ในระหว่างการทดลองก็ตาม แต่พระเจนดุริยางค์ก็ได้รับคำสั่งปลดจากทางราชการให้รับเบี้ยบำนาญ ฐานรับราชการครบ 30 ปี และหักเงินเดือนครึ่งหนึ่งเป็นบำนาญ อีกครึ่งที่เหลือเป็นเงินเดือน โดยให้รับราชการต่อไปในอัตราเงินเดือนใหม่นี้ ในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้นเอง[2] ดรุก เซนเดน
สมเด็จพระราชาธิบดีจิกมี ดอร์จี วังชุก พระมหากษัตริย์แห่งภูฏานรัชกาลที่ 3 ได้มีพระบรมราชโองการให้ประพันธ์เพลงชาติภูฏานขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2496 แต่เพลงชาติภูฏานได้แต่งขึ้นจริงเมื่อประมาณ พ.ศ. 2501 เมื่อภูฏานจำเป็นต้องมีเพลงชาติเพื่อใช้ในพิธีการต้อนรับนายกรัฐมนตรีชวาหระลาล เนห์รู แห่งประเทศอินเดีย เนื่องในโอกาสการเยือนภูฏานอย่างเป็นทางการ ตองมีซึ่งขณะนั้นเพิ่งกลับจากการอบรมทางดนตรีในประเทศอินเดีย และได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้ควบคุมวงโยธวาทิตคนแรกของกองทัพภูฏาน จึงได้ประพันธ์ทำนองเพลงชาติขึ้น โดยทำนองฉบับแรกที่เขาแต่งนั้นได้รับอิทธิพลทั้งจากเพลงชาติอินเดีย (ชนะ คณะ มนะ) และเพลงชาติสหราชอาณาจักร (ก็อดเซฟเดอะควีน) รวมทั้งปรับปรุงจากทำนองเพลงพื้นเมืองที่มีชื่อว่า "Thri nyampa med pa pemai thri" (ชื่อเพลงมีความหมายว่า "บัลลังก์ดอกบัวอันมั่นคง" หรือ "The Unchanging Lotus Throne") ต่อมาทำนองดังกล่าวนี้ได้มีการปรับปรุงอีก 2 ครั้ง โดยผู้ที่รับตำแหน่งผู้ควบคุมวงโยธวาทิตสืบต่อจากเขา ตงฟางหง
ตงฟางหง (; "บูรพาแดง") เป็นเพลงที่แต่งขึ้นเพื่อยกย่องสรรเสริญแด่ประธานาธิบดี เหมา เจ๋อตง และพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในยุคต่อต้านสงครามญี่ปุ่น เพลงนี้ใช้เป็นเพลงชาติโดยพฤตินัยของสาธารณรัฐประชาชนจีนในช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ในคริสต์ทศวรรษที่ 1960 หลี โหย่วหยวน และ กง มู่ ประพันธ์คำร้อง โดยนำทำนองมาจาก "ไป๋หม่าเตี้ยว" (; "เพลงม้าขาว") ซึ่งเป็นเพลงพื้นเมืองของมณฑลฉ่านซี เพลงชาติปารากวัย
การเรียบเรียงทำนองของเพลงนี้ยังขาดความชัดเจนในเรื่องผู้เรียบเรียง. จากข้อมูลการศึกษาบางแหล่งเชื่อได้ว่า นักเรียบเรียงดนตรีชาวฝรั่งเศส ฟรานซิสโก เดอ ดูปิส เป็นผู้เรียบเรียงทำนองตัวจริง, แต่ข้อมูลการศึกษาบางแห่งยืนยันได้ว่า ผู้ประพันธ์บทร้องเพลงชาติตัวจริงคือ ฟรานซิสโก อาร์คูนา เดอ ฟิกเกโร่. และ ฟรานซิสโก โจเซ่ เดบาลี่ ผู้รียบเรียงทำนองเพลงชาติตัวจริง. ต่อมาได้มีการแก้ไขทำนอง โดยมีการทบทวนรายละเอียดทางดนตรีอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 1933, โดยนักเรียบเรียงเสียงชาวปารากวัย โรเบอร์โต จีมิเนซ ได้มีการปรับแก้ไข พร้อมกับประกาศใช้อย่างเป็นทางการในปีเดียวกัน. ศรีลังกามาตา
เพลงชาติแห่งสาธารณรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยศรีลังกา มีชื่อว่า ศรีลังกามาตา (สิงหล: ශ්‍රී ලංකා මාතා) อันมีความหมายว่า "มารดาแห่งศรีลังกา" ประพันธ์เนื้อร้องภาษาสิงหลและทำนองโดย อานันทะ สะมะระโกน (สิงหล: ආනන්ද සමරකෝන්) เมื่อ พ.ศ. 2483 และได้รับการรับรองเป็นเพลงชาติอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ภายหลังได้เกิดข้อขัดแย้งถึงเนื้อเพลงเดิมในท่อนแรก ซึ่งขึ้นต้นว่า "Namo namo matha, apa Sri Lanka" ต่อมาจึงมีการแก้ไขเนื้อร้องให้เป็นแบบปัจจุบันเมื่อ พ.ศ. 2505 ลานีเฌเรียน
ลานีเฌเรียน (, แปลว่า "ชาวไนเจอร์") เป็นชื่อของเพลงชาติของประเทศไนเจอร์ เพลงนี้มีเนื้อร้องเป็นภาษาฝรั่งเศส ประพันธ์โดยมอริส อาลแบร์ ตีรีเย (Maurice Albert Thiriet) ส่วนทำนองประพันธ์โดยโรแบร์ ชาเก (Robert Jacquet) และนีกอลา อาแบล ฟร็องซัว ฟรียอเน (Nicolas Abel François Frionnet) เพลงนี้เริ่มใช้เป็นเพลงชาติไนเจอร์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2504 เพลงไทยสากล
สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าบริพัตรสุขุมพันธุ์ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต ทรงเป็นผู้นำการแต่งทำนองเพลงตามมาตรฐานดนตรีสากลและในการประพันธ์เพลงสำหรับบรรเลงด้วยแตรวงโดยเฉพาะเพลงวอลซ์ปลื้มจิต ในปี พ.ศ. 2446 สันนิษฐานว่าอาจเป็นเพลงไทยสากลเพลงแรกในประวัติศาสตร์ดนตรีของเมืองไทย เพลงต่าง ๆ เหล่านี้ทรงนิพนธ์โดยใช้โน้ตและจังหวะแบบสากล และจากพระปรีชาสามารถในการทรงประพันธ์เพลง จึงทรงได้รับการยกย่องเป็น “พระบิดาแห่งเพลงไทยสากล”  เพลงชาติไทย
ประเทศไทยรวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทยเป็นประชาธิปไตยของไทยทุกส่วนอยู่ยืนยงดำรงไว้ได้ทั้งมวลด้วยไทยล้วนหมายรักสามัคคีไทยนี้รักสงบแต่ถึงรบไม่ขลาดเอกราชจะไม่ให้ใครข่มขี่สละเลือดทุกหยาดเป็นชาติพลีเถลิงประเทศชาติไทยทวีมีชัย ชโย เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน () เป็นบทเพลงซึ่งประพันธ์ทำนองโดยโคเซ รูฟีโน เรเยส เซียงกัส (José Rufino Reyes Siancas, พ.ศ. 2378 - พ.ศ. 2448) คำร้องโดยเอมีเลียว ปรูดอม (Emilio Prud'homme, พ.ศ. 2399 - พ.ศ. 2475) เพลงนี้มีชื่อเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าว่า "กิสเกยาโนสบาเลียนเตส" () อันมีความหมายว่า "ชาวกิสเกยาผู้กล้าหาญ" ซึ่งชื่อดังกล่าวนี้มาจากวลีในวรรคแรกสุดของเพลง และได้มีการบรรเลงในฐานะเพลงชาติครั้งแรกที่อาคารองค์กรฟรีเมสันที่มีชื่อว่า อาคารเอสเปรันซาหมายเลข 9 (Esperanza No.9) เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2426 ชาติลำชี
ในภาพยนตร์เรื่องนี้ครูรังสีได้ดึงนักร้องลูกทุ่งชื่อดังในยุคนั้นอาทิ ไพรวัลย์ ลูกเพชร , บุปผา สายชล , ชินกร ไกรลาศ และ บรรจบ เจริญพร มาร่วมแสดงโดยได้ครู ไพบูลย์ บุตรขัน และครู พีระ ตรีบุปผา พร้อมครูเพลงท่านอื่น ๆ มาทำเพลงประกอบโดยมีเพลง ชาติลำชี จากเสียงร้องของไพรวัลย์ ลูกเพชรเป็นเพลงเอกในภาพยนตร์ส่งผลให้ภาพยนตร์เรื่องนี้ประสบความสำเร็จอย่างสูงทำให้ครูรังสีตัดสินใจสร้าง "มนต์รักลูกทุ่ง" ในปีต่อมา มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน
มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน () คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐตากาล็อก ในสมัยรัฐบาลของอันเดรส โบนีฟาซีโอ ทำนองและเนื้อร้องประพันธ์ขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1896 โดย Julio Nakpil คำว่า "มารางัล นา ดาลิต นัง คาตากาลูกัน" ในภาษาตากาล็อกมีความหมายว่า "เพลงสรรเสริญแห่งชาติตากาล็อก" (Honorable Hymn of the Tagalog Nation) เพลงชาติ
เพลงชาติ () หมายถึง บทเพลงที่ประพันธ์ขึ้น เพื่อปลุกเร้าให้หวนระลึกถึงหรือสรรเสริญประวัติศาสตร์ชาติ ขนบธรรมเนียมประเพณีของชาติ หรือการต่อสู้ของชนในชาติ โดยได้รับการยอมรับจากรัฐบาลของชาตินั้น ๆ อย่างเป็นทางการ หรือความตกลงใจร่วมกันของประชาชนในชาติว่า เพลงดังกล่าวเป็นเพลงประจำชาติของตน หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
แต่กระนั้น เพลงชาติไทยเพลงนี้ก็ไม่ได้รับการรับรอง จนกระทั่ง พ.ศ. 2477 รัฐบาลได้ตั้งคณะกรรมการดำเนินการเรื่องเพลงชาติ โดยในที่สุดได้เลือกทำนองเพลงชาติแบบสากลของ พระเจนดุริยางค์ (ปิติ วาทยะกร) จากนั้นมา การประกวดคัดเลือกเนื้อร้องโดยคณะกรรมการตัดสินให้ใช้เนื้อร้องของ ขุนวิจิตรมาตรา (สง่า กาญจนาคพันธุ์) ที่แต่งไว้เดิม และเนื้อร้องที่ประพันธ์โดย นายฉันท์ ขำวิไล โดยที่ พระเจ้าวรวงศ์เธอกรมหมื่นนราธิปพงศ์ประพันธ์ ประธานคณะกรรมการ ได้ขอแก้ไขถ้อยคำบางแห่งของขุนวิจิตรมาตรา เป็นดังนี้ ยืนยง โอภากุล
อย่างไรก็ตาม แอ๊ด คาราบาว ถือได้ว่าเป็นนักร้อง นักแต่งเพลงที่มีความสามารถแต่งเพลงสอดคล้องกับเหตุการณ์สำคัญต่าง ๆ ของบ้านเมืองมาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ เช่น มะโหนก (ถึกควายทุย ภาค ๖) จากกบฏทหารนอกราชการ ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2528, ราชดำเนิน, ใครฆ่าประชาชน, ล้างบาง, กระบี่มื้อเดียว, ทะเลใจ จากเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ พ.ศ. 2535[2], ขวานไทยใจหนึ่งเดียว จากสถานการณ์ความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ในปี พ.ศ. 2547[3], ซับน้ำตาอันดามัน จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิถล่มในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547, เว้นวรรค จากเหตุการณ์การขับไล่ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร พ.ศ. 2549, ทหารพระราชา จากเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย พ.ศ. 2549[4], ทรงพระเจริญ เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุครบ 80 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2550, ลดธงครึ่งเสา จากเหตุการณ์สลายการชุมนุมหน้าอาคารรัฐสภา ในวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2551, ผู้ปิดทองหลังพระ เนื่องในวโรกาสที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงเจริญพระชนมายุครบ 7 รอบ 84 พรรษา ในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2554[5], น้ำใจไทย จากเหตุการณ์มหาอุทกภัยในภาคกลางของไทย พ.ศ. 2554[6], นาวารัฐบุรุษ จากเหตุการณ์รัฐประหารในประเทศไทย ในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2557[7], เทพเจ้าด่านขุนทด จากการมรณภาพของหลวงพ่อคูณ ปริสุทโธ ในปี พ.ศ. 2558 เป็นต้น เพลงชาติไทย
ในปี พ.ศ. 2548 กระทรวงวัฒนธรรมเปิดเผยเพลงชาติฉบับใหม่ ซึ่งกระทรวงกลาโหมมอบหมายให้ บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) เป็นผู้เรียบเรียง และจัดทำใหม่ ให้มีความหลากหลายมากขึ้น สำหรับใช้ในหลายโอกาส ตามแนวคิดของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร นายกรัฐมนตรีในขณะนั้น ที่ต้องการส่งเสริมความเป็นชาตินิยมในหมู่คนไทย ซึ่งเพลงชาติฉบับดังกล่าว มีการจัดทำออกมาถึง 6 รูปแบบ รำวงมาตรฐาน
รำวงมาตรฐาน ประกอบด้วยเพลงทั้งหมด ๑๐ เพลง กรมศิลปากรแต่งเนื้อร้องจำนวน ๔ เพลง คือ เพลงงามแสงเดือน เพลงชาวไทย เพลงรำซิมารำ เพลงคืนเดือนหงาย ท่านผู้หญิงละเอียด พิบูลสงคราม แต่งเนื้อร้องเพิ่มอีก ๖ เพลง คือ เพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ เพลงดอกไม้ของชาติ เพลงดวงจันทร์ขวัญฟ้า เพลงหญิงไทยใจงาม เพลงบูชานักรบ เพลงยอดชายใจหาญ ส่วนทำนองเพลงทั้ง ๑๐ เพลง กรมศิลปากร และกรมประชาสัมพันธ์เป็นผู้แต่ง
จากการสัมภาษณ์นางสุวรรณี ชลานุเคราะห์ ศิลปินแห่งชาติ สาชาศิลปะการแสดง (นาฏศิลป์ไทย) ปีพุทธศักราช ๒๕๓๓ อธิบายว่า ท่ารำเพลงรำวงมาตรฐานประดิษฐ์ท่ารำโดย นางลมุล ยมะคุปต์ นางมัลลี คงประภัศร์ และนางศุภลักษณ์ ภัทรนาวิก ซึ่งเป็นผู้เชี่ยวชาญการสอนนาฏศิลป์ไทย วิทยาลัยนาฏศิลป์ ส่วนผู้คิดประดิษฐ์จังหวะเท้าของเพลงดวงจันทร์วันเพ็ญ คือนางจิตรา ทองแถม ณ อยุธยา อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสังคีตศิลป ปัจจุบันคือ วิทยาลัยนาฏศิลป ปีพ.ศ. ๒๔๘๕ – ๒๔๘๖ เมื่อปรับปรุงแบบแผนการเล่นรำโทนให้มีมาตรฐาน และมีความเหมาะสม จึงมีการเปลี่ยนแปลงชื่อจากรำโทนเป็น “รำวงมาตรฐาน” อันมีลักษณะการแสดงที่เป็นการรำร่วมกันระหว่างหญิง-ชายเป็นคู่ ๆ เคลื่อนย้ายเวียนไปเป็นวงกลม มีเพลงร้องที่แต่งทำนองขึ้นใหม่ มีการใช้ทั้งวงปี่พาทย์บรรเลงเพลงประกอบ และบางเพลงก็ใช้วงดนตรีสากลบรรเลงเพลงประกอบ ซึ่งเพลงร้องที่แต่งขึ้นใหม่ทั้ง ๑๐ เพลง สันติ ลุนเผ่
สันติ ลุนเผ่ มีชื่อเสียงจากการขับร้องเพลงพระราชนิพนธ์ และเพลงรักชาติ เป็นจำนวนมากเช่น ความฝันอันสูงสุด ทหารพระนเรศวร ดุจบิดามารดร เกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย แด่ทหารหาญในสมรภูมิ มาร์ชทหารไทย หนักแผ่นดิน ถามคนไทย ได้เข้ารับราชการทหารเรือ ประจำวงดุริยางค์ทหารเรือ มีหน้าที่สอนขับร้อง และเรียบเรียงเสียงประสาน จนกระทั่งนาวาเอกสำเร็จ นิยมเดช อดีตผู้บังคับกองดุริยางค์ทหารเรือ เสียชีวิต จึงลาออกจากราชการ เพลงชาติไทย
รัฐบาลได้ทดลองบรรเลงออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียงอยู่ระยะหนึ่ง แต่ต่อมาเมื่อคณะกรรมการพิจารณาเพลงชาติจะเสนอผลการประกวดให้คณะรัฐมนตรีประกาศรับรองนั้น คณะกรรมการฯ ได้ประชุมกันและมีความเห็นว่า เพลงชาติมีลักษณะที่บ่งบอกถึงความ­ศักดิ์สิทธิ์ หากมีการใช้อยู่ 2 เพลง จะทำให้คลายความศักดิ์สิทธิ์ลง จึงได้ตัดสินใจไม่เสนอเพลงชาติแบบไทยที่ได้คัดเลือกไว้ให้คณะรัฐมนตรีประกาศรับรองเป็นเพลงชาติในที่สุด[5] ประภาส ชลศรานนท์
รวมทั้ง แต่งเพลงเฉพาะกิจให้สถาบันต่างๆในประเทศ ไม่ว่าจะเป็น สำนักอัยการสูงสุด กองทัพไทย โรงพยาบาลต่างๆ มหาวิทยาลัยต่างๆ เช่น อิฐก้อนหนึ่ง,ทนายแผ่นดิน,ทหารของแผ่นดินมีบางสิ่งบางอย่างนำเรากลับมา, ปณิธานแห่งโรงพยาบาลจุฬาลงกรณ์, รวมไปถึงได้แต่งเพลงให้กำลังใจและเตือนใจคนไทยเมื่อเกิดวิกฤติการณ์ขึ้นในประเทศ อาทิ เพลงบ้านเราจะเหมือนเดิม เพลงวันพรุ่งนี้ เพลงคนไทยฟื้นแผ่นดิน  หลวงสารานุประพันธ์ (นวล ปาจิณพยัคฆ์)
ภายหลังเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 คณะราษฎร ได้ดำริให้มีเพลงชาติไทย โดยการใช้ทำนองเพลง มหาชัย ส่วนคำร้องนั้นประพันธ์โดย เจ้าพระยาธรรมศักดิ์มนตรี (สนั่น เทพหัสดิน ณ อยุธยา) ประสิทธิ์ ถาวร
ประสิทธิ์สมรสกับทองเดิม มีบุตรชายคนเดียว ชื่อ ธงชัย ประสิทธิ์มีชื่อเสียงทางด้านการตีระนาด ได้สอนประจำอยู่ในวิทยาลัยนาฎศิลป์ กรมศิลปากรระหว่างพ.ศ. 2493 – 2525 แต่งเพลงไว้หลายเพลง อาทิ เพลงม่านรามัญ พม่ากลองยาว พม่านิมิต เทวาประสิทธิ์เถา เคยเดี่ยวระนาดเอกสองรางถวายพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินีในรัชกาลที่ 7 เดี่ยวระนาดที่โรงละครนานาชาติในกรุงโตเกียวและไปแสดงดนตรีในหลายประเทศ เช่น อินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ เยอรมันและพม่า เป็นผู้บรรเลงปี่พาทย์พม่าได้ และนำปี่พาทย์พม่ามาเผยแพร่ในไทย ผลงานชิ้นเอกคือการตั้งวงมโหรีพิเศษใช้นักดนตรี 200 คน บรรเลงครั้งแรก ณ โรงละครแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2518 ท่านได้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (ดนตรีไทย) เมื่อ พ.ศ. 2531 เพลงชาติสาธารณรัฐอุดมูร์ต
เพลงชาติสาธารณรัฐอุดมูร์ต เป็นหนึ่งสัญลักษณ์ประจำรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐอุดมูร์ตแห่งสหพันธรัฐรัสเซียอย่างเป็นทางการ ทำนองเพลงประพันธ์โดย เยอรมัน โคเรปานอฟ และอเลกซานเดอร์ โคเรยปานอฟ (German Korepanov, Alexander Korepanov - ทั้งสองคนเป็นพี่น้องกัน) คำร้องแต่งเป็น 2 ภาษา คือ ภาคภาษาอุดมูร์ต ประพันธ์โดย ที.จี. วลาดิกิน (T. G. Vladikin) และภาคภาษารัสเซีย ประพันธ์โดย เอ.เอ. เชพทาลิน (A. A. Sheptalin) การบรรเลงเพลงดังกล่าวนี้ได้มีการกำหนดไว้ในกฎหมายแห่งสาธารณรัฐอุดมูร์ต เลขที่ N55-РЗ ว่าด้วยเพลงชาติสาธารณรัฐอุดมูร์ต ลงวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2002 ซึ่งกำหนดไว้ว่าเพลงดังกล่าวต้องบรรเลงในพิธีที่เป็นทางการ และการบรรเลงเพลงดังกล่าวเป็นไปเพื่อแสดงความเคารพต่อเพลงชาติสหพันธรัฐรัสเซียหรือเพลงชาติอื่นๆ เพลงชาติสาธารณรัฐโดมินิกัน
เมื่อมีการเผยแพร่เพลงนี้ ปรากฏว่าทำนองเพลงนั้นได้รับความนิยมจากมหาชนอย่างรวดเร็ว แต่สำหรับเนื้อร้องนั้นได้ถูกตั้งคำถามจากบรรดาผู้ทรงความรู้ชาวโดมินิกันจำนวนมากจากความผิดพลาดที่ปรากฏในบทร้องนั้น ต่อในในปี พ.ศ. 2420 ปรูดอมจึงได้ส่งเนื้อร้องเพลงชาติฉบับแก้ไขใหม่ให้ทางการ ซึ่งเนื้อร้องดังกล่าวนี้คือเนื้อร้องที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย
เพลงชาติสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตจอร์เจีย ประกาศใช้ในปี ค.ศ. 1946 จนถึงปี ค.ศ. 1991. เรียบเรียงทำนองโดย โอตาร์ ทาคทาคิชวิลี (Otar Taktakishvili), และ ประพันธ์เนื้อร้องโดย จีกอล อาบาชิเซย์ (Grigol Abashidze) และ อเล็กซานเดอร์ อบาเชลลี (Alexander Abasheli). ในปี ค.ศ. 1978, ได้มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อร้องในบทที่ 2 เพื่อลบล้างอิทธิพลของโจเซฟ สตาลินที่ปรากฏอยู่ในเพลง เนื้อร้องฉบับภาษายูเครนที่ปรากฏในบทความนี้เป็นฉบับที่มีการแก้ไขในปีนั้น ส่วนฉบับภาษารัสเซียเป็นเนื้อร้องฉบับก่อนปี ค.ศ. 1977. แสลงใจ (อัลบั้มเพลง)
ในอัลบั้มชุดนี้ มีเพลงสำคัญอย่าง แสลงใจ ซึ่งเป็นการนำเอาทำนองเพลงประกอบละครจีนเรื่องฤทธิ์ดาบวงพระจันทร์มาใส่เนื้อร้องภาษาไทย และเพลง หอบฝัน ซึ่งเป็นเพลงที่มีทำนองมาจากเพลงญี่ปุ่น โดยเพลงนี้แจ้ได้ร้องไว้ 2 เวอร์ชัน คือ ภาคภาษาไทย และภาษาจีน ถือเป็นอัลบั้มที่สองของแจ้ที่ได้ร้องถึงสองภาษา หลังจากเคยร้องเพลง และแล้ว ทั้งภาษาไทยและอังกฤษมาแล้วในอัลบั้มที่สุดของที่สุด นอกจากนี้ยังมีเพลง คนเก่งต้องรอ ซึ่งแต่งคำร้องโดย สมพจน์ สิงห์สุวรรณ แต่งขึ้นจากความรู้สึกศรัทธาต่อ พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ รองนายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมในขณะนั้น ซึ่งท่านเป็นคนที่เก่งมากในสายตา หากแต่ยังขาดจังหวะและโอกาสเท่านั้น จึงหยิบยกแนวคิดชีวิตการงานของบุคคลดังกล่าวมาเขียนเป็นบทเพลง เพลงชาติอุรุกวัย
เพลงนี้เรียบเรียงทำนองโดย ฟรันซิสโก โคเซ เดบาลี (Francisco José Debali) ด้วยความร่วมมือของเฟร์นันโด กีคาโน (Fernando Quijano) เรียบเรียงทำนองขึ้นครั้งแรก เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1845 ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1848 หลังจากนั้นอีก 90 ปี เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม ค.ศ. 1938 ได้มีประกาศคำสั่งเรื่องการแก้ไขทำนองเพลงชาติ โดยเกอร์ราโด กลาซโซ และเบนอนน์ คาลคาเวซเชีย เป็นผู้ทำหน้าที่ดังกล่าว เพลงชาติอุรุกวัยร้องเฉพาะสองท่อนแรก ซึ่งธีมของเพลงนี้ได้นำมาใช้ครั้งแรกที่โรงละครดอนนิเซตติ