ใครเป็นผู้สร้าง ดิ อะเมซิ่ง เรซ?
ดิอะเมซิ่งเรซ
ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา สร้างโดย อลิส ดอร์แกนเลอร์ และ เบ็นตั้น แวนด์ มัสเตอร์ และได้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 มีพิธีกรชื่อดังระดับรางวัลเอ็มมี ชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน เป็นพิธีกรของรายการตั้งแต่ซีซั่นแรก และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ระดับ ฮอลลีวูด เจอร์รี บรัคไฮเมอร์ เป็นผู้อำนวยการสร้างหลักของรายการ นอกจากนี้รายการนี้ยังมีการซื้อลิขสิทธิ์ ไปสร้างในหลาย ๆ ประเทศ โดยยังคงรูปแบบหลัก ๆ ของรายการอยู่ ส่วนเนื้อหาในบทความนี้จะใช้เกณฑ์และเนื้อหาของฉบับอเมริกาเป็นส่วนใหญ่
เรสเซิลเมเนีย
เรสเซิลเมเนีย ถูกคิดและสร้างขึ้นโดยเจ้าของ WWE วินซ์ แม็กแมน (Vince McMahon) เรสเซิลเมเนียกลายเป็นการแสดงที่มีชื่อเสียงมากที่สุดในกีฬาบันเทิง เรสเซิลเมเนียประสบความสำเร็จและแพร่หลาย ส่งผลให้ WWE กลายเป็นสมาคมมวยปล้ำที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอเมริกาเหนือ เรสเซิลเมเนียก่อให้เกิดนักมวยปล้ำที่มีชื่อเสียงมากมาย และมีผู้คนหรือบุคคลต่างๆที่มีชื่อเสียง เข้ามาเป็นแขกรับเชิญพิเศษ เล่นดนตรีสด และมีส่วนร่วมในการเฉลิมฉลอง ในเรสเซิลเมเนียแต่ละครั้งแต่ละปี ตัวอย่างเช่น Muhammad Ali, Mr. T, Alice Cooper, Lawrence Taylor, Pamela Anderson, Ray Charles, Michelle Williams, John Legend, Mike Tyson, P.O.D, Donald Trump, Floyd Mayweather, Jr., Snoop Dogg, Raven Symone, Kim Kadashian, Kid Rock, Mickey Rourke, Jenny McCarthy, Nicole Pollizzi, Maria Menounos, Sean Combs, Machine Gun Kelly, Flo Rida, Living Colour, Flo Rida, Mark Crozer และ Rev Theory เป็นต้น เรสเซิลเมเนีย ยังคงก้าวไปข้างหน้าและแพร่หลายไปทั่วโลก ซึ่งถือเป็นธุรกิจการค้าที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงของ WWE ไม่ว่าจะเรื่องสินค้า สื่อ และการแสดง ทุกครั้งที่เรสเซิลเมเนียจัดขึ้นบัตรจะขายหมดก่อนการแสดงจะเริ่มขึ้นทุกครั้ง ดิอะเมซิ่งเรซ 19
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องสวมเครื่องแบบสีส้มของกรรมการ และขนส่งกระสอบใบยาสูบหนัก 200 ปอนด์ (91 กิโลกรัม๗ จำนวน 10 กระสอบในโกดังเก็บยาสูบ ไปยังบริเวณเฉพาะในส่วนอื่นภายในโกดัง โดยใช้เพียงรถเข็นมือที่สามารถขนได้ 1 กระสอบในหนึ่งครั้ง เมื่อสมาชิกทำสำเร็จแล้ว พวกเขาจะได้รับคำใบ้ต่อไป และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างเย็บขึ้นทั้งหมด (All Sewn Up) กับยังไม่เติบโต (Not Grown Up) โดยทีมที่เลือกเย็บขึ้นทั้งหมด จะต้องเดินทางไปยังตลาด และไปยังร้านตัดเสื้อไวท์ฮอร์สดีไซน์ แล้วเลือกลูกค้า ซึ่งพวกเขาจะต้องใช้จักรเย็บมือ เพื่อเย็บเสื้อสูทและกางเกงของลูกค้าให้เรียบร้อย เพื่อรับคใบ้ต่อไปจากลูกค้า ส่วนทีมที่เลือกยังไม่เติบโต จะต้องเดินทางไปยังโรงเรียนลิลองเว ลีอา ซึ่งเป็นสถานที่ที่ทีมจะต้องใช้วัสดุอุปกรณ์ที่กำหนดให้ (ได้แก่ กล่องกระดาษแข็ง, ตะปู, ด้ายและฝาเกลียวขวด) เพื่อสร้างรถบรรทุกของเล่นเด็ก เมื่อทีมสร้างรถบรรทุกของแล่นได้อย่างเหมาะสม ผู้อำนวยการจะมอบรถของเล่นให้เด็ก เพื่อนำไปลากตรวจสอบก่อนที่จะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้รถจักรยานแท็กซี่ ที่รู้จักกันในชื่อ ""คาบาซา"" เพื่อนำผู้โดยสารที่ขนปลา ไปยังหนึ่งในสามสถานที่ปลายทางที่แตกต่างกัน ซึ่งเขียนในแผ่นไม่ที่ผูกอยู่กับปลา อันได้แก่ mudzingoyangana mini Shop, patsetse pamlambe หรือ mtukula mwendo เมื่อพวกเขาส่งผู้โดนสารไปยังจุดหมายตามที่ต้องการแล้ว ผู้โดยสารจะมอบเงินค่าโดยสารและสมาชิกจะต้องขี่จักรยานกลับมาที่สถานีขนส่ง เพื่อแลกเงิน 100 MK (หรือประมาณ 0.66 ดอลลาร์สหรัฐ) ให้กับผู้จัดการรถคาบาซากับคำใบ้ต่อไป และงานเพิ่มเติมสำหรับอามานี่กับมาร์คัสนั้น พวกเขาจะต้องแก้ปริศนาเกมจิ๊กซอว์ต่อภาพเลื่อน 12 ชิ้น เพื่อให้ได้ธงชาติของประเทศมาลาวี (จะมีช่องสีเขียวหนึ่งช่องที่เป็นกระดานเปล่า) ก่อนที่พวกเขาจะสามารถทำภารกิจอุปสรรคได้ แล้วทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง เรือต้นไม้ (Dugout) กับนำออก (Lugout) โดยทีมที่เลือกเรือต้นไม้ จะต้องเข้าร่วมในการแข่งขันพายเรือแคนูแบบเรือทรงเรียวแหลม ที่บริเวณทะเลสาบมาลาวีประจำปี และใช้เรือทรงแหลมยาวแบบท้องถิ่นพายออกไปยังบริเวณที่มีนักตีกลองยืนอยู่กลางน้ำ ก่อนที่จะวนกลับมายังชายฝั่งเพื่อรับคำใบ้ต่อไปจากชาวประมงพื้นเมือง ส่วนทีมที่เลือกนำออก จะต้องลุยน้ำไปยังเรือขนส่งผู้โดยสารบนทะเลสาบ และขนส่งทั้งผู้โดยสารและสินค้าจากบนเรือลงไปยังชายฝั่ง โดยพวกเขาจะต้องขนส่งกะหล่ำปลี 2 กล่อง, มัดอ้อย 2 ฟ่อน, มัดไม้กวาด 2 ฟ่อน, เก้าอี้ 1 ตัว, พัดลม 1 ตัวและผู้โดยสาร 8 คน ซึ่งทุกอย่างถูกคาดหวังว่าจะแห้งจนถึงฝั่ง ก่อนที่พวกเขาจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนเฝ้าประตูท่าเรือสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องสวมชุดย้อนสมัยเรอเนสซองซ์ และเรียนรู้ท่าเต้นสามส่วนโดยสมบูรณ์ที่ห้องโถงของปราสาทเฟรเดอริคส์เบิร์ก เมื่อสมาชิกเต้นรำได้เป็นไปตามคำพึงพอใจทั้งหมดของเคาท์เทสแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง กระโดดขึ้น (All Hopped Up) กับ กระจายออก (All Churned Out) โดยทีมที่เลือกกระโดดขึ้น จะต้องประกอบและวางด่านกีดขวางสำหรับการโชว์กระต่ายกระโดดให้เหมาะสม ก่อนที่จะเลือกกระต่ายในกรงและจูงกระต่ายให้กระโดดโดยไม่ให้ชนหรือติดขัดกับด่านอุปสรรคใดๆก็ตาม เมื่อสมาชิกทั้งสองคนจูงกระต่ายเสร็จเรียบร้อยและเข้าเส้นชัยแล้ว ผู้ดูแลสัตว์เลี้ยงจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกกระจายออก จะต้องผสมครีมสดก่อนที่จะเทและปั่นในเครื่องปั่นเนย แล้วนำมาปั้น แล้วใช้แม่พิมพ์ท้องถิ่นทำเนยที่สวยงามออกมาให้ได้ 6 ก้อน เมื่อทีมทำได้สำเร็จแล้ว แม่บ้านน้ำนมจะตรวจสอบงานของเขา แล้วมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องจดจำบทกลอนที่สลักอยู่บริเวณตัวฐานของรูปปั้นฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน" บริเวณถนนแอนเดอร์เซนที่ว่า "To move, to breathe, to fly, to float, To gain all while you give, To roam the roads of lands remote: To travel is to live" และใช้แผนที่ซึ่งอยู่บริเวณล้อหน้าของจักรยานนำทางพวกเขาไปยังพิพิธภัณฑ์โรงภาพยนตร์ไอ ฮอฟเทียเตอร์ สถานที่ที่พวกเขาจะต้องท่องบทกลอนแบบคำต่อตำ และใส่อารมณ์ไหวพริบลงไปในแต่ละคำ เพื่อให้ผู้ดูแลโรงภาพยนตร์รู้สึกพึงพอใจ ก่อนที่เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ก่อนที่จะให้ปั่นกลับไปยังรูปปั้นของฮันส์ เพื่อเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปพร้อมกับสมาชิกอีกคนของทีม แต่ถ้าหากผู้ดูแลไม่พึงพอใจ เขาจะบอกให้ทีมขี่กลับไปยังรูปปั้น ก่อนที่จะปั่นกลับมาใหม่ โดยเลกนี้มีภารกิจทางแยกอยู่ด้วย (สังเกตได้จากมือของอามานี่หลังจากทำภารกิจเสร็จเรียบร้อย) แต่ทุกทีมเลือกทำภารกิจ "ท่วงท่าการเพาะกาย" ซึ่งถูกเปลี่ยนเป็นภารกิจเสริมหลังจากการถ่ายทำ เหลือเพียงแต่อีกทางเลือกของทางแยกนึงซึ่งยังเป็นปริศนาของผู้ชม ซึ่งสำหรับรายละเอียดภารกิจนั้น ทีมจะต้องเดินทางไปยังคอนเสิร์ตโนเบิลในเมืองบรัสเซลส์ และเข้าร่วมการแข่งขันเพาะกาย เพื่อเป็นเกียรติให้กับฌอง-โกล็ด วอง ดัม ผู้ที่มีชื่อเสียงว่าเป็น "กล้ามเนื้อจากบรัสเซลส์" โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องสวมใส่ชุดว่ายน้ำบิกินี่จากสปีโด และทาน้ำมันเงาผิวปกคลุมร่างกาย และเรียนท่วงท่าการโพสท่าในการแข่งขันเพาะกาย ก่อนที่พวกเขาจะโพสท่า ซึ่งจะต้องปฏิบัติต่อหน้าคณะกรรมการและผู้ชม หากกรรมการทั้งสามคนให้คะแนนรวมกันเท่ากับหรือมากกว่า 12 คะแนนแล้ว พวกเขาจะได้รับคำใบ้ต่อไปแก่กรรมการ
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องทดสอบการขับรถยนต์ฟอร์ด มัสแตง โดยเริ่มจากสวมชุดแข่งรถ แล้วเริ่มทำการทดสอบรถสามแบบ ได้แก่การเร่งความเร็วรถให้ถึง 100 ไมล์ต่อชั่วโมง (หรือ 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง) ไปตามทางและเบรกในจุดที่กำหนดให้ ต่อด้วยการขับรถผ่านสลาลอม หรือกรวยซิ๊กแซกก่อนที่จะจอดไม่ได้ถูกรถยนต์ยางข้างหน้าภายใน 16 วินาที สุดท้ายจบด้วยการขับรถให้วนแบบโดนัทให้ครบทั้ง 2 รอบก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้แนะนำการขับรถ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องระหว่าง เวิ้งน้ำ (Water) กับ วาฟเฟิล (Waffle) โดยทีมที่เลือกเวิ้งน้ำ จะต้องใช้อุปกรณ์ที่มีอยู่ (ได้แก่ถังลอยน้ำ 4 ใบ, เชือกผูกและท่อนไม้) เพื่อนำมาประกอบเป็นแพ ก่อนที่จะค้นหาชิ้นส่วนครึ่งของคำใบ้ต่อไปในคลองลีฟ เมื่อค้นหาได้ครบเรียบร้อยแล้ว ทีมจะต้องพายแพขึ้นฝึ่งก่อนจะประกอบคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกวอฟเฟิล จะต้องสร้างแผงร้านขายวอฟเฟิลสีสันสดใส ก่อนที่จะผสมแป้ง ทำและตกแต่งวอฟเฟิลเบลเยียมให้ได้ทั้ง 18 แบบก่อนนำมาตั้งโชว์ในตู้โชว์ให้ได้ตำแหน่งที่ถูกต้อง เมื่อทีมทำได้อยู่ในความพึงพอใจของเชฟแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม
สำหรับอุปสรรคเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค (ในคำใบ้ระบุไว้ชัดเจนว่าต้องให้ อามานี่ แอนดี้ ซินดี้และแซนดี้เป็นคนทำ) จะได้สำรวจบรรยากาศน่านฟ้าของกรุงปานามาซิตี โดยจะต้องไต่ข้ามเส้นเชือกระหว่างอาคารซานฟรานซิสโกเบย์ ซึ่งมีความสูง 35 ชั้นและห่างกัน 65 ฟุต (20 เมตร) โดยเมื่อสมาชิกข้ามไปหยิบคำใบ้ที่อาคารตรงข้ามแล้ว จะต้องไต่เชือกกลับมายังอาคารแรกก่อนที่ดำเนินการแข่งขันต่อได้ ซึ่งสมาชิกอีกคนจะรอให้กำลังใจอยู่ที่อาคารตรงข้ามนั่นเอง ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ฟิเลต์ (Filet) กับพื้นรองเท้า (Sole) โดยทีมที่เลือกฟิเลต์ จะต้องเดินทางไปยังตลาดเอล เมอร์ซาโด เดอ มาริสคอส สถานที่ที่ทีมจะต้องขนส่งสัตว์ทะเลต่างๆไปยังแผงขายค้าต่างๆภายในตลาด ซึ่งแต่ละร้านจะมีป้ายเขียนบอกชนิดและจำนวนของสัตว์ทะเลที่สามารถรับได้อยู่ด้วย โดยเมื่อทีมขนส่งสัตว์ทะเลครบเรียบร้อยแล้ว คนขายของเร่ปลาจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกพื้นรองเท่า จะต้องเดินทางไปยังตลาดซาลซิปูเดส สถานที่ทีมจะต้องค้นหาร้านขายรองเท้าแตะ "Tacho Outtraras" ซึ่งทีมจะต้องใช้ชิ้นส่วนของหนังวัดเป็นพื้นรองเท้า และทำการสานเชือกหนังให้เข้ารูปทั้งสองข้าง เมื่อทีมทำรองเท้าให้ลูกค้าเสร็จเรียบร้อยและอยู่ในความพึงพอใจของเจ้าของร้านแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
Normal Leg คือเลกที่ประกอบด้วย งานทางแยก + งานอุปสรรค + (งานทางด่วน + งานเพิ่มเติม) Super Leg คือ เลกที่ยาวเป็นพิเศษโดยจะมี 2 งานทางแยกและ 2 งานอุปสรรคและพิธีกรจะให้คำใช้ ณ จุดครึ่งทางหรืออาจมาในรูปคำใบ้ปกติที่จะเขียนว่า "Keep Racing" พร้อมรายละเอียดและรางวัลสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 จะถูกมอบที่ปลายทางของเลกเพียงที่เดียว No Break Leg คือ เลกธรรมดาที่ถูกจัดให้แข่งติดต่อกันไปเลย 2 เลกโดยไม่มีการหยุดพัก และจะมีการมอบรางวัลเป็นปกติสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 ในแต่ละเลก ทั้งนี้ทีมที่เข้ามาเป็นลำดับสุดท้ายจะได้แข่งต่อไปทันทีและจะไม่มีผลกระทบหรือบทลงโทษใดๆ เลยเหมือนกับในฤดูกาลที่ 1-4 ที่ไม่มีบทลงโทษสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นลำดับสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในการถ่ายทำรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในแต่ละฤดูกาลจะมีการแข่งขันทั้งหมด 11-13 เลกด้วยกันแล้วแต่ระยะการถ่ายทำในแต่ละฤดูกาลโดยจากทั้งหมด 20 ฤดูกาลในขณะนี้ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ได้เดินทางไปถ่ายทำแล้วทั้งหมด 82 ประเทศ ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโก
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17" นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน "Adom Electricials" ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียนสำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขาในงานทางด่วนนี้ทีมจะต้องช่วยกันกินหัวแกะอย่างหมดจด ยกเว้นกระดูกเท่านั้นให้หมดก่อนที่จะได้คำใบ้ถัดไป งานอุสรรคในเลกนี้สมาชิกคนหนึ่งของทีมต้องห้อยตัวลงไปอยู่เหนือน้ำใต้สะพานสโจเมนและส่งสัญญาณให้เรือ 1 ใน 2 ลำที่รออยู่ด้านล่างเอาคำใบ้ถัดไปมาให้ หลังจากได้คำใบ้จะต้องปีนขึ้นมาบนสะพานด้วยระยะทาง 130 ฟุตก่อนที่จะสามารถเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปได้ งานทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปั่น (Bike) หรือ เรือ (Boat) ทีมที่เลือกปั่นจะต้องเลือกที่ล็อกจักรยานสีใดสีหนึ่งมาก 1 อันและปั่นจักรยานไปตามทางขรุขระที่กำหนดไว้ เมื่อไปถึงที่หมายจะมีบอร์ดอยู่ ซึ่งบนบอร์ดจะบอกรหัสไว้ โดยให้ทีมจำรหัสบนบอร์ดที่ตรงกับสีของที่ล็อกจักรยานที่ตนเองเลือกไว้ หลังจากนั้นให้ขี่จักรยานกลับไปที่จุดเริ่มต้นและใช้ตัวเลขรหัสปลดล็อกที่ล็อกจักรยานที่ตรงกับสีที่เลือกไว้ โดยคำใบ้ถัดไปจะอยู่ในนั้น ส่วนทีมที่เลือกเรือจะต้องใช้แผนที่เดินเรือนำทางไปยังตำแหน่งระบุไว้และจะต้องเดินไปส่งปลาคอดขนาดใหญ่ 2 ตัวกับเลื่อยไฟฟ้า 1 อันที่บ้านของชาวประมง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ถัดไป
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างดนตรีคลาสลิก (Classical Music) กับภาพยนตร์คลาสลิก (Classical Cinema) โดยทีมที่เลือกดนตรีคลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังปราสาทเบโลเซลสกี้-เบโลเซอร์สกี้ แล้วฟังท่อนของเพลงจากแกรมโมโฟนที่มีหมายเลขแปะอยู่ทั้งสามเครื่องได้แก่ 1. เพลง "Pictures at an Exhibition" ของโมเดสท์ เปโตรวิช มูสซอคสกี้, 2.เพลง Scheherazade ของนิโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ และ 3.เพลง Troika ของปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี จากนั้นทีมจะต้องเข้าไปในหอการแสดงดนตรี ที่เต็มไปด้วยนักเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงที่ถูกประพันธ์ขึ้นที่แตกต่างกันไป โดยจะต้องหยิบแผ่นสำเนาของชีทเนื้อเพลงนั้นๆ ที่วางบนที่เปียโนของนักเปียโนที่บรรเลงเพลงที่ตรงกับที่ทีมฟังมาจากแกรมโมโฟน และทีมต้องเรียงชีทเพลงให้ถูกต้องตามลำดับหมายเลข จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ควบคุมดนตรี ส่วนทีมที่เลือกภาพยนตร์คลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังห้องสตูดิโอที่ 4 ในเลนฟิล์ม เพื่อค้นหาฟิล์มภาพยนตร์ที่ตรงกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอ (เรื่อง อคเตียเบร กำกับโดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ เมื่อปีค.ศ. 1927) จากฟิล์มภาพยนตร์หลายร้อยอันที่เกลื่อนกลาดอยู่รอบๆ เมื่อทีมนำฟิล์มภาพยนตร์ที่ถูกต้องไปมอบให้กับผู้ฉายภาพ แล้วเขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องแต่งตัวเหมือนกับชาวพื้นเมืองบาบุชกา แล้วหยิบถุงที่บรรจุเมล็ดมันฝรั่ง 50 เม็ด แล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวที่ใส่มูลวัว แล้วชาวบาบุชกาจะแสดงให้ทีมดูถึงวิธีการที่ปลูกมันฝรั่งอย่างเหมาะสม และเธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม เมื่อทีมปลูกมันฝรั่งได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวงดนตรีละครสัตว์ (Circus Band) กับตัวตลกละครสัตว์ (Circus Clown) โดยทีมที่เลือกวงดนตรีละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการเล่นเพลงพื้นเมืองของรัสเซียโดยใช้แอกคอร์เดียน เมื่อทีมสามารถเล่นดนตรีได้อย่างถูกต้องแล้ว หัวหน้าวงดนตรีจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตัวละครละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการหมุนจานโดยไม่ให้หล่น 10 ใบจากตัวตลก เมื่อทีมสามารถบังคับให้จานหมุนบนไม้ทั้ง 10 ใบเกิน 10 วินาทีขึ้นไป ตัวตลกจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเล่นการละเล่นของรัสเซียที่เรียกว่าโกโรดกิ ที่คล้ายกับโบว์ลิ่ง โดยใช้สมาชิกโยนไม้ที่ใหญ่กว่าให้โดนฐานไม้บล็อกที่ตั้งอยู่ เมื่อสมาชิกสามารถเล่นได้ครบทั้งสามด่านแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ที่บอกให้ไปเข้าจุดหยุดพัก ที่อยู่ด้านในป้อมปราการปีเตอร์และพอลในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องโรยตัวลงมาจากทิวเขาของขุนเขาแห่งดวงอาทิตย์เป็นระยะทาง 500 ฟุต (150 ฟุต) เพื่อค้นหา 1 ในหลายร้อยตะเกียงน้ำมันที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ซึ่งมีแหวนวิเศษของอะลาดินอยู่ภายใน เมื่อสมาชิกค้นหาเจอแล้ว สมาชิกจะต้องนำตะเกียงพร้อมแหวนไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างบัญชีน้ำ (Water Table) กับบัญชีแต่งงาน (Wedding Table) โดยทีมที่เลือกบัญชีน้ำ จะต้องปั๊มน้ำจำนวนหนึ่งขึ้นไปในรถขนส่งน้ำ แล้วขับรถส่งน้ำกลับเข้าไปในเมือง เพื่อขนส่งน้ำให้กับบ้านที่มีสัญลักษณ์แปะอยู่ ซึ่งอยู่ในแถบบริวเณแอสวัน อัล อิลโต เมื่อทีมส่งถ่ายน้ำให้เรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนขับรถ ส่วนทีมที่เลือกบัญชีแต่งงาน จะต้องเดินทางไปยังตลาดอาหรับ เพื่อซื้อไก่จำนวน 25 ตัวและเครื่องเทศอีกหลายอย่าง เพื่อทำอาหารท้องถิ่นของโอมานที่เรียกว่า "มาคบุชส์" แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคู่บ่าวสาวในทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสมดุลอาหาร (Balanced Meal) กับสมดุลอิฐ (Balanced Bricks) โดยทีมที่เลือกสมดุลอาหาร จะต้องหยิบปิ่นโตใส่อาหารจำนวน 30 เถาขึ้นไปบนเรือ และขนส่งไปยังเรือที่มีคนงานทำงานอยู่ ก่อนที่จะให้สมาชิกคนหนึ่งเข้าไปบนเรือเพื่อให้สมาชิกอีกคนส่งปิ่นโตขึ้นไปโดนใช้เชือกผูก เมื่อทีมส่งอาหารขึ้นไปบนเรือแล้ว ทีมจะต้องนำปื่นโตเปล่า 10 เถากลับมาเพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกสมดุลอิฐ จะต้องเดินทางไปยังเรือบรรทุกเรือ และขนส่งไปยังตลาด โดยใช้ตะกร้าบนศีรษะบรรทุกไป เมื่อทีมสามารถขนส่งก้อนอิฐที่ไม่แตกได้ 100 ก้อนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประกอบรถลากสามล้อให้อย่างเหมาะสม ประกอบไปด้วยล้อหน้ากับล้อหลัง, เบาะที่นั่ง, กระแชง, กระดิ่ง, พู่ห้อย, คันเหยียบ เบาะหลังและโซ่ เมื่อทีมต่อได้อย่างถูกต้องและใช้วัสดุทุกอย่างที่ให้มาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตะเกียบ เพื่อค้นหาหนึ่งในห้าชิ้นของอาหารปลอม ที่ปกติใช้เพื่อตั้งโชว์หน้าร้าน ท่ามกลางอาหารบุฟเฟ่ต์หลากหลายจาน แต่ถ้าสมาชิกคีบชิ้นอาหารจริงขึ้นมา สมาชิกจะต้องรับประทานอาหารชิ้นนั้นก่อนที่จะค้นหาต่อไป เมื่อสมาชิกคีบเจออาหารปลอมแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเมล์ (Ding Ding) กับเรือเมล์ (Sampan) โดยทีมที่เลือกรถเมล์ จะต้องนั่งรถรางของฮ่องกง ที่รู้จักกันในชื่อว่า "ดิงดิง" เพื่อมองหาป้ายสามป้ายได้แก่ "Pit Stop" (จุดหยุดพัก), "Statue" (สแตคชู) และ "Square" (จัตุรัส) ที่เปิดเปยถึงสถานที่ที่เป็นจุดหยุดพักของเลกนี้ ท่ามกลางป้ายไฟหลากหลายมากมายของฮ่องกง ส่วนทีมที่เลือกเรือเมล์นั้น จะต้องเดินทางไปยังท่าเรือจัมโบ้ คิงดอม เพื่อรับกรงนกที่บรรจุนกหงส์หยกสองตัวอยู่ แล้วมองหาท่าเรืออาเบอร์ดีน สำหรับเรือที่มีหมายเลขที่ตรงกับหมายเลขที่ผูกอยู่กับกรงนก เมื่อทีมหาเรือเจอแล้ว ทีมจะต้องแลกกรงนกกับคำใบ้ที่บอกถึงสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักในอุปสรรคด่านนี้ ผู้เล่นหนึ่งคนในทีมจะต้องไปเลือกผ้าโพกหัวมา 1 ลายและหาทหารที่กำลังฝึกท่าชกต่อยที่มีผ้าโพกหัวอยู่จำนวน 200 คน ซึ่งต้องหาให้ตรงกับลายที่ตนได้เลือกไว้ หากส่งให้ผิดคนจะต้องกลับไปเลือกผ้าลายใหม่ ถ้าได้ผ้าโพกหัวตรงกับที่ต้องการแล้ว ทหารจะกระโดดเตะแผ่นไม้แล้วคำใบ้ต่อไปที่อยู่ภายในจะหล่นออกมา ในภารกิจทางแยกทีมจะต้องเลือกระหว่าง ส่งโสม (Full Bottle) หรือ เล่นเสก็ต (Full Throttle) ใน เล่นเสก็ต ทีมจะต้องไปที่สนามกีฬาน้ำแข็งมองกอง () และจะต้องเล่นเสก็ตวนรอบทั้งสองคนรวมกันให้ได้ 24 รอบก่อนที่จะได้คำใบต่อไป ใน ส่งโสม ทีมจะต้องขนโหลโสมขนาดใหญ่จำนวน 6 โหลโดยที่น้ำดองโสมจะต้องไม่หก เมื่อครบตามทีกำหนดทีมจะต้องดื่มน้ำโสมคนละ 1 ถ้วยก่อนที่เภสัชกรจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติม นิคกับวิกกี้ จะต้องล้างรถถังทหารโดยมีอุปกรณ์ต่างๆ เตรียมไว้ให้ในสถานีใกล้ๆ กับค่ายทหาร
สำหรับอุปสรรคสุดท้ายของรายการนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องตกแต่งขบวนพาเหรด 3 ส่วน ได้แก่บริเวณฐาน, บริเวณล้อและทาสีตกแต่งรูปปั้นดอกกุหลาบสำหรับการแข่งขันโรสพาเหรด โดยใช้ดอกเก๊กฮวยและกุหลาบ และจุ่มน้ำให้กับดอกไม้ด้วย เมื่อผลงานเป็นที่น่าพึงพอใจของนักจัดดอกไม้แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคอร์ทนี่ ลี ราชินีดอกกุหลาบปี 2009 จัสติซลีก (ทีมซูเปอร์ฮีโร)
จัสติซลีก (English: Justice League) เป็นทีมซูเปอร์ฮีโรในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่ตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ดีซีคอมิกส์ สร้างสรรค์โดยนักเขียน การ์ดเนอร์ ฟ็อกซ์ (Gardner Fox) ปรากฏตัวครั้งแรกใน The Brave and the Bold เล่มที่ 28 (มีนาคม 1960) โดยใช้ชื่อทีมว่า จัสติซลีกออฟอเมริกา (Justice League of America: JLA) และมีสมาชิกที่ร่วมก่อตั้งทีม คือ อะควาแมน, แบทแมน, เดอะแฟลช (แบร์รี อัลเลน), กรีนแลนเทิร์น (ฮาล จอร์แดน), มาร์เชียนแมนฮันเตอร์, ซูเปอร์แมน และ วันเดอร์วูแมน [1] ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
จนถึงฤดูกาลที่ 4 ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย เดินทางไปแล้ว 20 ประเทศและผ่าน 4 ทวีป โดยยังไม่เคยผ่านทวีปอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง<b data-parsoid='{"dsr":[18931,18945,3,3]}'>เทพนิยาย (Fairy Tale) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[18962,18980,3,3]}'>แชมเปี้ยนชาย (Champion Male) โดยทีมที่เลือกเทพนิยาย จะต้องตามรอยเบาะแสของขนมปังขิง โดยหยิบชิ้นส่วนตามไปทางใส่ตะกร้า นำทีมไปยังบ้านของแม่มดในเมืองโอเบอรัมเมอร์เกา เมื่อทีมถึงที่นั่น ทีมจะต้องสร้างหลังคาของบ้านขนมปังขิงให้สมบูรณ์โดยใช้ชิ้นส่วนที่ทีมได้รวบรวมมา ก่อนที่จะวางชิ้นส่วนของหลังคาบ้านลงบนบ้านและตกแต่งโดยใช้เยลลี่และวิปปิ้งครีม เมื่อแม่มดรู้สึกพึงพอใจกับผลงานของทีม เธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกแชมเปี้ยนชาย จะต้องเดินทางไปยังเมืองอันเทอรัมเมอร์เกา และหาร้านบาร์บริเวณใกล้เคียง สถานที่ที่จะต้องเลือกผู้คลั่งไคล้เครา และตกแต่งเคราเพื่อให้คู่กับแชมเปี้ยนจากเทศกาลประกวดหนวดเคราโดยใช้โรลผมและครีม เมื่อหนวดเคราได้รับการตกแต่งตามความคาดหวังของเขาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากแชมเปี้ยนโลกผู้มีอำนาจสูงสุด ส่วนงานเพิ่มเติมนั้น บ็อปเปอร์กับมาร์กจะต้องแต่งตัวในชุดแบบบาวาเรี่ยนท้องถิ่น: เลเดอร์โฮเซิน และเรียนรู้วิธีการร้องเพลงโดยใช้โทนเสียงที่แตกต่างกัน จากการฟังผู้เชี่ยวชาญในการร้องเพลง เมื่อทำได้อย่างสมบูรณ์ ผู้เชี่ยวชาญจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีมและอนุญาตให้ทำการแข่งขันต่อไปได้ และอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตัวโนมจากทราเวโลซิตี้ในการเล่นเคอร์ลิง; รู้จักในประเทศเยอรมนีว่า Eisstockschießen โดยสมาชิกจะต้องลื่นตัวโนมให้บริเวณฐานส่วนหนึ่งอยู่กลางจุดกลางสีขาวบนน้ำแข็ง เพื่อจะได้รับคำใบ้ต่อไป ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ฤดูกาลที่เดินทางไกลที่สุด คือ ฤดูกาลที่ 5 กินระยะทาง 72,000 ไมล์ ใน 6 ทวีป ฤดูกาลที่เดินทางสั้นที่สุด คือ ฤดูกาลที่ 8 กินระยะทาง 11,000 ไมล์ ใน 1 ทวีป ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
(in English) (in English) ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับทางด่วนเพียงอันเดียวในการแข่งขัน ทีมที่จะทำทางด่วนจะต้องเดินทางไปยังที่สนามแข่งรถดูไบ เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นนักแข่งรถ แล้วให้สมาชิกคนหนึ่งขับรถแข่งรอบสนาม 1 รอบให้ถึงเส้นชัย ภายในเวลา 45 วินาทีหรือน้อยกว่านั้น เมื่อแข่งเสร็จแล้ว ทีมจะถือว่าชนะทางด่วน แล้วจะมีคนขับรถให้ไปยังจุดหยุดพัก สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกกระเป๋าใส่น้ำท้องถิ่นค้นหาศูนย์อนุรักษ์ทะเลทราย เพื่อนำน้ำที่อยู่ในหม้อ ซึ่งกระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายตักขึ้นมา ใส่กระติกน้ำให้เต็ม แล้วนำไปแลกเพื่อขอคำใบ้จากอาหรับในทะเลทรายและอูฐที่กระหายน้ำ แต่อย่างไรก็ตาม หม้อบางใบจะไม่มีน้ำอยู่ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องระหว่าง สร้างตุ๊กตาหิมะ (Build a Snowman) และ หาตุ๊กตาหิมะ (Find a Snowman) โดยทีมที่เลือกสร้างตุ๊กตาหิมะนั้น จะต้องนำหิมะใส่ในรถเข็น แล้วเข็นออกไปยังด้านนอกที่มีอุณหภูมิ 120 องศาฟาเรนไฮด์ (49 องศาเซลเซียส) เพื่อสร้างตุ๊กตาหิมะ แล้วเติมส่วนประกอบต่างๆ ให้ถูกต้องอันได้แก่ ตา จมูกแครอท และหมวก ก่อนที่หิมะจะละลายก่อน แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกหาตุ๊กตาหิมะ จะต้องนั่งกระเช้าลอยฟ้า ไปยังด้านบนสุดของลานสกี แล้วนำพลั่วมาลื่นลงมา จึงขุดค้นหาพวงกุญแจตุ๊กตาหิมะให้เจอ แล้วนำไปแลกคำใบ้ต่อไปกับตัวมาสคอตที่ใส่ชุดหมีขั้วโลก ดิอะเมซิ่งเรซ 21
มอสโก,รัสเซีย 
อัมสเตอร์ดัม,เนเธอร์แลนด์  ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน) ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ฤดูกาลนี้เริ่มออกอากาศในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 และจะออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 6 พฤษภาคม 2555 ซึ่งจะเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากได้เว้นว่างไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด เช่นเดียวกับปีที่แล้ว วนิษา เรซ
เช่นเดียวกับนักวิทยศาสตร์และนักการศึกษาจำนวนมากที่พูดกันมานับพันปี หนูดีนำเสนอเรื่องที่ว่าคนทั่วไปก็สร้างและฝึกฝนให้ตนเป็นอัจฉริยะได้เช่นกัน และได้เขียนหนังสือที่มีชื่อว่า "อัจฉริยะสร้างได้" แต่กลับมิได้มีการอ้างอิงงานวิจัยที่ผ่านมาแต่อย่างใดในหนังสือของเธอ หนูดีเป็นคอมมิวนิสต์ หนังสือบันทึกคุณแม่ และหนังสือพิมพ์โพสต์ทูเดย์ จัดรายการวิทยุ “ชั่วโมงเศรษฐกิจ” ทางสถานีวิทยุจุฬา และ และ “ข้อคิดชีวิตนี้” ทาง อสมท. (100.5) เคยร่วมแข่งในรายการอัจฉริยะข้ามคืน เป็นผู้ชนะ ล้านที่ 15 ของรายการ ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ฤดูกาลที่ 16 นี้เดินทางผ่าน 5 ทวีป 9 ประเทศ เป็นระยะทางกว่า 40,000 ไมล์ (64,000 กิโลเมตร) โดยบางส่วนของประเทศที่เดินทางผ่านได้แก่ชิลี เยอรมัน ฝรั่งเศส และเซเชลส์ (เป็นครั้งแรกของรายการ) ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องทุกคนที่เข้าร่วมในการแข่งขันต้องสามารถสื่อสารเป็นภาษาอังกฤษ ได้ เนื่องจากความแตกต่างด้านภาษาในทวีปเอเชีย ในการคัดเลือกผู้เข้าแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันจะมาจากหลาย ๆ ประเทศในเอเชีย และไม่จำกัดเฉพาะประเทศใดประเทศหนึ่ง โดยรวมแล้ว ผู้เข้าแข่งขันจะมาจากประเทศในเอเชียทั้งหมด ยกเว้นจากประเทศในตะวันออกกลาง แต่ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดที่ทำงานอยู่ในทวีปเอเชียเป็นเวลานาน แม้ว่าผู้เข้าแข่งขันคนนั้นจะไม่ใช่ชาวเอเชีย ผู้เข้าแข่งขันนั้นก็ยังสามารถถูกคัดเลือกมาแข่งในนามของประเทศที่ตนไปทำงานได้[2] (เช่น แอนดี้กับลอร่า (ซีซั่นที่ 1) ที่แข่งในนามของประเทศไทยแต่มาจากสหราชอาณาจักร) ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 20 (English: The Amazing Race 20) เป็นฤดูกาลที่ 20 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางด่วนครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายของซีซั่นนี้ จัดเป็นสวิตซ์แบคของงานทางด่วน (การมาทำงานทางด่วนอันก่อนของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ) จากเลก 8 ที่อินเดียของดิ อะเมซิ่ง เรซ 7นั่นเอง ซึ่งสมาชิกทั้งสองคนในทีมจะต้องโกนหัว โดยเป็นความเชื่อของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูว่าโกนหัวแล้วจะโชคดี) ทีมที่แรกจะโกนหัวเสร็จแล้ว จะถือว่าชนะทางด่วนในเลกนี้ (สำหรับซีซั่นที่ 7 ยูเชนน่ากับจ้อยช์เลือกที่จะทำทางด่วนนี้ในครึ่งหลังของเลก 8 และทำให้พวกเขาเข้าเส้นชัยเป็นทีมแรก) สำหรับงานเพิ่มเติมของบ็อปเปอร์กับมาร์ค พวกเขาจะต้องวาดรูปและระบายสีเป็นรูปหน้าเสือบนหน้าท้องของนักเต้นพูลี่ คาลี่ ถ้าพราหมณ์พอใจ พวกเขาจึงจะได้รับอนุญาตให้แข่งขันต่อไป ในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกคุณครูสอนและเรียนการปั่นเชือกใยมะพร้าวที่มีความยาว 40 ฟุต (12 เมตร) จากนั้นใช้แกนม้วนม้วนใยทั้ง 4 ม้วน เพื่อรับคำใบ้ถัดไป และทางแยกของเลกนี้ทีมจะต้องเลือกิจกรรมที่อยู่ในประวัติศาสตร์อินเดียระหว่าง ตกแต่งช้าง (Pachyderm) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[29206,29229,3,3]}'>แพคเครื่องเทศ (Pack a Box)ทีมที่เลือกตกแต่งช้าง จะต้องใช้อุปกรณ์นำมาตกแต่งช้าง เมื่อนักบวชพอใจแล้ว ทีมจะต้องเข็นมูลช้างโดยรถเข็นไปยังรถบรรทุกที่จอดอยู่ใกล้ๆ ให้ครบ 15 ครั้ง เพื่อรับคำใบ้ถัดไป ส่วนทีมที่เลือกแพคเครื่องเทศ จะต้องทาสีตัวอักษรโดยพิมพ์ทั้ง 10 กล่อง จากนั้นทีมจะต้องใช้ที่กรองขิงแล้วนำใส่กล่องแล้วชั่งบนตาชั่งเมื่อน้ำหนักถูกต้องตามมาตรฐาน ทีมจะต้องปิดฝาทำแบบนี้ไปจนครบทั้ง 10 กล่อง จากนั้นที่จะต้องบรรจุใส่รถเข็นเพื่อไปยังโรงงานส่งออก เมื่อเครื่องเทศพร้อมที่จะส่งออก เจ้าของโรงงานจะมอบคำใบ้ถัดไป ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ
Normal Leg คือเลกที่ประกอบด้วย งานทางแยก + งานอุปสรรค + (งานทางด่วน + งานเพิ่มเติม) Super Leg คือ เลกที่ยาวเป็นพิเศษโดยจะมี 2 งานทางแยกและ 2 งานอุปสรรคและพิธีกรจะให้คำใบ้ ณ จุดครึ่งทางหรืออาจมาในรูปคำใบ้ปกติที่จะเขียนว่า "Keep Racing" พร้อมรายละเอียดและรางวัลสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 จะถูกมอบที่ปลายทางของเลกเพียงที่เดียว No Break Leg คือ เลกธรรมดาที่ถูกจัดให้แข่งติดต่อกันไปเลย 2 เลกโดยไม่มีการหยุดพัก และจะมีการมอบรางวัลเป็นปกติสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 ในแต่ละเลก ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ทางแยกของเลกนี้จะต้องเลือกระหว่าง เรียง (Stack) กับสร้าง (Construct) โดยทีมที่เลือกเรียง จะต้องก่อกำแพงจากกองไม้ถัดจากกำแพงไม้ที่สร้างไว้ก่อนแล้ว ถ้ากำแพงล้มจะต้องก่อใหม่ทั้ง 2 กำแพง ส่วนทีมที่เลือกสร้าง จะต้องไปที่บ้านนักก่อสร้างแล้วทำหน้าต่าง จากนั้นจึงแบกไปบ้านที่มีป้าย "ต้องการซ่อม" แล้วจึงติดตั้งหน้าต่างให้กับบ้านที่มีป้ายบอกนั้น อุปสรรคในเลกนี้สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องนั่งรถ bobsled ภายในระยะเวลา 4 นาที ขณะที่นั่งรถ ต้องสังเกตตัวอักษร 7 ตัวแล้วนำมาเรียงเป็นชื่อ "เชคอฟ"(CHEKHOV) ซึ่งเป็นนักประพันธ์ชาวรัสเซีย ให้ถูกต้องก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปทางแยกของเลกนี้ต้องเลือกระหว่างเจ้าสาวรัสเซีย (Russian Bride) กับเครื่องเกลี่ยหิมะรัสเซีย (Russian Snowplow) โดยทีมที่เลือกเจ้าสาวรัสเซีย จะต้องใช้รถขับไปด้วยตนเองที่อพาร์ตเม้นท์สมัยโซเวียต แล้วไปรับเจ้าสาวรัสเซียไปส่งที่โบสถ์ที่กำหนดไว้ที่เจ้าบ่าวของเธอรออยู่ เมื่อทีมถ่ายภาพคู่กับเจ้าบ่าวเจ้าสาวแล้ว เจ้าบ่าวจะให้คำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกเครื่องเกลี่ยหิมะรัสเซีย จะต้องใช้รถลาดาขับไปที่สนามกีฬาสปาร์ตัค ที่สมาชิกในทีมแต่ละคนจะต้องขับเลี้ยวเครื่องเกลี่ยหิมะ ไปตามทางที่กำหนดซึ่งมีคู่ช่วยบอกทาง อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกนักกีฬาวิ่งมาราธอนชาวรัสเซีย 2 คนที่จะช่วยอบอุ่นร่ายกาย ก่อนที่เขาหรือเธอจะเปลือยกายเหลือแค่ชุดชั้นใน แล้ววิ่งประมาณ 1 ไมล์ (1.6 กิโลเมตร) ไปสู่โรงอุปรากรและบัลเลต์แห่งโนโวซีบีรสค์ ที่ที่คู่ของสมาชิกถูกขนส่งมาก่อนแล้วเข้าจุดหยุดพักด้วยกันทางแยกของเลกนี้ต้องเลือกระหว่างผู้เคลื่อนที่ (Movers) กับผู้เขย่า (Shakers) โดยทีมที่เลือกผู้เคลื่อนที่จะต้องเดินทางไปที่ประตูแชกานีระ แล้วเลือกรถลากที่บรรจุไปด้วยถังใส่ฟางแล้วเคลื่อนย้ายเป็นระยะทาง 1.5 ไมล์ (2.4 กิโลเมตร) ไปที่ประตูโซราวาร์ ไช เมื่อพวกเขาถึงที่ประตูโซราวาร์ ไช แล้วพวกเขาจะต้องค้นหาเครื่องรางช้างเหล็กในถังใส่กองฟาง เมื่อหาเจอแล้วจะต้องนำไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกผู้เขย่า ทีมจะต้องแต่งกายชุดท้องถิ่นแล้วร่วมไปกับคณะนักเต้นพื้นเมือง เพื่อสะสมเงิน 100 รูปี (3 ดอลลาร์สหรัฐ) เมื่อพวกเขาให้เงินกับหัวหน้าวงแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องดูแลฝูงอูฐที่เป็นของมหาราชา โดยใช้เครื่องมือท้องถิ่นเพื่อย้ายกองฟางให้ถึงเส้นที่กำหนด แล้วเติมน้ำใส่ถัง ส่วนงานเพิ่มเติมสำหรับคริสตี้และโจดี้จะต้องตกแต่งใบหน้าของช้างโดยใช้สีจนกว่าควาญช้างจะรู้สึกพอใจกับผลงานของเธอทางแยกของเลกนี้ต้องเลือกระหว่าง 100 บาเรล (100 Barrels) กับ 2 ไมล์ (2 Miles) โดยทีมที่เลือก 100 บาเรลจะต้องเลือกเรือ 1 ลำจากทั้งหมด 6 ลำแล้วเติมน้ำใส่ถังจำนวน 47 ถังแล้วยกถังเข้าไปชั้นบนของเรืออีก 53 ถัง ส่วนทีมที่เลือก 2 ไมล์จะต้องขนส่งรถลากโดยให้สมาชิกอีกคนนั่งบนรถลากเพื่อบอกระยะทาง 2 ไมล์ (3.2 กิโลเมตร) ไปที่สวนหลวง ร.9 เพื่อค้นหาคำใบ้ต่อไป ส่วนทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศนั้น ทีมจะต้องไปที่ตลาดแล้วซื้อของให้แก่ สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าโดยใช้เงินสดที่ทีมมีอยู่อุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องต่อใบกังหันหลังเรือหางยาวของไทยให้ถูกต้อง ก่อนที่จะนั่งเรือหางยาวไปยังสถานที่ต่อไป ทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ฟันหัก (Broken Teeth) หรือ ทำลายสถิติ (Broken Record) โดยทีมที่เลือกฟันหักจะต้องเดินทางไปที่ซอยแฮปปี้สไมล์ (Happy Smile) แล้วเติมฟันปลอมให้กับผู้คน 5 คนให้ถูกต้องก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกทำลายสถิติจะต้องเดินทางไปที่ไชน่า ทาวน์ ณ ถนนเยาวราช ที่วัดสัมพันธวงศาราม วรวิหาร แล้วเลือกกลุ่มของกะเทยและรถแท็กซี่ ซึ่งทีมจะต้องร้องเพลงลูกทุ่งคาราโอเกะ (เพลงสาวบางโพ) ไปตามการจราจรของถนนไปกับผู้ร่วมเดินทางอุปสรรคของเลคนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องนั่งเรือแพออกไปในทะเลสาบ แล้วโยนปลาในเข่งทีละตัวลงในทะเลสาบเพื่อให้นกเป็ดน้ำคาบจำนวน 10 ตัว แล้วนำไปแลกกับคนบนฝั่งเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ทางแยกของเลคนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างการเต้นรำ (Choreography) กับการเขียน (Calligraphy) โดยทีมที่เลือกการเต้นรำนั้น จะต้องเดินทางไปที่เกาะกลางทะเลสาบ แล้วเรียนรู้การเต้นรำของจีนแบบท้องถิ่น แล้วเต้นรำไปพร้อมกับคนจีนให้เป็นที่พึงพอใจของครูฝึกทั้ง 2 ท่านจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกการเขียนจะต้องหาสถานที่ในการเขียนเพื่อใช้พู่กันจีนจุ่มหมึกเขียนชื่อสถานที่ต่อไปในการเขียนเป็นภาษาจีน ซึ่งถ้าอาจารย์ฝึกพึงพอใจจะประทับตราแสตมป์ 1 ดวง เมื่อประทับได้ครบ 4 ดวงจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากอาจารย์ฝึกคนสุดท้าย ส่วนงานเพิ่มเติมของมาร์คกับไมเคิลนั้น ทั้งคู่จะต้องสระผมแล้วเป่าผมให้แห้งสำหรับผู้หญิงชาวจีน 2 คนจึงจะสามารถแข่งขันต่อไปได้อุปสรรคของเลคนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องได้รับการนวดฝ่าเท้าจากคนนวดชาวจีน ซึ่งก่อนนวดนั้นจะต้องดื่มน้ำชา ที่ได้ชื่อว่า "น้ำชาปาฏิหาริย์" จนกว่าเวลาจะหมดก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ในกรณีที่สมาชิกไม่สามารถอดทนต่อการนวดได้ สามารถร้องตะโกนว่า Uncle เพื่อเป็นการหยุด แต่ก็ต้องรับทำการนวดใหม่ด้วย ทางแยกของเลคนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างกระโดด (Sync) กับว่าย (Swim) โดยทีมที่เลือกกระโดด จะต้องเปลี่ยนชุดเป็นชุดว่ายน้ำ ก่อนที่จะกระโดดน้ำลงมาจากสปริงบอร์ดให้พร้อมกัน เมื่อกรรมการทั้ง 2 ท่านให้ 5 คะแนนเหมือนกันแล้ว จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกว่ายจะต้องเปลี่ยนชุดเป็นชุดว่ายน้ำสปีโด้ ซึ่งเป็นแบบของไมเคิล เฟ็ลปส์ ในการแข่งขันโอลิมปิกที่ปักกิ่ง ค.ศ. 2008 ซึ่งทีมจะต้องว่ายน้ำเป็นจำนวน 8 รอบ (หรือ 400 เมตร) ซึ่งสมาชิกในทีมจะต้องว่ายน้ำสลับกันคนละ 100 เมตร เมื่อวายน้ำได้ครบ 8 รอบแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป (สถิติโลกของไมเคิล เฟ็ลปส์ทำได้ 4.03.84 นาที แต่สมาชิกไม่ต้องว่ายน้ำทำลายสถิติหรือสนใจเวลานั้น)ทางแยกของเลคนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างงิ้วจีน (Beijing Opera) กับพนักงานเสิ์ร์ฟจีน (Chinese Waiter) โดยทีมที่เลือกงิ้วจีน จะต้องเดินทางไปที่โรงโอเปร่า Hu Guang Hui Guan แล้วสมาชิกจะต้องแต่งหน้าเป็นงิ้วแบบผู้คนชายหญิง 2 คนที่อยู่บริเวณข้างหน้า ก่อนที่จะแต่งตัวแล้วขึ้นไปบนเวทีแล้วคำนับผู้เชี่ยวชาญ แล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกพนักงานเสิร์ฟจีน จะต้องเดินทางไปที่ร้านอาหาร Hu Guang Hui Guan แล้วจะต้องรับเมนูอาหาร 4 รายการซึ่งพูดเป็นภาษาจีนแมนดาริน (ได้แก่ ปลาที่ชาวจีนเชื่อว่าทำให้โชคดี บะหมี่มังสวิรัติ ไก่ทอด เนื้อทอดและซี่โครงหมู) จากนั้นสมาชิกจะต้องเดินไปหาผู้ทำอาหาร แล้วสั่งรายการอาหารเป็นภาษาจีนให้ถูกต้องทั้งหมด ก่อนที่เชฟจะไปทำอาหารแล้วให้สมาชิกไปเสิร์ฟ ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากลูกค้าที่นั่งอยู่ อุปสรรคของเลคนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องรับประทานปลาดาว ตั๊กแตน ตัวอ่อนหนอนและแมงป่องทอดให้หมด เมื่อสมาชิกรับประทานหมดแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปอุปสรรคสุดท้ายของรายการ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องทำภารกิจที่เกี่ยวกับความทรงจำในรายการ สมาชิกจะต้องเรียงกระดานโต้คลื่นทั้งหมด 11 อันที่มีรูปภาพที่สื่อถึงกิจกรรมในเลกก่อนๆ ทั้งหมด เมื่อกระดานโต้คลื่นทั้งหมด 11 อันเรียงในลำดับที่ถูกต้องแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
ซึ่งแผ่นป้ายที่ต้องเรียงมีดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่เว็บไซด์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19" นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องหาโทรศัพท์สาธารณะแบบบัตรเติมเงิน ก่อนที่จะกดโทรศัพท์ไปยัง 1-800-CONFUCIUS โดยที่เสียงในโทรศัพท์จะกล่าวถึงคติพจน์หนึ่งในลัทธิขงจื๊อ ซึ่งก็คือ "In all things success depends on previous preparation, and without such previous preparation there is sure to be failure." กล่าวคือ "ในการทำอะไรให้ประสบความสำเร็จนั้น จะต้องอาศัยการเตรียมตัวล่วงหน้า และถ้าหากขาดการเตรียมตัวล่วงหน้า ก็จะแน่ใจได้ว่าคุณล้มเหลว – "ขงจื๊อ" ซึ่งทีมไม่ได้อนุญาตให้จดข้อความใดๆ ต่อมาเขาหรือเธอจะต้องกล่าวคติพจน์ให้แก่พระในวัด เมื่อพวกเขาพูดคติพจน์ได้อย่างถูกต้องทุกคำ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนการลงโทษของเคย์ลานี่กับลิซ่านั้น พวกเธอจะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้าคอร์แปซิฟิก ซิตี้ ซึ่งที่หนึ่งในพวกเธอ (ในนี้คือเคย์ลานี่) จะต้องกระโดดบันจี้จัมพ์ในร่มจากบนชั้น 11 ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปและแข่งขันต่อได้
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงมาภายในถ้ำโจมบลัง ซึ่งสมาชิกจะต้องค้นหาหน้ากากแบบฉบับเกาะชวาดั้งเดิม และมีดท้องถิ่นที่เรียกกันว่ากริช ในบริเวณที่มีคนตีกลองจีนอยู่ ก่อนที่จะกลับมาเพื่อปีนหน้าผาโดยขึ้นไปตามตารางไม้ไผ่ เพื่อแลกเปลี่ยนของกับคำใบ้ต่อไป แต่ก่อนหน้านั้น สำหรับงานเพิ่มเติมนั้น บิลล์กับเคธีจะต้องปลดปมเชือก จนกว่าจะได้ความยาวเพียงพอที่จะยาวข้ามบริเวณไปจนถึงคาราไบเนอร์ จึงจะเริ่มปีนได้ และทางแยกแรกของการแข่งขัน ทีมจะต้องเลือกระหว่างนักทำเงิน (Money Maker) กับนักเก็บตั๋ว (Ticket Taker) โดยทีมที่เลือกนักทำเงิน จะต้องสวมชุดรวมถึงหน้ากากลิง และให้สมาชิกคนหนึ่งเต้นไปตามถนนเพื่อให้ได้รับเงินบริจาค 30,000 รูปี (ประมาณ 3.40 ดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนอีกคนหนึ่งก็ให้ตีกลองประกอบจังหวะเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกนักเก็บตั๋วนั้น จะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้ามาลิโอโบโร เพื่อจูงใจให้ผู้ขับจักรยานยนต์ให้เข้ามาจอดจักรยานยนต์ของตน 15 คันเพื่อให้ได้เงิน 15,000 รูปี (ประมาณ 1.70 ดอลลาร์สหรัฐ) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ดิอะเมซิ่งเรซ 9
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 () เป็นฤดูกาลที่ 9 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีม ๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 21
อิสตันบูล,ตุรกี  แฟรงก์ เพร์รี
แฟรงก์ โจเซฟ เพร์รี จูเนียร์ () (21 สิงหาคม ค.ศ. 1930 – 29 สิงหาคม ค.ศ. 1995) เป็นผู้กำกับละครอเมริกันและผู้สร้างภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ภาพยนตร์อิสระเรื่อง "เดวิดแอนด์ลิซา" เมื่อ ค.ศ. 1962 ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม (แฟรงก์ เพร์รี) และบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เขียนโดยภรรยาในขณะนั้น เอเลนอร์ เพร์รี) ทั้งคู่ร่วมงานกันในภาพยนตร์อีกห้าเรื่อง ได้แก่ "เดอะสวิมเมอร์" นำแสดงโดย เบิร์ต แลนแคสเตอร์ "ไดอารีออฟอะแมดเฮาส์ไวฟ์" นำแสดงโดยแคร์รี สน็อดเกรส และ"อะคริสต์มาสเมโมรี" ที่ได้เข้าชิงรางวัลเอ็มมี เขียนจากเรื่องสั้นของทรูแมน คาโพตี และปรับแก้โดยภรรยาของแฟรงก์ ผู้เขียนบทซึ่งชนะรางวัลเอ็มมี แฟรงก์ เพร์รีก่อตั้งคอร์แซร์พิกเจอส์ ซึ่งได้งบประมาณจากยูไนเต็ดอาร์ทิสต์ ผลิตภาพยนตร์สองเรื่องคือ "มิสไฟร์แคร็กเกอร์" และ"อะช็อกทูเดอะซิสเต็ม" ก่อนที่จะปิดตัวลง ภาพยนตร์ต่อมาคือ ภาพยนตร์ชีวิตชีวประวติของโจแอน ครอว์ฟอร์ด เรื่อง "มอมมีเดียเรสต์" และภาพยนตร์สารคดีเรื่อง"ออนเดอะบริดจ์" เรื่องราวเกี่ยวกับแฟรงก์ที่ดิ้นรนต่อสู้กับโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
สำหรับกฎกติกาส่วนใหญ่จะนำมาจาก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด แต่ขีดจำกัดอายุขั้นต่ำของผู้เข้าแข่งขันลดลงเหลืออายุ 18 ปีขึ้นไป ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ยังมีอีกเลกหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ ซุปเปอร์เลก ที่คำใบ้จะบอกให้ผู้เข้าแข่งขันให้ "ตามหาตัวอลัน วู" โดยคำใบ้นี้ปรากฏขึ้นในซีซั่นที่ 2 แต่อลันเจะทำให้ข้าใจผิดและอ้างว่าสถานที่ที่เขาอยู่นั้นคือจุดหยุดพัก และข้อแตกต่างของจุดพักในเวอร์ชันอเมริกากับเอเชียนั้นคือ ในเวอร์ชันอเมริกาการเข้าจุดพักกจะมีพรหมพร้อมกับป้ายอยู่ด้านข้างโดยที่ภายในป้ายจะมีโลโก้รายการอยู่แต่เปลี่ยนตรงคำว่า ดิ อะเมซิ่ง เป็น ชื่อเมือง ที่เข้าจุดพักและคำว่า เรซ เป็น ชื่อประเทศ ที่เข้าจุดพัก ส่วนในเวอร์ชันเอเชียนั้นจะมีแค่พรหมเข้าจุดพักเท่านั้น ไม่ได้มีป้ายบอกชื่อประเทศและเมืองแต่อย่างใด อะควาแมน
ในปี 1941 มอร์ต ไวซิงเกอร์ ได้สร้างซูเปอร์ฮีโร่ใหม่สามตัวเพื่อถมหน้าว่างใน "More Fun Comics" โดยเริ่มจากการร่วมมือกับ มอร์ต เมสกิน สร้างตัวละคร จอห์นนี ควิก บุรุษที่มีพลังลมกรดเหมือนเดอะแฟลช 
ปรากฏตัวในเล่มที่ 71 (กันยายน 1941) อีกสองฉบับถัดมา ไวซิงเกอร์ได้ร่วมมือกับ จอร์จ แพปป์ และ พอล นอร์ริส สร้างตัวละครกรีนแอร์โรว์กับอะควาแมน  ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ฤดูกาลนี้มีกำหนดออกอากาศตอนแรก 2 ชั่วโมงเต็ม ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางซีบีเอส และจะออกอากาศตอนแรกในประเทศไทย เวลา 20:00 น. ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางช่อง AXN ยูบีซีช่อง 19 ส่วนตอนสุดท้าย จะออกอากาศในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The first Detour of the race was Build it or Buggy It. In Build It, teams needed to use the materials provided to build a miniature, working watermill. Buggy It required teams to transport a traditional Amish buggy along a 1.5-mile course with two members riding in it.
The Roadblock required a racer to whisper a code phrase ("The sky is blue") to "spies" walking in the area around the Tidal Basin. Of the fifty spies, ten would reply with another phrase ("The sea is green"). Once the racer had found one of the ten spies, they would receive their next clue. The Detour choices, Heat of the Battle and Heat of the Night, were both part of a full scale American Civil War reenactment. In Heat of the Battle, teams had to transport five "injured" people to a tent. Heat of the Night told racers to take a keg of kerosene to a table. Once there, they had to fill 20 lanterns with the kerosene and light them. After completing the Detour, the teams had to grab a Civil War flag and take it to the nearby pit stop.
The Detour choices for this leg were Forrest Gump or Muddy Waters. In Forrest Gump, teams had to travel to Wando Shrimp Co. to de-head 200 pounds of shrimp. In Muddy Waters, teams had gone to Ridgeville Mud Run to drive through a 3X4 SUV obstacle course which was filled with mud. In the course, if they got stuck, they would have to wait to be towed out. Once towed out, they would have to restart the course. In the Roadblock, two racers from each team rode a centrifuge at 3.2 แรง g.In the Roadblock, teams had to climb to the top of the Worlds Largest Office Chair. It is a similar to unaired Roadblock in leg 10 of season three. The Detour was Work or Play. In Work, Teams used a two-person handsaw to cut four slices off a log 12 inches in diameter. In Play, Teams made their way to a riverboat where they played 21 against a professional dealer. To win a round, the hand of each team member needed to total more than the dealer’s hand, or the dealer must bust (the dealer's hand goes over 21). Once the Teams won three rounds, they would earn their clue.
In the Race's only aired Fast Forward, team members had to jump in tandem off a 140 foot drop, when all members completed the drop, they would win the Fast Forward. The Detour was Rhythm or Coos. Rhythm required teams to deliver four musical instruments to a local club. The musical instruments are saxophone (in Teatro Nacional de Panama), trumpet (in Escuela Simon Bolivar), conga drum (in Casa Góngora‎) and trombone (Instituto Nacional de Cultura). Coos required racers to use binoculars and search within the rainforest canopy for wooden replicas of five local bird species. They have to circle the correct bird species on the provided bird identification card. When all five were circled, they present the card to the ranger who would confirm their choices. The Roadblock for this leg of the race required one team member to hit one baseball pitched by a local little leaguer.In the Roadblock, one person from each team searched for a red bean among 800 pounds of coffee beans. The Detour was Relic or Ripe. In Relic, teams had to recover four Mayan relics in Rainmaker . In Ripe, teams had to harvest 15 bushels of bananas in Frutas Selectas del Tropico.The Detour on this leg was Brush or Barrel. In Brush, teams had to go to Taller Eloy Alfaro in Sarchí and painted two cartwheels with the same design as the sample they were given. In Barrel, teams loaded sugarcane in Ingenio La Argentina and transported sugarcane 6 miles to a warehouse of Fabrica Nacional de Licores, where they would find a hidden clue among dozens of rum barrels. The Roadblock had one person from each team compete in a 50 lap Superkart race.
In the Roadblock, one team member had to perform a 360 degree loop in an airplane. The Detour choices in Horseshoe Bend, Arizona were Bearing or Bailing. In Bearing, teams had to locate three locations on three different islands, using a compass bearing. In Bailing, teams had to bail water from a submerged boat and carry it onshore.The Detour on this leg of the race was Drop Down or Ride Down. In Drop Down, teams completed a two-stage rappel 270-feet down into Bull Canyon. In Ride Down, Teams selected bikes and rode a six-mile course down into Bull Canyon. The Roadblock had team members ski jump into the olympic pool.
On the first half of the leg, the Detour was Spike It or Steam It. In Spike It, teams used old-time materials and tools to complete a 20-foot section of railway track. In Steam It, teams used buckets to fill the tender of an old-time steam locomotive with 400 pounds of coal. The first Roadblock of the leg featured two team members riding horses to corral six cattle from a holding pen. ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
รายการนี้ผลิตโดยเอเอ็กซ์เอ็น ยุโรป ที่มีบริษัท โซนี่ พิคเจอร์ เอ็นเตอร์เทเมน อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นบริษัทแม่ เช่นเดียวกันกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย โดยการแข่งขันจะแบ่งเป็นทีมละสองคน ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุด และระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ทำการรับสมัครวันสุดท้ายวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2548 การเดินทางส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศ สาธารณรัฐเช็ค , โปแลนด์ , สโลวาเกีย , ฮังการี , โรมาเนีย และ บัลแกเรีย โดยผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ  ดิอะเมซิ่งเรซ 18
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย จะประกอบไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว สำหรับใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย มีผู้เกี่ยวข้องและทีมงานที่ถ่ายทำเพียง 30 คนเท่านั้นที่เข้าร่วมในแต่ละซีซั่นของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งถือเป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีผู้เกี่ยวข้องน้อยที่สุด ในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะในฉบับอเมริกานั้น มีทีมงานประสานงานกันอีกมากกว่า 50 คนเป็นอย่างน้อย ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการแข่งขันครั้งนี้ยังมีการเปิดตัวจอห์น คีโอแกน คุณพ่อของฟิล คีโอแกน พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในฐานะผู้ต้อนรับประจำหมู่บ้านทีพูคี, นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของฟิล [10] ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ข้าว (Rice) และ แข่ง (Race) โดยทีมที่เลือกข้าวจะต้องช่วยกันตำข้าวเหนียวให้เป็นก้อนแป้ง 2 ก้อน ตามวิธีของคนท้องถิ่น ส่วนทีมที่เลือกแข่งจะต้องขับรถ off-road buggy ในสนามระยะทาง 8 กิโลเมตรตามเส้นทางที่กำหนด
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเดินผ่านดงกล้วยเพื่อไปเอาคำใบ้ถัดไปที่อยู่ในกระเป๋าเป้ที่แขวนอยู่ แต่ระหว่างทางจะต้องคอยระวังไม่ให้ถูกยิงโดยนักเล่น ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สำปั้น (Sampan) หรือ เดิน (Some Walk) โดยทีมที่เลือกสำปั้นจะต้องพายเรือไปส่งผลไม้ ณ จุดที่กำหนดให้ ส่วนทีมที่เลือกเดินจะต้องจับไก่ 20 ตัวและนำไปส่ง ณ จุดที่กำหนดไว้
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องเดินทางไปยังสุสาน โดยรถจี๊ป และต้องไปเก็บเหรียญ 7 เหรียญที่มีสัญลักษณ์ของจักรพรรดิของเวียดนาม เพื่อนำกลับมาเรียงตามลำดับรัชสมัยที่สุสาน ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ธูป (Stick) และ ข้าว (Stalk) โดยทีมที่เลือกธูปจะต้องปั้นธูปตามวิธีดั้งเดิมให้ได้ครบ 10 ดอก ส่วนทีมที่เลือกข้าวจะต้องฟาดรวงข้าวให้ได้เมล็ดข้าวจนเต็ม 2 ตะกร้า
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ถ่าย (Shoot It) และ ต่อรูป (Shape It) โดยทีมที่เลือกถ่ายจะต้องขับรถไปพิพิธภัณฑ์ของจิ๋ว และถ่ายรูปวัตถุที่ทางรายการกำหนดให้ (ในที่นี้คือป้าย The Amazing Race Asia ขนาดจิ๋ว) โดยใช้กล้องถ่ายรูป Sony Cybershot เมื่อถ่ายรูปได้และนำไปพิมพ์ คำใบ้จะอยู่ด้านหลังรูปถ่าย ส่วนทีมที่เลือกต่อรูปจะต้องขับรถไปที่ตลาดและเรียงแทนแกรมขนาดใหญ่ให้เป็นรูปตามที่กำหนดไว้ ส่วนอุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องรับประทานเต้าหู้เหม็นหนึ่งชามให้หมด
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องทีมขุดถ่านหินในรถถ่านหินเพื่อหาของที่ระลึกรายการ (เหรียญ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง หยิบ (Pick) และ ถัง (Pail) โดยทีมที่เลือกหยิบจะต้องไปยังศูนย์การค้าและหยิบตุ๊กตาจากเครื่องวาวาชิให้ได้ 3 ตัว ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกถัง ทีมจะต้องไปยังวัด Grand Tong และขนน้ำจำนวน 1 ถังเต็ม ขึ้นไปให้พระที่อยู่บนเขา เมื่อพระตรวจสอบว่ามีน้ำพอ ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทางด่วนในเลกนี้ ทีมที่เลือกทำจะต้องรับการสักถาวรบนตัวที่ร้าน Kevin's Tatoo ก่อนที่จะได้รับคำใบ้เพื่อมุ่งสู่จุดหยุดพักต่อไป
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปลา (Get Fishy) และ เสี่ยงทาย (Get Lucky) โดยทีมที่เลือกปลาจะต้องขอดเกล็ดและคว้านไส้ในปลา 15 ตัว ให้เป็นที่พอใจแก่คนขายปลา ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกเสี่ยงทาย ทีมจะต้องหาโต๊ะที่กำหนดที่ถนน Mee Lun แล้วกัดในโหลที่กำหนดจำนวน 300 ชิ้น จนกว่าจะเจอคำทำนายที่บอกถึงคำใบ้ต่อไป (คุณกินเก่งมาก รับคำใบ้ต่อไป) ทีมจึงจะไปต่อได้ อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องเลือกกระเป๋าที่เตรียมไว้ให้ แล้วค้นหาผู้หญิงที่ถือกระเป๋าแบบเดียวกับที่สมาชิกคนนั้นเลือก โดยทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้หญิงที่ถือกระเป๋านั้น
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกคนหนึงของแต่ละทีมจะต้องปืนขึ้นไปบนยอดมาเก๊าทาวเวอร์เพื่อไปเอาคำใบ้ และกลับลงมาหาเพื่อนร่วมทีมก่อนที่จะอ่านคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง เต้น (Dance) และ เสี่ยงโชค (Chance) โดยทีมที่เลือกเต้นจะต้องตามท่าที่กำหนดให้กรรมการพอใจ ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกเสี่ยงโชคจะต้องสวมชุดราตรีและเล่นให้ชนะเป็นจำนวน 9 ครั้ง โดยในแต่ละครั้งที่ชนะทีมจะได้รับตัวอักษร 1 ตัว โดยทีมจะต้องสะสมตัวอักษรเป็นคำว่า COMPLETED ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป 
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกคนหนึ่งของแต่ละทีมจะต้องกระโดดบันจีจัมพ์ลงมาจากมาเก๊าทาวเวอร์ โดยทีมที่ทำสำเร็จเป็นทีมแรกจะได้เดินทางไปยังเป้าหมายถัดไปด้วยเฮลิคอปเตอร์ ส่วนทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปลา (Fish) และ เติม (Fill) โดยทีมที่เลือกปลาจะต้องแบกปลา 6 ตัว แต่ละตัวหนัก 20 กิโลกรัม นำไปส่งที่ภัตตาคารมารีน่าซีฟู้ด ส่วนทีมที่เลือกเติมจะต้องทำลวดลายแบบตามแบบที่กำหนดให้โดยใช้ผงข้าวย้อมสี ดาการ์แรลลี
ดาการ์แรลลี หรือ เดอะ ดาการ์ ในอดีตรู้จักกันในชื่อ ปารีส-ดาการ์ เป็นการแข่งขันรถประจำปี ที่จัดการแข่งขันโดยองค์กรกีฬาอามอรี (Amaury Sport Organisation - ASO) บริษัทสัญชาติฝรั่งเศสที่ก่อตั้งโดยฟิลิปเป อามอรี จัดการแข่งขันครั้งแรกในปี ค.ศ. 1978  ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 3 () เป็นฤดูกาลที่ 3 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 เป็นปีที่สามของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึง 83 ล้านคนทั่วเอเชีย (มาจากจีน 40 ล้านคน) ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา อามุโร่ เรย์
อามุโร่ เรย์ () เป็นตัวละครพระเอกของเรื่องโมบิลสูทกันดั้ม และ ให้เสียงพากย์ภาษาญี่ปุ่นโดย โทรุ ฟุรุยะ อามุโร่ เรย์เป็นลูกชายคนเดียวของ อามาเรีย เรย์ และ ดร.ทิม เรย์ ผู้ออกแบบสร้างโมบิลสูท RX-78-2 กันดั้ม และอามุโร่เป็นนิวไทป์ซึ่งเป็นคนที่มีความสามารถเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป ภายหลังเขาได้รับโมบิลสูทที่ชื่อว่า RX-93 นิวกันดั้ม ที่เคยเป็นโมบิลสูทที่อามุโร่ เรย์ ออกแบบมาเพื่อรับมือกับ MSN-04 ซาซาบี ของ ชาร์ อัสนาเบิล ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางประมาณ 50,000 กิโลเมตร (32,023 ไมล์) ใน 24 วัน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย [1] และมีการเดินทางผ่านทั้งหมด 4 ทวีป[2] สำหรับการแข่งขันครั้งนี้มีการนำกติกาใหม่บางส่วนของเวอร์ชันอเมริกา มาใช้ เช่นกฎ Marked As Elimination (ทีมที่เข้าจุดพักเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกจะต้องเข้าเป็นที่หนึ่งในเลกถัดไป มิฉะนั้นจะถูกปรับเวลา 30 นาทีแทน) โดยในฤดูกาลนี้ ทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในเที่ยวบินเดียวกันของผู้เข้าแข่งขันลง[3] ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 เป็นปีที่หนึ่งของรายการ The Amazing Race Asia ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับ ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 นี้จะแข่งขันเป็นระยะทางประมาณ 36,000 กิโลเมตร ใน 21 วันทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในไฟลท์เดียวกันของผู้เข้าแข่งขัน ฤดูกาลนี้เริ่มแพร่ภาพในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ดิ อะเมซิง เรซ 11 () เป็นฤดูกาลที่ 11 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส การแข่งขันโดยรวมสำหรับฤดูกาลนี้คือจะนำผู้ที่มีบทบาทเด่นๆ จากการแข่งขัน ดิ อะเมซิ่งเรซ 1 - 10 มาทำการแข่งขันอีกครั้งโดยเป็นฤดูกาลรวมดาราโดยใช้ชื่อว่า The Amazing Race : All-Stars ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (English: The Amazing Race Asia 2) เป็นปีที่สองของรายการเรียลลิตี้โชว์ทางโทรทัศน์ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 1 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย,แอร์เอเชีย ,การท่องเที่ยวแห่งมาเลเซีย, โซนี่และธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ส่วนทางด้านการตลาดเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เพราะทำการฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีผู้ชมเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตามด้วยลักษณะนิสัยของชาวเอเชียที่จะไม่ได้จริงจังกับเรื่องการแข่งขันมากนัก ทำให้โดยรวมแล้วรูปแบบการแข่งขันนั้นไม่รุนแรงและดุเดือดเท่ากับในเวอร์ชันสหรัรฐฯ และมีผู้ให้ความเห็นว่าส่วนใหญ่แล้วทีมมักไม่ได้ขับรถด้วยตนเองจึงทำให้การแข่งขันนี้ง่ายขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามทางทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาเรื่องนี้ในฤดูกาลถัดมา ดิอะเมซิ่งเรซ 18
การถ่ายทำเริ่มต้นในวันที่ 20 พฤศจิกายนที่ทุ่งกังหันลมซาน จอร์โกนิโอ ใกล้กับเมืองปาล์มสปริง ในรัฐแคลิฟอร์เนีย โดยอุปสรรคแรกของเกมคือการที่จะต้องค้นหาเครื่องร่อนกระดาษที่มีคำว่า "Queensland and Northern Territory Aerial Services" หรือชื่อเต็มของสายการบินแคนตัส ซึ่งเป็นผู้สนับสนุนตั๋วเครื่องบินให้กับผู้เข้าแข่งขันไปสู่จุดหมายปลายทางแรกคือนครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย.[3] โดยผู้เข้าแข่งขันได้ถูกพบที่โอเชี่ยนเวิลด์ ในเมืองแมนลี่ ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ เมืองท่องเที่ยวที่สำคัญใกล้เคียงกับนครซิดนีย์ในช่วงวันที่ 22 พฤษศจิกายน นอกจากนี้ยังมีรายงานว่ามีการพบผู้เข้าแข่งขันในประเทศอื่น ๆ เช่นโยะโกะฮะมะ, ญี่ปุ่น ที่ทีมผู้เข้าแข่งขันได้ถูกพบว่ายน้ำเย็นจัดใกล้เคียงกับภูเขาไฟฟูจิ และการไปเยือนประเทศ ลิกเตนสไตน์ ครั้งแรกของรายการ โดยผู้เข้าแข่งขันต้องทำการวัดความยาวอาณาบริเวณของประเทศโดยรถจักรยานไฟฟ้า[3][4] และทีมยังไปเยือนเมืองลี่เจียงและคุนหมิงของประเทศจีน, โกลกาตาและพาราณสีของประเทศอินเดีย, เวียนนาของประเทศออสเตรีย, เซอร์แมทของประเทศสวิตเซอร์แลนด์และรีโอเดจาเนโรของประเทศบราซิล ดิอะเมซิ่งเรซ
(in English) (in English) (in English) (in Portuguese) (in Spanish) (in Hebrew) ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
หลังจากผ่านความพยายามมาอย่างหนัก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมทั้งรางวัลเอ็มมีสำหรับรายการเรียลลิตี้โชว์ประเภทการแข่งขันยอดเยี่ยมและยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลเอ็มมีในด้านเสียง การถ่ายทำวิดีโอ และการตัดต่อวิดีโออีกด้วย ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
ก่อตั้งโดย ลุค คาฮิลล์ (English: Luke Cahill)[3] มีชื่อเสียงด้านการเป็นผู้นำ นักคิด นักธุรกิจ และสายลับที่เก่งกาจ ได้แก่ ธีโอดอร์ รูสเวลต์, วินสตัน เชอร์ชิล, เบนจามิน แฟรงคลิน, เซอร์ไอแซก นิวตัน, นโปเลียน โบนาปาร์ต, ชิง ฉือ, เบนาซีร์ บุตโต, สมเด็จพระจักรพรรดินีเยกาเจรีนาที่ 2 แห่งรัสเซีย, แบร์นาร์ดิโน่ โดรเว็ตติ, อนาสตาเซียแห่งรัสเซีย, มาเรีย หลุยส์แห่งสเปน, ไมเคิล บลูมเบิร์ก, ซูซาน บี. แอนโทนี, กุสตาฟ ไอเฟล, จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช, จอร์จ ดับเบิลยู. บุช, บารัก โอบามา, จอห์น อดัมส์ รวมถึง คิม จองอิล ลูเซี่ยนให้กำเนิดผู้นำที่ดีถึง 6 ประเทศ ได้แก่ พระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย, พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร, พระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 แห่ง เซอร์เบีย, เรมงด์ ปวงกาเร อดีตประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส และสมเด็จพระจักรพรรดิไทโชแห่งญี่ปุ่น ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาส่วนใหญ่สืบเชื้อสายจากลูเซี่ยน และยังเป็นสายตระกูลที่ควบคุมแอเรีย 51 และฟอร์ต นอกซ์อีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 20
เรเชลกับเดฟ เดิมมาถึงเป็นที่ 2 แต่โดนโทษปรับ 2 ชั่วโมงเนื่องใช้ขวดจนหมดในการทำภารกิจ อุปสรรค และก็ทำงานไม่เสร็จ จึงตกลงมาอยู่ที่ 6 (ในกรณีที่ทำงาน อุปสรรค ไม่สำเร็จจะโดนปรับ 4 ชั่วโมงแต่เฉพาะงานนี้เมื่อขวดแก้วหมดและไม่มีให้ทำต่อ ทีมงานกำหนดไว้แค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น) และทั้งคู่ตัดสินใจใช้บัตรทางด่วน เพื่อข้ามผ่านภารกิจทางแยกในเลกนี้ ทำให้กลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่ทำไม่สำเร็จทั้ง ทางแยก (ใช้บัตรผ่านเร่งด่วน) และ อุปสรรค (โดนปรับเวลาแทน) แต่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์รายการที่มีทีมมาถึงเส้นชัยเป็นที่ 1 แล้วแต่ข้ามงาน "อุปสรรค" อันที่ 2 ไปจึงต้องเดินทางกลับไปทั้งๆ ที่เข้าเส้นชัยแล้ว (โดยปกติแล้วไม่เคยมีทีมใดที่เข้าที่ 1 และทำงานพลาดในเลกสุดท้ายมาก่อน) โดยเรเชลกับเดฟได้เข้ามาเป็นที่ 1 และกลับไปทำงานอุปสรรคให้ครบแต่ก็ยังคงเข้ามาเป็นที่ 1 อีกเช่นเคยและทั้งคู่ยังครองสถิติเข้าที่ 1 มากที่สุดถึง 8 เลกจากทั้งหมด 12 เลกด้วยกัน เลก 11 และ 12 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ 17
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
ก่อตั้งโดย เจน คาฮิลล์ (English: Jane Cahill)[3] มีชื่อเสียงด้านศิลปะและดนตรี ให้กำเนิดศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายคน อาทิ โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท, มาเรีย แอนนา โมซาร์ท, โทมัส เจฟเฟอร์สัน, พาโบล ปิกัสโซ่, วินเซนต์ แวน โกะห์, ลุดวิก ฟาน เบโทเฟน, มาร์ก ทเวน, แฮร์รี่ ฮูดินี่, วอลต์ ดิสนีย์, สตีเฟน สปีลเบิร์ก, มาริลิน มอนโร, เฮนริค อิบเซ่น, ชาร์ลี แชปลิน,[4] โอคิตะ โซจิ, พอล แม็กคาร์ตนีย์, จอห์น เลนนอน, ไมเคิล แจ็กสัน รวมถึง เอลวิส เพรสลีย์ ทว่ากลับให้กำเนิดผู้นำที่อ่อนแอไร้ความสามารถ อาทิ ฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย, เมห์เม็ดที่ 6 แห่งจักรวรรดิออตโตมาน, วิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, แมกซิมิลเลียนแห่งเม็กซิโก และจักรพรรดิผู่อี๋แห่งราชวงศ์ชิง ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ในซีซั่นนี้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 10 ทีมนั้นมีทีมที่เป็นทีมพี่น้องที่กลับมารวมตัวกัน เพื่อนสมัยเด็กและคู่เดท[2] เอเดรียนเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกของดิ อะเมซิ่ง เรซทุก ๆ ฤดูกาลทั้งของสหรัฐอเมริกาและเอเชีย ที่มีปัญหาทางการได้ยิน[7] ซีซั่นนี้ยังมีการนำเสนอผู้เข้าแข่งขันที่เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์หรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องหลายคน โมนิก้า โล เคยเป็นตัวแทนของเมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา เข้าประกวด Miss Chinese International Pageant ปี 1997 และเธอก็ชนะการประกวดด้วย[8] พอลล่า เทเลอร์ เป็นนางแบบ นักแสดง และวีเจทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์[3] พาเมล่า และ วาเนสซ่า ชอง เป็นน้องสาวของ วินซ์ ชอง นักร้องมาเลเซียที่มีชื่อเสียง[9] คินาร์โยชิ (หรือ คินาร์) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอินโดนีเซีย เธออยู่ในโฆษณาโทรทัศน์และภาพยนตร์ของอินโดนีเซีย โดยเคยได้รับรางวัล Citra award สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2549[10] นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการ Seleb Dance และรายการเดียวกันของอินเดีย Nach Baliye อีกทั้งยังชนะการแข่งรายการ Fear Factor Indonesia ด้วย โซฟีเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ให้กับ ดิสคัฟเวอรี แชนแนลอีกด้วย [11] และเป็นนักข่าวในงานภาพยนตร์อาเซียนอีกด้วย[12] มาร์ค เนลสัน เป็นนายแบบ และหนึ่งในพิธีกรรายการกีฬา Sports Unlimited ในช่อง ABS-CBN ของฟิลิปปินส์ ขณะที่เพื่อนร่วมทีม โรวิลสัน เฟอร์นันเดส เป็นพิธีกรรายการกีฬา Gameplan และยังเป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสาร Maxim ฉบับของฟิลิปปินส์ และทั้งคู่ก็เป็นพิธีกรรายการ The Duke ทางAXN (เลิกออกอากาศแล้ว)[13] ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ จัดเป็นสวิตซ์แบคของงานอุปสรรคอย่างมีชื่อเสียงในทางไม่ดี (การมาทำงานอุปสรรคอันก่อนของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ) จากเลก 3 ที่สวีเดนของดิ อะเมซิ่ง เรซ 6 นั่นเอง โดยในฤดูกาลที่ 6 จะแตกต่างเล็กน้อยโดยมีม้วนฟางอยู่ 270 กองแต่มีคำใบ้อยู่ 20 อันแต่ในเลกนี้จะมีม้วนฟางอยู่ 186 กองและมีคำใบ้อยู่ 7 อัน ซึ่งสมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องแกะตาข่ายที่พันรอบม้วนฟาง แล้วกลิ้งม้วนฟางที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วพื้นที่ 186 อัน เพื่อค้นหาธงสีเหลือง-แดงที่ซ่อนอยู่ 1 ใน 7 อันจาก 186 ม้วนฟาง (สำหรับในฤดูกาลที่ 6 นั้น มีคู่พี่น้องสาว ลีน่ากับคริสตี้ใช้เวลาในการหาคำใบ้ร่วมกว่า 10 ชั่วโมง) ก่อนที่จะเดินไปเข้าจุดหยุดพักในบริเวณใกล้เคียง ที่มีวงดนตรีท้องถื่นเล่นอยู่ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างไดนาไมต์ของโนเบล (Nobel Dynamite) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[32257,32284,3,3]}'>ตัวอักษรของไวกิ้ง (Viking Alphabet) โดยทีมที่เลือกไดมาไมต์ของโนเบล จะต้องเดินทางมายังเหมืองหินที่สค็อกลูซเซอร์ แล้วสวมใส่อุปกรณ์ป้องกันตัวให้เรียบร้อย (แว่นตานิรภัย หมวกนิรภัยและที่อุดหู) จากนั้นก็ขุดดินใส่เข้าในถุงแล้วก่อเป็นชั้นๆ เพื่อทำเป็นเกราะป้องกันตัวให้ตัวเอง แล้วจึงทำการระเบิดด้วยระเบิดไดนาไมต์ ที่ประดิษฐ์คิดค้นโดยอัลเฟรด โนเบล แล้วเดินไปยังบริเวณที่มีการระเบิด โดยจะพบเศษหินเศษปูน แล้วในบริเวณนั้นจะมีกล่องเหล็กที่บรรจุคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกตัวอักษรของไวกิ้ง จะต้องแปลรหัสข้อความบนหินรูที่เป็นภาษาไวกิ้ง ซึ่งสามารถแปลความไดว่า "ค้นหาชาวไวกิ้งที่ทรงพลัง" เพื่อที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปของพวกเขา ดิอะเมซิ่งเรซ 6
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 6 () เป็นฤดูกาลที่ 6 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 21 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 25,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ ออกตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสเช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 14 โดยการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่เดินทางไปยังด้านทิศตะวันตก โดยฤดูกาลแรกที่เดินทางไปยังทิศตะวันตกคือ ฤดูกาลที่ 10 และถัดมาด้วยฤดูกาลที่ 13 รวมถึงฤดูกาลนี้ยังเป็นการแข่งขันที่ระยะสั้นที่สุดเท่าที่เคยมีมา (ยกเว้นฤดูกาลที่ 8) ในฤดูกาลนี้จะมี 1 ทีมที่ถูกคัดออกเร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยการคัดออกตั้งแต่จุดเริ่มต้นและธงเหลือง-แดง ถูกเปลี่ยนเป็นธงเหลือง-ขาว อีกครั้งเมื่อทำการแข่งขันที่เวียดนามเหมือนกับในฤดูกาลที่ 3 (เหลืองล้วน) และ 10 (เหลือง-ขาว) ที่ได้เดินทางไปถ่ายทำ ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้มีทั้งคู่แต่งงานที่แต่งกันมาแล้ว 17 ปีจากรัฐเวอร์จิเนีย พี่ชายกับน้องชายสตั๊นท์แมน ไปจนถึงผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกของเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ลูค อดัมส์ ที่อาศัยคุณแม่ของเขาในการสื่อสารด้วยภาษามือ โดยผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกในทุก ๆ เวอร์ชันคือเอเดรียน แย็บ ซึ่งเป็นผู้ชนะใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (สำหรับในกรณีที่ถ้ามาร์กี้กับลุคเข้าถึงจุดพักพิธีกรจะใช้ภาษามือในการบอกลำดับที่ของพวกเขา ซึ่งปรากฏขึ้นในตอนที่ 1) ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
จนถึงปัจจุบันและในแต่ละตอนมีผู้ชมเฉพาะในสหรัฐอเมริกากว่า 10 ล้านคน ทั้งนี้ยังไม่รวมจำนวนอีกหลายล้านคนที่ดูรายการนี้ผ่านทางเครือข่ายอื่นๆ อีกทั่วโลก ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
โดยทั่วไปรูปแบบการแข่งขันทั้งเวอร์ชันอเมริกา และเวอร์ชันเอเชียจะเหมือนกัน นั่นคือแต่ละทีมต้องเดินทางไปตามเส้นทางที่กำหนดไปตามสถานที่ต่าง ๆ ทำภารกิจต่าง ๆ และเข้าเช็กอินที่จุดหยุดพักให้ได้เร็วที่สุด ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางทั้งสิ้น 30,000 ไมล์ ซึ่งเป็นระยะทางที่สั้นที่สุดในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ตั้งแต่ ซีซั่นที่ 8 เป็นต้นมา ประเทศใหม่ที่มีการเดินทางไปเยือนได้แก่ ไอร์แลนด์ บูร์กินาฟาโซ ลิทัวเนีย โครเอเชีย และ ไต้หวัน ฤดูกาลนี้ยังเป็นฤดูกาลแรกที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ของประเทศสหรัฐอเมริกา โทมัส เรตต์
โทมัส เรตต์ เอคินส์ จูเนียร์ () (เกิด 30 มีนาคม ค.ศ. 1990) ใช้ชื่อในวงการว่า โทมัส เรตต์ เป็นนักร้องและนักแต่งเพลงคันทรีชาวอเมริกัน เขาเป็นบุตรของนักร้องนักแต่งเพลงคันทรีชาวอเมริกันชื่อ เรตต์ เอคินส์ เรตต์ออกสตูดิโออัลบั้มกับสังกัดบิกแมชีนเรเคิดส์สองอัลบั้ม ได้แก่ "อิตโกส์ไลก์ดิส" (2013) และ"แทงเกิลด์อัป" (2015) มีซิงเกิลที่ติดชาร์ตฮอตคันทรีซองส์และคันทรีแอร์เพลย์สิบซิงเกิล ในจำนวนนี้มีเจ็ดซิงเกิลที่เคยขึ้นอันดับ 1 ได้แก่เพลง "อิตโกส์ไลก์ดิส" "เกตมีซัมออฟแดต" "เครฟวิงยู" "เมกมีวอนนา" "แครชแอนด์เบิร์น" "ดายอะแฮปปีแมน" "ทีเชิร์ต" และ "สตาร์ออฟเดอะโชว์" นอกจากงานเพลงของตนเอง เรตต์ยังเคยแต่งเพลงให้เจสัน อัลดีน ลี ไบรซ์ และฟลอริดาจอร์เจียไลน์ด้วย แอร์เกียร์ ขาคู่ทะลุฟ้า
ชิมูกะ เจ้าของฉายา"นกนางแอ่น" ไรเดอร์สาวสวยที่เป็นแรงบันดาลใจให้มินามิ อิซึกิอยากเล่น A.T เธอเป็นผู้ก่อตั้งทีม A.Tที่แข็งแกร่งและมีขนาดใหญ่ที่สุดชื่อว่า GENESIS ซึ่งภายในทีมมีราชาอยู่ 4 คน จุดประสงค์เพื่อต้องการรวบรวมราชาอยู่ในทีมของตนเพื่อปีนสู่ยอดหอคอยแห่งTropion ภายหลังไปขอร่วมทีมกับโคะคาราซึมารูของอิกกิ เพราะเธอเชื่อมั่นว่าอิกกิคือคนที่สามารถก้าวสู่การเป็น"ราชาแห่งท้องฟ้า" (Sky road) ได้ แม้เธอจะดูเหมือนไรเดอร์ทั่วไป ไม่ใช่ราชาของเส้นทางใดและไม่มีเรกาเลีย แต่เธอมีพลังในการขับเคลื่อนราชาและเหล่าไรเดอร์คนอื่นๆโดยไม่รู้สาเหตุ สนิทสนมกับ"ราชาแห่งเปลวเพลิง" SPIT FIRE และรู้จักมักคุ้นกับราชาคนอื่นๆเช่นนูเอะและโยชิซึเนะเป็นอย่างดี ได้เป็น ว่าที่ "ราชินีแห่งท้องฟ้า" แทนอิกกิ ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ดิ อะเมซซิง เรซ 8 () เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการยอดนิยม ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยจะมีความแตกต่างจากดิ อะเมซิง เรซ ในฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มา จากเดิมแต่ละทีมมีเพียงผู้ใหญ่แข่งเป็นคู่ แต่ในฤดูกาลนี้การแข่งขันจะเป็นแบบครอบครัวที่มี 4 คน และอนุญาตให้มีบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกด้วย (ต่ำกว่า 8 ปี) เป็นฉบับครอบครัวโดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า The Amazing Race : Family Edition อย่างไรก็ตาม การแข่งขันจะกลับมามีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมละสองคนในดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14 () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 20 นาฬิกา ซึ่งยังคงเป็นคืนวันอาทิตย์ เช่นเดิม และเริ่มออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ทาง ทรูวิชั่นส์ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 21 นาฬิกา  ดิอะเมซิ่งเรซ
การถ่ายทำดิ อะเมซิ่ง เรซ ถือเป็นความท้าทางอย่างหนึ่ง เนื่องจากเป็นรายการที่แข่งขันไปทั่วโลก ทำให้ก่อนการถ่ายทำนั้นทีมงานจะต้องวางแผนเรื่องสถานที่ ภารกิจระหว่างการแข่งขัน การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันและการส่งทีมงานเพิ่มเติมไปสนับสนุน ให้รอบคอบและสำเร็จไปได้ด้วยดี ท่ามกลางหน้าที่อันยากลำบากที่ผู้ผลิตจะต้องเผชิญระกว่างการแข่งขัน ระหว่างการแข่งขันช่างกล้องจะต้องติดตามทีมผู้เข้าแข่งขันและพิธีกรตลอดเวลา และหลังจากการถ่ายทำ ตัดต่อและได้ฟิล์มสุดท้ายที่จะนำไปออกอากาศแล้ว ทั้งทีมงานและสมาชิกในทีมจะต้องรับผิดชอบในการไม่เปิดเผยเนื้อความในรายการ (สปอยเลอร์) ที่จะทำให้มีผู้ทราบสถานที่ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือผลการแข่งขัน จนกว่าการแข่งขันจะออกอากาศจนจบ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ซาบรีน่ากับโจ เจอร์ (ซีซั่นที่ 1) เป็นทีมเดียวของเวอร์ชันเอเชียที่สามารถเอาชนะการแข่งขันได้ โดยที่ไม่ได้ใช้คำสั่งถ่วงเวลาหรือทางด่วนเลย รวมถึงเป็นทีมหญิงล้วนทีมที่สองที่ชนะการแข่งขันรายการนี้ (ถัดจาก แพทริเซียกับเซน ในเวอร์ชันบราซิล) ในทุกๆ เวอร์ชันที่ทำการผลิตอีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 23 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 40,000 ไมล์ใน 8 ประเทศ 5 ทวีป รวมถึงยังไปเยือนยังประเทศที่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ ฤดูกาลก่อน ๆ ไม่เคยไป เช่น โบลิเวีย กัมพูชา และ คาซัคสถาน นอกจากนี้ บราซิล นิวซีแลนด์ อินเดีย และ รัสเซีย ก็ยังถูกบรรจุไว้ในรายการประเทศที่จะเดินทางไปเยือนด้วย[3][4][5] การแข่งขันนี้ยังเป็นครั้งที่สองที่มีการเดินทางไปทาง ทิศตะวันตก จากเดิมที่มักจะเดินทางไปทาง ทิศตะวันออก (โดยครั้งแรกที่มีการเดินทางไปทางทิศตะวันตกคือ ซีซั่นที่ 10) ดิอะเมซิ่งเรซ 1
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 1 () เป็นฤดูกาลที่ 1 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส สำหรับฤดูกาลที่ 1 นี้ออกอากาศวันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2544 ดิอะเมซิ่งเรซ 20
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง
หลังจากที่ได้ก่อตั้งบริษัทของตัวเอง นั้นก็คือ ไททัน สปอร์ท จำกัด ขึ้นในปี ค.ศ. 1980 และในปี ค.ศ. 1982 วินเซนต์ เคนเนดี แม็กแมเฮิน ได้ซื้อกิจการของบิดานั่นก็ คือ แคปิเทิลเรสต์ลิงคอร์ปอเรชั่น (ซีดับเบิลยูซี) และได้รวมเข้าไปในบริษัท ไททัน สปอร์ท จำกัด หลังจากนั้นก็ได้เปลี่ยนชื่อมีเป็น เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ) และได้กลายเป็นสมาคมชั้นนำในอเมริกาเหนือ และในฝั่งของ จีซีดับเบิลยู ก็ได้คิดค้นชื่อ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง ในความพยายามที่จะแข่งขันกัน ในปี ค.ศ. 1982 จีซีดับเบิลยู ก็ได้เปลี่ยนชื่อของรายการโทรทัศน์ของมัน (และทำให้เผชิญในที่สาธารณะ) เพื่อ เวิลด์แชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง นับตั้งแต่ได้เริ่มต้นแสดงให้เห็นถึงการทำงานในพื้นที่ "เป็นกลาง" อาทิ เช่น รัฐโอไฮโอ และรัฐมิชิแกน ความพยายามเหล่านี้ช่วยให้ จีซีดับเบิลยู แข่งขันกับ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ที่เป็นสมาคมทั้งคู่ได้ข้อเสนอการรักษาความปลอดภัยทางโทรทัศน์และพยายามที่จะกลายเป็นระดับประเทศในตรงข้ามกับหน่วยงานกับระดับภูมิภาค การเปลี่ยนชื่อนี้ช่วยทำให้ จีซีดับเบิลยู สมาคมชั้นนำอีกครั้งจน ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ก็สามารถออกจาก เอ็นดับเบิลยูเอ อย่างเป็นทางการและสร้างการแสดง นั่นก็คือ ดับเบิลยูดับเบิลยูเอฟ ออลล์อเมริกันเรสต์ลิง เอ็นดับเบิลยูเอ นำโดยประธานสมาคมของ ไมด์-แอตแลนติกแชมเปี้ยนชิพเรสต์ลิง จิม ครอคเคทท์ ที่ตอบโต้ด้วยการสร้าง สตาร์เคด ในฤดูใบไม้ร่วงของปี ค.ศ. 1983 ที่ทำให้แรงขับเคลื่อนกลับไปยังชั้นนำแต่ วินซ์ แม็กแมเฮิน เป็นอีกครั้งในการคืนนำไปสู่​​ชัยชนะอย่าง ฮัลค์ โฮแกน ของโลกในที่ เมดิสันสแควร์การ์เดน ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1984 เช่นเดียวกับการสร้างรายการโทรทัศน์ นั่นก็คือ ทิวส์เดย์ไนท์ไททันส ดิอะเมซิ่งเรซ 13
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องค้นหาซองคำใบ้ที่เขียนว่า ดิ อะเมซิ่ง เรซ ท่ามกลางซองคำใบ้นับร้อยที่มีคำว่า Sorry, Try again. (เสียใจด้วย ลองอีกครั้ง) บนบันไดที่อยู่ท่ามกลางงานฉลองในเทศกาลแห่งสี (เทศกาลโฮลี่) ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปวดตา (Bleary Eyed) และ แสบตา (Teary Eyed) โดยทีมที่เลือก Bleary Eyed จะต้องเดินไปตามสายไฟฟ้าแล้วจดเลขที่อยู่บนสายไฟฟ้านั้นทั้งหมด แล้วนำไปรายงานคนตัดชุดหากตัวเลขทั้งหมดถูกต้อง ทีมจะต้องไปเสียบปลั๊กรูปปั้นของพระพิฆเนศวรก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Teary Eyed ทีมจะต้องขนพริกหนักกระสอบละ 40 ปอนด์ จำนวน 2 กระสอบ ไป 1/4 ไมล์ที่ร้านที่กำหนด แล้วตำพริกให้แหลกโดยใช้ ครกกับสาก ก่อนที่จะรับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าของร้าน สำหรับงานเพิ่มเติมของเคนกับทีน่า พวกเขาจะต้องไปที่วัดสิกข์ แล้วบริการน้ำให้กับชาวสิกข์ จนกว่าจะไม่มีใครขอน้ำอีก พวกเขาจึงจะได้รับอนุญาตให้แข่งต่อและทำงานทางแยกได้ ดิอะเมซิ่งเรซ 3
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)แอนเดรียกับดามอน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 7 แต่พวกเขาไม่สามารถบังคับลาให้มาตามทางที่ถูกต้องได้ พวกเขาจึงโดนปรับเวลา 78 นาที แต่โทษปรับนี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกเดินทางในเลกที่ 2 พวกเขายังคงหลับต่ออีก 3 นาทีหลังจากถึงเวลาออกเดินทางของพวกเขา
เฮเตอร์กับอีฟ เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่พวกเธอไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งที่ให้เดินมาที่จุดหยุดพัก (พวกเขาใช้แท็กซี่) พวกเธอจึงได้รับโทษปรับเวลา 37 นาที ซึ่งทำให้ทีมอื่น ๆ เข้าเช็ค ณ จุดหยุดพักระหว่างช่วงปรับเวลาของพวกเขา ทำให้พวกเธอตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
เดริกกับดรู เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่พวกเขาไม่ได้หยิบคำใบ้ที่เป็นงานอุปสรรคมารวมถึงไม่ได้ทำงานอุปสรรคด้วย ทำให้พวกเขาต้องกลับมาทำงานให้ครบตามกำหนด ซึ่งทำให้ตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
ในเลกที่ 5 ไม่เป็นที่เปิดเผยว่า ไมเคิลหรือแคร์ที ทำงานอุปสรรค จึงไม่ได้นับงานอุปสรรคในเลกที่ 5 เข้าไป
งานเพิ่มเติมงานหนึ่งในเลก 10 เป็นงานอุปสรรค แต่มีการออกอากาศทางโทรทัศน์เป็นงานทั่วไป ดังนั้นจำนวนการแก้อุปสรรคที่แสดงนี้จะไม่นับอุปสรรคในเลก 10 แม้ว่าจะมีการแสดงว่าสมาชิกคนใดในทีมทำงานนี้ก็ตาม
เลก 9 และ 10 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมงและเลก 12 และ 13 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายเช่นกัน ดิอะเมซิ่งเรซ
ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 10 - 12 ทีม ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะเป็นทีมผู้เข้าแข่งขันสองคนที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว (ยกเว้นหนึ่งครั้งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา คือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 8 ที่เป็นการแข่งขันเป็นครอบครัวทีมละ 4 คน) จากจำนวนทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีมที่เข้าแข่งขันล้วนแสดงให้เห็นถึงสถิติของอายุ การเข้ากันทางเพศ และความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในการแข่งขันที่พบเห็นเช่นคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานแล้ว คู่พี่น้อง (รวมถึงแฝด) คู่พ่อแม่ (รวมถึงหลานกับปู่ย่าตายาย) เพื่อน (เพื่อนร่วมห้อง, เพื่อนนักศึกษา, เพื่อนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกัน, เพื่อนในโรงเรียนมัธยม, เพื่อนที่คบกันมานาน และเพื่อนในลักษณะอื่น ๆ) คู่รักโรแมนติก (ทั้งรักต่างเพศ และ รักเพศเดียวกัน) รวมไปถึงคู่สามีภรรยาที่เพิ่งเดทกันหรือแยกกันอยู่ กลไกความสัมพันธ์ในหลายด้านระหว่างสมาชิกในทีม ในระหว่างการแข่งขันเป็นหนึ่งในจุดสนใจของรายการ สมาชิกในทีมจะต้องแข่งขันร่วมกัน โดยไม่สามารถแยกกันได้ (ยกเว้นคำสั่งบอกให้ทำเป็นเวลาชั่วคราว) หากมีสมาชิกของทีมบาดเจ็บและไม่สามารถจบการแข่งขันได้ ทีมจะต้องถูกทำโทษ (เช่นมาร์แชลล์กับแลนซ์ในซีซั่นที่ 5) สมาชิกในทีมทั้งสองคนยังจะต้องเข้ามาที่จุดหยุดพักด้วยกันเพื่อเช็กอิน[1] ทิศทางในการแข่งขันหลายอย่างเช่น ตัวผู้เข้าแข่งขันเอง การออกอากาศการแข่งขัน การโปรโมตการแข่งขันและการสนทนาระหว่างฟิลกับทีมที่ถูกคัดออกนั้น จะเป็นตัวเน้นผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขัน แรกเริ่มแล้วผู้สมัครในการแข่งขันจะต้องรู้จักและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันมาอย่างน้อย 3 ปี และผู้เข้าแข่งขันในคนละทีมกันจะต้องไม่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ซึ่งจะทำให้มีการออกอากาศความสัมพันธ์ในทีมได้อย่างถูกต้องโดยที่ไม่ต้องยุ่งยากกับความสัมพันธ์ระหว่างทีม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
รูปแบบรายการในการผลิตต่อๆ มาไม่ต่างจากแบบแผนในฤดูกาลแรกมากนัก คือ ทีมสุดท้ายที่มาถึงจุดพักจะถูกคัดออกหรืออาจจะถูกคัดออก การแข่งขันจะเริ่มต้น ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ทีมจะต้องอ่านคำใบแรกที่ให้ไว้และเดินทางตามคำสั่งที่มีทั้ง เครื่องบิน , รถเช่า , แท็กซี่ , เรือ , รถประจำทาง , รถไฟ ไปยังที่สถานที่ต่างๆ รอบโลกตามที่กำหนดไว้ให้เร็วที่สุด โดยปกติแล้วการแข่งขันจะวนกลับมาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย ซึ่งในการที่จะได้คำใบ้ต่อไปจนถึงจุดหมายปลายทางนั้นทีมจะต้องทำภารกิจต่างๆ ที่ให้ไว้ในโจทย์คำสั่ง (สามารถดูคำสั่งได้จากหัวข้อ คำสั่งต่างๆ ที่ใช้ในการแข่งขัน) ในแต่ละช่วงการแข่งขันทีมจะได้เงินสดส่วนมากมาในรูปของ ดอลล่าสหรัฐอเมริกา จำนวนหนึ่งซึ่งต้องใช้อย่างคุ้มค่าในการแข่งขัน โดยเงินจำนวนนั้นต้องนำมาจ่ายทุกอย่างที่ใช้สำหรับการแข่งขันยกเว้นค่าตั๋วเครื่องบินที่อนุญาตให้ใช้บัตรเครดิตจ่ายแทนได้ การผลิตของ The Amazing Race เป็นการทำงานที่ยากมากงานหนึ่งและแตกต่างจากเรียลลิตี้เกมโชว์อื่นๆ อย่างสิ้นเชิงเพราะการทำงานจะต้องย้ายสถานที่ไปตามที่แข่งขันตลอดเวลา ทั้งๆ ที่รายการนี้ถ่ายทำได้ยากมากแต่ก็ยังได้เข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Awards ในสาขาต่างๆ เป็นเรื่อยมาตั้งแต่รายการออกอากาศถึง 40 รางวัลและคว้ามาได้มากถึง 12 รางวัล ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The Fast Forward had teams put on showshoes and trek to the top of a snowy hill. The Detour on this leg was Search or Rescue. In Search teams use a locator beacon to search the snow for keys which they would use to drive a snowmobile to the next clue. In Rescue teams crossed a rescue bridge of 4 steel cables then use a zipline to cross a ravine. ดิอะเมซิ่งเรซ
นอกจากนี้บริษัทผลิดรายการอิสระของอเมริกาใต้แห่งหนึ่งประกาศในช่วงปลายปี ค.ศ. 2006 ว่าจะมีการออกอากาศเวอร์ชันบราซิลของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária ในช่วงเวลาที่ต้องซื้อเวลาของโทรทัศน์บราซิล RedeTV! โดยซีซั่นแรกเริ่มรับสมัครตั้งแต่เดือน มกราคม จนถึง กรกฎาคม ถ่ายทำในช่วงเดือน สิงหาคม ถึง กันยายน และออกอากาศซีซั่นแรกในช่วงวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ถึง 5 มกราคม ค.ศ. 2008[22](in Portuguese) ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 4 () เป็นฤดูกาลที่ 4 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่รางวัลเอ็มมีมีการแจกรางวัลประเภทเรียลลิตี้โชว์การแข่งขันและรายการก็คว้ามาได้แบบผูกขาดอยู่รายการเดียวจนถึงปัจจุบัน ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18 ใช้เวลาถ่ายทำ 23 วันและจะเป็นฤดูกาลแรกของเวอร์ชันอเมริกาที่จะถ่ายทำและออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง[1] ในขณะที่หลายๆ รายการในช่วงพรามไทม์ได้เปลี่ยนการออกอากาศเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้ว ดิ อะเมซิ่ง เรซ ยังคงใช้โทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานอยู่ เนื่องจากปัญหาหลายๆ ด้านไม่ว่าจะเป็นด้านค่าใช้จ่ายหรือแม้กระทั่งความยากลำบากในการถ่ายทำและภาพที่อยู่ในแฟ้มภาพไม่ได้เป็น HD จึงใช้เวลาเป็นอันมากกว่าจะสามารถทำให้เป็นระบบ HD ได้[2] อย่างไรก็ตามถึงจะช้าไปบ้างนี่ก็จะเป็นฤดูกาลแรกของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ที่จะออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง อะวีชี
ทิม แบร์ยลิง () หรือชื่อที่รู้จักในวงการคือ อะวีชี หรือ อาวิชี (Avicii) เป็นดีเจและโปรดิวเซอร์เพลงเฮาส์ชาวสวีดิช เขาได้รับการจัดอันดับในอันดับที่ 3 ในนิตยสาร ดีเจ แม็กกาซีน ในปี 2012 และ 2013และเขายังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง รางวัลแกรมมี ถึง 2 ครั้ง, ครั้งหนึ่งในเพลง "ซันไชน์" ซึ่งร่วมกับ เดวิด เกตตา ในปี 2012 และอีกครั้งในเพลง "เลเวล" ในปีต่อมา โดยมีเพลงที่ได้รับการตอบรับที่ดี เช่น "I Could Be the One" ร่วมกับ นิกกี โรเมโร, "เวค มี อัพ", "You Make Me", "X You", "Hey Brother", "Addicted to You", "The Days", "The Nights", "Levels" , "Waiting for Love" และ Lonely Together อะวิชีปล่อยอัลบั้มเดบิวส์ True เมื่อปี 2013 ได้รับเสียงชื่นชมจากนักวิจารณ์ดนตรี และขึ้นมาไต่อันดับ Top ten ในสิบห้าประเทศ และติดอันดับชาร์จของออสเตอเรีย สวีเดน เดนมาร์ก และ อเมริกา ในปี 2015 อะวิชีปล่อยอัลบั้มชุดที่สอง "Stories" และในวันที่ 10 เมษายน 2017 อะวิชีปล่อยอีพี "Avīci (01) อะวิชีเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 20 เมษายน 2018 ที่กรุงมัสกัด ประเทศโอมาน จากการฆ่าตัวตายด้วยวิธีการกรีดข้อมือ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับรางวัลที่ผู้ชนะจะได้รับคือ 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา เงินรางวัลที่ผู้ชนะจะได้รับคือ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่ง ริคกี้ โอว ผู้จัดการทั่วไปของ โซนี่ พิกเจอร์ส เอนเตอร์เทนเมนต์ เอเชีย บริษัทแม่ของ เอเอ็กซ์เอ็น เอเชีย อธิบายเรื่องเงินรางวัลที่น้อยกว่าเวอร์ชันอเมริกาไว้ว่า "จริง ๆ แล้วเงินไม่ใช่แรงจูงใจหลัก แต่แรงจูงใจหลักนั้นคือการผจญภัย และโอกาสที่จะได้อยู่ในรายการเรียลลิตี้โชว์ที่ดีที่สุดรายการหนึ่งของโลก" แต่ก็เป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่งที่รายการได้ยุติลงหลังจากจบฤดูกาลที่ 4 อันเนื่องมาจากปัญหาด้านงบประมาณ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในแต่ละเลกของการแข่งขันทีมที่เข้ามาถึงเป็นลำดับที่ 1 อาจจะได้รับเงินรางวัลหรือของรางวัล แต่ทุกๆ ทีมจะได้รับเงินรางวัลหลังจบการแข่งขันโดยดูจากลำดับที่ของแต่ละทีมดังนี้ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
กฎกติกาส่วนมากจะนำมาจากเวอร์ชันอเมริกาเกือบทั้งหมด เว้นแต่ในบางกรณีที่ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย มีกฎกติกาเป็นของตนเอง ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล (; หรือในบางครั้งรู้จักกันในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลาติน อเมริกา) เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ในเวอร์ชันของ ลาติน อเมริกา ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดย ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ด้วยความร่วมมือของดิสนีย์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 11 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบ โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 250,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ข้อแตกต่างเล็กน้อยสำหรับเวอร์ชันนี้คือ Routmaker ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสี น้ำเงิน-ดำและซองคำใบ้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำงินแทนสีเหลืองดั่งเดิม รวมถึงชื่อทีมที่ขึ้นในรายการจะตามด้วยธงประเทศของตนเองด้วย การเดิทางทั้งหมดผ่าน 1 ทวีปโดยไม่ได้ออกนอกทวีปอเมริกาใต้แต่อย่างใด รวมถึงเป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันที่ 3 ถัดจากบราซิลและอิสราเอล ที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง ปัจจุบันยังคงผลิตฤดูกาลถัดๆ มาอยู่เรื่อยๆ และในฤดูกาลที่ 3 หลังจากเปลี่ยนช่องที่ทำการออกอากาศในฤดูกาลที่ 3 เป็นต้นมารายการจึงได้กลับไปใช้ Routmaker สีมาตรฐานของต้นฉบับ คือ เหลือง-แดงและซองคำใบ้สีเหลือง ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สองวันหลังจากการแข่งขันออกอากาศทางโทรทัศน์ ซีบีเอส ได้สร้างหน้าใหม่เกี่ยวกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลงในเว็บไซต์ เครือข่ายสังคมออนไลน์ ที่ชื่อ เฟซบุ๊ก ผ่านทางโฆษณาของเฟซบุ๊ก[11] โดยเว็บไซต์นั้นมีสื่อโต้ตอบได้เช่นแผนที่ เกร็ดในการแข่งขัน บันทึกการเดินทางและรางวัล เว็บไซต์นี้ยังมีผลิตภัณฑ์ที่โยงไปถึงโปรแกรม Where I've Been อีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 18
และจะมีการจัดฉลองการครบรอบ 10 ปีของรายการซึ่งในการจัดงานครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเครื่องดื่มชาสแนปเปิล โดยจะทำการจัดงานวันที่ 8 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) รวมถึงการออกอากาศตอนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) ด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเป็น 2 เลกสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากเคยมีการหยุดฉายไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอดสด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ฤดูกาลนี้ถูกโปรโมตหลังจากจบฤดูกาลที่ 10 ทันทีโดยในขณะนั้นอยู่ในช่วงที่รายการต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาได้ทยอยทำฤดูกาล "ออลสตาร์" กันออกมา โดยในฤดูกาลนี้ก็ยังคงได้รับผลการตอบรับที่ดีเช่นเคยเหมือนฤดูกาลที่ผ่านๆ มา ซึ่งสาเหตุอาจมาจากที่มีคู่ของร็อบกับแอมเบอร์ที่กลับมาแข่งอีกครั้งโดยร็อบกับแอมเบอร์เป็นเพียงคู่เดียวในประวัติศาสตร์รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมชื่นชอบเป็นจำนวนมากเพราะทั้งคู่ได้ออกรายการเซอร์ไวเวอร์และในรายการดิ อะเมซิ่ง เรซในฤดูกาลของตัวเองและฤดูกาล “ออลสตาร์” ทำให้สองคนนี้กลายเป็นคู่ขวัญของรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดูโบรฟนิก (สถานีขนส่งดูโบรฟนิก) สปิลท์ (ท่าเรือเฟอร์รี่) ไป อังโกนา, อิตาลี เอ็มโปลี, แคว้นตอสกานา (Campo di Volo Silvano Poli) วินชี, แคว้นตอสกานา (สถานที่เกิดของ เลโอนาร์โด ดา วินชี) ฟลอเรนซ์, แคว้นตอสกานา (สวน Boboli) ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับฤดูกาลที่ 14 นี้ปิดรับสมัครเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2551 และรอบสุดท้ายมีขึ้นเมื่อประมาณปลายเดือนมิถุนายน ถึงต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา การค้นหาสถานที่แข่งกระทำขึ้นในช่วงเดือน สิงหาคม และการถ่ายทำคาดว่ามีขึ้นในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2551  ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19 () เป็นฤดูกาลที่ 19 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ เดอะซิมป์สันส์
โกรนิงมีไอเดียเกี่ยวกับเดอะซิมป์สันส์ที่ล็อบบี้ในออฟฟิสของเจมส์ แอล บรูกส์ ผู้ผลิตรายการโทรทัศน์ชื่อดัง บรูกส์แนะนำให้โกรนิงเสนอความคิดนี้เป็นซีรีส์แอนิเมชันเรื่องสั้น ซึ่งตอนแรกโกรนิงตั้งใจว่าจะใส่ในการ์ตูนเรื่อง Life in Hell ของเขา แต่อย่างไรก็ตามโกรนิงก็นึกได้ว่าถ้านำมาใส่ใน Life in Hell จะต้องยกเลิกลิขสิทธิ์ในการพิมพ์ในงาน Life in Hell นี้ โดยเขาเลือกที่จะสร้างในลักษณะครอบครัวที่ผิดปกตินี้[9] เขาตั้งชื่อตัวละครตามสมาชิกในครอบครัวของเขา ยกเว้น "บาร์ต" ที่ไม่ได้มาจากชื่อเขา[1] ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária (; ) เป็นเวอร์ชันบราซิลของรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยมีพิธีกรประจำรายการคือโรนี่ เซิร์ฟเวอร์โร่ รายการนี้มีการผลิตและออกอากาศเป็นอิสระ ในช่วงที่ต้องมีการซื้อเวลาของเครือข่ายโทรทัศน์บราซิล RedeTV!  ดิอะเมซิ่งเรซ 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 2 () เป็นฤดูกาลที่ 2 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ทุกทีมจะต้องปฏิบัติตามกฎกติกาที่วางไว้เมื่อเริ่มต้นการแข่งขัน หากทีมใดไม่ปฏิบัติตาม อาจส่งผลกระทบต่อโทษปรับเวลาที่อาจส่งผลต่อลำดับในการจบการแข่งขันในเลกนั้น ๆ ของทีม อย่างไรก็ดี กฎการแข่งขันอย่างเป็นทางการไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกมาสู่ผู้ชม แต่มีกฎกติกาบางส่วนที่เผยแพร่ออกมาในรูปของการบังคับใช้ในหลาย ๆ ครั้งระหว่างการแข่งขัน โดยกฎกติกาที่มีการเปิดเผยมีดังนี้ ซัมเมอร์ วอร์ส
ส่วนอ็อซ โลกออนไลน์เสมือนจริงนั้น โฮะโซะดะเอานามห้างสรรพสินค้า "อ็อซ" (OZ) ที่เขาเคยไปสมัยทำงานอยู่กับบริษัทโทเอแอนิเมชัน (Toei Animation) มาตั้ง[11] เขายังว่า ในการกำหนดรายละเอียดระบบอ็อซ เว็บไซต์มิกุชี (mixi) เครือข่ายสังคมออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่นและเขาเคยเป็นสมาชิก มีอิทธิพลต่อเขาเป็นอันมาก ส่วนสีสันและรูปลักษณ์ของระบบนั้น เขาได้แรงบันดาลใจมาจากเกมนินเทนโด (Nintendo)[14] เขากล่าวเสริมว่า แม้เขานิยมชมชอบศิลปกรรมของทาคาชิ มุระกะมิ (Takashi Murakami) ซึ่งขึ้นชื่อว่า "วิบวับและลายพร้อยจนหลอนประสาท" แต่เขาพอใจออกแบบให้ระบบอ็อซมี "ลักษณะสะอาดปราศจากความรกรุงรัง" มากกว่า นอกจากนี้ ระหว่างผลิตอนิเมะ เขาได้ท่องเที่ยวไปในเทศกาลภาพยนตร์หลายแห่ง ทั้งได้ไปมาหาสู่ครอบครัวของหญิงสาวซึ่งต่อมาได้หมั้นหมายและครองรักกัน เขาจึงนำประสบการณ์จากเทศกาลเหล่านั้น ตลอดจนความทรงจำจากครอบครัวดังกล่าวและชีวิตสมรส มาเป็นพื้นเรื่องอนิเมะ[11][14][15] ดิอะเมซิ่งเรซ
หลังจากผ่านความพยายามมาอย่างหนัก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมทั้งรางวัลเอ็มมีสำหรับรายการเรียลลิตี้โชว์ประเภทการแข่งขันยอดเยี่ยม และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลเอ็มมีในด้านเสียง การถ่ายทำวิดีโอ และการตัดต่อวิดีโออีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
นอกจากนี้ ภารกิจที่เกิดขึ้นในรายการบางส่วน เป็นภารกิจที่นำมาจากแฟรนไชส์ ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้ง เวอร์ชันอเมริกา และ เวอร์ชันเอเชีย โดยอาจมีการดัดแปลงบางส่วน เช่น ภารกิจอุปสรรคบังคับควายที่เกิดขึ้นในเลก 4 นำมาจากเลก 2 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 ทางแยกในเลก 5 (สอนหรือเรียนภาษาญี่ปุ่น) ดัดแปลงจากเลก 3 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 เป็นต้น ไม่เพียงเท่านั้น เวอร์ชันอิสราเอลมีการเปลี่ยนชื่อคำสั่ง Detour (ทางแยก) และ Fast Forward (ทางด่วน) เล็กน้อย ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ซีบีเอสโปรโมต ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 อย่างหนักด้วยการติดป้ายโฆษณาบนยอดของอาคารที่ ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ก่อนที่จะมีการออกอากาศ[11] ต่างจากซีซั่นอื่น ๆ ที่ซีบีเอสไม่เคย เปิดเผยถึงสถานที่ที่จะไปล่วงหน้า แต่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 นี้ ซีบีเอสได้เปิดเผยแผนที่การเดินทางที่จะทำให้ทราบว่า ระหว่างการแข่งขัน มีการเดินทางไปที่ใดบ้าง ก่อนที่การแข่งขันจะออกฉายทางโทรทัศน์ [12] ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2550 และการสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีขึ้นในเดือน เมษายน พ.ศ. 2550[4][5] ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 4 เป็นปีที่สี่ของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบทวีปเอเชียและโอเชียเนีย ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึงเกือบร้อยล้านคน ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา การรับสมัครมีขึ้นทางเว็บไซด์ของ AXN Asia โดยจะสิ้นสุดในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553 และคัดตัวรอบสุดท้ายในเดือนเมษายน ส่วนการถ่ายทำจะมีขึ้นในราวเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม  ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สำหรับทีมทั้ง 11 ทีมในฤดูกาลนี้มีทั้งคู่แต่งงานบาทหลวง คู่เดธกอธ และคู่พี่/น้องสาว โดยผู้ผลิตรายการ แวนด์ มัสเตอร์ ให้ความเห็นเรื่องนี้ไว้ว่า "จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องที่เราตั้งใจคัดทีมชายหนุ่มออก" จากที่ปกติที่มักจะพบทีมชายหนุ่มในฤดูกาลก่อน ๆ เขายังกล่าวอีกว่า "มันต้องเป็นความบังเอิญอย่างแน่นอน ที่มีผู้เข้าแข่งขัน 15 ใน 22 คนอยู่ใน ลอสแอนเจลิส"[2]