เอลิซาเบธแห่งยอร์ก เป็นพระธิดาองค์โตของใคร?
เอลิซาเบธแห่งยอร์ก
เอลิซาเบธแห่งยอร์ค[1]ประสูติเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1466 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ลอนดอน เป็นพระธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษและเอลิซาเบธ วูดวิลล์ พระราชินีเอลิซาเบธแห่งยอร์คทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฮนรีที่ 7 เมื่อปี ค.ศ. 1486 เป็นพระราชินีตั้งแต่ วันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1486 จนสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1503 ที่พระราชวังริชมอนด์ ลอนดอน พระราชินีเอลิซาเบธเป็นพระขนิษฐาของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 5 แห่งอังกฤษ และพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงมีพระราชโอรสพระองค์แรกคือเจ้าชายชาลส์ ซึ่งปัจจุบันทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายแห่งเวลส์" ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2491 พระองค์ที่สองเป็นพระราชธิดา มีพระนามว่าเจ้าหญิงแอนน์ ซึ่งปัจจุบันทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าหญิงพระราชกุมารี" ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2493 พระราชโอรสพระองค์ที่สามคือเจ้าชายแอนดรูว์ ปัจจุบันทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "ดยุกแห่งยอร์ก" ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2503 และพระราชโอรสพระองค์เล็กคือเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ปัจจุบันดำรงพระอิสริยยศเป็น "เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์" ซึ่งประสูติในปี พ.ศ. 2507 เอิร์ลแห่งเวสเซ็กซ์
ในปีพ.ศ. 2542 เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ได้เข้าพระราชพิธีเสกสมรสกับโซฟี เฮเลน ไรส์-โจนส์ ซึ่งตามธรรมเนียมแล้วพระมหากษัตริย์นั้นมักจะพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้กับพระราชโอรสหรือพระราชธิดาในพระราชพิธีเสกสมรสอยู่เสมอ ซึ่งในช่วงนั้นได้มีผู้เชี่ยวชาญได้วิเคราะห์ว่ามีความเป็นไปได้สูงที่พระองค์จะได้รับบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งเคมบริดจ์ หรือดยุกแห่งซัสเซ็กซ์ แต่อย่างไรก็ตาม สำนักพระราชวังได้ประกาศว่าพระองค์จะได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ต่อจากพระราชบิดา คือ ดยุกแห่งเอดินบะระห์ แต่ในระหว่างที่พระราชบิดานั้นยังทรงพระชนม์อยู่ จึงทำให้พระองค์เป็นเจ้าชายพระองค์แรกในประวัติศาสตร์อังกฤษที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นที่ต่ำกว่าดยุก โดยเป็น เอิร์ลแทน  แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
ในช่วงเวลานี้เจ้าชายจอร์จและเจ้าหญิงแอนน์ทรงประสบปัญหาส่วนพระองค์เรื่องการมีพระโอรสธิดา จนกระทั่งปี ค.ศ. 1700 เจ้าหญิงแอนน์ทรงพระครรภ์อย่างน้อย 18 ครั้งแต่ทรงตกถึง 13 ครั้ง และในบรรดาพระโอรสธิดา 5 พระองค์ที่รอดชีวิตมาได้ 4 พระองค์อยู่ได้เพียงไม่เกินสองปีก็สิ้นพระชนม์ พระโอรสองค์เดียวที่มีอายุยืนที่สุดก็คือ เจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ที่สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษาเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1700 สถานะการณ์นี้ทำให้เกิดวิกฤตการการสืบราชบัลลังก์ในอังกฤษ พระเจ้าวิลเลียมและพระนางแมรีเองก็ไม่มีพระราชโอรสธิดา ฉะนั้นเจ้าหญิงแอนน์จึงทรงเป็นรัชทายาทแต่ผู้เดียวของราชบัลลังก์ที่ระบุในพระราชบัญญัติสิทธิ ค.ศ. 1689 ถ้าไม่มีการระบุรัชทายาทต่อจากเจ้าหญิงแอนน์ราชบัลลังก์ก็อาจจะตกไปเป็นของเจมส์ ฟรานซิส เอ็ดเวิร์ด สจวต พระโอรสของพระเจ้าเจมส์ที่ 2 “ผู้อ้างสิทธิเฒ่า” (Old Pretender) ผู้ที่อาจจะอ้างสิทธิในการครองราชบัลลังก์ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ
เอ็ดเวิร์ดแห่งยอร์กเป็นบุตรคนที่สองของริชาร์ด แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 3 แห่งยอร์ก ผู้อ้างว่ามีสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษโดยตรง 
) และเซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก เอ็ดเวิร์ดเป็นบุตรคนโตที่สุดในบรรดาบุตรชายสี่คนที่รอดชีวิตมาจนโต ดยุกแห่งยอร์กอ้างสิทธิในราชบัลลังก์เป็นครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1460 ซึ่งเป็นจุดที่ทำให้ความขัดแย้งระหว่างราชสกุลยอร์กและแลงแคสเตอร์เลวร้ายลงจนกลายเป็นการต่อสู้กันในสงครามดอกกุหลาบ เมื่อริชาร์ด แพลนแทเจเนตเสียชีวิตในยุทธการเวคฟิลด์ เอ็ดเวิร์ดก็อ้างสิทธิต่อ โดยมีริชาร์ด เนวิลล์ เอิร์ลที่ 16 แห่งวอริก (“ผู้สร้างกษัตริย์” (The Kingmaker)) ผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องเป็นผู้หนุนหลัง เอ็ดเวิร์ดได้รับชัยชนะต่อราชวงศ์แลงแคสเตอร์ในหลายศึก ขณะที่พระเจ้าเฮนรีที่ 6 และพระนางมาร์กาเรตมัวแต่ไปรณรงค์อยู่ทางเหนือของอังกฤษ ดยุกแห่งวอริกได้ทีเข้ายึดเมืองหลวงและให้เอ็ดเวิร์ดประกาศตัวเป็นพระเจ้าแผ่นดินที่ลอนดอนในปี ค.ศ. 1461 เอ็ดเวิร์ดย้ำความมีสิทธิของพระองค์ด้วยการได้รับชัยชนะอย่างเด็ดขาดที่ ยุทธการโทว์ทันในปีเดียวกันจนกองกำลังของราชวงศ์แลงแคสเตอร์ถูกกำจัดเกือบหมดสิ้น สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
ในปีค.ศ. 1920 เจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระธิดาองค์โตของพระนางมารี ทรงหมั้นกับเจ้าชายจอร์จแห่งกรีซ พระโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซกับอดีตสมเด็จพระราชินีโซเฟีย พระญาติของพระนางมารี ซึ่งทรงถูกถอดถอนจากราชบัลลังก์กรีซ หลังจากที่พระนางทรงเชิญเจ้าชายจอร์จพร้อมพระขนิษฐาทั้งสองพระองค์คือ เจ้าหญิงเฮเลนและเจ้าหญิงไอรีน มาร่วมประทับพร้อมกับพระนางที่ซินายอา พระนางมารีทรงจัดการกิจกรรมต่างๆมากมายแก่คู่หนุ่มสาวทั้งสองและทรงยินดีอย่างมากที่จะทรงอภิเษกสมรสกับพระธิดาของพระนางตามที่ทรงคาดหมายไว้แล้ว ซึ่งพระธิดาของพระนางเองนั้นมีข้อด่างพร้อยอย่างรุนแรง ในเดือนตุลาคม มีรายงานข่าวจากกรีซเกี่ยวกับการสวรรคตของสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์แห่งกรีซ ซึ่งเจ้าหญิงกรีซต้องรีบเสด็จกลับไปพบพระบิดาและพระมารดาอย่างเร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้ ในวันถัดมา มีข่าวแจ้งว่า พระมารดาของพระนางมารีได้สิ้นพระชนม์แล้วอย่างสงบที่ซูริก[117] พระนางมารีทรงเตรียมการเดินทางไปยังสวิตเซอร์แลนด์ ที่ซึ่งพระนางจะทรงพาเจ้าหญิงเฮเลนและเจ้าหญิงไอรีนไปพบพระบิดาและพระมารดาของทั้งสองพระองค์ได้และเข้าร่วมพิธีฝังพระศพพระมารดาของพระนาง ในขณะที่เจ้าชายจอร์จและเจ้าหญิงเอลิซาเบธยังคงประทับอยู่ที่ซินายอา[118] เอ็บบา เบอร์นาดอตต์
เอ็บบา เบอร์นาดอตต์ () เกิดเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม 2401 ณ สวีเดน เป็นธิดาของ พันเอกคาร์ล จาคอป มูนิก อัฟ ฟูลกิล กับ บารอนเนสเฮนริกา เคเดสตรอม ทั้งนี้เธอยังเป็นพระสหายคนสนิทของ วิกตอเรียแห่งบาเดิน สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน และโตมาด้วยกัน โดยในวันที่ วิกตอเรียแห่งบาเดิน สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน เธอยังได้เป็นเพื่อนเจ้าสาวอีกด้วย และเมื่อเวลาต่อมา วิกตอเรียกลายเป็นพระราชินีแห่งสวีเดน ทรงมีพระราชปรารภถึงเอ็บบาบ่อยๆ ดังคำกล่าวของนางสนองพระโอษฐ์
เมื่อโตขึ้น เธอมีหนุ่มๆมาเกี่ยวพันเป็นจำนวนมาก ด้วยความงดงามและความสวยของเธอ ความทราบถึงฝ่าละอองพระบาทสมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ก็ทรงมีพระราชเสาวนีย์ให้ครอบครัวของเธอย้ายกลับมาที่สวีเดน และเมื่อเธอย้ายกลับมาไม่นาน ก็ได้พบกับ เจ้าชายออสการ์ เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก พระสวามีในอนาคต ซึ่งทั้ง 2 ตกหลุมรักกันแทบจะทันทีที่พบ เจ้าชายออสการ์เสด็จกลับพระราชวังและนำความกราบทูลพระราชบิดาและพระราชมารดา แต่ทั้ง 2 ทรงมิเห็นชอบด้วย และโต้แย้งอย่างรุนแรง แต่ถึงกระนั้นก็มิทำให้พระองคืเปลี่ยนพระทัยจากนางสาวเอ็มบาได้เลย ต่อมาเมื่อปี 2431 งานเสกสมรสถูกจัดขึ้น ซึ่งการสมรสนี้เองทำให้พระองค์ค้องสละฐานันดรและทายาทในการสืบราชบัลลังก์แห่งสวีเดนไปโดยปริยาย และใช้พระนามลำลองอย่างไม่เป็นทางการว่า ออสการ์ เบอร์นาดอตต์ ต่อมา ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายออสการ์ เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก ในวันแต่งงานจากพระอัยกา ทำให้เอ็มบาเป็น เจ้าหญิงเอ็มบา เบอร์นาดอตต์ ทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้ เอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งฝรั่งเศสประสูติเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1602 ที่พระราชวังฟองแตงโบลในฝรั่งเศส เป็นพระธิดาองค์โตในพระเจ้าอองรีที่ 4 แห่งฝรั่งเศสและพระอัครมเหสีองค์ที่สองมารี เดอ เมดิชิ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส ต่อมาทรงเสกสมรสกับพระเจ้าเฟลีเปที่ 4 แห่งสเปน และเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสเปน เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระเชษฐภคินีของเฮนเรียตตา มาเรียแห่งฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ เจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก
เจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก () มีพระนามเต็มว่า ยูเชนี วิกตอเรีย เฮเลนา (; 23 มีนาคม พ.ศ. 2533) เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก กับซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก ทรงอยู่ในลำดับที่เก้าแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร ต่อจากเจ้าหญิงเบียทริซแห่งยอร์ก พระเชษฐภคินี สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระราชธิดาอยู่เพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงออกัสตา ชาร์ล็อต แห่งเวลส์ เมื่อเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1817 พระโอรสที่ยังไม่ได้ทรงอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่างทรงรีบเร่งที่จะอภิเษกสมรสและมีพระโอรสธิดาเพื่อรักษาลำดับการสืบราชบัลลังก์[1] ดยุกแห่งเคนต์
ดยุกแห่งเคนต์ () เป็นบรรดาศักดิ์ชั้นดยุกมาตั้งแต่สมัยอาณาจักรบริเตนใหญ่ และสหราชอาณาจักร โดยครั้งล่าสุดมีการพระราชทานบรรดาศักดิ์นี้ให้แก่พระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ของพระเจ้าจอร์ที่ 5 และตั้งแต่ปีค.ศ. 1942 เป็นต้นมา บรรดาศักดิ์นี้ได้พระราชทานให้กับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด (พระราชสมภพเมื่อปีค.ศ. 1935) โดยทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ของสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก
พระองค์เข้าพิธีบัพติศมา ณ คริสตจักรนักบุญแมรีมักดาเลนโดยบิชอปแห่งนอร์วิชเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2533 ถือเป็นเจ้านายชั้นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถพระองค์แรกที่มิได้กระทำบัพติศมาในอ่างล้างบาปลิลี พระองค์มีพ่อทูนหัวและแม่ทูนหัวคือ เจมส์ โอกิลวี (ญาติชั้นที่สองฝ่ายพระชนก), แอลัสแตร์ รอสส์, ซูเซิน เฟอร์กูสัน (ภริยาใหม่ของพระอัยกาฝ่ายพระชนนี), จูเลีย ดอดด์-โนเบล และหลุยส์ แบล็กเกอร์ เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงโซฟีเป็นพระธิดาคนโตในบรรดาพระบุตรทั้ง 5 พระองค์ ในเจ้าชายมัคส์ ดยุกแห่งบาวาเรีย กับเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท ดัชเชสแห่งบาวาเรีย พระองค์เสด็จพระราชสมภพ ณ มิวนิก ประเทศเยอรมนี มาเรียแห่งเท็ค
ในฐานะดยุกและดัชเชสแห่งยอร์ค เจ้าชายจอร์จและเจ้าหญิงมาเรียทรงปฏิบัติพระราชกรณียกิจด้านสาธารณะมากมาย เมื่อในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคตและเจ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด พระสัสสุระของดัชเชสแห่งยอร์ค เสวยราชสมบัติสืบต่อเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 นับแต่นั้นทั้งสองพระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายดยุกและเจ้าหญิงดัชเชสแห่งคอร์นวอลล์และยอร์ก (TRH The Duke and Duchess of Cornwall and York) และก็ได้เสด็จประพาสทั่วจักรวรรดิอังกฤษ โดยเสด็จเยือนยิบรอลตาร์ มอลตา อียิปต์ ลังกา สิงคโปร์ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ มอริเชียส แอฟริกาใต้ และแคนาดาเป็นเวลาแปดเดือน ไม่เคยมีเชื้อพระวงศ์องค์ใดเสด็จต่างประเทศแบบหมายมาดเช่นนี้มาก่อน ดัชเชสทรงกันแสงน้ำพระเนตรหลั่งไหลออกมาเมื่อทรงทราบว่าจะต้องจากพระโอรสและธิดาไป (ทุกพระองค์ทรงอยู่ในความดูแลของพระอัยกาและพระอัยยิกา) เป็นช่วงเวลาอันนาน ในระหว่างการเสด็จประพาส ทั้งสองพระองค์ทรงเปิดวาระการประชุมแรกของรัฐสภาออสเตรเลีย เมื่อเครือรัฐออสเตรเลียได้ก่อตั้งขึ้น เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี (; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระนามเดิม เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ () เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระธิดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงอยู่ในลำดับที่ห้าสิบสองแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อนับจากสายพระชนก ส่วนพระชนนีเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีของสมเด็จพระราชินีนาถ ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์-เอวอนเดล (อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; 8 มกราคม พ.ศ. 2407 - 14 มกราคม พ.ศ. 2435) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เอิร์ลแห่งแอธโลน เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนคิลลาร์นีย์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2435 ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อจากพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2453 ทรงราชาภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496 พระธิดาในเจ้าชายฟรันซ์ ดยุกแห่งเท็ค และเจ้าหญิงแมรี่ อเดเลดแห่งเคมบริดจ์) และมีพระราชโอรสธิดาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร (เอ็ดเวิร์ด อัลเบิร์ต คริสเตียน จอร์จ แอนดรูว์ แพทริค เดวิด; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2437 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2453 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 และสละราชสมบัติ เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ หลังจากการสละราชสมบัติ และได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งวินด์เซอร์ (Duke of Windsor) เมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2480 อภิเษกสมรส 3 มิถุนายน พ.ศ. 2480 ณ เมืองมงต์ ประเทศฝรั่งเศส กับ เบสซี วอลลิส วอร์ฟิลด์ (19 มิถุนายน พ.ศ. 2439 - 24 เมษายน พ.ศ. 2529) (ไม่มีพระโอรสธิดา) พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร (อัลเบิร์ต เฟรเดอริค อาร์เธอร์ จอร์จ; 14 ธันวาคม พ.ศ. 2438 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนคิลลาร์นีย์ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2463 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการสละราชสมบัติของสมเด็จพระเชษฐา เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ราชาภิเษกสมรส 26 เมษายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) และมีพระราชธิดาคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี่; พระราชสมภพ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 กับ เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซและเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2464 พระโอรสในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายชาร์ลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ (ชาร์ลส์ ฟิลิป อาร์เธอร์ จอร์จ; ประสูติ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) อภิเษกสมรสในวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 (หย่าร้างในปี 2539) กับ เลดี้ ไดอานา ฟรานเซส สเปนเซอร์ (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 - 31 สิงหาคม พ.ศ. 2540) (พระโอรสสองพระองค์) เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งสหราชอาณาจักร หรือ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานเตสแห่งสโนว์ดอน หลังจากการอภิเษกสมรส (มาร์กาเร็ต โรส; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2473 - 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545) เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคานเตสแห่งแฮร์วูด (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา อลิซ แมรี; 25 เมษายน พ.ศ. 2440 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2508) ได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2475 อภิเษกสมรส 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ เฮนรี จอร์จ ชาร์ลส์ ลาสเซลส์ เอิร์ลที่ 6 แห่งแฮร์วูด (9 กันยายน พ.ศ. 2425 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2490) และมีพระโอรสคือ จอร์จ ลาสเซลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งแฮร์วูด (จอร์จ เฮนรี่ ฮิวเบิร์ต; 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2554) เจอรัลด์ ลาสเซลส์ (เจอรัลด์ เดวิด; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2467 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2541) เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต; 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 - 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งกลอสเตอร์ เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์ และบารอนคัลโลเด็น เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2478 อภิเษกสมรส 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ อลิซ คริสตาเบล มอนเตกู-ดักลาส-สก็อต (25 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2547) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายวิลเลียมแห่งกลอสเตอร์ (วิลเลียม เฮนรี่ แอนดรูว์ เฟรเดอริค; 18 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - 28 สิงหาคม พ.ศ. 2515) เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ (จอร์จ เอ็ดเวิร์ด อเล็กซานเดอร์ เอ็ดมันด์; 20 ธันวาคม พ.ศ. 2445 - 25 สิงหาคม พ.ศ. 2485) ได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเคนต์ เอิร์ลแห่งเซ็นต์แอนดรูวส์ และบารอนดาวน์แพทริค เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2477 อภิเษกสมรส 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2477 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (13 ธันวาคม พ.ศ. 2449 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2511 พระธิดาในเจ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก และแกรนด์ดัชเชสเฮเลน วลาดิมีรอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ (เอ็ดเวิร์ด จอร์จ นิโคลาส พอล แพทริค; ประสูติ 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ หรือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดี้โอกิลวี หลังจากการอภิเษกสมรส (อเล็กซานดรา เฮเลน เอลิซาเบธ โอลกา คริสตาเบล; ประสูติ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ไมเคิล จอร์จ ชาร์ลส์ แฟรงคลิน; ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) เจ้าชายจอห์นแห่งสหราชอาณาจักร (จอห์น ชาร์ลส์ ฟรานซิส; 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2448 - 18 มกราคม พ.ศ. 2462) เจ้าหญิงหลุยส์ พระราชกุมารี (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 - 4 มกราคม พ.ศ. 2474) ทรงได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ วิลเลียม จอร์จ ดัฟฟ์ (10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2392 - 29 มกราคม พ.ศ. 2455) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุกแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 และมีพระธิดาคือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสแห่งไฟฟ์ (อเล็กซานดรา วิกเตอเรีย อัลเบอร์ตา เอ็ดวินา หลุยส์; 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2434 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502) ได้รับการสถาเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 และสิบทอดตำแหน่งเป็น ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2455 อภิเษกสมรส 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายอาร์เธอร์ เฟรเดอริค แพทริค อัลเบิร์ตแห่งคอนน็อต (13 มกราคม พ.ศ. 2426 - 12 กันยายน พ.ศ. 2481) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงม็อด เคานเตสแห่งเซาเธสค์ (ม็อด อเล็กซานดรา วิกตอเรีย จอร์จินา เบอร์ธา; 3 เมษายน พ.ศ. 2436 - 14 ธันวาคม พ.ศ. 2488) ได้รับการสถาเป็น เจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 อภิเษกสมรส 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ ชาร์ลส์ อเล็กซานเดอร์ คาร์เนกี เอิร์ลแห่งเซาเธสค์ (23 กันยายน พ.ศ. 2436 - 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2535) และมีพระโอรสคือ เจมส์ คาร์เนกี ดยุกที่ 3 แห่งไฟฟ์ (เจมส์ จอร์จ อเล็กซานเดอร์ แบนเนอร์แมน; 23 กันยายน พ.ศ. 2472 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2558) เจ้าหญิงวิกตอเรีย (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478) เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดริค คาร์ล จอร์จ วาลเดมาร์ แอ็กเซิลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน) ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ โดยเถลิงพระนามาภิไธย สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ มีพระโอรสคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอรเวย์ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) มีพระนามเดิมว่า อเล็กซานเดอร์ เอ็ดเวิร์ด คริสเตียน เฟรเดริค และต่อมาเปลี่ยนเป็น โอลาฟ โดยดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ หลังจากการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระราชชนก เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 เสวยราชสมบัติภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2500 ราชาภิเษกสมรส 21 มีนาคม พ.ศ. 2472 ณ กรุงออสโล กับ เจ้าหญิงมาร์ธา โซเฟีย โลวิซา แด็กมาร์ ไธราแห่งสวีเดน (28 มีนาคม พ.ศ. 2444 - 5 เมษายน พ.ศ. 2497 พระธิดาในเจ้าชายคาร์ลแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์เกิตลันด์ และเจ้าหญิงอิงเกบอร์กแห่งเดนมาร์ก) และมีพระราชโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์แห่งนอร์เวย์ หรือ เจ้าหญิงรังน์ฮิลด์ นางลอเรนท์เซ็น หลังจากการอภิเษกสมรส (รังน์ฮิลด์ อเล็กซานดรา; 9 มิถุนายน พ.ศ. 2473 - 16 กันยายน พ.ศ. 2555) เจ้าหญิงแอสตริดแห่งนอร์เวย์ หรือ เจ้าหญิงแอสตริด นางเฟอร์เนอร์ หลังจากการอภิเษกสมรส (แอสตริด ม็อด อิงเกบอร์ก; ประสูติ 12 กันยายน พ.ศ. 2475) สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (พระราชสมภพ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2511 กับ นางสาวซอนยา ฮารัลด์เซ็น (เกิด 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2480) และมีรัชทายาทคือ เจ้าชายโฮกุน มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์ (โฮกุน แม็กนุส; ประสูติ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2516) อภิเษกสมรสในวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2544 กับ นางสาวเมตเต-มาริต เจสเซ็ม ฮอยบี (เกิด 19 สิงหาคม พ.ศ. 2516) (พระโอรสธิดาสองพระองค์) เจ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6 เมษายน พ.ศ. 2414 - 7 เมษายน พ.ศ. 2414) เอลิซาเบธแห่งเวดส์ สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
เมื่อมีพระชนมายุ 16 ชันษา เจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงถูกพิจารณาให้อภิเษกสมรสกับ<b data-parsoid='{"dsr":[2756,2777,3,3]}'>เจ้าชายเบอร์ตี้ หรืออัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งในเวลาต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชมารดาของเจ้าชายคือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระนางได้พยายามสนับสนุนให้เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระสุณิสาและทรงเร่งให้เจ้าหญิงวิกกี้หรือเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระวรราชกุมารีดูแลเจ้าหญิง [1] เจ้าหญิงเอลิซาเบธถูกเรียกมาประทับที่ราชสำนักเบอร์ลิน ที่ซึ่งพระบิดามารดาของเจ้าหญิงทรงหวังให้เจ้าหญิงถูกอบรมด้านมารยาทต่างๆในราชสำนักเบอร์ลินเพื่อเตรียมการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิกกี้ทรงตอบกับข้าราชสำนักว่า "ฉันไม่คิดว่าเธอจะมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและนั่นเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับรสนิยมของเบอร์ตี้อย่างแน่นอน" ในขณะที่เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์กมีพระวรกายสูงโปร่งและผอมเพรียวซึ่งลักษณะเหล่านี้"เป็นลักษณะที่เบอร์ตี้ชื่นชอบมาก"[1] เจ้าชายเบอร์ตี้ทรงถูกทำให้พบเห็นพระฉายาลักษณ์ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแต่พระองค์ได้ถือพระฉายาลักษณ์เฉยๆและวางลงโดยทรงชำเลืองมองเพียงสองครั้ง[2] ในที่สุดเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์กจึงถูกเลือกให้เป็นพระชายาของเจ้าชายเบอร์ตี้ เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งบาเดิน
เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งบาเดิน ( เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน และ เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก โดยพระนามของพระองค์มาจาก เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ผู้เป็นพระมาตุจฉา(ป้าฝ่ายแม่) โดยพระองค์ทรงเข้าศึกษา ณ โรงเรียนเคิร์ตฮาร์น ต่อมาพระองค์ได้เสด็จเข้ามาประทับ ณ ลอนดอน และทรงเป็นนางพยาบาล ณ โรงพยาบาลเซนต์โทมัส ต่อมาพระองค์ได้เข้าร่วมพระราชพิธีเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระเสด็จขึ้นครองราชย์ ในขณะนั้นทรงเป็นตัวแทนของพระราชวงศ์บาเดิน และได้ทรงพบกับเจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวีย พระสวามีในอนาคตที่มรงเป็นตัวแทนจากพระราชวงศ์ยูโกสลาเวีย สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ณ พระราชวังบักกิงแฮม ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439[1] เจ้าชายคาร์ลทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติชั้นหนึ่งคือ เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระราชธิดาองค์สุดท้องในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งสหราชอาณาจักร อนาคตคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาพระองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล เจ้าชายคาร์ลและเจ้าหญิงม็อดทรงมีพระราชโอรสร่วมกันหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ อนาคตคือ มกุฎราชกุมารโอลาฟแห่งนอร์เวย์ (และในที่สุดคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์) ซึ่งประสูติในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446[1] แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก
ในฝ่ายพระราชชนนี เจ้าหญิงเป็นพระญาติใกล้ชิดกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ซึ่งเป็นพระโอรสในเจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน พระภคินีของพระราชชนนี สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ซึ่งเป็นพระโอรสในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์บ็อตเต็น และ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระธิดาในเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน พระญาติชั้นที่สองในพระราชวงศ์สวีเดนตามลำดับ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร
ในฐานะพระราชโอรสองค์ใหญ่ของพระประมุขแห่งอังกฤษ พระองค์ได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งคอร์นวอลล์ ดยุกแห่งโรธเซย์ เอิร์คแห่งแคร์ริก บารอนเร็นฟรูว์ ลอร์ดแห่งไอเอิลส์ และจ้าชายและจอมทัพแห่งสก็อตแลนด์ โดยอัติโนมัติตั้งแต่แรกประสูติ ในฐานะพระโอรสในเจ้าชายอัลเบิร์ต พระองค์ยังทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และ ดยุกแห่งแซ็กโซนีอีกด้วย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงเฉลิมพระอิสริยยศพระโอรสของพระองค์ให้เป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2384 พระองค์ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เอิร์ลแห่งดับลิน เมื่อในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2400 และรับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เตอร์ชั้นที่ 1 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401 และเครื่องราชอิสริยาภรณ์ธิสเทิลชั้นที่ 1 เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคมพ.ศ. 2410 เมื่อปี พ.ศ. 2406 พระองค์ทรงสละสิทธิในการสืบราชสมบัติของดัชชีซัคเซิน-โคบูร์กและโกทาให้กับเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระอนุชา เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก () (14 ตุลาคม ค.ศ. 1524 - 15 ตุลาคม ค.ศ. 1586) เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์กเป็นดัชเชสแห่งเม็คเลนบวร์ก-ชเวรินและต่อมาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึส โทรว์โดยการสมรส เอลิซาเบธเป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 1 แห่งเดนมาร์กและโซฟีแห่งโพเมอราเนีย เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์
ตามพระราชโองการของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 สมเด็จพระปัยกา (ปู่ทวดหรือตาทวด) ของเจ้าชาย สั่งว่าผู้ที่จะดำรงอิสริยยศเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งอังกฤษนั้น ถ้าเป็นชั้นพระราชนัดดาแล้ว จะต้องผ่านทางสายพระราชโอรสเท่านั้น ในขณะที่ชาลส์เป็นพระราชนัดดาผ่านทางสายพระราชธิดา พระองค์ควรจะดำรงยศเป็นเอิร์ลแห่งมารีออนเน็ต (ซึ่งเป็นยศสำหรับทายาทผู้จะสืบตำแหน่งดยุกแห่งเอดินบะระ) อย่างไรก็ตามสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 สมเด็จพระอัยกา (ปู่หรือตา) ของเจ้าชายมีพระราชโองการใหม่ เฉพาะพระโอรสและพระธิดาของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ให้ดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรได้ตั้งแต่ประสูติ พระราชโองการฉบับนี้ไม่มีผลครอบคลุมถึงพระราชธิดาอีกพระองค์หนึ่งคือเจ้าหญิงมากาเร็ต และจากพระราชโองการฉบับดังกล่าวทำให้ชาลส์มีพระยศตั้งแต่แรกประสูติว่า เจ้าชายชาลส์แห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เพื่อนเจ้าสาวที่อาวุโสได้แก่ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์ พระขนิษฐาองค์สุดท้องของพระนางเอง รวมทั้งเจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน, เลดี้เอลิซาเบธ แอนสัน, โจแอนนา โรเอล, ยูเจนี ลอดอน และน้องสาวของเจ้าบ่าวคือ คริสตินา ฟอน อัมส์เบิร์ก เพื่อนเจ้าสาวที่อ่อนอาวุโสกว่าได้แก่ แด็ฟเน สจ๊วต คลาร์ก และแคโรลิน อัลทิง ฟอน เกอเซา และเด็กๆเพื่อนเจ้าบ่าวได้แก่ โจอาคิม เจนเคล และมาร์คัส ฟอน เอินเฮาเซน-เซียร์สตอร์ฟ[15] เจ้าหญิงโซฟี เจ้าหญิงรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์
เจ้าหญิงโซฟี พระชายาในรัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์ () หรือเดิม เจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เป็นพระธิดาในเจ้าชายมัคส์ ดยุกแห่งบาวาเรีย กับเจ้าหญิงเอลีซาเบ็ท ดัชเชสแห่งบาวาเรีย ฐานันดรศักดิ์ของเจ้าหญิงโซฟีเมื่อแรกพระราชสมภพคือ "เฮอร์รอยัลไฮนีส" พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายอาล็อยส์ รัชทายาทแห่งลิกเตนสไตน์ กระนั้น พระราชสวามีของพระองค์มีฐานันดรศักดิ์ "ฮิสเซอรีนไฮเนส" ซึ่งเป็นฐานันดรน้อยกว่าพระองค์ แต่พระองค์ก็ได้รับการยกเว้น และสามารถใช้ฐานันดรเมื่อแรกพระราชสมภพได้ดังเดิม พระองค์และเจ้าชายอาล็อยส์ มีพระราชโอรส-ธิดารวม 4 พระองค์ หลุยเซอ อูลริเคอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน
หลุยเซอ อูลริเคอแห่งปรัสเซียทรงเป็นหนึ่งในพระราชโอรส-ธิดาของพระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียและโซฟี โดโรเทอา แห่งฮันโนเฟอร์ จากทางสายพระวงศ์ของพระมารดานั้น พระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ และทรงเป็นพระภาคิไนยในพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ นอกจากนั้นของทรงเป็นพระภคนี(ลูกพี่ลูกน้อง)ในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์(พระชนกของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร)และหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์) หลุยเซ อูลริเคยังทรงเป็นพระขนิษฐาของพระเจ้าฟรีดริชมหาราช วิลเฮล์มิเน่แห่งปรัสเซีย เจ้าชายเอากุสท์ วิลเฮล์มแห่งปรัสเซีย และเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ณ โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสเอลีซาเบทแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
ดัชเชสเอลิซาเบธแห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน: Herzogin Elisabeth von Württemberg, ) (พระนามเต็ม: เอลิซาเบธ วิลเฮล์มมีน หลุยส์, Elisabeth Wilhelmine Louise von Württemberg) ทรงเป็นดัชเชสแห่งวืร์ทเต็มเบิร์ก และเป็นพระชายาพระองค์แรกในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงตำแหน่งอาร์คดยุคแห่งออสเตรียอยู่ หลังจากอภิเษกสมรสแล้ว พระองค์ก็ทรงได้รับการสถาปนาเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย ("Her Royal Highness" Archduchess Elisabeth of Austria)  เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์
เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ () "พระนามเต็ม" ชาลส์ ฟิลิป อาร์เธอร์ จอร์จ; พระราชสมภพ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491) เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2501 ส่วนที่สกอตแลนด์พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "ดยุกแห่งโรธเซย์" นอกจากนี้ยังมีพระอิสริยยศ ดยุกแห่งคอร์นวอลล์ ที่ทรงใช้บ่อยครั้งในความเกี่ยวเนื่องกับแคว้นคอร์นวอลล์ พระองค์เป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 หากแต่มีลำดับพระอิสริยยศเป็นที่ 3 ในลำดับโปเจียมต่อจากสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์
ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ ()
ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2522 ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี กรุงลอนดอน เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยปัจจุบันอยู่ในลำดับที่ 48 ในการสืบราชบัลลังก์ โดยเขาเป็นประธานในมูลนิธิ โซดิเออรฺ ออร์ และเป็นประธานโครงการการฝึกอบรมพัฒนาอาชีพแห่งสหราชอาณาจักร 
ลอร์ดเฟรเดอริก พบกัน ชายาในอนาคตคือ โซฟี วิลเคลแมน ในวันวาเลนไทน์เมื่อปี พ.ศ. 2552 ต่อมา สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมรสกันในวันที่ 12 กันยายน ปีเดียวกัน โดยทั้งคู่มีบุตรดังนี้
ในปี พ.ศ. 2559 ลอร์ดเฟรเดอริกได้รับแต่งตั้งจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ให้ดำรงตำแหน่ง หัวหน้ากองกำลังทหารแห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี (), เอลิซาเบธ แองเจลา มาร์เกอริต โบวส์-ลีออน (; 4 สิงหาคม พ.ศ. 2443 - 30 มีนาคม พ.ศ. 2545) เป็นสมเด็จพระราชินีมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ตั้งแต่ พ.ศ. 2479 จนกระทั่งพระองค์เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 2495 หลังจากการเสด็จสวรรคตของพระสวามีได้ดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี เพื่อหลีกเลี่ยงความสับสนกับพระธิดาองค์โตคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ก่อนการเสด็จขึ้นครองราชสมบัติของพระสวามีในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2466 จนถึงปี พ.ศ. 2479 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดัชเชสแห่งยอร์ก อีกทั้งยังทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งไอร์แลนด์และจักรพรรดินีแห่งอินเดียพระองค์สุดท้ายอีกด้วย ประชาชนนิยมเรียกพระองค์ท่านว่า "ควีนมัม" สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เป็นธิดาคนที่สี่และที่เก้าในสิบคนของโคลด จอร์จ โบวส์-ลีออน ลอร์ด กลามิส (ต่อมาคือ เอิร์ลแห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น) และ เซซิเลีย นินา คาเวนดิช-เบ็นทิงค์ สถานที่เกิดของเอลิซาเบธยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ว่ากันว่าเกิดในคฤหาสน์เบลเกรฟ อุทยานกรอสเวเนอร์ ที่เป็นบ้านของบิดามารดาในกรุงลอนดอนและในรถพยาบาลม้าลากขณะจะไปยังโรงพยาบาล การเกิดของเอลิซาเบธได้รับการจดทะเบียนที่เมืองฮิทชิน เทศมณฑลฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ ใกล้กับบ้านเซนต์พอลส์วัลเดนเบอรี ซึ่งเป็นบ้านพักชนบทของตระกูลสตราธมอร์ และเป็นที่เข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 23 กันยายน พ.ศ. 2443 ณ โบสถ์ท้องถิ่นในเขตนั้น
เอลิซาเบธใช้ชีวิตในวัยเยาว์ส่วนมากที่เมืองเซนต์พอลส์วัลเดนและปราสาทกลามิส ซึ่งเป็นบ้านของบรรพบุรุษในตระกูลอยู่ในเมืองกลามิส มณฑลแองกัส สก็อตแลนด์ ได้รับการศึกษาครั้งแรกที่บ้านโดยมีครูพี่เลี้ยงมาสอนและชื่นชอบกีฬากลางแจ้ง ลูกม้าและสุนัขอย่างมาก เมื่ออายุ 8 ปี เอลิซาเบธก็ได้เข้าเรียนในโรงเรียนแห่งหนึ่งในกรุงลอนดอน โดยได้ทำให้เหล่าครูผู้สอนประหลาดใจด้วยการเริ่มต้นเขียนเรียงความด้วยอักษรกรีกสองตัวจากหนังสือชื่อ Anabasis ของนักปราชญ์กรีกนามว่า ซีโนโฟน และวิชาที่เก่งที่สุดคือ วรรณคดีและประติมากรรม หลังจากกลับมาเรียนหนังสือเป็นส่วนตัวกับครูพี่เลี้ยงชาวเยอรมันก็สามารถผ่านสอบข้อเขียนในการสอบเก็บคะแนน Oxford Local Examination ด้วยความสามารถพิเศษขณะมีอายุเพียง 13 ปี ดยุกแห่งเอดินบะระ
บรรดาศักดิ์นี้ได้พระราชทานครั้งล่าสุด ซึ่งเป็นครั้งที่ 4 เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 โดยสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เพื่อพระราชทานแก่พระชามาดา (ลูกเขย) ในวโรกาสงานพระราชพิธีเสกสมรสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ของพระองค์ ซึ่งต่อจากนั้นมาเจ้าหญิงเอลิซาเบธ จึงได้เปลี่ยนการออกพระนามของพระองค์เป็นเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเอดินบะระจนกระทั่งเสด็จขึ้นสืบราชสมบัติต่อจากพระราชบิดาในปีพ.ศ. 2495 ไม่นานหลังจากนั้นพระองค์ก็ได้ทรงสละฐานันดรในฐานะของเจ้าชายแห่งกรีซและเดนมาร์ก พร้อมทั้งทรงสละสิทธิในราชบัลลังก์กรีกอีกด้วย ต่อมาในปีพ.ศ. 2500 ดยุกแห่งเอดินบะระ จึงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ในฐานะ "เจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักร" เอลิซาเบธแห่งยอร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ ราชวงศ์ยอร์ค เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอลกวี ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ ณ จตุรัสเบรเกรฟ ลอนดอน ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร กับ แมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระนามอเล็กซานดราของพระองค์มาจากพระนามาภิไธยของ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระปัยยิกา(ย่าทวด) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชธิดาองค์แรกในเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก (ภายหลังขึ้นเถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6) กับเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งยอร์ก พระราชบิดาของพระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กับสมเด็จพระราชินีแมรี พระราชมารดาของพระองค์เป็นธิดาคนสุดท้ายของขุนนางชาวสกอตแลนด์นามว่า โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น เจ้าหญิงเอลิซาเบธประสูติโดยการคลอดแบบผ่าท้องเมื่อเวลา 2.40 น. (ตามเวลากรีนิช) ของวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2469 ณ บ้านเลขที่ 17 ถนนบรูตัน เมย์แฟร์ กรุงลอนดอน ซึ่งเป็นของพระอัยกาฝ่ายพระราชมารดา (ตา) ในกรุงลอนดอน[1] ต่อมาวันที่ 29 พฤษภาคม ทรงเข้ารับพิธีบัพติศมานิกายแองกลิคันจากคอสโม กอร์ดอน แลง อาร์ชบิชอปแห่งยอร์ก ณ โบสถ์ส่วนพระองค์ภายในพระราชวังบักกิงแฮม[2][note 2] และได้รับพระนาม เอลิซาเบธ ตามพระราชมารดา, อะเล็กซานดรา ตามสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา พระปัยยิกา (ย่าทวด) ซึ่งสิ้นพระชนม์ก่อนการประสูติของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ 6 เดือน และ แมรี ตามสมเด็จพระราชินีแมรี พระอัยยิกาฝ่ายพระราชบิดา (ย่า)[3] เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชนัดดาหัวแก้วหัวแหวนของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 กล่าวกันว่าเมื่อเจ้าหญิงเอลิซาเบธเสด็จไปเยี่ยมพระอาการประชวรของพระเจ้าจอร์จที่ 5 ในปี พ.ศ. 2472 ทำให้พระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงมีกำลังพระทัยและพระอาการดีขึ้น[4] เจ้าหญิงเบียทริซแห่งยอร์ก
เจ้าหญิงเบียทริซแห่งยอร์ก () หรือพระนามเต็มว่า เบียทริซ อีลิซาเบท แมรี (; 8 สิงหาคม พ.ศ. 2531) เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก กับซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก ทรงอยู่ในลำดับที่แปดแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร ต่อจากพระชนก พระองค์มีพระขนิษฐาพระองค์หนึ่งคือเจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายอาร์เธอร์ (อาร์เธอร์ วิลเลียม แพทริค อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต ประสูติเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2393 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2485 พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคอนน็อตและสตราเธิร์น และเอิร์ลแห่งซัสเซ็กส์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2417 และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2422 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ กับ เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย (หลุยส์ มาร์กาเรเท อเล็กซานดรา วิคตอเรีย แอ็กเนส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2403 - 14 มีนาคม พ.ศ. 2460 พระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช คาร์ลแห่งปรัสเซีย) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 2 พระองค์ พระภาคิไนย 6 พระองค์ และพระภาติกา 1 พระองค์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2454 พระเจ้าจอร์จที่ 5 ได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้เจ้าชายอาร์เธอร์เป็นผู้สำเร็จราชการแคนาดา นับเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกและพระองค์เดียวที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้ ดัชเชสไอลีคาแห่งโอลเดินบูร์ก
ดัชเชสไอลีคาแห่งโอลเดินบูร์ก ชื่อเต็มในภาษาเยอรมันว่า Eilika Helene Jutta Clementine Herzogin von Habsburg-Lothringen สกุลเดิม von Oldenburg เป็นภริยาของเกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ณ เมืองแบด เซเกเบิร์ก โอลเดินบูร์ก ประเทศเยอรมนี เป็นธิดาคนโตในดยุกโยฮันน์แห่งโอลเดินบูร์กและเคาน์เตสอิลคาแห่งออร์เทนบูร์ก  เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์
เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ ()ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน กับ โซเฟียแห่งนอสซอ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ พระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก มีพระโอรส-ธิดารวม 4 พระองค์ โดยพระองค์ถือเป็นพระราชอัยกา(ตา) ใน 3 พระมหากษัตริย์ ดังนี้ ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
ทั้งสองมีพระธิดาสองพระองค์คือเจ้าหญิงเบียทริซ (8 สิงหาคม พ.ศ. 2531) และเจ้าหญิงยูเชนี (23 มีนาคม พ.ศ. 2533) ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายอัลเฟรด (อัลเฟรด เออร์เนส อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2387 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเอดินบะระ เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์และเคนต์ ในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2409 และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2417 ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย (17 ตุลาคม พ.ศ. 2396 - 24 ตุลาคม พ.ศ. 2463 พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย) พระองค์มีพระโอรส 2 พระองค์ (หนึ่งพระองค์สิ้นพระชนม์ในพระครรภ์) พระธิดา 4 พระองค์ พระภาคิไนย 5 พระองค์ (8 พระองค์มีพระชนม์ผ่านสัปดาห์แรก) และพระภาติกา 8 พระองค์ ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2436 เจ้าชายอัลเฟรดทรงได้รับตำแหน่งจอมพลเรือแห่งราชนาวีอังกฤษ ไม่นานก่อนที่จะสืบราชสมบัติเป็นดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา ในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก () (พระนามเดิม:เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลักเซมเบิร์ก) ประสูติเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2465 เป็นพระธิดาใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา เป็นพระขนิษฐาใน แกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก ในช่วง สงครามโลกครั้งที่สอง สมาชิกพระราชวงศ์เสด็จลี้ภัยไปประเทศโปรตุเกสหลังจากการรุกรานของเยอรมัน โดยพระบุตรทั้งหมดเสด็๋จพร้อมด้วย เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งบูร์บง-ปาร์มา พระบิดาไปสหรัฐ ขณะที่ แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก พระมารดา เสด็จพระราชดำเนินไปยัง สหราชอาณาจักร และเมื่อปี พ.ศ. 2485 พระองค์ได้ย้ายไปประทับกับพระมารดาในลอนดอน โดยมีเจ้าหญิงมารี แอดิเลดแห่งลักเซมเบิร์ก พระขนิษฐาเสด็จด้วย ซึ่งขณะประทับในลอนดอนนั้น พระองค์และพระขนิษฐาทรงศึกษาใน โรงเรียนเวดดิ้งแฮม และเมื่อสงครามโลกสงบลง จึงเสด็จนิวัติกลับราชรัฐลักเซมเบิร์ก พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์ เอลิซาเบธแห่งยอร์ก
เอลิซาเบธแห่งยอร์ค สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: Elizabeth of York) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1466 - 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1503) แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
นอกจากพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 พระองค์ทรงมีผู้นิยมชมชอบอื่นอีกหลายคนคือ ลอร์ด ชาร์ลส์ มอนเตกู (23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2403 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482) บุตรชายคนที่สองของดยุกที่ 7 แห่งแมนเชสเตอร์ และ เฮนรี วิลสัน ซึ่งต่อมาได้เป็นทหารดีเด่น เอลิซาเบธแห่งบอสเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโปแลนด์
ปัญหาการสืบราชบัลลังก์เป็นปัญหาตลอดรัชกาลของพระเจ้าหลุยส์ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงถูกพิจารณาว่าเป็นหมันมาเป็นเวลานาน และมีการคาดว่าวิกฤคการสืบราชบัลลังก์จะเกิดขึ้นเมื่อพระเจ้าหลุยส์สวรรคตโดยปราศจากรัชทายาท เจ้าชายสตีเฟน พระอนุชาในพระสวามีของพระนางเป็นทายาทโดยสันนิษฐานจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1354 จอห์น ดยุกแห่งสลาโวเนีย พระโอรสของเจ้าชายสตีเฟนเป็นทายาทสืบต่อ อย่างไรก็ตามดยุกจอห์นสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1360 ในที่สุดพระมหากษัตริย์และสมเด็จพระราชินีทรงมีพระราชธิดาในปี ค.ศ. 1365 แต่พระราชธิดาสิ้นพระชนม์ในปีถัดมา ในเวลาไม่กี่ปีถัดมา เอลิซาเบธแห่งสลาโวเนีย พระขนิษฐาของดยุกจอห์นที่สิ้นพระชนม์ ได้รับการปฏิบัติในฐานะทายาทโดยสมมติและมีการเจรจาถึงคู่เสกสมรสที่เหมาะสม แต่ทันใดก็เกิดเรื่องน่าประหลาดใจเมื่อสมเด็จพระราชินีทรงมีพระประสูติกาลพระราชธิดาในเวลาไล่เลี่ยกันถึง 3 พระองค์ เจ้าหญิงแคทเทอรีนประสูติในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1370 เจ้าหญิงแมรีประสูติในปี ค.ศ. 1371 และเจ้าหญิงเจดวิกาประสูติในปี ค.ศ. 1373 หรือ 1374 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธเป็นที่รู้จักจากการที่ทรงพระนิพนธ์หนังสือเพื่อการศึกษาสำหรับพระราชธิดา ฉบับสำเนาได้ส่งไปยังฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1374 แต่ปัจจุบันสำเนาทุกฉบับสูญหายไปหมดสิ้น จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
ดัชเชสเอลิซาเบธเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 24 ธันวาคม พ.ศ. 2380 ณ ปราสาทโพเซ็นฮอฟเฟ็น เมืองมิวนิก ราชอาณาจักรบาวาเรีย เป็นพระธิดาองค์ที่ 2 ในดยุคแม็กซีมีเลียน โจเซฟแห่งบาวาเรีย (พระโอรสองค์เดียวในดยุคพิอุส ออกัสตัสแห่งบาวาเรียและเจ้าหญิงอาเมลี่ หลุยส์แห่งอาเรนเบิร์ก) และเจ้าหญิงลูโดวิก้าแห่งบาวาเรีย (พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีแม็กซีมีเลียนที่ 1 แห่งบาวาเรียและเจ้าหญิงแคโรไลน์แห่งบาเดน เมื่อทรงพระเยาว์ พระองค์มีพระนามเล่นว่า "ซีซี่" (Sisi) โดยพระองค์ทรงชอบเล่นผาดโผน ทรงม้าล่าสัตว์ และทรงหลงใหล สนพระทัยในธรรมชาติ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระเชษฐภัคินี 1 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระขนิษฐา 3 พระองค์ โดยพระบิดาและมารดานั้น โดยเฉพาะพระมารดา ทรงเข้มงวดเรื่องการจัดหาคู่ครองให้พระราชบุตร โดยครั้งแรกนั้น พระมารดาของพระองค์ทรงจัดหาคู่ครองให้ ดัชเชสเฮเลน นั่นคือสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 แห่งออสเตรีย พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟี ผู้เป็นพระเชษฐภัคินีของเจ้าหญิงลูโดวิก้า และเป็นพระมาตุจฉาในดัชเชสเฮเลน และดัชเชสเอลิซาเบธ โดยทั้ง 3 พระองค์นั้นเสด็จไปแปรพระราชฐานในรัฐอัปเปอร์ ออสเตรีย ประเทศออสเตรีย ตามคำทูลเชิญของเจ้าหญิงโซฟี โดยทั้ง 4 พระองค์ได้หวังว่า สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟจะทรงสนพระราชหฤทัยในตัวดัชเชสเฮเลน ซึ่งขณะนั้น สมเด็จพระจักรพรรดิมีพระชนมายุ 23 พรรษา และดัชเชสเฮเลนมีพระชนมายุ 18 ชันษา แต่แทนที่พระองค์จะทรงเลือกดัชเชสเฮเลน ในการเป็นพระมเหสีนั้น พระองค์กลับเลือกดัชเชสเอลิซาเบธแทน ซึ่งขณะนั้นพระองค์มีพระชนมายุเพียงแค่ 15 ชันษา การที่สมเด็จพระจักรพรรดิเลือกพระองค์เป็นองค์พระจักรพรรดินีมเหสีนั้น สร้างความประหลาดใจและเสียงคัดค้านจากพระมารดาของทั้งสอง โดยเฉพาะพระมารดาของสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ทรงไม่ชอบพระองค์ตั้งแต่ที่สมเด็จพระจักรพรรดิทรงเลือกที่จะอภิเษกสมรสด้วย หลังจากที่ทั้ง 2 พระองค์ทรงได้พบรู้จักและวิสาสะกันเพียงไม่กี่วัน จักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย
ทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2397 ณ มหาวิหารเซนต์ สตีเฟน กรุงเวียนนา โดยหลังจากที่พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งออสเตรียแล้ว พระองค์ทรงถูกกีดกัน กลั่นแกล้งต่าง ๆ นานา โดยอาร์ชดัชเชสบางพระองค์ รวมทั้งอาร์ชดัชเชสโซฟี พระสัสสุด้วย เพื่อลดความสำคัญของพระองค์ลงไป แต่พระองค์ก็ทรงได้รับความช่วยเหลือ และความเมตตาจากอาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชสหลายพระองค์ รวมทั้งพระสวามีของพระองค์ด้วย สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธมีพระราชโอรส 1 พระองค์ และพระราชธิดา 3 พระองค์ ดังนี้ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2447 ประเทศกรีซ เป็นพระธิดาพระองค์รองใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ส่วนพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย สถานทางการเงินของครอบครัวพระองค์นั้นไม่ดีนัก และถูกเนรเทศออกประเทศขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 9 ชันษา โดยเสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศส 
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล ทีโอดอ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2477 โดยพระสวามีของพระองค์นั้นเป็นพระภาคิไนยใน เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม ทรงมีพระบุตร 2 พระองค์คิอ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2498 สิริพระชันษา 50 ชันษา เอลิซาเบธแห่งบอสเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโปแลนด์
ข้อตกลงระหว่างสมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธกับคณะผู้แทนจากโปแลนด์บรรลุผลที่เซียรัดส์ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1383 สมเด็จพระพันปีหลวงทรงเสนอเจ้าหญิงเจดวิกา พระราชธิดาองค์สุดท้องให้เป็นผู้สืบราชสันตติวงศ์ของพระเจ้าหลุยส์ในโปแลนด์ และทรงอภัยโทษแก่ขุนนางโปแลนด์ที่เคยให้สัตย์ปฏิญาณแก่สมเด็จพระราชินีนาถแมรีและเจ้าชายซีกิสมุนด์เมื่อปี ค.ศ. 1382 สมเด็จพระพันปีหลวงทรงยินยอมให้เจ้าหญิงเจดวิกาประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกในกรากุฟ แต่ทรงร้องขอให้เจ้าหญิงเจดวิกาต้องประทับที่บูดอเป็นเวลามากกว่าสามเดือนก่อนจะถึงวันพระราชพิธี เนื่องจากทรงมองว่าพระราชธิดายังมีเยาว์พระชันษา ชาวโปลซึ่งกำลังวุ่นวายจากสงครามกลางเมืองโปแลนด์ครั้งยิ่งใหญ่ ได้ให้การยินยอมข้อเรียกร้องของพระนางในช่วงต้นแต่ภายหลังยอมรับไม่ได้ที่พระมหากษัตริย์ของพวกเขาประทับอยู่ที่ต่างประเทศเป็นเวลานาน การประชุมครั้งที่สองที่เซียรัดส์ ในวันที่ 28 มีนาคม เหล่าขุนนางไตร่ตรองว่าควรมอบราชบัลลังก์ให้กับ ซีโมวิทที่ 4 ดยุกแห่งมาโซเวีย พระญาติห่างๆของเจ้าหญิงเจดวิกา แต่ท้ายที่สุดเหล่าขุนนางก็เลือกที่จะต่อต้านข้อเสนอนี้ แต่ในการประชุมครั้งที่สาม ดยุกซีโมวิทตัดสินใจอ้างสิทธิในราชบัลลังก์ด้วยตนเอง สมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธทรงตอบสนองด้วยการส่งกองทัพที่มีทหาร 12,000 นายเข้าไปกวาดล้างกองทัพของมาโซเวียในเดือนสิงหาคม เพื่อให้เขายกเลิกการอ้างสิทธิ ในขณะเดียวกันพระนางก็ตระหนักแล้วว่าไม่ทรงสามารถคาดหวังให้ขุนนางยอมรับข้อเรียกร้องของพระนางได้และพระนางทรงแก้ปัญหาด้วยการเลื่อนการเสด็จถึงของเจ้าหญิงเจดวิกาให้ช้าลงแทน ทั้งๆที่ขุนนางโปแลนด์พยายามอย่างต่อเนื่องเพื่อเร่งให้เจ้าหญิงเจดวิกาเสด็จมาถึงโดยเร็ว แต่เจ้าหญิงเจดวิกาก็ยังเสด็จไม่ถึงกรากุฟจนกระทั่งปลายเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1384 เจ้าหญิงเจดวิกาทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกในวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1384 ไม่มีการแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถพระชนมายุ 10 พรรษาทรงสามารถใช้พระราชอำนาจภายใต้คำปรึกษาของขุนนางผู้มีอิทธิพลในกรากุฟ สมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธไม่ทรงได้พบกับพระราชธิดาองค์นี้อีกเลย สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
Family of Main Page 32.อเล็คซานเดอร์ สวอน16. เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา8. สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร17. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร4. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร18. สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก9. เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก19. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล2. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร20. ดยุกอเล็กซานเดอร์แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก10. ดยุกฟรันซิสแห่งเทก21. เคาท์เตสโคลไดน์เรเดย์ ฟอน คิส-เรด5. เจ้าหญิงแมรีแห่งเทก22. เจ้าชายอดอลฟัส ดยุคแห่งแคมบริดจ์11. เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์23. เจ้าหญิงออกัสตา แห่งเฮสส์-คาสเซิล1. สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 224. โธมัส ลีออน-โบวส์ ลอร์ดกลาสมิส12. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 13 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น25. ชาร์ลอตต์ กริมสตีด6. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น26. ออสวอลด์ สมิธ13. ฟรานซิส ดอรา สมิธ27. เฮนเรีตตา มิลเดรด ฮอดจ์สัน3. สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี28. ลอร์ดชาลส์ เบนทิงค์14. ชาลส์ วิลเลียม เฟรเดอริก คาเวนดิช-เบนทิงค์29. เลดีเบนทิงค์7. เซซิเลีย นีนา คาเวนดิช-เบนทิงค์30. เอ็ดวิน เบอร์นาบี15. แคโรไลน์ ลุยซา เบอร์นาบี31. แอนน์ แคโรไลน์ ซอลส์บรี เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
พระบิดาของพระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดรีเนอแห่งเดนมาร์ก ส่วนพระมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงเฮเลนา อเดไลเดอแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด
เจ้าหญิงอลิซาเบธ (เคต แบลนเชตต์) เจ้าหญิงนอกสมรส พระราชธิดาของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ กับแอนน์ บุลิน พระราชินีแห่งอังกฤษ ซึ่งไม่ได้การยอมรับให้อยู่ราชสมบัติ จนกระทั่งสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 หรือ "แมรีผู้กระหายเลือด" (Bloody Mary) พระเชษฐภคินีต่างพระมารดาได้สวรรคตลง พระนางจึงได้ขึ้นครองราชย์ ท่ามกลางความขัดแย้งต่าง ๆ มากมายทั้งการเมืองและการศาสนา บรรดาอำมาตย์ ขุนนางต่างแตกแยกกัน โดยเฉพาะทอมัส ฮาวเวิร์ด ที่ 4, ดยุก แห่งนอร์ฟอล์ก (คริสโตเฟอร์ แอคเคลสตัน) แสดงการต่อต้านพระนางอย่างชัดเจนที่สุด แต่พระนางก็ได้วิลเลียม เซซิลที่ 1, บารอน เบิร์กลีย์ (ริชาร์ด แอทเทนบอรอจ) คอยให้การสนับสนุน เจ้าหญิงแกลร์แห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงแกลร์แห่งเบลเยียม เป็นพระชายาในเจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม พระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม กับสมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม พระองค์และเจ้าชายโลร็องมีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 3 พระองค์
เจ้าหญิงแกลร์ประสูติในครอบครัวนักธุรกิจชาวอังกฤษ โดยบิดาเป็นชาวอังกฤษ มารดาเป็นชาวเบลเยียม
นางสาวแกลร์ หลุยส์ ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายโลร็องแห่งเบลเยียม พระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2546 ภายหลังรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม 
พระกรณียากิจที่เจ้าหญิงแกลร์ทรงปฏิบัติอยู่คือการดูแลองกรณต่างๆไว้ในพระอุปถัมภ์ เช่น เรื่องสิ่งแวดล้อมและสัตว์ป่าในเบลเยียม แอนน์ ไฮด์
เลดี้แอนน์ ไฮด์ () เกิดเมื่อวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1638 และเสียชีวิตเมื่อ 31 มีนาคม ค.ศ. 1671 เลดี้แอนน์ ไฮด์เป็นธิดาของ เอ็ดเวิร์ด ไฮด์ เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 และ ฟรานซ ไฮด์ เคานทเตสแห่งแคลเร็นดอน แอนน์ ไฮด์เป็นภรรยาคนแรกของดยุคเจมส์แห่งยอร์คผู้ต่อมาขึ้นครองราชบัลลังก์อังกฤษเป็นสมเด็จพระเจ้าเจมส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ และเป็นพระมารดาของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ดัชเชสแห่งยอร์ก
ดัชเชสแห่งยอร์ค หมายถึงภรรยาของดยุคแห่งยอร์ค ที่มีมาตั้งแต่รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษดัชเชสแห่งยอร์คพระองค์แรกคือเจ้าหญิงอิสซาเบลลาแห่งคาสตีลและมีเป็นดัชเชสแห่งยอร์คองค์ปัจจุบันคือซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ค เจ้าหญิงยูเชนีแห่งยอร์ก
ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กทรงหย่าจากกันขณะที่เจ้าหญิงยูเชนีมีพระชันษาเพียงหกปี เมื่อเจ้าหญิงยูเชนีไม่เสด็จไปโรงเรียน พระองค์จะใช้เวลาว่างที่มีอยู่ร่วมกับพระชนกชนนีแม้หย่าร้างกัน เพราะดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กตัดสินพระทัยที่จะดูแลพระธิดาร่วมกัน เจ้าหญิงยูเชนีและพระเชษฐภคินีจะเสด็จประพาสต่างประเทศร่วมกับพระชนกชนนีเสมอ ๆ ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 เจ้าหญิงยูเชนีเคยให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ว่า "เป็นหนึ่งในสุภาพสตรีที่น่าทึ่งที่สุด" และพระองค์รู้จักพระชนกชนนีในฐานะ "คู่หย่าร้างที่ดีที่สุด" เลดีซาราห์ แชตโท
เลดี้ ซาราห์ ฟรานเซส เอลิซาเบธ แชตโท () พระธิดาในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับอันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 1 แห่งสโนว์ดอน เกิดเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2507 เธอเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรและอยู่ในลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายในเป็นคนที่ 14 ทั้งนี้เธออยู่ในอันดับที่ 23 ในการสืบราชบัลลังก์ อิซาเบลลาแห่งฝรั่งเศส
พระราชินีอิซาเบลลาสนิทสนมกับพระธิดาของพระองค์ โจแอน พระราชินีแห่งสกอตแลนด์ มาก ทั้งสองพระองค์ใกล้ชิดกันมากขึ้นหลังโจแอนทิ้งพระสวามีที่ไม่ซื่อสัตย์ต่อพระองค์ พระเจ้าดาวิดที่ 2 แห่งสกอตแลนด์ พระโอรสของพระเจ้าโรเบิร์ต เดอะ บรูซ พระองค์ถูกบันทึกไว้ว่าทรงรักพระนัดดา (หลานย่า) จนมากเกินไป โดยเฉพาะพระโอรสคนโตของพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ พระองค์มักมีผู้มาเยี่ยมเยียนอยู่เสมอ ซึ่งรวมถึงบุตรสาวของโรเจอร์ มอร์ติเมอร์ แอ็กเนส มอร์ติเมอร์ เคานเตสแห่งเพมโบรก กับหลานชายของเขา โรเจอร์ มอร์ติเมอร์ เอิร์ลแห่งมาร์ช ความสัมพันธ์ของพระองค์กับพระโอรส พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 ปรับปรุงไปในทางที่ดีขึ้นและเอ็ดเวิร์ดกับพระโอรสธิดายังมาเยี่ยมพระองค์ด้วย เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี
เจ้าหญิงแอนน์ พระราชกุมารี (; 15 สิงหาคม พ.ศ. 2493) หรือพระนามเต็ม แอนน์ อีลิซาเบท อลิซ หลุยส์ () เป็นพระราชบุตรพระองค์ที่สองและเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เมื่อแรกประสูติกาล พระองค์อยู่ในลำดับที่สามแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักรต่อจากเจ้าหญิงเอลิซาเบธ (พระชนนี – พระยศในขณะนั้น) และเจ้าชายชาลส์ พระเชษฐา และเคยอยู่ในลำดับที่สองหลังพระชนนีขึ้นเสวยราชสมบัติ แต่ปัจจุบันทรงอยู่ในลำดับที่สิบสามแห่งการสืบราชสันตติวงศ์ เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
ปัจจุบันทรงหย่าจากพระชายาแล้ว
เจ้าชายแอนดรูว์และซาราห์ เฟอร์กูสันมีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ เจ้าชายแอนดรูว์ ทรงมีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า "เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอิเวอร์นีส บารอนแห่งคริเรย์ อัศวินสูงสุดแห่งราชีนีนาถสหราชอาณาจักร (His Royal Highness The Prince Andrew Albert Christian Edward, Duke of York, Earl of Inverness, Baron Killyleagh,[80] Knight Companion of the Most Noble Order of the Garter, Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order, Canadian Forces Decoration, Aide-de-Camp to Her Majesty.)" เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
ในปีพ.ศ. 2454 ในวันพระราชสมภพของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ พระองค์ทรงได้พบปะกับเจ้าชายจอร์จแห่งกรีซ พระโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ ราชวงศ์กรีซตอบรับคำเชิญของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ให้เสด็จเยือนโรมาเนียที่กรุงบูคาเรสต์ การพบปะกับเจ้าชายชาวกรีซครั้งแรก เจ้าหญิงทรงปฏิเสธข้อเสนอในการสมรส ซึ่งทำให้ทุกพระราชวงศ์ต่างประหลาดใจ เพราะเจ้าหญิงยังทรงศึกษาอยู่ ก่อนปีพ.ศ. 2457 เจ้าชายจอร์จทรงขอเจ้าหญิงเอลิซาเบธสมรสอีกครั้ง แต่ก็ได้รับการตอบปฏิเสธจากพระองค์เช่นเดิม ซึ่งตอนนั้นพระองค์มีพระชนมายุ 20 พรรษา ทรงปฏิเสธจากคำแนะนำของพระอัยยิกา พระนางคาร์เมน ซิลเวีย(อดีตพระราชินีเอลิซาเบธ) ที่ไม่ประสงค์ให้เจ้าหญิงอภิเษกสมรสกับเจ้าชายจอร์จแห่งกรีซ เนื่องจากทรงเชื่อว่า เจ้าหญิงเอลิซาเบธจะสามารถพบพระสวามีที่ดีสำหรับเธอได้ด้วยพระองค์เอง[6] แกรนด์ดัชเชสคิรา คิริลลอฟนาแห่งรัสเซีย
พระอัยกาและอัยยิกาฝ่ายพระชนนีคือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งเอดินเบอระและแซ็กซ์-โคบูร์กแลก็อตธา และ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย ส่วนพระอัยกาและพระอัยยิกาฝ่ายพระชนกคือ แกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ซึ่งเป็นพระเชษฐาในแกรนด์ดัชเชสมรี และ เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดรีน เอลิซาเบธ เอลีโอนอร์แห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน ส่วนพระปัยกาและพระปัยยิกาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
ช่วงปลายพระชนม์ชีพของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สหราชอาณาจักรได้เข้าไปเกี่ยวข้องกับสงครามบัวร์ครั้งที่สอง ซึ่งได้รับการสนับสนุนอย่างกระตือรือร้นจากพระองค์ ชีวิตส่วนพระองค์ก็ทรงพบกับความโทมนัสอยู่หลายครั้ง รวมถึงการสิ้นพระชนม์ของพระราชโอรสทั้งสองพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา (ซึ่งก็คือ ดยุกแห่งเอดินบะระ) และเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี และพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงอลิซ (ต่อมาคือ แกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเฮสส์) และพระราชนัดดาสามพระองค์คือ เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์ เจ้าชายอัลเฟรดแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา และเจ้าชายคริสเตียน วิกเตอร์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ การปฏิบัติพระราชกรณียกิจในด้านพิธีการต่อประชาชนครั้งสุดท้ายเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1899 เมื่อเสด็จไปในการวางฐานหินสำหรับอาคารหลังใหม่ของพิพิธภัณฑ์เซาท์เค็นชิงตัน ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในปัจจุบันคือ พิพิธภัณฑ์วิกตอเรียและอัลเบิร์ต แมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระราชินีนาถแมรีประสูติที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในกรุงลอนดอนเป็นพระธิดาองค์โตของดยุคแห่งยอร์ค และ เลดี้แอนน์ ไฮด์พระชายาองค์แรก[2] เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และทรงเป็นหลานของเอ็ดเวิร์ด ไฮด์, เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 (ทางพระมารดา) ผู้รับราชการในฐานะที่ปรึกษาในพระองค์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 เป็นระยะเวลานาน[3] แม้ว่าพระมารดาจะมีบุตรธิดาถึง 8 คนแต่ก็มีแต่พระราชินีนาถแมรี และพระขนิษฐาสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์เท่านั้นที่มีชีวิตรอดมาจนโต[4] ดยุคแห่งยอร์คทรงเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกราวปี ค.ศ. 1668 หรือ 1669 แต่มีทรงมีคำสั่งให้พระธิดาทั้งสองพระองค์ถูกเลี้ยงอย่างเคร่งครัดในนิกายโปรเตสแทนต์ดังที่เคยเป็นมา[5] หลังจากเลดี้แอนน์ ไฮด์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1673 ดยุคแห่งยอร์คก็เสกสมรสเป็นครั้งที่สองกับแมรีแห่งโมดีนาผู้เป็นโรมันคาทอลิก[6] อิซาเบลลาแห่งอังกฤษ
แหล่งข้อมูลขั้นต้นกล่าวถึงผู้สืบสกุลของอิซาเบลลาแตกต่างกันไป รวมไปถึงจำนวน พระนาม และการประสูติของพระโอรสธิดา สิ่งที่รู้แน่นอนคืออิซาเบลลามีพระโอรสธิดาอย่างน้อยสี่คน พระโอรสที่สิ้นพระชนม์ไม่นานหลังการคลอดในค.ศ. 1236 หรือไม่ก็ค.ศ. 1241, พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ไม่นานหลังการคลอดเช่นเดียวกับพระเชษฐาในค.ศ. 1237, มาร์กาเร็ต และเฮนริค บางกลุ่มเชื่อว่ามาร์กาเร็ตเป็นลูกคนแรก และอีกกลุ่มเชื่อว่าเป็นลูกที่ทำให้อิซาเบลลาสิ้นพระชนม์ตอนคลอด ซึ่งคนส่วนใหญ่เชื่อว่ามาร์กาเร็ตเป็นลูกคนสุดท้าย พระโอรสที่อายุสั้นของอิซาเบลลาได้รับการตั้งชื่อว่าเฟรเดอริค, จอร์แดนุส/จอร์แดน และคาร์ล อ็อตโต้ แตกต่างกันไปตามแหล่งข้อมูล นักประวัติศาสตร์บางส่วนเชื่อว่าจริงๆแล้วอิซาเบลลามีพระโอรสธิดา 5 คน พระโอรสสองคนอายุสั้นและได้รับการตั้งชื่อว่าจอร์แดนุส/คาร์ล อ็อตโต้ กับเฟรเดอริค ทั้งคู่ประสูติในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1236 กับฤดูร้อน ค.ศ. 1240 ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก
ซาราห์ ดัชเชสแห่งยอร์ก () นามเดิม ซาราห์ มาร์กาเรต เฟอร์กูสัน (; 15 ตุลาคม พ.ศ. 2502) ชื่อเล่น เฟอร์กี () เป็นนักเขียน, โฆษก, ผู้ผลิตภาพยนตร์, นักอุปถัมภ์องค์กรการกุศล และผู้มีชื่อเสียงทางโทรทัศน์ชาวสหราชอาณาจักร เป็นอดีตพระชายาในเจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ มารีแห่งออสเตรีย
อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบธ ประสูติเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2426 ณ เมืองแล็กเซนบูร์ก ประเทศออสเตรีย เป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียวในอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ และอาร์ชดัชเชสสเตฟานี่ มกุฎราชกุมาร และมกุฎราชกุมารีแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ได้รับการทำพิธีรับศีลล้างบาป ณ มหาวิหารเซนต์ ออกัสติน กรุงเวียนนา ซึ่งเป็นสถานที่ที่อาร์ชดยุก และเจ้าหญิงสเตฟานี่ทรงอภิเษกสมรสกัน เมื่อทรงพระเยาว์ พระบรมวงศานุวงศ์ทรงเรียกพระนามเล่นว่า เออร์ซี่ (Erzsi) โดยพระองค์เป็นพระราชนัดดาองค์โปรดของสมเด็จพระอัยกาของพระองค์ สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี
เจ้าชายลีโอโพลด์ ดยุกแห่งออลบานี หรือพระนามเต็ม เลโอโพลด์ จอร์จ ดันแคน อัลเบิร์ต () ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียกับเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในสมาชิกพระราชวงศ์อังกฤษ พระองค์เป็นดยุกแห่งออลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์และบารอน อาร์คโลว์ พระองค์ทรงเป็นฮีโมฟิเลียโดยสืบจากพระราชมารดา สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ทรงให้กำเนิดพระโอรสองค์แรก เจ้าชายชาลส์ เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2491 เป็นเวลาหนึ่งเดือนก่อนที่พระเจ้าจอร์จที่ 6 จะทรงมีจดหมายพระราชทานพระบรมราชานุญาตให้โอรสและธิดาของเจ้าหญิงเอลิซาเบธทุกพระองค์สามารถใช้บรรดาศักดิ์เป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงได้ ซึ่งหากมิเช่นนั้นแล้วจะไม่สามารถใช้บรรดาศักดิ์เป็นเจ้าฟ้าชาย-เจ้าฟ้าหญิงอังกฤษ เพราะในขณะนั้นเจ้าชายฟิลิปได้สละบรรดาศักดิ์ที่มีมาแต่กำเนิดไปหมดแล้วและมีบรรดาศักดิ์เป็นเพียงดยุกเท่านั้น[49] ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 พระธิดาองค์แรกก็มีพระประสูติกาลโดยมีพระนามว่า เจ้าหญิงแอนน์ [50] เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ ฮาร์วาร์ด โออเซ็นเบิร์ก ในปี 2504 มีพระบุตร 2 คน คือ  สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงสนับสนุนการตัดสินใจของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ที่จะไม่พระราชทานพระอิสริยยศชั้นรอยัลไฮเนส (Royal Highness) ให้กับพระชายาและเชื้อสายคนใดในอดีตพระมหากษัตริย์ เมื่อเอ็ดเวิร์ดและวอลลิส ซิมป์สันอภิเษกกัน จึงทำให้นางซิมป์สันเป็นดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร
วิกตอเรีย → เอ็ดเวิร์ดที่ 7 → จอร์จที่ 5 → เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
ดยุกแห่งเคนต์ (เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด; "ประสูติ" 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
เลดี้ อาเมเลีย วินด์เซอร์ ("เกิด" 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) บุตรสาวคนเล็กของเอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์
อัลเบิร์ต วินด์เซอร์ ("เกิด" 22 กันยายน พ.ศ. 2550) บุตรชายคนโตของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
ลีโอโปลด์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 8 กันยายน พ.ศ. 2552) บุตรชายคนที่สองของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
หลุยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) บุตรชายคนที่สามของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
เลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์ ("เกิด" 28 เมษายน พ.ศ. 2507) พระธิดาในดยุกแห่งเคนต์
โคลัมบัส เทย์เลอร์ ("เกิด" 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537) บุตรชายคนโตของเลดี เฮเลน เทย์เลอร์
แคสเซียส เทย์เลอร์ ("เกิด" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539) บุตรชายคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอลอยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 2 มีนาคม พ.ศ. 2546) บุตรสาวคนโตของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอสเตลลา เทย์เลอร์ ("เกิด" 21 ธันวาคม พ.ศ. 2547) บุตรสาวคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) พระอนุชาในดยุกแห่งเคนต์
ลอร์ด เฟรเดอริค วินด์เซอร์ ("เกิด" 6 เมษายน พ.ศ. 2522) พระโอรสในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
ม๊อด วินด์เซอร์ ("เกิด" 15 สิงหาคม พ.ศ. 2556) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
อิซาเบลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" พ.ศ. 2559) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
เลดี้ กาเบรียลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" 23 เมษายน พ.ศ. 2524) พระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี ("ประสูติ" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระขนิษฐาในดยุกแห่งเคนต์
เจมส์ โอกิลวี ("เกิด" 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) พระโอรสในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
อเล็กซานเดอร์ โอกิลวี ("เกิด" 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) บุตรชายของเจมส์ โอกิลวี
ฟลอรา โอกิลวี ("เกิด" 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537) บุตรสาวของเจมส์ โอกิลวี
มารีนา โอกิลวี ("เกิด" 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) พระธิดาในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
คริสเตียน โมวัตต์ ("เกิด" 4 มิถุนายน พ.ศ. 2536) บุตรชายของมารีนา โอกิลวี
เซนูสกา โมวัตต์ ("เกิด" 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) บุตรสาวของมารีนา โอกิลวี ราชวงศ์สหราชอาณาจักร
ตำแหน่งดยุกแห่งยอร์คโดยทั่วไปจะแต่งตั้งให้กับพระราชโอรสพระองค์ที่สองของพระประมุข การแต่งตั้งครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 1927 และรวมเข้ากับราชบัลลังก์ในปี พ.ศ. 2026 ดยุกทุกพระองค์หลังจากนั้นมีทั้งสิ้นพระชนม์โดยปราศจากทายาทหรือเสวยราชสมบัติเป็นกษัตริย์ ฉะนั้นตำแหน่งจึงมิได้ออกไปนอกราชวงศ์ รูปแบบการพระราชทานตำแหน่งดยุกให้พระราชโอรสพระองค์ที่สองในพระประมุขเป็นที่ไม่พอพระทัยแก่สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 ซึ่งได้พระราชทานตำแหน่งดยุกแห่งยอร์คและออลบานีให้พระอนุชา สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระราชทานตำแหน่งดยุกแห่งยอร์คและออลบานีนี้อีกกับพระราชโอรสพระองค์ที่สองซึ่งได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนพระองค์ ตำแหน่งดยุกแห่งยอร์คและออลบานีได้มีบทบาทอีกเป็นครั้งสุดท้ายในปี พ.ศ. 2327 เมื่อสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระราชทานตำแหน่งนี้ให้แก่พระราชโอรสพระองค์ที่สอง นับแต่นั้นมาตำแหน่งดยุกก็ได้มีการตั้งชื่อเป็น "ยอร์ค" มากกว่า "ยอร์คและออลบานี" ดยุกแห่งยอร์คพระองค์ปัจจุบันคือ เจ้าฟ้าชายแอนดรูว์ พระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก
คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก () ( เดิม:เจ้าชายคาร์ล โยฮัน ดยุกแห่งดัลลันด์) เป็นพระราชโอรสพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดนกับเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต เป็นพระราชอนุชาในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเตินและอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปิตุลา(อาชาย)ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงเดซีเรแห่งสวีเดน เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน และทรงเป็นพระราชมาตุลา(น้าชาย)ใน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ต่อมาทรงลาออกจากการเป็น เจ้าชายแห่งสวีเดน ดยุกแห่งดัลลันด์ และมาใช้พระอิสริยยศเป็น เคานต์แห่งวิสบอร์ก แทน โดยคาร์ล โจฮัน เบอนาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก ได้สมรสจำนวน2ครั้ง โดยครั้งแรกสมรสกับ เอลิน เคอร์สติน มาร์กาเรทา วิจมาร์ค เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489 และได้สมรสครั้งที่ 2 กับ กุนนีลา เคาน์เตสแห่งวิสบอร์ก เมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2531 มีพระบุตรที่เกิดจากการสมรสทั้ง 2 ครั้งนี้ 2 คน คือ โมนิกา คริสตินา มาร์กาเรทา เบอร์นาดอตต์ และ คริสเตียน คาร์ล เฮนนิง เบอร์นาดอตต์ และเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 คาร์ล โจฮัน เบอร์นาดอตต์ เคานต์แห่งวิสบอร์ก สิ้นพระชนม์ลง สิริพระชันษา 95 ชันษา โค้ด กีอัส
ถัดจากนั้นจนมาถึงศตวรรษที่ 17 รัชสมัยพระนางเจ้าเอลิซาเบธที่ 1 ผู้ซึ่งครองพระองค์เป็นโสดกลับให้ประสูติกาลพระโอรส ผู้ต้องสงใสว่าเป็นบิดามีอยู่สามคนคือ เซอร์โรเบิร์ต ดัดลีย์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเลสเตอร์, เซอร์โรเบิร์ต เดเวอรู เอิร์ลที่ 2 แห่งเอสเซกซ์ และเซอร์คาร์ล ดยุกแห่งบริทาเนีย ในเวลาต่อมาพระโอรสองค์นั้นก็ได้ขึ้นครองราชย์เป็น พระเจ้าเฮนรี่ที่ 9 แห่งอังกฤษและเป็นการเปิดฉากยุคทองแห่งราชวงศ์ทิวดอร์ อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบตตาแห่งออสเตรีย-เอสเต
อาร์ชดัชเชสเอลิซาเบตตาแห่งออสเตรีย-เอสเต (เดิม: เอลิซาเบตตา มาเรีย รอสบอค ฟอน โวลเคินชไตน์) () พระชายาใน เจ้าชายอะเมเดโอแห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต เป็นพระสุณิสาใน เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต และ เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต พระองค์ประสูติ ณ กรุงโรม ประเทศอิตาลี พระองค์เข้าพิธีเสกสมรสกับ เจ้าชายอะเมเดโอ เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต แต่ไมได้รับพระอิสริยยศชั้น เจ้าหญิงแห่งเบลเยียม แต่อย่างไรก็ตาม พระองค์ถือเป็น พระราชวงศ์แห่งเบลเยียม ปัจจุบันทรงมีพระธิดา 1 พระองค์ คือ อาร์ชดัชเชสแอนนา อัสตริดแห่งออสเตรีย-เอสเต แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
นอกจากนี้แล้วยังมีผู้ที่แอบชื่นชมเจ้าหญิงเอลิซาเบธยังมีอีกคนหนึ่งคือ แกรนด์ดยุกฟรีดริชที่ 2 แห่งบาเดิน ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงบรรยายพระองค์ว่า "แสนดีและคงเส้นคงวา" พร้อมกับ "ฐานะที่มีปลอดภัยและมีความสุข" เป็นอย่างมากจนเมื่อเจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงปฏิเสธแกรนด์ดยุกทำให้สมเด็จพระราชินี "ทรงแสนเสียดายอย่างสุดซึ้ง" สมเด็จพระจักรพรรดินีออกัสตา ซึ่งเป็นพระอัยยิกาของแกรนด์ดยุกฟรีดริช ทรงกริ้วกับการปฏิเสธจากเจ้าหญิงเอลิซาเบธต่อพระราชนัดดามากเสียจนต้องใช้เวลาอยู่สักระยะหนึ่งเพื่อที่จะอภัยให้กับเจ้าหญิง เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
"ฉันรักเธอมากเท่าไหน เปเรส สวรรค์วัยเด็กของฉันที่จะหายไป!คุณจะรู้ไหมเกี่ยวกับแสงและเงา,เสียงและกลิ่นไอ เป็นที่แห่งความเหงา! เมื่อเราหายใจในปัจจุบันจะทำให้เราคิดกลับสู่อดีต ที่ซึ่งเป็นที่พักในความฝันและมายา สงสัยดังเช่นบทกวี <หิมะอยู่ที่ไหนในปีกลาย?>"- ที่มาจากไดอารี่ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ ระหว่างทรงลี้ภัยในฝรั่งเศส "พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงเป็นกษัตริย์ด้วยการตัดสินพระทัยด้วยพระองค์เองและไม่แสวงหาผลประโยชน์ พระราชินีมารีได้ขึ้นเป็นพระราชินีด้วยความรัก ความทุ่มเทในโรมาเนีย และทรงมีความเฉลียวฉลาด แต่ก็ไม่มีใครสามารถเป็นครูที่ดีแก่ลูกๆได้ ... เกี่ยวกับคาโรล ทายาทที่ไม่มีใครอยากพูดถึง! ลูกคนที่สอง เอลิซาเบธ ไม่สามารถทำหน้าที่พระราชินีแห่งกรีซรวมทั้งเจ้าหญิงแห่งโรมาเนียได้เต็มที่ เธอมักจบวันนั้นในโรงแรมซึ่งทรงเป็นนักผจญภัยที่เดินทางไปทุกที่ มิกนอล ลูกสาวอีกคนกลับได้รับการยอมรับในฐานะพระราชินีแห่งเซอร์เบีย เพราะมือเหล็กของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์แห่งเซอร์เบียและสิ่งแวดล้อมที่เคร่งครัดในเซอร์เบีย แต่มิกนอลได้ลืมเลือนว่าตนเป็นชาวโรมาเนีย มีเพียง 2 คนก่อนเมอร์เชียเท่านั้นคือ นิโคลัสและอีเลียนานับเป็นชาวโรมาเนียที่แท้จริง.."-ที่มาจากเลขาส่วนตัวของเจ้าชายนิโคลัส เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
เจ้าชายอัลเบิร์ตเป็นที่รู้จักกันดีในพระราชสมัญญา "เสด็จตาแห่งยุโรป" (Grandfather of Europe) จากการเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์มีพระเจ้าลูกเธอ 9 พระองค์ และมีพระเจ้าหลานเธอ 40 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ได้เสด็จขึ้นเถลิงราชย์เช่น พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร, จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย, สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ, สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซ, สมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 แห่งกรีซ, เจ้าชายวอลดิเมอร์ ซึ่งเป็นรัชทายาทผู้จะสืบราชบัลลังก์รัสเซีย, สมเด็จพระราชินีโซฟีแห่งกรีก, สมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดราแห่งรัสเซีย, สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย และสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียแห่งสเปน ยาโกบ ยอร์ดานส์
ในภาพ "ภาพเหมือนของตนเองกับภรรยาและลูกสาวเอลีซาเบต" ซึ่งเป็นภาพของยอร์ดานส์กับภรรยากาตารีนา ฟัน โนร์ต และลูกสาวคนโตเอลีซาเบต เป็นภาพที่สันนิษฐานกันว่าเขียนระหว่างราว ค.ศ. 1621 ถึงราว ค.ศ. 1622 เพราะเอลีซาเบตดูเหมือนจะอายุราว 4 ขวบและเอลีซาเบตเกิดในปี ค.ศ. 1617[20] ทุกคนในภาพส่งสายตามายังผู้ชมภาพราวกับเชิญชวนให้เข้ามานั่งเป็นแบบด้วยกัน ยอร์ดานส์แสดง "ความรัก" ในภาพเหมือนของครอบครัวโดยการใช้สัญลักษณ์ต่าง ๆ นอกไปจากสีหน้าของผู้นั่งในแบบและบรรยากาศ เช่นการใช้เถาวัลย์ที่เกี่ยวพันกันซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ที่ไม่สามารถจะแยกกันได้ระหว่างสามีกับภรรยาเป็นต้น[20] เอลีซาเบตถือผลไม้อยู่ในมือซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรักและดอกไม้ในตะกร้าเป็นสัญลักษณ์ของความไร้เดียงสาและความบริสุทธิ์[20] ทางด้านบนซ้ายมีนกแก้วเกาะอยู่ที่เป็นสัญลักษณ์ของความซื่อสัตย์ต่อกันระหว่างสามีกับภรรยา และหมาเป็นสัญลักษณ์ของความภักดีและความไว้วางใจ[20] เอลิซาเบธแห่งเวดส์ สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งวีดประสูติที่ปราสาทชลูส์ มองเรปอส เมืองเนาวีด ในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2386 เป็นพระราชธิดาองค์โตในเจ้าชายเฮอร์มันด์ เจ้าชายแห่งเวดส์กับเจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา เจ้าหญิงมารี พระมารดาของเจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระราชธิดาในวิลเฮล์ม ดยุคแห่งนัสเซากับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ็กซ์-ฮิลด์บูร์กเฮาเซน เจ้าหญิงมารีทรงมีศักดิ์เป็นพระขนิษฐาในแกรนด์ดยุกอดอล์ฟแห่งลักเซมเบิร์กและเป็นพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ เจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงสนพระทัยในการศึกษาด้านศิลปะ เมื่อทรงพระเยาว์เจ้าหญิงเอลิซาเบธมีพระอุปนิสัยที่สุภาพเรียบร้อยและเสด็จเยี่ยมสถานสงเคราะห์คนวิกลจริตในท้องถิ่นบ่อยๆ แอนน์ สมเด็จพระราชินีนาถแห่งบริเตนใหญ่
ชีวิตของพระราชินีนาถแอนน์เต็มไปด้วยเหตุการณ์วิกฤติหลายครั้งทั้งทางส่วนพระองค์ ทางปัญหาการสืบราชบัลลังก์ และทางการแบ่งแยกทางศาสนา เมื่อเสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท ผู้เป็นพระมหากษัตริย์องค์ต่อมาจึงเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 1จากราชวงศ์ฮาโนเวอร์แห่งราชอาณาจักรฮาโนเวอร์ ผู้เป็นพระญาติทางราชวงศ์สจวตจากพระอัยกี เจ้าหญิงอลิซาเบธ สจวตผู้เป็นพระธิดาของพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอลิกซ์ทรงทุ่มเทให้กับพระโอรสธิดาและข้าราชบริพารทั้งหลายอย่างมากและทรงรื่นรมย์กับกิจกรรมต่างๆ เช่น การเต้นรำและการเล่นสเก็ตน้ำแข็ง แม้หลังการประสูติของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ("เอ็ดดี้") พระโอรสพระองค์แรกในปี พ.ศ. 2407 พระองค์ก็ยังทรงปฏิบัติพระองค์ดังเดิมเหมือนแต่ก่อน ทำให้การกระทบกระทั่งกันระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถกับทั้งเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์อยู่บ้าง อย่างไรก็ดี หลังจากการประสูติพระธิดาพระองค์ที่สามในปี พ.ศ. 2410 ความยุ่งยากต่างๆ ก็เข้ามาคุกคามชีวิตของพระองค์และทรงจมอยู่ในความทุกข์ใจอย่างถาวร อีกทั้งยังทรงทนทุข์กับระดับความหูหนวกที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์ ด้วยความอายรอยแผลเป็นบนพระศอ (ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผลมาจากอุบัติเหตุเมื่อทรงพระเยาว์) ทำให้พระองค์ทรงพยายามซ่อนแผลเป็นโดยการสวมสร้อยพระศอแบบรัดคอสูงและทรงฉลองพระองค์คอตั้ง เนื่องจากทรงเป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงาม พระคอที่เรียวระหงทำให้การแต่งพระองค์เช่นนี้เกิดเป็นกระแสความนิยมขึ้นมา แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนแห่งเดนมาร์กทรงให้กำเนิดพระโอรส-ธิดาจำนวนทั้งสิ้น 7 พระองค์ผู้ซึ่งมีพระชนม์พ้นวัยเด็ก ซึ่งมีสี่พระองค์ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวัยทารกหรือในวัยเด็กตอนต้น; นอกจากนี้พระนางยังทรงแท้งพระโอรส-ธิดาถึงสามครั้ง พระโอรสพระองค์ที่สองเป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อจากสมเด็จพระเจ้าเจมส์ คือ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พระธิดา เอลิซาเบธ ทรงเป็นอัยยิกาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เอลิซาเบธประสูติเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 ที่เวียนนา ในประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียแห่งสเปน จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย  เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
พระองค์ประสูติเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร กับ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ณ พระราชวังบักกิงแฮม พระนามแอนดรูว์ได้มาจาก เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก พระอัยกาฝ่ายพระราชบิดาซึ่งสิ้นพระชนม์ไปเมื่อ 16 ปีก่อนพระองค์ประสูติ
ดยุกแห่งยอร์กเสกสมรสและต่อมาทรงหย่าร้างกับซาราห์ มาร์กาเร็ต เฟอร์กูสัน พระองค์ยังได้ทรงปฏิบัติราชการในราชนาวีอังกฤษ โดยทรงเข้าร่วมทำการรบในสงครามฟอล์กแลนด์บนเรือหลวง HMS Invincible ในปัจจุบันพระองค์ทรงมีหน้าที่เป็นตัวแทนพิเศษในด้านการค้าและการลงทุนระหว่างประเทศของสหราชอาณาจักร เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟเป็นพระราชบุตรพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดห้าพระองค์ ในหมู่พระบรมวงศานุวงศ์จะเรียกพระองค์อย่างลำลองว่า เอดมุนด์ เสกสมรสกับเจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระธิดาในเจ้าชายชาลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 19-20 ตุลาคม 2475 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เสด็จสวรรคตด้วยพระโรคมะเร็งที่บัปผาสะ หลังจากนั้นไม่นานสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี" พระอิสริยยศนี้ได้ถูกนำเอามาใช้เพราะว่าพระอิสริยยศตามธรรมดาของพระราชินีหม้ายในกษัตริย์องค์ก่อน "สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ" คล้ายคลึงกับพระอิสริยยศของพระธิดาองค์โต ซึ่งตอนนี้คือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 มากเกินไป พระองค์ทรงเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายว่า "สมเด็จพระราชชนนี" หรือ "ควีนมัม" อีซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส
พระนางอีซาเบลแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส (; ) ชาวโรมันคาทอลิกเรียกว่านักบุญเอลิซาเบธแห่งโปรตุเกส (St. Elizabeth of Portugal) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเปโดรที่ 3 แห่งอารากอน ทรงถูกส่งมาอภิเษกสมรสกับพระเจ้าดีนีชแห่งโปรตุเกสเมื่อพระชนมายุได้เพียง 10 พรรษา  จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์
จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ กับ แคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ พระองค์ได้รับ พระอิสริยยศเป็น เอิร์ลแห่งเซนด์แอนดรูว์ โดยประสูติ พระองค์เสกสมรสกับ ซิลวันนา ปาลมา โทมเซลลี (ภายหลัง ซิลวันนา เคาน์เตสแห่งเซนด์แอรดรูว์) มีโอรส-ธิดารวม 3 คน เกออร์ก ฟอน ฮับส์บูร์ก
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับดัชเชสอีไลก้า เฮเลน จูทต้า เซเลเมนตีน แห่งโอลเดนเบิร์ก ซึ่งเป็นพระธิดาองค์โตในท่านดยุกโจฮันแห่งโอลเดนเบิร์ก และท่านเค้านท์เตสอิลก้าแห่งออร์เทนเบิร์ก ทั้งสองพระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2540 ณ กรุงบูดาเปสต์ ประเทศฮังการี ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดา 2 พระองค์ และ พระราชโอรส 1 พระองค์ ดังนี้ แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย
แต่แล้วเป็นแกรนด์ดยุกแห่งรัสเซียพระองค์หนึ่งซึ่งในที่สุดได้ชนะพระทัยของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียแห่งรัสเซีย พระราชปิตุจฉาทรงเป็นแขกประจำของแคว้นเฮสส์และไรน์ พระองค์มีพระราชโอรสสองพระองค์คือ แกรนด์ดยุกเซอร์เกย์และแกรนด์ดยุกพอล โดยเสด็จมาด้วย เจ้าหญิงได้ทรงรู้จักแกรนด์ดยุกทั้งสองดีตั้งแต่เมื่อยังทรงพระเยาว์ พระองค์และพระกนิษฐาและอนุชาทรงเห็นว่าทั้งสองทรงถือพระองค์และสงวนท่าที แกรนด์ดยุกเซอร์เกย์ทรงเป็นชายหนุ่มที่ดูจริงจังและเคร่งศาสนาเป็นอย่างมาก แต่เมื่อได้ทรงพบกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธที่เจริญพระชนม์เป็นดรุณีแรกรุ่นครั้งแรกหลังจากหลายปีก่อน เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
พระราชนัดดาของพระราชนัดดาของพระองค์คือพระเจ้าแผ่นดินประเทศยุโรปทุกพระองค์ในปัจจุบัน (ยกเว้นสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ แห่งเนเธอร์แลนด์) คือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร, สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก, สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน, สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน, สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ นอกจากนี้ยังรวมถึงสมเด็จพระราชินีแอนน์ มารีแห่งกรีซ และเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ ด้วย สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
ในปี พ.ศ. 2469 ทั้งสองพระองค์ก็มีพระธิดาพระองค์แรกคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ที่ต่อมาได้เสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ส่วนพระธิดาอีกพระองค์หนึ่งคือ เจ้าหญิงมาร์กาเรต โรส ที่ประสูติอีกสี่ปีต่อมา ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กเสด็จเยือนประเทศออสเตรเลียเพื่อเปิดอาคารรัฐสภาในกรุงแคนเบอร์ราในปี พ.ศ. 2470 เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม
ในขณะที่ทั้งสองพระองค์พบกันเป็นครั้งแรกนั้น เจ้าชายอัลแบร์ เป็นองค์รัชทายาทของพระปิตุลา (สมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 2 แห่งเบลเยียม) พระราชบิดาคือ เจ้าชายฟิลิป เคานท์แห่งฟลานเดอร์ และเจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน พระราชธิดาของสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
Family of Main Page 16. พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่8. เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์17. คาโรลีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค4. พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร18. ฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทินบวร์ค9. เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา19. เจ้าหญิงมักดาเลนา ออกัสตา แห่งอันฮัลท์-เซิร์บสท์2. เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรเธิร์น20. อดอลฟัส ฟรีดริชที่ 2 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิท10. คาร์ล ลุดวิจ ฟรีดริช ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ เจ้าชายแห่งมิรอว์21. เจ้าหญิงคริสเทียน เอมิลี แห่งชวาซบูร์ก-ซนเดอร์สเฮาเซิน5. ชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์22. เออร์เนส ฟรีดริชที่ 1 ดยุกแห่งซัคเซิน-ฮิลดบูร์กเฮาเซิน11. เจ้าหญิงเอลีซาเบธ อัลเบอร์ไทน์ แห่งซัคเซิน-ฮิลดบูร์กเฮาเซิน23. Countess Sophia Albertine of Erbach-Erbach1. พระนางเจ้าวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร24. ฟรันซ์ โยเซียส ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์12. เออร์เนส ฟรีดริช ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์25. เจ้าหญิงอันนา โซฟี แห่งชวาซบูร์ก-รูดอลสตัดท์6. ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์26. แฟร์ดีนันด์ อัลแบร์ทที่ 2 ดยุกแห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล13. เจ้าหญิงโซฟี อังโทยเนทท์ แห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล27. เจ้าหญิงอังโทยเนทท์แห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล3. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์28. ไฮน์ริชที่ 29 เคานต์แห่งร็อยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ14. ไฮน์ริชที่ 24 เคานต์แห่งร็อยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ29. เคานเตสโซฟี ทีโอโดรา แห่งคัสเทิล-เรมลิงเงิน7. เคานเตสออกัสตาแห่งร็อยส์-เอเบอร์สดอร์ฟ30. จอร์จ ออกัส เคานต์แห่งเออร์บาค-เชินแบร์ก15. เคานเตสคาโรไลน์ เออร์เนสทีน แห่งเออร์บาค-เชินแบร์ก31. Countess Ferdinande Henriette of Stolberg-Gedern เลดี้ซาราห์ แมคคอร์ควอเดล
เลดี้เอลิซาเบธ ซาราห์ ลาวิเญีย แมคคอร์คอเดล (อังกฤษ: Lady Sarah McCorquodale) (เกิด: 19 มีนาคม 2498) เป็น บุตรีคนแรกของจอห์น สเปนเซอร์ เอิร์ลสเปนเซอร์ที่ 8 กับฟรานเซส โรช และเป็นพี่สาวคนโตของไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ อาเลกซานดาร์ คาราจอร์เจวิช
พระบิดามารดาอุปถัมภ์ของพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรกับเจ้าฟ้าหญิงเอลิซาเบธซึ่งต่อมาคือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวของสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียกับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ และเป็นพระราชนัดดาเพียงพระองค์เดียวในเจ้าหญิงแอสปาเซีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ ผ่านทางพระอัยยิกาฝ่ายพระชนนีพระองค์เป็นพระญาติของดัสเชสอีเลียนา มานอสแห่งชารท์ พระองค์ทรงมีเชื้อสายพระราชวงศ์ในยุคกลางคือราชวงศ์เนมานจิค เจ้าหญิงอลิซแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงอลิซเป็นพระปัยยิกาในเจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินเบอระ พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2
เจ้าหญิงอลิซประสูติเมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2386 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา สาเหตุที่ชื่ออลิซมาจากเกียรติยศของนายกรัฐมนตรีอังกฤษลอร์ด เมลเบิร์น พระราชินียังกระตือรือร้นในข้อความชื่ออลิซเป็นชื่อของผู้หญิง ม้อด เป็นชื่อของภาษาแองโกล-แซ็กซอน จากชื่อเดิมว่า มาทิลดา ซึ่งมาจากเกียรติยศของพระมาตุจฉา เจ้าหญิงโซเฟีย มาทิลดาแห่งกลอสเตอร์ พระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 เจ้าหญิงแมรีจึงมีพระราชประสงค์เลือกเจ้าหญิงอลิซประสูติในวันเดียวกับเจ้าหญิงแมรีโดยทวดของพระมาตุจฉาเจ้าหญิงแมรี ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยูโกสลาเวีย () ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2479 ณ เบลเกรด ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียวใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระมารดาทูลหัวของพระองค์ และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ ด้านการศึกษา ทรงได้รับการศึกษาในเคนยาที่สหราชอาณาจักรและสวิตเซอร์แลนด์ ในที่สุดทรงศึกษาประวัติศาสตร์ของศิลปะในปารีส ทรงสามารถรับสั่งภาษาอังกฤษ , ฝรั่งเศส , สเปน , อิตาลีและเซอร์เบียได้