เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก เสียชีวิตเมื่อไหร่?
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งภายหลังคือ สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรา แคโรไลนา มารี ชาร์ล็อต หลุยส์ จูเลีย; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2468) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งอินเดียในช่วงระหว่างรัชกาลของพระสวามี ก่อนหน้านี้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2406 - พ.ศ. 2444 (ยาวนานกว่าผู้ใดที่เคยดำรงพระอิสริยยศนี้) หลังการเสด็จสวรรคตของพระสวามีในปี พ.ศ. 2453 ตราบจนถึงการเสด็จสวรรคตของพระองค์เอง ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ที่ทรงเป็นทั้งพระราชินีและพระราชชนนีของกษัตริย์ที่ทรงครองราชย์อยู่ คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร แต่ไม่โปรดใช้พระอิสริยยศเช่นนี้ จึงได้มีพระอิสริยยศเป็น "สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา" (Her Majesty Queen Alexandra) ตลอดการเป็นหม้ายของพระองค์
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2447 ประเทศกรีซ เป็นพระธิดาพระองค์รองใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ส่วนพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย สถานทางการเงินของครอบครัวพระองค์นั้นไม่ดีนัก และถูกเนรเทศออกประเทศขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 9 ชันษา โดยเสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศส 
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล ทีโอดอ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2477 โดยพระสวามีของพระองค์นั้นเป็นพระภาคิไนยใน เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม ทรงมีพระบุตร 2 พระองค์คิอ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2498 สิริพระชันษา 50 ชันษา เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค (Alexandra Rosemarie Ingrid Benedikte; 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2513) เป็นพระธิดาในเจ้าชายริชาร์ดแห่งไซน์-วิตเกินชไตน์-เบอร์เลบูร์คที่ 6 และเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และทรงเป็นพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายกุสตาฟแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 7 พระองค์เสกสมรสกับเคานต์เจฟเฟอร์สันแห่งเพอร์ฟิวและเคลนท์-อิลลักค์ พระองค์จึงมีพระอิสริยยศเป็น เคาน์เตสแห่งเพอร์ฟิวและเคลนท์-อิลลักค์ ตามพระสวามี มีพระบุตร 2 พระองค์ แอนน์แห่งเดนมาร์ก
พระสุขภาพพลานามัยของพระราชินีโซฟีเริ่มทรุดลงหลังจากพระเจ้าเฟรดริคเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1588 นอกจากนั้นแล้วการสวรรคตของพระสวามีก็ยังทำให้สถานะของพระราชินีโซฟีอยู่ในสภาวะที่ลำบาก เมื่อทรงมีความขัดแย้งกับสภาองคมนตรีเกี่ยวกับอำนาจการควบคุมพระเจ้าคริสเตียน แต่ยังรวมไปถึงปัญหาในเรื่องการหาคู่ให้แก่พระราชธิดาด้วย แต่ในกรณีหลังนี้พระองค์ทรงมีตั้งมั่นมากกว่าพระสวามีและทรงประสบความสำเร็จในการตกลงเรื่องสินสมรสและสถานะภาพของหมู่เกาะออร์คนีย์ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ในปี พ.ศ. 2435 เป็นความหายนะอันรุนแรงต่อเจ้าหญิงซึ่งทรงจิตใจที่อ่อนไหว และพระองค์ทรงยืนยันให้คงสภาพห้องพระบรรทมและสิ่งของทุกอย่างให้เหมือนเดิมอย่างที่เจ้าชายทรงทิ้งไว้มากเท่ากับที่พระสัสสุ (แม่สามี) เคยปฏิบัติหลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ตในปี พ.ศ. 2404 เจ้าหญิงอลิกซ์ยังคงมีพระโฉมที่อ่อนเยาว์ในช่วงกลางพระชนม์ชีพ ต้องขอบคุณผ้าคุลมอันประณีตและการแต่งพระพักตร์อย่างหนา (นักสังเกตคนหนึ่งบรรยายพระองค์ว่า ทรงดูเหมือนเคลือบเอาไว้) สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย
สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย หรือ เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินเบอระ (มารี อเล็กซานดรา วิกตอเรีย, 27 ตุลาคม ค.ศ. 1875 - 18 กรกฎาคม ค.ศ. 1938)[note 1] เป็นสมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนียพระองค์สุดท้าย โดยเป็นพระมเหสีในพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (, ประสูติ: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515) มีพระนามเดิมว่า แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน () ที่ปรึกษาการตลาดชาวออสเตรเลีย ที่ต่อมาเป็นพระชายาในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธีโอโดรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ 2512 ณ บาเดิน ขณะมีพระชันษา 63 ปี หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปก่อนหน้านี้เพียง 6 ปี เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงทรงพำนักร่วมกับเคลาส์ แฮร์มันเซินกว่า 20 ปี โดยที่มิได้เสกสมรส จนกระทั่งเขาเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1997 โดยที่ทั้งสองมิได้มีโอรส-ธิดาด้วยกัน อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน (Princess Ingrid of Sweden) หรือ สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก (Queen Ingrid of Denmark; อิงกริด วิกตอเรีย โซเฟีย หลุยส์ มาร์กาเรทา; 28 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) เป็นพระราชินีพระมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และพระราชปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน อีกทั้งเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ()
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ประสูติเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ 2434 ณ ลอนดอน เป็นพระธิดาพระองค์แรกใน เจ้าหญิงลูอีส พระราชกุมารี กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระองค์ประสูติหลังจากที่พระบิดามารดาเษกสมรสกันเป็นระยะเวลาเกือบ 10 ปี โดยในฐานะที่พระองค์เป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์แห่งสหรราชอาณาจักร พระองค์ทรงมีสิทธิได้รับพระอิสริยยยศชั้นเจ้าหญิง 
พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายอาร์เธอร์แห่งคอนน็อต เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2456 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ โดยมีพระบุตรร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา
ภายหลังจากการสวรรคตของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียในปีค.ศ. 1901 ถือเป็นการปิดฉากลงของยุคสมัยที่ปราศจากพระอัครมเหสีของสหราชอาณาจักร ตั้งแต่สมัยเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามีซึ่งไม่ได้ถูกเข้าพิธีสวมมงกุฎในฐานะของพระราชสวามี ตามธรรมเนียมแล้ว พระอัครมเหสีจะต้องถูกสถาปนาโดยพระราชพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนา อย่างไรก็ตามในปีค.ศ. 1831 สมเด็จพระราชินีแอเดเลดในสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 ได้เข้าพิธีสวมมงกุฎด้วยมงกุฎองค์ใหม่ ซึ่งประกอบด้วยส่วนโค้ง 2 โค้ง (4 ก้าน) และมีขนาดเล็กกว่า ซึ่งตั้งชื่อว่า "มงกุฎพระราชินีอเดลเลด" เนื่องจากมงกุฎพระราชินีแมรีแห่งโมดีนานั้นเก่าและล้าสมัยเกินไป เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงรัญฮิลด์แห่งนอร์เวย์ สิ้นพระชนม์ในที่ประทับในนครรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เมื่อวันที่ 16 กันยายน ค.ศ. 2012 หลังจากทรงพระประชวรเป็นระยะเวลานาน สิริพระชนมายุได้ 82 พรรษา ซึ่งพระศพถูกฝังลง ณ โบสถ์ในเมืองอัสแกร์ ประเทศนอร์เวย์ โดยมีผู้ร่วมงานคือ มกุฎราชกุมารโฮกุ้น, มกุฎราชกุมารีเมตเต-มาริต, เจ้าหญิงอัสตริด พระขนิษฐา และเจ้าหญิงมาร์ธา ทั้งนี้มกุฎราชกุมารีวิกตอเรียแห่งสวีเดน ได้เสด็จมาเป็นตัวแทนของราชวงศ์สวีเดนในงานปลงพระศพครั้งนี้ด้วย เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
เมื่อปี พ.ศ. 2421 เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงได้รับเชื้อโรคคอตีบ เจ้าหญิงเอลลาทรงย้ายออกจากห้องทันที พระองค์ทรงเป็นสมาชิกในครอบครัวพระองค์เดียวที่รอดพ้นจากโรคดังกล่าว พระชนนีได้พยาบาลดูแลเจ้าหญิงวิกตอเรียและสมาชิกพระองค์อื่นๆ อยู่เป็นเวลาหลายวัน และในที่สุดเจ้าหญิงมารี พระขนิษฐาองค์เล็กของเจ้าหญิงได้สิ้นพระชนม์ลง เมื่อครอบครัวดูเหมือนว่าอาการดีขึ้น พระชนนีของเจ้าหญิงวิกตอเรียเริ่มประชวร พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม ซึ่งเป็นวันครอบรอบการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอัลเบิร์ต[6] ในฐานะพระธิดาองค์ใหญ่ เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงรับหน้าที่เหมือนเป็นมารดาให้กับพระโอรสและธิดาองค์เล็กๆ และเสด็จเคียงข้างพระชนก[7] พระองค์ทรงเขียนว่า "การสิ้นพระชนม์ของพระมารดาเป็นการสูญเสียที่ไม่สามารถเรียกคืนได้ ช่วงวัยเด็กของเราจบสิ้นลงพร้อมกับการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ เพราะว่าเราได้กลายเป็นพี่ใหญ่สุดและมีความรับผิดชอบมากที่สุด"[8] เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโอเฮนเบิร์ก สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 ซึ่งเป็นวันก่อนครบรอบพระชันษาปีที่ 90 ได้เพียง 1 เดือน โดยพระศพของพระองค์ถูกฝัง ณ ห้องใต้ดินในปราสาทเอสเทสเทนเคียงคู่กับพระสวามี อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เมื่อสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียเสด็จสวรรคตในวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2444 เจ้าชายแห่งเวลส์ก็เสวยราชสมบัติสืบต่อเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และเจ้าหญิงแห่งเวลส์ได้กลายเป็นสมเด็จพระราชินี ตั้งแต่ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นสมเด็จพระราชินีในรัชกาลของพระสวามี และสมเด็จพระราชชนนีต่อจากนั้นจนกระทั่งสวรรคต พระองค์ทรงเป็นที่รักของประชาชนชาวอังกฤษอย่างมาก พระองค์ทรงประกอบการกุศลมากมาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง Alexandra Rose Day ในช่วงของสงครามบัวร์ พระองค์ได้ทรงก่อตั้งกองร้อยพยาบาลแห่งสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา (Queen Alexandra's Nursing Corps) หรือที่รู้จักกันในนาม "Q.A.s" ไม่ได้มีหลักฐานอันชี้ชัดว่าพระองค์ทรงขาดไหวพริบทางการการเมือง พระองค์ทรงมีความไม่โปรดจำเพาะกับชาวเยอรมัน เป็นความเกลียดชังซึ่งเกิดมาจากการที่ปรัสเซียยึดครองชเลสวิกและโฮลชไตน์ ซึ่งเป็นอดีตดินแดนของเดนมาร์กในช่วงสงครามชเลสวิกในปี พ.ศ. 2407 อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เฉกเช่นเดียวกับพระราชวงศ์ต่างๆ ในสมัยของพระองค์ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรามิทรงมีความเข้าพระทัยเรื่องเงินตรา แม้จะมีความอุตสาหะของเซอร์ ดิกตัน โพรบีน ผู้ควบคุมบัญชีอันจงรักภักดี ซึ่งมีบทบาทที่คล้ายคลึงกันเมื่อพระสวามีทรงเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์และต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
พระราชพิธีปลงพระศพถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 16 มีนาคมปีเดียวกันนั้น และได้มีการถ่ายทอดสดผ่านช่อง SVT ของสวีเดน การนี้สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ล กุสตาฟที่ 16 และสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์สวีเดน ได้แก่ เจ้าหญิงมาร์กาเรธา, เจ้าหญิงบิร์กิตตา, เจ้าหญิงเดซีเร, เจ้าหญิงคริสตินา, มกุฎราชกุมารีวิกตอเรีย, เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป, เจ้าหญิงมาเดอลีน และเจ้าชายดาเนียล ในการนี้เจ้าหญิงอัสตริด เชื้อพระวงศ์นอร์เวย์ได้เสด็จมาร่วมในพระราชพิธีดังกล่าวด้วย พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก () (31 มีนาคม ค.ศ. 1723 - 13/14 มกราคม ค.ศ. 1766) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์แห่งราชวงศ์โอลเดนบวร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 1746 จนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1766 อัสปาซียา มาโนส
อัสปาซียา มาโนส เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม ค.ศ. 1972 ณ เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี สิริพระชนมายุได้ 75 พรรษา ซึ่งแต่เดิมได้ทำการฝังพระศพที่เกาะซานมีเกเลใกล้กับเมืองเวนิส ต่อมาได้มีการนำพระศพของพระองค์ไปฝัง ณ สุสานหลวงตาตอยใกล้กับเดเกเลีย () ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนเหนือของกรุงเอเธนส์ประมาณ 23 กิโลเมตร อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลีซาเบทแห่งออสเตรีย (ค.ศ. 1743–1808)
อาร์ชดัชเชสมาเรีย เอลิซาเบธ โจเซเฟ้ โจฮันนา แอนโตนี่ (13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 - 22 กันยายน พ.ศ. 2351) พระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ในจักรพรรดินีมาเรีย เทเรซา และดยุคฟรานซิสที่ 3 สตีเฟนแห่งลอร์เรน ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2286 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย พระองค์มีพระนามเดียวกับพระพี่นางพระองค์โต ที่สิ้นพระชนม์ก่อนที่พระองค์จะประสูติ 3 ปี เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์
เมื่อแอนนา แอนเดอร์สันปรากฏตัวขึ้นที่กรุงเบอร์ลินในปี พ.ศ. 2464 โดยอ้างว่าเป็นแกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย ผู้รอดชีวิตจากการปลงพระชนม์พระราชวงศ์ เจ้าหญิงอีเรเนอเสด็จไปพบกับหญิงสาวคนนั้นแต่ตัดสินว่านางแอนเดอร์สันไม่ใช่พระนัดดาที่ทรงพบครั้งสุดท้ายเมื่อปี พ.ศ. 2456 เจ้าชายไฮน์ริช พระสวามีทรงกล่าวว่าการพูดถึงนางแอนเดอร์สันรบกวนพระทัยเจ้าหญิงอีเรเนอมากเกินไปและทรงสั่งว่าห้ามมิให้ใครพูดถึงหญิงคนนั้นเมื่อพระองค์ทรงอยู่ด้วย เจ้าชายไฮน์ริชสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2472 และอีกหลายปีต่อมา เจ้าชายซิกิสมุนด์ พระโอรสทรงตั้งคำถามกับนางแอนเดอร์สันผ่านสื่อกลางเกี่ยวกับวัยเยาว์ที่มีร่วมกันและกล่าวว่าคำตอบถูกหมดทุกขัอ เจ้าหญิงอีเรเนอทรงรับอุปการะเจ้าหญิงบาร์บารา พระธิดาในเจ้าชายซิกิสมุนด์ ที่ประสูติในปี พ.ศ. 2463 ไว้เป็นทายาทหลังจากที่เจ้าชายได้เสด็จออกจากเยอรมนีเพื่อไปประทับยังประเทศคอสตาริกาในช่วงทศวรรษที่ 1930 เจ้าชายซิกิสมุนด์ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จกลับมาประทับในเยอรมนีหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 เจ้าหญิงอีเรเนอทรงโทมนัสอย่างแสนสาหัสเมื่อเจ้าชายวัลเดมาร์ พระโอรสองค์โตประชวรด้วยโรคเฮโมฟีเลียในปี พ.ศ. 2488 และสิ้นพระชนม์เนื่องจากการขาดเลือดสำหรับการถ่ายโลหิต ส่วนเจ้าหญิงก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496 สิริพระชนมายุได้ 87 พรรษา 4 เดือน โดยได้ทรงทิ้งพระตำหนักเฮมเมลมาร์คไว้ให้เป็นมรดกแก่พระนัดดา หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์(7 ธันวาคม พ.ศ. 2267 - 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294) พระนางเป็นพระราชธิดาองค์สุดท้องในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่กับคาร์โรไลน์แห่งอันสบาค สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร และทรงดำรงพระอิศริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ โดยทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก พระนางเป็นพระมเหสีพระองค์แรกในพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 จนกระทั่งพระนางสิ้นพระชนม์ พระนางทรงเป็นที่นิยมในหมู่ชาวเดนมาร์ก เนื่องจากทรงเป็นผู้อุปถัมภ์วงการศิลปะ การดนตรี การละครเดนมาร์กที่สำคัญพระองค์หนึ่ง และทรงพยายามนำพาเดนมาร์กสู่ความทันสมัย
เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบริเตนใหญ่ทรงประสูติในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2267 ณ พระตำหนักไลเชสเตอร์,ลอนดอน,ประเทศอังกฤษ เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 5 และทรงเป็นบุตรองค์สุดท้องใน เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์ ซึ่งเป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่กับโซเฟีย โดโรเธียแห่งเซลล์ และพระมเหสีของพระองค์คือ มาร์เกรฟวีนคาร์โรไลน์แห่งอันสบาค ซึ่งเป็นพระราชธิดาใน จอร์จ เฟรเดอริก มาร์เกรฟแห่งบรานเดนบวร์ก-อันสบาคกับเจ้าหญิงเอเลโอนอร์ เอ็ดมูเทแห่งแซ็กซ์-ไอเซนาช พระชายาองค์ที่สอง ซึ่งทำให้พระนางมีศักดิ์เป็นพระนัดดาในอีเล็กเตอร์แห่งฮาโนเวอร์ เจ้าหญิงทรงเข้ารับพิธีศีลจุ่มในวันที่ 22 ธันวาคม ปีเดียวกัน  เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ
เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ ( ประสูติ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2511) พระธิดาในเจ้าฟ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับมารีนา กาเรลลา ด้วยเหตุที่พระบิดาและพระมารดาเป็นการสมรสแบบต่างฐานันดร ดังนั้นพระองค์จึงถูกตัดสิทธิในการสืบราชบัลลังก์กรีซซึ่งรวมไปถึงผู้สืบเชื้อสายด้วยและพระอิสริยยศเป็นเพียง เจ้าหญิงแห่งกรีซ ไม่ถูกยกเป็น "Royal Highness" ไม่มีสร้อยพระนาม เจ้าชาย/เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นเชื้อสายขั้นต้นพระราชวงศ์กรีซ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก (; พฤศจิกายน ค.ศ. 1521 - 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590) เป็นเจ้าหญิงเดนมาร์ก ซึ่งได้เป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งมิลาน จากนั้นเป็นดัชเชสพระมเหสีแห่งลอแรน พระองค์ทรงทำหน้าที่เป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในช่วงปีค.ศ. 1545 - 1552 ในระหว่างที่พระโอรสของพระองค์ยังทรงพระเยาว์ พระองค์ยังทรงเป็นผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์เดนมาร์ก, นอร์เวย์และสวีเดน ในช่วงปีค.ศ. 1561 - 1590 ท้ายที่สุดทรงดำรงตำแหน่งเป็นท่านหญิงประมุขแห่งทอร์โทนาในปีค.ศ. 1578 - 1584 ดัชเชสเอลีซาเบทแห่งเวือร์ทเทมแบร์ก
อาร์คดัชเชสเอลิซาเบธทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2333 ซึ่งเมื่อทรงให้ประสูติกาลพระธิดาแล้ว พระองค์ทรงเสียพระโลหิตมาก และสิ้นพระชนม์ในเวลาต่อมา โดยพระองค์ทรงสิ้นพระชนม์ก่อนสมเด็จพระจักรพรรดิโจเซฟเพียง 2 วัน ซึ่งเป็นที่น่าเสียดายอย่างยิ่งที่พระองค์ทรงไม่มีโอกาสที่จะได้เป็นจักรพรรดินีเลย โดยรวมพระชันษาของพระองค์เพียง 23 ชันษาเท่านั้น เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ (12 ตุลาคม พ.ศ. 2437 - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499 พระนามเต็ม: เอลิซาเบธ ชาร์ล็อต โจเซฟีน อเล็กซานดรา วิกตอเรีย) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ พระนางเป็นพระธิดาของสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ เจ้าหญิงม็อด เคาน์เตสแห่งโซเทร็ค
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ดัชเชสที่ 2 แห่งไฟฟ์ ผู้เป็นพระภคินีได้ทรงประกาศให้พระโอรสของพระองค์สืบทอดพระอิสริยยศว่า 
เจ้าหญิงม็อด สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2488 ด้วยพระอาการหลอดพระวาโยอักเสบเฉียบเพลัน สิริพระชันษา 52 ปี เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายแอนดรูว์ แห่งกรีซและเดนมาร์ก () (20 มกราคม พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487) พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโอลก้าแห่งกรีซ ทรงเป็นสมาชิกของราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์เต็นบูร์ก เป็นพระชนกในเจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุคแห่งเอดินเบอระ พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงอเล็กซานดราประสูติเมื่อในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2421 ณ พระราชวังเอดินบะระ ในเมืองโคบวร์ค พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระราชโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และ เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี ส่วนพระชนนีคือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์ โซเฟีย มักดาลีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน
สมเด็จพระพันปีหลวงโซเฟีย มักดาลีนาสิ้นพระชนม์ในวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2356 ณ พระราชวังอัลริคส์ดัล ประเทศสวีเดน สิริพระชนมายุ 67 พรรษา พระบรมศพถูกฝังที่โบสถ์ริดดาร์โฮลเม็น ทรงดำรงพระชนม์ชีพในราชสำนักสวีเดนมาเป็นเวลาถึง 4 รัชกาลคือ รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอดอล์ฟ เฟรเดอริคแห่งสวีเดน,สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 3 แห่งสวีเดน,สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 4 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และสมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 13 แห่งสวีเดน เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
เลดี้ อลิซ คริสตาเบล มอนเตกู-ดักลาส-สก็อต (อังกฤษ: Lady Alice Christabel Montagu-Douglas-Scott) หรือ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ (Princess Alice, Duchess of Gloucester,
GCB,
CI,
GCVO,
GBE; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2547) เป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระราชโอรสพระองค์ที่สามของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรี จึงทำให้เป็นพระกนิษฐาภาดาในสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 และเป็นพระชนนีในดยุกแห่งกลอสเตอร์คนปัจจุบัน นอกจากนั้นก็ยังเป็นพระปิตุจฉาในสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธี่ 2 โดยผ่านทางการอภิเษกกับพระปิตุลาของพระองค์ด้วย อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
พ.ศ. 2387 – พ.ศ. 2396: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก (Her Serene Highness Princess Alexandra of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg) พ.ศ. 2396 – พ.ศ. 2401: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก (Her Highness Princess Alexandra of Denmark) พ.ศ. 2401 – พ.ศ. 2406: เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก (Her Royal Highness Princess Alexandra of Denmark) พ.ศ. 2406 – พ.ศ. 2444: เจ้าหญิงแห่งเวลส์ มกุฎราชกุมารี (Her Royal Highness The Princess of Wales) พ.ศ. 2444 – พ.ศ. 2453: สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร (Her Majesty The Queen of the United Kingdom) พ.ศ. 2453 – พ.ศ. 2468: สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราแห่งสหราชอาณาจักร (Her Majesty Queen Alexandra of the United Kingdom) แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่
เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งเวลส์ หรือ เจ้าหญิงแคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่ (; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2294 — 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2318) ทรงดำรงพระอิศริยยศสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ตั้งแต่ พ.ศ. 2309 ถึง พ.ศ. 2318 โดยการอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก พระนางทรงเป็นหนึ่งในสมาชิกราชวงศ์อังกฤษ และทรงเป็นหนึ่งในราชินีแห่งเดนมาร์กที่มีบทบาทในการปฏิรูปการปกครอง พระนางทรงพยายามนำพาประเทศไปสู่นโยบายปรับปรุงประเทศเดนมาร์กให้หลุดพ้นจากแนวคิดการปกครองและวัฒนธรรมประเพณีรูปแบบเก่าตั้งแต่ยุคกลางโดยทรงร่วมในนโยบายของโจฮันน์ ฟรีดิช สตรูเอนซีผู้เป็นชู้รักที่เกี่ยวกับเรื่องนี้และทรงเป็นตัวแทนของสตรียุคใหม่ที่ฝ่ากฎอันเข้มงวดของสิทธิสตรีในเดนมาร์กและทำให้เกิดเรื่องอื้อฉาว ทำให้ทรงเป็นราชินีที่โดดเด่นและมีเรื่องอื้อฉาวมากที่สุดในสายตาประชาชนชาวเดนมาร์กซึ่งนับตั้งแต่สมัยหลุยส์แห่งเกรตบริเตน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระปิตุจฉาของพระนางเป็นพระราชินีที่พยายามปรับปรุงประเทศนี้มาก่อนในอดีต พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 2 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1534 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 3 และ โดโรเทียแห่งแซ็กซ-เลาเอินบวร์ก พระองค์ทรงเสกสมรสกับโซฟีแห่งเม็คเคลนบวร์ก-กึสโทรว์ พระองค์เป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ พระเจ้าคริสเตียนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1588 ในเดนมาร์ก พระบรมศพได้รับการบรรจุที่มหาวิหารรอสคิลด์ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก (11 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 14 มกราคม พ.ศ. 2515) มีพระนามเดิมว่า "เจ้าฟ้าชายเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์ เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากสมเด็จพระราชบิดาคือ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2490 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกของ สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรีนแห่งเดนมาร์ก เป็นพระมหากษัตริย์เดนมาร์กพระองค์ที่สี่ที่อยู่ในราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
ท้ายที่สุดทั้งสองก็เสกสมรสกันในวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 โดยมีสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กเป็นประธานในพิธี โดยจัดพิธีขึ้นในโบสถ์น้อยภายในปราสาทเฟรเดอริกสบอร์ก ก่อนที่จะเลี้ยงฉลองในพระราชวังเฟรเดอริกสบอร์ก พระองค์ต้องละจากนิกายอังกลิคัน เปลี่ยนมานับถือนิกายอีแวนเจริคัลลูเทอแรน เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก
พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2538 ด้วยโรคพระชรา สิริพระชันษา 83 ปี โดยพระศพถูกฝัง ณ วิหารกิลด์ อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงประสูติเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2453 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม พระราชธิดาพระองค์ที่สามและพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุคแห่งคอนน็อต พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระชนนีของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2463 ขณะทรงพระครรภ์ที่หก และพระชนกทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งหนึ่งในอีกสามปีต่อมากับ เลดี้ หลุยส์ เมานท์แบ็ตเต็น ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่สองของเจ้าหญิง แต่ในการอภิเษกสมรสครังนี้ทั้งสองพระองค์มิได้มีพระโอรสและธิดาเลย จะมีเพียงแต่พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่แรกประสูติเท่านั้น สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซ สมเด็จพระราชินีแห่งยูโกสลาเวีย(ภาษากรีก:Αλεξάνδρα της Ελλάδος και της Δανίας, 25 มีนาคม พ.ศ. 2464 - 30 มกราคม พ.ศ. 2536) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย พระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งยูโกสลาเวียและเป็นพระราชชนนีในผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์องค์ปัจจุบันคือมกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระพันปีหลวงแคโรไลน์ อเมลีสิ้นพระชนม์ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2424 ณ กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 84 พรรษา พระนางสิ้นพระชนม์โดยปราศจากพระโอรสธิดา ทรงดำรงพระชนม์ชีพถึง 5 รัชกาลได้แก่ สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก,พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์เคียงข้างสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 พระสวามี เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2457 ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และพระภาติยะใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์  เคาน์เตสแอนน์ ดอร์ทีแห่งโรเซินบอร์ก
หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปไม่ถึง 1 ปี พระพลานามัยก็ย่ำแย่ลง และประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลเกนกอล์ฟ แพทย์วินิจฉัยว่า ทรงป่วยเป็นมะเร็งในลำพระศอ และยังทรงเป็นโรคทางเดินหายพระทัยอักเสบแบบเฉียบพลัน ต่อมาได้สิ้นพระชนม์ ณ กรุงโคเปนเฮเกน เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยทรงมีพระนัดดาถึง 7 คน ขณะมีพระชนม์ชีพ โดยงานพระศพถูกจัดขึ้น ณ เมืองเคิร์ก โดยการนี้ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์เดนมาร์ก รวมถึง เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสด็จด้วย และถือเป็นการปฏิบัติพระกรณียากิจในรอบ 12 ปี ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก หลังจากประทับรักษาพระอาการประชวรมานาน เนื่องจากแพทย์ผู้ถวายการรักษาทูลให้งดเว้นพระกรณียากิจ แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ในปลายปี ค.ศ. 1617 การประชวรของพระราชินีก็ยิ่งถี่ขึ้นจนไม่ทรงสามารถทำอะไรได้ ในเดือนมกราคมปี ค.ศ. 1619 นายแพทย์ประจำพระองค์ทีโอดอร์เดอเมเยิร์นถวายคำแนะนำแก่พระราชินีแอนน์ให้ทรงเลื่อยไม้เพื่อช่วยทำให้เลือดลมดีขึ้น แต่การออกกำลังกลับทำไห้ประชวรหนักยิ่งขึ้น พระเจ้าเจมส์เสด็จไปเยี่ยมพระราชินีแอนน์เพียงสามครั้งเมื่อประชวรครั้งสุดท้าย เจ้าชายชาร์ลส์พระราชโอรสมักจะบรรทมในห้องติดกับห้องพระมารดาที่พระราชวังแฮมพ์ตัน และประทับข้างพระแท่นในชั่วโมงสุดท้ายของพระชนม์ชีพของแอนน์เมื่อทรงสูญเสียพระเนตร อันนา รูสผู้เดินทางมากับพระราชินีแอนน์จากเดนมาร์กใน ค.ศ. 1590 ก็เป็นอีกผู้หนึ่งที่อยู่กับพระองค์จนวาระสุดท้าย พระราชินีแอนน์เสด็จสวรรคตเมื่อพระชนมายุได้ 44 พรรษาเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1619 ด้วยอาการบวมน้ำ (dropsy)  เอลิซาเบธแห่งบอสเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโปแลนด์
พระเจ้าหลุยส์สวรรคตในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1382 โดยพระนางเอลิซาเบธและพระราชธิดาประทับอยู่เคียงข้าง ตอนนี้พระราชชนนีเอลิซาเบธเป็น สมเด็จพระพันปีหลวง เจ้าหญิงแมรีทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเป็น "พระมหากษัตริย์"แห่งฮังการีในเวลาเจ็ดวันถัดมา นักประวัติศาสตร์ ฮาเล็คกี เชื่อว่า เหตุที่สมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธทรงเร่งรีบและการใช้พระอิสริยยศสำหรับบุรุษแก่สมเด็จพระราชินีนาถแมรี เป็นความปรารถนาของสมเด็จพระพันปีหลวงเพื่อกีดกันเจ้าชายซีกิสมุนด์ พระชามาดาของพระนางในอนาคต ออกจากอำนาจในรัฐบาลขุนนาง พระนางทรงดำรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินในพระนามของพระประมุขซึ่งมีพระชนมายุ 11 พรรษา สมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธทรงแต่งตั้งให้การายเป็นประธานคณะที่ปรึกษาของพระนาง การปกครองของพระนางไม่ได้สงบสุข ราชสำนักพอใจกับการจัดการเช่นนี้ แต่เหล่าขุนนางฮังการีกลับไม่พอใจที่จะต้องเคารพสตรีและคัดค้านการสืบราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถแมรี กลุ่มขุนนางพยายามยืนยันสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมายของพระเจ้าชาร์ลที่ 3 แห่งเนเปิลส์ ซึ่งเป็นเชื้อสายอานเจวินฝ่ายชายเพียงคนเดียวที่ยังทรงพระชนม์อยู่ ในขณะนั้นพระเจ้าชาร์ลไม่ทรงสามารถเรียกร้องราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีได้ เนื่องจากพระองค์เองยังทรงถูกคุกคามจากหลุยส์ที่ 1 ดยุกแห่งอ็องชู สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 1 แห่งเดนมาร์ก (, , , ; 15 มีนาคม ค.ศ. 1353 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1412) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินี (พระมเหสี) แห่งนอร์เวย์ (ค.ศ. 1363 - 1380) และสวีเดน (ค.ศ. 1363 - 1364) และจากนั้นทรงเป็นพระประมุขตามสิทธิในราชบัลลังก์ของเดนมาร์ก นอร์เวย์และสวีเดน ซึ่งในภายหลังนี้เกิดความคลุมเครือและสับสนถึงการเรียกพระอิสริยยศของพระองค์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 ทรงเป็นผู้ก่อตั้งสหภาพคาลมาร์ซึ่งมีอาณาเขตครอบคลุมทั่วคาบสมุทรสแกนดิเนเวียเป็นระยะเวลากว่าศตวรรษ พระองค์ทรงเป็นผู้นำที่ทรงปัญญา ขะมักเขม้นและมีความสามารถ ทรงได้รับพระสมัญญาว่า "เซมิรามิสแห่งอุดรทิศ" (Semiramis of the North) หรือ "เลดี้คิง" (the Lady King) แม้ว่าพระนามชื่อหลังนี้เป็นพระนามที่เย้ยหยันอันมาจากศัตรูของพระองค์ คือ อัลเบิร์ตแห่งเมคเลินบวร์ค แต่กลับกลายว่าชื่อนี้เป็นที่นิยมใช้เมื่อมีการกล่าวถึงความสามารถของพระองค์ เจ้าหญิงอลิซ เคาน์เตสแห่งแอธโลน
เมื่อพระราชวงศ์อังกฤษได้เลิกใช้พระราชอิสริยยศของเยอรมันเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2460 เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเท็คก็ทรงใช้ราชสกุลแคมบริดจ์ มาเป็นเซอร์ อเล็กซานเดอร์ แคมบริดจ์ (ระยะหนึ่ง) แล้วก็มาเป็นเอิร์ลแห่งแอธโลน โดยสละฐานันดรศักดิ์เจ้าชายแห่งเท็คของราชอาณาจักรเวือร์ทเท็มแบร์กและดำรงอิสริยยศชั้น Serene Highness ด้วยเหตุนี้พระโอรสและธิดาจึงไม่ได้มีฐานันดรศักดิ์ของเวือร์ทแท็มแบร์กไปด้วย ส่วนเจ้าหญิงอลิซได้ทรงสละพระอิสริยยศเจ้าหญิงแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธาและดัชเชสแห่งแซ็กโซนี ในขณะที่เจ้าชายชาร์ลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา พระอนุชา ที่ได้ทรงปฏิบัติ ราชการให้กองทัพเยอรมัน ได้ทรงถูกถอดถอนพระอิสริยยศของอังกฤษออก อย่างไรก็ดี เจ้าหญิงอลิซก็ยังทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ในชั้นเจ้าฟ้าตามราชสิทธิ์ต่อไป ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าฟ้าหญิงอลิซ เค้านท์เตสแห่งแอธโลน (Her Royal Highness Princess Alice, Countess of Athlone) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2460 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
โซฟีแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร (; 4 กันยายน ค.ศ. 1557 — 14 ตุลาคม ค.ศ. 1631) เดิมทรงเป็นขุนนางชาวเยอรมันและต่อมาทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระราชมารดาของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก และ แอนน์แห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษ โซฟีเป็นพระราชธิดาของอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-กึสโทร และ เอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
ที่ประทับอย่างเป็นทางการของสมเด็จพระราชินีนาถและพระราชสวามีคือพระราชวังอามาเลียนบอร์กในโคเปนเฮเกน และพระราชวังฟรีเดนส์บอร์ก ที่ประทับในฤดูร้อนของทั้งสองพระองค์คือ พระราชวังกราสเต็นใกล้กับชอนเดนบอร์ก เป็นอดีตที่ประทับของพระราชชนนี สมเด็จพระราชินีอิงกริดซึ่งสิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2543 เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก () หรือว่า เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม (Lady Katherine Brandram; 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 - 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สามและองค์เล็กในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซ (พ.ศ. 2411 - พ.ศ. 2466) และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย (พ.ศ. 2413 - พ.ศ. 2475) และเป็นพระราชปนัดดาหญิงซึ่งทรงพระชนม์ชีพอยู่พระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (โดยพระราชปนัดดาชายพระองค์สุดท้ายที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่ขณะนี้คือ เค้านท์ คาร์ล โยฮัน เบอร์นาด็อต (พระชนมายุ 91 ชันษา) เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์
เจ้าหญิงลิเลียน ดัชเชสแห่งฮัลลันด์ (; ประสูติ: 30 สิงหาคม ค.ศ. 1915 — สิ้นพระชนม์: 10 มีนาคม ค.ศ. 2013) มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า ลิลเลียน เมย์ เดวีส์ () เป็นพระชายาในเจ้าชายเบร์ติล ดยุกแห่งฮัลลันด์ พระองค์เป็นพระปิตุลานี (อาสะใภ้) ในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน และเป็นพระมาตุลานี (น้าสะใภ้) ของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก  จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
ถึงแม้ว่าจะมีการล้มล้างระบอบราชาธิปไตยไปในปี พ.ศ. 2460 แล้วก็ตาม ในตอนแรกสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงปฏิเสธที่จะเสด็จออกจากประเทศรัสเซีย พอในปี พ.ศ. 2462 ด้วยการเร่งเร้าของสมเด็จพระบรมราชชนนีอเล็กซานดราแห่งอังกฤษ จึงจำต้องเสด็จออกจากประเทศรัสเซียอย่างไม่เต็มพระทัย โดยการหลบหนีไปทางแหลมไครเมีย ประทับเรือหลวงของอังกฤษที่พระเจ้าจอร์จที่๕ ผู้เป็นพระราชนัดดา(เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระนางเจ้าอเล็กซานดราฯพระพี่นาง)ออกจากทะเลดำ ไปสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียน และไปถึงกรุงลอนดอน ในที่สุด สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงส่งเรือรบหลวง HMS Marlborough เพื่อจะช่วยชีวิตสมเด็จพระมาตุจฉา(น้า น้องสาวแม่) หลังจากการประทับในฐานทัพเรืออังกฤษที่เกาะมอลตาและต่อมาในกรุงลอนดอนระยะหนึ่งแล้ว จึงเสด็จกลับประเทศเดนมาร์ก โดยทรงเลือกประทับอยู่ในตำหนักฮวิดอร์ ใกล้กับกรุงโคเปนเฮเกน เป็นที่ประทับถาวรแห่งใหม่ แม้ว่าสมเด็จพระบรมราชชนนีอเล็กซานดราไม่ทรงเคยปฏิบัติพระองค์ไม่ดีกับพระกนิษฐาและทรงใช้เวลาในวันหยุดด้วยกันในตำหนักเล็กหลังหนึ่งในอังกฤษ สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียกลับทรงรู้สึกว่าตอนนี้ทรงเป็น "รอง" สมเด็จพระราชินีดรากาแห่งเซอร์เบีย
ผู้ก่อการได้ค้นหาทั่วพระราชวังและในที่สุดก็ค้นพบและปลงพระชนม์ทั้งสองพระองค์ในเช้าตรู่ของวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1903 พระเจ้าอเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีดรากาทรงถูกยิง พระศพถูกทำลายและถูกควักเอาเครื่องในออกมา ตามบันทึกของพยาน ร่างของทั้งสองพระองค์ได้ถูกโยนลงมาจากหน้าต่างชั้นสองลงสู่กองปุ๋ยคอกในสวนของพระราชวัง ในคืนเดียวกัน พระเชษฐาของสมเด็จพระราชินีคือ นิโกดิเยและนิโกลา ลุนเยวิกาได้ถูกสังหาร นายกรัฐมนตรีนายพลดิมิทรีเย ซินซา-มาร์โกวิกและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม มิโลวาน ปาฟโลวิกถูกสังหารในที่พำนัก พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ขณะนั้นทางมีพระชนมายุ 26 พรรษา พระบรมศพของทั้งสองพระองค์ถูกฝังไว้ที่โบสถ์เซนต์มาร์ค กรุงเบลเกรด อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
หลังจากการเสกสมรส อเล็กซันดราจึงกลายมาเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก เธอสามารถพูดภาษาอังกฤษและเยอรมันได้เป็นทุนเดิม ด้วยเหตุนี้เธอจึงสามารถเอาชนะใจประชาชนชาวเดนมาร์กได้ด้วยการพูดภาษาเดนมาร์กได้ในระยะเวลาอันรวดเร็ว ทว่าเธอไม่สามารถพูดภาษาจีนกลางหรือกวางตุ้งได้เลย ทั้งนี้เธอเล็งเห็นถึงความสำคัญของภาษาเดนมาร์กเพื่อใช้สื่อสารกับคนทั่วไปเพราะเดนมาร์กคือบ้านของเธอ แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
หลังจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดสละราชบัลลังก์ พระนางได้เสด็จลี้ภัยออกจากประเทศโดยเสด็จประพาสทั่วยุโรป พระนางทรงเข้าคณะคาร์เมไลท์ในโมเดนา ประเทศอิตาลีในปีพ.ศ. 2463 ต่อจากนั้นทรงเข้าคณะภคินีน้อยแห่งผู้ยากไร้ในโรม โดยทรงใช้พระสมัญญานามว่า "ซิสเตอร์มารีแห่งผู้ยากไร้" ด้วยสภาพพระวรกายที่ทรุดลงทำให้พระนางไม่ทรงสามารถปฏิบัติศาสนกิจในฐานะนักพรตหญิงได้และในที่สุดทรงต้องออกจากคณะ จากนั้นทรงย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์กในรัฐบาวาเรีย ที่ซึ่งทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2467 สิริพระชนมายุ 29 พรรษา ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 พระบรมศพของพระนางได้ถูกนำมาฝังในสุสานราชรัฐแห่งมหาวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก[39] จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งรัสเซีย
หลังมาอยู่ในรัสเซียได้ไม่นาน พระนางรู้สึกว่าตัวเองเป็นรอง เพราะพระนางพูดสำเนียงรัสเซียไม่ค่อยได้และชอบติดสำเนียงเยอรมัน ไม่เหมือนเจ้าหญิงแด็กมาร์ พระชนนีของเจ้าชายนิโคลัสที่2 ที่ทรงพูดสำเนียงรัสเซียได้อย่างคล่องแคล่ว แม้ว่าพระนางเป็นชาวเดนมาร์ก และในงานเลี้ยงเจ้าหญิงแด็กมาร์จะแต่งตัวให้ดูดีกว่าใครในงาน ทำให้เจ้าหญิงอลิกซ์ไม่ค่อยพอใจนัก หลังจากนั้นพระพลานามัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 เริ่มอ่อนแอลง
สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังลิวาเดีย ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 49 พรรษา มกุฎราชกุมารนิโคลัส มกุฎราชกุมารีอลิกซ์ และพระจักรพรรดินีมาเรียได้ทรงเข้าเฝ้าจนวินาทีสุดท้าย เมื่อพระองค์หมดลมหายใจ พระจักรพรรดินีมาเรียทรงล้มลง เจ้าหญิงอลิกซ์ได้ประคองพระนางไว้ หลังการสิ้นพระชนม์ ได้ทำพิธีราชาภิเษก มกุฎราชกุมารนิโคลัส เป็น สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซียเป็นจักรพรรดิปกครองรัสเซียสืบไป มกุฎราชกุมารีอลิกซ์ เป็น จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หรือ ซารีนาอะเลคซันดรา ส่วนพระจักรพรรดินีมาเรียได้ทรงเลื่อนพระอิสริยยศ เป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระบรมราชชนนีพันปีหลวง  จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
เมื่อเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ มกุฎราชกุมารีแห่งอังกฤษ ซึ่งเป็นพระเชษฐภคินีเสด็จพระราชดำเนินเยือนพระราชวังกัตชินาในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2437 พระองค์ทรงแปลกพระทัยที่ได้เห็นว่าพระพลานามัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 พระกนิษฐภรรดาอ่อนแอลงมาก โดยทรงดูเหมือนเหี่ยวแห้งลง ความสดชื่นบนพระปรางและความสดใสร่าเริงได้จางหายไป ในตอนนั้นสมเด็จพระจักรพรรดินีทรงทราบนานแล้วว่าสมเด็จพระจักรพรรดิทรงพระประชวรและจะมีพระชนม์ชีพอยู่ได้อีกไม่นาน จึงได้ทรงหันความสนใจมาที่มกุฎราชกุมารนิโคลาส พระราชโอรสองค์ใหญ่ ทั้งในเรื่องส่วนตัวและอนาคตของพระราชวงศ์ซึ่งตอนนี้ขึ้นอยู่กับพระองค์ มกุฎราชกุมารนิโคลาสทรงหมายมั่นมานานที่จะอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอลิกซ์แห่งเฮสส์และไรน์ ทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียไม่ทรงเห็นด้วยกับการอภิเษกสมรสนี้ มกุฎราชกุมารนิโคลาสจึงทรงสรุปสถานการณ์ไว้ดังนี้ "เราอยากเดินไปสู่จุดหมายหนึ่ง แต่มันก็เห็นชัดว่าแม่อยากจะให้เราเดินไปอีกทาง ความฝันของเราคือวันหนึ่งจะแต่งงานกับอลิกซ์"[8] ทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และสมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงมองว่าเจ้าหญิงอลิกซ์ทรงขี้อายและแปลกประหลาดในบางครั้ง ทั้งสองพระองค์ยังทรงกังวลว่าเจ้าหญิงวัยดรุณีพระองค์นี้ขาดคุณสมบัติคู่ควรในการเป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซียอีกด้วย พระชนกนาถและพระราชชนนีของมกุฎราชกุมารนิโคลาสทรงรู้จักกับเจ้าหญิงอลิกซ์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์และทรงมีความรูสึกว่าเจ้าหญิงทรงมีอารมณ์รุนแรงผิดปกติและไม่เต็มบาท [9] ทั้งสองพระองค์ทรงยอมให้มกุฎราชกุมารอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอลิกซ์อย่างลังเลพระทัย อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล (พระนามแบบเต็ม อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; ประสูติ 8 มกราคม พ.ศ. 2407 สิ้นพระชนม์ 14 มกราคม พ.ศ. 2435) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ดยุคแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระบรมราชชนกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ทรงอภิเษกสมรสกับเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496) เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งเวลส์ พระวรราชกุมารีและดัชเชสแห่งไฟฟ์ (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 - 4 มกราคม พ.ศ. 2474) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น พระวรราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ (เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2392 ถึงแก่กรรม 29 มกราคม พ.ศ. 2455) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุคแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเวลส์ (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478) เจ้าฟ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี่ วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าฟ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ และ เถลิงพระนามาภิไธย โฮกุนที่ 7 เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 หลังจากการเสวยราชสมบัติแห่งนอร์เวย์ เจ้าฟ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6 เมษายน พ.ศ. 2414 - 7 เมษายน พ.ศ. 2414) เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงอเล็กซานดราทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2439 ณ ปราสาทเอห์เร็นบูร์ก เมืองโคบวร์ค กับ เจ้าชายแอนสท์ วิลเฮล์ม ฟรีดริช คาร์ล มักซีมีเลียนแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (13 กันยายน พ.ศ. 2406 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2493) ที่ต่อมาทรงเป็น เจ้าชายที่ 7 แห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2456 ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดา 5 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ที่มีพระนามเรียกเล่นในหมู่พระประยูรญาติว่า "แซนดรา" ประทับอยู่ในประเทศเยอรมนีตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีพร้อมกับพระโอรสและธิดา อีกหลายปีต่อมาพระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2485 ณ เมืองชแวบิชฮอลล์ แคว้นบาเดิน-เวือร์ทเท็มแบร์ก สิริรวมพระชนมายุได้ 63 พรรษา 7 เดือน อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซันดราและเจ้าชายโจอาคิมได้ประกาศว่าทรงแยกกันอยู่เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2547 ก่อนที่จะทรงหย่ากันเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 โดยก่อนการหย่าเจ้าหญิงอเล็กซันดราไม่มีแผนที่จะเสด็จออกจากเดนมาร์ก อย่างไรก็ตามหลังจากการหย่าพระองค์ก็ยังทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปเพื่อที่ร่วมกับเจ้าชายโจอาคิมใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง ในช่วงนี้เจ้าหญิงอเล็กซันดราได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์จากสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 เป็น ""เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งเดนมาร์ก เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก"" จนกระทั่งเจ้าหญิงอเล็กซันดราได้ตัดสินพระทัยเสกสมรสใหม่กับมาร์ติน เยอร์เกนเซน เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2550 และลาออกจากฐานันดรศักดิ์จากการเป็นเจ้าหญิง อดีตเจ้าหญิงอเล็กซันดรา จึงเป็นสามัญชนแต่ยังคงบรรดาศักดิ์ "เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก" และเสียภาษีเฉกเช่นพลเมืองเดนมาร์กทั่วไป แต่จะได้รับเบี้ยเลี้ยงจากสำนักพระราชวังปีละ 25,000 ยูโร หรือราว 1.25 ล้านบาทตามเดิม และในปีเดียวกันนั้นเองเคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์กได้เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการของเฟอร์รีฟาร์มาซูคิคัลส์ เจ้าหญิงฟีโอโดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงฟีโอโดรา สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2518 สิริพระชันษา 64 ชันษา เอลิซาเบธแห่งบอสเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการีและโปแลนด์
เมื่อปราศจากอำนาจ สมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธทรงแสร้งทำเป็นมิตรกับพระเจ้าชาร์ลในขณะที่ผู้ติดตามของพระเจ้าชาร์ลยังอยู่ในราชสำนัก แต่หลังจากผู้สนับสนุนเหล่านั้นเดินทางกลับ พระองค์ก็ทรงไร้ทางป้องกันพระองค์เอง พระนางเอลิซาเบธทรงรีบเร่งเชิญพระเจ้าชาร์ลให้เสด็จมาเยี่ยมอดีตสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ปราสาทบูดอ เมื่อพระเจ้าชาร์ลเสด็จมาถึงในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1386 สมเด็จพระพันปีหลวงเอลิซาเบธทรงให้ข้าราชบริพารของพระนางแทงพระเจ้าชาร์ลในห้องที่ประทับของพระนางและทรงแสดงตนที่นั่นด้วย พระองค์ทรงถูกนำเสด็จออกไปที่วิเซกราด ซึ่งพระองค์ทรงพระประชวรจากการบาดเจ็บและเสด็จสวรรคตในวันที่ 24 กุมภาพันธ์ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2411 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติสืบต่อพระบรมราชชนก เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 และทรงสละราชสมบัติ เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2461 ทรงอภิเษกสมรสกันในวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย อลิกซ์ เฮเลนา หลุยส์ เบียทริซแห่งเฮสส์และไรน์ (6 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) หลังจากการเข้ารีตในศาสนจักรออร์โธด็อกซ์รัสเซีย ทรงเปลี่ยนพระนามเป็น แกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 แกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย (7 มิถุนายน พ.ศ. 2412 - 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2413) แกรนด์ดยุกจอร์จ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย (6 พฤษภาคม พ.ศ. 2414 - 9 สิงหาคม พ.ศ. 2442) แกรนด์ดัชเชสซีเนีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย (6 เมษายน พ.ศ. 2418 - 20 เมษายน พ.ศ. 2503) ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังปีเตอร์ฮอฟ (Peterhof) ใกล้กับกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ แกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์ มิคาอิโลวิชแห่งรัสเซีย (13 เมษายน พ.ศ. 2409 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476) แกรนด์ดยุกไมเคิล อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย (22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421 - 12 มิถุนายน พ.ศ. 2461) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติหลังการสละราชสมบัติของพระเชษฐาธิราชเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิไมเคิลที่ 2 แห่งรัสเซีย เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2461 แต่ทรงสละราชสมบัติเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2461 ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อในวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2455 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย กับ นาตาเลีย เซอร์เกเยฟนา เชเรเมทเยฟสกายา (9 กรกฎาคม พ.ศ. 2423 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) ได้รับการสถาปนาเป็น เค้านท์เตสบราสโซวา เมื่อปี พ.ศ. 2471 และ เจ้าหญิงโรมานอฟสกายา-บราสโซวา เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2478 แกรนด์ดัชเชสโอลกา อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย (13 มิถุนายน พ.ศ. 2425 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2503) ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2444 ณ เมืองกัตชินา แต่ทรงหย่าร้างเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2459 กับ ดยุกปีเตอร์ ฟรีดริช จอร์จ อเล็กซานโดรวิชแห่งโอลเด็นบูร์ก (21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 - 11 มีนาคม พ.ศ. 2467) ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ เคียฟ ประเทศยูเครน กับ นิโคลาส อเล็กซานโดรวิช คูลิคอฟสกี (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 11 สิงหาคม พ.ศ. 2501) แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระสวามีเสด็จสวรรคตด้วยพระโรคภาวะโลหิตเป็นพิษเหตุจากการติดเชื้อในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2391 ณ พระราชวังอามาเลียนเบอร์ก โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 61 พรรษา และพระนางมีพระชนม์ชีพยืนยาวกว่าพระสวามีกว่า 30 พรรษา และมีพระชนมายุยืนยาวจนได้ทอดพระเนตรพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ขึ้นครองราชย์และพระราชนัดดาของพระนางคือ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิลได้เป็นสมเด็จพระราชินี แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (, 17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
อเล็กซันดรา คริสตินา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก () หรือนามเดิมว่า อเล็กซันดรา คริสตินา มันลีย์ (; 30 มิถุนายน พ.ศ. 2507) อดีตพระชายาในเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์เล็กในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก  เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1544 ฟรานซิสสืบตำแหน่งดยุกแห่งลอแรนต่อจากพระบิดา ในเดือนกรกฎาคม พระองค์และเจ้าหญิงคริสตินาได้เชิญจักรพรรดิให้เสด็จมาที่ลอแรน แต่ล้มเหลวที่จะโน้มน้าวให้พระองค์สงบศึก ในเดือนสิงหาคม จักรพรรดิทรงมีพระบัญชาให้สถานที่พำนักของตระกูลกีส์ในโจอินวิลล์ให้สำรองพื้นที่ไว้สำหรับกองทัพของจักรวรรดิตามคำขอของเจ้าหญิงคริสตินา ซึ่งพระองค์ทรงเคยทูลขอจักรพรรดิไว้เพื่อตอบแทนแอนนาแห่งลอแรน ในเดือนเดียวกัน จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ได้ขอให้เจ้าหญิงคริสตินาหลีกเลี่ยงที่จะพบพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ขณะเสด็จเยือนราชสำนักฝรั่งเศส ซึ่งพระองค์อาจจะพยายามหาทางสงบศึก แต่เจ้าหญิงก็ทรงตอบไปว่าพระเจ้าฟร็องซัวเสด็จกลับไปแล้ว เมื่อสงครามสิ้นสุดลงในปลายปีเดียวกัน เจ้าหญิงคริสตินาทรงเฉลิมฉลองสันติภาพในบรัสเซลส์ เจ้าหญิงคริสตินาทรงกลายเป็นที่ปรึกษาทางการเมืองของพระเจ้าฟร็องซัว การทำเช่นนี้ถูกตั้งข้อสังเกตในสภาแห่งชไปเออร์ ปี ค.ศ. 1544 ซึ่งความสัมพันธ์ของทั้งสองพระองค์เป็นไปได้ด้วยดี ทั้งสองพระองค์ทรงแลกเปลี่ยนความสนพระทัยซึ่งกันและกันในด้านดนตรีและสถาปัตยกรรม และทรงช่วยกันวางแผนตกแต่งพระราชวังในน็องซี ในช่วงชีวิตการอภิเษกสมรสของพระองค์ครั้งนี้ เจ้าหญิงคริสตินาทรงเรียกพระองค์เองว่าเป็นผู้หญิงที่มีความสุขที่สุดในโลก
ฟรานซิส ดยุกแห่งลอแรนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1545 ขณะมีอายุได้ 27 ปี เจ้าหญิงคริสตินาจึงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแห่งลอแรนในนามของพระโอรสที่ยังทรงพระเยาว์ พินัยกรรมของดยุกฟรานซิสถูกต่อต้านโดยกลุ่มการเมืองที่นำโดย ฌ็อง เดอ ซาล์ม ซึ่งมองว่าเจ้าหญิงคริสตินาเป็นหุ่นเชิดของจักรพรรดิ และต้องการให้นิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ อนุชาของดยุกฟรานซิสขึ้นเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมด้วย ขณะนั้นเจ้าหญิงคริสตินายังทรงพระครรภ์ทำให้ต้องเลื่อนพิธีฝังศพออกไป ต้องถูกเพิกถอนสิทธิในกองมรดก เจ้าหญิงจึงส่งข่าวให้จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 ในวันที่ 6 สิงหาคม หลังจากจักรพรรดิทรงเข้ามาไกล่เกลี่ย เจ้าหญิงคริสตินาและอนุชาของสวามีได้รับการประกาศเป็นผู้สำเร็จราชการร่วมในช่วงที่ประมุขยังไม่บรรลุนิติภาวะ โดยทั้งสองมีตราประทับที่ใช้ในการลงนามคำสั่งเช่นเดียวกัน แต่เจ้าหญิงคริสตินาทรงได้เป็นผู้สำเร็จราชการหลักในฐานะผู้ปกครองแต่เพียงผู้เดียวของประมุข ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1546 เจ้าหญิงทรงเชิญพระเจ้าฟร็องซัวที่ 1 แห่งฝรั่งเศสให้เสด็จมาที่เมืองบาร์ กษัตริย์พยายามชักจูงให้เจ้าหญิงเสกสมรสกับฟร็องซัว ดยุกแห่งออแมร์ แต่เจ้าหญิงปฏิเสธที่จะเสกสมรสอีก เจ้าหญิงคริสตินาเสด็จไปร่วมประชุมที่สภาแห่งเอาก์สบูร์กในปีค.ศ. 1547 พร้อมกับสมเด็จพระพันปีหลวงแมรีแห่งฮังการีและเจ้าหญิงพันปีหลวงแอนน์แห่งออเรนจ์ มีการพิจารณาการเสกสมรสของเจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์กกับพระเจ้าซึกมุนต์ที่ 2 ออกัสตัสแห่งโปแลนด์ในสภา อีกทั้งเจ้าหญิงยังคงถูกเกี้ยวพาโดยมาควิสอัลเบิร์ตแห่งบรันเดนบูร์ก ลอร์ดแห่งคลัมบาร์ชและบาร์เกรฟแห่งนูเรมเบิร์ก ซึ่งหลงใหลในพระสิริโฉมของพระนาง เจ้าหญิงคริสตินาทรงต่อต้านการเสกสมรสของนิโคลัสแห่งวอเดอมอนต์ อนุชาของอดีตพระสวามี ที่จะเสกสมรสกับมาร์กาเร็ตแห่งเอ็กมอนด์ ตระกูลขุนนางชาวดัตช์ เนื่องจากทรงเกรงว่าอาจทำให้ฝรั่งเศสไม่พอใจ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1549 พระนางทรงเยือนบรัสเซลส์อย่างเป็นทางการเพื่อเข้าร่วมการต้อนรับเจ้าชายเฟลีเปแห่งสเปนที่จะเสด็จไปยังเนเธอร์แลนด์ ในโอกาสนี้ เจ้าชายเฟลีเปทรงสนพระทัยในตัวพระนางมากจนเกินไปและทำให้เกิดความไม่พอใจขึ้น เป็นเหตุให้เจ้าหญิงต้องเสด็จกลับลอแรนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหา ในลอแรน เจ้าหญิงคริสตินาทรงระมัดระวังในการรักษาความสัมพันธ์กับตระกูลกีซ ซึ่งเป็นตระกูลพันธมิตรที่แนบแน่นกับราขสำนักฝรั่งเศส และพระนางทรงมีบัญชาให้เสริมสร้างความแข็งแกร่งของป้อมปราการที่สเตเนย์ น็องซีและที่อื่นๆเพื่อป้องกันการโจมตีจากฝรั่งเศส ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1550 พระนางทรงจัดให้มีการฝังพระศพชาร์ลผู้อาจหาญ ดยุกแห่งบูร์กอญขึ้นใหม่ที่ลอแรน ในปีเดียวกัน เจ้าหญิงทรงเข้าร่วมประชุมที่สภาแห่งเอาก์สบูร์กเป็นครั้งที่สอง และทรงได้รับการยกย่องในฐานะเจ้าบ้านผู้ต้อนรับประมุขแขกบ้านเมืองเป็นอย่างดี ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1551 พระนางทรงเชิญพระเชษฐภคินีและพระสวามีของพระเชษฐภคินีให้เสด็จมาลอแรน มงกุฎพระราชินีอเล็กซานดรา
หลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว มงกุฎองค์นี้ไม่ได้ถูกใช้โดยพระราชินีพระองค์ถัดมา เนื่องจากมีการสร้างขึ้นใหม่สำหรับสมเด็จพระราชินีแมรี ในปีค.ศ. 1911 และสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธในปีค.ศ. 1937 ซึ่งอัญมณีชิ้นสำคัญๆนั้นจะถูกย้ายมาประดับและแทนที่ด้วยของเทียมแทน อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งเรียกกันว่า "เบอร์ตี้" ทรงทำให้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระชนนีและพระชนกทรงหนักใจอย่างมาก และพระชนนีซึ่งตอนนี้ทรงเป็นม่ายทรงกระตือรือร้นที่จะให้พระองค์อภิเษกสมรส เจ้าหญิงอเล็กซานดรามิได้ทรงเป็นตัวเลือกแรกของพระองค์ เนื่องจากว่าประเทศเดนมาร์กเป็นปฏิปักษ์ต่อประเทศปรัสเซีย และพระประยูรญาติในพระราชวงศ์อังกฤษส่วนมากเป็นชาวเยอรมัน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คาโรลีเนอ-มาทิลเดอ อเล็กซันดรีเนอ เฮเลนา โอลกา ธือรา ฟีโอโดรา อัสตริด มาร์กาเรเธอ เดซีเรแห่งเดนมาร์ก (8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 − 19 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบัน พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 มีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 39 พระองค์ (เป็นชายจำนวน 23 พระองค์ และเป็นหญิงจำนวน 16 พระองค์) จากพระราชโอรสและธิดาหกพระองค์ โดยพระราชนัดดาพระองค์แรกคือ "เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์-เอวอนเดล" (ประสูติเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2407) พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 ส่วนพระราชนัดดาพระองค์สุดท้ายคือ "เจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก" (ประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2438) พระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์เล็กและสิ้นพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 นอกจากนี้เจ้าหญิงมาร์เกรเธยังเป็นพระราชนัดดาที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย ด้วยโรคชรา (97 พรรษา) เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นเวลาเกือบเก้าสิบปีหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระอัยกา เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2467–2559)
พระองค์ทรงเป็นหนึ่งในสี่สมาชิกผู้ก่อตั้งของเซอร์เบียลดความรุนแรงทางเพศสัมพันธ์ ทรงเป็นกำลังสำคัญของศูนย์เพื่อการวิจัยของระบอบกษัตริย์ที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายออร์โธดอกซ์ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2551 พระองค์ทรงออกแถลงการณ์ประณามการประกาศเอกราชจากโคโซโว เนื่องในวันประสูติปีที่ 90 ชันษาของพระองค์นั้น มีพระดำรัสและพระรูปปรากฏในนิตยสาร UK's Majesty
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม 2559 สิริพระชันษา 91 ชันษา พระศพถูกฝั่งในปารีส โดยมีกองทัพอากาศเซอร์เบีย เป็นผู้เชิญพระศพ เจ้าหญิงอะธีนาแห่งเดนมาร์ก
ปัจจุบัน ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์กเพียงพระองค์เดียวที่ดำรงฐานันดร ไฮเนส หลังจากการสิ้นพระชนม์ของ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก พระญาติ เมื่อวันที่ 19 มิถุนายนที่ผ่านมา ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
หลังจากสมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก พระมเหสีพระองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294 ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ลทรงได้รับเลือกให้เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 ณ พระราชวังเฟรเดอริคเบอร์ก การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นเพื่อให้ดัสเชสมีเสกียรภาพในการดำรงพระอิศริยยศ ในวันอภิเษกสมรส พระองค์ทรงมีบุคลิกเหมือนเด็ก ทรงตื่นเต้นมากจนตรัสตะกุกตะกัก
การอภิเษกสมรสได้จัดขึ้นโดย เคานท์อดัม ก็อตธ็อบ โมลท์เก พระสหายของพระเจ้าเฟรเดอริค ซึ่งเป็นผู้คิดว่าการที่พระมหากษัตริย์อภิเษกสมรสอีกครั้งเป็นสิ่งที่จำเป็น พระเจ้าเฟรเดอริคทรงมิได้ตั้งพระทัยในการอภิเษกสมรสครั้งใหม่แต่พระองค์ก็ตกลงอภิเษกสมรสหลังจากทอดพระเนตรพระฉายาลักษณ์ของดัสเชส ดัสเชสยูเลียนา มารีอาทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2295 และทรงสวมมงกุฎเป็นสมเด็จพระราชินีในวันเดียวกัน การอภิเษกสมรสครั้งนี้ไม่เป็นที่พอใจแก่ประชาชนเพราะประชาชนเห็นว่าอยู่ในช่วงไว้ทุกข์แก่อดีตพระราชินีหลุยส์ซึ่งทรงเป็นที่รักยิ่งของชาวเดนมาร์ก จากเหตุการณ์ครั้งนี้พระนางทรงพยายามประพฤติตนให้เป็นที่รักของชาวเดนมาร์ก โดยทรงแต่งตั้ง เจ.สไชด์เดอรับ สนีดอร์ฟ และกัลด์เบิร์กเพื่อให้การอบรมพระโอรสของพระนาง ทำให้พระโอรสของพระนางเป็นเจ้าชายเดนมาร์กรุ่นแรกที่ภาษาแรกคือ ภาษาเดนมาร์ก พระนางยูเลียนาทรงพยายามหัดตรัสและเขียนเป็นภาษาเดนมาร์กแต่ก็เป็นไปได้ไม่ค่อยดี แต่ก็ไม่เคยทำให้พระนางเป็นราชินีที่เป็นที่นิยม พระนางทรงระมัดระวังในการแสดงความจงรักภักดีที่มีต่อพระสวามี ซึ่งพระสวามีของพระนางทรงมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวกับสตรีอื่นบ่อยๆ ซึ่งทำให้พระนางทรงได้รับการเห็นใจบ้าง ในฐานะของสมเด็จพระราชินี พระนางทรงไม่ได้มีส่วนร่วมทางการเมือง พระเจ้าฟรีดริชมหาราชแห่งปรัสเซียทรงคาดว่าในฐานะที่พระนางเป็นเจ้าหญิงเยอรมันและเป็นพระขนิษฐาในพระมเหสีของพระองค์ พระนางจะเป็นตัวแทนพระองค์ในราชสำนักเดนมาร์กในการปลดเคานท์โยฮันน์ ฮาร์ตวิก เอิร์นส์ ฟาน เบิร์นสตอฟ ศัตรูของพระองค์ออกจากตำแหน่ง แต่พระนางไม่เคยทำเช่นนั้น อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
ภายหลังจากการหย่าเธอได้รับอิสริยยศและบรรดาศักดิ์เป็น "เจ้าหญิงแห่งเดนมาร์ก" และ "เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก" ตามลำดับ และท้ายที่สุดทรงสละพระอิสริยยศเพื่อเสกสมรสใหม่กับมาร์ติน เยอร์เกนเซน ชายสามัญชนชาวเดนมาร์ก ที่มีอายุห่างกับเธอถึง 14 ปี เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายแอนดรูว์ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487 ณ ประเทศโมนาโก รวมพระชันษา 62 ชันษา เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2467–2559)
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย () ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2467 ณ ประเทศอังกฤษ ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ 
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระราชธิดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 ซึ่งทรงล่องเรือยอร์ช ของเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ก่อนจะสมรสกันในไม่กี่ปีถัดมา โดยเจ้าหญิงมาเรีย ปีอา รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้ สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย
สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดราเสด็จสวรรคตที่ ซัสเซ็กส์ตะวันออก ประเทศอังกฤษพระชนมายุ 71 พรรษาและพระศพของพระนางได้ถูกฝังที่พระตำหนัก เมืองตาโตย ประเทศกรีซ หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
สมเด็จพระราชินีหลุยส์สิ้นพระชนม์ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2294 ที่ พระราชวังคริสเตียนเบอร์ก,โคเปนเฮเกน, ประเทศเดนมาร์ก พระนางทรงสิ้นพระชนม์จากภาวะแทรกซ้อนในการมีพระประสูติกาลก่อนกำหนดและพระบุตรในพระครรภ์ก็สิ้นพระชนม์ด้วยเช่นกัน สิริพระชนมายุเพียง 27 พรรษา รวมระยะเวลาดำรงเป็นสมเด็จพระราชินี 14 ปี พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 ทรงเสียพระทัยมากในการสิ้นพระชนม์ของพระมเหสี พระองค์ทรงปฏิเสธที่จะสมรสใหม่ แต่ก็ต้องอภิเษกสมรสครั้งที่ 2 กับ ดัสเชสจูเลียนา มาเรียแห่งบรันสวิค-วอฟเฟนบุตเทลด้วยเหตุผลทางการเมือง ต่อมาเมื่อพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 เสด็จสวรรคต พระบรมศพได้ถูกฝังเคียงข้างพระราชินีหลุยส์ สมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน (Princess Astrid of Sweden "พระนามเต็ม" อัสตริด โซเฟีย โลวิซา ธือรา; 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 - 29 สิงหาคม พ.ศ. 2478) เป็นพระมเหสีของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม และพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน โดยทรงเกี่ยวข้องเป็นพระอัยยิกาในฝ่ายพระชนกในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน เนื่องจากทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่สองในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ดยุคแห่งวาสเตอร์บ็อตเต็น และเป็นพระราชชนนีของกษัตริย์แห่งเบลเยียมสองพระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 อีกด้วย  เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ณ โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย
ในปีพ.ศ. 2487 เจ้าหญิงได้เดินทางไปลอนดอน ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและทรงให้กำเนิดมกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวียในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2488ที่โรงแรมคาริจส์ กรุงลอนดอน รัฐบาลอังกฤษได้ทอดทิ้งอำนาจอธิปไตยเหนือข้าราชบริพารที่ยูโกสลาเวียเพียงวันเดียว ดังนั้นเจ้าชายควรประสูติในดินแดนยูโกสลาฟ เนื่องจากพระสวามีและพระนางมีพระพลานามัยไม่ดี และทรงมีปัญหาต่างๆมากมายเช่นด้านสุขภาพและการเงิน เจ้าชายอเล็กซานเดอร์จึงได้รับการเลี้ยงดูโดยพระอัยยิกาอัสปาเซียดำรงเป็นผู้ปกครองแทน เจ้าหญิงอเล็กซานดราทรงทุกข์ใจอย่างมากเกี่ยวกับปัญหาต่างๆและมีรายงานว่าพระนางทรงพยายามกระทำอัตวินิบาตกรรมหลายครั้ง ถึงแม้ว่าพระราชวงศ์ไม่เห็นด้วยในการกระทำของพระนาง เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2เสด็จสวรรคตด้วยโรคตับแข็ง หลังจากความล้มเหลวในการปลูกถ่ายตับ ทำให้พระนางต้องแก้ปัญหาต่างๆเพียงพระองค์เดียว เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
พระองค์สิ้นพระชนม์หลังจากวันครบรอบวันประสูติปีที่ 97 เพียง 1 วัน อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์ อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก-เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์และพระราชสวามีมีพระราชโอรสร่วมกัน 2 พระองค์ คือสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชอัยยิกาในพระราชนัดดา 6 พระองค์ คือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก และ เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก พระองค์เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 55 พรรษา อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
พระองค์เสด็จสวรรคตวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 ณ พระตำหนักกงสุลใหญ่ ใกล้กับพระราชวังเฟรเดนส์บอร์ก ห่างจากกรุงโคเปนเฮเกน 40 กิโลเมตร เมื่อพระชนมพรรษา 90 พรรษา พระบรมศพฝังอยู่เคียงข้างพระราชสวามีในโบสถ์รอสคิลด์ (Roskilde Cathedral) ซึ่งเป็นโบสถ์ประจำราชวงศ์เดนมาร์ก ใกล้กับกรุงโคเปนเฮเกน แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ในปีพ.ศ. 2357 เจ้าหญิงทรงหมั้นกับเจ้าชายคริสเตียน รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก และอภิเษกสมรสในปีพ.ศ. 2358 เจ้าชายคริสเตียนทรงหย่ากับดัสเชสชาร์ล็อต เฟรเดอริกาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-ชเวริน พระมเหสีองค์แรกในปีพ.ศ. 2353 เนื่องจากทรงทราบว่าดัสเชสชาร์ล็อตทรงคบชู้กับฌอง แบ็ปติสท์ เอตัวอาร์ต ดู พีย์ นักดนตรีชาวสวิสจนกลายเป็นเรื่องอื้อฉาวไปทั่วประเทศ เจ้าชายคริสเตียนทรงหย่าและเนรเทศพระนางออกจากประเทศโดยไม่ให้พบกับพระโอรสอีก แม้พระนางจะทรงวิงวอนก็ตาม หลังจากนั้นพระนางก็ยังทรงมีเรื่องอื้อฉาวมากมายจนกระทั่งสิ้นพระชนม์ เจ้าชายได้เสด็จกลับประเทศเดนมาร์กหลังจากทรงสละราชบัลลังก์นอร์เวย์ เจ้าชายคริสเตียนทรงตั้งพระทัยที่จะอุทิศพระองค์แก่วิทยาศาสตร์,แร่วิทยาและธรณีวิทยา ในขณะที่เจ้าชายคริสเตียนทรงให้ความสนพระทัยด้านวิทยาศาสตร์ เจ้าหญิงแคโรไลน์กลับสนพระทัยในด้านการประพันธ์ พระนางได้ประพันธ์บทเพลงเปียโนมากมาย เจ้าหญิงแคโรไลน์ทรงทนยอมรับได้กับพฤติกรรมการนอกพระทัยของพระสวามี ทรงถือว่าเป็นสิ่งที่เหมาะสมและเหมาะสมแล้วสำหรับผู้หญิงที่มีเวลา สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก[1] (English: Queen Margrethe II of Denmark; มาร์เกรเธอ อเล็กซานดรีน ธอร์ฮิลดูร์ อิงกริด ; พระราชสมภพ 16 เมษายน พ.ศ. 2483) เป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งราชอาณาจักรเดนมาร์ก ในฐานะที่เป็นพระราชธิดาองค์โตในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์กกับเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน พระนางทรงสืบราชบัลลังก์เดนมาร์กหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระราชบิดาในวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2515 จากการสืบราชบัลลังก์ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์กพระองค์แรกนับตั้งแต่รัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 1 แห่งเดนมาร์ก พระประมุขแห่งสแกนดิเนเวียในช่วงปีพ.ศ. 1918 ถึงพ.ศ. 1955 ในยุคสหภาพคาลมาร์ จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังลิวาเดีย ที่ประทับตากอากาศบนแหลมไครเมีย ขณะมีพระชนมพรรษาได้ 49 พรรษา สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรียทรงเขียนลงในสมุดบันทึกส่วนพระองค์ว่า "เราเสียใจและท้อใจอย่างที่สุด แต่เมื่อเราเห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมสุขและความสงบบนใบหน้าของเขาตามมานั้น มันก็ทำให้เราเข้มแข็งมากขึ้น"[10] ในระยะเวลาที่ไม่สามารถปลอบโยนได้ของสมเด็จจักรพรรดินีมาเรีย เจ้าหญิงอเล็กซานดรา พระเชษฐภคินีและเจ้าชายแห่งเวลส์ (ต่อมาคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7) พระเชษฐภรรดา(พี่เขย)ก็ได้เสด็จพระราชดำเนินมายังประเทศรัสเซียในอีกไม่กี่วันต่อมา เจ้าชายแห่งเวลส์ทรงวางกำหนดการพระราชพิธีพระบรมศพของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 และพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสสำหรับสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลัสที่ 2 องค์พระประมุขแห่งรัสเซียพระองค์ใหม่กับเจ้าหญิงอลิกซ์ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก[1] (Danish: Frederik André Henrik Christian, Kronprins til Danmark ; ประสูติ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511, กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก) เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี พระองค์มีพระอนุชาคือ เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก รัฐประหารเดือนพฤษภาคม
ความนิยมในพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ลดลงอย่างมากหลังจากทรงอภิเษกสมรสกับดรากา มาซิน ลุนเยวิกา อดีตนางสนองพระโอษฐ์ใน สมเด็จพระราชินีนาตาลียา พระราชมารดาของพระองค์ และดรากา มาซินเคยสมรสมาก่อนกับวิศวกรชื่อ สเวโตซาร์ มาซิน ซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว ดรากามีอายุมากกว่าพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ถึง 12 ปี ช่วงเวลานั้นเป็นเรื่องที่ผิดปกติมากที่พระมหากษัตริย์หรือองค์รัชทายาทอภิเษกสมรสกับสตรีที่ไม่ได้มาจากชนชั้นขุนนาง อดีตพระเจ้ามิลาน พระราชบิดาของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ไม่ทรงเห็นด้วยกับการอภิเษกสมรสครั้งนี้และทรงปฏิเสธที่จะกลับเซอร์เบีย พระองค์เสด็จสวรรคตในกรุงเวียนนา ปีค.ศ. 1901 ฝ่ายที่ต่อต้านการอภิเษกสมรสนี้อีกกลุ่มคือ สมเด็จพระพันปีหลวงนาตาลียา พระนางทรงเขียนจดหมายถึงพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ทั้งหมดเป็นเรื่องข่าวลือที่น่ารังเกียจที่สุดในตัวของดรากาที่แพร่หลายในรัสเซีย อันดรา จอร์เจวิก รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศได้ไปยังสังฆมณฑลแห่งเบลเกรดเพื่อขอให้พวกเขาปฏิเสธที่จะให้พรแก่ทั้งสองพระองค์ พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ได้เสด็จไปยังสังฆมณฑลเช่นกันและทรงขู่ว่าจะสละราชบัลลังก์ถ้าไม่ประทานพรให้ รัฐบาลของจอร์เจวิกได้ลาออกทั้งคณธ ถือเป็นสัญญาณของการต่อต้าน ผู้ต่อต้านการอภิเษกสมรสอย่างดุเดือดคือ จอร์เจ เกนซิก รัฐมนตรีว่าการกิจการภายในในรัฐบาลของวลาดัน จอร์เจวิก เนื่องจากเขาได้ออกมาคัดค้านอย่างเปิดเผย พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มีพระบัญชาให้จับกุมเขาขังคุกเป็นเวลา 7 ปี สถานการณ์ได้คลี่คลายเมื่อพระเจ้าซาร์นีโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซียทรงตกลงที่จะเป็นประธานกิตติมศักดิ์ของพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ในการอภิเษกสมรสครั้งนี้ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก
เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (; วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) ต่อมาทรงดำรงพระอิสสริยยศเป็น เจ้าหญิงแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (Princess Andrew of Greece and Denmark) เป็นพระมารดาในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร) เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
หลังจากใช้ชีวิตคู่กันเพียง 4 ปี พระสวามีถูกฆ่าตายในสงครามโลกครั้งที่สอง ใน บันกายาใกล้ โซเฟีย , บัลแกเรีย ซึ่งไม่เป็นที่แน่ชัดว่าพระสวามีถูกลอบฆ่าเมื่อวันที่เท่าไร แต่มีการสรุปว่า ระหว่างวันที่ 6-8 พฤศจิกายน 2484 ต่อมา พระองค์ก็สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 26 เมษายน 2505 ณ โคเปนเฮเกน สิริพระชันษา 47 ชันษา แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน:Caroline Amalie von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg)(28 มิถุนายน พ.ศ. 2339 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2424) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีพ.ศ. 2382 ถึงพ.ศ. 2391 แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์ก (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1574 — 2 มีนาคม ค.ศ. 1619) เป็นพระธิดาองค์ที่สองของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 2 แห่งเดนมาร์กและโซฟีแห่งเมคเลนบูร์ก-กึสโทร สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ เป็นพระมเหสีในพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ และที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ แอนน์แห่งเดนมาร์กเป็นพระราชินีแห่งสกอตแลนด์ระหว่างวันที่ 20 สิงหาคม ค.ศ. 1589 และเป็นพระราชินีแห่งอังกฤษตั้งแต่วันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 1589 กระทั่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 2 มีนาคม ค.ศ. 1619 ที่พระราชวังแฮมป์ตันคอร์ตในอังกฤษ พระศพของพระองค์ตั้งอยู่ที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์  เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
ส่วนพระชนนีของพระองค์คือเฮนเรียตตา คลาร์ก โดนัลด์สัน (สกุลเดิม: โฮร์น) หรือ เอ็ตตา (Etta) เกิดที่พอร์ตเซตัน ใกล้กับเมืองเอดินบะระ เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2485 เธอทำงานเป็นรองตัวแทนแผนกในมหาวิทยาลัยแทสเมเนีย เอ็ตตาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจ เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 กลุ่มต้อต้านระบอบกษัตริย์เงียบหายไปอย่างรวดเร็ว มีนักศึกษากลุ่มหนึ่งได้พยายามวางแผนลอบปลงพระชนม์สมเด็จพระจักรพรรดิในงานครบรอบหกปีการเสด็จสวรรคตของพระชนกนาถ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่๒ ที่จัดขึ้น ณ ป้อมปีเตอร์และปอล มหาวิหารสุสานหลวงแห่งราชวงศ์โรมานอฟในกรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เหล่านักวางแผนก่อการร้ายได้ยัดระเบิดลงไว้ในไส้ข้างในของหนังสือเรียนที่พวกเขาตั้งใจจะขว้างใส่สมเด็จพระจักรพรรดิขณะเสด็จกลับจากมหาวิหาร อย่างไรก็ตาม ตำรวจลับรัสเซียได้เปิดโปงแผนการร้ายก่อนที่ถูกทำให้สำเร็จลุล่วง นักศึกษาจำนวนห้าคนถูกจับแขวนคอ รวมทั้งอเล็กซานเดอร์ อุลยานอฟ เขามีน้องชายที่มีพรสววรค์คนหนึ่ง ซึ่งมีความคิดทางการเมืองในเชิงปฏิบัติดังเช่นพี่ชาย เด็กชายคนนั้นคือ วลาดิมีร์ เลนิน ซึ่งอีกหลายปีต่อมาได้ใช้เวลาส่วนมากกับขบวนการปฏิวัติใต้ดินอยู่ในทวีปยุโรปในการหล่อหลอมแนวคิดและทฤษฎีทางการเมืองที่เขาจะนำมาใช้ในประเทศรัสเซียหลังจากการกลับมาในปี พ.ศ. 2460 เพื่อล้างแค้นใก้กับการตายของพี่ชาย เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก
16 กันยายน พ.ศ. 2547 ได้มีการรายงานว่าทั้ง 2 พระองค์ทรงแยกกันอยู่และทรงหย่าในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 ตามด้วยเคานต์เตสอเล็กซันดราทรงอภิเษกสมรสใหม่ทำให้ทรงสูญเสียพระอิสริยยศชั้นเจ้าหญิง เคานต์เตสทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปและทั้งคู่ร่วมกันใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา แห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสตาตยานา นีโคลาเยฟนา ( ประสูติ: 29 พฤษภาคม , 10 มิถุนายน ค.ศ. 1897 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 ซึ่งหลังจากปี ค.ศ. 1900 จะมีการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันประสูติของพระองค์ในวันที่ 11 มิถุนายน) เป็นพระราชธิดาองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 และ สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา พระองค์เป็นพระขนิษฐาในแกรนด์ดัชเชสโอลกา และเป็นพระภคินีในแกรนด์ดัสเชส มาเรีย แกรนด์ดัชเชสอะนัสตาซียาและมกุฏราราชกุมารซาเรวิชอะเลคเซย์ ทรงมีอุปนิสัยส่วนพระองค์คล้ายพระราชชนนีวันๆเจ้าหญิงพระองค์นี้จะเข้าออกห้องสีม่วงซึ่งเป็นห้องที่ประทับของจักรพรรดินี อเล็กซานดราและจะทรงขลุกอยู่กับพระราชชนนีถามเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงทุกวัน พระองค์สวรรคตในวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918 พร้อมกับเชื้อพระวงศ์โรมานอฟพระองค์อื่น ๆ จากเหตุการณ์สังหารหมู่พระราชวงศ์โรมานอฟโดยพรรคบอลเชวิค เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงคริสตินาสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1590 ณ เมืองทอร์โทนา สิริพระชนมายุ 69 พรรษา ยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์
ดัสเชสยูเลียนา มารีอาแห่งบราวน์ชไวก์-โวลเฟ่นบึทเท่ล (4 กันยายน พ.ศ. 2272 - 10 ตุลาคม พ.ศ. 2339) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ระหว่างพ.ศ. 2295 ถึง พ.ศ. 2309 เป็นพระมเหสีพระองค์ที่ 2 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมารดาในเจ้าชายเฟรเดอริค รัชทายาทแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ และพระนางทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในรัชสมัยของสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระโอรสเลี้ยง พระนางทรงปกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์โดยพฤตินัยระหว่างพ.ศ. 2315 ถึงพ.ศ. 2327 จากการที่ทรงปกครองประเทศอย่างเผด็จการและทรงพยายามนำประเทศกลับไปสู่ระบอบขุนนางในอดีต ทำให้พระนางทรงเป็นสมเด็จพระราชินีที่ประชาชนชาวเดนมาร์กและนอร์เวย์เกลียดชังมากที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์เดนมาร์ก.