คาร์ล เอมิล มักซิมิเลียน เสียชีวิตเมื่อไหร่?
มักซ์ เวเบอร์
คาร์ล เอมิล มักซิมิเลียน "มักซ์" เวเบอร์ (German: Karl Emil Maximilian "Max" Weber) (21 เมษายน ค.ศ. 1864 – 14 มิถุนายน ค.ศ. 1920) เป็นนักเศรษฐศาสตร์การเมืองและนักสังคมวิทยาชาวเยอรมัน ถือกันว่าเวเบอร์เป็นผู้ก่อตั้งวิชาสังคมวิทยาสมัยใหม่และรัฐประศาสนศาสตร์ งานชิ้นหลัก ๆ ของเขาเกี่ยวข้องกับสังคมวิทยาศาสนาและสังคมวิทยาการปกครอง นอกจากนี้เขายังมีงานเขียนอีกหลายชิ้นในสาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ งานที่ผู้คนจดจำได้มากที่สุดของเวเบอร์คือ ความเรียงเรื่อง จริยธรรมโปรเตสแตนต์และจิตวิญญาณแห่งทุนนิยม ซึ่งเป็นงานชิ้นแรกของเขาในสาขาสังคมวิทยาศาสนา ในงานชิ้นดังกล่าว เวเบอร์เสนอว่าศาสนาเป็นหนึ่งในสาเหตุหลัก ๆ ที่นำไปสู่เส้นทางการพัฒนาทางวัฒนธรรมที่ต่างกันระหว่างโลกประจิม (the Occident) กับโลกบูรพา (the Orient) ในงานที่มีชื่อเสียงอีกชิ้นหนึ่งของเขาที่ชื่อการเมืองในฐานะวิชาชีพ (Politik als Beruf) เวเบอร์นิยามรัฐว่ารัฐคือหน่วยองค์ (entity) ซึ่งผูกขาดการใช้กำลังทางกายภาพที่ถูกกฎหมาย ซึ่งนิยามนี้ได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางในการศึกษาวิชารัฐศาสตร์ตะวันตกสมัยใหม่ในเวลาต่อมา
คาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย
เมื่อเจ้าชายคาโรลได้ดำรงเป็นองค์อธิปัตย์แห่งโรมาเนีย โดยพระองค์มิได้ทรงอภิเษกสมรสและตามรัฐธรรมนูญโรมาเนียได้ยินยอมที่จะให้พระองค์มีสิทธิไม่อภิเษกสมรสได้ ถ้าอภิเษกสมรสจะต้องไม่อภิเษกกับสตรีที่มีกำเนิดเป็นชาวโรมาเนีย ในปีพ.ศ. 2412 องค์อธิปัตย์ได้เสด็จเยือนประเทศต่างๆในยุโรปแต่โดยหลักคือที่เยอรมนีเพื่อค้นหาสตรีเพื่ออภิเษกสมรส ในระหว่างการเดินทางทรงพบกับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งวีด พระราชธิดาพระองค์โตในเฮอร์มานน์ องค์อธิปัตย์แห่งวีดกับเจ้าหญิงมารีแห่งนัสเซา โดยทรงพบกันที่เมืองเนาวีดในวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นหนึ่งในการอภิเษกสมรสที่ไม่เหมาะสมที่สุดในประวัติศาสตร์ ด้วยที่เจ้าชายคาโรลมีพระบุคลิกที่สุขุม เยือกเย็นและรอบคอบ ในขณะที่เจ้าหญิงเอลิซาเบธมีพระบุคลิกช่างฝันและทรงแสดงออกอย่างเปิดเผย ทั้งสองพระองค์มีพระราชธิดาร่วมกันหนึ่งพระองค์คือ เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย ซึ่งประสูติในปีพ.ศ. 2414 และเจ้าหญิงทรงเป็นผู้มีสิทธิในการสืบราชบัลลังก์โรมาเนียต่อจากพระราชบิดา แต่เจ้าหญิงมาเรียสิ้นพระชนม์ในวันที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2417 ขณะมีพระชนมายุเพียง 3 ชันษา ส่งผลให้ทั้งสองพระองค์ทรงห่างเหินกันมากขึ้น เจ้าหญิงเอลิซาเบธเสียพระทัยอย่างหนักในการสูญเสียพระราชธิดาทรงผลให้เกิดแผลในจิตใจตลอดพระชนม์ชีพ แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์
แซมมวล เทย์เลอร์ คอเลริดจ์ (; 21 ตุลาคม ค.ศ. 1772 - 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1834) เป็นกวี นักวิจารณ์ และนักปรัชญาชาวอังกฤษ เป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มการเคลื่อนไหวทางวัฒนธรรมของยุคโรแมนติกในประเทศอังกฤษ ร่วมกับสหายของเขาคือ วิลเลียม เวิร์ดสเวิร์ธ เขามีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในผลงานกวีนิพนธ์ชุด "บทกวีของกะลาสีชรา" (The Rime of the Ancient Mariner) และ "Kubla Khan" มักซีมีเลียนที่ 1 ผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย
มักซีมีเลียนที่ 1 เจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย () (17 เมษายน ค.ศ. 1573 - 27 กันยายน ค.ศ. 1651) มักซีมีเลียนเป็นประมุขของดัชชีแห่งบาวาเรียแห่งตระกูลวิทเทลส์บัค และเป็นเจ้านครรัฐผู้คัดเลือกแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ สมัยการปกครองของดยุกมักซีมีเลียนเป็นสมัยของสงครามสามสิบปี โอลิเวอร์ ครอมเวลล์
โอลิเวอร์ ครอมเวลล์ () (25 เมษายน ค.ศ. 1599 (ปฏิทินเก่า) - 3 กันยายน ค.ศ. 1658 (ปฏิทินเก่า) เป็นผู้นำทางการทหารและทางการเมืองชาวอังกฤษที่เป็นที่รู้จักกันดีในการเกี่ยวข้องกับเปลี่ยนระบบการปกครองของอังกฤษเป็นแบบสาธารณรัฐในฐานะ “เจ้าผู้พิทักษ์” (Lord Protector) แห่งอังกฤษ, สกอตแลนด์ และไอร์แลนด์ ครอมเวลล์เป็นแม่ทัพคนหนึ่งของกองทัพตัวแบบใหม่ (New Model Army) ผู้ได้รับชัยชนะต่อกองทัพของ ฝ่ายกษัตริย์นิยม (Cavalier) ในสงครามกลางเมืองอังกฤษ หลังจากปลงพระชนม์สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 ในปี ค.ศ. 1649แล้ว ครอมเวลล์ก็มีอิทธิพลต่อเครือจักรภพแห่งอังกฤษ อยู่เพียงชั่วระยะเวลาสั้นในขณะเดียวกับที่ได้รับชัยชนะในการปราบปรามสกอตแลนด์และไอร์แลนด์ และปกครองในฐานะ “เจ้าผู้พิทักษ์” ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1653 จนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1658 เจ้าพระยาอภัยราชาสยามานุกูลกิจ (โรลังยัคมินส์)
เจ้าพระยาอภัยราชาสยามานุกูลกิจ (31 มกราคม พ.ศ. 2378 – 9 มกราคม พ.ศ. 2445) หรือชื่อจริงว่า กุสตาฟว์ อ็องรี อ็องฌ์ อีปอลิต รอแล็ง-ฌักแม็ง (Gustave Henri Ange Hippolyte Rolin-Jacquemyns) หรือนิยมเรียกว่า โรลังยัคมินส์ เป็นนักการทูตและนักการเมืองชาวเบลเยี่ยม ได้เข้ารับราชการในราชอาณาจักรสยามสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกลาเจ้าอยู่หัว และนับเป็นผู้มีคุณูปการต่อการพัฒนาระบบศาลยุติธรรมของสยาม คาร์ล ฮังเคอ
คาร์ล เอากุสท์ ฮังเคอ () เป็น "ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส" คนสุดท้ายแห่งหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) และเป็นเจ้าหน้าที่ของพรรคนาซีแห่งนาซีเยอรมนี เขาได้ทำหน้าที่เป็นเกาไลเทอร์แห่งไซลีเซียตอนล่าง ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1941 ถึง ค.ศ. 1945 และได้เป็นไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็สครั้งสุดท้ายเพียงไม่กี่วันในปี ค.ศ. 1945 เขาถูกยิงจนเสียชีวิตโดยพลพรรคต่อต้านชาวเช็ก เมื่อวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 1945 จักรพรรดิเมาริกิอุส
จักรพรรดิเมาริกิอุส หรือ จักรพรรดิเฟลเวียส มอริเชียส ไทบีเรียส ออกัสตัส (; ; ) (ค.ศ. 539 – 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 602) เมาริกิอุสทรงเป็นนักการทหารและพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ของราชวงศ์จัสติเนียน ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างวันที่ 13 สิงหาคม ค.ศ. 582 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 602 โดยมีพระราชจักรพรรดิโฟคาสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา จักรพรรดิเมาริกิอุสทรงเป็นประมุขคนสำคัญคนหนึ่งในสมัยแรกของจักรวรรดิไบแซนไทน์ ในรัชสมัยของพระองค์เต็มไปด้วยการสงครามที่ต่อเนื่องกันตลอดรัชสมัยและจากทุกด้าน กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์
ชาร์ล กามีย์ แซ็ง-ซ็องส์ (; ; 9 ตุลาคม พ.ศ. 2378–16 ธันวาคม พ.ศ. 2464) เป็นคีตกวีและนักดนตรีชาวฝรั่งเศส จักรพรรดิคาร์ลที่ 1 แห่งออสเตรีย
จักรพรรดิคาร์ลทรงใช้เวลาช่วงสุดท้ายของพระชนม์ชีพที่เกาะมาเดรา ประเทศโปรตุเกส ซึ่งเป็นเกาะที่พระราชวงศ์อิมพีเรียลออสเตรียทรงพักผ่อนกันเป็นประจำ พระองค์ได้ประทับอยู่ที่นั่นเรื่อยมาจนเสด็จสวรรคตด้วยโรคปอดบวม เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2465 ซึ่งเป็นช่วงที่พระองค์และพระราชวงศ์ทรงอพยพและพักผ่อนที่เกาะมาไดรา พระศพของพระองค์ฝังไว้ที่โบสถ์ Igreja Nossa Senhora do Monte ในเกาะมาไดรา พระองค์เป็นพระบรมศานุวงศ์ออสเตรียพระองค์เดียวที่ไม่ได้ทรงฝังพระศพไว้ที่ วิหารฮับส์บูร์ก อิมพีเรียลคริปต์ ในกรุงเวียนนา ซึ่งเป็นที่ฝังพระศพพระราชวงศ์ออสเตรียทุกพระองค์ รวมไปถึงจักรพรรดินีซีต้า พระชายาของพระองค์ด้วย แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแคโรไลน์ อเมลีแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก (ภาษาเยอรมัน:Caroline Amalie von Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg)(28 มิถุนายน พ.ศ. 2339 - 9 มีนาคม พ.ศ. 2424) ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กและเป็นพระมเหสีพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก ระหว่างปีพ.ศ. 2382 ถึงพ.ศ. 2391 คาร์ล-ไฮน์ริช ฟอน ชตึลพ์นาเกิล
คาร์ล-ไฮน์ริช ฟอน ชตึลพ์นาเกิล (; 2 มกราคม ค.ศ. 1886 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1944) เป็นนายพลชาวเยอรมันในกองทัพเวร์มัคท์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งเป็นผู้บัญชาการในกองทัพบก ในขณะที่ทำหน้าที่เป็นผู้บัญชาการทหารของเยอรมันในเขตการยึดครองฝรั่งเศสและเป็นผู้บัญชาการกองทัพที่สิบเจ็ดในสหภาพโซเวียตในช่วงปฏิบัติการบาร์บารอสซา ชตึลพ์นาเกิลได้มีส่วนเกี่ยวข้องในการก่ออาชญากรรมสงคราม,รวมทั้งการได้ออกอนุมัติให้จัดการกับพลเรือนและให้ความร่วมมืออย่างใกล้ชิดกับหน่วยไอน์ซัทซกรุพเพนในการสังหารหมู่ชาวยิว คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ
คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ (; 9 ธันวาคม ค.ศ. 1742 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1786) เป็นนักเคมีและเภสัชกรชาวเยอรมัน-สวีเดน ผู้ได้รับฉายา "เชเลอผู้อาภัพ" จากนักเขียน ไอแซค อสิมอฟ จากการค้นพบทางเคมีหลายอย่างแต่ไม่ได้รับการยกย่องในช่วงชีวิตของเขา เชเลอเป็นผู้ค้นพบธาตุออกซิเจน, คลอรีน, ทังสเตน และสารประกอบอินทรีย์อื่น ๆ เช่น กรดยูริก, กรดแล็กติก, กรดออกซาลิก คาร์ล ฟ็อน อ็อสซีเอ็ทซ์คี
คาร์ล ฟ็อน อ็อสซีเอ็ทซ์คี (3 ตุลาคม ค.ศ. 1889 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1938) เป็นชาวเยอรมันผู้รักสันติภาพและได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ เมื่อปี ค.ศ. 1935 สำหรับงานของเขาที่ได้ไปเปิดเผยการสร้างเสริมอาวุธยุทธภัณฑ์ของเยอรมนีที่ถูกปกปิดไว้ไม่ให้รับรู้ทั่วโลก เขาได้ถูกตัดสินว่า มีความผิดฐานกบฏต่อแผ่นดินและการจารกรรมในปี ค.ศ. 1931 ภายหลังจากที่ได้เปิดเผยรายละเอียดต่าง ๆ เกี่ยวกับการละเมิดสนธิสัญญาแวร์ซายของเยอรมนีโดยการรื้อฟื้นกองทัพอากาศ เป็นกองทัพอากาศรุ่นก่อนของลุฟท์วัฟเฟอ และฝึกฝนนักบินในดินแดนสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1990 โรซาลินเดอ ฟ็อน อ็อสซีเอ็ทซ์คี-พัล์ม ลูกสาวของเขา ได้ออกมาเรียกร้องให้มีการพิจารณาคดีคำตัดสินใหม่ แต่คำตัดสินนั้นได้รับการสนับสนุนจากศาลยุติธรรมแห่งสหพันธรัฐในปี ค.ศ. 1992 ปิแอร์ ฟรานเชสโค มัซซุคเคลลี
ปิแอร์ ฟรานเชสโค มัซซุคเคลลี หรือ อิลโมรัซโซเน ((ออกเสียง), หรือเรียกกันสั้นๆ ว่า ) (ค.ศ. 1573 - ค.ศ. 1626) เป็นจิตรกรและประติมากรชาวอิตาลีของยุคบาโรกตอนต้นของคริสต์ศตวรรษที่ 17 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการสร้างศิลปะคริสต์ศาสนา พระเจ้าคาร์โลมันแห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 แห่งฝรั่งเศส () (863 - 5 สิงหาคม 882) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชนแฟรงค์ตะวันตก พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 8 ในราชวงศ์กาโรแล็งเชียง พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตในพระเจ้าหลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศสกับสมเด็จพระราชินีแอนซ์การ์ดแห่งเบอร์กันดี ตั้งแต่พระบิดาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสร่วมกับพระเจ้าหลุยส์ที่ 3พระเชษฐา เมื่อพระเชษฐาของพระองค์สวรรคตพระองค์ก็ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียงด้วยพระองค์เอง พระองค์ทรงปกครองฝรั่งเศสเพียง 2 ปี ก็สวรรคต เคลด
นักชีววิทยาชาวเยอรมันอีมิล ฮานส์ วิลลี เฮ็นนิก (2456 - 2519) ผู้ก่อตั้งสาขาแคลดิสติกส์
ได้เสนอระบบการจัดหมวดหมู่ที่แสดงการแยกออกเป็นสาขา ๆ ของต้นไม้ตระกูล (พงศาวลี)
เทียบกับระบบก่อน ๆ ที่จัดสิ่งมีชีวิตเป็น "ขั้นบันได" โดยแสดงสิ่งมีชีวิตที่ "ก้าวหน้า" กว่าบนยอด สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์
สุลต่านฮาเม็ดสวรรคตอย่างกะทันหันเมื่อเวลา 11:40 EAT (08:40 UTC) ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1896 พระราชนัดดาวัย 29 พรรษา คาลิด บิน บาร์กาช ซึ่งถูกสงสัยว่ามีส่วนในการลอบปลงพระชนม์ ย้ายเข้าประทับในพระราชวังที่แซนซิบาร์ทาวน์โดยปราศจากการอนุมัติจากอังกฤษ ซึ่งเป็นการฝ่าฝืนสนธิสัญญาที่อังกฤษตกลงกับสุลต่านอะลี รัฐบาลอังกฤษนิยมผู้มีคุณสมบัติอีกคนหนึ่ง คือ ฮามัด บิน มุฮามเม็ด ผู้มีใจเอนเอียงต่ออังกฤษมากกว่า กงสุลและเจ้าหน้าที่ทางทูตที่ถูกส่งไปยังแซนซิบาร์ บาซิล เคฟ (Basil Cave) และพลเอกแมตทิวส์ เตือนสุลต่านคาลิดให้ทรงดำริถึงการกระทำของพระองค์อย่างรอบคอบ วิธีปฏิบัตินี้เคยประสบความสำเร็จเมื่อสามปีก่อนเมื่อสุลต่านคาลิดทรงพยายามอ้างสิทธิเหนือรัฐสุลต่านหลังสุลต่านอะลีสวรรคต และกงสุลใหญ่อังกฤษ เรนแนลล์ รอดด์ (Rennell Rodd) โน้มน้าวให้พระองค์ทราบถึงภยันตรายของการกระทำนั้น  พอลตายแล้ว
"พอลตายแล้ว" () เป็นเรื่องเล่าที่กล่าวหาว่า พอล แม็กคาร์ตนีย์ สมาชิกวงร็อกอังกฤษ เดอะบีตเทิลส์ ได้เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1966 และวงได้เปลี่ยนสมาชิกโดยผู้ที่หน้าตาละม้ายคล้ายเขาแทน โดยในเดือนกันยายน ค.ศ. 1969 นักศึกษาอเมริกาได้ตีพิมพ์บทความที่อ้างถึงร่องรอยว่าแม็กคาร์ตนีย์เสียชีวิตแล้ว สามารถพบได้จากเนื้อเพลงและภาพบนแผ่นเสียงของเดอะบีตเทิลส์ ซึ่งการล่าหาหลักฐานนี้ได้แพร่กระจายและภายในไม่กี่สัปดาห์ก็ได้เป็นปรากฏการณ์ในระดับนานาชาติ แต่ต่อมาแม็กคาร์ตนีย์ได้ออกมาสัมภาษณ์และปฏิเสธข่าวลือ ตีพิมพ์ในนิตยสารไลฟ์ ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1969 ในวัฒนธรรมสมัยนิยมยังคงมีการอ้างถึงเรื่องเล่านี้ในบางครั้ง คาร์ล ฟิลลิพ เจ้าชายแห่งชวาร์ทเซินแบร์ค
ค.ศ. 1806-1809 เขารับตำแหน่งเป็นเอกอัครราชทูตออสเตรียประจำรัสเซีย แต่ว่ารับตำแหน่งได้ไม่นานก็ต้องรีบกลับบ้านเกิดเพื่อทำศึกในวากรัม แต่ฝ่ายออสเตรียพ่ายแพ้ จึงทำให้ต้องประสานมิตรกับฝรั่งเศสและทำให้นโปเลียนได้สมรสกับองค์หญิงมารี หลุยส์ คาร์ล วิลเฮล์ม แฟร์ดีนันด์ ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-โวลเฟนบึทเทิล
ในวันที่ 14 ตุลาคม 1806 ระหว่างสงครามประสานมิตรครั้งที่สี่ พระองค์บัญชาทัพเข้าเผชิญหน้ากับทัพฝรั่งเศสที่นำโดยหลุยส์-นีกอลา ดาวู และได้รับความพ่ายแพ้ พระองค์สูญเสียดวงตาทั้งสองข้างจากการต้องกระสุนปืนในศึกครั้งนี้และได้รับบาดเจ็บหนัก และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 10 พฤศจิกายน 1806  อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์
อเล็กซานเดอร์ คาลเดอร์ หรือ แซนดี้ คาลเดอร์ (English: Alexander Calder หรือ Sandy Calder) (22 กรกฎาคม ค.ศ. 1898 - 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976) เป็นประติมากรของขบวนการลัทธิเหนือจริงคนสำคัญของสหรัฐอเมริกาของคริสต์ศตวรรษที่ 20 คาลเดอร์มีชื่อเสียงจากการเป็นผู้ริเริ่มการสร้าง “ประติมากรรมจลดุล”[1][2] (mobile sculpture) นอกจากประติมากรรมจลดุลแล้วคาลเดอร์ก็ยังสร้างงานที่เป็น “ประติมากรรมศักยดุล”[3] หรือ “ประติมากรรมสถิต”[4] (stabile), จิตรกรรม, ภาพพิมพ์หิน, ของเล่น, พรมทอแขวนผนัง และ เครื่องประดับด้วย พระเจ้ามักซีมีเลียนที่ 1 โยเซฟแห่งบาวาเรีย
สมเด็จพระเจ้าแม็กซิมิเลียนที่ 1 โจเซฟแห่งบาวาเรีย (27 พฤษภาคม ค.ศ. 1756 – 13 ตุลาคม ค.ศ. 1825) ทรงเป็นกษัตริย์แห่งบาวาเรีย ระหว่างปี ค.ศ. 1806 - 1825 ทรงเป็นสมาชิกราชวงศ์วิทเทลส์บัค และเป็นพระราชโอรสของเค้านทพาลาทีนฟรีดริช ไมเคิลแห่งซไวบรึคเค็น สมเด็จพระเจ้าแม็กซิมีเลียนทรงครองราชบัลลังก์ตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1806 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1825 ฮันส์ แม็มลิง
แม็มลิงมีความเกี่ยวข้องเพียงเล็กน้อยกับทางการทหารโดยการมีชื่อในรายการผู้ให้จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 ยืมทุนในการต่อต้านการรุกรานของฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1480 ถึงปี ค.ศ. 1477 เมื่อถูกแจ้งอย่างเข้าใจผิดว่าเสียชีวิตในสงครามแม็มลิงกำลังทำงานฉากแท่นบูชาสำหรับสมาคมผู้ค้าหนังสือที่บรูช งานเขียนชิ้นนี้ชื่อ "ความเศร้าเจ็ดอย่างของพระแม่มารี" (Seven Griefs of Mary) ปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่พิพิธภัณฑ์แห่งตูรินและเป็นงานเขียนที่ทำในสมัยที่มีฝีมือเต็มตัว แต่ก็มิได้ด้อยไปกว่างานเขียนที่ทำในปี ค.ศ. 1479 ที่สถานพยาบาลเซนต์จอห์น และไม่น่าสนใจน้อยไปกว่าภาพ "การตัดสินครั้งสุดท้าย" (The Last Judgment) ที่เขียนในคริสต์ศตวรรษ 1470 ที่ตั้งอยู่ที่วัดเซ็นต์แมรีที่ Gdańsk ซึ่งเชื่อกันโดยทั่วไปว่าเป็นภาพที่เขียนโดยแม็มลิง จักรพรรดิมักแซ็นติอุส
จักรพรรดิมักแซ็นติอุส หรือ มาร์คัส ออเรลิอัส วาเลริอัส มักแซ็นติอุส () (ราว ค.ศ. 278 – 28 ตุลาคม ค.ศ. 312) มักแซ็นติอุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ครองราชย์ระหว่างวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 306 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 312 มักแซ็นติอุสเป็นพระราชโอรสของจักรพรรดิแม็กซิเมียนและพระโอรสเขยของจักรพรรดิกาเลริอัส ปาโบล เอสโกบาร์
ปาโบล เอมิลิโอ เอสโกบาร์ กาบิเรีย (; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2492 – 2 ธันวาคม พ.ศ. 2536) เป็นพ่อค้ายาเสพติดและนักลักลอบขนโคเคนชื่อดังชาวโคลอมเบีย เอสโกบาร์เป็นหนึ่งในอาชญากรที่ร่ำรวยและประสบความสำเร็จมากคนหนึ่ง หลังจากอยู่ในวงการยาเสพติดมานานจึงเริ่มเข้าสู่วงการการเมืองในปี พ.ศ. 2529 คาร์ล ชวาทซ์ชิลท์
คาร์ล ชวาทซ์ชิลท์ (; 9 ตุลาคม ค.ศ. 1873 – 11 พฤษภาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน เป็นบิดาของนักฟิสิกส์ดาราศาสตร์ มาร์ทีน ชวาทซ์ชิลท์ เป็นผู้คิด Schwarzschild solution ซึ่งใช้ประโยชน์จาก Schwarzschild coordinates และ Schwarzschild metric เป็นที่มาของรัศมีชวาทซ์ชิลท์ที่มีชื่อเสียง คือ ขนาดของขอบฟ้าเหตุการณ์ของหลุมดำที่ไม่หมุนรอบตัวเอง จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ คาร์ลพระวรกายพ่วงพี (, ) (13 มิถุนายน ค.ศ. 839 - 13 มกราคม ค.ศ. 888) เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์การอแล็งเฌียง ผู้ทรงครองจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 881 จนถึงปี ค.ศ. 888 พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าลุดวิกชาวเยอรมัน และ เฮมมา เทโอดอร์ ม็อมเซิน
คริสทีอัน มัททีอัส เทโอดอร์ ม็อมเซิน (; 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1817 – 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1903) เป็นนักวิชาการคลาสสิก นักประวัติศาสตร์ นักกฎหมาย นักข่าว นักการเมือง นักโบราณคดีชาวเยอรมัน ถือกันว่าม็อมเซินเป็นนักวิชาการคลาสสิกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผลงานที่เกี่ยวกับประวัติศาสตร์โรมันยังคงมีความสำคัญในระดับพื้นฐานในการวิจัยจนแม้ในปัจจุบัน เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมใน ค.ศ. 1902 คาร์โลมันแห่งบาวาเรีย
คาร์โลมันดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งบาวาเรียตั้งแต่ ค.ศ. 876 และของอิตาลีตั้งแต่ ค.ศ. 877 จนกระทั่งไม่สามารถทำหน้าที่ได้ในปี ค.ศ. 879 คาร์โลมันเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 880 คาร์ล ออยเอิน
คาร์ล เทอออดอร์ ออยเอิน (16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1892 – 23 มิถุนายน ค.ศ. 1972) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยคาร์ลได้แสดงภาพยนตร์มากถึง 119 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1914 ถึง ค.ศ. 1938 สภาเซมสกี
สี่ปีหลังจากการสวรรคตของจักรพรรดิรัสเซียพระองค์สุดท้าย ในวันที่ 23, กรกฎาคม ค.ศ. 1922,  นายพลมิคาอิล ดีทริซ แห่งกองทัพขาวในฟากตะวันออกไกล จัดประชุม สภาเซมสกีแห่งแคว้นอาร์มูร์" "(Приамурский Земский Собор)ใน วลาดิวอสต็อก  โดยเรียกร้องชาวรัสเซียต่อต้านระบอบใหม่และประกาศให้ แกรนด์ดยุคนิโคไล นิโคเลวิช โรมานอฟ เป็นจักรพรรดิพระองค์ใหม่ และยังประกาศให้ อัครบิดรตริค่อน (ซึ่งไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้องกับสภานี้ เช่นเดียวกับท่านแกรด์ดยุค) เป็นประธานกิตติมศักดิ์ของสภานี้ อย่างไรก็ตาม สองเดือนต่อมาแคว้นอาร์มูร์ก็เสียแก่พวกบอลเซวิก. คาร์ล ริทเทอร์
คาร์ล ริทเทอร์ () (7 สิงหาคม ค.ศ. 1779 – 28 กันยายน ค.ศ. 1859) เป็นนักภูมิศาสตร์ชาวเยอรมันร่วมสมัยกับอเล็กซันเดอร์ ฟอน ฮุมโบลท์ เขาเป็นหนึ่งในผู้ริเริ่มภูมิศาสตร์ยุคนวนิยมและเป็นผู้ครอบครองตำแหน่งอาจารย์ด้านภูมิศาสตร์คนแรกของมหาวิทยาลัยเบอร์ลินตั้งแต่ ค.ศ. 1825 จนกระทั่งเสียชีวิต เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน
มัคซีมีลีอาน, มาร์คกราฟแห่งบาเดิน (มัคซีมีลีอาน อเล็กซานเดอร์ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม; 10 กรกฏาคม ค.ศ. 1867 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929), ยังที่รู้จักกันคือ มัค ฟ็อน บาเดิน เป็นเจ้าชายเยอรมันและนักการเมือง พระองค์ได้ถือว่าเป็นทายาทของบังลังก์แกรนด์ดัชเชสแห่งบาเดิน และในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ได้ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิเยอรมัน พระองค์ได้เรียกร้องเพื่อสันติภาพในนามของเยอรมนีในช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่หนึ่งมาจากหลักการสิบสี่ข้อของประธานาธิบดีสหรัฐ วูดโรว์ วิลสัน ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงจากรัฐบาลมาเป็นระบบรัฐสภาทันที โดยส่งมอบตำแหน่งนายกรัฐมนตรีให้กับผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี(SPD) ฟรีดริช เอเบิร์ท และการประกาศโดยฝ่ายเดียวในการสละบังลังก์ของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จุดเริ่มต้นของสาธารณรัฐไวมาร์ คาร์ล ลาร์สสัน
คาร์ล ลาร์สสัน () (28 พฤษภาคม ค.ศ. 1853 - 22 มกราคม ค.ศ. 1919) เป็นจิตรกรและนักตกแต่งภายในชาวสวีเดนของคริสต์ศตวรรษที่ 19 และ 20 ผู้มีบทบาทสำคัญในขบวนการศิลปะหัตถกรรม มักซ์ เวเบอร์
เวเบอร์เสียชีวิตด้วยโรคปอดบวมที่มิวนิคเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1920 (พ.ศ. 2463) งานหลายชิ้นของเขาได้ถูกรวบรวม เรียบเรียง และจัดพิมพ์หลังจากที่เขาได้เสียชีวิตแล้ว ผู้ที่มีส่วนสำคัญในการตีความผลงานของเวเบอร์นั้นรวมไปถึงนักสังคมวิทยาที่มีชื่อเสียง เช่น ทาลคอตต์ พาร์สันส์ และ ซี. ไรท์ มิลส์ คอลิด อิบน์ อัลวะลีด
สุไลมาน ลูกชายที่แก่ที่สุดของคอลิดถูกฆ่าในอียิปต์ แต่มีบางรายงานเขียนว่าเขาถูกฆ่าในสงครามดิยาร์บากิรในปี ค.ศ. 639 มุฮาญิร อิบน์ วะลีดเสียชีวิตในสงครามซิฟฟิน และอับดุลเรมาน อิบน์ วะลีดยังคงเป็นผู้ว่าราชการเมืองเอมีซาในสมัยเคาะลีฟะฮ์อุสมาน แล้วเข้าร่วมสงครามซิฟฟินโดยเป็นหนึ่งในแม่ทัพของมุอาวิยะฮ์ที่ 1, เข้าร่วมยึดคอนสแตนติโนเปิลในปีค.ศ. 674 อับดุลเรมาน อิบน์ วะลีดจึงกลายเป็นคนที่จะเป็นกษัตริย์คนต่อไป แต่มีรายงานว่าเขาโดนวางยาพิษของมุอาวิยะฮ์ เพราะว่าเขาต้องการให้ยะซีดที่ 1 ลูกชายของเขาเป็นกษัตริย์คนต่อไปแทน จักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเฟลิเปที่ 1 แห่งคาสตีล (Philip I of Castile, พ.ศ. 2021-พ.ศ. 2049) และพระนางโจแอนนา (Joanna of Castile, พ.ศ. 2022 - พ.ศ. 2098) พระอัยกาคือพระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอนและจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ส่วนพระอัยกีคือสมเด็จพระราชินีนาถอิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีลและแมรีแห่งเบอร์กันดี พระปิตุจฉาคือแคเธอรีนแห่งอารากอน สมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษพระมเหสีองค์แรกในพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ คาร์ล ลีพคเน็ชท์
คาร์ล เพาล์ ออกุส ฟรีดริช ลีพคเน็ชท์ (; 13 สิงหาคม ค.ศ. 1871 – 15 มกราคม ค.ศ. 1919) เป็นนักสังคมนิยมชาวเยอรมันและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกับโรซา ลุคเซิมบวร์คของสันนิบาติสปาตาคิสท์และพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี เขาได้เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการคัดค้านของเขาในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในรัฐสภาไรชส์ทาค และบทบาทของเขาในการก่อการกำเริบสปาตาคิสท์ ในปี ค.ศ. 1919 การก่อการกำเริบครั้งนี้ได้ถูกกวาดล้างอย่างราบคาบโดยรัฐบาลจากพรรคประชาธิปไตยสังคมและกองกำลังไฟร์คอรพ์ (หน่วยกองกำลังกึ่งทหารที่ถูกก่อตั้งโดยทหารผ่านศึกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง) ลีพคเน็ชท์และลุคเซิมบวร์คถูกประหารชีวิต แซม คุก
แซม คุก () หรือแซมูเอล คุก () (22 มกราคม ค.ศ. 1931-11 ธันวาคม ค.ศ. 1964) เป็นนักร้องแนวกอสเปล อาร์แอนด์บี ดนตรีโซล และป็อป เป็นนักแต่งเพลง ผู้บริหาร ชาวอเมริกัน ถือเป็นผู้บุกเบิกรุ่นแรก ๆ ของวงการเพลงโซล เจ้าชายคาร์ล อันโทนแห่งโฮเอินท์ซ็อลเลิร์น
โดยเมื่อทรงเสกสมรสกแล้ว พระองค์ทรงซื้อปราสาทนาเมดีเป็นที่ประทับ พระองค์เจริญในหน้าที่การงานมาก โดยทรงดำรงตำแหน่งเป็น นายพลแห่งกองกำลังปรัสเซีย ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และได้สิ้นพระขนม์หลังจากที่เสด็จกลับมาประทับในปราสาท เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2462 สิริพระชันษาเพียง 51 ชันษา คาร์ลี ไซมอน
คาร์ลี เอลิซาเบธ ไซมอน () เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1945 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี นักประพันธ์หนังสือเด็ก ชาวอเมริกัน เธอมีชื่อเสียงในทศวรรษ 1970 กัลเพลงฮิตหลายเพลง อย่าง "ํYou're So Vian" เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมี่ รางวัลออสการ์ และรางวัลลูกโลกทองคำ สำหรับการทำงาน เธอเป็นอดีตภรรยาของนักร้อง-นักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง เจมส์ เทย์เลอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คนคือ แซราห์ มาเรีย "แซลลี" และ เบน เทย์เลอร์ ที่ก็เป็นนักดนตรีเช่นกัน เจ้าชายคาร์ล เอดูอาร์ท ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
ดยุคแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทาทรงดำรงพระชนม์ชีพบั้นปลายด้วยความโดดเดี่ยว พระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 6 มีนาคม พ.ศ. 2497 ณ เมืองโคบวร์ค โดยเป็นพระราชนัดดาผู้ชายพระองค์ที่ทรงมีอาวุโสมากกว่าในสองพระองค์ที่ยังมีพระชนม์ชีพอยู่ของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย โดยพระราชนัดดาอีกพระองค์หนึ่ง คือ อเล็กซานเดอร์ เมานท์แบ็ตเต็น มาร์ควิสแห่งคาริสบรูค อดีตเจ้าชายแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 พระเจ้าคาร์โลมันแห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าคาร์โลมันที่ 2 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 884 ขณะทรงล่าสัตว์ จักรพรรดิคาร์ลที่ 3 ซึ่งมีศักดิ์เป็นพระญาติจึงทรงปกครองฝรั่งเศสต่อจากพระองค์ เอกราชอัสซีเรีย
จากแรงดลใจของกามัล อับเดล นัสเซอร์ เจ้าหน้าที่จากกองพันที่ 19 ซึ่งเป็นที่รู้จักในนามเจ้าหน้าที่อิสระ ภายใต้การนำของนายพลจัตวาอับดุลการิม กาสเซ็ม และ พ.อ. อับดุล ซาลาม อารีฟ ได้โค่ล้มราชวงศ์ฮาชิไมต์เมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501 การโค่นล้มราชวงศ์ของอิรักนำความหวังใหม่มาสู่ชาวอัสซีเรีย แต่เพียงช่วงเวลาอันสั้น กาสเซ็มถูกลอบฆ่าในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2506 ทำให้อิรักเข้าสู่ยุคการเมืองไม่แน่นอน และเข้าสู่ยุคการปกครองโดยพรรคบาธ ในยุคนี้ รัฐบาลได้ยอมรับวัฒนธรรมของกลุ่มผู้พูดภาษาซีเรียค (อัสซีเรีย คัลเดีย และสมาชิกของนิกายซีเรียตะวันออก) ภาษาซีเรียคใช้สอนในโรงเรียนระดับประถมศึกษาในกลุ่มผู้พูดภาษานี้ควบคู่ไปกับภาษาอาหรับ มีนิตยสารและโทรทัศน์ที่ใช้ภาษาซีเรียค [13]อย่างไรก็ตาม ขบวนการต่อสู้เพื่อเรียกร้องเอกราชยังคงดำเนินต่อไป พ.ศ. 2511 ธงอัสซีเรียใหม่ประดิษฐ์ขึ้นโดยที่ประชุมในอิหร่าน พ.ศ. 2520 รัฐบาลอัสซีเรียของกลุ่มผู้อพยพในสหรัฐแสดงเจตจำนงในการตั้งรัฐปกครองตนเองของชาวอัสซีเรีย สงครามอังกฤษ–แซนซิบาร์
สุลต่านคาลิด ร้อยเอกซาเลห์ และผู้ติดตามอีกประมาณ 40 คนลี้ภัยในสถานกงสุลเยอรมนีหลังการหลบหนีจากพระราชวัง โดยมีกะลาสีและนาวิกโยธินเยอรมันติดอาวุธสิบนายคอยพิทักษ์ ขณะที่แมตทิวส์ประจำคนอยู่ข้างนอกเพื่อจับกุมหากพวกเขาพยายามหลบหนี แม้มีการขอส่งผู้ร้ายข้ามแดน แต่กงสุลเยอรมันปฏิเสธไม่ส่งองค์สุลต่านคาลิดให้แก่อังกฤษ เพราะตามสนธิสัญญาส่งผู้ร้ายข้ามแดนระหว่างแซนซิบาร์และอังกฤษนั้นเจาะจงยกเว้นนักโทษการเมือง กงสุลเยอรมันสัญญาว่าจะนำองค์สุลต่านคาลิดไปยังแอฟริกาตะวันออกของเยอรมนีแทน โดยมิให้พระองค์ "เหยียบแผ่นดินแซนซิบาร์" เมื่อเวลา 10.00 น. ของวันที่ 2 ตุลาคม เรือหลวงเซอัดเลอร์ (SMS "Seeadler") แห่งกองทัพเรือเยอรมันเดินทางถึงท่า เมื่อเวลาน้ำขึ้น เรือเล็กลำหนึ่งของเซอัดเลอร์สามารถแล่นมาถึงประตูสวนของสถานกงสุลได้ และคาลิดเดินทางพื้นที่สถานกงสุลไปยังเรือรบเยอรมันทันที จึงปลอดการจับกุม เขาถูกย้ายจากเรือเล็กสู่เรือเซอัดเลอร์และนำไปยังเมืองดาร์ เอส ซาลาม (Dar es Salaam) ในแอฟริกาตะวันออกของเยอรมนี คาลิดถูกกองกำลังอังกฤษจับกุมใน ค.ศ. 1916 ระหว่างการทัพแอฟริกาตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง และถูกเนรเทศไปยังเซเชลส์และเซนต์เฮเลนาก่อนได้รับอนุญาตให้กลับแอฟริกาตะวันออก เขาเสียชีวิตที่เมืองบอมบาซาใน ค.ศ. 1927 ผู้สนับสนุนคาลิดถูกลงโทษโดยถูกบังคับให้จ่ายค่าปฏิกรรมให้ครอบคลุมค่ากระสุนปืนใหญ่ที่ยิงใส่พวกเขา และสำหรับความเสียหายอันเกิดจากการปล้นซึ่งคิดเป็นมูลค่า 300,000 รูปี ชาร์ล มาร์แตล
ชาร์ล มาร์แตล (; ราว ค.ศ. 688 – 22 ตุลาคม ค.ศ. 741) เป็นผู้นำทางการทหารและการเมืองของชาวแฟรงก์ ดำรงมีตำแหน่งสมุหราชมนเทียรในสมัยราชวงศ์เมรอแว็งเฌียง และเป็นประมุขในทางพฤตินัยในช่วงว่างระหว่างรัชกาล ค.ศ. 737 ถึง ค.ศ. 743 ในบั้นปลายของชีวิตโดยใช้ตำแหน่ง “ดยุกและเจ้าชายแห่งชาวแฟรงก์” ในปี ค.ศ. 739 พระสันตะปาปาเสนอให้รับตำแหน่งกงสุลแต่ชาร์ลไม่ยอมรับ ชื่อเสียงที่ทำให้ชาร์ลเป็นผู้ที่เป็นที่รู้จักกันดีต่อมาการที่ได้รับชัยชนะในยุทธการที่ตูร์ในปี ค.ศ. 732 732 ซึ่งเป็นยุทธการที่เป็นการหยุดยั้งการรุกรานของกองทัพมุสลิมขึ้นมาทางเหนือและทางตะวันตกของยุโรป เวอร์จิล
ปูบลิอุส แวร์กิลิอุส มาโร () หรือ เวอร์จิล (; 15 ตุลาคม 70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 21 กันยายน 19 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นกวีชาวโรมโบราณ บทกวีที่เขาแต่งจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าและนิยายปรัมปรา งานเขียนที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ "เอ็กคล็อกส์" ("Eclogues"), "จอร์จิกส์" ("Georgics") และมหากาพย์ "อีนีอิด" ("Aeneid") ชาร์เลอมาญ
ชาร์เลอมาญ (Charlemagne) หรือชื่อในภาษาเยอรมันคือ คาร์ลมหาราช () เป็นกษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์ (ฝรั่งเศสโบราณ) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 768 จนถึงวันสวรรคต เป็นผู้ทำให้ราชอาณาจักรแฟรงก์รวมเป็นหนึ่งเดียวและเจริญรุ่งเรือง กองทัพของชาวแฟรงก์ได้ช่วยคุ้มครองพระสันตปาปาและกรุงโรมจากการรุกรานของประเทศลอมบาร์เดีย ทำให้ศาสนจักรโรมันคาทอลิกกลายเป็นผู้สนับสนุนราชวงศ์การอแล็งเฌียง พระองค์เข้ารับพิธีราชาพิเษกจากสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 3 ในกรุงโรมให้เป็นจักรพรรดิแห่งชาวโรมัน ชาร์เลอมาญเป็นจักรพรรดิองค์แรก ในนาม "จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์" ถือเป็นจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของยุโรปในสมัยกลาง  ฌ็อง มักซีมีเลียง ลามาร์ก
ฌ็อง มักซีมีเลียง ลามาร์ก (; ค.ศ. 1770 – ค.ศ. 1832) นิยมเรียกอย่างลำลองว่า นายพลลามาร์ก เป็นผู้บัญชาการทหารชาวฝรั่งเศส ยศพลโท () ในสมัยสงครามนโปเลียนและในภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภา นายพลลามาร์กเป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญของกองทัพภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และได้รับการยกย่องอย่างมากจากคือการยึดครองกาปรีจากการปกครองของอังกฤษ รวมทั้งความพ่ายแพ้ของเขาแก่กองกำลังฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่จังหวัดว็องเดเมื่อปี ค.ศ. 1815 ชัยชนะของเขาได้รับการชื่นชมอย่างมากโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ว่าเขาเป็นคนที่ "สร้างปาฏิหาริย์ และเหนือความคาดหวังอยู่เสมอ" จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ () (14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1368 - 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437) แห่งราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างวันที่ ค.ศ. 1433 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437 ซิกิสมุนด์เป็นพระมหากษัตริย์ที่ครองราชอาณาจักรฮังการีเป็นระยะเวลานานที่สุด เป็นเวลาถึง 50 ปีตั้งแต่ ค.ศ. 1387 จนถึง ค.ศ. 1437 และยังเป็นพระมหากษัตริย์แห่งโบฮีเมีย, ลอมบาร์เดีย และเยอรมนี ซิกิสมุนด์ทรงเป็นผู้หนุนหลังคนสำคัญของสภาสังคายนาแห่งคอนสแตนส์ (Council of Constance) ที่เป็นการยุติศาสนเภทตะวันตก (Western Schism) ที่นำไปสู่การยุติสงครามฮุสไซต์ (Hussite Wars) ต่อมาด้วย จักรพรรดิมักซิมิอานุส
จักรพรรดิมักซิมิอานุส ประสูติเมื่อค.ศ. 250 ครองราชย์ร่วมกับจักรพรรดิไดโอคลีเชียนแห่งจักรวรรดิโรมันตะวันออกเมื่อปี ค.ศ. 305 ขณะพระชนม์ได้ 55 พรรษา หลังจากครองราชย์ร่วมกันได้เพียง 2 ปี จักรพรรดิไดโอคลีเชียนก็สวรรคตในปีค.ศ. 308 จักรพรรดิแม็กซิเมียนจึงทรงครองราชย์แต่เพียงพระองค์เดียวแต่ทรงครองราชย์ได้เพียง 2 ปีก็สวรรคตในปีค.ศ. 310 ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ที่มาร์แซย์ ประเทศฝรั่งเศส แมกซิมิเลียน คอลบี
เขาได้รับการประกาศเป็นนักบุญและมรณสักขีแห่งเมตตาธรรมเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 1982 โดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นนักบุญองค์อุปถัมภ์ผู้ติดยาเสพติด นักโทษการเมือง ครอบครัว สื่อสารมวลชน นักโทษ และขบวนการสนับสนุนชีวิต สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ยังทรงประกาศว่าเขาเป็น "นักบุญองค์อุปถัมภ์ศตวรรษอันยุ่งยากของเรา" เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง
เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง (Emil Adolf von Behring; 15 มีนาคม ค.ศ. 1854 – 31 มีนาคม ค.ศ. 1917) เป็นนักสรีรวิทยาชาวเยอรมันซึ่งได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ใน ค.ศ. 1901 จักรพรรดิซีกิสมุนด์แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิซิกิสมุนด์เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1368 ที่เนือร์นแบร์ก ในเยอรมนี พระองค์เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิคาร์ลที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระอัครมเหสีองค์ที่สี่เอลิซาเบธแห่งพอเมอเรเนีย และอภิเษกสมรสกับแมรี สมเด็จพระราชินีแห่งฮังการี และต่อมากับ Barbara of Celje พระเจ้าซีกิสมุนด์เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม ค.ศ. 1437 ในโบฮีเมีย มาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุส
มาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุส (; ประมาณ 268-208 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นกงสุลแห่งสาธารณรัฐโรมันถึงห้าสมัย เป็นผู้นำทางการทหารคนสำคัญของโรมันระหว่างสงครามกอล (225 ปีก่อนคริสต์ศักราช) และสงครามพิวนิกครั้งที่สอง มาร์แก็ลลุสได้รับสปอลิอาออปีมา () ซึ่งเป็นรางวัลทรงเกียรติที่สุดที่นายพลโรมันคนหนึ่งที่จะได้รับ หลังจากการสังหารผู้นำทางการทหารและกษัตริย์ชาวกอลวีรีโดมารุสในการต่อสู้แบบประชิดตัวในยุทธการที่กลัสติดิอูง (222 ปีก่อนคริสต์ศักราช) นอกจากนี้ เขายังเป็นที่รู้จักจากการพิชิตเมืองปราการซีรากูซาระหว่างการล้อมอันยืดเยื้อ ซึ่งอาร์คิมีดีส นักประดิษฐ์ผู้โด่งดัง ถูกสังหารระหว่างการรบ มาร์กุส เกลาดิอุส มาร์แก็ลลุสเสียชีวิตในการรบเมื่อ 208 ปีก่อนคริสต์ศักราช เหลือไว้เพียงมรดกของการพิชิตทางทหารและตำนานที่ได้รับการรื้อฟื้นขึ้นใหม่ของสปอลิอาออปีมา เอลเมอร์ แมคคอลลัม
เอลเมอร์ เวอร์เนอร์ แมคคอลลัม (; 3 มีนาคม ค.ศ. 1879 – 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1967) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองฟอร์ตสก็อตต์ เป็นบุตรของคอร์นีเลียส อาร์มสตรอง แมคคอลลัมและมาร์ธา แคเทอรีน คิดเวลล์ แมคคอลลัม เรียนจบปริญญาตรีและปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยแคนซัส และเรียนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเยล ก่อนจะทำงานที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน แมคคอลลัมทำการทดลองเกี่ยวกับสารอาหารจนในปี ค.ศ. 1913 แมคคอลลัมค้นพบสารอาหารชนิดหนึ่งที่ละลายได้ในไขมัน เนื่องจากในขณะนั้นยังไม่มีการค้นพบโครงสร้างของสารชนิดนี้ แมคคอลลัมและเพื่อนร่วมงาน มาร์เกอริต เดวิสจึงใช้ตัวอักษรภาษาอังกฤษในการเรียกชื่อแทน แมคคอลลัมเรียกวิตามินเอว่า "fat-soluble A" และเรียกวิตามินบีว่า "water-soluble B" ต่อมาในปี ค.ศ. 1917 แมคคอลลัมดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมีสุขศาสตร์คนแรกของมหาวิทยาลัยจอห์นส ฮ็อปกินส์ ขณะทำงานอยู่ที่นี่ แมคคอลลัมตีพิมพ์บทความทางวิชาการกว่า 150 บทความ เป็นบทความเกี่ยวกับการวิจัยด้านวิตามินและโลหะปริมาณน้อยในอาหาร แมคคอลลัมได้ร่วมงานกับสำนักงานอาหารและยาสหรัฐฯ เพื่อลดปัญหาการขาดสารอาหารของทหารช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แมคคอลลัมเกษียณตัวเองในปี ค.ศ. 1946 และเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1967 เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
เบอร์ทรันด์ อาร์เทอร์ วิลเลียม รัสเซลล์[1] (English: Bertrand Arthur William Russell; 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2415 - 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2513) เป็นหนึ่งในนักคณิตศาสตร์ นักปรัชญา นักตรรกวิทยา ที่มีอิทธิพลอย่างสูงในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 เขาเป็นนักปรัชญาการศึกษาหัวรุนแรงที่มีบทบาทสำคัญยิ่งคนหนึ่งของอังกฤษ เป็นผู้ที่ได้สร้างผลงานด้านการศึกษาในแนวปฏิรูปไว้มากมายหลายแขนง ซึ่งเป็นที่ยอมรับและมีอิทธิพลต่อการศึกษาในปัจจุบันอย่างมาก บรรดานักปรัชญารู้จักเขาในฐานะของผู้ให้กำเนิดทฤษฎีความรู้ (Epistemology หรือ Theory of Knowledge) นักคณิตศาสตร์รู้จักรัสเซลในฐานะบิดาแห่งตรรกวิทยา ผู้เขียนตำราคลาสสิกทางคณิตศาสตร์ คือหนังสือชื่อ Principia Mathematica นักฟิสิกส์รู้จักเขาในฐานะของผู้แต่งตำรา ABC of Relativity สำหรับคนทั่วไปรู้จักรัสเซลล์ในฐานะของนักจิตวิทยา นักการศึกษา นักการเมือง และนักเขียนผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม เมื่อปี พ.ศ. 2493 กามีย์ ปีซาโร
กามีย์ ปีซาโร () หรือ ฌากอบ-อาบราอาม-กามีย์ ปีซาโร (; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1830 - 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1903) เป็นจิตรกรสมัยอิมเพรสชันนิสม์แบบฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน ความสำคัญของกามีย์ ปีซาโรมิใช่เพียงการเขียนภาพแบบอยู่ที่อิมเพรสชันนิสม์แต่ยังเป็นศิลปินคนสำคัญของขบวนการที่รวมทั้งปอล เซซาน และปอล โกแก็ง จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
สมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หรือ ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน () (13 มิถุนายน ค.ศ. 823 - 6 ตุลาคม ค.ศ. 877) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์แห่งราชวงศ์คาโรแล็งเชียง ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ระหว่างปี ค.ศ. 875 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 6 ตุลาคม ค.ศ. 877 พระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิลุดวิกที่ 1 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ จูดิธแห่งบาวาเรีย พระอัครมเหสีองค์ที่สอง กาโรลึส กลือซียึส
กาโรลึส กลือซียึส () หรือ ชาร์ล เดอ เลกลูซ (; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1526 - 4 เมษายน ค.ศ. 1609) เป็นนายแพทย์และนักพฤกษศาสตร์ชาวเฟลมิชคนสำคัญ เกิดเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1526 ที่เมืองอารัสในประเทศฝรั่งเศสปัจจุบัน และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1609 ที่เมืองไลเดินในประเทศเนเธอร์แลนด์ปัจจุบัน อาจถือว่ากลือซียึสเป็นนักพฤกษศาสตร์ผู้เป็นผู้นำคนสำคัญที่สุดคนหนึ่งของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ของสาขาพืชกรรมสวน พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
หลังจากการกลับมาสู่อำนาจของนโปเลียนที่ 1 ช่วงสั้นๆ ในปี พ.ศ. 2358[33] มิคสัญญีขาวครั้งที่สองก็ดำเนินไปทั่วฝรั่งเศส เมื่อข้าราชการและนายทหารของนโปเลียนกว่า 80,000 นายถูกถอดถอนออกจากตำแหน่ง บ้างก็ถูกสังหาร ที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือจอมพลแน ผู้ถูกประหารชีวิตจากข้อหาทรยศต่อประเทศชาติ และเคานต์เบริงที่ 1 ผู้ถูกสังหารโดยมวลชนผู้ประท้วง[34] ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
จักรพรรดิชาลส์ที่ 5กับอาร์ซดุกส์เฟอร์ดินานได้ทำกติกาสัญยาแห่งวอร์มและกติกาสัญญาแห่งบรัสเซลล์แยกดินแดนของราชวงศ์ฮับบูร์กเป็นสองส่วนแบ่งกันปกครอง ทำให้ราชวงศ์ฮับบูร์กแยกเป็นสองสาขาใหญ่คือสายสเปนและสายออสเตรีย การแบ่งแยกเป็นอย่างสมบูรณ์เมื่อจักรพรรดิชาลส์ที่ 5 สวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2095 และเป็นจุดเริ่มต้นของการเป็นมหาอำนาจใจยุโรปของออสเตรีย พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก
พระเจ้าฟัยศ็อลที่ 2 แห่งอิรัก () พระนามเต็ม อัลมะลิก ฟัยศ็อล อัษษานี (2 พฤษภาคม พ.ศ. 2478 - 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2501) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์สุดท้ายแห่งราชอาณาจักรฮัชไมต์อิรัก ระหว่างปีพ.ศ. 2482 ถึงพ.ศ. 2501 เมื่อพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์พร้อมพระราชวงศ์อิรักในปฏิวัติ 14 กรกฎาคม การปลงพระชนม์หมู่พระเจ้าฟัยศ็อลและพระราชวงศ์ถือเป็นจุดสิ้นสุด 37 ปีแห่งระบอบกษัตริย์แห่งราชวงศ์ฮัชไมต์ในอิรัก ที่ซึ่งได้กลายมาเป็นสาธารณรัฐในปัจจุบัน นิโคลัส เฟลมเมล
นิโคลัส เฟลมเมล (; 28 กันยายน ค.ศ. 1330 - ค.ศ. 1418) เป็นอาลักษณ์และผู้ขายเอกสารตัวเขียนชาวฝรั่งเศสที่ประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียงหลังเสียชีวิตแล้วว่าเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ จากงานอันมีชื่อเสียงของเขาในศิลานักปราชญ์
ตามการนำสู่ผลงานของเขาและรายละเอียดเพิ่มเติมที่เพิ่มขึ้นนับแต่การตีพิมพ์ เฟลมเมลเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุชาวยุโรปที่ประสบความสำเร็จที่สุด การกล่าวยืนยันสมัยใหม่ว่า การอ้างถึงเขาและงานเขียนของเขาปรากฏในตำราเล่นแร่แปรธาตุในคริสต์ศตวรรษที่ 16 อย่างไรก็ดี ไม่ได้เชื่อมโยงกับแหล่งไหนเป็นพิเศษ แก่นชื่อเสียงของเขาคือ เขาประสบความสำเร็จในเป้าหมายเวทมนตร์สองประการของการเล่นแร่แปรธาตุ คือ เขาสามารถประดิษฐ์ศิลานักปราชญ์ ซึ่งเปลี่ยนตะกั่วให้เป็นทอง และว่าเขากับภรรยา เพอรีแนล บรรลุความเป็นอมตะโดยการดื่มยาอายุวัฒนะ ชาลส์ มักไค
ชาลส์ มักไค (; 27 มีนาคม ค.ศ. 1814 - 24 ธันวาคม ค.ศ. 1889) เป็นนักเขียน กวี ผู้สื่อข่าว และนักแต่งเพลงชาวสกอต ที่เกิดเมื่อวันที่ 27 มีนาคม ค.ศ. 1814 ที่เมืองเพิร์ท ผลงานสำคัญของชาลส์ มักไคคือหนังสือสารคดี "Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds" (มีความหมายว่า ความเพ้อฝันอันวิปริตและความบ้าคลั่งของมหาชน) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1841 ที่บรรยายสภาวะความคลั่งทิวลิปที่เกิดขึ้นในตลาดการค้าหัวดอกทิวลิปในประเทศเนเธอร์แลนด์ในปี ค.ศ. 1637 เหตุการณ์นี้ถือกันว่าเป็นเหตุการณ์ของภาวะฟองสบู่แตกจากเก็งกำไรที่เกิดขึ้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์เศรษฐกิจ คาโรลัส ลินเนียส
คาโรลัส ลินเนียส (Carolus Linnaeus) หรือ คาร์ล ฟอน ลินเนีย () บ้างก็เรียก คาร์ล ลินเนียส (Carl Linnaeus) (23 พฤษภาคม พ.ศ. 2250 - 10 มกราคม พ.ศ. 2321) เป็นนักพฤกษศาสตร์ชาวสวีเดน ผู้ริเริ่มการจัดแบ่งสิ่งมีชีวิตออกเป็นหมวดหมู่ และการประยุกต์ใช้ระบบการเรียกชื่อสิ่งมีชีวิตแบบทวินาม ซึ่งมีประโยชน์ในการศึกษาชีววิทยาต่อมาจวบจนปัจจุบัน อเล็กซานเดอร์ เฟลมมิง
การค้นพบโดยบังเอิญของเฟลมมิงและการสกัดสารเพนนิซิลินในเดือนกันยายน 1928 เป็นจุดเปลี่ยนของการแพทย์สมัยใหม่ เป็นยุคของการใช้ยาปฏิชีวนะ ซึ่งตัวยาเพนนิซิลินได้ถูกใช้รักษาชีวิตคนจำนวนหลายล้านคนจนถึงปัจจุบัน
จากการค้นพบดังกล่าว ทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลในสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ในปี 1945 นอกจากนี้ยังได้รับการยกย่องจากสถาบันต่างๆ เช่น มหาวิทยาลัยลอนดอน สถาบันรอยัล พอลีเทคนิค (ปัจจุบันคือ มหาวิทยาลัยเวสมินสเตอร์) และได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินจากพระเจ้าจอร์จที่ 6 โจเซฟ แมกซิมิเลียน เพทช์วอล
โจเซฟ แมกซิมิเลียน เพทช์วอล () (6 มกราคม พ.ศ. 2350 – 17 กันยายน พ.ศ. 2434) คาร์ล เอิลเซอร์
คาร์ล คอนแรด เอิลเซอร์ (2 สิงหาคม ค.ศ. 1881 – 30 สิงหาคม ค.ศ. 1938) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน ปริศนาสมบัติอัจฉริยะ
เขียนโดย มาร์กาเร็ต ปีเตอร์สัน แฮ็ดดิกซ์ วางจำหน่ายในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2553 สำหรับฉบับภาษาไทยวางจำหน่ายในวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2555 เอมี่และแดน คาฮิลล์ ค้นพบความจริงแล้วว่ามาดริกัลไม่ใช่สายตระกูลที่ชั่วร้ายอย่างที่พวกเขาคิด แท้จริงแล้วมาดริกัลเป็นสายตระกูลซึ่งต้องการให้ทุกสายตระกูลสมานฉันท์กัน โดยพยายามขัดขวางไม่ให้สายตระกูลใดสายตระกูลหนึ่งมีอำนาจมากเกินไป สองพี่น้องกับญาติ ๆ เดินทางไปที่ประเทศอังกฤษ ทั้งสองค้นพบว่าคำไขปริศนาสุดท้ายนี้เกี่ยวข้องกับกวีชื่อดังนามวิลเลียม เชกสเปียร์ ซึ่งเชกสเปียร์นั้นก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของสายตระกูลมาดริกัลด้วย แดนค้นพบว่าบริเวณหลุมศพของเชกสเปียร์ที่มีคำสาปแช่งผู้ที่เคลื่อนย้ายหลุมศพนั้น ยังมีข้อความอย่างอื่นซ่อนอยู่อีก ซึ่งข้อความดังกล่าวเขียนไว้ว่าหากเป็นลูกหลานของมาดริกัลแล้ว ขอให้ขุดหลุมศพขึ้นมาโดยพลัน สองพี่น้องตัดสินใจขุดหลุมศพของเชกสเปียร์ขึ้นมา ทั้งสองพบว่ามีเงื่อนงำบอกให้ทั้งคู่ไปที่เกาะแห่งหนึ่งกลางทะเล ซึ่งเคยเป็นเกาะที่กิเดียนและโอลิเวีย คาฮิลล์อาศัยอยู่นั่นเอง สองพี่น้องกับพี่เนลลี่เดินทางไปที่เกาะแห่งนั้นโดยไม่รอช้า ญาติ ๆ ซึ่งแอบติดเครื่องสะกดรอยก็แอบตามมาจนครบทุกสายตระกูล ทุกคนบุกเข้าไปในทางเดินลับใต้ดินซึ่งนำไปสู่คำไขปริศนาสุดท้าย คำไขปริศนาคือ "สูตรน้ำยา" พาร์มิจานิโน
จิโรลาโม ฟรานเชสโค มาเรีย มัซโซลา หรือ ฟรานเชสโค มัซโซลา () (11 มกราคม ค.ศ. 1503 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1540) เป็นจิตรกรยุคแมนเนอริสม์คนสำคัญของอิตาลีของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมสีน้ำมัน มัซโซลารู้จักกันสั้นๆ ว่า “พาร์มิจานิโน” งานของพาร์มิจานิโนมีลักษณะยาวที่รวมทั้งภาพ “มโนทัศน์ของนักบุญเจอโรม” ที่เขียนในปี ค.ศ. 1527 และ “พระแม่มารีพระศอยาว” (Madonna with the Long Neck) ที่เขียนในปี ค.ศ. 1534 ไมเคิล วิลเลียมส์
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 11 มกราคม 2544 จากมะเร็งปอด สิริอายุ 65 ปี ซึ่งก่อนหน้าเขาจะเสียชีวิตนั้น เขาถูกแต่งตั้งให้เป็น อัศวินแห่งเกรกอรี จาก สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ในฐานะที่เชาช่วยดูแลและบริจาคเงินให้กับคนโรมันคาทอลิกในประเทศอังกฤษ เอมิล เคร็บส์
เขาถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 31 มีนาคม 1930 เนื่องจากโรคหลอดเลือดสมอง เขาเข้าใจได้ 68 ภาษาจาก 120 ภาษาที่เขาได้ศึกษา และเขาถูกฝังอยู่ที่สุสาน Suedwest, เบอร์ลิน
เอมิล เคร็บส์ที่รู้จักกันคือเขาไม่ชอบที่จะถ่ายภาพ
เขาเรียนรู้หลายภาษาในเวลาเดียวกันโดยการค้นหาความคล้ายคลึงกันในภาษาเหล่านั้น ก่อนที่จะมีการเรียนรู้ภาษานอกจากนี้เขายังศึกษาประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมของคนที่ใช้ภาษา เขามักศึกษาจนถึงตี 3  กามิลโล เด เลลลิส
บาทหลวงกามิลโลได้ลาออกจากตำแหน่งมหาธิการในปี ค.ศ. 1607 และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 1614 ที่บ้านมักดาเลนา ศูนย์กลางของคณะคามิลเลียน ประวัติศาสตร์เยอรมนี
จักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1ทรงอภิเษกกับแมรีแห่งเบอร์กันดี (Mary of Burgundy) ทำให้ทรงได้รับแคว้นเบอร์กันดีและกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ (Low Countries) มาครอง ทรงมอบแคว้นเบอร์กันดีให้พระโอรสคือพระเจ้าเฟลีเปที่ 1 แห่งคาสตีล (Philip the Handsome) ใน ค.ศ. 1495 ทรงออกจักรวรรดิปฏิรูป (Reichsreform) แบ่งรัฐต่างในจักรวรรดิเป็นกลุ่ม (Reichskreise) และตั้งศาลสูงสุดในจักรวรรดิ (Reichskammergeritch) การปฏิรูปของจักรพรรดิมักซีมีเลียนจะส่งผลต่อการปกครองของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ไปจนล่มสลาย มักซีมีเลียน เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์
มักซีมีเลียน อ็อสคาร์ เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ เกิดเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2410 ในเมืองอาเรา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ โดยมีบิดาชื่อ ไฮน์ริช เบียร์เชอร์ (Heinrich Bircher) และมารดาชื่อ แบร์ทา ครือซี (Berta Krüsi) เขาเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยซูริก เพื่อศึกษาทางด้านแพทยศาสตร์ จากนั้นเขาได้ก่อตั้งคลินิกโรคทั่วไปของตนเอง ในปีแรกที่เขาเปิดคลินิก เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์มีอาการของโรคดีซ่าน และเขาอ้างว่าเขาหายได้เพราะรับประทานแอปเปิลสด จากข้อสังเกตนี้ เขาได้ทำการทดลองเกี่ยวกับผลกระทบที่อาหารสดมีต่อร่างกาย และได้ส่งเสริมการบริโภคมูสลี ที่ประกอบไปด้วยข้าวโอ๊ตดิบ ผลไม้ และถั่ว เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ขยายงานวิจัยด้านโภชนาการของเขา และได้เปิดสถานพยาบาลชื่อ "พลังชีวิต" (Vital Force) ใน พ.ศ. 2440 เขาเชื่อว่าผลไม้และผักสดมีคุณค่าทางอาหารสูงสุด อาหารที่ผ่านการปรุงหรือกระบวนการอื่นๆ มีคุ่นค่าทางอาหารน้อยรองลงมา ส่วนเนื้อมีคุ่นค่าทางอาหารน้อยที่สุด เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์เลิกกินเนื้อในที่สุด แม้นักวิทยาศาสตร์คนอื่นในขณะนั้นไม่ค่อยเห็นด้วยกับสิ่งที่เขาเรียกว่า "วิทยาศาสตร์การอาหารรูปแบบใหม่" สักเท่าไหร่ ทว่าคนทั่วไปกลับติดใจในความคิดของเขาและได้ชี้นำทางทำให้เขาสามารถขยายสถานพยาบาลของเขา รูปแบบการรับประทานตามแบบโภชนาการของเขาได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2482 ณ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ด้วยวัย 71 ปี เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์เขียนหนังสือที่ชื่อว่า "วิทยาศาสตร์การอาหารสำหรับทุกคน" ("Food Science for All") เพาล์ แอร์ลิช
เพาล์ แอร์ลิช (; 14 มีนาคม ค.ศ. 1854 – 20 สิงหาคม ค.ศ. 1915) เป็นแพทย์และนักวิทยาศาสตร์ชาวเยอรมัน มีผลงานในด้านวิทยาภูมิคุ้มกัน โลหิตวิทยา และเคมีบำบัด เขาค้นพบวิธีก่อนหน้าการย้อมสีกรัมเพื่อจำแนกเซลล์เม็ดเลือดต่าง ๆ มีส่วนในการพัฒนาเซรุ่มและยังเป็นผู้ตั้งทฤษฎีสายโซ่ด้านข้าง (Side-chain theory) ที่ว่าด้วยระบบภูมิคุ้มกัน มีฮาอิล บาคูนิน
มิคาอิล อะเลคซันโดรวิช บาคูนิน () (30 พฤษภาคม ค.ศ. 1814 - 13 มิถุนายน ค.ศ. 1876)
เป็นนักคิดและนักปฏิวัติชาวรัสเซียร่วมสมัยกับ คาร์ล มาร์กซ เขาคัดค้านลัทธิคอมมิวนิสต์ของมาร์กซ ด้วยเหตุผล
ที่ว่าลัทธิคอมมิวนิสต์รวมอำนาจทุกชนิดของสังคมเข้าสู่รัฐ และลงท้ายด้วยการรวมกรรมสิทธิ์ไว้กับรัฐ
ซึ่งเขาเห็นว่าจะมีชนชั้นหนึ่งได้ผลประโยชน์จากการให้คงมีรัฐอยู่เสมอ และในกรณีของรัฐคอมมิวนิสต์คือชนชั้นข้ารัฐการ มักซีมีเลียน เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์
ดร.มักซีมีเลียน อ็อสคาร์ เบียร์เชอร์-เบ็นเนอร์ (; 22 สิงหาคม พ.ศ. 2410 – 24 มกราคม พ.ศ. 2482) เป็นแพทย์และนักโภชนาการชาวสวิสรุ่นบุกเบิก ผู้ทำให้มูสลีเป็นที่นิยม เซอร์อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลล์ บาโรเนตที่ 1
นายพล เซอร์ อาร์ชิบัลด์ แคมป์เบลล์, บาโรเนตที่ 1 (, 12 มีนาคม 1769 — 6 ตุลาคม 1843) นายทหารชาวสกอตที่รับราชการในกองทัพอังกฤษจาก ค.ศ. 1824 ถึง 1826 นายพลแคมป์เบลล์บัญชาการกองทัพอังกฤษใน สงครามอังกฤษ-พม่าครั้งที่หนึ่ง สงครามที่ยืดเยื้อยาวนานและขยายวงกว้างมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของ อินเดียของบริเตน ส่งผลให้อังกฤษได้ควบคุม รัฐอัสสัม และ รัฐมณีปุระ ของอินเดียรวมถึง ยะไข่ และ ตะนาวศรี ของพม่าทำให้นายพลแคมป์เบลล์เป็นที่รู้จักในฐานะ วีรบุรุษแห่งอังวะ จาก ค.ศ. 1831 ถึง 1837 เอมิล อดอล์ฟ ฟอน เบริง
เบริงเป็นผู้ค้นพบสารต้านชีวพิษ (antitoxin) ต่อคอตีบ และมีชื่อเสียงอย่างมากจากการค้นพบดังกล่าว รวมทั้งจากการอุทิศตนเพื่อศึกษาด้านภูมิคุ้มกัน เขาเป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 1901 จากการพัฒนาการรักษาด้วยซีรัมเพื่อต้านคอตีบ (ซึ่งเป็นผลงานร่วมกับเอมิล รูซ์ (Emile Roux)) และบาดทะยัก เนื่องจากโรคคอตีบนั้นได้คร่าชีวิตประชาชนมากโดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเด็ก และบาดทะยักเป็นสาเหตุการเสียชีวิตหลักในสงคราม ในสภาวัณโรคนานาชาติ (International Tuberculosis Congress) เมื่อ ค.ศ. 1905 เบริงได้ประกาศว่าเขาค้นพบ "สารซึ่งนำมาจากไวรัสเชื้อวัณโรค" สารดังกล่าวที่เบริงตั้งชื่อว่า "T C" มีบทบาทสำคัญในการสร้าง "โบวิวัคซีน" ของศาสตราจารย์เบริง ซึ่งช่วยป้องกันวัณโรควัว ประวัติศาสตร์โรม
100 B.C.E. ความขัดแย้งระหว่างชนชั้นผู้ดีและประชาชนธรรมดาทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่กองทัพที่ใครๆต่างเข้าร่วมได้ให้รางวัลพลทหารทุกคนด้วยการให้ที่ดินทำกินและยศถาบรรดาศักดิ์ ทำให้เกิดการต่อสู้เพื่อแย่งชิงอำนาจจนกลายเป็นสงครามกลางเมืองในที่สุด
จูเลียส ซีซาร์ ในภาษาอังกฤษหรือ ยูลิอุส กาเอซาร์ ในภาษาละติน คือขุนพลที่สำคัญของโรมันที่ได้ทำศึกในกอล (ฝรั่งเศสในปัจจุบัน) และในบริเวณเกาะอังกฤษจนได้รับชัยชนะ ภายใต้การนำของจูเลียส ซีซาร์ พื้นที่ของประเทศฝรั่งเศส สเปน อังกฤษ กรีซ อียิปต์ ซีเรีย และเอเชียไมเนอร์ในปัจจุบันตกเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐโรมันทั้งสิ้น เป็นเหตุให้สภาเซเนตแห่งโรมหวั่นเกรงอำนาจของซีซาร์เป็นอย่างมาก สภาเซเนตจึงคบคิดกับปอมเปย์ ออกบัญชาให้ซีซาร์ยกทัพกลับ แต่ซีซาร์ก็ไม่กลับและยังเดินทัพไปทำสงครามกับปอมเปย์จนได้รับชัยชนะ และได้ตั้งตนเป็นผู้เผด็จการในปี 44 B.C.E. สองปีต่อมาซีซาร์ได้ถูกรุมสังหารในสภาซีเนตโดยมีบรูตุส คนสนิทเป็นหนึ่งผู้รุมสังหารเขา เมื่อซีซาร์เห็นว่าบรูตุสเป็นหนึ่งในนั้น เขาก็ได้พูดว่า "นี่เจ้าด้วยหรือ บรูตุส" ไอแซค อสิมอฟ
อาซิมอฟเสียชีวิตลงเมื่อ วันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1992 ขณะที่อายุ 72 ปี ก่อนเสียชีวิตเขาได้เขียนอัตชีวประวัติชื่อ It’s been a good Life ซึ่งได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 2002 สิบปีหลังจากการจากไปของเขา ในหนังสือเล่มนี้เปิดเผยว่าสาเหตุที่เขาเสียชีวิตมาจากหัวใจและไตล้มเหลว ซึ่งเป็นภาวะแทรกซ้อนของโรคเอดส์ เขาได้รับเชื้อ HIV จากการถ่ายเลือดขณะผ่าตัดหัวใจ (heart bypass operation) อาซิมอฟปรารถนาจะให้สาธารณชนรับทราบเรื่องนี้เพื่อเป็นอุทธาหรณ์ แต่นายแพทย์ประจำตัวคัดค้านและต้องการให้เรื่องนี้เป็นความลับ อย่างไรก็ตาม 10 ปีต่อมาความปรารถนาครั้งสุดท้ายของเขาจึงกลายเป็นความจริง[1][2][3] เอ็มมิเน็ม
มาร์แชล บรูซ มาเธอร์ที่สาม (; เกิด 17 ตุลาคม ค.ศ. 1972) รู้จักกันชื่อที่ใช้บนเวทีว่า เอ็มมิเน็ม (Eminem แต่นิยมเขียนเป็น EMINƎM)และอัลเทอร์อีโกของเขา สลิม เชดี (Slim Shady) เป็นแร็ปเปอร์ โปรดิวเซอร์ นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกา ความนิยมในเอ็มมิเน็มทำให้วงดี 12 ที่เขาเป็นสมาชิกเป็นที่รู้จัก นอกจากการเป็นสมาชิกวงดี 12 แล้ว เอ็มมิเน็มยังร่วมงานฮิปฮอปในแบดมีตอีวิล ร่วมกับรอยส์ดา 5'9" เอ็มมิเน็มเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดในโลกและเป็นศิลปินที่มียอดจำหน่ายผลงานเพลงสูงสุดในคริศทศวรรษที่ 2000 หลายนิตยสารได้จัดอันดับเอ็มมิเน็มเป็นหนึ่งในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล อาทิ "โรลลิ่งสโตน" ซึ่งจัดอันดับอยู่ที่ 82 ในศิลปินที่ยิ่งใหญ่ตลอกาล 100 คน และประกาศให้เขาเป็น "ราชาเพลงฮิปฮอป" รวมถึงการร่วมงานกับวงดี 12 และแบดมีตอีวิล เอ็มมิเน็มก็ประสบความสำเร็จติด 1 ใน 10 บนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 เอ็มมิเน็มได้ยอดจำหน่ายมากกว่า 42 ล้านเพลง และ 49.1 ล้านอัลบั้มในสหรัฐอเมริกา และ 100 ล้านอัลบั้มทั่วโลก ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ใน 58 ปีก่อนค.ศ. จูเลียส ซีซาร์ ได้เป็นกงสุลแห่งโกล (ผู้ครองแคว้นกอล) จึงทำทัพเข้าพิชิตแคว้นกอลทั้งหมดได้เมื่อ 52 ปีก่อน ค.ศ. ในยุทธการที่อเลเซีย ซึ่งผู้นำเผ่ากอล เวอร์ซินเกโทริก (Vercingetorix) พ่ายแพ้และยอมจำนน แคว้นกอลและชาวกอลจึงตกอยู่ภายใต้การปกครองของโรมัน  มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1
มาลีเอตัว ตานุมาฟิลิที่ 1 () (1879 – 5 กรกฎาคม 1939) ทรงเป็นมาลีเอตัวแห่งประเทศซามัว ตั้งแต่ปี 1898 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในปี 1939 คอลิด อิบน์ อัลวะลีด
อะบู ซุลัยมาน คอลิด อิบน์ อัลวะลีด อิบน์ อัลมุฆีเราะฮ์ อัลมัคซูมี (‎; 585–642) รู้จักกันในชื่อ ซัยฟุลลอฮ์ อัลมัสลูล (; "ดาบแห่งแสงอรุณของอัลลอฮ์") เป็นผู้ติดตามของมุฮัมมัด เขาเป็นผู้มีทักษะในการรบและเป็นผู้บัญชาการภายใต้การควบคุมของมุฮัมมัด, อบูบักร์ และอุมัร คอลิดได้สู้รบมากกว่า 100 สนามรบ ในระหว่างจักรวรรดิไบแซนไทน์, จักรวรรดิแซสซานิด และกบฏในจักรวรรดิเคาะลีฟะฮ์ในช่วงปีค.ศ. 632 ถึงปีค.ศ. 636 จนกระทั่งในปีค.ศ. 638 เขาถูกถอดถอนออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการทหาร
ในระหว่างที่คอลิดเป็นผู้บัญชาการนั้น เขาได้ฐานะเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการที่ไม่เคยแพ้สงครามของโลก คอสมาส ดาเมียน อาซาม
คอสมาส ดาเมียน อาซาม (ภาษาเยอรมนี: Cosmas Damian Asam) เกิดเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1686 ที่เมืองเบ็นเนดิคบิวเร็น (Benediktbeuern) ประเทศเยอรมนี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1739 คอสมาส ดาเมียน อาซามเป็นสถาปนิกและจิตรกรปลายสมัยบาโรก เมื่อปีค.ศ. 1711 คอสมาสย้ายไปโรมเพื่อศึกษากับ คาร์โล มารัตตา ที่สถาบันเซนต์ลูค และได้รับรางวัลที่หนึ่งจากสถาบันจากภาพเขียนชื่อ “ปาฏิหาริย์ของนักบุญปิโอ” (Miracle of Saint Pio) คอสมาสทำงานร่วมกับพี่ชายชี่อ เอ็ดจิน คิริน อาซาม (Egid Quirin Asam) งานที่สองคนร่วมกันทำจะเรียกว่า "Asam Brothers" เช่นวัดอาซาม (Asam Church) ที่มิวนิค และมหาวิหารเซ็นต์เจค็อบ (Cathedral of St. Jakob) ที่ อินสบรุค (Innsbruck) ประเทศออสเตรีย แคล้ว ธนิกุล
แคล้ว ธนิกุล เสียชีวิตในเวลาหัวค่ำของวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2534 ที่ถนนปิ่นเกล้านครชัยศรี ในเขตอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม จากการถูกลอบสังหารด้วยอาวุธสงคราม อาทิ ปืนเอ็ม 16, ปืนอาก้า, เครื่องยิงลูกระเบิดเอ็ม 79 อย่างอุกอาจ ขณะกำลังโดยสารไปในรถกระบะยี่ห้อนิสสันสีดำเพื่อเดินทางกลับบ้านที่จังหวัดสมุทรสงคราม พร้อมด้วยลูกน้องคู่ใจ คือ นายสกุลยุทธ์ ทองสายธาร หรือฉายา "ตี๋ ดำเนิน" หรือ "มือปืนร้อยศพ" สภาพรถทั้งคันพรุนไปด้วยรูกระสุน และศพของทั้งคู่ก็ถูกยิงเลือดโชก โดยเฉพาะนายแคล้วที่นั่งอยู่เบาะหลัง ที่ภายในปากยังอมพระเครื่องอยู่ ด้วยหวังว่าจะช่วยคุ้มครองให้ปลอดภัย ซึ่งสาเหตุการลอบสังหารครั้งนี้ จนปัจจุบันก็ยังไม่สามารถหาผู้กระทำผิดมาลงโทษได้ ซึ่งก่อนหน้านั้นแคล้วเคยถูกลอบสังหารด้วยกระสุนและระเบิดมาแล้วถึง 2 ครั้ง จนกลายเป็นคำร่ำลือกันต่าง ๆ นานา ด้วยในขณะนั้น ทางคณะรักษาความสงบเรียบร้อยแห่งชาติ (รสช.) ซึ่งได้กระทำการรัฐประหารไปก่อนหน้านั้นไม่นาน มีนโยบายปราบปรามผู้มีอิทธิพลต่าง ๆ ซึ่งเชื่อกันว่า แคล้ว ธนิกุล เองก็เป็นหนึ่งในรายชื่อเหล่านั้น ชาลส์ ดาร์วิน
ชาลส์ โรเบิร์ต ดาวินส์ (English: Charles Robert Darwin FRS; 12 กุมภาพันธ์ 1809 – 19 เมษายน 1882) เป็นนักธรรมชาติวิทยาชาวอังกฤษ ผู้ทำการปฏิวัติความเชื่อเดิม ๆ เกี่ยวกับที่มาของสิ่งมีชีวิต และเสนอทฤษฎีซึ่งเป็นทั้งรากฐานของทฤษฎีวิวัฒนาการสมัยใหม่ และหลักการพื้นฐานของกลไกการคัดเลือกโดยธรรมชาติ (natural selection) เขาตีพิมพ์ข้อเสนอของเขาในปี ค.ศ. 1859 ในหนังสือชื่อ The Origin of Species (กำเนิดของสรรพชีวิต) ซึ่งเป็นผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา ผลงานนี้ปฏิเสธแนวคิดทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดที่เคยมีมาก่อนหน้านี้เกี่ยวกับการกลายพันธุ์ของสปีชีส์[1][2] ช่วงคริสต์ทศวรรษ 1870 ชุมชนวิทยาศาสตร์และสาธารณชนส่วนมากจึงยอมรับทฤษฎีวิวัฒนาการในฐานะที่เป็นความจริง อย่างไรก็ดี ยังมีคำอธิบายที่เป็นไปได้ทางอื่นๆ อีก และยังไม่มีการยอมรับทฤษฎีนี้เป็นเอกฉันท์ว่าเป็นกลไกพื้นฐานของวิวัฒนาการ ตราบจนกระทั่งเกิดแนวคิดการสังเคราะห์วิวัฒนาการยุคใหม่ (modern evolutionary synthesis) ขึ้นในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1930-1950[3][4] การค้นพบของดาร์วินยังถือเป็นรูปแบบการรวบรวมทางทฤษฏีของศาสตร์เกี่ยวกับชีวิต ที่อธิบายถึงความหลากหลายทางชีวภาพของสิ่งมีชีวิต[5][6] สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6
ในปี ค.ศ. 1507 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นพระอาจารย์ของคาร์ล (ขณะนั้นอายุ 7 ปี) พระนัดดาในจักรพรรดิมักซีมีเลียนแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งคาร์ลผู้นี้จะได้ขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์. ต่อมาในปี ค.ศ. 1515 พระองค์ถูกส่งไปปฏิบัติภารกิจการทูตในสเปน เมื่อมาถึงเมืองโตเลโดในสเปน พระองค์ก็ได้ปกครองมุขมณฑลตอร์โตซา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1516 พระองค์ก็ได้เป็นหัวหน้าผู้สอบสวนทางศาสนาแห่งอรากอน ปีต่อมสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10ได้แต่งตั้งพระองค์เป็นพระคาร์ดินัล. แคโรไลน์ อเมลีแห่งออกัสเตนเบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระพันปีหลวงแคโรไลน์ อเมลีสิ้นพระชนม์ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2424 ณ กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก สิริพระชนมายุ 84 พรรษา พระนางสิ้นพระชนม์โดยปราศจากพระโอรสธิดา ทรงดำรงพระชนม์ชีพถึง 5 รัชกาลได้แก่ สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 7 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก,สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก,พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระบรมศพถูกฝังที่มหาวิหารร็อคสไลด์เคียงข้างสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 พระสวามี พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส ([Charles X de France, ชาร์ลดิสเดอฟร็องส์]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help); 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก ([le Bien-Aimé; เลอเบียงแนเม]error: {{lang-xx}}: text has italic markup (help))[1], ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373[2] เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย[3] ฌูล มาซาแร็ง
เมื่อพระเจ้าหลุยส์ที่ 13 สวรรคต มาซาแร็งได้เข้ามามีส่วนช่วยในการบริหารประเทศเมื่อครั้งที่พระเจ้าหลุยส์ที่ 14 ยังทรงพระเยาว์และยังคงสืบทอดนโยบายที่พระคาร์ดินัลรีเชอลีเยอได้วางรากฐานไว้ มาซาแร็งเป็นผู้มีความสามารถและไม่ชอบสงครามผิดกับรีเชอลีเยอ แต่สิ่งหนึ่งที่เหมือนกันคือการยกย่องพระมหากษัตริย์ให้เป็นพระเจ้าแผ่นดินในระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดีในพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 เป็นเวลา 18 ปี ถึงแก่อสัญกรรมวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 1661 ณ กรุงปารีส ราชอาณาจักรฝรั่งเศส เมื่อมีอายุได้ 59 ปี บาซิลิกาซานมินิอาโตอัลมอนเต
ชาเปลคาร์ดินัลพอร์โตกาลโลทางด้านซ้ายของทางเดินกลางที่กล่าวว่าเป็น “งานอนุสรณ์รำลึกถึงผู้ตายอันงดงามที่สุดชิ้นหนึ่งของงานจายุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี” สร้างในปี ค.ศ. 1473 เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่คาร์ดินัลเจมส์แห่งลูซิทาเนียผู้เป็นราชทูตจากโปรตุเกสผู้มาเสียชีวิตที่ฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ. 1459 อนุสรณ์คาร์ดินัลเป็นอนุสรณ์รำลึกถึงผู้ตายอนุสรณ์เดียวในบาซิลิกา ชาเปลเป็นผลงานที่ทำร่วมกันโดยศิลปินหลายท่าน โดยมีอันโตนิโอ มาเนตตีผู้ช่วยของฟีลิปโป บรูเนลเลสกีที่มาสร้างเสร็จหลังจากที่มาเนตตีเสียชีวิตไปแล้วโดยจิโอวานนิ รอซเซลลิโน ตัวอนุสรณ์สร้างโดยอันโตนิโอ รอซเซลลิโน และ แบร์นาร์โด รอซเซลลิโน ชาเปลตกแต่งโดยอเลสโซ บาลโดวิเนตตี, อันโตนิโอ เดล โพลลาโอโล, เปียโตร เดล โพลลาโอโล และลูคา เดลลา รอบเบีย คณะภราดาเซนต์คาเบรียล
ในปี ค.ศ. 1877 บาทหลวงเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ บาทหลวงคณะมิสซังต่างประเทศแห่งกรุงปารีสได้รับตำแหน่งเป็นอธิการโบสถ์อัสสัมชัญด้วยอุดมการณ์อันมั่นคงของท่านที่อยากจะให้วิชาความรู้แก่เด็กชาวสยาม เพื่อเป็นวิทยาทานและด้วยความเมตตาธรรม ท่านได้รับเด็กกำพร้าเข้าไว้ในความดูแลของท่านสิบกว่าคน เพื่อให้เด็กเหล่านี้ได้เรียนวิชา ไว้เป็นกำลังของครอบครัวและประเทศชาติต่อไป จนกระทั่งวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1885 ท่านได้เปิดสอนเป็นทางการใช้ชื่อว่า “โรงเรียนอาซมซาน กอเล็ศ” หรือ โรงเรียนอัสสัมชัญ ในปัจจุบัน ซามูเอล เบ็คเค็ทท์
ซามูเอล เบ็คเค็ทท์ () (13 เมษายน ค.ศ. 1906 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักเขียนนวนิยาย, นักเขียนเรื่องสั้น, นักเขียนบทละคร, นักเขียนบทความ และ กวีคนสำคัญชาวไอริช งานของเบ็คเค็ทท์ที่แสดงภาพพจน์อันมืดมนของวัฒนธรรมของมนุษย์ทั้งอย่างเป็นทางการและในทางปรัชญาค่อยกลายมาที่มีลักษณะเป็นงานจุลนิยม (minimalism) มากขึ้นต่อมา คาร์ล วิลเฮ็ล์ม เชเลอ
จากการทดลองต่าง ๆ ทำให้สุขภาพของเชเลอย่ำแย่ลง เขาเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1786 ขณะมีอายุได้ 43 ปี อีมิล มารีเซอ
อีมิล มารีเซอ (19 มกราคม ค.ศ. 1897, Westermoor – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1972, มิวนิก) เป็นสมาชิกตั้งแต่ต้นของ พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (พรรคนาซี) และเป็นสมาชิกร่วมก่อตั้ง "ชุทซ์ชทัฟเฟิล" (SS). พร้อมกับแอริช เคมปก้า,เขาได้ทำหน้าที่เป็นหนึ่งในคนขับรถส่วนตัวของฮิตเลอร์ ด้วยความที่แตกต่าง, เขาเป็นหนึ่งในเพียงไม่กี่คนที่เป็น"มิสชลิง" (Mischling), (บุคคลที่มีเชื้อสายผสมระหว่างเชื้อสายยิวกับเชื้อชาติเยอรมัน), ที่ได้ทำหน้าที่หน่วยเอ็สเอ็ส. นีลส์ เฮนริก อาเบล
นีลส์ เฮนริก อาเบล () เกิดเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 1802 เสียชีวิต 6 เมษายน ค.ศ. 1829 เป็นนักคณิตศาสตร์ชาวนอร์เวย์ เป็นหนึ่งในนักคณิตศาสตร์ที่มีผลงานโดดเด่นที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 นอกจากนั้นบางท่านยกย่องอาเบลว่าเป็นนักคณิตศาสตร์ที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์ของสแกนดิเนเวีย อย่างไรก็ตามอาเบลเสียชีวิตด้วยอายุเพียง 26 ปี และเป็นหนึ่งในนักคณิตศาสตร์ที่มีชีวิตอาภัพที่สุดในประวัติศาสตร์ของวงการคณิตศาสตร์ เคียงคู่ไปกับ เอวารีสต์ กาลัว (เสียชีวิตเมื่ออายุ 20 ปี) , รามานุจัน (เสียชีวิตเมื่ออายุ 33 ปี) และ โซฟี่ แชร์แมง (เสียชีวิตโดยที่ไม่มีโอกาสได้ทราบว่าตนเองได้รับปริญญากิตติมศักดิ์)