ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13  มีพิธีกร หรือไม่ ?
ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการแข่งขันครั้งนี้ยังมีการเปิดตัวจอห์น คีโอแกน คุณพ่อของฟิล คีโอแกน พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในฐานะผู้ต้อนรับประจำหมู่บ้านทีพูคี, นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของฟิล [10]
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
เมื่อมาถึงห้องตัดสินสาวๆถูกเรียกชื่อออกมาดูโฆษณาที่เสร็จสมบูรณ์แล้วที่ละคน ซึ่งในห้องตัดสินนี้ เจนนิเฟอร์ และ นิโคลเป็นดาวเด่นในการถ่ายโฆษณา ส่วน เอริน, ซันเด และ ลอร่า ค่อนข้างมีปัญหา ซันเดการถ่ายออกมาที่จงใจให้ดูว่าดูขำดูตลกเล็กน้อยทำให้เธอรอดตัวไปนั้นจึง นั่นส่งผลให้ เอริน และ เรย์เป็นสองคนสุดท้าย แต่เรย์ถ่ายโฆษณาออกมายังไม่มีเสน่ห์เพียงพอเธอจึงต้องถูกส่งกลับบ้านในสัปดาห์นี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ที่อาคารอูเมดะสกาย ทีมจะต้องขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้นดาดฟ้า เพื่อไปยังสวนลอยฟ้า แล้วค้นหาคำใบ้ต่อไป ที่ร้านขายชาจีเค ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนจะต้องดึ่มชาที่จะมีคำใบ้ภาษาจีนซ่อนอยู่ก้นแก้ว เพื่อไปยังสถานที่ต่อไป คำใบ้บอกให้พวกเขาไปที่ตลาดกลางคืนกงกว่าน และหาตัวตลก ที่จะมอบคำใบ้ต่อไปให้กับพวกเขา อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 14
วันถัดมาขณะที่ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 12คน ได้เดินทางไปยังจุดนัดพบ พวกเธอก็ได้พบกับหุ่นขี้ผึ่งของ จอห์นนี่ เด็ปป์ และ มีชายคนหนึ่งพยายามเข้ามาถ่ายภาพของสาวๆอย่างลับๆ ซึ่งเขาก็คือ เปเรซ ฮิลตัน นั่นเอง โดยเขาได้พาสาวๆเข้าไปชมข้างในของ Madame Tussauds สถานที่แสดงหุ่นขี้ผึ่งที่สร้างให้มีความคล้ายคลึงกับบุคคลที่มีชื่อเสียง โดยทุกคนมาหยุดกันที่หุ่นขี้ผึ่งรูปของไทร่า และไทร่าได้ปรากฏตัวขึ้น ข้างบนระเบียงที่อยู่เหนือหัวของสาวๆ และ ไทร่าได้แนะนำให้สาวๆทั้ง 12 ได้รู้จักกับ เร็น ผู้ที่จะเข้ามาร่วมแข่งขันด้วย ทำให้จำนวนของสาวๆเพิ่มขึ้นเป็น 13 คน และ ต่อมาสาวๆต้องแปลงโฉม โดยฤดูกาบนี้ต้องแปลงโฉมกับ แซลลี่ เฮิร์ชเบอร์เกอร์ ผู้ออกทรงผมชื่อดัง โดย เร็น เป็นสาวคนแรกของรายการที่ทางช่างทำผมต้องแปลงโฉมผมของเธอ และ ขนรักแร้ของเธอด้วย เบร็นด้า และ แอนสลีย์ ร้องไห้ในการแปลงโฉมของพวกเธอ เนื่องจากเธอต้องตัดผมสั้น หลังจากนั้นสาวๆก็ถ่ายภาพการแปลงโฉม และ ย้ายเข้าสู้หอพักใหม่ในนิวยอร์ก และ สาวๆเริ่มมีเรื่องกัน เรื่องการจัดของระหว่าง แองเจลี และ แอนสลีย์ เรื่องอาหารเช้าของ เบร็นด้า กับ แองเจลี และ อเลเชียพยายามจะช่วยเบร็นด้า ก็มีเรื่องกับ คริสต้า ที่พยายามจะช่วยแองเจลี ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ซัลวาดอร์ (ท่าอากาศยานนานาชาติ Deputado Luís Eduardo Magalhães) ไป ฟอร์ทัลลีซา รัฐเซอารา (ท่าอากาศยานนานาชาติ Pinto Martins) คัมบูโก (Praça do Cumbuco) Cauípe (Barraca d Manue) (in Portuguese) เซอารา (Parque de Vaquejada (in Portuguese)) ฟอร์ทัลลีซา (Cidade da Criança) อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13 (America's Next Top Model, Cycle 13) เป็นฤดูกาลที่ 13 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ทางช่อง CW ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 สำหรับฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันจำนวนเท่ากับ ฤดูกาลที่ 10 และ 11 โดยมีทั้งสิ้น 14 คน และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สุดยอดนางแบบ หญิงสาวสูง 5 ฟุต 7 นิ้วและเตี้ยกว่านั้น , ความงามอยู่ภายใต้มาตรฐานความสูง เพื่อก้าวสู่ผู้ชนะ 14 สาวต้องพิสูจน์ความงามที่มาในทุกรูปทรง , ขนาดและความสูง สำหรับคำโฆษณาที่ใช้ในฤดูกาลนี้คือ "'The Lineup Is 5"7' And Under. Not The Usual Suspects. BOOK 'EM!" และเพลงที่ใช้สำหรับประกอบตัวอย่างของรายการในฤดูกาลนี้คือเพลง "Good Girls Go Bad" ของ Cobra Starship ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ที่โรงพยาบาลนก ทีมจะต้องค้นหากรงนกที่มีคำใบ้เพื่อรับคำใบ้ต่อไป ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน) ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ 13
มอสโก (สวนเซเวียร์โน่ ตูชีโน - เรือดำน้ำ) อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 14
สาวๆได้เดินทางไปดูการแสดงที่สื่อออกมาทางอารมณ์กับมิสเจ.อเล็กแซนเดอร์ และสาวๆยังได้มีส่วนร่วมในการแสดงครั้งนี้ด้วย วันต่อมา แซลลี่ เฮิร์ชเบอร์เกอร์ ช่างทำผมชื่อดังได้เข้ามาในบ้านของสาวๆ เพื่อแปลงโฉมให้กับ เบร็นด้าอีกครั้ง ด้วยการใช้แบตเตอเลี่ยนไถผมข้างๆออก ให้กลายเป็นทรงโมฮอคว์ ต่อมาสาวๆได้ไปยัง ไทม์สแควร์ โดยการแข่งขันของรางวัลก็คือสาวๆต้องถ่ายโฆษณาให้ คัฟเวอร์ เกิร์ล ที่ออกอากาศในจอทีวียักษ์กลาง ไทม์สแควร์ โดยผู้ชนะจะได้ลงภาพกับคัฟเวอร์เกิร์ลในนิตยสาร และหน้าเว็บของคัฟเวอร์เกิร์ล และทาเทียน่า เป็นผู้ชนะการแข่งครั้งนี้ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ในซีซั่นนี้ผู้เข้าแข่งขันทั้ง 10 ทีมนั้นมีทีมที่เป็นทีมพี่น้องที่กลับมารวมตัวกัน เพื่อนสมัยเด็กและคู่เดท[2] เอเดรียนเป็นผู้เข้าแข่งขันคนแรกของดิ อะเมซิ่ง เรซทุก ๆ ฤดูกาลทั้งของสหรัฐอเมริกาและเอเชีย ที่มีปัญหาทางการได้ยิน[7] ซีซั่นนี้ยังมีการนำเสนอผู้เข้าแข่งขันที่เป็นผู้ดำเนินรายการโทรทัศน์หรือผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องหลายคน โมนิก้า โล เคยเป็นตัวแทนของเมืองโตรอนโต ประเทศแคนาดา เข้าประกวด Miss Chinese International Pageant ปี 1997 และเธอก็ชนะการประกวดด้วย[8] พอลล่า เทเลอร์ เป็นนางแบบ นักแสดง และวีเจทางช่องแชนแนลวีไทยแลนด์[3] พาเมล่า และ วาเนสซ่า ชอง เป็นน้องสาวของ วินซ์ ชอง นักร้องมาเลเซียที่มีชื่อเสียง[9] คินาร์โยชิ (หรือ คินาร์) เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอินโดนีเซีย เธออยู่ในโฆษณาโทรทัศน์และภาพยนตร์ของอินโดนีเซีย โดยเคยได้รับรางวัล Citra award สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในปี พ.ศ. 2549[10] นอกจากนี้ยังเคยเข้าร่วมแข่งขันในรายการ Seleb Dance และรายการเดียวกันของอินเดีย Nach Baliye อีกทั้งยังชนะการแข่งรายการ Fear Factor Indonesia ด้วย โซฟีเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ ให้กับ ดิสคัฟเวอรี แชนแนลอีกด้วย [11] และเป็นนักข่าวในงานภาพยนตร์อาเซียนอีกด้วย[12] มาร์ค เนลสัน เป็นนายแบบ และหนึ่งในพิธีกรรายการกีฬา Sports Unlimited ในช่อง ABS-CBN ของฟิลิปปินส์ ขณะที่เพื่อนร่วมทีม โรวิลสัน เฟอร์นันเดส เป็นพิธีกรรายการกีฬา Gameplan และยังเป็นบรรณาธิการบริหารของนิตยสาร Maxim ฉบับของฟิลิปปินส์ และทั้งคู่ก็เป็นพิธีกรรายการ The Duke ทางAXN (เลิกออกอากาศแล้ว)[13] ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ทีมจะต้องซื้อตั๋วเครื่องบินในชั้นประหยัดเท่านั้น อย่างไรก็ดีทีมสามารถปรับระดับตั๋วเป็นตั๋วชั้นธุรกิจหรือชั้นหนึ่งได้ แต่ทีมจะต้องจ่ายค่าตั๋วในราคาชั้นประหยัดเท่านั้น (ตัวอย่างในกรณีนี้เช่น ร็อบกับเบรนแนน และแฟรงค์กับมาร์การิต้าในซีซั่นที่ 1 เรย์เชนกับชิพในซีซั่นที่ 4 เรย์กับเดียนาในซีซั่นที่ 7 อีริคกับแดนเนียลในซีซั่นที่ 11 และโรนัลด์กับคริสติน่าในซีซั่นที่ 12) โดยการจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินจะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการจัดให้ (โดยไม่ใช้เงินสด) [4] ห้ามนำบัตรเครดิตนี้ไปใช้ในกรณีอื่นใดโดยเด็ดขาด และสามารถใช้ได้ที่ท่าอากาศยานเท่านั้น (ไม่อนุญาตให้จ่ายเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ต) [5] สำหรับใน ซีซั่นที่ 8 ที่มีการเดินทางส่วนใหญ่เป็นรถยนต์ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจ่ายค่าน้ำมัน โดยเสมือนเป็นการจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินได้ กรณีที่ทีมต้องซื้อตั๋วเครื่องบินเอง ทีมไม่สามารถซื้อตั๋วเครื่องบินจากสายการบินหรือเส้นทางบินที่ถูกขึ้นบัญชีดำโดยทีมงาน (ซื้อได้เฉพาะเส้นทางหรือสายการบินที่ไม่ถูกห้าม) โดยทั่วไปแล้วกฎนี้เป็นเหตุผลด้านความปลอดภัย แต่ก็เป็นการป้องกันทีมในการหาเส้นทางที่ไม่ได้ถูกวางแผนไว้โดยทีมงาน ซึ่งอาจทำให้ใช้เวลามากกว่ากำหนดการเดินทางที่คาดไว้เดิมมาก และอาจทำให้ทีมแยกออกไปจากทีมอื่นมากกว่าหนึ่งวัน ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนรู้จักส่วนตัวระหว่างการแข่งขัน แต่ทีมสามารถพูดคุยและขอความช่วยเหลือกับผู้คนที่พวกเขาพบระหว่างการแข่งขันได้ เช่นนายหน้าการท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น อย่างไรก็ดีกฎนี้มีข้อยกเว้นหนึ่งครั้งใน ซีซันที่ 3 ที่ทีมจะได้รับโทรศัพท์มือถือหลังจากเสร็จงานทางแยกในเลก 9 ซึ่งเว็บไซต์ของซีบีเอสอธิบายในเรื่องนี้ไว้ว่า "พวกเขามีโอกาสที่จะโทรศัพท์กลับไปหาคนที่ตนรักนานแค่ไหนก็ได้ที่อยากจะคุย แต่ทีมจะต้องวางโทรศัพท์ก่อนจะขึ้นรถเพื่อขับไปที่ Château de Chillon ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ทีมมีความสมัครใจเองที่จะคุยนานเท่าไหร่ก็ได้หรือจะรีบกลับไปแข่งขันต่อและจะได้ไม่เสี่ยงกับการตกรอบ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของทีมเอง"[6] ข้อยกเว้นของกฎนี้มีขึ้นอีกครั้งใน ซีซันที่ 10 และ ซีซันที่ 11 ที่ผู้ชนะสามารถโทรศัพท์กลับไปหาครอบครัวจากสถานที่ที่เป็นเส้นชัยได้ (ซึ่งการแข่งขันนั้นจบแล้ว) โดยในซีซันก่อน ๆ ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้โทรศัพท์เพื่อบอกลำดับในการแข่งขันของตน จนกว่าการแข่งขันจะได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ เมื่อมีการระบุไว้ ทีมไม่สามารถช่วยเหลือทีมอื่นระหว่างที่แต่ละทีมทำงานได้ (เกร็ธเชนกล่าวถึงเรื่องนี้หลังจากเธอถูกช่วยเหลือโดยยูเชนน่าด้วยเรือใน ซีซันที่ 7) [7] หากไม่มีการระบุไว้ ทีมสามารถช่วยกันทำงานให้สำเร็จได้ เช่นใน ซีซันที่ 8 ที่หลาย ๆ ทีมช่วยกันการเต๊นท์ และทีมของครอบครัวลินซ์และครอบครัวโกดลิวสกีช่วยกันทำงานทางแยก[8] แต่หากมีจุดร่วมมือปรากฏขึ้น ทีมที่จับคู่กันจะต้องทำงานร่วมกันจนกว่าจะสั่งเป็นอย่างอื่น ห้ามผู้เข้าแข่งขันสูบบุหรี่ระหว่างการแข่งขัน[9] ผลจากการไม่สูบบุหรี่นี้ทำให้ผู้เข้าแข่งขันบางคนอารมณ์ร้อน เช่นเอียน (ซีซั่นที่ 3) ที่เลิกสูบบุหรี่ก่อนการแข่งขัน ทีมที่ขับรถเร็วเกินกว่ากำหนดถ้าถูกตำรวจท้องถิ่นจับ ทีมจะต้องแก้ปัญหาด้วยตนเองและจะต้องโดนโทษปรับเวลา 2 นาทีต่อไมล์หรือกิโลเมตร (แล้วแต่กฎของการควบคุมความเร็วในประเทศนั้นๆ) เช่น กำหนดไว้ที่ไม่เกิน 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าขับไปที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงจะถูกทำโทษ 40 นาที<b data-parsoid='{"dsr":[17131,17140,3,3]}'>แต่</b>การขับรถเกินความเร็วเป็นโทษเดียวที่จะไปบวกทดตอนเริ่มเลกถัดไป ฉะนั้นถ้าทีมได้รับโทษนี้และไม่ได้เข้ามาเป็นลำดับสุดท้าย ทีมจะไม่ถูกคัดออกในเลกนั้นๆ อย่างแน่นอน แต่ละทีมจะมีช่างกล้องและช่างเสียงติดตามอยู่ทีมละ 2 คน ตลอดการแข่งขันในเลกนั้น ๆ โดยช่างกล้องและช่างเสียงจะมีการสลับเปลี่ยนกันเมื่อจบแต่ละเลก เพื่อให้การถ่ายทำดำเนินไปได้ สมาชิกในทีมทั้งสองคนจะต้องอยู่ในระยะ 20 ฟุต ซึ่งกันและกัน ยกเว้นสมาชิกคนใดคนหนึ่งไปทำงานอุปสรรคอยู่[10] รวมถึงสมาชิกทั้งสองคนจะต้องอยู่ใกล้กับช่างกล้องและช่างเสียงตลอดเวลา ยกเว้นจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น ช่างกล้องและช่างเสียงยังต้องสามารถติดตามทีมไปได้ทุกที่ ไม่ว่าทีมจะใช้ยานพาหนะใดก็ตาม ยกเว้นจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น (ในอีกความหมายหนึ่งคือ ทีม ช่างกล้องและช่างเสียงจะต้องอยู่ในสถานที่เดียวกันกับทีม ไม่ว่าทีมจะใช้ยานพาหนะประเภทใดก็ตาม เช่น รถ, แท็กซี่, รถบัส, รถไฟ หรือเครื่องบิน ไม่เช่นนั้นทีมจะไม่สามารถเดินทางด้วยวิธีนั้น ๆ ได้) ห้ามทีมนำแผนที่, หนังสือแนะนำการเดินทาง, หนังสือเรียนภาษา และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เช่น โทรศัพท์มือถือ เครื่องจีพีเอส และ พีดีเอ ติดตัวไปในการแข่งขัน แต่ทีมสามารถซื้อแผนที่และหนังสือแนะนำการเดินทางได้ในระหว่างการแข่งขัน โดยใช้เงิน ที่มีให้[11]สำหรับสิ่งของที่นอกเหนือจากนั้น ทีมสามารถขนไปได้มากน้อยเพียงใดก็ได้ เท่าที่ทีมเห็นว่าจำเป็น โดยปกติแล้ว หากทีมไปซึ่งบริเวณที่มีภูมิอากาศหนาวเย็น ทีมจะได้รับเสื้อกันหนาวจากทีมงาน และทีมไม่จำเป็นต้องขนไปในกระเป๋าอีก นอกจากนี้แต่ละทีมจะได้รับกระเป๋าสีดำคาดเหลืองและแดง (รู้จักกันในชื่อ "The Amazing Purse") ที่จะไม่เก็บรวมในกระเป๋าเดินทาง (ในกรณีที่ทีมเข้าเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออก ในซีซั่นที่ 7 ซีซั่นที่ 8 และ ซีซั่นที่ 9 และต้องทิ้งสัมภาระทั้งหมด) ทีมจะใช้กระเป๋านี้เก็บหนังสือเดินทาง เอกสารการแข่งขันอย่างเป็นทางการ และแบบฟอร์มการเดินทาง โดยกระเป๋านี้ห้ามเก็บรวมกับสิ่งของติดตัวอื่น ๆ ในกรณีที่ทีมทำกระเป๋านี้หาย (โทนี่กับดัลลัส ในซีซั่นที่ 13 ที่ทำหายในเลก 10) จะไม่มีบทลงโทษต่อพวกเขา แต่พวกเขาจะไม่สามารถเดินทางไปต่างประเทศโดยไม่มีหนังสือเดินทางได้ อย่างไรก็ดีพวกเขาก็จะไม่ถูกคัดออกโดยอัตโนมัติ ในเลก 10 นั้นโทนี่กับดัลลัสยังคงแข่งต่อ แต่พวกเขาเสียเวลากับการขอเงินผู้คนท้องถนน ทำให้จบการแข่งขันเป็นลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขันและเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีกครั้งในซีซั่นที่ 15 ที่เซฟกับจัสตินทำหนังสือเดินทางหายหลังจากที่เข้าจุดพักแล้ว พวกเขาก็ได้สิทธิ์ให้กลับไปหาหนังสือเดินทางภายในเวลาก่อนที่ทีมสุดท้ายจะเข้ามายังจุดพัก ทีมอาจถูกบังคับให้ส่งกระเป๋าและสิ่งของติดตัวให้ทีมงานถ่ายทำตรวจสอบได้ตลอดเวลา แม้ว่าจะเป็นช่วงก่อนเริ่มการแข่งขันก็ตาม กฎเพิ่มเติมของแต่ละเลกหรือของแต่ละงาน อาจให้มากับคำใบ้ในซองที่ผู้ชมเห็น โดยอาจเป็นคำใบ้ในกระดาษอีกแผ่นที่พิมพ์แยกต่างหาก หรือเป็นเพียงลายมือที่เขียนโดยทีมงานก็ได้ กฎเหล่านี้โดยทั่วไปแล้วมักไม่มีการอธิบายให้แก่ผู้ชม ยกเว้นจะมีการทำผิดกฎนั้น ๆ แต่ว่าทีมก็ยังต้องปฏิบัติตามกฎเพิ่มเติมนี้ด้วย ตัวอย่างของกฎประเภทนี้คือการสรุปเรื่องการขับรถไปยังสถานที่ต่าง ๆ และข้อห้ามที่เกี่ยวกับการเดินทางทางอากาศ สำหรับการทำผิดกฎพื้นฐานของการแข่งขัน จะมีโทษปรับเวลา 30 นาที บวกกับเวลาที่ทีมได้เปรียบจากการทำผิดกฎของการแข่งขัน (ถ้ามี) โดยที่ทีมมาถึง ณ จุดหยุดพัก ฟิล คีโอแกน จะบอกว่า "คุณมาถึงเป็นลำดับที่ ..." แล้วจึงแจ้งบทลงโทษหรือแจ้งว่าอ่านคำใบ้ไม่ละเอียด ซึ่งการแจ้งว่าอ่านคำใบ้ไม่ละเอียดมักเกิดจากการเดินทางผิดรูปแบบ[12]หรือเดินทางด้วยวิธีที่ห้ามในการแข่งขัน[13] การได้รับใบสั่ง การทำผิดคำสั่งในคำใบ้ หรือขัดขวางทีมอื่น เช่นขับรถที่กำหนดไว้สำหรับทีมอื่นออกไปโดยประมาท หรือหยิบคำใบ้มากกว่า 1 ซองจากกล่องคำใบ้[14] อย่างไรก็ดี สำหรับบทลงโทษเรื่องใบสั่งนั้น หากบทลงโทษนั้นไม่มีผลกระทบต่อทีมที่จะทำให้แข่งต่อไม่ได้ (คำนวณโทษปรับเวลาแล้วทีมตกไปอยู่ในลำดับสุดท้าย) โทษปรับเวลานั้นจะไปมีผล ณ ช่วงที่ทีมออกเดินทางในเลกต่อไปแทน แต่ถ้าหากทีมรู้สึกว่าได้ทำผิดกฎในการแข่งขันก่อนที่พวกเขาจะไปทำงานต่อไป พวกเขาสามารถกลับไปที่สถานที่ที่พวกเขาทำผิดกฎนั้น แล้วทำให้ถูกต้องได้โดยที่ไม่ต้องโดนโทษปรับเวลา แต่จะเสียเวลากลับไปทำงานที่ทำไม่ถูกต้องเท่านั้น แต่หากการกระทำผิดกฎของพวกเขามีผลกระทบต่อทีมอื่นด้วย โทษปรับเวลาก็จะยังคงมีผลเช่นเดิม ในบางกรณีทีมที่ข้าม Route Marker ไปหรือทำงานไม่ถูกต้อง จะไม่ได้รับโทษปรับเวลา แต่พวกเขาจะยังไม่สามารถเช็กอินได้ และฟิล จะบอกให้ทีมกลับไปทำงานให้ถูกต้อง หรือหยิบคำใบ้ให้ครบก่อนที่จะกลับมาเช็กอินอีกครั้ง การที่จะโดนโทษปรับเวลาหรือจะไม่โดนปรับเวลาแต่ต้องกลับไปทำงานให้ถูกต้องนั้นจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความเหมาะสมที่ถูกกำหนดได้ล่วงหน้าแล้ว ทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้สำเร็จ จะต้องรับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโมง เริ่มจากเวลาที่ทีมต่อไปมาถึงสถานที่ทำงาน[15] ทีมที่ไม่สามารถทำงานทางแยกใด ๆ ให้สำเร็จได้ จะต้องรับโทษปรับเวลา 24 ชั่วโมง (เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียง 2 ครั้ง ที่ทีมแนนซี่กับเอมิลี่ในฤดูกาลที่ 1 และทีมมาเรียกับทิฟฟานี่ในฤดูกาลที่ 15 ที่ไม่สามารถทำงานทางแยกได้) แต่ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 17 เป็นต้นมาถ้าไม่ทำงานทางแยกใดๆ เลยจะถูกปรับเวลาแค่ 6 ชั่วโมงเท่านั้น [16] ถ้ายานพาหนะของทีมเสียหรือไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ โดยที่ไม่ได้เกิดจากความผิดของพวกเขา พวกเขาสามารถขอยานพาหนะทดแทนได้โดยที่ไม่โดนโทษปรับเวลา แต่ในกรณีนี้จะไม่มีเวลาชดเชยให้ [17] แต่ถ้าในกรณีทีมได้ทำให้เกิดความเสียหายต่อยาพาหนะเอง เช่น การเติมน้ำมันผิดประเภททำให้รถเสีย ทีมจะต้องรับผิดชอบด้วยตนเอง ทีมที่ใช้ของส่วนตัวแทนการจ่ายค่าโดยสารหรือการทำงานต่างๆ จะถูกปรับ 2 ชั่วโมงต่อ 1 ครั้งที่ได้ทำผิดกฎ (ทีมสามารถขายของเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินก่อนที่จะนำมาใช้จ่ายได้แต่ยกเว้นบางสถานที่เท่านั้นที่ห้ามขายของเพื่อแลกเป็นเงินด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย โดยจะแจ้งให้ผู้เข้าแข่งขันทราบแต่อาจจะไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์) ทีมที่เดินทางบนเครื่องบินด้วยชั้นธุรกิจ จะต้องรับโทษปรับเวลา 24 ชั่วโมง[18] (ยกเว้นทีมได้รับการเลื่อนระดับที่นั่ง โดยจ่ายค่าตั๋วโดยสารในราคาประหยัด) ในบางกรณีทีมต้องล่าช้าเนื่องจากอุปสรรคในการถ่ายทำ ทีมได้รับการชดเชยเวลาที่เสียไป (ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูกาลแรกๆ โดยในฤดูกาลหลังๆ ทีมงานพยายามทำงานให้ทันเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดนี้) ความผิดพลาดบางอย่างที่ผลกระทบต่อลำดับของทีมซึ่งเป็นความผิดพลาดของทีมงานซึ่งอาจเกิดได้น้อยมาก โดยถ้าเป็นเช่นนั้นทีมงานจะทำการตกลงกับผู้เข้าแข่งขันและทำการชดเชยเวลาให้หรือถ้าร้ายแรงมากถึงขึ้นลำดับสลับกันเลย ทีมงานจะวางแผนให้ทุกทีมไปเสมอกันตรงที่สนามบิน ซึ่งทำให้ต้องนั่งเครื่องบินไปพร้อมกันและเปรียบเสมือนเริ่มการแข่งขันกันใหม่เพราะไม่ว่าจะอย่างไรถ้านั่งเครื่องบินลำเดียวมาด้วยกัน ทุกทีมจะต้องมาถึงที่หมายปลายทางพร้อมกันอยู่แล้วและการแข่งขันก็จะยังดำเนินต่อไปตามปกติ ในระหว่างพักก่อนที่จะเริ่มเลกใหม่ ทีมจะไปทำอะไรก็ได้ตามสะดวกโดยใช้เงินที่เหลือจากการแข่งขัน ห้ามทีมใช้เงินส่วนตัวหรือของส่วนตัวแลกเป็นเงินเด็ดขาด แต่ส่วนใหญ่แล้วทีมมักจะพักในโรงแรมกันมากกว่าและไม่ออกไปไหน เนื่องจากพักกันแค่ 12 ชั่วโมงเท่านั้น (เวลาในการพักนั้นขึ้นอยู่กับความสะดวกของทีมงานโดยเป็นกฎว่าต่ำสุดอยู่ที่ 12 ชั่วโมงและเคยสูงสุดอยู่ที่ 60 ชั่วโมงเนื่องจากทีมงานได้ทำการวางแผนการเดินทางและภารกิจใหม่ นอกเหนือจากที่เตรียมพร้อมไว้) ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 23 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 40,000 ไมล์ใน 8 ประเทศ 5 ทวีป รวมถึงยังไปเยือนยังประเทศที่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ ฤดูกาลก่อน ๆ ไม่เคยไป เช่น โบลิเวีย กัมพูชา และ คาซัคสถาน นอกจากนี้ บราซิล นิวซีแลนด์ อินเดีย และ รัสเซีย ก็ยังถูกบรรจุไว้ในรายการประเทศที่จะเดินทางไปเยือนด้วย[3][4][5] การแข่งขันนี้ยังเป็นครั้งที่สองที่มีการเดินทางไปทาง ทิศตะวันตก จากเดิมที่มักจะเดินทางไปทาง ทิศตะวันออก (โดยครั้งแรกที่มีการเดินทางไปทางทิศตะวันตกคือ ซีซั่นที่ 10) ดิอะเมซิ่งเรซ 13
มาร์คกับบิลเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 8 ในเลกนี้ แต่โดนโทษปรับเวลา 30 นาทีเพราะใช้แท็กซี่ เคลลี่กับคริสตี้ (ทีมที่เหลืออยู่) มาถึงระหว่างที่มาร์คกับบิลโดนโทษปรับเวลาอยู่ ทำให้มาร์คและบิลตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน นิคกับสตาร์โดนโทษปรับเวลา 30 นาทีในเลกที่ 4 จากการใช้ความเร็วเกินกำหนด อย่างไรก็ดีโทษปรับเวลานี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับเดิมของพวกเขาทั้งตอนที่เข้าจุดพักและออกจากจุดพักเพื่อไปต่อ โดยโทษปรับเวลานี้ไม่มีการออกอากาศทางโทรทัศน์แต่อย่างใด เทอเรนซ์กับซาร่าห์มาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่พวกเขาโดนใบสั่งข้อหาใช้ความเร็วเกินกำหนดที่นิวซีแลนด์ พวกเขาจะต้องรับโทษปรับเวลา 30 นาที แต่โทษปรับเวลานี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกจากจุดพักในเลกที่ 5 เพื่อไปต่อในเลกที่ 6 ดังนั้นเมื่อคำนวณโทษปรับเวลาแล้ว พวกเขาจะออกจากจุดพักต่อไปเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาไม่ต้องรับโทษปรับเวลาตอนที่เข้า ณ จุดหยุดพัก ซึ่งทำให้ลำดับของพวกเขา ณ ช่วงที่เข้าจุดพักมายังอยู่ในลำดับ 3 เหมือนเดิม แอนดรูว์กับแดนเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเขานั่งแท็กซี่ไปที่จุดหยุดพัก แทนที่จะเดินไปตามคำสั่งในข้อมูลเส้นทาง พวกเขาจึงต้องกลับไปที่จุดสิ้นสุดของงานทางแยก และเดินมาจากที่นั่น อย่างไรก็ดีความผิดพลาดนี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา เคนกับทีน่าเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 3 ในเลกนี้ แต่พวกเขาอ่านคำใบ้และบังเอิญเดินมาที่จุดหยุดพักเลย โดยไม่ได้หยิบคำใบ้ที่อยู่ที่สถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน VDNKh เมื่อเสร็จงานทางแยกมา พวกเขาจึงต้องกลับไปหยิบคำใบ้มาก่อนที่จะเข้าจุดหยุดพัก อย่างไรก็ดี ความผิดพลาดนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา โทนี่กับดัลลัส ไม่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งที่ให้เดินทางมาที่สวนสาธารณะโซโกลนิกี้ (จุดเริ่มต้นของทางแยก) โดยแท็กซี่ (พวกเขาใช้รถไฟฟ้าใต้ดิน) จึงต้องกลับไปที่แฟลตของบูลกาคอฟ ที่เป็นจุดสิ้นสุดของงานอุปสรรค หลังจากทุกทีมเข้าจุดพักไปหมดแล้ว ฟิล จึงมาหาพวกเขาระหว่างที่พวกเขาทำงานทางแยกอยู่ และประกาศว่าพวกเขาถูกคัดออกจากการแข่งขัน เอเจ ลี
ในรอว์ 22 ตุลาคม เอเจได้มาประกาศลาออกจากตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของรอว์ โดยวินซ์ประกาศแต่งตั้งซูเปอร์ไวเซอร์ประจำรอว์คือวิคกี เกอร์เรโร ที่หลังเวทีจอห์น ซีนาเข้ามาปลอบ เอเจบอกว่าสาเหตุเกิดมาจากการที่เธอออกไปกินข้าวกับซีนา แล้วซีนาก็กอดเอเจ จากนั้นซีนาเข้าไปถามวินซ์ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ระหว่างวินซ์กับเอเจและวิคกี เรื่องที่เขาไปกินข้าวกับเอเจมันเป็นแค่เรื่องงานเท่านั้น แต่วินซ์บ่ายเบี่ยงไม่ยอมตอบ แล้วก็ขึ้นรถจากไป เอเจได้รับบทฝ่ายอธรรม โดยการหักหลังซีนาจนแพ้ให้ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ใน และได้รับบทเป็นแฟนกับซิกก์เลอร์ โดยมีบิ๊กอีเป็นลูกน้อง ในเพย์แบ็ค (2013) เอเจได้เอาชนะเคทลิน คว้าแชมป์ดีวาส์เป็นสมัยแรก ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013) แมตช์ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทระหว่างซิกก์เลอร์กับอัลเบร์โต เดล รีโอ เอเจได้ขึ้นมาเอาเข็มขัดฟาดเดล รีโอบนเวที ทำให้ซิกก์เลอร์แพ้ฟาวล์ไม่ได้แชมป์ ในรอว์ 15 กรกฎาคม ซิกก์เลอร์ได้บอกเลิกกับเอเจลี ก่อนรีแมตช์ชิงแชมป์กับเดล รีโอ แต่ในระหว่างแมตซ์ เอเจได้แอบสั่นระฆัง ทำให้ซิกก์เลอร์เสียสมาธิจนแพ้เดล รีโอ หลังแมตซ์เอเจขึ้นมาทะเลาะกับซิกก์เลอร์บนเวที แล้วบิ๊กอีก็เข้ามาอัดซิกก์เลอร์จากด้านหลังและใส่บิ๊กเอนดิ้งกับซิกก์เลอร์ และเอเจก็จูบซิกก์เลอร์เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะเดินจากไปพร้อมกับบิ๊กอี ในซัมเมอร์สแลม (2013) เอเจและบิ๊กอีได้แพ้ซิกก์เลอร์และเคทลินในแทกทีมผสม ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ที่อ่าวฮาเบอร์ ทีมจะต้องแกะปมเชือกขนาดใหญ่ให้ได้ ซึ่งคำใบ้ต่อไปจะซ่อนอยู่ในปมเชือกนั้น ที่โรงแรมซิติ้ไลฟ์ ทีมจะต้องใช้กล้องส่องทางไกล เพื่อค้นหาตัวโนม 8 ตัวของแทรเวลโลซิตี้ที่ซ่อนอยู่ในเมือง แล้วไปนำโนมตัวใดตัวหนึ่งที่พบมา โดยคำใบ้ต่อไปจะอยู่ที่ตัวโนมนั้น และทีมจะต้องนำมันไปที่จุดหยุดพักด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 12
นาธานกับเจนนิเฟอร์เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 2 ในเลกนี้ แต่พวกเขาโบกรถคนท้องถิ่นมาที่จุดหยุดพัก ซึ่งเป็นวิธีที่ไม่อนุญาตในการแข่งขัน พวกเขาจึงต้องกลับไป และเรียกแท็กซี่มาที่จุดหยุดพัก ซึ่งทำให้เคนท์กับวิกซินขึ้นมาอยู่อันดับที่ 2 และพวกเขาตกลงมาอยู่อันดับที่ 3 แทน ดิอะเมซิ่งเรซ 6
ดอนกับแมรี่ เจน เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 7 ในเลก 2 แต่ถูกทำโทษปรับเวลา 30 นาทีเนื่องจากทำผิดกฎเรื่องการใช้รถ โดยการปรับโทษครั้งนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขาแต่อย่างไร 
เฟรดดี้กับเคนดรา เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 6 แต่ถูกทำโทษ 30 นาทีเนี่องจากหยิบคำใบ้มามากกว่า 1 อันจึงทำให้ลำดับตกลงมาอยู่ที่ 8 
เลนา ทำงานอุปสรรคแต่ไม่สำเร็จและด้วยเวลาที่ทำนานถึง 8 ชั่วโมง ทำให้พิธีกรมายังสถานที่ทำภารกิจและบอกว่าทีมของพวกเขาถูกคัดออกจากการแข่งขันเนื่องจากทุกทีมเข้าจุดพักไปหมดแล้ว 
ในเลกที่ 6 เป็นเลกแบบ Double Length (มีอุปสรรค 2 งานและทางแยก 2 งาน) ซึ่งการใช้ทางด่วนได้ใช้แค่การข้ามครึ่งหลังของเลกเท่านั้นและแบ่งการออกอากาศออกเป็น 2 ตอน 
เฮเดนกับแอร์รอน มาถึงเป็นลำดับที่ 3 แต่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้สำเร็จจึงถูกปรับเป็นเวลา 4 ชั่วโมงทำให้ตกลงมาอยู่อันดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน 
เลก 11 และ 12 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ดิ อะเมซซิง เรซ 8 () เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการยอดนิยม ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยจะมีความแตกต่างจากดิ อะเมซิง เรซ ในฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มา จากเดิมแต่ละทีมมีเพียงผู้ใหญ่แข่งเป็นคู่ แต่ในฤดูกาลนี้การแข่งขันจะเป็นแบบครอบครัวที่มี 4 คน และอนุญาตให้มีบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกด้วย (ต่ำกว่า 8 ปี) เป็นฉบับครอบครัวโดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า The Amazing Race : Family Edition อย่างไรก็ตาม การแข่งขันจะกลับมามีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมละสองคนในดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2550 การสัมภาษณ์รอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน ธันวาคม 2550 และการสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวครั้งสุดท้ายมีขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ 2551 ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย โดยในการแข่งขันนี้มีทั้งคู่นักศึกษา คู่แต่งงานฮิปปี้ และอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ที่หวังจะคืนดีกับภรรยาที่ห่างเหินมานาน ในระหว่างการแข่งขัน[4] ดิอะเมซิ่งเรซ 13
เลก 1 – แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ เบลีซ เลก 2 - รถออฟโร๊ด สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 3 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Cabo San Lucas ประเทศเม็กซิโก เลก 4 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เลก 5 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ เกาะเซนต์จอห์น ที่ หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เลก 6 - รถนั่งไฟฟ้า สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 7 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Kauai รัฐฮาวาย, สหรัฐอเมริกา เลก 8 - เจ็ตสกี WaveRunner 180 แรงม้า สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 9 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Punta Cana, สาธารณรัฐโดมินิกัน เลก 10 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่ แองกวิลลา เลก 11 - เงินรางวัลจำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ชีวิตชาวบ้าน (Village Life) และ ทำงานอย่างชาวบ้าน (Village Work) โดยทีมที่เลือก Village Work ทีมจะต้องไปที่ทะเลสาบเขมรและนำปลา 2 ตะกร้าในกับดักที่กำหนดให้ มาให้คนบนฝั่งอ่าวเสียมราฐที่ทะเลสาบเขมร สำหรับทีมที่เลือก Village Life ทีมจะต้องไปนำฟันปลอมหนึ่งชิ้นจากทันตแพทย์ ตุ๊กตา จากช่างตัดเสื้อ และลูกบาสเกตบอลบนสนามที่ลอยอยู่บนทะเลสาบเขมร สมาชิกแต่ละคนในทีมยังจะต้องเล่นบาสเกตบอลให้ลงตะกร้า 1 ครั้งก่อนที่จะนำสิ่งที่พวกเขาไปเก็บมาไปคืนคนบนฝั่ง อุปสรรคในเลกนี้ทีมจะต้องไปที่นครวัด และสมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องหา "ปราสาทกร๊อกธรอง" (หรืออีกชื่อหนึ่งว่า "ห้องเสียงสะท้อน") ที่เมื่อสมาชิกคนนั้นทุบหน้าอกของตน เขาจะได้ยินเสียงสะท้อนกลับมา ซึ่งในห้องนั้นจะมีรูปสลักหินอยู่ โดยคำใบ้ต่อไปจะอยู่ข้างหลังรูปสลักหินนั้น และทีมจะต้องนำรูปสลักหินนั้นไปที่จุดพักด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ดนตรีเดินแถว (Musical March) และ ถนนขรุขระ (Bumpy Ride) โดยทีมที่เลือก Musical March ทีมจะต้องหาวงมาร์ชท้องถิ่นและพาวงไปรอบเมือง หาสมาชิกที่กระจายอยู่ในเมือง และพาสมาชิกไปหาหัวหน้าวง ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Bumpy Ride ทีมจะต้องขี่จักรยานไม้ลงมาบนถนนที่เต็มไปด้วยหินกรวด ก่อนที่ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกในทีมหนึ่งคนจะเรียนท่ามวยปล้ำ 6 ท่าจากนักมวยปล้ำอาชีพหญิง (Fighting Cholitas (Cholitas Luchadoras)) และขึ้นไปทำท่าเหล่านั้นบนเวที หลังจากสมาชิกคนนั้นทำครบ 6 ท่าที่กำหนดให้แล้ว ทีมจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป หากสมาชิกคนนั้นทำพลาดแม้แต่ท่าเดียว สมาชิกคนนั้นจะต้องกลับไปฝึกกับนักมวยปล้ำใหม่ก่อนที่จะขึ้นมาอีกครั้ง ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
รูปแบบรายการในการผลิตต่อๆ มาไม่ต่างจากแบบแผนในฤดูกาลแรกมากนัก คือ ทีมสุดท้ายที่มาถึงจุดพักจะถูกคัดออกหรืออาจจะถูกคัดออก การแข่งขันจะเริ่มต้น ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ทีมจะต้องอ่านคำใบแรกที่ให้ไว้และเดินทางตามคำสั่งที่มีทั้ง เครื่องบิน , รถเช่า , แท็กซี่ , เรือ , รถประจำทาง , รถไฟ ไปยังที่สถานที่ต่างๆ รอบโลกตามที่กำหนดไว้ให้เร็วที่สุด โดยปกติแล้วการแข่งขันจะวนกลับมาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย ซึ่งในการที่จะได้คำใบ้ต่อไปจนถึงจุดหมายปลายทางนั้นทีมจะต้องทำภารกิจต่างๆ ที่ให้ไว้ในโจทย์คำสั่ง (สามารถดูคำสั่งได้จากหัวข้อ คำสั่งต่างๆ ที่ใช้ในการแข่งขัน) ในแต่ละช่วงการแข่งขันทีมจะได้เงินสดส่วนมากมาในรูปของ ดอลล่าสหรัฐอเมริกา จำนวนหนึ่งซึ่งต้องใช้อย่างคุ้มค่าในการแข่งขัน โดยเงินจำนวนนั้นต้องนำมาจ่ายทุกอย่างที่ใช้สำหรับการแข่งขันยกเว้นค่าตั๋วเครื่องบินที่อนุญาตให้ใช้บัตรเครดิตจ่ายแทนได้ การผลิตของ The Amazing Race เป็นการทำงานที่ยากมากงานหนึ่งและแตกต่างจากเรียลลิตี้เกมโชว์อื่นๆ อย่างสิ้นเชิงเพราะการทำงานจะต้องย้ายสถานที่ไปตามที่แข่งขันตลอดเวลา ทั้งๆ ที่รายการนี้ถ่ายทำได้ยากมากแต่ก็ยังได้เข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Awards ในสาขาต่างๆ เป็นเรื่อยมาตั้งแต่รายการออกอากาศถึง 40 รางวัลและคว้ามาได้มากถึง 12 รางวัล ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
Normal Leg คือเลกที่ประกอบด้วย งานทางแยก + งานอุปสรรค + (งานทางด่วน + งานเพิ่มเติม) Super Leg คือ เลกที่ยาวเป็นพิเศษโดยจะมี 2 งานทางแยกและ 2 งานอุปสรรคและพิธีกรจะให้คำใช้ ณ จุดครึ่งทางหรืออาจมาในรูปคำใบ้ปกติที่จะเขียนว่า "Keep Racing" พร้อมรายละเอียดและรางวัลสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 จะถูกมอบที่ปลายทางของเลกเพียงที่เดียว No Break Leg คือ เลกธรรมดาที่ถูกจัดให้แข่งติดต่อกันไปเลย 2 เลกโดยไม่มีการหยุดพัก และจะมีการมอบรางวัลเป็นปกติสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 ในแต่ละเลก ทั้งนี้ทีมที่เข้ามาเป็นลำดับสุดท้ายจะได้แข่งต่อไปทันทีและจะไม่มีผลกระทบหรือบทลงโทษใดๆ เลยเหมือนกับในฤดูกาลที่ 1-4 ที่ไม่มีบทลงโทษสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นลำดับสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ที่ร้านแซนด์วิช o Rei do Pernil ทีมจะต้องเข็นรถเข็นท้องถิ่นไปส่งที่ Praça da Sé เพื่อรับคำใบ้ต่อไป อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
บีอันก้าต้องกลายเป็นสองคนสุดท้ายเพราะกรรมการรู้สึกว่าการกระทำของเธอในระหว่างถ่ายแบบดูไม่มีความเป็นมืออาชีพ แต่กลายเป็นลิซ่าที่ต้องกลับบ้านเพราะภาพที่ไร้ประสิทธิภาพและความไม่มั่นใจของเธอทั้งๆ ที่ได้รับโอกาสใหม่อีกครั้ง ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ฤดูกาลนี้มีกำหนดออกอากาศตอนแรก 2 ชั่วโมงเต็ม ในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางซีบีเอส และจะออกอากาศตอนแรกในประเทศไทย เวลา 20:00 น. ของวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2548 ทางช่อง AXN ยูบีซีช่อง 19 ส่วนตอนสุดท้าย จะออกอากาศในวันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2548ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The first Detour of the race was Build it or Buggy It. In Build It, teams needed to use the materials provided to build a miniature, working watermill. Buggy It required teams to transport a traditional Amish buggy along a 1.5-mile course with two members riding in it.
The Roadblock required a racer to whisper a code phrase ("The sky is blue") to "spies" walking in the area around the Tidal Basin. Of the fifty spies, ten would reply with another phrase ("The sea is green"). Once the racer had found one of the ten spies, they would receive their next clue. The Detour choices, Heat of the Battle and Heat of the Night, were both part of a full scale American Civil War reenactment. In Heat of the Battle, teams had to transport five "injured" people to a tent. Heat of the Night told racers to take a keg of kerosene to a table. Once there, they had to fill 20 lanterns with the kerosene and light them. After completing the Detour, the teams had to grab a Civil War flag and take it to the nearby pit stop.
The Detour choices for this leg were Forrest Gump or Muddy Waters. In Forrest Gump, teams had to travel to Wando Shrimp Co. to de-head 200 pounds of shrimp. In Muddy Waters, teams had gone to Ridgeville Mud Run to drive through a 3X4 SUV obstacle course which was filled with mud. In the course, if they got stuck, they would have to wait to be towed out. Once towed out, they would have to restart the course. In the Roadblock, two racers from each team rode a centrifuge at 3.2 แรง g.In the Roadblock, teams had to climb to the top of the Worlds Largest Office Chair. It is a similar to unaired Roadblock in leg 10 of season three. The Detour was Work or Play. In Work, Teams used a two-person handsaw to cut four slices off a log 12 inches in diameter. In Play, Teams made their way to a riverboat where they played 21 against a professional dealer. To win a round, the hand of each team member needed to total more than the dealer’s hand, or the dealer must bust (the dealer's hand goes over 21). Once the Teams won three rounds, they would earn their clue.
In the Race's only aired Fast Forward, team members had to jump in tandem off a 140 foot drop, when all members completed the drop, they would win the Fast Forward. The Detour was Rhythm or Coos. Rhythm required teams to deliver four musical instruments to a local club. The musical instruments are saxophone (in Teatro Nacional de Panama), trumpet (in Escuela Simon Bolivar), conga drum (in Casa Góngora‎) and trombone (Instituto Nacional de Cultura). Coos required racers to use binoculars and search within the rainforest canopy for wooden replicas of five local bird species. They have to circle the correct bird species on the provided bird identification card. When all five were circled, they present the card to the ranger who would confirm their choices. The Roadblock for this leg of the race required one team member to hit one baseball pitched by a local little leaguer.In the Roadblock, one person from each team searched for a red bean among 800 pounds of coffee beans. The Detour was Relic or Ripe. In Relic, teams had to recover four Mayan relics in Rainmaker . In Ripe, teams had to harvest 15 bushels of bananas in Frutas Selectas del Tropico.The Detour on this leg was Brush or Barrel. In Brush, teams had to go to Taller Eloy Alfaro in Sarchí and painted two cartwheels with the same design as the sample they were given. In Barrel, teams loaded sugarcane in Ingenio La Argentina and transported sugarcane 6 miles to a warehouse of Fabrica Nacional de Licores, where they would find a hidden clue among dozens of rum barrels. The Roadblock had one person from each team compete in a 50 lap Superkart race.
In the Roadblock, one team member had to perform a 360 degree loop in an airplane. The Detour choices in Horseshoe Bend, Arizona were Bearing or Bailing. In Bearing, teams had to locate three locations on three different islands, using a compass bearing. In Bailing, teams had to bail water from a submerged boat and carry it onshore.The Detour on this leg of the race was Drop Down or Ride Down. In Drop Down, teams completed a two-stage rappel 270-feet down into Bull Canyon. In Ride Down, Teams selected bikes and rode a six-mile course down into Bull Canyon. The Roadblock had team members ski jump into the olympic pool.
On the first half of the leg, the Detour was Spike It or Steam It. In Spike It, teams used old-time materials and tools to complete a 20-foot section of railway track. In Steam It, teams used buckets to fill the tender of an old-time steam locomotive with 400 pounds of coal. The first Roadblock of the leg featured two team members riding horses to corral six cattle from a holding pen. เอดจ์ (นักมวยปล้ำ)
ในรอว์ วันที่ 9 กันยายน 2013 เอดจ์ออกมาจัดรายการ Cutting Edge โดยได้รับเสียงเชียร์กระหึ่ม และแขกรับเชิญคือ แดเนียล ไบรอัน ไบรอันออกมาพูดถึงเรื่องที่ ทริปเปิล เอชพยายามจะบังคับให้เขาถอนตัวจากการชิงแชมป์ WWE กับแรนดี ออร์ตัน ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) แต่ไบรอันบอกว่า เขาจะชนะออร์ตันให้ได้ ออร์ตันออกมาขัดจังหวะพร้อมกับทริปเปิล เอช อีกคน เอจด์บอกว่า ทริปเปิล เอชคือคนที่คอยขัดขวางเขากับคริส เจอริโค มาตลอดเพราะคิดว่าพวกเขาไม่ดีพอจะเป็นแชมป์ และตอนนี้ก็มาขัดขวางไบรอันอีก ทริปเปิล เอชยอมรับว่าเขาเคยดูคนผิดไปบ้างจริงๆ อย่างเจอริโค ซึ่งได้พิสูจน์แล้วว่าเขาคิดผิด ส่วนไบรอันนั้นต้องให้เวลาพิสูจน์ว่าเขาคิดผิดหรือไม่ แต่มีอยู่คนหนึ่งที่เขาดูไม่ผิดว่าจะเป็นได้แค่คนล้มเหลวนั่นคือเอดจ์ ทริปเปิล เอชบอก เวลาที่เขาว่าใครว่าไม่ดีพอน่ะ สิ่งที่ควรทำก็มีแค่พิสูจน์ตัวเองให้ได้ ซึ่งเจอริโคก็ทำแบบนั้น เอดจ์บอกว่าเขาไม่จำเป็นต้องอาศัยการแต่งงานเพื่อประสบความสำเร็จ และก็ได้แหวนฮอลออฟเฟมมาแล้วด้วย ทริปเปิล เอชบอกว่านายด่าคนได้เก่งดี เพราะนายรู้ว่านายบาดเจ็บและไม่มีใครกล้าทำร้ายนาย แต่ถ้าชั้นอยากจะทำให้นายเจ็บน่ะชั้นไปทำร้ายคนที่นายรักดีกว่า เดอะชีลด์ลากคริสเตียน ที่ถูกซ้อมสะบักสะบอมออกมา ทำให้เอดจ์ต้องรีบมาดูอาการคริสเตียน ในสแมคดาวน์ วันที่ 13 กันยายน 2013 เอดจ์ออกมาจัดรายการ Cutting Edge และบอกว่าเขาไม่ลืมว่า ทริปเปิล เอช และเดอะชีลด์ ทำอะไรไว้กับคริสเตียน เพื่อนรักของเขา และหวังว่าคริสเตียนจะกลับมากระทืบพวกมันเร็วๆ เอดจ์เชิญแขกผู้ร่วมรายการออกมาคือ แรนดี ออร์ตัน กับ แดเนียล ไบรอัน ออร์ตันพยายามพูดถึงเรื่องการเป็นหน้าเป็นตาของสมาคมและสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับสมาคม แต่ไบรอันไม่สนใจเรื่องพวกนั้น เขาไม่เคยใฝ่ฝันอยากจะเป็นหน้าเป็นตาของสมาคม แต่เขาฝันอยากจะเป็นแชมป์โลกมาตั้งแต่เด็ก จากนั้นทั้งคู่ก็สู้กัน แต่ไบรอันสวนกลับด้วย Yes Lock จนกรรมการต้องมาช่วยกันห้าม ดิอะเมซิ่งเรซ 13
เสียมราฐ (ท่าอากาศยานนานาชาติเสียมราฐ) ไป เดลี, อินเดีย (ท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธี) เดลี (มูนไลท์มอเตอร์) เดลี (โรงแรมแอมบาสเดอร์) นิวเดลี (บาไฮ เฮาส์) ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ซีบีเอสโพสต์วิดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซต์หลังจากแต่ละตอนออกอากาศ ตามเวลามาตรฐานแปซิฟิก เพื่อแสดงให้เห็นว่าแต่ละทีมทำอะไรบ้าง ระหว่างอยู่ที่บ้านพัก ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน) ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล (; หรือในบางครั้งรู้จักกันในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลาติน อเมริกา) เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ในเวอร์ชันของ ลาติน อเมริกา ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดย ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ด้วยความร่วมมือของดิสนีย์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 11 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบ โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 250,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ข้อแตกต่างเล็กน้อยสำหรับเวอร์ชันนี้คือ Routmaker ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสี น้ำเงิน-ดำและซองคำใบ้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำงินแทนสีเหลืองดั่งเดิม รวมถึงชื่อทีมที่ขึ้นในรายการจะตามด้วยธงประเทศของตนเองด้วย การเดิทางทั้งหมดผ่าน 1 ทวีปโดยไม่ได้ออกนอกทวีปอเมริกาใต้แต่อย่างใด รวมถึงเป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันที่ 3 ถัดจากบราซิลและอิสราเอล ที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง ปัจจุบันยังคงผลิตฤดูกาลถัดๆ มาอยู่เรื่อยๆ และในฤดูกาลที่ 3 หลังจากเปลี่ยนช่องที่ทำการออกอากาศในฤดูกาลที่ 3 เป็นต้นมารายการจึงได้กลับไปใช้ Routmaker สีมาตรฐานของต้นฉบับ คือ เหลือง-แดงและซองคำใบ้สีเหลือง ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The Fast Forward had teams put on showshoes and trek to the top of a snowy hill. The Detour on this leg was Search or Rescue. In Search teams use a locator beacon to search the snow for keys which they would use to drive a snowmobile to the next clue. In Rescue teams crossed a rescue bridge of 4 steel cables then use a zipline to cross a ravine. ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สำหรับทีมทั้ง 11 ทีมในฤดูกาลนี้มีทั้งคู่แต่งงานบาทหลวง คู่เดธกอธ และคู่พี่/น้องสาว โดยผู้ผลิตรายการ แวนด์ มัสเตอร์ ให้ความเห็นเรื่องนี้ไว้ว่า "จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่เรื่องที่เราตั้งใจคัดทีมชายหนุ่มออก" จากที่ปกติที่มักจะพบทีมชายหนุ่มในฤดูกาลก่อน ๆ เขายังกล่าวอีกว่า "มันต้องเป็นความบังเอิญอย่างแน่นอน ที่มีผู้เข้าแข่งขัน 15 ใน 22 คนอยู่ใน ลอสแอนเจลิส"[2] ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย จะประกอบไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว สำหรับใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย มีผู้เกี่ยวข้องและทีมงานที่ถ่ายทำเพียง 30 คนเท่านั้นที่เข้าร่วมในแต่ละซีซั่นของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งถือเป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีผู้เกี่ยวข้องน้อยที่สุด ในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะในฉบับอเมริกานั้น มีทีมงานประสานงานกันอีกมากกว่า 50 คนเป็นอย่างน้อย ดิอะเมซิ่งเรซ 13
Bees Are Much Calmer Than All This! – อนิต้า Do You Like American Candy? – มาริซ่า Did You Push My Sports Bra Off the Ledge? – คริสตี้ I Wonder If They Like Blondes in New Zealand? – มาริซ่า Do It Like a Madman – แดน Please Hold While I Singe My Skull – คริสตี้ My Nose Is on Fire – ซาร่าห์ I’m Like an Angry Cow – เทอเรนซ์ That Is Studly – แอนดรูว์ You're Gonna Get Me Killed - ทีน่า You Look Like Peter Pan - สตาร์ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการสัมภาษณ์เดียวกันนั้นเองหลังจากการแข่งขันจบลง มีการเปิดเผยว่าสตาร์กับดัลลัสเริ่มเดทกัน จนถึงปัจจุบัน (วันออกอากาศ) เป็นระยะเวลาถึง 6 เดือน[6][8] The Mask Singer หน้ากากนักร้อง
มินิคอนเสิร์ต The Mask Singer จัดขึ้นที่ โรงละครเคแบงก์สยามพิฆเนศ ชั้น 7 สยามสแควร์วัน จำนวน 3 รอบ รอบ 12.00 น., 16.00 น. และ 20.00 น. โดยมีพิธีกร คือ กันต์ กันตถาวร ซึ่งเป็นพิธีกรประจำรายการ มีหน้ากากนักร้องจำนวน 9 คน ได้แก่ หน้ากากทุเรียน, หน้ากากอีกาดำ, หน้ากากมังกร, หน้ากากจิงโจ้, หน้ากากโพนี่, หน้ากากน้ำพริกหมู, หน้ากากระฆัง, หน้ากากหมูป่า และ หน้ากากเกอิชา มีกรรมการ 3 คน คือ เสนาหอย - เกียรติศักดิ์ อุดมนาค ซาร่า - นลิน โฮเลอร์ และ หนึ่ง - จักรวาล เสาธงยุติธรรม ซึ่งทำหน้าที่เล่นดนตรีเช่นเดียวกับในรายการ และมีวง รูม 39 มาเป็นแขกรับเชิญอีกด้วย ซึ่งคอนเสิร์ตนี้ทางช่องเวิร์คพอยท์ ได้นำมาออกอากาศในวันที่ 13 เมษายน พ.ศ. 2560 เวลา 09.00 - 11.30 น. ดิอะเมซิ่งเรซ
ดิ อะเมซิ่ง เรซ (English: The Amazing Race หรือในบางครั้งรู้จักกันในตัวย่อ TAR มีชื่อภาษาไทยตามที่ออกอากาศทางช่องเอเอกซ์เอ็นในประเทศไทยว่า คนแกร่งแข่งอึด) เป็นเรียลลิตี้โชว์ ทางโทรทัศน์ ที่สมาชิกในทีม ทีมละสองคน ที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันกับทีมอื่นโดยการเดินทางรอบโลก โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องพยายามเข้าเป็นทีมแรกที่จุดหยุดพักในแต่ละเลกให้ได้ เพื่อเป็นผู้ชนะในเลกนั้น ๆ และหลีกเลี่ยงการมาถึงเป็นทีมสุดท้าย ที่อาจจะทำให้ทีมถูกคัดออกจากการแข่งขัน หรืออาจทำให้ทีมประสบอุปสรรคตามมาในเลกต่อไป ผู้เข้าแข่งขันจะเดินทางระหว่างประเทศหลายประเทศ ด้วยวิธีการเดินทางที่แตกต่างกันออกไป เช่น เครื่องบิน แท็กซี่ รถเช่า รถไฟ รถประจำทาง และเรือ คำสั่งในแต่ละช่วงของเลกจะสั่งให้ทีมไปยังจุดหมายต่อไป หรือทำงาน ไม่ว่าจะทำคนเดียวหรือสองคนก็ตาม ซึ่งงานที่ทีมทำนั้นจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับมารยาท หรือวัฒนธรรม ท้องถิ่นในประเทศที่พวกเขาไปเยือน โดยแต่ละทีมจะทะยอยถูกคัดออก จนกระทั่งเหลืออยู่ 3 ทีมสุดท้าย ณ จุดนั้น ทีมที่มาถึงเป็นทีมแรกในเลกสุดท้ายจะได้รับเงินรางวัลก้อนใหญ่ ซึ่งโดยปกติแล้วจะมีมูลค่า 1 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária (; ) เป็นเวอร์ชันบราซิลของรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยมีพิธีกรประจำรายการคือโรนี่ เซิร์ฟเวอร์โร่ รายการนี้มีการผลิตและออกอากาศเป็นอิสระ ในช่วงที่ต้องมีการซื้อเวลาของเครือข่ายโทรทัศน์บราซิล RedeTV!  ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ในสิ่งของ 10 ชิ้นนั้น แต่ละชิ้นจะมาจากหนึ่งช่วงเท่านั้นในการแข่งขัน มีสิ่งของ 3 ชิ้นที่เป็นผลิตภัณฑ์จากสัตว์ มีสิ่งของ 1 ชี้นเป็นแท่นย้อนกลับ (U-Turn) มีสิ่งของ 2 ชิ้นที่อยู่ที่จุดหยุดพักอยู่แล้ว หรือทีมจะต้องนำมันมาที่จุดหยุดพัก มีสิ่งของ 2 ชิ้นที่เป็นยานพาหนะ ที่มีล้อ มีสิ่งของอยู่ 1 ชิ้นที่ใช้ในการทำทางแยก และสิ่งของ 1 ชิ้นสุดท้ายมีลักษณะคล้าย ๆ ไม้ต่อขาสำหรับเดิน ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง ขึ้นแบบแข็ง ๆ (Hard Way Up) และ ลงแบบนิ่ม ๆ (Soft Way Down) โดยทีมที่เลือกขึ้นแบบแข็ง ๆ จะต้องเลียนแบบพิธีทางศาสนาโดยการไต่ขึ้น Escadaria do Passo โดยใช้แขนและหัวเข่าเท่านั้น เมื่อขึ้นไปถึงจุดสูงสุด พวกเขาจะถูกถามคำถามปริศนา (คุณไต่ขึ้นมากี่ขั้น ?) โดยทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปเมื่อตอบคำถามถูกต้อง หากตอบไม่ถูก ทีมจะต้องไต่บันไดขึ้นมาใหม่ (คำตอบที่ถูกต้องคือ 53 ขั้น) ส่วนลงแบบนิ่ม ๆ ทีมจะต้องขึ้นไปถึงยอดของ Elevador Lacerda (ลิฟต์กลางแจ้ง) ที่สูง 240 ฟุตและไต่ลงมาที่พื้นถนน เพื่อรับคำใบ้ต่อไป ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในทางแยกสุดท้ายของการแข่งขันนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง สูงแห้ง (High & Dry) และ ต่ำเปียก (Low & Wet) โดยทีมที่เลือก High & Dry สมาชิกทั้งสองคนในทีมจะต้องปีนต้นไม้ ไป 30 ฟุต เดินข้ามท่อนซุงยาว 40 ฟุตที่พาดอยู่บนอากาศ และกระโดดไปหยิบคำใบ้คนละครึ่งส่วนจากบนอากาศ หากสมาชิกคนใดก็ตามตกจากท่อนซุงโดยที่ไม่ได้คำใบ้ สมาชิกคนนั้นจะต้องเริ่มทำใหม่ตั้งแต่ต้น สำหรับทีมที่เลือก Low & Wet จะต้องเดินไปบนสะพานซุงที่ลอยอยู่กลางน้ำเป็นระยะทาง 850 ฟุต เพื่อไปหยิบคำใบ้จากอีกฝั่งของลำน้ำ แล้วเดินกลับมา ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2550 และการสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีขึ้นในเดือน เมษายน พ.ศ. 2550[4][5] ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สองวันหลังจากการแข่งขันออกอากาศทางโทรทัศน์ ซีบีเอส ได้สร้างหน้าใหม่เกี่ยวกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลงในเว็บไซต์ เครือข่ายสังคมออนไลน์ ที่ชื่อ เฟซบุ๊ก ผ่านทางโฆษณาของเฟซบุ๊ก[11] โดยเว็บไซต์นั้นมีสื่อโต้ตอบได้เช่นแผนที่ เกร็ดในการแข่งขัน บันทึกการเดินทางและรางวัล เว็บไซต์นี้ยังมีผลิตภัณฑ์ที่โยงไปถึงโปรแกรม Where I've Been อีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
บทลงโทษและการชดเชยเวลาส่วนมากแล้วจะมีผลเมื่อทีมมาถึงจุดหยุดพัก โดยไม่สนว่าการกระทำผิดเกิดขึ้นในช่วงใดของเลก ฟิลจะบอกให้ทีมลงจากพรมเช็กอินก่อน แล้วรอจนกว่าโทษปรับเวลาจะหมด ซึ่งจะทำให้ทีมอื่น ๆ เข้าเช็กอินได้ในระหว่างนั้น ข้อยกเว้นสำหรับกรณีนี้คือทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้ จะได้รับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโทงทันทีที่ตัดสินใจถอนตัวหรือไม่ทำ รวมถึงไม่สามารถทำงานทางแยกได้ จะโดนปรับเวลา 24 ชั่วโมงทันทีเช่นกัน (ร็อบกับแอมเบอร์ใช้ประโยชน์จากข้อยกเว้นนี้ในซีซั่นที่ 7 จึงทำให้พวกเขายังอยู่ในการแข่งขัน) ในบางครั้งบทลงโทษอาจมีการประกาศหลังจากจบเลกนั้นแล้ว แต่ในบางครั้งไม่มีการออกอากาศ เพราะไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา (นิคกับสตาร์ในซีซั่นที่ 13 เลกที่ 4) อย่างไรก็ดีก็สามารถสรุปได้ว่ามีบทลงโทษนั้น ๆ เกิดขึ้น โดยสรุปแล้ว บทลงโทษที่จะออกอากาศทางโทรทัศน์จะมีเพียงบทลงโทษที่ส่งผลกระทบต่อลำดับของทีมเท่านั้น (เช่น ฮีเธอร์กับอีฟในซีซั่นที่ 3 และเทอเรนซ์กับซาร่าห์ในซีซั่นที่ 13) ดิอะเมซิ่งเรซ 20
ฤดูกาลนี้เริ่มออกอากาศในวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 และจะออกอากาศตอนสุดท้ายในวันที่ 6 พฤษภาคม 2555 ซึ่งจะเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากได้เว้นว่างไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด เช่นเดียวกับปีที่แล้ว ดิอะเมซิ่งเรซ
Normal Leg คือเลกที่ประกอบด้วย งานทางแยก + งานอุปสรรค + (งานทางด่วน + งานเพิ่มเติม) Super Leg คือ เลกที่ยาวเป็นพิเศษโดยจะมี 2 งานทางแยกและ 2 งานอุปสรรคและพิธีกรจะให้คำใบ้ ณ จุดครึ่งทางหรืออาจมาในรูปคำใบ้ปกติที่จะเขียนว่า "Keep Racing" พร้อมรายละเอียดและรางวัลสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 จะถูกมอบที่ปลายทางของเลกเพียงที่เดียว No Break Leg คือ เลกธรรมดาที่ถูกจัดให้แข่งติดต่อกันไปเลย 2 เลกโดยไม่มีการหยุดพัก และจะมีการมอบรางวัลเป็นปกติสำหรับทีมที่เข้ามาเป็นที่ 1 ในแต่ละเลก ดิอะเมซิ่งเรซ 20
เรเชลกับเดฟ เดิมมาถึงเป็นที่ 2 แต่โดนโทษปรับ 2 ชั่วโมงเนื่องใช้ขวดจนหมดในการทำภารกิจ อุปสรรค และก็ทำงานไม่เสร็จ จึงตกลงมาอยู่ที่ 6 (ในกรณีที่ทำงาน อุปสรรค ไม่สำเร็จจะโดนปรับ 4 ชั่วโมงแต่เฉพาะงานนี้เมื่อขวดแก้วหมดและไม่มีให้ทำต่อ ทีมงานกำหนดไว้แค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น) และทั้งคู่ตัดสินใจใช้บัตรทางด่วน เพื่อข้ามผ่านภารกิจทางแยกในเลกนี้ ทำให้กลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่ทำไม่สำเร็จทั้ง ทางแยก (ใช้บัตรผ่านเร่งด่วน) และ อุปสรรค (โดนปรับเวลาแทน) แต่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์รายการที่มีทีมมาถึงเส้นชัยเป็นที่ 1 แล้วแต่ข้ามงาน "อุปสรรค" อันที่ 2 ไปจึงต้องเดินทางกลับไปทั้งๆ ที่เข้าเส้นชัยแล้ว (โดยปกติแล้วไม่เคยมีทีมใดที่เข้าที่ 1 และทำงานพลาดในเลกสุดท้ายมาก่อน) โดยเรเชลกับเดฟได้เข้ามาเป็นที่ 1 และกลับไปทำงานอุปสรรคให้ครบแต่ก็ยังคงเข้ามาเป็นที่ 1 อีกเช่นเคยและทั้งคู่ยังครองสถิติเข้าที่ 1 มากที่สุดถึง 8 เลกจากทั้งหมด 12 เลกด้วยกัน เลก 11 และ 12 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ในการแข่งขันครั้งนี้ อลัน วู พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกของรายการ ตีสิบ
รายการตีสิบ ดำเนินรายการโดยพิธีกรจำนวน 2 คน คือในกรณีที่วิทวัจน์ สุนทรวิเนตร์ ไม่สามารถมาดำเนินรายการได้ จึงได้เชิญพิธีกรชื่อดัง หรือจะเป็นโปรดิวเซอร์ของรายการ มาเป็นพิธีกรรับเชิญ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
ในครั้งนี้สาวๆ ต้องไปเรียนการเต้นระบำฮูล่าของฮาวายโดยจะผสมผสานฮิป-ฮอปเข้าไปด้วย โดยพวกเธอจะต้องบอกเล่าเรื่องราวออกมาในท่าเต้น เอรินใช้ทักษะการเป็นเชียร์ลีดเดอร์ของเธอเข้าช่วย ในขณะที่สาวๆ ส่วนใหญ่ทำออกมาได้ดี แต่นิโคลกับมีปัญหาในการเต้น ลอร่าเป็นผู้ชนะการแข่งและรางวัลของเธอก็คือการได้ท่องเที่ยวทริปฮาวาย 5 วันหลังรายการจบลง และเธอเลือกเจนนิเฟอร์ให้ไปกับเธอด้วย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 สถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส ให้โอกาสประเทศอื่นในการทำ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เป็นของตนเอง และเครือข่ายทีวีของเอเชีย เอเอ็กซ์เอ็น เอเชีย ก็เป็นหนึ่งในผู้ผลิตแรก ๆ ที่ได้สิทธิ์ในการผลิด ดิ อะเมซิ่ง เรซ สำหรับประเทศของตนเอง รายการนี้ผลิตโดยบริษัทผลิตรายการของออสเตรเลีย ActiveTV สำหรับเอเอ็กซ์เอ็น โดยความร่วมมือของบัวนาวิสต้า อินเตอร์เนชั่นแนล เอเชีย-แปซิฟิก (BVITV-AP) พิธีกรของรายการคือนักแสดงชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน-อเมริกัน อลัน วู[1] ไทยแลนส์เน็กซต์ท็อปโมเดล
ในตอนนี้เป็นการรวมตัวและพูดคุยกันของผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 12 คนกับเอิร์ธ-ศัลย์ อิทธิสุขนันท์ ที่รับหน้าที่เป็นพิธีกร ส่วนแอน สรีน่า ไม่สามารถมาร่วมรายการได้ เนื่องจากติดภารกิจในการประกวด มิสไทยแลนด์เวิลด์ 2005 ซึ่งทางรายการได้ต่อ VTR สดจากอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรีให้เธอได้ทักทายผู้เข้าแข่งขันในรายการทุกคนด้วย และมาถึงช่วงที่ประกาศผล ทางรายการจึงตัดไปในตอนที่ซอนย่ากำลังประกาศผลในตอนที่ 13 ซึ่งผู้ที่ได้เป็นไทยแลนด์เน็กซต์ท็อปโมเดล คือ ยู-ชนานันท์ เขียวชะอุ่ม ดิอะเมซิ่งเรซ 13
อย่างไรก็ตาม ในการออกอากาศได้มีการกล่าวไว้ว่าจะมีคำสั่ง ย้อนกลับ ทั้งหมด 2 ครั้งด้วยกัน แต่ในการออกอากาศตลอดทั้งฤดูกาลมีการออกอากาศคำสั่งย้อนกลับ เพียง 1 ครั้งเท่านั้นในเลกที่ 3 (ซึ่งไม่ได้ใช้) ซึ่งในการสัมภาษณ์หลังจากการแข่งขันอีกครั้งหนึ่งนั้น แอนดรูว์กับแดนกล่าวว่ามีคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) ครั้งที่สอง อยู่ในเลก 9 ซึ่งก็ไม่ได้ถูกใช้โดยทีมใดเลย และก็ไม่ได้มีการออกอากาศทางโทรทัศน์[9] น้องสาวของผมไม่น่ารักขนาดนั้นหรอก
อนึ่ง อนิเมะนี้ใช้นักพากย์คณะเดียวกับที่พากย์ละครเสียงข้างต้น[8] และเพื่อประชาสัมพันธ์ เอไอซีบิลด์ยังผลิตรายการวิทยุรายการหนึ่งเรียก โอะเระโนะอิโมโตะกะ (เรดิโอเดะโมะ) คนนะนิคะวะอีวะเกะกะไน () มียี่สิบสี่ตอน ออกอากาศทางเว็บไซต์อย่างเป็นทางการของอนิเมะตั้งแต่วันที่ 13 สิงหาคม 2553 ถึงวันที่ 22 กรกฎาคม 2554 โดยมีนักพากย์อนิเมะดำเนินรายการด้วย[14][15] ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 10 - 12 ทีม ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะเป็นทีมผู้เข้าแข่งขันสองคนที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว (ยกเว้นหนึ่งครั้งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา คือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 8 ที่เป็นการแข่งขันเป็นครอบครัวทีมละ 4 คน) จากจำนวนทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีมที่เข้าแข่งขันล้วนแสดงให้เห็นถึงสถิติของอายุ การเข้ากันทางเพศ และความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในการแข่งขันที่พบเห็นเช่นคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานแล้ว คู่พี่น้อง (รวมถึงแฝด) คู่พ่อแม่ (รวมถึงหลานกับปู่ย่าตายาย) เพื่อน (เพื่อนร่วมห้อง, เพื่อนนักศึกษา, เพื่อนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกัน, เพื่อนในโรงเรียนมัธยม, เพื่อนที่คบกันมานาน และเพื่อนในลักษณะอื่น ๆ) คู่รักโรแมนติก (ทั้งรักต่างเพศ และ รักเพศเดียวกัน) รวมไปถึงคู่สามีภรรยาที่เพิ่งเดทกันหรือแยกกันอยู่ กลไกความสัมพันธ์ในหลายด้านระหว่างสมาชิกในทีม ในระหว่างการแข่งขันเป็นหนึ่งในจุดสนใจของรายการ สมาชิกในทีมจะต้องแข่งขันร่วมกัน โดยไม่สามารถแยกกันได้ (ยกเว้นคำสั่งบอกให้ทำเป็นเวลาชั่วคราว) หากมีสมาชิกของทีมบาดเจ็บและไม่สามารถจบการแข่งขันได้ ทีมจะต้องถูกทำโทษ (เช่นมาร์แชลล์กับแลนซ์ในซีซั่นที่ 5) สมาชิกในทีมทั้งสองคนยังจะต้องเข้ามาที่จุดหยุดพักด้วยกันเพื่อเช็กอิน[1] ทิศทางในการแข่งขันหลายอย่างเช่น ตัวผู้เข้าแข่งขันเอง การออกอากาศการแข่งขัน การโปรโมตการแข่งขันและการสนทนาระหว่างฟิลกับทีมที่ถูกคัดออกนั้น จะเป็นตัวเน้นผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขัน แรกเริ่มแล้วผู้สมัครในการแข่งขันจะต้องรู้จักและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันมาอย่างน้อย 3 ปี และผู้เข้าแข่งขันในคนละทีมกันจะต้องไม่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ซึ่งจะทำให้มีการออกอากาศความสัมพันธ์ในทีมได้อย่างถูกต้องโดยที่ไม่ต้องยุ่งยากกับความสัมพันธ์ระหว่างทีม ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่เว็บไซด์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19" นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องหาโทรศัพท์สาธารณะแบบบัตรเติมเงิน ก่อนที่จะกดโทรศัพท์ไปยัง 1-800-CONFUCIUS โดยที่เสียงในโทรศัพท์จะกล่าวถึงคติพจน์หนึ่งในลัทธิขงจื๊อ ซึ่งก็คือ "In all things success depends on previous preparation, and without such previous preparation there is sure to be failure." กล่าวคือ "ในการทำอะไรให้ประสบความสำเร็จนั้น จะต้องอาศัยการเตรียมตัวล่วงหน้า และถ้าหากขาดการเตรียมตัวล่วงหน้า ก็จะแน่ใจได้ว่าคุณล้มเหลว – "ขงจื๊อ" ซึ่งทีมไม่ได้อนุญาตให้จดข้อความใดๆ ต่อมาเขาหรือเธอจะต้องกล่าวคติพจน์ให้แก่พระในวัด เมื่อพวกเขาพูดคติพจน์ได้อย่างถูกต้องทุกคำ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนการลงโทษของเคย์ลานี่กับลิซ่านั้น พวกเธอจะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้าคอร์แปซิฟิก ซิตี้ ซึ่งที่หนึ่งในพวกเธอ (ในนี้คือเคย์ลานี่) จะต้องกระโดดบันจี้จัมพ์ในร่มจากบนชั้น 11 ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปและแข่งขันต่อได้
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงมาภายในถ้ำโจมบลัง ซึ่งสมาชิกจะต้องค้นหาหน้ากากแบบฉบับเกาะชวาดั้งเดิม และมีดท้องถิ่นที่เรียกกันว่ากริช ในบริเวณที่มีคนตีกลองจีนอยู่ ก่อนที่จะกลับมาเพื่อปีนหน้าผาโดยขึ้นไปตามตารางไม้ไผ่ เพื่อแลกเปลี่ยนของกับคำใบ้ต่อไป แต่ก่อนหน้านั้น สำหรับงานเพิ่มเติมนั้น บิลล์กับเคธีจะต้องปลดปมเชือก จนกว่าจะได้ความยาวเพียงพอที่จะยาวข้ามบริเวณไปจนถึงคาราไบเนอร์ จึงจะเริ่มปีนได้ และทางแยกแรกของการแข่งขัน ทีมจะต้องเลือกระหว่างนักทำเงิน (Money Maker) กับนักเก็บตั๋ว (Ticket Taker) โดยทีมที่เลือกนักทำเงิน จะต้องสวมชุดรวมถึงหน้ากากลิง และให้สมาชิกคนหนึ่งเต้นไปตามถนนเพื่อให้ได้รับเงินบริจาค 30,000 รูปี (ประมาณ 3.40 ดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนอีกคนหนึ่งก็ให้ตีกลองประกอบจังหวะเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกนักเก็บตั๋วนั้น จะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้ามาลิโอโบโร เพื่อจูงใจให้ผู้ขับจักรยานยนต์ให้เข้ามาจอดจักรยานยนต์ของตน 15 คันเพื่อให้ได้เงิน 15,000 รูปี (ประมาณ 1.70 ดอลลาร์สหรัฐ) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ดิอะเมซิ่งเรซ 7
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 7 () เป็นฤดูกาลที่ 7 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
เริ่มการแข่งขันในสัปดาห์นี้ สาวๆพูดคุยกันเรื่องภาพถ่ายในสัปดาห์ที่ผ่านมา ซึ่งนิโคลค่อนข้างเป็นกังวลกับภาพถ่ายของเธอมาก สำหรับการแข่งขันของรางวัลประจำสัปดาห์นี้ สาวๆต้องออกไปพบเหล่าดีไซเนอร์เพื่อหางานให้กับตนเอง โดยมีการออกไปพบดีไซเนอร์เป็นคู่ เมื่อหมดเวลาคู่ของ ซันเด และ เรย์ กลับมาไม่ทันจึงถูกตัดสิทธิ์ออกจากการได้รับของรางวัล และผลสรุปจากดีไซเนอร์ออกมาดังนี้ เจนนิเฟอร์ ดูเป็นสาวหวาน การเดินออกมาดี, ลอร่า ดูน่ารักและอ่อนโยน แต่การถ่ายโฆษณาออกมาแย่, บริททานี่ ทำได้ดี, คาร่า มีการเดินที่ดูแข็งแรง แต่ดูเป็นคนมี 2 บุคลิก, เอริน เดินได้ดีมาก, นิโคล มีใบหน้าที่ดี แต่ไม่มีพลังเมื่ออยู่ต่อหน้ากล้อง แต่ผู้ชนะของรางวัลก็คือ นิโคล ที่จะได้รับเสื้อผ้าจากดีไซเนอร์ที่ไปพบวันนี้ทั้งหมด ดิอะเมซิ่งเรซ 2
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)คริสกับอะเล็กซ์มาถึงเป็นลำดับ 7 ในเลกนี้ แต่หลังจากโชลากับโดยินถูกคัดออกจากการแข่งขันไปแล้ว พวกเขาจะต้องรับโทษปรับเวลา 42 นาที เพราะใช้ความเร็วเกินกำหนด แต่โทษปรับเวลานี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกจากจุดพักในเลกที่ 4 เพื่อไปต่อในเลกที่ 5 ดังนั้นเมื่อคำนวณโทษปรับเวลาแล้ว พวกเขาจะออกจากจุดพักต่อไปเป็นลำดับสุดท้าย (ลำดับที่ 7) แม้ว่าจะไม่มีโทษปรับเวลาระหว่างที่เข้าเช็ค ณ จุดพักก็ตาม 
แกรี่กับเดฟเดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 2 ในเลกนี้ แต่พวกเขาใช้ความเร็วเกินกำหนด พวกเขาจึงต้องรับโทษปรับเวลา 42 นาที แต่โทษปรับเวลานี้จะไปมีผล ณ เวลาที่ออกจากจุดพักในเลกที่ 4 เพื่อไปต่อในเลกที่ 5 ดังนั้นเมื่อคำนวณโทษปรับเวลาแล้ว พวกเขาจะออกจากจุดพักต่อไปเป็นลำดับที่ 3 แม้ว่าจะไม่มีโทษปรับเวลาระหว่างที่เข้าเช็ค ณ จุดพักก็ตาม 
ทารากับวิลมาถึงเป็นลำดับที่ 2 ในเลกนี้ แต่พวกเขาได้รับเวลาชดเชย 1 นาทีจากปัญหาเล็กน้อยระหว่างการถ่ายทำที่ทำให้พวกเขาช้าไป 1 นาที ทำให้ทารากับวิล และเบล็คกับเพคอยู่ในอันดับ 1 ร่วมกันหลังจากคำนวณเวลาชดเชยแล้ว 
เลก 8 และ 9 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมงและเลก 12 และ 13 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้ายเช่นกัน ดิอะเมซิ่งเรซ
ทีมจะต้องซื้อตั๋วเครื่องบินในชั้นประหยัดเท่านั้น อย่างไรก็ดีทีมสามารถปรับระดับตั๋วเป็นตั๋วชั้นธุรกิจหรือชั้นหนึ่งได้ แต่ทีมจะต้องจ่ายค่าตั๋วในราคาชั้นประหยัดเท่านั้น (ตัวอย่างในกรณีนี้เช่น ร็อบกับเบรนแนน และแฟรงค์กับมาร์การิต้าในซีซั่นที่ 1 เรย์เชนกับชิพในซีซั่นที่ 4 เรย์กับเดียนาในซีซั่นที่ 7 อีริคกับแดนเนียลในซีซั่นที่ 11 และโรนัลด์กับคริสติน่าในซีซั่นที่ 12) โดยการจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินจะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการจัดให้ (โดยไม่ใช้เงินสด) [4] ห้ามนำบัตรเครดิตนี้ไปใช้ในกรณีอื่นใดโดยเด็ดขาด และสามารถใช้ได้ที่ท่าอากาศยานเท่านั้น (ไม่อนุญาตให้จ่ายเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ต) [5] สำหรับใน ซีซั่นที่ 8 ที่มีการเดินทางส่วนใหญ่เป็นรถยนต์ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจ่ายค่าน้ำมัน โดยเสมือนเป็นการจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินได้ กรณีที่ทีมต้องซื้อตั๋วเครื่องบินเอง ทีมไม่สามารถซื้อตั๋วเครื่องบินจากสายการบินหรือเส้นทางบินที่ถูกขึ้นบัญชีดำโดยทีมงาน (ซื้อได้เฉพาะเส้นทางหรือสายการบินที่ไม่ถูกห้าม) โดยทั่วไปแล้วกฎนี้เป็นเหตุผลด้านความปลอดภัย แต่ก็เป็นการป้องกันทีมในการหาเส้นทางที่ไม่ได้ถูกวางแผนไว้โดยทีมงาน ซึ่งอาจทำให้ใช้เวลามากกว่ากำหนดการเดินทางที่คาดไว้เดิมมาก และอาจทำให้ทีมแยกออกไปจากทีมอื่นมากกว่าหนึ่งวัน ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนรู้จักส่วนตัวระหว่างการแข่งขัน แต่ทีมสามารถพูดคุยและขอความช่วยเหลือกับผู้คนที่พวกเขาพบระหว่างการแข่งขันได้ เช่นนายหน้าการท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น อย่างไรก็ดีกฎนี้มีข้อยกเว้นหนึ่งครั้งใน ซีซันที่ 3 ที่ทีมจะได้รับโทรศัพท์มือถือหลังจากเสร็จงานทางแยกในเลก 9 ซึ่งเว็บไซต์ของซีบีเอสอธิบายในเรื่องนี้ไว้ว่า "พวกเขามีโอกาสที่จะโทรศัพท์กลับไปหาคนที่ตนรักนานแค่ไหนก็ได้ที่อยากจะคุย แต่ทีมจะต้องวางโทรศัพท์ก่อนจะขึ้นรถเพื่อขับไปที่ Château de Chillon ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ทีมมีความสมัครใจเองที่จะคุยนานเท่าไหร่ก็ได้หรือจะรีบกลับไปแข่งขันต่อและจะได้ไม่เสี่ยงกับการตกรอบ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของทีมเอง"[6] ข้อยกเว้นของกฎนี้มีขึ้นอีกครั้งใน ซีซันที่ 10 และ ซีซันที่ 11 ที่ผู้ชนะสามารถโทรศัพท์กลับไปหาครอบครัวจากสถานที่ที่เป็นเส้นชัยได้ (ซึ่งการแข่งขันนั้นจบแล้ว) โดยในซีซันก่อน ๆ ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้โทรศัพท์เพื่อบอกลำดับในการแข่งขันของตน จนกว่าการแข่งขันจะได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ เมื่อมีการระบุไว้ ทีมไม่สามารถช่วยเหลือทีมอื่นระหว่างที่แต่ละทีมทำงานได้ (เกร็ธเชนกล่าวถึงเรื่องนี้หลังจากเธอถูกช่วยเหลือโดยยูเชนน่าด้วยเรือใน ซีซันที่ 7) [7] หากไม่มีการระบุไว้ ทีมสามารถช่วยกันทำงานให้สำเร็จได้ เช่นใน ซีซันที่ 8 ที่หลาย ๆ ทีมช่วยกันการเต๊นท์ และทีมของครอบครัวลินซ์และครอบครัวโกดลิวสกีช่วยกันทำงานทางแยก[8] แต่หากมีจุดร่วมมือปรากฏขึ้น ทีมที่จับคู่กันจะต้องทำงานร่วมกันจนกว่าจะสั่งเป็นอย่างอื่น ห้ามผู้เข้าแข่งขันสูบบุหรี่ระหว่างการแข่งขัน[9] ผลจากการไม่สูบบุหรี่นี้ทำให้ผู้เข้าแข่งขันบางคนอารมณ์ร้อน เช่นเอียน (ซีซั่นที่ 3) ที่เลิกสูบบุหรี่ก่อนการแข่งขัน ทีมที่ขับรถเร็วเกินกว่ากำหนดถ้าถูกตำรวจท้องถิ่นจับ ทีมจะต้องแก้ปัญหาด้วยตนเองและจะต้องโดนโทษปรับเวลา 2 นาทีต่อไมล์หรือกิโลเมตร (แล้วแต่กฎของการควบคุมความเร็วในประเทศนั้นๆ) เช่น กำหนดไว้ที่ไม่เกิน 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าขับไปที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงจะถูกทำโทษ 40 นาที<b data-parsoid='{"dsr":[13403,13412,3,3]}'>แต่</b>การขับรถเกินความเร็วเป็นโทษเดียวที่จะไปบวกทดตอนเริ่มเลกถัดไป ฉะนั้นถ้าทีมได้รับโทษนี้และไม่ได้เข้ามาเป็นลำดับสุดท้าย ทีมจะไม่ถูกคัดออกในเลกนั้นๆ อย่างแน่นอน แต่ละทีมจะมีช่างกล้องและช่างเสียงติดตามอยู่ทีมละ 2 คน ตลอดการแข่งขันในเลกนั้น ๆ โดยช่างกล้องและช่างเสียงจะมีการสลับเปลี่ยนกันเมื่อจบแต่ละเลก เพื่อให้การถ่ายทำดำเนินไปได้ สมาชิกในทีมทั้งสองคนจะต้องอยู่ในระยะ 20 ฟุต ซึ่งกันและกัน ยกเว้นสมาชิกคนใดคนหนึ่งไปทำงานอุปสรรคอยู่[10] รวมถึงสมาชิกทั้งสองคนจะต้องอยู่ใกล้กับช่างกล้องและช่างเสียงตลอดเวลา ยกเว้นจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น ช่างกล้องและช่างเสียงยังต้องสามารถติดตามทีมไปได้ทุกที่ ไม่ว่าทีมจะใช้ยานพาหนะใดก็ตาม ยกเว้นจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น (ในอีกความหมายหนึ่งคือ ทีม ช่างกล้องและช่างเสียงจะต้องอยู่ในสถานที่เดียวกันกับทีม ไม่ว่าทีมจะใช้ยานพาหนะประเภทใดก็ตาม เช่น รถ, แท็กซี่, รถบัส, รถไฟ หรือเครื่องบิน ไม่เช่นนั้นทีมจะไม่สามารถเดินทางด้วยวิธีนั้น ๆ ได้) ห้ามทีมนำแผนที่, หนังสือแนะนำการเดินทาง, หนังสือเรียนภาษา และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เช่น โทรศัพท์มือถือ เครื่องจีพีเอส และ พีดีเอ ติดตัวไปในการแข่งขัน แต่ทีมสามารถซื้อแผนที่และหนังสือแนะนำการเดินทางได้ในระหว่างการแข่งขัน โดยใช้เงิน ที่มีให้[11]สำหรับสิ่งของที่นอกเหนือจากนั้น ทีมสามารถขนไปได้มากน้อยเพียงใดก็ได้ เท่าที่ทีมเห็นว่าจำเป็น โดยปกติแล้ว หากทีมไปซึ่งบริเวณที่มีภูมิอากาศหนาวเย็น ทีมจะได้รับเสื้อกันหนาวจากทีมงาน และทีมไม่จำเป็นต้องขนไปในกระเป๋าอีก นอกจากนี้แต่ละทีมจะได้รับกระเป๋าสีดำคาดเหลืองและแดง (รู้จักกันในชื่อ "The Amazing Purse") ที่จะไม่เก็บรวมในกระเป๋าเดินทาง (ในกรณีที่ทีมเข้าเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออก ในซีซั่นที่ 7 ซีซั่นที่ 8 และ ซีซั่นที่ 9 และต้องทิ้งสัมภาระทั้งหมด) ทีมจะใช้กระเป๋านี้เก็บหนังสือเดินทาง เอกสารการแข่งขันอย่างเป็นทางการ และแบบฟอร์มการเดินทาง โดยกระเป๋านี้ห้ามเก็บรวมกับสิ่งของติดตัวอื่น ๆ ในกรณีที่ทีมทำกระเป๋านี้หาย (โทนี่กับดัลลัส ในซีซั่นที่ 13 ที่ทำหายในเลก 10) จะไม่มีบทลงโทษต่อพวกเขา แต่พวกเขาจะไม่สามารถเดินทางไปต่างประเทศโดยไม่มีหนังสือเดินทางได้ อย่างไรก็ดีพวกเขาก็จะไม่ถูกคัดออกโดยอัตโนมัติ ในเลก 10 นั้นโทนี่กับดัลลัสยังคงแข่งต่อ แต่พวกเขาเสียเวลากับการขอเงินผู้คนท้องถนน ทำให้จบการแข่งขันเป็นลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขันและเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีกครั้งในซีซั่นที่ 15 ที่เซฟกับจัสตินทำหนังสือเดินทางหายหลังจากที่เข้าจุดพักแล้ว พวกเขาก็ได้สิทธิ์ให้กลับไปหาหนังสือเดินทางภายในเวลาก่อนที่ทีมสุดท้ายจะเข้ามายังจุดพัก ทีมอาจถูกบังคับให้ส่งกระเป๋าและสิ่งของติดตัวให้ทีมงานถ่ายทำตรวจสอบได้ตลอดเวลา แม้ว่าจะเป็นช่วงก่อนเริ่มการแข่งขันก็ตาม กฎเพิ่มเติมของแต่ละเลกหรือของแต่ละงาน อาจให้มากับคำใบ้ในซองที่ผู้ชมเห็น โดยอาจเป็นคำใบ้ในกระดาษอีกแผ่นที่พิมพ์แยกต่างหาก หรือเป็นเพียงลายมือที่เขียนโดยทีมงานก็ได้ กฎเหล่านี้โดยทั่วไปแล้วมักไม่มีการอธิบายให้แก่ผู้ชม ยกเว้นจะมีการทำผิดกฎนั้น ๆ แต่ว่าทีมก็ยังต้องปฏิบัติตามกฎเพิ่มเติมนี้ด้วย ตัวอย่างของกฎประเภทนี้คือการสรุปเรื่องการขับรถไปยังสถานที่ต่าง ๆ และข้อห้ามที่เกี่ยวกับการเดินทางทางอากาศ สำหรับการทำผิดกฎพื้นฐานของการแข่งขัน จะมีโทษปรับเวลา 30 นาที บวกกับเวลาที่ทีมได้เปรียบจากการทำผิดกฎของการแข่งขัน (ถ้ามี) โดยที่ทีมมาถึง ณ จุดหยุดพัก ฟิล คีโอแกน จะบอกว่า "คุณมาถึงเป็นลำดับที่ ..." แล้วจึงแจ้งบทลงโทษหรือแจ้งว่าอ่านคำใบ้ไม่ละเอียด ซึ่งการแจ้งว่าอ่านคำใบ้ไม่ละเอียดมักเกิดจากการเดินทางผิดรูปแบบ[12]หรือเดินทางด้วยวิธีที่ห้ามในการแข่งขัน[13] การได้รับใบสั่ง การทำผิดคำสั่งในคำใบ้ หรือขัดขวางทีมอื่น เช่นขับรถที่กำหนดไว้สำหรับทีมอื่นออกไปโดยประมาท หรือหยิบคำใบ้มากกว่า 1 ซองจากกล่องคำใบ้[14] อย่างไรก็ดี สำหรับบทลงโทษเรื่องใบสั่งนั้น หากบทลงโทษนั้นไม่มีผลกระทบต่อทีมที่จะทำให้แข่งต่อไม่ได้ (คำนวณโทษปรับเวลาแล้วทีมตกไปอยู่ในลำดับสุดท้าย) โทษปรับเวลานั้นจะไปมีผล ณ ช่วงที่ทีมออกเดินทางในเลกต่อไปแทน แต่ถ้าหากทีมรู้สึกว่าได้ทำผิดกฎในการแข่งขันก่อนที่พวกเขาจะไปทำงานต่อไป พวกเขาสามารถกลับไปที่สถานที่ที่พวกเขาทำผิดกฎนั้น แล้วทำให้ถูกต้องได้โดยที่ไม่ต้องโดนโทษปรับเวลา แต่จะเสียเวลากลับไปทำงานที่ทำไม่ถูกต้องเท่านั้น แต่หากการกระทำผิดกฎของพวกเขามีผลกระทบต่อทีมอื่นด้วย โทษปรับเวลาก็จะยังคงมีผลเช่นเดิม ในบางกรณีทีมที่ข้าม Route Marker ไปหรือทำงานไม่ถูกต้อง จะไม่ได้รับโทษปรับเวลา แต่พวกเขาจะยังไม่สามารถเช็กอินได้ และฟิล จะบอกให้ทีมกลับไปทำงานให้ถูกต้อง หรือหยิบคำใบ้ให้ครบก่อนที่จะกลับมาเช็กอินอีกครั้ง การที่จะโดนโทษปรับเวลาหรือจะไม่โดนปรับเวลาแต่ต้องกลับไปทำงานให้ถูกต้องนั้นจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความเหมาะสมที่ถูกกำหนดได้ล่วงหน้าแล้ว ทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้สำเร็จ จะต้องรับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโมง เริ่มจากเวลาที่ทีมต่อไปมาถึงสถานที่ทำงาน[15] ทีมที่ไม่สามารถทำงานทางแยกใด ๆ ให้สำเร็จได้ จะต้องรับโทษปรับเวลา 24 ชั่วโมง (เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียง 2 ครั้ง ที่ทีมแนนซี่กับเอมิลี่ในฤดูกาลที่ 1 และทีมมาเรียกับทิฟฟานี่ในฤดูกาลที่ 15 ที่ไม่สามารถทำงานทางแยกได้) แต่ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 17 เป็นต้นมาถ้าไม่ทำงานทางแยกใดๆ เลยจะถูกปรับเวลาแค่ 6 ชั่วโมงเท่านั้น [16] ถ้ายานพาหนะของทีมเสียหรือไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ โดยที่ไม่ได้เกิดจากความผิดของพวกเขา พวกเขาสามารถขอยานพาหนะทดแทนได้โดยที่ไม่โดนโทษปรับเวลา แต่ในกรณีนี้จะไม่มีเวลาชดเชยให้ [17] แต่ถ้าในกรณีทีมได้ทำให้เกิดความเสียหายต่อยาพาหนะเอง เช่น การเติมน้ำมันผิดประเภททำให้รถเสีย ทีมจะต้องรับผิดชอบด้วยตนเอง ทีมที่ใช้ของส่วนตัวแทนการจ่ายค่าโดยสารหรือการทำงานต่างๆ จะถูกปรับ 2 ชั่วโมงต่อ 1 ครั้งที่ได้ทำผิดกฎ (ทีมสามารถขายของเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินก่อนที่จะนำมาใช้จ่ายได้แต่ยกเว้นบางสถานที่เท่านั้นที่ห้ามขายของเพื่อแลกเป็นเงินด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย โดยจะแจ้งให้ผู้เข้าแข่งขันทราบแต่อาจจะไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์) ทีมที่เดินทางบนเครื่องบินด้วยชั้นธุรกิจ จะต้องรับโทษปรับเวลา 24 ชั่วโมง[18] (ยกเว้นทีมได้รับการเลื่อนระดับที่นั่ง โดยจ่ายค่าตั๋วโดยสารในราคาประหยัด) ในบางกรณีทีมต้องล่าช้าเนื่องจากอุปสรรคในการถ่ายทำ ทีมได้รับการชดเชยเวลาที่เสียไป (ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูกาลแรกๆ โดยในฤดูกาลหลังๆ ทีมงานพยายามทำงานให้ทันเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดนี้) ความผิดพลาดบางอย่างที่ผลกระทบต่อลำดับของทีมซึ่งเป็นความผิดพลาดของทีมงานซึ่งอาจเกิดได้น้อยมาก โดยถ้าเป็นเช่นนั้นทีมงานจะทำการตกลงกับผู้เข้าแข่งขันและทำการชดเชยเวลาให้หรือถ้าร้ายแรงมากถึงขึ้นลำดับสลับกันเลย ทีมงานจะวางแผนให้ทุกทีมไปเสมอกันตรงที่สนามบิน ซึ่งทำให้ต้องนั่งเครื่องบินไปพร้อมกันและเปรียบเสมือนเริ่มการแข่งขันกันใหม่เพราะไม่ว่าจะอย่างไรถ้านั่งเครื่องบินลำเดียวมาด้วยกัน ทุกทีมจะต้องมาถึงที่หมายปลายทางพร้อมกันอยู่แล้วและการแข่งขันก็จะยังดำเนินต่อไปตามปกติ ในระหว่างพักก่อนที่จะเริ่มเลกใหม่ ทีมจะไปทำอะไรก็ได้ตามสะดวกโดยใช้เงินที่เหลือจากการแข่งขัน ห้ามทีมใช้เงินส่วนตัวหรือของส่วนตัวแลกเป็นเงินเด็ดขาด แต่ส่วนใหญ่แล้วทีมมักจะพักในโรงแรมกันมากกว่าและไม่ออกไปไหน เนื่องจากพักกันแค่ 12 ชั่วโมงเท่านั้น (เวลาในการพักนั้นขึ้นอยู่กับความสะดวกของทีมงานโดยเป็นกฎว่าต่ำสุดอยู่ที่ 12 ชั่วโมงและเคยสูงสุดอยู่ที่ 60 ชั่วโมงเนื่องจากทีมงานได้ทำการวางแผนการเดินทางและภารกิจใหม่ นอกเหนือจากที่เตรียมพร้อมไว้) อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
จากนั้นสาวๆ ได้ย้ายเข้ามาสู่บ้านใหม่ใน ลอสแอนเจลิส และได้ถ่ายภาพเป็นครั้งแรก ซึ่งพวกเธอต้องโพสท่าในภาพที่คล้ายกับภาพในสมัยเด็กของพวกเธอโดยที่ต้องให้ออกมาเป็นแฟชั่นด้วย เรย์ต้องพยายามโพสท่าบนส้นสูง 8 นิ้วด้วยความยากลำบาก ซันเดและลิซ่ารู้สึกกังวลกับชุดของพวกเธอ ในขณะที่บีอันก้าไปบอกกับมิสเตอร์เจย์ว่าเธอไม่พอใจกับการแต่งหน้าของเธอ ในห้องตัดสินครั้งนี้ ทุกคนได้พบกับกรรมการพิเศษเป็นนางแบบชื่อดังอย่าง ชาเนล อิมาน ภาพของเรย์ นิโคล เจนนิเฟอร์ แอชลีย์ และบีอังก้า และสร้างความประทับใจให้กับคณะกรรมการเป็นอย่างมาก ในขณะที่บริททานี่ได้รับคำวิจารณ์ว่าเธอดูเซ็กซี่เกินไป ภาพของคาร่าและซันเด ดูค่อนข้างน่าเบื่อ และภาพของลิซ่าออกมาเลวร้ายที่สุด ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
สำหรับฤดูกาลแรกนี้เปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันเป็นชาวอเมริกาใต้ทั้งหมดหรือผู้ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้มาเป็นเวลานาน โดยอาจเป็นบุคคลที่มีเชื้อชาติอื่นก็ได้ เช่นเดียวกับการคัดเลือกของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย และใบสมัครได้ประกาศออกมาตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552 และคาดว่าจะออกอาการทางช่อง ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ในแถบ ลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนในช่วงปลายปี พ.ศ. 2552 เป็นจำนวน 13 ตอน โดยเริ่มออกอากาศ 20 กันยายน 2552 และมีพิธ๊กรประจำรายการคือ แฮริส วิดเบ็ค ซึ่งเป็น 1 ในผู้สื่อข่าวของสำนักข่าว ซีเอ็นเอ็น อินเตอร์เนชั่นแนลประจำทวีปอเมริกาใต้ ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ในซีซั่นนี้ยังมีการใช้เครื่องหมายใหม่ในการแข่งขัน 2 เครื่องหมาย นั่นคือ ย้อนกลับ (U-Turn) และ งานเพิ่มเติม (Speed Bump) โดยคำสั่งย้อนกลับจะอนุญาตให้ทีมที่เลือกใช้สามารถสั่งทีมใดทีมหนึ่งที่ตามหลังมาให้กลับไปทำงานทางแยกอีกทางที่ทีมที่ตามมาไม่ได้เลือกทำ [3]และงานเพิ่มเติมจะทำให้ทีมที่มาถึงสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกต้องทำงานเพิ่มเติมในเลกต่อไป ในขณะที่ทีมอื่น ๆ ยังคงแข่งตามปกติ ทั้ง U-Turn และ Speed Bump ต่างปรากฏใน 2 เลกใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปิดป้าย (Paste 'Em) และ ร้อยเชือก (Thread 'Em) โดยทีมที่เลือก Paste 'Em ทีมจะต้องไปใต้สะพานที่กำหนด แล้วใช้อุปกรณ์ที่มีให้ปิดโปสเตอร์ภาพยนตร์บอลลีวูด ขนาด 6 แผ่นบนผนังให้เรียบร้อย เมื่อเสร็จแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Thread 'Em ทีมจะต้องไปที่ตลาดดอกไม้ Dadar และหาแผงขายดอกไม้ที่กำหนดให้ พวกเขาจะต้องทำพวงมาลัยแต่งงานโดยร้อยดอกไม้ 108 ดอกตามลำดับที่กำหนด (แดง, ส้ม, เหลือง) เมื่อเจ้าหน้าที่เห็นว่าพวงมาลัยเรียบร้อย ทีมจะต้องนำพวงมาลัยไปให้เจ้าบ่าวที่อยู่บริเวณนั้น เพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนในแต่ละทีมจะต้องขนแก๊สโพรเพน 6 ถังใส่รถจักรยาน และถีบไปที่สถานที่ที่กำหนด 2 ที่ที่อยู่ในใบสั่งแก๊ส นำแก๊สไปส่งให้สถานที่ละ 3 ถัง และนำใบเสร็จรับเงินจากเจ้าของบ้านมาเพื่อเป็นการยืนยันว่าส่งแล้ว เมื่อส่งเสร็จแล้ว สมาชิกคนนั้นจะต้องนำใบเสร็จและใบสั่งแก๊สไปให้หัวหน้าคนงานเพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติมของเคนท์กับวิกซินในเลกนี้ พวกเขาจะต้องไปหานักโยคะและทำท่า โยคะ ทั้งหมดให้ได้ ก่อนที่พวกเขาจะได้รับอนุญาตให้แข่งต่อและทำงานทางแยก ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ทีมจะต้องค้นหานักแสดงคนหนึ่งที่แสดงในเรื่อง "ล่าตุลาแดง" (The Hunt for Red October) ในเรือดำน้ำ ท่ามกลางลูกเรือในเรือ เอดจ์ (นักมวยปล้ำ)
ในรอว์ส่งท้ายปี 29 ธันวาคม 2014 เอดจ์ได้กลับมาอีกครั้งพร้อมกับคริสเตียนโดยทั้งคู่มาทำหน้าที่เป็นผู้จัดการรับเชิญ ในช่วงท้ายรายการเอดจ์และคริสเตียนออกมาจัดรายการ Cutting Edge Peep Show เป็นครั้งแรก โดยแขกรับเชิญคือเซท โรลลินส์ ปี 2016 เอดจ์กับคริสเตียนได้เป็นพิธีกรรายการ The Edge and Christian Show ทาง WWE Network ในสแมคดาวน์ตอนที่ 900 15 พฤศจิกายน 2016 เอดจ์ได้กลับมาจัดรายการ Cutting Edge โดยสมาชิก 5 คนทีมสแมคดาวน์เป็นแขกรับเชิญ รวมทั้งการกลับมาของดิอันเดอร์เทเกอร์ ดิอะเมซิ่งเรซ 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 2 () เป็นฤดูกาลที่ 2 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 13
อุปสรรคในเลกนี้ สมาชิกหนึ่งคนของแต่ละทีมจะต้องพ่นสีรถตุ๊กตุ๊ก สีดำให้เป็นสีเขียว เพื่อแสดงว่ารถคันนี้กำลังเปลี่ยนไปใช้น้ำมันไบโอดีเซล โดยก่อนที่จะพ่นสี สมาชิกคนนั้นจะต้องหุ้มตัวถังรถที่เป็นสีเหลือง ตัวกระจก และล้อ ของรถตุ๊กตุ๊กด้วยกระดาษหนังสือพิมพ์ ทางแยกในเลกนี้ แต่ละทีมจะต้องเลือกระหว่าง แลกเงิน (Launder Money) และ รีดผ้า (Launder Clothes) โดยทีมที่เลือก Launder Money ทีมจะต้องทำพวงมาลัย แต่งงานท้องถิ่นของชาวอินเดียโดยใช้ธนบัตรสกุลรูปี จำนวน 10 ฉบับให้ได้จำนวนเงิน 780 รูปี แล้วนำไปให้เจ้าบ่าวที่ำพราคาซ แบงเคว็ท ฮอลล์ เพื่อรับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือก Launder Clothes ทีมจะต้องใช้เตารีด โบราณที่ใช้พลังงานถ่าน รีดผ้า 20 ชิ้น เพื่อที่จะรับคำใบ้ต่อไปจากคนรีดผ้า ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา (สนามกีฬา Los Angeles Memorial) (จุดเริ่มต้น) ลอสแอนเจลิส (ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส) ไป ซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย, บราซิล (ท่าอากาศยานนานาชาติ Deputado Luís Eduardo Magalhães) ซัลวาดอร์ (ร้านแซนด์วิช o Rei do Pernil) ซัลวาดอร์ (ฐานทัพ (in Portuguese)) ซัลวาดอร์ (โบสถ์ Largo do Pelourinho (in Portuguese)) ซัลวาดอร์ (Forte de São Marcelo (in Portuguese)) ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
สำหรับในฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่เป็นญาติ และพ่อลูกกัน อย่างไรก็ดี การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันของรายการในครั้งนี้ก็ยังเหมือนกันครั้งก่อนๆ คือมีการคัดเลือกบุคคลที่มีชื่อเสียงของแต่ละประเทศเข้ามาจำนวนหนึ่ง ได้แก่ ไพลิน ซึ่งได้รับตำแหน่งรองอันดับ 1 มิสไทยแลนด์ยูนิเวิร์สประจำปีพ.ศ. 2549 และเป็นตัวแทนประเทศไทยไปประกวด ในปีเดียวกัน วินซ์ ซึ่งเป็น stand-up comedian ของฮ่องกง นิรู ไอด้า และไหม ซึ่งต่างก็เป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงในประเทศของตัวเอง วิลเลียมและไอแซค ซึ่งต่างก็เป็นนักพากย์ฟุตบอลของเกาหลีใต้ ทิช่า ซึ่งเคยได้รับตำแหน่ง Miss Philippines Universe ในปีพ.ศ. 2541แต่เนื่องจากเธอเป็นชาวแคนาดา จึงต้องสละตำแหน่งนี้ไป และยังมีนาตาลี ซึ่งเป็นที่รู้จักทั่วโลกเพราะได้รับตำแหน่งนางงามจักรวาลในปีพ.ศ. 2549 แบทเทิลกราวด์ (2013)
ในรอว์ (16 กันยายน 2013) แดเนียล ไบรอัน ออกมาท่ามกลางเสียงเชียร์ พร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE เขาบอกว่าเขามีหลายอย่างที่อยากจะพูด แต่ขอพูดคำที่สื่อความหมายได้ดีที่สุดคำเดียวคือ ใช่!! แต่ ทริปเปิล เอช ออกมาขัดจังหวะ และก็เรียกกรรมการ สก็อตต์ อาร์มสตรอง ที่ตัดสินแมตช์ชิงแชมป์เมื่อคืนนี้ออกมาเคลียร์เรื่องที่เขานับ 1 2 3 เร็วเหลือเกิน ซึ่ง อาร์มสตรองก็ยอมรับว่าเขาทำผิดพลาดไปจริงๆ ทริปเปิล เอชไม่เชื่อว่า อาร์มสตรองจะแค่ทำผิดพลาด ต้องมีเบื้องหลังอะไรมากกว่านั้น ทริปเปิล เอชบอก ไบรอันควรจะละอายใจตัวเองบ้างนะที่ไปซื้อกรรมการเพื่อให้ตัวเองได้แชมป์ ยื่นศาลรัฐธรรมนูญตีความแล้วจึงต้องยึดแชมป์คืน ไบรอันไม่ยอมคืน แต่ทริปเปิล เอชก็บอกว่าแกทำให้ตัวเองต้องขายขี้หน้า บางที ชอว์น ไมเคิลส์ น่าจะสั่งสอนแกให้ดีกว่านี้ จะส่งคืนมาดีๆ หรือจะให้แย่งเอามา? แรนดี ออร์ตัน ออกมา และไบรอันกับออร์ตัน ก็ทำท่าจะต่อยกัน แต่ทริปเปิล เอชสั่งห้ามไว้ และก็บอกให้ส่งคืนเข็มขัดแชมป์มาได้แล้ว ไบรอันไม่ยอมคืน เลยโดน RKO เข้าไป แล้วทริปเปิล เอชก็เอาเข็มขัดไปจนได้ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางประมาณ 50,000 กิโลเมตร (32,023 ไมล์) ใน 24 วัน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย [1] และมีการเดินทางผ่านทั้งหมด 4 ทวีป[2] สำหรับการแข่งขันครั้งนี้มีการนำกติกาใหม่บางส่วนของเวอร์ชันอเมริกา มาใช้ เช่นกฎ Marked As Elimination (ทีมที่เข้าจุดพักเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกจะต้องเข้าเป็นที่หนึ่งในเลกถัดไป มิฉะนั้นจะถูกปรับเวลา 30 นาทีแทน) โดยในฤดูกาลนี้ ทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในเที่ยวบินเดียวกันของผู้เข้าแข่งขันลง[3] ทีมเกิร์ล
พิธีกรเสริม อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
เริ่มต้นด้วยการพาสาวๆไปเรียนรู้ถึงการสัมภาษณ์เหล่าบรรดาคนดังต่างๆ และเมื่อการฝึกเสร็จสิ้นสาวๆก็ได้เริ่มแข่งขันเพื่อของรางวัลประจำสัปดาห์กัน โดยสาวๆจะได้ไปสัมภาษณ์ เจสสิก้า โลวน์เดส ตัวต่อตัว โดยมี แอน โชเค็ทคอยให้คะแนนสาวๆอยู่ข้างหลัง ซึ่งผลการสัมภาษณ์ออกมาเป็นว่า เอริน เป็นผู้ชนะของรางวัล และ สำหรับของรางวัลนั้นคือ การได้ถ่ายภาพลงในนิตยสาร เซเว่นทีน ซึ่งเอรินได้เลือก เจนนิเฟอร์ และ เรย์ ไปร่วมถ่ายแบบด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ำทำอุปสรรคจะต้องค้นหาตัวอักษรภาษาอังกฤษ จากการรับเครื่องโทรศัพท์ในหอกว้างใหญ่ เมื่อสมาชิกรับโทรศัพท์เครื่องที่ถูกต้องแล้ว สมาชิกจะได้รับตัวอักษรจากผู้คนที่พูดผ่านสายมา เมื่อสมาชิกได้รับตัวอักษรครบแล้ว จากนั้นสมาชิกจะต้องเข้าไปในห้องของผู้ควบคุมดูแลสถานที่ เพื่อเรียงตัวอักษรลงในแบบสอบถามประวัติส่วนตัวด้านล่างสุด ที่มีช่องสี่เหลี่ยมใหญ่ 5 ช่องใหญ่ ให้ได้คำว่า FRANZ ซึ่งมาจากฟรานซ์ คาฟคา นักเขียนชาวยิว เมื่อสมาชิกเรียงถูกต้องแล้ว ผู้ดูแลจะประทับตราให้ว่า Kafka แล้วมอบคำใบ้ต่อไปแก่สมาชิก แต่ถ้าเรียงผิด ผู้ดูแลจะประทับตรากากบาทสีแดงแล้วมอบแบบสอบถามใหม่ให้ ส่วนงานเพิมเติมของไบรอันกับเอริก้านั้น พวกเขาจะต้องหาร้านที่ชื่อว่า เพื่อทำการเตรียมและดื่ม Absinthe ซึ่งเป็นเครื่องดื่มท้องถิ่นที่ผสมแอลกอฮอล์ 70% กับพืชสมุนไพรหลายชนิดให้หมด 1 แก้วจึงจะได้รับอนุญาตให้สามารถทำการแข่งขันต่อไปได้ และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง<b data-parsoid='{"dsr":[38723,38734,3,3]}'>ตำนาน (Legend) กับลาเกอร์ (Lager) โดยทีมที่เลือกตำนานจะต้องทาโคลนให้กับรูปปั้นโกเลมให้ทั่วตัว แล้วขนรูปปั้นนี้ไปยังโบสถ์ของศาสนายิวที่เก่าแก่ที่สุดในทวีปยุโรป เมื่อคนที่ยืนรอหน้าโบสถ์พึงพอใจกับผลงานของทีม เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกลาเกอร์จะต้องนำแก้วเบียร์ 30 แก้วจากโรงเหล้า ไปตามเมืองอันสับสนวุ่นวายยังร้านบาร์ชื่อว่า เมื่อทีมนำมาครบแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวลโลซิตี้ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ยังมีอีกเลกหนึ่งที่รู้จักกันในชื่อ ซุปเปอร์เลก ที่คำใบ้จะบอกให้ผู้เข้าแข่งขันให้ "ตามหาตัวอลัน วู" โดยคำใบ้นี้ปรากฏขึ้นในซีซั่นที่ 2 แต่อลันเจะทำให้ข้าใจผิดและอ้างว่าสถานที่ที่เขาอยู่นั้นคือจุดหยุดพัก และข้อแตกต่างของจุดพักในเวอร์ชันอเมริกากับเอเชียนั้นคือ ในเวอร์ชันอเมริกาการเข้าจุดพักกจะมีพรหมพร้อมกับป้ายอยู่ด้านข้างโดยที่ภายในป้ายจะมีโลโก้รายการอยู่แต่เปลี่ยนตรงคำว่า ดิ อะเมซิ่ง เป็น ชื่อเมือง ที่เข้าจุดพักและคำว่า เรซ เป็น ชื่อประเทศ ที่เข้าจุดพัก ส่วนในเวอร์ชันเอเชียนั้นจะมีแค่พรหมเข้าจุดพักเท่านั้น ไม่ได้มีป้ายบอกชื่อประเทศและเมืองแต่อย่างใด ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สำหรับรายการนี้เริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 โดยแทนที่รายการ Viva Laughlin ที่ถูกยกเลิก[1] และตอนสุดท้ายออกอากาศเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2551 ณ เวลา 20 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานตะวันออก และเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 16 () เป็นฤดูกาลที่ 16 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางทั้งสิ้น 30,000 ไมล์ ซึ่งเป็นระยะทางที่สั้นที่สุดในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ตั้งแต่ ซีซั่นที่ 8 เป็นต้นมา ประเทศใหม่ที่มีการเดินทางไปเยือนได้แก่ ไอร์แลนด์ บูร์กินาฟาโซ ลิทัวเนีย โครเอเชีย และ ไต้หวัน ฤดูกาลนี้ยังเป็นฤดูกาลแรกที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ของประเทศสหรัฐอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14 () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 20 นาฬิกา ซึ่งยังคงเป็นคืนวันอาทิตย์ เช่นเดิม และเริ่มออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ทาง ทรูวิชั่นส์ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 21 นาฬิกา  ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 22 () เป็นฤดูกาลที่ 22 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 9 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ทีมจะต้องรูดสลิงจากสะพานพระเจ้า ไปยังเกาะที่อยู่ข้าง ๆ เพื่อหยิบคำใบ้ต่อไป เมื่อถึงที่นั่น ทีมจะต้องทบทวนความจำเกี่ยวกับงานทั้งหมดที่ผ่านมาใน 10 เลกของการแข่งขัน โดยทีมจะต้องไปที่กระดานเกมที่กำหนดแล้วเล่นเกมให้ผ่าน (จะมีแผ่นป้ายทั้งหมด 10 แผ่นป้ายบนกระดานเกม แต่ละป้ายนั้นแทนแต่ละเลกของการแข่งขัน ทีมจะต้องเปิดป้ายทีละแผ่น เริ่มจากแผ่นที่ 1 เมื่อทีมเปิดแผ่นป้ายเสร็จ ทีมจะพบกับสัญลักษณ์จุดหยุดพัก ทางแยก อุปสรรค หรือข้อมูลแสดงเส้นทาง เมื่อทีมพบสัญลักษณ์ ทีมจะต้องไปหาภาพที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์นั้นจากกล่องคำใบ้ที่ตั้งอยู่บนทุ่งหญ้ากว่า 150 กล่อง (ภาพที่ถูกต้องคือภาพของสถานที่ หรืองานที่ทำ ณ ช่วงนั้นที่ตรงกับสัญลักษณ์นั้น เช่นในป้ายที่ 1 เป็นภาพ Route Info ดังนั้นทีมจะต้องไปค้นหารถเข็นกาแฟ จากร้านแซนด์วิช o Rei do Pernil) เมื่อทีมพบภาพที่ตรงกับสัญลักษณ์นั้นแล้ว ทีมจะต้องนำภาพมาวางที่ช่องแผ่นป้าย หากถูกต้อง ไฟสีเขียวจะติดขึ้นบนแผ่นป้าย หากไม่ถูก จะมีเสียงบอกว่าผิด เมื่อทีมทำถูกครบ 10 ป้ายแล้ว ทีมจึงจะสามารถไปหยิบคำใบ้ต่อไปได้ที่ลานจอดรถ) ที่อาคารพอร์ตแลนด์ ทีมจะต้องค้นหารูปปั้น ไดโนเสาร์ สีเขียวที่อยู่ที่อาคารสแตนด์ดาร์ด ที่อยู่ใกล้กับอาคารพอร์ตแลนด์ โดยกล่องคำใบ้ต่อไปจะตั้งอยู่ใกล้กับรูปปั้นนั้น ที่แท่นขายอาหารบนถนนอัลเดอร์ ทีมจะต้องค้นหารถขายอาหารของประเทศที่เป็นจุดหยุดพักสุดท้าย (รัสเซีย) โดยเจ้าของรถจะให้คำใบ้ต่อไปแก่พวกพวกเขา คำใบ้นี้จะบอกให้ทีมไปที่ที่ "The Magic Is In The Hole" (เวทมนตร์อยู่ในรู) โดยทีมจะต้องแปลความหมายจากประโยคนี้ก่อนที่จะไปยังสถานที่นั้น (ประโยคนี้เป็นสโลแกนของร้านวูดูโดนัท) ดิอะเมซิ่งเรซ 11
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ 11" ไม่ได้มีการเปิดรับสมัครเพราะเป็นฤดูกาลรวมดารา จึงเป็นการนำทีมเก่าๆ จากฤดูกาลที่แล้วมาทำการแข่งขัน โดยทีแรกทีมงานได้เลือกเผื่อไว้ทั้งหมด 15 ทีแต่มีบางทีมที่ปฏิเสธไปบ้างจนได้จำนวนครบ 11 ทีมที่จะทำการแข่งขัน สำหรับทีมทั้ง 11 ทีมในฤดูกาลนี้ บางทีมมีความสัมพันธ์ในแบบทั้งดีขึ้นและแย่ลง เช่น จอห์น วีโต้กับจิล ที่แต่เดิมในฤดูกาลที่ 3 พวกเขาตัดสิ้นใจจะหมั้นกันแต่แล้วความสัมพันธ์กลับแย่ลงจนในขณะนี้ทั้งคู่ยังเป็นเพียงแค่คู่เดทกัน ส่วนร็อบกับแอมเบอร์ ที่แต่เดิมในฤดูกาลที่ 7 พวกเขาพึ่งหมั้นกันแต่ในฤดูกาลที่ 11 นี้ความสัมพันธ์ได้พัฒนาไปจนทั้งคู่พึ่งจะแต่งงานกันไปไม่นานก่อนที่จะเริ่มทำการถ่ายทำฤดูกาลนี้ รวมถึงบางทีมที่ยังคงมีความสัมพันธ์แบบเดิมจากฤดูกาลก่อน ดิอะเมซิ่งเรซ 17
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รอบคัดเลือกมีขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมและจัดการการคัดเลือกครั้งสุดท้ายที่ลอสแอนเจลิส จาก 11 ทีมที่ถูกเลือกเข้าเป็นผู้แข่งขันนั้นก็ได้เริ่มการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย พิธีกรรายการช๊อปปิ้ง, นักโพสต์วิดีโอให้ความบันเทิงบนยูทูป เคลวิน วู ที่รู้จักกันในนาม "เควจัมบ้า" ซึ่งมาพร้อมกับ ไมเคิล พ่อของเขา, นักร้องประสานเสียงของสมาคมนักศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีก และคู่แม่ผู้ให้กำเนิดกับลูกที่ห่างหายกันไปนานกว่า 20 ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกของรายการที่ไม่มีคู่สมรสเลย รวมไปถึงยังมีผู้เคยผ่านการประกวดนางงามมาด้วย 3 คน คือ มอลลารี่ ที่ได้อันดับที่ 5 ในการประกวดมิสอเมริกา ปี 2553, บรู๊ค ซึ่งเข้าประกวดมิสอเมริกา ปี 2548 และ สเตฟานี่ ซึ่งเคยเป็นมิส เซ้า คาร์โรไลน่า ปี 2552 ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)แซมกับวินซ์เดิมเข้าจุดพักมาเป็นลำดับที่ 5 แต่พวกเขาเข้าจุดพักโดยยังไม่ได้จ่ายเงินค่าโดยสารให้กับคนขับรถ จึงต้องกลับไปจ่ายเงินก่อนที่จะได้รับอนุญาตให้เข้าจุดพัก ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 เป็นปีที่สามของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึง 83 ล้านคนทั่วเอเชีย (มาจากจีน 40 ล้านคน) ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
การถ่ายทำดิ อะเมซิ่ง เรซ ถือเป็นความท้าทางอย่างหนึ่ง เนื่องจากเป็นรายการที่แข่งขันไปทั่วโลก ทำให้ก่อนการถ่ายทำนั้นทีมงานจะต้องวางแผนเรื่องสถานที่ ภารกิจระหว่างการแข่งขัน การคัดเลือกผู้เข้าแข่งขันและการส่งทีมงานเพิ่มเติมไปสนับสนุน ให้รอบคอบและสำเร็จไปได้ด้วยดี รวมทั้งการจ้างให้คนท้องถิ่นช่วยประสานงานเปรียบเสมือนผู้ช่วยทีมงานใน 1 ฤดูกาลทางผู้ผลิตกล่าวว่าจะต้องพบเจอกับผู้คนมากหน้าหลายตาจากต่างประเทศโดยรวมแล้วกว่า 2,000 คนและทีมงานอีกกว่าร้อยชีวิต ท่ามกลางหน้าที่อันยากลำบากที่ผู้ผลิตจะต้องเผชิญระหว่างการแข่งขัน รายการนี้ใน 1 ฤดูกาลจัดได้ว่า "ใช้งบประมาณมากที่สุดรายการหนึ่ง ทีมงานร่วมผลิตมากที่สุด การถ่ายทำยากลำบากมากที่สุด การวางแผนการทำงานมีโอกาสที่จะเปลี่ยนแปลงได้มากที่สุด" ระหว่างการแข่งขันช่างกล้องกับช่างเสียง 2 คน จะต้องติดตามทีมผู้เข้าแข่งขันและพิธีกรตลอดเวลา ซึ่งหลังจากการถ่ายทำ ตัดต่อและได้ฟิล์มสุดท้ายที่จะนำไปออกอากาศแล้ว ทั้งทีมงานและสมาชิกในทีมจะต้องรับผิดชอบในการไม่เปิดเผยเนื้อความในรายการ (สปอยเลอร์) ที่จะทำให้มีผู้ทราบสถานที่ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หรือผลการแข่งขัน จนกว่าการแข่งขันจะออกอากาศจนจบ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
หากทีมขับรถโดยใช้ความเร็วเกินกำหนด เวลาที่ใช้ในการคำนวณโทษปรับเวลาจะคิดจากความเร็วที่เกินกำหนด (เป็นกิโลเมตรต่อชั่วโมง) คูณด้วย 2 นาที[6] อย่างไรก็ดีบทลงโทษนี้จะมีผลเมื่อทีมจะต้องออกเดินทางในเลกต่อไป ซึ่งทำให้เป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของแต่ละทีม แม้ว่าการใช้ความเร็วเกินกำหนดจะผิดกฎของดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันอเมริกาเช่นกัน (เช่นที่เกิดขึ้นใน ซีซั่นที่ 2 และ ซีซั่นที่ 13) แต่บทลงโทษเรื่องการใช้ความเร็วเกินกำหนดของอเมริกาไม่ได้คิดจากความเร็วไมล์ต่อชั่วโมงที่เกิน แต่จะเป็นโทษปรับเวลา 30 นาทีเมื่อทีมมาถึงจุดพักแทน ในเวอร์ชันอเมริกา ทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรค (Roadblock) ให้สำเร็จได้จะต้องรับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโมง โดยเริ่มคิดจากเวลาที่ทีมต่อไปมาถึง ณ สถานที่ทำงาน แต่ในเวอร์ชันเอเชีย โทษปรับเวลานี้จะมีผลที่จุดหยุดพักก่อนทีมเข้าเช็กอิน ไม่ใช่ที่สถานที่สำหรับทำงานอุปสรรค[7] การนั่งรถไปกับคนท้องถิ่น (Hitchhiking) เป็นข้อห้ามข้อหนึ่งในการแข่งขัน หากทีมไม่ปฏิบัติตามกฎข้อนี้ทีมจะถูกปรับเวลา 1 ชั่วโมง[8] (เกิดขึ้นกับซาฮิลกับพาร์ชานในซีซั่นที่ 1) ในเวอร์ชันอเมริกา ทีมที่ Hitchhiking จะไม่ถูกทำโทษเวลา แต่หากคำใบ้บอกว่าพวกเขาจะต้องเดินทางไปยังสถานที่ต่อไปอย่างไร ทีมจะต้องกลับไปเดินทางจากสถานที่ที่ตนทำผิดกฎ และเดินทางอย่างที่คำใบ้บอกไว้ ก่อนที่จะมาถึง ณ สถานที่ถัดไป (นาธานกับเจนนิเฟอร์ ในซีซั่นที่ 12) แต่ในกรณีนี้นาธานกับเจนนิเฟอร์ทำผิดระหว่างทางไปยังจุดหยุดพัก และพวกเธอสามารถย้อนกลับไปเดินทางให้ถูกต้องได้ แต่ซาฮิลกับพาร์ชานทำผิดระหว่างที่ทำงานก่อนหน้าในเลกที่ 5 และไม่สามารถแก้ไขได้ เนื่องจากพวกเขาไม่ทราบเรื่องนี้และรับคำใบ้ไปแล้ว ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ฟอร์ทัลลีซา (ท่าอากาศยานนานาชาติ Pinto Martins) ไป ลาปาซ, โบลิเวีย (ท่าอากาศยานนานาชาติเอลอัลโต้) ลาปาซ (อนุสาวรีย์ซีมอง โบลีวาร์) ลาปาซ (พลาซ่า มูริลโล่ - ร้านขายหมวกนาวาเอซ) ลาปาซ (พลาซ่า อาบาโลอา) (ไม่ได้ถูกใช้) เอลอัลโต้ (ลอส ไททาเนส เดล ริง) ลาปาซ (มิราดอร์ เอล มอนติคูโล) ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโก
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17" นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน "Adom Electricials" ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียนสำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขาในงานทางด่วนนี้ทีมจะต้องช่วยกันกินหัวแกะอย่างหมดจด ยกเว้นกระดูกเท่านั้นให้หมดก่อนที่จะได้คำใบ้ถัดไป งานอุสรรคในเลกนี้สมาชิกคนหนึ่งของทีมต้องห้อยตัวลงไปอยู่เหนือน้ำใต้สะพานสโจเมนและส่งสัญญาณให้เรือ 1 ใน 2 ลำที่รออยู่ด้านล่างเอาคำใบ้ถัดไปมาให้ หลังจากได้คำใบ้จะต้องปีนขึ้นมาบนสะพานด้วยระยะทาง 130 ฟุตก่อนที่จะสามารถเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปได้ งานทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปั่น (Bike) หรือ เรือ (Boat) ทีมที่เลือกปั่นจะต้องเลือกที่ล็อกจักรยานสีใดสีหนึ่งมาก 1 อันและปั่นจักรยานไปตามทางขรุขระที่กำหนดไว้ เมื่อไปถึงที่หมายจะมีบอร์ดอยู่ ซึ่งบนบอร์ดจะบอกรหัสไว้ โดยให้ทีมจำรหัสบนบอร์ดที่ตรงกับสีของที่ล็อกจักรยานที่ตนเองเลือกไว้ หลังจากนั้นให้ขี่จักรยานกลับไปที่จุดเริ่มต้นและใช้ตัวเลขรหัสปลดล็อกที่ล็อกจักรยานที่ตรงกับสีที่เลือกไว้ โดยคำใบ้ถัดไปจะอยู่ในนั้น ส่วนทีมที่เลือกเรือจะต้องใช้แผนที่เดินเรือนำทางไปยังตำแหน่งระบุไว้และจะต้องเดินไปส่งปลาคอดขนาดใหญ่ 2 ตัวกับเลื่อยไฟฟ้า 1 อันที่บ้านของชาวประมง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ถัดไป
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างดนตรีคลาสลิก (Classical Music) กับภาพยนตร์คลาสลิก (Classical Cinema) โดยทีมที่เลือกดนตรีคลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังปราสาทเบโลเซลสกี้-เบโลเซอร์สกี้ แล้วฟังท่อนของเพลงจากแกรมโมโฟนที่มีหมายเลขแปะอยู่ทั้งสามเครื่องได้แก่ 1. เพลง "Pictures at an Exhibition" ของโมเดสท์ เปโตรวิช มูสซอคสกี้, 2.เพลง Scheherazade ของนิโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ และ 3.เพลง Troika ของปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี จากนั้นทีมจะต้องเข้าไปในหอการแสดงดนตรี ที่เต็มไปด้วยนักเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงที่ถูกประพันธ์ขึ้นที่แตกต่างกันไป โดยจะต้องหยิบแผ่นสำเนาของชีทเนื้อเพลงนั้นๆ ที่วางบนที่เปียโนของนักเปียโนที่บรรเลงเพลงที่ตรงกับที่ทีมฟังมาจากแกรมโมโฟน และทีมต้องเรียงชีทเพลงให้ถูกต้องตามลำดับหมายเลข จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ควบคุมดนตรี ส่วนทีมที่เลือกภาพยนตร์คลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังห้องสตูดิโอที่ 4 ในเลนฟิล์ม เพื่อค้นหาฟิล์มภาพยนตร์ที่ตรงกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอ (เรื่อง อคเตียเบร กำกับโดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ เมื่อปีค.ศ. 1927) จากฟิล์มภาพยนตร์หลายร้อยอันที่เกลื่อนกลาดอยู่รอบๆ เมื่อทีมนำฟิล์มภาพยนตร์ที่ถูกต้องไปมอบให้กับผู้ฉายภาพ แล้วเขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องแต่งตัวเหมือนกับชาวพื้นเมืองบาบุชกา แล้วหยิบถุงที่บรรจุเมล็ดมันฝรั่ง 50 เม็ด แล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวที่ใส่มูลวัว แล้วชาวบาบุชกาจะแสดงให้ทีมดูถึงวิธีการที่ปลูกมันฝรั่งอย่างเหมาะสม และเธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม เมื่อทีมปลูกมันฝรั่งได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวงดนตรีละครสัตว์ (Circus Band) กับตัวตลกละครสัตว์ (Circus Clown) โดยทีมที่เลือกวงดนตรีละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการเล่นเพลงพื้นเมืองของรัสเซียโดยใช้แอกคอร์เดียน เมื่อทีมสามารถเล่นดนตรีได้อย่างถูกต้องแล้ว หัวหน้าวงดนตรีจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตัวละครละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการหมุนจานโดยไม่ให้หล่น 10 ใบจากตัวตลก เมื่อทีมสามารถบังคับให้จานหมุนบนไม้ทั้ง 10 ใบเกิน 10 วินาทีขึ้นไป ตัวตลกจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเล่นการละเล่นของรัสเซียที่เรียกว่าโกโรดกิ ที่คล้ายกับโบว์ลิ่ง โดยใช้สมาชิกโยนไม้ที่ใหญ่กว่าให้โดนฐานไม้บล็อกที่ตั้งอยู่ เมื่อสมาชิกสามารถเล่นได้ครบทั้งสามด่านแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ที่บอกให้ไปเข้าจุดหยุดพัก ที่อยู่ด้านในป้อมปราการปีเตอร์และพอลในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องโรยตัวลงมาจากทิวเขาของขุนเขาแห่งดวงอาทิตย์เป็นระยะทาง 500 ฟุต (150 ฟุต) เพื่อค้นหา 1 ในหลายร้อยตะเกียงน้ำมันที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ซึ่งมีแหวนวิเศษของอะลาดินอยู่ภายใน เมื่อสมาชิกค้นหาเจอแล้ว สมาชิกจะต้องนำตะเกียงพร้อมแหวนไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างบัญชีน้ำ (Water Table) กับบัญชีแต่งงาน (Wedding Table) โดยทีมที่เลือกบัญชีน้ำ จะต้องปั๊มน้ำจำนวนหนึ่งขึ้นไปในรถขนส่งน้ำ แล้วขับรถส่งน้ำกลับเข้าไปในเมือง เพื่อขนส่งน้ำให้กับบ้านที่มีสัญลักษณ์แปะอยู่ ซึ่งอยู่ในแถบบริวเณแอสวัน อัล อิลโต เมื่อทีมส่งถ่ายน้ำให้เรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนขับรถ ส่วนทีมที่เลือกบัญชีแต่งงาน จะต้องเดินทางไปยังตลาดอาหรับ เพื่อซื้อไก่จำนวน 25 ตัวและเครื่องเทศอีกหลายอย่าง เพื่อทำอาหารท้องถิ่นของโอมานที่เรียกว่า "มาคบุชส์" แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคู่บ่าวสาวในทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสมดุลอาหาร (Balanced Meal) กับสมดุลอิฐ (Balanced Bricks) โดยทีมที่เลือกสมดุลอาหาร จะต้องหยิบปิ่นโตใส่อาหารจำนวน 30 เถาขึ้นไปบนเรือ และขนส่งไปยังเรือที่มีคนงานทำงานอยู่ ก่อนที่จะให้สมาชิกคนหนึ่งเข้าไปบนเรือเพื่อให้สมาชิกอีกคนส่งปิ่นโตขึ้นไปโดนใช้เชือกผูก เมื่อทีมส่งอาหารขึ้นไปบนเรือแล้ว ทีมจะต้องนำปื่นโตเปล่า 10 เถากลับมาเพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกสมดุลอิฐ จะต้องเดินทางไปยังเรือบรรทุกเรือ และขนส่งไปยังตลาด โดยใช้ตะกร้าบนศีรษะบรรทุกไป เมื่อทีมสามารถขนส่งก้อนอิฐที่ไม่แตกได้ 100 ก้อนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประกอบรถลากสามล้อให้อย่างเหมาะสม ประกอบไปด้วยล้อหน้ากับล้อหลัง, เบาะที่นั่ง, กระแชง, กระดิ่ง, พู่ห้อย, คันเหยียบ เบาะหลังและโซ่ เมื่อทีมต่อได้อย่างถูกต้องและใช้วัสดุทุกอย่างที่ให้มาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตะเกียบ เพื่อค้นหาหนึ่งในห้าชิ้นของอาหารปลอม ที่ปกติใช้เพื่อตั้งโชว์หน้าร้าน ท่ามกลางอาหารบุฟเฟ่ต์หลากหลายจาน แต่ถ้าสมาชิกคีบชิ้นอาหารจริงขึ้นมา สมาชิกจะต้องรับประทานอาหารชิ้นนั้นก่อนที่จะค้นหาต่อไป เมื่อสมาชิกคีบเจออาหารปลอมแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเมล์ (Ding Ding) กับเรือเมล์ (Sampan) โดยทีมที่เลือกรถเมล์ จะต้องนั่งรถรางของฮ่องกง ที่รู้จักกันในชื่อว่า "ดิงดิง" เพื่อมองหาป้ายสามป้ายได้แก่ "Pit Stop" (จุดหยุดพัก), "Statue" (สแตคชู) และ "Square" (จัตุรัส) ที่เปิดเปยถึงสถานที่ที่เป็นจุดหยุดพักของเลกนี้ ท่ามกลางป้ายไฟหลากหลายมากมายของฮ่องกง ส่วนทีมที่เลือกเรือเมล์นั้น จะต้องเดินทางไปยังท่าเรือจัมโบ้ คิงดอม เพื่อรับกรงนกที่บรรจุนกหงส์หยกสองตัวอยู่ แล้วมองหาท่าเรืออาเบอร์ดีน สำหรับเรือที่มีหมายเลขที่ตรงกับหมายเลขที่ผูกอยู่กับกรงนก เมื่อทีมหาเรือเจอแล้ว ทีมจะต้องแลกกรงนกกับคำใบ้ที่บอกถึงสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักในอุปสรรคด่านนี้ ผู้เล่นหนึ่งคนในทีมจะต้องไปเลือกผ้าโพกหัวมา 1 ลายและหาทหารที่กำลังฝึกท่าชกต่อยที่มีผ้าโพกหัวอยู่จำนวน 200 คน ซึ่งต้องหาให้ตรงกับลายที่ตนได้เลือกไว้ หากส่งให้ผิดคนจะต้องกลับไปเลือกผ้าลายใหม่ ถ้าได้ผ้าโพกหัวตรงกับที่ต้องการแล้ว ทหารจะกระโดดเตะแผ่นไม้แล้วคำใบ้ต่อไปที่อยู่ภายในจะหล่นออกมา ในภารกิจทางแยกทีมจะต้องเลือกระหว่าง ส่งโสม (Full Bottle) หรือ เล่นเสก็ต (Full Throttle) ใน เล่นเสก็ต ทีมจะต้องไปที่สนามกีฬาน้ำแข็งมองกอง () และจะต้องเล่นเสก็ตวนรอบทั้งสองคนรวมกันให้ได้ 24 รอบก่อนที่จะได้คำใบต่อไป ใน ส่งโสม ทีมจะต้องขนโหลโสมขนาดใหญ่จำนวน 6 โหลโดยที่น้ำดองโสมจะต้องไม่หก เมื่อครบตามทีกำหนดทีมจะต้องดื่มน้ำโสมคนละ 1 ถ้วยก่อนที่เภสัชกรจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติม นิคกับวิกกี้ จะต้องล้างรถถังทหารโดยมีอุปกรณ์ต่างๆ เตรียมไว้ให้ในสถานีใกล้ๆ กับค่ายทหาร
สำหรับอุปสรรคสุดท้ายของรายการนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องตกแต่งขบวนพาเหรด 3 ส่วน ได้แก่บริเวณฐาน, บริเวณล้อและทาสีตกแต่งรูปปั้นดอกกุหลาบสำหรับการแข่งขันโรสพาเหรด โดยใช้ดอกเก๊กฮวยและกุหลาบ และจุ่มน้ำให้กับดอกไม้ด้วย เมื่อผลงานเป็นที่น่าพึงพอใจของนักจัดดอกไม้แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคอร์ทนี่ ลี ราชินีดอกกุหลาบปี 2009 ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ที่สำนักงานผู้สื่อข่าวต่างประเทศพนมเปญ ทีมจะต้องหาผู้สื่อข่าว 2 คนที่นั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ แล้วถามเขาว่า "May I have my next assignment?" แล้วพวกเขาก็จะมอบหนังสือพิมพ์ให้แก่ทีม ซึ่งคำใบ้ต่อไปจะซ่อนอยู่ในหนังสือพิมพ์นั่นเอง คำใบ้ที่ได้รับมาจากสำนักงานผู้สื่อข่าวต่างประเทศพนมเปญนั้น จะเป็นรูปถ่ายขาวดำของพระบาทสมเด็จพระ นโรดม สีหนุและแจ๊กการีน แคนนาดี้ ที่เคยมาเยือนที่ประเทศกัมพูชาเมื่อปีค.ศ.1967 โดยทีมจะต้องนึกให้ออกว่าภาพดังกล่าวนั้น อยู่ในโรงแรมรัฟเฟิลหลวง ซึ่งทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากที่นั้น ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ทางแยกในเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ชายหาด (Beach It) และ ท่าเรือ (Docket) โดยทีมที่เลือกชายหาดจะต้องเข็นเรือใบท้องถิ่นของบราซิล ที่รู้จักกันในชื่อ Jangada (in English) ลงไปยังปากชายหาดโดยใช้ท่อนซุงกลิ้งเรือไป โดยมีคนท้องถิ่นช่วย เมื่อเสร็จแล้วจึงจะได้รับคำใบ้ต่อไป สำหรับทีมที่เลือกท่าเรือ ทีมจะได้รับชุดตัวเลขมา 1 ชุด หลังจากนั้นทีมจะต้องไปยังท่าเรือ Porto do Pecém (in Portuguese) เมื่อไปถึง ทีมต้องใช้คอมพิวเตอร์เพื่อค้นหาชุดตัวเลขนั้น เพื่อให้พบตัวอักษร 4 ตัวที่อยู่ข้างหน้าที่จะเป็นตัวบอกว่าตู้สินค้านั้นอยู่ที่จุดใดของท่าเรือ หลังจากทีมค้าหาเสร็จ ทีมจะต้องหาตู้สินค้านั้นเพื่อหยิบคำใบ้ต่อไป ในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกในทีมหนึ่งคนต้องหาชื่อของจุดหมายต่อไป (Cidade da Criança) บนกำแพงของสวนสาธารณะที่เต็มไปด้วยโฆษณา ดิอะเมซิ่งเรซ 13
เมื่อทีมมาถึงเสียมราฐ ทีมจะต้องเติมน้ำมันดีเซล 25 ลิตร ใส่รถบรรทุก แล้วขับรถบรรทุกไปที่ทะเลสาบเขมร ทะเลสาบน้ำจืด ที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อไปถึงทีมจะต้องนั่งเรือ ที่กำหนดให้ไปยังภัตตาคารโค แอนเด็ธเพื่อรับคำใบ้ต่อไป