อีเลียต ลอเรนซ์ สปิตเซอร์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอะไร?
อีเลียต สปิตเซอร์
สปิตเซอร์เกิดและเติบโตในเขตบรองซ์ (The Bronx) ของเมืองนิวยอร์กซิตี้ เป็นบุตรชายของเจ้าสัวอสังหาริมทรัพย์ เบอร์นาร์ด สปิตเซอร์ (Bernard Spitzer) และแอนน์ สปิตเซอร์ (Anne Spitzer) ศาสตราจารย์วิชาวรรณกรรมอังกฤษ เขาเข้าศึกษาระดับมหาวิทยาลัยที่ มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน (Princeton University) และเข้าศึกษากฎหมายจากโรงเรียนกฎหมายฮาร์วาร์ด (Harward Law School) แห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) ที่ซึ่งเขาได้พบภรรยาในอนาคต ซิลด้า วอลล์ (Silda Wall) ผู้ซึ่งในเวลาต่อมาเป็นผู้ก่อตั้งองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร Children for Children (เด็กเพื่อเด็ก) หลังจากได้รับปริญญากฎหมายหลักสูตร Juris Doctor สปิตเซอร์จึงเข้าทำงานในบริษัทกฎหมาย พอลล์, เวสส์, ริฟคินด์, วอร์ตัน แอนด์ แกร์ริสัน (Paul, Weiss, Rifkind, Wharton & Garrison)
วิทยาลัยระหว่างประเทศศึกษาชั้นสูงพอล เอช. นิทซ์
SAIS สถาปนาขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2486 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 โดยกลุ่มผู้กำหนดนโยบายของสหรัฐอเมริกาที่ต้องการเตรียมความพร้อมด้านบุคลากรสำหรับสหรัฐอเมริกาซึ่งได้กลายเป็นมหาอำนาจของโลกภายหลังสงคราม โดย พอล เอ็ช. นิทซ์ (Paul H. Nitze) ซึ่งมีบทบาทในการจัดทำเอกสาร NSC-68 เพื่อกำหนดนโยบายของสหรัฐอเมริกาต่อโซเวียตในยุคสงครามเย็น[2] และ คริสเตียน เฮอร์เทอร์ (Christian Herter) อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศสหรัฐอเมริกา และเข้าสังกัดกับมหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์ เมื่อ พ.ศ. 2493 พลอยไพลิน ตั้งประภาพร
ปัจจุบันจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจาก คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต  สาวิตต์ โพธิวิหค
สาวิตต์ โพธิวิหค หรือที่รู้จักกันในนาม ดร.สาวิตต์ โพธิวิหค เกิดวันที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2488 เป็นบุตรของพลอากาศเอกสวัสดิ์ และนางอุไร โพธิวิหค (คงพันธุ์) สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากสถาบันเอ็มไอที ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2510 จากนั้นจึงได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโท ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ประเทศสหรัฐอเมริกา และปริญญาเอก ณ มหาวิทยาลัยแห่งเดียวกัน จนสำเร็จการศึกษาเป็นดุษฎีบัณฑิต ในปี พ.ศ. 2516 อิแมนิวเอล แพสไทรช์
อิแมนิวเอล แพสไทรช์ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจากโลว์เอลล์ไฮสกูล (Lowell High School) แซนแฟรนซิสโก ในปี ค.ศ. 1983 หลังจากนั้นในขณะกำลังศึกษาอยู่ในต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยแห่งชาติไต้หวัน ได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาตรี สาขาวิชาภาษาจีน ที่มหาวิทยาลัยเยล และสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1987 ต่อมาใน ค.ศ. 1991 สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาวรรณคดีเปรียบเทียบ จากมหาวิทยาลัยโตเกียว โดยทำวิทยานิพนธ์เป็นภาษาญี่ปุ่นเรื่อง "Edo kôki bunjin Tanomura Chikuden: Muyô no shiga" (The Late Edo Literatus Tanomura Chikuden; The Uselessness of Painting and Poetry) จากนั้นได้กลับไปที่สหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ. 1998 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก สาขาเอเชียตะวันออกศึกษา จากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด และเคยเป็นอาจารย์สอนอยู่ที่มหาวิทยาลัยอิลลินอยส์ เออร์แบนา-แชมเปญจน์ มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน และวิทยาลัยบริหารธุรกิจนานาชาติซอลบริดจ์ ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองศาสตราจารย์อยู่ที่วิทยาลัยวิเทศศึกษา มหาวิทยาลัยคย็องฮี ณิชาภัทร สุภาพ
ป่านจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศีกษารุ่นที่ 64 สายภาษาเยอรมัน ก่อนที่จะเข้าศึกษาที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอังกฤษ โทการละคร หลังจากนั้น เธอเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาโทที่ Baruch College สาขา Corporate Communication และจบการศึกษาในปี 2010 หลังจากนั้นเธอได้เข้าศึกษาต่อระดับปริญญาโทด้านบริหารธุรกิจที่ Columbia University แต่มิได้จบการศึกษา กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์
กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ () หรือเดิมชื่อ Space Infrared Telescope Facility (SIRTF) เป็นกล้องสังเกตการณ์อวกาศอินฟราเรด เป็นกล้องอันดับที่สี่และสุดท้ายของโครงการหอดูดาวเอกของนาซา ตั้งชื่อตาม ดร. ไลแมน สปิตเซอร์ จูเนียร์ หนึ่งในนักดาราศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่คนหนึ่งในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นผู้เสนอให้ติดตั้งกล้องโทรทรรศน์ไว้ในอวกาศเป็นคนแรกตั้งแต่กลางคริสต์ทศวรรษ 1940 เพื่อขจัดปัญหาการรบกวนของชั้นบรรยากาศโลก ซึ่งจะทำให้ได้ภาพที่ชัดเจนกว่าการตั้งกล้องไว้บนพื้นโลก โดยเขาใช้เวลากว่า 50 ปี จึงสามารถผลักดันแนวคิดนี้ได้สำเร็จ กล้องโทรทรรศน์อวกาศสปิตเซอร์ขึ้นสู่อวกาศเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2003 ด้วยจรวดเดลต้า 2 จากแหลมคานาวารัล มีการตั้งเป้าหมายการใช้งานของกล้องนี้ราว 2-3 ปี
สปิตเซอร์มีวงโคจรเป็นแบบ Heliocentric ซึ่งโคจรตามโลกไปรอบ ๆ ดวงอาทิตย์ใช้เวลา 1 ปี อีเลียต สปิตเซอร์
ในฐานะหัวหน้าอัยการสูงสุด สปิตเซอร์ได้ยกระดับมาตรฐานของหน่วยงาน โดยธรรมเนียมปฏิบัติแล้ว อัยการรัฐมักจะทำคดีเกี่ยวกับสิทธิผู้บริโภค และเน้นด้านคดีฉ้อโกงระดับท้องถิ่น ขณะที่คดีระดับชาติจะถูกโอนให้รัฐบาลกลาง สปิตเซอร์ดำเนินการฟ้องทั้งทางแพ่งและอาญาในคดีซึ่งเกี่ยวข้องกับอาชญากรรมของพนักงานหรือผู้บริหารภายในองค์กร, การฉ้อโกงหลักทรัพย์, การฉ้อโกงทางอินเทอร์เน็ต, และการปกป้องสิ่งแวดล้อม ปรีดี ดาวฉาย
จบนิติศาสตร์บัณฑิต (เกียรตินิยมอันดับ2) มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และเนติบัณฑิตไทย สำนักอบรมศึกษากฎหมายแห่งเนติบัณฑิตยสภา จบปริญญาโทด้านกฎหมาย กฎหมายเปรียบเทียบ จากมหาวิทยาลัยรัฐอิลลินอยส์ จูลี พาแย็ต
สำหรับการศึกษาระดับปริญญาตรีของเธอ เธอลงทะเบียนเรียนในมหาวิทยาลัยแมคจิล ซึ่งจบปริญญาวิศวกรรมศาสตรบัณฑิตสาขาวิศวกรรมไฟฟ้าในปีพ.ศ. 2529 หลังจากสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโทวิทยาศาสตร์ประยุกต์สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ที่มหาวิทยาลัยโตรอนโตในปี 2533 วิทยานิพนธ์ที่เธอทำนั้นเน้นไปที่การคำนวณ ภาษาศาสตร์สาขาปัญญาประดิษฐ์ ระหว่างการศึกษาของเธอระหว่างปี 2529 และ 2531 เธอยังทำงานเป็นวิศวกรระบบสำหรับแผนกวิศวกรรมวิทยาศาสตร์ของไอเอ็มบีของแคนาดา ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2531 ถึง พ.ศ. 2533 เมื่อสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตรอนโตเธอเข้าร่วมในโครงการคอมพิวเตอร์สถาปัตยกรรมสมรรถนะสูงและทำงานเป็นผู้ช่วยสอน ในช่วงเริ่มต้นของปี พ.ศ. 2534 เธอได้เข้าร่วมแผนกสื่อสารและวิทยาศาสตร์ของไอเอ็มบี ซุยส์ รีแอต ลาบอทอรี ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์เพื่อเข้ารับตำแหน่งนักวิทยาศาสตร์เป็นเวลาหนึ่งปี เมื่อเธอกลับมาที่แคนาดาในเดือนมกราคม 2535 เธอได้เข้าร่วมกลุ่มวิจัยของเบลล์ - นอร์ธทรีลในมอนทรีออลซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบโครงการด้านความเข้าใจในการพูดโทรศัพท์โดยใช้การจดจำเสียงคอมพิวเตอร์ ไพรเวศ วงศ์ธนบัตร
หลังจากที่ไพรเวศเรียนจบชั้นมัธยมศึกษาที่นครสวรรค์ ก็เข้ามาเรียนที่วิทยาลัยเพาะช่าง (ปัจจุบันคือ วิทยาลัยเพาะช่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีรัตนโกสินทร์) จึงได้พบกับนายอำนาจ สีมา และนายนิยม สะอาดพันธ์ หรือยม ซึ่งเรียนวิทยาลัยเดียวกัน 
ก่อนจะรวมตัวตั้งวงดนตรี จึงได้พบกับเสริมเวช ช่วงยรรยง หรืออี๊ด นายเดชา จินดาพล หรืออ้น นายพิเชฏฐ ศุขแพทย์ นายสุนทร สุจริตฉันท์ หรือจี๊ด และนายศิโรตม์ จุลินทร ที่ร่วมวงรอยัลสไปร์ทส 
ซึ่งโด่งดังในช่วงเข้าแข่งขันชิงชนะเลิศดนตรีแห่งประเทศไทย โดยวงดิอิมพอสซิเบิล คว้ารางวัลชนะเลิศ ในปี 2513 และวงรอยัลสไปร์ทสได้รองชนะเลิศอันดับ 1 จากนั้นจึงมีอัลบั้มผลงานเพลงออกมาทั้งแนวสตริงและลูกทุ่งสตริง เอริช เค็สท์เนอร์
เอริช เค็สท์เนอร์ เป็นบุตรชายคนเดียวของนาย เอมีล กับนางอีดา เค็สท์เนอร์ เกิดเมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1899 บ้านเลขที่ Königsbrückerstr.66 เมืองเดรสเดิน เมื่อเอริชมีอายุครบได้สามปีครอบครัวของเขาก็ย้ายมาที่บ้านเลขที่ 48 ถนนสายเดิม ครอบครัวของเขาไม่ได้มีฐานะรำรวย พ่อทำงานที่โรงงานทำกระเป๋า ส่วนแม่ต้องช่วยเหลือครอบครัวด้วยการเปิดร้านทำผมในอพาร์ทเม่น แต่รายได้ก็ยังไม่พอเพียง พวกเขาจึงตึดสินใจปล่อยห้องส่วนหนึ่งในอพาร์ทเมนท์ให้เช่าต่อ ซึ่งผู้เช่าส่วนมากมีอาชีพเป็นคุณครู อันเป็นแรงบันดาลใจให้เขาอยากมีอาชีพเป็นครู เขาจึงได้ไปโรงเรียนฝึกอาชีพครู แต่ก็เรียนไม่จบเนื่องจากโรงเรียนต้องปิดเพราะสถานการณ์การทางการเมือง และถึงอย่างไรเขาก็ไม่ได้อยากที่จะเรียนต่ออยู่แล้ว หลังจากนั้นเอริชจึงไปเรียนต่อที่โรงเรียนมัธยม และเขาก็จบการศึกษาระดับชั้นมัธยมปลายปี ค.ศ. 1919 เนื่องจากเขาเป็นนักเรียนที่ดีมีผลงานทางการเรียนที่ดี เขาจึงได้รับทุนการศึกษาจากเมืองเดรสเดิน หลังจากนั้นเขาก็จึงเดินทางไปยังเมืองไลพ์ซิช (Leipzig) เพื่อไปศึกษาต่อระดับมหาวิทยาลัย สจวร์ต รัสเซลล์
รัสเซลล์เกิดที่เมืองพอร์ธสมัธ ประเทศอังกฤษ จบการศึกษาระดับปริญญาตรี เกียรตินิยมอันดับหนึ่งสาขาฟิสิกส์ ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ดในปี ค.ศ. 1982 จากนั้นจบการศึกษาระดับปริญญาเอกที่มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ในปี ค.ศ. 1986 หลังจบการศึกษาได้ทำงานเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์จนปัจจุบันได้เป็นศาสตราจารย์ประจำสาขาวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ นอกจากนั้น ยังเป็นศาสตราจารย์พิเศษทางด้านศัลกรรมประสาทวิทยาที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ซานฟรานซิสโกหลังจากอุทิศตนทำงานวิจัยด้านสรีรวิทยาคำนวณ เอ็มมา วอตสัน
วอตสันกล่าวกับเอลเลน ดีเจนเนอเรสก่อนจบการศึกษาว่าเธอต้องเรียนห้าปีแทนสี่ปี เนื่องจากงานแสดงของเธอ เธอ "พักเรียนสองภาคเรียนเต็ม"[107] ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยบราวน์ด้านวรรณคดีอังกฤษ[7] ในปี พ.ศ. 2556 เธอได้รับการรับรองให้สอนโยคะและการทำสมาธิ เธอเรียนพิเศษการทำสมาธิเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่อาคารแห่งหนึ่งของชาวแคนาดา โดยเป็นสถานที่ที่ผู้อาศัยไม่ได้รับอนุญาตให้พูด เพื่อ "หาวิธีอยู่บ้านกับตนเอง"[108][109] เธอกล่าวกับนิตยสาร<i data-parsoid='{"dsr":[49731,49748,2,2]}'>แอลออสเตรเลีย</i>ว่า อนาคตที่ไม่แน่นอนหมายถึงการค้นหา "หนทางที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยและรู้สึกเหมือนตนอยู่บ้าน เพราะฉันไม่อาจเชื่อใจสถานที่จริง ๆ ได้เลย"[110] ศรสวรรค์ ภู่วิจิตร
ศรสวรรค์ ภู่วิจิตร หรือ อาย เกิดวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ที่กรุงเทพมหานคร เธอเป็นลูกสาวคนสุดท้อง และมีพี่สาว 2 คน ศรสวรรค์เข้ารับการศึกษาระดับมัธยมศึกษา ที่โรงเรียนเขมะสิริอนุสรณ์, ระดับปริญญาตรี ในเอกวาทวิทยา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2536 และปริญญาโท เอกสื่อสารมวลชน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปี 2541 โจเซฟ โคซูต
จากปี ค.ศ.1971-1972 โคซูตเริ่มศึกษาความรู้ทางด้านมานุษยวิทยาและปรัชญาจากโรงเรียนทางด้านการวิจัยทางสังคม (The New School for Social Research - NSSR) ที่เมืองนิวยอร์ก โดยโคซูตมีความสนใจเกี่ยวกับปรัชญาของ ลุดวิก วิทเกนสไตน์ (Ludwig Wittgenstein) ซึ่งนำไปสู่การพัฒนางานของเขาที่มีมากขึ้นตั้งแต่ทศวรรษที่ 1960-1970 เขาสำรวจความคิดภาษาที่มีความเฉพาะในความสัมพันธ์กับตัวเอง เช่น Neon Electrical Light English Glass Letters Red Eight เป็นต้น[6] ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร
ตวงรัตน์ โล่ห์สุนทร จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ปริญญาตรี เศรษฐศาสตรบัณฑิต จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาโท Master of Business Administration จาก Monterey Institute of International Studies ประเทศสหรัฐอเมริกา เอ็มมา วอตสัน
หลังจบจากโรงเรียน วอตสันพักเรียนหนึ่งปี[103] เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์<i data-parsoid='{"dsr":[46441,46479,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต</i>ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552[70] แต่กล่าวว่าเธอตั้งใจเรียนต่อไป[66] และเธอยืนยันในภายหลังว่าเธอเลือกเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบราวน์ในพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอส์แลนด์[104] ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 หลังจากเรียนมหาวิทยาลัยเป็นเวลา 18 เดือน วอตสันปรากฏว่าเธอยืดเวลาเรียนออกไปอีก "หนึ่งหรือสองภาคเรียน"[105] แม้ว่าเธอเข้าเคยเรียนที่วิทยาลัยวูสเตอร์ ออกซฟอร์ด ระหว่างปีการศึกษา 2554-2555 ในฐานะ "นักเรียนเยือน"[106] อีเลียต สปิตเซอร์
สปิตเซอร์ได้รับการเลือกตั้งเป็ฯผู้ว่าการในวันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2549 ด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 69 เอาชนะจอห์น ฟาโซจากพรรครีพับลิกัน และจอห์น คลิฟตั้น (John Clifton) จากพรรคลิเบอร์แทเรียน (Libertarian Party) มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย
ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ เป็นนักเรียนมัธยมปลายที่โดนแมงมุมกัดในห้องทดลอง ที่มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และต่อมาเป็นฉากที่เขาเข้าเรียนในชั้นเรียนที่โคลัมเบีย โดยภาพยนตร์ก็ได้ออกฉายเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม ค.ศ. 2002 โดยโคลัมเบียพิกเจอร์ส ภาพยนตร์ได้เสียงตอบรับด้านคำวิจารณ์ที่ดี และยังทำสถิติบ็อกซ์ออฟฟิส โดยเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงสุดทั่วโลกในปี 2002 ทำรายได้ 822 ล้านเหรียญสหรัฐทั่วโลก ไอ้แมงมุม ถือเป็นภาพยนตร์ที่สร้างจากการ์ตูนที่ประสบความสำเร็จที่สุดเป็นอันดับ 2 รองจาก The Dark Knight และยังติดอันดับ 18 ของหนังที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาล จากความสำเร็จทำให้มีภาคต่อในไอ้แมงมุม2 และไอ้แมงมุม3 นรภัทร วิไลพันธุ์
ไบร์ท สำเร็จการศึกษาช่วงชั้นมัธยมปลายที่ โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย รังสิต จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อที่ สถาบันเทคโนโลยีนานาชาติสิรินธร มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ปัจจุบันได้ย้ายไปศึกษาที่ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ แล้ว) อีเลียต สปิตเซอร์
พ.ศ. 2537 สปิตเซอร์วางมือจากการทำงานเอกชน เพื่อหันมาทุ่มเทให้กับการชิงตำแหน่งหัวหน้าอัยการสูงสุดรัฐนิวยอร์ก แต่เขาไม่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ตาม ในการเลือกตั้งครั้งต่อมา พ.ศ. 2541 เขาก็ได้รับเลือกตั้งในที่สุด และตั้งแต่นั้นมา เขาก็กลายเป็นหนึ่งในนักการเมืองพรรคเดโมแครตที่โดดเด่นที่สุดในรัฐนิวยอร์ก เขาได้รับเลือกตั้งเป็นผู้ว่าการรัฐนิวยอร์กเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 หลุยส์ เฟลตเชอร์
เอสเทล หลุยส์ เฟลตเชอร์ (; เกิด 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1934) เป็นรู้จักในชื่อ หลุยส์ เฟลตเชอร์ เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เธอเริ่มแสดงในปี ค.ศ. 1958 กับซีรีส์โทรทัศน์เรื่อง "ยินซีเดอริงเกอร์" เธอเคยเป็นดารารับเชิญให้กับภาพยนตร์เรื่อง "แวกเกินเทรน" (1959) ก่อนจะได้เปิดตัวในภาพยนตร์เรื่อง "เดอะแกเธอริงอีเกิลส์" (1963) ที่นำแสดงโดยร็อค ฮัดสัน หลังว่างเว้นจากวงการบันเทิง 10 ปีเพื่อทุ่มเวลาให้กับครอบครัว เธอกลับมาแสดงอีกครั้งหนึ่งกับภาพยนตร์ของรอเบิร์ต ออลต์แมน ในเรื่อง "ทีฟส์ไลก์อัส" (1974) ปีถัดมา เฟลตเชอร์ได้รับการยกย่องในระดับนานาชาติสำหรับการแสดงในบทนางพยาบาลแรตเชดในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "บ้าก็บ้าวะ" ซึ่งทำให้เธอชนะรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม, รางวัลแบฟตา สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในบทบาทนำ และรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ประเภทดราม่า เธอกลายเป็นนักแสดงหญิงคนที่สามที่ได้รับรางวัลทั้งหมดจากการแสดงในภาพยนตร์เพียงเรื่องเดียว ต่อจากไลซา มินเนลลิ (1973) และออดรีย์ เฮปเบิร์น (1953) เธอยังได้รับการแสดงในภาพยนตร์ที่มีชื่อเสียงหลายเรื่อง ดังเช่น "หมอผีเอ็กซอร์ซิสต์ 2" (1977), "เบรนสตอร์ม" (1983), "หนูน้อยพลังเพลิง" (1984), "ฟลาวเวอร์อินดิแอตทิก" (1987), "ทูเดย์อินเดอะแวลลีย์" (1996) และ "วัยร้ายวัยรัก" (1999) นิรัตติศัย กัลย์จาฤก
นิรัตติศัย กัลย์จาฤกจบการศึกษาศิลปะศาสตร์มหาบัญฑิตระดับเกียรตินิยม ภาควิชา Thai Classical Dance and Dramatic Arts จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต และ Hon.Prof. Nirattisai kaljareuk Ph.D, ศ.ดร.กิตติมศักดิ์ สาขาสิ่งแวดล้อม มหาวิทยาลัยเวิลด์พีชยูนิเวอร์ซิตี้ หลุยส์ สก๊อต
หลุยส์เป็นบุตรของ เอียน เจมส์ สก๊อต และ ศิวพร ลิขิตธรรมรักษ์ เขาเป็นบุตรคนสุดท้ายจากพี่น้อง 2 คน มีพี่ชายชื่อ สจ๊วต สก็อต เรียนจบจากโรงเรียนบางกอกพัฒนา จบการศึกษาระดับปริญญาที่คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเซาธ์เทิร์น นิวแฮมเชียร์ คริสเตนท์ นีลเซน
นีลเซ่น สำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิต จากมหาวิทยาจอร์จทาวน์ และ นิติศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนีย ในปีพุทธศักราช 2542 อีกทั้งเคยศึกษาในภาควิชาญี่ปุ่นคดีศึกษาจากมหาวิทยาลัยนานซาน ซึ่งอยู่ในนาโกย่า ประเทศญี่ปุ่นอีกด้วย ลิงซิลเวอร์สปริงส์
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2524 อเล็กซ์ ปาเชโก (เกิดเมื่อ พ.ศ. 2501) ซึ่งขณะนั้นเป็นนักศึกษาบัณฑิตศึกษา ณ มหาวิทยาลัยจอร์จวอชิงตัน ได้อาสาเข้าทำงานเป็นผู้ช่วยนักวิจัยในห้องปฏิบัติการของทับ "เดอะวอชิงตันโพสต์ "เขียนว่าเขาเติบโตมาในประเทศเม็กซิโก เป็นบุตรของแพทย์ และอยากจะเป็นนักบวช เขากล่าวว่าการที่เขาได้มีโอกาสเยี่ยมชมโรงฆ่าสัตว์ในช่วงยุค 70 นั้นได้เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาไปอย่างสิ้นเชิง เขาอ่านหนังสือ "การปลดปล่อยสัตว์" ("Animal Liberation") ซึ่งเขียนโดย ปีเตอร์ ซิงเกอร์ (พ.ศ. 2524) เลิกกินเนื้อสัตว์ และผันตัวเป็นนักเคลื่อนไหวด้านสิทธิสัตว์ เขาทำงานบนเรือต่อต้านการล่าวาฬ ทำงานที่ Sea Shepherd Conservation Society และเข้าร่วม Hunt Saboteurs Association ในประเทศอังกฤษ เมื่อเขากลับไปที่สหรัฐเพื่อเรียนรัฐศาสตร์ ณ จอร์จวอชิงตัน เขาร่วมทีมกับ อินกริด นิวคิร์ก ในการก่อตั้งกลุ่มพีตา ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2523 ด้วยความที่เขาอยากมีประสบการณ์ตรงเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องทดลองการวิจัยสัตว์เขาได้ไล่ดูรายชื่อของห้องทดลองที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐบาลและได้เลือกสมัครตำแหน่งในห้องทดลองที่ใกล้บ้านเขาที่สุด ทับเสนอตำแหน่งที่ไม่มีค่าตอบแทนให้กับอเล็กซ์ และให้เขาทำงานร่วมกับ Georgette Yakalis อิทธิวัฒน์ เพียรเลิศ
อิทธิวัฒน์ ศึกษาระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนเซนต์คาเบรียล ระดับปริญญาตรี ภาควิชาวิศวกรรมไฟฟ้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น เริ่มต้นการทำงานด้วยการเป็นเซลส์แมนบริษัทน้ำมันเอสโซ่พร้อมการจัดรายการวิทยุของตัวเอง ในชื่อไนท์สปอต เขาเปิดเพลงและพูดระหว่างเพลงคนแรก ไนท์สปอตโปรดักชั่นที่สร้างดีเจรุ่นใหม่เข้ามาในวงการขณะนั้น รุ่นแรก ๆ ก็มี เช่น วาสนา วีระชาติพลี, วิโรจน์ ควันธรรม, วินิจ เลิศรัตนชัย, ธเนศ วรากุลนุเคราะห์, หม่อมราชวงศ์รุจยาภา อาภากร อีเลียต สปิตเซอร์
ในปีพ.ศ. 2537 หัวหน้าอัยการสูงสุดจากพรรคเดโมแครตผู้รับตำแหน่งมาอย่างยาวนาน โรเบิร์ต อับรามส์ (Robert Abrams) ตัดสินใจลาออกจากตำแหน่ง เนื่องจากไม่สามารถเอาชนะ อัล ดามาโต้ (Al D'Amato) ในการเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาได้ สมาชิกพรรคเดโมแครตหลายคนเห็นจุดอ่อนใน จี โอลิเวอร์ คอปเปลล์ (G. Oliver Koppell) ผู้เข้ามารับตำแหน่งหัวหน้าอัยการสูงสุดแทนให้ครบวาระ และต่างเสนอตัวชิงตำแหน่ง สปิตเซอร์เองก็เป็นหนึ่งในนั้น ตอนนั้นเขายังอายุน้อยและไม่เป็นที่รู้จัก ถึงแม้จะได้เงินสนับสนุนจำนวนมากจากครอบครัวของเขาเอง ผลลัพธ์การหาเสียงคือ เขาได้รับคะแนนเสียงเป็นอันดับสุดท้ายในบรรดาผู้สมัครเป็นตัวแทน 4 คน โดยผู้ชนะคือ ผู้พิพากษาแคเร็น เบิร์นสไตน์ (Karen Burnstein) แต่ต่อมา เบิร์นสไตน์ก็แพ้เดนนิส แวคโค จากพรรครีพับลิกันในการเลือกตั้งทั่วไป ทศพร กลั่นแก้ว
"ทศพร กลั่นแก้ว" หรือที่เป็นที่รู้จักในชื่อ "Spanky" เป็นนักออกแบบ, illustrator อิสระ โดยมีผลงานเผยแพร่ทั้งในประเทศไทยและต่างประเทศ รวมทั้งเคยเป็นแชมป์การแข่งขัน Cut&Paste ประเทศไทย และเป็นตัวแทนไปแข่ง Cut&Paste Global ที่นิวยอร์ก USA ทศพรหรือ "Spanky" จบการศึกษาจากคณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร ภาควิชาประยุกต์ศิลป์ศึกษา ปัจจุบันนอกจากทำงานศิลปะแล้ว ทศพรยังให้ความสนใจในการเคลื่อนไหวเพื่อสิทธิสัตว์อีกด้วย โดยมีแนวความคิดในการใช้งานศิลปะเพื่อเรียกร้องสวัสดิภาพให้สัตว์ที่ถูกทารุณกรรม
http://fukduk.com/tv/28/21
http://www.idesign.ac.th/cg_news.php?id=57
http://spankystudio.wordpress.com/2009/02/24/spanky-live-perform-street-arttiger-translate-musicart-festival-2009part3/ แคลร์ อีลิซาเบท พาร์กเกอร์
ชนะเลิศ : มิสยูนิเวอร์ซิตี้ 2010 ศาสตราจารย์ เอ็กซ์
ชาร์ลส์เก่งกาจและชาญฉลาดมากทั้งในเรื่องการเรียนและกีฬา เรียกว่าเป็นอัจฉริยะก็ว่าได้ แม้ส่วนหนึ่งเขาจะแอบใช้พลังจิตช่วยก็ตาม แต่ชาร์ลส์ก็เลิกนิสัยคดโกงเช่นนั้นเมื่อคิดได้ว่า มันไม่ยุติธรรมต่อทั้งตนเองและต่อคนรอบข้าง ชาร์ลส์เรียนจบมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดตอนอายุเพียง 16 ปี แถมยังคว้าปริญญาโทจากอ็อซ์ฟอร์ด และปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยในอังกฤษ ในสาขาชีววิทยา จิตวิทยา และมนุษยวิทยา หากทว่าเขาต้องกลายเป็นโล้นซ่า เสียผมหมดหัวตั้งแต่ยังไม่แก่เพราะพลังพิเศษที่เพิ่มมากขึ้นนั่นเอง อีเลียต สปิตเซอร์
พ.ศ. 2541 สปิตเซอร์สมัครลงเลือกตั้งชิงตำแหน่งอีกครั้ง เขาเอาชนะ คอปเปลล์, สมาชิกวุฒิสภา แคเธอรีน แอ็บเบท (Catherine Abbate), สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร เจฟฟ์ ออร์ลิค (Jeff Orlick) และอดีตที่ปรึกษาผู้ว่าการ ชาร์ลส์ เดวิส (Charles Davis) ได้ในการเลือกตั้งไพรมารี (primary) ของพรรคเดโมแครต ต่อมา เขาเอาชนะแวคโคซึ่งดำรงตำแหน่งในตอนนั้นด้วยคะแนน 48.2 เปอร์เซ็นต์ ต่อคะแนน 47.6 เปอร์เซ็นต์ ของที่แวคโคได้รับ สปิตเซอร์เลือกตั้งใหม่อีกครั้งในปี พ.ศ. 2545 โดยมีคู่แข่งเป็นผู้พิพากษาจากพรรครีพับลิกัน ดอร่า อิริซาร์รี่ โดยสปิตเซอร์ชนะด้วยคะแนนเสียง 66 เปอร์เซ็นต์ อีเลียต สปิตเซอร์
วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2547 สปิตเซอร์ประกาศความตั้งใจของเขาในการชิงตำแหน่งตัวแทนของพรรคเดโมแครตสำหรับตำแหน่งผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก ถึงแม้จะมีข่าวลือมานานแล้ว แต่การประกาศตัวของสปิตเซอร์นั้นก็ยังรวดเร็วผิดปกติ คือ เกือบ 2 ปีก่อนจะมีการเลือกตั้ง เนื่องจากสปิตเซอร์สามารถได้เสียงสนับสนุนจากสมาชิกพรรคเดโมแครตที่มีตำแหน่งในภาครัฐอย่างรวดเร็ว เขาจึงได้รับความเคารพจากผู้นำในพรรคเดโมแครตทั่วประเทศ ผู้ว่าการรัฐนิวเม็กซิโก (New Mexico) บิลล์ ริชาร์ดสัน (Bill Richardson) กล่าวถึง สปิตเซอร์ ว่าเป็น "อนาคตของพรรคเดโมแครต" ในงานระดมทุนสำหรับการหาเสียงเลือกตั้งของสปิตเซอร์ซึ่งจัดขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 อรรถวิชช์ สุวรรณภักดี
-   ประกาศนียบัตร หลักสูตรนักบริหารระดับสูง “ธรรมศาสตร์เพื่อสังคม” นมธ.รุ่น1
นายอรรถวิชช์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี นิติศาสตรบัณฑิต มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์โดยนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคคนปัจจุบัน ได้แนะนำให้ไปเรียนต่อระดับปริญญาโท จนสำเร็จการศึกษา นิติศาสตรมหาบัณฑิต (กฎหมายการธนาคารและการเงิน) จาก มหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกาและลงสมัครส.ส.ครั้งแรกกับพรรคประชาธิปัตย์จนได้รับการเลือกตั้งในเวลาต่อมา ประกายเพชร อินทุโสภณ
ประกายเพชร อินทุโสภณ จบการศึกษาจากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา รุ่น 6 รุ่นเดียวกับเชาวน์ ณศีลวันต์ ณัฐ ภมรประวัติ เติมศักดิ์ กฤษณามระ ประยูร จินดาศิลป์ ปรีดา พัฒนถาบุตร สวัสดิ์ โชติพานิช อนันต์ กรุแก้ว และปริญญาตรี (เกียรตินิยมอันดับ 1) จากคณะวิศวกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ซึ่งได้รับพระราชทานปริญญาบัตรเป็นคนแรก และเป็นพิธีพระราชทานปริญญาบัตรครั้งแรกในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก
พระองค์ทรงศึกษาที่โรงเรียนนานาชาติลักเซมเบิร์กและโรงเรียนอัลปินนานาชาติโบโซริลที่สวิตเซอร์แลนด์ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานสาธารณะการบริหารคณะกรรมการเอสเอของบริษัทสวิส ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 ราชสำนักได้ประกาศว่าเจ้าชายเฟลิกซ์เริ่มปริญญามหาบัณฑิตจาก Regina Apostolorum Pontifical Athenaeum ที่กรุงโรม เอมี ไวน์เฮาส์
เมื่อเอมีอายุได้ 9 ขวบ คุณยายของเธอชื่อซินเธีย แนะนำให้เธอเข้าโรงเรียนสอนการแสดง ซูซิ เอิร์นชอร์ (Susi Earnshaw Theatre School)[9] เมื่อเธออายุ 10 ขวบ เธอได้ตั้งวงเพลงแร็ปชื่อ สวีท แอนด์ เซาเออร์ (Sweet 'n' Sour) กับเพื่อนชื่อ จูเลียท แอชบี (Juliette Ashby)[10] เอมีเรียนอยู่ที่โรงเรียนซูซิ เอิร์นชอร์ได้ 4 ปี จึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนสอนการแสดง ซิลเวียร์ ยัง (Sylvia Young Theatre School) เธอได้ร่วมแสดงในละครเรื่อง เดอะ แฟสท์ โชว์ (The Fast Show) กับเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ในปีค.ศ. 1997[11] แต่พอเธออายุได้ 14 ปี เธอก็ถูกไล่ออกเนื่องจากไม่ตั้งใจเรียนและไปเจาะจมูกมา[12][7] หลังจากนั้นเธอจึงไปเข้าโรงเรียนบริท (BRIT School) ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนศิลปะการแสดงและเทคโนโลยี ในเซลเฮิร์สท ชานเมืองครอยดอน[13] พนิช วิกิตเศรษฐ์
จบการศึกษามัธยมศีกษา จาก Wilbraham & Monson Academy รัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกา สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีและปริญญาโทจากมหาวิทยาลัยบอสตัน สหรัฐอเมริกา เมื่อปี พ.ศ. 2529 ระดับปริญญาโท ด้านการบริหารธุรกิจ จากสถาบันบัณฑิตบริหารธุรกิจศศินทร์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในปี พ.ศ. 2535 และประกาศนียบัตร หลักสูตรผู้บริหารระดับสูง สถาบันวิทยาการตลาดทุน (วตท.) รุ่นที่ 6 พลังพล คงเสรี
รศ.ดร.พลังพล คงเสรี จบการศึกษาระดับมัธยมต้นที่โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2528 โดยมีผลการเรียนดีเยี่ยมตลอดการศึกษา จากนั้นสอบได้รับทุนจากโครงการพัฒนาและส่งเสริมผู้มีความสามารถพิเศษทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (พสวท.) จึงย้ายไปเรียนต่อระดับมัธยมปลายที่โรงเรียนสามเสนวิทยาลัยซึ่งเป็น 1 ใน 6 ศูนย์โครงการ พสวท. ในสมัยนั้น} ระหว่างการศึกษาระดับมัธยม ได้เป็นตัวแทนโรงเรียนร่วมแข่งขันทางวิชาการและได้รับรางวัลชนะเลิศมากมาย อีเลียต สปิตเซอร์
ในการเลือกตั้งปีพ.ศ. 2541 สปิตเซอร์เอาชนะเดนนิส แวคโค(Dennis Vacco)จากพรรครีพับลิกัน (Republican Party)ได้อย่างฉิวเฉียด จนได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าอัยการสูงสุดรัฐนิวยอร์ก (New York State Attorney)แทนนายเวคโคซึ่งเป็นผู้ดำรงตำแหน่งในขณะนั้น การรณรงค์หาเสียงของเขาได้รับการสนับสนุนทางการเงินเป็นจำนวนมากจากเงินหลายล้านดอลลาร์ที่กู้จากพ่อของเขา ขณะดำรงตำแหน่ง สปิตเซอร์ได้ดำเนินการฟ้องคดีหลายคดี ซึ่งเกี่ยวข้องกับ อาชญากรรมของพนักงานหรือผู้บริหารภายในองค์กร, การฉ้อโกงหลักทรัพย์, การฉ้อโกงทางอินเทอร์เน็ต, และการปกป้องสิ่งแวดล้อม คดีของเขาที่เป็นรู้จักกันดีที่สุด คือการฟ้องร้องบรรดาบริษัทซึ่งเกี่ยวข้องกับการสุมหัวกันตรึงราคาชิปคอมพิวเตอร์, การปั่นราคาหุ้นของวาณิชธนกิจ, และคดีความกองทุนรวมปีพ.ศ. 2546 นอกจากนั้น เขายังฟ้องร้องริชาร์ด แกรสโซ (Richard Grasso) อดีตประธานตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก (New York Stock Exchange: NYSE) โดยกล่าวหาว่า เขาล้มเหลวในการทำให้คณะกรรมการประจักษ์ถึงสัญญาผลตอบแทนของเขาซึ่งมีมูลค่าสูงกว่า 140 ล้านเหรียญดอลลาร์ ไลแมน สปิตเซอร์
ไลแมน สตรอง สปิตเซอร์ จูเนียร์ (; 26 มิถุนายน ค.ศ. 1914 - 31 มีนาคม ค.ศ. 1997) เป็นนักฟิสิกส์ทฤษฎีและนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากงานวิจัยเรื่องการก่อตัวของดาวฤกษ์ งานวิจัยเกี่ยวกับฟิสิกส์พลาสมา และเป็นผู้ริเริ่มแนวคิดการใช้กล้องโทรทรรศน์ในอวกาศ อลิซ อินเกลย์
อินเกลย์เข้าศึกษาที่วิทยาลัยเลคกินนินเดอร์รา และมหาวิทยาลัยอีดิธ โคแวน ที่ซึ่งเธอกำลังศึกษาระดับปริญญาอักษรศาสตรบัณฑิต เอลิซาเบธ เดบิคกี
เดบิคกีเริ่มสนใจบัลเล่ต์ในวัยเด็กและได้รับการฝึกฝนเป็นนักเต้นจนกระทั่งตัดสินใจเปลี่ยนไปละครเวที สมัยเป็นนักเรียนที่ Huntingtower School ในเมลเบิร์นตะวันออก เธอก็ได้คะแนนเต็ม ทั้งวิขาการแสดงและวิชาภาษาอังกฤษ และติดอันดับคะแนนนสูงสุด (Dux ในระบบการศึกษาของอออสเตรเลียและนิวซีแลนด์) ของโรงเรียน ตอนจบการศึกษาในปี 2007  ในปี 2010 เธอสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรีสาขาการละคร จาก Victorian College of the Arts มหาวิทยาลัยแห่งเมลเบิร์น  ในเดือนสิงหาคมปี 2009 เธอก็ได้รับทุน Richard Pratt Bursary ในฐานะนักศึกษาดีเด่นในสาขาการแสดงในปีที่สองของเรียน  ธนพล อินทฤทธิ์
เสือ จบการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล วิทยาเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และมหาวิทยาลัยรามคำแหง เข้าสู่วงการเพลงด้วยการตั้งวงดนตรีของตนเองร่วมกับเพื่อน ๆ และญาติ ๆ ในชื่อ เฉียงเหนือ เป็นวงแบ็กอัพรวมถึงร่วมเล่นกับวงอื่นตระเวนเล่นทั่วไปตามพื้นที่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จากนั้นก็ได้เข้าทำงานในสังกัด บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น (ปัจจุบัน ใช้ชื่อว่า บริษัท อาร์เอส จำกัด (มหาชน)) ในฐานะฝ่ายศิลป์และคอสตูม โดยเป็นผู้ออกแบบปกอัลบั้มชุดที่ 6 ให้กับฟรุตตี้ และแต่งเพลงให้กับศิลปินหลายรายในค่าย เช่น ฟรุตตี้
และที่ประสบความสำเร็จเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดี คือ "เก็บตะวัน" ซึ่งเป็นเพลงเปิดตัวของอิทธิ พลางกูร และเพลงนี้ก็ได้กลายมาเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของอิทธิและได้รับความนิยมมาปัจจุบัน รวมถึงแต่งให้กับศิลปินต่างค่ายด้วย เช่น เบิร์ด–ธงไชย แมคอินไตย์, เทียรี่ เมฆวัฒนา จากนั้นจึงเริ่มทำงานเบื้องหลังให้แก่ศิลปินรายต่าง ๆ ของอาร์เอส โดยเป็นโปรดิวเซอร์ แต่งเพลง ทำนอง รวมทั้งเป็นแมวมองด้วย ด้วยการขอโอกาสจากผู้บริหารค่าย ซึ่งศิลปินที่เข้าสู่วงการด้วยการชักชวนของเสือ ได้แก่ ไฮ-ร็อก, เอาท์ไซเดอร์, แร็พเตอร์ เป็นต้น กษิต ภิรมย์
นายกษิต ภิรมย์เข้ารับการศึกษาชั้นต้นที่โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน แล้วจึงไปศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่ St. Joseph College เมืองดาร์จีลิง ประเทศอินเดีย หลังจากนั้น จึงกลับเข้ามาศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย นายกษิตเข้ารับการศึกษาที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเพียงระยะเวลาหนึ่งและได้สมัครไปศึกษาระดับปริญญาตรีด้าน International Affairs ที่ School of Foreign Service, มหาวิทยาลัยจอร์จทาวน์ (Georgetown University) สหรัฐอเมริกา หลังจากนั้น นายกษิตได้เข้ารับการศึกษาด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศที่ Institute of Social Studies เนเธอร์แลนด์ และ วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร รุ่นที่ 32 ศรัณย์รัชต์ ดีน
ลีเดียเริ่มเรียนร้องเพลง แนว R&B ตั้งแต่อายุ 10 ขวบ กับครูวสันต์ เกตุแก้ว (ซึ่งเคยเป็นครูสอนร้องเพลงให้กับ ปาน ธนพร) โดยมีศิลปินที่เป็นแรงบันดาลใจในการเรียนแนว R&B เช่น บียอนเซ่, เจนนิเฟอร์ โลเปซ, คริสติน่า อากีเลร่า, มารายห์ แครี และ บริทนีย์ สเปียร์ส
นอกจากรักการร้องเพลงแล้ว ในเรื่องการเรียน ลีเดียก็ยังสามารถทำได้ดีอีกด้วยโดยได้เกรดเฉลี่ย
ตลอดช่วงการเรียนของไฮสคูล 3.9 (Honor Roll Student : 3.9 GPA and above) และสามารถสอบเข้าเรียนต่อได้ที่มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น เป็นมหาวิทยาลัยอันดับ 11 ในอเมริกา โดยเลือกเรียนในสาขา Biological Sciences และ Business Institutions และยังชอบทำกิจกรรมของโรงเรียน โดยมีเครดิตเป็น Vice President [student Government] แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนมาเรียนที่ LSE (London School of Economics) ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ เคต แบลนเชตต์
แบลนเชตต์มีผลงานที่รู้จักในระดับนานาชาติจากผลงานภาพยนตร์ในปี 1998 เรื่อง "Elizabeth" กำกับโดย Shekhar Kapur โดยเธอรับบทบาทเป็นสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ และยังมีผลงานเป็นที่รู้จักในบทกาลาเดรียล ในภาพยนตร์ไตรภาคเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ กำกับโดยปีเตอร์ แจ็กสัน และบทอีริน่า สปัลโก้ ใน" " รวมถึงบทแคทาริน เฮปเบิร์น ในภาพยนตร์ของมาร์ติน สกอร์เซซี เรื่อง "The Aviator" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม เธอและสามี แอนดรูว์ อัปตัน เป็นผู้กำกับของ Sydney Theatre Company และทั้งคู่ยังมีบริษัทผลิตภาพยนตร์ที่ชื่อ "Dirty Films" อดัม สมิธ
อดัม สมิธ ได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยกลาสโกว์ ในสาขาปรัชญาศีลธรรมกับ<i data-parsoid='{"dsr":[2259,2279,2,2]}'>ฟรานซิส ฮัทชีสัน ที่มหาวิทยาลัยนี้เองที่อดัม สมิธได้เกิดกัมภาวะอย่างแรงกล้าในเสรีภาพ เหตุผล และเสรีภาพในการพูด ในปี พ.ศ. 2283 สมิธได้รับรางวัล "สเนลล์เอกซ์บิชัน" (รางวัลเรียนดีสำหรับนิสิตกลาสโกว์ที่ต้องการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด) และเข้าเรียนที่ วิทยาลัยบาลลิออล แห่งมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด แต่ออกซฟอร์ดในยุคนั้นก็ไม่ได้ให้สิ่งที่จะเป็นงานสำคัญในชีวิตต่อมาของสมิธมากนัก สมิธออกจากออกซฟอร์ดเมื่อ พ.ศ. 2289 ในหนังสือเล่ม 5 เรื่อง"ความมั่งคั่งของประชาชาติ" (The Wealth of Nations) ได้วิจารณ์เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยของอังกฤษในขณะนั้นว่ามีคุณภาพในการสอนต่ำและมีกิจกรรมเชิงปัญญาน้อยเมื่อเทียบกับมหาวิทยาลัยสก็อตคู่แข่ง สมิธเห็นว่าเป็นผลที่เกิดจากเงินกองทุนที่มีมากมายเกินไปทั้งที่ออกซฟอร์ดและเคมบริดจ์ทำให้ศาสตราจารย์มีรายมากได้โดยไม่ต้องมีความสามารถในการสร้างความน่าสนใจแก่นิสิต และทำให้นักอักษรศาสตร์มีความเป็นอยู่สุขสบายมากกว่าประมุขฝ่ายศาสนจักรของอังกฤษเสียอีก สปรินเทอร์
ดำเนินการโดย ลลิตา ปัญโญภาส
การศึกษา : หมิว ลลิตาเริ่มต้นการศึกษาในระดับอนุบาลที่โรงเรียนอนุบาลยุคลธร ระดับประถม-มัธยมต้น จากโรงเรียนเซนต์โยเซฟ บางนา และมัธยมปลาย จากโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา สายศิลป์ภาษา-ฝรั่งเศส และจบการศึกษาระดับปริญญาตรี จากคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน ระดับอนุปริญญา (Diploma) ในสาขาการออกแบบตกแต่งภายใน (Interior Design) ที่ Inchbald School of Design ประเทศอังกฤษ เป็นเวลา 1 ปีเต็ม และระดับปริญญาโท ในสาขาการออกแบบตกแต่งภายในอีกเช่นกัน ได้รับปริญญาโท (M.A.) ที่ Master Middlesex University ประเทศอังกฤษ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
ใน พ.ศ. 2443 เขาได้รับประกาศนียบัตรสำเร็จการศึกษาจากสถาบันเทคโนโลยีแห่งสมาพันธรัฐสวิส ได้รับสิทธิ์พลเมืองสวิสในปี พ.ศ. 2444 และ พ.ศ. 2448 อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์เรียนจบปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยซูริค[4] อุรัสยา เสปอร์บันด์
ในปี พ.ศ. 2554 อุรัสยาสอบเทียบเข้าศึกษาต่อในระดับปริญญาตรี คณะอักษรศาสตร์ สาขาวิชาภาษาและวัฒนธรรม จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เอกภาษาอิตาลี[3] แต่ต่อมาย้ายเรียนในเอกภาษาสเปน[12] หลังจากศึกษาที่มหาวิทยาลัยเป็นเวลาสี่ปีครึ่ง อุรัสยาได้จบการศึกษาจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2558[13] เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ปีถัดมา รัสเซลล์หันมาสนใจเรียนวิชาปรัชญาอีกสาขาหนึ่ง นักปรัชญาที่เขาสนใจผลงานมากที่สุด คือ เฮเกล และบรัดเลย์ ด้วยความตั้งใจเรียนอย่างดีเยี่ยม ประกอบกับมีสติปัญญาเฉลียวฉลาด เขาจึงคว้าปริญญาเกียรตินิยมอันดับ 1 สาขาปรัชญามาครองอย่างไม่ยากเย็นนัก หลังจากจบการศึกษาแล้ว รัสเซลล์ได้ตัดสินใจแต่งงานกับ อลิส เพียร์เซล สมิธ น้องสาวของโลแกน เพียร์เซล สมิธ (Logan Pearsall Smith) นักประพันธ์ชื่อดังแห่งยุคนั้น โดยมิได้ฟังคำทัดทานจากปู่และย่า พอล พ็อตส์
พ็อตส์จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยพลีมัธเซนต์มาร์คแอนด์เซนต์จอห์น สาขามนุษยศาสตร์ ในปี ค.ศ. 1993 ด้วยคะแนนเกียรตินิยม และเป็นสมาชิกสภา Liberal Democrats ของเมืองบริสตอลตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2003 เอลิซาเบธ ชู
เอลิซาเบธ ชู เกิดที่เมืองวิลมิงตัน เดลาแวร์ สหรัฐอเมริกา เติบโตที่นิวเจอร์ซีย์ มารดาเป็นนักธุรกิจ นักการธนาคาร บิดาเป็นนักกฎหมาย นักพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ และเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรครีพับลิกันรับเลือกตั้งเป็นวุฒิสมาชิกรัฐนิวเจอร์ซีย์ หลังจากจบการศึกษาชั้นมัธยม เธอเข้าศึกษาต่อด้านศิลปะที่วิทยาลัยเวสลีย์ และด้านรัฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ก่อนจะหยุดเรียนเพื่อไปทำงานด้านการแสดง หลังจากประสบความสำเร็จในอาชีพนักแสดง เธอกลับเข้าศึกษาต่อที่ฮาร์วาร์ดในปี 2000 จนจบปริญญา  มาร์กาเรต เบิร์ก-ไวต์
ภายหลังการเสียชีวิตของพ่อ เธอก็ลาออกจากมหาวิทยาลัยดังกล่าว แล้วเปลี่ยนที่เรียนอีก 2-3 แห่ง หนึ่งในนั้นคือ มหาวิทยาลัยมิชิแกน ซึ่งเธอเป็นสมาชิกสโมสรหญิง Alpha Omicron Pi, Purdue University ในรัฐอินเดียนา และมหาวิทยาลัย Case Western Reserve ในเคลฟแลนด์ โอไฮโอ และในที่สุดก็จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยคอร์แนลด้วยวุฒิศิลปศาสตร์บัณฑิตในปี 1927 หนึ่งปีต่อมา มาร์กาเร็ตย้ายจากนิวยอร์กไปยังเคลฟแลนด์ โอไฮโอ แล้วเริ่มสร้างสตูดิโอถ่ายภาพเชิงพาณิชย์ โดยสร้างผลงานภาพถ่ายเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมและอุตสาหกรรม ทั้งนี้ ในปี 1924 ระหว่างที่ยังเรียนหนังสือ เธอแต่งงานกับเอเวอร์เรตต์ แชปแมน (Everett Chapman) แต่หย่าร้างกันในอีก 2 ปีต่อมา ชลิตา เฟื่องอารมย์
ชลิตาจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนต้นที่โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร จากนั้นจึงเข้าเรียนที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา และจบปริญญาตรีคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ปัจจุบันศึกษาปริญญาโท คณะรัฐศาสตร์ วิชายุโรปศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย สามารถ ราชพลสิทธิ์
สามารถ ราชพลสิทธิ์ หรือ ดร.สามารถ ราชพลสิทธิ์ จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจากโรงเรียนพัทลุง และเข้าศึกษาในชั้นมัธยมที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา เป็นเพื่อนร่วมรุ่นของ จิระนันท์ พิตรปรีชา กวีซีไรต์ ต่อจากนั้นจึงได้เข้ารับการศึกษาในระดับปริญญาตรี ที่วิศวกรรมศาสตร์บัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระดับปริญญาโท วิศวกรรมโยธา สาขาวิศวกรรมจราจรและขนส่ง สถาบันเทคโนโลยีแห่งเอเชีย (เอไอที) โดยทุนยูเสด (USAID) และระดับปริญญาเอก วิศวกรรมโยธา สาขาการวางแผนโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง มหาวิทยาลัยโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น โดยทุนรัฐบาลญี่ปุ่นนายสามารถตกเป็นข่าวฮือฮาเมื่อ นายสมัคร สุนทรเวช และนายดุสิต ศิริวรรณ กล่าวหาในรายการ "สมัคร-ดุสิต คิดตามวัน" ว่านายสามารถ รับสินบนเป็นรถ “บีเอ็ม ซีรีส์ 7” ทำให้นายสามารถฟ้องร้องดำเนินคดีกับนายสมัคร และนายดุสิต ที่ ศาลอาญากรุงเทพใต้ ซึ่งเมื่อวันที่ 12 เมษายน 2550 ศาลชั้นต้นได้พิพากษา ให้จำคุกจำเลยทั้งสอง รวม 4 กระทง ๆ ละ 6 เดือน รวมจำคุกคนละ 24 เดือน โดยไม่รอลงอาญา และให้โฆษณาคำพิพากษาย่อ ในหนังสือพิมพ์ติดต่อกัน เป็นเวลา 3 วัน โดยจำเลยเป็นผู้ออกค่าใช้จ่าย ต่อมา เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2551 ศาลอุทธรณ์ได้มีคำพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น โรซาลินด์ แฟรงคลิน
ในวัยเด็ก โรซาลินด์เข้าเรียนที่โรงเรียนสตรีเซนต์พอล (St Paul's Girls' School)[8][9] ระหว่างการศึกษา โรซาลินด์เป็นเด็กที่มีพรสวรรค์ทางการเรียนอย่างมาก โดยทำคะแนนได้ดีในวิชาวิทยาศาสตร์ ภาษาลาติน[10] และพลศึกษา[11] ยิ่งไปกว่านั้น ครอบครัวของเธอมีบทบาทในการส่งเสริมให้ผู้ใหญ่ได้รับการศึกษา โดยเอลลิสผู้เป็นบิดาของเธอได้สอน วิชาไฟฟ้า แม่เหล็ก และประวัติศาสตร์สงคราม ในเวลาต่อมาเอลลิสก็ได้ขึ้นเป็นผู้ช่วยผู้อำนวยการโรงเรียนผู้ใหญ่เวิร์กกิงเมน (Working Men's College) นอกจากการส่งเสริมการศึกษาแล้ว ตระกูลแฟรงคลินยังได้ช่วยให้ชาวยิวที่หนีภัยสงครามจากนาซีเยอรมันให้ได้มีที่ทำกินเป็นหลักฐานอีกด้วย[7] จรัมพร โชติกเสถียร
คุณจรัมพร จบการศึกษาวิทยาศาสตร์บัณฑิตสาขา วิศวกรรมไฟฟ้าและวิทยาการคอมพิวเตอร์จากสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ และ บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต จาก มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด, สหรัฐอเมริกา7. กรรมการธนาคารกรุงเทพ จากเว็บไซต์ Bangkokbiznews.com 13/6/60 ชมพู่ ก่อนบ่ายคลายเครียด
การศึกษา ปัจจุบันจบปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยสวนดุสิต ปริญญา จินดาประเสริฐ
ศาสตราจารย์ ปริญญา จินดาประเสริฐ หรือ ศาสตราจารย์ ดร.ปริญญา จินดาประเสริฐ สำเร็จการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลายจาก โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย (กรุงเทพ) หลังจากนั้น ในระหว่างปี พ.ศ. 2512 – 2523 ได้รับทุน Colombo Plan Scholarship เพื่อศึกษาระดับปริญญาตรี โท และเอก ที่ประเทศออสเตรเลีย โดยสำเร็จ ปริญญาตรีด้านวิศวกรรมศาสตร์ (สาขาวิศวกรรมโยธา) University of Tasmania(พ.ศ. 2517) ปริญญาโทด้านวิศวกรรมศาสตร์ (สาขาวิศวกรรมโยธา) University of New South Wales (พ.ศ. 2520) และ ปริญญาเอกด้านวิศวกรรมศาสตร์ (สาขาวิศวกรรมโยธา วัสดุคอนกรีต) University of New South Wales (พ.ศ. 2523)[12] สปรินเทอร์
ดำเนินการโดย เจฟฟรี่ บีลล์
บีลล์ได้จบปริญญาตรีสาขาภาษาสเปน จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียสเตต นอร์ธริดจ์ (2525) รวมไปถึงสาขาภาษาอังกฤษจากมหาวิทยาลัยโอคลาโฮมาสเตต (2530) และวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาบรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยนอร์ทแคโรไลนา (2533) บีลล์ทำงานให้ของ" "จนถึงธันวาคม ปี 2555  จณิสตา ลิ่วเฉลิมวงศ์
จณิสตา จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาจาก โรงเรียนเซนต์โยเซฟคอนเวนต์ จบชั้นมัธยมศึกษาจาก โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน จบการศึกษาระดับปริญญาตรีรัฐศาสตร์ สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และปริญญาโท สาขาการพัฒนาภูมิภาคและเมือง จาก London School of Economics & Political Science (LSE) มหาวิทยาลัยลอนดอน ประเทศอังกฤษ อีเลียต สปิตเซอร์
สปิตเซอร์เกิดในเขตบรองซ์ เป็นลูกคนเล็กสุดในจำนวน 3 คนของแอนน์ สเปนเซอร์ (นามสกุลก่อนแต่งงานคือ โกลด์ฮาเบอร์) อดีตศาสตราจารย์ชาวอังกฤษ และเบอร์นาร์ด สเปนเซอร์ มหาเศรษฐีอสังหาริมทรัพย์ เขาสืบเชื้อสายมาจากชาวยิวซึ่งอพยพมาจากออสเตรีย ลลิตา ไพศาล
ลลิตาสำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมปลายจาก โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์ และกำลังศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาที่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มศว. ประสานมิตร คณะศิลปกรรมศาสตร์ สาขาเอกการแสดง และ กำกับการแสดง (ภาควิชาภาษาอังกฤษ) อีดรีซา แกย์
ล็อสก์ลีล เท็ด บันดี
บันดี้จบการศึกษาจากวูดโรว์วิลสันไฮสคูล ใน พ.ศ. 2508 และได้ทุนเล่าเรียนที่มหาวิทยาลัยพูเจต์ซาวน์ ทาโคมา วอชิงตัน ในสาขาจิตวิทยา ภายหลังจากศึกษาไป 2 ภาคการศึกษา เขาตัดสินใจย้ายไปเรียนที่มหาวิทยาลัยวอชิงตัน ในซีแอตเทิล และได้เริ่มความสัมพันธ์กับ สเตฟานี บรูกส์ เพื่อนร่วมสถาบันที่มาจากตระกูลผู้ดีในแคลิฟอร์เนีย ทั้ง 2 คบหากันเป็นคู่รัก หลังจากบรูกส์รับปริญญาในปี พ.ศ. 2511 บรูกส์ที่ไม่ค่อยพอใจในความอ่อนแอและขาดความทะเยอทะยานของบันดี ได้ตัดความสัมพันธ์กับเขาและกลับไปแคลิฟอร์เนีย สถิตย์ สิริสิงห
ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ทันตแพทย์ สถิตย์ สิริสิงห หรือ ศาสตราจารย์เกียรติคุณ ทันตแพทย์ ดร.สถิตย์ สิริสิงห สำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษา มัธยมศึกษา และเตรียมอุดมศึกษา จากโรงเรียนวัฒนาวิทยาลัย โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียน และโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา ตามลำดับ
เมื่อปี พ.ศ. 2496 สอบเข้าจุฬาฯ ตั้งใจจะเรียนแพทย์ แต่เรียนได้ 2 เดือน ก็เปลี่ยนความตั้งใจไปศึกษาต่อยังสหรัฐอเมริกา เมื่ออายุเพียง 15 ปี โดยมีชื่อเรียกขานแบบอเมริกันระหว่างที่พำนักอยู่กับครอบครัว Volker ว่า "Steve Sirisinha" สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี พร้อมกัน 2 ปริญญา คือ วิทยาศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) และอักษรศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) จากแจ็คสันวิลล์คอลเลจ เมื่อปี พ.ศ.สวัดี 
ต่อจากนั้น ได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยอลาบามา และได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาจุลชีววิทยา และปริญญาทันตแพทยศาสตรบัณฑิต (เกียรตินิยม) ในปี พ.ศ. 2504 และศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยโรเชสเตอร์ จนได้รับปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาจุลชีววิทยา (อิมมิวโนวิทยา) ในปี พ.ศ. 2508  แน็ต ฟลายเชอร์
แน็ต ฟลายเชอร์ มีชื่อจริงว่า นาธาเนียล สแตนลีย์ ฟลายเชอร์ (Nathaniel Stanley Fleischer) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 ที่มหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายยิว จบการศึกษาจากซิตี้คอลเลจออฟนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1908 จากนั้นได้ทำงานที่หนังสือพิมพ์นิวยอร์กเพรส ควบคู่ไปกับการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก จากนั้นฟลายเชอร์ได้เป็นบรรณาธิการข่าวกีฬาของหนังสือพิมพ์เดอะเพรสส์ และเดอะซัน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1922 ได้ร่วมงานกับเท็กซ์ ริคคาร์ด โปรโมเตอร์ชื่อดังในขณะนั้น ก่อตั้งนิตยสารเดอะริง ขึ้นมาพร้อมกับการเป็นสถาบันมวยเดอะริง ควบคู่กันไปด้วยการเริ่มต้นศึกรายการชกมวยสากลชิงแชมป์โลกของสถาบัน ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่นิตยสารเดอะริงออกวางจำหน่าย ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เนื่องจากเดอะริงจะเป็นผู้รับรองการชกชิงแชมป์โลก และตั้งกฏกติกาการชกขึ้นมาควบคุม โดยที่ฟลายเชอร์ได้เป็นเจ้าของนิตยสารแต่เพียงคนเดียวในปี ค.ศ. 1929 ซึ่งก็ได้เป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการอย่างยาวนานถึง 50 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1972 หม่อมหลวงปนัดดา ดิศกุล
ในระดับประถม (รุ่นที่ 10) และมัธยมที่โรงเรียนสาธิต มศว ประสานมิตร จากนั้นจึงติดตามครอบครัวซึ่งบิดารับราชการเป็นเอกอัครราชทูต จึงได้มีโอกาสเดินทางไปศึกษาต่อในต่างประเทศ ณ โรงเรียนเตรียมทหารคิงส์ ประเทศออสเตรเลีย โดยสำเร็จการศึกษาปริญญาตรีทางวิทยาศาสตร์ และปริญญาโททางความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ (IR) จาก Brigham Young University ประเทศสหรัฐอเมริกา และได้เข้ารับการศึกษาหลักสูตรวิชาประวัติศาสตร์ไทย-ญี่ปุ่นเปรียบเทียบ (History of Comparative Study of Thailand-Japan) โดยทุน JICA ณ Sophia University ประเทศญี่ปุ่น สมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์
หลังจากนั้น พระองค์ทรงเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาในสาขาวิชาเคมีที่คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยโลซาน ในระหว่างนั้น พระองค์ก็ทรงศึกษาหลักสูตรของสังคมศาสตร์ Diplôme de Sciences Sociales Pédagogiques อันประกอบด้วยวิชาต่าง ๆ ในสาขาวิชาการศึกษา วรรณคดี ปรัชญา และจิตวิทยาด้วย เมื่อทรงสำเร็จการศึกษาวิทยาศาสตร์สาขาเคมีซึ่งพระองค์ทรงได้รับ Diplôme de Chimiste A พระองค์ก็ยังทรงศึกษาวิชาวรรณคดีและปรัชญาต่อไปอีกด้วยความสนพระหฤทัย[7] เนตรปรียา ชุมไชโย
เนตรปรียา (มุกสิกไชย) ชุมไชโย (หรือ ครูเคท) เป็นอดีตผู้ช่วยโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี
ผู้ประกาศข่าว เป็นพิธีกร เป็นนักเขียน ศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนสาธิตจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย จนถึง ม. 5 จากนั้นศึกษาระดับอุดมศึกษาจาก คณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี สาขาวิชาการธนาคารและการเงิน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และ ปริญญาโทบริหารธุรกิจ MBA (International Marketing) Loyola Marymount University, California, USA และปริญญาเอกบริหารธุรกิจ (DBA) International Marketing อีเลียต สปิตเซอร์
2 ปีต่อมา เขาเข้าร่วมสำนักงานอัยการเขตแมนฮัตตัน ซึ่งมีโรเบิร์ต เอ็ม มอร์เก็นเธา (Robert M. Morgenthau) เป็นหัวหน้า เพื่อปราบปรามองค์กรอาชญากรรม เขาเป็นผู้ริเริ่มการสืบสวนซึ่งนำไปสู่การล้มล้างอิทธิพลของตระกูลแกมบิโน่ (Gambino Crime Family) เหนืออุตสาหกรรมเสื้อผ้าและขนส่งโดยกระบะของเขตแมนฮัตตัน ในพ.ศ. 2535 สปิตเซอร์ลาออกเพื่อไปทำงานที่บริษัทกฎหมายสแกดเด็น, อาร์ปส์, สเลท, มีเกอร์ แอนด์ ฟลอม (Skadden, Arps, Slate, Meagher & Flom) และบริษัท คอนแสตนติน แอนด์ พาร์ทเนอร์ส์ (Constantine and Partners) ในเวลาต่อมา โรเบิร์ต วาร์เรน มิลเลอร์
มิลเลอร์เข้าเรียนที่โรงเรียนบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยคอร์เนล และจบการศึกษาในปี พ.ศ. 2498 โดยมีปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิตสาขาบริหารโรงแรม และ สาขาสังคมวรรณกรรม
ในเดือนตุลาคมปี 2546 เรือยอร์ชโมขัวร์ของเขา ได้สร้างสถิติโลกใหม่กลายเป็นเรือยอร์ชโมขัวร์ลำแรกที่ข้าม มหาสมุทรแอตแลนติก ภายในเจ็ดวัน ซึ่งรวมระบะทาง 525.5 ไมล์ทะเล (973.2 กิโลเมตร) โดยมี เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ ร่วมเสด็จพระราชดำเนินในการรล่องเรือในครั้งนี้ด้วย  ซี. เอส. ลิวอิส
ลิวอิสเกิดที่เบลฟัสต์ ประเทศไอร์แลนด์ สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด และได้เป็นอาจารย์ที่วิทยาลัยแม็กดาเลน ออกซฟอร์ด เป็นเวลาเกือบสามสิบปี เขาเป็นสหายสนิทของเจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ผู้แต่งเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ด้วย ทั้งสองเป็นอาจารย์ที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด เป็นนักวิชาการรุ่นใหม่ที่มีบทบาทในการปฏิรูปหลักสูตรภาษาอังกฤษในมหาวิทยาลัย และเป็นกลุ่มผู้ก่อตั้งชมรมอิงคลิงส์ในยุคเริ่มต้น ต่อมาเขาจึงได้มาเป็นศาสตราจารย์ที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในตำแหน่ง Professor of Medieval and Renaissance Literature (ศาสตราจารย์ด้านวรรณกรรมยุคกลางและยุคเรเนสซองส์) คนแรกของเคมบริดจ์ เทย์เลอร์ สวิฟต์
เทย์เลอร์ สวิฟต์ เกิดในวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1989 ที่เรดดิง รัฐเพนซิลเวเนีย[1] พ่อของเธอชื่อ สกอตต์ คิงสลีย์ สวิฟต์ เป็นที่ปรึกษาการเงิน แม่ของเธอ แอนเดรีย การ์ดเนอร์ (ชื่อก่อนสมรส ฟินเลย์) สวิฟต์ เป็นผู้รับจ้างทำงานบ้านที่เคยทำงานเป็นกรรมการบริหารกองทุนรวม[2] สวิฟต์มีน้องชายหนึ่งคนชื่อ ออสติน[3] สวิฟต์ใช้ชีวิตช่วงปีแรก ๆ ในไร่นาต้นคริสต์มาสทีพ่อซื้อต่อจากลูกค้าคนหนึ่ง[4][5] เธอเข้าโรงเรียนเตรียมอนุบาล และชั้นอนุบาลที่โรงเรียนอัลเวอร์เนียมอนเทสซอรีสกูล เปิดสอนโดยแม่ชีคณะฟรันซิสกัน[6] ก่อนย้ายเข้าโรงเรียนวินด์ครอฟต์สกูล[7] ต่อมา ครอบครัวย้ายไปที่บ้านเช่าหลังหนึ่งในชานเมืองไวโอมิสซิง รัฐเพนซิลเวเนีย[8] เธอเข้าเรียนที่โรงเรียนไวโอมิสซิงเอเรียจูเนียร์/ซีเนียร์ไฮสกูล[9] พิชิต อัคราทิตย์
พิชิต อัคราทิตย์ สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ระดับปริญญาโทด้านการบริหารธุรกิจ จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และระดับปริญญาเอก ด้านเศรษฐศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยเทกซัส ออสติน นิพนธ์ ศศิธร
ต่อมาได้ศึกษาจนสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท สาขาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ จากโรงเรียนการทูตเฟลทเชอร์ มหาวิทยาลัยทัฟส์ และปริญญาโท-เอก สาขารัฐประศาสนศาสตร์ จากมหาวิทยาลัยอินเดียนา ประเทศสหรัฐอเมริกา กันต์ กันตถาวร
กันต์ จบการศึกษาระดับมัธยมปลายแผนกการเรียนศิลป์ - คำนวณ จากโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) 2 และจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากคณะพาณิชยศาสตร์และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เคยเป็นหนุ่มป๊อปดาวองซ์ (สถาบันกวดวิชาชื่อดังแห่งหนึ่ง) ประจำปี 2003 คู่กับคะนึงนิจ จักรสมิทธานนท์ เข้าสู่วงการบันเทิงจากการเป็นนายแบบ เดินแบบ ถ่ายภาพนิ่ง จากนั้น และยังมีผลงานโฆษณาหลายชิ้น แสดงในมิวสิกวิดีโอ รวมทั้งยังเป็นดีเจของคลื่นอีเอฟเอ็ม จากนั้นได้เซ็นสัญญากับสังกัดโพลีพลัส แสดงละครเรื่องแรกของค่ายคือ "บ่วงร้ายพ่ายรัก" โดยรับบทเป็นเชน ตัวร้ายซึ่งจากบทบาทนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลท็อปอวอร์ด 2009 สาขาดาวรุ่งชายยอดเยี่ยมประเภทละครโทรทัศน์ แต่ไม่ได้รับรางวัล ปัจจุบันเป็นพิธีกรหลายๆรายการซึ่งอยู่ในสังกัดเวิร์คพ้อยท์ ชาคริต สิริสิงห
รองศาสตราจารย์ ดร. ชาคริต สิริสิงห จบการศึกษาชั้นประถมศึกษาและมัธยมศึกษาตอนต้น จากโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และเข้าศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย ที่โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา จากนั้นเข้าศึกษาต่อใน คณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้รับปริญญาวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาเคมี เมื่อปี 2534 หลังจากนั้นได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์พอลิเมอร์ จากมหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อปี 2536 และได้รับทุนจากกระทรวงวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยีและสิ่งแวดล้อม ให้ไปศึกษาต่อในระดับปริญญาเอก ในสาขา Rubber Engineering ที่ Loughborough University of Technology ประเทศสหราชอาณาจักร และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกในปี 2540งานวิจัยด้านวิทยากระแสของพอลิเมอร์ งานวิจัยด้านการผสมและขึ้นรูป ทั้งของยางธรรมชาติและยางสังเคราะห์ ตลอดจนงานวิจัยด้านยางผสม โดยเน้นไปที่การใช้ยางธรรมชาติเพื่อลดต้นทุนในการผลิต ผลิตภัณฑ์ที่ทำจากคลอริเนเตทพอลิเอธิลีน (Chlorinated Polyethylene, CPE) ซึ่งเป็นพอลิเมอร์ที่มีราคาสูง และต้องนำเข้าจากต่างประเทศ นอกจากการศึกษาในระบบยางผสมแล้ว ยังทำการศึกษาระบบพอลิเมอร์ผสม ระหว่างยางธรรมชาติที่มีต่อสมบัติของพอลิเมอร์ผสม การศึกษาผลของการผสมสารตัวเติมชนิดต่าง ๆ ลงในยางธรรมชาติที่เตรียมขึ้นโดยวิธีที่ต่างกัน โดยจะเน้นไปที่การควบคุมสมบัติด้านต่าง ๆ ของยางคอมพาวด์ เจนนิเฟอร์ ลี
หลังจากการสูญเสียบุคคลที่รักคนหนึ่งตอนอายุ 20 ปี  เจนนิเฟอร์ ลีต้องการจะเล่าเรื่องต่าง ๆ ของเธอ และเมื่ออายุราว 30 ปี เธอก็เข้าเรียนที่วิทยาลัยศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และได้รับปริญญาโท ศิลปศาสตร์สาขาภาพยนตร์ (MFA in film)  ที่มหาวิทยาลัย เธอได้พบ Phil Johnston ซึ่งในเวลาต่อมาก็เป็นเพื่อนร่วมงาน ผู้เขียนบทภาพยนตร์แอนิเมชัน "Wreck-It Ralph"  ลีสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโคลัมเบียในปี 2005 และพักอยู่ในเมืองนิวยอร์ก ที่ๆ เธอสร้างสมประสบการณ์ต่าง ๆ ทางด้านภาพยนตร์แนวไลฟ์แอคชัน ทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผู้กำกับและเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์สั้น ""A Thousand Words"" ในปี 2004  สเตซี ลูอิส
ในปี 2008, ลูอิสจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยอาร์คันซอ โดยจบปริญญาตรี สาขาการเงินและการบัญชี อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์
รองศาสตราจารย์ อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ หรือ รองศาสตราจารย์ ดร.อิสสรีย์ หรรษาจรูญโรจน์ จบการศึกษาระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) สาขาวิชาช่างยนต์ จากโรงเรียนช่างกลปทุมวัน เมื่อปี พ.ศ. 2516 ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง จากวิทยาลัยเทคนิคกรุงเทพ ปี พ.ศ. 2518 และระดับปริญญาตรี วิศวกรรมศาสตร์ (วิศวกรรมเครื่องกล) จากสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ต่อจากนั้นจึงได้สอบชิงทุนรัฐบาลระดับปริญญาโท และปริญญาเอก ได้ไปศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน แมดิสัน อิมพิเรียลคอลเลจลอนดอน
ในเดือนธันวาคม ปี ค.ศ. 2005 มหาวิทยาลัยได้ประกาศโครงการซายน์พาร์กที่วิทยาเขตไวย์ แต่ถูกยกเลิกไปในเดือนกันยายนปีถัดมาเนื่องด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากนักสิ่งแวดล้อมท้องถิ่น ปัจจุบันไวย์คอลเลจถูกบริหารโดยมหาวิทยาลัยเคนท์โดยความร่วมมือของมหาราชวิทยาลัยและไวย์คอลเลจ ผู้ที่สำเร็จการศึกษาจะได้รับประกาศนียบัตรจากมหาวิทยาลัยเคนท์ในความร่วมมือของอิมพิเรียลและไวย์คอลเลจ เจ้าชายอาลี เรซา ปาห์ลาวีที่ 2
หลังจากทรงสำเร็จการศึกษาในระดับประถมศึกษา พระองค์ได้ย้ายมาประทับลี้ภัยยังสหรัฐอเมริกา ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน ปริญญาศิลปะ จากมหาวิทยาลัยโคลัมเบีย และกำลังศึกษาคณะอักษรศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต สาขาประวัติศาสตร์อิหร่านศึกษา และนิรุกติศาสตร์ มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด สหรัฐอเมริกา  อีเลียต สปิตเซอร์
หลังจากได้รับปริญญา Juris Doctor สปิตเซอร์จึงเข้าทำงานเป็นเสมียนให้ผู้พิพากษาโรเบิร์ต ดับเบิลยู สวีท (Robert W. Sweet) ในแมนฮัตตัน ต่อมาจึงเข้าร่วมบริษัทกฎหมายพอลล์, เวสส์, ริฟคินด์, วอร์ตัน แอนด์ แกร์ริสัน (Paul, Weiss, Rifkind, Wharton & Garrison) หลังจากอยู่ได้ไม่ถึง 2 ปี เขาก็เข้าทำงานร่วมกับอัยการเขตแมนฮัตตัน โรเบิร์ต เอ็ม มอร์เก็นเธา ที่ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งหัวหน้าหน่วยขู่กรรโชกแรงงาน และใช้เวลา 6 ปีในการปราบปรามอาชญากรรมในองค์กร เขาเป็นผู้นำการสืบสวนซึ่งล้มล้างอิทธิพลของตระกูลแกมบิโน่เหนืออุตสาหกรรมเสื้อผ้าและการขนส่งด้วยรถกระบะ สปิตเซอร์ออกจากสำนักงานอัยการในปี พ.ศ. 2535 เพื่อเข้าทำงานที่บริษัทกฎหมาย สแกดเด็น, อาร์ปส์, สเลท, มีเกอร์ แอนด์ ฟลอม และทำงานอยู่ที่นั่นจนถึงปี พ.ศ. 2537 และต่อมาเข้าบริษัท คอนแสตนติน แอนด์ พาร์ทเนอร์ส์ ที่ซึ่งเขาทำงานในคดีหลายคดีที่กี่ยวข้องกับสิทธิผู้บริโภคและการฝ่าฝืนกฎหมายการแข่งขันเสรี (Antitrust Law) ฟรันทซ์ คาร์ล มึลเลอร์-ลือเออร์
เขาศึกษาที่มหาวิทยาลัยที่ University of Strasbourg, University of Bonn, และ Leipzig University และเรียนวิชาจิตวิทยาและสังคมวิทยาที่ Humboldt University of Berlin, University of Vienna, University of Paris, และ University of London อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก
พระองค์สำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนซานตามารีอาเดลกามีโน (Colegio de Santa María del Camino) และสำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยครุศาสตร์เอสกูนี (Escuela Universitaria de Magisterio ESCUNI) ในมาดริด และมหาวิทยาลัยเอ็กซิเตอร์จากสหราชอาณาจักร สปรินเทอร์
ดำเนินการโดย เอนริเก อิเกลเซียส
เอนริเกสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนฝึกหัด Gulliver ในปี พ.ศ. 2536 และเข้าศึกษาในระดับอุดมศึกษาที่มหาวิทยาลัยแห่งไมแอมี สาขาธุรกิจ แต่เขาได้พักการเรียนเพื่อดำเนินงานด้านดนตรีของเขา เอนริเกไม่ต้องการให้บิดาของเขารู้เรื่องของแผนการด้านดนตรีของเขา ดังนั้นเมื่อเขาส่งตัวอย่างเพลงของเขาให้กับค่ายเพลงต่างๆ เขาจะใช้ชื่อว่า Enrique Martinez ซึ่งเป็นชื่อจริงของเขาเอง ส่วนนามสกุลนั้นมาจาก Fernán Martínez ผู้จัดการส่วนตัวของเขา อนึ่ง เอนริเกไม่ต้องการให้นามสกุลที่มีชื่อเสียงของเขาช่วยเหลือเขาในงานด้านดนตรีด้วย เอนริเกเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอินดีเล็กๆที่มีชื่อว่า Fonovisa เขาย้ายไปยังโตรอนโต ประเทศแคนาดาเป็นเวลา 6 เดือนเพื่อบันทึกเสียงอัลบั้มแรกของเขา  อีเลียต สปิตเซอร์
เดิอนมกราคม พ.ศ. 2549 สปิตเซอร์เลือกผู้นำวุฒิสมาชิกเสียงข้างน้อยประจำรัฐนิวยอร์ก เดวิด แพเทอร์สัน (David Paterson) เป็นว่าที่รองผู้ว่าฯ และผู้ช่วยหาเสียง หลังจากประกาศการลงสมัครเลือกตั้ง สปิตเซอร์ก็ได้รับการรับรองจากชาวนิวยอร์กหลายคน รวมถึงอธิบดีกรมบัญชีประจำรัฐ (Comptroller) อลัน เฮเวซี่ (Alan Hevesi) และอดีตผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก 2 คน คือ เดวิด ดิงกินส์ (David Dinkins) และ เอ็ด ค็อค (Ed Koch) ในวันที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2549 สปิตเซอร์ และ แพเทอร์สันชนะการรับรองจากพรรคเดโมแครตประจำรัฐนิวยอร์ก จากโพลล์เลือกตั้งประจำเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 ของชาวควินนิพิแอ็ค (Quinnipiac)-ซึ่งเป็นชาวอเมริกันพื้นเมือง (หรืออินเดียนแดง)เผ่าหนึง-สปิตเซอร์ได้รับความนิยมนำหน้าผู้บริหารประจำแนสซาว เค้าน์ตี้ (Nassau County Executive) โธมัส ซูสซี่ (Thomas Suozzi) ด้วยคะแนน 76 ต่อ 13 เปอร์เซ็นต์ ในวันที่ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 เขาเผชิญหน้าซูสซี่ในการโต้วาทีการเลือกตั้งผู้ว่าการรัฐ ณ มหาวิทยาลัยเพซ (Pace University) ในแมนฮัตตัน (Manhattan) โดยอภิปรายกันในหัวข้อหน่วยงานสาธารณะและเมดิเคด (Medicaid: ระบบช่วยเหลือด้ายสุขภาพสำหรับบุคคลและครอบครัวซึ่งมีรายได้ต่ำ) เมื่อถูกถามเรื่องกัญชา สปิตเซอร์กล่าวว่า เขาไม่เห็นด้วยในการใช้กัญชาในทางการแพทย์ โดยอ้างว่าตัวยาชนิดอื่นมีประสิทธิผลมากกว่า ในการเลือกตั้งไพรมารี่ของพรรคเดโมแครตซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2549 สปิตเซอร์เอาชนะซูสซี่และได้เป็นตัวแทนของพรรคด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 81 สปรินเทอร์
ดำเนินการโดย นิธิศ วารายานนท์
โบ๊ทจบปริญญาตรี คณะนิเทศศาสตร์ สาขาภาพยนตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ เจ้าหญิงอีเลีย มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย
ในปี พ.ศ. 2545 พระองค์ทรงจบจากโรงเรียนศิลปะการแสดงจอร์แดน ที่ตั้งใน ติรานา  ต่อมาได้เสด็จพระราชดำเนินเไปทรงศึกษาต่อ ณ ปารีส ต่อมา พ.ศ. 2548 จึงทรงศึกษาจบ และได้ไปแสดง ณ มหาวิทยาลัยปารีสที่ 8 พระองค์สามารถรับสั่งภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี และ ภาษาอังกฤษ  สังศิต พิริยะรังสรรค์
รองศาสตราจารย์ สังศิต พิริยะรังสรรค์ คณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต, สมาชิกสภาขับเคลื่อนการปฏิรูปประเทศ(สปท.), กรรมการต่อต้านการทุจริตแห่งชาติ, อดีตกรรมการผู้ทรงคุณวุฒิในคณะกรรมการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน (ป.ป.ง.) ,อดีตสมาชิกสภาปฏิรูปแห่งชาติ(สปช.),อดีตสมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ, อดีตรองประธานสภาที่ปรึกษาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, ผู้อำนวยการหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาธรรมาภิบาล มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม และผู้อำนวยการหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจและการเมือง มหาวิทยาลัยรังสิต
รองศาสตราจารย์ สังศิต พิริยะรังสรรค์ หรือ รศ.ดร.สังศิต พิริยะรังสรรค์ เกิดเมื่อ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2494 สำเร็จการศึกษาปริญญาตรีและปริญญาโท ด้านเศรษฐศาสตร์ (หลักสูตรภาษาอังกฤษ) จากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ และปริญญาเอก สาขาสังคมศาสตร์เพื่อการพัฒนา จากมหาวิทยาลัยบีเลอเฟลด์ ประเทศเยอรมนี อัลดริช เอมส์
ห้าปีต่อมา เอมส์สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรีในสาขาวิชาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยจอร์จ วอชิงตัน เริ่มแรกเอมส์ไม่ได้วางแผนที่จะใช้ชีวิตไปกับการทำงานให้ CIA แต่หลังจากได้เลื่อนขั้นมาเป็นระดับ GS-7 และได้รับผลการประเมินการปฏิบัติงานยอดเยี่ยม เอมส์ก็ได้รับการอนุมัติให้เข้าสู่โครงการฝึกอาชีพ แม้ว่าจะมีปัญหากับตำรวจเรื่องการเมาสุราหลายครั้ง[5] หลวงลิขิตปรีชา (ปลอบ โรจนกุล)
หลังจากที่สำเร็จการศึกษาจากคณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นก่อนแพแตก พ.ศ. 2443 – พ.ศ. 2474 รับราชการเป็นเจ้าเมืองต่าง ๆ ดังนี้ [33] เอลเลน เพจ
เพจเกิดและเติบโตในเมืองฮาลิแฟกซ์ , โนวา สกอตเทีย ประเทศแคนาดา เป็นลูกสาวของมาร์ธา ฟิลล์พอตส์ อาชีพครู และเดนนิส เพจ อาชีพกราฟิก ดีไซน์เนอร์ เธอเข้าเรียนใน Halifax Grammar School จนถึงเกรด 10 ก่อนที่จะมาเข้าเรียนใน Queen Elizabeth High School และในปี 2005 เธอก็จบการศึกษาจาก Shambhala School 