ประเทศใดในเอเชียประเทศแรกที่คนรักร่วมเพศสามารถจดทะเบียนสมรสกันได้?
การสมรสเพศเดียวกันในเนเธอร์แลนด์
ในประเทศเนเธอร์แลนด์ การสมรสเพศเดียวกัน (Dutch: Huwelijk tussen personen van gelijk geslacht หรือ homohuwelijk) ชอบด้วยกฎหมายตั้งแต่วันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2001[1][2] เป็นต้นมา ซึ่งทำให้ประเทศเนเธอร์แลนด์เป็นประเทศแรกของโลกที่การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย
สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ในปี พ.ศ. 2519 ปาปัวนิวกินีได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์[9] และตลอดช่วงพุทธทศวรรษ 2510 กลุ่มประเทศสมาชิกได้มีการจัดตั้งโครงการความร่วมมือทางเศรษฐกิจอย่างจริงจัง หลังจากผลของการประชุมที่จังหวัดบาหลี ในปี พ.ศ. 2519 แต่ว่าความร่วมมือดังกล่าวได้รับผลกระทบกระเทือนอย่างหนักในช่วงพุทธทศวรรษ 2520 ก่อนจะได้รับการฟื้นฟูเมื่อปี พ.ศ. 2534 เนื่องจากไทยเสนอให้มีการจัดตั้งเขตการค้าเสรีขึ้น ต่อมา บรูไนได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกเป็นประเทศที่หก เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2527 หลังบรูไนประกาศเอกราชเมื่อวันที่ 1 มกราคม เพียงสัปดาห์เดียว[10] สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชา
สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชาเปลี่ยนชื่อเป็น<b data-parsoid='{"dsr":[2760,2776,3,3]}'>รัฐกัมพูชา (State of Cambodia: SOC) ในช่วงสี่ปีสุดท้าย เพื่อให้เกิดการยอมรับในระดับนานาชาติ[1] ในขณะเดียวกันได้เริ่มมีการเปลี่ยนแปลงระบบจากระบบรัฐเดียวไปสู่การฟื้นฟูราชอาณาจักรกัมพูชา สาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชาเป็นรัฐคอมมิวนิสต์ ในช่วง พ.ศ. 2522 - 2534 โดยนิยมลัทธิมากซ์-เลนินแบบสหภาพโซเวียต การก่อตั้งสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชาเกิดขึ้นในช่วงที่ประเทศกำลังอ่อนแอ จากการทำลายล้างของระบอบเขมรแดง และเป็นรัฐหุ่นเชิดของเวียดนามที่เข้ามาแทรกแซงทางเศรษฐกิจ จนรัฐบาลของสาธารณรัฐประชามานิตกัมพูชาเข้มแข็ง[2] อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเป็นรัฐที่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวแต่ก็ฟื้นฟูและสร้างชาติกัมพูชาได้ใหม่[3] พระมหาวีรกษัตรีย์นโรดม มุนีนาถ สีหนุ พระวรราชมารดา
ในปี พ.ศ. 2494 พระองค์ได้พบกับพระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ครั้งแรก เมื่อครั้งที่พระองค์ชนะเลิศรางวัลอันดับที่หนึ่งในการประกวดนางงามที่สนับสนุนโดยยูเนสโก ที่สุดทั้งสองก็สานสัมพันธ์กัน จนพระองค์ได้เข้ามาสู่พระราชวงศ์กัมพูชาด้วยตำแหน่ง "นักนาง" เป็นตำแหน่งแรก ซึ่งอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2495 พระบาทสมเด็จพระนโรดม สีหนุ และพระองค์ได้อภิเษกสมรสด้วยกันสองครั้ง ซึ่งการอภิเษกสมรสครั้งแรกนั้น พระองค์มีพระชันษา 15 ปี ซึ่งในกัมพูชานั้นถือว่าเป็นเรื่องปกติ และพระองค์ถือเป็นพระภรรยาองค์ที่เจ็ด และองค์สุดท้ายของพระสวามี แม้พระองค์จะถูกวิพากษ์วิจารณ์ในด้านลบบ้าง แต่สมเด็จกรมพระนโรดม รณฤทธิ์ พระโอรสเลี้ยงก็กล่าวถึงพระนางด้วยความสรรเสริญว่า ""พระราชินีโมนิกอยู่เคียงข้างพ่อตลอดเวลา ช่วยเหลือพ่อ ยอมให้พ่อต่อสู้เพื่อประเทศชาติ"" มีพระราชโอรสด้วยกันสองพระองค์คือ สตรีในประเทศไทย
ถึงแม้ว่าจะไม่มีข้อจำกัดทางกฎหมาย ก็ยังมีปัจจัยอีกหลายประการที่ทำให้ผู้หญิงไม่สามารถมีบทบาททางการเมืองได้อย่างเต็มที่ ซึ่งได้แก่ การกีดขวางทางโครงสร้าง อุปสรรคทางวัฒนธรรม รวมทั้งมีคุณวุฒิ สถานภาพทางสังคมและเศรษฐกิจที่ต่ำกว่า[4][5] วันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2492 อรพินท์ ไชยกาล (ภรรยาเลียง ไชยกาล อดีตรัฐมนตรีและสมาชิสภาผู้แทนราษฎร) เป็นสตรีไทยคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งเข้าไปทำหน้าที่ในสภาผู้แทนราษฎร[2]ในรัฐสภาไทย[3] ต่อมาวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2519 ได้มีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งรัฐมนตรี[6] ซึ่ง เลอศักดิ์ สมบัติศิริ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคมนาคม และ วิมลศิริ ชำนาญเวช รัฐมนตรีว่าการทบวงมหาวิทยาลัย เป็นสตรีไทยสองคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ได้รับโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็นรัฐมนตรี อย่างไรก็ตาม แม้เวลาจะล่วงมาถึงพุทธทศวรรษ 2540 สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่เป็นหญิงยังมีไม่ถึงร้อยละ 10 ของจำนวนสมาชิกทั้งหมด[7] โดยเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2554 ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีไทยคนที่ 28 อย่างเป็นทางการ ซึ่งนับว่าเป็นสตรีไทยคนแรก ที่ขึ้นดำรงตำแหน่งประมุขฝ่ายบริหารของไทย การขยายตัวของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
อาเซียนถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 เมื่อรัฐมนตรีต่างประเทศของห้าประเทศ ได้แก่ อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์และไทย ประชุมกันที่อาคารกระทรวงการต่างประเทศของไทยในกรุงเทพมหานคร และลงนามปฏิญญาอาเซียน ซึ่งรู้จักกันมากกว่าในชื่อ ปฏิญญากรุงเทพ รัฐมนตรีทั้งห้า อันประกอบด้วย อดัม มาลิก แห่ง สาธารณรัฐอินโดนีเซีย นาร์ซิโซ รามอส แห่ง สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ อับดุล ราซัค แห่ง สหพันธรัฐมาเลเซีย เอส. ราชารัตนัม แห่ง สาธารณรัฐสิงคโปร์ ถนัด คอมันตร์ แห่ง ราชอาณาจักรไทย ซึ่งถูกพิจารณาว่าเป็นบิดาผู้ก่อตั้งองค์กร[8] พระราชบัญญัติการครองคู่แบบครอบครัว ค.ศ. 2018
ร่างกฏหมายการครองคู่แบบครอบครัวเริ่มขึ้นในปี 2017 หลังจากที่ศาลฎีกาเบอร์มิวดาตัดสินว่าคู่รักร่วมเพศควรมีสิทธิเช่นเดียวกับคู่รักต่างเพศในการแต่งงาน จึงทำให้การแต่งงานเพศเดียวกันเป็นไปอย่างถูกต้องภายใต้กฎหมาย หลังจากนั้นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ วอลตัน บราวน์ ได้นำร่างกฎหมายไปยืนที่สภาผู้แทนราษฎรเบอร์มิวดา เพื่อสร้างสถาบันใหม่สำหรับคู่รักเพศเดียวกันเท่านั้น ร่างกฎหมายผ่าน ด้วยคะแนน 24 ต่อ 10 และยังผ่านวุฒิสภาด้วยคะแนน 8 ต่อ 3 กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
ในประเทศไทยมีประวัติของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ มาเนิ่นนานตั้งแต่ในอดีต ที่ปรากฏคำเรียกเกี่ยวกับพฤติกรรมรักร่วมเพศอย่าง "กะเทย" หรือ "บันเดาะ" หรือ "บันเฑาะก์" หรือ "เล่นสวาท" ในฝ่ายชาย และ "เล่นเพื่อน" ในฝ่ายหญิง ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ 7 เริ่มมีการใช้คำว่า "Homosexual" ส่วนพฤติกรรมรักร่วมเพศของคนทั่วไปเริ่มเป็นที่รับรู้ในสมัยหลังประชาธิปไตย และในยุคหลังเริ่มมีสื่อของเกย์ มากขึ้น นอกจากนี้กะเทยและเกย์ยังถูกแต่งเป็นเรื่องราวในภาพยนตร์และนวนิยายอีกด้วย พระราชพิธีราชาภิเษกสมรสในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ทรงประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสกับหม่อมราชวงศ์สิริกิติ์ กิติยากร ณ วังสระปทุม เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2493 นับเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์แรกแห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ที่ทรงจดทะเบียนสมรสตามกฎหมาย  ประมวลกฎหมายแพ่งเกาหลี มาตรา 809
กฎแห่งการสมรสบัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายแพ่ง มาตรา 809 ในปี พ.ศ. 2500 ความว่า
มาตรา 809 [ห้ามสมรสกับบุคคลที่มีนามสกุลและต้นสกุลเหมือนกันกับตน] (1): การสมรสระหว่างญาติสืบสายโลหิตจะกระทำมิได้ ถ้าคู่สมรสมีทั้งนามสกุลและที่มาของนามสกุลเสมือนกัน
ยกตัวอย่างเช่นนามสกุลคิม (ฮันกึล: 김, ฮันจา: 金) สามารถแบ่งแหล่งที่มาของสกุลได้ถึง 288 สาย ซึ่งสามารถระบุความแตกต่างได้จากสถานที่มาของบรรพบุรุษ โดย 2 สายใหญ่ของนามสกุลคิม มาจากกิมแฮ ประมาณ 4 ล้านคน, คย็องจู ประมาณ 1.5 ล้านคน โดยทั้งสองสกุลคิมต่างก็สืบเชื้อสายคนละสาย ดังนั้นนามสกุลคิมจากกิมแฮ และนามสกุลคิมจากคย็องจูสามารถทำการสมรสกันได้ ก่อนที่จะมีคำวินิจฉัยของศาลรัฐธรรมนูญในปี พ.ศ. 2541 คนที่สืบเชื้อสายมาจากนามสกุลคิมจากกิมแฮ ที่มีประมาณ 4 ล้านคน ไม่สามารถทำการสมรสกันเองได้ ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ญาติสนิทกันก็ตาม รายชื่อทัวร์คอนเสิร์ตและแฟนมีตติงของเซเวนทีน
เซเวนทีน กลุ่มนักร้องชายจากประเทศเกาหลีใต้  ในปี 2016 เริ่มต้นจัดเอเชียแปซิฟิกทัวร์ครั้งแรก 2016 SEVENTEEN 1ST ASIA PACIFIC TOUR 'SHINING DIAMONDS'  ตั้งแต่เดือนสิงหาคมถึงเดือนกันยายน 2016 รายชื่อของประเทศที่ทำการจัดคอนเสิร์ตนั้นมีทั้ง สิงคโปร์, ฟิลิปปินส์, อินโดนีเซีย, ไทย, ออสเตรเลีย, นิวซีแลนด์, ฮ่องกง, จีน และไต้หวัน  การสมรสเพศเดียวกัน
การสมรสเพศเดียวกัน หรือ การสมรสเกย์ () เป็นการสมรสระหว่างบุคคลสองคนที่มีเพศเดียวกัน โดยการรับรองการสมรสเพศเดียวกันหรือการประกอบการสมรสเพศเดียวกันมักถูกเรียกว่า ความเท่าเทียมกันทางการสมรส () สมรสเท่าเทียมกัน () หรือการสมรสเป็นกลางทางเพศ () โดยเหล่าผู้สนับสนุนทั้งหลาย ในขณะเดียวกันฝ่ายที่ไม่เห็นด้วยก็มองว่าการทำให้การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมายเป็นการเปลี่ยนแปลงความหมายของการสมรสเป็นอย่างอื่น การประกอบการสมรสเพศเดียวกันนั้นสามารถกระทำได้โดยพิธีของรัฐไม่เกี่ยวข้องกับศาสนาและพิธีทางศาสนา การสมรสเพศเดียวกันในเบลเยียม
ในปัจจุบัน คู่สมรสเพศเดียวกันในประเทศเบลเยียมสามารถทำการสมรสและรับบุตรบุญธรรมได้โดยชอบด้วยกฎหมาย เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ศาสนาเป็นสิ่งที่หลากหลายในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และไม่มีประเทศใดเลยที่มีผู้นับถือศาสนาเดียวกันทั้งหมด โดยประเทศที่มีชาวมุสลิมมากที่สุดในโลกอย่างอินโดนีเซียก็สามารถพบชาวฮินดูได้มากมายที่บาหลี โดยชาวฮินดูนั้นกระจายอยู่ทั่วภูมิภาคทั้งในสิงคโปร์, มาเลเซีย และประเทศอื่น ครุฑที่ว่ากันว่าเป็นพญาแห่งนก และเป็นพาหนะของพระนารายณ์ก็เป็นสัญลักษณ์ประจำชาติของทั้งไทยและอินโดนีเซีย, ในฟิลิปปินส์สามารถพบรูปหล่อครุฑได้ที่ปาลาวัน, รูปหล่อเทพเจ้าฮินดูองค์อื่นก็สามารถพบได้ที่มินดาเนา สำหรับชาวฮินดูในบาหลีนั้นค่อนข้างแตกต่างจากชาวฮินดูแห่งอื่น โดยมีวัฒนธรรมในแบบของตนเองและมีความเชื่อเรื่องวิญญาณ ส่วนชาวคริสต์นั้นสามารถพบได้ทั่วไปในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยส่วนมากจะอยู่ที่ติมอร์-เลสเตและฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นชาติที่มีชาวคริสต์มากที่สุดในเอเชีย นอกจากนี้ยังมีชนเผ่าโบราณที่รัฐซาราวะก์ในมาเลเซียตะวันออก และปาปัวที่ภาคตะวันออกของอินโดนีเซีย ในพม่ามีการบูชาพระอินทร์ในแบบที่เรียกว่า นัต ส่วนที่เวียดนามนั้นส่วนใหญ่จะเป็นศาสนาพุทธนิกายมหายาน ซึ่งเชื่อเรื่องวิญญาณ ยกเว้นเรื่องการบูชาความตาย พ.ศ. 2519
29 มกราคม - สวนสนุก แดนเนรมิต เปิดให้บริการเป็นวันแรก สร้างประวัติศาสตร์ การเที่ยวชมของผู้คน ในวันนั้นวันเดียว กว่า 80,000 คน 14 มีนาคม – ทีมฟุตบอลทีมชาติโมร็อกโกชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติแอฟริกา ครั้งที่ 10 ณ ประเทศเอธิโอเปีย 24 มีนาคม – กำลังทหารของอาร์เจนตินาก่อรัฐประหาร ขับประธานาธิบดีอิสซาเบล เปรอง ออกจากตำแหน่ง 4 เมษายน – เขมรแดงจับกุมและบังคับให้เจ้านโรดม สีหนุ ลงจากตำแหน่งประมุขแห่งรัฐ 13 มิถุนายน – ทีมฟุตบอลทีมชาติอิหร่านชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติเอเชีย ครั้งที่ 6 ณ กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน 19 มิถุนายน- พระราชพิธีอภิเษกสมรสระหว่าง สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน กับ นางสาวซิลเวีย เรนาเทอ ซอมแมร์ลัธ ภายหลังการอภิเษกสมรสแล้ว ซิลเวียได้รับประสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน ทรงพระปรมภิไธยว่า สมเด็จพระราชินีซิลเวียแห่งสวีเดน ปัจจุบันทั้ง 2 มีพระราชโอรส-ธิดารวม 3 พระองค์ ได้เก่ เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน เจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ เจ้าหญิงมาเดอลีน ดัชเชสแห่งเฮลซิงลันด์และเยสตริคลันด์่ พ.ศ. 2545
8 พฤษภาคม - เกิดระเบิดรถยนต์ในกรุงการาจี ประเทศปากีสถานมีผู้เสียชีวิต 12 คน คาดว่าเป็นฝีมือกลุ่มอัลกออิดะห์ 9 พฤษภาคม - เกิดระเบิดควบคุมด้วยรีโมทในงานพาเหรดที่ดาเกสถาน ประเทศรัสเซีย มีผู้เสียชีวิต 42 คน คาดว่าเป็นฝีมือกลุ่มอัลกออิดะห์ 20 พฤษภาคม – ประเทศติมอร์ตะวันออกได้รับเอกราช หลังจากอยู่ภายใต้การปกครองของอินโดนีเซีย 24 พฤษภาคม - พิธีอภิเษกสมรสระหว่าง เจ้าหญิงมาร์ธา ลุยเซอแห่งนอร์เวย์ และ อารี เบนห์ ซึ่งการสมรสในครั้งนี้ ทำให้พระองค์ต้องสูญเสียพระยศในชั้น รอยัลไฮนีส ถึงกระนั้น พระสวามีของพระองค์ และพระบุตรที่จะเกิดมาในเบื้องหน้าจะไม่ได้เป็นเจ้า แต่ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้เป็น พระบรมวงศานุวงศ์แห่งนอร์เวย์ ทั้งสิ้น จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
การถือกำเนิดของอุดมคติเกี่ยวกับความชื่นชอบสิ่งซึ่งเป็นของสลาฟในจักรวรรดิรัสเซียทำให้สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซียทรงเสาะหาเจ้าสาวให้กับแกรนด์ดยุกนิโคลาส อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย ในประเทศอื่นนอกเหนือไปจากรัฐเยอรมันต่างๆ ที่ได้ถวายพระชายาให้กับพระจักรพรรดิรัสเซีย อย่างเป็นธรรมเนียมปฏิบัติมาเป็นเวลานาน ในปี พ.ศ. 2407 แกรนด์ดยุกนิโคลาส หรือ ซึ่งรู้จักในหมู่พระประยูรญาติว่า "นิกซา" เสด็จเยือนประเทศเดนมาร์กและทรงหมั้นกับเจ้าหญิงดักมาร์ แต่พระองค์สิ้นพระชนม์ด้วยวัณโรค เมื่อวันที่ 22 เมษายน พ.ศ. 2408 ทั้งนี้ก่อนสิ้นพระชนม์ยังมีพระประสงค์ให้เจ้าหญิงทรงหมั้นกับแกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์ ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 พระอนุชาแทน เจ้าหญิงดักมาร์ทรงเสียพระทัยมากเมื่อพระคู่หมั้นสิ้นพระชนม์ พระองค์ทรงพระทัยสลายมากเมื่อเสด็จกลับสู่มาตุภูมิ พระประยูรญาติต่างทรงรู้สึกเป็นห่วงสุขภาพของเจ้าหญิง พระองค์ททรงรู้สึกเกี่ยวพันกับประเทศรัสเซียและนึกถึงประเทศที่ยิ่งใหญ่อยู่ไกลโพ้นที่จะเป็นบ้านใหม่ของพระองค์ การสูญเสียครั้งใหญ่นี้ทำให้ทรงใกล้ชิดกับพระชนกและชนนีของแกรนด์ดยุกนิกซา และทรงได้รับพระราชหัตถเลขาจากสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 ซึ่งเนื้อความในนั้นเป็นคำปลอบใจจากพระจักรพรรดิ พระองค์ตรัสกับเจ้าหญิงด้วยความรักใคร่ว่าพระองค์ทรงหวังว่าเจ้าหญิงจะยังคงคิดว่าเป็นสมาชิกในพระราชวงศ์รัสเซียอยู่[1] ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2409 เมื่อแกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์เสด็จเยือนประเทศเดนมาร์ก ทรงขออภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงดักมาร์ ทั้งสองพระองค์ประทับอยู่ในห้องของเจ้าหญิงเพื่อดูรูปต่างๆ ด้วยกัน[2] พระราชวังสราญรมย์
ในยุคที่วังสราญรมย์ยังเป็นที่ทำการของกระทรวงการต่างประเทศอยู่ สถานที่แห่งนี้เคยเป็นที่ที่ชาติสมาชิกก่อตั้งอาเซียน 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย, มาเลเซีย, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์ ลงนามในปฏิญญากรุงเทพ (หรือปฏิญญาอาเซียน) ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ก่อตั้งสมาคมอาเซียนอย่างเป็นทางการ โดยผู้ลงนามฝ่ายไทย คือ พ.อ. ถนัด คอมันตร์ การสมรสเพศเดียวกันในเบลเยียม
เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2003 ประเทศเบลเยียมได้กลายเป็นประเทศที่สองของโลกที่การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย ตามหลังประเทศเนเธอร์แลนด์ และ "การอยู่ร่วมกันตามกฎหมาย" () ระหว่างบุคคลเพศเดียวกันก็ชอบด้วยกฎหมายมาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2000 สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
ประเทศไทยขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศที่อดกลั้นและเป็นมิตรต่อกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศมากที่สุดประเทศหนึ่งในทวีปเอเชีย โดยที่กิจกรรมทางเพศของเพศเดียวกันนั้นชอบด้วยกฎหมายมาตั้งแต่ พ.ศ. 2500 รัฐบาลไทยยังส่งเสริมให้นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติท่องเที่ยวในประเทศไทยเพราะเป็นประเทศที่ต้อนรับกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศอย่างดี ทว่า การเลือกปฏิบัติและการดูถูกเหยียดหยามกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศก็ยังปรากฏอยู่กว้างขวางในสังคมไทย ทาทา ยัง
ที่สุดทาทา สมรสกับฉัตรอดุลล์ สีณพงศ์ภิภิธ (ชื่อเดิม: ฉัตรอดุลย์ สีนะพงษ์พิพิธ) เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 โดยจัดขึ้นที่โรงแรมแห่งหนึ่งในจังหวัดภูเก็ต[34][35] ทั้งนี้ฉัตรอดุลย์เป็นคนรักเก่าที่เคยคบหาและเลิกราไปเมื่อสี่ปีก่อน[36] มีบุตรด้วยกันหนึ่งคนชื่อ เร สีณพงศ์ภิภิธ ()[37] พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียแห่งความรัก
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียแห่งความรัก (Indonesian Democratic Party of Devotion; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Kasih Demokrasi Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย และเป็นพรรคที่นิยมศาสนาคริสต์ 1 ใน 2 พรรค ที่เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552
พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 ในชื่อพรรคประชาธิปไตยคาทอลิก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคได้รับเลือกเพียงที่นั่งเดียว และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 โดยรวมกับพรรคอื่นด้วย เป้าหมายของพรรคคือชาวคริสต์ 14-15 ล้านคนในอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคนี้ได้คะแนนเสียงร้อยละ 30 ในพื้นที่ที่มีชาวคริสต์อยู่มาก แต่ได้คะแนนรวมในระดับชาติเป็นร้อยละ 0.3 จึงไม่ได้รับเลือก พระราชบัญญัติการครองคู่แบบครอบครัว ค.ศ. 2018
พระราชบัญญัติการครองคู่แบบครอบครัว ค.ศ. 2018 () เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาเบอร์มิวดาที่รับรองการครองคู่แบบครอบครัวสำหรับทั้งคู่รักต่างเพศ และคู่รักร่วมเพศ ทั้งนี้พระราชบัญญัติยังส่งผลให้กฏหมายการแต่งงานสำหรับคู่รักร่วมเพศผิดกฏหมาย รัฐสภาเบอร์มิวดาเป็นรัฐสภาแรกที่ทำให้กฏหมายการแต่งงานเพศเดียวกันผิดกฏหมายอีกครั้ง หลังจากที่เคยถูกกฏหมาย วิกิรักโลก
รายการวิกิรักโลกจัดขึ้นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2013 ในประเทศยูเครนในฐานะประเทศนำร่อง โดยมีหัวหน้าเป็นนักชาติพันธุ์วิทยาชื่อเยฟเฮน บูเกต ในปีต่อมาการแข่งขันได้ก้าวสู่ระดับสากลและแพร่กระจายไปยังประเทศอื่น ๆ ซึ่งในปี ค.ศ. 2014 การแข่งขันได้รับการขยายออกไปจากทวีปยุโรป โดยมีทั้งหมด 16 ประเทศที่เข้าร่วม ส่วนในกิจกรรมวิกิพีเดียรักโลก ค.ศ. 2015 ได้มีผู้เข้าแข่งขันกว่า 8,500 รายจาก 26 ประเทศ ที่มีการส่งภาพถ่ายกว่า 100,000 ภาพ ประเทศปากีสถานชนะรางวัลยอดเยี่ยมในการประกวดวิกิรักโลก ค.ศ. 2015 กับภาพถ่ายของแชงกรีลารีสอร์ท ที่ตั้งอยู่ในสการ์ดู กิลกิต-บัลติสถาน ประเทศปากีสถาน โซรยา อัสฟานดิยารี-บักติยารี
พระเจ้าชาห์และโซรยาได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1951 ณ พระราชวังโกเลสตาน (Golestan Palace) กรุงเตหะราน ประเทศอิหร่าน[5] ซึ่งเดิมทั้งสองมีแผนที่จะจัดงานอภิเษกสมรสในวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1950 แต่พิธีได้ถูกเลื่อนออกไปเนื่องจากโซรยาได้ล้มป่วยลง[6] เคตะ ทาจิบานะ
เคตะ ทาจิบานะ ได้แถลงข่าวต่อสื่อมวลชนถึงเรื่องงานแต่งงานและการจดทะเบียนสมรสของเขาและแฟนสาว  อายะ มัตสึอูระ เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ.2556 โดยทั้งสองคนคบกันเป็นแฟนยาวนานถึง 12 ปีตั้งแต่ทาจิบานะ เคตะอายุ 15 ปี กำหนดการจัดงานแต่งงานในเดือน ตุลาคม พ.ศ.2556 ส่วนสถานที่จัดงานคือที่เกาะฮาวาย- [19 ธันวาคม พ.ศ. 2544] 1st Message 
- [18 ธันวาคม พ.ศ. 2545] The System of Alive
- [17 ธันวาคม พ.ศ. 2546] Prime of Life
- [01 มิถุนายน พ.ศ. 2548] Ageha 
- [15 มีนาคม พ.ศ. 2549] Thanks
- [07 มีนาคม พ.ศ. 2550] Journey
- [02 กรกฎาคม พ.ศ. 2551] Seventh Ave.
- [10 มีนาคม พ.ศ. 2553] Another World
- [04 กรกฎาคม พ.ศ. 2555] Move Like This สะพานมิตรภาพไทย–ลาว 1 (หนองคาย–เวียงจันทน์)
สะพานมิตรภาพไทย-ลาว 1 (; ) เป็นสะพานข้ามแม่น้ำโขงขนาดใหญ่แห่งแรก โดยเชื่อมต่อหมู่ที่ 1 คุ้มจอมมณี ตำบลมีชัย อำเภอเมืองหนองคาย จังหวัดหนองคายของประเทศไทย เข้ากับบ้านท่านาแล้ง เมืองหาดซายฟอง นครหลวงเวียงจันทน์ของประเทศลาว ตัวสะพานมีความยาว 1,170 เมตร มีทางรถ 2 ช่องจราจร กว้างข่องละ 3.5 เมตร ทางเท้า 2 ช่องทาง กว้างช่องละ 1.5 เมตร และรถไฟทางเดี่ยวกว้าง 1 เมตร ตั้งอยู่กึ่งกลาง ใช้งบประมาณก่อสร้าง 30,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ด้วยความช่วยเหลือจากรัฐบาลออสเตรเลีย ใช้ระยะเวลาก่อสร้างระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2534 ถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2537 และเพื่อเป็นการรองรับประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนในปี พ.ศ. 2558 การสมรส
การสมรส เป็นการรวมกันทางสังคมหรือสัญญาตามกฎหมายระหว่างคู่สมรสที่สร้างสิทธิและข้อผูกพันระหว่างคู่สมรสด้วยกัน ระหว่งคู่สมรสและบุตร และระหว่างคู่สมรสกับญาติโดยการสมรส นิยามของการสมรสแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม แต่โดยหลักแล้วเป็นสถาบันซึ่งความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ซึ่งมักเป็นความสัมพันธ์แบบใกล้ชิดหรือความสัมพันธ์ทางเพศ ได้รับการรับรอง เมื่อนิยามอย่างกว้าง การสมรสถูกพิจารณาว่าเป็นวัฒนธรรมสากล ในหลายวัฒนธรรม การสมรสถูกทำให้เป็นทางการผ่านพิธีแต่งงาน ในแง่ของการรับรองตามกฎหมาย รัฐเอกราชและเขตอำนาจอื่นส่วนมากจำกัดการสมรสไว้เฉพาะระหว่างคู่สมรสต่างเพศหรือสองบุคคลที่มีเพศภาวะตรงข้ามกันในสองเพศภาวะ (gender binary) และบางรัฐเอกราชและเขตอำนาจอื่นอนุญาตการสมรสที่มีภรรยาหลายคนได้ นับแต่ปี 2543 หลายประเทศและบางเขตอำนาจอื่นอนุญาตให้การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย ในบางวัฒนธรรม แนะนำหรือบังคับให้มีการสมรสก่อนมีกิจกรรมทางเพศใด ๆ อัซรีนัซ มัซฮาร์
งานอภิเษกสมรสของทั้งสองถูกจัดขึ้นอย่างเงียบ ๆ ที่กัวลาลัมเปอร์ ภายในงานได้รับการคุ้มกันอย่างหนาแน่น ผู้เข้าไปในงานถูกห้ามมิให้พกกล้องเข้าไป และจะต้องถูกค้นร่างกายอย่างละเอียด หลังการอภิเษกสมรสครั้งนั้นทำให้ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงอัซรินัซ มัซฮาร์ มะเมียะ
มะเมียะเป็นแม่ค้าสาวชาวพม่า พบรักกับเจ้าอุตรการโกศล (ศุขเกษม ณ เชียงใหม่) เจ้าอุตรการโกศลแห่งนครเชียงใหม่ เมื่อเจ้าน้อยฯ อายุ 19 ปี ขณะที่เจ้าน้อยศุขเกษมฯ ได้ออกเดินเที่ยวในตลาด จึงได้คบหากันและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันฉันสามีภรรยา โดยทั้งสองได้สาบานต่อกัน ณ ลานหน้าพระธาตุใจ้ตะหลั่น ว่า จะรักกันตลอดไปและจะไม่ทอดทิ้งกัน หากผู้ใดทรยศต่อความรักที่มีให้กัน ก็ขอให้ผู้นั้นอายุสั้น[2] การร่วมประเวณีกับญาติสนิท
การร่วมประเวณีของคนในครอบครัวเดียวกันเชื่อว่าเป็นที่ยอมรับและเกิดขึ้นอย่างเป็นเรื่องปกติตลอดช่วงการวิวัฒนาการของมนุษย์ ต่อเนื่องตลอดยุคหิน จนถึงยุคสำริด และยังคงดำรงอยู่จนถึงปัจจุบันในบางส่วนของโลกเช่นในกลุ่มประเทศหมู่เกาะโพลีนีเซีย หลักฐานทางประวัติศาสตร์ที่รู้จักแพร่หลายมาจากประเทศอียิปต์ ที่ฟาโรห์แต่งงานกับพี่สาวน้องสาวหรือแม้แต่ลูกสาวของพระองค์เอง หลังจากพ้นยุคสำริดแล้วการร่วมประเวณีของคนในครอบครัวเดียวกันเป็นที่ยอมรับน้อยลงเนื่องมาจากอิทธิพลความเชื่อทางศาสนา โดยเฉพาะกลุ่มศาสนายิว คริสต์ อิสลาม ที่มีบทบัญญัติห้ามการร่วมประเวณีของคนในครอบครัว การเสกสมรสระหว่างราชวงศ์
เนื่องจากหลักศาสนาอิสลาม "kafa'a" ไม่สนับสนุนการแต่งงานกับบุคคลจากต่างศาสนาหรือจากต่างฐานันดร ดังนั้นผู้ปกครองของชาติมุสลิมในบริเวณใกล้เคียงจึงไม่ยอมมอบธิดาของตนให้เสกสมรสกับเจ้าชายออตโตมันไปจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลังจากที่จักรวรรดิออตโตมันสั่งสมอำนาจจนทวีความสำคัญขึ้นมา และด้วยหลักศาสนานี้เองที่ทำให้เจ้าชายออตโตมันสามารถเสกสมรสกับสตรีชาวคริสต์ได้อย่างอิสระ ในขณะที่เจ้าหญิงมุสลิมกลับถูกกีดกันไม่ให้เสกสมรสกับเจ้าชายชาวคริสต์ เจ้าหญิงซูซาน มกุฎราชกุมารีแห่งแอลเบเนีย
พระองค์ทรงพบรักกับ เจ้าชายเลกาที่ 1 มกุฎราชกุมารแห่งแอลเบเนีย พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวใน พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย ในงานเลี้ยงอาหารค่ำในซิดนีย์เมื่อปี พ.ศ. 2518 ต่อมาทั้ง 2 เษกสมรสกันแบบธรรมดาที่ประเทศฝรั่งเศส และทรงแต่งงานทางศาสนาอย่างถูกต้องใน มาดริด สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
นอกเหนือจากความร่วมมือช่วยเหลือพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศสมาชิกแล้ว อาเซียนยังมีวัตถุประสงค์ในการธำรงรักษาสันติภาพและความมั่นคงในภูมิภาค ในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 มีการลงนามสนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อให้ภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เป็นเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์ สนธิสัญญาฉบับดังกล่าวเริ่มมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2540 ซึ่งเป็นการห้ามอาวุธนิวเคลียร์ทุกประเภทในภูมิภาค[19] การสมรสเพศเดียวกันในสเปน
ในปีแรกของการประกาศใช้กฎหมาย คู่ครองเพศเดียวกันกว่า 4,500 คนได้ทำการสมรสในประเทศสเปน ไม่นานหลังจากการใช้กฎหมายฉบับดังกล่าว ประเด็นสถานะของการสมรสกับบุคคลต่างชาติ ซึ่งประเทศเจ้าของสัญชาติยังไม่รับรองการสมรสเพศเดียวกันก็ได้เป็นที่กล่าวถึง ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมได้กล่าวว่ากฎหมายรับรองการสมรสเพศเดียวกันของสเปนอนุญาตให้ชาวสเปนสามารถสมรสกับบุคคลต่างชาติ แม้ว่าประเทศเจ้าของสัญชาติจะไม่รับรองความเป็นคู่ครองทางกฎหมายก็ตาม อย่างไรก็ตาม คู่ครองหนึ่งคนนั้นจะต้องมีสัญชาติสเปนจึงจะสามารถสมรสได้ แต่บุคคลต่างชาติสองคนอาจสมรสกันได้หากทั้งคู่มีถิ่นที่อยู่ในประเทศสเปนโดยชอบด้วยกฎหมาย การร่วมประเวณีกับญาติสนิท
ในสังคมส่วนใหญ่มักจะมีการหลีกเลี่ยงการล่วงละเมิดทางเพศของคนในครอบครัวเดียวกันในบางรูปแบบ ข้อห้ามการล่วงละเมิดของคนในครอบครัวเดียวกันถือว่าเป็นหนึ่งในข้อห้ามทางวัฒนธรรมในบางสังคม แต่ในทางกฎหมายการร่วมประเวณีกับญาติสนิทมีระดับการยอมรับที่แตกต่างกันในแต่ละประเทศ บางประเทศถือว่าเป็นการผิดกฎหมายและถือว่าเป็นอาชญากรรมที่มีบทลงโทษ บางประเทศยอมรับการเกิดขึ้นได้โดยไม่ถือว่าเป็นอาชญากรรมแต่จะไม่อนุญาตให้มีการแต่งงาน บางประเทศยอมรับด้วยเงื่อนไขที่ผ่อนปรนเช่นยอมให้พี่น้องแต่งงานกันได้แต่ห้ามการแต่งงานระหว่างบุพการีกับบุตร บางประเทศห้ามเฉพาะผู้ใหญ่กับญาติที่ยังเป็นผู้เยาว์เท่านั้น จนถึงบางประเทศที่กฎหมายเปิดเสรี กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
อีกเหตุการณ์ในสังคมไทยในอดีต ในปี ค.ศ. 1634 อดีตเจ้าหน้าที่การค้าของฮอลันดา ประจำกรุงศรีอยุธยา ที่ชื่อนายโยส สเคาเต็น ถูกลงโทษประหารชีวิตโดยรัฐบาลฮอลแลนด์ที่เมืองปัตตาเวีย ในข้อหามีพฤติกรรมรักร่วมเพศซึ่งเป็นความผิดอย่างร้ายแรงใน สังคมตะวันตก การแสดงความรักในที่สาธารณะ
การแสดงความรักร่วมเพศในที่สาธารณะไม่เป็นที่ยอมรับในหลายวัฒนธรรม ตัวอย่างเช่น ในประเทศโปรตุเกส บุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศ (LGBT) จะกระทำตามแบบที่เป็นที่ยอมรับในอุดมคติร่วมสมัยและกำหนดการทางการเมืองและเศรษฐกิจเท่านั้น คนรักร่วมเพศไม่ค่อยแสดงความรักในที่สาธารณะเนื่องจากสังคมของพวกเขาวิจารณ์การกระทำเหล่านั้นอย่างรุนแรง พวกเขาคิดว่าการที่พวกเขาทำตามสิ่งที่สังคมยอมรับเป็นการป้องกันตนเองจากการถูกจัดว่าเป็นพวกไม่ปกติ แปลก หรือนอกคอก แม้ประเทศโปรตุเกสจะอนุญาตให้คนเพศเดียวกันแต่งงานกันได้ตามกฎหมายตั้งแต่เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2553 ส่วนใหญ่เหล่าชาว LGBT ก็ยังมักไม่แสดงความรักในที่สาธารณะ รายละเอียดนี้อาจสื่อว่าการยอมรับการแต่งงานเพศเดียวกันของประเทศโปรตุเกสเป็นผลมาจากการที่ชาว LGBT ไม่เผยแพร่เรื่องทางเพศของพวกเขา ไม่ใช่เพราะว่ามหาชนในโปรตุเกสยอมรับสิ่งเหล่านี้มากกว่าที่อื่น แม้บุคคลรักร่วมเพศจะดูเหมือนรู้สึกครึ่ง ๆ กลาง ๆ กับการที่ต้องถูกจำกัดให้แสดงความรักในที่ส่วนตัวเท่านั้น สิ่งเหล่านี้เหมือนเกิดขึ้นจากความกลัวที่จะถูกมองว่าแปลกมากกว่าที่จะเกิดจากความเคารพต่อความเชื่อและทัศนคติทางการเมืองของสังคม ประดิษฐ์ กัลย์จาฤก
ในขณะที่ประดิษฐ์เล่นละครอยู่กับคณะกันตถาวรนั่นเองที่เขาได้พบรักกับสมสุข อินทรทูต (สินสุข) และทั้งคู่ได้สมรสกันเมื่อวันที่ 28 เมษายน 2493 และในช่วงเวลานั้นก็เป็นช่วงที่ผงซักฟอกแฟ้บและยาสีฟันคอลเกตเริ่มบุกตลาดเมืองไทยใหม่ๆ ซึ่งทุ่มงบโฆษณาประชาสัมพันธ์ผ่านสื่อวิทยุอย่างมาก ส่งผลให้กิจการวิทยุไทยเริ่มรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก ครูเอิบจึงสนับสนุนให้ประดิษฐ์ก่อตั้งคณะละครวิทยุขึ้นใหม่อีกคณะหนึ่ง ในปีพ.ศ.2494 กันตนา จึงได้ถือกำเนิดขึ้นในวงการบันเทิงเมืองไทย เสาวรส
มีการปลูกเสาวรสทางการค้าในหลายประเทศ เช่น อินเดีย ศรีลังกา นิวซีแลนด์ ประเทศแถบทะเลแคริบเบียน บราซิล โคลอมเบีย โบลิเวีย เอกวาดอร์ อินโดนีเซีย เปรู เปอร์โตริโก สาธารณรัฐโดมินิกัน สหรัฐอเมริกา อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย แอฟริกาตะวันออก เม็กซิโก อิสราเอล คอสตาริกา แอฟริกาใต้และโปรตุเกส ในประเทศไทยมีเสาวรสที่ปลูกทั่วไป 3 พันธุ์คือ พันธุ์สีม่วง เมื่อสุกเปลือกสีม่วง เนื้อในสีเหลือง รสอมหวานมากกว่าพันธุ์อื่นๆ แต่ไม่ค่อยต้านทานโรคในเขตร้อน พันธุ์สีเหลืองหรือเสาวรสสีทอง ผลแก่สีเหลือง รสเปรี้ยวมาก นิยมปลูกในเขตร้อน พันธุ์ผสม เมื่อสุกเป็นสีม่วงอมแดง รสเปรี้ยวจัด กลิ่นแรง
สามารถปักชำและเสียบยอดได้ เป็ดแมนดาริน
เป็ดแมนดาริน เป็นนกที่จับคู่เพียงตัวเดียวตลอดชีวิต ดังนั้นจึงเป็นสัญลักษณ์ของความรักแท้ จนปรากฏเป็นนิทานพื้นบ้านเรื่องต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียตะวันออก และยังเป็นสัตว์แห่งความเป็นสิริมงคลตามความเชื่อของชาวจีนอีกด้วย  สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2545 กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข ได้ออกหนังสือที่ สธ 0605/375 รับรองว่าบุคคลรักเพศเดียวกันมิได้ถือเป็นผู้มีความผิดปกติทางจิตหรือป่วยเป็นโรคแต่อย่างใด โดยอ้างอิงถึงองค์การอนามัยโลก (WHO) และตามบัญชีจำแนกโรคระหว่างประเทศ ICD-10 ฉบับแก้ไข ครั้งที่ 1 ไทย-อังกฤษ เล่มที่ 1 (ก) ตารางการจัดกลุ่มโรค องค์การอนามัยโลก ซึ่งได้เอาลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างคนรักเพศเดียวกันออกจากกลุ่มคนที่มีความผิดปกติทางจิต สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีจุดเริ่มต้นนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2504 โดยประเทศไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ได้ร่วมกันจัดตั้ง สมาคมอาสา (ASA, Association of South East Asia) ขึ้นเพื่อการร่วมมือกันทาง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม แต่ดำเนินการได้เพียง 2 ปี ก็ต้องหยุดชะงักลง เนื่องจากความผกผันทางการเมืองระหว่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย จนเมื่อทั้งสองประเทศฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างกัน จึงได้มีการแสวงหาลู่ทางจัดตั้งองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจขึ้นในภูมิภาค "สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" และถนัด คอมันตร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของไทยสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร โดยมีการลงนาม "ปฏิญญากรุงเทพ" ที่พระราชวังสราญรมย์ เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ซึ่งลงนามโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิกก่อตั้ง 5 ประเทศ ได้แก่ อาดัม มาลิกแห่งอินโดนีเซีย, นาร์ซิโซ รามอสแห่งฟิลิปปินส์, อับดุล ราซัคแห่งมาเลเซีย, เอส. ราชารัตนัมแห่งสิงคโปร์ และถนัด คอมันตร์แห่งไทย ซึ่งถือว่าเป็นบิดาผู้ก่อตั้งองค์กร[7] การค้าประเวณีในประเทศไทย
ใน พ.ศ. 2546 กระทรวงยุติธรรมเคยพิจารณาข้อเสนอในการทำให้การค้าประเวณีเป็นอาชีพถูกกฎหมายเพื่อประโยชน์ด้านสุขภาพและภาษี โดยมีการเปิดรับฟังความคิดเห็นสาธารณะขึ้น ข้อการทำให้ถูกกฎหมายคาดว่าจะเพิ่มรายได้ภาษี ลดการทุจริต และปรับปรุงคุณภาพชีวิตของผู้ค้าบริการทางเพศ[8] มีการกล่าวถึงอยู่เรื่อยๆ ในสังคมไทย แต่ก็ไม่มีความคืบหน้าอีกนับแต่นั้นมา สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในอิสราเอล
อิสราเอลถือเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการสนับสนุนการสมรสในเพศเดียวกันมากที่สุดในโลก กับตัวเลข 61% ที่ชาวอิสราเอลสนับสนุนการจดทะเบียนสมรสในคู่เพศเดียวกัน อนุสัญญาแรมซาร์
ออสเตรเลีย, อาเซอร์ไบจาน, บาห์เรน, บังกลาเทศ, กัมพูชา, จีน, จอร์เจีย, ฮ่องกง, อินเดีย, อินโดนีเซีย, อิหร่าน, อิสราเอล, ญี่ปุ่น, จอร์แดน, คีร์กีซสถาน, เลบานอน, มาเลเซีย, มองโกเลีย, เนปาล, นิวซีแลนด์, ปากีสถาน, ปาเลา, ปาปัวนิวกินี, ฟิลิปปินส์, เกาหลีใต้, ศรีลังกา, ซีเรีย, ทาจิกิสถาน, ไทย, ตุรกี, อุซเบกิสถาน, เวียดนาม พระสุจริตสุดา (เปรื่อง สุจริตกุล)
เมื่อเปรื่องมีอายุได้ 26 ปี พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงขอเปรื่องจากเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกอบพระราชพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2464 และถือเป็นสุภาพสตรีสามัญชนคนแรกที่ได้เข้าพิธีดังกล่าว โดยสวมชุดเป็นเจ้าสาวแบบอังกฤษคือสวมเสื้อกระโปรงสีขาว มีผ้าโปร่งสีขาวคลุมศีรษะ ประดับดอกส้ม และถือช่อดอกไม้ มีการพระราชทานน้ำสังข์เป็นทางการด้วยพระกรุณาของสมเด็จพระมาตุจฉาเจ้าสว่างวัฒนา พระบรมราชเทวี และทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แต่งตั้งเป็น พระสุจริตสุดา ตำแหน่งพระสนมเอก พร้อมทั้งพระราชทานตราจุลจอมเกล้าให้สมกับศักดิ์พระสนมเอก เป็นสตรีคนแรกที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ "คุณพระ" หากเมื่อใดตั้งครรภ์จะสถาปนาขึ้นเป็นเจ้า แต่อย่างไรก็ตามพระสุจริตสุดามิได้มีครรภ์สมดั่งพระราชประสงค์ การสมรสเพศเดียวกันในสหรัฐอเมริกา
หลังกรณีคำตัดสินของศาลในคดีที่ให้มีการยอมรับการแต่งงานของคนเพศเดียวกันครอบคลุมทุกรัฐของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 29 มิถุนายน ค.ศ. 2015  กลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
ในปี พ.ศ. 2544 ได้มีการจัดตั้งกลุ่มฟ้าสีรุ้ง เพื่อรณรงค์เรื่องการป้องกันโรคเอดส์ในกลุ่มชายผู้รักร่วมเพศ เรียกร้องสิทธิมนุษยชนด้านต่างๆ และความเท่าเทียมในสังคม สร้างความเข้าใจอันดีในกลุ่มรักร่วมเพศต่อสังคม ซึ่งต่อมาเปลี่ยนเป็น สมาคมฟ้าสีรุ้งแห่งประเทศไทย (Rainbow Sky Organization of Thailand) อันถือได้ว่า เป็นสมาคมของคนรักร่วมเพศแห่งแรก และแห่งเดียวในประเทศไทย โดยร่วมมือกับองค์กรอย่างศูนย์วิจัยโรคเอดส์ สภากาชาดไทย กระทรวงสาธารณสุข และองค์กรระหว่างประเทศ นอกจากนี้ยังมีองค์กรอื่นอย่าง องค์กรบางกอกเรนโบว์ (Bangkok Rainbow Organization) ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2545 และในปี2546. ได้มีคนทำงานในจังหวัดเชียงใหม่เกิดขึ้นในนามโครงการเพื่อชายรุ่นใหม่ใส่ใจสุขภาพความหลากหลายทางเพศ จัดตั้งเครือข่ายความหลากหลายทางเพศ ในประเทศไทยขึ้นในปีพ.ศ. 2548 เพื่อร่วมกันทำงาน ประสานงาน ประชาสัมพันธ์ และสื่อสารความรู้ต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย การสมรสเพศเดียวกันในแคนาดา
การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมายในประเทศแคนาดาตั้งแต่วันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา ประเทศแคนาดาจึงกลายเป็นประเทศที่สี่ของโลกและประเทศแรกในทวีปยุโรปที่การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมาย ภายหลังจากการประกาศใช้พระราชบัญญัติการสมรสของพลเมือง () ที่ได้เปลี่ยนนิยามการสมรสที่เป็นกลางทางเพศ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา คำพิพากษาศาลต่างๆ ได้ทำให้การสมรสเพศเดียวกันชอบด้วยกฎหมายใน 8 จังหวัดจากทั้งหมด 10 จังหวัดและ 1 ใน 3 ดินแดนของประเทศ ซึ่งมีประชากรกว่า 90% อาศัยอยู่ ก่อนหน้าการประกาศใช้กฎหมายดังกล่าว คู่ครองเพศเดียวกันกว่า 3,000 คู่ได้ทำการสมรสแล้วในพื้นที่นั้น ส่วนสิทธิประโยชน์ทางกฎหมายอันเนื่องมาจากการสมรสได้ครอบคลุมถึงคู่ครองเพศเดียวกันที่อยู่อาศัยร่วมกันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1999 แล้ว การสมรสเพศเดียวกันในสหรัฐอเมริกา
เคน แพกดัน อัยการสูงสุดของรัฐเท็กซัส และ แดน แพทริก รองผู้ว่าการรัฐเท็กซัส ได้เขียนในจดหมายระบุว่าคำตัดสินของศาลขัดกับ "สิทธิในการนับถือศาสนา" ทำให้พนักงานของรัฐสามารถปฏิเสธการออกใบทะเบียนสมรสหรือปฏิสิธการจัดพิธีแต่งงานกับคนรักเพศเดียวกันได้หากขัดต่อหลักศาสนา โดยแพกตันยังกล่าวเสริมว่าหากนักบวชหรือเจ้าหน้าที่เองเต็มใจให้จัดพิธีสมรสหรือบริการพวกเขาก็ย่อมได้
สื่ออลาบามาพับลิกเรดิโอระบุว่า กลุ่มผู้ต่อต้านการแต่งงาของคนรักเพศเดียวกันมีแผนการผลักดันผ่านสภาของรัฐให้ออกกฎหมายคุ้มครองผู้ประกอบการธุรกิจให้พวกเขามีสิทธิปฏิเสธจะบริการแก่คู่รักเพศเดียวกัน ทั้งนี้ยังมีการตีความคำตัดสินของศาลโดย มาร์ซี ฮามิลตัน นักกฎหมายจากมหาวิทยาลัยเยชีวา ซึ่งเธออ้างว่าคำตัดสินของศาลสูงสุดงดเว้นโบสถ์และนักบวชให้ไม่จำเป็นต้องปฏิบัติตามหากไม่ต้องการบริการคู่รักเพศเดียวกัน หม่อมคัทริน ณ พิศณุโลก
หม่อมคัทรินเสกสมรสกับสมเด็จฯ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ที่เมืองคอนสแตนติโนเปิล ตามพิธีการทางศาสนาตามแบบนิกายออร์โธดอกซ์ของรัสเซีย[8] ที่โบสต์เซนต์ทรินิตี บนถนนเปรา[9] โดยมิได้กราบทูลให้พระราชบิดาและจักรพรรดิซาร์ทรงทราบ จักรพรรดินีโคจุง
ในที่สุด สำนักพระราชวังก็ประกาศกฎหมายเรื่องการอภิเษกสมรสระหว่างมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะ กับเจ้าหญิงนะงะโกะ ซึ่งจะมีขึ้นในวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 นับจากวันที่มีประกาศจากสำนักพระราชวังซึ่งมีขึ้นตั้งแต่วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 และผ่านมาด้วยความเรียบร้อยมากว่าสองปี โดยเหลือเวลาเพียงสองเดือนก็จะถึงวันอภิเษกสมรส ขณะนั้นได้เกิดแผ่นดินไหวในแถบคันโต สร้างความเสียหายแก่ประชาชนชาวญี่ปุ่นเป็นอย่างมาก ทำให้ประชาชนไร้ที่อยู่อาศัยหลายล้านคน เพื่อเป็นการไว้อาลัยในเหตุการณ์ครั้งนี้ สำนักพระราชวังจึงได้เลื่อนกำหนดการอภิเษกสมรส เป็นวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1924 หรืออีกประมาณหนึ่งเดือนเศษ ซึงการอภิเษกสมรสเป็นไปได้อย่างราบรื่น และมกุฎราชกุมารฮิโระฮิโตะได้ประกาศยกเลิกระบบนางห้ามที่อนุญาตให้ชนชั้นสูงมีพระสนมได้หลายคน โดยมกุฎราชกุมารได้ปลดปล่อยพระสนม 39 พระองค์ โดยที่จะมีพระมเหสีเพียงพระองค์เดียว และเจ้าหญิงนะงะโกะ ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีนะงะโกะ เทปการมีเพศสัมพันธ์ของผู้มีชื่อเสียง
พาเมลา แอนเดอร์สัน พาเมลา แอนเดอร์สัน กับสามี ทอมมี ลี ที่มีภาพหลายฉากตั้งแต่การฮันนีมูนในหลาย ๆ ที่ แพร่กระจายทางอินเทอร์เน็ตโดยอินเทอร์เน็ตเอนเทอร์เทนเมนต์กรุ๊ป ในปี 1998 ถือเป็น เซ็กส์เทปทางอินเทอร์เน็ตในยุคแรก ๆ[1] พาเมลา แอนเดอร์สัน กับ เบร็ต ไมเคิลส์ (นักร้องวงร็อก พ็อยสัน) ออกขายในรูปแบบดีวีดีเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 2005 ซึ่งภาพต่าง ๆ ได้กระจายในอินเทอร์เน็ตมาก่อนหน้านี้แล้วหลายปี[2] Chu Mei-feng นักข่าวชาวไต้หวัน กับวิดีโอในรูปแบบซีดี ความยาว 47 นาที ที่นำมาจากกล้องรูเข็ม หลุดออกมาโดยปาปารัซซี ของนิตยสารท้องถิ่นเมื่อเดือน ธันวาคม ค.ศ. 2001 ในวิดีโอเห็นเธอมีเพศสัมพันธ์กับ Tseng Chung-ming ที่ต่อมาออกมายืนยันว่าแต่งงานแล้ว เทปแพร่กระจายอย่างรวดเร็วทางอินเทอร์เน็ต โดยเดือนมกราคม 2002 ยอดเสิร์ชใน Lycos ระบุว่าชื่อของเธอเป็นชื่อที่มียอดการค้นหามากที่สุด ในปีเดียวกันผู้ผลิตชุดชั้นในสตรีรายงานว่า มียอดการขายกางเกงในในลักษณะเดียวกับที่เธอใส่ในวิดีโอขายดีมากขึ้น[3] ฉั่วส่อยเล็ก ขณะที่ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีสาธารณสุขมาเลเซีย มีวิดีโอเทปออกมาขณะมีเพศสัมพันธ์ โดยภาพเหล่านี้ถ่ายด้วยกล้อง 4 ตัวและอัดลงแผ่นดีวีดี 2 ชุด ความยาว 56 และ 44 นาที ออกจ่ายแจกตามท้องถนนทั่วเมืองยะโฮร์ เมื่อวันที่ 2 มกราคม ค.ศ. 2008 ดร.ฉั่ว ออกมาประกาศลาออกจากตำแหน่ง โดยเขายืนยันว่า ไม่ได้เป็นคนถ่ายเทปนั้นเอง Daniela Cicarelli พิธีกรรายการโทรทัศน์ชาวบราซิล ทางช่องเอ็มทีวีบราซิลและนางแบบแฟชั่น วิดีโอการมีเพศสัมพันธ์ของเธอออกอากาศทางโทรทัศน์ในรายการ Dolce Vita ทางช่อง Spanish channel Telecinco เป็นภาพที่เธออยู่บนชายหาดในสเปน กำลังเล้าโลมแฟนหนุ่ม Renato "Tato" Malzoni ลูกจ้างของเมอร์ริลล ลินช์ หลังจากนั้นก็มีเพศสัมพันธ์กับเขาในน้ำ[4] บ็อบ เครน จากรายการซิตคอม Hogan's Heroes ที่มีเซ็กส์เทปจำนวนมากในยุคทศวรรษ 1970 ในรูปแบบเทคโนโลยีวีซีอาร์ในช่วงแรก พฤติกรรมของเขาถูกกล่าวถึงในภาพยนตร์เรื่อง Auto Focus[2] ดัสติน ไดอะมอนด์ จากรายการซิตคอม Saved by the Bell ให้สิทธิ์ในการออกเซ็กส์เทปความยาว 40 นาทีในปี 2006 เพื่อหวังว่าจะได้ประโยชน์ในอาชีพการงานของเขา[5][6] เฟร็ด เดิร์สต์ หัวหน้าวงร็อกลิมป์บิซกิต มีวิดีโอของเขามีเพศสัมพันธ์กับหญิงนิรนาม ออกมาทางอินเทอร์เน็ตโดยช่างซ่อมคอมพิวเตอร์ที่เคยซ่อมคอมให้เขา[7] เคลเซย์ แกรมเมอร์ ฟ้องอินเทอร์เน็ตเอนเทอร์เมนต์กรุ๊ป ที่พวกเขาจ่ายเงินให้แฟนเก่าที่ชื่อ เซอร์เล็ตต์ แลมม์ ที่นำเซ็กส์เทปของทั้งคู่ออกมา เขายกเลิกคำร้องหลังจากที่ไออีจีเคาน์เตอร์ฟ้องร้อง และพูดว่าไม่ได้เป็นเจ้าของวิดีโอ[8] ทอนยา ฮาร์ดิง และสามีของเธอ เจฟฟ์ กิลลูลี มีเซ็กส์เทปที่หลุดออกมาทางอินเทอร์เน็ตและแพร่กระจายอย่างกว้างขวาง โดยทั้งคู่ตัดสินใจออกอย่างถูกกฎหมายอีกครั้ง มีวางขายโดย เพนต์เฮาส์โฮมวิดีโอ ในเรื่อง "Wedding Night" ที่ถึงแม้เสื้อคลุมแต่งงานจะดูเป็นชุดในวันฮัลโลวีนก็ตาม[2] คีเลย์ ฮาเซลล์ จาก Page 3 Idol (2004) มีเซ็กส์เทปความยาว 10 นาที ที่เธอมีเพศสัมพันธ์กับแฟนเก่า ออกมาในช่วงต้นเดือนมกราคม 2007[9] แพรีส ฮิลตัน กับแฟนหนุ่มในขณะนั้น ริก ซาโลมอน บันทึกเทปการมีเพศสัมพันธ์ของพวกเขาในโรงแรม ถ่ายทำด้วยกล้องในโหมดไนต์วิชั่น ในช่วงแรกฮิลตันพยายามขอร้องให้หยุดการแพร่ของเทปนี้ แต่ต่อมาก็เห็นด้วยกับการออกมา โดยได้รับส่วนแบ่งจากเทป จากเหตุการณ์นี้เองทำให้เกิดเรื่องเสื่อมเสียแก่ชื่อเสียงของตระกูลฮิลตัน[1] นอกจากนี้ยังมีวิดีโอสี ที่ออกขายภายใต้ชื่อ 1 Night in Paris[2] อุลริกา จอนส์สัน ชนะคดีจากที่นักฟุตบอล สแตน คอลลีมอร์ ขายเทปทั้งคู่ขณะมีกิจกรรมทางเพศ[10] ผู้มีชื่อเสียง คิม คาร์เดเชียน ออกมายืนยันว่าเซ็กส์เทปที่ออกมาเป็นของจริง ที่ทำขึ้นโดยแฟนในขณะนั้น เรย์ เจ.เธอพยายามลงมือด้านกฎหมายที่จะสกัดกั้นของเถื่อนและวางแผนว่าจะออกถูกต้องกับวิวิดวิดีโอ[11] เจย์น เคนเนดี อดีตนักข่าวกีฬาและนักแสดง ที่มีเซ็กส์เทปมีเพศสัมพันธ์กับอดีตสามี ลีออน ไอแซก เคนเนดี หลุดออกมา โดยถูกขโมยและหลุดออกมา.[2] โจแอนนี ลอเรอร์ (เป็นที่รู้จักในนาม ไชนา) กับนักมวยปล้ำอาชีพ ฌอน วอลต์แมน (หรือ เอ็กซ์-แพ็ก) มีเซ็กส์เทปออกวางขายภายใต้ชื่อ 1 Night in China แต่แปลกที่เทปนี้ไม่ได้หลุดออกมาแต่เต็มใจให้กับบริษัททำหนังโป๊ มีความเป็นไปได้เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับอาชีพการงาน[1] เจนนา ลูวิส ผู้เข้าแข่งขันรายการเซอร์ไวเวอร์ มีเซ็กส์เทปออกมาในคืนวันแต่งงาน มีความยาว 42 นาที การมีเพศสัมพันธ์กับสามีของเธอ นายแบบที่ชื่อ ทราวิส วูลฟ์ ในลาสเวกัส โรงแรมเนวาดา[12] ฮวาง ถวี ลิงห์ ดาราทางโทรทัศน์ที่มีชื่อเสียงจากเวียดนาม ออกมาประกาศอำลาวงการเพราะเซ็กส์เทปที่หลุดออกมา รายการโทรทัศน์เลิกจ้างเธอหลังเกิดข่าว[13] ร็อบ โลว์ มีเรื่องพิพาททางด้านคดีความในช่วงยุค 1980 หลังจากที่มีเทปหลุด ในเทปที่หลุดนั้นเขากำลังมีเพศสัมพันธ์กับเด็กสาว 2 คน โดยคนหนึ่งยังไม่บรรลุนิติภาวะ[1] อดีตสามีของ แคโรลีน เมอร์ฟี ที่ชื่อ เจค ชโรเดอร์ ถูกล่าวหาว่าพยายามขายเทปเพศสัมพันธ์ของพวกเขาเมื่อครั้งยังฮันนีมูนในปี 1999 ขณะอยู่ในบาร์บาโดส[14] ต่อมาเดือนมกราคม 2006 ชโรเดอร์ถูกจับในข้อหากรรโชกในการพยายามขายเทป[15] วิดีโอหลุดมาทางอินเทอร์เน็ตเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2006[16] นิโคล นาเรน นางแบบผิวดำและ โคลิน ฟาร์เรลล์ นักแสดงหนุ่มชาวไอริช มีเทปเซ็กส์เทปหลุดความยาว 13 นาที ฟาร์เรลล์ออกมายืนยันว่าเทปมีจริงและพยายามป้องกันการหลุดและเผยแพร่ออกมา แต่เมื่อเดือนมกราคม 2006 เทปก็หลุดมาทางอินเทอร์เน็ต[1] โรเบิร์ต ริตชี (หรือ คิด ร็อก) และสก็อตต์ สแตปป์ (อดีตนักร้องนำวง ครีด) มีเซ็กส์เทปหลุดออกมา เป็นเทปที่ถ่ายราวปี 1999 ที่ทั้ง 2 กำลังมีเพศสัมพันธ์แบบหมู่ 4 คน[17] โดยบริษัทหนังโป๊จากแคลิฟอร์เนียพยายามจะออกวางขายในปี 2006 แต่หนึ่งในหญิงสาวในนั้นพยายามห้ามการเผยแพร่นี้[18] ริตชีก็พยายามขัดขวางเรื่องนี้เช่นกัน และยังเรียกสแตปป์ว่า "งี่เง่า" และโทษเขาว่าเป็นคนทำให้เทปหลุดออกมา[19] เจนนี ริเวอร์รา ถูกขโมยเซ็กส์เทปจากบ้านเธอเอง และต่อมาหลุดไปทางอินเทอร์เน็ตเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 2008[20] เจสซิกา ซิเออร์รา อดีตผู้เข้าแข่งขันรายการ อเมริกันไอดอล และ Celebrity Rehab with Dr. Drew มีเทปหลุดออกมา โดยเทปมีการวางแผนว่าจะออกขายด้วย[21] อาบิ ติตมุสส์ พิธีกรรายการโทรทัศน์อังกฤษ มีเซ็กส์เทปหลุดมา เป็นภาพการมีเพศสัมพันธ์เธอกับอดีตพิธีกรโทรทัศน์ที่เคยเป็นแฟนกัน ชื่อ จอห์น เลสลีย์ กับผู้หญิงอีกหนึ่งคน[22][23][24] เวิร์น โทรเยอร์ นักแสดงและสตันต์แมน ฟ้องร้องการวางขายเซ็กส์เทปของเขากับนางแบบ ที่เขาอ้างว่าถูกขโมย และอยู่ในมือของผู้ผลิตและออกวางขายเซ็กส์เทปของแพรีส ฮิลตัน[25] เซเวรินา วัคโควิค ป็อปสตาร์ชาวโครเอเชีย มีเซ็กส์เทปที่เธอมีกิจกรรมทางเพศกับชายที่แต่งงานแล้ว ออกทางอินเทอร์เน็ตเมื่อปี 2004 เธออ้างว่าวิดีโอถูกขโมยมา และจะฟ้องร้อง[26] เฮย์เดน โค นักแสดง นายแบบและแพทย์ ชาวฟิลิปปินส์ มีคลิปหลุดมีเพศสัมพันธ์กับนักแสดง นางแบบ คือแคทรินา ฮาลีลี และมาริการ์ เรเยส ที่หลุดออกมาทางอินเทอร์เน็ตในเดือนพฤษภาคม 2009[27] ดัสติน แลนซ์ แบล็ก นักเขียนบท ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ในเดือนมิถุนายน 2009 มีภาพจากวิดีโอเทปของแบล็กกำลังมีเพศสัมพันธ์แบบไม่ปกป้องกับชายอื่น ออกมาเป็นเรื่องซุบซิบทางอินเทอร์เน็ต โดยคอลัมนิสต์ที่ชื่อ เพเรซ ฮิลตัน แบล็กออกมากล่าวว่า "เป็นเรื่องโชคร้ายที่ คนที่ไม่เกี่ยวข้องพยายามหาผลประโยชน์จากมัน ที่เป็นเรื่องส่วนตัว"[28] อีริก เดนและรีเบกกา เกย์ฮาร์ต เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2009 เป็นโฮมวิดีโอที่ออกทางเว็บไซต์ Gawker.com ที่แสดงให้เห็นอดีตผู้เข้าแข่งขันมิสทีนยูเอสเอ คารี แอนน์ เพนิเชกับเดน และภรรยา รีเบกกา เกย์ฮาร์ต ทั้ง 3 คนเปลือยเปล่ากับภาพที่เห็นที่มึนเมาสุราและยา ดูเหมือนกำลังจะมีเพศสัมพันธ์ ถึงแม้ว่าวิดีโอความยาว 12 นาทีจะตัดสั้นลงเหลือ 3 นาที ในช่วงกลางของคลิปเกย์ฮาร์ตพูดว่าเธอต้องการนอนลงไปเพราะเธอรู้สึก "สุดยอด" แครีแอน เพนิเชยังพูดถึงกับยาว่า รู้สึกสนุก บทสนธนาของพวกเขาอ้างถึงโคเคน คลิปจบลงด้วยทั้งสอง ทั้งเกย์ฮาร์ตและเพนิเชอยู่ในอ่างน้ำด้วยกัน ขณะที่เดนถือกล้องและบรรยายตาม[29][30][31] สราวุธ มาตรทอง นักแสดงชาวไทย มีคลิปหลุดออกมา ที่มีทั้งภาพนิ่งและภาพเคลื่อนไหว โดยภาพนิ่งเป็นการถ่ายภาพลักษณะนู้ด ส่วนภาพเคลื่อนไหวเป็นภาพกำลังร่วมเพศกับหญิงสาว มีความยาว 2 นาที ซึ่งหลุดออกมาทางอินเทอร์เน็ต ในปี พ.ศ. 2551 และมีวางขายทั่วไปเช่นย่านคลองถม[32] ต่อมา 7 ตุลาคม 2008 เขาออกมาแถลงข่าวพร้อมน้ำตากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น[33] มาช่า วัฒนพานิช นักร้อง นักแสดงชาวไทย มีเทปการมีเพศสัมพันธ์กับชายชาวต่างชาติ เผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต เมื่อปี พ.ศ. 2554 โดยมาช่า ยอมรับว่าเป็นภาพของเธอ[34] สนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สนธิสัญญาเขตปลอดอาวุธนิวเคลียร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ () หรือ สนธิสัญญากรุงเทพ พ.ศ. 2538 เป็นสนธิสัญญาระงับอาวุธนิวเคลียร์ระหว่าง 10 รัฐสมาชิกเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ภายใต้องค์การอาเซียน ได้แก่ บรูไนดารุสซาลาม กัมพูชา อินโดนีเซีย มาเลเซีย พม่า สิงคโปร์ ไทย และเวียดนาม สนธิสัญญาดังกล่าวเปิดให้ลงนามที่การประชุมสนธิสัญญาในกรุงเทพมหานคร เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2538 และมีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2540 และกำหนดให้ประเทศภาคีห้ามพัฒนา ผลิตหรือได้มาซึ่ง ครอบครองหรือควบคุมเหนืออาวุธนิวเคลียร์ วันวิสาขบูชา
การกำหนดให้วันวิสาขบูชาเป็นวันสำคัญของโลก เริ่มต้นขึ้นจากการที่ผู้แทนจากประเทศที่มีประชากรนับถือศาสนาพุทธ คือ บังคลาเทศ จีน ลาว เกาหลีใต้ เวียดนาม ภูฎาน อินโดนีเซีย เนปาล กัมพูชา อินเดีย ปากีสถาน และไทย ได้มีมติร่วมกันที่จะเสนอให้สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติประกาศรับรองข้อมติกำหนดให้วันวิสาขบูชาเป็นวันหยุดของสหประชาชาติ ในการประชุมพุทธศาสนาระหว่างประเทศ (International Buddhist Conference) ณ กรุงโคลัมโบ เมืองหลวงของประเทศศรีลังกา ระหว่างวันที่ 9-14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2541 ต่อมา คณะทูตถาวรศรีลังกาประจำสหประชาชาติ ณ นครนิวยอร์ก จึงได้จัดเตรียมร่างข้อมติ และได้ขอเสียงสนับสนุนจากประเทศต่าง ๆ เพื่อให้มีการรับรองข้อมติเรื่องการประกาศให้วันวิสาขบูชาเป็นวันหยุดของสหประชาชาติในที่ประชุมงสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ สมัยสามัญ ครั้งที่ 55 แต่คณะผู้แทนจากศรีลังกาเปลี่ยนเสนอให้ประกาศวันวิสาขบูชาเป็น "วันสำคัญสากล" แทน เนื่องจากวันหยุดของสหประชาชาติมีมากแล้ว และจะกระทบต่อการดำเนินงานของสหประชาชาติ และได้ดำเนินการให้คณะผู้แทนถาวรประจำสหประชาชาติจำนวน 16 ประเทศ คือ ศรีลังกา บังคลาเทศ ภูฎาน กัมพูชา ลาว มัลดีฟส์ มองโกเลีย พม่า เนปาล ปากีสถาน ฟิลิปปินส์ เกาหลีใต้ สเปน อินเดีย ไทย และยูเครน[1] ให้ร่วมลงนามในหนังสือถึงประธานที่ประชุมสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติ เพื่อนำเรื่องนี้เข้าสู่ระเบียบวาระของการประชุมใหญ่ฯ จนเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2542 ที่ประชุมใหญ่สมัชชาแห่งสหประชาชาติ สมัยสามัญ ครั้งที่ 55 จึงได้พิจารณาระเบียบวาระที่ 174 ว่าด้วยการยอมรับวันวิสาขบูชาในระดับสากล (International recognition of the Day of Visak) โดยการเสนอของศรีลังกา ประธานที่ประชุมได้ให้ผู้แทนจากศรีลังกาเสนอร่างข้อมติ และเชิญให้ผู้แทนจาก ไทย สิงคโปร์ บังคลาเทศ ภูฎาน สเปน พม่า เนปาล ปากีสถาน อินเดีย ขึ้นแถลง สรุปความได้ว่า การคลุมถุงชน
การคลุมถุงชน (English: arranged marriage) เป็นการสมรสซึ่งบ่าวสาวมาครองคู่กันเพราะบุคคลภายนอกจัดขึ้น ไม่ใช่เพราะบ่าวสาวริเริ่มเอง[2] การสมรสเช่นนี้เกิดขึ้นเป็นปรกติทั่วโลกจนถึงศตวรรษที่ 18[2] และปัจจุบันในประเทศพัฒนาแล้วยังมีอยู่ในพวกเจ้าและผู้ลากมากดีรวมถึงชนกลุ่มน้อยบางกลุ่ม ทั้งยังมีเป็นปรกติต่อไปในภูมิภาคตะวันออกกลาง[3][4] ละตินอเมริกา[5][6] เอเชียตะวันออก[7][8] เอเชียตะวันออกเฉียงใต้[9] เอเชียใต้ และแอฟริกา[10][5] กลุ่มอื่นที่ยังนิยมจารีตนี้อยู่ คือ โบสถ์แห่งความสามัคคี (Unification Church) มาแต่งงานกันเถอะ
เริ่มต้นด้วยการขึ้นปีใหม่ทางจันทรคติพิเศษในปี 2009 ที่มีสามคู่ใหม่รูปแบบใหม่ที่มีการแนะนำในการแสดง, การคาดการณ์ครั้งแรกที่นอกเหนือจากคังอินและลี Yoon Ji แต่ละคู่จะได้รับแนวคิดที่จะพรรณนา; ในคังอินและกรณี Lee Yoon Ji ของชีวิตคู่วิทยาลัยที่มีรายได้ จำกัด แสดงนี้ประกอบด้วยผลมากขึ้นเป็นพิเศษและการแก้ไขเพื่อที่จะแสดงแต่ละคู่ตั้งอยู่ในบรรยากาศและรูปแบบWe Got Married (รุ่น 1) เป็นฤดูกาลแรกของ We Got Married ( 우 리 결 혼 했 어 요 ), ที่เป็นที่นิยม ความเป็นจริง ชาวเกาหลีใต้ วาไรตี้โชว์ และส่วนของ คืนวันอาทิตย์วันอาทิตย์ โปรแกรม ออกอากาศครั้งแรกในปี 2008, คู่แสดงขึ้นดังเกาหลีเพื่อแสดงสิ่งที่ชีวิตจะเป็นเช่นหากพวกเขากำลังจะแต่งงาน ในแต่ละสัปดาห์คู่ที่ได้รับมอบหมายภารกิจให้เสร็จสมบูรณ์ด้วยการสัมภาษณ์ตรงไปตรงมาของผู้เข้าร่วมที่จะเปิดเผยความคิดและความรู้สึกของตน การสมรสเพศเดียวกันในฝรั่งเศส
เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 2004 นายโนเอ็ล มาแมร์ อดีตตัวแทนพรรคกรีนเพื่อลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดี นายกเทศมนตรีเมืองแบกล์ ชานเมืองบอร์โด ได้ประกอบพิธีสมรสระหว่างผู้ชายสองคนคือแบร์ทร็อง ชาร์ป็องตีเยและสเตฟาน ชาแป็ง โดยมาแมร์ได้กล่าวว่ากฎหมายฝรั่งเศสไม่ได้ห้ามการจัดพิธีสมรสดังกล่าว และเขาจะยื่นเรื่องต่อศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปหากมีผู้แย้งการประกอบพิธีนั้น สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในอิสราเอล
อิสราเอล จอร์แดน ตุรกี อิรัก และไซปรัส เท่านั้นในตะวันออกกลาง ที่รักร่วมเพศเป็นที่ยอมรับ ไม่ถือเป็นเรื่องผิดกฎหมายและไม่ถูกลงโทษภายใต้กฎหมาย ซึ่งในประเทศส่วนใหญ่ในตะวันออกกลาง พฤติกรรมรักร่วมเพศถือเป็นเรื่องผิดกฎหมาย ที่มีการลงโทษการเฆี่ยนหรือแขวนคอ อิสราเอลถือเป็นประเทศแรกในเอเชียที่บุคคลรักร่วมเพศได้รับการปกป้องจากกฎหมายขจัดการเลือกปฏิบัติ และยังถือเป็นประเทศเดียวในตะวันออกกลางที่ได้รับการปกป้องจากกฎหมาย บอร์นดิสเวย์บอล
ประเทศเกาหลีเป็นประเทศแรกที่เลดี้ กาก้าจะเปิดแดงคอนเสิร์ตเดอะบอร์นดิสเวย์บอลเป็นที่แรกในวันที่ 27 เมษายน แต่เมื่อคอนเสิร์ตของเธอได้ถูกประกาศว่าจะจัดในประเทศเกาหลีใต้ ทางรัฐบาลเกาหลีได้มีการกำหนดอายุผู้เข้าชมการแสดงจะต้องมีอายุ 12 ปีขึ้นไป[7] โดยมีกลุ่มชาวคริสเตียนและกลุ่มนักศึกษาหัวอนุรักษ์ออกมาต่อต้านมาโชว์ของเธอโดยอ้างว่านักร้องสาวเลดี้ กาก้าผิดมนุษย์มนา โชว์ของเธอล่อแหลม และยั่วยุทางเพศ ส่อถึงในทางลามกอนาจาร ที่ทำให้วัฒนธรรมเกาหลีเสื่อม โดยดูจากการแต่งกายของเธอที่มีเสื้อผ้าน้อยชิ้นและเปิดเนื้อหนังมังสา โดยกลุ่มผู้ประท้องเหล่านี้ได้ติดไปประท้องไปทั่วกรุงโซลและสถานที่จัดคอนเสิร์ต รัฐบาลจึงมีการกำหนดผู้ชมให้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป เข้าชมคอนเสิร์ตของเธอได้ แต่คอนเสิร์ตของเธอก็ดำเนินการต่องท่ามกลางเสียงประท้วง และดำเนินจนจบโดยไร้ปัญหา การสมรสเพศเดียวกันในเบลเยียม
ในอดีตการสมรสกับบุคคลเพศเดียวกันสัญชาติอื่นหรือระหว่างบุคคลเพศเดียวกันสัญชาติอื่นด้วยกันเองไม่สามารถกระทำได้หากประเทศเจ้าของสัญชาติไม่อนุญาต อย่างไรก็ตามได้มีคำสั่งรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 2004 ที่อนุญาตให้บุคคลดังกล่าวสามารถสมรสได้ แม้ประเทศเจ้าของสัญชาติจะไม่อนุญาตก็ตาม ซึ่งถือว่าเป็นการเปิดโอกาสให้บุคคลเพศเดียวกันทุกคู่ทำการสมรสได้โดยชอบด้วยกฎหมาย การสมรสเพศเดียวกันในสหรัฐอเมริกา
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 เป็นต้นมา การสมรสเพศเดียวกันนั้นชอบด้วยกฎหมายด้วยคำพิพากษาของศาลล่าง การออกกฎหมายโดยรัฐ และการออกเสียงประชามติในระดับที่แตกต่างกันไปในรัฐกว่า 37 รัฐจากทั้งหมด 50 รัฐของสหรัฐอเมริกา รวมทั้งดินแดนอีกหนึ่งแห่งและเขตปกครองพิเศษโคลัมเบีย ส่วนสิทธิประโยชน์ในระดับสหพันธรัฐก็ได้ขยายออกครอบคลุมคู่ครองเพศเดียวกันที่ได้สมรสแล้วด้วยผลของคดียูไนเต็ดสเตท วี. วินด์เซอร์ เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2013 ที่ผ่านมา ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทย
สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีจุดเริ่มต้นนับตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2504 โดยประเทศไทย มาเลเซีย และฟิลิปปินส์ได้ร่วมกันจัดตั้ง สมาคมอาสา (ASA, Association of South East Asia) ขึ้นเพื่อการร่วมมือกันทาง เศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรม แต่ดำเนินการได้เพียง 2 ปี ก็ต้องหยุดชะงักลง เนื่องจากความผกผันทางการเมืองระหว่างอินโดนีเซียและมาเลเซีย จนเมื่อทั้งสองประเทศฟื้นฟูความสัมพันธ์ระหว่างกัน จึงได้มีการแสวงหาลู่ทางจัดตั้งองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจขึ้นในภูมิภาค "สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้" และถนัด คอมันตร์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของไทยสมัยรัฐบาลจอมพลถนอม กิตติขจร โดยมีการลงนาม "ปฏิญญากรุงเทพ" ที่พระราชวังสราญรมย์ เมื่อวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 ซึ่งลงนามโดยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศของประเทศสมาชิกก่อตั้ง 5 ประเทศ ได้แก่ อาดัม มาลิกแห่งอินโดนีเซีย, นาร์ซิโซ รามอสแห่งฟิลิปปินส์, อับดุล ราซัคแห่งมาเลเซีย, เอส. ราชารัตนัมแห่งสิงคโปร์ และถนัด คอมันตร์แห่งไทย ซึ่งถือว่าเป็นบิดาผู้ก่อตั้งองค์กร ประมวลกฎหมายแพ่งเกาหลี มาตรา 809
เพราะประมวลกฎหมายแพ่งมาตรา 809 ที่บัญญัติไว้เช่นนั้น ทำให้ชายและหญิงที่มาจากนามสกุลเดียวกันและมีที่มาของนามสกุลเดียวกันเลือกที่จะอยู่กินกันฉันสามีภริยา การห้ามทำการสมรสระหว่างคนที่มีนามสกุลเดียวกันได้ถูกยกเว้นชั่วคราว โดยมีการตรารัฐบัญญัติพิเศษสามครั้งในปี พ.ศ. 2520, 2530 และ 2538 แต่ละครั้งมีระยะเวลาหนึ่งปี ครั้งแรกสำหรับรัฐบัญญัติพิเศษปี 2520 คู่สมรสมีทั้งนามสกุลและที่มาของนามสกุลเสมือนกันจำนวน 4577 คู่ กลานยเป็นคู่สมรสโดยถูกต้องตามกฎหมาย ในปี พ.ศ. 2530 เพิ่มขึ้นเป็น 12,443 คู่ และในปี พ.ศ. 2539 มีจำนวนสูงถึง 27,807 คู่ แต่คู่สมรสที่อยู่กินฉันสามีภริยาในกรณีดังกล่าวจากการประมาณอาจมีจำนวนถึง 200,000 คู่ ดังนั้นมีจำนวนเพียงเกือบ 2 เปอร์เซ้นต์ เท่านั้นที่เป็นคู่สมรสที่ชอบด้วยกฎหมายในเกาหลีใต้ บุตรที่เกิดจากการอยู่กินฉันสามีภริยาจากคนที่มีนามสกุลเดียวกันและมีที่มาของนามสกุลเดียวกัน จะไม่มีสิทธิได้รับบริการสาธารณสุข และความไม่เท่าเทียมในการเป็นทายาทและเจ้าของกรรมสิทธิ ทาทา ยัง
หลังจากความสำเร็จในวงการดนตรีของทาทา เธอจึงเป็นศิลปินไทยคนแรกที่มีโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายโคลัมเบียในสังกัดของโซนีมิวสิกเมื่อปี พ.ศ. 2547 และได้ออกอัลบั้ม ไอบีลีฟ (English: I Believe) ซึ่งเป็นอัลบั้มภาษาอังกฤษอัลบั้มแรกของเธอ[19] โดยมีซิงเกิลแรกคือ "เซ็กซี, นอร์ตี, บิชชี" (English: Sexy, Naughty, Bitchy) แต่เพลงนี้ในมาเลเซียต้องเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "เซ็กซี, นอร์ตี, ชีกกี" นอกจากนี้อัลบั้มดังกล่าวยังมีซิงเกิลอีก 2 ซิงเกิลคือ "ไอบีลีฟ" และ "ซินเดอเรลลา" การร่วมประเวณีกับญาติสนิท
ในปัจจุบันการร่วมประเวณีของคนในครอบครัวเดียวกันกลับมาเป็นที่ยอมรับในหลายประเทศ จุดย้อนกลับเริ่มหลังการปฏิวัติฝรั่งเศสได้มีความพยายามขจัดอิทธิพลของศาสนจักรออกไปจากการปกครอง ในหลายประเทศที่อยู่ภายใต้อิทธิพลของฝรั่งเศสได้ยกเลิกกฎหมายต่างๆที่ถูกตราขึ้นเพื่อรองรับอำนาจของศาสนจักร รวมทั้งกฎหมายห้ามการร่วมประเวณีของคนในครอบครัวซึ่งถูกมองว่าเป็นข้อห้ามทางศาสนาได้ถูกยกเลิกไปในตอนนั้น อย่างไรก็ตามหลังยุคปฏิวัติฝรั่งเศสหลายประเทศได้มีการรื้อฟื้นตรากฎหมายเหล่านั้นกลับขึ้นมาในลักษณะที่ผ่อนปรนมากกว่าเดิม โดยส่วนใหญ่เป็นการบัญญัติเงื่อนไขข้อห้ามของการแต่งงานเท่านั้น แต่มักจะไม่ถือว่าเป็นความผิดทางอาญาหากเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวขึ้น อารยา เอ ฮาร์เก็ต
ในวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 ชมพู่ อารยา กับ น็อต วิศรุต รังษีสิงห์พิพัฒน์ โดยมีพิธีหมั้นแบบไทยในช่วงเช้า ณ โรงแรมเพนนินซูล่า บางกอก (The Peninsula Bangkok) กับธีม Rhythm Of Beautiful โดยมีครอบครัวและเพื่อนสนิทร่วมแสดงความยินดี [3] การสมรสเพศเดียวกันในรัฐแมสซาชูเซตส์
การแต่งงานเพศเดียวกันในรัฐแมสซาชูเซตส์ () วันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 2004 เป็นผลจากคำตัดสินของศาลฎีกาแห่งรัฐแมสซาชูเซตส์ (SJC) ในสำนักงานสาธารณสุขกูดริดจ์ (Goodridge v. Department of Public Health) ว่าไม่ได้อยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญที่จะอนุญาตให้คู่รักเพศตรงข้ามเท่านั้นสามารถแต่งงานได้ รัฐแมสซาชูเซตส์กลายเป็นรัฐที่ใช้คำตัดสินของศาลลำดับที่ 6 ของโลก (หลังจากเนเธอร์แลนด์ เบลเยียม รัฐออนแทรีโอ รัฐบริติชโคลัมเบีย และรัฐควิเบก) ในการออกกฎหมายการแต่งงานเพศเดียวกัน และกลายเป็นรัฐแรกของสหรัฐอเมริกาที่มีการประกาศอนุญาตการแต่งงานคู่รักเพศเดียวกัน อายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้
ในฟิลิปปินส์ อายุที่รับรู้ยินยอมคือ 18 ปีทั้งผู้ชายและผู้หญิง อย่างไรก็ตามไม่มีการเข้มงวดเรื่องนี้ รักร่วมเพศ
ส่วนบันทึกแรกเกี่ยวกับคู่รักร่วมเพศคือคู่ Khnumhotep และ Niankhkhnum ที่มีชีวิตอยู่ในราว 2400 ก่อนคริสต์ศักราช ที่มีบนผนังถ้ำ ของทั้งสองคนจับไหล่จับแขนแล้วสัมผัสจมูกกัน การสมรสเพศเดียวกันในฝรั่งเศส
รัฐบาลพรรคสังคมนิยม นำโดยนายกรัฐมนตรี นายฌ็อง-มาร์ก เอโรได้เสนอกฎหมายรับรองสิทธิในการสมรสของคู่ครองเพศเดียวกันและสิทธิในการรับบุตรบุญธรรมต่อสภาผู้แทนราษฎรฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012 ภายใต้การสนับสนุนของประธานาธิบดี นายฟร็องซัว ออล็องด์ ซึ่งได้ประกาศเจตนารมณ์ว่าจะสนับสนุนกฎหมายฉบับดังกล่าวในช่วงระหว่างการหาเสียงการเลือกตั้งประธานาธิบดี ต่อมาในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2013 สภาผู้แทนราษฎรได้เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวด้วยคะแนนเสียง 329 ต่อ 229 วันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 2013 วุฒิสภาได้เห็นชอบร่างกฎหมายดังกล่าวเช่นเดียวกัน พร้อมการแก้ไข ด้วยคะแนนเสียง 175 ต่อ 169 และสภาผู้แทนราษฎรก็ได้อนุมัติเห็นชอบร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวอีกครั้งเมื่อวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 2013 ด้วยคะแนนเสียง 331 ต่อ 225 อย่างไรก็ตามพรรคอูแอ็มเปได้ยื่นเรื่องต่อศาลรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสเพื่อให้วินิจฉัยทันทีภายหลังจากสภาฯ อนุมัติ ซึ่งเมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 2013 ศาลฯ ได้วินิจฉัยว่ากฎหมายฉบับดังกล่าวชอบด้วยรัฐธรรมนูญ ส่งผลให้วันเดียวกันนั้น ประธานาธิบดีฟร็องซัว ออล็องด์ได้ลงนามประกาศใช้กฎหมายรับรองสิทธิการสมรสเพศเดียวกันในสิทธิในการรับบุตรบุญธรรม และตีพิมพ์ในรัฐกิจจานุเบกษา และมีผลบังคับใช้ในวันถัดมา ส่วนการสมรสเพศเดียวกันครั้งแรกอย่างเป็นทางการได้จัดขึ้นที่เมืองมงเปอลีเยเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคมปีเดียวกันนั้น ชาวมาเก๊า
จากการที่โปรตุเกสเข้าปกครองมาเก๊าเพื่อสร้างสถานีการค้า โปรตุเกสได้นำทหารเข้ามาประจำการในมาเก๊า หลายคนได้สมรสหรืออยู่กินกับหญิงพื้นเมือง โดยมากชาวโปรตุเกสในมาเก๊านิยมสมรสกับหญิงชาวกัว (ปัจจุบันคือรัฐกัว ประเทศอินเดีย), หญิงสิงหล (ปัจจุบันคือประเทศศรีลังกา), หญิงจากอินโดจีน, หญิงมลายูจากมะละกา (ปัจจุบันคือประเทศมาเลเซีย) และหญิงญี่ปุ่น และมีจำนวนไม่มากที่สมรสกับหญิงเชื้อจีน หญิงทาสีเชื้อสายอินเดีย, อินโดนีเซีย, มลายู และญี่ปุ่นจะถูกเลือกเป็นคู่นอนของชาวโปรตุเกส โดยเฉพาะนางทาสีจากญี่ปุ่นนั้นจะถูกชาวโปรตุเกสซื้อตัวมาจากแผ่นดินแม่ นอกจากนี้มาเก๊ายังเป็นแหล่งรวมกลุ่มชนต่าง ๆ ที่อพยพเข้ามา เป็นต้นว่าทาสจากแอฟริกา, ทาสจากญี่ปุ่น และชาวเกาหลีเข้ารีตที่ถูกโปรตุเกสซื้อตัวมาจากญี่ปุ่นช่วงการบุกครองเกาหลีของญี่ปุ่น (ค.ศ. 1592–98) สมาคมกีฬาวอลเลย์บอลแห่งประเทศไทย
จากการที่ประเทศไทยได้ริเริ่มและรับเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกีฬาแหลมทอง (Southeast Asian Peninsular Games – SEAP Games หรือเซียพเกมส์) ครั้งที่ 1 ณ กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2502 คณะกรรมการจัดการแข่งขัน กีฬาเซียพเกมส์ได้เลือกกีฬาวอลเลย์บอล (ประเภททีมชาย) เป็นหนึ่งในชนิดกีฬาที่แข่งขัน แต่ประเทศไทยยังไม่มีสมาคมกีฬาวอลเลย์บอลมารับผิดชอบ จึงจำเป็นต้องมีองค์กรระดับชาติที่สมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชียรับรองและต้องเป็นสมาชิกของสมาพันธ์วอลเลย์บอลเอเชีย และจะเป็นสมาชิกของสหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติโดยอัตโนมัติ เพื่อให้ถูกต้องตามกฎข้อบังคับฯ อาจารย์แมน พลพยุหคีรี ซึ่งรู้จักกับบุคลากรในกรมพลศึกษามาก เป็นตัวหลักในการจัดตั้งสมาคม จึงได้ชักชวนคณะบุคคล รวม 7 คน ร่วมกันจัดตั้งสมาคมขึ้น ประกอบด้วย พลเอก สุรจิต จารุเศรณี นายกอง วิสุทธารมณ์ นายสวัสดิ์ เลขยานนท์ นายเสรี ไตรรัตน์ นายนิคม พลสุวรรณ นายแมน พลพยุหคีรี และนายเฉลิม บุณยะสุนทร โดยในวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2500 ได้ร่วมประชุมหารือเกี่ยวกับการดำเนินงานจัดตั้งสมาคมและพิจารณาร่างข้อบังคับของสมาคมขึ้น นายกอง วิสุทธารมณ์ได้รับมอบหมายจากที่ประชุมให้เป็นผู้แทนดำเนินการ ได้ติดต่อขออนุญาตจากสภาวัฒนธรรมแห่งชาติ กระทรวงศึกษาธิการ และได้รับอนุญาตให้เป็น สมาคมวอลเลย์บอลสมัครเล่นแห่งประเทศไทย (English: Amateur Volleyball Association of Thailand) ตามคำสั่งของสภาวัฒนธรรมแห่งชาติที่ ต.11/2502 ลงวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2502 โดยมี นายนาค เทพหัสดิน ณ อยุธยา ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เป็นผู้ลงนามในใบอนุญาตจัดตั้งสมาคมฯ และได้จดทะเบียนสมาคมที่กรมตำรวจ กระทรวงมหาดไทยอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2502[1] โดยมีวัตถุประสงคเพื่อสนับสนุนและเผยแพร่กีฬาวอลเลย์บอลให้เจริญรุดหน้า และดำเนินการจัดการแข่งขันวอลเลย์บอลในระบบ 6 คน สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2555 นายนที ธีระโรจนพงษ์และคู่ชีวิตได้ยื่นคำร้องขอจดทะเบียนสมรส ณ ที่ว่าการอำเภอเมืองเชียงใหม่ แต่อย่างไรก็ตาม ทางอำเภอเมืองเชียงใหม่ไม่สามารถจดทะเบียนสมรสให้ทั้งคู่ได้ เนื่องจากขัดต่อประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ในหมวดเงื่อนไขแห่งการสมรส รัก (ไม้พุ่ม)
รักเป็นพืชพื้นเมืองของอินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ ไทย ศรีลังกา อินเดีย และจีน ดอกของพืชชนิดนี้เรียกว่า ดอกรัก การอยู่กินด้วยกัน
คู่ชีวิต () หรือรู้จักกันในภายใต้ชื่ออื่นๆ คือการรับรองความสัมพันธ์ทางกฎหมายที่คล้ายคลึงกับการสมรส โดยคู่ชีวิตนี้ได้จัดตั้งขึ้นในประเทศต่างๆ ตั้งแต่คริสต์ทศวรรษที่ 1990 เป็นต้นมา ซึ่งมักจะพัฒนามาจากการรับรองความสัมพันธ์แบบคู่อาศัย () ที่มีสถานะเป็นทางการน้อยกว่า ในประเทศเดนมาร์ก ไอซ์แลนด์ นอร์เวย์ และสวีเดน ได้ทำการแทนที่ความสัมพันธ์แบบคู่ชีวิตด้วยการสมรสเพศเดียวกัน ในขณะที่ประเทศอื่นได้เสริมการสมรสเพศเดียวกันเข้าไปในระบบกฎหมาย ความสัมพันธ์แบบคู่ชีวิตนั้นมักถูกมองว่าเป็น "ก้าวแรก" ที่จะนำไปสู่ความเท่าเทียมกันทางการสมรสสำหรับบุคคลเพศเดียวกัน ในบางประเทศคู่ชีวิตนั้นสามารถรับรองบุคคลต่างเพศและบุคคลเพศเดียวกันได้ แต่ทว่า บางประเทศความสัมพันธ์รูปแบบนี้เปิดโอกาสให้กับคู่ชีวิตเพศเดียวกันเท่านั้น ส่วนในประเทศกรีซ ความสัมพันธ์คู่ชีวิตเปิดโอกาสให้กับคู่ชีวิตต่างเพศเท่านั้น สมาคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
สมาคมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Association of South-East Asia; ASA) เป็นการจัดตั้งองค์กรเพื่อแสดงความร่วมมือในภูมิภาค ตั้งขึ้นเมื่อ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2504 ที่กรุงเทพ สมาชิกประกอบด้วยไทย สหพันธรัฐมลายา ฟิลิปปินส์ เพื่อเสริมสร้างความมั่นคงนอกเหนือจากพันธมิตรทางทหารคือซีโต้ แต่อีกสองปีต่อมาก็ประสบความล้มเหลว ซึ่งเป็นผลมาจากกรณีพิพาทระหว่างมลายากับฟิลิปปินส์ในการอ้างกรรมสิทธิ์เหนือซาบะฮ์ของฟิลิปปินส์ ฟิลิปปินส์หันไปสนับสนุนอินโดนีเซียในการดำเนินนโยบายเผชิญหน้ากับมาเลเซีย เพื่อขัดขวางการก่อตั้งมาเลเซีย มีความพยายามฟื้นฟูอาสาขึ้นอีกใน พ.ศ. 2509 แต่ในที่สุดก็ถูกแทนที่ด้วยอาเซียนที่ก่อตั้งใน พ.ศ. 2510 ปฏิญญากรุงเทพฯ
ปฏิญญาอาเซียน (English: ASEAN Declaration) หรือ ปฏิญญากรุงเทพฯ (English: Bangkok Declaration) เป็นเอกสารในการก่อตั้งสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งได้รับการลงนาม ณ กรุงเทพมหานคร ในวันที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2510 โดยในขณะนั้นมีสมาชิกผู้ก่อตั้งจำนวน 5 ประเทศ ได้แก่ ไทย อินโดนีเซีย สิงคโปร์ มาเลเซียและฟิลิปปินส์ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อที่จะสกัดการแพร่ขยายของลัทธิคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม โดยกำหนดหลักการเบื้องต้นของอาเซียน อย่างเช่น การร่วมมือกัน มิตรภาพและการไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวต่อสถานการณ์ภายในประเทศสมาชิกทั้งหมด[1] วันดังกล่าวมีการจัดการเฉลิมฉลองเป็น วันอาเซียน[2] การแต่งงานโดยฉันทะ
การแต่งงานโดยฉันทะเป็นการแต่งงานที่ไม่ถูกต้องตามกฎหมายในทุกรัฐในสหรัฐอเมริกายกเว้นรัฐแคลิฟอร์เนีย, รัฐโคโลราโด, รัฐเทกซัส และ รัฐมอนแทนา ในรัฐแคลิฟอร์เนียการแต่งงานโดยฉันทะเพิ่งถูกกฎหมายเมื่อปี ค.ศ. 2004 แต่เฉพาะผู้เป็นทหารที่ประจำการอยู่ในสถานที่ที่ไม่สามารถเข้าร่วมพิธีแต่งงานได้ รัฐมอนแทนาเป็นรัฐเดียวที่อนุญาตการแต่งงานโดยฉันทะซ้อน ไม่ทุกรัฐที่ยอมรับการแต่งงานโดยฉันทะในทุกกรณีแต่คดีความที่เกิดขึ้นเอนเอียงไปในการยอมรับว่าการแต่งงานโดยฉันทะเป็นการแต่งงานโดยพฤตินัย (Common law marriage) วิธีหนึ่ง การค้าประเวณีในประเทศไทย
ตั้งแต่ พ.ศ. 2492 เป็นต้นมา รัฐบาลไทยได้ประกาศห้ามจัดตั้งสำนักโสเภณีเพิ่มขึ้นอีก และใน พ.ศ. 2498 ก็ได้มีการห้ามจดทะเบียนโสเภณีเป็นเด็ดขาด ซึ่งรัฐเองก็มีนโยบายจัดการสงเคราะห์หญิงนครโสเภณีขึ้นด้วย ดำเนินการโดยกระทรวงมหาดไทย ครั้งนั้น รัฐบาลดำริจะจัดตั้งนิคมโสเภณีขึ้นเพื่อการดังกล่าว แต่ขัดข้องด้านงบประมาณ โครงการจึงระงับไว้จน พ.ศ. 2499 รัฐบาลได้ร่าง "พระราชบัญญัติห้ามการค้าประเวณี" ขึ้น แต่ไม่สามารถนำเข้าสู่รัฐสภาได้ ใน พ.ศ. 2503 รัฐบาลจึงเสนอร่างกฎหมายฉบับใหม่แทน คือ ร่างพระราชบัญญัติปรามการค้าประเวณี ได้รับการอนุมัติจากรัฐสภาและประกาศใช้ตามลำดับ ปัจจุบันมีการประกาศใช้ แทนที่แล้ว สมเด็จพระนางเจ้ารำไพพรรณี พระบรมราชินี
เมื่อปี พ.ศ. 2460 หลังจากสมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้าประชาธิปกศักดิเดชน์ กรมขุนสุโขทัยธรรมราชา ได้ทรงลาสิกขาจากการผนวช ณ พระตำหนักทรงพรต วัดบวรนิเวศราชวรวิหาร ก็ได้กราบบังคมทูลพระกรุณา และขอพระราชทานพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวที่จะเสกสมรสกับหม่อมเจ้ารำไพพรรณี โดยได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ประกอบพิธีอภิเษกสมรสพระราชทานขึ้น ณ วังศุโขทัย ถนนสามเสน และพระราชพิธีอภิเษกสมรสที่ พระที่นั่งวโรภาษพิมาน พระราชวังบางปะอิน[5] การอภิเษกสมรสในครั้งนี้ถือเป็นพระราชพิธีอภิเษกสมรสครั้งแรก หลังจากการตรากฎมณเฑียรบาลว่าด้วยการเสกสมรสแห่งเจ้านายในพระราชวงศ์[6] รวมทั้งยังเป็นการแต่งงานแบบตะวันตกอย่างแท้จริง กล่าวคือมีการถามความสมัครใจของคู่บ่าวสาวด้วย[7][8] สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ผู้นำของประเทศสมาชิก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มหาเธร์ โมฮัมหมัดแห่งมาเลเซีย ตระหนักถึงความจำเป็นในการรวมกลุ่มประเทศกันอย่างจริงจัง โดยเริ่มตั้งแต่ พ.ศ. 2540 อาเซียนได้เริ่มตั้งก่อตั้งองค์การหลายแห่งในความพยายามที่จะบรรลุเป้าหมายดังกล่าว อาเซียนบวกสามเป็นองค์การแรกที่ถูกก่อตั้งขึ้น โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อกระชับความสัมพันธ์กับจีน ญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ ตามด้วยการประชุมเอเชียตะวันออก ซึ่งมีอีกสามประเทศที่เข้าร่วมด้วย คือ อินเดีย ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ กลุ่มดังกล่าวมีแผนการที่เป็นรากฐานของประชาคมเอเชียตะวันออกในอนาคต ซึ่งร่างขึ้นตามอย่างของประชาคมยุโรปซึ่งปัจจุบันสิ้นสภาพไปแล้ว หลังจากนั้น ได้มีการจัดตั้งกลุ่มผู้ทรงคุณวุฒิอาเซียนขึ้น เพื่อศึกษาผลกระทบทั้งในด้านบวกและด้านลบของนโยบายดังกล่าว รวมไปถึงความเป็นไปได้ในการร่างกฎบัตรอาเซียนในอนาคต การค้าประเวณี
จากการศึกษาพบว่า หญิงโสเภณีมีกำเนิดมาจากพิธีการทางศาสนา ปฏิบัติกันอยู่ในเอเชียตะวันตกเป็นส่วนใหญ่ คือหญิงสาวจะต้องกระทำพิธีสละพรหมจารีของตนเพื่อบูชาเทวีผู้ซึ่งมีชื่อเรียกขานแตกต่างกันไปในแต่ละท้องถิ่น เช่น ของอินเดียได้แก่พิธีบูชาพระแม่กาลีซึ่งบางทีก็เรียก "ทุรคาบูชา" (ฮินดี: Durgapuja) พิธีเช่นว่านี้สืบเนื่องมาจากความเชื่อที่ว่าผู้หญิงมีความรู้สึกฝังใจอยู่กับชายคนแรกที่เธอร่วมประเวณีด้วย การสละพรหมจารีดังกล่าวจึงกระทำเพื่อบูชาเทวีเบื้องบนเสีย และชายผู้ร่วมประเวณีด้วยนั้นก็มักจะเป็นแขกแปลกหน้าที่หญิงนั้นไม่รู้จัก โดยถือกันว่าชายแปลกถิ่นเป็นผู้ศักดิ์สิทธิ์ซึ่งจะนำโชคลาภมาสู่ตน การค้าประเวณีในประเทศไทย
การค้าประเวณีเป็นสิ่งผิดกฎหมายในประเทศไทย[1] แต่ในทางปฏิบัติพบว่ามีการค้าประเวณีอยู่และถูกควบคุมในบางส่วน[2] การค้าประเวณีพบได้ทั่วประเทศ[3][4] เจ้าพนักงานในท้องถิ่นที่มีผลประโยชน์เกี่ยวข้องมักจะปกป้องการค้าประเวณี จำนวนของผู้ค้าบริการทางเพศประมาณให้แน่นอนได้ยาก แต่ละสำนักมีตัวเลขและนิยามที่ต่างกันไป และเป็นที่ถกเถียงกันทั้งในระดับชาติและนานาชาติ[5] ตั้งแต่สงครามเวียดนามเป็นต้นมาประเทศไทยได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในประเทศจุดหมายปลายทางสำหรับเซ็กซ์ทัวร์ [6] ประเทศฟินแลนด์
พ.ศ. 2352 ในช่วงสงครามระหว่างสวีเดนและรัสเซีย กองทัพของจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 1 ก็สามารถยึดดินแดนฟินแลนด์ได้อีกครั้ง ฟินแลนด์ดำรงสถานะเป็นดินแดนปกครองตนเอง ราชรัฐฟินแลนด์ ภายใต้จักรวรรดิรัสเซีย จนกระทั่งถึงการประกาศเอกราชในปี พ.ศ. 2460 ในยุคของราชรัฐฟินแลนด์ ภาษาฟินแลนด์ได้รับความสำคัญมากขึ้นในฟินแลนด์ อันเป็นผลมาจากความเคลื่อนไหวของขบวนการชาตินิยม จนกระทั่งได้รับสถานะเดียวกับภาษาสวีเดนใน พ.ศ. 2435[6] ต่อมาในปี พ.ศ. 2449 ฟินแลนด์เริ่มมีการให้สิทธิเลือกตั้งอย่างเท่าเทียม (ผู้ใหญ่ทุกคนมีสิทธิกันเท่าเทียมกันโดยไม่คำนึงถึงเชื้อชาติ เพศ หรือสถานะทางสังคม) โดยฟินแลนด์เป็นชาติแรกในโลก ที่ให้สิทธิทั้งการเลือกตั้งและการลงเลือกตั้งแก่สตรี[7] คดีปราสาทพระวิหาร พ.ศ. 2505
หลังจากกัมพูชาเป็นเอกราช ในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ประเทศไทยได้เป็นประเทศแรกที่ได้ให้การรับรอง จนมีการตั้งสำนักผู้แทนทางการทูตขึ้นที่กรุงพนมเปญ และสัมพันธภาพก็เจริญมาด้วยดีโดยตลอด จนกระทั่ง พ.ศ. 2501 เอกอัครราชทูตกัมพูชา ประจำกรุงลอนดอน ซัมซารี ได้เขียนบทความเกี่ยวกับสิทธิเหนือปราสาทเขาพระวิหาร ลงในนิตยสาร "กัมพูชาวันนี้ (le Combodge d'aujourd'hui) " มีเนื้อหาส่วนหนึ่งระบุบว่า "ไทยอ้างสิทธิเหนือวิหารนี้ โดยการใช้กำลังทหารเข้ายึดเอาพระวิหาร-อันเป็นการกระทำแบบฮิตเลอร์"[1] จากนั้นมาวิทยุและหนังสือพิมพ์ของกัมพูชาก็ได้พูดถึงเรื่องสิทธิเหนือปราสาทเขาพระวิหารนี้อยู่เรื่อย ๆ จนเกิดกระแส "ทวงเขาพระวิหารคืนจากไทย"[1] แต่ยังไม่รุนแรงนัก นอกจากนี้ยังมีเหตุการณ์ปล้นสะดมทางชายแดนไทย-กัมพูชาเสมอ ๆ ทำให้รัฐบาลไทยในขณะนั้นได้เสนอให้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการผสมเพื่อดำเนินการตรวจสอบเส้นเขตแดน แต่ก็ไม่ได้รับการตอบสนองจากรัฐบาลกัมพูชา ทำให้ความสัมพันธ์เริ่มทรุดลงอย่างรวดเร็ว การงดเว้นการมีเพศสัมพันธ์
ในบางประเทศ กิจกรรมทางเพศนอกเหนือการสมรสถือว่าผิดกฎหมาย กฎหมายเหล่านี้ส่วนใหญ่ถูกผูกกับศาสนา และมีความแตกต่างกันในแต่ละประเทศ ในประเทศอิสลามบางประเทศ เช่น ซาอุดีอาระเบีย, ปากีสถาน อัฟกานิสถาน, อิหร่าน คูเวต มัลดีฟส์, โมร็อกโก, มอริเตเนีย, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์, กาตาร์, ซูดาน, เยเมน, กิจกรรมทางเพศทุกอย่างนอกเหนือการสมรสถือว่าผิดกฎหมาย ศาสนาพุทธในประเทศมาเลเซีย
ความรุ่งเรืองของพุทธศาสนาในมาเลเซียเริ่มขึ้นได้ไม่นาน พระเจ้าปรเมศวร แห่งอาณาจักรมะละกา ทรงอภิเษกกับ เจ้าหญิงแห่งปาไซ ที่เป็นมุสลิม พระองค์จึงละทิ้งศาสนาฮินดู-พุทธ และเข้ารีตศาสนาอิสลาม ในขณะที่ประชาชนเลื่อมใสศรัทธาในพระพุทธศาสนาอยู่ ต่อมาในรัชกาลของสุลต่านมัลโซร์ชาห์ ซึ่งทรงมีความเลื่อมใสในศาสนาอิสลาม ทำให้ราษฎรเข้ารีตศาสนาอิสลามตามพระองค์ (ในประเทศมาเลเซีย) การขยายตัวของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
การขยายตัวของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นกระบวนการซึ่งขยายสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โดยการรับรัฐสมาชิกใหม่เข้ามา กระบวนการดังกล่าวเริ่มต้นขึ้นเมื่อสมาชิกก่อตั้งห้าประเทศ ที่ได้ลงนามในปฏิญญากรุงเทพ ใน พ.ศ. 2510 นับตั้งแต่นั้น ประเทศสมาชิกอาเซียนได้เพิ่มเป็นสิบประเทศ โดยประเทศล่าสุดที่เข้าร่วมกับอาเซียนคือ กัมพูชา ใน พ.ศ. 2542 ปัจจุบัน การเจรจารับเข้าเป็นสมาชิกกำลังอยู่ในระหว่างขั้นตอนกับสองรัฐ ได้แก่ ปาปัวนิวกินี[1][2] กับติมอร์-เลสเต[3] อายุที่ยอมให้ร่วมประเวณีได้
ในญี่ปุ่น อายุที่รับรู้ยินยอมคือ 13 ปีทั้งผู้ชายและผู้หญิง อย่างไรก็ตามมีบทบัญญัติห้ามการร่วมเพศที่ "ผิดศีลธรรม" ร่วมกับผู้เยาว์ ซึ่ง "ผิดศีลธรรม" นั้นไม่ได้บัญญัติไว้อย่างชัดเจน ราชอาณาจักรเกย์และเลสเบียนแห่งหมู่เกาะคอรัลซี
หลังจากที่รัฐสภากลางแห่งออสเตรเลียได้ออกกฎหมายห้ามการสมรสระหว่างเพศเดียวกันใน พ.ศ. 2547 กลุ่มเรียกร้องสิทธิชาวเกย์แห่งออสเตรเลียได้ล่องเรือไปถึงเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะคอรัลซีและปักธงแห่งชาวเกย์กลางเกาะแล้ว ได้ประกาศแยกหมู่เกาะคอรัลซีจากประเทศออสเตรเลียและสถาปนาเป็น "ราชอาณาจักรเกย์และเลสเบียนแห่งหมู่เกาะคอรัลซี" เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2547 โดยนายเดล พาร์เคอร์ แอนเดอร์ซัน (Dale Parker Anderson; เกิด พ.ศ. 2508) สมาชิกคนหนึ่งของกลุ่มฯ ได้สถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิเดลที่ 1 () แคร์รี อันเดอร์วูด
อันเดอร์วูดยอมรับการแต่งงานเพศเดียวกัน เธอบอกกับหนังสือพิมพ์ ดิอินดิเพนเดนท์ ของประเทศอังกฤษ ว่า "ในฐานะคนแต่งงาน ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นอย่างไรที่ฉันไม่สามารถแต่งงานกับคนที่ฉันรักและอยากแต่งงานด้วยได้ ฉันนึกไม่ออกว่ามันจะเจ็บปวดขนาดไหน ฉันคิดจริง ๆ ว่าเราควรมีสิทธิ์ที่จะรัก และรักอย่างเปิดเผย" อันเดอร์วูดยังกล่าวต่อว่า "โบสถ์ที่ฉันไปมีเกย์ที่เป็นมิตร เบื้องบนพระเจ้าอยากให้เรารักคนอื่น มันไม่ได้มีกฎ หรือ 'ทุกคนจะต้องเป็นอย่างฉันนะ' ไม่ เราทุกคนต่างกัน นั่นทำให้เราพิเศษ เราต้องรักกันและเป็นมิตรกัน ฉันไปตัดสินใครไม่ได้"[98] การสมรสเพศเดียวกันในแคนาดา
รัฐบาลเสียงข้างน้อยของพรรคลิเบอรัล นำโดยนายกรัฐมนตรี พอล มาร์ติน ได้เสนอร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวในชื่อ "ร่าง C-38" ต่อสภาผู้แทนราษฎรแคนาดาเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005 ซึ่งร่างกฎหมายฉบับดังกล่าวผ่านสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 2005 และวุฒิสภาเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 2005 และได้รับพระบรมราชานุญาตมีผลใช้บังคับในวันถัดมา ภายหลังจากการเลือกตั้งทั่วไปในแคนาดา ค.ศ. 2006 ซึ่งพรรคอนุรักษนิยมได้รับชัยชนะ และจัดตั้งรัฐบาลชุดใหม่ภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรี สตีเฟน ฮาร์เปอร์ สภาผู้แทนราษฎรได้ลงคะแนนเสียงไม่รับรองการเสนอญัตติเพื่อพิจารณากฎหมายดังกล่าวขึ้นมาอีกครั้งหนึ่งด้วยคะแนนเสียง 175 ต่อ 123 เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 2006 ทำให้กฎหมายฉบับดังกล่าวมีผลบังคับใช้ต่อไป การลงคะแนนเสียงครั้งนี้เป็นการลงคะแนนเสียงสนับสนุนการสมรสเพศเดียวกันครั้งที่สามโดยรัฐสภา 3 สมัยภายใต้นายกรัฐมนตรี 3 คนดังที่จะได้กล่าวเบื้องล่าง จังหวัดบาหลี
ในช่วงศตวรรษที่ 9 สังคมของชาวบาหลีเริ่มเฟื่องฟูขึ้น ราว ค.ศ. 900 ชาวบาหลีเริ่มพัฒนาระบบชลประทาน การปลูกข้าว รวมทั้งวัฒนธรรมและศิลปะที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเอง หลักฐานเกี่ยวกับราชวงศ์บาหลีเริ่มปรากฏในเวลานั้นเช่นกัน โดยมีภาพแกะสลักหินแสดงพิธีอภิเษกสมรสของกษัตริย์บาหลีพระนามว่าพระเจ้าอุดายานา (Udayana) กับ เจ้าหญิงชวาตะวันออกพระนามว่าเจ้าหญิงมเหนธรัตตะ (Mahendratta) ที่วัดปูราโกระฮ์เตอกีปัน (Pura Korah Tegipan) ที่อยู่บริเวณภูเขากูนุงบาตูร์ (Gunung Batur) ทั้งสองพระองค์มีโอรสพระนามว่าเจ้าชายไอร์ลังกา (Airlangga) ประสูติเมื่อ ค.ศ. 991 ในเวลาเดียวกัน ชวาเริ่มแผ่อิทธิพลเข้ามายังบาหลี เมื่อพระองค์อายุได้ 16 ปี ทรงหนีไปยังชวาตะวันตกและทรงได้รับการสนับสนุนจากชาวชวาในเวลาต่อมา เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ชวา จึงทรงรวมบาหลีและชวาให้เป็นปึกแผ่นจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อค.ศ.1049 ภาษาชวาที่เรียกว่าภาษากาวี (Kawi) ได้นำมาใช้ในหมู่ราชวงค์บาหลี หลักฐานความสัมพันธ์ระหว่างบาหลีกับเกาะชวาในช่วงศตวรรษที่ 11 อยู่ที่หินสลักที่ภูเขากุนุง คาวี ใกล้กับเมืองตัมปักซีริง (Tampaksiring) หลังจากนั้นบาหลีอยู่ในสถานภาพกึ่งเอกราช จนกระทั่ง ค.ศ. 1284 พระเจ้าเกอรตานาการาหรือเกียรตินคร (Kertanagara) กษัตริย์ชวาแห่งอาณาจักรสิงหะส่าหรี (Singasari) ได้รุกรานบาหลี แต่หลังจากนั้น 8 ปี อาณาจักรสิงหะส่าหรีล่มสลาย โอรสของพระเจ้าเกอรตานาการาพระนามว่าเจ้าชายวิจายาหรือวิชัย (Vijaya) ได้ตั้งอาณาจักรมัชปาหิต (Majapahit) ซึ่งนับถือศาสนาฮินดูขึ้น ช่วงเวลานี้เอง บาหลีถือโอกาสแยกตัวเป็นเอกราช ปกครองโดยราชวงศ์ปาเจ็ง (Pajeng) มีศูนย์กลางใกล้กับเมืองอูบุด (Ubud) แต่กะจะห์ มาดา (Gajah Mada) เสนาบดีแห่งอาณาจักรมัชปาหิตเข้ารุกรานบาหลีในรัชสมัยของพระเจ้าดาเล็ม เบอเดาลู (Dalem Bedaulu) แห่งราชวงศ์ปาเจ็งในปีค.ศ.1343 และได้รวมบาหลีเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรมัชปาหิต หลังจากนั้นบาหลีได้ย้ายศูนย์กลางไปอยู่ที่เกลเกล (Gelgel) ใกล้กับเมืองเสมาระปุระ (Semarapura) ในช่วงปลายศตวรรษที่ 14 โดยมีกษัตริย์ปกครองชึ่งชาวบาหลีเรียกว่าเทวะ อากุง (Dewa Agung) พระนามว่าพระเจ้าบาตูร์ เร็งก็อง (Batur Renggong) ครองราชย์ในปีค.ศ.1550 ก่อนหน้านั้นไม่นานอาณาจักรมัชปาหิตได้ล่มสลายลงในปี ค.ศ. 1515 ลงจากการขยายอิทธิพลของชาวมุสลิม บรรดานักปราชญ์ซึ่งหนึ่งในนั้นคือนักบวชฮินดูชื่อนิราร์ธา (Nirartha) ได้อพยพข้ามมายังบาหลี โดยนำศิลปวัตถุ ช่างศิลป์ นางรำ นักดนตรี และนักแสดงประจำราชสำนักมัชปาหิตเข้ามาด้วย และได้สร้างวัดปูราลูฮูร์อูลูวาตู (Pura Luhur Ulu Watu) และวัดปุราตานะฮ์ลต (Pura Tanah Lot) ขึ้น การอพยพครั้งใหญ่ของชาวฮินดูจากชวาได้สิ้นสุดลงราวศตวรรษที่ 16 การอพยพครั้งนี้ก่อให้เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ต่อสังคมบาหลี สังคมฮินดูในบาหลีเริ่มซับซ้อนขึ้น มีการนำระบบวรรณะเข้ามาใช้ ชาวบาหลีที่อยู่ดั้งเดิมจึงอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานบริเวณภูเขาทางตอนใน ซึงปัจจุบันนี้ผู้สืบเชื้อสายของคนเหล่านี้เรียกว่าบาหลีอากา (Bali Aga) หรือบาหลีมูลา (Bali Mula) ยังคงอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านเตองานัน (Tenganan) ใกล้กับวัดปูราดาซา (Pura Dasa) และหมู่บ้านตรูญัน (Trunyan) บริเวณทะเลสาบบาตูร์ สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
วันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 มีการลงนามความตกลงการค้าเสรีระหว่างภูมิภาคอาเซียน 10 ประเทศ กับนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย มีการประเมินว่าความตกลงการค้าเสรีนี้จะเพิ่มจีดีพีใน 12 ประเทศขึ้นมากกว่า 48 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ระหว่าง พ.ศ. 2543-2563[32][33] ต้นปี พ.ศ. 2554 ติมอร์-เลสเตวางแผนจะยื่นจดหมายขอสมัครเข้าเป็นสมาชิกแก่สำนักเลขาธิการอาเซียนในอินโดนีเซีย เป็นประเทศสมาชิกลำดับที่สิบเอ็ดของอาเซียนระหว่างการประชุมสุดยอดในกรุงจาการ์ตา อินโดนีเซียแสดงท่าทีต้อนรับติมอร์-เลสเตอย่างอบอุ่น[34][35][36] สิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศในประเทศไทย
ปัจจุบันสิทธิของกลุ่มบุคคลที่มีความหลากหลายทางเพศยังไม่มีการรับรองและคุ้มครองในทางกฎหมายเทียบเท่ากับบุคคลต่างเพศ แต่ก็มีความพยายามจากนักวิชาการและกลุ่มเคลื่อนไหวเพื่อรณรงค์การออกกฎหมายคุ้มครองสิทธิดังกล่าว ทั้งนี้ หากประเทศไทยผ่านร่างพระราชบัญญัติคู่ชีวิต จะทำให้ประเทศไทยเป็นประเทศแรกในทวีปเอเชียที่มีการรับรองสถานะความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลเพศเดียวกัน การขยายตัวของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ที่ AMM ครั้งที่ 29 พม่าได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์ในอาเซียน รัฐมนตรีต่างประเทศพม่าได้ปรึกษากับอาเซียนและเข้าร่วมการประชุมความร่วมมือด้านการเมืองและความมั่นคงในภูมิภาคเอเซีย-แปซิฟิกเป็นครั้งแรก วันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2539 รัฐมนตรีต่างประเทศพม่ายื่นคำขอเข้าเป็นสมาชิกอาเซียนของพม่า เขายังได้แสดงความปรารถนาว่าประเทศพม่าจะเข้าเป็นสมาชิกอาเซียนภายใน พ.ศ. 2540 พร้อมกับกัมพูชาและลาว[4] ดิอะเมซิ่งเรซ 12
เคทกับแพทแต่งงานถูกต้องตามกฎหมาย จากกฎหมายแต่งงานระหว่างเพศเดียวกันเดียวกันของ รัฐแคลิฟอร์เนีย เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2551[12] อย่างไรก็ดีการแต่งงานนี้ยังคงมีผู้ตั้งคำถามอยู่ เพราะการแต่งงานนี้ไม่ได้ปฏิบัติตามนโยบายของรัฐในเรื่องการแต่งงาน คริสติน่ากับอะซาเรียที่อยู่คนละทีมกันก็เดทกันอยู่ ณ ขณะนี้ และเคนท์กับวิกซินก็ได้ไปเป็นโฆษกสำหรับผู้ค้าเสื้อผ้าขายปลีกทางเลือกหลายราย รวมถึงเป็นทนายเพื่อปกป้องสิทธิ์ของเกย์ด้วย[13] การขยายตัวของสมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
ติมอร์-เลสเตซึ่งได้รับเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2545 ได้ปรากฏต่อสาธารณะเป็นครั้งแรกในการแข่งขันซีเกมส์ นับแต่ พ.ศ. 2546 ได้รับเชิญเข้าร่วมการประชุมอาเซียนว่าด้วยความร่วมมือด้านการเมืองและความมั่นคงในภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิกเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2548 ทำให้เป็นประเทศที่ 25 ที่เข้าร่วมการประชุมดังกล่าว อุปสรรคสำคัญของติมอร์-เลสเตคือ การรักษาสถานทูตในทุกประเทศสมาชิกอาเซียน จากสมาชิกในความร่วมมือภูมิภาคปัจจุบัน 10 ประเทศ แต่ติมอร์-เลสเตยังมีสถานทูตในสี่ประเทศเท่านั้น[23] ประธานาธิบดีติมอร์-เลสเต ฌูแซ รามุช-ออร์ตา หวังว่าจะได้รับสมาชิกภาพก่อน พ.ศ. 2555[24] ลัทธิกีดกันทางเพศ
ผู้หญิงในส่วนต่างๆของโลกยังคงสูญเสียสิทธิตามกฎหมายหลักการแต่งงาน ตัวอย่างเช่น กฎการแต่งงานของเยเมนระบุว่าภรรยาต้องเชื่อฟังสามีและต้องไม่ออกจากบ้านโดยไม่ได้รับอนุญาต[27] ในอิรักกฎหมายอนุญาตให้สามี "ลงโทษ" ภรรยาของพวกเขาอย่างถูกกฎหมาย[28] ในสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกประมวลกฎหมายครอบครัวระบุว่าสามีเป็นหัวหน้าครัวเรือน ภรรยาเป็นต้องเชื่อฟังสามีของเธอ ภรรยาต้องอยู่กับสามีของเธอที่ใดก็ตามที่เขาเลือกที่จะมีชีวิตอยู่ และภรรยาจะต้องได้รับอนุญาตจากสามีของตนเพื่อนำคดีไปสู่ศาลหรือดำเนินการฟ้องร้องอื่น ๆ[29]