คู่สมรสของ เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ มีชื่อว่าอะไร?
สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ พระราชชนนีของพระองค์ทรงครองราชบัลลังก์ในปีพ.ศ. 2491 เจ้าหญิงได้ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐาน เมื่อพระราชมารดาสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ได้สืบราชบัลลังก์เป็นสมเด็จพระราชินีนาถ ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนประถมศึกษาทั่วไปที่ประเทศแคนาดา ในช่วงระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง จากนั้นทรงสำเร็จการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาที่เนเธอร์แลนด์ในช่วงยุคหลังสงคราม ในปีพ.ศ. 2504 พระนางทรงสำเร็จการศึกษาปริญญาด้านนิติศาสตร์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ในปีพ.ศ. 2509 เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมัน ซึ่งมีพระโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2510), เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา (พ.ศ. 2511 - 2556) และเจ้าชายคอนสแตนตินแห่งเนเธอร์แลนด์ (ประสูติ พ.ศ. 2512) เจ้าชายเคลาส์สิ้นพระชนม์ในปีพ.ศ. 2545 ในช่วงที่พระนางสละราชบัลลังก์ พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์[1]
สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ทั้งสองพระองค์ได้เสด็จไปยังพระราชพิธีด้วยรถม้าพระที่นั่งสีทอง[16] พระราชพิธีได้ดำเนินการโดยนายกเทศมนตรีแห่งอัมสเตอร์ดัม กิลส์เบิร์ต ฟาน ฮอล ที่ศาลาว่าการอัมสเตอร์ดัม พิธีรับพรสมรสถูกจัดขึ้นที่เวสเตอร์เคิร์ก ดำเนินการโดยสาธุคุณ เฮนดริก ยาน คาเตอร์ และรับการเทศนาโดยสาธุคุณ โยฮันเนส เฮนดริก ซิลเลวิส สมิต[17] เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก
พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2476 โดยหลังจากสมรสแล้ว สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทาน พระตำหนักโวเกินฟรี ให้เป็นที่ประทับ ทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกัน 3 พระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียม
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับดัชเชสเอลิซาเบธ กาบรีเอล วาเลรี มารี แห่งบาวาเรีย เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1900 ที่มิวนิค พระคู่หมั้นนั้นคือเจ้าหญิงในราชวงศ์วิตเตลส์บาคที่ทรงพบเป็นครั้งแรกในงานศพของครอบครัว ทรงเป็นพระธิดาของดยุกคาร์ล-ธีโอดอร์แห่งบาวาเรีย กับอินฟานตามาเรีย โจเซฟาแห่งโปรตุเกส พระองค์ประสูติที่ปราสาทโพสเซินโฮเฟิน ในรัฐบาวาเรีย เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 1876 และสิ้นพระชนม์เมื่อ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965  เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ()
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ประสูคิเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2493 ณ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระธิดาพระองค์โตใน เจ้าชายเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งกัสโตร กับช็องตาล เดอ เชอวรง-วีแล็ต โดยพระบิดาเป็นผู้อ้างสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ ราชอาณาจักรซิซิลีทั้งสอง โดยพระองค์นั้นทำหน้าที่เป็นผู้ตัดสินใหญ่แห่งโบสถ์เซนต์จอร์จ ซึ่งเป็นโบสถ์ที่เป็นที่รู้จักใน ประเทศฝรั่งเศส ชื่อโบสถ์นั้นอาจจะคล้ายคลึงกับโบสถ์เซนต์จอร์จ ในอังกฤษ
เจ้าหญิงเบอาทริสแห่งบูร์บง-ซิซิลีทั้งสอง ทรงเสกสมรสกับ ชาร์ล เจ้าชายนโปเลียน ผู้อ้างสิทธิราชบัลลังก์ของฝรั่งเศสทางสายราชวงศ์โบนาปาร์ต โดยรับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงเบอาทริส เจ้าหญิงนโปเลียน พระชายา ก่อนจะหย่ากันในปี 2532 โดยมีพระบุตรดังนี้ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์ทรงเข้าพิธีหมั้นกับสมเด็จพระราชินีแม็กซิมา ธิดาอดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรของประเทศอาร์เจนตินา เมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2001 ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 ทรงได้รับการจดทะเบียนสมรสโดยนายกเทศมนตรีแห่งกรุงอัมสเตอร์ดัมที่ Beurs van Berlage และทรงเข้ารับการประสาทพรที่โบสถ์นิวเวอร์แคร์ก (Nieuwe Kerk) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน
ในปี พ.ศ. 2476 สมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 และพระราชธิดาสองพระองค์คือ เจ้าหญิงเบียทริซและเจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาทรงย้ายไปประทับที่กรุงโรม เจ้าหญิงทั้งสองพระองค์มีพระนามเล่น "สาวน้อยน่ารักแห่งยุโรป" แต่เงาของโรคเฮโมฟีเลียยังคงวนเวียนอยู่ใกล้กับอนาคตทางการอภิเษกสมรสอยู่ ทั้งสองพระองค์ทรงเป็นพาหะที่เป็นไปได้และพระชนกของเจ้าหญิงทั้งสองทรงเตือนผู้ที่จะมาอภิเษกสมรสอย่างละเอียดรอบคอบถึงอันตรายของโรคเฮโมฟีเลียที่มีมาตั้งแต่กำเนิด ซึ่งได้ส่งผลกระทบถึงพระราชโอรสสองพระองค์คือ เจ้าชายอัลฟองโซและเจ้าชายกอนซาโล ด้วยเหตุนี้ การหมั้นหมายของเจ้าหญิงเบียทริซกับเจ้าชายอัลบาโร พระโอรสองค์โตในเจ้าชายอัลฟองโซแห่งออร์เลอ็องส์-บอร์บอนและเจ้าหญิงเบียทริซแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธาในปี พ.ศ. 2474 ถูกยกเลิก สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ทั้งสองพระองค์ประทับที่ปราสาทดราเกนสไตน์ในลาเกวูร์สเชด้วยกันกับพระราชโอรสจนกระทั่งพระนางเบียทริกซ์ทรงครองราชบัลลังก์ ในปีพ.ศ. 2524 ทั้งสองพระองค์ได้ย้ายไปที่พระราชวังฮุส เทน บอส์ชในเฮก เจ้าหญิงอัสตริดแห่งเบลเยียม อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกลอเรนซ์แห่งออสเตรีย-เอสต์ ซึ่งเป็นพระโอรสองค์โตเพียงพระองค์เดียวในอาร์ชดยุกโรเบิร์ต และ อาร์ชดัชเชสมาเกอริต้าแห่งออสเตรีย-เอสต์ เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2527 มีพระโอรส-พระธิดารวมทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้เจ้าหญิงอัสตริดทรงเป็นองค์ประธานสภากาชาดเบลเยียมจนถึงวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2550 โดยปัจจุบัน พระองค์ทรงเป็นนายทหารด้านการแพทย์ (ยศพันเอกหญิง) ประจำกองทัพราชนาวี และทรงอุทิศพระองค์เพื่อสังคมโดยทรงช่วยเหลือประชาชนและผู้ยากไร้ โดยมีพระสวามีทรงคอยช่วยเหลืออีกแรง เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์
ก่อนการอภิเษกสมรสของดยุกแห่งเคนต์คนปัจจุบันกับแคทธารีน วอร์สเลย์ในช่วงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2504 เจ้าหญิงทรงประกาศว่าพระองค์ประสงค์จะดำรงพระอิสริยยศ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ (HRH Princess Marina, Duchess of Kent) แทน สมเด็จเจ้าหญิงดัชเชสหม้ายแห่งเคนต์ (HRH The Dowager Duchess of Kent) ซึ่งเป็นการเปลี่ยนแปลงตามพระราชประเพณีที่ได้รับพระบรมราชานุญาตจากสมเด็จพระบรมราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ในการอภิเษกสมรสเมื่อปี พ.ศ. 2477 ทำให้เจ้าหญิงมารีนาทรงเป็นดัชเชสแห่งเคนต์ เค้านท์เตสแห่งเซนต์แอนดรูวส์ และบารอนเนสดาวน์แพทริค อย่างไรก็ตาม พระองค์ก็ยังคงทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์กตามพระราชสิทธิมาตั้งแต่ต้น และหลังจากการอภิเษกสมรสของพระโอรสองค์โต พระองค์ก็ได้ทรงเปลี่ยนกลับไปใช้พระอิสริยยศเดิมที่มีอยู่ เจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์
ทั้งคู่ได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2001 โดยจัดขึ้นในกรุงออสโล พิธีล่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากเจ้าสาวร้องไห้ตลอดทั้งพิธี นางสาวเมตเต-มาริตสวมชุดคลุมผ้าไหมสีขาวยาว 20 ฟุต ส่วนมกุฎราชกุมารฉลองพระองค์ด้วยเครื่องทรงทหาร สายสะพายและเหรียญ โดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เบตินา และเอมิลี สวันสตรอม, คามิลลา และแอนนิเคน เบอร์เนย และตูวา เฮออิบี เป็นเพื่อนเจ้าสาว นางสาวเมตเต-มาริต ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ทั้งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี พร้อมด้วยเด็กชายมาริอุส โอรสนอกสมรสในมกุฎราชกุมารี ได้ปรากฏตัวบริเวณระเบียงของพระราชวังท่ามกลางการยิงสลุต และวงดนตรีเล่นเฉลิมฉลอง ทั้งสองพระองค์มีพระราชโอรส-ธิดา ด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่ พิม ลีเออร์
ลีเออร์ สมรสกับ เปรตา เดอไวริส แต่ไม่มีบุตรด้วยกัน
นอกจากเขาจะเป็นทนายความแล้ว เขายังดำรงตำแหน่งประธานCentre Party (Netherlands) หรือผู้อพยพแห่งดัตช์ จนถึงปี พ.ศ. 2529
เขาได้ยิงภรรยาของตนเองจนเสียชีวิต ทำให้เขาตกเป็นผู้ต้องหากว่า 4 ปีครึ่ง ต่อมาเมื่อวันที่ 9 เมษายน พ.ศ. 2558 เขาเสียชีวิตด้วยโรคชรา ด้วยวัย 96 ปี โดยศพของเขาถูกฝังในเฮก โดยการนี้ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถ พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์แห่งเนเธอร์แลนด์ไปในการฝังศพของลีเออร์ด้วย
พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์
ในปี พ.ศ. 2357 พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 ได้ทรงหมั้นกับเจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ พระธิดาพระองค์เดียวในพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักรกับสมเด็จพระราชินีแคโรไลน์แห่งสหราชอาณาจักร แต่การหมั้นต้องถูกยกเลิดเนื่องจากพระราชมารดาของเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ไม่ต้องการให้เจ้าหญิงเสด็จไปเนเธอร์แลนด์ ต่อมาเมื่อ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2359 ที่พระราชวังฤดูหนาวในเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 ได้อภิเษกสมรสกับแกรนด์ดัชเชสอันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย พระขนิษฐาพระองค์เล็กในซาร์อะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย การอภิเษกสมรสทำให้เกิดความสัมพันธ์อันดีระหว่างรัสเซียกับเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พิธีอภิเษกสมรสมีกำหนดจะจัดขึ้นในเดือนเมษายน พ.ศ. 2490 แต่สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 เสด็จสวรรคตด้วยอาการพระหทัยวายเฉียบพลันในสามสัปดาห์ก่อนหน้านี้ เจ้าหญิงแคทเธอรีนประทับอยู่ในพระราชวังเมื่อพระองค์ประชวร ดังนั้นสมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 กษัตริย์พระองค์ใหม่จึงทรงทำหน้าที่เป็นเพื่อนเจ้าบ่าวแทน โดยทรงฉลองแว่นข้างเดียวเป็นแบบแผนและแถบไว้ทุกข์ในวันอภิเษกสมรสเมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2497 ณ พระราชวังหลวง กรุงเอเธนส์ หลังจากนั้นทั้งสองได้ออกเดินทางไปยังกรุงแบกแดด ที่ซึ่งเจ้าหญิงทรงเริ่มเตินชีวิตการเดินทางในฐานะภริยานายทหารแห่งกองทัพบกอังกฤษ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
ในรัฐสภาเดนมาร์ก วันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2546 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกเธทรงมีพระบรมราชานุญาตการอภิเษกสมรสของมกุฎราชกุมารเฟรเดริคกับ นางสาวแมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน นักปรึกษาการตลาดชาวออสเตรเลีย ที่มกุฎราชกุมารทรงพบกับเธอครั้งแรกในงานโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย การอภิเษกสมรสจัดขึ้นในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ณ มหาวิหารโคเปนเฮเกน กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์ทรงอภิเษกสมรสกับบเจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ พระราชโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์กกับโซฟี แม็กเดเลนแห่งบรานเดนเบิร์ก-คลัมบาร์ช สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระราชพิธีถูกจัดขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2286 ณ อัลโทนา,โฮลชไตน์ เจ้าหญิงหลุยส์จึงได้รับพระอิศริยยศ "เจ้าฟ้าหญิงแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์" ทั้ง 2 พระองค์มีพระราชโอรสและพระธิดาทั้งหมด 5 พระองค์ มีเพียงพระองค์เดียวที่สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์คือ เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นไปได้ด้วยดี เจ้าหญิงหลุยส์ทรงทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นในเรื่องที่พระสวามีทรงนอกพระทัย ซึ่งทำให้พระสวามีทรงพอพระทัยและทรงใส่พระทัยในเจ้าหญิงยิ่งขึ้น สมเด็จพระราชินีแม็กซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชินีแม็กซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์ (; พระนามเดิม: แม็กซิมา ซอร์เรกัวตา; ประสูติ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1971) เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ หลังจากที่พระสวามีได้ขึ้นครองราชย์ภายหลังการสละราชบัลลังก์ของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งทรงเป็นสมเด็จพระราชินีพระองค์แรกในรอบ120ปีอีกด้วยสมเด็จพระราชินีแม็กซิมาเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1971 ที่กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา ทรงเป็นธิดาใน จอร์จ ซอร์เรกัวตา กับภรรยาคนที่สอง มาเรีย เดล คาร์เมน เคอร์รูติ คาร์ริคาร์ต พระองค์ทรงมีมีชายสองคน พี่สาวและน้องสาวต่างมารดาสามคน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในประกาศที่แพร่ภาพทางสื่อประจำชาติเมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2556 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงประกาศว่าพระองค์จะสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน (วันพระราชินีนาถ) ซึ่งเป็นวันที่พระองค์ทรงครองราชสมบัติครบ 33 ปีพอดี พระองค์ตรัสว่า ถึงเวลาแล้วที่จะ "ฝากความรับผิดชอบของประเทศไว้ในมือของคนรุ่นใหม่"[22] รัชทายาทของพระองค์ คือ เจ้าชายวิลเลม-อเล็กซานเดอร์ พระราชโอรสองค์โต[23] พระองค์จะเป็นพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์พระองค์ที่สามติดต่อกันที่สละราชสมบัติ ตามพระอัยยิกาและพระราชชนนี[23] หลังการแพร่สัญญาณดังกล่าว นายกรัฐมนตรี มาร์ค รูทท์ ได้มีถ้อยแถลงตามมา โดยกล่าวถึงสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ว่า "นับแต่พิธีราชาภิเษกของพระองค์ใน พ.ศ. 2523 พระองค์ทรงมอบหัวใจและวิญญาณให้แก่สังคมดัตช์"[22] สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
การสละราชสมบัติของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์และพิธีราชาภิเษกเจ้าชายแห่งออเรนจ์เป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่จะมีขึ้นในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 สมเด็จพระราชินีนาถจะทรงลงพระปรมาภิไธยในตราสารสละราชสมบัติที่พระราชวัง กรุงอัมสเตอร์ดัม ส่วนพิธีราชาภิเษกพระมหากษัตริย์องค์ใหม่จะมีขึ้นที่โบสถ์ใหม่ (Nieuwe Kerk) ในกรุงอัมสเตอร์ดัม[24] สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
การปรากฏพระองค์ในทางการเมืองของเจ้าหญิงได้เป็นจุดเริ่มต้นของความขัดแย้งอย่างรุนแรง ในปี พ.ศ. 2508 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงหมั้นกับเคลาส์ ฟอน อัมส์เบิร์ก นักการทูตชาวเยอรมันสังกัดกระทรวงต่างประเทศเยอรมนี การอภิเษกสมรสก่อให้เกิดการชุมนุมประท้วงครั้งใหญ่ในวันอภิเษกสมรสที่กรุงอัมสเตอร์ดัม วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2509 เจ้าชายเคลาส์ทรงเคยรับราชการในยุวชนฮิตเลอร์และเวร์มัคท์ ดังนั้นจึงเป็นความข้องเกี่ยวระหว่างประชาชนชาวดัตช์กับระบอบนาซีเยอรมัน กลุ่มผู้ชุมนุมประท้วงได้มีข้อความการประท้วงซึ่งเป็นที่จดจำได้แก่ "Claus 'raus!" ("เคลาส์ออกไป!") และ "Mijn fiets terug" ("เอาจักรยานของเราคืนมา"-อ้างถึงการยึดครองเนเธอร์แลนด์ของทหารเยอรมันที่ทำการยึดจักรยานของชาวดัตช์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง) ระเบิดควันถูกโยนเข้าใส่รถม้าพระที่นั่งสีทองโดยกลุ่มโปรโว (Provo) ทำให้เกิดการปะทะกับตำรวจอย่างรุนแรงบนท้องถนน แต่เมื่อเวลาผ่านไป เจ้าชายเคลาส์ทรงกลับกลายเป็นหนึ่งในพระราชวงศ์ที่ได้รับความนิยมที่สุดของพระราชวงศ์ดัตช์ และการสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายในปีพ.ศ. 2545 ได้มีการไว้อาลัยแด่พระองค์ทั่วประเทศ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์
เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ พระองค์จึงทรงเป็นเจ้าชายพระราชสวามี เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ()
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม พระองค์ทรงถูกเลี้ยงจากพระราชมารดา พระขนิษฐาของพระองค์ เจ้าหญิงลูอีสแห่งเบลเยียม ทรงเสกสมรสขณะมีพระชันษาเพียง 17 ปี 
พระองค์ทรงมีความรักหลายครั้ง ครั้งแรกนั้นเกิดขึ้นกับ เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม พระโอรสใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระญาติของพระองค์เอง แต่ต่อมาเจ้าชายโบดวงสิ้นพระชนม์ลงขณะมีพระชันษา 21 ชันษา ความรักครั้งที่ 2 จึงเกิดขึ้นกับ บารอนออกัส ออเฟรนเนส ซึ่งเป็นพระราชวงศ์ของเบลเยียมพระองค์หนึ่ง แต่อย่างไรก็ตาม บารอนออกัสก็มิได้เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ ความรักทั้ง 2 จึงล่มสลายอีกครั้ง และความรักครั้งที่ 3 กับ วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน และเสกสมรสกัน เมื่อเสกสมรส พระองค์ได้รับสถาปนาที่ เจ้าหญิงนโปเลียน มีพระบุตรดังนี้ เจ้าชายคาลอส ดยุกแห่งปาร์มา
เจ้าชายคาลอส ดยุกแห่งปาร์มา () เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ ใน เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์สมรสกับ เจ้าหญิงอะมาเลีย ดัชเชสแห่งปาร์มา มีพระบุตร 3 พระองค์ ภายหลังพระบิดาสิ้นพระชนม์ พระองค์จึงดำรงพระอิสริยยศ ดยุกแห่งปาร์มา หมู่บ้านฮอลันดา
ในวาระเฉลิมฉลอง 400 ปี ความสัมพันธ์ไทย-เนเธอร์แลนด์ เมื่อปี พ.ศ. 2547 (ค.ศ. 2004) สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์และเจ้าชายวิลเลม-อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ เสด็จพระราชดำเนินพร้อมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯสยามบรมราชกุมารี ทรงเยือนที่ตั้งของบ้านฮอลันดาซึ่งกรมศิลปากรได้ทำการขุดค้นและขุดแต่งส่วนที่เหลืออยู่ของสถานีการค้าวีโอซี สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์พระราชทานพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์เพื่อการก่อตั้งศูนย์ข้อมูลและจัดแสดงนิทรรศการ เป็นอนุสรณ์แสดงสัมพันธภาพอันยั่งยืนระหว่างสองประเทศ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ก่อนการอภิเษกสมรสจะมีขึ้น เจ้าชายฟิลิปสละบรรดาศักดิ์ของกรีซและเดนมาร์ก ทรงเปลี่ยนจากนิกายกรีกออร์โธด็อกซ์มาเข้ารีตนิกายแองกลิคัน และใช้พระยศเป็น "ร้อยเอกฟิลิป เมาท์แบตเตน" ซึ่งนามสกุลเมาท์แบตเตนเป็นของบรรพบุรุษฝ่ายอังกฤษของพระมารดา[43] ก่อนพระราชพิธีอภิเษกสมรสจะมีขึ้นไม่นาน ก็ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นดยุกแห่งเอดินบะระชั้น "รอยัลไฮเนส" (เจ้าฟ้า)[44] เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ () เป็นพระมาตุจฉาของพระราชโอรสทั้ง 3 ในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ คือสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระประมุขพระองค์ปัจจุบันแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับเจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ มีพระเชษฐภคินี 2 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์มีพระขนิษฐา 1 พระองค์คือ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงคริสตีนาทรงมีพระเชษฐภคินีจำนวน 1 พระองค์และพระขนิษฐา 2 พระองค์ ดังนี้
เจ้าหญิงมาร์ครีต ทรงปฏิบัติพระกรณียากิจในด้านต่างๆ ดังนี้ แคโรไลน์ มาทิลดาแห่งบริเตนใหญ่
ถึงแม้พระนางมาทิลดาจะไม่มีพระสิริโฉมเป็นที่งามยิ่ง แต่พระนางทรงเป็นคนที่มีเสน่ห์ เหล่ารัฐมนตรีที่มาเข้าเฝ้าต่างบรรยายว่า "มีพระเกศาที่เป็นสีบลอนด์เงิน พระฉวีผุดผาดสะดุดตา พระพักตร์น่ารัก และพระเต้าที่ยากจะหาชายใดมองโดยไม่เกิดอารมณ์ได้ พระนางจึงเป็นสตรีที่ทำให้ผู้ชายทุกคนในราชสำนักเกิดอารมณ์ฟุ้งซ่านทางเพศ ยกเว้นพระสวามีของพระองค์เอง" เมื่อพระสหายของพระเจ้าคริสเตียนชื่อ รีแวร์ดิล ขอร้องให้พระองค์ปฏิบัติต่อพระราชินีเหมือนผู้ที่ภรรยาพึงได้รับ พระเจ้าคริสเตียนตรัสตอบว่า "สำหรับข้า ข้ารู้สึกว่าเมื่อใดก็ตามที่อยู่บนเตียงเดียวกันกับนางที่เป็นสายเลือดแห่งกษัตริย์ นางควรได้รับการนับถือเกินกว่าจะเป็นคู่รัก" และในขณะน้นพระเจ้าคริสเตียนทรงชื่นชอบสตอฟเล็ท-แคทรีนและทรงรักยิ่งกว่าพระมเหสี แต่แคทรีนได้ถูกพระพันปีจูเลียนาสั่งจับกุมและเนรเทศออกจากเดนมาร์ก เนื่องจากพระนางทรงเกรงว่าแคทรีนจะเข้ามามีอิทธิพลในราชสำนัก ซึ่งเกิดความบาดหมางระหว่างกษัตริย์และพระพันปีหลวง
แต่มีครั้งหนึ่งพระเจ้าคริสเตียนทรงร่วมแท่นบรรทมกับพระราชินี ซึ่งทำให้พระนางมาทิลดาทรงพระครรภ์ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2310 แต่สุขภาพจิตของพระเจ้าคริสเตียนกลับเสื่อมถอยลงอย่างรวดเร็ว ตอนที่พระนางมาทิลดาทรงประสูติพระโอรสพลานามัยแข็งแรงสมบูรณ์ พระนามว่า เจ้าชายเฟรเดอริค ก็ไม่ทำให้พระอาการทุเลาขึ้น รีแวร์ดิลได้เสนอให้พระเจ้าคริสเตียนเสด็จท่องเที่ยวทั่วยุโรปให้สำราญพระทัยในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2311 เสด็จประพาสอัลโทนา ปารีสและลอนดอน ระหว่างที่พระสวามีเสด็จประพาส พระนางมาทิลดาเสด็จพระราชดำเนินในกรุงโคเปนเฮเกนและเสด็จด้วยรถม้าในแต่ละเมือง ในฤดูร้อน ทรงพำนักที่พระราชวังเฟรเดอริคเบอร์กพร้อมกับพระราชโอรส เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์
เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์กะไอซ์แลนด์ () ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์มิได้เสกสมรส ทั้งนี้ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์ ด้วย เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
อย่างไรก็ตามทั้งสองได้มีพิธีหมั้นขึ้น ท่ามกลางความรู้สึกของชาวนอร์เวย์ที่คิดว่ามกุฎราชกุมารทรงเลือกพระคู่หมั้นไม่เหมาะสม เนื่องจากว่าพระคู่หมั้นนั้นผ่านการมีบุตรมาแล้ว รวมไปถึงปัญหายาเสพติด นอกจากนี้บิดาของบุตรที่เธอเลี้ยงนั้นได้รับโทษในเรือนจำเนื่องจากปัญหายาเสพติด โดยในงานแถลงข่าวเปิดใจของว่าที่มกุฎราชกุมารี เธอได้กล่าวว่า อดีตที่ผ่านมาในช่วงวัยรุ่นของเธอมันทำให้เธอเข้มแข็งมากกว่าวัยรุ่นทั่วไป เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์
การเจรจาต่อรองเรื่องการเสกสมรสต้องใช้เวลานานหลายเดือน โดยเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ทรงยืนกรานว่าพระนางจะไม่เสด็จออกจากบริเตนใหญ่โดยไม่จำเป็น นักการทูตก็ไม่ปรารถนาที่จะให้สองราชบัลลังก์รวมตัวกันเป็นหนึ่งเดียว และดังนั้นข้อตกลงได้ระบุว่าราชบัลลังก์อังกฤษจะไปได้แก่พระโอรสองค์โตของทั้งสองพระองค์ ในขณะที่พระโอรสองค์ที่สองจะได้ครองราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์ ถ้าหากทั้งสองพระองค์มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียว ราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์จะไปได้แก่ราชนิกุลเชื้อสายเยอรมันจากราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1814 เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ทรงลงพระนามในสัญญาการเสกสมรส เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ทรงเริ่มหลงใหลในเจ้าชายปรัสเซียซึ่งไม่ทราบว่าคือใคร ตามบันทึกของชาร์ล เกรวิลล์ ระบุว่าราชนิกุลองค์นั้นคือ เจ้าชายออกัสตัสแห่งปรัสเซีย แต่นักประวัติศาสตร์อย่าง อาเทอร์ อัสปินัล ไม่เห็นด้วย เขาคิดว่าเจ้าหญิงทรงหลงรักในเจ้าชายผู้หนุ่มกว่าคือ เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งปรัสเซีย ในงานเลี้ยงที่โรงแรมพัลเทนีย์ในลอนดอน เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ทรงพบกับนายพลแห่งกองพันทหารม้ารัสเซีย คือ เจ้าชายเลโอโปลด์แห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ เจ้าหญิงทรงเชิญให้เจ้าชายเลโอโปลด์มาพบพระนาง เจ้าชายทรงตอบรับคำเชิญ ทรงใช้เวลาอยู่ร่วมกัน 45 นาที และทรงเขียนจดหมายขออภัยโทษไปยังเจ้าชายผู้สำเร็จราชการสำหรับการกระทำที่ประมาทขาดความรอบคอบของพระนางเอง จดหมายฉบับนี้สร้างความประทับใจแก่เจ้าชายจอร์จมาก แม้ว่าพระองค์จะไม่ทรงพิจารณาเจ้าชายเลโอโปลด์ผู้ยากจนในฐานะคู่ครองที่สมควรสำหรับพระธิดาของพระองค์ รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์เบลเยียม
คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์แห่งเบลเยียม จากราชวงศ์ซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา นับตั้งแต่สมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 1 จนถึงรัชกาลของสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 จะดำรงพระอิสริยยศที่ "สมเด็จพระราชินี" ทุกพระองค์ แต่ในรัชกาลของสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 ได้อภิเษกสมรสครั้งที่สองกับลิเลียน บาเอลส์ ซึ่งเธอมิได้ดำรงตำแหน่งที่ "สมเด็จพระราชินี" หากแต่ดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าหญิงแห่งเรธี" (Princess of Réthy) สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
พระนางเบียทริกซ์ทรงเป็นสมาชิกของกลุ่มบิลเดอเบิร์ก[13] เป็นกลุ่มลับที่มีการประชุมประจำปีเท่านั้นโดยผู้ร่วมก่อตั้งคือพระราชบิดาของพระนางซึ่งจะมีการประชุมที่โรงแรมบิลเดอเบิร์กในออสเตอบีค เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
ในวันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2510 พระองค์อภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมาร์เกรเธอ ผู้เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก ที่โบสถ์แห่งโคเปนเฮเกน พระนามของพระองค์จึงต้องเปลี่ยนเป็นภาษาเดนมาร์กคือ เฮนริก
เช่นเดียวกับพระมเหสี พระองค์ ทรงสนพระราชหฤทัยด้านศิลปะและวัฒนธรรมอย่างมาก ทรงเป็นคนที่รักตัวเลขไม้และหยก ทรงสร้างคอลเลกชันที่ทรงแสดงในปี 2560 ในพิพิธภัณฑ์คอดิงฮูลด์ แต่ถึงอย่านั้ พระองค์ไม่ประสบความสำเร็จในการเล่นเปียโน ในปี พ.ศ. 2556 ทรงร่วมกับวงดนตรีป๊อปไมเคิล เรเนส โดยทรงบันถึงบันทึกเพลง "Echo" และบทเพลงนี้พระองค์ได้มีพระราชประสงค์ทูลเกล้าทุลกระหม่อมถวาย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช แห่งราชอาณาจักรไทย วิลเฮลมีเนอแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ ทรงเข้าพระราชพิธีอภิเษกสมรสกับ พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ขณะนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายวิลเลิม เจ้าชายแห่งออเรนจ์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2334 พระองค์ได้รับพระราชทานพระอิสริยศเป็น เจ้าหญิงวิลเฮลมีเนอ เจ้าหญิแห่งออเรนจ์ พระวรชายา ต่อมา เจ้าชายวิลเลิมเสด็จขึ้นครองราชย์ เป็นพระมหากษัตริย์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์จึงได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ โดยทั้ง 2 มีพระราชบุตรร่วมกัน ดังนี้
สมเด็จพระราชินีวิลเฮลมีเนอแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงประชวรบ่อยครั้งขึ้นและแต่ละครั้งยาวนานเป็นเดือน พระองค์ไม่ค่อยปรากฏพระองค์ต่อหน้าสาธารณชนเนื่องจากพระพลานามัยย่ำแย่ ก่อนจะสด็จสวรรคต ณ พระราชวังนอดรีน ใน กรุงเฮก สิริพระชนมายุ 62 พรรษา พระบรมศพถูกฝังไว้ ณ เมืองเดล์ฟ เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์
เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เบียทริกซ์ คาร์เมน วิกตอเรีย, เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์, เจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์, เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา (; 7 ธันวาคม พ.ศ. 2546) เป็นองค์รัชทายาทผู้มีสิทธิตรงองค์ปัจจุบันแห่งราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ อันประกอบไปด้วยเนเธอร์แลนด์, กือราเซา, อารูบา และซินต์มาร์เติน เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ณ เมืองดาร์มสตัดท์ กับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487) พระชนนีในเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (หลุยส์ อเล็กซานดรา มารี ไอรีน; 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2508) ทรงอภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กับ เจ้าฟ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516) ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน หลังการเสวยราชสมบัติของพระสวามี เจ้าชายจอร์จแห่งบัทเทนแบร์ก (จอร์จ หลุยส์ วิกเตอร์ เฮนรี เซอร์จ; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 - 8 เมษายน พ.ศ. 2481) ทรงดำรงตำแหน่ง มาร์ควิสที่ 2 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เอิร์ลแห่งเมดินา และไวส์เค้านท์อัลเดอร์เนย์ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2464 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เค้านท์เตส นาเด็จดา มิคาอิลอฟนา เดอ ทอร์บี้ (28 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 22 มกราคม พ.ศ. 2506) เจ้าชายหลุยส์แห่งบัทเทนแบร์ก (หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิกเตอร์ นิโคลาส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2443 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2522) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เอิร์ลเมานต์แบ็ทแตนแห่งพม่า และบารอนรอมซีย์ เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2490 ทรงดำรงตำแหน่งเป็น อุปราชแห่งอินเดีย ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ถึงวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ทรงดำรงตำแหน่งเป็น ข้าหลวงใหญ่แห่งอินเดีย ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 ถึงวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2491 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ เอ็ดวินา ซินเธีย แอนเน็ต แอชลีย์ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2493 เจ้าหญิงเบียทริกซ์ทรงเข้า Incrementum ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของ Baarnsch Lyceum ที่ซึ่งในปีพ.ศ. 2499 เจ้าหญิงทรงผ่านการสอบโรงเรียนของพระนางในสาขาวิชาศิลปะและคลาสสิก[11] พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าฟ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมาร ซึ่งต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระราชาธิบดีเฟดเดอริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีลุยเวียซา แห่งเดนมาร์ค เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา ต่อมาทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีอเลกซานดรา แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าฟ้าชายวิลเฮม ซึ่งต่อมาได้เสด็จขึ้นครองราชสมบัติเป็น พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เสกสมรสกับ สมเด็จพระราชินีโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย เจ้าฟ้าหญิงแดกมาร์ ต่อมาทรงเสกสมรสกับสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย เป็นพระราชมารดาของสมเด็จพระจักรพรรดิซาร์นิโคลัสที่ 2 ซึ่งเป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายของรัสเซีย เจ้าฟ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์ก ซึ่งต่อมาได้ทรงเสกสมรสกับเจ้าฟ้าชายเออร์เนส ออกัสตุสแห่งฮาโนเวอร์ ดยุกแห่งคัมบาลันด์ เจ้าฟ้าหญิงไธราได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าฟ้าหญิงมกุฎราชกุมารีแห่งฮาโนเวอร์เป็นระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่พรสวามีจะสละสิทธิ์ในการครองบัลลังก์ เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เสกสมรสกับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง เจ้าฟ้าชายพระองค์นี้เคยได้รับการถวายราชบัลลังก์ของทั้งบัลแกเรียและนอร์เวย์ แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ เจ้าหญิงบีร์กิตตาแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงเริ่มมีความสัมพันธ์กับเจ้าชายโยฮันน์ จอร์จแห่งโฮเฮนซอลเลิร์นตั้งแต่ปี 2502 ในงานเลี้ยงค็อกเทล อันนำไปสู่พิธีหมั้นหมายในวันที่ 19 ธันวาคมปีถัดมา ก่อนเสกสมรสในวันที่ 15 พฤษภาคม 2504 ณ พระราชวังสตอกโฮล์ม และเสกสมรสทางศาสนาในปีเดียวกัน ณ โบสถ์ซังต์โยฮันน์ในวังซิกมาริงเงิน โดยมีเพื่อนเจ้าสาวคือ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งสวีเดน เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายคาร์ล กุสตาฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน และเคานต์มีกาเอล เบอร์นาดอตต์แห่งวิสบอรย์ หลังเสกสมรสพระองค์เข้ารีตโรมันคาทอลิกตามพระสวามี แม้ฐานันดรของพระองค์กับพระสวามีจะต่างกัน กล่าวคือพระองค์อยู่ในระดับรอยัลไฮนิส (royal highness) ส่วนเจ้าชายโยฮันน์อยู่ในระดับเซอรีนไฮนิส (serene highness) แต่พระองค์ได้สิทธิพิเศษในการผดุงฐานันดรเดิมไว้ ทั้งสองมีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ (31 มกราคม พ.ศ. 2481) หรือพระนามเต็มว่า เบียทริกซ์ วิลเฮลมินา อาร์มการ์ด (Beatrix Wilhelmina Armgard, Dutch pronunciation:[ˈbeːjaˌtrɪks ˌʋɪlɦɛlˈmina ˈɑrmɣɑrt](listen)) หรือเดิมคือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ (Dutch: Beatrix der Nederlanden) อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ ครองราชสมบัติตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 และทรงสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 เบียทริซแห่งโพรว็องซ์
ตอนนี้เบียทริซกลายเป็นหนึ่งในทายาทหญิงที่น่าดึงดูดใจที่สุดในยุโรปยุคกลาง และไม่นานก็มีผู้สู่ขอหลายคนมาปรากฏตัวเพื่อขอพระองค์แต่งงาน เริ่มแรก ผู้ปกครองข้างเคียงของดินแดนของพระองค์ได้อ้างสิทธิ์ของตน เรย์มงด์ที่ 7 เคานต์แห่งตูลูส ที่หย่ามาแล้วสองครั้ง กับพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอารากอน ที่แม้จะแต่งงานกับไวโอลันต์แห่งฮังการีแล้ว แต่ยังบุกโพรว็องมายึดที่พักของเคานเตส อีกทั้งยังมีเฟรเดอริคที่ 2 จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ที่ส่งกองทัพเรือจักรวรรดิมาโพรว็องซ์เพื่อให้เบียทริซยอมแต่งงานกับพระโอรสของพระองค์ เอ็มมาแห่งวัลเด็คและไพร์มอนต์ สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์
พระนางทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ในวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2422 2 ปีหลังจากพระมเหสีพระองค์แรกของสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเล็มที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ คือ เจ้าหญิงโซฟีแห่งเวือร์ทเท็มแบร์กเสด็จสวรรคต พระเจ้าวิลเล็มที่ 3 ได้แต่งตั้งเจ้าหญิงพอลีนพระกนิษฐาของเจ้าหญิงเอ็มมา เป็นเจ้าหญิงไทราแห่งเดนมาร์ก
พระราชินีเอ็มมามีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงวิลเฮลมินา ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2423 ซึ่งต่อมาคือ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินาแห่งเนเธอร์แลนด์ เบียทริซแห่งโพรว็องซ์
สำหรับเบียทริซ ชาร์ล (ซึ่งถูกบรรยายไว้ว่าเป็น "เป็นชายหนุ่มที่น่ายกย่อง") เป็นทางแก้ปัญหาที่น่าพอใจ การแต่งงานของทั้งคู่เกิดขึ้นเมื่อ 31 มกราคม ค.ศ. 1246 ที่เอ็กซ์-อ็อง-โพรว็องซ์ ทั้งคู่มีทหารคุ้มกันและเจ้าสาวได้รับการอารักขาไปตามทางเดินโดยน้าชาย โธมัส เคานต์แห่งฟลานเดอส์ ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์
ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ "พระนามเดิม เจ้าหญิงลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์" เสด็จพระราชสภมพเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2371 ณ สหราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ทางสายพระบิดา และเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 3 แห่งปรัสเซีย ผ่านทางสายพระมารดา โดยการศึกษาของเจ้าหญิงลูอีสนั้น ทรงศึกษาใน เบลเยียม โดยทรงศึกษา ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอังกฤษ ภาษาเยอรมัน และ ภาษารัสเซีย ทั้งนี้ทรงโปรดการเล่นเปียโนมาก
ในปี พ.ศ. 2392 พระองค์ทรงถูกวางให้เป็นพระวรชายาในอนาคตของ พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน ขระนั้นทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระราชโอรสใน พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน กับ  โจเซฟินแห่งลอยเทนแบร์ก แต่การเษกสมรสของทั้ง 2 พระองค์ไม่ได้ประสบความสำเร็จในครั้งแรก โดย พระเจ้าออสการ์ที่ 1 แห่งสวีเดน ทรงมีพระราชประสงค์เชื่อสัมพันธ์ราชวงศ์ต่างๆในยุโรป โดยทรงจัดงานขึ้นอีกครั้ง โดยเจ้าหญิงลูอีสได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงลูอีส มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ พระวรชายา เจ้าหญิงสเตฟานีแห่งเบลเยียม
เมื่อทรงพระเยาว์ สมเด็จพระราชบิดา และสมเด็จพระราชมารดาทรงรีบเร่งให้มีการอภิเษกสมรสกับอาร์ชดยุกรูดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งออสเตรีย-ฮังการี พระราชโอรสเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งออสเตรีย โดยทั้ง 2 พระองค์ได้มีพระบัญชาให้อาร์ชดยุกรูดอล์ฟเสด็จพระราชดำเนินไปยังกรุงบรัสเซลส์ เมืองหลวงของเบลเยียมเมื่อวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2423 เพื่อทรงไปปรับตัวและทำความรู้จักคุ้นเคยกับพระคู่หมั้นของพระองค์ 2 วันต่อมา ทั้ง 2 พระองค์ก็เข้าพิธีหมั้น อย่างไรก็ตาม งานอภิเษกสมรสก็ถูกเลื่อนออกไป เพราะเนื่องจากฝ่ายเจ้าสาวยังมีพระชนมายุน้อย ซึ่งไม่เป็นการเหมาะสมที่จะอภิเษกสมรส เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์มีพระราชโอรสกับสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
พระองค์และพระราชสวามีมีพระราชโอรสร่วมกัน 3 พระองค์ ดังนี้ สมเด็จพระราชินีแม็กซิมาแห่งเนเธอร์แลนด์
นางสาว แม็กซิมา ซอร์เรกัวตา ได้เข้าอภิเษกสมรสกับ เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์ เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002
หลังการอภิเษกสมรส เธอ ได้รับพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ ซึ่งพระอิสริยยศดังกล่าว เทียบเท่ากับ มกุฎราชกุมารี ทรงมีพระราชธิดาร่วมกัน 3 พระองค์คือ  เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม
พระองค์สมรสครั้งแรกกับเซอร์เก วิกโตโรวิช สเปตชินสกี (Serge Victorovich Spetschinsky) ในปี 2518 และมีบุตรหนึ่งคนคือ เลติเชีย สเปตชินสกี (Laetitia Spetschinsky; เกิด 2519) และหย่าในปี 2523 ต่อมาในปี 2525 เลอาได้สมรสใหม่กับรอแบร์ บิชารา (Robert Bichara) และมีบุตรด้วยกันหนึ่งคน คือ เรอโนด บิชารา (Renaud Bichara; เกิด 2526) เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธ๊โอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาลำดับที่ 2 ใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก โดยพระนามธ๊โอโดราของพระองค์ เป็นพระนามที่ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระราชอัยยิกา(ย่า) เป็นผู้พระราชทานให้ โดยพระองค์ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงธีโอโดราทรงอภิเษกสมรส กับ เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ณ บาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก เยอรมนี โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มาร์เกรฟแห่งบาเดิน โดยทรงมีพระบุตรดังนี้ เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เมื่อทั้งสองคนกลับมาอยู่ที่ประเทศอังกฤษ เจ้าหญิงแคทเธอรีนได้ทรงสละฐานันดรศักดิ์เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์กเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2490 และต่อมาสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระราชทานพระอิสริยยศให้กับเจ้าหญิงเป็นเลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม โดยมีลำดับโปเจียมเทียบเท่ากับบุตรีของดยุคเมื่อในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2490 อีกทั้งยังได้ทรงเป็นแขกในงานพิธีอภิเษกสมรสของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ กับ ร้อยโท ฟิลิป เมานท์แบ็ตเต็น ในเดือนพฤศจิกายนด้วย พระเจ้าฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟิลิปอภิเษกสมรสครั้งแรกกับเบอร์ธาแห่งฮอลแลนด์บุตรีของฟลอริสที่ 1 เคานต์แห่งฮอลแลนด์ (Floris I, Count of Holland) ในปี ค.ศ. 1072 แม้ว่าจะมีพระราชโอรสที่เป็นรัชทายาทตามพระราชประสงค์ แต่พระเจ้าฟิลิปทรงหันไปหลงรักกับแบร์ทราด เดอ มงฟอร์ ภริยาของฟุลก์ที่ 4 เคานต์แห่งอ็องชู (Fulk IV, Count of Anjou) พระองค์จึงทรงหย่ากับเบอร์ธาแห่งฮอลแลนด์โดยทรงกล่าวหาว่าเบอร์ธาอ้วนเกินไป พระเจ้าฟิลิปทรงเสกสมรสกับเบอร์เทรด์เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1092 ในปี ค.ศ. 1094 พระองค์ทรงถูกตัดขาดจากศาสนา (excommunicate) โดยอูกแห่งดี (Hugh of Die) อาร์ชบิชอปแห่งลียงเป็นครั้งแรก หลังจากไม่มีข่าวอะไรอยู่เป็นเวลานานสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 2 ก็ทรงประกาศคว่ำบาตรเป็นครั้งที่สองในสภาสังคายนาแห่งแคลร์มง (Council of Clermont) ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1095 การคว่ำบาตรถูกยกเลิกหลายครั้ง เมื่อพระเจ้าฟิลิปทรงสัญญาว่าจะหันหลังให้แบร์ทราด แต่ทุกครั้งพระองค์ก็ทรงกลับไปหาแบร์ทราด หลังจากปี ค.ศ. 1104 ก็ไม่มีการคว่ำบาตรอีก ในฝรั่งเศสเองอีโวแห่งชาร์ตร์ (Ivo of Chartres) อาร์ชบิชอปแห่งชาร์ตร์ก็ต่อต้านพระเจ้าฟิลิป สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงแห่งเบลเยียม
สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวงเป็นพระราชโอรสองค์โตของสมเด็จพระเจ้าเลโอโปลด์ที่ 3 กับเจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ โดน่า ฟาบิโอลา ทั้งสองพระองค์ไม่มีรัชทายาทด้วยกัน สมเด็จพระราชินีฟาบิโอลาเคยทรงครรภ์ถึงห้าครั้ง แต่ก็ทรงแท้งหมด เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เมื่อปี พ.ศ. 2477 พระองค์ทรงเป็นเพื่อนเจ้าสาว (ร่วมกับสมเด็จพระราชินีแห่งอังกฤษองค์ปัจจุบัน) ของเจ้าหญิงมารีนา เมื่ออภิเษกสมรสกับดยุคแห่งเคนต์ที่มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ ในปี พ.ศ. 2478 พระองค์ทรงเดินทางรอบโลก โดยเสด็จเยือนฮอลลีวูดในฐานะนักท่องเที่ยวคนหนึ่ง แต่ต้องรีบเสด็จออกจากฮอลลีวูดด้วยความเร่งรีบเมื่อมีคนในวงการบันเทิงพยายามที่จะทำให้พระองค์ทรงรับการเสนอให้เล่นภาพยนตร์ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยไลเดิน ซึ่งเป็นเกียรติแก่สมเด็จพระราชินีนาถโดยปกติแล้วทรงปฏิเสธที่จะรับ การมีพระราชดำรัสของสมเด็จพระราชินีนาถได้สะท้อนภาพของสถาบันพระมหากษัตริย์และทรงครองราชสมบัติมาเป็นเวลา 25 ปี[19] พระราชดำรัสของสมเด็จพระราชินีนาถได้มีการออกอากาศทั่วประเทศ[20] ในวันที่ 29 และ 30 เมษายน พ.ศ. 2548 สมเด็จพระราชินีนาถทรงประกอบพระราชพิธีรัชดาภิเษก พระนางทรงประทานสัมภาษณ์ในรายการโทรทัศน์ดัตช์ และมีการจัดการแสดงคอนเสิร์ตที่จตุรัสดัมในกรุงอัมสเตอร์ดัม และมีการจัดงานเฉลิมฉลองที่เดอะเฮก ซึ่งเป็นที่ทำการรัฐบาลของประเทศ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
พ.ศ. 2481 - พ.ศ. 2523: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld) พ.ศ. 2523 - 30 เมษายน พ.ศ. 2556: เฮอร์มาเจสตี สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเร้นจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Her Majesty Queen of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld) 30 เมษายน พ.ศ. 2556 - ปัจจุบัน: เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์, เจ้าหญิงแห่งออเร้นจ์-นัสเซา,เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld)[3] เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ (ค.ศ. 1820–1879)
เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ () ประสูติเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน 2363 เป็นพระราชโอรสใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 2 แห่งเนเธอร์แลนด์ และ อันนา ปัฟลอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ ทรงเป็นพระราชอนุชาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 แห่งเนเธอร์แลนด์ ในปี 2393 พระองค์ทรงำรงตำแหน่งเป็นข้าหลวงในประเทศลักเซมเบิร์ก ซึ่งเป็นตำแหน่งที่พระองค์ทรงดำรงตลอดพระชนม์ชีพ พระองค์มีส่วนสำคัญในการเปลี่ยนแปลง รัฐธรรมนูญ ของ ลักเซมเบิร์ก 
พระองค์ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงอมาเลียแห่งซัคเซิน-ไวมาร์-ไอเซนัค เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม 2396 พระชายารับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ และต่อมาทรงเสกสมรสอีกครั้งกับ เจ้าหญิงมารีแห่งปรัสเซีย (ค.ศ. 1855-1888) เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม 2421 จากการเสกสมรสทั้ง 2 ครั้งนั้น พระองค์ไม่มีพระบุตร เจ้าชายเฮนรีแห่งเนเธอร์แลนด์ สิ้นพระชนม์ลงเมื่อวันที่ 8 กันายน 2422 จากพระอาการโรคหัด สิริพระชันษา 59 ปี เจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์
ทั้งสองได้อภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 2001 โดยจัดขึ้นในกรุงออสโล พิธีล่าช้าไปหนึ่งชั่วโมงเนื่องจากเจ้าสาวร่ำไห้ตลอดทั้งพิธี โดยเมตเต-มาริตสวมชุดคลุมผ้าไหมสีขาวยาว 20 ฟุต ส่วนมกุฎราชกุมารฉลองพระองค์ด้วยเครื่องทรงทหาร สายสะพายและเหรียญ โดยมกุฎราชกุมารเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์ก เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว เบตินา และเอมิลี สวันสตรอม, คามิลลา และแอนนิเคน เบอร์เนย และตูวา เฮออิบี เป็นเพื่อนเจ้าสาว นางสาวเมตเต-มาริต ได้รับการสถาปนาเป็น มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ทั้งมกุฎราชกุมารและมกุฎราชกุมารี พร้อมด้วยเด็กชายมาริอุส โอรสนอกสมรสในมกุฎราชกุมารี ได้ปรากฏตัวบริเวณระเบียงของพระราชวังท่ามกลางการยิงสลุต และวงดนตรีเล่นเฉลิมฉลอง ทั้งสองมีพระราชโอรส-ธิดา ด้วยกัน 2 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเบเนดิกเทอเสกสมรสกับเจ้าชายริชาร์ดแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 6 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ณ โบสถ์ภายในพระราชวังเฟรเดินสบอร์ก ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่  สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงคริสตีนาแห่งเนเธอร์แลนด์ โกนิงส์ดัค
หลังจากที่สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาสละราชสมบัติและสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์เสด็จขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชมารดาในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 พระราชินีนาถพระองค์ใหม่ดัดสินพระทัยว่าจะยังคงวันโกนิงงินเนอดัคไว้ ณ วันที่ 30 เมษายนเช่นเดิม เพื่อถวายเป็นพระเกียรติแก่พระราชมารดา (หากวันที่ 30 เมษายนตรงกับวันอาทิตย์ วันโกนิงงินเนอดัคก็จะเลื่อนไปจัดในวันก่อนหน้า ซึ่งกรณีเช่นนี้เกิดขึ้นครั้งล่าสุดในปี พ.ศ. 2549) รวมทั้งยังมีเหตุผลในทางปฏิบัติมาสนับสนุนอีกด้วย เนื่องจากวันคล้ายวันพระราชสมภพของพระราชินีนาถเบียทริกซ์ตรงกับวันที่ 31 มกราคม และตรงกับช่วงฤดูหนาวในเนเธอร์แลนด์ สภาพอากาศในช่วงนั้นจึงไม่เอื้ออำนวยต่อการจัดกิจกรรมนอกสถานที่มากนัก ในสมัยเบียทริกซ์นี้ แบบแผนในการจัดงานแบบเดิม ๆ ก็ยังได้รับการเปลี่ยนแปลงด้วยเช่นกัน จากเดิมที่พระราชินีนาถจะประทับอยู่ ณ พระราชวัง และให้ประชาชนชาวดัตช์เป็นฝ่ายรวมตัวกันมาเข้าเฝ้าพระองค์ พระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงเลือกที่จะเสด็จฯ ไปเยือนเมืองต่าง ๆ ในการเฉลิมฉลองวันโกนิงงินเนอดัคนี้แทน โดยในงานจะมีการจัดแสดงผลงานฝีมือและประเพณีของท้องถิ่นให้พระราชวงศ์ดัตช์ได้ทรงเยี่ยมชม คาโรลีเนอแห่งเบราน์ชไวค์-ว็อลเฟินบึทเทิล
จากบันทึกการติดต่อของเจ้าชายจอร์จเปิดเผยว่าทรงมีความสัมพันธ์ทางเพศกับคาโรลีเนอเพียงสามครั้ง สองครั้งในคืนวันเสกสมรส และ อีกครั้งหนึ่งในวันที่สอง[10] ในการมีความสัมพันธ์ทางเพศเจ้าชายจอร์จทรงบันทึกว่าพระองค์ "ต้องใช้ความพยายามพอสมควรที่จะเอาชนะความรังเกียจในตัว[คาโรลีเนอ]"[11] เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ออกัสตาแห่งเวลส์ผู้เป็นพระราชธิดาองค์เดียวเกิดจากความสัมพันธ์ดังกล่าวเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1796 ซึ่งทำให้พระองค์ทรงมีสิทธิเป็นลำดับที่สองของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ จากนั้นเจ้าชายจอร์จและคาโรลีเนอก็มิได้ดำรงชีวิตร่วมกันฉันท์สามีภรรยา และจะปรากฏพระองค์แยกกันในที่สาธารณะ และทั้งสองพระองค์ต่างก็ทรงมีชู้รัก คาโรลีเนอทรงได้รับสมญานามว่า 'พระราชินีผู้ไร้จริยธรรม' กล่าวกันว่าการเสกสมรสเป็นไปอย่างไม่สะดวกใจเพราะความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าชายจอร์จและเลดี้เจอร์ซี แต่ก็อาจจะเป็นได้ว่าคาโรลีเนอเองก็แทบจะไม่มีความสนพระทัยต่อพระสวามี ซึ่งทำให้ไม่มีความสนใจในความสัมพันธ์ของพระองค์กับสตรีคนใด สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ตลอดรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงมีบทบาทสำคัญในกระบวนการจัดตั้งคณะรัฐมนตรีดัตช์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งทรงแต่งตั้ง informateur ซึ่งเป็นบุคคลที่เป็นผู้นำการเจรจาต่อรองที่ในที่สุดแล้วนำไปสู่การจัดตั้งรัฐบาล อย่างไรก็ตามได้มีการเปลี่ยนแปลงในปีพ.ศ. 2555 และพรรคที่มีคะแนนเสียงมากที่สุดในสภาจะทำการแต่งตั้ง "scout" ซึ่งจะเป็นผู้แต่งตั้ง "informateur" อีกทีหนึ่ง เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์ เฮนริก วัลเดมาร์ คริสเตียนแห่งเดนมาร์ก, เคานต์แห่งมงเปอซา (เดนมาร์ก: Hans Højhed Prins Felix til Danmark, greve af Monpezat ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545-) พระองค์เป็นพระโอรสในเจ้าฟ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคานต์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดริคสบอร์ก อดีตพระชายา โดยมีพระเชษฐาร่วมพระมารดาคือ เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายเฮนริก และเจ้าหญิงอธีนาแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค
เจ้าหญิงนาตาลีแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค (Nathalie Xenia Margrethe Benedikte; 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นพระธิดาพระองค์สุดท้องในเจ้าชายริชาร์ดแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ก ที่ 6 และเจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และอิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก และทรงเป็นพระราชภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เป็นพระขนิษฐาในเจ้าชายกุสตาฟแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 7 เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์ค พระองค์เสกสมรสกับอเล็กซันเดอร์ จอห์นดัชแมน มีพระบุตร 2 คน พระราชวังบางปะอิน
นอกจากนี้ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ยังใช้รับรอง และพระราชทานเลี้ยงแก่พระราชอาคันตุกะ อาทิเช่น สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์แห่งประเทศเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก แห่งประเทศเดนมาร์ก อินฟันตาเอเลนา ดัชเชสแห่งลูโก แห่งประเทศสเปน สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะแห่งประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น [2] เบียทริซแห่งอังกฤษ
เฮนรี่ทำการเจรจาให้เบียทริซแต่งงานกับกษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและยังปฏิเสธข้อเสนอให้พระองค์เสกสมรสกับพระโอรสของกษัตริย์แห่งนอร์เวย์ ในตอนที่พระองค์มีพระชนมายุ 18 พรรษา ทรงเสกสมรสกับจอห์น เดอ เดรอซ์ ทายาทในดัชชีบริททานี พระองค์กับจอห์นที่ 2 มีบุตรด้วยกันหกคนเบียทริซสิ้นพระชนม์เมื่อ 24 มีนาคม ค.ศ. 1275 ในลอนดอน อังกฤษ จอห์นที่ 2 ให้เกียรติภรรยาด้วยการสร้างโบสถ์น้อยให้บนที่ดินส่วนตัวหรือไม่ก็ในโบสถ์ที่ใหญ่กว่า ที่แล้วเสร็จในตอนที่เขาตาย เขากับเบียทริซจึงได้อยู่ด้วยกันอีกครั้ง เบียทริซถูกฝังที่โบสถ์เกรย์เฟรียร์ในกรีนิช ลอนดอน พระสวามีของพระองค์สืบทอดต่อเป็นดยุคหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ 11 ปี เบียทริซจึงไม่เคยถูกขนานนามว่าดัชเชสแห่งบริททานี เจ้าหญิงมาเบลแห่งออเรนจ์-นัสเซา
เจ้าหญิงมาเบลแห่งออเรนจ์-นัสเซา () เป็นพระชายาในเจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์และพระสวามีมีพระธิดารวม 2 พระองค์ หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ พระองค์และพระบุตรยังคงพำนักในพระราชวังหลวง ณ กรุงอัมสเตอร์ดัมดั่งเดิม
นางสาวมาเบล เข้าสู่พระราชพิธีเสกสมรสกับ เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา พระราชโอรสใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ โดยตามปกติแล้ว เธอจะต้องได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าหญิงแห่งเนเธอร์แลนด์ ดังเช่น เจ้าหญิงลอเรนทีนแห่งเนเธอร์แลนด์ พระชายาใน เจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ แต่สำนักพระราชวังดัตช์ ได้แถลงการณ์ว่า เธอจะได้รับพระอิสริยยศที่ เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงมาเบลแห่งออเรนจ์-นัสเซา และพระบุตรที่เกิดมา จะมีฐานันดร เคานต์ และ เคาน์เตส เท่านั้น สมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม
สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 และ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งเบลเยียม ทรงเชิญสื่อมาที่พระราชวังในกรุงบรัสเซลส์ โดยทรงกล่าวว่า "พระราชินีและตัวข้าพเจ้า นามอัลแบรต์ มีความประสงค์จะประกาศต่อพวกท่านให้ทราบเกี่ยวกับการอภิเษกสมรสที่จะมีขึ้นระหว่างเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุคแห่งบราบันต์ และ เจ้าหญิงแอสตริดแห่งสวีเดน พวกเราเห็นว่าเจ้าหญิงจะนำความรื่นรมย์และความสุขมาสู่โอรสของเรา เลโอโพลด์และแอสตริดตัดสินใจะร่วมชีวิตกันโดยปราศจากแรงกดดันหรือเหตุผลทางการเมืองใดๆ ทั้งสิ้น ความรักของทั้งสองเป็นการอยู่ร่วมกันอย่างแท้จริงท่ามกลางผู้คนที่ชอบแบบเดียวกัน" สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ ซึ่งทรงความโรแมนติกอย่างไม่เปลี่ยนแปลง ทรงกล่าวย้ำว่า "เป็นการสมรสด้วยความรัก จงได้บอกสิ่งนี้ต่อพสกนิกรของเรา ไม่มีการจัดการอะไรทั้งสิ้น ไม่มีเรื่องของการเมืองแม้แต่เพียงเรื่องเดียวมาชักจูงการติดสันใจของโอรสเรา" เจ้าหญิงแอสตริดอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2469 ณ กรุงบรัสเซลส์ กับ เจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุคแห่งบราบันต์ ซึ่งเป็นพระอิสริยยศของมกุฎราชกุมารแห่งเบลเยียม แล้วได้ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าฟ้าหญิงดัชเชสแห่งบราบันต์ (Her Royal Highness The Duchess of Brabant) สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงเบียทริกซ์อภิเษกสมรสกับเคลาส์ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2509 ทั้งรัฐพิธีและพิธีทางศาสนา[14] เจ้าหญิงทรงสวมฉลองพระองค์แบบดั้งเดิมด้วยผ้าไหมซาตินแบบดัชเชส ที่ออกแบบโดยแคโรไลน์ บรีก-ฟาร์วิค แห่งไมซอนลีเน็ตต์ ในเดน บอร์ชและมงกุฎไข่มุกเวือร์เทมแบร์ก สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงทรงเสด็จเยือนประเทศต่างๆในยุโรปและองค์การระหว่างประเทศในเจนีวา สทราซบูร์ ปารีสและบรัสเซลส์ เจ้าหญิงยังทรงเป็นสมาชิกของ VVSL (สหภาพนักศึกษาสตรีไลเดิน) ที่ตอนนี้ถูกเรียกว่า L.S.V. Minerva หลังจากรวมเข้ากับองค์กร Leidsch Studenten Corps (ซึ่งแต่ก่อนเป็นองค์กรสำหรับผู้ชายเท่านั้น) ในฤดูร้อน พ.ศ. 2502 เจ้าหญิงทรงผ่านการสอบเบื้องต้นด้านกฎหมายและทรงได้รับปริญญาบัตรด้านนิติศาสตร์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2504[11] สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ หมวดหมู่:สมเด็จพระราชินีนาถ หมวดหมู่:เจ้าหญิงเนเธอร์แลนด์ หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดยูเทรกต์ หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ร.ม.ภ. หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสละราชบัลลังก์ หมวดหมู่:สมเด็จพระราชชนนีพันปีหลวง หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายใน) เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ () 1 ในพระราชธิดาทั้ง4พระองค์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ทรงมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงมีพระขนิษฐา 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงมาร์เกรียตแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ตามดำลับ
เจ้าหญิงไอรีน ประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2482 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 2 ใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ณ พระราชวังหลวงเนเธอร์แลนด์ เมื่อแรกประสูติ พระองค์ทรงเป็นพระรัชทายาทลำดับที่ 2 ถัดจากพระภคินีในการสืบราชบัลลังก์
เจ้าหญิงไอรีนเสกสมรสกับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า เจ้าฟ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ ดัชเชสแห่งปาร์มา พระชายา โดยทรงมีพระบุตรร่วมกัน 4 พระองค์ แคเทอริน ดัชเชสแห่งเคนต์
แคเทอรินทรงพบกับเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เมื่อครั้งที่เจ้าชายประจำการที่ค่ายแคตเทอริก () พระราชพิธีเสกสมรสถูกจัดขึ้น ณ อาสนวิหารยอร์กในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2504 ซึ่งอาสนวิหารดังกล่าวเคยจัดพิธีสมรสของเจ้านายครั้งล่าสุด คือพระราชพิธีราชาภิเษกสมรสระหว่างพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 3 แห่งอังกฤษกับฟิลิปปาแห่งเฮนอลต์เมื่อ 633 ปีก่อน ในพระราชพิธีนี้ได้เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว และเจ้าหญิงแอนน์เป็นหนึ่งในเพื่อนเจ้าสาว โดยมีไมเคิล แรมซีย์ อาร์ชบิชอปแห่งยอร์กเป็นผู้ดำเนินพิธี มีแขกผู้มีเกียรติจำนวนมากเข้าร่วมพระราชพิธี เป็นต้นว่า นอแอล คอวอร์ด และดักลัส แฟร์แบงส์ จูเนียร์ รวมทั้งพระราชวงศ์ต่างประเทศ ได้แก่ สหราชอาณาจักร, กรีซ, เดนมาร์ก, นอร์เวย์, ยูโกสลาเวีย, โรมาเนีย และสเปน เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก[1] (Danish: Frederik André Henrik Christian, Kronprins til Danmark ; ประสูติ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511, กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก) เป็นรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เดนมาร์ก เป็นพระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี พระองค์มีพระอนุชาคือ เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2447 ประเทศกรีซ เป็นพระธิดาพระองค์รองใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ส่วนพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย สถานทางการเงินของครอบครัวพระองค์นั้นไม่ดีนัก และถูกเนรเทศออกประเทศขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 9 ชันษา โดยเสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศส 
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล ทีโอดอ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2477 โดยพระสวามีของพระองค์นั้นเป็นพระภาคิไนยใน เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม ทรงมีพระบุตร 2 พระองค์คิอ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2498 สิริพระชันษา 50 ชันษา สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในปีพ.ศ. 2552 นิตยสารฟอร์บส์ ได้ระบุว่าพระนางทรงมีทรัพย์สินจำนวน 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ[25] เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 2 ใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ กับ วิลเฮลมินแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงเติบโตในปรัสเซีย อันเป็นบ้านเกิดของพระราชมาดา โดยครั้งทรงพระเยาว์พระองค์ทรงเรียนศิลปะการต่อสู้จาก คาร์ล ฟอลนต์ พระองค์เสด็จกลับนิวัติประเทศเนเธอร์แลนด์ ปี พ.ศ. 2356 พระองค์ทรงรับสั่งภาษาดัตช์ไมไ่ด้เลย พระองค์จึงถูกส่งไปที่ มหาวิทยาลัยเลนเดน เพื่อทีงศึกษาภาษาดัตช์ โดยทรงมีอาจารย์สอนคือ คาร์ล ลุควิก ฟอน แวน ฟู ในกรุงเฮก เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์
พระองค์ทรงเษกสมรสกับ เจ้าหญิงลูอีสแห่งปรัสเซีย (1808–1870) ณ กรุงเบอร์ลิน โดยทรงมีพระบุตร ดังนี้ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 เกิดการแยกตัวของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ซึ่งเป็นการสร้างรูปแบบการปกครองตนเองแห่งโบแนเรอ, ซินต์เอิสตาซียึสและซาบา และประเทศองค์ประกอบอีกสองประเทศคือ กือราเซาและซินต์มาร์เติน มีพิธียุบเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสจัดขึ้นที่กรุงวิลเลมสตัด ซึ่งเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ในขณะนั้นคือ เจ้าชายวิลเลม-อเล็กซานเดอร์และเจ้าหญิงแม็กซิมา พระชายา เสด็จแทนพระองค์สมเด็จพระราชินีนาถในการพิธี เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
วันที่ 24 สิงหาคม 2479 พระองค์ ทรงหมั้นกับ เคานต์ลูอิดโปล์ดแห่งแคสเทล-แคสเทล โอรสคนโตใน เคานต์ออตโต ฟริดริช กับ เจ้าหญิงอมาลีแห่งโลเวนเทน-เวสเทม-ฟรูเดนเบิร์ก ซึ่งการหมั้นครั้งนี้ สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระปิตุลา (ลุง) ทรงเห็นชอบ ทั้งคู่ได้พบกันครั้งแรกในกรุง เบอร์ลิน ในช่วงการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2479 โดยทั้ง 2 ทรงใช้เวลาร่วมกันเป็นส่วนใหญ่ ก่อนที่เธอจะเสด็จไปเบอร์ลิน และทรงเสกสมรสกัน ในขณะะนั้นพระสวามีได้ศึกษากฎหมายใน มิวนิก สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
ในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถ พระนางเบียทริกซ์ทรงพบปะกับนายกรัฐมนตรีทุกอาทิตย์ พระนางทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชบัญญัติของรัฐสภาและพระราชกฤษฎีกา จนกระทั่งการเปลี่ยนแปลงรัฐธรรมนูญในช่วงปลายรัชสมัยของพระนาง โดยมีการแต่งตั้งข้าราชการซึ่งช่วยในสภาวะการก่อตัวของรัฐบาลใหม่ ในการเปิดสมัยประชุมสภาในเดือนกันยายนทุกปี พระนางทรงมีพระราชดำรัสบนราชบัลลังก์ ซึ่งรัฐบาลจะต้องประกาศแผนประจำปีสมัยประชุม ในฐานะสมเด็จพระราชินีนาถ พระนางทรงดำรงเป็นประธานรัฐสภา และทรงมีบทบาททางพระราชพิธีโดยส่วนใหญ่ และเป็นศูนย์รวมเอกภาพของชาติ พระนางมิทรงใช้พระราชอำนาจตัดสินพระทัยทางด้านนิติบัญญัติและด้านบริหาร สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
หลังจากทรงสละราชสมบัติแล้ว มีพระนามและพระอิสริยยศเป็น เฮอร์รอยัลไฮนีส เจ้าหญิงเบียทริกซ์แห่งเนเธอแลนด์ เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์-นัสเซา เจ้าหญิงแห่งลิปเปอ-บีสเตอร์เฟลด์ (English: Her Royal Highness Princess Beatrix of the Netherlands, Princess of Orange-Nassau, Princess of Lippe-Biesterfeld)[3] เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์
เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ (29 มิถุนายน พ.ศ. 2454 - 1 ธันวาคม พ.ศ. 2547) ต่อมาคือ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระราชบิดาของพระธิดา 4 พระองค์ รวมทั้งอดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เจ้าหญิงเบียทริกซ์ พิม ลีเออร์
ลีเออร์ เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะ พระโอรสนอกสมรสในดยุกเฮนดริกเแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน ที่เกิดกับ พระชายานอกสมรส มิลิน โอบโบ-เวนเนเกอร์ เขาเป็นพระราชอนุชาต่างมารดาคนเดียวใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระราชมาตุลา(น้าชาย)ใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เป็นเจ้าเนื่องจากไม่ได้สืบเชื้อสายแห่งพระราชวงศ์ดัตช์ แต่พระราชินีนาถเบียทริกซ์ก็ให้ความเคารพในฐานะพระมาตุลา เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน
เจ้าหญิงเบียทริซทรงอภิเษกสมรสวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงโรม กับ ดอน อเลสซานโดร ตอร์โลเนีย เจ้าชายแห่งซีวีเตลลา-เชซี ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ดีของประเทศอิตาลี อเลสซานโดรเป็นโอรสองค์เดียวของดอน มารีโน ตอร์โลเนีย เจ้าชายที่ 4 แห่งซีวีเตลลา-เชซี กับ แมรี เอลซี มัวร์ สตรีชาวอเมริกัน ด้วยความบังเอิญทางด้านวงศ์วานวิทยา เจ้าชายอเลสซานโดรเป็นปู่ทวดของนักแสดงชาวอเมริกันคือ บรูค ชีลดส์ (ที่เป็นหลานสาวของดอนนา มารีนา ตอร์โลเนีย กนิษฐาของเจ้าชายอเลสซานโดร) ในการอภิเษกสมรสก็ได้มีผู้มาร่วมงานมากมาย อาทิ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 แห่งสเปน สมเด็จพระราชาธิบดีและพระราชินีแห่งอิตาลี เจ้าชายจากเชื้อพระวงศ์ 52 พระองค์ และผู้มาเยือนจำนวนมากกว่า 4,000 คนจากประเทศสเปน หลังจากจบงานพิธีทั้งสองพระองค์ทรงได้รับการต้อนรับจากสมเด็จพระสันตะปาปาไพอัสที่ 11 เจ้าหญิงเบียทริซและเจ้าชายอเลสซานโดร ตอร์โลเนียทรงมีโอรสและธิดาสี่คน ดังนี้ทั้งนี้พระองค์ ถือเป็นพระอัยยิกาใน เจ้าหญิงซิบิลลาแห่งลักเซมเบิร์ก พระชายาใน เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ในบรรดาพระราชนัดดาทั้งหมดของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต มีพระราชนัดดาจำนวนสองคู่ที่อภิเษกสมรสกันเองคือ การอภิเษกสมรสในปี พ.ศ. 2431 ระหว่างเจ้าชายไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย พระโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารีและพระจักรพรรดินีแห่งเยอรมนี กับ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเฮสส์และไรน์ พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซ และอีกครั้งเป็นการอภิเษกสมรสในปี ในปี พ.ศ. 2437 ระหว่างเจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิก แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ พระโอรสในเจ้าหญิงอลิซ กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระ พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ (และดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา) พระอนุชาในเจ้าหญิงอลิซ แต่สิ้นสุดด้วยหย่าร้างกันในปี พ.ศ. 2444 อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล (พระนามแบบเต็ม อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; ประสูติ 8 มกราคม พ.ศ. 2407 สิ้นพระชนม์ 14 มกราคม พ.ศ. 2435) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ดยุคแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระบรมราชชนกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ทรงอภิเษกสมรสกับเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496) เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งเวลส์ พระวรราชกุมารีและดัชเชสแห่งไฟฟ์ (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 - 4 มกราคม พ.ศ. 2474) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น พระวรราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ (เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2392 ถึงแก่กรรม 29 มกราคม พ.ศ. 2455) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุคแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเวลส์ (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478) เจ้าฟ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี่ วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าฟ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ และ เถลิงพระนามาภิไธย โฮกุนที่ 7 เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 หลังจากการเสวยราชสมบัติแห่งนอร์เวย์ เจ้าฟ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6 เมษายน พ.ศ. 2414 - 7 เมษายน พ.ศ. 2414) เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอัสตริด อาร์ชดัชเชสแห่งออสเตรีย-เอสเต ซึ่งเป็นพระราชธิดาเพียงพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 และ สมเด็จพระราชินีเปาลาแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2527 มีพระโอรส-พระธิดารวมทั้งสิ้น 5 พระองค์ ดังนี้พระองค์ทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายแห่งเบลเยียม เมื่อวันที่10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 ตามพระราชกฤษฎีกา และพระราชโองการของสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเบลเยียม ปัจจุบัน พระองค์มีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ และ เจ้าชายแห่งเบลเยียม สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 ทรงเป็นจิตรกรที่ประสบความสำเร็จ และทรงจัดแสดงภาพวาดฝีพระหัตถ์มากมายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา[9] ภาพประกอบของพระนางภายใต้นามแฝงว่า "อินกาฮิลด์ กราธเมอร์" เคยนำมาใช้ประกอบในนวนิยายเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ฉบับภาษาเดนมาร์กที่ตีพิมพ์ในปีพ.ศ. 2520 และตีพิมพ์ใหม่ในปีพ.ศ. 2545 ในปีพ.ศ. 2543 พระนางทรงใส่ภาพประกอบลงในหนังสือ Cantabile ซึ่งเป็นหนังสือรวบรวมบทกวีที่พระราชนิพนธ์ขึ้นโดยเจ้าชายเฮนริก พระราชสวามี พระนางยังคงประสบความสำเร็จในฐานะนักแปลและทรงมีส่วนร่วมในการแปลนวนิยายเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ในภาษาเดนมาร์ก[9] ทักษะอื่น ๆ นอกำจากนี้ที่ทรงมีคือการออกแบบเครื่องแต่งกาย ทรงออกแบบเครื่องแต่งกายในคณะบัลเล่ต์หลวงเดนมาร์กในเรื่องA Folk Taleและในปีพ.ศ. 2552 ทรงออกแบบเครื่องแต่งกายให้กับภาพยนตร์เรื่อง "De vilde svaner" (the Wild Swans; ห่านป่า) ของผู้กำกับปีเตอร์ ฟลินธ์[10] พระนางยังทรงออกแบบฉลองพระองค์ของพระนางเองด้วยและเป็นที่รู้จักสำหรับฉลองพระองค์ของพระนางที่มีสีสันและบางครั้งทรงเลือกฉลองพระองค์แปลก ๆ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอยังทรงฉลองพระองค์ที่ออกแบบโดยอดีตดีไซนเนอร์ของปิแยร์ บาลเมนคือ อีริค มอร์เทนเซน, จอร์เกน เบนเดอร์, และเบอร์จิเต ทูโลว์[11] พระนางทรงได้รับการจัดอันดับเป็นหนึ่งใน 50 คนที่สวมชุดได้ดีที่สุดในช่วงวัย 50 ปีขึ้นไปของนิตยสารการ์เดียนในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556[12] สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์
เหตุการณ์การจลาจลที่มีความรุนแรงได้เกิดขึ้นอีกในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 ในระหว่างพิธีขึ้นครองราชย์ (ประมุขของเนเธอร์แลนด์จะไม่มีการ "สวมมงกุฎ") ของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ กลุ่มผู้จับจองแนวคิดสังคมนิยม ใช้โอกาสนี้ประท้วงเกี่ยวกับสภาพความเป็นอยู่ของคนจนในเนเธอร์แลนด์และต่อต้านสถาบันพระมหากษัตริย์ ด้วยข้อความการประท้วงซึ่งเป็นที่จดจำคือ "Geen woning; geen Kroning" (ไม่มีบ้าน ไม่ต้องครองราชย์) เกิดการปะทะกันอย่างรุนแรงกับตำรวจและกองกำลังรักษาความปลอดภัย เหตุการณ์ครั้งนี้สะท้อนให้เห็นในวรรณกรรมร่วมสมัยในงานเขียนของเอ. เอฟ. ทีเอช. ฟาน เดอ ไฮจเดิน เจ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก
หลังจากสงครามสิ้นสุดลง เจ้าหญิงแคทเธอรีนเสด็จกลับประเทศอียิปต์และแล่นเรือไปยังกรุงลอนดอนด้วยเรืออาสกาเนียเมื่อปี พ.ศ. 2489 เพื่อไปพบกับสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 พระเชษฐา และได้ทรงพบกับนายทหารปืนใหญ่หลวงที่มีเหรียญกางเขนทหารชื่อ พันตรี ริชาร์ด แคมป์เบลล์ แอนดรูว์ แบรนด์แรม (5 สิงหาคม พ.ศ. 2454 - 28 มีนาคม พ.ศ. 2537) บุตรชายของอธิการบดีที่เกษียณแล้วของโรงเรียนเตรียมแห่งหนึ่งในเมืองบิคลีย์ มณฑลเคนต์ เจ้าหญิงทรงเมาคลื่นขณะประทับอยู่บนเรือแต่ได้ทรงพบกับเขาคนนั้นอีกครั้งหนึ่งเมื่อเรือจอดเทียบท่าที่เมืองลิเวอร์พูลและทั้งสองตกลงที่จะไปรับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน อีกสามสัปดาห์ต่อมาทั้งสองก็ได้หมั้นกันอย่างลับๆ เมื่อมาถึงเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 ทรงประกาศการหมั้นของทั้งสองคนด้วย "ความพอพระทัยเป็นพิเศษ" เจ้าชายปีเตอร์-คริสเตียนแห่งออเรนจ์-นัสเซา ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน
เจ้าชายปีเตอร์-คริสเตียนแห่งออเรนจ์-นัสเซา ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน () เป็นพระโอรสพระองค์ที่ 3 ใน เจ้าหญิงมาร์ครีตแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ ปีเตอร์ ฟัน โฟลเลินโฮเฟิน เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเบียทริกซ์ อดีตสมเด็จพระราชินีนาถแห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์สมรสกับ อานิตา เธโอโดร่า แวน เอค มีพระบุตร2พระองค์ ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์ (วิกตอเรีย อัลเบอร์ตา เอลิซาเบธ มาธิลดา มารี; 5 เมษายน พ.ศ. 2406 - 24 กันยายน พ.ศ. 2493) ทรงสละพระอิสริยยศ เจ้าหญิงแห่งเฮสส์และไรน์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และดำรงพระอิสริยยศเป็น มาร์ชเนสแห่งมิลด์ฟอร์ดฮาเวน ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2427 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ รัฐเฮสส์ ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าชายหลุยส์ อเล็กซานเดอร์แห่งบัทเทนแบร์ก (24 พฤษภาคม พ.ศ. 2394 - 11 กันยายน พ.ศ. 2464 พระโอรสในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์ และเคานเตสจูลี ฟอน เฮาเคอ) ซึ่งสละพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก โดยทรงใช้ราชสกุล "เมานต์แบ็ทแตน" เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 หลังจากนั้นทรงได้รับการสถาปนาเป็น มาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เอิร์ลแห่งเมดินา และไวส์เค้านท์อัลเดอร์เนย์ เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 มีพระโอรสและธิดาคือ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก (วิกตอเรีย อลิซ เอลิซาเบธ จูลี มารี; 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512) อภิเษกสมรส 7 ตุลาคม พ.ศ. 2446 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ กับ เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก (15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2425 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2487 พระโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ และแกรนด์ดัชเชสโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงมาร์การิตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก (18 เมษายน พ.ศ. 2448 - 24 เมษายน พ.ศ. 2524) อภิเษกสมรสในวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2474 กับ เจ้าชายก็อตฟรีด เฮอร์มันน์ อัลเฟรด พอล แม็กซิมิเลียน วิกเตอร์ ผู้ปกครองรัฐที่ 8 แห่งโฮเฮ็นโลเฮอ-แล็งเกินบูร์ก (24 มีนาคม พ.ศ. 2440 - 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2503) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงธีโอดอราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (30 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2512) อภิเษกสมรสในวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 กับ เจ้าชายแบร์โธลด์ ฟรีดริช วิลเฮล์ม แอร์นส์ ออกุสต์ ไฮน์ริช คาร์ล ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2506 พระโอรสในเจ้าชายแม็กซิมิเลียน ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน และเจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งฮาโนเวอร์) เจ้าหญิงเซซิเลียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) อภิเษกสมรสในวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 กับ เจ้าชายจอร์จ โดนาตัส วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ เอ็ดเวิร์ด เฮนริช คาร์ล รัชทายาทแห่งเฮสส์และไรน์ (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) (ดูด้านล่าง) เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (26 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544) อภิเษกสมรสครั้งแรกในวันที่ 15 ธันวาคม พ.ศ. 2473 กับ เจ้าชายคริสตอฟ แอร์นส์ ออกุสต์แห่งเฮสส์-คาสเซิล (14 พฤษภาคม พ.ศ. 2444 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2486) และครั้งที่สองในวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2489 กับ เจ้าชายจอร์จ วิลเฮล์ม แอร์นส์ ออกุสต์ แอ็กเซิลแห่งฮาโนเวอร์ (25 มีนาคม พ.ศ. 2457 - 8 มกราคม พ.ศ. 2549) (ดูด้านบน) เจ้าชายฟิลิปแห่งกรีซและเดนมาร์ก ต่อมาคือ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (ประสูติ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2464) อภิเษกสมรสในวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 กับ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (พระราชสมภพ 21 เมษายน พ.ศ. 2469) (ดูด้านบน) เลดี้ หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน (หลุยส์ อเล็กซานดรา มารี ไอรีน; 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 - 7 มีนาคม พ.ศ. 2508) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงแห่งบัทเทนแบร์ก แต่ได้สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น เลดี้ หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 อภิเษกสมรส 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายออสการ์ เฟรเดริค วิลเฮล์ม โอลาฟ กุสตาฟ อดอล์ฟ มกุฎราชกุมารแห่งสวีเดน (11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2425 - 15 กันยายน พ.ศ. 2516 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน และเจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน) และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน หลังจากการเสวยราชสมบัติของพระสวามี (มีพระธิดาแต่สิ้นพระชนม์ตอนประสูติ) จอร์จ เมานต์แบ็ทแตน มาร์ควิสที่ 2 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น (จอร์จ หลุยส์ วิกเตอร์ เฮนรี เซอร์จ; 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2435 - 8 เมษายน พ.ศ. 2481) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก แต่ได้สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น จอร์จ เมานต์แบ็ทแตน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 และสืบตำแหน่งขุนนางต่อจากพระบิดาเป็น มาร์ควิสแห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2464 อภิเษกสมรส 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2459 ณ กรุงลอนดอน กับ เคานเตสนาเดจยา มิคาอิลอฟนา เดอ ทอร์บี้ (28 มีนาคม พ.ศ. 2439 - 22 มกราคม พ.ศ. 2506 พระธิดาในแกรนด์ดยุกไมเคิล มิคาอิโลวิชแห่งรัสเซีย และเคานเตสโซฟีแห่งเมเร็นบูร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เลดี้ ทาเทียนา เมานต์แบ็ทแตน (ทาเทียนา เอลิซาเบธ; 16 ธันวาคม พ.ศ. 2460 - 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2531) เดวิด เมานต์แบ็ทแตน มาร์ควิสที่ 3 แห่งมิลฟอร์ดฮาเว็น (เดวิด ไมเคิล; 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2462 - 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2513) ลอร์ด หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน เอิร์ลเมานต์แบ็ทแตนแห่งพม่า (หลุยส์ ฟรานซิส อัลเบิร์ต วิกเตอร์ นิโคลาส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2443 - 27 สิงหาคม พ.ศ. 2522) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก แต่ได้สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น หลุยส์ เมานต์แบ็ทแตน เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 และดำรงตำแหน่งเป็น อุปราชแห่งอินเดีย (Viceroy of India) ระหว่างวันที่ 21 กุมภาพันธ์ - 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 และ<i data-parsoid='{"dsr":[71699,71753,2,2]}'>ผู้สำเร็จราชการอินเดีย (Governor-General of India) ระหว่างวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2490 - 21 สิงหาคม พ.ศ. 2491 อภิเษกสมรส 26 ตุลาคม พ.ศ. 2489 ณ กรุงลอนดอน กับ เอ็ดวินา ซินเธีย แอนเน็ต แอชลีย์ (28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2444 - 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) และมีพระธิดาคือ แพทริเซีย เมานต์แบ็ทแตน เคานเตสเมานต์แบ็ทแตนที่ 2 แห่งพม่า (แพทริเซีย เอ็ดวินา วิกตอเรีย; 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2560) เลดี้ พาเมลา เมานต์แบ็ทแตน (พาเมลา คาร์เมน หลุยส์; เกิด 19 เมษายน พ.ศ. 2472) เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮสส์และไรน์ (เอลิซาเบธ อเล็กซานดรา หลุยส์ อลิซ; 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2407 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) ทรงเปลี่ยนพระนามและพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสเอลิซาเบธ เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หลังจากการเข้ารีตในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ เมื่อวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2434 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2427 ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ แกรนด์ดยุกเซอร์เกย์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย (11 พฤษภาคม พ.ศ. 2400 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์) ไม่มีพระโอรสและธิดา เจ้าหญิงไอรีนแห่งเฮสส์และไรน์ (ไอรีน หลุยซา มาเรีย แอนนา; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2409 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2496) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2431 ณ ปราสาทชาร์ล็อตเต็นบูร์ก กรุงเบอร์ลิน กับ เจ้าชายอัลแบร์ต วิลเฮล์ม ไฮน์ริชแห่งปรัสเซีย (14 สิงหาคม พ.ศ. 2405 - 20 เมษายน พ.ศ. 2472) (ดูด้านบน) เจ้าชายแอร์นส์ ลุดวิก แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ (แอร์นส์ ลุดวิก อัลแบร์ต คาร์ล วิลเฮล์ม; 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2411 - 9 ตุลาคม พ.ศ. 2480) ทรงดำรงพระอิสริยยศ แกรนด์ดยุกแห่งเฮสส์และไรน์ ต่อจากพระชนกเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2435 และสละบัลลังก์แห่งรัฐแกรนด์ดยุก เมื่อวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461 ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2437 ณ เมืองโคบูร์ก ประเทศเยอรมนี แต่ทรงหย่าร้างจากกันเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม พ.ศ. 2444 กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย เมลิตาแห่งเอดินบะระ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2419 - 2 มีนาคม พ.ศ. 2479 พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระและซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และแกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย) มีพระธิดาคือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเฮสส์และไรน์ (เอลิซาเบธ มารี อลิซ วิคตอเรีย; 11 มีนาคม พ.ศ. 2438 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2446) ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2448 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ กับ เจ้าหญิงเอลีนอร์ แอร์เนสตีนา มารีแห่งโซล์มส์-โฮเฮ็นโซล์มส์-ลิค (17 กันยายน พ.ศ. 2414 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) และมีพระโอรสคือ เจ้าชายจอร์จ โดนาตัส รัชทายาทแห่งเฮสส์และไรน์ (จอร์จ โดนาตัส วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ เอดวาร์ด ไฮน์ริช คาร์ล; 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) อภิเษกสมรส 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2474 ณ เมืองดาร์มชตัดท์ กับ เจ้าหญิงเซซิเลียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (22 มิถุนายน พ.ศ. 2454 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ลุดวิก แอร์นส์ อันเดรียส; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2474 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเฮสส์และไรน์ (อเล็กซานเดอร์ จอร์จ คาร์ล ไฮน์ริช; 14 เมษายน พ.ศ. 2476 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480) เจ้าหญิงโยฮันนาแห่งเฮสส์และไรน์ (โยฮันนา มารีนา เอลีนอร์; 20 กันยายน พ.ศ. 2479 - 14 มิถุนายน พ.ศ. 2482) เจ้าชายลุดวิกแห่งเฮสส์และไรน์ (ลุดวิก เฮอร์มันน์ อเล็กซานเดอร์ คล็อดวิก; 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2451 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511) อภิเษกสมรส 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2480 ณ กรุงลอนดอน กับ มาร์กาเร็ต แคมป์เบลล์ เก็ดเดส (18 มีนาคม พ.ศ. 2456 - 26 มกราคม พ.ศ. 2540) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์มแห่งเฮสส์และไรน์ (ฟรีดริช วิลเฮล์ม ออกุสต์ วิคเตอร์ เลโอโพลด์ ลุดวิก; 7 ตุลาคม พ.ศ. 2413 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2416) เจ้าหญิงอลิกซ์แห่งเฮสส์และไรน์ (วิกตอเรีย อลิกซ์ เฮเลนา หลุยส์ เบียทริซ; 6 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) เปลี่ยนพระนามและพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย หลังการเข้ารีตในคริสตจักรรัสเซียออร์ทอดอกซ์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2437 ณ พระราชวังฤดูหนาว กรุงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก กับ สมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2411 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงแด็กมาร์แห่งเดนมาร์ก) และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งรัสเซีย มีพระโอรสและธิดาคือ แกรนด์ดัชเชสโอลกา นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2438 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดัชเชสทาเทียนา นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (10 มิถุนายน พ.ศ. 2440 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดัชเชสมารี นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย นิโคไลเยฟนาแห่งรัสเซีย (18 มิถุนายน พ.ศ. 2444 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) แกรนด์ดยุกอเล็กซิส นิโคไลเยวิช มกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย (12 สิงหาคม พ.ศ. 2447 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์ (มารี วิกตอเรีย ฟีโอดอรา เลโอโพลดีน; 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2417 - 16 พฤศจิกายน พ.ศ. 2421) แอนน์แห่งเดนมาร์ก
ผู้สังเกตการณ์เริ่มสังเกตเห็นความแตกร้าวระหว่างแอนน์และพระเจ้าเจมส์ เมื่อเกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า "การคบคิดเกาว์รี’’ (Gowrie plot) ในปี ค.ศ. 1600 ที่จอห์น รูธเว็น เอิร์ลแห่งเกาว์รีที่ 3 และน้องชายอเล็กซานเดอร์ รูธเว็นถูกสังหารโดยองครักษ์ของพระเจ้าเจมส์เพราะถูกกล่าวหาว่าพยายามจะทำร้ายพระองค์ เป็นการทำให้น้องสาวสองคนเบียทริกซ์และบาร์บารา รูธเว็นผู้เป็นนางสนองพระโอษฐ์ของพระราชินีแอนน์ต้องถูกปลดตามไปด้วย แอนน์ผู้ขณะนั้นทรงครรภ์ได้ห้าเดือน ไม่ทรงยอมลุกจากพระแท่นไม่ยอมเสวยไปสองวันนอกจากเสียว่าจะเรียกตัวทั้งสองคนคืน เมื่อพระเจ้าเจมส์ทรงพยายามที่จะบังคับพระองค์ พระองค์ก็ทรงแว้งว่าที่ทรงทำเช่นนั้นเพราะเห็นว่าพระองค์ไม่ใช่เอิร์ลแห่งเกาว์รี พระเจ้าเจมส์ทรงพยายามเอาพระทัยโดยการจ้างนักเล่นกายกรรมผู้มีชื่อเสียงมาแสดงให้พระชายาดู แต่แอนน์ก็ยังไม่ทรงยอมและทรงสนับสนุนพี่น้องรูธเว็นต่อไปอีกสามปี และเป็นเรื่องใหญ่โตพอที่รัฐบาลจะพิจารณาว่าเป็นเรื่องของความปลอดภัยของประเทศชาติ ในปี ค.ศ. 1602 หลังจากที่พบว่าแอนน์ทรงลักลอบเอาเบียทริซเข้ามาในพระราชวังโฮลีรูด พระเจ้าเจมส์ก็มีพระราชโองการให้ไต่สวนพนักงานในพระราชวังทุกคน ในปี ค.ศ. 1603 พระองค์ก็ทรงยอมและพระราชทานเบี้ยบำนาญแก่เบียทริซเป็นจำนวน £200  เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา
เจ้าชายฟริโซแห่งออเรนจ์-นัสเซา () เป็นพระราชโอรสพระองค์กลางในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์กับ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระเชษฐาในเจ้าชายคอนสตันตินแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงมาเบลแห่งออเรนจ์-นัสเซา มีพระธิดารวม 2 พระองค์ พระองค์สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ขณะมีพระชันษา 44 ชันษา
เจ้าชายฟริโซ ประสูติ ณ โรงพยาบาลอูเครก เมื่อวันที่25 กันยายน พ.ศ. 2511 เป็นพระราชโอรสพระองค์กลางใน สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ เมื่อแรกประสูติทรงอยู่ในอันดับที่ 3 ของการสืบราชบัลลังก์ ต่อมาปีพ.ศ. 2523 พระราชมารดาครองราชย์ ทำให้เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ พระเชษฐา เลื่อนเป็นดันดับที่ 1 พระองค์จึงเลื่อนอันดับเป็นที่ 2 ทรงได้รับการบัพติศมาเมื่อวันที่ 28 ธันวาคม ในปีเดียวกัน ณ มหาวิหารเซนต์มาร์ตินอูเครก พระบิดkมารดาอุปถัมภ์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ โจฮัส คริสเตียน บารอนเจนนิส เฮอร์แมน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์(พระราชอัยยิกา) และ คริสตินา ฟอนส์ อัมส์เบิร์ก(พระปิตุจฉา) โกนิงส์ดัค
วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2556 พระราชินีนาถเบียทริกซ์ทรงประกาศว่าจะสละราชสมบัติในวันที่ 30 เมษายนของปีเดียวกัน โดยให้เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออร์เรนจ์ พระราชโอรสองค์โตสืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ และเนื่องจากวันดังกล่าวตรงกับวัน "โกนิงงินเนอดัค" ดังนั้นกำหนดการณ์เสด็จฯ เยือนเมืองเดอไรป์และเมืองอัมสเติลเฟนจึงถูกยกเลิกไป อย่างไรก็ตามการเฉลิมฉลองในวันโกนิงงินเนอดัคประจำปี พ.ศ. 2556 ยังคงดำเนินต่อไปทั่วประเทศ เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม
เจ้าชายอาแล็กซ็องดร์แห่งเบลเยียม () เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีเลโอโปลด์ที่ 3 แห่งเบลเยียม กับพระวรชายาพระองค์ที่ 2 ลิเลียง เจ้าหญิงแห่งเรธี พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชอนุชาต่างพระราชมารดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 แห่งเบลเยียม และมีศักดิ์เป็นพระราชปิตุลาใน สมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม พระองค์อภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงเลอาแห่งเบลเยียม แต่พระองค์ไม่มีโอรส-ธิดา เอลิซาเบธแห่งเวดส์ สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
เมื่อมีพระชนมายุ 16 ชันษา เจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงถูกพิจารณาให้อภิเษกสมรสกับ<b data-parsoid='{"dsr":[2756,2777,3,3]}'>เจ้าชายเบอร์ตี้ หรืออัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งในเวลาต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชมารดาของเจ้าชายคือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระนางได้พยายามสนับสนุนให้เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระสุณิสาและทรงเร่งให้เจ้าหญิงวิกกี้หรือเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระวรราชกุมารีดูแลเจ้าหญิง [1] เจ้าหญิงเอลิซาเบธถูกเรียกมาประทับที่ราชสำนักเบอร์ลิน ที่ซึ่งพระบิดามารดาของเจ้าหญิงทรงหวังให้เจ้าหญิงถูกอบรมด้านมารยาทต่างๆในราชสำนักเบอร์ลินเพื่อเตรียมการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิกกี้ทรงตอบกับข้าราชสำนักว่า "ฉันไม่คิดว่าเธอจะมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและนั่นเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับรสนิยมของเบอร์ตี้อย่างแน่นอน" ในขณะที่เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์กมีพระวรกายสูงโปร่งและผอมเพรียวซึ่งลักษณะเหล่านี้"เป็นลักษณะที่เบอร์ตี้ชื่นชอบมาก"[1] เจ้าชายเบอร์ตี้ทรงถูกทำให้พบเห็นพระฉายาลักษณ์ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแต่พระองค์ได้ถือพระฉายาลักษณ์เฉยๆและวางลงโดยทรงชำเลืองมองเพียงสองครั้ง[2] ในที่สุดเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์กจึงถูกเลือกให้เป็นพระชายาของเจ้าชายเบอร์ตี้ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
หลังจากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ พระราชมารดาสละราชสมบัติอย่างเป็นทางการในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2013 พระองค์ทรงขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเนเธอร์แลนด์ พระองค์แรกนับตั้งแต่สมเด็จพระเจ้าวิลเลมที่ 3 เสด็จสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 1890 เป็นอันสิ้นสุดการครองราชย์โดยพระมหากษัตรีย์ที่ยาวนานถึง 123 ปี และการครองราชย์โดยพระมหากษัตรีย์จะกลับมาอีกโดยพระราชธิดาของพระองค์ เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ ในวันครองราชย์ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 พ.ศ. 2545
6 ตุลาคม - เจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ (พระราชสมภพ6 กันยายนพ.ศ. 2469) 6 ตุลาคม - ปีย์ชนิตถ์ อ้นอารี นักร้อง,นักดนตรี (เกิด 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2524) 25 ตุลาคม – ริชาร์ด แฮร์ริส นักแสดงชาวไอริช (เกิด 1 ตุลาคม พ.ศ. 2473)