เกาะฮนชูมีพื้นที่เท่าไหร่?
เกาะฮนชู
ฮนชู () (สำเนียงญี่ปุ่นอ่านว่า ฮนชู) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของประเทศญี่ปุ่น คิดเป็นพื้นที่กว่าร้อยละ 60 ของประเทศญี่ปุ่น[1] มีพื้นที่ 227,962.59 ตารางกิโลเมตร ใหญ่กว่าเกาะอังกฤษเล็กน้อย มีความยาวประมาณ 1,300 กิโลเมตร ความกว้างตั้งแต่ 50-250 กิโลเมตร มีชายฝั่งติดทะเลยาวกว่า 5,450 กิโลเมตรรอบเกาะ[2] ทางตอนเหนืออยู่ใกล้กับเกาะฮกไกโด มีช่องแคบมะสึมะรุเป็นเขตกั้น ส่วนทางตะวันตกเฉียงใต้ใกล้กับเกาะชิโกกุและเกาะคีวชู
เกาะฮ่องกง
เกาะฮ่องกงเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นลำดับที่ 2 ถัดจากเกาะลันเตา โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 80.4 ตารางกิโลเมตร เกาะฮ่องกงอยู่หากจากแผ่นดินใหญ่ไม่มาก โดยมีอ่าววิคตอเรียกั้นอยู่ระหว่างเกาะฮ่องกงกับเกาลูน วาวาอู
วาวาอูจัดอยู่ในเขตวาวาอู มีพื้นที่ทั้งหมด 103.6 ตารางกิโลเมตร เกาะนี้เป็นเกาะที่เกิดจากปะการัง พื้นที่ชื้นแฉะ อยู่เขตร้อน มีประชากรทั้งสิ้น 9400 คน มีรายได้ต่อหัว 1030 ดอลลาร์สหรัฐ มีภัยธรรมชาติที่สำคัญคือไซโคลนและแผ่นดินไหว เกาะคังฮวา
เกาะคังฮวา เป็นเกาะตั้งอยู่ปากแม่น้ำฮั่น ทางชายฝั่งตะวันตกของคาบสมุทรเกาหลี มีเนื้อที่ประมาณ 302.4 ตารางกิโลเมตร อยู่ในเขตประเทศเกาหลีใต้ ใกล้กับชายแดนเกาหลีเหนือ มีประชากรประมาณ 65,000 คน เกาะคีวชู
ปัจจุบันนี้ภูมิภาคคีวชู () เป็นภูมิภาคทางการปกครองที่ประกอบด้วย 8 จังหวัด (prefectures) ซึ่งตั้งอยู่บนตัวเกาะคีวชูรวมทั้งหมู่เกาะโอกินาวะด้วย ได้แก่ อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม
ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาเพิกถอนพื้นที่บางส่วนในเขตอุทยานแห่งชาติป่าคลองไหโละ ป่าคลองปอ และป่าคลองกันตัง ในท้องที่ตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2532 ลงในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 106 ตอนที่152 ลงวันที่ 13 กันยายน 2532 จำนวน 0.012 ตารางกิโลเมตร เพื่อทำการก่อสร้างโรงเรียนบ้านหาดยาว ของสำนักงานประถมศึกษาอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง ทำให้พื้นที่อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมในปัจจุบันคงเหลือเพียง 230.868 ตารางกิโลเมตร อุทยานแห่งชาติโกโมโด
อุทยานแห่งชาติโคโมโด () เป็นอุทยานแห่งชาติในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ใกล้หมู่เกาะซุนดาน้อย ระหว่างจังหวัดนูซาเติงการาตะวันออกกับจังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก อุทยานประกอบด้วยเกาะใหญ่ 3 เกาะ คือ เกาะโกโมโด เกาะรินจา และเกาะปาดาร์ รวมทั้งยังมีเกาะเล็ก ๆ อีกมากมาย ซึ่งเกาะเหล่านี้กำเนิดขึ้นจากการระเบิดของภูเขาไฟ มีพื้นที่รวมทั้งหมด 1,817 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,135,625 ไร่ (ส่วนที่เป็นแผ่นดิน 603 ตารางกิโลเมตร หรือ 376,875 ไร่) มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 4,000 คน ก่อตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติเมื่อ พ.ศ. 2523 เพื่ออนุรักษ์มังกรโกโมโด ซึ่งเป็นสัตว์เฉพาะถิ่น ภายหลังยังจัดเป็นพื้นที่สำหรับอนุรักษ์สัตว์ป่าและสัตว์ทะเลชนิดอื่น ๆ อีกด้วย ใน พ.ศ. 2534 อุทยานได้รับการขึ้นทะเบียนจากองค์การยูเนสโกให้เป็นมรดกโลก และถูกจัดให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกทางธรรมชาติยุคใหม่อีกด้วย อำเภอเกาะยาว
เกาะยาว มีพื้นที่ประมาณ 137.6 ตร.กม. ประกอบด้วย 2 เกาะใหญ่ คือ เกาะยาวน้อย และเกาะยาวใหญ่ อีกทั้งยังถูกล้อมรอบด้วยเกาะเล็กๆ อีกมากมาย มีอาณาเขตทางทะเลติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ เมาวี
เกาะเมาวี (; ออกเสียง [maʊ.i] ในภาษาอังกฤษ,[mɐu.i] ในภาษาฮาวาย) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของในหมู่เกาะฮาวาย มีพี้นที่ 1,883.5 ตารางกิโลเมตร และเป็นเกาะที่ใหญ่อันดับที่ 17 ในสหรัฐอเมริกา เมาวีเป็นส่วนหนึ่งของของรัฐฮาวาย และมีขนาดใหญ่ที่สุดในเกาะทั้งสี่ของเมาวีเคาน์ตี กลุ่มเกาะมลายู
กลุ่มเกาะมลายู () เป็นกลุ่มเกาะขนาดใหญ่ที่อยู่ระหว่างแผ่นดินใหญ่ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (อินโดจีน) กับออสเตรเลีย ครอบคลุมพื้นที่ทั้งในมหาสมุทรอินเดียและมหาสมุทรแปซิฟิก มีเกาะอยู่ราว 25,000 เกาะ จัดว่าเป็นกลุ่มเกาะที่มีพื้นที่มากที่สุดในโลก เป็นที่ตั้งของประเทศอินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ บรูไน รัฐซาราวะก์และซาบะฮ์ของมาเลเซีย ติมอร์-เลสเต และพื้นที่ส่วนใหญ่ของปาปัวนิวกินี เกาะเฟรเซอร์
เกาะเฟรเซอร์ () เป็นเกาะบริเวณชายฝั่งทิศใต้ของรัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย อยู่ห่างจากเมืองบริสเบนไปทางทิศเหนือราว 200 กม. (120 ไมล์) เกาะมีความยาวประมาณ 120 กม. (75 ไมล์) และกว้างประมาณ 24 กม. (15 ไมล์) เกาะได้รับลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในปี ค.ศ. 1992ถือเป็นเกาะทรายที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีพื้นที่ 1840 กม² และยังเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดของรัฐควีนส์แลนด์ ใหญ่เป็นอันดับ 6 ของออสเตรเลีย และเป็นเกาะทางฝั่งตะวันออกที่ใหญ่ที่สุดของออสเตรเลีย ภูมิศาสตร์ไต้หวัน
ไต้หวันมีพื้นที่ประมาณ 36,000 ตารางกิโลเมตร ขนาดพื้นที่เล็กกว่าไทยประมาณ 14 เท่า ประกอบด้วยเกาะน้อยใหญ่ รวม 172 เกาะ เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะไต้หวันหรือเกาะฟอร์โมซา รองลงมาได้แก่เกาะเผิงหู (Penghu) จินเหมิน (Kinmen) และมาจู่ (Matsu) เรอูนียง
ในทางบริหาร เรอูนียงแบ่งออกเป็น 4 เขต 24 เทศบาล 47 อำเภอ เรอูนียงมีสถานะเป็นทั้งจังหวัดโพ้นทะเลและแคว้นโพ้นทะเล อย่างไรก็ตามเรอูนียงมีจำนวนเทศบาลน้อยกว่าเขตการปกครองอื่น ๆ ที่มีพื้นที่เท่ากันในประเทศฝรั่งเศสและยังมีประชากรที่มีลักษณะพิเศษอีกด้วย เทศบาลในเรอูนียงส่วนมากจะล้อมรอบถิ่นที่อยู่ และบางครั้งแยกออกจากกันเนื่องจากระยะทาง เรอูนียงยังเป็นส่วนหนึ่งของคณะกรรมการมหาสมุทรอินเดียอีกด้วย เกาะเรอูนียงมีความยาว 63 กิโลเมตร (39 ไมล์) กว้าง 45 กิโลเมตร (28 ไมล์) มีเนื้อที่ 2,512 ตารางกิโลเมตร (970 ตารางไมล์) เรอูนียงมีความเหมือนกับเกาะฮาวายเพราะทั้งสองตั้งอยู่บนจุดร้อนบนเปลือกโลก แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดขึ้นโดยแผ่นแปซิฟิกมุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลกใต้ฮนชูเหนือ ซึ่งแผ่นเปลือกโลกแผ่นใดที่เกิดปรากฏการณ์ดังกล่าวขึ้นนี้ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ในหมู่นักวิทยาศาสตร์ แผ่นแปซิฟิก ซึ่งเคลื่อนที่ด้วยอัตรา 8 ถึง 9 เซนติเมตรต่อปี ลาดลงไปใต้แผ่นเปลือกโลกซึ่งรองรับฮนชู และปลดปล่อยพลังงานออกมามหาศาล การเคลื่อนไหวนี้ดึงแผ่นเปลือกโลกที่อยู่ข้างบนลงจนกระทั่งเกิดความเครียดมากพอที่จะเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวขึ้น การแตกทำให้ระดับน้ำทะเลเพิ่มสูงขึ้นหลายเมตร แผ่นดินไหวความรุนแรงระดับนี้โดยปกติแล้วจะมีความยาวรอยเลื่อนอย่างน้อย 480 กิโลเมตร และมักเกิดขึ้นโดยมีพื้นผิวรอยแยกค่อนข้างตรงและยาว เพราะรอยต่อแผ่นเปลือกโลกและเขตมุดตัวในพื้นที่ของรอยเลื่อนไม่ตรง ความรุนแรงของแผ่นดินไหวครั้งนี้ที่เกิน 8.5 แมกนิจูดจึงผิดปกติ และสร้างความประหลาดใจแก่นักแผ่นดินไหววิทยาบางคน พื้นที่ศูนย์กลางแผ่นดินไหวขยายจากนอกชายฝั่งจังหวัดอิวะเตะไปจนถึงนอกชายฝั่งจังหวัดอิบาระกิ สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ว่า แผ่นดินไหวอาจทำให้เขตรอยเลื่อนแตกออกจากอิวะเตะถึงอิบะระกิ โดยมีความยาว 500 กิโลเมตร และกว้าง 200 กิโลเมตร การวิเคราะห์แสดงว่า แผ่นดินไหวนี้ประกอบด้วยชุดเหตุการณ์สามอย่างประกอบกัน แผ่นดินไหวอาจมีกลไกลคล้ายคลึงกับแผ่นดินไหวใหญ่ใน พ.ศ. 1412 โดยมีขนาดคลื่นพื้นผิวที่ 8.6 ซึ่งได้ก่อให้เกิดคลื่นสึนามิขนาดใหญ่เช่นกัน แผ่นดินไหวใหญ่ที่ก่อให้เกิดคลื่นสึนามิอื่น ถล่มพื้นที่ชายฝั่งซานริกุใน พ.ศ. 2439 และ 2486 อ่าวหะล็อง
ในอ่าวหะล็องมีเกาะหินปูนจำนวน 1,969 เกาะโผล่พ้นขึ้นมาจากผิวทะเล บนยอดของแต่ละเกาะมีต้นไม้ขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น หลายเกาะมีถ้ำขนาดใหญ่อยู่ภายใน ถ้ำที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณอ่าวคือ ถ้ำเสาไม้ (Hang Đầu Gỗ, ฮางเดิ่วโก๋) หรือชื่อเดิมว่า "กร็อตเดแมร์แวย์" (Grotte des Merveilles) ซึ่งตั้งชื่อโดยนักท่องเที่ยวชาวฝรั่งเศสที่มาเยี่ยมชมอ่าวเมื่อปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ภายในถ้ำประกอบไปด้วยโพรงกว้าง 3 โพรง มีหินงอกและหินย้อยขนาดใหญ่อยู่จำนวนมาก เกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในบริเวณอ่าว 2 เกาะ คือ เกาะกั๊ตบ่าและเกาะต่วนเจิว ทั้งสองเกาะนี้มีคนตั้งถิ่นฐานอยู่อย่างถาวร บนเกาะมีโรงแรมและชายหาดจำนวนมากคอยให้บริการนักท่องเที่ยว ส่วนเกาะขนาดเล็กอื่น ๆ บางเกาะก็มีชายหาดที่สวยงามที่นักท่องเที่ยวนิยมไปเยี่ยมชม บางเกาะเป็นที่ตั้งของหมู่บ้านชาวประมง และบางเกาะยังเป็นถิ่นอาศัยของสัตว์หลายชนิด เช่น ไก่ป่า ละมั่ง ลิง และกิ้งก่าหลายชนิด เกาะเหล่านี้มักจะได้รับการตั้งชื่อจากรูปร่างลักษณะที่แปลกตา เช่น เกาะช้าง (Hòn Voi, ห่อนวอย) เกาะไก่ชน (Hòn Gà Chọi, ห่อนก่าจ่อย) เกาะหลังคา (Hòn Mái Nhà, ห่อนม้ายหญ่า) เป็นต้น  เอโนชิมะ
เอะโนะชิมะ () เป็นเกาะขนาดเล็ก ส่วนหนึ่งของเมืองฟุจิซะวะ จังหวัดคะนะงะวะ มีพื้นที่ประมาณ 4 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำคะตะเซะ ในอ่าวซะงะมิ การเดินทางไปสู่เกาะมีสะพานเชื่อมต่อระหว่างแผ่นดินใหญ่กับตัวเกาะ  เกาะชิโกกุ
ชิโกกุ () เป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาสี่เกาะหลักของญี่ปุ่น มีพื้นที่ 18,783 ตารางกิโลเมตร ถูกล้อมรอบ 3 ด้านด้วยเกาะฮนชูและเกาะคีวชู ตอนกลางของเกาะมีภูเขาสูงกว่าระดับน้ำทะเล 1,000-2,000 เมตร มีประชากรประมาณ 4.2 ล้านคนอาศัยอยู่กระจายตามที่ลุ่มชายฝั่งทะเล หากเทียบกับอีก 3 เกาะหลักของญี่ปุ่นแล้ว ชิโกกุมีความเงียบสงบและยังคงบรรยากาศแบบธรรมชาติไว้ได้ โดยที่ไม่ถูกกลืนโดยวัฒนธรรมสมัยใหม่ ชิโกกุถูกแบ่งออกเป็นตอนเหนือและตอนใต้โดยภูเขาสูงชัน ทางเหนือมีปริมาณน้ำฝนน้อยและมีเมืองอุตสาหกรรมอยู่ตลอดแนว ส่วนทางใต้ด้านมหาสมุทรแปซิฟิกนั้นจะเป็นป่ารก อากาศจะอบอุ่น ปริมาณน้ำฝนมีมาก อากาศบนเกาะจะอบอุ่นสบายในช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ และช่วงเริ่มฤดูใบไม้ร่วง นอกจากอุตสาหกรรมผลิตเหล็กและเคมีแล้ว การประมงกับการเกษตรกรรมแบบเร่งผลผลิตทำกันอย่างแพร่หลาย บนที่ราบของเมืองโคจิชายฝั่งทะเลแปซิฟิก มีการมีการทำไร่ผลไม้ และการปลูกผักในเรือนกระจก เกาะชิโกกุถูกเชื่อมต่อกับเกาะฮนชูด้วยสะพานเซโตโอฮาชิ ซึ่งเป็นสะพานหกสาย ใช้เกาะเล็ก ๆ 5 แห่งเป็นจุดเชื่อมต่อ ด้วยความยาวถึง 12.3 กิโลเมตร ทำให้สะพานแห่งนี้ เป็นหนึ่งในสะพานสองชั้นที่มีความยาวมากกว่าสะพานแห่งอื่น ๆ ในโลกเกาะ เกาะฮาวแลนด์
เกาะฮาวแลนด์ () อยู่ในเขตมหาสมุทรแปซิฟิกตอนเหนือ เป็นพื้นที่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกา ภูมิประเทศเป็นเกาะปะการัง มีพื้นที่ทั้งหมด 1.6 ตารางกิโลเมตร และมีทรัพยากรที่สำคัญคือมูลค้างคาว แต่ไม่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างถาวร ไม่มีกิจกรรมทางเศรษฐกิจเหมือนกับจอห์นสตันอะทอลล์ พอลไมราอะทอลล์ เกาะเบเกอร์ สถานะของเกาะฮาวแลนด์มีสภาพเดียวกันกับเกาะเบเกอร์ ปัจจุบันมีสนามบินอยู่ 1 แห่ง แต่ไม่มีท่าเรือ เกาะอาวาจิ
เกาะอาวาจิ () เป็นเกาะในจังหวัดเฮียวโงะ ประเทศญี่ปุ่น ทางทิศตะวันออกของทะเลเซโตะใน อยู่ระหว่างเกาะฮนชูและเกาะชิโกกุ มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 592.17 ตารางกิโลเมตร "อาวาจิ" มีความหมายว่า "เส้นทางสู่อาวะ" หรือชื่อมณฑลเก่าบนเกาะชิโกกุ ซึ่งปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดโทกูชิมะ ประเทศฮอนดูรัส
ฮอนดูรัส (อังกฤษและ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐฮอนดูรัส (; ) เป็นประเทศหนึ่งในภูมิภาคอเมริกากลาง (ลาตินอเมริกา) ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่า สแปนิช ฮอนดูรัส เพื่อไม่ให้เกิดความสับสนกับ บริติช ฮอนดูรัส ซึ่งปัจจุบันคือประเทศเบลิซ มีอาณาเขตติดต่อกันดังนี้คือ ทิศตะวันตกติดต่อกับกัวเตมาลา ทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดต่อกับเอลซัลวาดอร์ ทิศตะวันออกเฉียงใต้ติดต่อกับนิการากัว ทิศใต้จรดมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศเหนือจรดอ่าวฮอนดูรัสและทะเลแคริบเบียน และอยู่ห่างจากเบลีซ 75 กิโลเมตร (50 ไมล์) ตามชายฝั่งอ่าวฮอนดูรัส
ฮอนดูรัสเป็นแหล่งอารยธรรมโบราณที่สำคัญหลายแห่ง ที่โด่งดังก็คือ มายา ถูกพิชิตโดยสเปนซึ่งได้เข้ามามีอิทธิพลซึ่งส่งผลถึงปัจจุบันทั้งทางด้านภาษาและขนบธรรมเนียมในหลายด้านตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 16 เป็นต้นมา ฮอนดูรัสประกาศเอกราชเมื่อปี 1821 และกลายเป็นสาธารณรัฐเมื่อหมดยุคของสเปน
ประเทศมีขนาด 112,492 ตารางกิโลเมตร มีประชากรประมาณ 8 ล้านคน เมืองหลวงชื่อว่า เตกูซิกัลปา บางส่วนทางตอนเหนือเป็นส่วนหนึ่งของแคริบเบียนตะวันตก
ฮอนดูรัสมีชื่อเสียงทางด้านการส่งออกแร่ กาแฟ ผลไม้เมืองร้อน อ้อย และล่าสุดกับการส่งออกเสื้อผ้าไปยังตลาดนานาชาติมากขึ้น หมู่เกาะซามัว
หมู่เกาะซามัว เป็นกลุ่มเกาะครอบคลุมพื้นที่ 3,030 ตารางกิโลเมตรในแปซิฟิกใต้ตอนกลาง เป็นส่วนหนึ่งของพอลินีเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของภูมิภาคโอเชียเนียอีกทอดหนึ่ง ประชากรหมู่เกาะซามัวมีประมาณ 250,000 คน โดยใช้ภาษากลางร่วมกัน ตลอดจนมีวัฒนธรรมและรูปแบบการปกครองพื้นเมืองแบบเดียวกัน อะทอลล์
จากการเปรียบเทียบจะพบว่าส่วนที่เป็นพื้นดินของอะทอลล์จะเล็กกว่าพื้นที่ทั้งหมดมาก ๆ จาก ลิฟู (ขนาดพื้นดิน 1,146 ตารางกิโลเมตร) เป็นอะทอลล์ที่มีส่วนของปะการังยกขึ้นมาใหญ่ที่สุดของโลกตามด้วยเกาะเรนเนลล์ (660 ตารางกิโลเมตร) อย่างไรก็ตามจะพบว่าอะทอลล์ที่ใหญ่ที่สุดในแง่ของส่วนของพื้นดินคือคิริบาติซึ่งก็เป็นอะทอลล์ที่มีส่วนของปะการังยกขึ้นด้วย (ส่วนของพื้นดิน 321.37 ตารางกิโลเมตร และแหล่งข้อมูลอื่นให้ไว้ถึง 575 ตารางกิโลเมตร) ด้วยพื้นที่ลากูนหลัก 160 ตารางกิโลเมตร และลากูนอื่น ๆ 168 ตารางกิโลเมตร (แหล่งข้อมูลอื่นให้มีพื้นที่ลากูนทั้งหมด 319 ตารางกิโลเมตร) เกาะคุเมะ
เกาะคุเมะ (, Okinawan: クミジマ Kumijima) เป็นเกาะซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะโอกินาวะและเป็นส่วนหนึ่งของ คุเมะจิมะ, จังหวัดโอกินาวะ, ประเทศญี่ปุ่น มีพื้นที่ 59.11 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 8,713 (2010) ไฮดาไกว
ไฮดาไกว () หรือ หมู่เกาะควีนชาร์ลอตต์ () เป็นกลุ่มเกาะทางชายฝั่งตอนเหนือของรัฐบริติชโคลัมเบีย ประเทศแคนาดา มีช่องแคบเฮเคตคั่นระหว่างหมู่เกาะนี้กับแผ่นดินใหญ่ ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวเฮย์ดา ไฮดาไกวประกอบด้วยเกาะสำคัญสองเกาะคือ เกาะแกรมทางทิศเหนือ และเกาะมอร์สบีทางทิศใต้ และมีเกาะเล็ก ๆ อีก 150 เกาะ มีพื้นที่รวม 10,180 ตร.กม. (3,931 ตร.ไมล์) เกาะสำคัญอื่นเช่น เกาะลังการา เกาะลูอีส เกาะไลเอลล์ เกาะเบอร์นาบี และหมู่เกาะคังฮิต เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา
เกาะภูเขาไฟเชจูและอุโมงค์ลาวา คือหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของประเทศเกาหลีใต้ เป็นเกาะภูเขาไฟที่ตั้งอยู่ในทะเลจีนตะวันออก และห่างจากชายฝั่งทางใต้ของเกาหลี 130 กิโลเมตร ตัวเกาะมีพื้นที่ 1,846 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,153,750 ไร่ เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด มีภูเขาที่สูงที่สุด (1,950 เมตร) และเป็นจังหวัดที่เล็กที่สุดของเกาหลีใต้ คันไซ
คันไซ () หรือเรียก คิงกิ (近畿) เป็นเขตแดนทางภูมิศาสตร์ของประเทศญี่ปุ่นบนเกาะฮนชู โดยเขตคันไซประกอบไปด้วย 7 จังหวัด ได้แก่ เฮียวโงะ เกียวโต โอซากะ ชิงะ นาระ วากายามะ และมิเอะ คันไซมีขนาดประมาณ 27,335.11 ตารางกิโลเมตร และประชากรประมาณ 22,757,897 คน (พ.ศ. 2553) อัตราความหนาแน่น 755.39 คน/ตารางกิโลเมตร มณฑลเจียงซู
มณฑลเจียงซูมีเนื้อที่ 102,600 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 1.06% ของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของ ประเทศจีนติดกับนครเซี่ยงไฮ้ มีแม่น้ำแยงซีไหลผ่าน ประชากรมี 71.10 ล้านคน (สถิติปี 2539) ความหนาแน่น 689 คน/ ตร.กม. ฟึน
ฟึน (; ) เป็นเกาะที่มีพื้นที่ 2,984 กม² (1,152 ตร.กม.) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศเดนมาร์ก รองจากเกาะกรีนแลนด์ เกาะเชลลันด์ และเกาะเวนด์ซึสเซล-ทือ เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 163 ของโลก ตั้งอยู่ตอนกลางของประเทศ มีประชากร 454,358 คน (ค.ศ. 2010) มีเมืองใหญ่คือเมืองโอเดนเซ เกาะชวา
เกาะชวา (อินโดนีเซีย: Pulau Jawa, ชวา: Pulo Jawa) เป็นชื่อเดิมของหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันคือประเทศอินโดนีเซีย และเป็นที่ตั้งของเมืองหลวง จาการ์ตา เป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดในโลก และมีประชากรมากกว่าทวีปออสเตรเลียและแอนตาร์กติกา (รายชื่อเกาะตามจำนวนประชากร) มีเนื้อที่ 132,000 ตารางกิโลเมตร ประชากร 127 ล้านคน และมีความหนาแน่นประชากร 864 คนต่อกม.² ซึ่งถ้าเกาะชวาเป็นประเทศแล้วจะมี ความหนาแน่นประชากรเป็นปันดับ 2 รองจากประเทศบังคลาเทศ ยกเว้นนครรัฐที่มีขนาดเล็ก เกาะหมาก
เกาะหมาก เป็นเกาะในจังหวัดตราด อยู่ระหว่าง เกาะช้างกับเกาะกูด ห่างจากฝั่งประมาณ 38 กิโลเมตร มีพื้นที่ 9,000 ไร่ หรือ 14.4 ตารางกิโลเมตร มีรูปร่างคล้ายดาวสี่แฉก มีความยาวชายหาด 27 กม. มีชายหาด เช่น บริเวณอ่าวตานิด อ่าวไผ่ อ่าวโปร่ง อ่าวผาด อ่าวแดง บริเวณชายฝั่งรอบเกาะและเกาะใกล้เคียงจะพบแนวปะการังที่สมบูรณ์ ฮาอะโน
ฮาอะโน () เป็นเกาะและอำเภอหนึ่งในเขตการปกครองฮาอะไปในประเทศตองงา ทางตอนใต้ของอำเภอคือเกาะโฟอาและลิฟูกา อำเภอฮาอะโนมีพื้นที่ทั้งสิ้น 6.58 ตารางกิโลเมตร โดยมีประชากรทั้งสิ้น 477 คน (ค.ศ. 2006) ซึ่งลดลงจากปี ค.ศ. 1996 ที่มีประชากรทั้งสิ้น 588 คน อำเภอฮาอะโนมีเมืองและหมู่บ้านในการปกครองดังนี้ คือ มุยโตอา ฮาอะโน ปูโกตาลา ฟากากาไก สำหรับศูนย์กลางการบริหารของอำเภอฮาอะโนคือเมืองฮาอะโน ซึ่งมีประชากรทั้งสิ้น 135 คน อย่างไรก็ตามหมู่บ้านที่ใหญ่ที่สุดของอำเภอนี้คือฟากากาไก ซึ่งมีประชากรทั้งสิ้น 215 คน เกาะโกโมโด
เกาะโคโมโด (Indonesian "Pulau Komodo") เป็นหนึ่งใน 17,508 เกาะ ของประเทศอินโดนีเซีย ก็นี้เป็นที่รู้จักเนื่องจากเป็นสถานที่อยู่อาศัยของมังกรโคโมโด ซึ่งเป็นตะกวดที่ใหญ่ที่สุดในโลก เกาะโคโมโดมีพื้นที่ประมาณ 390 ตารางกิโลเมตรและประชากรประมาณ2,000 คน คนบนเกาะแห่งนี้ส่วนมากเป็นลูกหลานของอดีตนักโทษที่ถูกเนรเทศไปยังเกาะและบางก็เป็นลูกครึ่งกับชาวบูกิสที่มาจากเกาะซูลาเวซี ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลาม แต่ยังมีกลุ่มคริสเตียนและฮินดูอีกด้วย หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ (; ; ; ; ) เป็นหมู่เกาะขนาดใหญ่ที่มีเกาะรวมกันทั้งหมด 572 เกาะ ตั้งอยู่ในบริเวณอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามัน ในบรรดาเกาะทั้งหมดมีเพียง 38 เกาะเท่านั้นที่มีมนุษย์อาศัยอยู่ราว 350,000 คน มีเนื้อที่ประมาณ 8,293 ตารางกิโลเมตร ส่วนใหญ่ประมาณร้อยละ 92 ของพื้นที่ปกคลุมไปด้วยป่าฝนหนาทึบ โดยมีเกาะนิโคบาร์ใหญ่เป็นศูนย์กลางทางใต้ และมีเกาะอันดามันเป็นศูนย์กลางทางตอนเหนือ และเป็นที่ตั้งของเมืองพอร์ตแบลร์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของดินแดนสหภาพ เมืองพอร์ตแบลร์ตั้งอยู่ทางด้านชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะอันดามัน และเมืองพอร์ตแบลร์อยู่ห่างจากเกาะภูเก็ตประมาณ 450 กิโลเมตร ห่างจากเมืองเจนไน 1,190 กิโลเมตร และห่างจากเมืองโกลกาตาราว 1,255 กิโลเมตร  เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีพื้นที่ประมาณ 4,000,000ตารางกิโลเมตร (1.6ล้านตารางไมล์) มีประชากรมากกว่า 628 ล้านคนในปี พ.ศ. 2558 โดยกว่าหนึ่งในห้า (125ล้านคน) อยู่บนเกาะชวาของอินโดนีเซีย ซึ่งเป็นเกาะขนาดใหญ่ที่มีความหนาแน่นที่สุดในโลก ด้วยความที่ประเทศอินโดนีเซียมีประชากรถึง 230 ล้านคน ทำให้เป็นประเทศที่มีประชากรหนาแน่นมากเป็นอันดับ 4 ของโลก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้มีความหลากหลายทางเชื้อชาติและศาสนาที่จะแตกต่างไปในแต่ละประเทศ มีชาวจีนโพ้นทะเล 30ล้านคน อาศัยอยู่ในภูมิภาคนี้ โดยที่เด่นชัดที่สุดคือที่เกาะคริสต์มาส, มาเลเซีย, ฟิลิปปินส์, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย และไทย รวมถึงชาวฮั้วในเวียดนาม อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง
อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง มีเนื้อที่ทั้งสิ้น 650 ตารางกิโลเมตร หรือ 406,250 ไร่ ประกอบด้วยเกาะต่าง ๆ ที่มากถึง 52  เกาะ เรียงตัวกัน ตั้งอยู่ในเขตอำเภอเกาะช้าง และบางส่วนของ อำเภอเกาะกูด เกาะที่สำคัญที่สุด คือ เกาะช้าง นอกจากนี้ยังมีเกาะอื่น ๆ ที่ยังคงสภาพความสวยงามตามธรรมชาติ ได้แก่ เกาะคลุ้ม เกาะเหลายาใน เกาะง่าม เกาะไม้ซี้ใหญ่ เกาะหวาย เกาะง่าม บางแห่งมีปะการังใต้น้ำที่คงความสมบูรณ์ตามธรรมชาติ เช่น เกาะหวาย และหมู่เกาะรัง ฯลฯ ที่ทำการอุทยานฯ ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของเกาะช้างใกล้คลองธารมะยม บริเวณด้านหน้ามีท่าเทียบเรือขนาดใหญ่ของอุทยานฯ นอกจากนี้ยังมีหน่วยพิทักษ์อุทยานอีก 3 จุด ซึ่งล้วนอยู่บนเกาะช้าง คือ บริเวณอ่าวคลองสน  บริเวณทางเข้าน้ำตกคลองพลู  และบริเวณหมู่บ้านสลักเพชร  เกาะอัสเซนชัน
อัสเซนชัน () เป็นเกาะในมหาสมุทรแอตแลนติก และเป็นดินแดนของสหราชอาณาจักร อัสเซนชันเป็นส่วนหนึ่งของเซนต์เฮเลนา อัสเซนชัน และตริสตันดากูนยา มีพื้นที่ 88 ตารางกิโลเมตร มีประชากร 880 คน อำเภอเกาะสีชัง
เกาะสีชังอยู่ที่พิกัดเส้นรุ้ง 13 องศา ถึง 12 องศาเหนือและระหว่างเส้นแวง 10 องศา 48 ลิปดา ถึง 100 องศา 51 ลิปดา ตั้งอยู่ตะวันออกบริเวณก้นอ่าวไทยตรงกันข้ามกับอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี ห่างจากจังหวัดชลบุรี ประมาณ 35 กม.อยู่ห่างจากกรุงเทพฯประมาณ 117 กม. และห่างจากศรีราชาประมาณ 12 กม. รวมเนื้อที่ประมาณ 7.9 ตารางกิโลเมตร ประชาชนอาศัยอยู่ทางทิศตะวันออกของเกาะสีชัง เกาะสีชังมีสภาพภูมิประเทศเป็นเกาะกลางทะเลประกอบด้วย 9 เกาะ พื้นที่ส่วนใหญ่จะเป็นภูเขา โขดหิน ประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์ มีพื้นที่ราบทำการเพาะปลูกได้ประมาณ 500ไร่ ไม่มีแม่น้ำลำธารแลหนองบึง บริเวณจุดสูงสุดคือบริเวณยอดเขาซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะสีชังมีความสูงประมาณ 192 เมตร จากระดับน้ำทะเล เกาะชัวเซิล
เกาะชัวเซิล () เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุด (มีพื้นที่ 2 971 กม²) ของจังหวัดชัวเซิล หมู่เกาะโซโลมอน ตั้งอยู่ด้านตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ตำแหน่ง เกาะมีแนวปะการังเกือบล้อมรอบเกาะ ระหว่าง ค.ศ. 1886-1899 อยู่ใต้การปกครองของเยอรมนี ต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนหมู่เกาะบริติชโซโลมอนในอารักขาของอังกฤษ เกาะสเวตินิโกลา
เกาะสเวตินิโกลามีความยาว 2 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 36 เฮกตาร์ (360,000 ตารางเมตร) มีลักษณะเป็นแผ่นดินลาดเอียง ด้านหนึ่งเป็นหน้าผา มีความสูง 121 เมตร ลาดเอียงสู่ชายหาดอีกด้านหนึ่งของเกาะ พื้นที่บางส่วนของเกาะเป็นถิ่นอาศัยของกวาง จังหวัดฮกไกโด
ฮกไกโดเป็นเขตที่มีคนอาศัยอยู่เบาบาง มีประชากรทั้งเกาะประมาณ 5 ล้านคน คนส่วนใหญ่ย้ายมาจากเกาะฮนชูเมื่อราว 100 กว่าปีก่อน โดยเป็นแหล่งที่ซามูไรแพ้สงครามจึงต้องหนีมาอยู่ที่เกาะนี้ ความจริงแล้วที่เกาะนี้มีชนพื้นเมืองอาศัยอยู่มานานแล้วคือชาวไอนุ แต่ถูกกลืนชนชาติไป ปัจจุบันหลงเหลืออยู่น้อยมากและดำรงชีวิตเช่นเดียวกับชาวญี่ปุ่นทั่วไป ช่องแคบนารูโตะ
ช่องแคบนี้มีความกว้าง 1.3 กม. เป็นปากทางเข้าสู่ทะเลฮาริมานาดะซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทะเลเซโตะใน โดยช่องแคบนี้มีสะพานแขวนชื่อว่าสะพานโอนารูโตะซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเส้นทางเชื่อมระหว่างเกาะฮนชูและภูมิภาคชิโกกุของญี่ปุ่น ประเทศคอโมโรส
ด้วยขนาดเพียง 2,034 ตารางกิโลเมตร (785 ตารางไมล์) ทำให้เป็นหนึ่งในประเทศที่เล็กที่สุดในโลก คอโมโรสยังมีการอ้างสิทธิพื้นที่ทางทะเลอีกประมาณ 320 ตารางกิโลเมตร (120 ตารางไมล์) สภาพภายในหมู่เกาะมีความหลากหลายตั้งแต่ภูเขาสูงชันไปจนถึงเนินเขาเตี้ยๆ รัฐพรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์
พรินซ์เอ็ดเวิร์ดไอแลนด์ () เป็นรัฐของแคนาดา ประกอบด้วยเกาะในชื่อเดียวกัน เป็นรัฐในกลุ่มรัฐภาคพื้นสมุทรและยังเป็นรัฐที่เล็กที่สุดทั้งในแง่พื้นที่และประชากร (ไม่รวมดินแดน) จากข้อมูลในปี 2009 มีผู้อยู่อาศัยอยู่ 140,402 คน มีพื้นที่ 5,683.91 ตร.กม. (2,194.57 ตร.ไมล์) และยังเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 104 ของโลก และใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 23 ของแคนาดา เกาะนี้ตั้งชื่อตามเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ออกุสตุส ดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น (1767–1820) พระโอรสองค์ที่ 4 ของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นพระบิดาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร อ่าวฮัดสัน
อ่าวฮัดสัน () เป็นทะเลภายในน้ำเค็มขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศแคนาดา มีเนื้อที่ 4,041,400 ตร.กม. (1,560,400 ตร.ไมล์) อยู่ในรัฐออนแทรีโอ รัฐควิเบก รัฐซัสแคตเชวัน รัฐแอลเบอร์ตา ส่วนใหญ่ของรัฐแมนิโทบา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของดินแดนนูนาวุต และเป็นในรัฐนอร์ทดาโคตา ตอนใต้ของรัฐเซาท์ดาโคตา รัฐมินนิโซตา รัฐมอนแทนา เกาะใต้
เกาะใต้ หรือ เซาท์ไอแลนด์ () เป็นเกาะในประเทศนิวซีแลนด์ เป็นหนึ่งใน 2 เกาะใหญ่ของประเทศ เป็นเกาะใหญ่ที่สุดในประเทศ แบ่งกับเกาะเหนือโดยช่องแคบคุก มีพื้นที่ 151,215 ตร.กม. (58,384 ตร.ไมล์) มีประชากรอาศัยอยู่ 4.4 ล้านคน คิดเป็น 24% ของประเทศ เมืองสำคัญ ได้แก่ ไครสต์เชิร์ชและดะนีดิน นิโนชิมะ
นิโนชิมะ () เป็นเกาะในทะเลเซโตะในบริเวณอ่าวฮิโรชิมะ ตัวเกาะตั้งอยู่ห่างจากท่าเรือฮิโรชิมะ ราว 4 กิโลเมตร ใช้เวลาเดินทางโดยเรือเฟอร์รี่ราวครึ่งชั่วโมง เกาะนี้มีพื้นที่ 3.87 ตารางกิโลเมตร และเป็นตั้งของอากิโนะโกฟูจิ ภูเขาที่มีความสูง 278 เมตร ซึ่งชื่อภูเขานี้มีความหมายว่า "ฟูจิน้อยแห่งอากิ" เกาะอีสเตอร์
เกาะอีสเตอร์ (); เกาะราปานูอี (ราปานูอี: ) หรือ เกาะปัสกวา () ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก อยู่ในการปกครองของประเทศชิลี ตัวเกาะห่างจากฝั่งประเทศชิลีไปทางทิศตะวันตกกว่า 3,600 กิโลเมตร เกาะที่ใกล้เกาะอีสเตอร์มากที่สุดอยู่ห่างฝั่งจากถึง 2,000 กิโลเมตร จึงได้ชื่อว่าเป็นสถานที่อันโดดเดี่ยวแห่งหนึ่งของโลก ลักษณะของเกาะมีขนาดเล็ก มีพื้นที่เพียง 160 ตารางกิโลเมตร มีความยาว 25 กิโลเมตร ประเทศวานูอาตู
ในบรรดาเกาะทั้ง 83 เกาะนั้น มี 14 เกาะที่มีเนื้อที่มากกว่า 100 ตารางกิโลเมตร ได้แก่ นีเฮา
นีเฮา (Niʻihau หรือ Niihau) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 7 ในบรรดาเกาะที่มีผู้อยู่อาศัยของหมู่เกาะฮาวาย ในรัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา มีพื้นที่ 69.5 ตร.ไมล์ (180 ตร.กม.) เกาะนีเฮาตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะคาไว ราว 17.5 ไมล์ (28.2 กม.) เกาะนาแวสซา
เกาะนาแวสซามีขนาดประมาณ 2 ตารางไมล์ (5.2 ตารางกิโลเมตร) โดยเกาะตั้งอยู่บนจุดยุทธศาสตร์ห่างจากฐานทัพเรือสหรัฐอเมริกาที่อ่าวกวนตานาโม ในคิวบาประมาณ 100 กิโลเมตรหรือ 90 ไมล์ทะเล ซึ่งคิดเป็นหนึ่งในสี่ของระยะทางจากจาเมกาไปยังเฮติ โดยจุดที่สูงที่สุดสูงประมาณ 77 เมตรอยู่ห่างจากประภาคารนาแวสซาไอแลนด์ไลต์ (Navassa Island Light) ไปทางใต้ประมาณ 100 เมตร ฮิราโดะ
ฮิราโดะ () เป็นเมืองในจังหวัดนางาซากิ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 235.63 ตารางกิโลเมตร เดิมตัวเมืองตั้งอยู่บนเกาะฮิราโดะ แต่ภายหลังการควบรวมกับหมู่บ้านข้างเคียง ทำให้อาณาเขตของเมืองฮิราโดะขยายขว้างขึ้น ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของเกาะคีวชู โดยมีสะพานฮิราโดะเชื่อมระหว่างกัน อุทยานแห่งชาติคูชิโระชิตสึเง็ง
อุทยานแห่งชาติคูชิโรชิตสึเง็ง () เป็นอุทยานแห่งชาติตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น เป็นพื้นที่ที่มีระบบนิเวศน์ชุ่มน้ำขนาดใหญ่ที่กินพื้นที่ราว 268 ตารางกิโลเมตร ในอุทยานแห่งนี้มีทุ่งต้นกกที่กว้างที่สุดในญี่ปุ่น และยังมีทะเลสาบคุชชาโระซึ่งเป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำคูชิโระอยู่อีกด้วย ก่อนที่จะมีการจัดตั้งอุทยานแห่งชาตินี้ขึ้น พื้นที่ชุ่มน้ำแห่งนี้ได้ถูกขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์ทางธรรมชาติแห่งชาติในปี พ.ศ. 2510เพื่อสงวนพื้นที่แห่งนี้ไว้ ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 2
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 ของประเทศญี่ปุ่น คือ ทางหลวงขนาดใหญ่บนเกาะฮนชูและคีวชู ถนนเส้นนี้มาจากเส้นทางตะวันตกถนนซันโยโดะเดิม ถนนเส้นนี้เชื่อมจากนครโอซะกะ จังหวัดโอซะกะ ไปยังนครคิตะกีวชู จังหวัดฟุกุโอะกะ ผ่านอนุภูมิภาคซันโย โดยช่วงระหว่างจังหวัดเฮียวโงะถึงจังหวัดยะมะงุชิ ถูกขนาบด้วยทางพิเศษซันโย ผ่านช่องแคบคันมงทางอุโมงค์คันมง ทางหลวงสายนี้มีระยะทางรวม 533.2 กิโลเมตร ที่ปลายทางในโอซะกะ ทางหลวงนี้บรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ที่ปลายฝั่งตะวันตกเชื่อมต่อกับทางหลวงหมายเลข 3 และ 10 อ่าวเบงกอล
หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์
เป็นเกาะขนาดใหญ่ประกอบด้วย572เกาะตั้งอยู่บริเวณอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามันมีมนุษย์อยู่อาศัยเพียง38เกาะประชากร3.5-3.8แสนคนเนื้อที่8295ตร.กม.ประกอบด้วยเกาะแฮพล็อก เกาะนีล เกาะอันดามัน เกาะเซาท์อันดามัน พอร์ทแบลร mahatma gandhi ma์rine national park เกาะอันดามันกลาง เกาะเซนทิเนลเหนือ หมู่เกาะเทาซันด์
ขนาดของเกาะมีตั้งแต่ 40 ตารางไมล์ (100 ตารางกิโลเมตร) ไปจนถึงเกาะเล็ก ๆ ที่มีที่พักอาศัยอยู่หลังเดียวหรือโขดหินที่ไม่มีคนอาศัยอยู่ ทั้งนี้การนับจำนวนเกาะมีเกณฑ์คือ อยู่เหนือจากระดับน้ำประจำปี, มีพื้นที่อย่างน้อย 1 ตารางฟุตและมีต้นไม้ที่ยังมีชีวิตอยู่อย่างน้อย 2 ต้น ประเทศฟินแลนด์
ฟินแลนด์มีประชากรเพียง 5 ล้านคน ในพื้นที่ 338,145 ตารางกิโลเมตร นับว่ามีประชากรที่เบาบาง แต่มีดัชนีการพัฒนามนุษย์ตามสถิติของสหประชาชาติ พ.ศ. 2549 อยู่ในลำดับที่ 11[1] ฟินแลนด์เคยเป็นส่วนหนึ่งของสวีเดนหลายศตวรรษ หลังจากนั้นก็อยู่ภายใต้จักรวรรดิรัสเซียจนถึงปี พ.ศ. 2460 ปัจจุบันฟินแลนด์เป็นสาธารณรัฐประชาธิปไตย เกาะคีวชู
คีวชู () เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของประเทศญี่ปุ่น และตั้งอยู่ในภาคตะวันตกเฉียงใต้ของหมู่เกาะญี่ปุ่น มีเนื้อที่ 35,640 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 14,779,000 คน (ปี 2003) ชื่อคีวชูหมายถึง เก้าแคว้น แปซิฟิกใต้ในอาณัติ
พื้นที่ของแปซิฟิกใต้ในอาณัติมีความจำกัดมาก โดยพบว่าเมื่อนำพื้นที่เกาะต่าง ๆ รวมกันแล้วมีพื้นที่เพียง 2,158 ตารางกิโลเมตร โดยเกาะที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเพียง 377 ตารางกิโลเมตรเท่านั้น แม้ว่าพื้นที่ของแปซิฟิกใต้ในอาณัติจะมีน้อยที่สุดเมื่อเทียบกับอาณานิคมอื่นของญี่ปุ่น แต่ดินแดนแห่งนี้ก็สามารถสร้างผลประโยชน์ให้กับญี่ปุ่นได้พอสมควร โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากกิจการด้านเกษตรกรรม การประมงและกิจการเหมืองแร่ สามารถสร้างเงินได้ให้กับรัฐบาลและภาคเอกชนอย่างมหาศาล ซึ่งญี่ปุ่นได้สนับสนุนภาคเอกชนเข้าไปลงทุน โดยการอำนวยความสะดวกด้านข้อมูลด้านสารสนเทศต่าง ๆ นำไปสู่การดึงดูดให้ชาวญี่ปุ่นเข้ามาตั้งถิ่นฐานในแปซิฟิกใต้ในอาณัติมากขึ้น และมีประชากรรวมมากกว่าประชากรชาวพื้นเมืองในที่สุด เมื่อถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 เศรษฐกิจทุกรูปแบบของแปซิฟิกใต้ในอาณัติซบเซาลงเป็นอย่างมาก โดยรายได้ของรัฐบาลเริ่มลดน้อยลง เนื่องจากต้องนำสินค้า ปัจจัยการผลิตและกำลังคนไปใช้สนับสนุนการรบในช่วงสงครามโลก คาบสมุทรคิอิ
คาบสมุทรคิอิ () เป็นคาบสมุทรที่ใหญ่ที่สุดของเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ตั้งชื่อตามจังหวัดคิอิ ซึ่งเป็นจังหวัดในอดีตของญี่ปุ่น จังหวัดฮกไกโด
ฮกไกโดเชื่อมกับเกาะฮนชูทางอุโมงค์เซกัง นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินทางมาฮกไกโดโดยทางเครื่องบิน โดยมาลงที่ท่าอากาศยานชินชิโตเซะในเมืองชิโตเซะ ซึ่งอยู่ห่างจากซัปโปโระเพียง 40 นาทีโดยรถไฟ เที่ยวบินระหว่างโตเกียวและชิโตเซะมีมากถึง 45 เที่ยวต่อวันโดย 3 สายการบิน ซึ่งนับว่าติดอันดับโลก ฮกไกโดยังมีสายการบินเป็นของตัวเองชื่อแอร์โดซึ่งก็มาจากชื่อของเกาะฮกไกโดนั่นเอง นอกจากเครื่องบินแล้วฮกไกโดยังมีท่าเรือเฟอร์รีที่สามารถเดินทางไปยังเกาะต่าง ๆ ได้ แต่จะใช้เวลาค่อนข้างมาก อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะช้าง
เกาะช้างเป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของประเทศรองจากเกาะภูเก็ต มีเนื้อที่ 429 ตารางกิโลเมตร   ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่เป็นเขาสูงมีผาหินสลับซับซ้อน ยอดเขาที่สูงที่สุดได้แก่ เขาสลักเพชร มีความสูงประมาณ 744 เมตร สภาพป่าโดยทั่วไปมีอุดมสมบูรณ์ ส่วนใหญ่เป็นป่าดิบเขา เป็นต้นกำเนิดของต้นน้ำลำธาร ทำให้มีน้ำตกหลายแห่งบนเกาะ ด้านฝั่งตะวันออกของเกาะนั้น มีชายฝั่งที่สวยงามอย่างมาก โมโลไก
โมโลไก ( ) เป็นเกาะในหมู่เกาะฮาวาย รัฐฮาวาย สหรัฐอเมริกา มีขนาด 38 x 10 ไมล์ (61 x 16 กม.) มีเนื้อที่ 260 ตร.ไมล์ (673.40 ตร.กม.) เป็นเกาะใหญ่เป็นอันดับ 5 ของหมู่เกาะฮาวายและใหญ่เป็นอันดับ 27 ของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางตะวันออกของเกาะโอวาฮู กวม
กวมมีพื้นที่ 549 ตารางกิโลเมตร (212 ตารางไมล์) ส่วนเหนือของเกาะเป็นที่ราบหินปูนปะการัง ในขณะที่ทางส่วนใต้มียอดภูเขาไฟ และมีพืดหินปะการังล้อมรอบพื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะ เกาะโอวาฮู
โอวาฮู () หรือ โออาฮู (ฮาวาย: Oʻahu) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ "The Gathering Place" (ที่รวมคน) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 ของฮาวาย และมีพลเมืองหนาแน่นที่สุดในบรรดาเกาะของรัฐฮาวาย มีเมืองโฮโนลูลูตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะ เกาะมีพื้นที่ 1,545.4 ตารางกิโลเมตร (596.7 ตารางไมล์) ถือเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 20 ของสหรัฐอเมริกา เกาะซุมบาวา
ซุมบาวา () เป็นเกาะในประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ในหมู่เกาะซุนดาน้อย ทางตะวันออกของเกาะลมบกและตะวันตกของเกาะโฟลเร็ซ เกาะซุมบาวามีพื้นที่ 5,448 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,965 ตารางไมล์ (ขนาดเป็น 3 เท่าของเกาะลมบก) มีประชากรราว 1.33 ล้านคน เกาะเต็มไปด้วยภูเขา ยอดสูงสุดเป็นภูเขาไฟชื่อ กูนุงตัมโบรา อยู่ที่ปลายสุดของคาบสมุทรทางตอนเหนือ มีดินอุดมสมบูรณ์สามารถปลูกพืชเมืองร้อนได้ดีหลายชนิด จังหวัดซางะ
จังหวัดซางะ ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะคีวชู ทางภาคใต้ของประเทศญี่ปุ่น ทางทิศตะวันออกติดกับจังหวัดฟูกูโอกะ ทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดนางาซากิ มีเนื้อที่ประมาณ 2,400 ตารางกิโลเมตร สภาพภูมิประเทศทางตอนเหนือและทางตะวันตกเป็นเทือกเขาสูงใหญ่ อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรธรรมชาติที่สวยงาม ซึ่งเป็นพื้นที่ป่าสงวนหลายแห่ง ทั้งยังเป็นแหล่งฟื้นฟูปลูกป่าทดแทนที่มีความก้าวหน้าที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น ต่ำลงมาเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำซึ่งเป็นแหล่งกสิกรรมอันสำคัญ ทางด้านตะวันตกเป็นเนินเขาและที่ราบสูงซึ่งเกิดจากลาวาและหินภูเขาไฟ มีที่ราบชายฝั่งทะเลทั้งสองด้านได้แก่ทะเลเก็งไกทางด้านเหนือและทางด้านใต้ติดกับทะเลอาริอาเกะที่ซึ่งความสูงของระดับน้ำขึ้นน้ำลงต่างกันถึง 6 เมตร  สหรัฐ
สหรัฐแผ่นดินใหญ่มีพื้นที่ 7,663,940.6 ตารางกิโลเมตร รัฐอะแลสกา ซึ่งมีประเทศแคนาดาคั่นสหรัฐแผ่นดินใหญ่ เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุด มีขนาด 1,717,856.2 ตารางกิโลเมตร รัฐฮาวายซึ่งเป็นกลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิกกลาง อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของทวีปอเมริกาเหนือ มีพื้นที่ 28,311 ตารางกิโลเมตร[176] ดินแดนที่มีประชากรอาศัยของสหรัฐ ได้แก่ ปวยร์โตรีโก อเมริกันซามัว กวม หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาและหมู่เกาะเวอร์จินรวมมีพื้นที่ 23,789 ตารางกิโลเมตร[177] คาบสมุทรอิซุ
คาบสมุทรอิซุ () เป็นคาบสมุทรขนาดใหญ่ทางทิศตะวันตกของกรุงโตเกียว บนชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกของเกาะฮนชู พื้นที่ของคาบสมุทรเต็มไปด้วยภูเขาและชายฝั่งเว้าแหว่ง ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดชิซูโอกะ มีพื้นที่ 1,421.24 กม.² ใน พ.ศ. 2548 มีประชากรอาศัยอยู่ในพื้นที่คาบสมุทรทั้งสิ้น 473,942 คน อำเภอเกาะสมุย
อำเภอเกาะสมุย เป็นอำเภอที่มีสภาพเป็นหมู่เกาะในอ่าวไทยอยู่ในเขตจังหวัดสุราษฎร์ธานี พื้นที่ 1 ใน 3 เป็นที่ราบซึ่งล้อมรอบด้วยภูเขา เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญแห่งหนึ่งทางฝั่งทะเลอ่าวไทย อำเภอเกาะสมุยมีพื้นที่ของเกาะต่าง ๆ รวมกันรวมประมาณ 252 ตารางกิโลเมตร เฉพาะตัวเกาะสมุยเองมีพื้นที่ประมาณ 228 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสามของประเทศไทยรองจากเกาะภูเก็ตและเกาะช้าง อากร ฮุนตระกูล
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2549 ครอบครัว "ฮุนตระกูล" ได้ตัดสินใจบริจาคที่ดินบนเกาะสมุย ที่กว้านซื้อสะสมไว้ประมาณ 4,870 ไร่ ให้กับทางราชการ เพื่อให้รัฐนำไปใช้ประโยชน์จัดทำป่าชุมชน เขตป่าต้นน้ำลำธาร หรือเป็นพื้นที่ป่าสำหรับอนุรักษ์สัตว์ป่าและพันธุ์พืช ตามเจตนารมย์ของนายอากร ที่รวบรวมที่ดินดังกล่าวไว้เพื่อเป็นป่าต้นน้ำ เอกสารที่นำมามอบให้ประกอบด้วย สัญญาซื้อขายที่ดิน สำเนาหนังสือภาษีบำรุงท้องที่ (ภบท.5) กว่า 100 แปลง ในพื้นที่ ต.บ่อผุด ต.แม่น้ำ ต.อ่างทอง ต.ลิปะน้อย และ ต.หน้าเมือง อำเภอเกาะสมุย โดยส่วนหนึ่งเป็น น.ส.3 ก. ซึ่งที่ดินดังกล่าวนายอากรได้ซื้อไว้เป็นเวลา 10-15 ปีคิดเป็นเงินประมาณ 40-50 ล้านบาท แต่ที่ดินทั้งหมดคิดเป็นมูลค่าในปัจจุบันได้ถึงประมาณสามพันล้านบาท อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม
อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมมีพื้นที่ครอบคลุมอยุ่ในท้องที่อำเภอสิเกา และอำเภอกันตัง จังหวัดตรัง อยู่ทางทะเลอันดามัน ประกอบด้วยป่าชายเลน หญ้าทะเล เกาะแก่ง มีหาดทรายขาวนวลเรียงยาวไปตามผืนแผ่นดินกว่า 20 กิโลเมตร และสนทะเลตามธรรมชาติอันสวยงาม อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหมมีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 144,292.35 ไร่ หรือ 230.87 ตารางกิโลเมตร ประเทศจีน
ตั้งอยู่ในเอเชียตะวันออก บนฝั่งตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก มีพื้นที่ดินประมาณ 9.6 ล้านตารางกิโลเมตร เป็นประเทศที่มีพื้นที่บนบกมากที่สุดเป็นอันดับที่ 2 ของโลก[7] และถูกพิจารณาว่ามีพื้นที่ทั้งหมดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 3 หรือ 4 ของโลก[8] ความไม่แน่นอนเกี่ยวกับข้อมูลขนาดนี้เกี่ยวข้องกับ (ก) ความถูกต้องของการอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนของจีน อย่างเช่น อัคสัยจินและดินแดนทรานส์คอราคอรัม (ซึ่งอินเดียอ้างสิทธิ์เหนือดินแดนทั้งสองด้วยเช่นกัน)[9] และ (ข) วิธีการคำนวณขนาดทั้งหมดโดยสหรัฐอเมริกา ซึ่งหนังสือความจริงของโลกระบุไว้ที่ 9,826,630 กม.2[10] และสารานุกรมบริตานิการะบุไว้ที่ 9,522,055 กม.2[11] สถิติพื้นที่นี้ยังไม่นับรวมดินแดน 1,000 ตารางกิโลเมตรซึ่งผนวกเข้ากับสาธารณรัฐประชาชนจีนโดยรัฐสภาทาจิกิสถานเมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2554 ซึ่งยุติข้อพิพาทด้านดินแดนที่ยาวนานนับศตวรรษ[12] เกาะสแตเทน
เกาะสแตเทน () เป็นโบโรฮ์ในนิวยอร์กซิตี รัฐนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเมือง ในอ่าวนิวยอร์ก แยกออกจากเกาะลองไอแลนด์โดยช่องแคบแนร์โรส์ และทางด้านตะวันตกแยกออกจากรัฐนิวเจอร์ซีย์โดยช่องแคบอาร์เทอร์คิลล์ ซึ่งเชื่อมต่ออ่าวนวร์กทางด้านเหนือกับอ่าวแรริตันทางทิศใต้ มีประชากร 468,730 คน เกาะสแตเทนมีประชากรน้อยที่สุดใน 5 โบโรฮ์ แต่มีพื้นที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 คือมีพื้นที่ 59 ตร.ไมล์ (153 ตร.กม.) ชาวฮอลันดาตั้งถิ่นฐานอย่างถาวรบนเกาะนี้เมื่อ ค.ศ. 1661 ต่อมาตกเป็นของอังกฤษในปี ค.ศ. 1664 จังหวัดเกียวโต
จังหวัดเกียวโตตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางของเกาะฮนชู มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 4612.19 ตารางกิโลเมตร ลักษณะภูมิประเทศของจังหวัดเกียวโตเป็นที่ราบสลับหุบเขา ทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดเฮียวโงะ ทิศใต้ติดกับจังหวัดโอซากะ จังหวัดนาระ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดชิงะ จังหวัดฟูกูอิ มีภูเขาทัมบะพาดผ่านกึงกลางจังหวัด ทำให้มีสภาพภูมิอากาศแตกต่างกันมากระหว่างตอนเหนือและตอนใต้ของจังหวัด จังหวัดคานางาวะ
จังหวัดคานางาวะ ตั้งอยู่เกือบกึ่งกลางหมู่เกาะญี่ปุ่น มีความยาวจากเหนือจรดใต้ 60 กิโลเมตร และมีความยาวจากตะวันออกจรดตะวันตก 80 กิโลเมตร มีพื้นที่โดยรวมทั้งหมด 2,413 ตารางกิโลเมตร ซึ่งคิดเป็นพื้นที่เพียงแค่ 0.6% ของพื้นที่ประเทศญี่ปุ่นทั้งหมด ดังนั้นคานางาวะจึงจัดได้ว่าเป็นจังหวัดที่มีขนาดเล็กเป็นอันดับที่ 5 ของญี่ปุ่น พื้นที่จังหวัดทางด้านเหนือและตะวันออกติดกับกรุงโตเกียว ทำให้ชาวคานางาวะมีการติดต่อกับโตเกียวทั้งทางด้านการทำงานและการดำรงชีวิตมาก ส่วนทางทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะเอลสเมียร์
เกาะเอลสเมียร์ มีขนาดใหญ่จนติด 1 ใน 20 ของเกาะทั่วโลก มีขนาดประมาณ 196,236 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 75,767 ตารางไมล์ มีขนาดเป็น 1 ส่วน 50 ของประเทศ
ฝรั่งเศสได้เข้ายึดครองแคนาดาฝั่งตะวันออกในปี พ.ศ. 2077 (ค.ศ. 1534) และได้เริ่มตั้งถิ่นฐานในปี พ.ศ. 2147 (ค.ศ. 1604) ปัญหาความขัดแย้งระหว่างฝรั่งเศสกับอังกฤษเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2256 (ค.ศ. 1713) อันเนื่องจากเหตุผลด้านการประมงและการค้าขนสัตว์ ซึ่งในที่สุดดินแดนแคนาดาก็ตกเป็นของอังกฤษ หมู่เกาะญี่ปุ่น
ซึ่งสภาพอากาศของเกาะญี่ปุ่นในตอนบน จะมีสภาพอากาศแบบป่าสนกึ่งขั้วโลก มีหิมะตกหนาทับถมกันหลายนิ้วในช่วงฤดูหนาว แต่ทว่าในตอนใต้ เช่น เกาะอิริโอะโมะเตะ มีสภาพอากาศที่อบอุ่นกว่าคล้ายป่าฝนเขตร้อน มีป่าโกงกาง ขณะที่ตอนกลางของเกาะฮนชูก็มีป่าแบบป่าดิบ อันเป็นผืนป่าดิบแห่งเดียวของโลกที่ตั้งอยู่ ณ เส้นรุ้งที่มีศูนย์กลางอยู่ที่ 36 องศาเหนือ ในขณะที่พื้นที่ ๆ อื่น ๆ ของโลกที่ตั้งอยู่ ณ เส้นรุ้งพิกัดเดียวกันกลับไม่มี ทั้งนี้เป็นผลมาจากสภาพอากาศที่เกิดจากกระแสน้ำอุ่น 2 กระแสหลักรอบเกาะญี่ปุ่น คือ กระแสน้ำอุ่นกุโรชิโว และกระแสน้ำโอยาชิโว ประเทศเฮติ
เฮติ (; ; ครีโอลเฮติ: ) หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐเฮติ (; ; ครีโอลเฮติ: ) เป็นประเทศหนึ่งในกลุ่มประเทศแคริบเบียน ซึ่งอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ ตั้งอยู่บนเกาะฮิสปันโยลาในทะเลแคริบเบียน โดยมีเกาะเล็ก ๆ ใกล้เคียงด้วย คือ ลากอนาฟว์, ลาตอร์ตูว์, เลแกมิต, อีลาวัช, ลากร็องด์แก และนาวัส (ซึ่งมีข้อพิพาทกับสหรัฐอเมริกา) โดยประเทศเฮติมีพรมแดนทางทิศตะวันออกติดกับสาธารณรัฐโดมินิกัน มีพื้นที่ 27,750 ตารางกิโลเมตร (10,714 ตารางไมล์) มีเมืองหลวงคือปอร์โตแปรงซ์ อุทยานแห่งชาติกีนาบาลู
อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ชายฝั่งด้านตะวันตกของรัฐซาบะฮ์บนเกาะบอร์เนียว ทางตะวันออกของมาเลเซีย มีพื้นที่ 754 ตารางกิโลเมตร หรือ 471,250 ไร่ อยู่รอบ ๆ ภูเขากีนาบาลูซึ่งสูง 4,095.2 เมตร และเป็นภูเขาที่สูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียว ประเทศไอซ์แลนด์
ไอซ์แลนด์มีประชากรประมาณสามแสนคน มีพื้นที่ประเทศรวม 102,775 ตารางกิโลเมตร[1] นับว่ามีประชากรเบาบาง จากดัชนีการพัฒนามนุษย์ ปี พ.ศ. 2549 ของสหประชาชาติ ไอซ์แลนด์เป็นประเทศที่มีการพัฒนาสูงที่สุดในโลก[2] ไอซ์แลนด์เป็นสมาชิกของนาโต เอฟตา อีอีเอ และโออีซีดี แต่ไม่มีกองกองทัพเป็นของตนเอง และไม่เป็นสมาชิกสหภาพยุโรป โดยในปี พ.ศ. 2557 ได้ถูกจัดให้เป็นประเทศที่สงบสุขที่สุดในโลก[3] ประเทศบอตสวานา
บอตสวานามีพื้นที่ 600,370 ตารางกิโลเมตรและใหญ่เป็นอันดับที่ 45 ของโลก (มีขนาดใกล้เคียงกับประเทศมาดากัสการ์) พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นที่ราบ และพื้นดินกว่าร้อยละ 70 ถูกครอบคลุมโดยทะเลทรายกาลาฮารี บอตสวานามีโอคาวันโกเดลตาซึ่งเป็นพื้นที่ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ทางตะวันตก และมัคกาดิคกาดี ซึ่งเป็นทะเลสาบเกลือที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ทางตอนเหนือ ด้านตะวันออกเฉียงใต้เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำลิมโปโป ซึ่งเป็นภูมิลักษณ์ของพื้นที่ส่วนใหญ่ในแอฟริกาใต้ แม่น้ำโชบีอยู่ทางเหนือของประเทศและเป็นเขตพรมแดนกั้นระหว่างบอตสวานาและนามิเบีย จังหวัดสงขลา
ตั้งอยู่หมู่ที่ 1 ตำบลเกาะยอ อำเภอเมืองสงขลา บริเวณใกล้เชิงสะพานติณฯ ตอนเหนือ และอยู่ริมทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4146 มีพื้นที่ทั้งหมด 23 ไร่ 1 งาน 39.9 ตารางวา พื้นที่ส่วนหนึ่งอยู่บริเวณเชิงเขา และอีกส่วนหนึ่งอยู่บนยอดเขา และเมื่อขึ้นไปอยู่บนสุดของพื้นที่ จะสามารถมองเห็นทะเลสาบส่วนที่ล้อมเกาะทั้ง 3 ด้าน เป็นทัศนียภาพที่สวยงามมาก เกาะฟู้โกว๊ก
เกาะฟู้โกว๊ก () เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในเวียดนาม ตั้งอยู่ในอ่าวไทย โดยอยู่ในพื้นที่ของจังหวัดเกียนซาง พื้นที่ 574 ตารางกิโลเมตร และมีประชากรอยู่ถาวร 85,000 คน เขตการปกครองของเกาะฟู้โกว๊กนั้นประกอบด้วยเกาะใหญ่และเกาะเล็กน้อยอีก 21 เกาะ ศูนย์กลางของเกาะตั้งอยู่ที่เมืองใหญ่ที่สุดคือเซืองโดงทางชายฝั่งตะวันตก และยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของเกาะอีกด้วย เศรษฐกิจของเกาะขึ้นกับการประมง เกษตรกรรมและการท่องเที่ยว เกาะนี้ถือเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญของเวียดนาม ซูโจว
สวนอุตสาหกรรมซูโจว (Suzhou Industrial Park; SIP) เป็นโครงการขนาดใหญ่ที่สุดที่เกิดจากความร่วมมือระหว่างรัฐบาลจีนและรัฐบาลสิงคโปร์ ตั้งอยู่ใกล้ทะเลสายจินจี (Jinji Lake) (อักษรจีนตัวย่อ: '金鸡湖') ทางด้านตะวันออกของเมืองเก่าซูโจว และเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1994 นายหลี่ หลานชิง (อังกฤษ: Li Lanqing; อักษรจีนตัวย่อ: 李岚清) รองนายกรัฐมนตรีจีนในขณะนั้น และนายลี กวนยู อดีตนายกรัฐมนตรีและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศสิงคโปร์ (ตำแหน่งในขณะนั้นคือ Senior Minister) เป็นตัวแทนทั้งสองประเทศลงนามในข้อตกลงร่วมพัฒนาสวนอุตสาหกรรมซูโจว (เดิมเรียกว่า สวนอุตสาหกรรมสิงคโปร์) ร่วมกัน ซึ่งโครงการนี้เริ่มดำเนินการอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 12 พฤษภาคมในปีเดียวกัน พื้นที่ทั้งหมดของสวนอุตสาหกรรมซูโจวครอบคลุมพื้นที่ถึง 288 ตารางกิโลเมตร โดยมีพื้นที่พัฒนาร่วมระหว่างจีนและสิงคโปร์ประมาณ 80 ตารางกิโลเมตร โดยคาดว่าจะมีประชากรอยู่อาศัยประมาณ 1.2 ล้านคน เกาะนียัซ
นียัซ () หรือ นีฮา (นียัซ: ) เป็นเกาะที่อยู่ทางฝั่งตะวันตกของเกาะสุมาตรา ประเทศอินโดนีเซีย นียัซยังเป็นชื่อเรียกของกลุ่มเกาะนียัซ () ซึ่งประกอบด้วยเกาะนียัซและหมู่เกาะฮีนาโก เกาะนียัซมีพื้นที่ 5,121.3 ตารางกิโลเมตร (รวมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่ง) ส่วนมากเป็นพื้นที่ลุ่ม อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 800 เมตร มีประชากร 756,338 คน (รวมเกาะเล็ก ๆ นอกชายฝั่ง) จากสำมะโนประชากรในปี พ.ศ. 2553 ส่วนจำนวนประชากรที่มีการประมาณไว้ล่าสุดในเดือนมกราคม พ.ศ. 2557 คือ 788,132 คน เกาะฮิสปันโยลา
ฮิสปันโยลา () หรือ ลาเอสปาโญลา () เป็นเกาะที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในทะเลแคริบเบียนรองจากเกาะคิวบา มีความยาวประมาณ 640 กิโลเมตร ความกว้าง 250 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 76,500 ตารางกิโลเมตร เนื้อที่ส่วนใหญ่เป็นป่าและภูเขาสูง ทิศตะวันตกอยู่ใกล้ประเทศจาเมกาและประเทศคิวบา ทิศตะวันออกอยู่ใกล้กับเปอร์โตริโก บนเกาะฮิสปันโยลาประกอบด้วย 2 ประเทศ คือ ประเทศเฮติทางซีกตะวันตก และสาธารณรัฐโดมินิกันทางซีกตะวันออก มียอดเขาสูงที่สุดบนเกาะชื่อว่า ปีโกดัวร์เต (Pico Duarte) สูงถึง 3,087 เมตร อยู่ในสาธารณรัฐโดมินิกัน บนเกาะมีประชากรรวมกันประมาณ 17,000,000 เป็นประชากรในเฮติประมาณ 8,500,000 คน ประชากรในสาธารณรัฐโดมินิกันประมาณ 8,800,000 โดยทั่วไปบนเกาะมีภูมิอากาศแบบป่าฝนเมืองร้อน มีเนื้อที่ป่าประมาณร้อยละ 50 ของเกาะ ชาวยุโรปคนแรกที่รู้จักเกาะฮิสปันโยลา คือคริสโตเฟอร์ โคลัมบัส ในวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1492 ซันโย (อนุภูมิภาค)
ซันโย () เป็นอนุภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่น หมายถึงบริเวณภาคใต้ของเกาะฮนชู เกาะหลักของญี่ปุ่น อันประกอบด้วยจังหวัดโอกายามะ จังหวัดฮิโรชิมะ และ จังหวัดยามางูจิ เกาะอัมบน
เกาะอัมบน () เป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะโมลุกกะ ประเทศอินโดนีเซีย เกาะมีพื้นที่ 775 ตร.กม. เกาะนี้ชาวโปรตุเกสเข้ามาตั้งถิ่นฐานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1521 ต่อมา มีความสำคัญในการค้าเครื่องเทศและพ่อค้าอังกฤษเข้ามาตั้งถิ่นฐานใน ค.ศ. 1615 ใน ค.ศ. 1623 เกิดการสังหารหมู่ที่เมืองอัมบน โดยชาวฮอลันดาได้สังหารชาวอังกฤษและครอบครองเกาะนี้ จนในที่สุดตกเป็นของฮอลันดาในปี ค.ศ. 1814 ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นได้เข้าควบคุมดูแล ระหว่างปี ค.ศ. 1942-1945 เมื่อสงครามสิ้นสุด ชาวเกาะประกาศตั้งเป็นสาธารณรัฐอิสระในปี ค.ศ. 1950 แต่ก็ถูกรัฐบาลอินโดนีเซียปราบปรามอย่างรวดเร็ว เกาะล้าน
พื้นที่มีลักษณะเป็นรูปห้าเหลี่ยมด้านไม่เท่า มีพื้นที่ประมาณสามพันห้าร้อยไร่ สามารถที่จะวัดความยาวของเกาะล้าน จากทิศเหนือจนถึงทิศใต้ ได้ความยาวประมาณ 4.65 กม. ในส่วนของความกว้างของเกาะล้านส่วนที่มีความกว้างมากที่สุดสามารถวัดได้ประมาณ 2.15 กม. ประเทศสิงคโปร์
ประเทศสิงคโปร์ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐสิงคโปร์ เป็นนครรัฐสมัยใหม่และเป็นประเทศที่เป็นเกาะขนาดเล็กที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่นอกปลายทิศใต้ของคาบสมุทรมลายูและอยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร 137 กิโลเมตร ดินแดนของประเทศประกอบด้วยเกาะหลักรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน ซึ่งมักเรียกว่าเกาะสิงคโปร์ในภาษาอังกฤษ และเกาะอูจง (Pulau Ujong) ในภาษามลายู และเกาะที่เล็กกว่ามากอีกกว่า 60 เกาะ ประเทศสิงคโปร์แยกจากคาบสมุทรมลายูโดยช่องแคบยะฮอร์ทางทิศเหนือ และจากหมู่เกาะเรียวของประเทศอินโดนีเซียโดยช่องแคบสิงคโปร์ทางทิศใต้ ประเทศมีลักษณะแบบเมืองอย่างสูง และคงเหลือพืชพรรณดั้งเดิมเล็กน้อย ดินแดนของประเทศขยายอย่างต่อเนื่องโดยการแปรสภาพที่ดิน ประเทศฟิลิปปินส์
ฟิลิปปินส์ตั้งอยู่ในแถบวงแหวนไฟและใกล้กับเส้นศูนย์สูตร ทำให้มีแนวโน้มสูงที่จะประสบภัยจากแผ่นดินไหวและไต้ฝุ่น แต่ก็ทำให้มีทั้งทรัพยากรธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์และความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยิ่งเช่นกัน ฟิลิปปินส์มีเนื้อที่ประมาณ 300,000 ตารางกิโลเมตร (115,831 ตารางไมล์)[3] และมีประชากรประมาณ 100 ล้านคน[4][5] นับเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 8 ในเอเชีย และเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 12 ของโลก นอกจากนี้ ณ ปี พ.ศ. 2556 ยังมีชาวฟิลิปปินส์อีกประมาณ 10 ล้านคนอาศัยอยู่ในต่างประเทศ[6] รวมแล้วถือเป็นกลุ่มคนพลัดถิ่นที่ใหญ่ที่สุดกลุ่มหนึ่งของโลก ความหลากหลายทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรมปรากฏให้เห็นตลอดทั้งหมู่เกาะ ในยุคก่อนประวัติศาสตร์ มนุษย์กลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งรกรากในหมู่เกาะแห่งนี้คือกลุ่มชนนิกรีโต ตามมาด้วยกลุ่มชนออสโตรนีเซียนที่อพยพเข้ามาอย่างต่อเนื่อง[7] มีการติดต่อแลกเปลี่ยนกับชาวจีน มลายู อินเดีย และอาหรับ จากนั้นก็เกิดนครรัฐทางทะเลขึ้นมาหลายแห่งภายใต้การปกครองของดาตู, ลากัน, ราชา หรือสุลต่าน เกาะฮนชู
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะฮนชูเป็นที่ราบสูงและภูเขาสูงชัน[2] โดยมีภูเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาฟูจิ บนเกาะฮนชูมีพื้นที่ราบทางด้านตะวันออกและทางใต้ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองสำคัญของญี่ปุ่นเช่น โตเกียว โยโกฮามะ นาโงยะ เกียวโต โอซากะ โคเบะ และฮิโรชิมะ ซึ่งเกาะฮนชูมีจำนวนประชากรหนาแน่นเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก เกาะฮนชู
รายชื่อเกาะเรียงตามขนาด หมู่เกาะควนเฟร์นันเดซ
หมู่เกาะควนเฟร์นันเดซ (; ) เป็นหมู่เกาะร้างของประเทศชิลี เป็นสถานที่ท่องเที่ยวและตกปลาในมหาสมุทรแปซิฟิกตอนใต้ ตั้งอยู่นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 600 กิโลเมตร ประกอบด้วย 3 เกาะสำคัญคือ เกาะโรบินสันครูโซ เกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์ก และเกาะซานตากลารา เกาะเหล่านั้นเป็นที่รู้จักจากการที่อะเลกซานเดอร์ เซลเคิร์ก ได้ติดอยู่บนเกาะนี้นาน 4 ปี และเป็นแรงบันดาลใจให้แก่บทประพันธ์เรื่อง "โรบินสัน ครูโซ" เกาะมีพื้นที่ 181 ตร.กม. โดยเกาะโรบินสันครูโซรวมกับเกาะซานตากลารามีพื้นที่ 93 ตร.กม. และเกาะอาเลฮันโดรเซลเคิร์กมีพื้นที่ 33 ตร.กม. ด้านประชากรมีประชากร 633 คน (ทั้งหมดอยู่บนเกาะโรบินสันครูโซ) โดยมี 598 คน อาศัยอยู่ที่เมืองซานควนเบาติสตา บริเวณอ่าวคัมเบอร์แลนด์ ทางชายฝั่งทิศเหนือของเกาะ (ข้อมูลประชากร ปี ค.ศ. 2002) อุทยานแห่งชาติหาดเจ้าไหม
วนอุทยานแหลมหยงลำได้มีหนังสือส่งรายงานการสำรวจเบื้องต้นวนอุทยานแหลมหยงลำเพื่อจัดตั้งเป็นอุทยานแห่งชาติ กองอุทยานแห่งชาติจึงได้นำเสนอคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติ พิจารณากำหนดที่ดินบริเวณแหลมหยงลำเป็นอุทยานแห่งชาติ ซึ่งคณะกรรมการอุทยานแห่งชาติได้มีมติเห็นสมควรให้กำหนดพื้นที่แหลมหยงลำ หาดยาว หาดสั้น หาดเจ้าไหม และหาดปากเมง เป็นอุทยานแห่งชาติ โดยได้มีพระราชกฤษฎีกากำหนดที่ดินป่าคลองไหโละ ป่าคลองปอ และป่าคลองกันตัง ในท้องที่ตำบลไม้ฝาด อำเภอสิเกา ตำบลบ่อน้ำร้อน ตำบลบางสัก ตำบลเกาะลิบง อำเภอกันตัง จังหวัดตรัง พื้นที่ 144,300 ไร่ หรือ 230.88 ตารางกิโลเมตร เป็นอุทยานแห่งชาติ โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษาเล่ม 98 ตอนที่ 170 ลงวันที่ 14 ตุลาคม 2524 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 36 ของประเทศไทย เกาะติมอร์
เกาะติมอร์มีพื้นที่ 30,777 ตารางกิโลเมตร ชื่อของเกาะมาจากคำว่า ตีมูร์ (timur) ในภาษามลายู ซึ่งแปลว่า ตะวันออก เพราะเกาะติมอร์ตั้งอยู่ทางตะวันออกสุดของหมู่เกาะซุนดาน้อย เกาะเต่า
เกาะเต่า เป็นเกาะในอ่าวไทย อยู่ในเขตจังหวัดสุราษฎร์ธานี เกาะมีรูปร่างโค้งเว้าเหมือนกับเมล็ดถั่ว เกาะตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะพงัน ห่างประมาณ 45 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 21 ตารางกิโลเมตร และมีประชากร 1,723 คน นอกจากนี้ บริเวณใกล้เคียงมีเกาะนางยวนซึ่งเป็นเกาะเล็ก ๆ ทางทิศตะวันตะวันตกเฉียงเหนือ มีสันทรายเชื่อมต่อกับเกาะเต่าในลักษณะเหมือนทะเลแหวก เป็นแหล่งดำน้ำชมปะการังวันที่ 15 กันยายน 2557 พบศพชาวอังกฤษเดวิด มิลเลอร์ วัย 24 ปี และฮันนาห์ วีเธอริดจ์ (Hannah Witheridge) วัย 23 ปีในสภาพกึ่งเปลือยพร้อมแผลลึกหลายแผลบนศพใกล้บังกะโลริมหาดบนเกาะเต่า ตำรวจเชื่อว่าทั้งสองถูกฆ่าด้วยจอบทำสวน พบว่า มิลเลอร์มีบาดแผลรุนแรงที่ศีรษะ ส่วนวีเธอริดจ์มีบาดแผลที่ใบหน้า ต่อมาในวันที่ 22 กันยายน 2557 หนังสือพิมพ์"เดอะเทเลกราฟ" กล่าวว่ามีตระกูลมาเฟียบนเกาะ คนท้องถิ่นเล่าว่า หาดทรายรีไม่ปลอดภัยในยามวิกาล โดยยกตัวอย่างผู้ขายใช้มีดปอกผลไม้ฟันลูกค้า การชักปืนระหว่างการพิพาทระหว่างคนท้องถิ่น นอกจากนี้ ยังมีการจุดไฟเผาบาร์และโรงแรมเพื่อขจัดคู่แข่งด้วย และตำรวจมักหาสินบนจากชาวต่างชาติที่ถูกจับได้ว่าใช้ยาเสพติดบนเกาะ กรีนแลนด์
แผ่นน้ำแข็งมีอาณาเขตกว้างปกคุลุมถึง 1,833,900 ตารางกิโลเมตร เท่ากับ พื้นที่ทั้งหมด 85 เปอร์เซ็นของพื้นที่ทั้งหมดของกรีนแลนด์และขยายไปถึง 2,500 กิโลเมตร จากทางเหนือจรดทางใต้ และกว้างกว่า 1,000 กิโลเมตรจากทางตะวันออกไปทางตะวันตก ทางตอนกลางของเกาะ มีแผ่นน้ำแข็งที่มีความหนามากกว่า 3 กิโลเมตรและ ถือได้ว่าเป็น 10 เปอร์เซ็นของพื้นที่ทั้งหมด เกาะอ็องฌูอ็อง
เกาะอ็องฌูอ็อง เป็นเกาะปกครองตนเองในมหาสมุทรอินเดียซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคอโมโรส มีเมืองหลักคือมุตซามูดู มีประชากรประมาณ 277,500 คน (พ.ศ. 2549) และมีพื้นที่รวม 424 ตารางกิโลเมตร คันโต
คันโต () เป็นภูมิภาคของประเทศญี่ปุ่นบนเกาะฮนชู ในภาคคันโตประกอบด้วย 7 จังหวัด ได้แก่กุมมะ คานางาวะ ชิบะ ไซตามะ โตเกียว โทจิงิ และอิบารากิ คันโตมีขนาดประมาณ 32,423.85 ตารางกิโลเมตร ลักษณะเป็นที่ราบลุ่มประมาณร้อยละ 40 และที่เหลือมีลักษณะเป็นภูเขา ภาคคันโตมีประชากรประมาณ 41,487,171 คน （วันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2548）อัตราความหนาแน่น 1,279.53 คน/ตารางกิโลเมตร อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง
อุทยานแห่งชาติไดเซ็ตสึซัง () หรือเรียกสั้นๆว่า ไทเซ็ตสึซัง เป็นอุทยานแห่งชาติที่ตั้งอยู่ในภูเขาตอนกลางของเกาะฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น ครอบคลุมพื้นที่ 2,267 ตารางกิโลเมตรในสองกิ่งจังหวัดคือคามิกาวะและโทกาชิ ด้วยพื้นที่ใหญ่โตนี้ทำให้เป็นอุทยานแห่งชาติที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ทั้งนี้ คำว่า "ไดเซ็ตสึซัง" มีความหมายว่า "ดอยหลวงหิมะ" ในอุทยานแห่งนี้มียอดเขาที่มีความสูงเกิน 2,000 เมตรอยู่ถึง 16 ยอด