ผลงานแรกของ เอมี เจด ไวน์เฮาส์ มีชื่อว่าอะไร?
เอมี ไวน์เฮาส์
อัลบั้มชุดแรกของเธอออกในปี 2003 ชื่อชุด Frank ได้ถูกเสนอชื่อรางวัลเมอร์คิวรีไพรซ์ และเธอได้รับรางวัลไอวอร์ โนเวลโล[1] ในปี 2004 สำหรับซิงเกิลเปิดตัวของเธอ "Stronger than Me" และอีกครั้งหนึ่งในเดือน พฤษภาคม 2007 กับซิงเกิลแรกจากอัลบั้มในปี 2006 Back to Black ในเพลง "Rehab" และต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ยังได้รับรางวัลบริทอวอร์ด สาขาศิลปินหญิงที่ดีที่สุดของเกาะอังกฤษ นอกจากนั้นยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ปี 2007 อีกด้วย[2]
อีนิกมา (วงดนตรี)
อีนิกมามีผลงานทั้งสิ้น 7 ชุด ผลงานชุดแรกวางตลาดเมือเดือนธันวาคม พ.ศ. 2533 ชื่อว่า "MCMXC a.D." นำเสียงจากบทสวดในโบสถ์คริสต์ ประกอบกับเสียงขลุ่ย และเครื่องดนตรีพื้นบ้านของญี่ปุ่นมาใช้ อัลบั้มชุดนี้ขายได้ถึง 17 ล้านแผ่นทั่วโลก ผลงานเพลงจากชุดนี้หลายเพลง ถูกนำไปใช้เป็นดนตรีประกอบภาพยนตร์ ซีรีส์ และภาพยนตร์โฆษณา เช่นเพลง "Sadeness (Part I)" "Mea Culpa (Part II)" "Gravity Of Love" "Principles of Lust" "Return to Innocence" อัลบั้ม MCMXC a.D. นี้ติดอันดับหนึ่งในชาร์ทถึง 42 ประเทศ เอมี่ กลิ่นประทุม
เอมี่เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เริ่มจากการไปดูคอนเสิร์ต ของ บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น แล้วมีโมเดลลิ่งมาขอถ่ายรูป หลังจากนั้นก็มีผลงานถ่ายมิวสิกวิดีโอของ RS หลายตัว ก่อนจะโดนคำชักชวนของจิตรลดา ดิษยนันทน์ บิ๊กบอสแห่งค่ายกันตนา และมีผลงาน ละครเรื่องแรกคือ เจ้าสาวของอานนท์ ต่อด้วยละครเรื่อง เลือกแล้ว..คือเธอ, มิติใหม่หัวใจเดิม, เงาปริศนา, ทายาทอสูร, ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน, ทับเทวา, ทายาทนิรนาม, แดนซ์ไม่เซ่อเลยเจอรัก , ดอกเบี้ยเคลียร์รัก , ลูกไม้หลากสี , เพื่อนรัก เพื่อนร้าย ,กระดานสีรุ้ง, ฟ้าหินดินทราย, และผลงานอื่นๆอีกมากมายจนถึงปัจจุบัน เฮาส์ เอ็ม.ดี.
"เฮาส์"เป็นผลงานผลิตร่วมกันของฮีลแอนด์โทฟิลมส์ ชอร์ซีโพรดักชันส์ และแบดแฮตแฮร์รีโพรดักชันส์ร่วมกับยูนิเวอร์แซลมีเดียสตูดิโอส์สำหรับเครือข่ายฟ็อกส์ พอล แอตตานาซิโอและเคที เจคอบส์ ประธานของฮีลแอนด์โทฟิลมส์; เดวิด ชอร์ ประธานชอร์ซีโพรดักชันส์ และไบรอัน ซิงเกอร์ ประธานแบดแฮตโพรดักชันส์ เป็นผู้ผลิตบรบิหารสำหรับรายการโดยตลอด ลอว์เรนซ์ แคพโลว์, ปีเตอร์ เบลกและทอมัส แอล. มอแรนร่วมเป็นผู้เขียนเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ 1 หลังผลิตตอนแรก ผู้เขียน ดอริส อีแกน, ซารา เฮส, รัสเซล เฟรนด์และแกร์เร็ต เลอร์เนอร์เข้าร่วมทีมเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ 2 เฟรนด์และเลอร์เนอร์ผู้เป็นหุ้นส่วนธุรกิจ ได้รับเสนอตำแหน่งเมื่อเปิดซีรีส์ แต่ปฏิเสธ หลังสังเกตความสำเร็จของรายการ ทั้งสองตอบรับเมื่อเจคอบส์เสนองานแก่พวกเขาอีกในปีถัดมา ผู้เขียน เอลี แอตไทและฌอน ไวต์เซลเข้าร่วมรายการเมื่อเริ่มฤดูกาลที่ 4 นับแต่เริ่มฤดูกาลที่ 4 มอแรน เฟรนด์และเลอร์เนอร์ได้รับความชอบเป็นผู้ผลิตบริหารในซีรีส์ ร่วมกับแอตตานาซิโอ เจคอบส์ ชอร์และซิงเกอร์ ฮิวจ์ ลอรีได้รับความชอบเป็นผู้ผลิตบริหารสำหรับตอนที่สองและสามของฤดูกาลที่ 5 สตาร์ วอร์ส (ภาพยนตร์)
ด้วยทุนสร้าง 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรกเมื่อ 25 พฤษภาคม 1977 ทำรายได้เฉพาะในประเทศสหรัฐอเมริกา 460 ล้านเหรียญ และจากต่างประเทศอีก 314 ล้านเหรียญ เอาชนะคู่แข่งภาพยนตร์ทำรายได้สูงสุดอย่าง Jaws ไปได้ และยังคงดำรงตำแหน่งนี้ไปได้อีกจนถูกโค่นตำแหน่งโดย E.T. the Extra Terrestrial ใน ค.ศ. 1983 นับถึง ค.ศ. 2012 เมื่อปรับตามค่าเงินเฟ้อแล้วภาพยนตร์เรื่องนี้ถือเป็นภาพยนตร์ที่มีรายได้สูงสุดตลอดกาลเป็นลำดับที่ 2 ของสหรัฐอเมริกาและแคนาดา ได้รับรางวัลจำนวนมากรวมถึงได้เข้าชิงรางวัลออสการ์หลายสาขา รวมทั้งสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมซึ่งอเล็ค กินเนส ในบทโอบีวัน เคโนบี ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิง ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการจัดให้อยู่ในลำดับต้นๆ ของภาพยนตร์ยอดเยี่ยมตลอดกาลบ่อยครั้ง ได้รับการนำออกฉายซ้ำในหลายโอกาส บางครั้งมีการดัดแปลงเพิ่มเติม ฉบับที่เป็นที่จดจำคือฉบับพิเศษปี 1997, ฉบับดีวีดีปี 2004 และฉบับบลูเรย์ปี 2011 ซึ่งได้เพิ่มเติมฉากที่ถ่ายทำด้วยคอมพิวเตอร์กราฟิก เปลี่ยนแปลงบทพูด และเพิ่มฉากใหม่เข้าไป เอมี ไวน์เฮาส์
เมื่อเอมีอายุได้ 9 ขวบ คุณยายของเธอชื่อซินเธีย แนะนำให้เธอเข้าโรงเรียนสอนการแสดง ซูซิ เอิร์นชอร์ (Susi Earnshaw Theatre School)[9] เมื่อเธออายุ 10 ขวบ เธอได้ตั้งวงเพลงแร็ปชื่อ สวีท แอนด์ เซาเออร์ (Sweet 'n' Sour) กับเพื่อนชื่อ จูเลียท แอชบี (Juliette Ashby)[10] เอมีเรียนอยู่ที่โรงเรียนซูซิ เอิร์นชอร์ได้ 4 ปี จึงย้ายไปเรียนต่อที่โรงเรียนสอนการแสดง ซิลเวียร์ ยัง (Sylvia Young Theatre School) เธอได้ร่วมแสดงในละครเรื่อง เดอะ แฟสท์ โชว์ (The Fast Show) กับเพื่อนนักเรียนคนอื่นๆ ในปีค.ศ. 1997[11] แต่พอเธออายุได้ 14 ปี เธอก็ถูกไล่ออกเนื่องจากไม่ตั้งใจเรียนและไปเจาะจมูกมา[12][7] หลังจากนั้นเธอจึงไปเข้าโรงเรียนบริท (BRIT School) ซึ่งเป็นโรงเรียนสอนศิลปะการแสดงและเทคโนโลยี ในเซลเฮิร์สท ชานเมืองครอยดอน[13] ทิมบาแลนด์
ทิมบาแลนด์ได้รับเครดิตเต็มจากผลงานครั้งแรกในปี 1996 กับอัลบั้ม "Ginuwine...the Bachelor" ให้กับศิลปินอาร์แอนด์บีที่ชื่ จินูไวน์ ซึ่งอัลบั้มชุดนี้ประสบความสำเร็จทั้งด้านยอดขายและคำวิจารณ์ หลังจากนั้นเขาประสบความสำเร็จจากผลงานของอาไลยาห์ในปี 1996 ชุด "One in a Million" และของมิสซี เอลเลียต ในปี 1997 ชุด "Supa Dupa Fly" จากนั้นทิมบาแลนด์ก็มีชื่อเสียงจากการเป็นโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินแนวอาร์แอนด์บีและฮิปฮอป เขายังมีผลงานอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง ซึ่งมักจะร่วมงานกับ Magoo และในระหว่างปี 2003 และปี 2005 เขาทำงานร่วมกับแบรนดี้ จากนั้นทำงานร่วมกับเจย์-ซี และบับบา สปาร์กซ์ ทิมบาแลนด์ยังมีรายได้กว่า 22 ล้านเหรียญสหรัฐในปี 2008 เอ็มมี รอสซัม
นอกจากนี้ เอ็มมียังมีผลงานเพลงอยู่ด้วย ชุดแรกชื่อ "Inside Out" วางแผงเมื่อปี 2007 และยัง
มี EP (มินิอัลบั้ม) เป็นเพลงคริสต์มาส ออกช่วงท้ายปีเดียวกัน ชื่อ Carol of the Bells ส่วนอัลบั้มที่ 2 ชื่อว่า Sentimental Journey ก็วางแผงในปี 2556 โดยเป็นการเรียบเรียงเพลงเก่ามาร้องใหม่ในรูปแบบของเธอเอง รติพันธ์ พันธ์พินิจ
ซึ่งการทำอัลบั้มแรกใช้เวลานานกว่า 2 ปีเต็ม อัลบั้มนี้ชื่ออัลบั้มว่า "J N E" โดยเปิดตัวด้วยเพลง "ไม่มีตัวตน" ซิงเกิลเปิดตัวของเธอก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ต่อด้วยเพลงเร็ว "มูฟ" และเพลงช้าซึ้งๆอีก1เพลง "10 ข้อห้าม" (วางแผงเมื่อ พ.ศ. 2549) เฮาส์ (แนวดนตรี)
การบันทึกแผ่นเสียงของชิป อี.ในปี 1985 ที่ชื่อ 'อิส'ส เฮาส์' อาจมีส่วนช่วยในการขยายความของรูปแบบใหม่ของดนตรีอิเลคโทรนิคนี้ อย่างไรก็ตามชิป อี.ได้ให้ความไว้วางใจแก่สมาคมเดอะ นักเกิ้ลส์โดยกล่าวว่า ชื่อมาจากแนวคิดของการตั้งป้ายของการบันทึกเสียงที่ร้านแผ่นเสียง เดอะ อิมพอสเทส อีทีซีที่ซึ่งเป็นที่ๆเขาใช้ทำงานในช่วงต้นยุค 1980 เพลงต่างๆมากมายที่ดีเจ นักเกิ้ลส์ได้เคยเปิดแผ่นที่เดอะ แวร์เฮาส์ถูกตั้งป้ายขึ้นว่า 'ดังได้ฟัง ณ. เดอะ แวร์เฮาส์' ซึ่งถูกเรียกสั้นๆง่ายๆว่า เฮาส์ บรรดาผู้สนับสนุนภายหลังได้ถามถึงเพลงใหม่ๆซึ่งชิป อี.ได้แจ้งว่าเป็นความต้องการที่ทางร้านได้พยายามจะหาโดยการสะสมเพลงฮิตใหม่ๆของคลับ  เอมี ไวน์เฮาส์
ซิงเกิลที่สองของอัลบั้ม Back to Black คือ "You Know I'm No Good" วางจำหน่ายในวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 2007 ในซิงเกิลนี้ประกอบด้วยรีมิกซ์ที่ให้เสียงร้องจังหวะแร็พโดย โกสต์เฟซ คิลลาห์ ซิงเกิล "You Know I'm No Good" ติดอันดับ 18 ของ ยูเค ซิงเกิล ชาร์ท ต่อมาซิงเกิล "Back to Black" ซึ่งมีชื่อเดียวกันกับอัลบั้มก็ได้วางจำหน่ายที่สหรัฐอเมริกาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2007 และที่สหราชอาณาจักรในวันที่ 30 เมษายน ปีเดียวกัน ซิงเกิล "Back to Black" ติดอันดับสูงสุดอันดับที่ 25 และในวันที่ 5 เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 อัลบั้ม Back to Black แบบพิเศษก็ได้วางจำหน่ายในสหราชอาณาจักร ในอัลบั้มนี้จะมีแผ่นซีดีเพิ่มอีกหนึ่งแผ่นซึ่งประกอบไปด้วย บี-ซายด์ส (B-sides) เพลงที่หาฟังยาก เพลงที่ร้องสด และอื่นๆ เช่นเพลง "Valerie" ซึ่งดีวีดีการแสดงของเอมี I Told You I Was Trouble: Live in London ก็ได้วางจำหน่ายในสหราชอาณาจักรในวันเดียวกันนั้นด้วย ส่วนในสหรัฐอเมริกาวางจำหน่ายวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ดีวีดีนี้ประกอบด้วยบันทึกการแสดงสดของเธอที่แชพเพิร์ดส บุช เอ็มไพร์ ณ กรุงลอนดอน และสารคดีความยาว 50 นาทีเกี่ยวกับการเข้าสู่วงการของเธอย้อนไป 4 ปี[30] ในวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 2007 ซิงเกิล "Love Is a Losing Game" ซึ่งเป็นซิงเกิลตัวสุดท้ายของอัลบั้ม Back to Black ก็ได้วางจำหน่ายที่สหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา จอห์น วิลเลียมส์
ใน ค.ศ.2011 วิลเลี่ยมส์มีผลงานสองเรื่อง ซึ่งล้วนกำกับโดยสปีลเบิร์ก คือเรื่อง การผจญภัยของตินติน (The Adventures of Tintin) ที่ถือว่าเป็นการทำดนตรีประกอบภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกของวิลเลี่ยมส์ และ ม้าศึกจารึกโลก (War Horse) ซึ่งทั้งสองเรื่องนี้ วิลเลี่ยมส์ยังทำดนตรีได้ดีฝีมือไม่ตก เป็นที่ยอมรับต่อนักวิจารณ์[19][20][21][22][23][24] ทั้งสองเรื่องต่างเข้าชิงรางวัลออสการ์สาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยม [25] เป็นครั้งที่ 46 และ 47 ของวิลเลี่ยมส์ ทำให้เขากลายเป็นนักประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์ที่ได้เข้าชิงออสการ์สาขาดนตรีประกอบมากที่สุด นำหน้าอัลเฟรด นิวแมน (Alfred Newman) ที่เคยทำไว้ได้ 45 ครั้ง [26] และในปี ค.ศ.2012 ในหนังเรื่องต่อมาของสปีลเบิร์ก ลินคอล์น (Lincoln) หนังเกี่ยวกับประธานาธิบดีลินคอล์นที่เล่าถึงช่วงสุดท้ายของชีวิตท่านในการผลักดันกฎหมายเลิกทาส ดนตรีประกอบอันนุ่มนวลและทรงพลังของวิลเลี่ยมส์ ส่งให้เขาเข้าชิงรางวัลออสการ์อีกครั้ง [27] และอีกครั้ง ในปี ค.ศ.2013 กับภาพยนตร์ที่สร้างจากนิยายเยาวชนขายดีเรื่อง จอมโจรหนังสือ (The Book Thief) กำกับโดยไบรอัน เพอร์ซิวาล (Brian Percival) ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์เรื่องแรกในรอบ 8 ปีที่วิลเลี่ยมส์ทำดนตรีประกอบให้กับผู้กำกับคนอื่นที่ไม่ใช่สปีลเบิร์ก นับตั้งแต่ปี ค.ศ.2005 และเป็นผลงานที่ทำให้วิลเลี่ยมส์ได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 49 [14] และได้ถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำเป็นครั้งที่ 25 เอ็ดเวิร์ด มายา
ฤดูร้อนปี ค.ศ. 2009 มายาออกเพลงแรกในฐานะศิลปินกับเพลง "Stereo Love" ติดอันดับ 2 บนโรมาเนียนซิงเกิ้ลส์ชาร์ตส ต่อมาในปีนั้นเพลงนี้ก็กลายเป็นฮิตในคลับทั่วโลก และเพลงติดชาร์ตป็อปในเนเธอร์แลนด์ สหราชอาณาจักรและเบลเยี่ยม "Stereo Love" ยังเป็นเพลงที่ติดชาร์ตในยูโรเปียนท็อปฮอต 100 ยาวนานที่สุดคือ ติดต่อกัน 52 สัปดาห์ อากิโฮะ โยชิซาวะ
เดือนต่อมา หลังจากหนังสือรวมภาพถ่ายของเธอได้ออกวางจำหน่าย โยชิซาวะได้ทำสัญญาตกลงเล่นภาพยนตร์เอวีเป็นครั้งแรกกับ 2 ค่ายใหญ่อย่าง อลิซ เจแปน และ แม็กซ์ เอ โดยผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเธอออกวางจำหน่ายในวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 2003 ในชื่อเรื่อง "Angel Bud" กับค่ายอลิซ เจแปน และมีผลงานเรื่องต่อมาคือ "18-Teens" ออกวางจำหน่ายในเดือนเมษายน ค.ศ. 2003 กับค่ายแม็กซ์ เอ แอนดี วอร์ฮอล
หลังจากที่แอนดีเปิดตัวในฐานะศิลปินป็อปอาร์ตอย่างเต็มตัวแล้ว ชื่อเสียงของเขาก็เริ่มโด่งดังขึ้นเป็นอย่างมากในฐานะศิลปินป็อปอาร์ตที่มีเอกลักษณ์งานเป็นของตัวเอง และเมื่อเขาได้เริ่มทำงานในแบบซีรีส์ (Series) คือภาพชุดจำนวนมากเรียงต่อๆกันนั้น ความเป็นคนทำงานหัวสมัยใหม่ของเขาก็ยิ่งชัดเจนขึ้นจนโดดเด่นกว่าศิลปินคนอื่นในกลุ่ม ภาพชุดที่สร้างชุดเสียงให้กับแอนดีเป็นอย่างมากชุดแรกคือภาพกระป๋องซุปยี่ห้อ “แคมป์เบลส์ (Campbell’s)” จำนวน 32 ภาพ และตั้งแต่นั้นแอนดีก็ตัดสินใจที่จะทำงานในแนวป็อปอาร์ตและเลิกทำงานแบบพาณิชย์ศิลป์ มิกกี้ เมาส์
การเปิดตัวครั้งแรกของ มิกกี้เมาส์ ในเรื่อง "Steamboat Willie" ในวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ.1928 (พ.ศ. 2471) ทำให้ มิกกี้เมาส์ กลายเป็นขวัญใจของเด็ก ๆ จวบจนปัจจุบัน โดยทางนิวยอร์กไทม์ เคยเขียนชื่นชมว่า มิกกี้ เมาส์ เป็นผลงานที่มีความคิดสร้างสรรค์เยี่ยมยอดและสนุก เพราะการ์ตูนเรื่องนี้มีจุดเด่นที่เพลงประกอบที่ไพเราะ ภาพ และฉากที่สวยงาม แมดเฮาส์
PERFECT BLUE (1998) MILLENNIUM ACTRESS (2001) Tokyo Godfathers (2003) Paprika (2006) Summer Wars (2009) The Boy and The Beast (2015) No game No life Zero (2017) ดูแรนดูแรน
แล้วดูแรนดูแรน ก็สามารถครองความสำเร็จด้วยอันดับ #1 ใน บิลบอร์ด ของอเมริกาด้วยผลงานชุดที่ 3 “Seven And Ragged Tiger” จนทำให้นิตยสารโรลลิ่ง สโตน ขนานนาม ดูแรนดูแรนว่า “The Fab Five” หรือ “5 มหัศจรรย์”เลยทีเดียว
ในปี 1985 ดูแรนดูแรนได้รับเชิญให้แต่งเพลงประกอบสุดยอดภาพยนตร์อย่างเจมส์ บอนด์ ในเพลง “A View To Kill” ซึ่งก็สร้างประวัติศาสตร์เป็นซาวนด์แทรคเพลงแรกและเพลงเดียวจนถึงทุกวันนี้ของเจมส์ บอนด์ ที่ขึ้นถึงอันดับ 1 บนชาร์ทบิลบอร์ด รีว มูรากามิ
ผลงานชิ้นแรกของมูรากามิเป็นนิยายขนาดสั้นชื่อ "Almost Transparent Blue" เขียนขึ้นขณะที่เขายังเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยศิลปะมุซาชิโนะ เนื้อหาเกี่ยวกับความสำส่อนทางเพศและการเสพยาในหมู่เยาวชนวัยรุ่นญี่ปุ่น นิยายเรื่องนี้ได้รับเสียงชื่นชมว่าเป็นวรรณกรรมรูปแบบใหม่ และได้รับรางวัลผลงานนักเขียนหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 1976 ถึงแม้จะมีคนวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นนักประพันธ์แห่งยุคเสื่อมทราม ต่อมาในปีเดียวกัน "Almost Transparent Blue" ได้รับรางวัลอะคุตะกะวะ ส่งผลให้มูรากามิเป็นนักเขียนระดับเบสเซลเลอร์ขึ้นมาทันที ในปี 1980 เขาตีพิมพ์นิยายที่มีขนาดยาวกว่ามากชื่อ "Coin Locker Babies" และเป็นอีกครั้งที่ผลงานของเขาได้รับคำชื่นชม ผลงานเพลงของเจสส์ กลินน์
ในต้นปี ค.ศ. 2014 กลินน์มีผลงานร้องรับเชิญในเพลง "มายเลิฟ" ของรูท 94 และเพลง "แรเธอร์บี" ของคลีนบานดิต ทั้งสองเพลงเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตซิงเกิลแห่งสหราชอาณาจักร และเพลง "แรเธอร์บี" ขึ้นอันดับ 10 บนชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 ในเดือนกรกฎาคมเพลง "ไรต์เฮียร์" ถูกจัดจำหน่ายเป็นซิงเกิลและขึ้นใน 10 อันดับแรกบนชาร์ต เช่นเดียกับเพลง "เรียลเลิฟ" ซิงเกิลร่วมกับคลีนบานดิตอีกครั้ง ในปี ค.ศ. 2015 ซิงเกิล "โฮลด์มายแฮนด์" เป็นเพลงแรกที่ขึ้นอันดับ 1 ในฐานะศิลปินเดี่ยวบนชาร์ตซิงเกิล ตามมาด้วยเพลง "นอตเลตทิงโก" ร้องร่วมกับไทนี เทมพาห์ และ "โดนต์บีโซฮาร์ดออนยัวร์เซลฟ์" ทำให้กลินน์เป็นศิลปินเดี่ยวหญิงชาวอังกฤษคนที่สองที่มีเพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตทั้งหมดห้าเพลงหลังจากเชอรีล โคล กลินน์ออกอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ" ในเดือนสิงหาคม ปี ค.ศ. 2015 อัลบั้มเปิดตัวอันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้มแห่งสหราชอาณาจักร และได้การรับรองระดับทองคำขาว 3 ครั้งจากองค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงอังกฤษ ในปลายปี ค.ศ. 2015 ถึงต้นปี ค.ศ. 2016 กลินน์มีซิงเกิลสองซิงเกิล ได้แก่ เพลง "เทกมีโฮม" และ เพลง "เอนท์กอตฟาร์ทูโก" ทั้งสองติดอันดับ 6 และ 45 บนชาร์ตซิงเกิลตามลำดับ เจิ้ง หยวนช่าง
เจิ้งหยวนช่างมีชื่อเล่นภาษาอังกฤษว่า โจ (Joe) เขามีผลงานทางด้านละครและภาพยนตร์มากมาย โจแสดงละครมาแล้วหลายต่อหลายเรื่อง แต่มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ ณ เวลานี้ สาวไทยของเรากำลังให้ความสนใจ และติดตามตั้งแต่ต้นจนจบก็คือละครเรื่อง เอ้อจั้วจี้ว์จือเหวิน หรือชื่อภาษาอังกฤษก็คือ It started with a kiss ซึ่งดัดแปลงมาจากการ์ตูนยอดฮิตของญี่ปุ่นโดยนักเขียนชื่อดัง KAORU TADA สำหรับเรื่องนี้เขาแสดงร่วมกับนักแสดงสาวดาวรุ่งหลินอีเฉิน รวมทั้งหนุ่มหล่อวังตงเฉิง (汪东城) หรือ Jiro แห่งวงฟาเรนไฮน์อีกด้วย
ก่อนหน้านี้เขาก็มีละครที่สร้างความฮือฮาให้แฟนๆ จนเป็นที่รู้จักอย่างเรื่องสาวโก๊ะหัวใจใสกิ๊ก (The Rose) เรื่องนี้เขาเป็นหนุ่มผมยาวที่แสนหล่อเหลา ซึ่งหลงรักพี่สาวของตนเองนั้นก็คือ Ella นักร้องนำวง S.H.E แม้ในเรื่องนี้เขาไม่ได้รับบทพระเอก แต่เพราะบทบาทรักพี่สาวของตนเองและมีความรู้สึกพิเศษกับพระเอกของเรื่อง พร้อมกับฉากเลิฟซีนจูบปากกับพระเอก ก็ทำให้แฟนๆ หลายคนฮือฮา ในที่สุดเขาก็เป็นที่สนใจมากขึ้น
ผลงานล่าสุดที่โจกำลังถ่ายทำอยู่ตอนนี้คือละครเรื่อง Hot Summer Love (ร้อนนี้ต้องมีรัก) ที่สำคัญเรื่องนี้ก็หนีไม่พ้นเป็นละครที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นอีกเช่นเคย ในเรื่องนี้บุคลิกตัวละครก็ยังคล้ายกันอีก เป็นผู้ชายที่มีบุคลิกเงียบขรึม ถ้าเรื่องนี้มาถึงเมืองไทยเมื่อไหร่ แฟนคลับสาวไทยของโจจะต้องเพิ่มปริมาณขึ้นอีกแน่นอน ออลเทอร์นาทิฟร็อก
กลางคริสต์ทศวรรษ 1990 วงซันนีเดย์รีลเอสเตตได้กำหนดนิยามเพลงอีโมขึ้นมา อัลบัม พิงเคอร์ตัน (1996) ของวีเซอร์ก็ถือว่าเป็นอัลบัมที่สร้างผลกระทบ ในปี 2000 เมื่อก้าวทศวรรษใหม่ อีโมเป็นแนวเพลงร็อกที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแนวเพลงหนึ่ง[43] ผลงานยอดนิยมที่ประสบความสำเร็จได้ยอดขายได้แก่ บลีดอเมริกา ของจิมมีอีตเวิลด์ (2001) และ เดอะเพลซซิสยูแฮฟคัมทูเฟียร์เดอะโมสต์ ของแดชบอร์ดคอนเฟชชันนอล (2003)[89] อีโมแบบใหม่มีซาวด์แบบกระแสหลักมากขึ้นมากกว่าในคริสต์ทศวรรษ 1990 และดูดึงดูดใจต่อวัยรุ่นได้อย่างมาก มากกว่าช่วงก่อร่างสร้างตัวในช่วงก่อนหน้านี้[89] ขณะเดียวกัน การใช้คำว่า "อีโม" ขยับขยายไปมากกว่าคำว่าแนวเพลง ได้กลายมาเป็นแฟชั่น ทรงผม และดนตรีที่ปลดปล่อยอารมณ์[90] ความสำเร็จอย่างต่อเนื่องของอีโมในกระแสหลักกับวงที่เกิดขึ้นใหม่ในคริสต์ทศวรรษ 2000 อาทิวงที่ทำผลงานหลักแผ่นเสียงทองคำขาวหลายชุดอย่าง ฟอลล์เอาต์บอย[91] และมายเคมิคอลโรแมนซ์[92] รวมถึงวงในกระแสหลักอย่าง พาร์อะมอร์[91] และแพนิก! แอตเดอะดิสโก[93] ลิฟแอนด์เล็ตดาย
Live And Let Die เป็นนวนิยายเรื่องที่ 2 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง แต่งขึ้น พิมพ์จำหน่ายครั้งแรกใน พ.ศ. 2497 และจนถึงปัจจุบัน มีการตีพิมพ์จำหน่ายไปแล้วหลายครั้ง จากหลายสำนักพิมพ์ที่ซื้อลิขสิทธิ์ต่อกันเป็นทอดๆ เช่น โจนาธาน เคป (Jonathan Cape) ที่เป็นบริษัทและสำนักพิมพ์ที่พิมพ์จำหน่ายเป็นสำนักพิมพ์แรก และตามด้วย แม็คมิลลัน (Macmillan) , เปอร์มาบุ๊คส์ (Permabooks) , แพนบุ๊คส์ (Pan Books) , ไทรแอด/แพนเทอร์ (Triad/Panther) , ไทรแอด/แกรนาด้า (Triad/Granada) , โคโรเน็ตบุ๊คส์ (Coronet Books) , วิคิง/เพ็นกวิน (Viking/Penguin) และ เพนกวินบุ๊คส์ (Penguin Books) ตามลำดับ แบล็กอายด์พีส์
ปี 2009 แบล็กอายด์พีส์ออกอัลบั้มที่ห้า "ดิอี.เอ็น.ดี." ("The E.N.D.") ซึ่งมีลักษณะเป็นดนตรีอิเล็กทรอนิกส์มากขึ้น อัลบั้มนี้มีซิงเกิลนำอย่าง "Boom Boom Pow", "I Gotta Feeling" และ "Meet Me Halfway" ปีต่อมาวงออกอัลบั้มที่หก "เดอะบิกินนิง" ("The Beginning") ในปี ค.ศ. 2018 แบล็กอายด์พีส์ออกอัลบั้มที่เจ็ด "มาสเตอส์ออกเดอะซัน วอลุม 1" ("Masters of the Sun Vol. 1") โดยมีเจสซิกา เรย์โนโซทำหน้าที่ร้องนำแทนเฟอร์กี้ที่ออกจากวง เดอะ ไวท์ รูม (เอ็กซ์เท็นด์เพลย์)
เดอะ ไวท์ รูม (เอ็กซ์เท็นด์เพลย์) เป็นอัลบั้มแบบ เอ็กซ์เท็นด์เพลย์ หรือ อีพี ขับร้องโดย ซิงกูล่าร์ และอัลบั้มนี้เป็นอัลบั้มแรกของพวกเขา ภายใต้ค่าย โซนี่ มิวสิก แอนดี วอร์ฮอล
ในปี1984 เดอะ แฟคตอรี่ ก็ย้ายที่ทำการไปอาคารแห่งใหม่คือ ตึกเอดิสัน (Edison Building) ถนนอีสต์ 33 (East 33 Street) ในนิวยอร์กซึ่งเป็นอาคารขนาดใหญ่กว่าที่เคยใช้มากมาย ทำให้แอนดีสามารถเอาธุรกิจของเขาทั้งหมดมารวมกันไว้ในอาคารนี้ด้วยกันได้ ในขณะนั้นนอกจากแอนดีจะเป็นศิลปินที่ประสบความสำเร็จที่สุดแล้ว ยังเป็นเจ้าของธุรกิจที่มีอนาคตมากมาย ทั้งนิตยสาร “อินเทอร์วิว” ของเขาที่สร้างยอดขายได้อย่างสวยงามในระดับต้นๆของวงการนิตยสารบันเทิง และในปี 1986 แอนดีก็ประกาศเปิดโปรเจกใหม่ในการทำรายการให้กับเคเบิลทีวีอย่างรายการ “แอนดี วอร์ฮอล 15 นาที (Andy Warhol’s Fifteen Minutes)” ซึ่งมีชื่อมาจากคำพูดของเขาในการสัมภาษณ์ครั้งหนึ่ง และในปี 1986 อีกเช่นกันที่แอนดีได้รับเชิญไปเป็นดารารับเชิญในภาพยนตร์ซีรีส์เรื่อง “เรือรักเรือสำราญ (Love Boat)” ไมเคิล แจ็กสัน
และจากความคาดหวังในเพลงฮิต แจ็กสันออกผลงานครั้งแรกในรอบ 5 ปี ในอัลบั้ม Bad ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ถูกคาดหวังอย่างมาก[88]อัลบั้มมี 7 ซิงเกิล ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในสหรัฐอเมริกา ซึ่ง 5 ซิงเกิล ประกอบด้วย ("I Just Can't Stop Loving You" "Bad" "The Way You Make Me Feel", "Man in the Mirror" และ "Dirty Diana") ขึ้นอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100 ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกที่มีเพลงอันดับ 1 จากอัลบั้มเดียวมากที่สุด[89] จากข้อมูลปี 2012 อัลบั้มมียอดขายระหว่าง 30-45 ล้านชุดทั่วโลก ซึ่งขายได้ในอเมริกา 9 ล้านชุด[36][90][91] อัลบั้มได้รับ 2 รางวัลแกรมมี่ สำหรับสาขาจัดการเสียงยอดเยี่ยม และสาขามิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม สำหรับเพลง "Leave Me Alone" ในปี 1989 [92][93] ในปีเดียวกัน แจ็กสันได้รับรางวัลพิเศษ Award of Achievement ที่งานอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส หลังจาก Bad กลายเป็นอัลบั้มแรกที่มีถึง 5 ซิงเกิล ติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มแรกที่ติดท๊อปใน 25 ประเทศ และอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดทั่วโลกปี 1987 และ 1988[94]ในปี 1988 "Bad" ได้รับรางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส สาขาเพลงโซล/อาร์แอนด์บียอดนิยม[95] เอ็กซ์วายแซด
จากนั้นเอ็กซ์วายแซดได้พักงานในวงการและไปเรียนดนตรีและฝึกซ้อมกันอย่างจริงจังโดยทุกคนได้มาอาศัยอยู่รวมกันในบ้านเช่า และยังมีนักร้องนักดนตรีมากประสบการณ์มาฝึก สอนให้กับวงเอ็กซ์วายแซด จนต่อมาในปี พ.ศ. 2530 อัลบั้มชุดแรก ดอกไม้บานเจ้าเอย ภายใต้สังกัดแกรมมี่ เอ็นเตอร์เทนเม้นต์ วางแผงวันที่ 1 มกราคม 2530 มี โปรดิวเซอร์และผู้จัดการวงอย่างกริช ทอมมัส เนื้อหาของเพลง มีเนื้อหาที่โตขึ้น ก้าวเข้าสู่ช่วงวัยรุ่น ภาษาที่ใช้ในเพลงก็เป็นแบบกันเอง เหมือนภาษาพูดในหมู่วัยรุ่น เข้าใจง่ายๆ มีเพลงฮิตอย่าง ฝากดาว , ไม่กลัวไม่สวย , ขอให้เป็นเช่นวันก่อน ,เจ้าดอกไม้บาน,แสงดาวกับสายลม และ สบายดีหรือเปล่า ที่มีความคล้ายคลึงกับเพลง “Last Christmas” ของ Wham  เสาวลักษณ์ ลีละบุตร
ปี 2531 "ว้าว...ว !" งานลำดับที่แปดออกขายในเดือนมีนาคม ได้ เสนีย์ ฉัตรวิชัย (ดิ อินโนเซ้นท์) มาทำดนตรีให้ทั้งชุด รวมถึงได้สมาชิกหลักของ ดิ อินโนเซ้นท์ มาบันทึกเสียงในห้องอัดด้วย เป็นงานของ สาว สาว สาว ที่อาจจะมีคนจดจำได้น้อยที่สุด แต่เป็นงานที่เหมาะสมกับวัยของพวกเธอ พวกเธอไม่ใช่นักเต้นมาตั้งแต่แรกเริ่มการนำเสนองานดนตรีในชุดนี้ในเพลงที่ออกมาในแนวแดนซ์ทำให้จุดอ่อนของพวกเธอเริ่มเห็นชัดเมื่อในตลาดมีตัวเลือกอื่นขึ้นมาเป็นตัวเปรียบเทียบ แต่เพลงอื่นๆในชุดที่เป็นเพลงฟังในชุดนี้กลับมีคนได้ฟ้งและรู้จักน้อยมาก ที่สำคัญคือเป็นเพลงป๊อปร่วมสมัยชั้นดีหลายเพลงด้วยกัน บัตเตอร์ฟลายเลือกแอมมาร้อง "สองใจเท่านั้น" เพลงนำประกอบภาพยนตร์เรื่อง "รักแรกอุ้ม" ต่อมาพวกเธอก็มีอัลบั้มพิเศษ "Together" อัลบั้มคัฟเวอร์เพลงสากลชุดที่สองและเป็นงานชุดที่เก้าของ สาว สาว สาว ออกวางขายในช่วงปลายปี เป็นงานที่ทางค่ายตั้งใจจะสร้างยอดขายให้ได้ในระดับเดียวกันกับชุด "Because I Love You" ถึงแม้การเลือกเพลงที่มาทำในชุดนี้จะยังอยู่ในเกณฑ์ดีแต่เมื่อเป็นงานที่มาทีหลังความสนใจจากแฟนเพลงจึงลดลง เพลงที่น่าสนใจที่สุดเป็นงานแต่งของแอมเองคือเพลง "Something That Used To Be Mine" ซึ่งเป็นการเขียนเพลงภาษาอังกฤษเพลงที่สองของเธอที่ได้รับการบันทึกเสียงในนาม สาว สาว สาว ต่อจากเพลง "Telephone" ซึ่งอยู่ในชุด "ในวัยเรียน" เนื้อหาของเพลงนี้เหมือนลางบอกเหตุที่เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในชีวิตรักของเธอ เป็นเพลงที่มีท่วงทำนองไพเราะและคำร้องที่กินใจ โจอี ฟาโทน
ทิมเบอร์เลกและเจซี แชเซซ ได้รู้จักกันเมื่อครั้งอยู่ในมิกกี้เมาส์คลับ ได้เข้ามาเป็นนักร้องนำวงบอยแบนด์ที่ได้รับความนิยมในช่วงทศวรรษ 1990 ที่ชื่อ เอ็นซิงก์ โดยได้เริ่มก่อตั้งวงในปี 1995 และเริ่มต้นอาชีพด้านดนตรีในปี 1996 ในยุโรป มีเพลงฮิตในสหรัฐอเมริกาหลังจากนั้น 2 ปี โดยออกผลงานอัลบั้มแรกในสหรัฐอเมริกาชื่ออัลบั้ม "*NSYNC" มียอดขาย 11 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกา โดยมีเพลงฮิตอย่างเช่น Tearin' Up My Heart หลังจากนั้น 2 ปีพวกเขาเจอเหตุการณ์คล้าย ๆ กับวงแบ็กสตรีทบอยส์ ที่เกิดการสู้ทางด้านกฎหมายอันยาวนานเกี่ยวกับการโกงของผู้จัดการพวกเขาคือ ลู เพิร์ลแมน ในที่สุดพวกเขาก็ได้เซ็นสัญญากับไจฟ์เรคคอร์ด ออกผลงานหลังจากการรอคอยอันยาวนาน คืออัลบั้มชุด "No Strings Attached" ในเดือนมีนาคม 2000 ที่สร้างสถิติมียอดขายสัปดาห์แรกด้วยยอดขาย 2.4 ล้านชุดเร็วที่สุดในสัปดาห์แรกตลอดกาล และมีเพลงซิงเกิลอันดับ 1 อย่างเพลง It's Gonna Be Me หลังจากนั้นออกอัลบั้มที่ 3 ชื่อชุด "Celebrity" ที่สร้างสถิติอัลบั้มที่มียอดขายเร็วที่สุดเป็นอันดับ 2 ตลอดกาล ต่อมาในปี 2002 หลังจากจบทัวร์ Celebrity Tour และหลังออกซิงเกิล Girlfriend ซิงเกิลที่ 3 จากอัลบั้ม พวกเขาตัดสินใจที่จะหยุดงาน จากจุดนี้เองทิมเบอร์เลกเริ่มต้นงานการทำอัลบั้มเดี่ยวของตัวเอง หลังจากนั้นวงก็แยกย้ายกันไป ในประวัติการทำงานของวงเอ็นซิงก์พวกเขามีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ แสดงบนเวทีรางวัลออสการ์ [[โอลิมปิก รวมถึงมียอดขายอัลบั้มมากกว่า 50 ล้านชุดทั่วโลก ถือเป็นวงบอยแลนด์ที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับที่ 3 ในประวัติศาสตร์ เอลวิส เพรสลีย์
ทั้ง 3 ซิงเกิลของเพรสลีย์ที่ออกในช่วงครึ่งปีแรกของปี ค.ศ. 1957 ติดอันดับ 1 ได้แก่ "Too Much", "All Shook Up", และ "(Let Me Be Your) Teddy Bear" เขาได้กลายเป็นดาราระดับนานาชาติ เขาได้รับความสนใจจากแฟนเพลง ถึงแม้ว่าเพลงเขาจะยังไม่ออกขาย ยังมีการพาดหัวข่าวว่า "เพรสลีย์สร้างความคลั่งไคล้ในโซเวียต" ใน "เดอะนิวยอร์กไทมส์" รายงานว่าเพลงของเขาเป็นที่ต้องการอย่างยิ่งในราคาสูง ที่เลนนินกราด และในช่วงการถ่ายทำภาพยนตร์และบันทึกเสียง เขาซื้อแมนชัน 18 ห้อง ห่างจากดาวน์ทาวน์ของเมมฟิสไป 8 ไมล์ เขาซื้อให้ตัวเขาและพ่อแม่เขา ในเกรซแลนด์ "Loving You" เพลงประกอบภาพยนตร์ เรื่องที่สองของเขา ก็กลายเป็นอัลบั้มอันดับ 1 อัลบั้มที่ 3 ของเขา เพลงไตเติลแทร็กเขียนโดยลีเบอร์และสตอลเลอร์ที่ยังคงเขียน 4 ใน 6 เพลงในการบันทึกเสียงให้กับภาพยนตร์เรื่องถัดมา "Jailhouse Rock" ทีมนักเขียนเพลงได้ร่วมกันทำงานในเซสชัน และพวกเขาเริ่มใกล้ชิดกับเพรสลีย์ ซึ่งเคยพูดถึงว่า "เป็นสิ่งนำโชค" เพลง "Jailhouse Rock" ก็เป็นเพลงฮิตอันดับ 1 ในอีพีชุด "Jailhouse Rock" อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
ภาพยนตร์เรื่องถัดมาคือ พลอย ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 กำกับโดย เป็นเอก รัตนเรือง ซึ่งอนันดาเคยร่วมงานกับเป็นเอก มาแล้วกับภาพยนตร์สั้น เรื่อง Twelve Twenty ในภาพยนตร์เรื่องนี้อนันดารับบทเป็นนัท บาร์เทนเดอร์หนุ่ม ที่มีบทพูดเพียงประโยคเดียวในเรื่องคือ “ เด็กมันติดยา ครับพี่” [17] นอกนั้นเป็นบทเลิฟซีนกับ พรทิพย์ ปาปะนัย ต่อมาเขายังได้รับเลือกให้เป็น นักแสดงดาวรุ่งที่มีศักยภาพสูง และกำลังมีชื่อเสียงโด่งดังในเอเชีย หรือ สตาร์ ซัมมิท เอเซีย ในงานเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติปูซาน[18] และอนันดาก็ได้แสดงในภาพยนตร์นอกกระแส อย่าง ดึกแล้วคุณขา[12] ที่อนันดาไม่รับค่าตัวและช่วยออกเงินทำภาพยนตร์[19] และปลายปี 2550 อนันดามีผลงานภาพยนตร์เรื่อง Pleasure Factory หรือ Kuaile Gongchang ของเอกชัย เอื้อครองธรรม ผู้กำกับ Beautiful Boxer เป็นโปรเจกต์หนังนานาชาติของเอกชัย[20] ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้เปิดฉายรอบปฐมทัศน์ที่แคนาดา ณ เทศกาลภาพยนตร์โลกกรุงมอนทรีอัล และยังได้รับเลือกให้เข้าฉายใน สาย Midnight Passion ณ เทศกาลภาพยนตร์นานาชาติกรุงปูซานครั้งที่ 12 ด้วย[21] เอ็ด ชีแรน
สตูดิโออัลบั้มที่สอง x (อ่านว่า "มัลติพลาย") ออกจำหน่ายวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 2014[12] อัลบั้มขึ้นอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักรและสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 2015 อัลบั้ม x ได้รับรางวัลบริตอะวอร์ดสาขาอัลบั้มแห่งปี และเขาได้รับรางวัลไอวอร์โนเวลโลอะวอร์ดสาขานักแต่งเพลงแห่งปี[13][14] ซิงเกิลจากอัลบั้ม x "ทิงกิงเอาต์ลาวด์" ทำให้เขาได้รับรางวัลแกรมมีในงานประจำปี ค.ศ. 2016 สาขาเพลงแห่งปี และสาขาแสดงเดี่ยวชายยอดเยี่ยม ในทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลกของเขา ชีแรนเล่นคอนเสิร์ตที่ขายบัตรหมดถึง 3 คอนเสิร์ตที่สนามกีฬาเวมบลีย์ กรุงลอนดอน ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2015 เป็นการแสดงที่ใหญ่ที่สุดจนถึงปัจจุบัน[15] เอมี ไวน์เฮาส์
เอมี เจด ไวน์เฮาส์ (English: Amy Jade Winehouse, เกิดเมื่อวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1983 - เสียชีวิต 23 กรกฎาคม ค.ศ. 2011) นักร้องแนวโซลชาวอังกฤษ และนักแต่งเพลงแจ๊ส ชาตรี คงสุวรรณ
ปี 2533 งานชิ้นแรกในฐานะโปรดิวเซอร์ของโอม ชาตรีออกเผยแผร่เป็นอัลบั้มของ คริสติน่า อากีลาร์ ชื่ออัลบั้ม “นินจา” โดยมีความประสบความสำเร็จอย่างมาก จนทำให้โอมได้โอกาสทำงานในฐานะโปรดิวเซอร์ให้กับศิลปินมากมายเช่น Ynot7 , อินคา , อำพล ลำพูน , ปีเตอร์ คอร์ป ไดเรนดัล ,หรือแม้แต่การรวมตัวกันเฉพาะกิจของ แอม-ดา (เสาวลักษณ์ ลีละบุตร-ศักดา พัทธสีมา)  เอมี ไวน์เฮาส์
ปัจจุบันมีซิงเกิลหลายตัวจากอัลบั้ม Back to Black โดยซิงเกิลแรกของอัลบั้มนี้คือ "Rehab" โปรดิวซ์โดย มาร์ก รอนสัน และได้ออกอากาศในวันที่ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2006[22] ซิงเกิลนี้ติดอันดับสูงสุดอันดับ 7 ของ ยูเค ซิงเกิลส ท็อป 75[26][27] และได้รับไอวอร์ โนเวลโล อวอร์ด สาขาเพลงร่วมสมัยยอดเยี่ยมอีกด้วย[28] หลังจากที่เอมีได้ร้องเพลง "Rehab" ที่งานเอ็มทีวี มูวี่ อวอร์ดส ประจำปีค.ศ. 2007 ซิงเกิล "Rehab" ก็ติดอันดับสูงสุดอันดับ 9 ของ บิลบอร์ด ฮอท 100 ในสัปดาห์ที่ 26 ของปีค.ศ. 2007 (สัปดาห์ของวันที่ 21 มิถุนายน) อย่างรวดเร็ว นิตยสารไทม์ให้ "Rehab" เป็นอันดับ 1 ใน 1 ใน 10 เพลงยอดเยี่ยมประจำปีค.ศ. 2007 นักเขียนคอลัมน์ จอช ทีแรนจีล ได้ยกย่องเอมีเกี่ยวกับความมั่นใจในตัวเองของเธอและให้ความคิดเห็นว่า "จากลักษณะพูดพล่ามที่ติดตลกและยั่วยวน จนอาจถึงขั้นสติแตกนี่เองที่เป็นเสน่ห์ในแบบฉบับของหล่อนที่ยากเกินห้ามใจ และเมื่อได้ผสานกับฝีมือการสร้างชั้นยอดของ มาร์ก รอนสัน ที่ผลิตแต่ผลงานเพลงโซลขั้นเทพมาตลอดสี่ทศวรรษ เชื่อได้เลยว่าคุณจะไม่ผิดหวังที่ได้บทเพลงที่ดีที่สุดของปีค.ศ. 2007 จากเขาและเธอคนนี้"[29] เจมี ลี เคอร์ติส
หนังเรื่องต่อ ๆ มาของเคอร์ติสไม่ค่อยทำเงินนัก จนในปี 1988 ได้แสดงเรื่อง "A Fish Called Wanda" (1988) และ "My Girl" (1991) ทั้ง 2 เรื่องได้พิสูจน์ฝีมือการแสดงของเธอ จากนั้นมารับบทแม่บ้านในหนังแอ๊คชั่นฟอร์มใหญ่อย่างเรื่อง "True Lies" (1994) ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของทั้งแฟนหนังและนักวิจารณ์ แอนดี วอร์ฮอล
และในปี 1952 นั้นเอง แอนดีก็ได้จัดงานแสดงภาพเขียนของเขาขึ้นเป็นครั้งแรกที่ ฮิวโก้ แกลลอรี่ (Hugo Gallery) บนถนน 55 (Fifty-fifth Street) ในนิวยอร์ก การแสดงภาพครั้งนี้ แอนดีใช้ชื่อว่า “ภาพวาด 15 ภาพจากงานเขียนของทรูแมน คาโปต (Fifteen Drawings Based on the Writings of Truman Capote)” เป็นงานภาพประกอบเรื่องจากหนังสือของทรูแมน คาโปต (Truman Capote) นักเขียนนิยายมีชื่อชาวอเมริกัน การจัดแสดงภาพเขียนเดี่ยวของแอนดีครั้งนี้เป็นเหมือนกับเครื่องหมายยืนยันถึงความเป็นศิลปินมืออาชีพที่สามารถสร้างสรรค์งานได้อย่างสมบูรณ์เต็มตัวแล้วนั่นเอง นี-โย
ต้นปี 2006 นี-โย ออกผลงานอัลบั้มแรกชุด อินมายโอนเวิดส์ กับค่ายเดฟแจม มีเพลงดังในซิงเกิลที่สองของอัลบั้มอย่างเพลง "โซซิก" ที่อัลบั้มวางขายและเข้าชาร์ตบิลบอร์ด 200 ที่อันดับ 1 ด้วยยอดขายกว่า 301,000 ชุดในสัปดาห์แรก[16] และในสัปดาห์เดียวกันนี้ ซิงเกิล "โซซิก" ก็ขึ้นไปถึงอันดับ 1 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[15] และต่อมาเมื่อออกซิงเกิล "เว็นยัวร์แมด" และ "เซ็กซีเลิฟ" ก็ขึ้นชาร์ตไปได้สูงสุดที่อันดับ 15 และอันดับ 7 ตามลำดับ[17] อัลบั้มมีได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (อาร์ไอเอเอ) ด้วยยอดขายกว่า 1 ล้านชุด[18] เพลนเครซี
เพลนเครซี () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่มิกกี้ เมาส์และมินนี่เมาส์ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก โดยถูกผลิตจาก วอลต์ ดิสนี่ย์ โปรดักชั่นในปี ค.ศ.1928 และเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องที่สามของบริษัท โดยการ์ตูนสั้นเรื่องนี้จัดเป็นจุดกำเนิดของมิกกี้ เมาส์, มินนี่ เมาส์ และคาราเบล คาว การ์ตูนเรื่องนี้ถูกสร้างออกมาเป็นภาพยนตร์เงียบ และทดลองฉายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1928 ที่เมืองลอสแอนเจลิส แต่ไม่กระสบความสำเร็จในการหาผู้จัดจำหน่าย หลังจากนี้ทางวอลต์ ดิสนี่ย์ ก็ได้ผลิตการ์ตูนเกี่ยวกับมิกกี้ เมาส์เป็นเรื่องที่สอง ชื่อว่า The Gallopin' Gaucho ซึ่งก็ประสบความล้มเหลวในการทดลองฉายเช่นกัน อย่างไรก็ตามดิสนี่ย์ยังคงเดินหน้าสร้างการ์ตูนมิกกี้ เมาส์เรื่องที่สามต่อไป ชื่อ Steamboat Willie ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากหลังการออกฉายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 จนทำให้บริษัทตัดสินใจออกฉายภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เพลนเครซี อีกครั้งในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1929 โดยมีการเพิ่มเสียงเข้าไปจากเวอร์ชันแรกที่เป็นภาพยนตร์เงียบ สิ่งนี้ทำให้เกิดความสับสนว่าภาพยนตร์เรื่องใด เป็นการ์ตูนมิกกี้ เมาส์เรื่องแรก เนื่องจากเพลนเครซีถูกสร้างขึ้นก่อน แต่ Steamboat Willie ถูกฉายแก่สาธารณชนก่อน โดยปัจจุบันนี้ทางบริษัท วอลต์ ดิสนี่ย์ ถือว่า Steamboat Willie เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเปิดตัวของ มิกกี้ เมาส์ นิกกี มินาจ
หลังจากที่ได้จำหน่ายสามมิกซ์เทปในระหว่างปี 2007 และ 2009 และกำลังเซ็นสัญญาให้กับค่าย ยังมันนีเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (Young Money Entertainment) ในเดือนสิงหาคม 2009 มินาจได้ออกจำหน่ายอัลบัมแรกของเธอในชื่อ "พิงก์ฟรายเดย์" (Pink Flopday) ในพฤศจิกายน 2010 ก็กลายเป็นความสำเร็จอย่างรวดเร็ว ได้ขึ้นอันดับหนึ่งในซาร์ตบิลบอร์ด 200 และได้รับยืนยันยอดขายแผ่นเสียงทองคำขาวของสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา (RIAA) ในเดือนนั้นที่หลังจากได้ออกจำหน่าย เธอกลายเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวคนแรกที่มีซิงเกิลที่เจ็ดใน บิลบอร์ดฮอต 100 ในขณะนั้น ซิลเกิลที่สองเธอคือ ยัวร์เลิฟ ("Your Love") ได้ติดอันหนึ่งในซาร์ตบิลบอร์ดฮอตแร็ปซอง ทำให้ มินาจ เป็นศิลปินหญิงคนแรกที่ติดท็อปซาร์ตโดยไม่มีผู้ช่วยมาตั้งแต่ปี 2002 เธอยังเป็นศิลปินหญิงคนแรกที่รวมอยู่บน MTV's Annual Hottest MC List มินาจยังถูกเสนอชื่อใน"ไรซิง สตาร์" ของนิตยสารบิลบอร์ด สตูดิโออัลบั้มที่สองของเธอ "" (Pink Flopday: Roman Reloaded) ได้ออกจำหน่ายเมื่อ 3 เมษายน ปี 2012 อมีณา ศิริรัตน์อัสดร
เริ่มมีผลงานเพลงราวปี 2541 ออกอัลบั้มชุดแรกภายใต้สังกัดโดโจ ซิตี้ อัลบั้ม "Niece" เป็นEp.อัลบั้ม มีเพลงจำนวน 5 เพลง เปิดตัวดัวยเพลง ไปพัก (Rest up!), บีบมือ (Squeeze), Just don't stop เป็นต้น ต่อด้วยอัลบั้มชุดที่สอง "Merci Merci" มีเพลงฮิต เช่น Kiss, ปลอดภัย (cuz you bigg!) เป็นต้น เอกซ์บอกซ์
นี่เป็นเครื่องเล่นวิดีโอเกมแรกของไมโครซอฟท์ภายหลังทำการพัฒนาร่วมกับเซก้าเพื่อพอร์ตไมโครซอฟท์ วินโดว์ ซีอี ไปยัง ดรีมแคสต์ โดยไมโครซอฟท์เลื่อนการเปิดตัวเอกซ์บอกซ์ไปหลายครั้ง เอกซ์บอกซ์ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในที่สาธารณะชนในช่วงครึ่งหลังปี 2542 ระหว่างการให้สัมภาษณ์ของบิล เกตส์ที่ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารของไมโครซอฟท์ ณ เวลานั้นว่า "พวกเราต้องการให้เอกซ์บอกซ์เป็นแพลตฟอร์มทางเลือกสำหรับนักพัฒนาที่ยอดเยี่ยมและมีความคิดสร้างสรรค์มากที่สุดในโลก" อี แท-มิน
หลังจากเดบิ้วอัลบั้มเดี่ยว "Ace "ในปี2014 อัลบั้ม "Press It "และ"Sayonara Hitori" ในปี2016 แทมินได้รับรางวัลมากมายและเป็นที่รู้จักต่อผู้คนมากขึ้นทั้งความสามารถด้านการเต้นที่ทรงพลังและมีจิตรวิญญาณกับความสามารถด้านการร้องเพลง ในเดือนกรกฎาคมปี 2017 แทมินได้จัดคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในญี่ปุ่นที่เวทีบูโดกันในโตเกียว และปล่อยเพลงใหม่ของญี่ปุ่นชื่อ "Flame of Love" ก่อนคอนเสิร์ต ซึ่งดึงดูดแฟน ๆ จำนวน 28,000 คน ในช่วงปลายเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา Taemin ได้จัดคอนเสิร์ตเกาหลีครั้งแรกของเขาใช้ชื่อว่า "Off-Sick" เป็นเวลา 3 วันโดยมีผู้ชมทั้งหมด 12,000 คน คอนเสิร์ต 'Off-Sick' ถูกจัดขึ้นอีกครั้งและ ได้ถูกประกาศออกมาเมื่อวันที่ 7 กันยายนและจัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 และ 15 ตุลาคมที่ Jamsil Gymnasium ซึ่งมีผู้คนจำนวนมากเป็นสองเท่าจากห้องhallก่อนหน้านี้ ทั้งสองวันแสดงให้แฟน ๆ ทั้งหมด20,000คน ในเดือนสิงหาคมปี 2017 ละครญี่ปุ่นเรื่องแรกของแทมินเรื่อง Final Life: "Even if You Disappear Tomorrow" ก็ได้รับการประกาศออกมา ภาพยนตร์อาชญากรรมที่กำกับโดย Masatoshi Kurakata และ Takeshi Maruyama เป็นผลงานต้นฉบับของญี่ปุ่นของ Amazon Prime Video และได้รับการปล่อยตัวในเดือนกันยายน มันเป็นดาวของแทมินและโชตะมัทซุดา [30] ซาวด์สำหรับละครเรื่อง "What's This Feeling" ก็ร้องโดย Taemin [31] แทมินออกอัลบั้มที่สองของเขา Move, ในวันที่ 16 ตุลาคมปี 2017 [32] อัลบั้มใหม่ที่ปล่อยออกมาภายใต้ชื่อ Move-ing ในวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2560 การย้ายไอเท็มเพิ่มอีก 4 เพลงรวมทั้งเพลงเดี่ยว "Day and Night" [33] ในเดือนธันวาคมปีพ. ศ. 2560 แทมินได้มีกำหนดเข้าร่วมงานเทศกาลเพลง KBS Song Festival ประจำปี แต่ถูกยกเลิกออกมาก่อนหนึ่งสัปดาห์หลังจากการเสียชีวิตของเพื่อนสมาชิกวง SHINee, Kim Jong-hyun จอห์น เคจ
งานประพันธ์ในช่วงแรกมีพื้นฐานมาจากการจัดวางระดับเสียงในบันไดเสียงโครมาติก หลังจากที่สังเกตเห็นเฮนรี คาวเวล นำเอาสิ่งของต่าง ๆ (เช่น คลิปหนีปกระดาษ ยางลบ ตะปู ฯลฯ) ไปวาง เสียบ หรือสอดระหว่างสาย เปียโน เพื่อสร้างสีเสียง (timbre หรือ tone color) ที่ไม่เคยมีมาก่อนขึ้นนั้น เคจจึงหันมาสนใจในเปียโนพิเศษนี้ ซึ่งเรียกกันว่า prepared piano หรือเปียโนที่เตรียมแล้ว (เปียโนแปลง) เคจประพันธ์งานโดยใช้เปียโนดังกล่าวในงานชื่อว่า "บัคคานาล" (Bacchanale-1938) ให้กับซิลวิลลา ฟอร์ท (Sylvilla Fort [1917-75]) โดยใช้แทนกลุ่มเครื่องเพอร์คัสชั่น ซึ่งทำให้ prepared piano กลายสภาพไปเป็นวงเพอร์คัสชั่นที่บรรเลงโดยคน ๆ เดียว ต่อจากนั้นประพันธ์ "เมตามอร์โฟซิส" (Metamorphosis-1938) และงานชิ้นสำคัญที่นำชื่อเสียงมาให้ในช่วงแรกนี้ก็คือ "โซนาตาและอินเทอลูด" สำหรับเปียโนแปลง (Sonatas and Interludes for prepared piano [1946-48]) จำนวน 20 บท (โซนาตา 16 บท และอินเทอลูด 4 บท) ในบทเพลงนี้ เคจได้บันทึกวิธีการแปลงเสียงของเปียโนจำนวน 45 เสียงเอาไว้ เพื่อสร้างเสียงที่มีลักษณะอย่างเพอร์คัสชั่นแบบใหม่ขึ้น ใช้ชุดของตัวเลขเพื่อที่จะกำหนดจังหวะในหลายบทเพลงของงานชุดนี้ โดยตั้งใจให้เพลงทุกบทในชุดแสดงแนวคิดเรื่อง "อารมณ์เดียวโดยตลอด" ซึ่งได้รับอิทธิพลจากดนตรีอินเดีย โดยมีอารมณ์เช่น เจ็บปวด ยิ้มหัว วีรบุรุษ สงบ ฯลฯ ใช้ตารางเมทริกซ์ ในการคำนวณความยาวของบทเพลง ซึ่งส่งผลให้เกิดเอกภาพในงานโดยรวม และทำให้เลี่ยงจังหวะแบบปรกติหรือที่เรียกว่า "เรกูลา ริธึม" (regular rhythm) ไปได้ (จังหวะไม่ปรกติ เรียกว่า "อิเรกูลา ริธึม" (irregular rhythm)) ซึ่งทำให้บทเพลงมีความลื่นไหลปราศจากการถูกบังคับโดยเส้นกั้นห้อง
งานในช่วงแรกอื่น ๆ มี "สตริงควอเต็ทอินโฟร์พาร์ท" (String Quartet in Four Parts [1950]) และ "คอนแชร์โตสำหรับเปียโนแปลงและวงดุริยางค์เชมเบอร์ที่ประกอบด้วยนักดนตรีเดี่ยว 22 คน" (Concerto for prepared piano and chamber orchestra of 22 soloists [1951]) เจมี ฟ็อกซ์
ฟ็อกซ์ยังมีผลงานด้านดนตรี เขาเรียนเปียโนมาตั้งแต่เด็กๆ เมื่อเข้ามหาวิทยาลัยยังลงเรียนวิชาดนตรีคลาสสิก ปี 1994 ออกอัลบั้มแรกชื่อว่า "Peep" และต่อมาในปี 2004 เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ โดยออกอัลบั้ม Slow Jamz ที่ ทวิสต้า เชิญ ฟ็อกซ์ และ คอนยี เวสต์ มาร้องร่วมกัน ในอัลบัม Kamikaze ขึ้นอันดับ 1 ของชาร์ตสหรัฐ และอันดับ 3 ในอังกฤษ และยังได้ร้องกับคอนยี ในอัลบั้ม Late Registration ชื่อเพลง Gold Digger ก็ขึ้นอันดับ 1 ในอเมริกาเช่นกัน ต่อมาปี 2005 เขาออกอัลบั้มที่ 2 ชื่อ "Unpredictable" มีแขกรับเชิญอย่าง คอนยี ทวิสต้า และ ลูดาคริส มาร่วมร้องด้วย มียอดขายอัลบั้มในสัปดาห์แรกสูงถึง 598,000 แผ่น นอกจากนี้ฟ็อกซ์ยังมีสถิติ เป็นศิลปินคนที่ 4 ในสหรัฐอเมริกาที่ได้รับรางวัลออสการ์ และมีเพลงติดอันดับ 1 ในบิลบอร์ด ถัดจาก แฟรงค์ ซินาตร้า บิง ครอสบี้ บาร์บร่า สไตรแซนด์ มาลีวัลย์ เจมีน่า
ปีพ.ศ. 2529 มาลีวัลย์ เจมีน่า ได้มีอัลบั้มเดี่ยวชุดแรกภายใต้สังกัด Nite Spot Productions Ltd. โดยใช้ชื่ออัลบั้มว่า "กับฉัน With Me" มีเพลงในอัลบั้ม ได้แก่เพลง เดียวดาย, เถิบมาซิ, หนึ่งใจฉัน และเพลง บทเรียน เป็นต้น นอกจากนี้ยังมีผลงานอีกหนึ่งชุดกับค่ายSound Scale คืออัลบั้ม "ณ จุดนี้ของหัวใจ" (ในปี.ศ. 2531) ก่อนที่มีผลงานเพลงกับทางสังกัดแกรมมี่ จอห์น ไมอัง
ในเดือนเมษายน ปี 1995 วงก็ได้ไป BearTracks Studios เพื่อบันทึกเสียงเพลงมหากาพย์ยาว กว่า 23 นาที A Change of Seasons ที่ได้แต่งโดยดั้งเดิมเมื่อปี 1989 เพลงนี้ได้มีการเปลี่ยนโครงสร้างของเพลงอีกด้วย โดยที่ Derek Sherinian ได้มีส่วนในการแต่งช่วงคีย์บอร์ดในเพลง ในที่สุดเมื่อ 19 กันยายน 1995 EP อัลบั้ม “A Change of Seasons” (ชุดนี้ไม่จัดอยู่ในอัลบั้มเต็ม) ก็ได้ออกวางจำหน่าย โดยได้รับความสนใจจากแฟนเพลงได้อย่างดี
ต่อมาพวกเขาก็ได้เริ่มบันทึกเสียงอัลบั้ม “Falling Into Infinity” ซึ่งอัลบั้มนี้แต่เดิมมี 2 cd แต่น่าเสียดายที่ค่าย Elektra ไม่อนุญาตให้ออก cd คู่ ทางวงจึงทำออกมาเพียงแค่ 1 เท่านั้น หลังจากการออกทัวร์ของ Into Infinity world tour วง Dream Theater จึงหยุดพัก เพื่อสมาชิกในวงได้มีโอกาสได้ทำงาน side project ของตนเอง เช่น
จอห์น Petrucci และ Mike ตั้งวง Liquid Tension Experiment โดยมี Jordan Rudess และ Tony Levin มาร่วมเล่นด้วย  เฮาส์ (แนวดนตรี)
ในปี 1987 เพลงของสตีฟ 'ซิลค์' เฮอร์เล่ย์อย่าง 'แจ๊ค ยัวร์ บอดี้' เป็นเพลงเฮาส์เพลงแรกที่ได้ก้าวเข้าสู่ ยูเค ท๊อป 40 ป็อปชาร์ตเป็นอันดับที่1 ซึ่งในปีนี้ยังมี 'ปั๊มอัพเดอะโวลุ่ม' ของ เอ็ม/เอ/อาร์/อาร์/เอส อีกหนึ่งเพลงที่ได้อันดับที่หนึ่ง ในปี 1989 เฮอร์เล่ย์เปลี่ยนเพลงบัลลาดนุ่มๆของโรเบอร์ตา แฟลคอย่าง 'อู้ โอ้ ลุค เอ้าท์' ให้กลายเป็นเพลงเต้นรำเอะอะอึกทึก 'ธีม ฟร์อม เอส'เอกซ์เพลส'ของวง เอส'เอกซ์เพลสเป็นตัวอย่างหนึ่งของเพลงที่ได้รับอิทธิจากดิสโก้ในทำนองแบบฟังกี้ เอซิดเฮาส์ ในเพลงนี้ได้ใช้แซมเปิ้ลจากเพลงของ โรส รอยซ์ที่ชื่อ 'อีส อิท เลิฟ ยู อาร์ อาฟเตอร์'ที่เกิดจากโรแลนด์303 เบสไลน์ ในปี 1989 'ไร้ด์ ออน ไทม์' ของ แบล็กบ๊อกซ์ซึ่งใช้แซมเปิ้ลแบบดิสโก้ฮิตจากเพลง 'เลิฟ เซนเซชั่น'ของโลเอตต้า ฮอลโลเวย์ ติดชาร์ตเป็นอันดับ1ใน ยูเค ท๊อป 40 นอกจากนี้เพลง 'ปั๊ม อัพ เดอะ แจม' ของ เทคโนโทรนิคยังเป็นหนึ่งในแผ่นบันทึกเสียงแนวเฮาส์ที่สามารถตี ท๊อป 10 บน ยูเอส ป๊อป ชาร์ต หนึ่งปีถัดมา เพลง 'โว้ค' ของ มาดอนนาได้เข้ามาเป็นเพลงฮิตอันดับ1ทั่วโลกกลายเป็นซิงเกิ้ลที่ขายดีที่สุดใน ดับเบิ้ลยูเอ ณ.เวลานั้น ในปี 1992 เพลง 'รีลีส เดอะ เพลสเชอร์' ของเลฟฟิวส์ช่วยเปิดตัวแนวเพลงย่อยน้องใหม่ที่เรียกว่าโปรเกรสซีฟเฮาส์ แอดัม เลอวีน
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1995 เลอวีน ร่วมกับมิกกี แมดเดน เจสซี คาร์ไมเคิล และไรอัน ดูซิก นักเรียนโรงเรียนเบรนต์วูด ก่อตั้งวงดนตรีแนวการาจชื่อ คาราส์ฟลาวเออส์ วงแสดงครั้งแรกที่ไนต์คลับชื่อวิสกีอะโกโก ในเวสต์ฮอลลิวูด แคลิฟอร์เนีย โดยเลอวีนร้องนำและเล่นกีตาร์ด้วย ใน ค.ศ. 1997 โปรดิวเซอร์เพลงอิสระ ทอมมี อัลเลน มาพบวงนี้ขณะที่พวกเขากำลังแสดงที่งานสังสรรค์ชายหาดที่แมลิบู อัลเลนและเพื่อนชื่อ จอห์น เดอนิโคลา ให้วงอัดเสียง 11 เพลงลงในอัลบั้ม เนื่องจากมีงานแสดงหลายแห่งในลอสแอนเจลิส พวกเขาจึงได้เซ็นสัญญากับรีพรีสเรเคิดส์ผ่านโปรดิวเซอร์เพลง ร็อบ คาวาโย ใน ค.ศ. 1997 คาราส์ฟลาวเออส์ออกอัลบั้มแรกชื่อ "เดอะโฟร์ธเวิลด์" ในปีเดียวกันนั้น วงปรากฏในละครโทรทัศน์เรื่อง "เบเวอร์ลีฮิลส์ 90210" หนึ่งตอน หลังจากพวกเขาจบการศึกษา พวกเขาทัวร์คอนเสิร์ตส่งเสริมการเปิดตัวของพวกเขา แม้ว่าจะคาดหวังไว้สูง แต่อัลบั้มแทบจะไม่ประสบความสำเร็จ ขายได้ประมาณ 5,000 ชุด และซิงเกิล "โซปดิสโก" ก็ล้มเหลวด้านยอดขาย สุดท้ายแล้ว คาวาโยลาออกจากสังกัด รีพรีสยกเลิกสัญญากับวง และเนื่องจากรู้สึกผิดหวังกับผลตอบรับ ทำให้วงแยกทางกัน หลังจากนั้น เลอวีนพูดถึงประสบการณ์ครั้งนั้นว่า "คาราส์ฟลาวเออส์แค่ลอยไต่ขึ้นกำแพง แต่ติดใต้กิ่งไม้ ทำเพลงได้เร็ว ปล่อยออกไป โดยไม่คิดถึงทัวร์คอนเสิร์ต ไม่คิดอะไรเลย แค่พยายามทำให้เกิดตั้งแต่เริ่ม แต่มันไม่ได้ผลเลย" จิม สไตน์แมน
เขายังเริ่มในอาชีพด้านละครเวที มีผลงานที่รู้จักอย่างเช่นเขียนเนื้อให้เรื่อง "Whistle Down the Wind" และทำดนตรีให้เรื่อง "Tanz der Vampire" อมีณา ศิริรัตน์อัสดร
1.เขิน / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
2.ไม่รู้ / ศิลปิน วงเอช 
3.เศษส่วน / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล 
4.ปลอดภัย / ศิลปิน นีซ 
5.ล่ำบึก / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
6.KISS / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล 
7.ผ้าเช็ดหน้า / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
8.โอม / ศิลปิน วงเอช 
9.ลายมือไม่สวย / ศิลปิน นีซ 
10.อาม่าดุ / ศิลปิน มิสเตอร์ซิสเตอร์ 
11.คืนนี้ขอหอม / ศิลปิน ไทรอัมพ์ส คิงดอม 
12.BYE / ศิลปิน คริสติน มารี นีเวล
"Made In Dojo City 1" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้ แต่ในอัลบั้มนี้ทุกเพลงจะมาในรูปแบบของอะคูสติก น่าฟังไปอีกแบบ หลายเพลงฮิตจากหลายศิลปินในค่ายถูกรวมไว้ในอัลบั้มของพวกเธอ อาทิ "อยากอยู่อย่างนี้ไปนาน ๆ " ของProject H ,"ไม่ชอบ ไม่ชอบ","ไปพัก" ของNiece และ "อยากบอกกับเธอว่ารักเธอ" ของออย
"Made In Dojo City 2 Dojo Acoustic" คืออีกหนึ่งอัลบั้มรวมเพลงจากสาว ๆ ค่ายโดโจ ซิตี้เหมือนกับ "Made In Dojo City 1" แต่ในอัลบั้มนี้ทุกเพลงจะมาในรูปแบบของอะคูสติก น่าฟังไปอีกแบบ หลายเพลงฮิตจากหลายศิลปินในค่ายถูกรวมไว้ในอัลบั้มของพวกเธอ อาทิ "ไม่รู้" ของProject H ,"บีบมือ"ของNiece ,"กันและกัน" ของTK และ "อยากได้" ของออย จัสติน บีเบอร์
อีพี มายเวิลด์ (My World) ผลงานชุดแรกของเขาออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 2009[5] มีซิงเกิ]ที่ประสบความสำเร็จก่อนออกอัลบั้มคือ "One Time" และ "One Less Lonely Girl" ที่ติดท็อป 15 บนชาร์ตฮอต 100ของแคนาดา และติดท็อป 20 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100[6] ต่อมาก็ได้มีอัลบั้ม My World 2.0 ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 2010 และมีซิงเกิลเช่น "Baby (Feat.ludacris)" ที่มีดิสไลค์ติดท็อป 10 บนชาร์ตบิลบอร์ด ... แมดเฮาส์
เอซ โอะ เนราเอะ (Aim for the Ace!) (ค.ศ. 1973 - ค.ศ. 1974) การผจญภัยของกัมบะ (ガンバの冒険) (ค.ศ. 1975) มังงะเซไคมุคาชิบานาชิ (まんが世界昔ばなし) (ค.ศ. 1976 - ค.ศ. 1977) เด็กไร้บ้าน (家なき子) (ค.ศ. 1977 - ค.ศ. 1978) เกาะสมบัติ (宝島) (ค.ศ. 1978 - ค.ศ. 1979) การผจญภัยของมาร์โค โปโล (アニメーション紀行 マルコポーロの冒険) (ค.ศ. 1979 - ค.ศ. 1980) ยาวาระ สาวน้อยยอดนักยูโด (YAWARA!) (ค.ศ. 1989 - ค.ศ. 1992) โต๊ะอาหารของวัยหนุ่มสาว (EASY COOKING ANIMATION セイシュンの食卓) (ค.ศ. 1989 - ค.ศ. 1990) เทกิ วะ ไคโซคุ ~เนโกะทาจิ โนะ เคียวเอ็น~ (敵は海賊 ～猫たちの饗宴～) (ค.ศ. 1990) ดีเอ็นเอ² (DNA²) (ค.ศ. 1994) อาซึกิจัง (あずきちゃん) (ค.ศ. 1995 - ค.ศ. 1998) บอมเมอร์แมนบีดาแมนบาคุไกเด็น (ボンバーマンビーダマン爆外伝) (ค.ศ. 1998 - ค.ศ. 1999) ไทรกัน (Trigun) (ค.ศ. 1998) การ์ดแค็ปเตอร์ซากุระ (ค.ศ. 1998 - ค.ศ. 2000) มาสเตอร์คีตัน (MASTER KEATON) (ค.ศ. 1998 - ค.ศ. 1999) ซุปเปอร์ดอลล์ ริกะจัง (ค.ศ. 1998 - ค.ศ. 1999) B บีดาแมน บาคุไกเด็น V (Bビーダマン 爆外伝V) (ค.ศ. 1999 - ค.ศ. 2000) เพ็ตช็อป ออฟ เฮอร์เรอร์ส (Petshop of Horrors) (ค.ศ. 1999) จูเบจัง -เลิฟลี่เมะไต โนะ ฮิมิตสึ- (十兵衛ちゃん -ラブリー眼帯の秘密-) (ค.ศ. 1999) ดิจิการัต (Di Gi Charat) (ค.ศ. 1999) บูกี้ป๊อป วะ วาราวาไน (Boogiepop Phantom) (ค.ศ. 2000) คาเซะมาคาเซะ สึกิคาเงะ รัน (Tsukikage Ran) (ค.ศ. 2000) ฮิดามาริ โนะ คิ (陽だまりの樹) (ค.ศ. 2000) ซากุระไทเซ็น (ภาคทีวี) (ค.ศ. 2000) ก้าวแรกสู่สังเวียน (ค.ศ. 2000 - ค.ศ. 2002) เบย์เบลด ลูกข่างทะยานฟ้า (ค.ศ. 2001) แกแล็คซี่ แองเจล (ค.ศ. 2001 - ค.ศ. 2004) กาคุเอ็นเซ็นคิ มุเรียว (学園戦記ムリョウ) (ค.ศ. 2001) แชนซ์~ไทรแองเกิ้ลเซชชั่น~ (チャンス～トライアングルセッション～) (ค.ศ. 2001) รีเซลไมน์ (Rizelmine) (ค.ศ. 2001) เอ็กซ์ พลังล้างโลก (ภาคทีวี) (ค.ศ. 2001 - ค.ศ. 2002) กัปตันซึบาสะ (ค.ศ. 2001 - ค.ศ. 2002) ปะเนี้ยวปะเนี้ยวดิจิการัต (ค.ศ. 2002) โฮโนโอะ โนะ มิราจ (Mirage of Blaze) (ค.ศ. 2002) อะควอเรียนเอจ ไซน์ ออฟ อีโวลูชัน (アクエリアンエイジ Sign for Evolution) (ค.ศ. 2002) ดิจิทัล เลดี้ (ค.ศ. 2002) อาเบโนะบาชิมาโฮ☆โชเต็นไก (Magical☆Shopping Arcade Abenobashi) (ค.ศ. 2002) ปิตะเตน (ค.ศ. 2002) ดราก้อนไดรฟ์ (ค.ศ. 2002) ผีซ่าส์กับฮานาดะ (ค.ศ. 2002 - ค.ศ. 2003) ดิจิการัตเนี้ยว (ค.ศ. 2003 - ค.ศ. 2004) จูเบนิมปูโจ ริวโฮเกียคุเฮน (獣兵衛忍風帖 龍宝玉篇) (ค.ศ. 2003) เทคซ์โนไลซ์ (TEXHNOLYZE) (ค.ศ. 2003) กันเกรฟ (Gungrave) (ค.ศ. 2003 - ค.ศ. 2004) กันสลิงเกอร์เกิร์ล (GUNSLINGER GIRL) (ค.ศ. 2003) มุจินวาคุเซ เซอร์ไวฟ์ (Uninhabited Planet Survive!) (ค.ศ. 2003 - ค.ศ. 2004) ครูสาวยากูซ่า (Gokusen) (ค.ศ. 2004) จูเบจัง 2 -การโต้กลับของไซบีเรีย ยางิว- (十兵衛ちゃん2 -シベリア柳生の逆襲-) (ค.ศ. 2004) โมโซไดรินิน (Paranoia Agent) (ค.ศ. 2004) เหนือฟ้าใต้พิภพ ข้าเจ๋งสุด (ค.ศ. 2004) มอนสเตอร์, คนปีศาจ (MONSTER) (ค.ศ. 2004 - ค.ศ. 2005) สวีท วาเลเรียน (Sweet Valerian) (ค.ศ. 2004) BECK MONGORIAN CHOP SQUAD (ค.ศ. 2004 - ค.ศ. 2005) อิจิโกะ 100% (ภาคทีวี) (ค.ศ. 2005) แฟนผมเป็นนักเรียนสาว ม.ปลาย (おくさまは女子高生) (ค.ศ. 2005) พาราไดซ์คิส (ค.ศ. 2005) โทไฮเด็นเซ็ตสึอาคางิ ยามิ นิ ไมโอริตะเทนไซ (AKAGI) (ค.ศ. 2005) สตรอเบอรี่ พานิค! (Strawberry Panic!) (ค.ศ. 2006) ไซอุนโคคุโมโนงาตาริ (彩雲国物語) (ค.ศ. 2006) คิบะ-KIBA- (ค.ศ. 2006) นานะ (ค.ศ. 2006) แบล็คลากูน (BLACK LAGOON) (ค.ศ. 2006) โทคิ โอะ คาเครุ โชโจะ (時をかける少女) (ค.ศ. 2006) โอโทงิจูชิ อาคาซึคิน (おとぎ銃士 赤ずきん ; Fairy Musketeers) (ค.ศ. 2006) เคโมโนะซึเมะ (ケモノヅメ) (ค.ศ. 2006) เดธโน้ต (ค.ศ. 2006) เดวิล เมย์ คราย (Devil May Cry) (ค.ศ. 2007) เจ้าหญิงปีศาจ (ค.ศ. 2007) ฮันเตอร์ x ฮันเตอร์ 2011 โคบาโตะ โนเกม โนไลฟ์ (ค.ศ. 2014) บุษบาภาษาศิลป์ (ค.ศ. 2014) โอเวอร์ลอร์ด (ค.ศ.2015) วันพั้นช์แมน (ค.ศ.2015) บียอนเซ่ โนวส์
ในปี 2002 โนวส์มีผลงานการแสดงภาพยนตร์แนวตลก เรื่อง พยัคฆ์ร้ายใต้สะดือ ตอน ตามล่อพ่อสายลับ[23] ภาพยนตร์เรื่องนี้เปิดตัวอันดับหนึ่งในบ็อกซ์ออฟฟิศของสหรัฐอเมริกา มีรายได้กว่า 73.1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในสัปดาห์แรก[24] และโนวส์ก็ได้มีซิงเกิลเดี่ยวซิงเกิลแรกของเธอ "เวิร์คอิทเอาท์" เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้[25] ในปีต่อมานั้นเธอก็ได้แสดงภาพยนตร์แนว โรแมนติกโคเมดี้ เรื่อง เดอะไฟท์ทิงเทมป์เทชัน และมีซิงเกิลร่วมกับแร็ปเปอร์หญิงอย่าง มิสซี เอลเลียต, เอ็มซี ไลยต์, และ ฟรี ในเพลง "ไฟท์ทิงเทมป์เทชัน" เพื่อประกอบภาพยนตร์เรื่องนี้ [26][27] อารีอานา กรานเด
สตูดิโออัลบั้มที่สองของกรานเดคือ มายเอฟรีทิง (2014) เปิดตัวที่อันดับหนึ่งในสหรัฐ และขึ้นถึงสิบอันดับแรกในอีกหลายประเทศ ซิงเกิล "พรอบเบลิม" "เบรกฟรี" "แบงแบง" และ "เลิฟมีฮาร์ดเดอร์" มาจากอัลบั้มนั้น เธอมีเพลงติดสิบอันดับแรกในชาร์ต<i data-parsoid='{"dsr":[2182,2194,2,2]}'>บิลบอร์ด 100 ยาวนาน 34 สัปดาห์ติดต่อกัน กรานเดส่งเสริมอัลบั้ม<i data-parsoid='{"dsr":[2247,2262,2,2]}'>มายเอฟรีทิง</i>ด้วยการทัวร์รอบโลกครั้งแรกในชื่อ เดอะฮันนีมูนทัวร์ และแสดงรับเชิญในซีรีส์โทรทัศน์สยองขวัญตลกทางช่องฟ็อกซ์เรื่อง สกรีมควีนส์ เธอออกซิงเกิล "โฟกัส" เปิดตัวที่อันดับ 7 ในสหรัฐ และออกอีพีชื่อ คริสต์มาสแอนด์ชิล และร่วมร้องเพลงในหลายโครงการ ในปี ค.ศ. 2016 เธอออกสตูดิโออัลบั้มที่สาม เดนเจอรัสวูแมน และอีกหลายเพลงจากอัลบั้ม เพลงที่มีชื่อเดียวกับอัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 10 ในชาร์ต<i data-parsoid='{"dsr":[2759,2771,2,2]}'>บิลบอร์ด</i>ฮอต 100 ทำให้กรานเดเป็นคนแรกทีประวัติศาสตร์ของชาร์ตที่ซิงเกิลแรกในสามอัลบั้มเปิดตัวในสิบอันดับแรก[1] อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 2 ในชาร์ต<i data-parsoid='{"dsr":[2924,2936,2,2]}'>บิลบอร์ด 200 นับถึงเดือนมกราคม ค.ศ. 2017 มิวสิกวิดีโอของกรานเดมีผู้รับชมมากกว่า 7 พันล้านครั้ง[2] เจมส์ บอนด์
หลังจากพิมพ์ต้นฉบับของ "Casino Royale" เสร็จแล้ว, เฟลมิ่งได้ให้เพื่อนของเขา วิลเลียม โฟลเมอร์ อ่าน ซึ่งโฟลเมอร์ชอบมันและได้ส่งไปยังสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป แต่เคปก็ไม่ค่อยจะชอบมากเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็ได้ถูกตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2496 ซึ่งแนะนำโดย ปีเตอร์ เฟลมิ่ง, พี่ชายของเอียน เฟลมมิง ระหว่างปี พ.ศ. 2496 ถึง พ.ศ. 2509 และ 2 ปีหลังจากเสียชีวิต เฟลมมิงได้ประพันธ์นวนิยายทั้งหมด 12 เล่มและรวมเรื่องสั้นอีก 2 เล่ม ซึ่ง 2 เล่มสุดท้ายนั้นใช้ชื่อว่า "The Man with the Golden Gun" และ "Octopussy and The Living Daylights" – ซึ่งตีพิมพ์หลังเสียชีวิตแล้ว ทุกเล่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป แอนดี วอร์ฮอล
Sleep (1963) Andy Warhol Films Jack Smith Filming Normal Love (1963) Sarah-Soap (1963) Denis Deegan (1963) Kiss (1963) Naomi and Rufus Kiss (1964) Rollerskate/Dance Movie (1963) Jill and Freddy Dancing (1963) Elvis at Ferus (1963) Taylor and Me (1963) Tarzan and Jane Regained... Sort of (1963) Duchamp Opening (1963) Salome and Delilah (1963) Haircut No. 1 (1963) Haircut No. 2 (1963) Haircut No. 3 (1963) Henry in Bathroom (1963) Taylor and John (1963) Bob Indiana, Etc. (1963) Billy Klüver (1963) John Washing (1963) Naomi and John, F U to steele (1963) Screen Test (1964-66) Jill Johnston Dancing (1964) Shoulder (1964) Eat (1964) Dinner At Daley's (1964) Soap Opera aka The Lester Persky Story (1964) Batman Dracula (1964) Three (1964) Jane and Darius (1964) Couch (1964) Empire (1964) Henry Geldzahler (1964) Taylor Mead's Ass (1964) Six Months (1964) Mario Banana (1964) Harlot (1964) Mario Montez Dances (1964) Isabel Wrist (1964) Imu and Son (1964) Allen (1964) Philip and Gerard (1964) 13 Most Beautiful Women (1964) 13 Most Beautiful Boys (1964) 50 Fantastics and 50 Personalities (1964-66) Pause (1964) Messy Lives (1964) Lips (1964) Apple (1964) The End of Dawn (1964) John and Ivy (1965) Screen Test #1 (1965) Screen Test #2 (1965) The Life of Juanita Castro (1965) Drink aka Drunk (1965) Suicide aka Screen Test #3 (1965) Horse (1965) Vinyl (1965) Bitch (1965) Poor Little Rich Girl (1965) Face (1965) Restaurant (1965) Kitchen (1965) Afternoon (1965) Beauty No. 1 (1965) Beauty No. 2 (1965) Space (1965) Factory Diaries (1965) Outer and Inner Space (1965) Prison (1965) The Fugs and The Holy Modal Rounders (1965) Paul Swan (1965) My Hustler (1965) My Hustler II (1965) Camp (1965) More Milk, Yvette, ook bekend as Lana Turner (1965) Lupe (1965) The Closet (1965) Ari and Mario (1966) 3 Min. Mary Might (1966) Eating Too Fast, ook bekend as Blow Job #2 (1966) The Velvet Underground and Nico: A Symphony of Sound (1966) Hedy (1966) Rick (1966, nie uitgereik nie) Withering Heights (1966, nie uitgereik nie) Paraphernalia (1966) Whips (1966) Salvador Dalí (1966) The Beard (1966) Superboy (1966) Patrick (1966, nie uitgereik nie) Chelsea Girls (1966) Bufferin ook bekend as Gerard Malanga Reads Poetry (1966) Bufferin Commercial (1966) Susan-Space (1966) The Velvet Underground Tarot Cards (1966) Nico/Antoine (1966) Marcel Duchamp (1966) Dentist: Nico (1966) Ivy (1966) Denis (1966) Ivy and Denis I (1966) Ivy and Denis II (1966) Tiger Hop (1966) The Andy Warhol Story (1966) Since, ook bekend as The Kennedy Assassination (1966) The Bob Dylan Story (1966) Mrs. Warhol, ook bekend as The George Hamilton Story (1966) Kiss the Boot (1966) Nancy Fish and Rodney (1966) Courtroom (1966) Jail (1966) Alien in Jail (1966) A Christmas Carol (1966) ****, ook bekend as Four Stars of The 25 Hour Movie of The 24 Hour Movie (1966) Imitation of Christ (1967) Ed Hood (1967) Donyale Luna (1967) I, a Man (1967) The Loves of Ondine (1967) Bike Boy (1967) Tub Girls (1967) The Nude Restaurant (1967) Construction-Destruction-Construction (1967) Sunset (1967) Withering Sighs (1967) Vibrations (1967) Lonesome Cowboys (1968) San Diego Surf (1968) Flesh (1968) Blue Movie (1969) Trash (1969) Women in Revolt, ook bekend as P.I.G.S (1970-71) L'Amour, ook bekend as Beauties (1970) Heat (1972) Factory Diaries (1971-78) Water (1971) Flesh for Frankenstein, ook bekend as Andy Warhol's Frankenstein (1973) Blood for Dracula, ook bekend as Andy Warhol's Dracula (1974) Vivian's Girls (1973) Phoney, ook bekend as Phonies (geen datum) Nothing Special footage (1975) Fight (1975) Andy Warhol's Bad (1976) จิม แคร์รีย์
จากบทบาทการแสดงของเขาในซิตคอมเรื่อง In Living Color ทำให้ในปี พ.ศ. 2537 เขาได้แสดงนำในภาพยนตร์ระดับฮอลลีวู้ดเป็นครั้งแรกในเรื่อง เอซ เวนทูร่า นักสืบซูเปอร์เก๊ก (Ace Ventura:Pet Detective) ของค่ายวอร์เนอร์บราเธอร์ส และยังได้แสดงนำเรื่อง ใครว่าเราแกล้งโง่ หือ? (Dumb and Dumber) รวมถึงเรื่อง หน้ากากเทวดา (The Mask) ของค่ายนิวไลน์ซินีมา ที่ออกฉายในปีเดียวกัน ซึ่งนับว่าภาพยนตร์ทั้ง 3 เรื่องประสบความสำเร็จอย่างสูง โดยสามารถทำรายได้รวมกันมากถึง 700 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เจิน จื่อตัน
เยนก้าวสู่โลกภาพยนตร์ครั้งแรกด้วยการเป็นคนอยู่เบื้องหลังในหนังเรื่อง "Miracle Fighters 2 (1982)" แต่บทนำของเยนครั้งแรก คือเรื่อง "Drunken Tai Chi (1984)" ของหยวนหวูปิง จากนั้นเยนก็มีผลงานออกมาเรื่อยๆ เช่น "The Mismatched Couple (1985), Tiger Cage (1988), In the Line of Duty 4 (1989), Tiger Cage 2 (1990), Crystal Hunt (1991)โดยถ่ายทำที่จังหวัดขอนแก่น ประเทศไทย, The Holy Virgin Vs the Evil Dead (1991)" แต่เรื่องที่ทำให้เยนเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลก คือ "Once Upon a Time in China II (1992)" โดยเยนรับบทเป็นตัวร้ายในเรื่อง โดยเยนต้องประมือกับหลี่เหลียนเจี๋ย ทำให้คนทั่วโลกจดจำฝีมือการต่อสู้ของเขาได้เป็นอย่างดี เอพิงก์
เอพิงก์ เปิดตัวเอ็มวีไตเติล 'I Don't Know' ร่วมด้วย อีกีกวัง แห่งวงบีสต์[4] [5] ในวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2554 เที่ยงคืนตรงเอพิงก์ได้เปิดตัวอัลบั้มเดบิวต์ Seven Springs of A PINK' ผ่านทางเว็บไซต์ฟังเพลงออนไลน์เป็นครั้งแรก และในเวลา 10 โมงเช้าวันเดียวกัน พวกเธอก็ได้เปิดตัวมิวสิกวิดีโอผ่านทางเว็บไซต์หลัก ผลงานมินิอัลบั้มชุดแรก เพลงเป็นผลงานประพันธ์ของซุปเปอร์ชังไต (슈퍼창따이) ควีน
ในปี 1980 วงได้เข้าสู่ความประสบความสำเร็จอย่างสูงสุดด้วยการออกอัลบั้ม "The Game" ที่สามารถทำยอดขายในอเมริกาสูงถึงห้าล้านชุด พร้อมกับมีเพลงที่เข้าสู่อันดับหนึ่งของบิลบอร์ด ฮอต 100ถึงสองเพลง คือ "Crazy Little Thing Called Love" ที่เฟร็ดดีแต่งและทำมิวสิกวิดีโอแก่เอลวิส เพรสลีย์ และ "Another One Bites the Dust" ที่เขียนโดยจอห์น อัลบั้มนี้ยังเป็นอัลบั้มแรกที่วงยอมใช้ซินธีไซเซอร์ในการทำเพลงอีกด้วย เมแกน เทรนเนอร์
ระหว่างทริปของเทรนเนอร์ เธอได้พบกับเควิน คาดิช ผู้เคยได้เข้ารับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี ทั้งสองได้ร่วมกันเขียนเพลง "All About That Bass" ในปี ค.ศ. 2014 โดยทางค่ายบิ๊กเยลโลด็อกมิวสิคบอกกับเธอว่า "มันคือเพลงที่ดีและมีศิลปินน้อยคนนักที่จะร้องเพลงนี้ได้" จนเมื่อแอล.เอ. เรด ประธานกรรมการและซีอีโอของค่ายอีพิกเรเคิดส์ ได้ยินดีโมของเพลงนี้จากเธอ จึงได้พาไปเซ็นสัญญากับค่ายของเขา และได้ปล่อยซิงเกิลนี้ในฐานะศิลปินเดี่ยว ในวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2014 "All About That Bass" เป็นเพลงแรกของเทรนเนอร์ที่สามารถขึ้นเป็นอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 และชาร์ตอีกหลายประเทศ เช่น ออสเตรเลีย, แคนาดา, เดนมาร์ก และนิวซีแลนด์ เป็นต้น นอกจากนี้ยังสร้างประวัติศาสตร์บนชาร์ตของสหราชอาณาจักร โดยเป็นเพลงแรกที่ทำสตรีมส์อะโลนสู่ Official Singles Chart Top 40 ในยอดขาย 1.17 ล้านสตรีมส์ ต่อมาในวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 2014 เทรนเนอร์ได้ปล่อยอีพีแรกของเธอชื่อว่า ""Title"" ซึ่งสามารถทำยอดขาย 21,000 แผ่น ในวีคแรกบนชาร์ตบิลบอร์ด 200 เฮาส์ (แนวดนตรี)
เพลงเต้นรำอิเลคโทรนิคที่มีมนต์สะกดอย่าง 'ออนแอนด์ออน' สร้างขึ้นในปี 1984 โดยดีเจชาวชิคาโก เจสซี ซวนเดอร์ซึ่งร่วมแต่งเพลงโดยวินซ์ ลอว์เรนซ์ มีองค์ประกอบที่กลายเป็นตัวหลักของเฮาส์ในยุคแรกเช่น เครื่องสังเคราะห์เสียงเบส303กับเสียงร้องน้อยๆ ซึ่งบางครั้งถูกกล่าวอ้างให้เป็น 'การบันทึกแนวดนตรีเฮาส์ชิ้นแรก' แม้ว่าตัวอย่างอื่นๆจากยุคเดียวกันอย่างเพลง 'มิวสิก อีส เอะ คีย์' (1985) ของเจ.เอ็ม. ซิลค์ก็เคยได้รับการเรียกเช่นนั้น เอจออฟเอ็มไพร์ส (วีดีโอเกม)
เอจออฟเอ็มไพร์ส () เป็นชุดวิดีโอเกมแนว real-time strategy อิงประวัติศาสตร์ซึ่งเปิดตัวในปี 1997 พัฒนาโดยเอนเซมเบิลสตูดิโอส์ และวางจำหน่ายในนามไมโครซอฟท์ ภาคแรกของเกม เอจออฟเอ็มไพร์ส เกมพัฒนาจากคอมพิวเตอร์แบบ 2 มิติ เกมให้ผู้เล่นสวมบทเป็นผู้นำของอารยธรรมโดยพัฒนาอารยธรรมต่าง ๆ จนครบทั้ง 4 ยุค (ยุคหิน ยุคหินใหม่ ยุคสัมฤทธิ์ และยุคเหล็ก) ภายหลังเกมถูกย้ายมาลงพอคเก็ตพีซีโดยวินโดว์ แต่ยังคงคล้ายกับภาคเดิมบนพีซี
ผู้เล่นจำเป็นต้องพัฒนาอารยธรรมตั้งแต่มนุษย์ยังล่าสัตว์และเก็บเกี่ยว และพัฒนาสู่ยุคเหล็ก เพื่อให้ได้มาซึ่งชัยชนะ ผู้เล่นต้องเก็บเกี่ยวทรัพยากรเพื่อใช้ในการสร้างยูนิต และเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าขึ้น อย่างเช่น การตัดไม้ จะไม่สามารถเพิ่มมาได้อีก สามารถสร้างได้ 12 อารยธรรม แต่ละอารยธรรมจะมีคุณลักษณะเฉพาะตัวแตกต่างกันออกไป รวมถึงการพัฒนาเทคโนโลยีของแต่ละยูนิต เอซี/ดีซี
พี่น้อง มัลคอล์มและแอนกัส และจอร์จ ยัง เกิดใน กลาสโกว์ , ประเทศสกอตแลนด์ , และย้ายไปซิดนีย์กับครอบครัวของพวกเขาในปี 1963 , จอร์จได้เรียนรู้วิธีเล่นกีตาร์ , และเขาก็ได้เป็นสมาชิกวง The Easybeats เป็นหนึ่งในวงที่มีความประสบความสำเร็จในช่วงยุค 1960 ในประเทศออสเตรเลีย , ในปี 1966 , พวกเขาเริ่มเป็นที่รู้จักในวงกว้างและเริ่มมีชื่อเสียงจากเพลง "Friday on My Mind"มัลคอล์ม เดินตามรอยจอร์จโดยเล่นวงในเมือง Newcastle, New South Wales และก่อตั้งวง "Velvet Underground" (อย่าสับสนกับวงดนตรีนิวยอร์กที่ใช้ชื่อว่า The Velvet Underground)พี่ชายคนโตของพวกเขา อเล็ก ยังคงใช้ชีวิตอยู่ในสหราชอาณาจักรและไล่ตามความฝันทางดนตรีในปี 1967 , อเล็กซานเดอร์ฟอร์มวงโดยทำหน้าที่มือเบสในกรุงลอนดอนกับวง Grapfruit โดยมีอีกชื่อว่า The Grapeful และอดีตสมาชิกจาก Tony Rivers และวง The Castaways , John Perry , Geoff Swettenham และ Pete Swettenham จัสติน ทิมเบอร์เลก
ผลงานอัลบั้มเดี่ยวชุดแรก Justified ออกขายเมื่อ 29 สิงหาคม ค.ศ. 2002 โดยได้โชว์เพลงครั้งแรกบนเวที เอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ตัวอัลบั้มประสบความสำเร็จพอสมควร มียอดขาย 3 ล้านในอเมริกา และ 7 ล้านทั่วโลก ในอัลบั้มนี้มีเพลงดังอย่าง Like I Love You" ที่ร่วมงานกับ The Neptunes และ Timbaland นอกจากนั้นยังมีเพลงติดท้อป 5 อย่าง "Cry Me a River" and "Rock Your Body"
ในปี 2003 จัสตินได้ร่วมร้องคอรัสในเพลง "Where Is The Love?" ให้วงแบล็ค อายด์ พีส์ และได้ร่วมแสดงเพลงนี้ครั้งแรกในเวที เอ็มทีวี ยุโรป มิวสิก อวอร์ดส วากิ ยามาโตะ
ใน ค.ศ. 1966 วากิ ยามาโตะ ย้ายเข้ามาอยู่ที่โตเกียว เธอเริ่มเขียนผลงานชิ้นเปิดตัวชื่อว่า นางฟ้าจอมโจร (Dorobou Tenshi)ในนิตยสารการ์ตูน ชื่อ โชโจะ เฟรนด์ (Shoujo Friend) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ และผลงานเรื่องยาวเรื่องถัดจากนั้นคือ มอง แชรี โคโค (Mon Cherie Coco)ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว 14 ตอน เริ่มฉายในปี ค.ศ. 1972 ผลงานยอดนิยมเรื่องแรกของเธอคือ ไฮคะระซัง งะ โทรุ (Haikarasan ga Tooru 1975-77) ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมาก [1] วากิ ยามาโตะ ยังได้สร้างผลงานที่มีชื่อเสียงออกตามมาอย่างมากมายเช่น อารามิส'78 (Aramis '78)ตำนานรักโยโกฮามา และ ชิโนะสาวซ่าจากเจแปน ( N. Y. Komachi ) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเป็นผลงานอิงประวัติศาตร์สมัยเมจิ ที่นางเอกทั้งสองเรื่อง เป็นสาวหัวก้าวหน้าที่เดินทางไปต่างประเทศ มฤตยู มูนแรคเกอร์
มฤตยู มูนแรคเกอร์ () ในที่นี้หมายถึง ชื่อนวนิยายเรื่องที่ 3 ในนวนิยายชุด เจมส์ บอนด์ ที่ เอียน เฟลมมิ่ง เป็นผู้ประพันธ์ขึ้น เป็นนวนิยายประเภทสายลับ/จารกรรม ตีพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแรกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2498 โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป และตามด้วยอีกมากมายหลายสำนักพิมพ์ มีการพิมพ์ออกจำหน่ายครั้งแล้วครั้งเล่า ลิขสิทธิ์ในการพิมพ์จำหน่ายถูกซื้อขายเป็นทอดๆไปหลายสำนักพิมพ์ จนถึงปัจจุบันนี้สำนักพิมพ์ที่ถือลิขสิทธิ์คือสำนักพิมพ์ เพนกวินบุ๊คส์ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับภารกิจของบอนด์ที่ให้ไปสืบราชการลับจากการที่อังกฤษถูกขโมยยานกระสวยอวกาศชื่อ มูนเรเกอร์ ไป เอ็ด ชีแรน
เอ็ดเวิร์ด คริสโตเฟอร์ "เอ็ด" ชีแรน (English: Edward Christopher "Ed" Sheeran) เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991[1] เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอังกฤษ[2][3] เขาเกิดในฮาลิแฟกซ์ เวสต์ยอร์กไชร์ และเติบโตในแฟรมลิงแฮม ซัฟฟอล์ก เขาเข้าเรียนสถาบันดนตรีร่วมสมัย ในกิลฟอร์ด เซอร์รีย์ ในระดับปริญญาตรีตั้งแต่อายุ 18 ปีในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2009[4][5] ในต้นปี ค.ศ. 2011 ชีแรนออกอีพีชุด นัมเบอร์ไฟฟ์คอลลาบอเรชันส์โปรเจกต์ โดยไม่มีสังกัด และกลายเป็นที่สนใจของเอลตัน จอห์น และเจมี ฟ็อกซ์ หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายอะไซลัมเรเคิดส์ อัลบั้มแรกของเขา + (อ่านว่า "พลัส") ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 และได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 6 ครั้งในสหราชอาณาจักร อัลบั้มมีซิงเกิล "ดิเอทีม" ทำให้เขาได้รับรางวัลไอวอร์โนเวลโลอะวอร์ด สาขาเพลงยอดเยี่ยมด้านดนตรีและเนื้อเพลง[6] ในปี ค.ศ. 2012 ชีแรนได้รับรางวัลบริตอะวอดส์ สาขาศิลปินเดี่ยวชายชาวบริติชยอดเยี่ยม และศิลปินแจ้งเกิดชาวบริติช[7] แอนดี วอร์ฮอล
เมื่อผลงานของแอนดีเป็นที่รู้จักกันในวงการนักวาดภาพประกอบอย่างแพร่หลายแล้ว ในที่สุดเขาก็ได้รับรางวัลเหรียญตราจากชมรมผู้กำกับศิลป์อเมริกัน (American Art Directors Club) และการประกาศเกียรติคุณจากสถาบันกราฟิก อาร์ต อเมริกัน (American Institute of Graphic Arts) ในช่วงระหว่างปี 1956 – 57 นอกจากงานวาดภาพประกอบแล้ว แอนดีก็ทำงานในด้านพาณิชย์ศิลป์ (Commercial Art) แทบทุกอย่างเท่าที่จะทำได้ทั้ง งานออกแบบการ์ดอวยพร ออกแบบปกหนังสือและปกแผ่นเสียง ออกแบบโฆษณาสินค้าไปจนถึงตกแต่งวินโดว์ (Window) หน้าร้านขายสินค้าให้กับห้าง บอนวิต เทลเลอร์ (Bonwit Teller) งานที่ทำรายได้เป็นชิ้นเป็นอันครั้งแรกของเขาก็คืองานออกแบบทำโฆษณารองเท้าให้กับบริษัท ไอ มิลเลอร์ (I” Miller) ที่สามารถสร้างรายได้มากกว่าครึ่งของรายได้ทั้งหมดให้กับเขา เมื่อรายได้เริ่มดีขึ้นจนแอนดีสามารถหารายได้กว่าปีละ 1 หมื่นดอลลาร์ แอนดี และฟิลลิป เพิร์ลสไตน์ ก็ย้ายไปอยู่ที่ห้องเช่าแห่งใหม่บนถนน เวสต์ 23 (West 23 Street) ในแมนฮัตตัน โครงการอีเด็น
ในปี [[พ.ศ. 2549]] และ [[พ.ศ. 2550|2550]] โครงการอีเด็นเป็นเจ้าภาพชุดการแสดงดนตรีที่เรียกว่า "อีเด็นเซสชั่น" ที่มีศิลปินร่วมงานได้แก่ [[เอมี ไวน์เฮาส์]], เจมส์ มอร์ริซัน, [[มิวส์]], [[ลิลี่ อัลเลน]], สโนว์พาโทรล และเดอะเมจิกนัมเบอร์  เอนยา
ในปีพ.ศ. 2534 อัลบั้มถัดมาของเอนยาคือ "Shepherd Moons" อัลบั้มขึ้นอันดับ 1 ในอังกฤษตั้งแต่สัปดาห์แรกที่วางขาย และอัลบั้มนี้ชนะรางวัลแกรมมี่สาขาอัลบั้มนิวเอจยอดเยี่ยมในปีพ.ศ. 2536 เพลงของเอนยาหลายเพลงจากสามอัลบั้มถูกนำไปประกอบภาพยนตร์ เช่น "L.A. Story" "Toys" "Green Card" และ "Far and Away" ในปีพ.ศ. 2535 อัลบั้ม Enya ถูกนำมาทำใหม่และวางจำหน่ายในชื่อ "The Celts (อัลบั้ม" เอนยาชนะรางวัลแกรมมี่สาขาเดิมอีกครั้งในปีพ.ศ. 2539 กับอัลบั้ม "The Memory of Trees" ปีพ.ศ. 2540 เอนยาออกอัลบั้มรวมผลงานยอดนิยมในชื่อ "Paint the Sky with Stars" ซึ่งมีเพลงใหม่อยู่ด้วยสองเพลง เอนยาปฏิเสธข้อเสนอที่จะประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่องไททานิกของเจมส์ คาเมรอน มีข้อสังเกตถึงความคล้ายคลึงของดนตรีประกอบภาพยนตร์ไททานิกกับเพลงของเอนยา โดยเฉพาะเพลง "Book of Days" ซึ่งใช้ประกอบภาพยนตร์ "Far and Away" เรดิโอเฮด
การออกอัลบั้ม "Kid A" (2000) และ "Amnesiac" (2001) เป็นจุดสูงสุดของวง ถึงแม้คำวิจารณ์จะถูกแบ่งออกไปเรื่องเกี่ยวกับแนวเพลงที่เปลี่ยนไป เป็นดนตรีในแนวทดลอง หลังจากนั้นเรดิโอเฮดออกจากสังกัดเพลงอีเอ็มไอ และออกผลงานอัลบั้มชุดที่ 7 "In Rainbows" (2007) ผ่านทางเว็บไซต์ให้ดาวน์โหลด ไมเคิล แจ็กสัน
ปี 1982 แจ็กสันมุ่งมั่นเข้าสู่ความสนใจของเขาในการแต่งเพลงและภาพยนตร์ โดยมีผลงานเพลง "Someone In the Dark" ประกอบภาพยนตร์เรื่อง อี.ที. เพื่อนรัก ซึ่งได้รับรางวัลแกรมมี่ในสาขาอัลบั้มยอดเยี่ยมประเภทเพลงสำหรับเด็ก[39] ความสำเร็จที่มากยิ่งขึ้น มาพร้อมกับการเปิดตัวอัลบั้มชุดที่หกของเขา Thriller อัลบั้มทำให้เขาได้รับ 7 รางวัลแกรมมี่ และ 8 อเมริกันมิวสิกอวอร์ดส จากอัลบั้มเดียว Thriller เป็นอัลบั้มที่ขายดีที่สุดทั่วโลกในปี 1983 รวมทั้งในอเมริกา และกลายเป็นอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดตลอดกาล มียอดขายสูงกว่า 109 ล้านชุด [40][41][42][43] อัลบั้มติดในท็อป 10 บนบิลบอร์ด 200 นาน 80 สัปดาห์ติดต่อกันและอยู่อันดับ 1 นาน 37 สัปดาห์ และเป็นอัลบั้มแรกที่มี 7 ซิงเกิล ที่ติดท็อป 10 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮ็อต 100 ประกอบด้วย "The Girl Is Mine" "Billie Jean", "Beat It" "Wanna Be Startin' Somethin'" "Human Nature" "P.Y.T. (Pretty Young Thing" และ "Thriller"[44]ในปี 2015 อัลบั้มได้รับการรับรองมียอดขายมากกว่า 32 ล้านชุด เฉพาะในสหรัฐอเมริกาโดยRIAA ทำให้อัลบั้มนี้ถือเป็นอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาอีกด้วย เจิน จื่อตัน
เยนมีผลงานในต่างประเทศครั้งแรกในหนังโทรทัศน์ (Pilot) ของประเทศเยอรมัน เรื่อง "Codename : The Puma" (หรืออีกชื่อ "Der Puma - Kämpfer mit Herz") "(1999 - 2000)" ซึ่งในภายหลังได้ทำมาในแบบซีรีส์ในช่วงปี 2000 และเยนยังรับหน้าที่กำกับบางตอนให้กับซีรีส์ชุดนี้ และในปีเดียวกัน เยนก็มีผลงานในฮอลลีวูดเรื่องแรกคือ "Highlander : Endgame (2000)" โดยเยนรับบทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์ และยังเป็นผู้ประสานงานในส่วนฉากต่อสู้ในภาพยนตร์เรื่องนี้อีก ร่วมถึงทำหน้าที่เดียวกันอีกในภาพยนตร์แอ็คชันอีกหลายเรื่อง เช่น "Shurayuki-Hime" (หรืออีกชื่อ "The Princess Blade") "(2001)", "Blade II (2002)" อินคิวบัส (วงดนตรี)
เริ่มด้วยการออกอินดี้อัลบั้ม “Fungus-Amongus” ที่ทำให้ Incubus เริ่มเป็นที่รู้จักจนได้รับการเซ็นสัญญากับ Sony Music ตามด้วยการปล่อย EP 6 เพลงที่มีชื่อว่า “Enjoy Incubus” ในปี 1997 ก่อนที่จะมีผลงานชุดแรกที่ใช้ชื่อว่า “S.C.I.E.N.C.E.” 
ดีเจไลฟ์ ได้แยกตัวออกจากวงและถูกแทนที่โดย ดีเจ คริส คิลมอร์ (DJ Chris Kilmore) ด้วยแรงผลักดัน และการเข้าถึงจิตใจซึ่งกันและกันทีละเล็กทีละน้อย พวกเขาได้กลับเข้าทำงานในห้องอัดอีกครั้ง อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม (เกิด 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2525) เป็นดาราลูกครึ่งออสเตรเลีย-ลาว เข้าวงการเมื่ออายุ 14 ปี โดยคำชักชวนของมิ่งขวัญ แสงสุวรรณ กับภาพยนตร์เรื่องแรก อันดากับฟ้าใส และ 303 กลัว/กล้า/อาฆาต หลังจากไม่มีผลงานบันเทิงระยะหนึ่ง ได้กลับมาอีกครั้งกับละครเรื่อง<i data-parsoid='{"dsr":[1438,1452,2,2]}'>ทะเลฤๅอิ่ม ของหม่อมน้อย หลังจากนั้นก็มีผลงานการแสดงเรื่อยมา จนใน พ.ศ. 2547 อนันดาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลผลงานบันเทิงยอดเยี่ยมประจำปี พ.ศ. 2547 หรือ สตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดส 2004 จากเรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ [1] และจากภาพยนตร์เรื่อง Me Myself อนันดาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลถึง 6 สถาบัน ในช่วงระหว่างปี พ.ศ. 2550 - พ.ศ. 2551 อนันดามีผลงานการแสดงภาพยนตร์ถึง 10 เรื่อง และในปี พ.ศ. 2552 อนันดาได้รางวัลด้านการแสดงในสาขานักแสดงนำจาก 6 สถาบัน จากผลงานภาพยนตร์เรื่อง แฮปปี้เบิร์ธเดย์ เอ็มมี รอสซัม
เอมมี ได้เล่นหนังจอใหญ่เป็นครั้งแรกในปี 2543 เรื่อง Songcatcher โดยเปิดตัวที่ เทศกาลหนังซันแดนซ์ และเธอก็ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง Independent Spirit Award สาขาดาวรุ่งยอดเยี่ยม โดยในต่อมา เธอก็ได้แสดงในหนังดรามาชิงรางวัลของ คลินต์ อีสต์วูด เรื่อง Mystic River ในปี 2546 โดยเล่นเป็นลูกสาวที่ถูกฆาตกรรมของ ฌอน เพนน์ จนมาโด่งดังจากเรื่อง The Day After Tomorrow ที่เล่นกับ เดนนิส เควด และ เจค จิลเลนฮอลเมื่อปี 2547 แต่ก็ยังไม่เท่ากับบท คริสทีน ที่เธอได้แสดงทั้งความสามารถในการร้องเพลงกับการแสดงไปพร้อมๆ กัน ในเรื่อง The Phantom of the Opera ในปีเดียวกัน มโนสำนึกของฟินเนกัน
มโนสำนึกของฟินเนกัน () เป็นนวนิยายชวนขัน (Comic novel) และงานชิ้นสุดท้ายที่เขียนโดยเจมส์ จอยซ์ ที่เขียนโดยใช้ลักษณะการเขียนแบบทดลอง ที่มีผลให้ได้ชื่อว่าเป็นงานวรรณกรรมนวนิยายชิ้นที่ยากแก่การเข้าใจมากที่สุดชิ้นหนึ่งของภาษาอังกฤษ จอยซ์ใช้เวลาถึง 17 ปีในการเขียนงานชิ้นนี้ในปารีส และในที่สุดก็ได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1939 สองปีก่อนที่จอยซ์จะเสียชีวิต  แอดัม เลอวีน
เลอวีนได้ร่วมงานกับศิลปินจำนวนมาก ใน ค.ศ. 2005 เขาร้องรับเชิญในเพลง "ลิฟอะเกน" ของคู่ฮิปฮอป ยิงยางทวินส์ ในปีเดียวกันนั้น เขาปรากฏในอัลบั้ม "เลตรีจิสเตรชัน" ของคานเย เวสต์ ในซิงเกิลที่สาม "เฮิร์ดเอ็มเซย์" เป็นการร่วมมือที่เลอวีนเรียกว่า "บริสุทธ์และเรียบง่ายมาก" เพลงแต่งขึ้นขณะเขาและเวสต์นั่งเครื่องบินเที่ยวบินเดียวกัน และท่อนรีเฟรนถูกนำมาใส่ในเพลง "นัททิงลาสส์ฟอร์เอเวอร์" ของมารูนไฟฟ์ ในอัลบั้ม "อิตโวนต์บีซูนบีฟอร์ลอง" เขาปรากฏในอัลบั้ม"อลิเชีย คีส์: เอ็มทีวีอันพลักด์" ของอลิเชีย คีส์ ในเพลงคัฟเวอร์ "ไวลด์ฮอร์สซิส" ของเดอะโรลลิงสโตนส์ ในคราวเดียวกัน เขารับเชิญในเพลง "แบงแบง" ของนักร้องค่ายอ็อกโทน เคนาน ใน ค.ศ. 2009 เขาอัดเพลง "ก็อตเทน" ให้สแลชในอัลบั้มเดี่วอัลบั้มแรกชื่อ "สแลช" (2010) ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 เขาเป็นหนึ่งในนักดนตรีอีกประมาณ 80 คน ร้องเพลงเพื่อการกุศล "วีอาร์เดอะเวิลด์" ที่นำมาทำใหม่ในชื่อ "วีอาร์เดอะเวิลด์ 25 ฟอร์เฮติ" ใน ค.ศ. 2011 เขาปรากฏในเพลง "สเตริโอฮาตส์" ของจิม คลาส ฮีโรส์ เขายังร่วมงานกับนักร้องฮิปฮอป 50 เซ็นต์ ในเพลง "มายไลฟ์" อัดก่อนออกเป็นซิงเกิลสองปีใน ค.ศ. 2012 รวมแร็ปเปอร์เอ็มมิเน็มด้วย เขายังเป็นนักร้องให้เพลง "ชีวิลบีเลิฟด์" ในเกมดนตรี "แบนด์ฮีโร" ใน ค.ศ. 2015 เขาร้องรับเชิญให้คู่นักร้อง อาร์ซิตี ในซิงเกิล "ล็อกต์อะเวย์" จอห์น วิลเลียมส์
ในปี ค.ศ.1975 วิลเลี่ยมส์ได้ทำดนตรีประกอบให้กับผลงานภาพยนตร์ฉายโรงเรื่องที่สองของสปีลเบิร์ก จอว์ส (Jaws) ซึ่งเป็นผลงานฮิตระเบิด ถล่มรายได้ ตัวหนังได้รับคำวิจารณ์ที่ดี และเพลงธีมจอว์ส (Jaws theme) ที่วิลเลี่ยมส์ประพันธ์ก็กลายมาเป็นที่จดจำ ด้วยโน้ตเพียงแค่สองตัว แต่สื่อความหมายถึงอันตรายของฉลามขาวที่พร้อมจะจู่โจมทุกเมื่อ และด้วยผลงานเรื่องจอว์สนี้เอง ทำให้วิลเลี่ยมส์ได้รับออสการ์ตัวที่สอง แต่เป็นตัวแรกในสาขาดนตรีประกอบยอดเยี่ยมที่เขาได้ประพันธ์ขึ้นด้วยตนเอง [14]พร้อมกับคว้ารางวัลลูกโลกทองคำตัวแรก เอ็ด ชีแรน
จอห์นเป็นภัณฑารักษ์ดูแลพิพิธภัณฑ์ศิลปะและอาจารย์สอนศิลปะ และอิโมเกนเป็นอดีตนักประชาสัมพันธ์ที่ผันตัวมาเป็นนักออกแบบอัญมณี[22][26] บิดามารดาของเขาดำเนินกิจการชื่อ ชีแรนล็อก ที่ปรึกษาด้านศิลปะอิสระ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1990-2010[27] งานของเขาทำให้พวกเขาต้องไปลอนดอน และใช้เวลาสุดสัปดาห์เดินทางกับบุตร และเล่นดนตรีไปด้วย ความทรงจำวัยเด็กของชีแรนคือการได้ฟังเพลงของบ็อบ ดิลลัน และอีริก แคลปตัน ชีแรนกล่าวว่า อัลบั้มแรกที่เขารู้จักคืออัลบั้ม ไอริชฮาร์ตบีต ของแวน มอร์ริสัน ในวัยเด็ก จอห์นพาเขาไปคอนเสิร์ตหลายครั้งจนเป็นแรงบันดาลใจให้เขาสร้างสรรค์งานดนตรี คอนเสิร์ตดังกล่าวรวมถึงชมอีริก แคลปตันที่โรยัลอัลเบิร์ตฮอลล์ พอล แม็กคาร์ตนีย์ที่เบอร์มิงแฮม และบ็อบ ดิลลัน[28] เอมี แอดัมส์
ต่อมาแอดัมส์แสดงในหนังของดิสนีย์ในปี 2007 เรื่อง "Enchanted" ที่ประสบความสำเร็จทางด้านเสียงวิจารณ์และด้านรายได้ เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 2 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในปีถัดมาจากบทแม่ชีสาว ซิสเตอร์ เจมส์ ในเรื่อง "Doubt" แอดัมส์แสดงในภาพยนตร์ "Sunshine Cleaning" ร่วมกับเอมิลี บลันต์และอลัน อาร์คิน เธอแสดงในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง "" ในบทเอมิเลีย เอียร์ฮาร์ต และแสดงใน "Julie & Julia" รับบทนักเขียนที่ชื่อ จูลี พาวเวลล์ อีวาเนสเซนซ์
หลังจากออกผลงานอีพีอัลบั้มส่วนตัวและเดโมซีดีที่ชื่อ "Origin" และได้รับความช่วยเหลือจาก บิกวิกเอนเทอร์ไพรซส์ ในปี 2000 ทางวงออกอัลบั้มเต็มชุดแรกที่ชื่อชุด "Fallen" กับสังกัดไวนด์-อัปเรคคอร์ด ในปี 2003 อัลบั้ม "Fallen" ขายได้มากกว่า 15 ล้านชุดทั่วโลกและได้รับรางวัล 2 รางวัลแกรมมี่ ในปีถัดมา อีวาเนสเซนซ์ออกอัลบั้มแสดงสด ชุด "Anywhere but Home" ที่ขายได้มากกว่า 1 ล้านชุดทั่วโลก ในปี 2006 พวกเขาออกผลงานสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 2 ชุด "The Open Door" ที่มียอดขายมากกว่า 4 ล้านชุด คัมมินโฮม (อีพี)
คัมมินโฮม () เป็นเพลงอีพีครั้งแรกของนักร้องและนักแต่งเพลงแนวคันทรีป็อปชาวอเมริกัน เจสซี เจมส์ วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 18 เมษายน 2014 ผ่านทางค่าย 19 เรคอร์ดิงส์ อัลบั้มนี้ติดอันดับที่ 5 ในบิลบอร์ดท็อปคันทรีอัลบั้ม เมย์เฮม
วงเริ่มจากการอัดเทปเสียงในรูปของ EP โดยปราศจากค่ายเพลง จนภายหลัง "ยูโรนิมัส" ไปตั้งค่ายเพลงเอง คือ เดธไลค์ ไซเลินซ์ โปรดักชันส์ (Deathlike Silence Productions) เมย์แฮมสะสมชื่อเสียงจากการแสดงสดที่เล่นในรูปแบบใต้ดิน และการสร้างภาพลักษณ์ฉาวโฉดต่อกระแสแฟนเพลงด้วยการเผาโบสถ์ไม้นอร์เวย์หลายแห่ง รวมถึงการใช้ความรุนแรงกับสมาชิกในวง โดย"ยูโรนิมัส" มือกีตาร์ได้ถูกวาร์จ วิเคอร์เนสมือเบสคนใหม่และสมาชิกวงเบอร์ซัมฆาตรกรรม ในปี 1993 ก่อนออกอัลบั้มแรกของเมย์แฮมเล็กน้อย และการฆ่าตัวตายของ "เดด" ด้วยการใช้ลูกซองยิงเข้าที่ศีรษะของตน ภาพการตายของเขาถูกถ่ายโดย "ยูโรนิมัส" แล้วนำไปทำเป็นปกอัลบั้มคอนเสิร์ต Dawn of the Black Hearts ในปี 1991  เจนี่ อัลภาชน์ ณ ป้อมเพชร
เจนี่เข้าสู่วงการบันเทิงจากการมีแมวมองมาติดต่อเมื่อครั้งเธอยังศึกษาอยู่ในระดับมัธยมศึกษา มีผลงานแรกในมิวสิกวิดีโอเพลง "Only You" ของเจอาร์-วอย, "หากเป็นฉัน" ของเอกซ์, "รักเธอหมดหัวใจ" ของเรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ และ "จะเอาจากไหน" ของธงไชย แมคอินไตย์ และมีผลงานโฆษณาสบู่ล้างหน้า ดร.มนตรี, เคเอลิปแคร์, ลอรีเอะ และเรนองที หยวน เปียว
และผลงานเรื่องต่อ ๆ มา ที่มทีชื่อเสียงได้แก่ "Project A" ในปี ค.ศ. 1983, "Wheels on Meals" ในปี ค.ศ. 1984 และ "Dragons Forever" ในปี ค.ศ. 1988 เป็นต้น เอมี ไวน์เฮาส์
ก่อนไวน์เฮาส์จะเสียชีวิต ที่รายงานว่าเธอคบหาอยู่กับเรก แทรวิสส์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ [4] แต่เพิ่งเลิกรากันก่อนหน้านั้นประมาณหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งอาจเป็นสาเหตุให้เธอเศร้าเสียใจ ดื่มสุราและเสพยาอย่างหนักจนเสียชีวิต [5] บียอนเซ่ โนวส์
ด้วยแรงจูงใจจากพระธรรมอิสยาห์วงนี้ก็ได้เปลี่ยนชื่อวงเป็นเดสทินีส์ไชลด์ในปี ค.ศ. 1993[13] เดสทินีส์ไชลด์ได้รับงานโชว์ตามงานต่าง ๆ หลังจาก 4 ปีของการเดินทาง พวกเธอก็ได้รับโอกาสเซ็นสัญญากับค่ายเพลงโคลัมเบียเรเคิดส์ในปลายปี ค.ศ. 1997 ในปีเดียวกันนั้นเดสทินีส์ไชลด์ได้บันทึกเสียงเพลงเปิดตัวเพลงแรกจากค่าย เพลง "คิลลิงไทม์" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง เมนอินแบล็ก[13][16] ในปีต่อมาก็ได้ออกอัลบั้มชุดแรกโดยใช้ชื่อเหมือนชื่อวงคือ เดสทินีส์ไชลด์[15] ซิงเกิลฮิตซิงเกิลแรกคือเพลง "โน,โน,โน" อัลบั้มนี้ได้ทำให้เดสทินีส์ไชลด์เป็นที่รู้จักและเป็นจุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อุตสหกรรมดนตรีและทำให้เดสิทินีส์ไชลด์ได้รับ 3 รางวัลจากงานประกาศผลรางวัลโซลเทรนมิวสิกอวอร์ดสสำหรับ "ซิงเกิลอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยม" สำหรับเพลง "โน,โน,โน" , "อัลบั้มอาร์แอนด์บี/โซลยอดเยี่ยมแห่งปี", และ"ศิลปินอาร์แอนด์บี/โซลหรือแร็ปหน้าใหม่ยอดเยี่ยม"[13] ต่อมาพวกเธอก็ได้ออกอัลบั้มชุดที่สองซึ่งมียอดขายระดับมัลติ-แพลตินัม อัลบั้มเดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์ ในปี 1999 เพลงในอัลบั้มที่ออกมาล้วนเป็นรู้จักกันอย่างกว้างขวาง เช่นเพลง "บิลส์, บิลส์, บิลส์" ซิงเกิลอันดับ 1 เพลงแรกของพวกเธอ, เพลง "จัมปิน', จัมปิน'", เพลง"เซย์มายเนม" ซึ่งเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในขณะนั้นและกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของวงจนถึงปัจจุบันนี้อย่างเพลง เพลง"เซย์มายเนม" ได้รับรางวัลการแสดงเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มด้วยเสียงร้องยอดเยี่ยมและเพลงอาร์แอนด์บียอดเยี่ยมที่งานประกาศรางวัลแกรมมี ประจำปี 2001[13] เดอะไรติงส์ออนเดอะวอลล์ มียอดขายมากกว่า 7 ล้านชุด[15] และทำให้พวกเธอเป็นที่จับตามองของสื่อและผู้คนมากมาย ในฐานะกลุ่มศิลปินหญิงหน้าใหม่ในยุคนั้น เจมี ลี เคอร์ติส
ในปี 1997 เคอร์ติสกลับมากับเรื่อง "A Fish Called Wanda" ซึ่งร่วมแสดงกับ เควิน ไคลน์, จอห์น คลีส และ ไมเคิล พาลิน อีกครั้ง และต่อมากับภาพยนตร์เรื่อง "Fierce Creatures" ซึ่งเป็นหนังตลกแนวเดียวกับ "A Fish Called Wanda" แต่ว่าไม่ประสบความสำเร็จอย่างที่เคย อย่างไรก็ตาม เธอหวนสู่หนังแนวสยองขวัญอีกครั้ง ใน "Halloween: H2O" ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงในกลุ่มนักดูหนัง แม้ว่าเสียงตอบรับจากนักวิจารณ์จะไม่ดีนัก อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
หลังว่างเว้นจากวงการบันเทิง 3 ปีอนันดาก็หวนกลับเข้าวงการอีกครั้งหนึ่งกับละครของหม่อมน้อย ในเรื่อง "ทะเลฤๅอิ่ม" ส่วนเรื่องการเรียน อนันดาเรียนที่บ้าน[9] จากนั้นมีผลงานภาพยนตร์เรื่อง คนสั่งผี ตามมาด้วย ภาพยนตร์เรื่อง ชัตเตอร์ กดติดวิญญาณ ซึ่งเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จทำรายได้สูงมากเป็นประวัติการณ์ในขณะนั้น[10] ด้วยรายได้ 120 ล้านบาท[11] อนันดาให้สัมภาษณ์ภายหลังเกี่ยวกับภาพยนตร์เรื่องนี้ว่า "ชัตเตอร์ก็มีผลต่อเราค่อนข้างมากนะ จะเรียกว่าเป็นหนังแจ้งเกิดอีกรอบหนึ่งก็ได้...แต่ก่อน ที่เล่นหนังป็อป ๆ ที่เป็นป็อปไอดอล...งานที่เข้ามาหลังจากนั้นก็แตกต่างเยอะ ด้านการแสดงก็คิดว่าเป็นสเต็ปแรกที่ทำให้เรากว้างไปสู่งานที่มีเนื้อหาที่โตขึ้น"[12] จากภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลสตาร์เอนเตอร์เทนเมนต์อวอร์ดสสาขานักแสดงชายยอดเยี่ยม[13] หลังจากนั้นอนันดาได้แสดงภาพยนตร์ เรื่อง Me Myself ขอให้รักจงเจริญ กำกับโดย พงษ์พัฒน์ วชิรบรรจง ในภาพยนตร์เรื่องนี้เขารับบทเป็นกะเทยชีวิตรันทด[14] โดยได้ไปเรียนการแสดงเพิ่มเติมกับหม่อมน้อย ให้รู้จักใช้ร่างกาย "หม่อมน้อยไม่ได้สอนให้ผมเป็นผู้หญิง หรือว่าทำตัวให้เป็นกะเทย"[15] ในส่วนคำวิจารณ์การแสดงภาพยนตร์เรื่องนี้ หนังสือพิมพ์ข่าวสดวิจารณ์ไว้ว่า "ด้วยลักษณะตัวละครที่ค่อนข้างซับซ้อน มีปัญหาทั้งทางด้านความทรงจำ ความเป็นชายและหญิง และปัญหาทางด้านความรัก ทำให้ตัวละครที่อนันดารับบท เป็นตัวละครที่เล่นยาก (คือถ้าเล่นเป็นกะเทยไปเลยทั้งเรื่องคงไม่ยากเท่านี้) แต่อนันดาก็สามารถสวมบทบาทเป็นตัวละครตัวนั้นได้อย่างเข้าถึงและน่าเชื่อในทุกมิติ"[16] เอด้า วอง
เอด้า วอง () เป็นตัวละครสมมุติจากแฟรนไชส์สยองขวัญ "เรซิเดนต์อีวิล" (ไบโอฮาซาร์ด ในญี่ปุ่น) เธอเป็นตัวเอกปฏิลักษณ์ที่ลึกลับและคลุมเครือ ทำงานให้กับปฏิปักษ์ในเรื่องแต่ก็ช่วยเหลือตัวเอก ลีออน เอส. เคนเนดี ปรากฏตัวครั้งแรกเป็นตัวละครสนับสนุนในเกม"เรซิเดนต์อีวิล 2" ในปี พ.ศ. 2542 ต่อมาปรากฏเป็นตัวละครที่ผู้เล่นเล่นได้หรือในบทบาทช่วยเหลือในเกม"เรซิเดนต์อีวิล 4", "", "เรซิเดนต์อีวิล:ดาร์กไซด์โครนิเคิลส์", "" และ"เรซิเดนต์อีวิล 6" รวมถึงในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง"" สำหรับภาพยนตร์ฉบับคนแสดงเรื่องแรก เอด้าปรากฏในเรื่อง"" เฮลทูเดอะคิง
เฮลทูเดอะคิง () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 6 ของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ ออกจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2556 ในนิวซีแลนด์ และออสเตรเลีย ต่อมาได้ออกจำหน่ายในไอทูนส์ ในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ 2556 และในอเมริกาเหนือในวันเดียวกัน อัลบั้มนี้มี ไมค์ เอลิซอนโด เป็นโปรดิวเซอร์ นับเป็นอัลบั้มแรกที่ทำผลงานกับมือกลองคนใหม่ เอริน ไอล์เจย์ ซึ่งได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกเพื่อออกทัวร์อย่างเดียวในปี พ.ศ. 2554 ก่อนที่จะเป็นสมาชิกวงอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2556 และยังเป็นอัลบั้มแรกของอะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ที่ไม่มีมือกลองคนเก่าของวง เดอะเรฟ ในการมีส่วนร่วมในการทำผลงาน อย่างไรก็ตาม อะเว็นจด์เซเวนโฟลด์ก็ได้ประพันธ์เพลงเพื่อระลึกถึงความทรงจำถึงเขาในบทเพลง "เซนต์เจมส์" (St. James) เอริช เค็สท์เนอร์
หลังจากนั้นเขาก็ได้ย้ายมาอยู่ที่เมืองเบอร์ลิน ทำงานเป็นนักเขียนอิสระให้กับหนังสือพิมพ์ต่าง ๆ อย่างเช่น Berliner Tageblatt เป็นต้น
ปี ค.ศ. 1928 หนังสือที่ได้รับการตีพิมพ์เล่มแรกของเขาคือ Herz auf Taille เป็นหนังสือที่รวมรวบเกี่ยวกับกลอนต่าง ๆ ที่เขาได้เขียนไว้ในสมัยที่ได้ใช้ชีวิตอยู่ที่เมืองไลพ์ซิช 
หลังจากนั้นในปี 1999 วรรณกรรมเยาวชนเรื่อง เอมีล ยอดนักสืบ (Emil und die Detective) ก็ได้ออกจำหน่ายที่เยอรมัน ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ทำให้มีแปลเป็นภาษาต่างประเทศมากกว่าห้าสิบเก้าภาษาทั่วโลก รวมทั้งภาษาไทย เอมีลเป็นเรื่องราวที่มีฉากหลังเป็นเมืองเบอร์ลิน
เอมีล ยอดนักสืบได้ถูกนำมาสร้างเป็นหนังครั้งแรกในปี 1937 ซึ่งเป็นที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก หลังจากนั้นก็ได้มีนำมาการสร้างเป็นหนังขึ้นอีกหลายรอบ 
ส่วนวรรณกรรมเยาวชนเรื่องอื่นที่เค็สท์เนอร์ได้เขียนเมื่อใช้ชีวิตอยู่ที่เบอร์ลินอย่างเช่น Pünktchen und Anton (1931) ได้นำมาแปลเป็นภาษาไทยครั้งแรกโดย แววตา หนังสือชื่อว่าคู่หู่จอมซน 
ระหว่างที่เค็สท์เนอร์ใช้ชีวิตอยู่เบอร์ลิน เขาก็ได้เจอปัญหากับระบบนาซี ทำให้หนังสือเขาไม่ได้ตีพิมพ์ออกจำหน่าย และยังเจอปัญหาเรื่องการการเผาหนังสือด้วย เค็สท์เนอร์โดนจับกุมจากตำรวจนาซี แต่ก็โดนปล่อยออกมาได้ตลอด ระหว่างการเมืองวุ่นวายเขาก็ได้ใช้ชีวิตลบไปยังอิตาลี และสวิตเซอร์แลนด์บาง แต่ก็ได้ไม่นาน เพราะเขาบอกว่าเยอรมันเป็นบ้านเกิดของเขา เป็นประเทศที่เขาเติบโตและเขาต้องตายที่นั้น เอมี ไวน์เฮาส์
หลังจากที่อัลบั้ม Back to Black วางจำหน่าย เอมีก็เริ่มเดินสายทัวร์คอนเสิร์ต เธอเริ่มออกทัวร์ในเดือนกันยายนและพฤศจิกายน ค.ศ. 2006 หนึ่งในนั้นเป็นคอนเสิร์ตกุศลชื่อ Little Noise Sessions ที่โบสถ์ยูเนียนชาเปล ในอีสลิงตัน ลอนดอน นอกจากนี้เอมียังได้ร่วมรายการเพลงประจำปีของจูลส์ ฮอลแลนด์ ในรายการฮูทเท็นแอนนี่ ช่วงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2007 เอมีได้ทัวร์คอนเสิร์ตเล็กๆ 14 แห่ง และระหว่างช่วงฤดูร้อนในปีค.ศ. 2007 เอมีได้ร่วมร้องเพลงในงานเทศกาลเพลงต่างๆ เช่น เทศกาลกลาสตันเบอร์รี่[38], เทศกาลลอลลาโปลูซา ในชิคาโก, ร็อก เวิร์ชเทอร์ และเวอร์จินมิวสิกเฟสติวอล ฯลฯ เจสส์ กลินน์
ซิงเกิลที่สองของกลินน์ "โฮลด์มายแฮนด์" ออกมาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2015 เปิดตัวบนชาร์ตอันดับ 1 เป็นเวลาสามสัปดาห์ โดยเป็นเพลงอันดับหนึ่งเพลงแรกในฐานะศิลปินเดี่ยว และเข้าชาร์ต"บิลบอร์ด"ฮอต 100 เป็นครั้งที่สอง ต่อมาในเดือนมิถุนายน เธอได้ร้องรับเชิญอีกครั้งในเพลง "นอตเลตทิงโก" ของแร็ปเปอร์ชาวอังกฤษ ไทนี เทมพาห์ เพลงเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ต กลินน์ได้รับการผ่าตัดติ่งเนื้อออกจากเส้นเสียงของเธอกับแพทย์ผู้เคยให้การรักษากับแซม สมิธ ทำให้เธอต้องยกเลิกหลายการแสดงอย่างกะทันหัน เช่น แกลสตันบูรี ไอสล์ออฟไวท์ และการแสดงร่วมทัวร์ของจอห์น เลเจนด์ ซิงเกิลต่อมา "โดนต์บีโซฮาร์ดออนยัวร์เซลฟ์" ออกมาในเดือนสิงหาคม และทำอันดับ 1 บนชาร์ตได้ กลินน์จึงเป็นศิลปินหญิงเดี่ยวชาวอังกฤษคนที่สองที่มีเพลงขึ้นอันดับหนึ่งบนชาร์ตสหราชอาณาจักรทั้งหมดห้าเพลงหลังจากเชอรีล โคล และสัปดาห์ต่อมาเธอออกอัลบั้มเปิดตัวชื่อว่า "ไอครายเวนไอลาฟ" จากการทำงานร่วมกับจินจินและเบลสบีตส์ และโปรดิวเซอร์หลายคนอย่างนอติบอย น็อกซ์บราวน์ และสตาร์สมิธ อัลบั้มเปิดตัวที่อันดับ 1 บนชาร์ตอัลบั้ม ทำยอดขายในสหราชอาณาจักรจำนวนมากจากการรับรองระดับทองคำขาว 3 ครั้งจากองค์กรตัวแทนอุตสาหกรรมสิ่งบันทึกเสียงอังกฤษ ส่วนบนชาร์ต"บิลบอร์ด" 200 อัลบั้มเข้าใน 30 อันดับแรก ทัวร์คอนเสิร์ต เอนท์กอตฟาร์ทูโกทัวร์ ถูกจัดขึ้นเพื่อส่งเสริมอัลบั้ม เอ็ด ชีแรน
ชีแรนเริ่มมีชื่อเสียงในต่างประเทศในปี ค.ศ. 2012 ในสหรัฐอเมริกา เขาเป็นนักร้องรับเชิญในอัลบั้ม เรด สตูดิโออัลบั้มที่สี่ของเทย์เลอร์ สวิฟต์[8] เพลง "เอเวอรีทิงแฮสเชนด์" ได้เข้าชิงรางวัลแกรมมี ค.ศ. 2013 สาขาเพลงแห่งปี ซึ่งเขาเล่นเพลงนี้ร่วมกับเอลตัน จอห์น[9][10] ปี ค.ศ. 2013 เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ร่วมทัวร์คอนเสิร์ต เดอะเรดทัวร์ กับสวิฟต์ในอเมริกาเหนือ[11] ในปลายปี ค.ศ. 2013 เขาแสดงดนตรีในการแสดงที่ขายบัตรหมดถึง 3 การแสดงที่แมดิสันสแควร์การ์เดน ในนิวยอร์ก อันเดอร์เพรสเชอร์ (ไอซ์ไอซ์เบบี้)
"อันเดอร์เพรสเชอร์ (ไอซ์ไอซ์เบบี้)" () เป็นซิงเกิลดูเอ็ต ซิงเกิลเปิดตัวของคู่ดูโอป็อปไอร์แลนด์ เจดเวิร์ด (หรือมีอีกชื่อว่า จอห์นและเอ็ดเวิร์ด) เป็นเพลงที่นำ 2 เพลงมาปะทะกันคือเพลง "Under Pressure" ต้นฉบับในปี ค.ศ. 1981 ของควีนและเดวิด โบวี และเพลง "Ice Ice Baby" ของวานิลลา ไอซ์ในปี ค.ศ. 1989  แวร์เฮาส์ (ไนต์คลับ)
แวร์เฮาส์ หรือ เฮาส์ เป็นไนต์คลับ จัดตั้งขึ้นที่เมืองชิคาโก สหรัฐอเมริกา ในปี 1977 ผู้อำนวยการโดย โรเบิร์ต วิลเลียมส์ และเป็นคลับที่แรกที่มีการกำเนิดดนตรีเฮาส์ที่ไนต์คลับแห่งนี้ โดยมี ดีเจ แฟรงกี นักเคิลส์ มาเล่นเพลงที่ไนต์คลับแห่งนี้เป็นคนแรก และเป็นผู้พัฒนาดนตรีเฮาส์มาตลอดในทศวรรษ 1980