อันเนอ ฟรังค์ ทำอาชีพอะไร?
อันเนอ ฟรังค์
อันเนอลีส มารี "อันเนอ" ฟรังค์ (Annelies Marie "Anne" Frank; 12 มิถุนายน 2472 – ประมาณมีนาคม 2488) หรือ<b data-parsoid='{"dsr":[623,641,3,3]}'>แอนน์ แฟรงค์ เป็นเด็กหญิงชาวยิว เกิดที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี เธอมีชื่อเสียงโด่งดังในฐานะผู้เขียนบันทึกประจำวันซึ่งต่อมาได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือ บรรยายเหตุการณ์ขณะหลบซ่อนตัวจากการล่าชาวยิวในประเทศเนเธอร์แลนด์ ระหว่างที่ถูกเยอรมนีเข้าครอบครองในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
อาเซลีนู เฟรย์ตัส
อาเซลีนู เฟรย์ตัส () ยอดนักมวยชาวบราซิล เกิดเมื่อวันที่ 21 กันยายน ค.ศ. 1975 ที่เมืองซัลวาดอร์ รัฐบาเยีย ประเทศบราซิล เฟรย์ตัสมีชื่อเล่นว่า "ปอปอ" () เป็นชื่อที่แม่ของเขาตั้งให้ ซึ่งเป็นเสียงของเฟรย์ตัสในวัยทารกที่กำลังดูดนม อาเซลีนู เฟรย์ตัส ถือได้ว่าเป็นนักมวยชาวบราซิล ที่ทำให้วงการกีฬาบราซิลตื่นตัวขึ้นมาอีกครั้ง ด้วยสถิติการชกที่น่าทึ่ง นอกเหนือจากฟุตบอลที่เป็นกีฬาอันดับหนึ่งของประเทศ และทั่วโลกก็รู้จักบราซิลจากการเป็นแชมป์ฟุตบอลโลกถึง 5 สมัยด้วยกัน มีการเปรียบเทียบเฟรย์ตัสว่าเสมือนกับเอเดร์ โชฟรี (Eder Jofre) อดีตยอดนักมวยชาวบราซิลในรุ่นแบนตัมเวตในยุคทศวรรษที่ 60 และในงานแต่งงานของเฟรย์ตัสมีการถ่ายทอดสดทางโทรทัศน์ไปทั่วประเทศบราซิลอีกด้วย
เฟรย์ตัสเริ่มต้นชีวิตการชกมวยด้วยการชกมวยสากลสมัครเล่นก่อน ประสบความสำเร็จโดยได้เหรียญเงินในการแข่งขันแพนอเมริกันเกมส์ ในปีพ.ศ. 2538 ในรุ่นไลต์เวต จากนั้นเฟรย์ตัสจึงเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2538 ชนะน็อค โฮเซ่ เอเดรียโน เซเรส ยก 1 ต่อมาใน พ.ศ. 2539 ได้ครองแชมป์ WBC mando-hispano รุ่นไลท์เวท ปีต่อมาได้ครองแชมป์ IBF latino รุ่นไลท์เวท และอีกปีได้ครองแชมป์บราซิลรุ่นไลท์เวท และสร้างสถิติที่น่าทึ่งด้วยการชนะรวด 20 ครั้ง และเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคทั้งหมด และได้ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ไลต์เวตขององค์กรมวยโลก (WBO) กับอานาโตลี อเล็กซานดรอฟ นักมวยชาวคาซัคสถาน เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2542 ผลการชกเฟรย์ตัสเป็นฝ่ายชนะน็อกเพียงแค่ยกแรกเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้านั้นเฟรย์ตัสได้แชมป์ในระดับภูมิภาคของทั้งสภามวยโลก (WBC) และองค์กรมวยโลกมาแล้วเฟรย์ตัสชกป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกไว้ได้ทั้งหมด 6 ครั้ง โดยเป็นการชนะน็อกและชนะน็อกโดยเทคนิคอีกทั้งหมด โดยพบกับนักมวยฝีมือดีเช่น ดาเนียล อาลีเซอา นักมวยชาวเปอร์โตริโก และอัลเฟรด โกเตย์ นักมวยชาวกานา เฟรนส์ (เพลงมาร์ชแมลโล และแอนน์-มารี)
เฟรนส์ () เป็นเพลงของโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกันมาร์ชแมลโล และนักร้องชาวอังกฤษแอนน์-มารี ผลิตโดย มาร์ชแมลโล และประพันธ์คำร้องโดย แอนน์-มารี และนาตาลี ดันน์ ออกจำหน่ายโดย Joytime Collective และ Asylum Records ในวันที่ 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 ในซิงเกิลที่ 5 จากอัลบั้มเปิดตัวของแอนน์-มารี Speak Your Mind (2018) ฟรันทซ์ ลิสท์
บิดาของเขาชื่ออาดัม ลิสท์ เป็นนักเชลโลในวงดนตรีท้องถิ่น อีกทั้งยังเป็นเลขานุการของเจ้าชายเอสเตอร์ฮาซี บิดาได้สอนให้ลิสท์เล่นเปียโนตั้งแต่เด็ก ให้หัดเล่นบทเพลงของลูทวิช ฟัน เบทโฮเฟิน, โยเซ็ฟ ไฮเดิน และว็อล์ฟกัง อมาเดอุส โมทซาร์ท เขาได้เผยให้เด่นความสามารถที่โดดเด่นเกินวัย ตั้งแต่อายุ 10 ชวบ เขาเดินทางไปที่กรุงเวียนนา (ประเทศออสเตรีย) เพื่อศึกษาเรื่องเสียงประสานกับซาลีเอรี และเรียนเปียโนกับคาร์ล แชร์นี เป็นเวลาสองปี ในขณะที่ได้เดินทางไปแสดงที่กรุงปารีส โดยมีบิดาไปด้วย เขาได้พยายามสมัครเข้าเรียนที่วิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์แห่งชาติ ณ กรุงปารีส (เมื่อก่อนใช้ชื่อว่า "โรงเรียนดนตรีและการแสดงแห่งราชสำนัก") แต่พ่ายต่อเกรูบีนี ในการสอบเข้า ด้วยเหตุผลที่ว่าลิสท์เป็นชาวต่างชาติ ในปี พ.ศ. 2367 (ค.ศ. 1824) เขาได้กลายมาเป็นศิษย์ของแฟร์ดีนันโด ปาแอร์ และได้ประพันธ์อุปรากรเรื่อง "ปราสาทแห่งรัก" เมื่อมีอายุได้ 14 ปี ลิสท์ประสบปัญหาซึมเศร้าหลังการตายของบิดาในปี พ.ศ. 2370 (ค.ศ. 1827) หลังจากเดินทางไปประเทศอังกฤษ เขาก็ได้เดินทางกลับมายังกรุงปารีสอีกครั้งเพื่อหาเลี้ยงชีพด้วยการสอนเปียโน ฟรานซิส ฟริธ
Francis Frith (ฟรานซิส ฟริทธ์) เกิดที่ เชสเตอร์ฟิลด์ เดอร์บีไซร์ ประเทศฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1822 และเสียชีวิตในปี ค.ศ.1898
เขาก่อตั้งบริษัท ตีพิมพ์ภาพถ่ายทิวทัศน์ ที่เมือง ซีเกต ที่ซูเร่ ในปี 1859 ก่อนที่จะเดินทางไปถ่ายรูปยังตะวันออกกลางเป็นครั้งที่ 3 และครั้งสุดท้ายในช่วงฤดูร้อนของปีเดียวกัน ฟริทธ์ เป็นนักธุรกิจหนุ่มที่ประสบความสำเร็จและร่ำรวยมากกว่านักธุรกิจรุ่นเดียวกัน และสามารถทำสิ่งที่ตนเองรัก ให้เป็นผลประโยชน์ทางธุรกิจได้ โดยการบันทึกภาพสถานที่ที่น่าสนใจ ที่เขามีโอกาสไปท่องเที่ยว ให้เป็นสิ่งที่จะคงอยู่ตลอดไปในความทรงจำ โดยถ่ายทอดมาในภาพถ่าย เขาแต่งงาน กับ แมรี่ แอน โรสลิง ในปี ค.ศ.1860 และมีบุตรด้วยกัน 6 คน โดยที่พี่ชายของภรรยา ซึ่งก็คือ อัลเฟรด โรสลิง ซึ่งมีอาชีพเป็นช่างภาพสมัครเล่น แต่มีพรสวรรค์สูงมาก และจากความสัมพันธ์ทางครอบครัวนี้เอง ที่เป็นแรงผลักดัน ให้ ฟริทธ์ ได้ก้าวมาเป็นช่างภาพ ในปี 1856 เขาได้ออกเดินทาง เพื่อการเก็บภาพอันน่าจดจำเป็นครั้งแรก โดยเริ่มที่ อียิปต์และปาเลสไตน์ ที่ซึ่งมีแดดแผดเผาร้อนระอุ จนทำให้ ฟริทธ์ ต้องไปล้างอัดรูปในสุสาน วัด และ ในถ้ำ เมื่อ ฟริทธ์ เดินทางกลับมา เขาก็สามารถต่อรองทำสัญญากับบริษัท 2 แห่ง เพื่อทำเป็นอัลบั้มตีพิมพ์ภาพถ่ายของเขา และล้างอัดภาพให้มีขนาดใหญ่ (16”x 20”) เพื่อขายภาพเป็นภาพๆไป ต่อมาในปี 1857 ก็มีบริษัทอีกแห่งหนึ่ง ได้ลิขสิทธิ์ตีพิมพ์ซ้ำ และผลงานของเขาก็เป็นที่รู้จักแพร่หลายในการตีพิมพ์ครั้งหลังสุดในปีดังกล่าวนี้เอง นอกจากนี้ ในปี 1857 นี้ เขาก็ออกเดินทางท่องโลกกว้างอีกครั้ง โดยคราวนี้ไปยัง เยรูซาเล็ม,ซีเรีย และ เลบานอน เขารู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก ในความสำเร็จของการตีพิมพ์ และจัดจำหน่าย อัลบั้มรวมชุด “อียิปต์ และ ปาเลสไตน์” ซึ่งเป็นแรงผลักดันให้เขาต้องออกเดินทางครั้งที่ 3 ในช่วงฤดูร้อน ของปี ค.ศ.1859 มุ่งหน้าไปผจญภัยยังอาณาจักรตอนใต้ ของตะวันออกกลาง ไกลยิ่งกว่าที่จะมีช่างภาพคนใดเคยได้มีโอกาสไปถึง ณ โซเลบ ใน นิวเบีย ที่ต้องเดินทางข้ามทะเลทราย ไซไน อันกว้างใหญ่ และปิดการเดินทางด้วยการย้อนขึ้นไปทางเหนือจนถึง เยรูซาเล็ม ก่อนจะเดินทางกลับบ้านหลังจากใช้เวลาในการเดินทางทำงานเก็บภาพยังสถานที่เหล่านั้นได้ 1 ปีเต็ม ฟรานซิส ฟริทธ์ มาจากครอบครัวเคร่งศาสนา และเป็นคนที่เข้าถึงแก่นแท้ของศาสนาคริสต์อย่างแท้จริง เป็นนักเทศน์สั่งสอน และเป็น นักเขียนทั้งร้อยแก้วและร้อยกรองในช่วงเวลาว่าง และยังเป็นคนรักครอบครัว โดยที่จะเห็นได้จากการที่เขามักจะพาครอบครัวของเขาทุกคน ซึ่งประกอบด้วย ภรรยาและลูกทั้ง 6 คน ผู้รับใช้ 2 คน และ ผู้ช่วยช่างภาพอีก 4 คน ออกเดินทางไปกับเขาด้วยเพื่อ ทำงานถ่ายภาพสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆในอังกฤษ “ฟริทธ์” มีความสามารถในการหลอมรวมจิตวิญญาณทางศิลปะให้ไปด้วยกันกับ กลยุทธ์ทางการค้าขาย ทำธุรกิจ อย่างไรก็ตามเขาก็พยายามให้ผลงานทุกชิ้นของเขาได้มาตรฐาน ตามหลักการในการนำเสนอภาพถ่ายของเขาที่มีอยู่ว่า “กล้องถ่ายรูปไม่เคยโกหกเมื่อได้ลงมือถ่ายภาพ” เขาจะพิถีพิถันอย่างมากในการนำเสนอ จากสิ่งที่เรามองเห็นเป็น 3 มิติ ลงเป็นภาพถ่าย 2 มิติ ให้สมจริงที่สุดเท่าที่จะทำได้ โดยการเฝ้าเพียรหาจุดสนใจ และ สภาพแสง ที่เหมาะสมของแต่ละสถานที่ ของแต่ละสิ่งของ เพื่อให้ได้ภาพที่สมบูรณ์ที่สุด เอกลักษณ์ในผลงานภาพถ่ายของ ฟริทธ์ อยู่ที่เขาจะพยายามเก็บภาพ คนให้มีอยู่ในภาพทิวทัศน์ต่างๆ เพื่อให้ภาพสื่ออารมณ์ สื่อความหมาย และยังเป็นการแสดง หลักฐาน ข้อมูลเฉพาะบางอย่างของช่วงเวลานั้นๆ เช่น ลักษณะการดำเนินชีวิต, แฟชั่น ของคนในยุคนั้น ยานพาหนะ และ งานอดิเรกที่เป็นที่แพร่หลายของคนในขณะนั้น ด้วยหลักการนี้เองที่ทำให้ผลงานสำคัญของ ฟริทธ์ ไม่ได้เป็นแค่เพียงภาพถ่าย แต่ยังทรงคุณค่า ต่อนักค้นคว้าวิจัย นักประวัติศาสตร์ นักวารสาร วรรณกรรม และต่อผู้คนที่สนใจในประวัติศาสตร์ท้องถิ่น ทั้งในแง่สภาพสิ่งแวดล้อมในธรรมชาติ และสังคม ฟรานซิส ฟริทธ์ ได้ว่าจ้างช่างถ่ายภาพคนอื่น ๆ ให้ถ่ายภาพ หรือขายภาพ ที่เคยถ่ายไว้ก่อนให้แก่เขา เพื่อทำให้ความปรารถนาด้านการเผยแพ่ผลงานของเขาเป็นจริงมากขึ้น หนึ่งในบรรดาช่างภาพทั้งหลายที่เคยทำงานให้กับฟริทธ์ ก็คือ Francis Bad Ford ( ฟรานซิส เบ็ดฟอร์ด ) ช่างภาพร่วมสมัยที่เป็นที่รู้จักอย่างมาก และยังมีผลงานภาพถ่าย ในนามบริษัท Francis Frith company ถึง 2000 ภาพ โดยได้รับการตีพิมพ์ชื่อของเขาใส่ลงในผลงานที่ตีพิมพ์โดยบริษัทด้วย นอกจากนี้ ช่างภาพคนอื่น ๆ ที่เคยทำงานให้บริษัทของ ฟริทธ์ ก็ได้แก่ เอ.ดับบลิว.เบนานาร์ด , เอช บาร์ตัน , เบล , บราวน์ , อีตัน , กริฟฟิทธ์ , แลนท์ ลีเวอร์ , เดอะ ฮาร์ทนอล บราเธอร์ ,แบร์นาร์ด , เพรสตัน , เอ เปอร์ตี , โรสลิง ทิม , แฟรงค์ ซัทคลิฟ และแยลลอน ในช่วงการล้างอัดภาพ ผลงานแรก ของฟรานซิส ฟริทธ์ จะต่อชื่อในฟิล์ม ว่า “ Firth ” และจะปรากฏเป็นตัวอักษรสีดำในภาพ ตามหลังด้วย วันเดือนปี ที่บันทึกภาพ ในมุมซ้ายล่างของภาพแต่ผลงานช่วงหลังๆมักไม่มี ชื่อผู้ถ่ายกลายเป็นภาพถ่ายของช่างภาพนิรนาม อย่างไรก็ตาม ในยุคศตวรรษ ที่ 19 รูปทุกรูปก็ถูกตีพิมพ์ โดยใช้ชื่อบริษัท Fith & Cu หรือ FF & Co หรือ Frith Sener. ในกรณีที่มีการออกนำแสดง ก็จะเห็นชื่อของเขาทันที ใต้ภาพถ่ายตรงกลางของกระดาษติดภาพ เป็นความโชคดีของคนรุ่นหลังที่ ฟริทธ์ เล็งเห็นความสำคัญของการที่จะทำให้ภาพถ่ายของเขาได้บอกเรื่องราวในอดีตอันเป็นประโยชน์ และ คงอยู่ตลอดไป โดยพยายามคิดค้นวิธีที่จะ ทำให้ภาพถ่ายอยู่คงทนถาวร ในกระบวนการล้างฟิล์มและอัดภาพ แม้ว่าบริษัทจะต้องปิดตัวลงในปี ค.ศ. 1970 แต่ภาพที่อัดมาจำนวนมากในช่วงยุค ศตวรรษที่ 19 ก็ยังคงอยู่ในสภาพดี สิ่งพิมพ์ของ ฟริทธ์ เป็นตัวอย่างอันมหัศจรรย์แห่งองค์ความรู้ต่างๆ ในบรรดาผลงาน การถ่ายภาพของเขาทั้งหมด มีผู้รวบรวมและจัดตีพิมพ์จำหน่าย ภายใต้ชื่อ “Frith’s Photo-Picture” ซึ่งเป็น 
ซีรีส์ ที่โด่งดังรู้จักกันแพร่หลาย เนื่องจากเป็นต้นฉบับ การอัดภาพ ที่ถ่ายมาจากจังหวัดต่างๆ เช่น Lake dishict, Dovidel จากดินแดนของคัมภีร์ไบเบิล ภูมิทัศน์ของประเทศสวิสเซอร์แลนด์ และประเทศอังกฤษ และสิ่งพิมพ์บางชุด ฟริทธ์ ก็เป็นคนลงมือถ่ายภาพ และเขียนคำประกอบด้วยตนเอง นอกจากการตีพิมพ์ภาพถ่าย การล้างอัดรูป ที่บริษัทของฟริทธ์ ทำที่ รีเกต ในซูเร่ย์ แล้ว Firth Company ยังเป็นเจ้าของกิจการย่อยชื่อ Cotswold Collotype works at Wothn-under Edge ในเกลาสเตอไชร์ ที่คอนตีพิมพ์แคตตาลอค และหนังสือให้กับ Firth Compeny และที่นี่เองที่มีการตีพิมพ์โปสการ์ดด้วย ในช่วงต้นปี ค.ศ.1890 เป้าหมายการผลิตของบริษัทอยู่ที่การทำภาพโปสการ์ด ทำให้ปริมาณความต้องการภาพถ่ายรูปทิวทัศน์ รูปสถาปัตยกรรม สิ่งก่อสร้างถนนต่าง ๆ เพิ่มขึ้น ซึ่งผลิตภัณฑ์โปสการ์ดนี้เอง ที่ทำให้บริษัท 
Francis Firth & Co เป็นที่รู้จักจนถึงปัจจุบัน หลังจากที่ ฟริทธ์ เสียชีวิตในปี 1898 บริษัทก็ยังคงติดต่อกับช่างภาพที่ยังคงสานต่อการทำงาน ตามเจตนารมณ์ของฟริทธ์ โดยการพิถีพิถันในการถ่ายภาพ และส่งให้บริษัทตีพิมพ์ ภายในปี 1914 ทางบริษัทก็มีภาพเก็บรวบรวมไว้ถึง 52,000 และเพิ่มอีก 20,000 ภาพ ในเวลา 15 ปีต่อมา และเพิ่มอีก 200,000 ภาพ ในทุก ๆ ช่วง 10 ปีตั้งแต่ 1940 – 1950 – 1960 ต่อมา เมื่อบริษัทต้องถึงคราวต้องปิดตัวลงในปี 1971 ซึ่งเหตุการณ์นี้อาจทำให้ ผลงานสำคัญของฟริทธ์ และบริษัท ที่มีความร่วมสมัย มีความสำคัญในแง่ประวัติศาสตร์และเป็นเอกลักษณ์ อาจต้องถูกทิ้งให้สูญเปล่าไป แต่ก็ด้วยบุคคลท่านหนึ่ง คือ Bill Jay ช่างภาพที่สนใจประวัติศาสตร์ท่านหนึ่ง ที่ต้องการจะรักษาผลงานอันทรงคุณค่าของฟริทธ์ และบริษัทไว้ โดยเขาได้ขอความช่วยเหลือทางบริษัทโฆษณา London Agency ซึ่งสามารถติดต่อ และจูงใจให้บริษัทยาสูบ Rothmann รับซื้อและเก็บรักษาคอลเลคชั่นทั้งหมดไว้ หลังจากนั้นในปี 1977 คอลเลคชั่นของฟริทธ์ ก็ถูก John Buc ซื้อต่อไป เพื่อนำไปตีพิมพ์ภาพเพื่อจัดจำหน่าย ให้บริษัทของเขาเอง จนถึงทุกวันนี้ แต่ก็ยังคงรักษาเอกลักษณ์ แบบแผนการนำเสนอผลงานตามแบบของ
ฟราสซิส ฟริทธ์ ไว้ ปัจจุบัน ผลงานของฟริทธ์ และบริษัท ได้นำเสนอการบันทึกภาพถ่ายที่แสดงให้เห็นการเปลี่ยนแปลงทั้งทางกายภาพและสังคม ที่เกิดขึ้นในเมือง หมู่บ้าน ชาญเมือง ชนบทของอังกฤษ ที่เกิดขึ้นระหว่างปี 1870 - 1970 ในคอลเลคชั่นประกอบด้วย ภาพถ่ายของถนนหนทาง ตึกรามบ้านช่องต่าง ๆ และภาพฉากชีวิตในที่ต่าง ๆ ที่เป็นจุดเด่นในช่วงเวลานั้น ๆ ซึ่งข้อมูลทางกายภาพเหล่านั้น เหมือนเป็นการตีแผ่ให้เห็นภาคตัดขวางของการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น สถาปัตยกรรมการออกแบบ การก่อสร้าง การตกแต่งถนนหนทาง เสื้อผ้าแฟชั่นการคมนาคม และธุรกิจ ปัจจุบัน ภาพถ่ายผลงานของฟริทธ์ ที่ยังจำหน่ายได้อยู่คือภาพทิวทัศน์ ที่ระลึกส่งถึงทางบ้าน , หนังสือรวมภาพถ่าย และอัลบั้มภาพ 
เหมือนที่บริษัทของฟริทธ์ เคยจัดจำหน่ายในอดีต แม้ฟริทธ์ จะเป็นช่างภาพในช่วงยุคเปลี่ยนแปลง เทคนิคการถ่ายภาพ ล้างอัดภาพในยุควิคตอเรีย 
แต่ผลงานที่เขาสร้างขึ้น ก็สร้างความประทับใจ และประหลาดใจ ให้กับผู้ที่พบเห็น ด้วยความสามารถของเขาเอง เพราะปัจจุบัน 
ภาพของเขาถูกลงแผยแพร่ทางอินเทอร์เน็ต อย่างมากมาย และถ้าหากเขารับรู้ได้ คงจะดีใจไม่น้อย ที่เจตนารมณ์ของเขาบรรลุผลสำเร็จ 
ที่จะให้คนมากมายได้เห็นผลงานของเขา ฟร็องซัว ดยุกแห่งอ็องฌู
ในขณะเดียวกันในปี ค.ศ. 1579 ก็ได้มีการจัดการหมั้นหมายระหว่างฟรองซัวส์กับสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 ฟรองซัวส์เป็นคู่หมายชาวต่างประเทศคนเดียวที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าพระองค์ เมื่อพบกันฟรองซัวส์มีอายุได้ 24 ปี และสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธมีพระชนมายุได้ 46 พรรษา แม้ว่าจะมีอายุต่างกันมากแต่ทั้งสองคนก็มีความสนิทสนมกันมาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธทรงเรียกฟรองซัวส์เล่นๆ ว่า "กบ" เพราะฟรองซัวส์ถวายต่างหูรูปกบให้แก่พระองค์ แต่สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธจะทรงหวังว่าจะเสกสมรสกับฟรองซัวส์จริงก็ยังเป็นเรื่องที่ถกเถียงกันอย่างรุนแรง แต่ที่แน่คือพระองค์ทรงโปรดปรานฟรองซัวส์พอประมาณ และทรงทราบว่าฟรองซัวส์คงอาจจะเป็นคู่หมายคนสุดท้ายที่จะทรงมี แต่ประชาชนอังกฤษเป็นปฏิปักษ์ต่อการจับคู่นี้ และทำการประท้วงอย่างไม่ปิดบังโดยเฉพาะในเรื่องการเป็นโรมันคาทอลิกของฟรองซัวส์, การเป็นฝรั่งเศส และการเป็นพระราชโอรสในแคทเธอรีน เดอ เมดิชิ ฝ่ายโปรเตสแตนท์ในอังกฤษทูลเตือนว่า "หัวใจ[ของชาวอังกฤษ]จะฉีกจากอกถ้าพระองค์จะทรงเสกสมรสกับชาวฝรั่งเศส และโรมันคาทอลิก...ประชาชนธรรมดาต่างก็ทราบว่า[ฟรองซัวส์]เป็นโอรสของเจซาเบลแห่งยุค" ในบรรดาองค์มนตรีก็มีแต่เพียงวิลเลียม เซซิล บารอนเบอร์ลีย์ที่ 1 (William Cecil, 1st Baron Burghley) และ ทอมัส แรดคลิฟฟ์ เอิร์ลแห่งซัสเซ็กซ์ที่ 3 (Thomas Radclyffe, 3rd Earl of Sussex) เท่านั้นที่สนับสนุนการเสกสมรส องค์มนตรีอื่นๆ ต่างก็คัดค้านอย่างแข็งแรงและทูลเตือนถึงอันตรายในการให้กำเนิดแก่ทารกของผู้สูงวัย ในทางปฏิบัติแล้วการเสกสมรสครั้งนี้ก็มิใช่การสมรสที่เหมาะสมเท่าใดนัก ที่เห็นได้จากการต่อต้านจากชาติต่างๆ ในยุโรป แต่พระองค์ก็ยังทรงเล่นเกมหมั้นหมายกับฟรองซัวส์ที่อาจจะเป็นการเตือนพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปนถึงสิ่งที่ทรงอาจจะทำถ้าจำเป็น แต่ในที่สุดการเล่นเกมก็สิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1581 เมื่อฟรองซัวส์เดินทางกลับฝรั่งเศส สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธทรงพระราชนิพนธ์โคลง "On M onsieur’s Departure" ที่อาจจะตีความหมายได้ว่าพระองค์อาจจะทรงเตรียมพร้อมที่จะเข้าสู่การเสกสมรสกับฟรองซัวส์ก็เป็นได้ อันเนอ ฟรังค์
ปี พ.ศ. 2501 ซีมอน วีเซินทัล ถูกท้าทายจากกลุ่มผู้ต่อต้านขณะแสดงละคร The Diary of Anne Frank ที่กรุงเวียนนา พวกเขากล่าวหาว่า อันเนอ ฟรังค์ ไม่มีตัวตนจริง และท้าให้วีเซินทัลพิสูจน์ตัวตนของเธอโดยหาตัวคนที่จับกุมเธอ วีเซินทัลจึงเริ่มออกติดตามหาคาร์ล ซิลเบอร์เบาเออร์ ตำรวจในคณะจับกุม และพบตัวเขาในปี พ.ศ. 2506 จากการสัมภาษณ์ ซิลเบอร์เบาเออร์ยอมรับบทบาทของเขา และระบุตัวอันเนอ ฟรังค์ ได้จากภาพถ่ายว่าเป็นหนึ่งในคนที่เขาจับกุม เขาให้ข้อมูลโดยละเอียดเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันนั้น และเล่าถึงการค้นกระเป๋าใบหนึ่งที่เต็มไปด้วยกระดาษโดยการเทลงบนพื้น คำให้การของเขาสนับสนุนเรื่องราวลำดับเหตุการณ์ที่เล่าโดยพยานคนอื่นมาก่อนหน้านี้ เช่น ออทโท ฟรังค์[2] แอนน์ ฮุย
แอนน์ ฮุย ได้ชื่อว่าเป็น "ผู้กำกับฯหญิงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในวงการภาพยนตร์จีนหรือฮ่องกง" ด้วยการผลงานในวงการมานานกว่า 30 ปี จากหลากหลายประเภท ทั้งภาพยนตร์กำลังภายในจากบทประพันธ์ของกิมย้ง หรือแนวอื่น ๆ แต่ที่เป็นที่รู้จักเป็นอย่างดี และได้รับการยกย่อง คือ ภาพยนตร์ดราม่า หรือแนวชีวิต ที่สะท้อนความเป็นไปของสังคม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับการเล่าเรื่องที่เชื่อมโยงกับตัวตนของตัวเอง ชีวิตของผู้หญิงในสังคมร่วมสมัยในบทบาทอันหลากหลาย และช่วงอายุต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็น แม่, ลูกสาว, ลูกสะใภ้ หรือผู้หญิงชาวจีนในสังคมปัจจุบัน เป็นชีวิตที่ไม่ได้หวือหวาฉูดฉาด แต่สมจริงสมจัง และลุ่มลึก ให้ความหมายที่น่าสนใจ ในหลายเรื่อง อาทิ "Song of the Exile" (ค.ศ. 1992), "Summer Snow" (ค.ศ. 1996), "The Way We Are" (ค.ศ. 2008) และ" A Simple Life" (ค.ศ. 2011) ซึ่งได้รับหลายรางวัล ทั้งรางวัลม้าทองคำและรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง อันเนอ ฟรังค์
อันเนอเขียนเรื่องความขัดแย้งกับแม่เอาไว้บ่อย ๆ รวมถึงความขัดแย้งในใจของเธอเองเกี่ยวกับแม่ด้วย วันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485 เธอบรรยายถึง "ความเสื่อมศรัทธา" ที่มีต่อแม่ ทั้งยังไม่สามารถ "ประจันหน้ากับความสะเพร่า เย็นชา และหัวใจที่แข็งกระด้าง" ของแม่เธอได้ ก่อนจะสรุปว่า "เขาไม่ใช่แม่สำหรับฉัน"[4] ต่อมาเมื่อเธอทบทวนสมุดบันทึกของตัวเอง อันเนอรู้สึกละอายกับทัศนคติแย่ ๆ ของตัวเอง เธอบันทึกว่า "อันเนอ นั่นเธอหรือที่จงเกลียดจงชังขนาดนั้น โอ อันเนอ เธอทำได้อย่างไร?"[4] อันเนอเริ่มเข้าใจว่า ความแตกต่างของพวกเขาเป็นผลมาจากความไม่เข้าใจกัน เป็นความผิดของเธอมากเท่า ๆ กับความผิดของแม่ อันเนอยังเห็นว่าเธอได้เพิ่มความทุกข์ใจให้แก่แม่อย่างไม่จำเป็นเลย เมื่อตระหนักดังนี้ อันเนอก็เริ่มปฏิบัติต่อมารดาด้วยความเคารพมากยิ่งขึ้น[1] ออลเทอร์นาทิฟร็อก
ออลเทอร์นาทิฟร็อก มีความหมายครอบคลุมถึงดนตรีที่แตกต่าง ในแง่ของซาวด์เพลง บริบททางสังคม และรากเหง้าท้องถิ่น เมื่อสิ้นสุดคริสต์ทศวรรษ 1980 นิตยสารและซีน (Zine), สถานีวิทยุในวิทยาลัย และการพูดแบบปากต่อปากนี้เองที่ทำให้แนวนี้โดดเด่นขึ้นมาและถือเป็นจุดเด่นความหลากหลายของออลเทอร์นาทิฟร็อก ยังช่วยให้กำหนดนิยามแนวเพลงที่แตกต่างให้ชัดเจน (กระแสดนตรี) เช่น นอยส์ป็อป, อินดีร็อก, กรันจ์ และชูเกซ แนวเพลงย่อยจำพวกนี้ส่วนใหญ๋แล้วจะประสบความสำเร็จในกระแสหลักได้เพียงเล็กน้อยและมีไม่กี่วง อย่าง ฮุสเกอร์ดุ และ อาร์.อี.เอ็ม. ที่ได้เซ็นสัญญากับค่ายใหญ่ แต่วงออลเทอร์นาทิฟส่วนใหญ่แล้วจะประสบความสำเร็จด้านยอดขายที่ค่อนข้างจำกัดเมื่อเทียบกับแนวร็อกอื่น ๆ และดนตรีป็อปในช่วงนั้น วงส่วนใหญ่จะเซ็นสัญญากับค่ายเพลงอิสระและได้รับความสนใจจากวิทยุที่เปิดเพลงกระแสหลัก โทรทัศน์ หรือหนังสือพิมพ์ เพียงเล็กน้อย และจากการแจ้งเกิดของวงเนอร์วานาและความนิยมในกระแสเพลงกรันจ์และบริตป็อปในคริสต์ทศวรรษ 1990 ออลเทอร์นาทิฟร็อกก็สามารถก้าวสู่ดนตรีกระแสหลัก มีวงออลเทอร์นาทิฟหลายวงประสบความสำเร็จ อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย
ทั้งสองทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ณ เมืองไรช์สตัดท์ (ปัจจุบันคือเมืองซาคูพาย) โบฮีเมีย โดยการอภิเษกสมรสครั้งนี้จักรพรรดิฟรันซ์ โยเซฟ ไม่ทรงเข้าร่วมพิธีในครั้งนี้ด้วย ไม่มีแม้แต่พระอนุชาและพระขนิษฐาของพระองค์เลย จะมีก็แต่อาร์ชดยุกและอาร์ชดัชเชสบางพระองค์เท่านั้น รวมไปถึงพระมารดาทูนหัวของพระองค์ อาร์ชดัชเชสมาเรีย เมเรซ่าและพระธิดาทั้ง 2 พระองค์ การอภิเษกสมรสครั้งนี้ถือเป็นการอภิเษกสมรสแบบเงียบ ๆ หลังจากการอภิเษกสมรส โซฟีได้รับยศเป็น เจ้าหญิงแห่งโฮเอ็นแบร์ก โดยพระยศนี้อาจจะทำให้โซฟีดูสูงศักดิ์ขึ้น แต่ก็ยังให้ความสำคัญน้อยเช้นเดิม อย่างเช่นเมื่อมีงานเลี้ยงพบปะของพระบรมวงศ์ โซฟีก็ถูกแยกให้อยู่ห่างพระสวามี เกรียน ฟิคชั่น
เด็กหนุ่มผู้เคยมีปมด้อยเรื่องความเตี้ยของตัวเอง หลังจากค้นพบความสามารถด้านการถ่ายทำคลิป เขามีความมั่นใจมากขึ้น และค้นพบว่านี่คืองานที่ตัวเองรัก หลังจากได้รับคำชมจากหลายคน ก็ทำให้เขาคิดว่านี่คือแนวทางของตนเอง และอยากจะเติบโตไปกับมัน มากกว่านั่งในห้องสี่เหลี่ยม
รูปหล่อ พ่อรวย สาวกรี๊ด ออฟชั่นครบ ชอบงานเบื้องหลังแนวโปรดักชั่น แอบชอบเฟอร์นิก้าจากการคุยกันผ่านโซเชียลเน็ตเวิร์ก แม้จะผิดหวังที่เธอไม่สวยอย่างที่คิด แต่ทำยังไงได้ล่ะ ในเมื่อมันรักไปแล้ว โอ๊ตเป็นคนแรกที่รู้ว่าปราโมทย์หลอกใช้ จากการบอกเล่าของมาลี
ม่อนตัวป่วนประจำแก๊งค์ เป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจงานประเภทนี้เท่าไหร่ แต่ที่ยอมมาทำเพราะตามใจเพื่อน ไม่ว่ายังไงม่อนก็เป็นตัวช่วยที่ดีของชาวเกรียนเฮ้าส์
เป็นคนชิลล์ๆ ง่ายๆ ฉลาด หน้าตาดี และเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุดในกลุ่ม เขาคบกับนุดี แฟนสาวที่ออกตัวแต่แรกว่าอยากให้โมนไปทุ่มเทกับการเรียนหนังสือ แต่เธอก็ยอมปล่อยให้โมนกลับไปช่วยงานในภายหลัง
จากแฟนคลับแก๊งค์เกรียน เขยิบบทบาทมาเป็นหนึ่งในสมาชิกเกรียนเฮ้าส์ เธอมีความรู้สึกดีๆ กับตี๋ ต่อเนื่องจากเรื่องราวในภาพยนตร์ ที่เคยทำคลิปช่วยให้เธอตัดสินใจไม่คิดสั้นทำอะไรผิดพลาดลงไป
เน็ตไอดอลเสียงดีชาวเชียงใหม่ สมาชิกชมรมดนตรี รู้จักกับโอ๊ตผ่านทางอินเทอร์เน็ต แต่มีปมด้อยเรื่องหน้าตา จากการที่โอ๊ตแสดงท่าทีว่าไม่ชอบ เธอเลยพยายามปรับลุคตัวเองใหม่เพื่อเอาชนะโอ๊ต
"(หมายเหตุ : ในภาพยนตร์ เกรียน ฟิคชั่น รับบท หยก ตัวละครประกอบ สมาชิกชมรมการแสดง)"
เด็กสาวโรงเรียนพาณิชยการ แฟนสาวของโมนที่เคยประกาศตัวแต่ต้นๆ ว่าอยากให้โมนไปตั้งใจเรียนหนังสือ สุดท้ายเธอก็ยอมให้โมนไปทำโปรดักชั่นเฮ้าส์แต่โดยดี
เด็กหนุ่มหนึ่งในสมาชิกแก็งค์เกรียนจากภาพยนตร์ กลับมาคราวนี้ได้รับตำแหน่งตากล้องประจำเกรียนเฮ้าส์สตูดิโอ เขามีความรู้สึกลึกซึ้งเป็นพิเศษกับรุ่นพี่อย่างแฟรงค์ โดยที่เขาก็ยังไม่รู้ว่านั่นคือสิ่งที่เขาเรียกว่าความรักหรือเปล่า
รุ่นน้องของก้อยที่เข้ามาในตอนที่ 2 (สวย แหก บ้าน ล้านนาฐาปณีย์) จากการที่มาช่วยงานแทนโมนในตอนนั้น อ้นสนิทกับม่อนแบบเข้าขา เรียกได้ว่าเป็นคู่หูคู่เกรียนเลยก็ว่าได้ อันเนอ ฟรังค์
วันที่ 3 กันยายน[6] ทั้งกลุ่มถูกส่งตัวเป็นกลุ่มสุดท้ายไปจากแว็สเตอร์บอร์ก มุ่งสู่ค่ายกักกันเอาชวิทซ์ ใช้เวลาเดินทางถึง 3 วัน ในท่ามกลางความวุ่นวายขณะลงจากรถไฟ พวกผู้ชายก็พลัดจากกลุ่มผู้หญิงและเด็ก แล้วออทโท ฟรังค์ ก็ไม่ได้พบครอบครัวของเขาอีกเลย ในจำนวนผู้โดยสาร 1,019 คนที่มาถึง ถูกแยกส่งไปยังห้องรมแก๊สทันที 549 คน (รวมถึงเด็กอายุน้อยกว่า 15 ปี) อันเนอเพิ่งมีอายุครบ 15 ปีมาได้ 3 เดือน และเป็นหนึ่งในบรรดาผู้รอดชีวิตที่อายุน้อยที่สุด ไม่นานเธอก็เริ่มเข้าใจว่า นักโทษส่วนใหญ่ถูกส่งไปรมแก๊สทันทีที่เดินทางมาถึง เธอไม่ทราบเลยว่ากลุ่มที่มาจาก อัคเตอร์เฮยส์ ทั้งหมดรอดชีวิต แต่คิดไปว่าพ่อของเธอซึ่งอายุกว่าห้าสิบปีแล้วและไม่ค่อยแข็งแรงนัก คงจะถูกฆ่าทันทีที่พวกเขาพลัดจากกัน[1] มังก์
มังก์ () มีชื่อภาษาไทยว่า "มังค์ นักสืบจิตป่วน" เป็นภาพยนตร์ชุดแนวสืบสวน-ขบขันอเมริกัน ออกอากาศทางช่องยูเอสเอเนตเวิร์กตั้งแต่ปี ค.ศ. 2002 เป็นจำนวน 8 ฤดูกาล จนถึงปี 2009 ตอนจบของซีรีส์ชุดนี้ ซึ่งออกอากาศเมื่อวันที่ 4 ธันวาคม 2009 ได้ทำสถิติเป็นภาพยนตร์ฉายทางเคเบิลทีวีตอนที่มียอดผู้ชมสูงสุด 9.4 ล้านคน ในปี 2008 ซีรีส์ชุดนี้มีสถิติผู้ชมเป็นอันดับสามรองจาก บิ๊ก บราเธอร์ (สหรัฐอเมริกา) ทางช่องซีบีเอส และเรียลลิตีโชว์ Oprah's Big Give ของโอปราห์ วินฟรีย์ ทางช่องเอบีซี
ภาพยนตร์ชุดนี้นำแสดงโดย โทนี ชาลู รับบทเป็น เอเดรียน มังก์ นักสืบของกรมตำรวจซานฟรานซิสโก ที่ถูกพักงานด้วยปัญหาทางจิตเนื่องจากความเศร้าโศก หลังจากเห็นทรูดี มังก์ ภรรยาของเขาถูกคนร้ายวางระเบิดรถยนต์เสียชีวิตไปต่อหน้าต่อตา มังก์กลายเป็นโรคย้ำคิดย้ำทำ (obsessive–compulsive disorder - OCD) เป็นโรคกลัวไปหมดทุกอย่าง ไม่กล้าออกไปไหน เก็บตัวอยู่แต่ในบ้านเป็นเวลาถึงสามปี จนกระทั่งพยาบาลประจำตัวชื่อ ชาโรนา เฟลมมิง (รับบทโดย บิตตี แชรม) ช่วยฟื้นฟูอาการของมังก์จนทุเลา สามารถออกนอกบ้านมาทำงานเป็นนักสืบเอกชน และได้ใช้ความช่างสังเกตของตน ในการช่วยงานตำรวจไขปริศนาในคดีอาชญากรรมต่าง ๆ จากรายละเอียดเล็กน้อยที่ทุกคนมองข้าม โดยความสนับสนุนจากผู้หมวดเลแลนด์ สทอทเทิลมายเออร์ (รับบทโดย เท็ด ลีไวน์) เจ้านายเก่า และแรนดี ดิชเชอร์ (รับบทโดย เจสัน เกรย์-สแตนฟอร์ต) มังก์สามารถคลี่คลายคดีต่าง ๆ ได้ทุกคดี เว้นเพียงคดีเดียวคือ คดีฆาตกรรมภรรยาของเขาเอง ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก
หลังจากการล่มสลายของสถาบันพระมหากษัตริย์ในออสเตรีย พระอิสริยยศทั้งหมดจึงถูกยกเลิก และผู้ที่สืบเชื้อสายจากราชวงศ์นั้นจะต้องมีคำว่า ฟอน ขั้นระหว่างชื่อและราชสกุลนั้นๆ พระนามของพระองค์จึงเป็น ฟันซ์ ฟอน โฮเฮนเบิร์ก 
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก เสกสมรสกับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก พระธิดาใน แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ณ เมืองลักเซมเบิร์ก เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2499 โดยเจ้าหญิงเอลิซาเบธนั้น รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยมีพระธิดาดังนี้ จิตรกรรมเฟลมิช
หลังจากการล้อมเมืองแอนต์เวิร์ป (Siege of Antwerp (1584-1585) ) บริเวณทางใต้ของเนเธอร์แลนด์ (ฟลานเดอส์) ยังอยู่ภายใต้การปกครองของสเปนและแยกตัวจากสาธารณรัฐดัตช์ แม้ว่าจิตรกรหลายคนจะหนีสงครามศาสนาและย้ายจากเนเธอร์แลนด์ใต้ไปยังสาธารณรัฐดัตช์ จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิชจึงรุ่งเรืองโดยเฉพาะของตระกูลการเขียนแบบแอนต์เวิร์ประหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่นำโดยเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์, อันโตนี ฟัน ไดก์ และยาโกบ ยอร์ดานส์ อันเนอ ฟรังค์
ช่วงต้นของบันทึกของอันเนอ บรรยายความรู้สึกนึกคิดส่วนตัว และยังระบุหลายครั้งว่าเธอจะไม่ยอมให้ใครได้อ่านมันเลย เธอแอบเขียนบรรยายชีวิตของเธอ ของครอบครัว และเพื่อน ๆ ตลอดจนสถานะของพวกเขา ขณะเดียวกันเธอก็เริ่มมีความคาดหวังจะเขียนนิยายสำหรับพิมพ์เผยแพร่ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2487 อันเนอได้ยินประกาศทางวิทยุโดยแคร์ริต โบลเกอสไตน์ หนึ่งในคณะรัฐบาลพลัดถิ่นของเนเธอร์แลนด์ กล่าวว่าหลังจากสงครามสิ้นสุด เขาจะจัดทำบันทึกสาธารณะขึ้นเพื่อรวบรวมสิ่งที่เกิดกับชาวดัตช์ระหว่างอยู่ภายใต้รัฐบาลเยอรมนี[4] เขาระบุถึงการเผยแพร่จดหมายและบันทึกต่าง ๆ ทำให้อันเนอตัดสินใจจะส่งงานเขียนของเธอไปร่วมด้วยเมื่อถึงเวลานั้น เธอเริ่มปรับปรุงแก้ไขงานเขียนของเธอ สลับ ย้ายเนื้อหา และเขียนขึ้นใหม่บางส่วน ด้วยมุมมองที่เหมาะสมสำหรับการตีพิมพ์ สมุดบันทึกเริ่มแรกของเธอสอดแทรกไว้ด้วยสมุดโน้ตเพิ่มเติมและกระดาษเป็นแผ่น ๆ อีกจำนวนมาก เธอคิดชื่อสมมุติขึ้นสำหรับสมาชิกในบ้านและบรรดาผู้ให้ความช่วยเหลือ โดยเปลี่ยนชื่อครอบครัวฟัน แป็ลส์เป็นแฮร์มันน์, เปโตรเนลลา และเปเตอร์ ฟัน ดาน และเปลี่ยนชื่อฟริทซ์ พเฟฟเฟอร์เป็นอัลแบร์ท ดึสเซิลล์ ในบันทึกฉบับปรับปรุงแก้ไขใหม่นี้ เธอเขียนถึง "คิตตี" ซึ่งเป็นตัวละครในนิยายเรื่อง โยปเตอร์เฮิล (Joop ter Heul) ของซิสซี ฟัน มากซ์เฟลต์ ซึ่งอันเนอชอบอ่านบ่อย ๆ ออทโท ฟรังค์ ใช้บันทึกฉบับดั้งเดิมของเธอซึ่งเรียกว่า "ฉบับเอ" รวมกับฉบับปรับปรุงแก้ไขที่เรียกว่า "ฉบับบี" มาเรียบเรียงใหม่เป็นฉบับตีพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรก เขาตัดเนื้อหาบางส่วนออก โดยเฉพาะส่วนที่อันเนอวิจารณ์พ่อแม่ของเธอ (โดยมากเป็นแม่) และส่วนที่บรรยายถึงการเติบโตทางเพศของอันเนอเอง ออทโทเปลี่ยนส่วนที่ระบุชื่อสมาชิกในครอบครัวของเขาเองให้เป็นชื่อจริง แต่ยังคงใช้ชื่อสมมุติสำหรับบุคคลอื่น ๆ เอาไว้ สายลับจับแอ๊บ
โปรดิวเซอร์หนุ่มมาดขรึมของวงบลูปรินซ์ นิ่ง พูดน้อย คิดอะไรตลอดเวลา จนเหมือนเป็นผู้ชายเย็นชาแต่แท้จริงแล้วเขาเพียงแค่ซ่อนความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ พาทีเป็นคนสู้ชีวิตและกว่าจะมาถึงวันนี้ได้ ต้องผ่านอะไรมาเยอะเขาปลุกปั้นบลูปรินซ์มากับมือ พาทีจึงเข้มงวดกับทุกภาพลักษณ์ของวงบลูปรินซ์ จนทำให้บางครั้งศิลปินและทีมงานอึดอัด แล้วยิ่งทำให้เขาต้องวางแผนทุกอย่างซับซ้อนขึ้นเมื่อมีพรนางฟ้า ปริศนาที่ไม่รู้ประสงค์ดีหรือร้ายกับวงบลูปรินซ์เข้ามาในชีวิต
อดีตครีเอทีฟมือหนึ่งของวงการโฆษณา สวย เก่ง มั่นใจ อยากทำอะไรทำเลยไม่คิดหน้าคิดหลังจนผลที่ตามมามักจะพังไม่เป็นท่าอยู่เสมอ ออกจะโก๊ะในสายตาคนอื่น ทั้งชีวิตพรนางฟ้าโดนเกย์หลอกเป็นแฟนมาแล้วนับไม่ถ้วน จนชีวิตพังเสียการเสียงาน ประสบการณ์แสกนเกย์ที่ผ่านมา รวมกับความแค้นฝังใจและต้องการเอาชนะเกย์ชั่วทั้งหลาย ทำให้เธอตัดสินใจเปิดบริษัทรับแสกนเกย์โดยใช้ชื่อว่า จี-สแกน
หนุ่มการตลาด ปากหวาน เสน่ห์แรง ความขี้เล่นของเขาทำให้ทั้งผู้หญิงและผู้ชายต่างหลงคารม บางครั้งก็ไม่สามารถรู้ได้ว่าที่เขาเล่น ๆ อันไหนจริง อันไหนแกล้งกันแน่ ชยุตเป็นเป็นเพื่อนรักกับหมอไทย ร่วมหุ้นเปิดคลินิกความงาม เพราะความสนิทสนมที่ดูเกินกว่าเพื่อนทำให้แพรพิณสงสัยในความสัมพันธ์ พยายามแอบสืบและดูพฤติกรรมของเขา แต่อย่าคิดว่าคนอย่างชยุตจะรู้ไม่ทัน
ติวเตอร์ภาษาอังกฤษ Perfectionist เป๊ะในทฤษฎี แต่ล่มในทางปฏิบัติ เวลากลัวหรือทำอะไรผิดมักฟอร์มจัด วางมาด ชอบทำตัวเป็นครูอยู่เสมอ แม้กระทั่งเวลาอยู่กับเพื่อนรักอย่าง พรนางฟ้า และ บัวบุหงาแพรพิณกำลังสงสัยว่า หมอไทยที่เหมือนเกย์แฟนของอันนาหลานสาวของเธอ จะเป็นคู่ขาอยู่กับ ชยุต เพื่อนของเขาเธอจึงตัดสินใจร่วมบริษัท จี-สแกน กับพรนางฟ้าและบัวบุหงาเพื่อให้ทั้งสองร่วมสืบหาความจริง เพื่อให้ชีวิตรักของอันนาราบรื่น
ผู้กำกับภาพยนตร์หน้าใหม่ที่เพิ่งเรียนจบจากนิวยอร์ก ลูกชายคนเดียวของดาราสาวสองพันปีอย่างอรนาฏ เขาหล่อเข้ม กวนประสาท ประชดประชัน ชอบพูดเหมือนด่าแต่จริง ๆ แล้วหวังดี พันธิตรไม่ถูกกับแม่ตั้งแต่เด็ก ๆ เพราะแม่ชอบมาบังคับให้ทำนู่นทำนี่โดยเฉพาะกิจกรรมแมน ๆ ทั้งหลายแหล่ที่แม่ มักจะสรรหามาให้ทำเพราะกลัวว่าพันธิตรจะเป็นเกย์เหมือนพ่อของเขา พันธิตรชอบประชดใส่นักข่าวว่าตัวเองเป็นเกย์เพราะหมั่นไส้แม่จนกระทั่งเขาอยากเลิกประชดแม่แล้วเมื่อได้พบกับบัวบุหงา ผู้หญิงห้าวที่ทำให้เขาหวั่นไหวนั่นเอง
ช่างภาพสุดห้าวรุ่นพี่ในวงการ ประจำหนังสือนู้ดเกย์ชื่อดังอย่าง Latitude ใจร้อน โมโหง่าย มุทะลุคิดเร็วทำเร็ว บางครั้งเจรจากันไม่รู้เรื่องทางออกของเธอคือการใช้กำลังสถานเดียว บัวบุหงาใช้ชีวิตอยู่กับพ่อเต่ากันสองคน เธอมักโดนล้อเรื่องเพศอยู่เสมอ ทั้งพ่อที่เป็นตุ๊ดทั้งเธอที่คล้ายทอม แต่เธอก็ไม่เคยเอามาเป็นปมด้อยชีวิตเธอต้องโดนรุ่นน้องช่างภาพหน้าใหม่แย่งงาน จนรายได้ไม่ค่อยมี แถมพ่อสร้างหนีสิ้นมหาศาลไว้ให้ต้องรับผิดชอบ เธอจึงตัดสินใจทำบริษัท จี-สแกน กับพรนางฟ้า
หนึ่งในสมาชิกวงบลูปรินซ์ บอยแบนด์ไอดอลของทุกคน ทั้งหน้าตาดี ขี้เล่น ร้องเพลงเพราะ เต้นเก่งนอกจากนี้เขายังถูกแฟนคลับยกให้เป็นคู่จิ้นกับเควินอีกด้วย เบื้องหน้าดูเป็นคนโอบอ้อมอารี ใจดี แต่แท้จริงแล้วใครจะรู้ว่าเขาเอาแต่ใจ ขี้โวยวาย ชอบสร้างปัญหาตลอด นอกจากนั้นไลออนยังเกลียดพาทีที่ชอบมายุ่มย่ามในชีวิตเขารวมถึงพรนางฟ้าผู้หญิงที่เขารักอีกด้วย
แร็ปเปอร์วงบลูปรินซ์ สไตล์ฮิปฮอป เวลาอยู่บนเวทีเป็นคนพูดจาคมคาย เสี่ยว เรียกเสียงกรี๊ดแฟนเสน่ห์แรงมัดใจสาว ๆ แต่จริง ๆ เป็นคนพูดน้อย ยิ้มยาก ในหัวดูคิดอะไรอยู่เสมอ ชอบเผยสายตาเศร้า ๆเหมือนมีความในใจที่อยากจะบอกแต่ก็ไม่สามารถบอกใครได้ เควินจะแก้ปัญหาโดยการไปบอกพาทีพี่ชายแท้ ๆที่ไม่มีใครรู้อยู่เสมอ
หนุ่มหน้าตี๋เพียงคนเดียวในวง เป็นคนพูดน้อย ขี้อาย และมีรอยยิ้มสะกดใจสาวน้อยสาวใหญ่ เขาเป็นตัวช่วยเรียกเสียงกรี๊ดให้กับบลูปรินซ์มากมายทีเดียว จุงเบมีความลับมากมายที่ต้องเก็บซ่อน และ คนที่ดันมาล่วงรู้ความลับของเขาก็คือ แพรพิณ
สมาชิกวงบลูปรินซ์เป็นพี่คนโตมากความสามารถ แต่กลับไม่ได้เป็นหัวหน้าวง เพราะคฑามีนิสัยเลือดร้อนมุทะลุ แถมยังหาเรื่องกันคนอื่น ๆ ในวง พาทีกลัวจะมีปัญหาจึงไม่ให้มีบทบาทอะไรมาก แต่ที่เก็บเอาไว้ เพราะความเก่งด้านดนตรี ความสามารถในการแต่งเพลง คฑาจึงแค้นพาทีอยู่เสมอเหมือนตนกำลังถูกหลอกใช้ แต่เขากลับต้องคอยละแวงเมื่อ บัวบุหงาดันเข้ามารู้ความจริงบางอย่างที่แอบซ่อนมานาน
หมอความงามดีกรีคุณชายแห่งวังมัจฉา หลานรักของคนเดียวของคุณหญิงย่านวลจันทร์ เขาถูกเลี้ยงมาอย่างดีเพียบพร้อมไปด้วยทาสบริวาร เจ้าสำอาง เรียบร้อย และพูดคะขาตามฉบับคุณชาย แถมยังชอบดูแลตัวเองเป็นพิเศษทั้งใบหน้าที่หล่อสะอาด ได้เพื่อนรักชยุต เป็นเทรนเนอร์ฟิตหุ่นให้ เพราะแบบนี้นี่เองแพรพิณน้าสาวของอันนาคู่หมั้นคนรักของหมอไทย จึงไม่ไว้ใจในความแมนของเขาจนต้องออกปฏิบัติการสืบ
หลานสาวของแพรพิณ เรียนมหาวิทยาลัยปีสุดท้าย อายุห่างกับแพรพิณไม่มากจนคบเหมือนพี่น้องกันอันนาเป็นลูกสาวคนเดียวของแพทย์หญิงนภิส เพื่อนรุ่นพี่ของหมอไทย อันนารักและชื่นชมหมอไทยมากจนคบเป็นแฟนกัน แต่เมื่อมีแพรพิณมายุยงว่าหมอไทยเป็นเกย์ อันนายังไม่เชื่อจนยอมแพ้หลักฐานที่แพรพิณไปสรรหามา
เจ้าของนิตยสารกรี๊ดบันเทิง เป็นคนที่มีอิทธิพลในวงการบันเทิง เก่ง เจ้าแผนการ และซ่อนความร้ายกาจ เจ้าเล่ห์ ไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ใจดีอยู่เสมอ ชลลัมภีร์ไม่เคยยอมแพ้ใคร ทำได้ทุกอย่าง เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง เป็นคนจ้างพรนางฟ้าให้สืบเกย์วงบลูปรินซ์ เพื่อทำข่าวทำลายชื่อเสียงนั่นเอง
วทันยู เพื่อนสนิทของพันธิตรที่เรียนฟิล์มจากนิวยอร์กด้วยกัน วทันยูเป็นคนหุ่นดี ปากหมา ขี้เล่น ชอบจิกกัดทุกอย่างบนโลก จึงสนิทกับพันธิตรได้ไม่ยาก ทั้งสองเป็นคนไทยเพียงไม่กี่คนในโรงเรียน ทำให้ทั้งสองต้องจับคู่ทำงานด้วยกันตลอด การเรียนทำให้สองคนนี้รักกันมากและเล่นกันแบบถึงเนื้อถึงตัว และยิ่งทำให้นักข่าวมุ่งประเด็น ว่าวทันยูเป็นแฟนกับพันธิตร
กะเทยมิสทิฟฟานี่ เพื่อนรักพ่อเต่า ถ้ารักใครก็รักอย่างสุดหัวใจ ผู้หญิงแพ้ความสวยให้เธอมามากมาย เธอแอบชอบวทัญญูอยู่เพราะนอกจากจะเป็นมิสทิฟฟานี่แล้วยังรับจ๊อบนางเอกอยู่ในกองถ่ายอีกด้วยสมัยก่อนใครจะรู้ว่าตรีชวาเคยเป็นผู้ชาย และเป็นรักแรกที่หักอกพรนางฟ้าด้วย
พ่อกะเทยของบัวบุหงา ไม่แต่งหญิงและมีหนวด เป็นคนใจดี ยิ้มเก่ง หัวเราะง่าย และไม่คิดอะไรมากจึงทำให้ถูกหลอกจากเด็กผู้ชายอยู่บ่อย ๆ พ่อเต่าและบัวบุหงารักและสนิทกันมากจน พูดคุยกันทุกเรื่อง เขาดีใจที่ลูกสาวตัวเองรับได้ที่เขาเป็นกระเทย แต่ลึก ๆ แล้วก็รู้ว่าบัวบุหงาคงอยากให้เขาเป็นเหมือนพ่อคนอื่นทั่วไป
แม่ของพันธิตร ดาราสาวสองพันปี คิดมาก ขี้กังวล และห่วงภาพลักษณ์ของตัวเองเหนือสิ่งอื่นใด อรนาฏมีปมฝังใจเรื่องเกย์มากเพราะว่าสามีของเธอ ทัตเทพ อดีตพระเอก ดาวรุ่งในยุคเดียวกัน อรนาฏมารู้ความจริงว่าทัตเทพเป็นเกย์ ภายหลังจากที่เธอมีลูกแล้วและที่ช็อกไปกว่านั้นคือคู่ขาของทัตเทพดันมาเป็น ป้าวอ ผู้จัดละครที่เธอรักและเคารพมาก อรนาฏไม่อยากให้ลูกชายเป็นอย่างพ่อจึงเลี้ยงดูพันธิตรมาอย่างเคร่งครัด แต่ดูเหมือนพันธิตรจะไม่เข้าใจความห่วงใยของเธอเลย
คุณหมอคุณแม่ยังสาวของอันนา พี่สาวของแพรพิณ เป็นหมอเด็กอารมณ์ดี เป็นเพื่อนรุ่นพี่ของหมอไทย รู้จักกับหมอไทยมาตั้งแต่หมอไทยยังเป็นหมออินเทิร์น เป็นคนมองโลกสวย มีอารมณ์ขัน ดีใจที่ลูกสาวอันนาเป็นคนรักของหมอไทย
นาเดียร์ ผู้จัดการวงบลูปรินซ์ เป็นคนชอบจัดการ จู้จี้จุกจิก หน้าที่คือช่วยดูแลจัดการเรื่องคิวของหนุ่ม ๆบลูปรินซ์ และกันแฟนคลับที่พยายามเข้าถึงตัวสี่หนุ่ม แต่สุดท้ายทะเลาะกับพาทีจนเป็นเรื่องราวใหญ่โตจนโดนไล่ออก และ พรนางฟ้าก็มาทำแทน
นักเรียนเด็กเหนือ สอนพิเศษของแพรพิณ ร่าเริง สดใส เป็นกระเทยบัดดี้ของกุ๊กกิ๊ก ชอบเรียนภาษาอังกฤษมาก แต่ก็ชอบแต่งหน้าในเวลาเรียน เป็นตุ๊ดหัวโปกเช่นเดียวกันกับกุ๊กกิ๊ก และมักจะชอบเอาผ้าพันคอมาทำเป็นผมยาวเสมอ
เด็กแว่นนักเรียนสอนพิเศษของแพรพิณ เจ้าแผนการหน้าตาเนิร์ด ๆ นิสัยร่าเริงสดใส แฟนคลับตัวยงของบลูปรินท์ สนุกสนานกับการไปผจญภัยร่วมเป็นนักสืบกับทีม จี-สแกน แอนนาโซเฟีย ร็อบ
ต่อมาในปี 2006 เธอพักการแสดงและได้พากย์เสียงเรื่อง"Phantom Danny"เป็น Danielle"Dani"Fenton
Anna ได้รับบทเป็น Leslie Burke ในหนัง "Bridge to Terabithia"ภาพยนตร์ที่เปิดตัวในสหรัฐอเมริกา วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2007 เธอยังร้องเพลงในเรื่องนี้อีกด้วย "Keep Your Mind Wide Open"และวิดีโอเพลงนี้มาออกอากาศซ้ำใน Disney Channel เพลงอันดับที่ 90 ที่จัดขึ้นใน Billboard Hot 100 ในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนมีนาคมเป็นครั้งแรกที่ประสบความสำเร็จเดียว Anna เธอเป็นแฟนของหนังสือก่อนที่จะเข้าร่วมในการหล่อและแอนนากล่าวว่าหนังสือ"สัมผัสฉันในแบบที่ไม่เคยทำหนังสือ.
ต่อมา Anna ได้แสดงอีกครั้งเรื่อง"The Reaping",พร่อมกับ"Spy School"และ"Jumper"(เธอเล่นเป็น Millie ตอนเด็ก) และหนังดราม่าเรื่อง"Wild Travel"และ"Have Dreams. ในหนัง"Sleepwalking" เธอได้รับคำชมจากนักวิจารณ์ภาพยนตร์นิตยสาร Time -- Richard Schickel
Anna ได้เล่นกับ Dwayne Johnson ในเรื่อง"Race to Witch Mountain"ที่ฉายในเดือนมีนาคม 2009  ราฟฟี่-แนนซี่
ราฟฟี่-แนนซี่ เป็นศิลปินคู่ดูโอ้พี่น้องชาย - หญิง ในสังกัดอาร์เอส ในช่วงปี พ.ศ. 2541 - พ.ศ. 2544 มีอัลบั้มคู่ 2 อัลบั้มเต็ม และอัลบั้มพิเศษมากมายทางค่าย วงราฟฟี่-แนนซี่ โด่งดังและเป็นที่รู้จักกันบเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ด้วยเพลงที่มีจังหวะเร็วสนุกสนานบวกกับท่าเต้นจึงทำให้เพลงเป็นที่นิยมของเด็กและวัยรุ่นในยุคนั้น
ราฟฟี่-แนนซี่ (ชื่อจริง: ธนัชชา สว่างแจ้ง, นันทพร สว่างแจ้ง), เป็นศิลปินดูโอ้คู่พี่น้องที่โด่งดังจากเพลง "UFO (ยูเอฟโอ)" ทางสังกัด อาร์เอส โปรโมชั่น ราฟฟี่เข้าสู่วงการเพลงตั้งแต่อายุ 18 ปี ส่วนแนนซี่ 12 ปี ทั้งคู่อายุห่างกันถึง 6 ปี มีสองอัลบั้มเต็มด้วยกันราฟฟี่-แนนซี่ออกอัลบั้มชุดแรกเมื่อปี 2541 ชื่ออัลบั้มว่า Raffy & Nancy เปิดตัวด้วยเพลง "บอกกันได้ไหม (TELL ME WHY)" และเพลง "ยูเอฟโอ" ในอัลบั้มชุดแรกมียอกขายล้านตลับจึงมีการเปลี่ยนปกเทป-ซีดีฉลองความสำเร็จและเพิ่มเพลงอีกสองเพลงคือ "ภูมิใจได้รักเธอ" และเพลง "แป๊บเดียว" ส่วนอัลบั้มที่สองออกวางจำหน่ายเมื่อปี 2543 "Shock-Ga-Doof" และออกอัลบั้มพิเศษมากมายกับทางอาร์เอส ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ()
ฟรันซ์ ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2470 เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน แม็กซิมิเลียน ดยุกแห่งโฮเฮนเบิร์ก และ เคาน์เตสเอลิซาเบธ วอลวัลเดอบูร์ก โดยทรงเป็นพระนัดดาใน อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย และ โซฟีอา ดัชเชสแห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยเมือ่แรกประสูตินั้นทรงมีพระยศที่ ฮิสเซอรีนไฮเนส เจ้าชายฟรันซ์แห่งโฮเฮนเบิร์ก โดยในฐานะที่พระองค์นั้นเสกสมรสต่างฐานันดรทำให้ไม่มีสิทธิ์ในการสืบราชบัลลังก์ฮังการี  ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล
ธนัตถ์ศรันย์ ซำทองไหล หรือชื่อเดิม วชิรวิชญ์ ซำทองไหล มีชื่อเล่นว่า แฟรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2543 ที่จังหวัดเลย ปัจจุบันกำลังศึกษา ประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) วิทยาลัยเทคโนโลยีช่างฝีมือปัญจวิทยา ซึ่งในขณะที่ศึกษาอยู่นั้นเขาถือว่าเป็นนักกิจกรรมแข่งขันกีฬาฟุตบอลให้กับสถาบัน แจ้งเกิดจากการเป็นนักแสดงนำในเรื่อง อาตี๋ของผม โดยก่อนหน้านั้นมีผลงานการเล่นมิวสิวิดีโอและการถ่ายแบบ อันเนอ ฟรังค์
หลังจากบันทึกเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 ก็มีการตีพิมพ์ข้อกล่าวหามากมายต่อต้านบันทึกนั้น การวิพากษ์วิจารณ์ในช่วงแรกเกิดขึ้นที่ประเทศสวีเดนและนอร์เวย์ คำกล่าวหาข้อหนึ่งกล่าวว่า ผู้เขียนบันทึกนี้คือ ไมเยอร์ เลวิน ส่วนอันเนอ ฟรังค์ ไม่มีตัวตนจริง[21] ทัฬห์ อมรบุณยกร
ต่อมาในกลางปีเดียวกันนั้น ขณะที่นายเมธีถูกควบคุมตัวในฐานะพยานสำคัญของกรมสอบสวนคดีพิเศษ ได้ออกมาแถลงข่าว 2 ครั้ง ใน 2 เรื่องในเวลาไล่เลี่ยกัน คือ เรื่องที่ แอนนี่ บรู๊ค อดีตนักแสดงและนางแบบสาวมีข่าวโด่งดังว่าตั้งครรภ์กับ ฟิล์ม-รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ นักร้องและนักแสดงในสังกัดอาร์.เอส.โปรโมชั่น ซึ่งเนื้อหาที่นายเมธีแถลงนั้น มีใจความว่า ในปี พ.ศ. 2542 แอนนี่และตนเคยคบหากัน และแอนนี่ก็ได้บอกกับตนเช่นนี้ว่าตั้งครรภ์กับตน แต่ตนไม่เชื่อ เพราะได้ป้องกันมาตลอด และหลังจากนั้นก็ได้เลิกรากัน เพราะจับได้ว่าแอนนี่คบผู้ชายคนอื่นถึง 2 คนในเวลาเดียวกัน แฟรงก์ ซินาตรา
เมื่อครั้นมารดาของซินาตรายังเป็นเด็ก ๆ ถือเป็นผู้หญิงที่สวยคนหนึ่ง เป็นผู้หญิงที่ร่าเริง จนได้รับฉายาให้เป็น "ดอลลี" นักวิชาการหลายคนเชื่อว่า นี่คือปัจจัยที่สำคัญที่ส่งอิทธิพลต่อการพัฒนาบุคลิกภาพของแฟรงก์ รวมถึงความมั่นใจในตัวเองอย่างสูง ดอลลี ได้กลายเป็นผู้หญิงที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในย่านโอโบเคน เธอทำงานเป็นหมอตำแย ได้รับเงินเดือนราว 50 ดอลลาร์ ในแต่ละครั้ง และจากการอ้างอิงของคิตตี เคลลีย์ ผู้เขียนชีวประวัติของซินาตรา ได้กล่าวว่า ดอลลีเคยทำแท้งอย่างผิดกฎหมายมาแล้ว นอกจากอาชีพหลักหมอตำแยแล้ว เธอยังทำงานรับจ้างเป็นล่ามในท้องถิ่นอีกด้วย ส่วนสามี พ่อของแฟรงก์ ทำงานเป็นนักมวยชั้นแบนตั้มเวท ภายใต้ชื่อเวทีว่า มาร์ตี โอ ไบรเอิน ต่อมาเขาก็ย้ายไปทำงานที่สถานีดับเพลิงเป็นระยะเวลากว่า 24 ปี ที่สถานีดับเพลิงโฮโบเคน จนได้รับตำแหน่งสูงสุดคือกัปตัน ซินาตรา ใช้เวลาจำนวนมากที่โรงเตี้ยมของพ่อแม่ ในการทำการบ้านและร้องเพลง รวมถึงยืมเล่นเปียโนในช่วงพักของศิลปิน ในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ดอลลีกลับให้เงินลูกมากขึ้นพร้อมกับซื้อเสื้อราคาแพง จนเพื่อนบ้านบริเวณนั้นเรียกซินาตราว่าเป็น "เด็กที่มีชุดดีที่สุดในชุมชน" แอร์นา เฟนท์ช
แอร์นา เฟนท์ช (21 เมษายน ค.ศ. 1909 – 26 พฤศจิกายน ค.ศ. 1997) เป็นนักแสดงและนักเขียนบทหญิงชาวเยอรมัน ซึ่งแอร์นาเล่นภาพยนตร์มากถึง 18 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932 ถึง ค.ศ. 1944 ยาโกบ ยอร์ดานส์
ยาโกบ ยอร์ดานส์, เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ และอันโตนี ฟัน ไดก์ เป็นจิตรกรสามคนที่นำความมีหน้ามีตามาสู่ตระกูลการเขียนภาพแบบแอนต์เวิร์ป (Antwerp school) ยอร์ดานส์เป็นจิตรกรในหมู่น้อยที่มิได้เดินทางไปต่างประเทศเพื่อศึกษาการเขียนภาพแบบอิตาลี และความก้าวหน้าทางอาชีพของยอร์ดานส์ก็มิได้มีอยู่ความสนใจในราชสำนักหรือความก้าวหน้าในราชสำนัก[1] นอกไปจากการเดินทางระยะสั้น ๆ ภายในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำแล้วยอร์ดานส์ก็ได้อยู่แต่ในแอนต์เวิร์ปจนตลอดชีวิต[1] นอกจากจะเป็นจิตรกรที่ประสบความสำเร็จเป็นอันมากแล้วยอร์ดานส์ก็ยังเป็นผู้ออกแบบพรมทอแขวนผนังผู้มีชื่อเสียงด้วย[2] เช่นเดียวกับรือเบินส์, งานเขียนของยอร์ดานส์จะเป็นฉากแท่นบูชา, ตำนานเทพ, และอุปมานิทัศน์ และหลังจากการเสียชีวิตของรือเบินส์ในปี ค.ศ.1640 ยอร์ดานส์ก็กลายมาเป็นจิตรกรคนสำคัญที่สุดในแอนต์เวิร์ปสำหรับงานจ้างชิ้นใหญ่ ๆ และฐานะของผู้จ้างของก็ดีขึ้นเป็นลำดับ[3] งานชิ้นที่เป็นที่รู้จักกันดีในปัจจุบันเป็นงานภาพชีวิตประจำวันขนาดใหญ่ในภาพ "กษัตริย์เสวยน้ำจัณฑ์" และภาพ "ผู้ใหญ่ร้องเพลง, เด็กร้องตาม" ผู้มีอิทธิพลต่องานเขียนของยอร์ดานส์ในทางศิลปะนอกจากจะเป็นรือเบินส์แล้วก็เป็นจิตรกรทางเหนือของอิตาลีเช่นจาโกโป บัสซาโน (Jacopo Bassano), ปาโอโล เวโรเนเซ และการาวัจโจ[1] ฟรังก์ เดอ บูร์
ฟรันซิสกึส "ฟรังก์" เดอ บูร์ () เกิดเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1970 เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลและอดีตนักฟุตบอลชาวดัตช์ เป็นผู้จัดการสโมสรทีมล่าสุดคือแอตแลนตายูไนเต็ดในเมเจอร์ลีกซอกเกอร์ เดอ บูร์ ใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาชีพนักฟุตบอลอยู่กับสโมสรอายักซ์โดยเป็นแชมป์เอเรอดีวีซี 5 สมัย, เคเอ็นวีบี คัพ 2 สมัย, ยูฟ่าคัพ 1 สมัย และยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 1 สมัย เขาใช้เวลาห้าปีต่อมากับสโมสรบาร์เซโลนาและคว้าแชมป์ลาลีกาในฤดูกาล 1998–99 ก่อนจะเลิกเล่นฟุตบอลอาชีพหลังจากไปค้าแข้งเป็นระยะเวลาสั้น ๆ กับสโมสรกาลาตาซาไร, เรนเจอส์, อัรร็อยยาน และอัชชะมาล (ในประเทศกาตาร์)
เดอ บูร์ เป็นผู้เล่นที่ไม่ใช่ผู้รักษาประตูที่ติดทีมชาติมากที่สุดในประวัติศาสตร์ของทีมชาติเนเธอร์แลนด์ โดยได้ลงเล่นทั้งหมด 112 นัด เขาทำหน้าที่กัปตันผู้นำทีม "อัศวินสีส้ม" เข้าไปถึงรอบรองชนะเลิศของฟุตบอลโลก 1998 และฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2000
หลังจากเกษียณตัวเองจากการเล่นฟุตบอลอาชีพ เดอ บูร์ ก็เข้าไปรับงานผู้จัดการทีมเยาวชนของอายักซ์ และไปเป็นผู้ช่วยของแบร์ต ฟัน มาร์ไวก์ ในการคุมทีมชาติเนเธอร์แลนด์ ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2010 เขาเข้ารับตำแหน่งผู้จัดการสโมสรอายักซ์และพาสโมสรคว้าแชมป์เอเรอดีวีซีในฤดูกาลแรกของเขา (2010–11) ใน ค.ศ. 2013 เดอ บูร์ ได้รับรางวัลรีนึส มีเคิลส์ สำหรับผู้จัดการสโมสรแห่งปีในเนเธอร์แลนด์หลังจากที่อายักซ์ครองแชมป์เอเรอดีวีซี 3 ปีติดต่อกัน อีกหนึ่งปีต่อมา เขากลายเป็นผู้จัดการสโมสรคนแรกที่นำทีมคว้าแชมป์เอเรอดีวีซี 4 ปีติดต่อกัน แอนนี่ บรู๊ค
แอนนี่ บรู๊ค หรือชื่อจริงว่า รุ่งนภา แก้วไทรหาญ (ชื่อเกิด), ฐิฏิพร เสฏฐภูมิ (2552), ณชชญา ธนัตถ์ฐิตาภา (2553) และ รุ่งนภา บรู๊ค (ปัจจุบัน) ตามลำดับ (10 ธันวาคม 2523 — ) เป็นนักแสดงหญิงลูกครึ่งไทย-สวิสเซอร์แลนด์ มีผลงานเด่นในการรับบท เชอรี่แอน ดันแคน จากภาพยนตร์ "เชอรี่ แอน" และกะหล่ำจากละครสั้นในรายการ "ชิงช้าสวรรค์" อันเนอ ฟรังค์
วันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2476 มีการเลือกตั้งในเมืองแฟรงก์เฟิร์ต และพรรคนาซีของฮิตเลอร์เป็นฝ่ายชนะการเลือกตั้ง มีการออกกฎหมายต่อต้านชาวยิวแทบจะในทันที ทำให้ครอบครัวฟรังค์เริ่มวิตกว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกตนหากยังคงอยู่ในเยอรมนีต่อไป ปีต่อมา เอดิทและเด็ก ๆ จึงเดินทางไปยังเมืองอาเคิน (Aachen) เพื่อพำนักอยู่กับมารดาของเอดิท คือนางโรซา ฮอลเลนเดอร์ ออทโท ฟรังค์ยังคงอยู่ในเมืองแฟรงก์เฟิร์ตต่อไป แต่ต่อมาเขาได้รับข้อเสนอให้ทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งในอัมสเตอร์ดัมชื่อว่าโอเพคทา เขาจึงย้ายไปเริ่มต้นธุรกิจที่นั่นและพาครอบครัวไปด้วย[2] ครอบครัวฟรังค์เป็นหนึ่งในบรรดาชาวยิวกว่า 300,000 คนที่อพยพออกจากเยอรมนีระหว่างปี พ.ศ. 2476 ถึง 2482[3] อันเนอ ฟรังค์
เช้าวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2487 อัคเตอร์เฮยส์ ถูกบุกค้นโดยตำรวจเยอรมนี ([Grüne Polizei]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) เนื่องจากมีผู้แจ้งเบาะแสนิรนาม[5] ทีมจับกุมนำโดยคาร์ล ซิลเบอร์เบาเออร์ นายตำรวจซีแชร์ไฮท์สดีนสท์ ([Sicherheitsdienst]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) พร้อมทั้งตำรวจอีกอย่างน้อย 3 นาย ครอบครัวฟรังค์ ครอบครัวฟัน แป็ลส์ และพเฟฟเฟอร์ ถูกนำตัวไปยังสำนักงานใหญ่เกสตาโป พวกเขาถูกไต่สวนและขังคุกไว้ที่นั่นหนึ่งคืน วันที่ 5 สิงหาคมพวกเขาถูกนำตัวไปยังเฮยส์ฟันเบวาริง (Huis van Bewaring) ซึ่งเป็นคุกแน่นขนัดที่เวเตอริงสคันส์ (Weteringschans) สองวันต่อมาพวกเขาถูกส่งไปยังแว็สเตอร์บอร์ก (Westerbork) ซึ่งเป็นค่ายส่งตัว มีชาวยิวนับแสนคนถูกส่งผ่านค่ายแห่งนี้ เนื่องจากพวกเขาถูกจับกุมได้ขณะหลบซ่อนตัว จึงโดนข้อหาเป็นอาชญากรและจะต้องถูกส่งไปยังค่ายลงทัณฑ์เพื่อเป็นแรงงานหนัก[1] อันโตน ฟัน ไดก์
ภายในสองสามปึก็ได้เป็นผู้ช่วยเอกของเปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์ จิตรกรผู้มีชื่อเสียงของแอนต์เวิร์ปและทางตอนเหนือของยุโรปทั้งหมด ผู้ใช้วิธืจ้างโรงฝึกงานย่อย ๆ ให้ทำงานให้โรงฝึกงานใหญ่ของรือเบินส์เอง รือเบินส์มีอิทธพลต่อฟัน ไดก์เป็นอันมาก และกล่าวถึงลูกศิษย์อายุ 19 ปีว่าเป็น "ลูกศิษย์คนเก่งที่สุดในบรรดาลูกศิษย์คนอื่น ๆ" ลักษณะความสัมพันธ์ระหว่างลูกศิษย์กับอาจารย์จะเป็นอย่างไรไม่เป็นที่ทราบแน่นอน แต่สันนิษฐานกันว่าฟัน ไดก์เป็นลูกศิษย์ของรือเบินส์ตั้งแต่ราวปี ค.ศ. 1613 เพราะงานในสมัยนั้นมีลักษณะอิทธิพลของรือเบินส์ แต่ก็ไม่มีหลักฐานอะไรแน่นอนไปกว่านี้ และอาจจะเป็นได้ว่า ถึงแม้ฟัน ไดก์จะกลับมาแอนต์เวิร์ปบ้างในบางครั้ง แต่ฟัน ไดก์ก็ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ในต่างประเทศเพราะเมืองแอนต์เวิร์ปเริ่มหมดความสำคัญลง ในปี ค.ศ. 1620 รือเบินส์ได้รับงานชิ้นสำคัญในการเขียนภาพบนเพดานวัดเยสุอิตที่แอนต์เวิร์ป (ปัจจุบันถูกทำลายไปแล้ว) ฟัน ไดก์เป็นผู้หนึ่งที่ระบุไว้ว่าเป็นผู้วาดภาพจากการออกแบบของรือเบินส์ ดราก้อน ไฟว์
ปัจจุบัน แอนดี้ เป็นนักแสดงและนักร้อง หยวน เป็นดารา-นายแบบ เต๋า เป็นนักแสดงช่อง 3 เต้ เป็นนักแสดงพิธีกรข่าวบันเทิง และ พิธีกรภาคสนาม รายการ ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย ส่วน โอ๊ค ทำงานเบื้องหลังในวงการเพลง อันเนอ ฟรังค์
ปี พ.ศ. 2481 ออทโท ฟรังค์ เริ่มต้นทำบริษัทเพคทาคอนเป็นบริษัทที่สอง โดยเป็นผู้แทนจำหน่ายสมุนไพร เกลือ และเครื่องเทศต่าง ๆ ที่ใช้ในอุตสาหกรรมผลิตไส้กรอก บริษัทได้ว่าจ้างแฮร์มันน์ ฟัน แป็ลส์ มาเป็นที่ปรึกษาทางด้านเครื่องเทศ เขาเป็นพ่อค้าสัตว์ชาวยิวที่พาครอบครัวหนีมาจากเมืองออสนาบรึค (Osnabrück) ในเยอรมนี[2] ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 แม่ของเอดิทก็มาอยู่กับครอบครัวฟรังค์ด้วย จนกระทั่งเสียชีวิตลงในเดือนมกราคม พ.ศ. 2485[1] แอนนี่ บรู๊ค
เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2553 มีกระแสข่าวลือว่าแอนนี่ได้ตั้งท้องและคลอดลูกเมื่อเดือนมิถุนายน โดยมีการระบุว่าพ่อของเด็กคือ ฟิล์ม-รัฐภูมิ โตคงทรัพย์ นักร้องและนักแสดงชื่อดังของ บริษัท อาร์.เอส.โปรโมชั่น จำกัด ต่อมา แอนนี่ได้ออกมาเปิดใจในรายการเรื่องเด่นเย็นนี้ ช่วงเจาะข่าวเด่น ทางช่อง 3 เมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2553 โดยมีนายสรยุทธ สุทัศนะจินดา เป็นผู้ดำเนินรายการ แอนนี่กล่าวว่า "ฟิล์มไม่ยอมตรวจดีเอ็นเอตั้งแต่รู้ว่าแอนนี่ท้อง แต่ตนก็ไม่ยอมทำแท้ง เพราะต้องการเก็บลูกไว้" ช่วงท้ายรายการในการสัมภาษณ์ แอนนี่กล่าวทิ้งท้ายด้วยน้ำตาว่า "ต่อไปนี้ ก็คงไม่มีคำตอบใดๆ อีก และพร้อมจะเลี้ยงลูกคนเดียว และถือว่าลูกเกิดมาโชคดีมาก ที่มีทั้งพ่อและแม่เป็นคนคนเดียวกัน" และได้ไปออกรายการตีสิบทางช่องเดียวกัน เมื่อวันที่ 28 กันยายน โดยมีนายวิทวัส สุนทรวิเนตร์ เป็นพิธีกร กุลชนาถ จารุวดีรัตนา
กุญชนาถ อริญญะชโญ เข้าวงการครั้งแรกกับผลงาน มิวสิกวีดีโอ เจ็บแปลบ ของศิลปินใจแอนท์ สังกัดค่ายอาร์เอส (พ.ศ. 2541) และพิธีรายการรายการ ทีนโซน ทางช่องทรูวิชั่นส์ ต่อมามีผลงานด้าน โฆษณาตามอีกหลายชิ้น อาทิเช่น โฆษณา ยูโร่ คัสตาร์ดเค้ก, โฆษณาลูกอมโอเล่, โฆษณาครีมอาบน้ำโชกุบุสซึ โมโนกาตาริ, โฆษณา ขนมกูลิโกะ, โฆษณา นมเปรี้ยวดัชมิลล์ เป็นต้น และใน พ.ศ. 2546 กุญชนาถ อริญญะชโญ ได้เข้ามาเป็นพิธีกรรายการเด็กแบบเต็มตัว กับรายการ ทรู สปาร์ค (True Spark) ทางทรูวิชั่นส์ อันเนอ ฟรังค์
อันเนอลีส มารี "อันเนอ" ฟรังค์ เกิดเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2472 ที่เมืองแฟรงก์เฟิร์ต ประเทศเยอรมนี เป็นบุตรีคนที่สองของออทโท ฟรังค์ (2432-2523) และเอดิท ฮอลเลนเดอร์ (2443-2488) มีพี่สาวชื่อ มาร์กอท ฟรังค์ (2469-2488) [1] ครอบครัวฟรังค์เป็นชาวยิวหัวก้าวหน้า อาศัยอยู่ในชุมชนผสมระหว่างชาวยิวกับพลเมืองอื่น ๆ ทำให้เด็ก ๆ เติบโตขึ้นมาในแวดล้อมของสหายกลุ่มต่าง ๆ ทั้งคาทอลิก, โปรเตสแตนต์ และชาวยิวเอง พวกเขาไม่ใคร่เคร่งครัดประเพณีในศาสนายูดายมากนัก เอดิทปกครองเด็ก ๆ อย่างเคร่งครัดมากกว่า ขณะที่ออทโทซึ่งเป็นนายทหารเยอรมันที่ได้รับเหรียญตราจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ให้ความสนใจกับความรู้วิชาการและมีห้องสมุดใหญ่เป็นของตัวเอง ทั้งพ่อและแม่ต่างสนับสนุนให้เด็ก ๆ อ่านหนังสือ[2] พจน์ อานนท์
พชร์เริ่มทำงานด้วยการเป็นผู้จัดการฝ่ายขายโฆษณาของนิตยสารเธอกับฉัน ต่อมาในปี 2530 ได้ขึ้นเป็นบรรณาธิการนิตยสารฉบับเดียวกัน หลังจากนั้นได้เป็นผู้ก่อตั้งนิตยสารสำหรับวัยรุ่นหลายฉบับรวมถึงเป็นแมวมองมีชื่อ เมื่อสมัยเป็นบรรณาธิการนิตยสารชื่อดังอย่าง เธอกับฉัน,พจน์ อานนท์,อานนท์ ได้ปลุกปั้นให้ดาราแจ้งเกิดในวงการมาแล้วหลายต่อหลายคนหลายยุคต่อเนื่องกันมา ตั้งแต่ แอนดริว เกร้กสัน, ปราโมทย์ แสงศร,เต๋า สโรชา วาทิตตพันธ์, มอส ปฏิภาณ ปฐวีกานต์, เต๋า สมชาย เข็มกลัด, อั๊ต อัษฎา พานิชกุล,จอน ดีแลน,เล็ก ศรันย์ , โดม ปกรณ์ ลัม, ฝันดี ฝันเด่น จรรยาธนากร,กิ๊ฟต์ วรรธนะ กัมทรทิพย์,ฟลุ๊ค เกริกพล มัสยวานิช,โจ๊กเกอร์ นพชัย ,ตั๊ก บริบูรณ์,ออย ธนา,แทค ภรัณยู,ฟิล์ม รัฐภูมิเป็นต้น[1][2] แอนนี่ บรู๊ค
อย่างไรก็ตามในเรื่องนี้ ได้มีข้อสงสัยเกี่ยวกับคำให้สัมภาษณ์ของแอนนี่ บรู๊ค ต่าง ๆ เช่น ข้อสงสัยของสังคมเมื่อมีการให้สัมภาษณ์ของเมธี อมรวุฒิกุล อดีตนักแสดงที่เป็นแนวร่วมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ (นปช.) เมื่อวันที่ 5 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ว่าเคยคบกับแอนนี่ บรู๊ค เมื่อ 11 ปีก่อน ซึ่งเคยบอกกับตนว่า ตั้งครรภ์กับตน แต่ตนไม่เชื่อ เพราะป้องกันมาโดยตลอด รวมถึงกรณีที่แอนนี่ บรู๊คไม่ได้เรียนจบพยาบาลจริง ฟรันทซ์ เบ็คเคินเบาเออร์
ฟรันทซ์ อันโทน เบ็คเคินเบาเออร์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 1945 ที่มิวนิก เป็นผู้ฝึกสอน ผู้จัดการทีม และอดีตนักฟุตบอลชาวเยอรมัน มีฉายาว่า "Der Kaiser" ("จักรพรรดิ") อันเนื่องจากการเล่นที่งดงาม ความเป็นผู้นำ และชื่อของเขา "ฟรันทซ์" (มาจากชื่อจักรพรรดิออสเตรีย) และความโดดเด่นในการเล่นฟุตบอลของเขา เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นนักฟุตบอลเยอรมันที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล และเป็นหนึ่งในนักฟุตบอลที่ได้รับการยกย่องในประวัติศาสตร์ฟุตบอล เบ็คเคินเบาเออร์เป็นนักฟุตบอลที่เล่นได้หลายตำแหน่ง โดยเริ่มจากการเป็นกองกลาง แต่เลื่องชื่อด้านการเป็นกองหลัง เขายังมักได้รับยกย่องว่าเป็นผู้คิดตำแหน่งสวีปเปอร์ หรือ ลีเบโร สมัยใหม่ แอนนา ลีโอโนเวนส์
แหม่มแอนนาเป็นที่รู้จักในฐานะเป็น "พระอาจารย์ฝรั่ง" ของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แต่สำหรับชาวต่างชาติทั่วไปแหม่มแอนนาคือตัวละครเอกของนวนิยายและละครบรอดเวย์ชื่อดัง เรื่อง "เดอะคิงแอนด์ไอ" รวมทั้งภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่องล่าสุด "แอนนาแอนด์เดอะคิง" ซึ่งสวมบทบาทโดยนักแสดงชั้นนำ คือโจดี ฟอสเตอร์ อันเนอ ฟรังค์
ปี พ.ศ. 2506 ออทโท ฟรังค์ กับภรรยาคนที่สองคือ เอลฟรีเดอ ไกริงเงอร์-มาร์โควิทส์ ได้ก่อตั้ง มูลนิธิอันเนอ ฟรังค์ ขึ้นในเมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ มูลนิธิจัดหาเงินทุนเพื่อบริจาคแก่การกุศล "ตามที่เห็นว่าเหมาะสม" หลังจากออทโทเสียชีวิต เขาแสดงความจำนงจะยกลิขสิทธิ์ในหนังสือบันทึกให้แก่มูลนิธิ โดยที่เงินส่วนแบ่งลิขสิทธิ์ส่วนแรกจำนวน 80,000 ฟรังก์สวิสจะต้องแบ่งให้แก่ทายาทของเขาก่อนในทุก ๆ ปี เงินส่วนที่เหลือให้มูลนิธินำไปช่วยเหลือโครงการการกุศลต่าง ๆ ได้ตามที่ผู้บริหารมูลนิธิเห็นว่าสมควร มูลนิธินำเงินไปช่วยเหลือโครงการทางการแพทย์ของสหประชาชาติเป็นประจำทุกปี ทั้งยังให้การศึกษาแก่เด็ก ๆ ต่อต้านการทารุณกรรม และยังให้ยืมเอกสารต้นฉบับบางส่วนไปจัดแสดงที่พิพิธภัณฑ์อนุสรณ์การล้างเผ่าพันธุ์ที่กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2546 รายงานประจำปีในปีนั้นยังแสดงให้เห็นความพยายามของมูลนิธิที่จะกระตุ้นจิตสำนึกโดยรวมของทั้งโลก โดยสนับสนุนโครงการต่าง ๆ ในประเทศเยอรมนี อิสราเอล อินเดีย สวิตเซอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา[25] วัลเทอร์ ฟุงค์
วัลเทอร์ ฟุงค์ () เป็นนักเศรษฐศาสตร์และเป็นเจ้าหน้าที่สมาชิกของนาซี ซึ่งทำหน้าที่เป็นรัฐมนตรีไรซ์ว่าการกระทรวงเศรษฐกิจ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 ถึง ค.ศ. 1945 และถูกดำเนินการในการพิจารณาคดีและลงโทษด้วยข้อหาอาชญากรสงครามที่สำคัญโดยศาลทหารระหว่างประเทศที่เนือร์นแบร์ก. แอนน์แห่งเดนมาร์ก
เมื่อประทับอยู่ในอังกฤษ พระองค์ทรงหันความสนใจจากทางด้านการเมืองที่เป็นฝักเป็นฝ่ายไปเป็นการอุปถัมภ์ศิลปะ และการสร้างราชสำนักที่หรูหราของพระองค์เอง ทรงจัดให้มีการพบปะในซาลอนที่ทำให้เป็นราชสำนักของพระองค์เป็นราชสำนักที่มีวัฒนธรรมสูงที่สุดสำนักหนึ่งในยุโรป หลังจากปี ค.ศ. 1612 พระสุขภาพพลานามัยของพระองค์ก็เริ่มเสื่อมลง จนในที่สุดก็ทรงถอนตัวจากราชสำนัก ตามทางการแล้วพระราชินีแอนน์สวรรคตในฐานะที่เป็นโปรเตสแตนต์ แต่หลักฐานบางอย่างบ่งชี้ให้เห็นว่าอาจจะทรงเปลี่ยนไปนับถือนิกายโรมันคาทอลิกขณะใดขณะหนึ่งระหว่างที่ยังมีพระชนม์อยู่ แอนนา ป็อปเปิลเวลล์
แอนนา เริ่มรับการแสดง ตั้งแต่อายุ 6 ปี ทำให้โรงเรียนออลซอร์ทที่เธอเรียนอยู่ มีชื่อเสียงมากขึ้น แอนนาเริ่มจากการแสดงละครทีวี เช่น เรื่อง Frenchman's Creek ในปี ค.ศ.1988 
ภาพยนตร์เรื่องแรกที่แอนนาแสดง คือ อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน ราชสีห์, แม่มด กับตู้พิศวง  ในปี ค.ศ.2005 เธอรับบท ซูซาน พรีเวนซี ต่อมาเธอก็ได้แสดงเรื่อง อภินิหารตำนานแห่งนาร์เนีย ตอน เจ้าชายแคสเปี้ยน โดยรับบทเป็น ซูซาน พรีเวนซี เช่นเดิม อันเนอ ฟรังค์
เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2485 มาร์กอท ฟรังค์ ได้รับจดหมายเรียกให้ไปรายงานตัวยังศูนย์กลางชาวยิวอพยพ เพื่อให้ย้ายที่อยู่ไปยังค่ายทำงาน ก่อนหน้านี้พ่อของอันเนอบอกเธอว่าครอบครัวจะต้องขึ้นไปซ่อนตัวอยู่บนห้องใต้หลังคาของที่ทำการบริษัทบนถนนปรินเซินครัคต์ (Prinsengracht) ที่ซึ่งพนักงานของออทโทที่เชื่อถือได้จำนวนหนึ่งจะให้การช่วยเหลือพวกเขา จดหมายเรียกตัวทำให้พวกเขาต้องรีบเร่งการซ่อนตัวเร็วกว่าที่คาดไว้หลายสัปดาห์[1] อันเนอ ฟรังค์
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2483 เยอรมนีรุกรานเนเธอร์แลนด์ รัฐบาลผู้คุกคามเริ่มราวีชาวยิวโดยบังคับใช้กฎหมายเหยียดชนชาติอย่างไม่เป็นธรรม มีการขึ้นทะเบียนและแบ่งแยกชนชั้นอย่างชัดเจน มาร์กอทและอันเนอเป็นเด็กเรียนเก่งและมีเพื่อนมาก แต่ด้วยกฎหมายที่ไม่เป็นธรรมบังคับให้เด็กชาวยิวต้องเรียนในโรงเรียนยิวเท่านั้น ทั้งสองจึงต้องย้ายไปอยู่ศูนย์ศึกษาของชาวยิวเท่านั้น เดือนเมษายน พ.ศ. 2484 ออทโท ฟรังค์ พยายามปกป้องบริษัทเพคทาคอนจากการถูกยึดกิจการเนื่องจากเป็นธุรกิจของชาวยิว เขาโอนหุ้นของเขาในเพคทาคอนไปให้แก่โยฮันเนิส ไกลมัน แล้วลาออกจากตำแหน่งกรรมการ ทรัพย์สินของบริษัททั้งหมดถูกโอนไปยังบริษัทคีสและคณะ ซึ่งมียัน คีส เป็นเจ้าของ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2484 ออทโททำอย่างเดียวกันกับบริษัทโอเพคทา ทำให้ธุรกิจสามารถดำเนินต่อไปได้โดยไม่ปรากฏพิรุธ ออทโท ฟรังค์สามารถมีรายได้บ้าง แม้จะน้อยลงกว่าเดิมแต่ก็เพียงพอจะช่วยยังชีพครอบครัวของเขาไว้ได้ อันเนอ ฟรังค์
{{subst:#if:|}} [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1929}} รักบานฉ่ำที่น็อตติ้งฮิลล์
วันต่อมาสไปค์จำได้ว่า "มีสาวอเมริกันที่ชื่อว่าแอนนา" ได้โทรมาหาและพูดถึง "วิลเลียม" และให้ไปหาเธอที่โรงแรมริทซ์ภายใต้ชื่อ "ฟลินท์ สโตนส์" ซึ่งจะได้รับการอนุญาตในการสัมภาษณ์สื่อมวลชนของเธอ เมื่อวิลเลียมไปถึงพนักงานถามเขาว่า เขาเป็นนักข่าวจากสำนักไหน วิลเลียมเหลือบไปเห็นชื่อหนังสือเกี่ยวกับม้าที่ชื่อ ฮอร์สแอนด์ฮาวด์ จึงตอบไปว่า "ฮอร์สแอนด์ฮาวด์" ซึ่งเขาถูกพาไปสัมภาษณ์นักแสดงจากภาพยนตร์เรื่องใหม่ของแอนนา และเขาก็สัมภาษณ์โดยแถเรื่องราวไปเรื่อยๆ หลังจากการสัมภาษณ์เสร็จ แอนนาเรียกเขากลับมาและบอกว่าเธอได้ยกเลิกนัดตอนเย็นและตอนนี้เธอสามารถออกไปกับเขาได้ วิลเลียมบอกว่าเพิ่งนึกได้ว่าจะมีการฉลองวันเกิดน้องสาวของเขาฮันนี่ (เอ็มมา เชมเบอส์) ที่บ้านของแมกซ์ (ทิม แมคอินเนอนีย์) และเบลล่า (จีน่า แม็กกี) เพื่อนของเขา วิลเลียมยิ่งแปลกใจขึ้นไปอีกเมื่อแอนนาตกลงไปงานวันเกิดของฮันนี่
แมกซ์ เบลล่า และฮันนี่ ตกใจมากเมื่อเห็นแอนนา สก็อตต์ มากับวิลเลียม แต่เบอร์นี่ (ฮิว บอนเนวิลล์) เพื่อนวิลเลียมอีกคนนึงกลับไม่ตกใจ ทำให้แมกซ์และเบลล่าแปลกใจ แต่สุดท้ายเบอร์นี่กลับหน้าแตก หลังจากเบอร์นี่ปล่อยไก่กับแอนนาเมื่อพูดคุยโอ่เรื่องอาชีพนักแสดงทั่วไปที่รายได้ไม่ดีนัก โดยไม่คิดว่านี่คือ แอนนา สก็อตต์ ดาราฮอลลีวูดชื่อดัง จากนั่นพวกเขาเล่นเกมแบ่งปันเรื่องราวของคนที่มีชีวิตที่โชคร้ายที่สุดในงานวันเกิดเพื่อจะชิงบราวนี่ชิ้นสุดท้าย เมื่อกลับจากงานวันเกิด วิลเลียมและแอนนาเดินผ่านสวนสาธารณะที่ปิดอยู่ แอนนาแอบปืน วิลเลียมจึงปืนตามเข้าไป จากนั้นแอนนาก็จูบวิลเลียมอีกครั้ง วันรุ่งขึ้นพวกเขาไปดูหนังด้วยกัน จากนั้นไปกินข้าวที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง แอนนากับวิลเลี่ยมได้ยินกลุ่มชายโต๊ะใกล้ ๆ พูดจาดูถูกเกี่ยวกับเรื่องของแอนนาอย่างสนุกสนานโดยไม่รู้ว่าเธออยู่ใกล้ ๆ วิลเลียมทนไม่ไหวจึงเดินเข้ามาพูดคุยเพื่อปกป้องเกียรติแก่เธอ แอนนาดึงตัวห้ามไว้โดยที่กลุ่มชายไม่เห็นหน้า แต่จากนั้นแอนนาเปลี่ยนใจเดินกลับไปทักทายกลุ่มชาย กลุ่มชายจึงพูดไม่ออกทั้งโต๊ะ แอนนาเชิญชวนไปที่ห้องของเธอที่ริทซ์ แต่แฟนชาวอเมริกันของเธอ ซึ่งเป็นซุปเปอร์สตาร์ที่มีชื่อเสียงชื่อคิง เจฟฟ์ (อเล็ก บอลด์วิน) ได้มาโดยไม่คาดคิด เจฟฟ์เห็นวิลเลียม วิลเลียมจึงบอกไปว่าเป็นรูมเซอร์วิสของโรงแรม เจฟฟ์จึงสั่งน้ำและให้ช่วยเก็บจานอาหารในห้องพัก เจฟฟ์จูบแอนนา วิลเลียมยืนดูอย่างเศร้าใจ จากนั้นเจฟฟ์ให้ทิปกับเขาก่อนเดินไป แอนนาขอโทษวิลเลียม เธอคิดว่าเจฟฟ์ได้เลิกกับเธอแล้ว และไม่รู้ว่าเขาจะมาหา วิลเลียมรู้ตัวดีว่าเขาต้องจบสิ่งที่มีแอนนา แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะลืมเธอได้ อันเนอ ฟรังค์
Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. Transclusion error: {{En}} is only for use in File namespace. Use {{lang-en}} or {{en icon}} instead. จากคอลัมน์รู้ไปโม้ด ฟรันทซ์ คัฟคา
เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 1907 คัฟคาก็ได้รับการจ้างโดยบริษัทประกันภัยอิตาลีใหญ่อัสซิคูราซิโอนิ เจเนราลิ (Assicurazioni Generali) ให้ทำงานอยู่ปีหนึ่ง การติดต่อทางจดหมายในช่วงระยะเวลานี้แสดงให้เห็นถึงความไม่มีความสุขเกี่ยวกับเวลาทำงาน—ระหว่าง 8 นาฬิกาในตอนเช้าไปจนถึงหกนาฬิกาในตอนเย็น—ซึ่งคัฟคากล่าวว่าเป็นช่วงที่ยากต่อการมีสมาธิในการทำงาน เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1908 คัฟคาก็ลาออก สองอาทิตย์ต่อมาก็ได้งานใหม่ที่เหมาะสมกว่ากับสถาบันประกันอุบัติเหตุสำหรับคนงานแห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย บิดามักจะกล่าวถึงงานในฐานะเจ้าหน้าที่ประกันภัยว่าเป็น “Brotberuf” (“งานขนมปัง”) ที่หมายถึงงานที่ทำเพื่อชำระหนี้ แม้ว่าจะอ้างว่าเกลียดงานที่ทำแต่คัฟคาก็เป็นพนักงานผู้มีความอุตาสาหะและมีความสามารถ นอกจากนั้นก็ยังได้รับหน้าที่ให้รวบรวมรายงานประจำปี เท่าที่ทราบก็ดูจะมีความภูมิใจในผลงานพอที่จะส่งไปให้เพื่อนและญาติพี่น้องชื่นชม ในขณะเดียวกันคัฟคาก็เริ่มงานเขียนวรรณกรรม คัฟคาและเพื่อนสนิทอีกสองคนแม็กซ์ โบรด และ ฟีลิกซ์ เวลท์ช เรียกตัวเองว่า “Der enge Prager Kreis” ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของชมรม “ชมรมปราก” (Prague Circle) ซึ่งเป็น “ชมรมนักเขียนชาวยิว-เยอรมันผู้มีความใกล้ชิดกันที่รวมตัวกันอย่างหลวม ๆ เพื่อสร้างงานทางศิลปะบนแผ่นดินอันรุ่งเรืองทางวัฒนธรรมของปราก ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1880 จนกระทั่งถึงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง”[7] แอนนา ลีโอโนเวนส์
ภาพลักษณ์ของแอนนาในฐานะ "ครูฝรั่งวังหลวง" มีหน้าที่ในการถวายพระอักษรภาษาอังกฤษให้กับพระราชโอรส พระราชธิดา และเจ้าจอมหม่อมห้าม ซึ่งเป็นภารกิจหลักที่ได้รับมอบหมาย แต่ยังมีงานรองอีกอย่างหนึ่งคือเป็นเลขานุการในพระองค์พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว[7] อันโตน ฟัน ไดก์
อันโตน ฟัน ไดก์เกิดในครอบครัวที่มั่งคั่งที่แอนต์เวิร์ปในประเทศเบลเยียมปัจจุบัน และเป็นผู้มีความสามารถทางการเขียนมาตั้งแต่ต้น ภายในปี ค.ศ. 1609 ก็ได้เข้าศึกษาการเขียนภาพกับแฮ็นดริก ฟัน บาเลิน (Hendrick van Balen) และเป็นช่างเขียนอิสระเมื่อปี ค.ศ. 1615 ตั้งโรงฝึกงานร่วมกับยัน เบรอเคิล ผู้ลูก (Jan Brueghel the Younger) เพื่อนรุ่นน้อง เมื่อมีอายุได้ 15 ปี อันโตน ฟัน ไดก์ก็เป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงแล้วจากที่เห็นได้จาก "ภาพเหมือนตนเอง" ที่เขียนเมื่อปี ค.ศ. 1613-1614 อันโตนได้รับเข้าเป็นสมาชิกของสมาคมช่างนักบุญลูกาแห่งแอนต์เวิร์ป ในฐานะช่างเขียนอิสระเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1618. เลกงต์ด็อฟมาน
เลกงต์ด็อฟมาน () เป็นอุปรากรภาษาฝรั่งเศส ความยาว 3 องก์ โดยฌัก ออแฟนบัก ดัดแปลงจากเรื่องสั้นหลายเรื่องของ อี. ที. เอ. ฮอฟมันน์ (1776 – 1822) นักเขียนชาวเยอรมัน ผู้แต่งเรื่อง "นัทแครกเกอร์กับราชาหนู" ซึ่งเป็นต้นฉบับของอุปรากร เดอะนัทแครกเกอร์ โดยนำมาจากเรื่อง "Die Gesellschaft im Keller", "Der Sandmann", "Die Abendteuer der Sylvester-Nacht", "Rath Krespel", และ "Das verlorene Spiegelbild" เป็นเรื่องราวแฟนตาซีเกี่ยวกับความผิดหวังในความรักของฮอฟมานน์ ที่มีกับตุ๊กตากลไกชื่อโอลิมเปีย, กับโสเภณีชื่อกุยเลียตตา และกับเด็กสาวชื่อแอนโทเนีย แฟรงก์ ซินาตรา
ฟรานซิส อัลเบิร์ต "แฟรงก์" ซินาตรา (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1915 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดง นักร้อง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขาได้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 ด้วยยอดจำหน่ายแผ่นเสียงกว่า 150 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล ซินาตราเกิดในโฮโบเคน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นลูกหลานของชาวอิตาลีที่อพยพเข้ามาในอเมริกา เขาเริ่มงานดนตรีในช่วงที่ ดนตรีสวิง กำลังเป็นที่นิยม โดยร่วมวงกับ แฮร์รี เจมส์ และทอมมี ดอร์ซีย์ จนต่อมาซินาตราออกมาทำงานดนตรีเดี่ยวซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี จนได้เซนต์สัญญากับค่ายโคลัมเบีย ในปี ค.ศ. 1943 เขาได้ออกอัลบั้มแรกในชื่อ "The Voice of Frank Sinatra" (1946) แต่งานดนตรีเขาก็ได้หายไปในช่วงทศวรรษที่ 1950 ต่อมาเขาได้กลับสู่เวกาส ที่ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเขาเป็นอย่างมาก ในนามวงแรท แพ็ก (Rat Pack) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 เป็นต้นมา นับเป็นช่วงที่ซินาตรากลับสู่กระแสนิยมอีกครั้ง เขาเล่นภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วนิรันดร" (From Here to Eternity) ซึ่งทำให้เขาได้รางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ซินาตราได้ออกอัลบั้มที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์มากมาย ได้แก่ "Wee Small Hours" (1955), "Songs for Swingin' Lovers!" (1956), "Come Fly with Me (1958)", "Only the Lonely" (1958) และ "Nice 'n' Easy" (1960) ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
แรงดลใจเริ่มจากการอธิษฐาน ตามธรรมเนียมปฏิบัติของคริสเตียน (ซึ่งเธอมีประสบการณ์ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2380 (1837) ที่สวนเอมบรีย์ และปฏิบัติเรื่อยมาตลอดชีวิตของเธอ) ไนติงเกล ปฏิญาณตนเองที่จะทำงานพยาบาล ความรู้สึกนี้แรงกล้า และเหนี่ยวรั้งเธอให้ปฏิเสธบทบาทการเป็นภรรยาและแม่ในเวลาต่อมาด้วย ในยุคนั้น งานพยาบาล ถูกรังเกียจว่าเป็นอาชีพชั้นต่ำของสังคม มีภาพลักษณ์ทางลบ เต็มไปด้วยผู้หญิงยากไร้ที่แขวนชีวิตไว้กับการติดตามไปรักษาให้กับกองทัพ ถูกมองว่าต้องอยู่กับความสกปรกและสิ่งน่ารังเกียจ และยิ่งตอกย้ำจากภาพที่ผู้ประกอบอาชีพในยุคนั้นมักจะติดเหล้าติดบุหรี่ (ในความจริง งานพยาบาลเป็นวิชาชีพที่มีคุณค่าและต้องรักษาความสะอาด เทียบเท่ากับ งานครัว ที่ตัวเองเประเปื้อน แต่ทำให้อาหารสะอาดน่ากิน) ดังนั้น เมื่อ พ.ศ. 2388 (1845) ไนติงเกล ประกาศการตัดสินใจที่จะเป็นพยาบาล จึงทำให้ครอบครัวของเธอคัดค้านอย่างหนัก ทั้งโกรธ และทุกข์ใจ โดยเฉพาะแม่ของเธอ แต่ในที่สุดเธอก็เป็นพยาบาลตามความมุ่งมั่น อนันดา เอเวอร์ริ่งแฮม
ส่วนความสนใจตั้งแต่เด็ก คือ อยากเป็นนักชีววิทยาทางทะเล ชอบดำน้ำ ชอบทะเล[46] และยังมีโครงการอีกหลายโครงการเช่น เรื่องการเรียน เรื่องธุรกิจ ส่วนในยามว่างอนันดาชอบการท่องเที่ยว เคยขี่มอเตอร์ไซค์ไปประเทศลาวกับ กมล สุโกศล แคลปป์ มาแล้ว [44] สถานที่อนันดาหลงใหลมากคือที่ประเทศเนปาล[47] เอนยา
เอนยาเกิดที่ Gweedore, County Donegal ในเขตที่พูดภาษาแกลิกของประเทศไอร์แลนด์ เอนยาเป็นลูกคนที่ 5 จากทั้งหมด 9 คนในครอบครัวนักดนตรี พ่อของเธอเป็นหัวหน้าคณะเต้น ในขณะที่แม่เป็นครูสอนดนตรี เอนยาเข้าร่วมวงดนตรีพื้นบ้าน Clannad ซึ่งพี่น้องและญาติของเธอเป็นสมาชิกในปีพ.ศ. 2523 แต่ออกจากวงในอีกสองปีถัดมาเพื่อเริ่มต้นเป็นศิลปินเดี่ยว เอนยาไปเช่าห้องในบ้านของนิกกี ไรอัน อดีตผู้จัดการของ Clannad ซึ่งทำให้เอนยาได้ร่วมงานกับโรมา ไรอัน นักแต่งเนื้อเพลง ภรรยาของนิกกี อาชีพศิลปินเดี่ยวของเอนยาเริ่มต้นกับการประพันธ์ดนตรีประกอบภาพยนตร์เรื่อง "เดอะฟร็อกพรินซ์" (เจ้าชายกบ) ของเดวิด พุตแนมในปีพ.ศ. 2528 ผลงานต่อมาของเอนยาคือการประพันธ์ดนตรีประกอบซีรีส์ "เดอะเคลต์ส" ของบีบีซีในปีพ.ศ. 2530 ซึ่งดนตรีจากโครงการนี้ได้รับการวางจำหน่ายในอัลบั้ม "Enya" ในปีเดียวกันโดยแอตแลนติกเรคอร์ดส ผลงานนี้ทำให้เอนยาได้เซ็นสัญญาเป็นศิลปินของวอร์เนอร์มิวสิก สหราชอาณาจักร เอนยาประสบความสำเร็จสูงจากอัลบั้ม "Watermark" ในปีพ.ศ. 2531 โดยซิงเกิล "The Orinoco Flow" (ชื่อเพลงมาจากแม่น้ำโอรีโนโก ในเวเนซุเอลา) ขึ้นเป็นซิงเกิลอันดับหนึ่งในสหราชอาณาจักร อารามฟงต์แน
เอดัวร์ แอนาร์ซื้อแอบบีในปี ค.ศ. 1905 และทำการบูรณปฏิสังขรณ์ นอกจากครัวที่ถูกรื้อไปแล้ว อารามฟงต์แนก็ยังมีสิ่งก่อสร้างดั้งเดิมอื่น ๆ เกือบครบถ้วนที่รวมทั้งตัวโบสถ์หลัก หอพัก ระเบียงฉันนบถ หอประชุมนักบวช ห้องร้อน (caldarium) เรือนเลี้ยงนกพิราบ (dovecote) และโรงตีเหล็ก สถาปัตยกรรมที่กล่าวมาเป็นแบบโรมาเนสก์ ต่อมาก็มีการสร้างที่พำนักของอธิการอารามและสถานพยาบาล คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
ที่เวียนนา กลุ๊คก็เป็นบุคคลที่สำคัญประจำราชสำนักของเอมเปอเรอ ฟรังซิสที่ 1 (Emperor Francisl) และพระนางมาเรีย เทเรซา (Maria Theresa) อยู่มากทีเดียว เพราะนอกจากการงานในหน้าที่แล้ว กลุ๊คยังต้องทำหน้าที่เป็นพระอาจารย์สอนดนตรีให้แกบรรดาเจ้าหญิงแห่งราชสำนักด้วย ทั้งนี้รวมทั้งพระนางมารีอังตัวเนตต์ (Marie Antoinette) ขณะที่ยังเป็นเจ้าหญิงอยู่ เขาได้รับความสะดวกสะบายจากตำแหน่งประจำราชสำนักนี้มาก ได้รับพระราชทานบ้านช่องและมีความเป็นอยู่อย่างดีที่ Walfischgaees ต่อมาในปี ค.ศ. 1768 เขาได้รับพระราชทานบ้านหลังใหม่ซึ่งใหญ่โตกว่าเดิมอยู่ที่ Rennweg ค.ศ. 1769 เขาได้นำอุปรากรเรื่อง Le Feste d’ Apollo ออกแสดงที่ Parma โน้ตเพลงอุปรากรเรื่อง Alceste ได้ตีพิมพ์เป็นครั้งแรกในปีนี้ด้วย ค.ศ. 1770 กลุ๊คได้ความคิดจากอุปรากรเรื่อง Alceste โดยได้แก้ไขข้อบกพร่องที่มีอยู่ในเรื่องนี้ แล้วมาแต่งอุปรากรเรื่อง Paride ed Elena (Paris and Helen) ซึ่งนับเป็นเรื่องที่ 3 ที่ได้เคยร่วมมือกับ Calzabigi ผู้เขียนอุปรากรเช่นเคย อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องโรแมนติกที่กลุ๊คแต่งเพลงประกอบได้อย่างงดงาม ได้นำออกแสดงที่กรุงเวียนนาในปีเดียวกันนั่นเอง แต่ปรากฏว่าไม่ประสบความสำเร็จดังคาดหวังไว้เพราะมีคนเข้าชมน้อยมาก นรีกุล เกตุประภากร
นรีกุล เกตุประภากร (เกิด 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) ชื่อเล่น ฟรัง เป็นนักแสดงชาวไทย เป็นที่รู้จักกันดีในละครซีรีส์เรื่อง ฮอร์โมนส์ วัยว้าวุ่น ในบท ออย และภาพยนตร์เรื่อง เมย์ไหน..ไฟแรงเฟร่อ ในบท มิ้ง รวมถึงละครซีรีส์เรื่อง “Shoot! I Love You ปิ้วยิงปิ๊งเธอ” ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์
ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์ (; 5 เมษายน ค.ศ. 1732 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นจิตรกรรมสมัยบาโรกชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีลักษณะงานที่มีชีวิตชีวา และออกไปในเชิงสุขารมณ์นิยม (hedonism) ฟรากอนาร์เป็นจิตรกรที่มีความสามารถดีเด่นของปลาย "สมัยอ็องเซียงเรฌีม" ผู้มีผลงานกว่า 550 ภาพที่ไม่รวมงานวาดเส้นและงานแกะพิมพ์ แต่เพียงห้าชิ้นเท่านั้นที่ระบุเวลาเขียนที่แน่นอน ในบรรดาภาพเขียน ภาพชีวิตประจำวันเป็นประเภทการเขียนที่มีชื่อเสียงที่สุด ที่ฟรากอนาร์สื่อบรรยากาศของความใกล้ชิดและเชิงความดึงดูดทางเพศ (eroticism) คาร์ล แฮร์มัน ฟรังค์
คาร์ล แฮร์มัน ฟรังค์ (24 มกราคม ค.ศ. 1898 – 22 พฤษถาคม ค.ศ. 1946) เป็นชาวเยอรมันซูเดเทินที่โด่งดังในฐานะเจ้าหน้าที่แห่งนาซีในเชโกสโลวาเกียในช่วงก่อนและระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและดำรงตำแหน่งเป็นเอ็สเอ็ส-โอแบร์กรุพเพินฟือเรอร์ เขาได้ถูกจับกุมและต่อสู้คดี ถูกตัดสินและลงโทษด้วยการประหารชีวิตในช่วงภายหลังสงครามโลกครั้งที่สองจากบทบาทของเขาในการจัดการสังหารหมู่ชาวเช็กที่หมู่บ้านลีดิซและ Ležáky ภาพเหมือนอาร์นอลฟีนี
ค.ศ. 1434 - ภาพเขียนเขียนและลงวันที่โดย ฟัน ไอก์ อาจจะเป็นเจ้าของโดยผู้เป็นแบบ ก่อน ค.ศ. 1516 - เป็นของดอน ดิเอโก เดอ เกบารา (เสียชีวิตที่บรัสเซลส์ ในปี ค.ศ. 1520) ข้าราชสำนักชาวสเปนของราชวงศ์ฮาพส์บวร์คที่ใช้เวลาส่วนใหญ่ในเนเธอร์แลนด์และอาจจะรู้จักอาร์นอลฟีนี เมื่อมาถึง ค.ศ. 1516 ก็ได้มอบภาพนี้ให้แก่อาร์คดัชเชสมาร์กาเรตแห่งออสเตรียผู้สำเร็จราชการของฮาพส์บวร์คแห่งเนเธอร์แลนด์ ค.ศ. 1516 - ภาพเขียนเป็นสิ่งแรกในรายการสำรวจภาพเขียนของอาร์คดัชเชสมาร์กาเรตที่ทำต่อหน้าพระองค์ที่เมเคอเลิน ที่มีคำบรรยายเป็นภาษาฝรั่งเศสว่า "ภาพเขียนขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "Hernoul le Fin กับภรรยาในห้อง" ที่ได้รับจากดอน ดิเอโก ที่มีตราอาร์มบนภาพดังกล่าว; เขียนโดยจิตรกรโยฮันน์" และมีข้อเขียนเล็ก ๆ บนขอบรายการว่า "เป็นสิ่งจำเป็นที่จะต้องใส่ล็อกเพื่อจะปิดภาพ: ตามคำสั่งของมาดาม[อาร์ชดัชเชสมาร์กาเรต]" ค.ศ. 1523-1524 - ในรายการสำรวจภาพเขียนเมเคอเลินอีกรายการหนึ่งก็มีคำบรรยายที่คล้ายคลึงกัน แต่ครั้งนี้ชื่อผู้เป็นแบบเปลี่ยนเป็น "Arnoult Fin" แทนที่จะเป็น "Hernoul le Fin" ค.ศ. 1558 - ในปี ค.ศ. 1530 มาเรียแห่งออสเตรีย หลานของอาร์คดัชเชสมาร์กาเรตก็ได้เป็นเจ้าของภาพเขียน และในปี ค.ศ. 1556 พระองค์ก็เสด็จไปพำนักในประเทศสเปน ในรายการสำรวจภาพเขียนหลังจากที่สิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ. 1558 ระบุว่าภาพเขียนตกไปเป็นของพระเจ้าเฟลิเปที่ 2 แห่งสเปน ภาพเขียนของพระราชธิดาสองพระองค์ของพระเจ้าเฟลิเปเห็นได้ชัดว่าวางท่าเช่นเดียวกับภาพเขียนนี้ ค.ศ. 1599 - ผู้เข้าเยี่ยมชมพระราชวังอัลกาซาร์ในมาดริดเห็นภาพเขียนภาพนี้ และมีประโยคจากโอวิดบนกรอบว่า "See that you promise: what harm is there in promises? In promises anyone can be rich." เชื่อกันว่าเดียโก เบลัซเกซ รู้จักภาพเขียนภาพนี้ซึ่งอาจจะเป็นภาพที่มีอิทธิพบต่อการเขียนภาพ "ลัสเมนินัส" ที่เป็นภาพของห้องในพระราชวังเดียวกัน ค.ศ. 1700 - ในรายการสำรวจภาพเขียนหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระเจ้าการ์โลสที่ 2 แห่งสเปนภาพเขียนก็ยังคงอยู่ในพระราชวังพร้อมด้วยประโยคจากโอวิด ค.ศ. 1794 - ภาพเขียนไปอยู่ที่พระราชวังใหม่ในมาดริด ค.ศ. 1816 - ภาพเขียนไปอยู่ที่ลอนดอนโดยมีนายพันเจมส์ เฮย์เป็นเจ้าของ เฮย์นายทหารสกอตอ้างว่าหลังจากที่ได้รับบาดเจ็บในยุทธการวอเตอร์ลู (Battle of Waterloo) ในปีก่อนหน้านั้นก็เห็นภาพเขียนแขวนอยู่ในห้องผู้ป่วยในบรัสเซลส์ เฮย์ก็ตกหลุมรักภาพนี้และหว่านล้อมให้เจ้าของขายให้ แต่ที่น่าจะเป็นจริงมากกว่าคือเฮย์เข้าร่วมในยุทธการที่บิตอเรียในสเปนในปี ค.ศ. 1813 ที่ฝ่ายอังกฤษปล้นรถม้าใหญ่ที่เต็มไปด้วยภาพเขียนที่โจเซฟ โบนาปาร์ต ไปขนมาจากราชสำนักสเปน เฮย์นำภาพเขียนมาถวายเจ้าชายผู้สำเร็จราชการผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักรผ่านทางเซอร์ทอมัส ลอว์เรนซ์ เจ้าชายผู้สำเร็จราชการทรงรับและตั้งไว้ที่คฤหาสน์คาร์ลตันเป็นเวลาสองปีก่อนที่จะคืนให้เฮย์ในปี ค.ศ. 1818. ราว ค.ศ. 1828 - เฮย์มอบภาพเขียนให้เพื่อนดูแลและไม่ได้พบกับเพื่อนคนนี้อีกสิบสามปี จนกระทั่งมาจัดให้ภาพเขียนออกแสงในนิทรรศการ ค.ศ. 1841 - ภาพเขียนออกแสงในนิทรรศการ ค.ศ. 1842 - หอศิลป์แห่งชาติแห่งลอนดอนที่เพิ่งก่อตั้งซื้อภาพเขียนจากเฮย์เป็นจำนวน 600 ปอนด์ บานภาพและกรอบเดิมหายไป อันเนอ ฟรังค์
ออทโท ฟรังค์ รอดชีวิตจากค่ายกักกันเอาชวิทซ์ หลังสงคราม เขากลับไปยังอัมสเตอร์ดัมและได้อาศัยพำนักอยู่กับยันและมีป คีส เพื่อติดตามค้นหาครอบครัวของเขา เขาได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของภรรยาแล้วตั้งแต่อยู่ที่เอาชวิทซ์ แต่ก็ยังมีความหวังว่าลูกสาวทั้งสองน่าจะรอดชีวิต หลังจากค้นหาอยู่หลายสัปดาห์เขาจึงได้ทราบว่า มาร์กอทและอันเนอเสียชีวิตแล้ว เขาติดตามสอบถามข่าวชะตากรรมของบรรดาสหายของบุตรสาวด้วย และได้ทราบว่าพวกเขาถูกสังหารจนหมด ซูซันเนอ เลเดอร์มันน์ เป็นหนึ่งในชื่อสหายที่ปรากฏบ่อยครั้งอยู่ในสมุดบันทึกของอันเนอ เธอถูกรมแก๊สเสียชีวิตพร้อมกับพ่อแม่ แต่บาร์บารา พี่สาวของซูซันเนอและเพื่อนสนิทของมาร์กอท รอดชีวิต[2] ยังมีเพื่อนร่วมโรงเรียนของพี่น้องฟรังค์อีกหลายคนที่รอดชีวิต เช่นเดียวกับญาติ ๆ อีกหลายคนของทั้งออทโทและเอดิท ฟรังค์ ที่หนีออกจากเยอรมนีในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1930 บางคนไปตั้งรกรากอยู่ในสวิตเซอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร และสหรัฐอเมริกา ฟรินซ์ แกร์ลิก
คาร์ล อัลเบิร์ต ฟริตซ์ (ไมเคิล) แกร์ลิก (; 15 กุมภาพันธ์ 1883 - 30 มิถุนายน 1934) เป็นชาวเยอรมัน เป็นนักข่าวและนักประวัติศาสตร์ เป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ต่อต้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซี ฟริตซ์นั้นมองเห็นความชั่วร้ายของอุดมการณ์ของฮิตเลอร์และพรรคนาซีจึงได้เขียนหนังสือพิมพ์โจมตีฮิตเลอร์และพรรคนาซีตลอดมา หลังจากฮิตเลอร์และพรรคนาซีมีอำนาจมากขึ้นในเยอรมนี เขาถูกจับกุมและส่งไปที่ค่ายกักกันดาเคา และถูกฆ่าตายที่นั่นในระหว่างเหตุการณ์คืนมีดยาว เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ.1934 แอนน์-มารี ดัฟฟ์
ตอนเป็นวัยรุ่น แอนน์-มารี  เกี่ยวข้องในบริษัทโรงละครสมัครเล่นแห่งหนึ่ง เธอเริ่มคิดอย่างจริงจังกับการสมัครเข้าโรงเรียนการละคร ใบสมัครครั้งแรกก็ถูกปฏิเสธ "ในเวลานั้น ฉันรู้สึกหมดหวัง ไม่เป็นสุข (เกี่ยวกับใบสมัคร) แต่ฉันไม่ได้ขัดเกลา  รู้สึกกระวนกระวายเกินไปในการออดิชั่น มันไม่ใช่โลกที่ฉันคุ้นเคย..." หลังจากศึกษาต่อทางด้านการละครและภาพยนตร์ เมื่ออายุ 19 เธอก็เข้าเรียนที่ Drama Centre ใน King's Cross, London มีเพื่อน John Simm, Anastasia Hille และเพื่อนที่ดี Paul Bettany  อันเนอ ฟรังค์
ทั้งมาร์กอทและอันเนอต่างหวังจะได้กลับไปโรงเรียนอีกครั้งทันทีที่ไปได้ เพื่อจะได้ศึกษาเล่าเรียนต่อ มาร์กอทมีสมุดบันทึกส่วนตัวของเธอเหมือนกัน แต่เข้าใจว่าสูญหายไป อันเนอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการอ่านและเล่าเรียน โดยยังเขียนและแก้ไขบันทึกของเธออยู่อย่างสม่ำเสมอ ซึ่งนอกเหนือจากการบรรยายเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่พวกเขาประสบแล้ว เธอยังบรรยายถึงความรู้สึกของเธอ ความเชื่อ ความปรารถนา และเรื่องต่าง ๆ ที่เธอไม่กล้าปรึกษาหารือกับใคร เมื่อเธอมีความมั่นใจในการเขียนหนังสือมากขึ้น เธอก็เริ่มบรรยายถึงเรื่องราวเชิงนามธรรม เช่นความเชื่อของเธอต่อพระผู้เป็นเจ้า และเรื่องการจำกัดความธรรมชาติของมนุษย์ เธอเขียนบันทึกอย่างสม่ำเสมอทุกวันจนกระทั่งถึงบันทึกครั้งสุดท้ายในวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487 แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์แห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1574 ที่ปราสาทสแกนเดอร์บอร์กบนคาบสมุทรจัตแลนด์ในราชอาณาจักรเดนมาร์ก-นอร์เวย์ แต่การกำเนิดของพระองค์เป็นเหตุการณ์ที่พระเจ้าเฟรดริคที่ 2พระราชบิดาทรงได้รับความผิดหวัง เพราะทรงหวังเป็นอย่างมากว่าจะเป็นพระราชโอรส แต่ขณะนั้นพระราชินีโซฟีพระมารดามีพระชนมายุได้เพียง 17 พรรษา เพียงสามปีต่อมาพระองค์ก็ทรงให้กำเนิดแก่พระโอรส ผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าคริสเตียนที่ 4 แห่งเดนมาร์ก แอนน์และเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีทรงถูกส่งไปเลี้ยงดูโดยอุลริชที่ 3 ดยุกแห่งเม็คเลนบวร์ก-กึสโทรว์และเอลิซาเบธ ดัชเชสแห่งเม็คเลนบวร์ก-กึสโทรว์ผู้เป็นพระอัยกาและพระอัยกีทางฝ่ายพระมารดาที่กึสโทรว์ในประเทศเยอรมนี เมื่อเปรียบเทียบกับราชสำนักเดนมาร์กที่เต็มไปด้วยความอุดมสมบูรณ์สนุกสนานอันเลื่องชื่อของพระเจ้าเฟรดริค ที่เป็นราชสำนักที่เต็มไปด้วยการเลี้ยงรับรองด้วยอาหารและเครื่องดื่มอย่างใหญ่มโหฬาร และการมีความสัมพันธ์กันอย่างไม่มีแบบแผนอันเคร่งครัด รวมทั้งการนอกพระทัยในพระมเหสีของพระองค์แล้ว กึสโทรว์ก็ตรงกันข้าม ที่กลายมาเป็นสถานที่ที่ช่วยวางรากฐานของความสงบสำรวมในชีวิตเบื้องต้นของแอนน์ ต่อมาเจ้าชายคริสเตียนพระอนุชาก็ทรงถูกส่งไปกึสโทรว์เช่นกันแต่ก็เป็นเพียงระยะเวลาราวสองปี ในปี ค.ศ. 1579 สภาองค์มนตรีริกสราเด็ท (Rigsraadet) ก็ยื่นคำร้องเรียกตัวพระราชโอรสธิดาในพระเจ้าเฟรดริคกลับมายังเดนมาร์กสำเร็จ  อันเนอ ฟรังค์
เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีการตกลงกันให้ตัดต้นไม้ของอันเนอ ฟรังค์ เพื่อป้องกันการโค่นลงทับอาคารข้างเคียง เนื่องจากรากต้นไม้ติดเชื้อราอย่างหนักและอาจล้มได้ทุกเมื่อ อาร์โนลด์ เฮร์เจอ นักเศรษฐศาสตร์ชาวดัตช์ซึ่งต้องหลบซ่อนตัวในระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเช่นกัน[27] กล่าวถึงต้นไม้นี้ว่า "มันไม่ใช่เพียงต้นไม้ธรรมดา ต้นไม้ของอันเนอ ฟรังค์ เป็นศูนย์รวมการถูกทรมานของชาวยิว"[28] มูลนิธิต้นไม้ซึ่งเป็นกลุ่มผู้อนุรักษ์ต้นไม้พยายามรณรงค์เพื่อป้องกันมิให้โค่นต้นเกาลัดต้นนี้ มีสื่อสากลให้ความสนใจเป็นอันมาก ศาลแห่งเนเธอร์แลนด์สั่งให้ทั้งเจ้าหน้าที่รัฐและฝ่ายผู้อนุรักษ์หาข้อมูลทางเลือกอื่น ๆ มาเสนอเพื่อหาข้อยุติ[29] ในที่สุดทั้งสองฝ่ายตกลงกันได้โดยสร้างโครงสร้างเหล็กประคองต้นไม้ไว้ ซึ่งจะช่วยยืดอายุไปได้อีกอย่างน้อย 15 ปี[28] สาระแน ห้าวเป้ง!!
จากใบสมัครกว่า 500 ใบ ถูกคัดเหลือเพียง 100 กว่าคน ในท้ายที่สุดกลายมาเป็น "สตาร์บัคส์" และ "หลังเลนส์" 2 บัณฑิตจบใหม่จากศิลปากร ว่าที่พนักงานตำแหน่งครีเอทีฟประจำทีมงานสาระแน กับงานแรกในชีวิตโดยได้รับมอบหมายให้ทำ 4 ภารกิจสำคัญนั่นคือการแคนดิต 4 ซูเปอร์สตาร์ชื่อดังของเมืองไทยและเอเชีย นั่นคือ ถ้า หม่ำ จ๊กมก นักแสดงตลกเจ้าของฉายาผู้กำกับ 300 ล้านตกอยู่ในสถานการณ์ที่ต้องแสดงบทผาดโผนแอ็คชั่นเสี่ยงตายที่ตัวเองปฏิเสธโดยการใช้ตัวแสดงแทนมาทั้งชีวิต , ไม่เคยมีใครลูบคม แอ๊ด คาราบาว ต้นตำรับศิลปินเพลงเพื่อชีวิตอันดับ 1 ของเมืองไทยผู้เป็นตำนานได้ บริษัทจึงมอบหมายให้สตาร์บัคส์และหลังเลนส์ทำยังไงก็ได้ให้ได้หนวดของพี่แอ๊ดมา, 2 สิ่งที่ โก๊ะตี๋ อารามบอย ตลกอารมณ์ดีขวัญใจมหาชนที่มีหนัง, ละคร, งานพิธีกร, โชว์ตัวมากที่สุดจะต้องเผชิญถึงขนาดต้องปาดน้ำตาด้วยความกลัวสุดขีด , BABY V.O.X Re.V ซูเปอร์สตาร์สุดฮอตจากประเทศเกาหลีที่ครองใจหนุ่มสาวทั่วเอเชีย ต้นแบบเกิร์ลกรุ๊ปสุดเซ็กซี่ แต่รักษาภาพลักษณ์ได้ดีไม่มีภาพหลุด แต่กลับถูกถ่ายคลิปลับในห้องนอน ซึ่งทั้งหมดต้องเกิดขึ้นโดยที่ห้ามให้ศิลปินทั้งหมดจะรู้ตัว ตลอดระยะเวลา 120 วันในการทำงาน นับตั้งแต่ลุกขึ้นจากเตียงไปจนถึงเข้านอนในแต่ละคืนตลอด 24 ชั่วโมง ได้ถูกกล้องจำนวนนับสิบนับร้อยตัวบันทึกชีวิตของทั้งคู่ไปพร้อมๆกับเหล่าซูเปอร์สตาร์ทั้ง 4 ที่ตกเป็นเหยื่อของ "ทีมงานสาระแน" ที่รวมหัวกันทั้งบริษัทและกลายเป็นส่วนหนึ่งของภาพยนตร์เรียลลิตี้คอมิดี้อารมณ์ดี "สาระแนห้าวเป้ง" เป็นที่เรียบร้อย 5535 แอนน์แฟรงก์
5535 แอนน์แฟรงก์ () เป็นดาวเคราะห์น้อยที่อยู่ในแถบดาวเคราะห์น้อยหลักด้านใน เป็นสมาชิกดวงหนึ่งในตระกูลดาวเคราะห์น้อยออกัสตา ค้นพบโดยคาร์ล ไรน์มุท (Karl Reinmuth) เมื่อปี ค.ศ. 1942 ตั้งชื่อตามอันเนอ ฟรังค์ เด็กหญิงชาวเยอรมัน/ดัตช์เชื้อสายยิว เจ้าของบันทึกผู้โด่งดังซึ่งเสียชีวิตในค่ายกักกันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง ชื่อของดาวเคราะห์น้อยนี้เพิ่งตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1995 ฌัก ออแฟนบัก
ออแฟนบักเข้าเรียนเชลโล ที่วิทยาลันดนตรีและนาฏศิลป์ชั้นสูงแห่งกรุงปารีส และได้เริ่มต้นอาชีพเป็นนักดนตรีเอกที่เล่นเดี่ยว ต่อมาได้เข้าร่วมวงออเคสตราของ "โอเปร่า-โคมิค" และที่ "โรงละครชวนหัวฝรั่งเศสในกรุงปารีส" ในปี พ.ศ. 2398 (ค.ศ. 1855) เข้าได้สร้างโรงละครส่วนตัวขึ้นเพื่อจะไว้เป็นที่เปิดแสดงผลงานที่เขาประพันธ์ขึ้นเอง เขาได้ทำงานกับอ็องรี เมลัก และลุดวิก อาเลวี นักประพันธ์ละครสั้น ผลงานของเขาได้แสดงถึงความกินดีอยู่ดีของประชาชนในสมัยจักรวรรดิที่สองของฝรั่งเศส ที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขัน จนแทบจะมีแต่เรื่องไร้ศีลธรรมและออกแนวอื้อฉาว (การขอโทษต่อฉากรักสามเส้าในเรื่อง "ลาแบเลแลน" และฉากการนอกใจในเรื่อง "ออร์เฟโอซองแฟร์")
ปารี : 
"เมื่อเราอยู่กันสองคน เยื่อพรหมจรรย์กลายเป็นโซ่ 
"ที่หนักเกินกว่าเราจะแบกรับไว้ได้ 
"แต่เราแทบไม่รู้สึกน้ำหนักของมันเลย 
"เมื่อเรามีกันสามคน 
เอเลน : 
"อ้า! ช่างเลิศรส! ช่างเลิศรส!"  ประวัติศาสตร์ออสเตรีย
หลังการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อ พ.ศ. 2332 ออสเตรียพยายามช่วยเหลือพระนางมารี อ็องตัวแน็ต ซึ่งเป็นสมาชิกราชวงศ์ฮับบูร์ก ทำให้เกิดสงครามระหว่างฝรั่งเศสกับออสเตรียเมื่อ พ.ศ. 2335 ซึ่งเรียกว่าสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ผลของสงครามออสเตรียเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ เสียดินแดนไปมากมาย การขยายตังของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1ทำให้จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 2 แห่งออสเตรียตัดสินใจแยกตัวออกจากจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ยกดินแดนออสเตรียขึ้นเป็นจักรวรรดิออสเตรีย สถาปนาพระองค์เองเป็นจักรวรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิออสเตรียเมื่อ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2347 และสละตำแหน่งจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์เมื่อ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2349 ทำให้การดำรงอิสริยยศจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ของราชวงศ์ฮับบูร์กสิ้นสุดลง อานิก อัมระนันทน์
นางอานิก อัมระนันทน์ เริ่มทำงานที่นิตยสารเกี่ยวกับธุรกิจเล่มหนึ่ง ทำอยู่ 6 เดือน ก็เปลี่ยนไปทำงานที่ธนาคารเชสแมนแฮตตัน และย้ายไปทำงานที่ บริษัทเชลล์ ประเทศไทย เติบโตอยู่ในบริษัทถึงกว่า 20 ปี หลังจาก 4 ปีที่อังกฤษ ในตำแหน่งผู้จัดการลงทุนสัมพันธ์ (Investor Relations Manager, UK) สำนักงานใหญ่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ และอีกช่วงกับเชลล์สหราชอาณาจักร ก็ได้กลับมารับตำแหน่ง Finance Director (CFO) ของบริษัท เชลล์ ประเทศไทย ได้รับผิดชอบงานปรับโครงสร้าง บริษัทในเครือ ภายหลังวิกฤติเศรษฐกิจ สุดท้ายได้รับผิดชอบ ทำงานในกลุ่มงาน Group Audit ระดับภูมิภาค ดูแลทั้งงานปรับโครงสร้างองค์กร และงานจัดทำระบบข้อมูลสารสนเทศ (IT) ฟรันซ์ ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์
ฟรันซ์ ฟรีดริช อันโทน ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ (Franz Friedrich Anton, Duke of Saxe-Coburg-Saalfeld) เป็นหนึ่งในบรรดาดยุกผู้ปกครองรัฐทือริงเงินจากราชวงศ์เวททิน ดยุกฟรันซ์เป็นโอรสในดยุกเออร์เนสแห่งซัคเซิน-โคบวร์ค-ซาลเฟลด์ กับเจ้าหญิงโซเฟีย อันโทเนีย แห่งบรันสวิก-โวลเฟนบึทเทิล และยังเป็นพระราชบิดาในพระเจ้าเลออปอลที่ 1 แห่งเบลเยียม และทรงเป็นพระอัยกาฝ่ายพระมารดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร  ฟรันทซ์ มาร์ค
ฟรันทซ์ มาร์ค () เป็นศิลปินในกระแสลัทธิสำแดงพลังอารมณ์แบบเยอรมัน เกิดในเมืองมิวนิก พ่อของเขามาจากครอบครัวที่เป็นทาสรับใช้ที่อยู่ทางตอนบนของรัฐบาวาเรีย ก่อนพ่อของเขาจะเลือกประกอบอาชีพเป็นจิตรกร พ่อของเขาได้เป็นนักกฎหมาย แม่ของเขามาจากครอบครัวชาวฝรั่งเศสในแคว้นอาลซัส ถึงแม้ว่าพ่อของเขานับถือนิกายโรมันคาทอลิก แต่มาร์คนับถือนิกายโปรเตสแตนต์ เพราะเขาได้รับการเลี้ยงดูจากแม่ของเขา และได้รับอิทธิพลทางความคิดจากลัทธิคาลวินตั้งแต่เด็ก และแม่ของเขาตั้งใจให้เขาได้เป็นบาทหลวง แต่อย่างไรก็ตามเมื่อมาร์คโตขึ้น เขาได้เข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยมิวนิก ในสาขาวิชาวรรณกรรม ใน ค.ศ. 1899 ต่อมาเมื่อเขาได้รับการฝึกเป็นทหารเกณฑ์ แต่เมื่อเขาฝึกเสร็จแล้วเขาได้ย้ายมหาวิทยาลัยที่เขาเรียนวรรณกรรม ไปเข้าโรงเรียนสอนศิลปะในมิวนิกเช่นกัน โดยได้รับการสอนจากวิลเฮ็ล์ม ฟ็อน ดีทซ์ อันเนอ ฟรังค์
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2542 นิตยสารไทมส์ตีพิมพ์หนังสือฉบับพิเศษ ใช้ชื่อว่า "Time 100: The Most Important People of the Century" (100 บุคคลสำคัญแห่งศตวรรษ) อันเนอ ฟรังค์ ได้รับเลือกเป็นผู้หนึ่งในหมวด "วีรบุรุษและสัญลักษณ์" รอเจอร์ โรเซนแบลตต์ บรรยายถึงความเป็นตำนานของเธอว่า "หนังสือเล่มนี้ส่งแรงบันดาลใจ ทำให้ทุกผู้คนรู้สึกเป็นเจ้าของอันเนอ ฟรังค์ เธอโดดเด่นขึ้นมาเหนือเหล่าผู้ถูกทำร้าย เหนือเหล่าชาวยิว เหนือความเยาว์วัย และอาจจะเหนือความดีงาม เธอกลายเป็นสัญลักษณ์บูชาในโลกยุคใหม่ ที่ซึ่งหัวใจแห่งศีลธรรมแต่ละดวงถูกรุมล้อมด้วยการทำลายล้างของเครื่องจักร เธอต่อสู้เพื่อสิทธิที่จะมีชีวิต ที่จะถาม และที่จะหวังถึงอนาคตแห่งมนุษยชาติทั้งปวง" เขายังให้ความเห็นอีกว่า แม้ความกล้าหาญและการบันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของเธอจะเป็นที่นิยมชมชอบ ทว่าแท้จริงแล้วปัจจัยที่ทำให้เธอน่าหลงใหล คือความสามารถในการวิเคราะห์ตัวเอง ประกอบกับทักษะการเขียนอันดียิ่ง เขาเขียนว่า "ความเป็นอมตะของเธอเนื่องมาจากวรรณศิลป์อย่างแท้จริง เธอเป็นนักเขียนที่มีคุณวิเศษตลอดทุกยุคสมัย คุณภาพแห่งผลงานของเธอเป็นผลโดยตรงจากหัวใจอันซื่อตรงอย่างที่สุด"[20] สาระแนสิบล้อ
เช ไอ้สิบล้อ พร้อม อู๊ด , แอ๊ด แฝดนรก เด็กรถคู่กัดสุดแสบอาสาเปลี่ยน เอก หลานแท้ๆ ตามคำขอของครูสมชายพี่ชายแท้ๆของเช ที่กลัวว่าลูกชายของตนจะกลายเป็นตุ๊ด และแล้วก็ได้เดินทางเพื่อให้เอกเป็นแมนอย่างเต็มตัว ก็เริ่มต้นขึ้นโดยมีผู้ร่วมเดินทางอย่าง ดาว นางฟ้าหน้าสวยซึ่งเป็นรักแท้ของน้าเช สารพัดบททดสอบของเอกที่น้าเช และแฝดนรกเตรียมไว้ ตั้งแต่เรื่องบู๊ ลุย เสี่ยง ไปจนถึงการจีบหญิงโดยมีรักแรกของเอกคือ บีบี สาวเซเว่นที่เอกตกหลุมรักตั้งแต่แรกเห็น การผจญภัยที่ไม่ได้เป็นไปตามแผนต่างกระหน่ำใส่แก๊งค์สิบล้อพร้อมเหล่าเพื่อนร่วมทางที่ยกกันมาเพียบตั้งแต่ ตำรวจทางหลวง ไปจนถึงแมงดาคุมซ่องอย่าง ไอ้หรั่ง รวมถึงคู่แค้น โจทย์เก่าของบรรดาคนขับรถสิบล้อที่พร้อมเอาคืนอยู่ตลอดสองข้างทางบนถนนซูเปอร์ไฮเวย์ แต่ในระหว่างการเดินทางก็เจอผีตลอดทาง เช่น ผีเด็กแวน, ผีโรงแรม, ผีศาลพระภูมิ เป็นต้น ต่อมา เอกได้เจอกับบีบีอีกครั้งและนัดไว้ในงานวันลอยกระทง แต่บีบีเป็นเด็กที่เชชนตาย และได้ชนแม่บีบีด้วย บีบีได้กลายเป็นผีแล้วไปสิงรถสิบล้อของเช เหมือนกับทรานส์ฟอร์เมอร์ส แต่หลวงพี่บี้มาบอกความจริงว่าหลวงพี่ได้เป็นคนขับชนเองแต่แม่บีบีไม่ได้ตาย แต่ก็ตรอมใจตายที่ลูกจากไป แล้วบีบีก็ได้ไปสู่สุคติอย่างสงบ ต่อมา เชก็โดนไอ้หรั่งกับดาวรวมหัวหลอก จนหนีไปได้ แต่สุดท้ายเอกก็กลายเป็นแมนอย่างเต็มตัวนะจะบอกให้และที่พวกเชและเอกอู๊ดแอ๊ดเจอผีเพราะว่าเชไปยิงศาลพระภูมิจนเจอผีตลอด
ท่ามกลางกระแสความอึมครึมที่เต็มไปด้วยความสับสนของบ้านเมือง ที่ยังไม่มีวี่แววจะคลี่คลาย คงไม่มีอะไรจะดีไปกว่าการสงบจิตใจ ทำตัวให้เย็นลงด้วยการหันหน้ามาลดความขัดแย้ง แล้วสร้างรอยยิ้มให้แก่กัน งานนี้เหล่าแก๊งค์สาระแน เปิ้ล-หอย และโก๊ะตี๋ เลยต้อง "บวกความฮาฝ่าม็อบ ตลกกลบร้อน" จากการบันทึกเทปรายการ ฮาจะเกร็ง สตูดิโอกันตนามุ่งหน้าสู่โรงแรมสยามซิตี้ด้วยความเร็วติดเทอร์โบ เพราะทาง ฟูจิฟิล์ม ประเทศไทย จัดงานเลี้ยงฉลองความสำเร็จให้กับทาง สหมงคลฟิล์ม อินเตอร์เนชั่นแนล และ ลักษ์ฟิล์ม ฟรันทซ์ คัฟคา
ในปี ค.ศ. 1911 คาร์ล เฮอร์มันน์สามีของเอลลิน้องสาวก็เสนอให้คัฟคาเข้าร่วมในการบริหารโรงงานแอสเบสโทส ที่เรียกว่าบริษัทงานแอสเบสโทสเฮอร์มันน์ ในระยะแรกคัฟคาก็ดูท่าว่าจะมีทัศนคติดีต่องานและอุทิศเวลาว่างให้กับธุรกิจ ในช่วงเดียวกันนั้นก็เริ่มมีความสนใจการเป็นนักแสดงในโรงละครยิดดิชแม้ว่าแม็กซ์ โบรดผู้ตามปกติแล้วสนับสนุนทุกอย่างที่คัฟคาทำจะไม่เห็นด้วย นอกจากนั้นการแสดงก็ยังเป็นจุดเริ่มของความสัมพันธ์กับศาสนายูดายของคัฟคาที่เพิ่มมากขึ้น[8] นฤมล จิวังกูร
หลังจากนั้น โฟร์ทก็ได้มีอัลบั้มต่างๆมากมายทั้งอัลบั้มเดี่ยวและอัลบั้มพิเศษ กับทางค่ายอาร์เอส และยังร้องเพลงประกอบการ์ตูนแอนิเมชันอีกด้วย โดยหลังจากที่ออกอัลบั้มชุดสุดท้าย "All My Life" โฟร์ทก็หันหลังให้กับวงการเพลงไปโดยปริยายปัจจุบันทำงานประจำอยู่ที่ฝ่ายบริหารการเงินและอัตราแลกเปลี่ยนระหว่างประเทศ ธนาคารซิตี้แบงค์ อารีอานา กรานเด
อารีอานา กรานเด-บูเทรา เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ในเมืองโบกาเรตัน รัฐฟลอริดา เป็นลูกสาวของ โจน แกรนด์ และ เอ็ดเวิร์ด บูเตอรา และมีพี่ชายต่างบิดา ชื่<b data-parsoid='{"dsr":[3975,3997,3,3]}'>อ แฟรงกี้ กรานเด เป็นนักแสดง นักเต้น และโปรดิวเซอร์. ครอบครัวของเธอนั้น เป็นชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายจากอิตาลี.ครอบครัวของเธอแยกทางกัน ตอนที่เธออายุได้ประมาณ 8-9 ขวบ. ส่วนชื่อของเธอนั้นมีที่มาจาก เจ้าหญิงออเรียน่า จากเรื่อง เฟลิกซ์เดอะแคท. ทอม เฟลตัน
เฟลตันเริ่มเข้าวงการบันเทิงเมื่ออายุได้ 8 ปีโดยเริ่มจากงานโฆษณา และเริ่มบทบาทการแสดงภาพยนตร์เมื่ออายุได้ 10 ปีโดยมีผลงาน คือ และ Anna and the King หลังจากทอมได้รับความไว้วางใจให้รับบทบาทเป็น เดรโก มัลฟอย แล้ว เขาก็ได้ปรากฏตัวอยู่ในภาพยนตร์เรื่องนี้ทั้ง 6 ภาค (ปี 2001-2009) และเสร็จสิ้นการถ่ายทำในสองภาคสุดท้ายแล้ว หนุ่มที่รักในการตกปลาคนนี้ยังได้ช่วยก่อตั้ง World Junior Carp Tournament อีกด้วย ศิลปะการอแล็งเฌียง
ศิลปะการอแล็งเฌียง (French: art carolingien) เป็นศิลปะที่มาจากจักรวรรดิแฟรงก์ในช่วงเวลาราว 120 ปี ราวระหว่าง ค.ศ. 780 จนถึง ค.ศ. 900 — ในรัชสมัยของจักรพรรดิชาร์เลอมาญและทายาทที่สืบครองทันทีหลังจากพระองค์ — สมัยนี้นิยมเรียกกันว่าเป็น "สมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการอแล็งเฌียง" ศิลปะการอแล็งเฌียงสร้างโดยศิลปินของราชสำนักที่สร้างงานให้กับราชสำนัก และโดยสำนักสงฆ์สำคัญ ๆ ที่อยู่ภายใต้การอุปถัมภ์ของพระมหาจักรพรรดิ ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของที่ยุโรปเหนือในการฟื้นฟูและเลียนแบบงานศิลปะคลาสสิกของเมดิเตอร์เรเนียนทั้งทางรูปแบบและลักษณะ ที่กลายมาเป็นการผสานองค์ประกอบของศิลปะคลาสสิกเข้ากับศิลปะของทางตอนเหนือของยุโรปในรูปแบบของงานที่เป็นสง่าและตระการตา (sumptuous) โดยเฉพาะอิทธิพลในการสร้างรูปลักษณ์ของมนุษย์ ที่เป็นการวางรากฐานให้แก่ศิลปะโรมาเนสก์ที่ตามมา และต่อมาศิลปะกอทิกในยุโรปตะวันตก ฟรันทซ์ คัฟคา
หลังจากนั้นคัฟคาก็เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยชาร์ลส์-เฟอร์ดินานด์ในกรุงปรากโดยเริ่มด้วยการศึกษาวิชาเคมี แต่ก็มาเปลี่ยนสาขาเป็นกฎหมาย ซึ่งเป็นสาขาวิชาที่มีทางหากินได้หลายอาชีพ และนำความพอใจให้แก่บิดา นอกจากนั้นก็ยังเป็นการเปิดโอกาสให้ได้ศึกษาภาษาเยอรมันและประวัติศาสตร์ศิลปะเพิ่มขึ้น ระหว่างที่เป็นนักศึกษาที่มหาวิทยาลัยคัฟคาก็เข้าเป็นสมาชิกของกลุ่ม Lese- und Redehalle der Deutschen Studenten (สมาคมการอ่านและการพูดของนักศึกษาเยอรมัน) ซึ่งเป็นกลุ่มที่จัดกิจกรรมเกี่ยวกับวรรณกรรม การอ่าน และอื่น ๆ ในปลายปีแรกของการศึกษาคัฟคาก็พบแม็กซ์ โบรด (Max Brod) ผู้กลายมาเป็นเพื่อนสนิทของคัฟคาต่อมาจนตลอดชีวิต และนักหนังสือพิมพ์ฟีลิกซ์ เวลท์ช (Felix Weltsch) ผู้ก็ศึกษากฎหมายเช่นเดียวกับคัฟคา ในที่สุดคัฟคาก็ได้ปริญญาทางกฎหมายเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน ค.ศ. 1906 หลังจากนั้นก็รับหน้าที่เป็นทนายฝึกในศาลแพ่งและศาลอาญาโดยไม่มีเงินเดือนอยู่ปีหนึ่งตามระเบียบ[1] อันเนอ ฟรังค์
วิคทอร์ คูเกลอร์ และโยฮันเนิส ไกลมัน ถูกจับตัวและขังคุกอยู่ในค่ายลงโทษฝ่ายศัตรูที่เมืองอาเมอร์สโฟร์ต (Amersfoort) ไกลมันได้รับการปล่อยตัวใน 7 สัปดาห์ให้หลัง แต่คูกเลอร์ต้องอยู่ในค่ายแรงงานหลายแห่งจนกระทั่งสงครามสิ้นสุด[1] มีป คีส กับแบ็ป โฟสเกยล์ ถูกไต่สวนและคุกคามจากตำรวจความมั่นคง ทว่าพวกเขาไม่โดนจำคุก เมื่อพวกเขากลับไปที่ อัคเตอร์เฮยส์ ในวันรุ่งขึ้น ก็พบกระดาษบันทึกของอันเนอกระจัดกระจายเกลื่อนพื้น พวกเขาเก็บรักษาบันทึกทั้งหมดไว้ รวมถึงอัลบัมภาพถ่ายครอบครัวอีกหลายเล่ม คีสตัดสินใจจะเก็บไว้คืนให้อันเนอหลังสงครามสิ้นสุด วันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2487 คีสพยายามจัดการให้ปล่อยตัวผู้ต้องขังโดยติดสินบนให้แก่ซิลเบอร์เบาเออร์ แต่เขาปฏิเสธ[1] อันเนอ ฟรังค์
ในบันทึกของอันเนอ เธอบรรยายความสัมพันธ์ระหว่างตัวเธอกับสมาชิกครอบครัวคนอื่น ๆ และความแตกต่างในบุคลิกภาพของพวกเขาทั้งหลาย เธอเห็นว่าตัวเองมีความรู้สึกใกล้ชิดกับพ่อมากกว่าคนอื่น ๆ พ่อของเธอบอกภายหลังว่า "ผมเข้ากับอันเนอได้ดีกว่ามาร์กอทซึ่งมักจะติดแม่แจ อาจเป็นเพราะมาร์กอทไม่ค่อยแสดงความรู้สึกของเธอออกมาเท่าไรนัก และดูเหมือนไม่ต้องการการสนับสนุนมากนัก เธอไม่ค่อยหัวเสียกับอารมณ์ที่เปลี่ยนแปลงไปมาเหมือนอย่างที่อันเนอเป็น"[1] หลังจากมาซ่อนตัว อันเนอกับมาร์กอทก็สนิทกันยิ่งขึ้นกว่าเดิม แม้บางครั้งอันเนอจะรู้สึกอิจฉามาร์กอท เพราะสมาชิกคนอื่น ๆ ในบ้านมักตำหนิเธอว่าไม่มีความอ่อนโยนสุภาพเหมือนอย่างพี่สาว แต่เมื่ออันเนอเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น สองสาวพี่น้องก็เข้ากันได้ดี ในบันทึกของเธอวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2487 อันเนอเขียนว่า "มาร์กอทดีขึ้นมาก พักหลังนี้เธอไม่ทำตัวเป็นแมวหง่าว และเริ่มเป็นเพื่อนจริง ๆ สักที เธอไม่มองฉันเป็นเด็กทารกอีกแล้ว"[4] มีป คีส
มีปเก็บกู้สมุดบันทึกของอันเนอได้และเก็บรักษามันไว้ในลิ้นชักโต๊ะทำงานของเธอ ก่อนที่เจ้าหน้าที่จากทางการจะเข้ามาเก็บกวาดสถานที่หลบซ่อน ต่อมาเมื่อสงครามจบสิ้นลงและเป็นที่แน่ชัดแล้วว่าอันเนอเสียชีวิตในค่ายกักกันแบร์เกิน-เบลเซิน มีปจึงได้มอบกระดาษและสมุดบันทึกที่รวบรวมได้แก่ออทโท ฟรังค์ ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวในบรรดาผู้หลบซ่อนทั้งหมด[7] โดยงานเขียนในสมุดบันทึกของอันเนอแสดงให้เห็นความสามารถด้านวรรณกรรมของเธอได้อย่างเด่นชัด และหลังจากที่ถ่ายทอดส่วนของครอบครัวของเขาลงไปแล้ว ออทโทก็ได้ตระเตรียมการเผยแพร่งานเขียนดังกล่าวสู่สาธารณชนในปี พ.ศ. 2490 ทั้งนี้ มีป คีส ไม่ได้อ่านสมุดบันทึกเล่มดังกล่าวก่อนที่จะมอบให้แก่ออทโทเลย ซึ่งภายหลังมีการตั้งข้อสังเกตกันว่าหากเธอได้อ่านมันเธอคงจะทำลายสมุดบันทึกเล่มนั้นทิ้ง เพราะภายในเต็มไปด้วยชื่อจริงของผู้ให้การช่วยเหลือครบทั้งห้าคน เช่นเดียวกับรายชื่อของผู้ค้าจากตลาดมืดหลายคน อย่างไรก็ตามออทโทได้โน้มน้าวให้เธออ่านบันทึกดังกล่าวในการตีพิมพ์ครั้งที่ 2 จนสำเร็จ[8] และในปี พ.ศ. 2490 นี้เอง มีปและสามีของเธอก็ได้ย้ายที่พำนักไปยังบ้านเลขที่ 65 ถนนเยเกอร์ ใกล้กับจัตุรัสแมร์เวเดอ ซึ่งออทโทก็ได้ย้ายไปกับพวกเขาด้วย[9] แน็ต ฟลายเชอร์
แน็ต ฟลายเชอร์ มีชื่อจริงว่า นาธาเนียล สแตนลีย์ ฟลายเชอร์ (Nathaniel Stanley Fleischer) เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 ที่มหานครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา เป็นชาวอเมริกันเชื้อสายยิว จบการศึกษาจากซิตี้คอลเลจออฟนิวยอร์ก ในปี ค.ศ. 1908 จากนั้นได้ทำงานที่หนังสือพิมพ์นิวยอร์กเพรส ควบคู่ไปกับการศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก จากนั้นฟลายเชอร์ได้เป็นบรรณาธิการข่าวกีฬาของหนังสือพิมพ์เดอะเพรสส์ และเดอะซัน จนกระทั่งปี ค.ศ. 1922 ได้ร่วมงานกับเท็กซ์ ริคคาร์ด โปรโมเตอร์ชื่อดังในขณะนั้น ก่อตั้งนิตยสารเดอะริง ขึ้นมาพร้อมกับการเป็นสถาบันมวยเดอะริง ควบคู่กันไปด้วยการเริ่มต้นศึกรายการชกมวยสากลชิงแชมป์โลกของสถาบัน ซึ่งเป็นปีเดียวกันกับที่นิตยสารเดอะริงออกวางจำหน่าย ซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก เนื่องจากเดอะริงจะเป็นผู้รับรองการชกชิงแชมป์โลก และตั้งกฏกติกาการชกขึ้นมาควบคุม โดยที่ฟลายเชอร์ได้เป็นเจ้าของนิตยสารแต่เพียงคนเดียวในปี ค.ศ. 1929 ซึ่งก็ได้เป็นหัวหน้ากองบรรณาธิการอย่างยาวนานถึง 50 ปี จนกระทั่งเสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1972 อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย
ตั้งแต่พระองค์ประสูติ ประชาชน ราชนิกุลชั้นสูงหรือบุคคลคณะต่างๆ ไม่เคยคาดคิดเลยว่าพระองค์จะทรงเป็นองค์รัชทายาทแห่งราชบัลลังก์อิมพีเรียลออสเตรีย-ฮังการี พระองค์ทรงได้รับการศึกษาอย่างเรียบง่าย โดยอาจารย์ของพระองค์นั้นเน้นสอนในทางประวัติศาสตร์และศีลธรรมเป็นส่วนใหญ่ โดยอาจารย์ของพระองค์คือนักประวัติศาสตร์ ออนโน คล๊อป ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2419ถึงพ.ศ. 2428 และในปีพ.ศ. 2425 พระองค์ได้ทรงเข้าร่วมกองทัพราชนาวี โดยพระองค์ได้ทรงพระยศเป็นร้อยโท อันเนอ ฟรังค์
บันทึกของอันเนอได้รับคำยกย่องชมเชยในฐานะวรรณกรรมที่ดี ไมเยอร์ เลวิน ให้ความเห็นเกี่ยวกับวิธีการเขียนของอันเนอว่า "รักษาความตึงเครียดของนวนิยายซึ่งเขียนโดยมีโครงสร้างอย่างดี"[13] เขาประทับใจกับผลงานของเธอมากจนต้องร่วมงานกับออทโท ฟรังค์ ในการดัดแปลงบทประพันธ์เป็นบทละคร หลังจากหนังสือได้รับการตีพิมพ์ไม่นานนัก[14] จอห์น เบร์รีแมน กวีชาวอเมริกันเขียนถึงหนังสือนี้ว่า มีถ้อยความพรรณนาที่โดดเด่นมาก มิใช่เพียงแค่เรื่องราวของเด็กสาว แต่เป็น "การก้าวย่างจากวัยเด็กสู่ผู้ใหญ่ ซึ่งเกิดจากความแม่นยำ ความเชื่อมั่น เป็นรูปแบบที่ชวนให้พรึงเพริดกับความสัตย์ซื่อของตัวอักษร"[15] อันเนอ ฟรังค์
เดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 "บัดดี" เอลิยัส บริจาคเอกสารของตระกูลกว่า 25,000 ชิ้นให้แก่พิพิธภัณฑ์อันเนอ ฟรังค์ เฮาส์ ในเอกสารเก่าแก่เหล่านั้นมีภาพถ่ายของครอบครัวฟรังค์ทั้งในเยอรมนีและในฮอลแลนด์ รวมถึงจดหมายที่ออทโท ฟรังค์ เขียนไปถึงมารดาในปี พ.ศ. 2488 เพื่อแจ้งข่าวว่าภรรยาและลูก ๆ ของเขาเสียชีวิตแล้วในค่ายกักกันของนาซี[26] บียอนเซ่ โนวส์
จากความสำเร็จอย่างสูงของการเป็นศิลปินเดี่ยวของโนวส์ ทำให้เธอได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินคนสำคัญคนหนึ่งของอุตสาหกรรมดนตรีในยุคปัจจุบัน และเธอก็ยังขยายงานอาชีพของเธอไปสู่งานทางการแสดงและเซ็นสัญญากับบริษัทสินค้าต่างๆ เธอได้เริ่มอาชีพทางการแสดงของเธอเมื่อปี ค.ศ. 2001 ใน ภาพยนตร์เพลงเรื่อง Carmen: A Hip Hopera ในปี ค.ศ. 2006 เธอได้รับบทนำในภาพยนตร์ทำใหม่ของละครบรอดเวย์ปี 1981 เรื่องดรีมเกิร์ลส และทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 2 รางวัล โนวส์ได้มีธุรกิจสายงานแฟชั่นที่เธอได้ร่วมกับครอบครัว โดยใช้ชื่อว่า "เฮาส์ออฟเดเรออน" และได้เซ็นสัญญาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับบริษัทต่างๆ เช่น เป๊ปซี่, ทอมมี ฮิลฟิกเจอร์, อาร์มานิ และลอเรอัล และในปี ค.ศ. 2009 นี้ นิตยสารฟอร์บยังได้จัดอันดับให้เธออยู่ในอันดับ 4 ของคนดังที่มีอิทธิพลมากที่สุด, อันดับ 3 ของนักดนตรีที่มีรายได้มากที่สุด, และอันดับหนึ่งของคนดังอายุต่ำกว่า 30 ที่มีรายได้มากที่สุด ด้วยรายได้กว่า 87 ล้านดอลลาร์สหรัฐระหว่างปี ค.ศ. 2008 - ค.ศ. 2009[4][5] จิตรกรรมบาโรกแบบเฟลมิช
กิลเลส ฟาน โคนิงซลู (Gillis van Coninxloo) เป็นผู้เริ่มการภูมิทัศน์แอนต์เวิร์ปในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เป็นธรรมชาติมากขึ้นกว่าภาพเขียนภูมิทัศน์อย่างที่เคยเขียนกันมาโดยจิตรกรเช่นโยฮาคิม พาทิเนอร์ (Joachim Patiner) กิลเลสมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อการเขียนภูมิทัศน์ทางเหนือเมื่อไปพำนักอยู่ที่อัมสเตอร์ดัมอยู่ระยะหนึ่งในฐานะหนึ่งในผู้ก่อตั้งตระกูลการเขียนแบบแฟรงเค็นทาล (Frankenthal School) การเขียนภูมิทัศน์ของป่าและภูเขานิยมเขียนโดยอับราฮัม โกเวร์ตส์ (Abraham Govaerts), อเล็กซานเดอร์ เคียริงค์ซ (Alexander Keirincx), กิจเบรชท เลเต็นส์ (Gijsbrecht Leytens), โทไบอัส เวร์เฮคต์ (Tobias Verhaecht) และยูส เด โมมเพอร์ (Joos de Momper) พอล บริล (Paul Bril) ผู้ตั้งหลักแหล่งอยู่ที่โรมมีความเชี่ยวชาญในการเป็นจิตรกรภูมิทัศน์เขียนภาพตกแต่งคฤหาสน์โรมันและเขียนจิตรกรรมขนานเล็กที่เรียกว่าจิตรกรรมตู้
ยาน วิลเด็นส์ (Jan Wildens) และลูคัส ฟาน อูเดน (Lucas van Uden) เขียนภูมิทัศน์ธรรมชาติที่ได้รับแรงบันดาลใจจากรูเบนส์และมักจะทำงานร่วมกับช่างเขียนรูปคนหรือช่างผู้เชี่ยวชาญการเขียนรูปสัตว์เพื่อเขียนฉากหลัง รูเบนส์หันไปเขียนจิตรกรรมภูมิทัศน์ในคริสต์ทศวรรษ 1630 โดยเน้นการเขียนในบริเวณรอบ ๆ บ้านของตนเอง  อันเนอ ฟรังค์
ปี พ.ศ. 2534 รอแบร์ โฟรีซง และซีคฟรีด แฟร์เบเกอ ผู้ปฏิเสธไม่เชื่อเรื่องการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ได้เขียนหนังสือเล็ก ๆ ขึ้นเล่มหนึ่งชื่อ The Diary of Anne Frank: A Critical Approach โดยกล่าวหาว่า ออทโท ฟรังค์ เป็นผู้เขียนบันทึกนั้นขึ้นเอง เนื่องจากรายละเอียดหลายอย่างในบันทึกขัดแย้งกันเอง การซ่อนตัวใน อัคเตอร์เฮยส์ เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ และว่าวิธีการเขียนร้อยแก้วกับลายมือของอันเนอ ฟรังค์ ไม่น่าที่เด็กวัยรุ่นจะทำได้[22] เอนก นาวิกมูล
หลังจบการศึกษาจากจุฬาฯ เอนกทำงานหนังสือพิมพ์ เป็นนักเขียนสารคดีเกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรม เพลงพื้นบ้าน ต่อมาจึงไปทำงานที่เมืองโบราณ สมุทรปราการ เมื่อปีพุทธศักราช 2520 และลาออกไปทำงานที่ศูนย์สังคีตศิลป์ ธนาคารกรุงเทพ เชิงสะพานผ่านฟ้าโดยร่วมงานกับ กวีรัตนโกสินทร์ " คุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ " ศิลปินแห่งชาติ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2527 จนถึงปัจจุบัน ในยุคนั้นได้มีเพื่อนร่วมงานที่มีชื่อเสียงตาม ๆ กันมาอาทิ คุณเจนภพ จบกระบวนวรรณ คุณโดม สุขวงศ์ เป็นต้น แฟรงก์ ซินาตรา
ซินาตราได้เริ่มสนใจในดนตรี บิกแบนด์แจ๊ส มาตั้งแต่ยังเด็ก เขาฟังเพลงของจีน อัสติน, รูดี วัลลี, รัสส์ โคลัมโบ และบ็อบ อีเบอร์ลีย์ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งบิง ครอสบี จนต่อมาลุงฝั่งมารดาของแฟรงก์ โดเมนิโก ก็ได้ให้ของขวัญเป็นอูคูเลเล สำหรับวันเกิดปีที่ 15 ของเขา กลายเป็นจุดเริ่มต้นงานดนตรีของเขา ซินาตราเข้าเรียนที่โรงเรียนมัธยม เดวิด อี.รู จูเนียร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1928 และย้ายมาศึกษาต่อที่โรงเรียนมัธยม เอ.เจ. ดีมาเรสต์ ในปี ค.ศ. 1931 ที่ซึ่งเขาได้ร่วมวงกันขึ้น สำหรับงานเต้นรำของโรงเรียน ต่อมาเขาก็ออกจากโรงเรียนแบบไม่จบการศึกษา ซึ่งเขาเข้าไปเรียนได้เพียง 47 วันเท่านั้น ก็โดนไล่ออกจากความเกียจคร้าน ด้วยความเมตตาของแม่ จึงส่งแฟรงก์ไปศึกษาต่อที่โรงเรียนพาณิชย์เดรก แต่ก็ออกจากโรงเรียนอีกภายหลังเข้าเรียนได้ 11 เดือน ดอลลี ได้พบว่าแฟรงก์ ทำงานเป็นเด็กส่งหนังสือพิมพ์เจอร์ซีย์ออปเซิร์ฟเวอร์ ของมาเฟียใหญ่แฟรงก์ แกร์ริค และภายหลังจากนั้นเขาก็ไปทำงานตอกหมุดที่ท่าเรือเทียตเจนและแลง เขาแสดงสดตามผับย่านโฮโบเคน ทั้ง เดอะแคตส์เหมียว และ เดอะโคมีดีคลับ และได้มีโอกาสร้องเพลงออกอากาศทางสถานีวิทยุ ทั้ง WAAT ในเมืองเจอร์ซีย์ ในกรุงนิวยอร์ก ซินาตรา ก็ได้งานร้องเพลงแลกกับอาหารมื้อเย็น หรือม้วนบุหรี่ สำหรับการพัฒนาการพูด เขาได้เริ่มศึกษาการพูดจาก จอห์น ควินแลน ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในคนแรกที่เริ่มเห็นพรสวรรค์ในเสียงของเขา ฝากใจไว้กับบีโธเฟ่น
ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวผ่านตัวละครสมมุติ เป็นหญิงสาวชื่อ อันนา โฮลซ์ (รับบทโดย ครูเกอร์) นักแต่งเพลงสมัครเล่นที่อยากจะนำเสนอผลงานประพันธ์ของตนให้เบโทเฟินพิจารณา จึงเสนอตัวกับผู้สนับสนุนของเบโทเฟิน ขอเข้ามาเป็นผู้ช่วยของเบโทเฟิน มีหน้าที่คัดลอกโน้ตดนตรีจากต้นฉบับเพื่อส่งให้วงออร์เคสตรานำไปซ้อม และคอยดูแลทำงานบ้านให้ ภาพยนตร์ยังกล่าวถึงหลานชายของเบโทเฟิน ชื่อ คาร์ล ฟาน เบโทเฟิน ลูกชายคนเดียวของ คาร์ปาร์ แอนตัน คาร์ล ฟาน เบโทเฟิน พี่ชายของเขา อันเนอ ฟรังค์
ครอบครัวของเธอได้ย้ายไปยังประเทศเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2476 หลังจากพรรคนาซีเริ่มมีอำนาจ ต่อมาเมื่อกองทัพนาซีเข้ายึดครองเนเธอร์แลนด์ พร้อมกับออกมาตรการควบคุมชาวยิวจำนวนมาก เธอและครอบครัวกับผู้อื่นอีก 4 คนจึงต้องไปหลบซ่อนตัวอยู่ในอาคารสำนักงานในกรุงอัมสเตอร์ดัมของออทโท ฟรังค์ ผู้เป็นบิดาในห้องลับบนหลังคาตั้งแต่ พ.ศ. 2485 จนถูกหักหลังและถูกนาซีจับเข้าค่ายกักกันในปี พ.ศ. 2487 อันเนอ ฟรังค์เสียชีวิตด้วยโรคไข้รากสาดใหญ่ในเวลาใกล้เคียงกับพี่สาวในค่ายกักกันแบร์เกิน-เบลเซินประมาณเดือนกุมภาพันธ์ หรือมีนาคม พ.ศ. 2488 สมาชิกตระกูลฟรังค์มีผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว คือออทโทผู้เป็นพ่อ เขากลับมาอัมสเตอร์ดัมหลังสงครามสิ้นสุดและได้พบสมุดบันทึกของเธอที่เพื่อนเก็บรักษาไว้ให้ จึงพยายามนำออกตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2490 ใช้ชื่อหนังสือว่า "Het Achterhuis" หลังจากนั้นมีการแปลจากต้นฉบับภาษาดัตช์ออกไปเป็นภาษาต่าง ๆ มากมาย ฉบับภาษาอังกฤษใช้ชื่อว่า "The Diary of a Young Girl" ส่วนฉบับแปลภาษาไทยใช้ชื่อว่า "บันทึกลับของแอนน์ แฟรงค์" แน็ต ฟลายเชอร์
แน็ต ฟลายเชอร์ หรือที่รู้จักและนิยมเรียกกันในชื่อ แน็ต แฟลชเชอร์ () เป็นอดีตสื่อมวลชนในแวดวงมวยสากลระดับโลก และบรรณาธิการบริหารนิตยสารเดอะริง รวมถึงเป็นผู้ก่อตั้งสถาบันเดอะริง ซึ่งถือว่าเป็นสถาบันมวยสากลอาชีพระดับโลกสถาบันแรก แอนนา โรจน์รุ่งฤกษ์
ด้วยตัวแอนนานั้นไม่คิดที่จะจับงานด้านร้องเพลงเป็นอาชีพอยู่แล้วเมื่อมีการประชุมกำหนดทิศทางของแนวเพลงในงานชุดที่สาม ตัวเธอคิดว่ามันไม่ใช่โครงการนี้เลยต้องพับเก็บไปและเธอก็ไม่ได้มีผลงานเพลงออกมาอีกเลย หลังจบการศึกษาเธอทำงานที่แมคโดนัลด์จากนั้นหันไปทำธุรกิจส่วนตัวด้านการนำเข้า-ส่งออก