แนวคิดศิลปศาสตร์มีทั้งหมดกี่อย่าง?
ศิลปศาสตร์
ในสายวัฒนธรรมตะวันออก มีกล่าวถึงศิลปศาสตร์ 18 ประการ ดังนี้
ลำดับคุณค่าของศิลปะ
การจัดลำดับคุณค่าของศิลปะเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1667 โดยอังเดร เฟลิเบียง (André Félibien), นักประวัติศาสตร์ศิลป์, สถาปนิก และ นักทฤษฎีว่าด้วยศิลปะคลาสสิกฝรั่งเศส ลำดับคุณค่าของศิลปะถือว่าจิตรกรรมประวัติศาสตร์เป็นลำดับคุณค่าอันดับหนึ่ง หรือ "มหาจิตรกรรม" (grand genre) จิตรกรรมประวัติศาสตร์รวมจิตรกรรมที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับศาสนา, ตำนานเทพ, ประวัติศาสตร์, วรรณคดี หรืออุปมานิทัศน์—ที่ตีความหมายของชีวิตหรือสื่อความหมายทางจริยธรรมและทางปัญญา เทพเจ้าจากตำนานเทพโบราณเป็นตัวแทนของจิตวิญญาณของมนุษย์ในรูปแบบต่างๆ บุคคลจากศาสนาเป็นตัวแทนของความคิดและปรัชญาต่างๆ และประวัติศาสตร์เป็นตัวแทนของความผันผวนของความคิดและปรัชญา จิตรกรรมประวัติศาสตร์เน้นการเขียนภาพวีรบุรุษที่เป็นชายเปลือยอยู่เป็นเวลานานโดยเฉพาะระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศส แต่ความนิยมนี้ก็เริ่มมาลดถอยลงในคริสต์ศตวรรษที่ 19 คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ในปีนั้น ทางผู้อำนวยการสหประชาชาติได้ส่งสารแสดงความยินดีมาถึงคณะศึกษาศาสตร์โดยตรง ถือเป็นความภาคภูมิใจของชาวคณะศึกษาศาสตร์
สภามหาวิทยาลัยศิลปากรจึงอนุมัติให้คณะศึกษาศาสตร์ ดำเนินการเกิดรับนักศึกษาในภาคปกติและภาคพิเศษนี้เข้ามาศึกษาในระดับปริญญาตรี หลักสูตรต่อเนื่อง 2 ปี ใน 5 สาขาวิชาเอก คือ สาขาวิชาเอกที่เปิดสอนในภาคปกติ 4 สาขาวิชา และเพิ่มสาขาวิชาเอกโทคณิตศาสตร์ขึ้นอีก 1 สาขาวิชา คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ
ซึ่งจากการจัดกิจกรรมที่มีคุณค่าอย่างสม่ำเสมอหอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพ ก็ได้เปิดให้บริการอีกแห่ง ณ บริเวณชั้น 2 อาคารหอสมุดสุรัตน์ โอสถานุเคราะห์ วิทยาเขตรังสิต ในปี พ.ศ. 2544 และในปี พ.ศ. 2549 ก็ได้ย้ายที่ทำการจากบริเวณชั้น 3 อาคารดร.เจริญ คันธวงศ์ มาที่อาคารวิทยาลัยนานาชาติและหอศิลปมหาวิทยาลัยกรุงเทพวิทยาเขตกล้วยน้ำไท ซึ่งเป็นอาคารที่ออกแบบมาเพื่อลองรับ การจัดกิจกรรมทางด้านศิลปวัฒนธรรมโดยตรงคณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยกรุงเทพ ได้มีการสนับสนุนกิจกรรมของนักศึกษาอยู่เป็นประจำ กิจกรรมของนักศึกษาคณะศิลปกรรมศาสตร์ 
มีกิจกรรรมหลักทั้งหมด 7 กิจกรรม ซึ่งจัดขึ้นต่อเนื่องเป็นประจำทุกปี รางวัลศิลปาธร
รางวัลศิลปาธร เป็นรางวัลที่มอบให้แก่ศิลปินร่วมสมัยสัญชาติไทย ผู้มีผลงานสร้างสรรค์อย่างต่อเนื่อง และอายุตั้งแต่ 30-50 ปี จัดโดยสำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย (สศร.) กระทรวงวัฒนธรรม วัตถุประสงค์เพื่อการส่งเสริม สนับสนุน และเชิดชูเกียรติศิลปินร่วมสมัยให้ก้าวไปในเส้นทางอาชีพได้อย่างมั่นคงและมีกำลังใจในการสร้างสรรค์งานอย่างอิสระ แบ่งออกเป็น 5 สาขาคือ สาขาทัศนศิลป์ สาขาวรรณศิลป์ สาขาคีตศิลป์ สาขาภาพยนตร์ และสาขาศิลปะการแสดง เริ่มมอบรางวัลครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2547 คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะที่จะจัดตั้งได้แก่ คณะสารัตถศาสตร์ วิทยาลัยอุดมศึกษาและคณะศิลปศาสตร์ เพื่อเปิดสอนด้านพื้นฐาน ภาษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ และมนุษยศาสตร์ให้แก่ นิสิตคณะต่างๆในวิทยาเขต ทั้งนี้ภายหลังได้มีมติที่ประชุมให้ใช้ชื่อโครงการจัดต้องคณะศิลปศาสตร์ สำหรับพื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์ ได้ทำโครงการจัดตั้ง คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีขึ้น ทั้งนี้จึงทำแผนพัฒนาการศึกษาฯ เพื่อเสนอขออนุมัติบรรจุในแผนพัฒนาการศึกษา ฉบับที่ 7(พ.ศ. 2535-2539) เสนอการจัดตั้งต่อคณะรัฐมนตรี แต่ได้รับการพิจารณาเพียงโครงการเดียวคือ โครงการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์ แต่ด้วยความจำเป็นในการพัฒนาวิทยาเขตกำแพงแสน และบรรเทาปัญหาที่กล่าวมามหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์จึงได้พับโครงการจัดตั้งคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเข้าไปในแผนจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์ด้วย เมื่อคณะกรรมการฯ จัดทำโครงการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์ เสร็จเรียบร้อย และนำเสนอมหาวิทยาลัยพิจารณา ที่ประชุมคณบดี คราวประชุม ครั้งที่ 20/2533 เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2533 มีมติให้ใช้ชื่อคณะศิลปศาสตร์วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ( Faculty of Art Science and Technology ) และตัดฝ่ายกิจการนิสิตออกจากการแบ่งส่วนราชการ แล้วจึงนำเสนอต่อสภามหาวิทยาลัย ที่ประชุมภามหาวิทยาลัยคราวประชุม ครั้งที่ 1/2534 เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2534 ที่ประชุมพิจารณาแล้วมีมติให้แก้ไขชื่อเป็น โครงการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ ( Faculty of Liberal Art and Science ) มหาวิทยาลัยเคนต์สเตต
สถาปัตยกรรมศาสตร์และการออกแบบเชิงสิงแวดล้อม (Architecture and Environmental Design) ศิลปกรรม (เน้นทางด้าน วิจิตรศิลป์ การแสดง และ แฟชั่น) (Arts (focusing on fine/performing arts and fashion-related studies)) ศิลปกรรมและวิทยาศาสตร์ (Arts and Sciences) บริหารธุรกิจ (Business Administration) นิเทศศาสตร์ (Communication and Information) ศึกษาศาสตร์ การสาธารณสุข และการบริการมนุษย์ (Education, Health, and Human Services) พยาบาลศาสตร์ (Nursing) การสาธารณสุข (Public Health) เทคโนโลยี (Technology) คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ มีการบริหารงานเช่นเดียวกับคณะวิชาทั่วไป คือ มีคณะกรรมการบริหารคณะ มีคณบดีเป็นผู้นำการบริหาร และรองคณบดีและผู้ช่วยคณบดีกำกับดูแล ตามโครงสร้างองค์กรในแผนปฏิบัติราชการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2560 ดังนี้ 
คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ผังเมืองและนฤมิตศิลป์ จัดการเรียนการสอนใน 2 ระดับการศึกษา คือ ระดับปริญญาตรี และปริญญาโท โดยการเรียนการสอนในระดับปริญญาบัณฑิต (ปริญญาตรี) ใช้ระบบทวิภาค คือ แบ่งปีการศึกษาหนึ่งออกเป็น 2 ภาคการศึกษา ได้แก่ ภาคการศึกษาต้นและภาคการศึกษาปลาย (หรืออาจมีภาคฤดูร้อนก็ได้) 
หลักสูตรระดับปริญญาบัณฑิต เป็น 6 หลักสูตร ได้แก่ "สถาปัตยกรรมศาสตร์" (สถาปัตยกรรมผังเมือง และสถาปัตยกรรมภายใน) "ภูมิสถาปัตยกรรมศาสตร์" (ภูมิสถาปัตยกรรม), "วิทยาศาสตร์" (การบริหารการก่อสร้าง), และ"ศิลปกรรมศาสตร์" (นฤมิตศิลป์) ทั้งหกหลักสูตรได้รับการรับรองจากสภามหาวิทยาลัยมหาสารคาม และมีชื่อปริญญาและอักษรย่อ ตามราชกิจจานุเบกษา ปี พ.ศ. 2551 
ส่วนหลักสูตรระดับมหาบัณฑิต มี 1 หลักสูตร คือ หลักสูตร"สถาปัตยกรรมศาสตรมหาบัณฑิต" สาขาวิชาการวางผังชุมชนเมืองและสภาพแวดล้อม ซึ่งใช้ระยะเวลาศึกษา 2 ปี โดยได้รับการรับรองจากสภามหาวิทยาลัย เมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2554 ขงจื๊อ
ขงจื๊อเชื่อว่า การที่จะสร้างให้เป็นคนดี ประการแรกจะต้องให้การศึกษาอบรมเสียก่อน วิชาที่ขงจื๊อสอนมีหลายวิชา หรือที่เรียกว่าศาสตร์ทั้ง 6 ซึ่งก็มีประวัติศาสตร์ รัฐศาสตร์ ธรรมชาติวิทยา นิติธรรมเนียม กวีนิพนธ์ ดนตรี เพราะนิติธรรมเนียมประเพณีตลอดถึงมารยาททางสังคมเป็นแนวทางให้คนดำเนินไปสู่ความเป็นอารยชนเป็นคนเมือง มิใช่คนป่า ส่วนวิชากวีนิพนธ์ก็เพื่อให้ใจเห็นความงามและเป็นระเบียบ ทำให้เกิดแรงบันดาลใจนำไปสู่การคิดคำนึงถึงความทรงจำเก่าๆ ทั้งเป็นการเสริมสร้างการสมาคมและเป็นการระบายความไม่สมหวังของคนได้ด้วย ส่วนวิชาดนตรีก็เพื่อให้ซาบซึ้งถึงความไพเราะ ความกลมกลืนกัน ดนตรีมิเพียงแต่ทำความรู้สึกนึกคิดให้กลมกลืนกันเท่านั้น แต่ยังนำความสับสนวุ่นวายของสังคมไปสู่ความเป็นระเบียบเรียบร้อยอีกด้วย วิชาทั้ง 3 นี้ เป็นไปเพื่อกล่อมเกลาใจคนให้อ่อนโยนละมุนละไม เหมาะที่จะปลูกให้มีคุณธรรมต่อไป ขงจื๊อได้กล่าวว่า “อุปนิสัยของคนอาจปลูกฝังขึ้นได้ด้วยกวีนิพนธ์เสริมสร้างให้มั่งคงด้วยจารีตประเพณี และทำให้สมบูรณ์ได้ด้วยดนตรี” คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี
​คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ได้แบ่งกลุ่มวิชาออกเป็น 4 กลุ่มวิชา ดังนี้ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
อาคารจั่วสามมุขเป็นอาคารออกแบบด้วยศิลปะแบบไทยประยุกต์ตามลักษณะของสถาปัตยกรรมคณะราษฎร มีเอกลักษณ์เป็นหน้าจั่วที่แบ่งมุขออกเป็น 3 ยอดและกรอบหน้าต่างจำนวน 6 ช่อง อันสะท้อนหลัก 6 ประการของคณะราษฎร [42] [43] ภายหลังจึงกลายเป็นต้นแบบของอัตลักษณ์ทางปรัชญาเกษตรศาสตร์ มี 3 ลักษณะทางจิตวิญญาณเกษตรศาสตร์ประกอบกัน ซึ่งมีรายละเอียดดังนี้[44] ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา
ประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยา () ตามที่เข้าใจกันในประวัติศาสตร์หมายถึงสาขาวิชาทางด้านงานศิลปะที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาทางประวัติศาสตร์และบริบทของลักษณะ (stylistic contexts) เช่น ประเภทของศิลปะ (genre), ลักษณะการออกแบบ (design), รูปทรง (format) และ การออกมาเป็นรูปร่าง (look) ซึ่งรวมทั้งศิลปะสาขาหลักที่ได้แก่จิตรกรรม ประติมากรรม และ สถาปัตยกรรม และรวมทั้งสาขาย่อยเช่นเซรามิค เฟอร์นิเจอร์ และศิลปะการตกแต่งอื่นๆ หลักของสาขาวิชานี้มาจากงานชิ้นสำคัญๆ ที่สร้างโดยศิลปินตะวันตก และกฎว่าด้วยศิลปะตะวันตกก็ยังเป็นแกนสำคัญในการเลือกสรรงานที่ได้รับการบรรยายในตำราประวัติศาสตร์ศิลป์วิทยามาจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 20 เมื่อมีการพยายามที่จะวางความหมายของสาขาวิชานี้ใหม่ให้กว้างขึ้น เพื่อรวมศิลปะที่ไม่ใช่ศิลปะตะวันตก, ศิลปะที่สร้างโดยศิลปินสตรี และศิลปะพื้นบ้านเข้าด้วย โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร
"โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร" ก่อตั้งขึ้นจากความคิดริเริ่มของ มาลี อติแพทย์ คณบดี คณะศึกษาศาสตร์ และรักษาการในตำแหน่งรองอธิการบดี เมื่อ พ.ศ. 2516 และเปิดรับนักเรียนเข้าเรียนในปีการศึกษา 2517 โดยใช้อาคารไม้บริเวณโรงเรียนเกษตรกรรมเดิมซึ่งอยู่ทางด้านประตูเพชรเกษมเป็นที่ทำการ ปีแรกรับนักเรียน 2 ชั้น คือ ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 และชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 (มศ.1) ชั้นละ 2 ห้อง หลักสูตรที่ใช้ได้สร้างขึ้นเองโดยคณาจารย์ของคณะศึกษาศาสตร์พระพิฆเนศวร ตราสัญลักษณ์ประจำโรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากรใช้ตราสัญลักษณ์เช่นเดียวกับ มหาวิทยาลัยศิลปากร พระพิฆเนศวร คือเทพเจ้าแห่งศิลปวิทยาการและการประพันธ์ ประทับบนเมฆ พระหัตถ์ขวาบนถือตรีศูล พระหัตถ์ขวาล่างถืองาช้าง พระหัตถ์ซ้ายบนถือปาศะ (เชือก) พระหัตถ์ซ้ายล่างถือครอบน้ำ ประทับบนลวดลายกนก โดยด้านล่างมีอักษรว่า "โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร" คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร ได้รับการสถาปนาเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486 ในระยะแรกได้มีการจัดตั้งคณะวิชาทางด้านศิลปะและโบราณคดีรวมทั้งสิ้น 4 คณะ ณ วังท่าพระ กรุงเทพมหานคร ต่อมาเมื่อผู้แทนของ องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ได้ให้คำแนะนำในการจัดตั้งสถาบันอุดมศึกษาในประเทศไทยให้มีลักษณะสอดคล้องกับหลักการสากล คณะรัฐมนตรีได้พิจารณาโครงการปรับปรุงมหาวิทยาลัยศิลปากร เพื่อขยายการศึกษาวิชาต่าง ๆ โดยไม่จำกัดเฉพาะศิลปะและโบราณคดีเท่านั้น วิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต
โดยแบ่งเป็น 8 สาขาวิชา คือ จิตรกรรม ประติมากรรม ศิลปภาพพิมพ์ ภาพถ่าย ออกแบบตกแต่งภายใน ออกแบบนิเทศศิลป์ ออกแบบผลิตภัณฑ์ และเครื่อง
เคลือบดินเผา ต้นสมัยกลาง
ราวปี ค.ศ. 800 ยุโรปตะวันตกก็เริ่มหันกลับมีความสนใจกับการศึกษาคลาสสิกที่เป็นส่วนหนึ่งของยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาคาโรแล็งเชียงขึ้น โดยชาร์เลอมาญทรงเป็นผู้ริเริ่มดำเนินการปฏิรูปทางด้านการศึกษา ทางอังกฤษนักบวชอัลคิวอินแห่งยอร์ก (Alcuin) ก็เริ่มโครงการฟื้นฟูความรู้ด้านคลาสสิกโดยการก่อตั้งโครงการศึกษาที่มีพื้นฐานมาจากศิลปศาสตร์เจ็ดสาขาที่รวมทั้ง “ไตรศาสตร์” (“trivium”) หรือการศึกษาวรรณศิลป์สามอย่างที่ประกอบด้วย ไวยากรณ์, วาทศาสตร์ และ ตรรกศาสตร์ และ “จตุรศิลปศาสตร์” (“quadrivium”) หรือการศึกษาวิทยาศาสตร์สี่อย่างที่ประกอบด้วย คณิตศาสตร์, เรขาคณิต, ดาราศาสตร์ และ คีตศาสตร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 787 เป็นต้นมาก็มีการเวียนประกาศไปทั่วจักรวรรดิให้มีการฟื้นฟูสถานศึกษาเดิมและก่อตั้งสถานศึกษาใหม่ ทางด้านสถาบันสถานศึกษาเหล่านี้บ้างก็อยู่ในความรับผิดชอบของสำนักสงฆ์และมหาวิหาร บ้างก็อยู่ในความรับผิดชอบของราชสำนักหรือสำนักขุนนาง การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้มาเห็นผลได้อย่างชัดเจนในหลายร้อยปีต่อมา การศึกษาในด้านตรรกศาสตร์มีส่วนทำให้เกิดการฟื้นฟูความสนใจในการตั้งปัญหาที่ประจวบกับธรรมเนียมการศึกษาด้านเทววิทยาศาสนาคริสต์ ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 และ 13 สถานศึกษาหลายแห่งที่ก่อตั้งขึ้นก็กลายมาเป็นมหาวิทยาลัยต่อมา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ยังเป็นคณะที่ค่อนข้างมีการแข่งขันสูงมาก โดยรับนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มีคะแนนสอบแอดมิชชั่นทั้งประเทศสูงสุด 1 ใน 10 ของประเทศมาโดยตลอด (โดยปีการศึกษา 2559 และ 2560 รับนักเรียนที่มีคะแนนแอดมิชชั่นสูงสุดอันดับ 3 ของประเทศ และในปีการศึกษา 2561 ในระบบการรับตรงใหม่หรือ TCAS คณะศิลปศาสตร์มีคะแนนสอบเข้าสูงที่สุดในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ด้วยคะแนน 94.45 คะแนน) คณะศิลปศาสตร์ยังได้รับการจัดอันดับงานวิจัยมหาวิทยาลัยทั่วโลก (QS World University Rankings by Subject) ให้เป็นอันดับ 2 ของประเทศไทยในสาขาปรัชญา สาขาประวัติศาสตร์ และสาขาภาษาสมัยใหม่ และอีกทั้งยังติด 3 ของประเทศอันดับในสาขาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ และสาขาภาษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ปี พ.ศ. 2525 - พ.ศ. 2529 ได้เริ่มทำการปฏิรูปหลักสูตร โดยมีปรัชญามุ่งให้บัณฑิตเป็นคนสมคน คือ สมภูมิ สมครูและสมงาน เปิดสอนหลักสูตรปริญญาตรี 15 สาขาวิชา คือ ภาษาไทย ภาษาอังกฤษ สังคมศึกษา คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ บริหารธุรกิจ คหกรรมศิลป์ เกษตรกรรมศิลป์ พลศึกษา สุขศึกษา การศึกษาผู้ใหญ่ บริหารการศึกษา ประถมศึกษา ศิลปศึกษา และอุตสาหกรรมศิลป์ ในปี พ.ศ. 2525 ได้เปิดหลักสูตรปริญญาโท 2 สาขาวิชา คือ วิทยาศาสตร์ศึกษา และเทคโนโลยีทางการศึกษา และต่อมาในปี พ.ศ. 2526 เปิดหลักสูตรปริญญาโทเพิ่มอีก 3 สาขา คือ การวัดผลและประเมินผลการศึกษา บริหารการศึกษา และหลักสูตรและการสอน1 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
ในปีการศึกษา 2546 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยาได้ยกฐานะกลุ่มวิชาศิลปศาสตร์ขึ้นเป็นสำนักวิชาศิลปศาสตร์ และเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2550 มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตสารสนเทศพะเยา ได้เปลี่ยนชื่อเป็น มหาวิทยาลัยนเรศวร พะเยา และได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยพะเยา เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 สำนักวิชาศิลปศาสตร์ จึงได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นคณะศิลปศาสตร์ เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2553 ตามประกาศมหาวิทยาลัยพะเยา เรื่อง การจัดตั้งส่วนงานวิชาการ ของมหาวิทยาลัยพะเยา พ.ศ. 2553
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา มี 5 สาขาวิชา​ ​ดังนี้​ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
(ง) หลักสูตรคณะสังคมศาสตร์ ประกอบด้วย ๗ สาขาวิชา คือ (๑) สาขาวิชารัฐศาสตร์ (๒) สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ (๓) สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ (๔) สาขาวิชาสังคมวิทยา(๕) สาขาวิชาสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ (๖) สาขาวิชาเศรษฐศาสตร์ (๗) สาขาวิชานิติศาสตร์ ศิลปินแห่งชาติ
มีหลักเกณฑ์การคัดเลือกจำแนกศิลปินแห่งชาติออกเป็นสาขาศิลปะ 4 ด้านสาขาหลัก คือ  บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
ดังนั้น ใน พ.ศ. 2553 เป็นต้นมา บัณฑิตวิทยาลัยจึงได้ริเริ่มจัดทำหลักสูตรพหุวิทยาการของ มหาวิทยาลัยศิลปากร ขึ้น เพื่อตอบสนองตามความต้องการของสังคม โดยความร่วมมือระหว่างบัณฑิตวิทยาลัยกับคณะวิชาต่าง ๆ และได้รับการอนุมัติหลักสูตรแรก คือ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสนเทศศาสตร์เพื่อการศึกษา (Master of Arts Program in Educational Informatics) ให้เปิดสอนครั้งแรกได้ในปีการศึกษา 2555 โดยความร่วมมือระหว่างบัณฑิตวิทยาลัย ร่วมกับ คณะอักษรศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์ และ คณะวิทยาศาสตร์ โดยการจัดการเรียนการสอนและการบริหารงานอยู่ภายใต้การดูแลของบัณฑิตวิทยาลัย การดำเนินการจัดการเรียนการสอนดังกล่าวไม่มีอาจารย์ประจำ ผู้สอนเป็นอาจารย์ประจำมาจากคณะวิชาต่าง ๆ และต่อมาในปีการศึกษา 2557 ได้รับอนุมัติให้เปิดสอนหลักสูตรพหุวิทยาการเพิ่มอีก 1 หลักสูตร ได้แก่ หลักสูตรศิลปศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการจดหมายเหตุและสารสนเทศมรดกทางวัฒนธรรม (หลักสูตรพหุวิทยาการ/หลักสูตรปรับปรุง พ.ศ. 2557) ปรัชญา
ในปรัชญากรีกโบราณ กลุ่มของคำถามเหล่านี้จะถูกพิจารณาถึงในสาขาแยกย่อยของปรัชญา คือ การวิเคราะห์ หรือตรรกศาสตร์, ญาณวิทยา จริยศาสตร์ อภิปรัชญา และสุนทรียศาสตร์ โดยที่จริยศาสตร์กับสุนทรียศาสตร์ถูกรวมเรียกว่าอรรฆวิทยา/คุณวิทยา (Axiology) อย่างไรก็ตามปรัชญามิได้สนใจเฉพาะเรื่องเหล่านี้เท่านั้น อริสโตเติลผู้ริเริ่มการแบ่งสาขาในลักษณะนี้ยังคงจัดให้การเมือง ฟิสิกส์สมัยใหม่ ธรณีวิทยา ชีววิทยา อุตุนิยมวิทยา และดาราศาสตร์เป็นสาขาหนึ่งของการศึกษาทางปรัชญาด้วยเช่นกัน แวดวงปรัชญากรีกได้พัฒนากระแสการคิดแบบวิเคราะห์ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากโสกราตีสและวิธีการของเขา ซึ่งเสนอให้แบ่งปัญหาที่สนใจออกเป็นส่วน ๆ เพื่อทำให้เข้าใจปัญหาได้มากขึ้น มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากรเปิดหลักสูตรการเรียนการสอนในระดับปริญญาตรี ปริญญาโท และปริญญาเอก ครอบคลุมทั้งกลุ่มสาขาสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์ กลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และกลุ่มสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ โดยมีหน่วยงานจัดการเรียนการสอนทั้งหมด ดังต่อไปนี้[55] เพลโต
ผลงานที่เป็นที่จดจำที่สุด หรืออาจเป็นผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเพลโต ก็คืออภิปรัชญาแบบทวิภาค ที่มักเรียกกันว่า (ในอภิปรัชญา) ลัทธิเพลโต หรือ (ถ้าเรียกให้เกินจริง) สัจนิยม อภิปรัชญาของเพลโตได้แบ่งโลกออกเป็นสองมุม คือ โลกของรูปแบบ (form) และโลกที่รับรู้ได้ เขามองว่าโลกที่รับรู้ได้ รวมถึงสิ่งของต่าง ๆ ในนั้น คือ สำเนาที่ไม่สมบูรณ์แบบจาก รูปแบบ ที่คิดคำนึงได้ หรือ แนวความคิด โดยที่รูปแบบเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลง และอยู่ในสภาวะสมบูรณ์แบบเสมอ การทำความเข้าใจกับรูปแบบเหล่านี้จะต้องใช้สติปัญญา หรือความเข้าใจเท่านั้น อย่างไรก็ตามแนวคิดของการแบ่งแยกนี้ได้มีการค้นพบมาก่อนหน้าเพลโนในปรัชญาของโซโรแอสเตอร์ โดยเรียกว่าโลกมินู (ปัญญา) และ โลกกีติ (สัมผัส) รวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับรัฐอุดมคติ ที่โซโรแอสเตอร์เรียกว่า ชาห์ริวาร์ (เมืองอุดมคติ) มหาวิทยาลัยศิลปากร
พ.ศ. 2509 มหาวิทยาลัยศิลปากร มีนโยบายที่จะเปิดคณะวิชาและสาขาวิชาที่หลากหลายขึ้น แต่เนื่องจากบริเวณพื้นที่ใน วังท่าพระ คับแคบมาก ไม่สามารถจะขยายพื้นที่ออกไปได้ จึงได้ขยายเขตการศึกษาไปยัง พระราชวังสนามจันทร์ จังหวัดนครปฐม โดยจัดตั้ง คณะอักษรศาสตร์ พ.ศ. 2511 คณะศึกษาศาสตร์ พ.ศ. 2513 และ คณะวิทยาศาสตร์ พ.ศ. 2515 ตามลำดับ หลังจากนั้น จัดตั้ง คณะเภสัชศาสตร์ พ.ศ. 2529 คณะเทคโนโลยีอุตสาหกรรม (ปัจจุบันคือ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทศโนโลยีอุตสาหกรรม) พ.ศ. 2535 และจัดตั้ง คณะดุริยางคศาสตร์ ขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2542 เพื่อให้เป็นมหาวิทยาลัยที่มีความสมบูรณ์ทางด้านศิลปะมากยิ่งขึ้น คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พ.ศ. 2524 คณะมนุษยศาสตร์ได้รับโอนภาควิชาภาษามาจากคณะวิทยาศาสตร์และอักษรศาสตร์ แล้วมาแยกตามสาขาวิชาการออกเป็น 3 ภาควิชา ได้แก่ ภาควิชาภาษา ภาควิชาภาษาศาสตร์ และภาควิชาวรรณคดี นอกจากนี้ยังได้รับโอนภาควิชาปรัชญาและศาสนามาจากคณะสังคมศาสตร์อีก 1 ภาควิชา และจัดตั้งภาควิชาใหม่ 3 ภาควิชา ได้แก่ ภาควิชาบรรณารักษศาสตร์ ภาควิชาศิลปาชีพ และภาควิชาศิลปนิเทศ รวมมีภาควิชาเมื่อแรกก่อตั้งจำนวน 7 ภาควิชา สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช
สาขาวิชาศิลปศาสตร์ แรกเริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2522 ซึ่งมหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช เป็นมหาวิทยาลัยเปิดที่ยึดหลักการการศึกษาตลอดชีวิต มุ่งพัฒนาคุณภาพของประชาชนทั่วไป เพิ่มความรู้แก่ประกอบอาชีพ และขยายโอกาสแก่ผู้สำเร็จการศึกษาชั้นมัธยมศึกษา เพื่อสนองตอบความต้องการด้านวิชาการอันหลากหลายของบุคคลและสังคม มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จึงเปิดสอนสาขาวิชาต่างๆ จำนวน 12 สาขาวิชา เพื่อให้การศึกษาต่อเนื่องในระดับปริญญาตรี และประกาศนียบัตร ทั้งนี้ มหาวิทยาลัยมีหลักการว่า บัณฑิตทุกคนของมหาวิทยาลัย ไม่ว่าจะเป็นบัณฑิตของสาขาวิชาใด พึงมีความรู้พื้นฐานที่จำเป็นต่อการเข้าใจสังคม และการเปลี่ยนแปลงต่างๆ ที่เกิดขึ้นตลอดเวลา เพื่อที่จะสามารถดำรงตนได้อย่างมีประสิทธิภาพ มีความรับผิดชอบต่อส่วนรวม และตระหนักในคุณค่าของวัฒนธรรมควบคู่ไปกับการพัฒนาจิตใจ และความเป็นอยู่ ดังนั้น มหาวิทยาลัยจึงได้มอบหมายให้สาขาวิชาศิลปศาสตร์รับผิดชอบการเปิดสอนชุดวิชาในหมวดศึกษาทั่วไป ด้านภาษาศาสตร์ สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์ ไทยศึกษา วิทยาศาสตร์ และคณิตศาสตร์ ให้แก่นักศึกษาในทุกสาขาวิชาของมหาวิทยาลัย  ทรัพย์สินทางปัญญา
ทรัพย์สินทางปัญญา หมายถึง สิทธิทางกฎหมายที่ให้เจ้าของสิทธิ หรือ "ผู้ทรงสิทธิ" มีอยู่เหนือสิ่งที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์ทางปัญญาของมนุษย์ โดยอาจแบ่งทรัพย์สินทางปัญญาออกได้ 2 ประเภทหลัก คือ (1) ทรัพย์สินทางอุตสาหกรรมและ (2) ลิขสิทธิ์ สำหรับทรัพย์สินทางอุตสาหกรรมยังแบ่งออกได้อีก 5 ประเภท ได้แก่ (1) สิทธิบัตร (2) อนุสิทธิบัตร (3) เครื่องหมายการค้า (4) ความลับทางการค้า และ (5) สิ่งบ่งชี้ทางภูมิศาสตร์ (6) แบบผังภูมิของวงจรรวม (7) คุ้มครองพันธุ์พืช (8) ภูมิปัญญาท้องถิ่น ขรัวอินโข่ง
“....ชาวตะวันตก ได้นำความรู้วิทยาการ ศิลปะ และวัฒนธรรมเข้ามาเผยแพร่ ทำให้ชีวิตและความนิยมในสังคมปรับตัวเปลี่ยนแปลงไปตามกาลสมัย จิตรกรรมไทยได้นำวิธีเขียนภาพแบบตะวันตกมาผสมผสาน โดยใช้กฎเกณฑ์ทัศนียวิทยา มีระยะใกล้-ไกล แสดงความลึกในแบบ 3 มิติ ตลอดจนการจัดองค์ประกอบให้บรรยากาศและสีสันประสานสัมพันธ์กับรูปแบบตัวภาพปราสาทราชวัง และเรื่องที่เกี่ยวกับคติทางพุทธศาสนา จึงนับว่าจิตรกรรมไทยแบบประเพณีแนวใหม่แสดงลักษณะศิลปะแบบอุดมคติ และศิลปะแบบเรียลลิสท์ ที่ประสานกลมกลืนเป็นเอกภาพขึ้นมีความสวยงาม...” สำนักงานราชบัณฑิตยสภา
ประเภทวิชาวิจิตรศิลป์ สาขาวิชาจิตรกรรม สาขาวิชาประติมากรรม สาขาวิชาภาพพิมพ์ สาขาวิชาภาพถ่าย สาขาวิชาศิลปะไทย สาขาวิชานาฏกรรม สาขาวิชานาฏกรรมไทย สาขาวิชาดุริยางคกรรม สาขาวิชาดุริยางคกรรมไทย ประเภทวิชาประยุกต์ศิลป์ สาขาวิชามัณฑนศิลป์ สาขาวิชาอุตสาหกรรมศิลป์ สาขาวิชาจุลศิลป์ วิทยาลัยการออกแบบ มหาวิทยาลัยรังสิต
คณะศิลปกรรม (Faculty of Fine & Applied Arts) ซึ่งประกอบด้วย 2 ภาควิชา คือ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ปี พ.ศ. 2520 - พ.ศ. 2524 มีการปรับเปลี่ยนภาควิชา โดยยุบภาควิชาระเบียบวิธีการสอนและหลักสูตร และทำการแบ่งภาควิชาต่างๆ ออกเป็น 9 ภาควิชา คือ (1) ภาควิชาพื้นฐานการศึกษา (2) ภาควิชาประถมศึกษา (3) ภาควิชามัธยมศึกษา (จากชื่อระเบียบวิธีการสอนและหลักสูตร) (4) ภาควิชาเทคโนโลยีทางการศึกษา (โสตทัศนศึกษา) (5) ภาควิชาอาชีวศึกษา (ศิลปะปฏิบัติ) (6) ภาควิชาบริหารการศึกษา (การนิเทศและการบริหารการศึกษา) (7) ภาควิชาพลานามัย (8) ภาควิชาจิตวิทยาการศึกษา และ (9) ภาควิชาวิจัยและวัดผลการศึกษา (วัดผลและระเบียบวิธีวิจัยทางการศึกษา) รางวัลศิลปกรรมแห่งชาติ
ในการจัดประเภทของศิลปกรรมแห่งชาตินั้น ระยะแรก ๆ มีการจัดแบ่งผลงานศิลปกรรมหลายประเภท และมีการเปลี่ยนแปลงหลายครั้ง อาจเนื่องมาจากเพื่อกระตุ้นผู้ที่ทำงานศิลปะหลายสาขา ในการแสดงศิลปกรรมแห่งชาติ ครั้งที่ 15 พ.ศ. 2507 ได้จัดแบ่งประเภทของงานชัดเจนขึ้นเป็น จิตรกรรม ประติมากรรม และภาพพิมพ์ และมาปรับเปลี่ยนอีกครั้งในครั้งที่ 27 ให้เพิ่มประเภทสื่อประสม เพื่อให้ศิลปินมีอิสระในการเลือกใช้สื่อมากขึ้นและเปิดโอกาสให้ศิลปินได้ทำงานในลักษณะแตกต่างออกไปจากศิลปะ 3 ประเภท รางวัลของผู้ชนะการประกวดในขั้นแรกนั้นไม่มีเงินรางวัล มีเพียงเหรียญรางวัลโดยได้แบ่งออกเป็น รางวัลเกียรตินิยมอันดับ 1 เหรียญทอง และเกียรตินิยมอันดับ 3 เหรียญทองแดง ศิลปินที่ได้รับเหรียญทองครบ 3 ครั้ง หรือได้เหรียญทอง 2 ครั้ง กับเหรียญเงินอีก 2 ครั้ง ในแต่ละประเภทจะได้รับเกียรติยกย่องให้เป็นศิลปินชั้นเยี่ยมซึ่งปัจจุบันมีศิลปินชั้นเยี่ยมทั้งหมด 19 คน พหุนิยม
พหุนิยม (Pluralism) เป็นหนึ่งในบรรดาคำหลายๆ คำที่ถูกหยิบยกไปใช้อย่างกว้างขวางในแทบจะทุกสาขา แต่โดยรวมแล้วจะมีนัยหมายถึงชุดของแนวคิดที่รับรู้ว่ามีความแตกต่างด้านแนวคิดอยู่ในสังคม และสนับสนุนในความแตกต่างหลากหลายทางแนวคิดเหล่านั้น รวมไปถึงต่อต้านการผูกขาดการตีความ หรือ การครอบงำโดยแนวคิดใดแนวคิดหนึ่งเพียงแนวคิดเดียว เช่น พหุวัฒนธรรม (cultural pluralism) นั้นสนับสนุนแนวคิดที่ให้ความสำคัญกับความแตกต่างหลากหลายทางด้านวัฒนธรรม และไม่ยอมรับการครอบงำด้วยอิทธิพลของวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง หรือ พหุนิยมเชิงญาณวิทยา (epistemological pluralism) ที่มองว่าองค์ความรู้นั้นมีวิธีการอธิบาย และเข้าถึงตัวองค์ความรู้ได้หลากหลายวิธี โดยมิได้ถูกครอบงำด้วยวิธี และรูปแบบการอธิบายของสำนักคิดใดสำนักคิดหนึ่งเพียงสำนักเดียว (Kurian, 2011: 1213) นาฏศิลป์ไทย
2.1 ระบำมาตรฐาน เป็นระบำที่บรมครูทางนาฏศิลป์ได้คิดค้นไว้ ทั้งเรื่องเพลง บทร้อง การแต่งกาย ท่ารำ ซึ่งไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงได้
ระบำมาตรฐานจะมีอยู่ทั้งหมด 6ชุด คือ ระบำสี่บท ระบำย่องหงิดหรือยู่หงิด ระบำพรมมาตร ระบำดาวดึงส์ ระบำกฤษดา ระบำเทพบันเทิง คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
ในปี พ.ศ. 2547 คณะศิลปศึกษา ได้เปิดหลักสูตรใหม่ คือ หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต 5 ปี (หลักสูตรใหม่ พ.ศ. 2547) เพื่อให้สอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงตามแนวทางการปฏิรูปการศึกษาและนโยบายการผลิตครูและบุคลากรทางการศึกษา โดยเปิดการเรียนการสอนเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ประกอบด้วย 4 ภาควิชา คือ ภาควิชานาฏศิลป์ศึกษา ภาควิชาดุริยางคศิลป์ศึกษา ภาควิชาการศึกษา และภาควิชาศึกษาทั่วไป คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ประกอบไปด้วย 2 ภาควิชา คือ 
โทรศัพท์ 0-7428-6798 โทรสาร 0-7428-6762 E-mail : tunyaporn.g@psu.ac.th ศิลปศาสตร์
ศิลปศาสตร์ (English: Liberal arts) หมายถึง การศึกษาที่มุ่งจะให้ความรู้ทั่วไป และทักษาเชิงปัญญา มิใช่วิชาชีพเฉพาะด้าน หรือความทักษะเชิงช่าง คณะศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา
จนกระทั่งเมื่อ ปี พ.ศ. 2542 รองศาสตราจารย์ ดร.ดิลก บุญเรืองรอด อธิการบดีมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา มีความคิดริเริ่มที่จะรวมความโดดเด่นทางด้านศิลปะ ดนตรี นาฏศิลป์ และการละคร ที่มีอยู่ในรั้ว "สวนสุนันทา" และพัฒนาให้เข้มแข็งเพื่อเป็นผู้นำทางด้านศิลปกรรมศาสตร์แห่งหนึ่งของประเทศจึงได้จัดตั้ง "โครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์" ขึ้นมา โดยแยกกลุ่มวิชาศิลปะทั้งหมดออกมาจากคณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์และได้แบ่งการบริหารทางวิชาการออกเป็น 3 โปรแกรมวิชาประกอบด้วย
พร้อมทั้งแต่งตั้ง ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.กฤษดา กรุดทอง รองอธิการบดี ฝ่ายกิจการพิเศษในสมัยนั้น รักษาการในตำแหน่งคณบดี และหลักจากนั้นก็มีการเปิดการเรียนการสอนในหลักสูตรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มาทำให้การจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์สามารถสำเร็จลุล่วงไปได้อย่างดียิ่งโดยได้รับการสนับสนุนและส่งเสริมอย่างดียิ่งจากอดีตอธิการบดีและรองอธิการบดี รวมทั้งบุคคลต่างๆ อีกหลายท่าน มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์
“เก่งด้านศิลปศาสตร์” (Liberal arts perspective) หมายถึง การเห็นคุณค่าของมนุษย์ การมีจิตใจอ่อนโยน มีความรอบรู้ในเรื่องที่เกี่ยวกับความเป็นมนุษย์ มีความเข้าใจผู้อื่น มีทักษะการสื่อสาร เข้าใจและยอมรับในสังคมที่มีความหลากหลาย และมีทักษะในการทำงานเป็นทีม สุนทรียศาสตร์
สุนทรียศาสตร์เป็นวิชาที่ว่าด้วยความสวย ความงาม และความโมศาสตร์ สามารถรับรู้ได้ด้วยประสาทสัมผัสที่ 7 เกิดความรู้สึกปีติยินดี อิ่มเอมใจ พอใจ และชื่นชมในสิ่งต่าง ๆ ที่เข้ามาปะทะ อาจจะเป็นในธรรมชาติเอง หรือที่มนุษย์ผลิตคิดค้นขึ้น โดยมีจุดประสงค์ให้เกิดประสบการณ์ทางความงาม ซึ่งมี 2 ลักษณะ ได้แก่ ประสบการณ์อ้อม มีผลต่อการรับรู้คุณค่าสุนทรีย์ได้น้อยที่สุด และประสบการณ์ที่มาจากภาระอันยิ่งใหญ่จากพลังยิ่งใหญ่ ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นผลงานที่มนุษย์สร้างขึ้นและไม่มีโอกาสได้ชมของจริง คณะศิลปศึกษา สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์
คณะศิลปศึกษา เป็นคณะวิชาหนึ่งในสถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กระทรวงวัฒนธรรม มีหน้าที่ผลิตบัณฑิตด้านศึกษาศาสตร์ที่มีความรู้ ความสามารถ ความเชี่ยวชาญทางด้านนาฏศิลป์ ดนตรีและคตีศิลป์ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยเปิดการศึกษาในระดับปริญญาตรี หลักสูตรศึกษาศาสตรบัณฑิต (หลักสูตร 2 ปี ต่อเนื่อง) เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2542 คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในส่วนของสาขาวิชาต่างๆ คณะศิลปศาสตร์ได้ขยายการเรียนการสอนในสายมนุษยศาสตร์และวิทยาศาสตร์ให้กว้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของประชาชนมากให้ โดยมีการบุกเบิกสาขาและศาสตร์ต่างเรื่อยมาตามลำดับหลังจาก 5 สาขาก่อตั้งอาทิ สาขาวิชาจิตวิทยา (พ.ศ. 2507) สาขาวิชาภาษาและวรรณคดีอังกฤษ (พ.ศ. 2509) สาขาวิชาภาษาอังกฤษ (พ.ศ. 2513) สาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น สาขาวิชาปรัชญา สาขาวิชาภาษาเยอร์มัน สาขาวิชาฝรั่งเศส และ สาขาวิชาภูมิศาสตร์ (พ.ศ. 2514) สาขาวิชาภาษาจีน และ สาขาวิชาภาษาไทย (พ.ศ. 2518) สาขาวิชาการละคอน (พ.ศ 252X) สาขาวิชาศาสนา (พ.ศ. 2525) ต่อมาสาขาวิชาคณิตศาสตร์และสาขาวิชาสถิติได้รับการยกฐานะให้ขึ้นตรงกับคณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีพร้อมกับการก่อตั้งและขยายการศึกษาไปศูนย์รังสิตในปี พ.ศ 2529 และสาขาวิชาการละคอนได้รับการยกฐานะจากงบประมาณจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์และโอนสาขาวิชาการละคอนไปสังกัดคณะศิลปกรรมศาสตร์ตั้งแต่ พ.ศ 2539 เป็นต้นมา ส่วนสาขาวิชาศาสนาได้ทำการปิดการเรียนการสอนและยุบเหลือแค่วิชาโท สาขาวิชาภาษารัสเชีย (พ.ศ. 2518 และได้รับการยกเป็นภาควิชาในปี 2536) คณะศิลปศาสตร์ยังได้ริเริ่มการสอนหลักสูตรนานาชาติเพื่อตอบสนองความต้องการในยุคสมัยใหม่โดยเปิดสอน สาขาวิชาอังกฤษ-อเมริกันศึกษา ในปี พ.ศ 2541 ศิลปะ
ศิลปะอาจรวมไปถึงงานในรูปแบบต่าง ๆ เช่น งานเขียน บทกวี การเต้นรำ การแสดง ดนตรี งานปฏิมากรรม ภาพวาด-ภาพเขียน หรือ อื่น ๆ อย่างไรก็ตามส่วนใหญ่แล้วศิลปะจะหมายถึงงานทางทัศนศิลปะพวก ภาพวาด-ภาพเขียน งานประติมากรรม งานแกะสลัก รวมถึง conceptual art และ installation art คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้เริ่มก่อตั้งตาม คำสั่งมหาวิทยาลัยขอนแก่น ลงวันที่ 10 ตุลาคม 2554 ที่ได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการปรับปรุงโครงสร้างและระเบียบการบริหารงานของวิทยาเขตหนองคาย โดยคณะทำงานได้มีการประชุมปรึกษาหารือรวมทั้งการรวบรวมข้อมูลจากสายวิชาต่างๆ และความคิดเห็นจากบุคลากรวิทยาเขตหนองคายในทุกภาคส่วน เกี่ยวกับการปรับปรุงโครงสร้างการบริหารงานของวิทยาเขตหนองคาย เพื่อรองรับการขยายตัวในอนาคต จนในที่สุดสภามหาวิทยาลัยขอนแก่นได้เห็นชอบในการที่จะปรับปรุงโครงสร้างการบริหารงานของวิทยาเขตหนองคาย เมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2554 และเมื่อคราวประชุมสภามหาวิทยาลัย ครั้งที่ 6/2555 เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน 2555 ได้มีมติเห็นชอบในการจัดตั้งคณะวิชาตามโครงสร้างใหม่ของวิทยาเขตหนองคาย เป็น 4 คณะวิชา ซึ่งหนึ่งในนั้นคือ คณะศิลปศาสตร์ ให้เป็นหน่วยงานหนึ่งของมหาวิทยาลัยขอนแก่น มีสถานะเทียบเท่าคณะต่างๆ ของมหาวิทยาลัยขอนแก่น เรื่องการจัดตั้งส่วนงานภายใน มหาวิทยาลัยขอนแก่น วิทยาเขตหนองคาย ประกาศ ณ วันที่ 4 กรกฎาคม 2555 ศิลปศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ (โครงการจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลพระนคร คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจักรพงษภูวนารถ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสยาม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์ สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยแม่โจ้ สาขาวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ คณะศิลปศาสตร์ประยุกต์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ คณะศิลปศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง สำนักวิชาศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยวลัยลักษณ์ ขงจื๊อ
กล่าวโดยสรุปวิชาที่สอนรวมอยู่ในวรรณกรรมหรือวิทยา ๖ ประการ (The Six Classies) อันเป็นที่รวมแห่งมรดาทางวัฒนธรรมดังได้กล่าวมาแล้วในเรื่องว่าด้วยวรรณกรรมขงจื้อวัตถุประสงค์เฉพาะ (The Specific Purpose) ของการศึกษาวิชาการทั้ง ๖ มีปรากฏอยู่ในบทนิพนธ์ขงจื้อ (Chuang Tzu) ดังนี้ คณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
"คณะดุริยางคศาสตร์" เริ่มก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2541 ภายใต้ชื่อ "โครงการจัดตั้งคณะดุริยางคศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร" โดยดำริของ ตรึงใจ บูรณสมภพ อดีตอธิการบดี มหาวิทยาลัยศิลปากร ด้วยความร่วมมือจากบุคคลในวงการดนตรีหลายท่าน นับเป็นคณะวิชาลำดับที่ 10 ของมหาวิทยาลัยศิลปากร มีผู้อำนวยการคนแรก คือ แมนรัตน์ ศรีกรานนท์ ศิลปินแห่งชาติ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
จัดการศึกษาหลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาต่าง ๆ ได้แก่คณะศิลปศาสตร์ จัดการเรียนการสอน "หลักสูตรศิลปศาสตรบัณฑิต" ในสาขาวิชาต่าง ๆ ดังนี้ ประวัติศาสตร์ของศิลปะ
ประวัติศาสตร์ของศิลปะ หมายถึงประวัติศาสตร์ของกิจกรรมหรือผลผลิตใดๆ ที่สร้างโดยมนุษย์ในรูปแบบสำหรับการมองเพื่อความสุนทรีย์หรือเพื่อประโยชน์ทางการสื่อสาร การแสดงออกถึงแนวคิด อารมณ์ หรือโลกทัศน์ ในช่วงเวลาที่ผ่านไป ทัศนศิลป์ได้ถูกจัดประเภทในแบบต่างๆ ที่หลากหลาย จากการแบ่งในยุคกลางที่แบ่งระหว่างศิลปศาสตร์ (liberal arts) กับศาสตร์เชิงกลไก (mechanical arts) มาสู่การแบ่งแบบสมัยใหม่ระหว่างวิจิตรศิลป์และศิลปะประยุกต์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
(ก) หลักสูตรคณะพุทธศาสตร์ ประกอบด้วย ๑๑ สาขาวิชา คือ (๑) สาขาวิชาพระพุทธศาสนา (๒) สาขาวิชาศาสนา (๓) สาขาวิชาปรัชญา (๔) สาขาวิชาบาลีพุทธศาสตร์ (๕) สาขาวิชาภาษาบาลี (๖) สาขาวิชาบาลีสันสกฤต (๗) สาขาวิชาพุทธศิลปกรรม (๘) สาขาวิชามหายานศึกษา (๙) สาขาวิชาพระพุทธศาสนามหายาน (๑๐) สาขาวิชาพระพุทธศาสนาจีน(๑๑) สาขาวิชาภาวะผู้นำาทางพระพุทธศาสนา ความงาม
การจะเข้าใจถึงธรรมชาติและความหมายของความงามนั้น จำเป็นที่จะต้องเข้าใจถึงหลักปรัชญาของสุนทรียศาสตร์ ในสุนทรียศาสตร์นั้นมีนักปรัชญาหลายกลุ่ม รวมถึงกลุ่มที่เชื่อว่าความงามนั้นเป็นสิ่งที่ขึ้นอยู่กับผู้รับรู้ (subjective) และอีกกลุ่มที่เชื่อว่าความงามนั้นมีค่าที่เที่ยงแท้ (absolute, objective) คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ เดิมก่อตั้งในนาม "คณะศิลปศาสตร์" สถาบันเทคโนโลยีราชมงคล ตาม พระราชบัญญัติสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล พุทธศักราช 2518 สืบเนื่องจากสถาบันเทคโนโลยีราชมงคล มีการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็น มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ พุทธศักราช 2548 จึงได้มีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ใหม่ คณะศิลปศาสตร์ประยุกต์ เป็นหนึ่งใน 6 คณะแรก ตามโครงสร้างใหม่ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ ตามพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล พุทธศักราช 2548 และเปลี่ยนชื่อมาเป็นคณะศิลปศาสตร์ ปัจจุบันคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์ แบ่งการศึกษาเป็น 4 สาขาวิชา ได้แก่ มนุษยศาสตร์
มนุษยศาสตร์ () เป็นกลุ่มของสาขาวิชาที่เกี่ยวกับการศึกษาสภาวะแห่งมนุษย์โดยส่วนใหญ่ใช้กรรมวิธีเชิงวิเคราะห์, วิจารณญาณ หรือการคาดการณ์ซึ่งแตกต่างจากการเข้าสู่ปัญหาด้วยกรรมวิธีเชิงประจักษ์ด้วยธรรมชาติ, สังคมศาสตร์ โดยธรรมเนียมทั่วไปมนุษยศาสตร์รวมถึงสาขาวิชาภาษาศาสตร์โบราณและภาษาศาสตร์สมัยใหม่, วรรณคดี ประวัติศาสตร์ ปรัชญา ศาสนา ทัศนศิลป์ ศิลปะการแสดง และดนตรี บางครั้งมีการรวมเอาสาขาวิชาอื่นเพิ่มเข้าไปด้วย ได้แก่ มานุษยวิทยา ภูมิภาคศึกษา การสื่อสารและวัฒนธรรมศึกษา แม้ว่าสาขาวิชาเหล่านี้มักถูกจัดไว้ในสาขาสังคมศาสตร์ นักวิชาการที่อยู่ในสายของสาขาวิชานี้ บางครั้งอาจเรียกตนเองว่าเป็น "นักมนุษยนิยม" อย่างไรก็ตามคำดังกล่าวก็ได้ใช้เรียกนักปรัชญาสาขามนุษยนิยมแต่ก็ยังไม่เป็นที่ยอมรับ ศิลปศาสตร์
ในประวัติศาสตร์การศึกษาของตะวันตกนั้น ศิลปศาสตร์ 7 อย่าง อาจจำแนกได้เป็น 2 กลุ่ม คือ ไตรศิลปศาสตร์ (trivium) และ จตุรศิลปศาสตร์ (quadrivium) มหาวิทยาลัยศิลปากร
อาคารสูง 7 ชั้น มีลักษณะโดดเด่น ก่อสร้างด้วยเทคโนโลยีสมัยใหม่ ใช้วัสดุและแนวคิดประหยัดพลังงาน เป็นที่ตั้งของสำนักงานอธิการบดีและหน่วยงานต่าง ๆ ในวิทยาเขตสารสนเทศเพชรบุรี และเป็นสัญลักษณ์ของวิทยาเขต ด้านข้างอาคารมีทางเดินเชื่อมกับอาคารเรียนรวม 1 เรียกว่าระเบียงชงโค วิชา
วิชชา มี 3 ประการ คือ ศิลปศาสตร์
ศิลปศาสตร์แนวพุทธ. พระเทพเวที (ประยุทธ์ ปยุตฺโต) พ.ศ. 2534. คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
นอกจากการเรียนการสอนภายในคณะแล้ว คณะศิลปศาสตร์ยังมีงานวิจัย เอกสารวิชาการ โครงการบริการวิชาการ และโครงการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม ที่มุ่งแสดงศักยภาพความเป็นเลิศในทางมนุษยศาสตร์ อาทิ โครงการเล่าขานตำนานศาลายา โครงการแข่งขันตอบปัญหาภาษาไทย โครงการศิลปศาสตร์อาสา โครงการมหิตลาภาษาศิลป์ โครงการอบรมภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ ภาษาญี่ปุ่น) แก่บุคคลภายนอก โครงการอบรมมัคคุเทศก์ ฯลฯ [4] กามสูตร
ซึ่งเนื้อหาได้กล่าวถึงท่าทางการร่วมเพศ 64 ท่า โดยเป็นการรวมวิธีร่วมเพศ 8 วิธี และท่าเฉพาะของแต่ละวิธี 8 ท่า รวมทั้งหมด 64 ท่า ในคัมภีร์นี้เรียกว่า ศิลปะทั้ง 64 วาตสยายนเชื่อว่าเรื่องเพศนั้นไม่ใช่สิ่งผิด แต่การกระทำที่ผิดศีลธรรมเท่านั้นที่เป็นบาป คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ปัจจุบัน คณะมัณฑนศิลป์ เปิดสอนเพื่อผลิตบัณฑิตระดับปริญญาตรี 7 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาการออกแบบภายใน สาขาวิชาการออกแบบนิเทศศิลป์ สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ สาขาวิชาประยุกตศิลปศึกษา สาขาวิชาเครื่องเคลือบดินเผา สาขาวิชาการออกแบบเครื่องประดับ และสาขาวิชาออกแบบเครื่องแต่งกาย และเพื่อเป็นการส่งเสริมการศึกษาในระดับที่สูงขึ้น คณะฯ ได้เปิดสอนระดับปริญญาโท 3 สาขาวิชา ได้แก่ สาขาวิชาศิลปะการออกแบบ สาขาวิชาการออกแบบผลิตภัณฑ์ สาขาวิชาการออกแบบเครื่องประดับ
หอศิลปะและการออกแบบ คณะมัณฑนศิลป์ ปรับปรุงมาจากห้องปฏิบัติงานปั้น สิ่งทอ และวิชาพื้นฐานศิลปะของคณะ ดำเนินการโดยคณะกรรมการหอศิลปะและการออกแบบ แล้วเสร็จในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2540 โดยมีวัตถุประสงค์หลักดังนี้ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์และศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา
ปัจจุบัน คณะสถาปัตยกรรมศาตร์และศิลปกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยพะเยา จัดการเรียนการสอน 3 หลักสูตร ใน 5 สาขาวิชา ได้แก่ ปาโบล ปีกัสโซ
ปีกัสโซและบราคพยายามเน้นคุณค่าของปริมาตรกับอากาศซึ่งสัมพันธ์กันเต็มไปหมดในภาพ อีกทั้งไม่เห็นด้วยในหลักการของพวกอิมเพรสชั่นนิสต์ ซึ่งละเลยความสำคัญของรูปทรงและปริมาตร ศิลปินต่างสำรวจความละเอียดของสิ่งที่พวกเขาต้องการวาด ด้วยการทำลายรูปทรงเหล่านั้นให้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไม่ปะติดปะต่อกัน รูปทรงบางรูปอาจทับซ้อนกัน หรือเหลื่อมล้ำกันและกัน โดยมีจุดประสงค์สำคัญในเรื่องปริมาตรเป็นเป้าหมายสูงสุด การสร้างภาพที่มีการจัดวางแบบผสมผสานแปลกใหม่ ไม่เน้นกฎเกณฑ์ และนำเสนอภาพแง่มุมต่างๆและที่สำคัญศิลปินทั้งสองเน้นว่า ผลงานคิวบิสม์ไม่ใช่งานสามมิติ แต่มีมิติที่สี่เช้ามา ซึ่งได้แก่ มิติของเวลา ที่สัมพันธ์กับการรับรู้ของมนุษย์ พร้อมกันนี้อาน์นาสันได้เปรียบเทียบระหว่างลัทธิโฟวิสม์กับคิวบิสม์ ไว้ว่า แนวทางของโฟวิสม์มีลักษณะการสร้างงานในการใช้สีที่โดดเด่นกว่าลัทธิอื่น แต่การนำเสนอรูปร่างของคนที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ในขณะที่ลัทธิคิวบิสม์สามารถนำไปเป็นแนวทางการสร้างศิลปะลัทธิอื่นๆ ได้ต่อไป เช่นงานโครงสร้าง (Constructivism) งานเหนือจริง (Surrealism) รูปแบบของ ลัทธิบาศกนิยม เป็นต้น วลาดีมีร์ ตัตลิน
อย่างไรก็ตามแนวคิดของตัตลินถือเป็นแนวคิดทฤษฎีสร้างความรู้ใหม่โดยศิลปินเอง (Constructivists) ส่งอิทธิพลต่อศิลปินในช่วงครึ่งหลังของศตวรรษ 20 โดยการใช้ศิลปะในการปฏิวัติสังคม และศิลปินกลุ่มสำคัญอย่างศิลปินแนวเรียกร้องสิทธิสตรีผ่านรูปแบบศิลปะ ซึ่งแนวความคิดแบบลัทธิเค้าโครงเป็นแรงบันดาลใจโดยตรงแสดงให้เห็นถึงความ "สูง" และ "ต่ำ" ของศิลปะและวัฒนธรรม มานุษยรูปนิยม
ตามหลักเทคนิคทางวรรณกรรม แนวคิดมานุษยรูปนิยมมักปรากฏในงานศิลป์และตำนานต่าง ๆ ในหลาย ๆ วัฒนธรรมมักมีนิทานที่กล่าวถึงสัตว์ที่มีพฤติกรรมอย่างมนุษย์ เช่น ยืนได้ แต่ศาสตร์ตะวันตกแบบสัญนิยมไม่มีแนวคิดเช่นนี้ แต่เน้นทัศนะแบบมานุษยประมาณนิยมที่ถือเอามนุษย์เป็นศูนย์กลาง เพราะถือว่าไม่ว่าสัตว์ พืช สิ่งของ ก็ไม่มีสิ่งเสมอเหมือนมนุษย์ เพราะสิ่งเหล่านี้ไม่มีจิตวิญญาณ ไม่มีวิญญาณอมตะ และความตระหนักในตน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ในปี พ.ศ. 2520 ได้มีการก่อตั้งภาควิชานิติศาสตร์เพื่อเปิดสอนรายวิชาด้านกฎหมายในมหาวิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2523 ภาควิชาปรัชญาและศาสนาได้ย้ายไปสังกัดคณะมนุษยศาสตร์ ที่ได้รับการก่อตั้งเป็นคณะใหม่ และในปี พ.ศ. 2528 ภาควิชาภูมิศาสตร์และประวัติศาสตร์ได้แยกสาขาออกจากกันเป็นภาควิชาภูมิศาสตร์และภาควิชาประวัติศาสตร์ทำให้คณะสังคมศาสตร์มีจำนวนภาควิชาอยู่ 6 ภาควิชาจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยศิลปากร
กมล สุวุฒโฑ อธิการบดี สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ กำจร สุนพงษ์ศรี กุลกุมุท สิงหรา ณ อยุธยา รองกงสุลใหญ่ กระทรวงการต่างประเทศ กุลทรัพย์ เกษแม่นกิจ อดีตสมาชิกวุฒิสภา และ ราชบัณฑิต เกียรติศักดิ์ ชานนนารถ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2549[61] คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ขรรค์ชัย บุนปาน ผู้ก่อตั้งและเจ้าของบริษัทในเครือ มติชน จักรพันธุ์ โปษยกฤต ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2543[62] นักเขียน จิตรกร จารึก สนิทวงศ์ ณ อยุธยา รองสมุหราชองครักษ์ กรมราชองครักษ์ เฉลิมชัย เงารังษี คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร เฉลิมชัย โฆษิตพิพัฒน์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2554[63] ศิลปินระดับนานาชาติ ผู้สร้าง วัดร่องขุ่น จังหวัดเชียงราย ชลูด นิ่มเสมอ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ประติมากรรม) พ.ศ. 2541[64] ช่วง มูลพินิจ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2556[65] ศิลปินระดับนานาชาติ ชวน หลีกภัย อดีตนายกรัฐมนตรี 2 สมัย ศิษย์เก่าโรงเรียนศิลปากร แผนกจิตรกรรมและประติมากรรม ชัยชาญ ถาวรเวช อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร ชิบ จิตนิยม ผู้สื่อข่าวอาวุโสสายงานด้านต่างประเทศ ตรึงใจ บูรณสมภพ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร และสถาปนิกหญิงชั้นแนวหน้าของเอเชีย หม่อมหลวงเติมแสง สรรพโส ผู้อำนวยการกองทุนส่งเสริมงานวัฒนธรรม ถวัลย์ ดัชนี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2544[66] ทรงยศ วีระทวีมาศ คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ทวี รัชนีกร ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2548[67] ทวีเกียรติ โกไศยกานนท์ หัวหน้าฝ่ายเสนาธิการประจำผู้บังคับบัญชา กรมราชองครักษ์ ทวีศักดิ์ เสนาณรงค์ เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการ ธงชัย รักปทุม อดีตอธิการบดี สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ ธาดา สุทธิธรรม คณบดี คณะศิลปะประยุกต์และการออกแบบ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี นนทิวรรธน์ จันทนะผะลิน ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ประติมากรรม) พ.ศ. 2549[68] นันทนมาลา มาลากุล ณ อยุธยา นายกสมาคมการค้าส่งเสริมหัตถกรรมไทย นิรันดร์ ไกรฤกษ์ บรรณพจน์ ดามาพงศ์ พี่ชายคนโตของ คุณหญิงพจมาน ณ ป้อมเพชร ประยูร อุลุชาฎะ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2535[69] เจ้าของนามปากกา น. ณ ปากน้ำ ประเวศ ลิมปรังษี ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) พ.ศ. 2532[70] ประศาสน์ คุณะดิลก คณบดีคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ประหยัด พงษ์ดำ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภาพพิมพ์) พ.ศ. 2541[71] ปรีชา กาญจนาคม นักโบราณคดี ปรีชา เถาทอง ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2552[72] ผาสุข อินทราวุธ นักโบราณคดี เผ่าทอง ทองเจือ นักประวัติศาสตร์ไทย นักประวัติศาสตร์ศิลปะ (ผ้าไทย) นักโบราณคดี พิธีกรและวิทยากรผู้ให้ความรู้เกี่ยวกับศิลปวัฒนธรรมและประวัติศาสตร์ไทย พนิตา กำภู ณ อยุธยา ปลัด กระทรวงศึกษาธิการ พิชัย นิรันต์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2546[73] พุฒ วีระประเสริฐ อดีตอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร และอดีต Member of the board of Co–ordinators Concerning SPAFA Regional Centre พูน เกษจำรัส ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะภาพถ่าย) พ.ศ. 2531[74] หม่อมหลวงเพชรี สุขสวัสดิ์ เฟื้อ หริพิทักษ์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2528[75] โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัด กรมศิลปากร ภราเดช พยัฆวิเชียร อดีตผู้อำนวยการ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย นายกสภามหาวิทยาลัยศิลปากร มณเฑียร บุญมา ศิลปินไทยที่ได้รับการยอมรับในระดับสากล มานะ สุดสงวน กรรมการบริหารสหพันธ์สหภาพครูเสรีระหว่างประเทศภาคพ้นเอเซีย–แปซิฟิก International of Federation Teachers Union (IFFTU) มานิตย์ ภู่อารีย์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ภาพพิมพ์) พ.ศ. 2542[76] เมธา บุนนาค ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) พ.ศ. 2554[77] ผู้ก่อตั้งสำนักงานสถาปนิก บริษัทบุนนาค อาร์คิเท็คส์ จำกัด ยศสมบัติ สุเสวี เลขาธิการกองบัญชาการสนับสนุนทางอากาศ ฤทัย ใจจงรัก ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะสถาปัตยกรรม) พ.ศ. 2543[78] วนิดา พึ่งสุนทร ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ศิลปะสถาปัตยกรรม(แบบประเพณี)) พ.ศ. 2546[79] สถาปนิกหญิงของชาติ วันเพ็ญ ทรัพย์ส่งเสริม กลั่นประชา ผู้พิพากษาศาลจังหวัดนครปฐม โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร วิชัย สิทธิรัตน์ อุปนายกสมาคมประติมากรไทย วิโชค มุกดามณี กรรมการสภา มหาวิทยาลัยทักษิณ และ The World Masters in Arts and Culture ในสาขา Art Department จากสาธารณรัฐเกาหลี วิภาสิริ จินตสุวรรณ ผู้ชำนาญการกองบัญชาการทหารสูงสุด วีระพันธุ์ ชินวัตร ผู้ออกแบบวางผัง มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย สมศักดิ์ เชาวน์ธาดาพงศ์ ผู้ตรวจราชการ กระทรวงวัฒนธรรม สมาน ฟูตระกูล ผู้อำนวยการสำนักควบคุมการบริโภคเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และบุหรี่ โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศิลปากร สวัสดิ์ ตันติสุข ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2534[80] สายันต์ ไพรชาญจิตร์ นักโบราณคดี และนักประวัติศาสตร์ สุจิตต์ วงษ์เทศ นักเขียน นักหนังสือพิมพ์ ศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ (วรรณศิลป์) พ.ศ. 2545[81] กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิสาขาการศึกษาศิลปศาสตร์และสังคมศาสตร์ สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน สุภัทรา เตียวเจริญ กรรมการสภาอาจารย์ คณะแพทยศาสตร์ศิริราชพยาบาล มหาวิทยาลัยมหิดล สุรพล ดำริห์กุล หม่อมราชวงศ์สุริยวุฒิ สุขสวัสดิ์ นักประวัติศาสตร์ สุวรรณี สุคนธ์เที่ยง หรือนามปากกา "สุวรรณี สุคนธา" นักเขียนเรื่องสั้น ศิษย์เก่า คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ เสนอ นิลเดช นักวิชาการประวัติศาสตร์ ศิลปสถาปัตยกรรม เสนีย์ วิลาวรรณ อดีตคณบดี คณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปากร นักภาษาศาสตร์ชาวไทยซึ่งมีผลงานการเรียบเรียงตำราและแบบเรียนภาษาไทยจำนวนมาก เสรี พุกกะมาน ผู้ทรงคุณวุฒิพิเศษ กองบัญชาการทหารสูงสุด และอดีตผู้อำนวยการสำนักงานยุทธโยธาทหาร กรมยุทธบริการทหาร คณบดี คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีปทุม หาญ ลีนานนท์ อดีตแม่ทัพภาคที่ 4 อรศิริ ปาณินท์ สถาปนิกหญิงแถวหน้าของไทย อังคาร กัลยาณพงศ์ กวี จิตรกร และศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ (กวีนิพนธ์) พ.ศ. 2532[82] อารมณ์ ฉนวนจิตร กรรมการบริหารมูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ อาวุธ เงินชูกลิ่น ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (สถาปัตยกรรม) พ.ศ. 2541[83] อดีตอธิบดี กรมศิลปากร อิทธิพล ตั้งโฉลก ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (จิตรกรรม) พ.ศ. 2551[84] อินสนธิ์ วงศ์สาม ศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ (ประติมากรรม) พ.ศ. 2542[85] คณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยศิลปากร
จนกระทั่งในปีการศึกษา 2559 ทางมหาวิทยาลัยได้อนุมัติหลักสูตรบัญชีบัณฑิต และหลักสูตรบริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการนิทรรศการและงานอีเว้นท์ขึ้น จนปัจจุบันคณะวิทยาการจัดการมีสาขาวิชารวมทั้งสิ้น 9 สาขาจัดขึ้นในช่วงเดือนสิงหาคม–กันยายนของทุกปี เพื่อให้นักศึกษาปี 1 ได้เรียนรู้เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของคณะวิทยาการจัดการ การใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย กฎ ระเบียบ ข้อบังคับของคณะที่นักศึกษาต้องทราบและปฏิบัติ วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียมประเพณีของคณะวิทยาการจัดการ เพลงสันทนาการของคณะ เพลงเชียร์ของคณะ การบูมคณะ และความรักความสามัคคี ช่วยเหลือเกื้อกูลกันภายในรุ่นของตัวเอง เพื่อที่จะเป็นนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการอย่างสมบูรณ์แบบและภาคภูมิใจ
จัดขึ้นในช่วงกันยายนของทุกปี เป็นกิจกรรมที่นักศึกษาชั้นปีที่ 2 จัดขึ้นให้กับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 เพื่อแสดงถึงความรัก ความดูแลเอาใจใส่ และเป็นการยอมรับเพื่อเข้าสู่คณะวิทยาการจัดการ ภายในกิจกรรมจะมีคอนเสิร์ตจากศิลปิน 
จัดขึ้นช่วงเดือนกันยายนของทุกปี เป็นกิจกรรมที่แสดงออกถึงความรัก ความเคารพต่อครูอาจารย์ผู้สั่งสอนอบรมนักศึกษา เพื่อให้มีความรู้ในการนำไปใช้ในการประกอบอาชีพในอนาคต อีกทั้งยังเป็นกิจกรรมที่นักศึกษาทุกคนจะได้แสดงความกตัญญูต่ออาจารย์อีกด้วย
จัดขึ้นในช่วงกันยายนของทุกปี เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นสำหรับนักศึกษาชั้นปีที่ 1 เพื่อรับเข้ามาเป็นนักศึกษาคณะวิทยาการจัดการอย่างเต็มตัว อีกทั้งยังเป็นวันที่รุ่นพี่ทั้งศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน และสายรหัสได้มาร่วมแสดงความยินดีอีกด้วย
เป็นกิจกรรมที่พี่ ๆ คณะวิทยาการจัดการจัดขึ้นเพื่อเตรียมความพร้อมน้อง ๆ ชั้นปีที่ 1 สำหรับการสอบ ซึ่งเป็นการสอบครั้งแรกของน้อง อีกทั้งให้น้อง ๆ ได้เรียนรู้ถึงระเบียบ ข้อบังคับในการสอบ เทคนิคการเขียนหรือการทำข้อสอบของแต่ละสาขาวิชา อีกทั้งมีการช่วยน้องติวในเนื้อหาวิชาที่ไม่เข้าใจให้อีกด้วย เพื่อให้น้อง ๆ ได้พร้อมในการเข้าสู่สนามสอบจริง
จัดขึ้นช่วงเดือนมีนาคม–เมษายนของทุกปี จัดโดยสาขาการจัดการชุมชน ภายในงานจะมีร้านค้า เวทีรำวง ตลาดนัดนักศึกษา เกมและการละเล่นในธีมของงานวัด และมีรำวงการกุศลเพื่อนำรายได้ไปบริจาคและบำเพ็ญประโยชน์ในด้านต่าง ๆ อีกด้วย
จัดขึ้นในช่วงเดือนมีนาคม–เมษายนของทุกปี จัดโดยสาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ ภายในงานจะมีการปฐกถาพิเศษจากนักวิชาการทางด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ในเรื่องการเมือง การปกครอง การบริหารงานภาครัฐ ฯลฯ กิจกรรมเสวนาทางวิชาการโดยนักวิชาการและอาจารย์จากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในเรื่องที่เป็นประเด็นในด้านรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์ในปัจจุบัน กิจกรรมการแข่งขันการตอบปัญหาทางรัฐประศาสนศาสตร์สำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย กิจกรรมการแข่งขันการนำเสนอวิสัยทัศน์ของระดับอุมศึกษาในเรื่องที่เป็นประเด็นในปัจจุบัน ซึ่งได้รับความสนใจและมีมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เข้าร่วมเป็นจำนวนมากไม่ว่าจะเป็น มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ ฯลฯ
เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นร่วมกับ คณะวิทยาศาสตร์ คณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร คณะเภสัชศาสตร์ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร และคณะวิทยาการจัดการ โดยในแต่ละปีจะมีการเวียนกันเป็นเจ้าภาพของแต่ละคณะเรียงตามตัวอักษร โดยเป็นกิจกรรมสันทนาการร่วมกันหรือ "การชนสัน"
เป็นกิจกรรมที่จัดขึ้นร่วมกับ คณะสัตวศาสตร์และเทคโนโลยีการเกษตร คณะวิทยาการจัดการ และ คณะเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร จัดขึ้นเพื่อเป็นการชนสันทนาการของทั้ง 3 คณะ อีกทั้งมีการแสดงของเชียร์ลีดเดอร์ของแต่ละคณะ และการเต้นสันทนาการเวียนกัน มหาวิทยาลัยศิลปากร
เกี่ยวกับมหาวิทยาลัยศิลปากร ท่านเคยดำรงตำแหน่งอธิการบดีมหาวิทยาลัยศิลปากร โดยดำรงตำแหน่ง 3 วาระเป็นท่านแรก และเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยศิลปากร ณ พระราชวังสนามจันทร์ โดยตั้งคณะอักษรศาสตร์ขึ้นเป็นคณะวิชาแรก แล้วจึงมีคณะอื่น ๆ ขึ้นมาตามลำดับดังที่ปรากฏในปัจจุบัน ท่านจึงเป็นเป็นผู้มีส่วนพัฒนามหาวิทยาลัยให้ก้าวหน้า ทำให้เกิดการขยายตัวทางการศึกษาหลายสาขาวิชา มหาวิทยาลัยมีความรำลึกถึงพระคุณของ หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล เป็นอย่างยิ่ง มหาวิทยาลัยจึงกำหนดให้ วันที่ 24 ตุลาคม ของทุกปีเป็น "วันหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล" และได้จัดกิจกรรมในวันดังกล่าวเพื่อรำลึกถึงพระคุณท่านที่มีต่อมหาวิทยาลัยศิลปากรมาตั้งแต่ พ.ศ. 2545 อันเป็นปีที่เปิดอนุสาวรีย์หม่อมหลวงปิ่น มาลากุล ณ มหาวิทยาลัยศิลปากร วิทยาเขตพระราชวังสนามจันทร์ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
ในแต่เดิมที่คณะศิลปศาสตร์ในพื้นที่บริเวณไกล้เคียงกับท่าพระจันทร์ในการสร้างตึกโดยสร้างตึก "คณะศิลปศาสตร์" เป็นสองตึกโดยแต่เดิมเป็นตึก 5 ชั้น และ 3 ชั้น โดยเป็นอาคารต้นแบบสถาปัตยกรรมรูปแบบสมัยนิยม (Modernism) ต่อมาในปี พ.ศ 2516 ได้ขยายอาคาร 5 ชั้นต่อเติมเพิ่มเป็น 8 ชั้น ก่อนการขยายการศึกษาไปยังศูนย์รังสิตอาคารคณะศิลปศาสตร์จึงเป็นอาคารที่สามารถรองรับนักศึกษาทั้งท่าพระจันทร์ได้ในสมัยนั้น ต่อมาเมื่อมีการขยายการศึกษาไปยังศูนย์รังสิต คณะศิลปศาสตร์จึงเริ่มพิจารณาการเรียนการสอนบางสาขาวิชาให้ย้ายไปยังศูนย์รังสิตด้วย โดยเริ่มแรกมีการย้ายสาขาจิตวิทยาและสาขาวิชาภูมิศาสตร์ไปยังศูนย์รังสิตเป็นกลุ่มแรก โดยพิจารณาการศึกษารายวิชาบางวิชาให้ไปศึกษาที่ศูนย์รังสิตแล้วให้มาศึกษาที่ท่าพระจันทร์ในช่วงชั้นปีสุดท้าย แม้กระนั้นด้วยการขยายตัวของคณะและมหาวิทยาลัยเอง การบริหารและสาขาวิชาต่างๆได้มีนโยบายตามนโยบายมหาวิทยาลัยที่ระบุว่าให้นักศึกษาปริญญาตรีภาคปกติเริ่มศึกษาที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2549 เต็มรูปแบบโดยใช้อาคารคณะศิลปศาสตร์ 9 ชั้น 2 ปีก ของศูนย์รังสิตซึ่งมี่เนื้อที่รองรับต่อการขยายตัวของสาขาวิชาและนักศึกษาเป็นที่สถานที่สำหรับการศึกษาหลักในระดับชั้ยปริญญาตรีเป็นต้นมา มนุษยศาสตร์
ในโลกตะวันตก การศึกษามนุษยศาสตร์สามารถสืบย้อนไปได้ถึงกรีกโบราณซึ่งถือเป็นพื้นฐานการศึกษาเชิงกว้างสำหรับประชาชน ในยุคโรมัน แนวคิดศิลปศาสตร์ () 7 อย่างได้เกิดขึ้นได้แก่ ไวยากรณ์ วาทศาสตร์ () และตรรกศาสตร์ () รวมทั้งเลขคณิต เรขาคณิต ดาราศาสตร์ () ดนตรี (ที่เรียกรวมว่าจตุรศิลปศาสตร์ ) วิชาต่าง ๆ เหล่านี้ได้เป็นตัวก่อร่างสร้างฐานการศึกษาในยุคกลาง โดยเน้นให้มนุษยศาสตร์ให้เป็นทักษะหรือ "วิธีทำการทั้งปวง" ในชีวิต ศิลปะร่วมสมัย
หนึ่งในอุปสรรคของการเข้าถึงงานศิลปะร่วมสมัยนั้นคือความหลากหลายของตัวชิ้นงาน ทั้งในด้านวัสดุ รูปแบบ แนวความคิด และแม้กระทั่งเรื่องของระยะเวลา ศิลปะร่วมสมัยไม่ได้ถูกจำแนกประเภทได้โดยมีชุดรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง, แนวคิด, หรือลัทธิที่เป็นหลักที่สำคัญเหมือนเช่นที่เราเห็นได้ในงานศิลปะรูปแบบอื่นหรือช่วงระยะเวลาหรือการเคลื่อนไหวทางศิลปะอื่นๆ หากจะพูดกันอย่างกว้างๆ แล้ว การที่เรามองไปยังลัทธิสมัยใหม่เปรียบได้กับการมองไปที่หลักการของมัน หลักการซึ่งมุ่งเน้นไปที่ตัวเองศิลปะเองเช่นการพิจารณาวัสดุที่นำมาใช้ พิจารณาการใช้เส้น, รูปร่าง, สี หรือรูปทรง เช่นเดียวกับลัทธิประทับใจหรืออิมเพรสชั่นนิสม์ (Impressionism) ที่มักพิจารณาไปที่การรับรู้ของช่วงเวลานั้นๆ ผ่านการใช้แสงและสี เพื่อเป็นการท้าทายงานศิลปะที่มีรูปแบบตายตัวจากลัทธิสัจนิยม (ซึ่งเป็นอีกหนึ่งกระบวนการทางศิลปะเช่นกัน) ในทางตรงกันข้าม ศิลปะร่วมสมัยไม่มีหลักการใดหลักการหนึ่งที่สามารถนำมาพิจารณาได้ โดยมุมมองของศิลปะร่วมสมัยนั้นมักจะกำกวม และบางที่ก็มักจะเป็นภาพสะท้อนของโลกปัจจุบัน อาจกล่าวได้ว่าหลักการของศิลปะร่วมสมัยนั้นจะต้องมีความขัดแย้ง สับสน และมีขอบเขตที่เปิดกว้าง อย่างไรก็ตาม เรายังสามารถเห็นขอบเขตคร่าวๆ ได้บ้าง หลักๆ คือ อัตลักษณ์ทางการเมือง, ร่างกาย, โลกาภิวัฒน์และการย้ายถิ่นฐาน, เทคโนโลยี, สังคมและวัฒนธรรมร่วมสมัย, เวลาและความทรงจำ และการวิจารณ์ความเป็นสถาบันและการเมือง ทฤษฎีจากลัทธิต่างๆ ได้แก่ ลัทธิหลังสมัยใหม่ (Post-modern), ลัทธิหลังโครงสร้างนิยม (Post-structuralist), เฟมินิสต์ (Feminist), และลัทธิมาร์กซ์ (Marxist) ถูกนำมาใช้เป็นบทบาทหลักในการพัฒนาทฤษฎีร่วมสมัยในโลกศิลปะ ศิลปกรรม
สารานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถานได้กำหนดคุณสมบัติของสิ่งที่นับได้ว่าเป็น "ศิลปกรรม" ไว้ดังนี้ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
กิจกรรมประจำปีของคณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล ภายใต้แนวคิดหลักคือ งานวัด มีกิจกรรมภายในงานมากมาย ได้แก่ คอนเสิร์ตจากศิลปินดังและนักศึกษา การแสดงจากชุมนุมต่างๆ ในคณะศิลปศาสตร์ ร้านค้า ซุ้มเกม (เช่น สาวน้อยตกน้ำ) และบ้านผีสิง ซึ่งมีชื่อเสียงมากในหมู่นักศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล กิจกรรมจัดขึ้นด้วยความร่วมมือของนักศึกษาทุกชั้นปี อาจารย์ และบุคลากรหน่วยต่างๆ ของคณะฯ คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล มีสถานที่ทำการอยู่ที่ อาคารสิริวิทยา ซึ่งเป็นอาคารรูปแบบทันสมัย 2 อาคารที่มีทางเชื่อมต่อกัน โดยมีพิธีวางศิลาฤกษ์ ณ วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2555[1] [2] โดยจะใช้ชื่อว่า อาคารปฏิบัติการเรียนรวมการศึกษาทั่วไป มหาวิทยาลัยมหิดล ต่อมาได้รับพระมหากรุณาธิคุณ โปรดเกล้าโปรดกระหม่อม จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทรงพระราชทานชื่ออาคารดังกล่าวว่า “อาคารสิริวิทยา” ซึ่งหมายถึง อาคารที่เป็นแหล่งรวมความรู้อันประเสริฐ เมื่อวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557 และเสด็จพระราชดำเนิน ทรงเปิดอาคารสิริวิทยา มหาวิทยาลัยมหิดล เมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2557[3] คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
คณะรัฐมนตรีได้ประชุมปรึกษาหารือเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 ลงมติเห็นชอบ การจัดตั้งคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ตามที่ทบวงมหาวิทยาลัยเสนอ ดังนั้นคณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์จึงจัดเป็นหน่วยงานระดับคณะ ในลำดับที่ 13 ประกาศทบวงมหาวิทยาลัย เรื่องการแบ่งส่วนราชการในมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ( ฉบับที่ 2 ) พ.ศ. 2536 ลงวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2536 และประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 110 ตอนที่ 121 เมื่อ วันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2536คณะศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ เป็นหน่วยงานของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ตามมติคณะรัฐมนตรี เป็นส่วนราชการในระดับคณะวิชา แบ่งหน่วยงานเป็น "ภาควิชา" เพื่อให้การบริหารงานด้านวิชาการมีความชัดเจน คล่องตัว และมีประสิทธิภาพ ปัจจุบัน มี 3 ภาควิชา กับ 7 โครงการจัดตั้งฯ ได้แก่
หมายเหตุ คำนำหน้านามของผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี เป็นคำนำหน้านามตามตำแหน่งทางวิชาการในขณะนั้น มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็น มหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐ ในสังกัด สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เดิมคือ "โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัด กรมศิลปากร" เปิดสอนวิชาจิตรกรรมและประติมากรรมให้แก่ข้าราชการและนักเรียนในสมัยนั้นโดยไม่เก็บค่าเล่าเรียน ศิลป์ พีระศรี (เดิมชื่อ Corrado Feroci) ชาวอิตาลีซึ่งเดินทางมารับราชการในประเทศไทยในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้น และได้เจริญเติบโตเป็นลำดับเรื่อยมา จนกระทั่งได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศิลปากร" เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486[1] คณะจิตรกรรมและประติมากรรม ได้รับการจัดตั้งขึ้นเป็นคณะวิชาแรก (ปัจจุบันคือ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์) ใน พ.ศ. 2498 จัดตั้งคณะสถาปัตยกรรมไทย (ซึ่งต่อมาได้ปรับหลักสูตรและเปลี่ยนชื่อเป็น คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์) และ คณะโบราณคดี หลังจากนั้นได้จัดตั้ง คณะมัณฑนศิลป์ ขึ้นในปีต่อมา ความตลกขบขัน
งานวิจัยต่อ ๆ มาเสนอรูปแบบอารมณ์ขัน 2 ชนิด แต่ละชนิดมี 2 สไตล์ รวมทั้งหมดเป็น 4 สไตล์ 2 ชนิดรวมทั้งแบบปรับตัวดี (adaptive) เทียบกับปรับตัวผิด (maladaptive)[30] แบบปรับตัวดีเป็นตัวอำนวยความสัมพันธ์หรือเสริมตัวเอง และแบบปรับตัวผิดเป็นการหักล้างตัวเองหรือเป็นการก้าวร้าว สไตล์แต่ละอย่างเหล่านี้สามารถมีผลต่อสภาพจิตใจและความอยู่เป็นสุขของบุคคลต่าง ๆ กัน[30] ศิลปศาสตร์
1.สุติ วิชาฟังเสียงคน เสียงสัตว์ รู้ว่าดีรู้ว่าร้าย 2. สัมมติ วิชาเข้าใจในกฎธรรมเนียม 3.สังขยา วิชาคำนวณ 4. โยคยันต์ วิชาการช่าง 5. นัติ วิชาแบบแผนราชการ 6. วิเสสิกา วิชาการค้า 7.คันธัพพา วิชานาฏศิลป์ 8. คณิกา วิชากายบริหาร 9.ธนุพเพธา วิชายิงธนู 10.ปุราณา วิชาโบราณคดี 11.ติกิจฉา วิชาการแพทย์ 12.อิติหาสา วิชาตำนานหรือวิชาประวัติศาสตร์ 13.โชติ วิชาดาราศาสตร์ 14. มายา วิชาตำราพิชัยสงคราม 15.ฉันทสา วิชาการประพันธ์ 16. เกตุ วิชาการพูด 17. มันตา วิชาร่ายมนต์ 18. สัททา วิชาไวยากรณ์ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
เครื่องหมายของมูลนิธิคือ เป็นตราพระพิฆเนศวร อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมรูปธงแนวตั้ง ส่วนล่างเว้าเข้าเป็นลักษณะเส้นโค้งตัวอักษรคำว่า "มูลนิธิศึกษาศาสตร์" อยู่บนเส้นโค้งภายในกรอบใต้รูปพระพิฆเนศวร ตัวอักษรคำว่า "สระน้ำจันทร์" อยู่ใต้เส้นโค้งนอกกรอบส่วนบนของขอบกรอบสี่เหลี่ยมมีเส้นประดับกรอบ ลักษณะคล้ายไม้แขวนเสื้อ 
ในวาระครบรอบ 20 ปีนี้ ทางคณะได้ใช้ "พระพิฆเนศวรประทับยืน" เป็นสัญลักษณ์ประจำงาน โดยได้รับความกรุณาจาก วิชัย สิทธิรัตน์ อาจารย์ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ เป็นผู้ออกแบบให้อย่างน่าประทับใจ พร้อมกันนั้น คณะกรรมการอำนวยการจัดงาน 20 ปี ศึกษาศาสตร์ อันประกอบด้วยผู้แทนคณาจารย์ ศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบัน ได้เห็นพ้องร่วมกันกำหนดให้ "ดอกกล้วยไม้" เป็นดอกไม้ประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยเชื่อมโยงกับคำประพันธ์ของหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล คณบดีท่านแรกของคณะศึกษาศาสตร์ และสุรพล พยอมแย้ม ได้ดำเนินการขออนุญาตใช้โคลงเปรียบเทียบกล้วยไม้กับการจัดการศึกษาของหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล มาประกอบกับสัญลักษณ์ประจำคณะ จิตรกรรม
จิตรกรรมไทย จิตรกรรมกอทิก จิตรกรรมบาโรก จิตรกรรมลัทธิประทับใจ จิตรกรรมลัทธิประทับใจยุคหลัง จิตรกรรมเนเธอร์แลนด์เริ่มแรก จิตรกรรมสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยา จิตรกรรมจริตนิยม จิตรกรรมสมัยใหม่ยุคพัฒนา คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
อนึ่ง ตั้งแต่ พ.ศ. 2532 ภาควิชาศิลปะและวัฒนธรรม และภาควิชาดุริยางคศาสตร์ ได้เสนอโครงการจัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ผ่านทบวงมหาวิทยาลัย และในที่สุดคณะรัฐมนตรีพิจารณาอนุมัติ ให้จัดตั้งคณะศิลปกรรมศาสตร์ได้เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2538 ภาควิชาทั้งสองจึงแยกไปสังกัดในคณะศิลปกรรมศาสตร์ คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
คณะวิทยาศาสตร์และศิลปศาสตร์ เปิดสอน 5 หลักสูตร ดังนี้
สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ มุ่งเน้นผลิตบัณฑิตด้าน เทคโนโลยีสารสนเทศ วิเคราะห์และออกแบบระบบงานสารสนเทศ พัฒนาระบบ พัฒนาเว็บไซต์ ดูแลระบบเครือข่ายและเครื่องแม่ข่าย และทดสอบงานระบบสารสนเทศ การผลิตบุคลากรทางเทคโนโลยีสารสนเทศที่มีความพร้อมที่จะปฏิบัติงานได้ทันที และมีศักยภาพสูงในการพัฒนาตนเองให้เข้ากับลักษณะงานทั้งด้านวิชาการและวิชาชีพ รวมถึงความเข้าใจในผลกระทบของเทคโนโลยีสารสนเทศต่อสังคม โดยต้องปฏิบัติตนอย่างมืออาชีพ มีคุณธรรม จริยธรรม
"ผลิตบัณฑิตในสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศให้มีความรู้และเชี่ยวชาญทั้งภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ สามารถประยุกต์ให้เกิดประโยชน์ต่อองค์กร สังคม และประเทศชาติอย่างมีประสิทธิภาพ" ศิลปะเชิงแนวคิด
ศิลปะแนวนี้กลุ่มแรกๆ ที่ทำงานด้านศิลปะเชิงแนวคิด คือกลุ่มลัทธิอนุตรนิยม (Suprematism) หรือสุปรีมาติสม์ คาซิมีร์ มาเลวิช (Kashmir Malevich) ค.ศ. 1878-1935 โดยวางทฤษฎีภาพเขียนชื่อว่า จัตุรัสสีดำ (1915) ไว้ว่า กำหนดวิธีเขียน และกรรมวิธีอื่นๆให้อยู่ในรูปทรงเรขาคณิตแบบง่าย เช่นรูปสามเหลี่ยม สี่เหลี่ยม วงกลม หรือกากบาท ศิลปินยึดหลักที่ว่าปรากฏการณ์ต่างๆในโลก ไม่มีความหมายในตัวเองเลย จุดสำคัญส่วนใหญ่คือ ความรู้สึกของผู้ดูเมื่อพบสิ่งต่างๆในโลกรอบๆตัวต่างหาก ความรู้สึกนี้จะปรากฏเด่น สร้างความคิดสร้างสรรค์ สะเทือนใจมนุษย์มากกว่ารูปร่างของวัตถุนั้นๆ 
ต่อมาเป็นกลุ่มลัทธิดาดา (Dada) คือ มาร์เชล ดูชองป์ (Marcel Duchamp) ค.ศ 1917-1964 ที่ทำให้วัสดุสำเร็จรูป เข้าสู่ศิลปะที่เป็น รูป และความงาม ของ ความคิด ทำให้ศิลปะหลุดออกไปจากความสวยงามและงานฝีมือแบบเดิมๆและกลุ่มแอ็คชัน (Action) อีฟ แคลง (Yves Klein) ใช้ผู้หญิงเปลือยตัวที่ละเลงสีน้ำเงินบนร่างกายแล้วไปเกลือกกลิ่งบนผืนผ้าที่ขึงกางอยู่บนพื้นห้อง
ส่วนศิลปินที่ทำงานสร้างสรรค์ด้านศิลปะเชิงแนวคิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่ง คือ คริสโต (Jarachef Cristo) ใช้คอนเซ็ป เรื่องการห่อ (package) โดยใช้วัสดุต่างๆ ที่สามารถห่อได้มาใช้ห่อ โดยมีหลักคิดในการสร้างว่า สิ่งที่ถูกปิดบังอำพรางไว้จะก่อให้เกิดความสงสัยใคร่รู้ และคนต่อมา ออง คาวารา (On Kawara) ทำงานชุด “ฉันตื่นแล้ว” คาวาราจะส่งไปรษณียบัตรถึงเพื่อนและคนรู้จักเป็นจำนวนสองฉบับทุกๆ วัน ด้านหลังไปรษณียบัตรประทับตราว่า “ฉันตื่นแล้ว” ไว้พร้อมลงวันที่ ผลงานชิ้นนี้คาราวาต้องการสื่อสารถึงช่วงเวลาแห่งสติ
หนังสือ: พรหมชาลสูตร (เถรวาท)
โดยสังเขปพระสูตรนี้ มีเนื้อหาว่าด้วยศีลทั้งหลาย คือจุลศีล มัชฌิมศีล และมหาศีล อันเป็นแนวทางการปฏิบัติตนของพระภิกษุในพระบวรพุทธศาสนา นอกจากนี้ยังทรงตรัสถึงทัศนะทางปรัชญาและแนวทางการปฏิบัติของลัทธิต่างๆ ในสมัยพุทธกาล ทั้งหมด 62 ลัทธิ หรือที่เรียกว่า ทิฏฐิ 62 ประการ คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ระยะแรกที่เปิดสอนมี 4 สาขาวิชาเอกและวิชาโท คือ วิชาเอกภาษาไทย วิชาเอกภาษาอังกฤษ วิชาเอกภูมิศาสตร์ และวิชาเอกประวัติศาสตร์ มีนักเรียนรุ่นแรก 31 คน เป็นผู้หญิงจำนวน 28 คนและผู้ชายจำนวน 3 คน คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
มีการเปิดการสอนในระดับปริญญาโท สาขาการสอนวิชาภาษาอังกฤษในฐานะภาษาต่างประเทศ และสาขาวิชาหลักสูตรและการนิเทศในปีเดียวกันคณะศึกษาศาสตร์ได้ขอจัดตั้งภาควิชาใหม่ 2 ภาควิชา คือ ภาควิชาการศึกษานอกโรงเรียน และภาคเทคโนโลยีการศึกษา ตั้งแต่วันประกาศลงวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2529 คณะศึกษาศาสตร์จึงย้ายสำนักงานเลขานุการ และภาควิชา 3 ภาควิชา คือ ภาควิชาบริหารการศึกษา ภาควิชาหลักสูตรและวิธีการสอน และภาควิชาการศึกษานอกโรงเรียน มาอยู่ที่อาคารศึกษา 1 (อาคาร A2) ศิลปะตะวันออก
ศิลปะตะวันออกได้รับการสร้างสรรค์ขึ้นอย่างฉลาดและแฝงไว้ด้วยแนวคิดและรูปแบบอันสร้างสรรค์ขึ้นเฉพาะเป็นเรื่อง ๆ ไป เช่น การสร้างสถูปเจดีย์ในพระพุทธศาสนา ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พ.ศ. 300 ก็มีสิ่งสำคัญอยู่ 3 ประการ คือ องค์สถูป บัลลังก์ ฉัตร ดังนั้น แม้ว่ามีการสร้างสรรค์ขึ้นในสมัยต่อมา ก็ยังรักษาแนวคิดเดิมไว้ แต่รูปแบบอาจแปรเปลี่ยนไปบ้างตามแนวความคิดสร้างสรรค์ของแต่ละยุคสมัยของแต่ละชาติ เพราะความคิดของคนแต่ละยุคแต่ละสมัยไม่เหมือนกัน ความเปลี่ยนแปลงนี้เองเรียกว่า “ วิวัฒนาการ ” ซึ่งเป็นไปอย่างช้า ๆ แต่มั่นคงอยู่ในรากฐานดั้งเดิม  คณะมัณฑนศิลป์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
ระหว่าง พ.ศ. 2499 – 2516 คณะมัณฑนศิลป์ จัดการศึกษาเพียงสาขาวิชาเดียว คือ สาขาวิชาศิลปตกแต่ง แต่ในเวลานั้น เรียกชื่อว่าสาขาวิชามัณฑนศิลป์ ตามชื่อคณะวิชา โดยแบ่งเป็น 2 ระดับ ได้แก่ อนุปริญญาหลักสูตร 3 ปี และระดับปริญญาตรีหลักสูตร 4 ปี ผู้สำเร็จการศึกษาจะได้รับวุฒิอนุปริญญาศิลปบัณฑิต (มัณฑนศิลป์) หรือปริญญาศิลปบัณฑิต (มัณฑนศิลป์) ตามลำดับ หลักสูตรออกแบบตกแต่งภายในในประเทศไทย
สาขาวิชาและแขนงวิชาเป็นอีกปัจจัยหนึ่งที่ทำให้หลักสูตรระดับปริญญาโทในสาขานี้มีความแตกต่างกัน หลักสูตรที่มหาวิทยาลัยศิลปากรกำหนดได้เน้นการศึกษาวิจัยทางด้านการออกแบบตกแต่งภายใน โดยกำหนดรายวิชาบังคับที่เกี่ยวเนื่องไว้ เช่น การออกแบบตกแต่งภายในขั้นสูง จิตวิทยาสภาพแวดล้อมภายใน ระบบสภาพแวดล้อมภายใน และระบบทางสถาปัตยกรรม ส่วนหลักสูตรที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังได้แตกหลักสูตรเป็นเป็นสองแขนงวิชา คือ แขนงวิชาออกแบบสถาปัตยกรรมภายใน เป็นแขนงที่ทำการศึกษาวิจัยทางด้านการออกแบบสถาปัตยกรรมภายในขั้นสูงและแนวความคิดในการออกแบบ แขนงวิชาที่สองคือแขนงวิชาออกแบบสภาพแวดล้อมภายในซึ่งเน้นไปที่การทำวิจัยในหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการออกแบบสภาพแวดล้อมภายใน การอนุรักษ์พลังงาน และสถาปัตยกรรมในไทยศึกษา ส่วนหลักสูตรศิลปมหาบัณฑิตที่มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิตนั้นเน้นการศึกษาวิจัยไปในเรื่องการออกแบบและจัดการความยั่งยืนของสภาพแวดล้อม และศึกษาพฤติกรรมการใช้สอย เป็นหลักดังนั้นรายวิชาบังคับจึงถูกออกแบบไว้ให้สอดคล้องกับจุดประสงค์ดังกล่าว ยกตัวอย่างเช่น ปฏิบัติการออกแบบสภาพแวดลอม, สภาพแวดลอมและพฤติกรรม, การโปรแกรมการออกแบบสภาพแวดลอม, การจัดการระบบสภาพแวดลอมภายใน, และ เทคนิคการวิจัยเพื่อการออกแบบสภาพแวดลอม มหาวิทยาลัยนครแมนเชสเตอร์
คณะศิลปกรรมศาสตร์ (ใช้ชื่อ วิทยาลัยศิลปกรรมแมนเชสเตอร์) มีที่ตั้งในวิทยาเขตออลเซนตส์ ประกอบด้วยสี่ภาควิชาคือ ภาควิชาสถาปัตยกรรมศาสตร์ (ดำเนินการร่วมกับมหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์) ภาควิชาศิลปะ ภาควิชาการออกแบบ ภาควิชาสื่อ พร้อมด้วยหอศิลป์เปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชม ประวัติศาสตร์ของจิตรกรรม
ประวัติศาสตร์ของจิตรกรรม (ภาษาอังกฤษ: History of painting) เริ่มสร้างกันมาตั้งแต่ก่อนประวัติศาสตร์และเผยแพร่ไปในทุกวัฒนธรรมและทุกที่ตั้งทางภูมิศาสตร์ในโลกจนกระทั่งปัจจุบันนี้[1] จนกระทั่งต้นคริสต์ศตวรรที่ 20 จิตรกรรมจะเป็นการเขียนศิลปะแสดงลักษณ์ (Representational art), ศิลปะศาสนา หรือศิลปะคลาสสิก หลังจากนั้นจึงมีการเริ่มเขียนจิตรกรรมที่เป็นแต่เพียงศิลปะนามธรรม (Abstract art) และต่อมาศิลป์มโนทัศน์ (Conceptual art) มหาวิทยาลัยศิลปากร
นับตั้งแต่เริ่มก่อตั้งจนถึงปัจจุบัน มหาวิทยาลัยศิลปากรมีผู้อำนวยการและอธิการบดีมาแล้ว 19 คน ดังรายพระนามและรายนามต่อไปนี้ คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
พ.ศ. 2552 รวมภาควิชาบรรณารักษศาสตร์กับสาขาวิชาสื่อสารมวลชน ภาควิชาศิลปนิเทศแล้วจัดตั้งเป็นภาควิชาใหม่คือ “ภาควิชานิเทศศาสตร์และสารสนเทศศาสตร์” และปรับเปลี่ยนโครงสร้างของสาขาดนตรี ภาควิชาศิลปนิเทศ จัดตั้งเป็น “ภาควิชาดนตรี” จำนวนรวมภาควิชาของคณะยังคงเป็น 8 ภาควิชาเช่นเดิม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศิลปากร
บัณฑิตวิทยาลัย ได้เปิดรับนักศึกษารุ่นแรกตั้งแต่ปีการศึกษา 2516 โดยเปิดรับนักศึกษา ระดับประกาศนียบัตรบัณฑิต 1 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาสถาปัตยกรรมไทย และระดับปริญญาโท 2 สาขาวิชา คือ สาขาวิชาโบราณคดี และสาขาวิชาจารึกภาษาโบราณ (ปัจจุบันคือสาขาวิชาจารึกภาษาไทยและภาษาตะวันออก) มีนักศึกษาทั้งสิ้น 18 คน คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ จัดตั้งขึ้นตามประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2504 ด้วยดำริของศาสตราจารย์ ดร.อดุล วิเชียรเจริญ ซึ่งดำรงตำแหน่งคณบดีคนแรกของคณะด้วย โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อจัดการเรียนการสอนวิชาพื้นฐานทั่วไปให้แก่นักศึกษาทุกคณะในมหาวิทยาลัย ก่อนเลือกแขนงวิชาเฉพาะทางของคณะต่าง ๆ ทั้งนี้ เป็นไปตามจุดมุ่งหมายสองประการคือโดยในยุคเริ่มแรก คณะศิลปศาสตร์ ได้ทำการสอนด้านศิลปศาสตร์และวิทยาศาสตร์ให้แก่ทั้งมหาวิทยาลัยซึ่งเป็นวิชาพื้นฐาน และอีกทั้งประสาทปริญญาศิลปศาสตร์บัณฑิต 5 สาขาวิชาอันได้แก่ สาขาวิชาคณิตศาสตร์ สาขาวิชาสถิติ สาขาวิชาบรรณารักษศาสตร์ สาขาวิชาประวัติศาสตร์ และสาขาวิชาภาษาศาสตร์ ซึ่งสาขาเหล่านี้ก่อตั้งในปีพ.ศ. 2504 อันเป็นสาขาปีเดียวกันกับการต่อตั้งคณะศิลปศาสตร์แต่เดิม โดยชื่อคณะศิลปศาสตร์นั้นได้รับประทานนามจาก พระองค์เจ้าวรรณไวทยากรณ์ โดยเริ่มทำการสอนครั้งแรกในวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ 2505 โดยเปิดสอนรายวิชาศิลปศาสตร์ให้แก่นักศึกษาชั้นปีที่ 1 ของทั่วทั้งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ก่อนที่จะเลือกเข้าศึกษาตามคณะหรือสาขาวิชาต่างๆในชั้นปีต่อไป โดยดังนี้จึงถือเอาวันที่ 15 สิงหาคม พ.ศ. 2505 เป็นวันสถาปณา "คณะศิลปศาสตร์" ศิลปศาสตร์
ศิลปศาสตร์ หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์การศึกษา หมวดหมู่:ปรัชญาการศึกษา หมวดหมู่:มนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
มหาวิทยาลัยศิลปากร ถือกำเนิดจาก "โรงเรียนประณีตศิลปกรรม สังกัด กรมศิลปากร" ในรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้พัฒนาขึ้นเป็นลำดับจนเป็น "โรงเรียนศิลปากร" และเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2486 พระยาอนุมานราชธน (ยง เสฐียรโกเศศ) ร่วมกับ ศิลป์ พีระศรี พัฒนาหลักสูตรจนได้รับการยกฐานะขึ้นเป็น "มหาวิทยาลัยศิลปากร"[1] เพื่อเป็นสถาบันอุดมศึกษาขั้นสูงทางศิลปะของชาติ โดยมีปณิธานที่จะสร้างสรรค์ศิลปะ วิทยาการ และภูมิปัญญาเพื่อสังคม มีผลให้งานศิลปะของชาติพัฒนาและก้าวหน้า มีกิจกรรมและวิชาการต่าง ๆ ที่ดำเนินการเอื้ออำนวยประโยชน์ให้แก่ประชาชนเสมอมา ปรัชญา
เรื่องที่หนึ่ง คือ เรื่องเกี่ยวกับธรรมชาติ เช่น ฟิสิกส์ มีเป้าหมายในการศึกษาเพื่อหาความจริงต่าง ๆ และเข้าใจในธรรมชาติมากกว่าสิ่งรอบตัวเพราะรวมไปถึงจักรวาลทั้งหมดอย่างลึกซึ้ง ชีววิทยา มีเป้าหมายในการศึกษาเกี่ยวกับสิ่งที่มีชีวิตทั้งหลาย เคมี มีเป้าหมายในการศึกษาเกี่ยวกับธาตุและองค์ประกอบของธาตุ เป็นต้น นับแต่สมัยกรีกโบราณมาจนถึงศตวรรษที่ 19 การศึกษาวิชาดาราศาสตร์ การแพทย์ และฟิสิกส์ เคยถูกรวมอยู่สาขาปรัชญาธรรมชาติ (Natural philosophy) จนกระทั่งการเติบโตของมหาวิทยาลัยสมัยใหม่ ส่งผลให้นักวิชาการหันไปพัฒนาศาสตร์เฉพาะทางขึ้นมา  เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์
ควรสังเกตว่า ในทางอภิปรัชญา เมื่อรัสเซลเปลี่ยนแนวความคิดจากลัทธิอุดมการนิยมแล้วก็ยึดมั่นอยู่ในลัทธิสัจนิยมมาโดยตลอด ระหว่างที่ยึดมั่นอยู่ในลัทธิสัจนิยมทางอภิปรัชญานี้เองได้เปลี่ยนแนวความคิดทางญาณปรัชญาเป็น 3 ลัทธิด้วยกัน คือ ปรมาณูนิยมทางตรรกะ สร้างสรรค์นิยมทางตรรกะ และสร้างสรรค์นิยมของมนัส ส่วนวิธีการวิจัยทางปรัชญานั้น รัสเซลยึดมั่นในวิธีการปรัชญาวิเคราะห์มาโดยตลอดตั้งแต่ระยะอุดมการนิยมแล้ว