กาย ฟอกส์ เสียชีวิตเมื่อไหร่?
กาย ฟอกส์
กาย ฟอกส์ (English: Guy Fawkes; 13 เมษายน ค.ศ. 1570 – 31 มกราคม ค.ศ. 1606) ที่รู้จักกันอีกชื่อหนึ่งว่า กวีโด ฟอกส์ (Italian: Guido Fawkes) อันเป็นชื่อที่เขาใช้ขณะสู้รบให้กับสเปนในกลุ่มประเทศแผ่นดินต่ำ เป็นสมาชิกกลุ่มคาทอลิกอังกฤษแขวงผู้วางแผนแผนดินปืน (Gunpowder Plot) ที่ล้มเหลวในปี ค.ศ. 1605
แกรี คูเปอร์
แฟรงก์ เจมส์ “แกรี” คูเปอร์ (Frank James “Gary” Cooper) (7 พฤษภาคม ค.ศ. 1901 - 13 พฤษภาคม ค.ศ. 1961) เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในเรื่องความ เงียบขรึม สไตล์การแสดงแบบน้อย และหลักปรัชญาลัทธิสโตอิก ความคิดแปลกแยก การควบคุมอารมณ์ แต่ก็เข้มข้นในบทบาทที่เหมาะสมกับภาพยนตร์คาวบอยที่เขาแสดง อาชีพการแสดงของเขามีช่วงยาวนานตั้งแต่ปี ค.ศ. 1925 จนถึงก่อนที่เขาเสียชีวิต มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 100 เรื่อง ไมเคิล แจ็กสัน
ในเวลาต่อมาสำนักข่าวหลายแหล่งข่าวให้ข้อมูลไม่ระบุที่มาว่าเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพลอสแอนเจลิสตัดสินใจระบุว่าการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันเป็นการถูกฆาตกรรม[223][224] ในเวลาที่เสียชีวิต แจ็กสันถูกให้โปรโพฟอล ยานอนหลับที่ชื่อว่าลอราเซแพมและยามิดาโซแลม[225]พนักงานสอบสวนกำลังจะสรุปสำนวนการสอบสวนเพื่อดำเนินคดีกับ นายแพทย์คอนราด เมอร์เรย์ แพทย์ประจำตัวของไมเคิล แจ็กสัน ในข้อหากระทำการโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายต่อไป[226] ร่างของแจ็กสันถูกฝังเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2009 ที่สุสานฟอเรสต์ลอว์น เมืองเกรนเดล รัฐแคลิฟอเนีย[227] เบลก รอสส์
เบลก อารอน รอสส์ (เกิด 12 มิถุนายน พ.ศ. 2528) นักพัฒนาซอฟต์แวร์ รู้จักในฐานผู้เริ่มพัฒนาเว็บเบราว์เซอร์ไฟร์ฟอกซ์ร่วมกับเดฟ ไฮแอตต์  อัลบัส ดัมเบิลดอร์
ฟอกส์ นกฟีนิกซ์สีแดงสลับเหลืองทอง สัตว์เลี้ยงของดัมเบิ้ลดอร์ เป็นผู้นำหมวกคัดสรรไปให้แฮร์รี่ตอน แฮร์รี่พอตเตอร์ กับ ห้องแห่งความลับ
เมื่อดัมเบิ้ลดอร์เสียชีวิตลง ฟอกส์ก็หายตัวไป บัดดี้ นอกซ์
บัดดี้ นอกซ์ () (20 กรกฎาคม ค.ศ. 1933 - 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1999) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน มีผลงานเพลงที่เป็นที่รู้จักที่สุด ในเพลงร็อกอะบิลลี ในปี ค.ศ. 1957 ที่ชื่อเพลง "Party Doll" เทร์รี ฟอกซ์
การวิ่งรณรงค์ของฟอกซ์ได้รับการขนานนามว่า "มาราธอนแห่งความหวัง" (Marathon of Hope) ส่งผลให้เขาได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ Companion of the Order of Canada ภายหลังการเสียชีวิต ได้มีผู้จัดกิจกรรมการวิ่งเทร์รี ฟอกซ์ เป็นประจำทุกปี จนถึงปัจจุบัน กาย ฟอกส์
กาย ฟอกส์เกิดเมื่อปี ค.ศ. 1570 ในย่านสโตนเกตของเมืองยอร์ก เขาเป็นบุตรคนที่สองจากสี่คนของเอดเวิร์ด ฟอกส์ ผู้แทนในคดี (proctor) และทนายความของศาลคันซิสทอรี (consistory court) หรือศาลสงฆ์ประเภทหนึ่งในยอร์ก[lower-alpha 1] และภรรยา อีดิธ[lower-alpha 2] บิดามารดาของกายเป็นสมาชิกคริสตจักรแห่งอังกฤษเช่นเดียวกับปู่ย่า ย่าเขาซึ่งมีชื่อเมื่อเกิดว่า เอลเลน แฮร์ริงตัน เป็นธิดาพ่อค้าคนสำคัญที่ดำรงตำแหน่งนายกเทศมนตรีเมืองยอร์กในปี ค.ศ. 1536[4] ทว่า ครอบครัวของมารดาเป็นคาทอลิกที่ไม่เข้าร่วมกิจการของคริสตจักรแห่งอังกฤษ (recusant) และลูกพี่ลูกน้อง ริชาร์ด คาวลิง บวชเป็นบาทหลวงคณะเยสุอิต[5] กายเป็นชื่อที่พบน้อยในประเทศอังกฤษ แต่อาจได้รับความนิยมในยอร์กเพราะเป็นชื่อของผู้มีชื่อเสียงในท้องถิ่นคือ เซอร์กาย แฟร์แฟกซ์แห่งสตีตัน[6] เจมส์ บอนด์
หลังจากพิมพ์ต้นฉบับของ "Casino Royale" เสร็จแล้ว, เฟลมิ่งได้ให้เพื่อนของเขา วิลเลียม โฟลเมอร์ อ่าน ซึ่งโฟลเมอร์ชอบมันและได้ส่งไปยังสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป แต่เคปก็ไม่ค่อยจะชอบมากเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็ได้ถูกตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2496 ซึ่งแนะนำโดย ปีเตอร์ เฟลมิ่ง, พี่ชายของเอียน เฟลมมิง ระหว่างปี พ.ศ. 2496 ถึง พ.ศ. 2509 และ 2 ปีหลังจากเสียชีวิต เฟลมมิงได้ประพันธ์นวนิยายทั้งหมด 12 เล่มและรวมเรื่องสั้นอีก 2 เล่ม ซึ่ง 2 เล่มสุดท้ายนั้นใช้ชื่อว่า "The Man with the Golden Gun" และ "Octopussy and The Living Daylights" – ซึ่งตีพิมพ์หลังเสียชีวิตแล้ว ทุกเล่มตีพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ โจนาธาน เคป รอย ลิกเทนสไตน์
รอย ฟอกซ์ ลิกเทนสไตน์ (; 27 ตุลาคม ค.ศ. 1923 – 29 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นศิลปินป็อปอาร์ตชาวอเมริกัน ที่มีผลงานโดดเด่นร่วมกับศิลปินอื่น ๆ อาทิ แอนดี วอร์ฮอล, แจสเปอร์ จอนส์ และเจมส์ โรเซนควิสต์ งานของเขาเป็นการนิยามสมมติฐานเบื้องต้นมากกว่าการล้อเลียน ซึ่งงานส่วนมากได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจากบทการ์ตูน ลิกเทนสไตน์ผลิตผลงานที่มีองค์ประกอบค่อนข้างแม่นยำ งานของเขาได้รับอิทธิพลจากโฆษณาที่โด่งดัง และหนังสือการ์ตูน รอยได้กล่าวว่า "ป็อปอาร์ตไม่ใช่ภาพเขียนแนวอเมริกัน แต่เป็นภาพเขียนแนวอุตสาหกรรม" ภาพเขียนของเขาได้จัดแสดงในหอศิลป์เลโอ กัสเตลลี (Leo Castelli) ในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2013 อีกทั้งภาพ Woman with Flowered Hat ได้รับการประมูลในราคาที่สูงที่สุด  จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ บารอนแห่งเคนส์ ที่หนึ่ง (; 5 มิถุนายน พ.ศ. 2426 – 21 เมษายน พ.ศ. 2489) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ เกิดที่ เคมบริดจ์, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร ผู้เสนอแนวคิดเศรษฐศาสตร์แบบเคนส์ (Keynesian Economics) แนวความคิดทางเศรษศาสตร์ของเคนส์มีอิทธิพลต่อทฤษฎีเศรษศาสตร์มหภาคสมัยใหม่เป็นอย่างมาก รวมไปถึงนโยบายเศรษฐกิจที่รัฐบาลนำมาใช้ในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศ เริ่มแรกเคนส์ศึกษาเรื่องสาเหตุของวัฏจักรธุรกิจ () และเรียกร้องให้มีการใช้นโยบายทางการคลังและการเงินเพื่อผ่อนคลายผลกระทบที่เกิดจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยและตกต่ำ เคนส์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบิดาของเศรษฐศาสตร์มหภาคยุคใหม่และนับได้ว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีอิทธิพลทางความคิดมากที่สุดของศตวรรษที่ยี่สิบ เดอะดอส์
เดอะดอส์ () เป็นวงดนตรีร็อกจากอเมริกา ก่อตั้งขึ้นในปี 1965 ที่ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมโดย จิม มอร์ริสัน - ร้องนำ , เรย์ แมนซาเรก - คีย์บอร์ด, ร็อบบี้ ครีเจอร์ - กีตาร์ และ จอห์น เดนสมอร์ - กลอง ชื่อวงนำมาจากหนังสือของอัลดัส ฮักซลีย์ "The Door Of Perception" ดนตรีของเดอะดอส์เป็นการผสมผสานเพลงการาจร็อก, บลูส์ และเอซิดร็อก รวมกัน พวกเขามักตกอยู่ในข้อพิพาทหลายกรณี อันเนื่องจากเนื้อหาของเพลงรวมถึงการแสดงบนเวทีที่คาดเดาไม่ได้ของมอร์ริสัน หลังจากที่มอร์ริสันเสียชีวิตเมื่อ 3 กรกฎาคม 1971 พวกเขายังคงมีวงต่อมากับสมาชิก 3 คนที่เหลือ จนแตกวงไปในปี 1973 จากการรายงานของ RIAA พวกเขามียอดขายอัลบั้มมากกว่า 32 ล้านชุดเฉพาะในสหรัฐอเมริกาที่เดียว รูด็อล์ฟ เฮ็ส
เฮ็สยังสนใจการบิน โดยเรียนบินอากาศยานที่ซับซ้อนขึ้นซึ่งมาพัฒนาเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองอุบัติ เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม 1941 เขาบินเดี่ยวไปประเทศสกอตแลนด์ ซึ่งเขาหวังจัดการเจรจาสันติภาพกับดุ๊กแฮมิลตัน ซึ่งเขาเชื่อว่าเป็นคนสำคัญในฝ่ายค้านของรัฐบาลอังกฤษ เฮ็สถูกจับกุมทันทีที่มาถึงและถูกอังกฤษควบคุมตัวจนสิ้นสงคราม(หลังจากฮิตเลอร์ได้ทราบการกระทำของเฮ็สทำให้เขาโกรธมากและทำการปลดเขาออกจากรองฟือเรอร์และได้แต่งตั้งมาร์ติน บอรมันแทน) เมื่อเขากลับประเทศเยอรมนีเพื่อรับการไต่สวนในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์กอาชญากรสงครามคนสำคัญในปี 1946 ตลอดการไต่สวน เขาอ้างว่าป่วยเป็นภาวะเสียความจำ แต่ภายหลังรับว่าเป็นอุบาย เฮ็สถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมต่อสันติภาพและคบคิดกับผู้นำเยอรมันอื่นเพื่อก่ออาชญากรรมและถูกย้ายไปเรือนจำซแพนเดาในปี 1947 ซึ่งเขารับโทษจำคุกตลอดชีวิต ความพยายามซ้ำ ๆ ของสมาชิกครอบครัวและนักการเมืองคนสำคัญเพื่อให้ปล่อยตัวเขาถูกสหภาพโซเวียตขัดขวาง ขณะยังถูกควบคุมตัวในซแพนเดา เขาเสียชีวิตโดยดูเหมือนฆ่าตัวตายในปี 1987 เมื่ออายุ 93 ปี หลังเสียชีวิต เรือนจำถูกทำลายเพื่อมิให้กลายเป็นที่บูชาของนีโอนาซี เจมี ฟ็อกซ์
เจมี่ ฟ็อกซ์ () เกิดเมื่อวันที่ 13 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงเจ้าของรางวัลออสการ์ในปี 2004 รับบทเป็นนักดนตรีผู้เป็นตำนาน เรย์ ชาร์ลส์ เรื่อง Ray และจากบทนี้ก็ยังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลจากสมาคมนักแสดง, รางวัลบาฟต้า และรางวัล NAACP Image นอกจากเป็นนักแสดงแล้ว ยังเป็นนักร้อง เป็นตลกเจ้าของรายการ "The Jamie Foxx Show" เบน อี. คิง
ในปี 2501 คิง (ยังใช้ชื่อนั้นอยู่) ได้เข้าร่วมวงดนตรีแนว ดูวอป "ไฟท์คราวน์" ปีถัดมาผู้จัดการของวง เดอะดริฟเตอร์ส ไล่สมาชิกวงดั้งเดิมออกทั้งหมด และแทนที่ด้วยสมาชิกไฟท์คราวนด์ คิงนักร้องแนว ริทึมแอนด์บลูส์ กับวงดนตรีของเขาในสังกัดเพลง แอตแลนติก เรดคอร์ดส เขายังมีส่วนร่วมในการแต่งเนื้อเพลงและได้เป็นศิลปินคนแรกในค่ายแอแลนติค เรดคอร์ดสและนำเพลง "There Goes My Baby" ของเดอะดริฟเตอร์สไปร้องใหม่ ซึ่งนับว่าประสบสำเร็จโดยมีศิลปินมาร่วมช่วยเหลือ "ด็อก พูมัส"และ "มอร์จ ชูแมน" อาทิเพลง "Save The Last Dance For Me" , "This Magic Moment" และ "I Count the Tears" คิงอัดเพลงกับวงเดอะดริฟเตอร์สเพียงแค่ 13 เพลง
เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีการประกาศว่าเบน อี.คิง เสียชีวิตลงที่ศูนย์การแพทย์ ของมหาวิทยาลัยแฮเกนแซก เมื่อวันที่ 30 เมษายน ขณะมีอายุ 76 ปี ตัวแทนของเบนกล่าวว่า เขามีปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ ก่อนที่จะเสียชีวิต มูฮัมหมัด อาลี
อาลี เสียชีวิตในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ที่โรงพยาบาลในเมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา เวลา 21:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น จากโรคพาร์กินสันและระบบทางเดินหายใจ ขณะอายุได้ 74 ปี [5] และหลังจากข่าวการเสียชีวิตได้เป็นที่รับรู้กัน ได้มีการแสดงความเสียใจจากบุคคลในวงการมวยระดับโลกหลายคนและอีกหลากหลายวงการ เช่น ดอน คิง, จอร์จ โฟร์แมน, ไมค์ ไทสัน, แมนนี่ ปาเกียว และฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ รวมถึงบารัก โอบามา[4] เจมส์ เค. โพล์ก
เจมส์ น็อกซ์ โพล์ก (อังกฤษ: James Knox Polk) (2 พฤศจิกายน ค.ศ. 1795 – 15 มิถุนายน ค.ศ. 1849) เป็นประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา คนที่ 11 มาร์ค ลิงคัส
มาร์ค ลิงคัส (Mark Linkous) เกิดวันที่ 9 กันยายน ค.ศ.1962 เสียชีวิต 6 มีนาคม ค.ศ.2010 เคยเป็นนักร้อง,นักเขียนเพลง,นักดนตรีและเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปในบทบาทของวงสปาร์กเกิลฮอร์ส ทั้งนี้มาร์คยังเป็นที่รู้จักจากการร่วมงานกับศิลปินที่มีชื่อเสียงหลายๆคน อาทิเช่น ทอม เวทส์,แดเนียล จอนสตัน,เรดิโอเฮด,แบล็ค ฟรานซิส,จูเลียน คาซาบลังกา,นินา เพอร์ซัน,เดวิด ลินช์,เดนเจอรัสเมาส์,เซจ ฟรานซิส
ลิงคัสเคยเป็นสมาชิคของวงแดนซิง ฮูดส์ วงอินดี้ยุค80 พวกเขาได้ย้ายจากเวอร์จิเนีย เมืองบ้านเกิดไปสู่นิวยอร์กซิตี้และต่อมา เมืองลอสแอนเจลิสด้วยความหวังว่าจะประสพความสำเร็จในวงกว้าง ในปีค.ศ.1988 วงของเขาไม่ประสพความสำเร็จในการทำสัญญากับค่ายใหญ่ พวกเขายุบวงและมาร์คเดินทางกลับเวอร์จิเนีย ที่ที่เขาเริ่มต้นเขียนเพลงภาพใต้ชื่อวงต่างๆกันไป
ในปี 1995 ลิงคัสได้ก่อตั้งวง สปาร์คเกิลฮอร์ส Sparklehorse วงที่เขาเป็นสมาชิคถาวรเพียงผู้เดียว วงนี้ได้ออกอัลบั้มเพียงสี่อัลบั้ม แต่ทุกๆอัลบั้มของเขาได้รับความชื่นชมเป็นอย่างดีจากผู้ฟังและนักวิจารณ์ อัลบั้มที่ออกกับค่าย Capital Records ได้แก่ Vivadixiesubmarinetransmissionplot, Good Morning Spider,It's a Wonderful Life และจากค่าย Astralwerks records อัลบั้ม Dreamt for Light Years in the Belly of a Mountain 
ในช่วงสุดท้ายของเขา ลิงคัสใช้ชีวิตอยู่ใน Hayesville,North Carolina ที่ที่เขาก่อตั้ง Static Kingstudio ในวันที่ 6 มีนาคม ค.ศ.2010 เขาฆ่าตัวตายในเมือง Knoxville, Tennessee ร็อดดี ไพเพอร์
รอเดริก จอร์จ ทูมส์ () หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า "ราวดี" ร็อดดี ไพเพอร์ () (17 เมษายน ค.ศ. 1954 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา อดีตนักมวยปล้ำสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (WWF) หรือ WWE และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2005 ในปี 2005 ไพเพอร์ถูกตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลืองและต่อมาในปี 2014 ไพเพอร์ได้ประกาศว่าเขาสามารถเอาชนะโรคร้ายดังกล่าวได้แล้ว เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2015 ไพเพอร์ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบจากภาวะหัวใจหยุดเต้นในขณะนอนหลับที่บ้านพักของเขาใน ลอส แอนเจลิส ปิดตำนานนักสู้ในวัย 61 ปี หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี
หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี () (18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1848 - 17 มกราคม ค.ศ. 1933) เป็นศิลปินผู้ออกแบบและสร้างงานกระจกสีผู้มีความสำคัญของประเทศสหรัฐอเมริกาในคริสต์ศตวรรษที่ 20 และมีบทบาทในขบวนการอาร์ตนูโวและสุนทรียนิยม (Aestheticism) ทิฟฟานีมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มผู้ออกแบบที่มีชื่อเสียงที่เรียกตนเองว่า “Associated Artists” ซึ่งในจำนวนสมาชิกก็มี ล็อกวูด เดอฟอเรสท์, แคนเดส วีลเลอร์ และแซมมูเอล โคลแมน ทิฟฟานีออกแบบหน้าต่างประดับกระจกสี, โคมตะเกียง, แก้วโมเสก, แก้วเป่า, เซรามิค, เครื่องเพชรพลอย, เครื่องเคลือบ และงานโลหะ ฟรันทซ์ คัฟคา
ฟรันทซ์ คัฟคา (German: Franz Kafka; 3 กรกฎาคม ค.ศ. 1883 – 3 มิถุนายน ค.ศ. 1924) เป็นนักเขียนชาวยิวคนสำคัญของคริสต์ศตวรรษที่ 20 คัฟคาถือกำเนิดมาในครอบครัวที่พูดภาษาเยอรมัน ผู้มีฐานะปานกลางในกรุงปรากในราชอาณาจักรโบฮีเมีย ที่ขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของออสเตรีย-ฮังการี (ปัจจุบันคือเช็กเกีย) ผลงานเขียนอันเป็นเอกลักษณ์ของคัฟคาที่ส่วนใหญ่เป็นงานที่เขียนค้างไว้ และส่วนใหญ่ตีพิมพ์หลังจากที่เสียชีวิตไปแล้วถือว่าเป็นงานที่มีอิทธิพลต่องานวรรณกรรมตะวันตกมากที่สุด[1] ร็อค ฮัดสัน
ร็อค ฮัดสัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1985 ในวัย 59 ปี นับเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงคนแรก ที่เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์  ชิเก ลินด์ซีย์
คิกบ็อกเซอร์ชื่อเอเดรียน ซิมมอนส์ ซึ่งเป็นแฟนสาวของชิเก ลินด์ซีย์ เสียชีวิตหลังจากการแข่งขันกับลินด์ซีย์ เชียร์ ที่ออร์แลนโด รัฐฟลอริดา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2010 ซึ่งเธอเป็นฝ่ายแพ้น็อกในยกที่สามของการต่อสู้ โดยตกอยู่ในอาการโคม่าและเสียชีวิตในวันรุ่งขึ้น เขาได้ตำหนิสตีฟ ฟอสซัม และผู้จัดงานคนอื่น ๆ ของรายการไอเคเอฟ เวิลด์คลาสสิก 2010 เนื่องจากไม่ได้คำนึงถึงความปลอดภัยที่จำเป็น โดยกล่าวว่าไม่มีรถพยาบาลปรากฏอยู่ในการแข่งและต้องใช้เวลาถึงหนึ่งชั่วโมงเพื่อส่งซิมมอนส์ไปยังโรงพยาบาลท้องถิ่นคำอธิบาย:  ยาโกบ ยอร์ดานส์
ในช่วงระยะเวลาระหว่าง ค.ศ. 1639 ถึง ค.ศ. 1640 ยอร์ดานส์ได้รับงานจ้างให้เขียนภาพชุดให้แก่พระเจ้าชาลส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ โดยบัลตาซาร์ เคอร์เบียร์ ผู้เป็นตัวแทนของพระองค์ในบรัสเซลส์ และเซซาเร อาเลสซานโดร สกาลยา นักการทูตที่พำนักอยู่ในแอนต์เวิร์ป ภาพชุดนี้มีด้วยกัน 22 ภาพที่แสดง "ตำนานของคิวปิดและไซคี" (ค.ศ. 1640-41)[33] ขณะที่งานเขียนเป็นงานสำหรับตั้งแสดงที่ตำหนักของพระราชินีที่กรีนิช แต่ยอร์ดานส์ไม่ทราบว่าผู้จ้างเป็นใคร[34] เมื่อยอร์ดานส์เสนอแบบให้แก่คนกลางผู้เป็นตัวแทนของราชสำนักอังกฤษ, เคอร์เบียร์ก็พยายามถวายคำแนะนำว่ารือเบินส์จะเป็นผู้เหมาะกับโครงการมากว่า[35] แต่ก็ไม่สำเร็จเพราะรือเบินส์มาเสียชีวิตเสียก่อนเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1640 เมื่อรือเบินส์เสียชีวิตแล้วยอร์ดานส์ก็ได้รับสัญญาการเขียนภาพทั้งหมด[36] แต่งานก็ก้าวหน้าไปอย่างเชื่องช้าและในปีต่อมาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1641 โครงการการเขียนภาพชุด "ตำนานของคิวปิดและไซคี" ก็ต้องมาหยุดชงักลงเมื่อสกาลยาเสียชีวิต ยอร์ดานส์ไม่ได้ทำโครงการเสร็จมีเพียงแปดภาพเท่านั้นที่ส่งไปถึงอังกฤษ และมีเรื่องมีราวกันเกี่ยวกับเรื่องค่าจ้างจากทายาทของสกาลยาจนถึงรุ่นลูกของยอร์ดานส์[33] เหี่ยวฟ้า
เหี่ยวฟ้า มีชื่อจริงว่า พรมมา สระทองแก้ว (พ.ศ. 2478 — 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550) หรือบางครั้งในคณะตลกอาจเรียกว่า อีเหี่ยว เป็นศิลปินตลกอาวุโส และเป็นหัวหน้าคณะตลกวง "เหี่ยวฟ้า" เสียชีวิตเมื่อ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 รวมอายุ 72 ปี หลังจากล้มป่วยมาตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2549 ด้วยโรคมะเร็งปอด เส้นเลือดในสมองตีบและอัมพฤกษ์ ซูสีไทเฮา
ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1860 ช่วงที่สงครามฝิ่นครั้งที่สองใกล้ยุตินั้น แฮร์รี สมิท พากส์ (Harry Smith Parkes) ราชทูตบริเตน และคนอื่น ๆ ถูกกองทัพราชวงศ์ชิงจับกุมไปทรมานและประหารชีวิต กองทัพบริเตนกับฝรั่งเศสที่มีเจมส์ บรูซ (James Bruce) เป็นผู้บัญชาการ จึงตอบโต้ด้วยการถล่มนครหลวงเป่ย์จิง ครั้นเดือนถัดมา กองทัพต่างชาติเผาพระที่นั่งยฺเหวียนหมิง-ยฺเหวียน (圓明園) จนราบ ส่วนจักรพรรดิเสียนเฟิงและคณะซึ่งมีพระนางรวมอยู่ด้วยนั้นลี้ภัยจากปักกิ่งไปเร่อเหอ (熱河) ก่อนแล้ว[5] เมื่อทรงทราบว่า พระที่นั่งถูกเผา จักรพรรดิเสียนเฟิงซึ่งประสบภาวะสมองเสื่อม (dementia) อยู่แล้วก็โทมนัส หันไปพึ่งพาสุรายาเมาจนประชวรหนัก[6] พระองค์ให้หาขุนนางผู้ใหญ่ 8 คนมาเฝ้า ทรงตั้งให้เป็นองคมนตรี เรียกว่า "กู้มิ่งปาต้าเฉิน" (顧命八大臣; "8 ขุนนางผู้ใหญ่รับสนองพระราชโองการ") มีหัวหน้า คือ ซู่ชุ่น (肅順), ไจ่-ยฺเหวียน (載垣), และตฺวันหฺวา (端華) ครั้นแล้ว ก็สิ้นพระชนม์ ณ เรือนภูเขาพักร้อน (避暑山莊) ในเร่อเหอเมื่อวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1861 วิลเลียม ฟอกซ์ แทลบอต
วิลเลียม เฮนรี ฟอกซ์ แทลบอต ( William Henry Fox Talbot ) (11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1800 - 17 กันยายน ค.ศ. 1877) นักวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ทดลองค้นคว้าเกี่ยวกับสารเคมีไวแสงที่จะนำมาฉาบลงบนกระดาษมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1833 จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1835 เขาได้ค้นพบว่า “เงินคลอไรด์”( Silver Chloride ) เป็นสารที่มีความไวต่อแสงสว่าง ซึ่งสามารถฉาบลงบนกระดาษได้ ทำให้ได้กระดาษไวแสงที่จะนำไปอัดภาพ เขาได้ทดลองนำใบไม้ ขนนก มาวางทับกระดาษไวแสง พบว่า ส่วนที่วัตถุทับอยู่จะเป็น สีขาวแต่ส่วนที่ถูกแสงสว่างจะเป็นสีดำ เมื่อนำไปล้างในสารละลายเข้มข้นของโซเดียมคลอไรด์ ได้ภาพที่เรียกว่า “ภาพPhotogenic Drawing” ที่มีลักษณะเป็นสีตรงข้ามกับต้นแบบคือ ขาวเป็นดำ และดำเป็นขาว หรือที่เรียกว่า "ภาพเนกาตีฟ" ในปัจจุบัน ซึ่งแทลบอตใช้เป็นต้นแบบในการอัดภาพ ภาพต่อๆ มาจะเป็นภาพโพสิตีฟ ฉะนั้นวิธีการของแทลบอตจึงดีเท่ากระบวนการของดาร์แกโรไทพ์ ตรงนี้สามารถอัดภาพได้หลายภาพตามต้องการ แต่ก็มีข้อด้อยตรงที่เมื่อเก็บไว้นาน ๆ สีของภาพจะซีดจางลง 
ต่อมาแทลบอตได้ปรับปรุงกระบวนการของเขาหลายขั้นตอนทั้งการถ่ายและการล้างทำให้ได้ภาพที่ดีขึ้นเท่าเดิม ซึ่งเขาตั้งชื่อกระบวนการนี้ว่า 
“คาโลไทพ์” ( Calotype ) ซึ่งแปลว่า ความประทับใจในภาพที่สวยงามแต่เพื่อน ๆ ของเขาแนะนำว่าควรใช้ชื่อ แทลบอตไทพ์ (Talbotype ) 
ในปี ค.ศ. 1844 แทลบอตได้เผยแพร่ผลงานของเขาโดยเขียนหนังสือ " The pencil of Nature " แสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ซึ่งได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ไมเคิล แจ็กสันกับประเทศไทย
วันที่ 25 มิถุนายน พ.ศ 2552 ไมเคิล แจ็กสันได้เสียชีวิตระหว่างเตรียมแสดงคอนเสิร์ต ดิส อิส อิท กลายเป็นข่าวในความสนใจของคนทั้งโลก ในประเทศไทยมีผู้โพสข้อความไว้อาลัยบนเว็บไซด์และตั้งคำถามถึงชีวิตส่วนตัวของเขาซึ่งก็ได้คลายข้อสงสัย รวมถึงการสัมภาษณ์ความรู้สึกของเหล่าศิลปินดาราหลายคนในรายการโทรทัศน์ โดยมีการถ่ายทอดสดงานไว้อาลัยของไมเคิลไปทั่วโลกรวมถึงประเทศไทย การจากไปอย่างกระทันหันของเขาสร้างความตกใจแก่แฟนๆและศิลปินชาวไทยหลายคน โดยมีการจัดงานไว้อาลัยไมเคิล เมื่อวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ณ ชั้นจี ดิ ออฟฟิเศส แอท เซ็นทรัลเวิลด์ ในชื่อ "ไมเคิล แจ็กสัน, ยู อาร์ น็อท อโลน" มีศิลปินมาร่วมงานอย่าง ติ๊ก ชีโร่ เรืองศักดิ์ ลอยชูศักดิ์ ไมเคิล ตั๋ง อาร์ท วาเคชั่น และ Paul Ewing ศิลปินอิสระจากอังกฤษ ผู้ที่เคยร่วมเล่นดนตรีกับไมเคิล แจ็กสัน และกุดจี่ กวีลูกโลกสีเขียว เป็นผู้อ่านกลอน งานเริ่มต้นด้วยการให้แขกที่มาร่วมงาน ร่วมวางพวงมาลัยซึ่งเป็นสื่อในการไว้อาลัยแก่ ไมเคิล แจ็กสัน จากแฟนเพลงชาวไทย พร้อมร่วมเขียนคำไว้อาลัย ต่อด้วยการฉายภาพแสดงสดและมิวสิกวิดีโอของไมเคิล จากนั้นมีการพูดคุยถึงไมเคิลโดยกูรูวงการเพลงและแฟนพันธุ์แท้ของไมเคิล ในหัวข้อ "ทำไมใครๆ ถึงเรียกไมเคิล แจ็กสันว่า คิงออฟป๊อป" และมุมมองของสื่อมวลชนที่มีต่อคิงออฟป๊อป และเพลงไมเคิลมีอิทธิพลอย่างไรต่อคนไทย ปิดท้ายด้วยให้ อมิตา มาเรีย ยัง ตัวแทนศิลปิน กล่าวคำไว้อาลัย โดยมีจอห์น รัตนเวโรจน์เป็นต้นเสียง พร้อมเชิญทุกคนร่วมร้องเพลง "ยู อาร์ น็อท อโลน" เป็นการไว้อาลัยสุดท้าย
นอกจากนี้ ในรายการทรู อคาเดมี่ แฟนเทเชีย ซีซั่นที่ 6 สัปดาห์ที่ 3 ได้นำเพลงของไมเคิล ให้นักล่าฝันขับร้อง เพื่อเป็นการรำลึกถึงไมเคิลด้วย โดยคอนเสิร์ตมีขึ้นเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ณ ธันเดอร์โดม เมืองทองธานี พอลตายแล้ว
ในเช้าวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1969 โรบี ยอนจ์ ดีเจสถานีวิทยุในนิวยอร์กคลื่น WABC ได้อภิปรายข่าวลือออกอากาศมากกว่า 1 ชั่วโมง ซึ่งประสบความสำเร็จในเวลาอันสั้น ในช่วงคืนนั้นคลื่นของสถานีได้ครอบคลุมคนฟังไป 38 รัฐ รวมถึงไปถึงประเทศอื่น ต่อมาเจ้าหน้าที่สื่อของเดอะบีตเทิงส์ ได้ออกแถลงข่าวปฏิเสธเกี่ยวกับข่าวลือที่แพร่สะพัดในระดับนานาชาติและสื่อนานาชาติ ไมเคิล เฮย์ส
ไมเคิล เซตซ์ (Michael Seitz) เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1959 เป็นผู้ผลิต, นักมวยปล้ำอาชีพที่เกษียณอายุ และอดีตนักดนตรี ชาวอเมริกัน เป็นหนึ่งในสมาชิกกลุ่มเดอะฟาบูลัสฟรีเบิดส์ ภายใต้ชื่อบนสังเวียน ไมเคิล "พี.เอส." เฮย์ส (Michael "P.S." ("Purely Sexy") Hayes) และสำหรับบทบาทของเขาในฐานะที่เป็นผู้ประกาศภายใต้ชื่อ ด็อก เฮนดริกซ์ (Dok Hendrix) ใน World Wrestling Federation (WWF) และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2016 ในฐานะของเดอะฟาบูลัสฟรีเบิดส์ ปัจจุบันเขาทำงานกับ WWE ในฐานะหัวหน้าของเอเย่นต์/ผู้ผลิต
Tracklist: เทกเคนบายฟอร์ซ
เทคเคนบายฟอร์ส () เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 5 ของวงสกอร์เปียนส์ที่ปล่อยวางขายใน ค.ศ. 1977 เป็นอัลบั้มสุดท้ายที่ได้ร่วมงานกับ Ulrich Jon Roth มีอกีตาร์ของวง ซึ่งแยกออกจากวงปีค.ศ. 1978 หลังทัวร์ที่ประเทศญี่ปุ่น และถูกแทนที่โดยMatthias Jabsเนื้อเพลง 'We'll Burn The Sky' เริ่มแต่งโดย Monika Dannemann, แฟนคนล่าสุดของ Jimi Hendrix, เป็นบรรณาการให้เขาหลังจากที่เขาเสียชีวิตไปในภายหลังเธอได้เกี่ยวข้องกับ Uli Jon Roth มือกีตาร์ของวง พวกเขาทำงานร่วมกันในบางเพลง รวมทั้งเพลง 'We'll Burn The Sky'. นอร์แมน บอร์ล็อก
นอร์แมน เออร์เนสต์ บอร์ล็อก () (25 มีนาคม ค.ศ. 1914 - 12 กันยายน ค.ศ. 2009) นักวิชาการการเกษตรชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งมูลนิธิเวิลด์ฟู้ดไพรส์ ผู้ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดาแห่งการปฏิวัติสีเขียว" ในฐานะที่เป็นผู้นำการคิดค้น และนำเสนอเทคโนโลยีการเพิ่มผลผลิตอาหารจากการเกษตรในเม็กซิโก อินเดีย และปากีสถาน ในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 การคิดค้นของบอร์ล็อก ทำให้ประเทศผู้ผลิตสามารถเพิ่มปริมาณผลผลิตได้เป็นสองเท่า และประมาณการว่าสามารถช่วยเหลือประชากรโลกจากความอดอยากได้มากกว่าพันล้านคน และช่วยชีวิตคนได้มากกว่า 245 ล้านคน เสียชีวิตแล้วที่บ้านพักในเมืองดัลลัส รัฐเท็กซัสเมื่อวันที่ 12 ก.ย. 2552 ด้วยภาวะแทรกซ้อนจากโรคมะเร็ง ขณะอายุ 95 ปี  กาย ฟอกส์
Media related to Guy Fawkes at Wikimedia Commons หน้ากากกาย ฟอกส์
หน้ากากกาย ฟอกส์นั้นมาจากภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดเรื่อง "เพชฌฆาตหน้ากากพญายม" ("V for Vendetta") ในปี ค.ศ. 2006 ที่ตัวละครเอกสวมใส่หน้ากากใบนี้ และต่อต้านรัฐบาลเผด็จการในท้องเรื่อง โดยการเคลื่อนไหวในลักษณะการก่อการกำเริบโดยประชาชนที่ใช้สัญลักษณ์หน้ากากกาย ฟอกส์นี้ ที่เป็นที่รู้จักกันดีคือ กรณียึดวอลล์สตรีทในปี 2011 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา กาย ริตชี
กาย ริตชี () เกิดเมื่อวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 1968 เป็นผู้เขียนบท นักสร้างภาพยนตร์ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอังกฤษ มีผลงานโด่งดังจากการกำกับเรื่อง "Lock, Stock and Two Smoking Barrels" ,"Snatch" และ "Sherlock Holmes" ด้านชีวิตส่วนตัวเคยแต่งงานกับมาดอนน่า มีบุตรชายด้วยกัน 1 คน กาย ฟอกส์
ผู้สังเกตการณ์ เซอร์เอดเวิร์ด โฮบี (Edward Hoby) ตั้งข้อสังเกตว่า "ตั้งแต่จอห์นสันอยู่ในหอคอย เขาก็เริ่มพูดภาษาอังกฤษ" ([Since Johnson's being in the Tower, he beginneth to speak English]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ฟอกส์เปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของเขาในวันที่ 7 พฤศจิกายน และบอกผู้สอบสวนเขาว่ามีห้าคนเกี่ยวข้องในแผนปลงพระชนม์พระมหากษัตริย์ เขาเริ่มเผยชื่อในวันที่ 8 พฤศจิกายน และบอกว่าพวกเขาตั้งใจยกเจ้าหญิงเอลิซาเบธขึ้นครองบัลลังก์อย่างไร คำสารภาพที่สามของเขาในวันที่ 9 พฤศจิกายน พาดพิงฟรานซิส เทรชัม หลังเหตุการณ์แผนรีดอลฟี (Ridolfi plot) ในปี ค.ศ. 1571 นักโทษถูกบังคับให้บอกเขียนคำสารภาพของเขาเองก่อนคัดลอกและลงลายมือชื่อ หากยังสามารถเขียนได้[46] แม้ไม่ชัดเจนว่าเขาตกอยู่ใต้ความกลัวเครื่องทรมานดึงแขนขาหรือไม่ แต่ลายมือชื่อของฟอกส์ซึ่งไม่ดีไปกว่าการเขียนหวัด ๆ นัก ก็เป็นหลักฐานถึงความทุกข์ทรมานที่เขาต้องเจอในกำมือของผู้สอบสวน[47] ชาลส์ ดอว์ส
ชาลส์ เกตส์ ดอว์ส () (27 สิงหาคม พ.ศ. 2408 - 23 เมษายน พ.ศ. 2494) เป็นนายธนาคาร, นายพล, นักการทูต, และนักการเมืองชาวอเมริกัน ดํารงตําแหน่งรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 30 ระหว่าง พ.ศ. 2468 ถึง 2472 ในสมัยประธานาธิบดีแคลวิน คูลิดจ์ สำหรับการทำงานของเขาในการวางแผนการดอวส์สำหรับค่าปฏิกรรมสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพเมื่อปี พ.ศ. 2468 เอียน เคอร์ติส
เอียน เควิน เคอร์ติส (; 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 - 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง นักเขียนเนื้อ ชาวอังกฤษ เป็นนักร้องนำวงโพสต์-พังก์ ที่ชื่อ จอยดิวิชัน ซึ่งวงออกผลงานอัลบั้มแรกชุด "Unknown Pleasures" ในปี ค.ศ. 1979 และชุดต่อมาในปี ค.ศ. 1980 ชุด "Closer" เขาทนทุกข์ด้วยโรคลมชักและล้มเหลวในชีวิตสมรส เคอร์ติสได้แขวนคอฆ่าตัวตายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1980 ก่อนการทัวร์แรกในอเมริกาเหนือของวงจอยดิวิชัน เทร์รี ฟอกซ์
เกิดที่วินนิเพก รัฐแมนิโทบา ขณะมีอายุ 19 ปี เขาป่วยเป็นมะเร็งกระดูกจนต้องตัดขาออกข้างหนึ่ง ในปี พ.ศ. 2523 ฟอกซ์ได้สวมขาเทียมและทำกิจกรรมรณรงค์วิ่งข้ามประเทศแคนาดา เพื่อระดมทุนและกระตุ้นสังคมต่อการวิจัยการรักษามะเร็ง การวิ่งด้วยขาเทียมของฟอกซ์ดำเนินไปได้เพียง 143 วัน เป็นระยะทาง 5,373 กิโลเมตร (3,339 ไมล์) ก็สิ้นสุดลงเมื่อมะเร็งกระจายไปถึงปอด ฟอกซ์มีอาการทรุดหนักและเสียชีวิตเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2524 ด้วยวัย 23 ปี ฟิเนียส์ พี. เกจ
แม็คมิลแลน (ค.ศ. 2000) ขัดกับหมอฮาร์โลว์เรื่องวันเสียชีวิตของนายเกจ[2]:108-9 คือ หมอฮาร์โลว์ (ค.ศ. 1868)[1] แสดงวันเสียชีวิตเป็นวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1861 แต่บันทึกของสัปเหร่อ[24] แสดงว่าได้ฝังนายเกจในวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1860 นอกจากนั้นแล้ว แม็คมิลแลนยังเปลี่ยนวันที่อื่น ๆ ในชีวิตช่วงสุดท้ายของนายเกจ คือ วันย้ายจากประเทศชิลีไปยังเมืองซานฟรานซิสโก และวันเริ่มการชักกระตุก เพื่อปรับวันที่ที่ไม่สอดคล้องกับบันทึกของสัปเหร่อ 80 วันรอบโลก
นวนิยายกล่าวถึงการผจญภัยของ ฟิเลียส ฟอกซ์ ชาวอังกฤษ กับคนรับใช้ชาวฝรั่งเศสชื่อ ปาสปาตู ซึ่งพนันกับเพื่อนเป็นเงิน 20,000 ปอนด์ (เทียบเท่ากับ 2,500,000 ปอนด์สเตอร์ลิง ในปัจจุบัน) ว่าสามารถเดินทางรอบโลกได้ภายใน 80 วัน โดยไม่มีข้อจำกัดว่าจะใช้พาหนะใด ไม่ว่าจะเป็นบอลลูน รถไฟ เรือกลไฟ เลื่อน ช้าง ม้า ฯลฯ ทั้งคู่เริ่มออกเดินทางเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 1872 และต้องเดินทางกลับมาถึงภายในวันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 1872 ระหว่างการเดินทาง ฟิเลียส ฟอกซ์ ต้องพบกับอุปสรรคมากมายที่ทำให้ล่าช้าเสียเวลา แบล็กอายด์พีส์
ปี 1995 Eazy-E เสียชีวิตด้วยโรคเอดส์ วง Atban Klann ก็กลับมาทำงานร่วมกันอีกครั้งภายใต้ชื่อวงแบล็กอายด์พีส์ (Black Eyed Peas) โดย will.i.am ได้ให้เหตุผลบนปกของอัลบั้ม "มังกีบิสซิเนส" ("Monkey Business") ถึงการตั้งชื่อวงนี้ว่า "เป็นอาหารสำหรับจิตใจ" พวกเขาพาไฮเม โกเมซ หรือ ทาบู (Jaime Gomez / Taboo) เข้ามาเป็นสมาชิกคนที่สามและมีคิม ฮิลล์ (Kim Hill) เป็นนักร้องแบ็คอัพให้ แบล็กอายด์พีส์ไม่เหมือนกับวงฮิปฮอปทั่ว ๆ ไป เพราะพวกเขาเลือกที่จะแสดงสดและใช้เครื่องดนตรี รวมทั้งสไตล์การแต่งตัวก็ต่างจากศิลปินแร็ปแก็งสเตอร์อื่น ๆ ในแถบลอสแอนเจลิสในสมัยนั้น 80 วันรอบโลก
ฟิเลียส ฟอกซ์เข้าใจผิดว่า เขาต้องกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัว เพราะแพ้พนัน หลังจากเดินทางมาถึงไม่ทันกำหนดเส้นตาย แต่ในความเป็นจริงแล้ว เขาเดินทางมาถึงก่อนกำหนดเป็นเวลา 23 ชั่วโมง 55 นาที เนื่องจากเขาเลือกเดินทางไปทางทิศตะวันออก และลืมทดเวลากลับ 1 วัน เมื่อเดินทางข้ามเส้นแบ่งเวลาสากล (International Date Line) การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน
การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันสร้างความตกตะลึงและเรียกปฏิกิริยาจากคนทั่วทุกมุมโลก ก่อให้เกิดประวัติการณ์ของการจราจรทางอินเทอร์เน็ตอย่างไม่เคยมีมาก่อน ยอดจำหน่ายเพลงของเขาและวงเดอะแจ็กสันไฟฟ์เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว เป็นปรากฏการณ์ที่สื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลกต่างพุ่งขึ้นสูงที่สุดในรอบทศวรรษโดยก่อนหน้านี้ แจ็กสันมีความตั้งใจที่จะดำเนินการแสดงคอนเสิร์ตคัมแบ็กของเขาไปกับผู้ชมหนึ่งล้านคน ที่กรุงลอนดอน O2 Arena ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม 2009 จนถึงเดือนมีนาคม 2010 งานพิธีไว้อาลัยได้จัดขึ้นเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 2009 ที่สเตเปิลส์ เซ็นเตอร์ ในลอสแอนเจลิส ซึ่งเป็นสถานที่ใช้ฝึกซ้อมสำหรับการแสดงคอนเสิร์ตในคืนวันก่อนที่เขาจะเสียชีวิต พิธีไว้อาลัยนี้ได้รับการถ่ายทอดสดออกอากาศไปทั่วโลกโดยมีผู้ชมมากกว่าพันล้านคนในปี 2010 บริษัทโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ตกลงนามทำสัญญากับกองทุนจัดการมรดกเป็นจำนวน 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เพื่อสิทธิในการจัดจำหน่ายผลงานหลังเสียชีวิตของเขาจนถึงปี 2017 รวมถึงการปล่อยอัลบั้มตลอดทศวรรษ นับเป็นสัญญาที่มีมูลค่าสูงสุดที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมดนตรี การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน จัดอยู่ในอันดับ 1 ของรายการ VH1/VH1 Classic's ในหัวข้อ "100 เหตุการณ์ที่ช็อคที่สุดในโลกดนตรี"  ฮิกส์โบซอน
ฮิกส์โบซอนถูกตั้งชื่อตามปีเตอร์ ฮิกส์ ซึ่งเป็นหนึ่งในหกนักฟิสิกส์ที่ในปี 1964 ได้นำเสนอกลไกที่บ่งบอกถึงการมีอยู่ของอนุภาคดังกล่าว เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2013 สองคนในนั้น, ปีเตอร์ ฮิกส์และ François Englert ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์สำหรับการทำงานและการทำนายของพวกเขา (โรเบิร์ต Brout ผู้ร่วมวิจัยของ Englert ได้เสียชีวิตในปี 2011 และรางวัลโนเบลไม่ได้ส่งให้หลังการเสียชีวิตของผู้ประพันธ์ตามปกติ)  กาย ฟอกส์
บางครั้งกาย ฟอกส์ ได้รับสดุดีว่าเป็น "คนสุดท้ายที่เข้ารัฐสภาด้วยเจตนาซื่อสัตย์"[68] ชิคาโก บูลส์
ฤดูร้อนปี ค.ศ. 1998 ถือเป็นจุดสิ้นสุดของยุคที่บูลส์ได้เป็นแชมป์[7] ครอสคิดว่าผู้เล่นในบูลส์เริ่มมีอายุมาก ตัดสินใจสร้างทีมขึ้นมาใหม่แทนที่จะทนกับทีมที่ผลงานค่อยๆ ตกต่ำลง โดยวางแผนจะเทรดผู้เล่นเก่งที่อายุมากเพื่อแลกกับสิทธิ์ในการดราฟอันดับแรกๆ และจะได้มีเงินมาเซ็นสัญญาผู้เล่นดีๆ เข้าทีม ครอสได้เทรด สก็อตตี พิพเพน ออกไปแลกกับ รอย โรเจอรส์ (Roy Rogers) (ซึ่งก็ปล่อยออกจากทีมในเดือนธันวาคม) และโอกาสการดราฟรอบสอง ตัดสินใจไม่ต่อสัญญา เดนนิส ร็อดแมน รวมทั้งเทรด ลุค ลองลีย์ และ สตีฟ เคอร์ แลกกับสิทธิ์การดราฟ ครอสจ้างโค้ชใหม่ คือ ทิม ฟรอยด์ ที่เคยสร้างผลงานที่มหาวิทยาลัยไอโอวาสเตต หลังจากที่ ฟิล แจ็กสัน ออกไป ไมเคิล จอร์แดน ก็ประกาศเลิกเล่นเป็นครั้งที่สองอย่างเป็นทางการ เจมส์ เบ็ค (นักประวัติศาสตร์ศิลป์)
เจมส์ เบ็ค () (14 พฤษภาคม ค.ศ. 1930 - 26 พฤษภาคม ค.ศ. 2007) เจมส์ เบ็คเป็นศาสตราจารย์วิชาประวัติศาสตร์ศิลปะของมหาวิทยาลัยโคลัมเบียและนักประวัติศาสตร์ศิลป์คนสำคัญชาวอเมริกันผู้มีความเชี่ยวชาญในสาขายุคฟื้นฟูศิลปวิทยาอิตาลี และเป็นนักวิจารณ์ผู้มีความคิดเห็นรุนแรงต่อโครงการเด่นๆ หลายโครงการที่เกี่ยวกับการบูรณปฏิสังขรณ์งานศิลปะ และ การบ่งงานศิลปะแก่ศิลปินคนใหม่ (re-attributions of artworks) นอกจากนั้นเบ็คก็ยังเป็นผู้ก่อตั้งองค์การผู้สังเกตการณ์ศิลปะนานาชาติ (ArtWatch International) ซึ่งเป็นกลุ่มที่มีจุดประสงค์ในการรณรงค์ต่อต้านพฤติกรรมอันขาดความรับผิดชอบที่เกิดขึ้นในแวดวงศิลปะ โยลันด์ ฟ็อกซ์
โยลันด์ ฟ็อกซ์ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ที่ วอชิงตัน ดี.ซี. ด้วยโรคมะเร็งปอด สิริอายุได้ 87 ปี อนุสรณ์ผู้ตาย
รูปสัญลักษณ์ผู้ตายอาจจะใช้ในพิธีทางศาสนาเพื่อแทนผู้ที่ไม่เป็นที่นิยม เช่นการเผารูปเพื่อแสดงถึงการกำจัดผู้ตาย เช่นในอังกฤษจะมีการเผารูปสัญลักษณ์ที่ทำจากฟางหรือเศษวัสดุเป็นรูปกาย ฟอคส์ (Guy Fawkes) ทุกวันที่ 5 พฤศจิกายนของทุกปี เพี่อเป็นการระลึกถึงกาย ฟอคส์ผู้มีส่วนในการวางการคบคิดระเบิดรัฐสภาอังกฤษ (Gunpowder Plot) โดยผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิกเพื่อจะพยายามกำจัดพระเจ้าเจมส์ที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1605 แต่ไม่สำเร็จ กาย เพียร์ซ
กาย เอดเวิร์ด เพียร์ซ (; เกิด 5 ตุลาคม ค.ศ. 1967) เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลียที่เกิดในอังกฤษ เขายังเป็นนักดนตรีอีกด้วย เป็นที่รู้จักในบทบาทเลโอนาร์ด เชลบี ในภาพยนตร์กำกับโดยคริสโตเฟอร์ โนแลน เรื่อง "Memento", ร้อยโทเอ็ด เอกซ์เลย์ใน "L.A. Confidential", แอดัม ไวต์ลี หรือ เฟลิเซีย จอลลีกูดเฟลโลว์ (แดร็กควีน) ใน "The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert", ไมก์ ยัง ในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของออสเตรเลียเรื่อง "Neighbours", บทบาทสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ใน "The King's Speech" และบทบาทอัลดิช คิลเลียน ใน"ไอรอนแมน 3" เขาได้รับรางวัลเอมมี และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ดส และรางวัลแซตเทิร์น ประภาพ ตันเจริญ
ประภาพ ตันเจริญ (ชื่อเล่น ; เฟ้น) (เกิด 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535) เป็นนักร้องวง พอส หลังการเสียชีวิตของโจ้ - อัมรินทร์ เหลืองบริบูรณ์ โดยเข้ามาเป็นจากการผ่านแคมเปญ PAUSE PLAY AGAIN แฟนมิตติ้ง โดยให้แฟนเพลงส่งคลิปคัฟเวอร์เพลง “รักอยู่รอบกาย” ในแบบฉบับของตัวเอง โดยก่อนหน้านี้เขาได้เป็นหนึ่งในสมาชิกวงดูโอ เจ้าฟาฟา มหาสนุก สังกัด Listen Reason นอกเหนือจากนี้เฟ้นท์ยังเคยเป็นครูสอนเปียโนที่ Musical Art Studio  กาย ฟอกส์
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1591 ฟอกส์ขายที่ดินกรรมสิทธิ์ในคลิฟตันที่ตกทอดมาจากบิดา[lower-alpha 4] เขาเดินทางไปยังยุโรปแผ่นดินใหญ่เพื่อสู้รบในสงครามแปดสิบปีร่วมกับสเปนคาทอลิกซึ่งต่อต้านสาธารณรัฐดัตช์ (และฝรั่งเศสตั้งแต่ปี ค.ศ. 1595 จนมีการทำสนธิสัญญาแวร์แว็งในปี ค.ศ. 1598) แม้อังกฤษมิได้เข้าร่วมในปฏิบัติการภาคพื้นดินต่อสเปนในเวลานั้น แต่ทั้งสองประเทศยังอยู่ในภาวะสงคราม และเหตุการณ์อาร์มาดาสเปน ค.ศ. 1588 เพิ่งผ่านไปได้ห้าปี เขาเข้าร่วมกับเซอร์วิลเลียม สแตนลีย์ ชาวอังกฤษคาทอลิกและผู้บังคับบัญชาผ่านศึกในวัยห้าสิบกลาง ๆ ผู้สร้างกองทัพในไอร์แลนด์เพื่อต่อสู้ในกองทหารของเลสเตอร์ที่ส่งไปปฏิบัติการนอกประเทศในเนเธอร์แลนด์ สแตนลีย์เคยได้รับการยกย่องจากสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แต่หลังจากที่เขายอมสละเมืองเดเฟินเตอร์ให้สเปนในปี ค.ศ. 1587 เขาและทหารส่วนใหญ่ก็เปลี่ยนฝ่ายไปรับใช้สเปน ฟอกส์กลายเป็นอัลเฟเรซ ([alférez]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) หรือนายทหารผู้น้อย ซึ่งสู้รบอย่างดีในการล้อมเมืองกาแลในปี ค.ศ. 1596 และเมื่อถึงปี ค.ศ. 1603 ก็ได้รับการเสนอเลื่อนยศเป็นร้อยเอก[3] ในปีนั้น เขาเดินทางไปสเปนเพื่อแสวงหาการสนับสนุนแก่กบฏคาทอลิกในอังกฤษ ในโอกาสนั้นเขาได้ใช้ชื่อตัวว่า "กวีโด" (Guido) ซึ่งเป็นชื่อเขาในภาษาอิตาลี และบรรยายพระเจ้าเจมส์ที่ 1 ในบันทึกของเขาว่าเป็น "คนนอกศาสนา" ผู้ทรงเจตนา "ขับทั้งนิกายสันตะปาปาออกจากอังกฤษ" เขาประณามสกอตแลนด์และผู้ที่พระมหากษัตริย์โปรดในบรรดาอภิชนชาวสกอต โดยเขียนว่า "การปรองดองสองชาติดังที่เป็นนี้จะเป็นไปได้ไม่นานนัก"[13] แม้เขาได้รับการต้อนรับอย่างสุภาพ แต่ราชสำนักของพระเจ้าเฟลีเปที่ 3 ไม่เต็มใจเสนอความช่วยเหลือใด ๆ แก่เขา[14] การเสียชีวิตและการสรรเสริญรอย รอตเบิร์ก
นาฮาล ออซ กลายเป็นคิบบุตซ์ในปี ค.ศ. 1953 และมักมีความขัดแย้งกับชาวอาหรับที่เดินข้ามเขตสงบศึกจากกาซา เพื่อเก็บเกี่ยวพืชผลและดำเนินการลักขโมย โดยช่วงสองสามเดือนก่อนหน้านี้มีความเงียบสงบในพรมแดนของอิสราเอลร่วมกับอียิปต์และกาซา แต่บานปลายขึ้นด้วยการยิงข้ามพรมแดนหลายครั้งในช่วงต้นเดือนเมษายน เมื่อวันที่ 4 เมษายน ทหารอิสราเอลสามคนถูกสังหารโดยกองกำลังอียิปต์ที่ชายแดนกาซา ฝ่ายอิสราเอลจึงตอบโต้ในวันรุ่งขึ้นโดยการโจมตีใจกลางกาซาซิตี ซึ่งได้สังหารพลเรือนชาวอียิปต์และปาเลสไตน์ 58 คน รวมทั้งทหารอียิปต์อีก 4 คน ส่วนฝ่ายอียิปต์ตอบโต้ด้วยการกลับมาโจมตีแบบเฟดายีนข้ามพรมแดน โดยสังหารชาวอิสราเอลไป 14 คนในช่วงวันที่ 11–17 เมษายน กาย ฟอกส์
วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 ชาวกรุงลอนดอนได้รับการเชิญชวนให้เฉลิมฉลองการที่พระมหากษัตริย์ทรงรอดการลอบปลงพระชนม์ได้ด้วยการจุดกองไฟ "โดยให้ 'หลักฐานของความสุขสันต์นี้เป็นไปโดยระวังไม่ให้มีอันตรายหรือความวุ่นวายใด ๆ' อยู่เสมอ"[3] มีพระราชบัญญัติกำหนดให้วันที่ 5 พฤศจิกายนของทุกปีเป็นวันขอบคุณสำหรับ "วันแคล้วคลาดสุขสันต์" และมีผลใช้บังคับจนถึงปี 1859[59] แม้ว่าฟอกส์เป็นเพียงหนึ่งในผู้ก่อการสิบสามคน แต่ปัจจุบันเขาเป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับแผนดังกล่าวมากที่สุด[60] เจมส์ บราวน์
เจมส์ โจเซฟ บราวน์ จูเนียร์ () (3 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 - 25 ธันวาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักร้อง นักแสดง เอนเทอร์เทนเนอร์ ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในวงการเพลงป็อปในคริสตวรรษที่ 20 ด้วยเอกลักษณ์ด้านน้ำเสียงและท่าเต้น หน้ากากกาย ฟอกส์
สำหรับในประเทศไทย หน้ากากใบนี้ปรากฏครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 ตุลาคม 2012 ที่กลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยต่าง ๆ ได้เคลื่อนไหวต่อต้านนกรณีมหาวิทยาลัยนอกระบบ โดยมีรณรงค์ให้ผู้ที่เข้าร่วมด้วยเปลี่ยนรูปประวัติเป็นรูปสวมหน้ากากกาย ฟอกส์ เมื่อต้นปี 2013 มีการประท้วงที่ช่อง 3 ยุติออกอากาศละครโทรทัศน์เรื่อง "เหนือเมฆ 2 มือปราบจอมขมังเวทย์" อย่างกะทันหัน และเมื่อกลางปีเดียวกัน มีการเคลื่อนไหวทางเฟซบุกและเคลื่อนไหวบนท้องถนน อ้างว่าเพื่อต่อต้านรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ชินวัตร และระบอบทักษิณ คิม กู
คิม กู (; ; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1876 — 26 มิถุนายน ค.ศ. 1949) หรือที่รู้จักกันในนามปากกา เบ็คบอม (; ) เป็นประธานาธิบดีคนที่หก และต่อมาเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของการปกครองเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลี เขาเป็นนักการเมือง, นักการศึกษา และผู้นำของการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของเกาหลี โดยต่อต้านการยึดครองเกาหลีของญี่ปุ่น ที่อยู่ในช่วง ค.ศ. 1910 ถึง 1945 และกิจกรรมชุมนุมเพื่อรวมเอกราชเกาหลีขึ้นใหม่ ตั้งแต่แบ่งประเทศใน ค.ศ. 1945 จิม โจนส์
วันที่ 14 พฤศจิกายน 1978 สส.ไรอันจากรัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมกับนักข่าว อดีตสาวก และครอบครัวของสาวกจำนวน 19 คนได้ไปยังประเทศกายอานา เพื่อเข้าตรวจโจนส์ทาวน์ ได้พบคนแก่และคนเจ็บถูกจับนอนเรียงกันบนเตียงเก่าๆจนแน่นไปหมด ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น แมลงวันบินว่อน มีหนอนคลานอยู่จนทั่ว เมื่อนักข่าวจะถ่ายรูปก็มียามมาห้ามไว้ วันที่ 18 พฤศจิกายน ไรอันเดินทางออกจากโจนส์ทาวน์ตามกำหนดการ และพาสาวกจำนวน 16 คนซึ่งต้องการถอนตัวกลับไปด้วย แต่เมื่อทั้งหมดกำลังจะขึ้นเครื่องบิน ได้ถูกกลุ่มสาวกติดอาวุธเข้าโจมตีสังหาร เป็นผลให้ สส.ไรอันและผู้ติดตามรวม 5 คนเสียชีวิตแต่ทว่ามีนักบินผู้หนึ่งได้พบเห็นเหตุการณ์ได้แจ้งไปยังวิทยุการบินทำให้รัฐบาลสหรัฐรับรู้และส่งกองกำลังไปยังโจนส์ทาวน์เพื่อปราบปรามลัทธินอกรีตของจิม โจนส์ เวลา 5 โมงเย็นวันเดียวกัน เพียง 40 นาทีหลังการโจมตีสนามบิน จิมรวบรวมสาวกทั้งหมดกว่า 1100 คน เข้าร่วมในพิธีกรรม "ไวท์ไนท์" โดยนำน้ำผลไม้ผสมไซยาไนด์ให้สาวกดื่ม มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 909 คน 304ศพ เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ศพของจิมถูกพบบนแท่นเวที ที่ศีรษะด้านขวามีรอยกระสุน มีเพียง 167 คนที่รอดชีวิตมาได้ กาย ฟอกส์
ในบริเตน วันที่ 5 พฤศจิกายนมีชื่อเรียกต่าง ๆ เช่น คืนกาย ฟอกส์, วันกาย ฟอกส์, คืนแห่งแผน (Plot Night)[61] และคืนแห่งกองไฟ ซึ่งชื่อสุดท้ายนี้สามารถย้อนความเป็นมาไปได้ถึงการเฉลิมฉลองดั้งเดิมในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605[62] มีการจุดกองไฟร่วมกับดอกไม้ไฟตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1650 เป็นต้นมา และการเผาหุ่นจำลอง (ปกติจะเป็นพระสันตะปาปา) ก็กลายเป็นธรรมเนียมตั้งแต่ปี ค.ศ. 1673 เมื่อทายาทโดยสันนิษฐาน เจมส์ ดุ๊กแห่งยอร์ก แพร่การเข้ารีตเป็นคาทอลิกของเขา[3] หุ่นจำลองของบุคคลสำคัญคนอื่น ๆ ที่กลายเป็นเป้าความโกรธเกรี้ยวของสาธารณชน (เช่น พอล ครูเกอร์, มาร์กาเรต แทตเชอร์) ก็ถูกนำไปเผาเช่นกัน[63] แต่หุ่นจำลองสมัยใหม่ส่วนมากเป็นหุ่นฟอกส์[59] ปกติเด็ก ๆ สร้างหุ่น "กาย" จากเสื้อผ้า หนังสือพิมพ์เก่า และหน้ากาก[59] ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 คำว่า "กาย" (guy) ถูกนำมาใช้หมายถึงบุคคลที่แต่งตัวแปลก แต่ในภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน คำนี้สูญความหมายเชิงดูหมิ่นไปและใช้เรียกชายใดก็ได้[59][64] กาย ฟอกส์
ผลแทบไม่ต้องสงสัย คณะลูกขุนวินิจฉัยว่าจำเลยทั้งหมดมีความผิด และประธานศาลสูงสุด (Lord Chief Justice) เซอร์จอห์น พอพัม (John Popham) ประกาศให้พวกเขามีความผิดฐานกบฏต่อแผ่นดิน[50] อัยการสูงสุด เซอร์เอดเวิร์ด คุก กล่าวต่อศาลว่า ผู้ถูกพิพากษาลงโทษจะถูกม้าลากถอยหลังจนตาย โดยปล่อยศีรษะเรียดพื้น พวกเขาจะถูก "ประหารชีวิตครึ่งทางระหว่างสวรรค์กับโลกเพราะไม่คู่ควรแก่ทั้งสอง" อวัยวะเพศจะถูกตัดและเผาซึ่งหน้า และลำไส้และหัวใจจะถูกนำออก แล้วพวกเขาจะถูกตัดศีรษะ และชิ้นส่วนร่างกายที่ถูกตัดออกจะถูกปล่อยทิ้งไว้เพื่อให้เป็น "เหยื่อแก่นกในอากาศ"[51] มีการอ่านออกเสียงคำให้การของฟอกส์และเทรชัมเกี่ยวกับกบฏสเปน ตลอดจนคำสารภาพที่เกี่ยวข้องโดยเฉพาะกับแผนดินปืน หลักฐานชิ้นสุดท้ายที่นำมาอ่านคือบทสนทนาระหว่างฟอกส์กับวินเทอร์ซึ่งก่อนหน้านี้ถูกคุมตัวไว้ในห้องขังติดกัน ดูเหมือนว่าทั้งสองคิดว่าตนกำลังคุยกันส่วนตัว แต่บทสนทนาของพวกเขาถูกสายลับรัฐบาลดักได้ เมื่อเหล่านักโทษได้รับอนุญาตให้พูด ฟอกส์ก็อธิบายว่าเขาปฏิเสธข้อกล่าวหาเพราะไม่รู้คำฟ้องคดีในบางด้าน[52] สตีฟ ฟอกซ์
สองเดือนภายหลังจากการสรุปผลแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 4 ได้มีการประกาศจัดการแข่งขันเทคเคนครั้งที่ 5 ขึ้น สตีฟจึงเข้าร่วมการแข่งขันอีก โดยในครั้งนี้ เขาพุ่งเป้าไปยังการทำลายองค์กรมิชิมะไซบัตสึ
สตีฟ ฟอกซ์ ได้ทำลายสถาบันการวิจัยของมิชิม่าไซบัตสึ ด้วยความรู้สึกที่ไม่พอใจมาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน สตีฟมีความตั้งใจที่จะกลับไปสู่โลกแห่งวงการมวยสากลอีกครั้ง แต่การแข่งขันมวยสากลในรายการสำคัญส่วนใหญ่ได้ถูกยกเลิกไปอันเนื่องมาจากการเกิดสงครามที่มีขึ้นทั่วทุกมุมโลก สตีฟรู้สึกว่าคงไม่มีใครหันมาให้ความสนใจต่อการแข่มวยในขณะนี้ เขาจึงอยู่ในสถานะที่เสมือนคนไร้งานทำและไม่สามารถทำในสิ่งที่เขารักได้ จากนั้นเพียงไม่นาน เขาได้รับเชิญให้ทำการฝึกฝนร่วมกับมาร์แชล ลอว์ และพอล ฟีนิกซ์ โจ ค็อกเกอร์
จอห์น โรเบิร์ต "โจ" ค็อกเกอร์, โอบีอี () (20 พฤษภาคม ค.ศ. 1944 - 22 ธันวาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักร้องชาวอังกฤษแนวร็อก/บลูส์ ที่โด่งดังในคริสต์ทศวรรษ 1960 กับเสียงร้องห้าว ๆ กับท่าทางเฉพาะขณะแสดงและเขายังมีเพลงทำใหม่ที่โด่งดังหลายเพลง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพลงของเดอะบีตเทิลส์ เขายังได้รับรางวัลหลายรายวัล รวมถึงรางวัลแกรมมี่ในปี ค.ศ. 1983 จากเพลง "Up Where We Belong" ที่ร้องกับเจนนิเฟอร์ วอร์นส มีป คีส
แฮร์มีเนอ ซันทรูชิทซ์ (German: Hermine Santruschitz; 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2452 - 11 มกราคม พ.ศ. 2553) หรือเป็นที่รู้จักทั่วใปในภาษาดัตช์ว่า มีป คีส (Dutch: Miep Gies)[1] คือหนึ่งในชาวดัตช์ผู้ช่วยเหลืออันเนอ ฟรังค์, ครอบครัวของเธอ และชาวยิวอีกสี่คนในการหลบซ่อนตัวจากนาซีเยอรมัน ซึ่งทั้งหมดซ่อนตัวอยู่ในส่วนต่อเติมอาคารที่ทำการของบริษัทค้าขายของออทโท ฟรังค์ บิดาของอันเนอ ฟรังค์ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เดิมทีมีป คีส ถือสัญชาติออสเตรียโดยกำเนิด แต่ในปี พ.ศ. 2463 ครอบครัวชาวดัตช์รายหนึ่งรับเธอมาอุปถัมภ์เป็นการชั่วคราวด้วยวัยเพียงเจ็ดขวบ ซึ่งในภายหลังเธอรู้สึกผูกพันกับครอบครัวนี้อย่างมาก เดิมทีครอบครัวรับอุปการะเธอเพียงหกเดือน และก็ถูกขยายออกไปเป็นหนึงปีเนื่องจากสุขภาพร่างกายที่เปราะบางของเธอ จนในที่สุดเธอเลือกที่จะอยู่กับครอบครัวดังกล่าวต่อไป และอาศัยอยู่ในเนเธอร์แลนด์ไปตลอดช่วงชีวิตที่เหลือ ในปี พ.ศ. 2476 เธอเริ่มทำงานให้กับออทโท ฟรังค์ นักธุรกิจเชื้อสายยิวผู้อพยพครอบครัวจากเยอรมนีมายังเนเธอร์แลนด์เพื่อหลีกเลี่ยงการปราบปรามชาวยิวโดยพรรคนาซี มีป คีส จึงกลายมาเป็นทั้งเพื่อนสนิทและเพื่อนที่ครอบครัวฟรังค์ไว้วางใจ รวมถึงเป็นกำลังสำคัญที่ให้การช่วยเหลือครอบครัวตลอดระยะเวลาสองปีของการหลบซ่อนตัว เธอคือคนที่เก็บกู้สมุดบันทึกประจำวันของอันเนอไว้ได้หลังจากที่ครอบครัวถูกจับกุม และรักษาสมุดดังกล่าวไว้ในที่ปลอดภัยจนกระทั่งออทโท ฟรังค์ รอดชีวิตกลับมาจากค่ายกักกันเอาชวิทซ์ในปี พ.ศ. 2488 ทำให้เธอได้ทราบข่าวการเสียชีวิตของอันเนอ[2][3][4][5][6][7][8] นอกจากนี้เธอยังเป็นผู้ประพันธ์หนังสือ Anne Frank Remembered: The Story of the Woman Who Helped to Hide the Frank Family ร่วมกับแอลิสัน เลสลี โกลด์ และออกตีพิมพ์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2530 ผู้พันแซนเดอส์
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1980 แพทย์ได้ตรวจพบว่าแซนเดอส์ได้ป่วยเป็นโรคมะเร็งเม็ดเลือดขาว และโรคปอดบวม ทำให้แซนเดอส์เสียชีวิตลงในวัย 90 ปีเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1980 ที่หลุยส์วิล รัฐเคนทักกี(Kentucky) สหรัฐอเมริกา ศพแซนเดอส์ได้รับการตั้งไว้ ณ ที่ทำการเมืองหลวง รัฐเคนทักกี แล้วนำศพไปฝังไว้ที่สุสานเคฟฮิลล์ ในเมืองหลุยส์วิล ซึ่งหลังจากเขาเสียชีวิต ร้านอาหารของเขาก็ยังคงได้รับความนิยมจากลูกค้า โดยในปัจจุบัน ร้านเคเอฟซีมีสาขาต่าง ๆ เกือบ 300,000 ร้านทั่วโลก ไมค์ เบอร์นาโด
ไมค์ เบอร์นาโด ได้รับการกล่าวว่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงของรายการเค-วัน ซึ่งในการแข่งขันครั้งสุดท้ายของการต่อสู้แบบคิกบ็อกซิงนั้น เขาเป็นฝ่ายเสมอกับก้าวไกล แก่นนรสิงห์ ในรายการไททันเฟิร์ส ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 2004 ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต ณ วันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2012 ในเคปทาวน์ ที่ประเทศแอฟริกาใต้ ธนัท ฉิมท้วม
โจ บอยสเก๊าท์ เสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อเวลาประมาณ 00:30 น. ของวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ขณะกำลังเล่นคอนเสิร์ตที่ร้านคัลเลอร์บาร์ แถวทาวน์อินทาวน์ ด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลัน สิริอายุได้ 44 ปี แผนดินปืน
แผนดังกล่าวรั่วสู่ทางการในจดหมายนิรนามส่งถึงวิลเลียม พาร์กเกอร์ บารอนมอนทีเกิลที่ 4 เมื่อวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1605 ระหว่างการค้นสภาขุนนางเมื่อเวลาราวเที่ยงคืนของวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1605 ฟอกส์ถูกพบว่ากำลังเฝ้าดินปืน 36 ถัง ซึ่งมากพอระเบิดสภาขุนนางเป็นซาก และถูกจับกุม ผู้ก่อการส่วนมากหนีออกจากกรุงลอนดอนเมื่อทราบการตรวจพบแผน โดยพยายามหาการสนับสนุนตามทาง หลายคนปักหลักสู้กับนายอำเภอวอร์เซเตอร์และบริวารที่ไล่กวดที่บ้านฮอลเบกี (Holbeche House) ในการต่อสู้ที่เกิดตามมา เคสต์บีเป็นผู้หนึ่งที่ถูกยิงเสียชีวิต ในการพิจารณาคดีในศาลเมื่อวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1606 ผู้รอดชีวิตแปดคน รวมทั้งฟอกส์ ถูกพิพากษาลงโทษและตัดสินให้ถูกแขวนคอ, ควักไส้และผ่าสี่ คลิฟฟ์ เบอร์ตัน
ในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1986 เบอร์ตันได้เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถบัสใกล้กับเมือง โดราร์ป (Dörarp) ทางตอนใต้ประเทศสวีเดน ขณะเดินทางทัวร์คอนเสิร์ตโปรโมตอัลบั้ม "Master of Puppets" ส่วนเพื่อนสมาชิกคนอื่นรอดชีวิต เบอร์ตันได้ถูกแทนที่โดยเจสัน นิวสเตด ในปี ค.ศ. 1986 เขายังได้รับเกียรติเข้าสู่หอเกียรติยศร้อกแอนด์โรลร่วมกับวงและเพื่อนสมาชิกคนอื่นๆ ในวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 2009 และยังได้รับการจัดอันดับให้เป็นมือเบสที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาลในอันดับที่ 9 จากผลโหวตออนไลน์นิตยสารโรลลิงสโตน ในปี ค.ศ. 2011 ไมเคิล เจ. ฟอกซ์
ไมเคิล เจ. ฟอกซ์ () หรือมีชื่อจริงว่า ไมเคิล แอนดรูว์ ฟอกซ์ () เกิดวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1961 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน/แคนาดา มีผลงานโด่งดังจากบทบาท มาร์ตี้ แม็กฟลาย จากเรื่องเจาะเวลาหาอดีต ทั้ง 3 ภาค (1985–1990) ; บทบาทอเล็กซ์ พี. คีตัน จากแฟมิลี ไทส์ (1982–1989) ซึ่งได้รับ 3 รางวัลเอมมีและ 1 รางวัลลูกโลกทองคำ ;บทบาทไม ฟลาเฮอร์ตีจาก สปินซิตี (1996–2000) ที่ได้รับ 1 รางวัลเอมมี 3 รางวัลลูกโลกทองคำ และ 2 รางวัลสกรีนแอ็กเตอร์สไกด์ นอกจากนี้เขายังได้รางวัลบุรุษแห่งปีของนิตยสารจีคิว, รางวัลสมาคมนักแสดง หรือ แซกอวอร์ด 2 รางวัล และรางวัลพีเพิล ชอยส์ อวอร์ด  ฟิลิป เค. ดิก
ฟิลิป คินเดรด ดิก (; 16 ธันวาคม ค.ศ. 1928 — 2 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นนักเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ชาวอเมริกัน ที่ได้รับการยกย่องมากที่สุดคนหนึ่งทั้งจากผู้อ่านทั่วไปและนักวิจารณ์ งานของเขามีอิทธิพลต่อนิยายวิทยาศาสตร์ในยุคหลัง โดยเฉพาะแนวไซเบอร์พังก์ไม่น้อย งานเขียนหลายเรื่องของเขาได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ ซามูเอล พี. บุช
บุชเกิดในออเรนจ์, นิวเจอร์ซีย์ เขาเป็นลูกของแฮเรียต เฟย์กับ เจมส์ สมิธ บุช บิดาของเขาเป็นบาทหลวงในโบสถ์เกรซในออเรนจ์, นิวเจอร์ซีย์ เขาเติบโตในนิวเจอร์ซีย์ ซานฟรานซิสโก และสตาเทนไอแลนด์ แต่เขาใช้ชีวิตผู้ใหญ่ส่วนใหญ่ในโคลัมบัส, โอไฮโอ เขาได้แต่งงานกับฟลอรา เชลดอน ในวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2437 พวกเขามีลูกด้วยกัน 5 คนได้แก่ 
ภรรยาของเขาฟลอรา บุช ได้เสียชีวิตไปเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2463 โดยเธอถูกรถชนที่นาร์ราแกนเซตต์, โรดไอแลนด์ ต่อมาเขาได้แต่งงานอีกครั้งกับ มาร์ธา เบล คาร์เตอร์ ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2468 แล้วมีลูกด้วยกัน 2 คนได้แก่
บุชเสียชีวิตเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 มีอายุ 84 ปี ที่โคลัมบัส, โอไฮโฮ เขาถูงฝังอยู่ที่สุสานกรีนลอวน์ ในโคลัมบัส, โอไฮโฮ แฟ็ตเบอร์เกอร์
แม้ว่ายุคหลังๆของพวกเขาจะไม่ได้รับความนิยมเท่ากับยุคแรกๆ แต่ก็ยังมีผลงานอยู่อย่างต่อเนื่อง จนกระทั่งปัจจุบัน Carl Evans Jr. ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคเบาหวาน เมื่อวันที่ 10 เมษา 2008 ส่วน Hollis Gentry เองก็เสียชีวิตไปในวันที่ 5 กันยา 2006 อย่างไรก็ตามในปี 2009 Allan Phillips เข้ามารับหน้าที่มือคียบอร์ด และทางวงก็กลับมาแสดงสดอีกครั้ง เพียงแต่ยังไม่มีอัลบั้มชุดใหม่ออกมา พอลตายแล้ว
วันที่ 17 กันยายน ค.ศ. 1969 บทความหัวข้อ "พอล แม็กคาร์ตนีย์ จากเดอะบีตเทิลส์ ตายแล้วหรือ" ตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์นักเรียน ของมหาวิทยาลัยเดรก ในไอโอวา โดยบทความอธิบายถึงข่าวลือที่แพร่สะพัดในมหาวิทยาลัยเกี่ยวกับการตายของพอล ในข่าวลือนั้นยังรวมถึงร่องรอยในอัลบั้มล่าสุดของเดอะบีตเทิลส์ เมื่อเล่นเพลง "Revolution 9" ในอัลบั้ม "White Album" กลับหลังจะมีข้อความว่า "turn me on, dead man" (หันมาที่ฉัน คนตายแล้ว) ในรายงานข่าวทางวิทยุในวันที่ 11 ตุลาคม โดยเจ้าหน้าที่สื่อของบีตเทิลส์ เดเรก เทย์เลอร์ ได้โต้ตอบข่าวลือว่า "ล่าสุดเราได้คำถามอย่างมากมายเกี่ยวกับข่าวลือว่าพอลตายแล้ว เราได้ข่าวลือนี้มาหลายปี แน่นอนว่า หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา เราได้รับข้อสงสัยจากที่สำนักงานและที่บ้าน ตั้งแต่เช้าถึงค่ำ หรือแม้แต่ได้รับสายโทรศัพท์จากดีเจและที่อื่นในสหรัฐอเมริกา" จอห์นนี แคช
จอห์นนี แคช () (26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1932 – 12 กันยายน ค.ศ. 2003) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน และเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่มีอิทธิพลมากที่สุดในศตวรรษที่ 20 โดยหลักแล้วเป็นศิลปินในแนวคันทรี เพลงและดนตรีของเขามีหลากหลายแนวเพลง อย่างร็อกอะบิลลี และร็อกแอนด์โรล (โดยเฉพาะในช่วงเริ่มแรกของอาชีพเขา) เช่นเดียวกับแนวบลูส์, โฟล์ก และกอสเปล ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด
ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด เกิดเมื่อ ค.ศ. 1873 ที่วิมเบิลดัน เป็นบุตรชายคนโตของแคทเธอรีน แมดด็อกซ์ บราน์และฟรานซิส เฮฟเฟอร์ เมื่ออายุได้ 18 ปี เขาเขียนนิยายเล่มแรก "The Shifting of Fire" ต่อมาเมื่อฟอร์ดมีอายุได้ 35 ปี เขาก็ก่อตั้งนิตยสาร "English Review" จัดพิมพ์ผลงานของนักเขียนร่วมสมัยของเขา เช่น ดี. เอช. ลอว์เรนซ์, เอสรา เพาด์ ในปี ค.ศ. 1915 เขาก็ตีพิมพ์ "The Good Soldier" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับโศกนาฏกรรมในชีวิตของทหาร นิยายเรื่องนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งสิ้นสุดลง ฟอร์ดก็เปลี่ยนชื่อเป็น "ฟอร์ด แมดด็อกซ์ ฟอร์ด" เพื่อเป็นเกียรติแก่ฟอร์ด แมดด็อกซ์ บราวน์ คุณตาของเขา ซึ่งเป็นจิตรกรแนวก่อนราฟาเอล ผู้วาดภาพ "ทัศน์สุดท้ายของอังกฤษ" และย้ายไปอยู่ที่ปารีส ทำงานเป็นบรรณาธิการของนิตยสาร "Transatlantic Review" ซึ่งตีพิมพ์ของเจมส์ จอยซ์ และเออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ ฟอร์ดเสียชีวิตที่ดูวิลล์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อ ค.ศ. 1939 ขณะมีอายุได้ 65 ปี การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน
ทีมแพทย์ได้ปฏิบัติการนวดหัวใจผายปอดกู้ชีพในบ้านพักเป็นเวลา 42 นาทีทนายความของเมอเรย์อ้างว่าแจ็กสันยังคงมีชีพจรเมื่อเขาถูกนำตัวออกจากบ้านพักและขึ้นรถพยาบาลอย่างไรก็ตาม แผนกดับเพลิงลอสแอนเจลิสได้ให้คำอธิบายที่ต่างออกไปว่าทีมแพทย์ได้พบว่าแจ็กสันอยู่ในภาวะ "หัวใจหยุดเต้น"และพวกเขาไม่สังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆในช่วงเวลาบนเส้นทางขณะไปโรงพยาบาลแผนกดับเพลิงลอสแอนเจลิสได้ส่งตัวแจ็กสันไปยัง ศูนย์การแพทย์โรนัลด์ เรแกน มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียหลังจากที่รถพยาบาลมาถึงโรงพยาบาลในเวลาประมาณ 13:14 น. ทีมแพทย์ได้พยายามคืนชีพเขาเป็นเวลามากกว่า 1 ชั่วโมง แต่ก็ไม่ประสบผลสำเร็จ การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน ได้รับประกาศยืนยันอย่างเป็นทางการ เมื่อเวลา 14 นาฬิกา 26 นาที ตามเวลาท้องถิ่น รวมอายุได้ 50 ปี พอล แบเรอร์
หลังจากนั้นอีก 2 ปีพอลได้ปรากฏตัวอีกครั้งแบบสั้นๆ ในเรื่องระหว่าง แรนดี ออร์ตัน กับเคน โดยถูกจับยัดอยู่ในห้องแช่แข็งก่อนที่เคนจะช่วยเหลือออกมา โดยทำทีเป็นช่วย แต่สุดท้ายเคนก็จับเข้าไปใหม่ถือเป็นการสิ้นสุดเรื่องราวและเป็นการปรากฏตัวครั้งสุดท้ายในสมาคม WWE จนกระทั่งพอลได้เสียชีวิตลงอย่างกะทันหันด้วยโรคประจำตัวหลายอย่าง เมื่อวันที่ 5 มีนาคม 2013 ขณะที่มีอายุได้ 58 ปี ต่อมาพอลได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่ หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2014 จอห์นนี เดปป์
ในคืนวันฮาโลวีนปี 1993 ได้เกิดเหตุการณ์สำคัญขึ้น เมื่อริเวอร์ ฟินิกซ์ นักแสดงดาวรุ่งได้มาสังสรรค์ที่คลับและเสียชีวิตอยู่บริเวณหน้าคลับด้วยวัยเพียง 23 ปี จอห์นนีได้ทำการปิดคลับเพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับการเสียชีวิตของเขาเป็นเวลาสองสัปดาห์ต่อจากนั้น และตั้งแต่นั้นมา The Viper Room จะปิดในทุก ๆ วันที่ครบรอบการจากไปของริเวอร์ จอห์นนี เดปป์เป็นเจ้าของคลับนี้อยู่หลายปี จนกระทั่งในปี 2001 หุ้นส่วนของเขาที่ชื่อว่า "Anthony Fox" ได้หายตัวไปอย่างลึกลับ และในที่สุดจอห์นนี่ก็ตัดสินใจปล่อยทิ้งคลับให้ร้างไปในปี 2004 และได้ขายหุ้นที่เหลือให้กับ Amanda ลูกสาวของฟ็อกซ์ ก่อนที่คลับจะถูกซื้อโดย Darin Feinstein ในเวลาต่อมา  เมแกน ฟอกซ์
เมแกน เดนิส ฟอกซ์ () เกิดเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงและนางแบบชาวอเมริกัน สตีฟ จอบส์
หลังจาก สตีฟ จอบส์ ประกาศแก่พนักงานแอปเปิลว่าตรวจพบมะเร็งตับอ่อนตั้งแต่กลางปี ค.ศ. 2004 จอบส์ ก็มีปัญหาทางสุขภาพเรื่อยมา จนตัดสินใจลาออกจากการเป็นประธานบริหารของแอปเปิล เมื่อวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 2011 และ เสียชีวิตในวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 2011 หลังจากที่แอปเปิล ประกาศเปิดตัว ไอโฟน 4เอส ได้เพียงแค่วันเดียว[2][3] กาย ฟอกส์
การพิจารณาคดีผู้ก่อการแปดคนในศาลเริ่มเมื่อวันจันทร์ที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1606 ฟอกส์ลงเรือลำเดียวกับผู้ร่วมคบคิดเจ็ดคนจากหอคอยไปยังเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์[lower-alpha 7] พวกเขาถูกคุมตัวในห้องดาวก่อนถูกนำไปยังเวสต์มินสเตอร์ฮอลล์ ที่นั่น พวกเขาถูกแสดงบนตะแลงแกงที่สร้างขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะ พระมหากษัตริย์และพระญาติใกล้ชิดทอดพระเนตรอย่างลับ ๆ อยู่ท่ามกลางบรรดาผู้ชมระหว่างที่กรรมการที่โปรดเกล้าฯ แต่งตั้ง (Lords Commissioners) อ่านรายการข้อกล่าวหา ฟอกส์ถูกขานนามว่า กวีโด ฟอกส์ "หรือเรียกอีกอย่างว่า กวีโด จอห์นสัน" เขาให้การปฏิเสธ แม้จะเห็นได้ว่าเขายอมรับว่ากระทำความผิดตั้งแต่ตอนที่ถูกจับแล้ว[49] กาย ฟอกส์
ในความพยายามให้ได้มาซึ่งการสนับสนุนจากต่างประเทศ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1605 ฟอกส์เดินทางข้ามทะเลและแจ้งแผนของผู้คบคิดแก่ฮิว โอเวน[26] ณ ช่วงใดช่วงหนึ่งระหว่างการเดินทางนี้ ชื่อของเขาก็เข้าไปอยู่ในแฟ้มของรอเบิร์ต เซซิล เอิร์ลที่ 1 แห่งซอลส์บรี (Robert Cecil, 1st Earl of Salisbury) ซึ่งมีเครือข่ายสายลับอยู่ทั่วทวีปยุโรป สายลับคนหนึ่ง ร้อยเอก วิลเลียม เทอร์เนอร์ อาจเป็นผู้รับผิดชอบเรื่องนี้ ถึงแม้ว่าข้อมูลที่เขาให้แก่ซอลส์บรีโดยปกติจะไม่ได้มีอะไรมากไปกว่ารายงานการรุกรานที่มีรูปแบบคลุมเครือ และไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับแผนดินปืนเลย แต่ในวันที่ 21 เมษายน เขาก็เล่าว่าเทซิมอนด์จะนำฟอกส์กลับไปยังประเทศอังกฤษด้วยวิธีการใด ฟอกส์เป็นทหารรับจ้างชาวเฟลมิช (Flemish) ที่เป็นที่รู้จักกันดี และจะถูกแนะนำตัวต่อ "นายเคตส์บี" และ "บรรดามิตรผู้มีเกียรติของขุนนางและคนอื่น ๆ ที่จะเตรียมอาวุธและม้าไว้ให้พร้อม"[27] อย่างไรก็ตาม รายงานของเทอร์เนอร์ไม่ได้กล่าวถึงจอห์น จอห์นสัน (นามแฝงของฟอกส์ในประเทศอังกฤษ) และข่าวนี้ไม่ไปถึงเซซิลจนกระทั่งปลายเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเป็นเวลาหลังแผนถูกเปิดโปงแล้ว[3][28] แจ็ก เดมป์ซีย์
แจ็ค เดมป์ซีย์ เสียชีวิตด้วยอาการหัวใจล้มเหลวเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1983 ที่เมืองนิวยอร์กซิตี สิริอายุได้ 87 ปี คิม ฮย็อง-ชิล
ภาพทางโทรทัศน์ได้แสดงให้เห็นว่าม้าของเขา "บันดาเบิร์ก แบล็ค" ได้สะดุดรั้วขวาง ซึ่งในช่วงแรก มันได้เหวี่ยงคิมออกจากเครื่องกีดขวาง แล้วพลัดมาทับศีรษะและบริเวณอกของคิม โดยสีข้างของมันได้กดทับตัวเขา คิมไม่มีการฟื้นคืนสติแต่อย่างใด และเสียชีวิตก่อนช่วงเที่ยงของเวลาท้องถิ่นเพียงไม่นาน พ.ศ. 2501
2 กรกฎาคม - มยุรา เศวตศิลา นักแสดงและพิธีกรชาวไทย 8 กรกฎาคม - เควิน เบคอน นักแสดงชายชาวอเมริกัน 11 กรกฎาคม - ประดิษฐ์ วรรณรัตน์ สมาชิกสภานิติบัญญัติแห่งชาติ 17 กรกฎาคม - หว่อง ก๊า ไหว่ ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกง 21 กรกฎาคม - ลิลีนา โบดอค นักเขียนแฟนตาซีชาวอาร์เจนตินา (ถึงแก่กรรม 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561) 22 กรกฎาคม - นิพนธ์ บุญญามณี นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสงขลา 25 กรกฎาคม - วิเชียร ฤกษ์ไพศาล บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด(มหาชน) 28 กรกฎาคม - เทร์รี ฟอกซ์ นักกรีฑาชาวแคนาดา (ถึงแก่กรรม 28 มิถุนายน พ.ศ. 2524) 30 กรกฎาคม - เคต บุช นักร้อง-นักแต่งเพลง นักดนตรี ฟรานซิส เบคอน (ศิลปิน)
ช่วงกลางปี ค.ศ. 1970 เบคอนได้พบกับจอห์น เอ็ดเวิดส์ (John Edwards) ซึ่งเข้ามาแทนที่ไดเออร์กับดีกิน โดยเป็นช่างภาพและเพื่อนสนิทกับเบคอน ปี ค.ศ. 1973 เบคอนกลายเป็นจิตรกรศิลปะร่วมสมัยชาวอังกฤษคนแรกที่ได้จัดแสดงนิทรรศการขนาดใหญ่ที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน (The Metropolitan Museum of Art) ในนิวยอร์ก ซึ่งผลงานของเขาได้รับการจัดแสดงในระดับนานาชาติมาตลอดในช่วงปีสุดท้ายของชีวิต รวมไปถึงการจัดนิทรรศการรำลึกถึงเบคอนที่ The Hirshhorn Gallery และ The Tate Gallery ด้วย และฟรานซิส เบคอนยังคงเก็บรักษาบ้านและสตูดิโอรกอันฉาวโฉ่ในกรุงลอนดอนไว้ และเขาก็ยังสร้างสรรค์ผลงานของตนเองเรื่อยมาจนกระทั่งถึงบั้นปลายของชีวิต ฟรานซิส เบคอนได้เสียชีวิตในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1992 ที่เมืองมาดริด ประเทศสเปน ด้วยอายุ 82 ปี เขมรแดง
พล พต ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2541 โดยที่ยังไม่ได้รับการพิจารณาคดีสังหารหมู่ประชาชนในช่วงที่เขมรแดงยังมีอำนาจอยู่แต่อย่างใด[4] เช่นเดียวกันกับตา ม็อก อดีตผู้บัญชาการเขมรแดง ที่ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ระหว่างการควบคุมตัวจากรัฐบาลกัมพูชาเพื่อรอพิจารณาคดี[5] ปัจจุบัน มีเพียงคัง เค็ก เอียว (หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ดุช”) อดีตหัวหน้าค่ายกักกันตวล สเลง และนวน เจีย อดีตสมาชิกระดับผู้นำ เท่านั้นที่ถูกนำตัวมาพิจารณาโทษจากศาลพิเศษซึ่งตั้งขึ้นเพื่อพิจารณาคดีของอดีตกลุ่มผู้นำเขมรแดงโดยเฉพาะ[6][7][8] โดยได้เริ่มการพิจารณาตั้งแต่ พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป เดวิด นิเวน
เจมส์ เดวิด เกรแฮม นิเวน () (1 มีนาคม ค.ศ. 1910 - 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1983) หรือเดวิด นิเวน () เป็นนักแสดง นักเขียนนิยายชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในบทฟิเลียส์ ฟอกก์ ในภาพยนตร์ "Around the World in 80 Days" และบทเซอร์ ชาร์ล ลิตตัน หรือ "เดอแฟนทอม" ใน "The Pink Panther" เจย์น แมนส์ฟีลด์
เจย์น แมนส์ฟีลด์ () เดิมชื่อ วีรา เจย์น พาล์เมอร์
(19 เมษายน ค.ศ.1933 – 29 มิถุนายน ค.ศ.1967) เป็นอดีตนักแสดงภาพยนตร์ ละครบรอดเวย์ นักร้อง และนางแบบชาวอเมริกันมีชื่อเสียงจากบทบาท "dumb blonde" (สาวโง่) เจย์นถือเป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ทางเพศชื่อดังระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึงคริสต์ทศวรรษ 1960 (ในแบบอย่างสาวผมบลอนด์เช่นเดียวกับมาริลีน มอนโร) ก่อนที่เธอจะเสียชีวิตอย่างไม่คาดคิดใน ค.ศ. 1967 จากอุบัติเหตุรถยนต์ แม้เจย์น แมนส์ฟิลด์ จะมีเพียงน้อยคนนักที่จะจำเธอได้เนื่องจากอุบัติเหตุที่พรากชีวิตเธอไปก่อนวัยอันควรแต่เจย์นก็ถือเป็น 1 เซ็กซี่สตาร์ในตำนาน เช่นเดียวกับมาริลีน มอนโรและแมมมี่ แวน โดเรน กาย ฟอกส์
ในปี ค.ศ. 1604 ฟอกส์เข้าไปเกี่ยวข้องกับกลุ่มคาทอลิกอังกฤษขนาดเล็กซึ่งนำโดยรอเบิร์ต เคตส์บี เคตส์บีวางแผนลอบปลงพระชนม์พระเจ้าเจมส์ที่ 1 ซึ่งทรงถือโปรเตสแตนต์ แล้วยกพระธิดา คือ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ซึ่งอยู่ในลำดับสามของลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ ขึ้นครองราชย์แทน[15][16] ออสวัลด์ เทซิมอนด์ นักบวชคณะเยสุอิตและอดีตเพื่อนสมัยเรียน อธิบายฟอกส์ว่า "น่าเข้าหาและมีท่าทีร่าเริง ไม่เห็นด้วยกับการทะเลาะและความขัดแย้ง ... ซื่อสัตย์ต่อเพื่อน ๆ ของเขา" เทซิมอนด์ยังอ้างว่าฟอกส์เป็น "ชายผู้มีทักษะสูงในกิจการสงคราม" และอ้างว่า การผสมระหว่างความศรัทธาในศาสนากับความเป็นมืออาชีพนี้เองที่ทำให้ผู้คบคิดคนอื่น ๆ รักใคร่เขา[3] ผู้ประพันธ์ แอนโทเนีย เฟรเซอร์ (Antonia Fraser) บรรยายฟอกส์ว่าเป็น "ชายกำยำ ร่างสูง มีผมสีน้ำตาลแดงหนา หนวดเฟิ้มตามประเพณีสมัยนั้น และเคราน้ำตาลแดงดก" และเป็น "คนเน้นลงมือ ... มีความสามารถในการถกเถียงอย่างปัญญาชนเช่นเดียวกับที่มีความอดทนทางกายสูง ซึ่งค่อนข้างน่าประหลาดใจสำหรับศัตรูของเขา"[5] เออร์สกิน คอลด์เวลล์
เออร์สกิน เพรสตัน คอลด์เวลล์ (Erskine Preston Caldwell 17 ธันวาคม ค.ศ. 1903 - 11 เมษายน ค.ศ. 1987) นักเขียนชาวอเมริกัน มักจะเขียนถึงชีวิตของผู้คนยากจนที่มีทั้งชาวผิวขาวและผิวดำในชนบททางภาคใต้ของสหรัฐฯ อันเป็นถิ่นกำเนิดของเขา ด้วยท่วงทำนองหม่นเศร้าและเป็นจริง ในบรรดานวนิยาย 25 เรื่อง (และหนังสือสารคดีอีก 12 เล่ม) ไม่มีเล่มไหนโด่งดังไปกว่า Tobacco Road (ค.ศ. 1932) และ God’s little acre (ค.ศ. 1933) หนังสือของคอลด์เวลล์ในแบบปกอ่อนขายได้กว่าแปดสิบล้านเล่มและถูกแปลเป็นภาษาต่างๆ นับสี่สิบสามภาษา เขาจึงเป็นหนึ่งในนักเขียนนิยายยุคคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่มีผู้อ่านมากที่สุดคนหนึ่ง ซึ่งนักวิจารณ์ในยุคนั้นยกย่องให้อยู่ในระดับเดียวกับฟิตซ์เจอรัลด์ วูลฟ์ และจอห์น สไตน์เบ็ค คอลด์เวลล์เกิดในจอร์เจีย ในครอบครัวของพระนิกายเพรสไบทีเรียนซึ่งออกเดินทางไปตามตำบลต่างๆ ทำให้เขาต้องเรียนหนังสือจากแม่ และเรียนรู้ชีวิตจากงานต่างๆ ที่เขาทำในช่วงวัยหนุ่ม ก่อนที่จะหันมาทำอาชีพนักหนังสือพิมพ์และเขียนหนังสือเต็มตัว ในช่วงต้นทศวรรษ 1930 สไตล์การเขียนซึ่งผสมผสานระหว่างความสมจริงสุดขีดและเซ็กซ์กับความรุนแรงทำให้เกิดการถกเถียงขึ้นอย่างหนักหน่วง เมื่อสมาคมนิวยอร์กเพื่อป้องกันความชั่วร้ายพยายามจะประกาศห้ามเรื่อง God's little acre คอลด์เวลล์ก็ฟ้องศาลและชนะคดี ระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 คอลด์เวลล์ในเวลานั้นเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์อยู่ในสหภาพโซเวียตและได้เห็นการยกทัพเข้าโจมตีของกองทัพเยอรมันในปี ค.ศ. 1941 เขาแต่งงานทั้งหมดสี่ครั้ง (หย่าสามครั้ง)และเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่ออายุ 83 ปีร่วมกับ มากาเร็ต บูร์ก-ไวท์ (Margaret Bourke-White) ยาโกบ ยอร์ดานส์
เปเตอร์ เปาล์ รือเบินส์มีอิทธิพลต่องานเขียนของยอร์ดานส์เป็นอันมาก ในบางโอกาสรือเบินส์ก็จะจ้างยอร์ดานส์ให้เขียนภาพร่างสำหรับภาพเขียนใหญ่ให้ หลังจากรือเบินส์เสียชีวิต ยอร์ดานส์ก็กลายเป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงที่สุดของแอนต์เวิร์ป[12] และเช่นเดียวกับรือเบินส์ งานของยอร์ดานส์ใช้สีที่อุ่นและเป็นธรรมชาติ และเป็นผู้มีความสามารถในการใช้ค่าต่างแสง (chiaroscuro) และการเขียนภาพสว่างในความมืด (tenebrism) ยอร์ดานส์มีความสำเร็จพอประมาณกับการเขียนภาพเหมือน แต่ที่เด่นคือความสามารถในการดึงบุคลิกพื้นฐานของบุคคลในภาพให้เห็น งานเขียนเกี่ยวกับชาวบ้านและงานเขียนชิ้นใหญ่ ๆ ที่แสดงคำสอนทางจริยธรรมมีอิทธิพลต่อจิตรกรเช่นยัน สเตน ยาโกบ ยอร์ดานส์ไม่มีความสามารถพิเศษแต่มักจะเขียนภาพที่มีพื้นฐานมาจากสุภาษิตที่แสดงตัวแบบจากเบื้องหลังที่แตกต่างกันไปและมีอายุแตกต่างกันไปซึ่งนั่งร่วมกันที่โต๊ะในการฉลอง งานที่ชวนขันเหล่านี้มักจะมีบรรยากาศที่ออกไปทางหยาบเล็กน้อย[4] ตลอดชีวิตการเป็นจิตรกร ยอร์ดานส์ได้รับแรงบันดาลใจจากรือเบินส์และใช้แรงจูงใจของรือเบินส์ แต่งานของยอร์ดานส์แตกต่างออกไปตรงที่จะดูเป็นจริงมากกว่า มีตัวแบบในภาพแน่นกว่า และมักจะมีอารมณ์ขันหรือเป็นภาพแบบล้อเลียนมากกว่าแม้แต่ในภาพทางศาสนาหรือในตำนานเทพ[12] "โพรมีเทียส" ที่เขียนราว ค.ศ. 1640 เป็นตัวอย่างที่แสดงทั้งอิทธิพลที่ได้รับจากรือเบินส์ และจากฟรันส์ สไนเดอส์ (Frans Snyders) แม้ว่าเป็นภาพที่ได้รับอิทธิพลมาจากงานที่ร่วมกับรือเบินส์ในภาพหัวข้อเดียวกัน ("พันธนาการโพรมีเทียส") ในราว ค.ศ. 1611-1612 แต่ "โพรมีเทียส" ของยอร์ดานส์ก็เป็นภาพที่ให้ความหวังมากกว่า พอล โจนส์ (นักมวยปล้ำ)
พอล เฟรเดริก (Paul Frederick) หรือที่รู้จักในนาม พอล โจนส์ (Paul Jones) (16 มิถุนายน ค.ศ. 1942 - 18 เมษายน ค.ศ. 2018) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพเกษียณและผู้จัดการ เขาประสบความสำเร็จอย่างมากในสมาคม National Wrestling Alliance (NWA) โดยการคว้าแชมป์ยูเอส, แชมป์เทเลวิชั่น และแชมป์โลกแท็กทีมร่วมกับริกกี สตีมโบต ยัน บัปติสต์ ฟัน แฮ็ลโมนต์
ยัน บัปติสต์ ฟัน แฮ็ลโมนต์ (, 12 มกราคม พ.ศ. 2123 – 30 ธันวาคม พ.ศ. 2187) เป็นนักเคมี นักสรีรวิทยา และแพทย์ชาวเฟลมิช เขาศึกษาค้นคว้าและวิจัยในช่วงเวลาหลังจากแพราเซลซัส ฟัน แฮ็ลโมนต์เป็นที่รู้จักในปัจจุบันจากความคิดเกี่ยวกับทฤษฎีที่ว่าสิ่งมีชีวิตเกิดจากสิ่งไม่มีชีวิต, การทดลองปลูกต้นหลิวซึ่งนำไปสู่การศึกษากระบวนการสังเคราะห์ด้วยแสง และการนำคำว่า "gas" (มาจากคำภาษากรีกว่า chaos) มาใช้ในวงศัพท์ของนักวิทยาศาสตร์ คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน
คลิฟฟอร์ด พาร์กเกอร์ "คลิฟฟ์" รอเบิร์ตสัน ที่ 3 (; 9 กันยายน ค.ศ. 1923 – 10 กันยายน ค.ศ. 2011) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้ชนะเลิศรางวัลออสการ์ในสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมจากภาพยนตร์เรื่อง "Charly" นอกจากนี้ เขายังรับบทเป็นจอห์น เอฟ. เคนเนดีในภาพยนตร์เรื่อง "PT 109" และ บัซ อัลดริน ในภาพยนตร์เรื่อง "Return to Earth"  ไมเคิล แจ็กสัน
เขาเป็นหนึ่งในไม่กี่ศิลปินที่มีชื่ออยู่ในร็อกแอนด์โรลฮอลออฟเฟมถึงสองครั้ง ผลงานของเขาประสบความสำเร็จได้รับบันทึกสถิติหลายครั้ง บันทึกสถิติโลกกินเนสส์จารึกชื่อเขาเป็น "ศิลปินบันเทิงที่ประสบความสำเร็จที่สุดตลอดกาล"[5] เขาเป็นนักร้องคนเดียวจากโลกดนตรีป็อปและร็อกแอนด์โรลที่มีชื่ออยู่ในหอเกียรติยศแดนซ์ฮอลออฟเฟม และยังเป็นศิลปินเพียงคนเดียวที่มีเพลงฮิตติดท็อป 10 บนบิลบอร์ดฮ็อต 100 ทุก 10 ปี ติดต่อกันนานกว่าครึ่งศตวรรษ[6][7] แจ็กสันชนะรางวัลจากเวทีต่างๆ นับร้อยกว่ารางวัล ทำให้เขาเป็นศิลปินที่คว้ารางวัลมากที่สุดในประวัติศาสตร์เพลงป็อป[8]ความสำเร็จอื่นๆ ของเขาได้แก่ สถิติในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์หลายครั้ง 13 รางวัลแกรมมี่ รางวัลพิเศษ Grammy Legend Award , Grammy Lifetime Achievement Award 26 อเมริกันมิวสิกอวอร์ดส มากกว่าศิลปินคนใดๆ รวมไปถึงรางวัลพิเศษ "ศิลปินแห่งศตวรรษ" และ "ศิลปินแห่งทศวรรษ"[9] 13 ซิงเกิลที่ขึ้นอันดับ 1 ในฐานะนักร้องเดี่ยว มากกว่าที่ศิลปินชายคนใดจะทำได้ และมียอดขายรวมกว่า 400 ล้านชุดทั่วโลก[10] ไมเคิล แจ็กสัน เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 2009 อายุได้ 50 ปี ในขณะที่เตรียมความพร้อมสำหรับคอนเสิร์ตคัมแบ็ก ดิสอีสอิต การเสียชีวิตของเขาสร้างความเศร้าโศกไปทั่วทุกมุมโลก การรายงานข่าวสารทางสื่อสิ่งพิมพ์และอิเล็กทรอนิกส์ต่างพุ่งขึ้นสูงที่สุดในรอบทศวรรษ งานพิธีไว้อาลัยได้รับการออกอากาศถ่ายทอดสดไปทั่วโลก[11][12][13] ต่อมาในปี 2010 บริษัทโซนี่มิวสิกเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ตกลงนามทำสัญญากับกองทุนจัดการมรดก เพื่อจัดจำหน่ายผลงานของเขา รวมถึงเพลงที่ไม่เคยเผยแพร่มาก่อน ไปจนถึงปี 2017 ด้วยมูลค่า 250 ล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นสัญญาที่มีมูลค่าสูงสุดที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์อุตสาหกรรมดนตรี[14]นิตยสารธุรกิจและการเงิน ฟอบส์ จัดให้เขาเป็นบุคคลมีชื่อเสียงที่ทำรายได้สูงสุดอันดับ 1 หลังเสียชีวิตไปแล้ว ด้วยรายได้ 825 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2016 เพียงปีเดียว สูงที่สุดที่เคยมีการบันทึกไว้โดยสิ่งพิมพ์[15] กาย ฟอกส์
}}]] หมวดหมู่:นักการทหารชาวอังกฤษ หมวดหมู่:อาชญากร หมวดหมู่:บุคคลจากยอร์ก หมวดหมู่:นักปฏิวัติ หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย หมวดหมู่:บุคคลในสงครามแปดสิบปี กาย ฟอกส์
เซอร์วิลเลียม เวด (William Wade) รองผู้บัญชาการหอคอยลอนดอน (Lieutenant of the Tower) เป็นผู้ควบคุมการทรมานและได้คำสารภาพของฟอกส์[36] เขาค้นตัวฟอกส์และพบจดหมายจ่าหน้าถึงกาย ฟอกส์ เวดประหลาดใจที่ "จอห์นสัน" ยังนิ่งเงียบ ไม่เปิดเผยแผนหรือผู้ริเริ่มแผนเลย[43] ในคืนวันที่ 6 พฤศจิกายน เขาพูดกับเวดซึ่งรายงานต่อซอลส์บรีว่า "เขา [จอห์นสัน] บอกพวกเราว่า ตั้งแต่เขาเริ่มดำเนินการนี้ เขาก็สวดภาวนาต่อพระเป็นเจ้าทุกวันว่าเขาจะกระทำการเช่นนั้นเพื่อความก้าวหน้าของคาทอลิกและเพื่อคุ้มครองวิญญาณของเขาเอง" เวดเล่าว่า ฟอกส์ยังพักผ่อนได้ตลอดคืนแม้จะถูกเตือนว่าเขาจะถูกสอบสวนจนกว่า "ข้าพเจ้าจะได้ความลับจากก้นบึ้งของความคิดเขาและผู้สมคบทั้งหมดของเขา"[44] ความอดทนต่อการถูกทรมานของฟอกส์สิ้นสุดลงในวันรุ่งขึ้น[45] มิค โฟลีย์
Memoirs กาย ฟอกส์
ในวันที่ 31 มกราคม ค.ศ. 1606 ฟอกส์และอีกสามคน ได้แก่ ทอมัส วินเทอร์, แอมโบรส รุกวุด และรอเบิร์ต เคย์ส (Robert Keyes) ถูกลากบนเลื่อนสานจากหอคอยไปยังลานพระราชวังเดิมที่เวสต์มินสเตอร์ ตรงข้ามกับอาคารที่พวกเขาพยายามทำลาย[53] ผู้ร่วมคบคิดของเขาถูกแขวนคอ ควักไส้ และผ่าสี่ ฟอกส์เป็นคนสุดท้ายที่ยืนบนตะแลงแกง เขาทูลขออภัยโทษจากพระมหากษัตริย์และรัฐ ขณะที่ยังคง "ทำเครื่องหมายกางเขนและพิธีกรรมไร้สาระ" ฟอกส์เริ่มปีนบันไดสู่บ่วงอย่างอ่อนแรงจากการถูกทรมานโดยมีเพชฌฆาตแขวนคอคอยพยุง แต่ไม่ว่าจะมาจากการกระโดดลงมาตายหรือจากการปีนสูงเกินไปเพื่อให้เชือกจัดไม่ถูกต้อง เขาก็สามารถเลี่ยงความเจ็บปวดจากการประหารขั้นตอนหลังไปได้เพราะคอหักเสียชีวิตทันที[36][54][55] กระนั้น ร่างไร้วิญญาณของเขาก็ถูกผ่าสี่[56] แล้วตามจารีตประเพณี[57] ชิ้นส่วนร่างของเขาถูกส่งกระจายไปยัง "มุมทั้งสี่ของราชอาณาจักร" เพื่อนำไปประจานเป็นการเตือนแก่ผู้ที่คิดจะทรยศต่อไป[58]