โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรก่อตั้งเมื่อวันที่เท่าไหร่?
โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร (Mathayom Wat Benchamabophit School) ตั้งอยู่ในบริเวณวัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ในเนื้อที่ประมาณ 5 ไร่ 42 ตารางวา อยู่ในเขตพระราชฐาน เป็นโรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานครที่เปิดสอนเฉพาะนักเรียนชาย (โรงเรียนชายล้วน) [1] ตามพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชกำเนิดเมื่อ ร.ศ.119 (พ.ศ. 2443) พระองค์ทรงกำหนดหลักสูตรแนวการสอนด้วยพระองค์เอง และเปิดสอนตั้งแต่วันที่ 5 พฤษภาคม 2444 มีนักเรียน 40 คน เป็นโรงเรียนในพระบรมราชูปถัมภ์โดยตรงไม่ขึ้นตรงต่อกระทรวงธรรมการสมัยนั้น หลังจากนั้นทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้พระบรมวงศานุวงศ์ ชั้นผู้ใหญ่และเสนาบดีกระทรวงธรรมการ ร่วมกันวางแผนปรับปรุงโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร ที่สำคัญยิ่งก็คือ พระองค์ได้พระราชทานทุนทรัพย์ส่วนพระองค์สร้างอาคารถาวรเป็นตึกทรงยุโรปสถาปัตยกรรมแบบ Neo-Classic และทรงห่วงใยในเรื่องการก่อสร้างเป็นอย่างยิ่ง แม้ในสิ่งเล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องได้รับพระราชทาน บรมราชานุญาตทุกอย่าง โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรปัจจุบันเปิดสอนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย
โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช
ชื่อโรงเรียน "เบ็ญจะมะมหาราช" แห่งนี้แตกต่างจากโรงเรียนอื่นที่มีชื่อขึ้นต้นด้วยคำว่า "เบญจม" ทั้งหลาย เพราะถือเอาตามลายพระหัตถ์ที่สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ได้ประทานนามไว้เมื่อปี พ.ศ. 2458 และเป็นโรงเรียนเดียวที่ต่อท้ายด้วย "มหาราช" ในประเทศไทย สำหรับชื่อในภาษาอังกฤษใช้ตามที่กรมวิชาการ กระทรวงศึกษาธิการ กำหนดให้ใช้ในการออกเอกสารใบรับรองผลการเรียนว่า Benchama Maharat School โรงเรียนวัดราชบพิธ
ปีพ.ศ. 2478 ขุนชำนิอนุสาสน์ (เส่ง เลาหะจินดา) ครูใหญ่ และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงธรรมการได้ไปเฝ้าพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ผู้ทรงอุปการะโรงเรียนทูลขอสถานที่เล่าเรียนเพื่อจะขยายชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 7 - 8 แผนกวิทยาศาสตร์ พระองค์ก็ได้ทรงพระเมตตาประทานทุนสร้างตึกสัมฤทธิ์วิทยาการให้ พร้อมทั้งจัดตั้งอุปกรณ์การศึกษาให้เสร็จ ทั้งยังทรงฉลองตึกให้เสร็จในปี พ.ศ. 2479 อันเป็นปีรุ่งขึ้น แต่กระทรวงธรรมการในเวลานั้นกลับอนุญาตให้เปิดแผนกภาษาแทน และสั่งยุบโรงเรียนมัธยมศึกษาวัดมหรรณพารามรวมกับโรงเรียนนี้เมื่อปี พ.ศ. 2480 โรงเรียนไร่ขิงวิทยา
พระครูมงคลวิลาศ (เฉย รอดอนันต์) อดีตเจ้าอาวาสวัดไร่ขิง พร้อมด้วยประชาชนในท้องถิ่นได้ร่วมมือร่วมใจก่อกำเนิดโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้น เปิดเรียนเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 โดยมีฐานะเป็นโรงเรียนราษฎร์ชื่อว่า “โรงเรียนอนันต์สุนทรศึกษา” มีพระครูมงคลวิลาศ (เฉย รอดอนันต์) เป็นองค์อุปถัมภ์ นายสุวรรณ อุบลศรี เป็นเจ้าของโรงเรียน นายถวิล โปราณานนท์ เป็นครูใหญ่คนแรก เปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 โดยใช้ศาลาการเปรียญวัดไร่ขิงเป็นที่เรียน เมื่อมีนักเรียนมากขึ้นก็ไปอาศัยอาคารชั่วคราวเช่นโรงมุงจากบ้าง โรงลิเกบ้างเป็นที่เรียนจนถึง พ.ศ. 2499 รวมเวลา 10 ปีเต็ม โรงเรียนอัสสัมชัญ
ผู้ให้กำเนิดโรงเรียนอัสสัมชัญ คือ บาทหลวงเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ (คุณพ่อกอลมเบต์) อธิการโบสถ์อัสสัมชัญ ชาวฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2420 โดยเริ่มจากการให้การศึกษาแก่เด็กคาทอลิก (คริสตัง) ณ วัดสวนท่าน อันเป็นโบสถ์คาทอลิกแห่งหนึ่งในชุมชนแถบบางรัก ใกล้ริมฝั่งเจ้าพระยา เขาเข้ามาอาศัยในประเทศสยามแล้วประมาณ 5 ปี ท่านได้เริ่มให้การศึกษาแก่เด็ก ๆ ในละแวกนั้น ซึ่งมีทั้งเด็กคาทอลิกที่ยากจน และกำพร้า เพื่อให้เด็กเหล่านั้นได้มีความรู้ ด้วยการสอนวิชาความรู้และศาสนาควบคู่กันไป จากหนังสือประวัติกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. 2435 - พ.ศ. 2507 กล่าวถึงการจัดการศึกษาฝ่ายโรงเรียนราษฎร ว่า ""...ใน พ.ศ. 2420 มีโรงเรียนไทย-ฝรั่ง ซึ่งต่อมาเรียกว่าโรงเรียนอัสสัมชัญ..."" อันที่จริง โรงเรียนไทย-ฝรั่งที่ว่านี้ ที่ถูกต้องคือ โรงเรียนไทย-ฝรั่งเศส วัดสวนท่าน ซึ่งตั้งขึ้น โดยบาทหลวงเอมิล กอลมเบต์ (Piere Emile Colombet) นั่นเอง โรงเรียนไทย-ฝรั่งเศสแห่งนี้ กล่าวได้ว่าคือรากฐานที่พัฒนามาสู่โรงเรียนอัสสัมชัญในอีก 8 ปีต่อมา โดยแรกเริ่มมีนักเรียน 12 คน โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์
โรงเรียนประถมศึกษาธรรมศาสตร์ เริ่มก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2528 โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ มีความประสงค์ต้องการสร้างโรงเรียนประถมศึกษาในมหาวิทยาลัย ที่ศูนย์รังสิต เพื่อเป็นโรงเรียนสวัสดิการของบุคลากร ซึ่งได้แก่ ข้าราชการ อาจารย์ อาจารย์ และลูกจ้างของมหาวิทยาลัย รวมถึงประชาชนบริเวณใกล้เคียง ทางมหาวิทยาลัยจึงได้ประสานงานกับสำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ ขอร้องให้ตั้งโรงเรียนประถมขึ้นในมหาวิทยาลัย (หนังสือที่ ศธ. 1403/12408 ลงวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2528) โดยมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ได้เสนอขอให้สำนักงานคณะกรรมการประถมศึกษาแห่งชาติ ใช้ที่ดินราชพัสดุในบริเวณมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่ศูนย์รังสิต ซึ่งขึ้นทะเบียนที่ ปท. 480, 476, 500 ตำบลคลองหนึ่ง อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี เนื่อที่ 12 ไร่ (หนังสือกรมธนารักษ์ ที่ กค. 0407/313 ลงวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2529) เริ่มแรกสำนักงานฯ ได้อนุมัติและให้งบประมาณสร้างอาคารเรียนแบบ สปช. 105/26 จำนวน 8 ห้องเรียน อาคารเอนกประสงค์ แบบ สปช. 205/26 และสุขาแบบ สปช. 602/26จำนวน 4 ที่นั่ง และได้ให้นายไชโย เขียวนนท์ ผู้อำนวยการโรงเรียนชุมชนวัดบางขัน มารักษาการครูใหญ่ และเป็นผู้ควบคุมการดำเนินการก่อสร้าง โรงเรียนเมธีพิทยา
โรงเรียนเมธีพิทยา ก่อตั้งขึ้นโดย ท่านเจ้าคุณเมธีธรรมประนาท เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2499 ในบริเวณวัดท่าฬ่อ โดยเปิดทำการสอนตั้งแต่ชั้นประถมศึกษา ถึงระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 1 เมษายน พ.ศ. 2532 กระทรวงศึกษาธิการพิจารณาเห็นชอบ รับโอนโรงเรียนเมธีพิทยาเข้าสังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ปัจจุบันเปิดทำการสอนตั้งแต่ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 41 โรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
พ.ศ. 2442 พระมหาม่วง รัตนธโช (พระรัตนธัชมุนี) ซึ่งพระพุทธเจ้าหลวงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้เป็นพระราชาคณะที่พระศิริธรรมมุนี และเป็นผู้อำนวยการศึกษามณฑลนครศรีธรรมราช ตลอดไปจนถึงมณฑลปัตตานีด้วย ได้โอนวิทยาลัยเชลยศักดิ์เป็นโรงเรียนหลวงแห่งแรกของปักษ์ใต้ ได้จัดตั้งคณะสงฆ์ การศึกษา และการศาสนา จึงเกิดผลสมพระราชประสงค์ ดังปรากฏในรายงานการศึกษา ร.ศ.119 ลงวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2443 จำนวนโรงเรียนซึ่งท่านได้ตั้งทั้งหมด 21 แห่ง โดยโรงเรียนหลวงแห่งแรกตั้งอยู่ที่วัดท่าโพธิ์ อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช มอบให้อยู่ในความอุปการะของสมุหเทศาภิบาลสมัยนั้น คือ พระยาสุขุมนัยวินิต (ปั้น สุขุม) โรงเรียนนี้จึงได้ชื่อใหม่ว่า "โรงเรียนสุขุมาภิบาลวิทยา" เปิดสอนเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2442 มีนักเรียนประมาณ 50 คน โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
ปี พ.ศ. 2490 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 สิ้นสุดลง ได้มีการบูรณะโรงเรียน ซื้อที่ดินเพิ่มแล้วสร้างอาคารเพิ่มขึ้นอีก จนถึง พ.ศ. 2497 จึงได้เปิดสอนถึงชั้นประโยคเตรียมอุดมศึกษา (ม.7 และ ม.8) พ.ศ. 2512 สร้างอาคารเรียน 4 ชั้น (อาคาร 1) พ.ศ. 2514 รื้ออาคารเรียนหลังแรก เพราะชำรุดทรุดโทรมมาก พ.ศ. 2515 สร้างโรงอาหาร พ.ศ. 2516 รื้อเรือนแก้ว สุวรรณดิษ และเรือนไม้สีเทาเพื่อสร้างอาคารเรียน 4 ชั้น 2 หลัง (อาคาร 2 และ 3) พ.ศ. 2529 สร้างอาคารอเนกประสงค์ พ.ศ. 2530 สร้างอาคารสมาคมศิษย์เก่า
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ได้เจริญก้าวหน้ามาเป็นลำดับ มีอาคารเรียน 3 หลัง อาคารฝึกงาน 2 หลัง จนถึง พ.ศ. 2540 โรงเรียนได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารเรียนแบบพิเศษ 7 ชั้น และสร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2542 อันเป็นปีมหามงคลที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชฯ ทรงเจริญพระชนมายุครบ 6 รอบ จึงได้รับพระราชทานนามอาคารว่า อาคารเฉลิมพระเกียรติ 6 รอบ พระชนมพรรษา และได้กระทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2542 อันเป็นปีที่โรงเรียนจัดงานฉลองครบ 111 ปี แห่งการก่อตั้งโรงเรียน ต่อมาเรือนแก้วสุวรรณดิษได้ทรุดโทรมไปมาก ไม่สามารถจะบูรณะซ่อมแซมต่อไปได้อีก ดังนั้นปี พ.ศ. 2544 ทางโรงเรียนจึงขออนุญาตทำการรื้อถอน และนำชื่อ "เรือนแก้ว สุวรรณดิษ" ไปเก็บไว้ในพิพิธภัณฑ์ของโรงเรียนเพื่อไว้เป็นอนุสรณ์ ส่วนพื้นที่ของเรือนแก้วสุวรรณดิษใช้เป็นโรงอาหารสำหรับนักเรียนต่อไป  โรงเรียนพนัสพิทยาคาร
ต่อมามีผู้ปกครองต้องการจะให้มีโรงเรียนมัธยมศึกษาขึ้นอีก จึงได้ขออนุญาตตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2476 ในระหว่างที่ขอตั้งโรงเรียนอยู่นี้ อำเภอได้เปิดสอนชั้นมัธยมเป็นการเตรียมตัวไว้รับเหตุการณ์ก่อนเรียกว่า
“โรงเรียนราษฎร์เสริมพนัส” ทำการสอนที่ ศาลาการเปรียญวัดกลางทุมมาวาส จนถึงปี พ.ศ. 2479 กระทรวงศึกษาธิการจึงได้อนุญาตให้จัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาได้โดยใช้ชื่อว่า“โรงเรียนประจำอำเภอพนัสนิคม” และเลิกล้มโรงเรียนราษฎร์เสริมพนัส โดยโอนให้กับโรงเรียนประจำอำเภอ และสอนที่ศาลาการเปรียญวัดกลางทุมมาวาสตามเดิม มีนายเจียม รุธิระกุล เป็นครูใหญ่ ครั้นถึง พ.ศ. 2480 ทางวัดมีความจำเป็นต้องรื้อศาลาเพื่อสร้างใหม่ โรงเรียนนี้จึงต้องย้ายไปสอนที่โรงเรียนประชาบาล ประจำตำบลกุฎโง้ง (พนัส-ศึกษาลัย) เมื่อนายสนิท อนันตสมบูรณ์ ย้ายมารับตำแหน่งศึกษาธิการประจำอำเภอพนัสนิคม ได้ของบประมาณสร้างอาคารเรียนหลังใหม่ เป็นเงิน 4,000 บาท ในปี พ.ศ. 2481 และใช้เรียนได้ตั้งแต่วัน 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 อาคารนี้มีรูปทรงมนิลา ใต้ถุนโล่ง หลังคามุงกระเบื้อง มีมุขริมด้านหน้าสองมุข มีห้องเรียน 3 ห้อง ห้องครูใหญ่ 1 ห้อง ห้องประชุม 1 ห้อง รวมถึงได้ย้ายมาอยู่ในที่ดินของนายสุชาติ และนางเฉลียว เจริญผล และได้ซื้อที่ดินเพิ่มเป็น 47 ไร่ 3 งาน 39 ตารางวา นอกจากนี้กระทรวงศึกษาธิการได้ตั้งชื่อโรงเรียนแห่งนี้ว่า โรงเรียนพนัสนิคม “พนัสพิทยาคาร” โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
อาคารที่ 1 (อาคารพระพุทธเจ้าหลวง ตึกสีชมพู) สร้างเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2445 เป็นอาคารทรงยุโรปแบบพิเศษ 2 ชั้น 8 มุข 16 ห้องเรียน ทรงยุโรป สถาปัตยกรรม Neo-Classic ตัวอาคารสีกาบบัว (สีแดงเจือขาว) หน้าต่างและกระเบื้องหลังคาสีเขียวอมน้ำเงิน (สีเขียวคอเป็ด) ปัจจุบันหลังคาเป็นสีอิฐ โรงเรียนวัดราชบพิธ
ในสมัยพระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ทรงเป็นเจ้าอาวาสวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามสืบต่อมา พระองค์ได้ทรงประทาน ศาลารายหลังที่อยู่ด้านถนนเฟื่องนคร ให้ใช้เป็นสถานที่เรียนอีก 1 หลัง ด้วยทรงเล็งเห็นความอัตคัตของสถานที่เรียน โรงเรียนจึงได้ใช้ศาลารายทั้ง 4 หลัง กับชั้นล่างของตำหนักเป็นที่เรียน อย่างไรก็ดีโรงเรียนวัดราชบพิธก็ได้เจริญโดยลำดับ จนกระทั่ง พ.ศ. 2457 สถานที่เรียนก็ไม่เพียงพอ ราชบุรุษกวย ป.ป. ครูใหญ่ในขณะนั้น ได้ทูลขอชั้นบนของตำหนัก ซึ่งมีพระสงฆ์อาศัยอยู่เป็นที่เรียน พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า ก็ได้มีพระเมตตาโปรดประทานให้ตามประสงค์ ในพ.ศ. 2478 สมเด็จพระสังฆราชเจ้าก็ได้ทรงประทานทุนส่วนพระองค์สร้างตึกสัมฤทธิ์วิทยาการให้เป็นที่เล่าเรียนอีก 1 หลัง ด้วยเหตุนี้จึงได้มีการยกฐานะโรงเรียนเดิมให้เป็นมัธยมตอนต้น โรงเรียนวัดราชบพิธจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนมัธยมวัดราชบพิธ" ดังปรากฏหลักฐานดวงตราที่ประทับอยู่บนหนังสือของห้องสมุดโรงเรียนหลายสิบเล่ม โรงเรียนมัธยมวัดราชบพิธในเวลานั้นมีเพียงชั้นมัธยม 1 - 3 ส่วนประถม 1 - 3 ที่มีอยู่เดิมก็ย้ายไปอยู่โรงเรียนประถมวัดสุทัศน์แทน โรงเรียนมัธยมวัดราชบพิธได้เจริญโดยลำดับ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2467 จึงได้เริ่มเปิดชั้นมัธยมศึกษา ตอนปลาย ในสมัยที่ขุนกิตติเวทย์เป็นครูใหญ่ ปีพ.ศ. 2469 อันเป็นปีที่โรงเรียนแห่งนี้มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 มีนักเรียนถึง 401 คน และในปี พ.ศ. 2474 นักเรียนโรงเรียนมัธยมวัดราชบพิธก็สามารถสอบไล่ได้เป็นที่ 1 ของประเทศคือ นายสุดใจ เอี่ยมอุดม โรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียน
วันที่ 16 ธันวาคม 2545 ดร. สาธิต สันนะกิจ ผู้อำนวยการโรงเรียนระดับ 9 อิสลามวิทยาลัยแห่งประเทศไทย ได้มาเป็นผู้บริหารโรงเรียนลำดับที่ 7 หลังจากใช้เวลาศึกษาข้อมูล สภาพปัจจุบัน และปัญหาของโรงเรียน ท่านได้ระดมความคิดจากทุกฝ่าย เพื่อขับเคลื่อนโรงเรียนรัตนโกสินทร์สมโภชบางขุนเทียนให้เข้าสู่ปีที่ 25 แห่งการก่อตั้ง โดยได้ปรับสายการบริหารงาน สำนักงานฝ่ายบริหาร การบริหการอาคารสถานที่ การปรับปรุงห้องเรียน อาคารเรียน-อาคารประกอบ ปรับปรุงลานอเนกประสงค์หน้าโรงอาหารและได้ร่วมกับได้ร่วมกับสมาคมผู้ปกครองและครูฯ กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน กรรมการเครือข่ายผู้ปกครองจัด งานวันสถาปนาโรงเรียนครบรอบ 24 ปี ในวันที่ 22 มีนาคม 2546 ซึ่งได้จัด พิธีเปิดป้ายอาคารเรียนแบบพิเศษ 7 ชั้น โดย ฯพณฯ ดร.สิริกร มณีรินทร์ รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการให้เกียรติเป็นประธานในพิธี เปิดงานนิทรรศการทางวิชาการ และทอดผ้าป่าเพื่อการศึกษาเพื่อระดมทรัพยากรมาปรับปรุงห้องสมุด-ห้องประชุม-สำนักงานฝ่ายบริหาร ได้เงินจำนวน 1,300,000 บาท สำหรับแผนการดำเนินงานขั้นต่อไปนอกจากนำหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานมาใช้จัดการศึกษา โดยเน้นคุณภาพแล้ว โรงเรียนจะดำเนินการระดมทรัพยากรเพื่อขอรื้อกถอนห้องน้ำนักเรียนและขยายโรงอาหาร ปรับปรุงสนามฟุตบอล สร้างห้องส้วมของนักเรียนใหม่ ปรับปรุงสวนหย่อมข้างอาคารประชาสัมพันธ์ ปรับปรุงบริเวณสนามบาสเกตบอลและจัดการศึกษาตามวิสัยทัศน์ของโรงเรียนที่กำหนดไว้ว่า นักเรียนมีคุณธรรม นำความรู้ คู่สุขภาพดี เทคโนโลยีเป็นสำคัญ สัมพันธ์ชุมชนรู้จักเลือกใช้เทคโนโลยีและนำศักยภาพสร้างตนมาเป็นปัจจัยดำรงชีวิตในสังคมอย่างมีความสุข โดยชุมชนมีส่วนร่วมทั้งมีความมุ่งมั่นให้ “รัตนโกสินทร์ สมโภชบางขุนเทียน ก้าว..ต่อไป อย่างไม่หยุดยั้งตามมาตรฐานการศึกษาของกรมสามัญศึกษาตามปรัชญาการศึกษาของโรงเรียน คุณธรรม นำยุค สุขภาพดี มีความรู้ มุ่งสู่อาชีพ” โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ เป็นโรงเรียนรัฐบาลสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 222 ถนนชุมพล ตำบลหน้าเมือง อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา จังหวัดฉะเชิงเทรา โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ ฉะเชิงเทรา เป็นโรงเรียนมัธยมสหศึกษา ซึ่งได้ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2435 
เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษประเภทสหศึกษา แต่เดิมโรงเรียนนี้เคยเป็นโรงเรียนประจำมณฑลปราจีน โรงเรียนวัดราชบพิธ
วันที่ 5 เมษายน 2532 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ทรงประกอบพิธีวางศิลาฤกษ์อาคารโรงเรียนวัดราชบพิธแห่งใหม่ ณ สวนเจ้าเชตุ โดยได้รับงบประมาณการก่อสร้างโรงเรียนจากกรมสามัญศึกษา 39,560,000 บาท เพื่อดำเนินการก่อสร้างโรงเรียนมัธยมศึกษาแบบคอมเพล็กซ์แห่งแรกของประเทศไทย พร้อมทั้งอาคารพลศึกษาและสระว่ายน้ำในวงเงิน 117 ล้านบาท การก่อสร้างได้ดำเนินไปจนกระทั่งสามารถย้ายนักเรียนเข้าไปเรียนยังสถานที่เรียนแห่งใหม่ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน 2533 เป็นต้นมา โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย (English: Bangkok Christian College ย่อ: ก.ท, BCC) เรียกอย่างย่อว่า กรุงเทพคริสเตียน หรือ คริสเตียน เป็นโรงเรียนเอกชนชายล้วนขนาดใหญ่ ได้รับการสถาปนาขึ้นโดยคณะมิชชันนารีอเมริกันเพรสไบทีเรียน เมื่อปี พ.ศ. 2395 เป็นโรงเรียนแห่งแรกในเครือสภาคริสตจักรในประเทศไทย ซึ่งประกอบด้วย 28 โรงเรียน กับ 2 มหาวิทยาลัย[1] ปัจจุบันโรงเรียนมีอายุ 166 ปี เป็นโรงเรียนที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศไทย เป็นโรงเรียนโปรแตสแตนท์ที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ และเป็นโรงเรียนเพียงแห่งเดียวในปัจจุบันที่ก่อตั้งขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 4 โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยตั้งอยู่ เลขที่ 35 ถนนประมวญ แขวงสีลม เขตบางรัก กรุงเทพมหานคร[2] โรงเรียนมีศิษย์เก่าเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคน ทั้งองคมนตรี 4 คน นายกรัฐมนตรีไทย 2 คน รัฐมนตรีหลายกระทรวง นักร้อง นักแสดง ผู้จัดรายการหลายคน และ อำนวย เสี่ยงไทร์ แพทย์ชื่อดังโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัยเป็นโรงเรียนในเครือจตุรมิตร ซึ่งประกอบด้วย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย, โรงเรียนเทพศิรินทร์, โรงเรียนอัสสัมชัญ และโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย โรงเรียนบึงกาฬ
โรงเรียนบึงกาฬได้ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2509 โดยขอใช้อาคารเรียนโรงเรียนประถมศึกษาประจำอำเภอคือ โรงเรียนวิศิษฐ์อำนวยศิลป์เป็นสถานที่เรียน มีห้องเรียน 1 ห้องเรียน นักเรียน 32 คน (ชาย 25 คน หญิง 7 คน) วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2510 จึงได้ย้ายมาทำการสอนที่โรงเรียนบึงกาฬ อำเภอบึงกาฬ จังหวัดหนองคาย มีพื้นที่ 54 ไร่209 ตารางวา โดยมี นายสมพงษ์ สมภักดี เป็นครูใหญ่คนแรกต่อมาโรงเรียนบึงกาฬได้ขยายชั้นเรียนเพื่อสนองความต้องการของท้องถิ่น ในปีการศึกษา 2517 โรงเรียนได้เข้าร่วมโครงการ คมช. รุ่น 1 และในปีการศึกษา 2522 กรมสามัญศึกษาได้อนุมัติให้เปิดสอนถึงชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย (มศ. 4- 5) ปัจจุบันโรงเรียนบึงกาฬเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่พิเศษ เปิดทำการเรียนการสอนหลักสูตรส่งเสริมนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ การเรียนเน้นวิทยาศาสตร์และคณิตศาสตร์ และการเรียนทั่วไปในช่วงชั้นที่ 3 (ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3) และหลักสูตรส่งเสริมนักเรียนที่มีความสามารถพิเศษทางคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์ การเรียนเน้นคณิตศาสตร์และภาษา และการเรียนทั่วไปช่วงชั้นที่ 4 (ชั้นมัธยมศึกษาศึกษาปีที่ 4-6) ได้เข้าร่วมโครงการโรงเรียนมาตรฐานสากล (World Class Standard School ) และโครงการ Buffer Schoolโรงเรียนบึงกาฬ ประกอบด้วยอาคารสถานที่ ดังต่อไปนี้ โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
พ.ศ. 2449 ทางราชการกำหนดให้มีการสร้างทางรถไฟจากกรุงเทพฯถึงฉะเชิงเทรา จึงมีการจัดวางผังเมืองให้รับกับความเจริญ ด้วยเหตุที่กล่าวทำให้ตัวเมืองเป็นย่านชุมชนมากกว่าที่วัดสายชล ณ รังษี กระทรวงธรรมการจึงมีคำสั่งให้ย้ายโรงเรียนประจำมณฑลปราจีน มาอยู่ที่วัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์ เมื่อ พ.ศ. 2450 โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดเป็นสถานที่เรียน และครูที่กระทรวงธรรมการส่งให้ไปประจำที่โรงเรียนอณัตยาคม คือครูมั่ง พระปัญญา ก็มีคำสั่งให้ย้ายมาด้วย เมื่อโรงเรียนประจำมณฑลย้ายมาที่วัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์นักเรียนส่วนหนึ่งย้ายตามมา บางส่วนยังเรียนที่เดิมและได้มีการขยายชั้นเรียนเพิ่มขึ้นทำให้สถานที่เรียนเดิมคือศาลาการเปรียญ และหอสวดมนต์ไม่เพียงพอที่จะรองรับนักเรียนได้หลวงพ่อแก้วหรือพระอธิการแก้วซึ่งดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ขณะนั้นได้อนุญาตให้ใช้เงินของท่านเพื่อปลูกเรือนไม้ทรงปั้นหยา 2 ชั้น ใกล้กับบริเวณสระน้ำ เรือนปั้นหยาที่ทรงสร้างขึ้นนี้ ชั้นบนเป็นที่เรียนของนักเรียนชั้นมัธยม ส่วนชั้นล่างเป็นของนักเรียนชั้นประถม 2 และ3 ที่ศาลาการเปรียญให้เป็นที่เรียนของชั้นมูลและชั้นประถม 1 โรงเรียนได้ชื่อตามวัดคือโรงเรียนปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์ และมีครูแปลกเป็นครูใหญ่คนแรกที่กระทรวงธรรมการส่งมา พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ เป็นสมุหเทศาภิบาลมณฑล ทรงปรารภมีความว่า “จังหวัดนี้ก็เป็นที่ตั้งศาลามณฑล หากมีสถานศึกษาที่กว้างขวางและมั่นคงแล้วกุลบุตรกุลธิดาก็จะได้รับการอบรมสั่งสอนที่แพร่หลายออกไป คู่ควรกับความเจริญของบ้านเมือง” จึงโปรดเกล้าฯ ให้ขุนวิธานดรุณกิจ เป็นผู้หาเงินสร้างโรงเรียนใหม่ ด้วยการบอกบุญเรี่ยไรบรรดาข้าราชการ พ่อค้าและประชาชนในจังหวัด ตามแต่ความปรารถนาและความศรัทธาในการศึกษาของกุลบุตรกุลธิดา จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2453 ขุนวิธานดรุณกิจรวบรวมเงินฝากคลังไว้ได้ 1,433.66 บาท เงินจำนวนนี้ก็ยังไม่พอแก่ความต้องการที่จะสร้างโรงเรียนหลังใหม่ขึ้นได้ไม่บังเอิญขุนวิธานดรุณกิจ ต้องย้ายไปรับราชการที่อื่น การก่อสร้างจำต้องชะงักไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง ทางราชการได้แต่งตั้งขุนบรรหารวรอรรถ มาดำรงตำแหน่งแทน จึงได้รับงานนี้มาดำเนินต่อไป จนถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2455 รวบรวมเงินเพิ่มได้อีก 2,205.43 บาท เมื่อรวมกับเงินที่หาได้คราวแรกจะเป็นเงิน 3,639.09 บาท ก็ยังไม่พอเพียงแก่การสร้างอาคารเรียน กรมขุนมรุพงษ์ศิริพัฒน์ สมุหเทศาภิบาลมณฑลจึงโปรดอนุญาตประทานเงินที่เหลือจากการทำสังเค็ด ( ของที่ถวายแก่พระสงฆ์เมื่อเวลาปลงศพ) เพื่ออุทิศพระราชกุศลถวายพระบาทสมเด็จพระปิยมหาราช เป็นเงิน 2,930.32 บาท กับเงินของพระอธิการแก้ว เจ้าอาวาสวัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์ (เวลามรณภาพแล้ว) ซึ่งเป็นเงินสงฆ์อีก 2,888.82 บาท ในการเสด็จในกรม (กรมขุนมรุพงษ์ ฯ) ยังประทานกระแสรับสั่งว่า หากเงินจำนวนนี้ยังไม่พอแก่การก่อสร้างโรงเรียนหลังใหม่ขึ้นแล้วก็ทรงยินดีจะสละทรัพย์ส่วนพระองค์เข้าร่วมสมทบเพิ่มเติมให้สร้างขึ้นจนสำเร็จจงได้ ธรรมการมณฑล (ขุนบรรหารวรอรรถ) จึงทำการประกวดราคาจ้างเหมาก่อสร้างในวงเงิน 9,458.23 บาท ปรากฏผู้เสนอราคาต่ำสุดเป็นเงิน 9,000บาท จึงทำสัญญาก่อสร้างโรงเรียนขึ้นในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 ตามแบบรูปรายการ (ในเนื้อของสระว่ายน้ำโรงเรียนในปัจจุบัน) เป็นเรือนไม้ชั้นเดียวใต้ถุนเตี้ยในระหว่างการก่อสร้างซึ่งตั้งเสาวางเครื่องบนไว้เสร็จแล้วนั้นเกิดพายุพัดโหมอย่างแรงกล้า ทำให้โครงสร้างหักพังลงมาทั้งหลัง การก่อสร้างจึงล่าช้ามาถึงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2456 อาคารเรียนหลังนี้จึงสำเร็จเรียบร้อย เสด็จในกรม (กรมขุนมรุพงษ์ ฯ ) จึงแจ้งไปยังกระทรวงธรรมการ เพื่อนำความกราบขึ้นบังคมทูลพระราชกรุณาขอพระราชทานนามโรงเรียนหลังนี้ และในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2456 กระทรวงธรรมการแจ้งกลับมาว่า ได้นำความกราบขึ้งบังคมทูลแล้ว พระองค์ทรงกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนว่า “เบญจมราชูทิศ” ทางโรงเรียนได้ทำพิธีเปิดป้ายนามโรงเรียนไปก่อนแล้ว เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2456 ใช้เป็นสถานที่เรียนสืบมา ขุนบรรหารวรอรรถ ผู้เป็นกำลังสำคัญคนหนึ่งให้ “เบญจมราชูทิศ” ยืนเด่นขึ้นมาได้นั้นต้องย้ายไปรับราชการในตำแหน่งข้าหลวงตรวจการศึกษาภาคตะวันออกเสีย เมื่อต้นปี พ.ศ. 2460 ทางราชการได้เลื่อนหลวงอำนวยศิลปศาสตร์ (ธรรมการจังหวัด) ขึ้นเป็นกรรมการมณฑล ท่านผู้นี้มีความสนใจเรื่องการศึกษาเป็นอันมาก เป็นเหตุให้การศึกษาในจังหวัดฉะเชิงเทราเจริญก้าวหน้าขึ้นเป็นลำดับ โรงเรียนเบญจมราชูทิศมีสถานที่ไม่เพียงพอแก่การรับนักเรียนที่ทวีมากขึ้นแม้ว่าจะมีโรงเรียนอยู่ที่วัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์ ท่านธรรมการมณฑลจึงมีความดำริว่า จะต้องสร้างโรงเรียนเพิ่มขึ้นอีกหลังหนึ่ง มิฉะนั้นนักเรียนจะประสบอุปสรรคสถานที่เรียน ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่สมควรจะต้องรอต่อไปให้ล่าช้า จึงนำความขึ้นทูล ม.จ.ธำรงศิริ ศรีธวัช (สมุหเทศาภิบาล) ให้ทราบถึงความดำรินั้น ปรากฏว่ามีความศึกษาของมณฑลขึ้นจำนวนหนึ่ง และเรียกช่างมารับเหมาก่อสร้างโรงเรียนหลังใหม่ช่างประมูลได้ในราคา 20,00.00 บาท ดำเนินการก่อสร้าง (ในเนื้อที่ทางด้านตะวันออกของโรงเรียนเบญจมราชูทิศ คือสนามฟุตบอลของโรงเรียนในปัจจุบัน) เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2462 เป็นต้นไปจนแล้วเสร็จ เปิดเป็นอาคารเรียนได้เมื่อเดือน ตุลาคม พ.ศ. 2463 ลักษณะอาคารเป็นเรือนไม้ชั้นเดียวมีมุขกลางใต้ถุนสูงโปร่ง มีบันไดขึ้นลงสองข้างมุข ม.จ.ธำรงศิริ ศรีธวัช จึงแจ้งไปยังกระทรวงธรรมการเพื่อนำความกราบขึ้นบังคมทูลขอพระทานนามโรงเรียน ได้รับพระมหากรุณาธิคุณโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามว่า “ฉะเชิงเทรารังสฤษฎิ์” จึงได้จัดงานพิธีฉลองอาคารใหม่ โดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระนครสวรรค์วรพินิต เสด็จมาชักแพรเปิดป้าย พ.ศ. 2478 ขณะที่หลวงอาจวิชาสรร ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ และรั้งตำแหน่งข้าหลวงตรวจการศึกษาธิการด้วย ได้ปรึกษาปัญหากับนายสุบิน พิมพยะจันทร์ ธรรมการจังหวัด ว่าทั้งโรงเรียนเบญจมราชูทิศและโรงเรียนฉะเชิงเทรารังสฤษฎิ์ สร้างมานานปีชำรุดทรุดโทรมลงมาก นักเรียนก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สภาพอาคารขาดความมั่นคงแข็งแรง ควรจะยุบโรงเรียนสองหลังแล้วปลูกสร้างขึ้นใหม่ในที่ดินของทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ รวมชื่อโรงเรียนทั้งสองหลังตั้งเป็นชื่อใหม่ว่า “เบญจมฉะเชิงเทรา” โดยใช้นามเดิมของโรงเรียนเก่าทั้งสองหลังรวมกันสมควรกว่า โรงเรียนภัทรบพิตร
โรงเรียนภัทรบพิตร ก่อตั้งขึ้นตามแผนการศึกษาแห่งชาติ พุทธศักราช 2520 ซึ่งในขณะเดียวกันนักเรียนที่จบการศึกษาในระดับประถมศึกษาก็เพิ่มสูงขึ้น จนทำให้โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม ซึ่งเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดบุรีรัมย์นั้นไม่สามารถรองรับนักเรียนจำนวนมากได้ ดังนั้น นายบำรุง สุขบุศย์ ผู้ว่าราชการจังหวัดบุรีรัมย์ นายผดุงศักดิ์ อุดรพิมพ์ ศึกษาธิการจังหวัด และนายกิตติ ณรัฐกิจ ผู้อำนวยการโรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม จึงร่วมมือกันที่จะจัดตั้งโรงเรียนประจำจังหวัดแห่งที่ 2 ขึ้น และวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 ก็มีการประกาศจัดตั้งโรงเรียน "บุรีรัมย์พิทยาคม 2" ขึ้นมา แต่ทางกรมสามัญศึกษาไม่อนุมัติให้ใช้ชื่อดังกล่าว ศึกษาธิการจังหวัดจึงได้เสนอชื่อใหม่ภายใต้ชื่อ “ภัทรบพิตร” ไปยังกระทรวงศึกษาธิการ เพื่อตั้งเป็นชื่อโรงเรียน โดย คำว่า "ภัทรบพิตร" และเปิดทำการสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2521 แต่เนื่องจากยังขาดแคลนบุคลากรและอาคารเรียน โรงเรียนภัทรบพิตรจึงได้ฝากนักเรียนกับโรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคมและโรงเรียนไตรคามสิทธิศิลป์ ซึ่งจำนวนนักเรียนในขณะนั้นรวมทั้งสิ้น 527 คน คุณครูจำนวน 27 คน และหลังจากนั้น ในวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2521 โรงเรียนภัทรบพิตรจึงได้ย้ายนักเรียนทั้งหมดที่ฝากไว้ไปเรียนยังที่ตั้งโรงเรียนปัจจุบัน โรงเรียนทีปังกรวิทยาพัฒน์ (วัดน้อยใน) ในพระราชูปถัมภ์ฯ
โรงเรียนวัดน้อยในเป็นโรงเรียนเก่าแก่ ตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีพระอธิการมั่งเป็นเจ้าอาวาสวัดน้อยในเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนนี้ แรกเริ่มมีนักเรียนเพียง 20 คน เรียนในศาลาการเปรียญ มีพระภิกษุเที่ยง
เป็นผู้สอนเพียงองค์เดียว ต่อมาพระภิกษุเที่ยงลาสิกขาบทและลาออกจากการเป็นครู คุณครูขำ มัฆลักษณ์บ้านอยู่ตรงข้ามวัดน้อยใน เป็นครูใหญ่แทนและนักเรียนเพิ่มมากขึ้น จึงต้องเพิ่มครูสอนเป็น 3-4 คนมีชั้สูงสุดเรียกว่า "ประโยคประถม" เทียบได้กับประถมศึกษาปีที่ 6 ในปัจจุบันกิจการตอนนี้นับว่าเจริญดีขึ้นกระทรวงศึกษาธิการเห็นความดีความชอบของพระอธิการมั่งจึงขอพระราชทานสมณศักดิ์เป็น"พระครูวิทยานุกูล" ใรัชกาลที่ 6 ได้ก่อตั้งกองลูกเสือที่ 28เนื่องจากโรงเรียนอาศัยการเปรียญ และมีนักเรียนเพิ่มมากขึ้น ท่านผู้ใจบุญ 2 ท่านคือนายเหมือน และนางเปี่ยม มัฆลักษณ์ (บิดามารดาคุณครูขำ มัฆลักษณ์) ได้บริจาคทรัพย์สร้างโรงเรียนขึ้นเป็นเอกเทศซึ่งอยู่ทางหน้าวัดด้านใต้ เป็นอาคารชั้นเดียวจุนักเรียนได้มากต่อมาทางวัดได้รื้อเอาไม้มาสร้างโรงเรียนนักธรรมของวัดและได้มอบโรงเรียนให้กระทรวงศึกษาธิการกระทรวงฯได้ทูลเชิญกรมพระชัยนาทนเรนทรครั้งยังเป็นพระองค์เจ้ารังสิตประยูรศักดิ์)เสด็จมาเปิดป้าย นามโรงเรียน คุณครูขำ มัฆลักษณ์ ยังเป็นครูอยู่ตามเดิม(ต่อมาในรัชกาลที่ 7 ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ขุนภารศาสตร์) หลังจากเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2485ทางราชการได้เปลี่ยนแปลงเขตจังหวัดใหม่ โรงเรียนวัดน้อยใน ซึ่งเดิมขึ้นอยู่กับจังหวัดธนบุรีได้เปลี่ยนแปลงไปขึ้นกับอำเภอบางกรวยจังหวัดนนทบุรีและได้เปลี่ยนเป็นโรงเรียนประจำอำเภอบางกรวยต่อมาขุนภารศาสตร์สุขภาพไม่สมบูรณ์และลาออกจากราชการ ร.ต.ถิน อาจหาญ ได้มาดำรงตำแหน่งครูใหญ่แทนเนื่องจากโรงเรียนวัดสุวรรณคีรี(วัดขี้เหล็ก) ซึ่งตั้งอยู่ในย่านคลองบางกอกน้อย และอยู่ใกล้โรงเรียนวัดน้อยในเจริญขึ้นมากมีการศึกษาถึงขึ้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 (ม.3 ปัจจุบัน) ราชการจึงสั่งยุบโรงเรียนวัดน้อยในแต่ต่อมาโรงเรียนวัดสุวรรณคีรีก็ได้ยุบเลิกไปอีกการศึกษาในย่านคลองบางกอกน้อยจึงซบเซาไปมากเพราะไม่มีโรงเรียนในบริเวณนั้นเหลืออยู่อีกเลย โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
██ คณะนารายณ์ทรงครุฑ Naraisongkrut (สีแสด) ก่อตั้งวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ██ คณะจักรรถ Jakrot (สีแดง) ก่อตั้งวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ██ คณะมหาอุณาโลม Mahaunalom (สีเขียว) ก่อตั้งวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ██ คณะไอยราพต Iyarapot (สีฟ้า) ก่อตั้งวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2521 ██ คณะจุลมงกุฎ Chula Mongkut (สีเทา) ก่อตั้งวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2531 ปัจจุบันไม่มีคณะสีนี้แล้ว โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2478 ภราดาเกลเมนต์ (บุญมี เกิดสว่าง) ได้ยื่นคำขอต่อกระทรวงศึกษาธิการรับรองวิทยฐานะ แต่เนื่องจากภาวะสงครามจึงถูกเพิกเฉย ต่อมาภราดาเซราฟิน ได้ยื่นคำร้องนี้อีกครั้ง เมื่อ 15 มิถุนายน พ.ศ. 2489 คำร้องได้รับการพิจารณา พร้อมด้วยมีการตรวจโรงเรียน ทำให้โรงเรียนได้รับการรับรองวิทยฐานะเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ตั้งแต่ปีการศึกษา 2589 ในวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2490 และสามปีต่อมาได้เริ่มเปิดแผนกมัธยม ด้วยนักเรียนที่มีจำนวนมากขึ้นเอยๆจนโรงเรียนเดิมไม่สามารถรับนักเรียนได้ไหว จึงไปตั้งแผนกประถมที่ถนนช้างคลาน (ปัจจุบันคือโรงเรียนวชิรวิทย์ ฝ่ายประถม) ในปี พ.ศ. 2513 โรงเรียนผดุงนารี
ในสมัยของพระประชากรบริรักษ์ (สาย  ปาลนันท์) ผู้ว่าราชการเมือง (เจ้าเมือง) คนที่ 7 ของมหาสารคามเห็นว่าโรงเรียนประจำจังหวัดต้องอาศัยเรียนที่ศาลาวัดโพธิ์ศรี (ชื่อโรงเรียนวัดโพธิ์ศรีสามัคคี) เป็นการไม่สะดวกแก่การศึกษาจึงขออนุญาตให้จ่ายเงินเรี่ยไรบำรุงการศึกษาจำนวน 15,500 บาท(หนึ่งหมื่นห้าพันห้าร้อยบาทถ้วน) เมื่อมณฑลร้อยเอ็ดอนุญาตมาแล้วก็เริ่มดำเนินการก่อสร้างในเดือนตุลาคม 2468 เป็นอาคารไม้ชั้นครึ่งตั้งอยู่บริเวณหลังสถานีตำรวจ (ในปัจจุบัน) และเป็นเป็นสถานศึกษาเรียกว่าโรงเรียนประจำจังหวัดมหาสารคาม “สารคามพิทยาคม” มีนักเรียนรวมกันทั้งชาย-หญิง โรงเรียนวัดราชบพิธ
ต่อมาอีกประมาณ 3 ปี คือราว พ.ศ. 2431 ในสมัยที่ นายพยอม เป็นครูใหญ่ ผู้คนในละแวกใกล้ไกลนิยมส่งบุตรมาเข้าเรียนมาขึ้น ทำให้สถานที่เล่าเรียนคับแคบ พระวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้า พระอรุณนิภาคุณากร พระผู้ก่อกำเนิดโรงเรียนวัดราชบพิธ จึงได้ทรงให้ย้ายไปทำการสอนที่ชั้นล่างของตำหนักที่ประทับของพระองค์ (ปัจจุบันสถานที่แห่งนี้คือที่ตั้งขออาคารภุชงค์ประทานวิทยาสิทธิ์ 1 ซึ่งเป็นอาคาร 3 ชั้นที่อยู่ติดกับสุสานหลวง) แต่กระนั้นก็ตาม ผู้คนก็นิยมส่งบุตรมาเข้าเรียนจนสถานที่ชั้นล่างของตำหนักนั้นไม่เพียงพออีก พระองค์จึงทรงประทานศาลารายรอบบริเวณให้ใช้เป็นห้องเรียนอีก 3 หลัง ในยุคนี้โรงเรียนวัดราชบพิธมีเพียงชั้นประถม 1 - 4 เท่านั้น มีนักเรียนประมาณ 100 คน และ หลวงชำนาญอนุสาสน์ (รอด รักตะประจิตร) เป็นครูใหญ่ โรงเรียนมหรรณพาราม
โครงการก่อตั้งโรงเรียนแห่งนี้เกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2515 โดยแต่เดิมเป็นโครงการย้ายโรงเรียนโพธิสารพิทยากร มาจากตำบลบางระมาด เขตตลิ่งชัน แต่กรมสามัญศึกษาได้ระงับการย้ายนั้น และใช้งบประมาณในการก่อตั้งโรงเรียนใหม่ขึ้นแทน เริ่มเปิดการเรียนการสอนในปีการศึกษา พ.ศ. 2516 โดยใช้ชื่อโรงเรียนว่า "โรงเรียนมหรรณพาราม" ตั้งชื่อโดยพระราชวรเวที เจ้าอาวาสวัดมหรรณพารามวรวิหาร ตามชื่อโรงเรียนวัดมหรรณพ์ โรงเรียนหลวงซึ่ง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงตั้งขึ้นเป็นโรงเรียนสำหรับราษฎรแห่งแรกในประเทศไทย เมื่อ พ.ศ. 2427 โรงเรียนอัสสัมชัญ
โรงเรียนอัสสัมชัญ ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการขึ้นโดยบาทหลวงเอมิล ออกัสต์ กอลมเบต์ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2428 ที่ใช้เรือนไม้ขนาดเล็ก เป็นที่สอนหนังสือแก่เด็กยากจน และกำพร้า จนเมื่อมีนักเรียนเข้าศึกษาเพิ่มมากขึ้น บาทหลวงกอลมเบต์จึงได้ขอเรี่ยไรเงินบริจาคเพื่อสร้างอาคารเรียนถาวรซึ่งก็คือ "ตึกเก่า" ขึ้นเป็นหลังแรกของโรงเรียน ในปี พ.ศ. 2444 ภราดา 5 ท่าน โดยการนำของภราดามาร์ติน เดอ ตูรส์ ภราดาอาแบล ภราดาออกุสต์ ภราดาคาเบรียล เฟอร์เร็ตตี และภราดาฟ. ฮีแลร์ ได้เดินทางมายังกรุงเทพมหานคร เพื่อสานต่องานด้านการศึกษาจากบาทหลวงกอลมเบต์ ทำให้โรงเรียนอัสสัมชัญ กลายเป็นโรงเรียนแห่งแรกในเครือคณะภราดาเซนต์คาเบรียลแห่งประเทศไทย ซึ่งประกอบด้วยโรงเรียนเซนต์คาเบรียล โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย โรงเรียนเซนต์หลุยส์ และโรงเรียนที่ใช้คำนำหน้าว่า "อัสสัมชัญ" ด้วยกัน 11 แห่ง และมหาวิทยาลัย 1 แห่ง โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา เริ่มก่อตั้งครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2435 ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  โรงเรียนพรตพิทยพยัต
เลี่ยม บุนนาค ได้สมรสกับหลวงพรตพิทยพยัต ไม่มีบุตรธิดาด้วยกัน เลี่ยมจึงได้เจริญรอยตามเจตนารมณ์เดิมของเจ้าคุณทหาร คือ ต้องการให้สร้างโรงเรียนขึ้นในท้องที่นี้ ท่านได้สร้างบ้านพักไว้ 1 หลัง ในปี พ.ศ. 2492 กระทรวงศึกษาธิการได้ประกาศตั้งโรงเรียนมัธยมขึ้นในท้องที่ลาดกระบัง ได้ใช้บ้านพักของท่านเลี่ยมเป็นโรงเรียนชั่วคราวและ ตั้งชื่อว่า "โรงเรียนพรตพิทยพยัต" เพื่อเป็นอนุสรณ์แก่ ศ.ดร.หลวงพรตพิทยพยัต ได้เปิดสอนครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2492 โรงเรียนมัธยมวัดสิงห์
โรงเรียนเปิดทำการสอนครั้งแรก เมื่อวันจันทร์ที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 (ซึ่งถือเป็นวันสถาปนาโรงเรียน) เริ่มต้นเปิดสอนในชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 1ห้องเรียน มีนักเรียน 47 คน ครู 4 คน โดยมีครูหงิม เกบไว้ เป็นครูใหญ่คนแรก ในระยะแรกโรงเรียน มีอาคารเรียนเป็นเรือนไม้ชั้นเดียวหลังคามุงจาก จำนวน 1 หลัง การทำกิจกรรมต่างๆ จึงต้องอาศัยศาลาโรงทึมที่วัดสิงห์อยู่เสมอ ซึ่งท่านพระครูฉ่อง (พระครูอุดมสิกขกิจ) เจ้าอาวาสวัดสิงห์ในสมัยนั้น ท่านได้ให้ความกรุณาอุปถัมภ์โรงเรียนตลอดมา โรงเรียนได้พัฒนาก้าวหน้ามาโดยลำดับ มีการก่อสร้าง อาคารเรียนเพิ่มเติมหลายหลัง โรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย
โรงเรียนพระโขนงพิทยาลัย () สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 โดยผู้ใหญ่นาค รัตนวิชัย ในชุมชนจาก ปัจจุบันเปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 - 6 ปัจจุบันตั้งอยู่เลขที่ 182 ซอยสุขุมวิท 62 แขวงพระโขนงใต้ เขตพระโขนง กรุงเทพมหานคร 10260  โรงเรียนวัดราชบพิธ
หลังจากที่พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า สิ้นพระชนม์เมื่อ 25 สิงหาคม 2480 แล้ว พระศาสนโศภน (ภา ภาณโก) เจ้าอาวาสยุคที่ 3 ได้เป็นผู้อุปการะสืบต่อมา ท่านได้เห็นความเจริญของการศึกษาจึงร่วมจัดหาทุนกับคณะศิษยานุศิษย์ สร้างอาคารเรียนเพิ่มขึ้นอีก 3 หลัง เพื่อเป็นพระอนุสรณ์แด่สมเด็จพระสังฆราชเจ้าพระองค์นั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 กระทรวงธรรมการได้สั่งให้ยุบโรงเรียนมัธยมวัดมหาธาตุกับโรงเรียนมัธยมกล่อมพิทยากร มารวมกับโรงเรียนวัดราชบพิธในสมัยขุนวิทยาวุฒิ (นวม ชัยรัตน์) เป็นครูใหญ่ ทำให้มีนักเรียนเพิ่มขึ้นถึง 560 คน จนสถานที่เรียนไม่เพียงพอ ต้องขอยืมใช้สถานที่ในสุสานหลวงจากพระธรรมปาโมกข์ (วาสน์ วาสโน) ผู้รักษาการในตำแหน่งเจ้าอาวาส ใช้เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว และได้ร่วมมือกันหารือกับพระธรรมปาโมกข์ พระจุลคณิศร และพ.อ.พระยาศรีสุรสงคราม เพื่อหาทุนสร้างโรงเรียนถวายเป็นอนุสรณ์แต่พระเจ้าวรวงศ์เธอ กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ สมเด็จพระสังฆราชเจ้า โรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราช
ต่อมาโรงเรียนอุบลวิทยาคมมีจำนวนนักเรียนมากขึ้น ทำให้โรงเรียนคับแคบและชำรุดทรุดโทรม ทางราชการซึ่งมีพระยาศรีธรรมศกราช (ปิ๋ว บุนนาค) สมุหเทศาภิบาลมณฑลอุบลราชธานี ในขณะนั้นได้ดำริสร้างโรงเรียนขึ้นใหม่ที่มุมทุ่งศรีเมืองทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ใน พ.ศ. 2458 ซึ่งบริเวณดังกล่าวเป็นที่ตั้งของโรงเรียนอนุบาลอุบลราชธานีในปัจจุบัน เมื่อโรงเรียนได้สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงได้ประกอบพิธีเปิดเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2458 โดยพระยาศรีธรรมศกราชได้ทูลเชิญ สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ เสนาธิการทหารบกซึ่งเสด็จมาตรวจราชการที่มณฑลอุบลราชธานีในเวลานั้น ทรงเป็นประธานประกอบพิธีเปิด และได้ประทานนามโรงเรียนว่า "โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลอุบลราชธานี เบ็ญจะมะมหาราช" เพื่อเป็นอนุสรณ์ถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทั้งนี้ได้ทรงออกใบประกาศตั้งนามโรงเรียนให้ไว้เป็นสำคัญด้วย ซึ่งโรงเรียนได้ใส่กรอบเก็บรักษาไว้จนกระทั่งบัดนี้ โรงเรียนเขมราฐพิทยาคม
โรงเรียนเขมราฐพิทยาคม จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2513 ตามหนังสือจังหวัดอุบลราชธานี
ที่ อบ. 2312 / 6422 ลงวันที่ 7 เมษายน 2513 โดยเปิดทำการสอนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นแบบสหศึกษา แผนชั้นเรียน 2 - 0 - 0 นักเรียน 90 คน โดยอาศัยสถานที่โรงเรียนเขมราฐ สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาเป็นสถานที่จัดการเรียนการสอน โดยมีนายพิชัย มุขสมบัติ เป็นครูใหญ่ ปี พ.ศ. 2514 สภาตำบลเขมราฐ ได้อนุญาตให้ป่าช้าสาธารณประโยชน์ บริเวณหมู่ที่ 7 ตำบลเขมราฐอำเภอเขมราฐ จังหวัดอุบลราชธานี โรงเรียนได้ใช้เป็นสถานที่ตั้งมาจนถึงปัจจุบัน โดยความเห็นชอบของจังหวัดอุบลราชธานี ตามคำสั่งจังหวัดอุบลราชธานี ที่ อบ. 2740 / 2525 ลงวันที่ 11 พฤศจิกายน 2525 และกระทรวงมหาดไทย ได้อนุญาตให้ใช้เพื่อการศึกษา ตามหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวง เลขที่ 6146 จำนวนเนื้อที่ 171 ไร่ 3 งาน 40 ตารางวา ก่อสร้างอาคารชั่วคราวขนาด 4 ห้องเรียน 1 หลัง ปี พ.ศ. 2521 โรงเรียนได้รับอนุมัติให้เปิดทำการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 
จำนวน 2 ห้อง ในปีการศึกษานี้เริ่มใช้หลักสูตรมัธยมศึกษาตอนต้น พ.ศ. 2521 นายพิชัย มุขสมบัติ ได้ย้ายไปดำรงตำแหน่งผู้บริหารโรงเรียนศรีปทุมพิทยาคาร และแต่งตั้งให้ นายเกษม คำทวี มาปฏิบัติหน้าที่แทน วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2441 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเสด็จพระราชดำเนินมายังวัด ในการนี้มีพระบรมราชโองการประกาศพระบรมราชูทิศถวายที่ดินให้เป็นเขตวิสุงคามสีมาของวัด พร้อมทั้งพระราชทานนามวัดใหม่ว่า วัดเบญจมบพิตร อันหมายถึง วัดของพระเจ้าแผ่นดินรัชกาลที่ 5 และเพื่อแสดงลำดับรัชกาลในมหาจักรีบรมราชวงศ์[3] ต่อมา พระองค์ได้ถวายที่ดินซึ่งพระองค์ขนานนามว่า ดุสิตวนาราม ให้เป็นที่วิสุงคามสีมาเพิ่มเติมแก่วัดเบญจมบพิตร และโปรดฯ ให้เรียกนามรวมกันว่า วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม[4] โรงเรียนมัธยมสังคีตวิทยา กรุงเทพมหานคร
โรงเรียนมัธยมสังคีตวิทยากรุงเทพมหานคร​ จังหวัดปทุมธานี​ เป็นโรงเรียนลักษณะพิเศษในพระราชดำริสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ที่สงเสริมฟืนฟูและอนุรักษ์การดนตรี ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 7 เมษายน 2536 เพื่อส่งเสริมทักษะ และความเป็นเลิศทางดนตรีของนักเรียนในระดับมัธยมศึกษา ทั้งดนตรีไทยและดนตรีสากล ควบคู่ไปกับการเรียนการสอนสายสามัญ รวมทั้งเป็นพื้นฐานในการศึกษาต่อและพัฒนาสู่มาตรฐานสากลได้ ตลอดจนได้ต้นแบบการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาที่ส่งเสริมศักยภาพด้านดนตรีที่ได้มาตรฐานสากล ความรู้ความสามารถด้านดนตรี​ ความรู้ความสามารถด้านสายสามัญ สามารถศึกษาต่อได้ในระดับมหาวิทยาลัยทั่วไปได้เช่นเดียวกับนักเรียนที่จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมศึกษาอื่นๆ โรงเรียนวัดบวรนิเวศ
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งลูกเสือขึ้น เมื่อวันที่ ๑ กรกฎาคม ๒๔๕๔ ตามระเบียบปกครองลูกเสือของชาติ โดยเมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๔๕๔ กองลูกเสือโรงเรียนวัดบวรนิเวศตั้งขึ้นในมณฑลกรุงเทพมหานคร เป็นกองร้อยที่ ๗  โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์
ลำดับรายนามตำแหน่งระยะเวลาดำรงตำแหน่งคุณหญิงบุญเลื่อน เครือตราชู ผู้ก่อตั้งโรงเรียน 1นางสาวปนปรุง ฐีระเวชอาจารย์ใหญ่พ.ศ. 2521 2นางสาวสมภาพ คมสันอาจารย์ใหญ่ - ผู้อำนวยการพ.ศ. 2521 - 2527 3ดร.คนึง ไทยประสิทธิ์ผู้อำนวยการพ.ศ. 2527 - 25324นายธานี สมบูรณ์บูรณะผู้อำนวยการพ.ศ. 2532 - 25365นายแสวง เอี่ยมองค์ผู้อำนวยการพ.ศ. 2536 - 25396นายอำนวย ศรีชัยผู้อำนวยการพ.ศ. 2539 - 25427นายสุวรรณ เค้าฝายผู้อำนวยการพ.ศ. 2542 - 25468นางวิไลพร ศุภวณิชผู้อำนวยการพ.ศ. 2546 - 25479นายกรีฑา ฤทธาภัยผู้อำนวยการพ.ศ. 2547 - 255010นายวินัย นุ่นพันธ์ผู้อำนวยการพ.ศ. 2550 - 255311นายศิริวัฒน์ อาจองค์ ผู้อำนวยการพ.ศ. 2553 - 255412นายอธิชาติ สวัสดี ผู้อำนวยการพ.ศ. 2554 - 255613นายชัยชนะ ใจแก้ว ผู้อำนวยการพ.ศ. 2556 - 255714นายสนอง ตรงเที่ยง ผู้อำนวยการพ.ศ. 2557 - 255915นายประพันธ์ สุเนตรวรกุล ผู้อำนวยการพ.ศ. 2559 - ปัจจุบัน วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ วัดเบญจมบพิตร เป็นพิพิธภัณฑ์ที่สร้างขึ้นในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวเพื่อจัดแสดงพระพุทธรูปทั้งในและนอกประเทศ โรงเรียนบรบือ
โรงเรียนบรบือ (อักษรย่อ: บ.ร., ฺB.R.) เป็นโรงเรียนประจำอำเภอบรบือ และเป็นโรงเรียนประจำตำบลบแห่งที่ 2 ถัดจากโรงเรียนบรบือวิทยาคาร สถาปนาขึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 ซึ่งตั้งอยู่ที่เขตเทศบาลบรบือ ตำบลบรบือ อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม และ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 26 กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ถนนแจ้งสนิท อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม สหวิทยาเขตบรบือ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 26โรงเรียนบรบือ สถาปนาชึ้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2494 เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาประจำอำเภอบรบือ สังกัดกองการศึกษาสงเคราะห์ กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ นายจำเนียร จันทรจำนง เป็นครูใหญ่คนแรกของโรงเรียน เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โดยใช้ที่ราชพัสดุ เนื้อที่ 34 ไร่ 2 งาน 60 ตารางวา วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
ในปี พ.ศ. 2441 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ซื้อที่ดินระหว่างคลองผดุงกรุงเกษมจนถึงคลองสามเสนเพื่อสร้างที่ประทับพักผ่อนพระอิริยาบถส่วนพระองค์ โดยพระราชทานนามว่า "สวนดุสิต"[2] (พระราชวังดุสิต ในปัจจุบัน) ซึ่งบริเวณที่ดินที่ทรงซื้อนั้นมีวัดโบราณ 2 แห่ง คือ วัดดุสิตซึ่งอยู่ในสภาพทรุดโทรมโดยถูกใช้เป็นที่สร้างพลับพลา และวัดร้างอีกแห่งซึ่งจำเป็นต้องใช้ที่ดินของวัดสำหรับตัดเป็นถนน พระองค์จึงทรงกระทำผาติกรรม สร้างวัดแห่งใหม่เพื่อเป็นการทดแทนตามประเพณี โดยทรงเลือกวัดเบญจมบพิตรเป็นวัดที่ทรงสถาปนาตามพระราชดำริว่า การสร้างวัดใหม่หลายวัดยากต่อการบำรุงรักษา ถ้ารวมเงินสร้างวัดเดียวให้เป็นวัดใหญ่ และทำโดยฝีมือประณีตจะดีกว่า จึงโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ เป็นผู้ทรงออกแบบก่อสร้างพระอุโบสถและถาวรวัตถุอื่น ๆ และมีพระยาราชสงคราม (กร หงสกุล) เป็นนายช่างก่อสร้าง โรงเรียนนวมินทราชูทิศ กรุงเทพมหานคร
ประกาศตั้งโรงเรียนเมื่อวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2528 ใช้ชื่อว่าโรงเรียนนวมราชูทิศ กรุงเทพมหานคร มีนายกนก จันทร์ขจร ผู้อำนวยการโรงเรียนมักกะสันพิทยา รักษาการในตำแหน่งครูใหญ่ เปิดทำการสอนนักเรียนรุ่นแรกจำนวน 307 คน ในปีการศึกษา 2528 โดยอาศัยอาคารเรียนของโรงเรียนแย้มจาดวิชชานุสรณ์และมีอาจารย์จากโรงเรียนมักกะสันพิทยา จำนวน 6 ท่านดำเนินการจัดการเรียนการสอน วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร
มีพระประสงค์ที่จะร่วมกันปฏิสังขรณ์วัดแหลม พร้อมทั้งทรงสร้างพระเจดีย์เรียงรายไว้หน้าวัด 5 องค์ ต่อมา พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามใหม่ว่า วัดเบญจบพิตร หมายความว่า วัดของเจ้านาย 5 พระองค์[1] โรงเรียนบางชัน (ปลื้มวิทยานุสรณ์)
โรงเรียนบางชัน (ปลื้มวิทยานุสรณ์) เดิมชื่อโรงเรียนวัดราษฎร์ศรัทธาธรรม ก่อตั้งขึ้นตั้งแต่พุทธศักราช 2535 ที่วัดราษฎร์ศรัทธาธรรม หมู่ 5 ตำบลคันนายาว อำเภอบางกะปิ จังหวัดพระนคร โดยอาศัยใต้ถุนศาลาการเปรียญและโรงทึมของวัดเป็นสถานที่เรียน ในปีพุทธศักราช 2496 นายอภัย จันทวิมล อธิบดีกรมสามัญศึกษาในสมัยนั้น ได้มาเยี่ยมหน่วยค้นคว้าของมหาวิทยาลัยคอร์แนล ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลบางชัน และได้แวะเยี่ยมชมโรงเรียนเห็นสถานที่ตั้งของโรงเรียนไม่เหมาะสม จึงมอบให้นายสุจินต์ หิรัญรัศ ศึกษาธิการจังหวัดพระนครจัดหาสถานที่สร้างโรงเรียนใหม่ในเขตอำเภอบางกะปิ แต่หาไม่ได้ ต่อมานางเจิม สังข์ทอง (มารดา) กับนางสงวน ไชยสุนทร (บุตร) ได้เสนอให้สถานที่สร้างโรงเรียน มีเนื้อที่ 5 ไร่ ตั้งอยู่หมู่ที่ 4 ตำบลบางชัน อำเภอมีนบุรี แก่นายเทียม นิตยสมบูรณ์ ศึกษาธิการอำเภอมีนบุรี เพื่อเป็นอนุสรณ์แด่ขุนอภิบาลบางชันเขต (ปลื้ม สังข์ทอง) ผู้เป็นบิดาและตาของผู้สละที่ดิน ศึกษาธิการอำเภอจึงรายงานให้ศึกษาธิการจังหวัด และนายอุดม บุญประสพ ผู้ว่าราชการจังหวัดทราบ และมาดูสถานที่ เห็นพ้องต้องกันว่าที่ดิน 5 ไร่ ไม่พอที่จะขยายโรงเรียนออกไปในอนาคต จึงขอซื้อที่ดินจากนางสงวน ไชยสุนทรอีก 5 ไร่ และซื้อจากนางสายหยุด หม้อสุวรรณ อีก 3 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา รวมเป็นเนื้อที่ 13 ไร่ 1 งาน 20 ตารางวา ด้วยความร่วมมือของกระทรวงมหาดไทย กระทรวงศึกษาธิการและประชาชน จึงได้สร้างอาคารเรียนแบบมาลากุล ขนาด 7 ห้องเรียนขึ้น 1 หลัง เนื้อที่บริเวณโรงเรียนกว้าง 84 เมตร ยาว 240 เมตร รื้อถอน พ.ศ. 2530 กระทั่งปีพุทธศักราช 2498 ทางราชการได้ย้ายโรงเรียนมาอยู่ที่เลขที่ 89 หมู่ 4 ตำบลบางชัน อำเภอมีนบุรี เปลี่ยนชื่อใหม่เป็นโรงเรียนบางชัน (ปลื้มวิทยานุสรณ์) และแต่งตั้ง นายสุนทร ไชยสุนทร ดำรงตำแหน่งครูใหญ่ ได้ทำพิธีเปิดอาคารเรียนหลังใหม่ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2498โดยนายประจักษ์ วัชรปาน ปลัดจังหวัดเป็นประธานในพิธีพุทธศักราช 2503  โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
ต่อมาปี พ.ศ. 2459 ได้ขยายการสอนถึงชั้นมัธยมปีที่ 3 และในปี พ.ศ. 2460 ได้สร้างอาคารเรียนเป็นเรือนไม้ชั้นเดียวเพิ่มขึ้นอีก 1 หลัง พ.ศ. 2462 นายแก้ว สุวรรณดิษ ได้บริจาค เงินสร้างอาคารเรียนเป็นเรือนไม้ชั้นเดียวทรงปั้นหยา ใต้ถุนสูง อีก 1 หลัง และโรงเรียนได้เปิดสอนถึงชั้นมัธยมปีที่ 5 พ.ศ. 2469 ได้แยกนักเรียนหญิงทุกชั้นออกไปเรียนที่โรงเรียนราชโบริกานุเคราะห์ ซึ่งเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัด และยุบเลิกการสอนชั้นมูลและชั้นประถมศึกษา เป็นการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมปีที่ 1 ถึงมัธยมปีที่ 6  โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์
โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์ เป็นโรงเรียนวิทยาศาสตร์แห่งแรกของประเทศไทย มีฐานะเป็นองค์การมหาชน ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2534 และเปลี่ยนสถานภาพเป็นองค์การมหาชนเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2543[1] เคยตั้งอยู่ที่วัดไร่ขิง ในปัจจุบันตั้งอยู่ ณ ตำบลศาลายา อำเภอพุทธมณฑล จังหวัดนครปฐม โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์เป็นโรงเรียนที่ตั้งขึ้นเพื่อสร้างนักวิจัย นักวิทยาศาสตร์ และเป็นโรงเรียนที่มีเครือข่ายกับโรงเรียนวิทยาศาสตร์ชั้นนำในประเทศอื่น ๆ โรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์มีการใช้ระบบคัดเลือกนักเรียนเข้าเรียนเอง โดยปรกติมีอัตราการรับเข้าประมาณ 1.5% (240 คนจากนักเรียนที่สมัครแต่ละปีประมาณ 20,000 คน)[2] โดยนักเรียนทุกคนได้รับทุนการศึกษาเต็มตลอดระยะเวลาที่เรียนอยู่ในโรงเรียน โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม
ในปี พ.ศ. 2499 ครูใหญ่แสวง สุขะหุต ได้เชิญผู้ปกครองนักเรียนมาประชุมครั้งแรก เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2499 เพื่อก่อตั้งสมาคมผู้ปกครอง-ครู และนักเรียนเก่าโรงเรียน มัธยมวัดหนองแขม ได้ดำเนินการจัดตั้งและจดทะเบียนวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2499โดยมีนายยอดอ่อนโอภาสซึ่งเป็นนายอำเภอหนองแขมในขณะนั้นเป็นนายกสมาคมคนแรก โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร
โรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร เป็นโรงเรียนสาธิตในระดับมัธยมศึกษา ในกำกับของมหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ ณ ถนนแจ้งวัฒนะ แขวงอนุสาวรีย์ เขตบางเขน กรุงเทพมหานคร ก่อตั้งเมื่อ 1 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 โดยจอมพลแปลก พิบูลสงคราม  โรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดจันทบุรี
ต้นปี พ.ศ. 2454 ขุนวิภาชวิทยาสิทธิ์ (สังข์ พุกกะเวส) ธรรมการมณฑลจันทบุรี (ภายหลังได้เลื่อนเป็น พระวิภาชวิทยาสิทธิ์) และครูพูล (ขาว) ผู้ช่วยข้าหลวงธรรมการมณฑลจันทบุรี (ภายหลังได้บรรดาศักดิ์เป็นขุนชำนิอนุสรณ์ ตำแหน่งธรรมการจังหวัดจันทบุรี) ได้ร่วมกันพิจารณาหาที่ตั้งโรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลจันทบุรี (มณฑลจันทบุรี ประกอบด้วย จังหวัดจันทบุรี ระยอง และตราด) เมื่อพิจารณาแล้ว เห็นว่า วัดจันทนารามตั้งอยู่ริมแม่น้ำ มีปัญหาเรื่องน้ำท่วม การเดินทางต้องลงเรือ ส่วนวัดกลาง อยู่บนเนินสูง น้ำไม่ท่วม นักเรียนสัญจรไปมาสะดวก ทั้งมีบริเวณกว้างขวาง และในขณะนั้นวัดกลางเป็นวัดร้าง มีพระภิกษุรูปเดียว มีศาลาการเปรียญ 1 หลัง กุฏิ 3 หลัง ซึ่งพระภิกษุอาศัยอยู่ 1 หลัง กุฏิอีก 2 หลัง สามารถใช้เป็นอาคารเรียนชั่วคราวได้ เหมาะสมที่จะจัดตั้งเป็นโรงเรียนประจำมณฑลต่อไป โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2429 รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเริ่มจากใช้สถานที่ของวัดสัตตนารถปริวัตร (สร้างเมื่อ พ.ศ. 2414) เปิดสอนตั้งแต่ชั้นมูลถึงชั้นประถมศึกษา ต่อมาในปี พ.ศ. 2450 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้มีการปรับปรุงการศึกษา ให้มีระบบแบบแผนตามแบบตะวันตก จึงได้เปลี่ยนฐานะของโรงเรียนเป็นโรงเรียนตัวอย่างวัดสัตตนารถปริวัตร จัดการศึกษาตลอดมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2455 จึงได้มีอาคารเรียนถาวรเป็นตึก 2 ชั้นรูปทรงปั้นหยาขึ้น 1 หลังในที่ดินของวัดสัตตนารถปริวัตร โดยพ่อค้า ประชาชน และข้าราชการร่วมกันบริจาคทรัพย์สร้างขึ้น เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และในวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2456 พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้เสด็จฯมาทรงประกอบพิธีเปิด และพระราชทานนามว่า “เบญจมราชูทิศ” แปลว่า อุทิศแด่พระราชาองค์ที่ 5 ซึ่งหมายถึง พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 แห่งราชวงศ์จักรี ทางราชการได้ขนานนามโรงเรียนนี้ว่า โรงเรียนตัวอย่างประจำมณฑลราชบุรี  โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา ก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติเนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถทรงเจริญพระชนมพรรษาครบ 5 รอบ พร้อมกันนี้ พระองค์ได้พระราชทานพระราชานุญาตให้ใช้ชื่อโรงเรียนมัธยมศึกษาเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระบรมราชินีนาถของกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ว่า "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ"[6] และเนื่องจากในระยะเริ่มต้นของการก่อตั้งโรงเรียนนั้น กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการได้มอบหมายให้โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เป็นผู้ประสานงานการจัดตั้งโรงเรียน ดังนั้น โรงเรียนนวมินทราชินูทิศแห่งนี้ จึงลงท้ายชื่อโรงเรียนว่า "บดินทรเดชา" โดยความหมายของชื่อโรงเรียนนั้น สามารถแยกออกเป็น 2 ส่วน[6] ได้แก่ โรงเรียนสุขุมนวพันธ์อุปถัมภ์
โรงเรียนสุขุมนวพันธ์อุปถัมภ์ เดิมชื่อ "โรงเรียนบางกะปิสุขุมนวพันธ์อุปถัมภ์" ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537 ในสมัยของท่านอธิบดีบรรจง พงศ์ศาสตร์ อธิบดีกรมสามัญศึกษาในขณะนั้น ด้วยความริเริ่มของท่านผู้อำนวยการบรรจบ เสริมทอง ผู้อำนวยการโรงเรียนบางกะปิในขณะนั้น เนื่องจากโรงเรียนบางกะปิมีนักเรียนเข้าศึกษาต่อเป็นจำนวนมาก สถานที่ของโรงเรียนไม่เพียงพอที่จะรองรับนักเรียนได้ทั้งหมด อีกทั้งในเขตชุมชนละแวกคลองกุ่ม บุตรหลานที่เข้าศึกษาต่อโรงเรียนมัธยมศึกษาต้องเดินทางลำบากในการไปโรงเรียนซึ่งห่างไกลจากชุมชนนั้นมาก จึงได้รับการอนุมัติให้จัดตั้งโรงเรียนบางกะปิสาขาขึ้น เริ่มทำการเรียนการสอนในปีการศึกษา 2537 โดยในช่วงแรกยังอาศัยอยู่ในพื้นที่โรงเรียนบางกะปิ และท่านผู้อำนวยการศิริลักษณ์ นันทพิศาล ผู้อำนวยการโรงเรียนบางกะปิท่านต่อมา ได้เล็งเห็นว่าพื้นที่ของโรงเรียนบางกะปิไม่เหมาะสมที่จะสร้างอาคารเรียนของโรงเรียนบางกะปิสาขาได้อีก จึงได้ดำเนินการหาที่ดินเพื่อดำเนินการก่อสร้างโรงเรียนบางกะปิสาขา ในบริเวณเขตบางกะปิจำนวนหลายราย  โรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพล
ในการจัดการศึกษาขั้นต้นตามนโยบายการปฏิรูปการศึกษาของรัฐบาลสยามในสมัยนั้น พระหฤทัย (บัว) ได้มีนโยบายในการจัดการศึกษาในจังหวัดเพื่อตอบสนองความต้องการของนโยบายรัฐบาลนั้นได้จัดการศึกษาขึ้นที่วัดชัยประสิทธิ์ โดยมอบหมายให้พระครูจรูญ นิโรธกิจ เป็นผู้จัดการเรียนการสอนขึ้น โดยมีนายพรหมมา และนายป้อมเป็นครูผู้สอน ในปี พ.ศ. 2442 ณ ศาลาการเปรียญวัดชัยประสิทธิ์เปิดสอนในประโยค 1 – 2 โดยประโยค 1 มีชั้น ป.1 และ ป.2 ประโยค 2 คือชั้น ป.3 และ ป.4 เมื่อสำเร็จชั้นประโยค 2 ถือว่าสำเร็จชั้นสูงสุดการศึกษาภายในจังหวัดชัยภูมิ ในต้นปี พ.ศ. 2445 ที่มีนักเรียนเป็นจำนวนมากซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นบุตร ธิดาของบรรดาข้าราชการ คหบดี พ่อค้า ประชาชนทั่วไป ในจังหวัดชัยภูมิ ต่อมาในปีกลาง พ.ศ. 2445 โรงเรียนวัดประสิทธิ์มีนักเรียนทั้งบรรพชิต และคฤหัสถ์ศึกษาเล่าเรียนรวมทั้งสิ้น 100 คน มีครูเพียง 1 คน ซึ่งที่นั่งนักเรียนไม่เพียงพอที่จะจัดการเรียนการสอน ผู้รั้งผู้ว่าราชการจังหวัด หลวงพิทักษ์นรากร ได้เห็นถึงปัญหาการขาดแคลนสถานที่จัดการเรียนการสอนและจำนวนครูผู้สอนไม่เพียงพ่อต่อนักเรียนกอปรกับ ในปี พ.ศ. 2445 การปฏิรูปการศึกษาของประเทศนั้นพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรง ประกาศใช้ “พระราชบัญญัติลักษณะปกครองคณะสงฆ์” ซึ่งในแง่มุมของการศึกษา ถือเป็นการแบ่งงานระหว่างพระสงฆ์กับกรมศึกษาธิการ โดยพระสงฆ์จะจัดการศึกษาในระดับประถมศึกษา ส่วนในระดับสูงกว่าเป็นหน้าที่ของกรมศึกษาธิการ จึงมีการรวบรวมรายชื่อโรงเรียนเพื่อจัดทำทะเบียนโรงเรียนหลวงขึ้น หลวงพิทักษ์นรากร จึงรวบรวมเงินบริจาคจากข้าราชการในจังหวัดชัยภูมิเพื่อปรับปรุงโรงเรียนเพื่อแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น โดยมีผู้บริจาคทั้งสิ้น 166 บาท 8 อัฐ เงินจำนวนนี้นับเป็นเงินบำรุงสถานศึกษาชุดแรกที่ก่อให้เกิดการพัฒนาและส่งเสริมการศึกษาในจังหวัดชัยภูมิโดยเงินจำนวนดังกล่าวได้นำไปจ้างครูเพิ่มอีก 2 คน คนละ 5 บาทต่อเดือนคงเหลือเงิน 22 บาท 08 อัฐ ได้นำไปซื้อม้านั่งสำหรับเรียนตั้งแต่ปี พ.ศ. 2442 สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์
8.เสาร์ที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2527สมาคมได้จัดงาน “ ราตรี ๘๔ ปี เบญจมบพิตร ” ณ สวนอัมพร โดยมี พล.อ.อาทิตย์ กำลังเอก นายกกิตติมศักดิ์ เป็นประธานเปิดงาน นายมนัส สุขสมาน นายกสมาคมเป็นประธานอำนวยการ วัตถุประสงค์ของการจัดงาน เพื่อให้นักเรียนเก่าทุกรุ่นได้มีโอกาสพบปะสังสรรค์กัน และถ้าหากมีรายได้จากการจัดงานนี้จะได้นำสมทบทุนช่วยเหลือบำรุงการศึกษาของโรงเรียน  โรงเรียนเกษมพิทยา
ก่อตั้งมาตั้งแต่ พ.ศ. 2504 มีจุดมุ่งหมายในการสร้างสรรค์การพัฒนาเด็กและเยาวชนของประเทศชาติมาตลอดเวลากว่า 46 ปี โรงเรียนเกษมพิทยาจัดการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษา ตามพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ ปี 2542
ในปี พ.ศ. 2528 โรงเรียนเกษมพิทยาได้รับคัดเลือกจาก สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน กระทรวงศึกษาธิการให้เป็น "โรงเรียนเอกชนดีเด่น ในด้านวิชาการและจริยธรรม ประจำปีการศึกษา 2528" จึงถือว่าโรงเรียนเกษมพิทยา ได้รับความไว้ว่างใจจากทางราชการ และถือเป็นเกียรติสูงสุดในวงการศึกษาที่โรงเรียนได้รับ โรงเรียนบ้านบึง &quot;มนูญวิทยาคาร&quot;
ความเป็นมาของโรงเรียนเริ่มจากท่านเจ้าคุณเขมสารโสโณ อดีตเจ้าอาวาสวัดเขาบางทราย จังหวัดชลบุรี สร้างวัดเขาไผ่ ได้ดำริเห็นควรให้มีโรงเรียน มัธยมศึกษาขึ้นบนที่ดินของวัด เพื่อเป็นศูนย์ของเด็กจากหลายหมู่บ้านด้วยเจตนาอันสูงส่งของท่านเจ้าคุรเขมสารโสโณ ท่านได้เริ่มดำเนินการขออนุญาตให้กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งโรงเรียนขึ้นโดยเปิดรับนักเรียน มศ.1 รุ่นแรก เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2515 และต่อมากระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนบ้านบึง "มนูญวิทยาคาร" เมื่อวันที่ 21 มีนาคม พ.ศ. 2516 บนที่ดินทั้งสิ้น 71 ไร่ 3 งาน โรงเรียนปัญจทรัพย์ (ดินแดง)
โรงเรียนปัญจทรัพย์ (ดินแดง) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม 2511 เป็นโรงเรียนคาทอลิกประเภทสามัญศึกษา มีมิสซังโรมันคาทอลิกสังฆมณฑลจันทบุรี เป็นเจ้าของ ได้รับอนุญาตให้เปิดทำการสอนระดับอนุบาลปีที่ 1 ถึงชั้นประถมศึกษาปีที่ 7 โดยมีบาทหลวงเศียร โชติพงษ์ เป็นผู้ลงนามแทนผู้รับใบอนุญาต และใช้อาคาร 4 ชั้น เป็นอาคารเรียน มีจำนวน 12 ห้องเรียน เมื่อปี 2540 โรงเรียนปัญจทรัพย์ได้เปิดสอนถึง ระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 ปัจจุบันโรงเรียนปัญจทรัพย์มีทั้งหมด 3 อาคาร คือ อาคารเซนต์โยเซฟ อาคารเซนต์ปีเตอร์ อาคารเซนต์แมรี่ โรงเรียนวัดราชบพิธ
สมเด็จพระสังฆราชเจ้า กรมหลวงชินวรสิริวัฒน์ ได้ทรงประทานคติพจน์ว่า วิริเยน ทุกฺขมจฺเจติ คนล่วงทุกข์เสียได้ด้วยความเพียร เมื่อวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2477 โรงเรียนวัดป่าประดู่
30 สิงหาคม พ.ศ. 2465 เริ่มก่อตั้งโรงเรียน โดยใช้พื้นที่ของวัดป่าประดู่ จำนวน 17 ไร่ 1 งาน 25 ตารางวาเป็นสถานที่ตั้งโรงเรียน โดยมีพระศิลป์ ดัชนีย์ เป็นครูใหญ่คนแรก 26 มีนาคม พ.ศ. 2478 โอนไปอยู่ในสังกัดเทศบาลเมืองระยอง 1 มกราคม พ.ศ. 2487 โอนเข้าสังกัดกรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ระดับชั้น ป.1-ป.4 พ.ศ. 2497 เปิดการเรียนการสอนในระดับ ม.1-ม.3 ( หรือ ป.5-ป.7 ) ใช้ชื่อว่า "โรงเรียนเมืองระยอง" เป็น<b data-parsoid='{"dsr":[2795,2858,3,3]}'>โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาแห่งแรกของ อำเภอเมือง จังหวัดระยอง พ.ศ. 2517 เปิดการเรียนการสอน ระดับชั้น มัธยมศึกษาตอนต้น ( ม.1-ม.3 ในปัจจุบัน ) พ.ศ. 2518 โอนนักเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้นไปอยู่โรงเรียนระยองวิทยาคม และยังคงเปิดสอนในระดับประถมศึกษาอยู่เช่นเดิม พ.ศ. 2520 เปิดการสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษา พ.ศ. 2521 โอนนักเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นไปอยู่โรงเรียนระยองวิทยาคม อีกครั้ง 1 ตุลาคม พ.ศ. 2523 โรงเรียนโอนเข้าสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาแห่งชาติ ใช้ชื่อว่า"โรงเรียนวัดป่าประดู่ ( สหมิตรสามัคคี) " พ.ศ. 2523 ศึกษาธิการจังหวัด สั่งให้โรงเรียนเปิดสอนระดับมัธยมศึกษาอีกครั้ง 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2524 เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น รอบที่ 3 โรงเรียนถูกโอนเข้าสู่กรมสามัญศึกษาใช้ชื่อว่า "โรงเรียนวัดป่าประดู่" พ.ศ. 2527 โอนทรัพย์สินต่างๆ จากประถมศึกษาให้เป็นโรงเรียน สังกัดกรมสามัญศึกษา 11 ธันวาคม พ.ศ. 2530 กรมสามัญศึกษาอนุมัติให้เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย พ.ศ. 2546 เข้าสังกัดเขตพื้นที่การศึกษาระยองเขต 1 สำนักงานการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
พ.ศ. 2435 – พ.ศ. 2449 (ที่วัดสายชล ณ รังษี) การศึกษาของประชาชนชาวไทยในสมัยก่อนไม่มีแบบแผนที่แน่นอน ต้องอาศัยวัดเป็นแหล่งหลักในการให้การศึกษาแก่เยาวชนโดยจะมีพระเถระผู้ทรงคุณความรู้ด้านการอ่านเขียน และอบรมสั่งสอนด้านคุณธรรมจริยธรรม ชาวบ้านจึงมักนำบุตรหลานมาบรรพชาฝากไว้เป็นศิษย์ ให้คอยปรนนิบัติรับใช้อาจารย์ และใช้เวลาว่างในการหัดอ่านหัดเขียนตามที่อาจารย์ท่านสั่งหรือต่อหนังสือให้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ โปรดเกล้าฯ ให้ตั้งโรงเรียนหลวงขึ้นในกรุงเทพฯหลายแห่ง ให้ตั้งโรงเรียนสำหรับราษฎรเป็นแห่งแรกที่วัดมหรรณพาราม เมื่อ พ.ศ. 2427 ราษฎรเกรงว่ารัฐบาลตั้งโรงเรียนขึ้นก็เพื่อราษฎรไปเป็นทหาร เนื่องจากการเป็นทหารในสมัยนั้นมีความลำบากมาก พระองค์ต้องมีพระบรมราชโองการโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศชี้แจง และชักชวนให้ราษฎรนิยมเรียนหนังสือ จึงทำให้การจัดตั้งโรงเรียนแพร่ออกสู่หัวเมืองมากยิ่งขึ้นเป็นลำดับ ต่อมาประกาศตั้งกรมศึกษาธิการขึ้น เมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2430 เพื่อให้ดูแลจัดการการศึกษาโดยเฉพาะ และเมื่อมีโรงเรียนเพิ่มมากยิ่งขึ้น จึงฐานะกรมศึกษาธิการเป็นกระทรวงธรรมการ เมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2435 แม้การโรงเรียนทั้งในกรุงเทพฯ และหัวเมืองจะแพร่หลายกว่าแต่ก่อนเป็นอันมาก ก็ยังไม่เป็นที่พอพระราชหฤทัย ทรงมีพระราชปรารภว่ายังสามารถให้การศึกษาแก่ราษฎรได้อย่างทั่วถึง จึงโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศตั้ง “โรงเรียนมูลสามัญศึกษา” ขึ้นเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2435 ครูผู้สอนในสมัยนั้น ได้แก่พระภิกษุที่อยู่ในวัดและจัดสอนตามหลักสูตรสามัญ แบ่งออกเป็น 2 ชั้น คือโรงเรียนมูลสามัญชั้นต่ำ และโรงเรียนมูลสามัญชั้นสูง ในระยะแรกให้อาจารย์ผู้สอนจัดเก็บค่าธรรมเนียมเอง ดังข้อความสำคัญที่ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 9 ร.ศ. 111 (พ.ศ. 2435) หน้า 93-95 ตอนหนึ่ง ความว่า นอกจากนี้ในตอนท้ายของประกาศยังเน้นชัดอีกว่า “บรรดาโรงเรียนซึ่งตั้งในพระอารามแลวัดต่าง ๆ ประกาศนี้ ถ้าสอนตามแบบเรียนหลวงแล้ว ให้นับเป็นโรงเรียนหลวงทั้งสิ้น” จากประกาศฉบับนี้มีผลทำการตั้งโรงเรียนขึ้นตามวัดต่างๆ ทั่วราชอาณาจักร รวมทั้งจังหวัดฉะเชิงเทราด้วย ด้วยเหตุผลดังกล่าวข้างต้น แสดงว่าหลังประกาศตั้งโรงเรียนมูลสามัญศึกษาเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน 2435 แล้ว การศึกษาที่วัดสายชลฯ จึงมีฐานะโรงเรียนมูลสามัญศึกษาโรงเรียนหนึ่งของเมืองฉะเชิงเทรา ในชื่อแรกคงใช้ชื่อโรงเรียนตามชื่อวัด โดยใช้ศาลาการเปรียญของวัดเป็นสถานศึกษาเล่าเรียนเปิดสอนทั้งชั้นมูลและชั้นประถม หรือกล่าวได้ว่า โรงเรียนวัดสายชล ณรังษี (แหลมบน) เป็นโรงเรียนหลวงของเมืองฉะเชิงเทรา ซึ่งขณะนั้นเจ้าคณะจังหวัด คือ ครูญาณรังษีมุนีวงษ์ (พระครูมี) ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าอาวาส ด้วยการศึกษาเริ่มแพร่หลาย มีผู้ส่งบุตรหลานให้เข้ารับการศึกษามากขึ้น จึงต้องขยายที่เรียนให้เพียงพอแก่นักเรียน จึงใช้โรงทึมที่หลวงอาณัติจีนประชาสร้างขึ้นเพื่อบำเพ็ญกุศลศพของพระวิสูตรจีนชาติแล้วถวายให้วัดเมื่อ พ.ศ. 2438 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงปฏิรูปการปกครองพร้อมกันไปด้วย โดยจัดแบ่งหัวเมืองออกเป็นมณฑล (มณฑลเทศาภิบาล) และได้จัดตั้งมณฑลปราจีนขึ้นในปี พ.ศ. 2437 ต่อมามีพระราชปรารภว่า “เมืองฉะเชิงเทรามีราชการมากกว่าเมืองอื่นๆ ทั้งยังมีทางรถไฟ และเป็นเมืองท่ามกลางมณฑล สมควรย้ายที่ว่าการมณฑลมาตั้งที่เมืองฉะเชิงเทราจะเป็นการสะดวกแก่การปกครองและการบังคับบัญชา” จึงโปรดเกล้าฯ ให้ย้ายที่ว่าการมณฑลมาตั้งทีเมืองฉะเชิงเทราตั้งแต่วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2445 ต่อมา ทรงมรพระราชประสงค์ที่จะจัดการการศึกษาให้เป็นแบบแผนเดียวกันทั่วทั้งประเทศ จึงทรงมอบให้กระทรวงธรรมการดำเนินการให้เป็นไปตามพระราชประสงค์ โดยให้มีการศึกษาตาม “โครงการจัดการการศึกษาตามแบบอย่างอังกฤษ พ.ศ. 2441” กล่าวคือแบ่งการศึกษาเป็น 4 ระดับ ได้แก่ ชั้นมูล ชั้นประถม ชั้นมัธยม และอุดมศึกษา และจัดให้การศึกษาในโรงเรียนเพื่อให้เป็นแบบอย่างเฉพาะในเมืองที่เป็นที่ตั้งมณฑลขึ้นก่อน กระทรวงธรรมการจึงได้ส่ง ขุนวิธานดรุณกิจ ออกมาจัดการการศึกษาในมณฑลปราจีนบุรี ฉะเชิงเทราเป็นคนแรก โดยมีท่านเจ้าคุณทักษิณคณิศร แม่กองการศึกษาและแม่กองสอบไล่มาเป็นประธานร่วมด้วย เมือร่วมกันพิจารณากันว่าเห็นพ้องกันว่า “โรงเรียนวัดสายชล ณ รังษี (แหลมบน) ” มีความเหมาะสมที่จะเป็นตัวอย่างมากกว่าโรงเรียนวัดอื่นๆในละแวกเดียวกัน ด้วยเหตุผล 3 ประการคือ  โรงเรียนราชวินิตบางเขน
วัดทองสุทธาราม โดยพระครูสุวรรณสุทธารมย์ คณะกรรมการวัดทองสุทธาราม ได้ทำหนังสืออนุญาต ให้กรมสามัญศึกษาใช้ที่ดินแปลงนี้ สร้างโรงเรียนมัธยมศึกษา เดือนมิถุนายน 2529 อธิบดีกรมสามัญศึกษา โดย ดร.เอกวิทย์ ณ ถลาง และเจ้าหน้าที่กรมสามัญศึกษา นายสุรินทร์ ต่อเนื่อง ผู้อำนวยการโรงเรียนสุวรรณสุทธารามวิทยา ได้เข้ามาสำรวจพื้นที่ ที่จะก่อสร้างโรงเรียน วันที่ 14 สิงหาคม 2529 กรมสามัญศึกษาได้ตอบรับการใช้ที่ดินแปลงนี้ก่อสร้าง โรงเรียนมัธยมศึกษาปีการศึกษา 2530 กรมสามัญศึกษาได้เปิดโรงเรียนมัธยมศึกษา ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 1 โรง ชื่อ "โรงเรียนบางเขนวิทยา" โดยเช่าพื้นที่นี้กับกรมการศาสนาเป็นเวลา 30 ปี และสิ้นสุดตามสัญญาเช่าในวันที่ 22 กรกฎาคม 2531
แผนการเรียน (ระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย) มีดังนี้1.คณะอินทนิล สีฟ้า
2.คณะสุพรรณิการ์ สีเหลือง
3.คณะปาริชาติ สีแดง
4.คณะการเวก สีเขียว5.คณะทองกวาว สีแสดผลงานด้านกีฬายูโดของโรงเรียน
ผลงานโดยรวม
ชนะเลฺศทีมคะแนนรวมยอดเยี่ยม รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ชาย กีฬานักเรียนกรมพลศึกษา 3 ปี ซ้อน 
ชนะเลิศทีมคะแนนรวมยอดเยี่ยม รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ชาย กีฬานักเรียนกรุงเทพมหานคร 3 ปี ซ้อน
ชนะเลิศทีมคะแนนรวมยอดเยี่ยม รุ่นอายุไม่เกิน 16 ปี ชาย กีฬานักเรียนกองทัพอากาศ
ชนะเลิศกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งประเทศไทย ประเภทต่อสู้และท่าทุ่มมาตรฐาน ชาย,หญิง
ชนะเลิศกีฬานักเรียนนักศึกษาแห่งชาติ ประเภทต่อสู้และท่าทุ่มมาตรฐาน ชาย,หญิง
ชนะเลิศกีฬาเยาวชนแห่งชาติ รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 1 กรุงเทพมหานคร,นนทบุรี ประเภทต่อสู้และท่าทุ่มมาตรฐาน
ชนะเลิศกีฬาเยาวชนแห่งชาติ รอบมหกรรม ตัวแทนภาค 1 กรุงเทพมหานคร,นนทบุรี ประเภทต่อสู้และท่าทุ่มมาตรฐาน ชาย,หญิง
ชนะเลิศกีฬาแห่งชาติ รอบคัดเลือกตัวแทนภาค 1 กรุงเทพมหานคร,นนทบุรี ประเภทต่อสู้และท่าทุ่มมาตรฐาน ชาย,หญิง
ชนะเลิศและรองชนะเลิศกีฬายูโดนักเรียนนานาชาติ หลายรายการ
ชนะเลิศกีฬาซีเกมส์ ประเภทต่อสู้ ชาย และท่าทุ่มมาตรฐาน หญิง โรงเรียนตากพิทยาคม
โรงเรียนตากพิทยาคม ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2443 เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาแห่งแรกของจังหวัดตาก ชื่อเดิม “โรงเรียนวัดสีตลาราม” ปัจจุบันอยู่ในบริเวณวัดสีตลาราม (วัดน้ำหัก) ตำบลระแหง อำเภอเมืองตาก จังหวัดตาก เปิดทำการสอนแบบสหศึกษา เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน 2443 จำนวน 6 ห้องเรียน จนถึงปี 2473 ต่อจากนั้นได้ย้ายไปยังบริเวณ ค่ายทหารพรานที่ 6 หรือ บริเวณศาลสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในปัจจุบัน และได่ย้ายอีกครั้งเมื่อปี พ.ศ. 2483 ซึ่งเดิมเป็นวัดเก่าเรียกว่าวัดสระเกศ โดยการสนับสนุนของนายหมัง สายชุ่มอินทร์ สมาชิก สภาผู้แทนราษฎรจังหวัดตากใน
สมัยนั้น โดยช่วยประสานงานขอที่ดินของสาธารณประโยชน์และขอบริจาคจากเอกชนพร้อมท้งขอใช้ที่ดินธรณีสงฆว์ดัสระเกศอีกส่วนหน่งโดยขอเช่าที่ดินจากกรมการศาสนา โรงเรียนได้พัฒนาด้านการเรียนการสอนและอาคารสถานที่ โรงเรียนสารคามพิทยาคม
โรงเรียนสารคามพิทยาคม () ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2456 ซึ่งตั้งอยู่ที่เขตเทศบาลเมืองมหาสารคาม ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จังหวัดมหาสารคาม เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาขนาดใหญ่ พิเศษ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา มหาสารคาม เขต 1
กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่ที่ถนนนครสวรรค์ เทศบาลเมืองมหาสารคาม ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม 
จังหวัดมหาสารคาม มีบริเวณพื้นที่ทั้งหมด 36 ไร่ 2 งาน
เดิมเปิดสอนเฉพาะนักเรียนชายในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น
ส่วนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย รับทั้งนักเรียนหญิงและนักเรียนชาย
ในปีการศึกษา 2538 กรมสามัญศึกษาอนุญาตให้เปิดสอนสหศึกษา
ในระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนเบญจธัญพิทยา
โรงเรียนเบญจธัญพิทยา () สังกัดสำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน เป็นโรงเรียนเอกชนในอำเภอม่วงสามสิบ จังหวัดอุบลราชธานี เปิดสอนในระดับอนุบาล-มัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยได้รับอนุญาตจากผู้ว่าราชการจังหวัดอุบลราชธานี ตามพระราชบัญญัติโรงเรียนเอกชน พ.ศ. 2525 ตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2546 โรงเรียนอัสสัมชัญ
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2481 โรงเรียนก็ได้เปิดแผนกพาณิชย์ขึ้นในโรงเรียน โดยมีภราดาโรกาเซียงเป็นผู้ควบคุมดูแล ต่อมาแผนกนี้ได้ถูกย้ายไปเปิดเป็นโรงเรียนอัสสัมชัญพาณิชยการปัจจุบัน ต่อมาโรงเรียนอัสสัมชัญได้รับการรับรองวิทยฐานะเทียบเท่าโรงเรียนรัฐบาล ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2486 วันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2489 พระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลเสด็จเยี่ยมโรงเรียนอย่างไม่เป็นทางการ โดยทรงเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมอาสนวิหารอัสสัมชัญ ก่อนที่จะเสด็จพระราชดำเนินกลับ โดยคุณพ่อโชแรง บาทหลวงอาสนวิหารอัสสัมชัญ ได้นำเสด็จพระราชดำเนินไปเยี่ยมชมโรงเรียนอัสสัมชัญด้วย และในปี พ.ศ. 2499 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จพระราชดำเนินทอดพระเนตรการแสดงคอนเสิร์ต ซึ่งจัดโดยสถานทูตฝรั่งเศส ณ หอประชุมสุวรรณสมโภช ในวโรกาสที่โรงเรียนเฉลิมฉลองครบรอบ 75 ปี วันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2502 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชก็ได้เสด็จพระราชดำเนินเปิดงานวชิรสมโภชอีกด้วย
จากความคิดเพื่อต้องการเชื่อมความสามัคคีของครูอาจารย์และนักเรียน ระหว่างโรงเรียนชายล้วนเก่าแก่ทั้ง 4 แห่งของไทย ซึ่งประกอบด้วย โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย และโรงเรียนอัสสัมชัญ มาสเตอร์บรรณา ชโนดม อาจารย์ใหญ่โรงเรียนอัสสัมชัญในขณะนั้น จึงตัดสินใจร่วมมือจัดการแข่งขันฟุตบอลจตุรมิตรสามัคคีระหว่าง 4 สถาบันขึ้น ซึ่งได้เริ่มขึ้นครั้งแรกในวันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2507 ณ สนามศุภชลาศัยกรีฑาสถานแห่งชาติ โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม
โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม เป็นโรงเรียนรัฐบาลประจำจังหวัดบุรีรัมย์ ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2447 ปัจจุบันมีนายปัณณทัต วิวัตรชัย เป็นผู้อำนวยการ โรงเรียนศึกษานารี
โรงเรียนศึกษานารีเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย สังกัดกระทรวงศึกษาธิการเริ่มก่อตั้งขึ้นในวัดอนงคาราม โดยสมเด็จพระพุฒาจารย์ (นวม พุทฺธสโร) เจ้าอาวาสวัดอนงคาราม รูปที่ 6 กล่าวคือ 
เมื่อครั้งท่านเป็นพระอันดับ เรียกกันว่า พระอาจารย์นวม ท่านได้เริ่มจัดระบบการสอนลูกศิษย์ของท่านเป็นการส่วนตัวขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2432 ต่อมามีผู้เห็นประโยชน์แห่งการศึกษา จึงมีการนำบุตรหลานที่เป็นชายมาฝากเรียนเพิ่มขึ้นทุกปี  โรงเรียนเบญจมเทพอุทิศจังหวัดเพชรบุรี
มหาอำมาตย์ตรีพระยาเพชรพิไสยศรีสวัสดิ์ ซึ่งเป็นข้าหลวงประจำจังหวัดเพชรบุรีในขณะนั้น จึงได้ขอพระราชทานเงินบริจาคจำนวนดังกล่าว มาสร้างเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดขึ้น โดยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามโรงเรียนว่า เบญจมเทพอุทิศ อันเป็นมงคลนาม เพื่ออุทิศวิทยาทานทูลเกล้าถวายแด่พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โรงเรียนจึงมีชื่อเดิมว่า โรงเรียนสตรีเพชรบุรีเบ็ญจมเทพอุทิศ ได้เปิดทำการเรียนการสอนครั้งแรก เมื่อวันที่ 1 สิงหาคม พ.ศ. 2460 โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
อาคารที่ 2 (อาคารเทพศึกษา) :สร้างเมื่อพ.ศ. 2507 เป็นอาคารเรียน 3 ชั้น ขนาด 15 ห้องเรียน ราคาก่อสร้าง 1.5 ล้านบาท โรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี
พ.ศ. 2546 โรงเรียนได้รับมอบที่ดินติดกับโรงเรียน ซึ่งเดิมเป็นเรือนจำกลางราชบุรี จากกรมราชทัณฑ์ จำนวน 9 ไร่ 98 ตารางวา และได้ทำพิธีวางหมุดเขตพื้นที่ส่วนขยายและบำเพ็ญกุศลถวายพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พระผู้ทรงพระราชทานกำเนิดโรงเรียนเบญจมราชูทิศ ราชบุรี เมื่อวันศุกร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2546 ทำให้พื้นที่ของโรงเรียนขยายเพิ่มออกไปทางด้านตะวันตก  โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า
โรงเรียนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า ก่อกำเนิดขึ้นเนื่องในโอกาสมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ ของ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ ในรัชกาลที่ ๙ ในปีพุทธศักราช 2535 มีโครงการจัดตั้งโรงเรียน โดย กรมสามัญศึกษา ในขณะนั้นมีโครงการจัดตั้งโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ( 72 ห้องเรียน ) จำนวน 1ใน9 โรงเรียนในเขตกรุงเทพมหานคร และปริมณฑลเพื่อเฉลิมพระเกียรติ 
ด้วยการติดต่อประสานงานของ คุณหญิงสุชาดา ถิระวัฒน์ ประธานที่ปรึกษาสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า คุณขณิษฐา หาญอุตสาหะ ศิษย์เก่าโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษา คุณชูเกียรติ ลิ่มอรุณ ผู้จัดการหมู่บ้านสัมมากร ได้ติดต่อประสานงานกับ ดร.โกวิท วรพิพัฒน์ อดีตอธิบดีกรมสามัญศึกษา เพื่อพิจารณาความเหมาะสมของที่ดิน กรมสามัญศึกษาได้รับพระราชทานที่ดิน จำนวน 14 ไร่ 1 งาน 44 ตารางวา อันเป็นที่ดินทรัพย์สินส่วนพระองค์พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2534 โดยนายเผดิม สุวรรณโพธิ์ ผู้อำนวยการโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า ได้รับมอบอำนาจจากอธิบดีกรมสามัญศึกษา ให้ดำเนินการทำนิติกรรมรับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินอันเป็นที่ดินในบริเวณหมู่บ้านสัมมากร 
กระทรวงศึกษาธิการ ได้ประกาศจัดตั้งโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2535 โดยใช้ชื่อว่า "เตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า 2" ต่อมากรมสามัญศึกษา ได้มีคำสั่งให้ นายเผดิม สุวรรณโพธิ์ ปฏิบัติหน้าที่ในฐานะผู้บริหารโรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า 2 พร้อมทั้งได้จัดสรรงบประมาณ เพื่อสร้างอาคารเรียนเฉลิมพระเกียรติ เป็นตึก 7 ชั้น ห้องโสตทัศนศึกษา ห้องปฏิบัติการต่างๆ รวมทั้งครุภัณฑ์ประจำห้อง อาคารอเนกประสงค์สูง 3 ชั้น พร้อมทั้งหอประชุม สนามฟุตบอลขนาดมาตรฐานและสนามบาสเกตบอล รวมทั้งหอพระพุทธรูปซึ่งมีความพิเศษทางด้านสถาปัตยกรรมโดยมีลักษณะเป็นอาคารจตุรมุขประดับเครื่องยอด ส่วนยอดเป็นพระเกี้ยวโดยใช้ส่วนประกอบขององค์พระเกี้ยวตั้งแต่รัดเกล้าขึ้นไปจนถึงยอดโดยตัดส่วนหมอนรองออกไป ใช้จตุรมุขรองรับมีความหมายถึง อิทธิบาท4 ส่วนฐานเป็นฐานปัทม์ 2 ชั้นหรือเรียกว่าฐานบัว 2 ชั้นโดยทางโรงเรียนได้รับเกียรติจากศิลปินแห่งชาติ สาขาทัศนศิลป์ ผศ.ดร.ภิญโญ สุวรรณคีรี(ตำแหน่งในขณะนั้น) อาจารย์ประจำภาควิชาสถาปัตยกรรม คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ในการออกแบบและควบคุมการก่อสร้าง โรงเรียนปิยมาตย์
ต่อมาในปี พุทธศักราช 2547 ซิสเตอร์สมจิตร์ ครองบุญศรี อธิการิณีเจ้าคณะภาค ในช่วงปี 2532 – 2541 เป็นผู้ริเริ่มการก่อตั้งโรงเรียนปิยมาตย์โดยมอบหมายให้ซิสเตอร์ฟรังซิส เซเวียร์เบลล์ เป็นผู้ดูแลการดำเนินก่อสร้างครั้งนี้ เมื่อวันที่ 10พฤษภาคม พ.ศ. 2547 ในปีพุทธศักราช 2548โรงเรียนมีนักเรียนมาสมัครน้อยมาก ทั้งนี้ สืบเนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทางและผู้ปกครองมีฐานะยากจน ไม่สามารถที่จะชำระเงินค่าธรรมเนียมการเรียนรวมถึงค่าธรรมเนียมอื่นๆ ตามที่โรงเรียนกำหนดไว้ได้ ประกอบกับทางโรงเรียนยังไม่มีนโยบายที่จะขยายระดับชั้นจนถึงชั้น ประถมศึกษาปีที่ 6 ตามที่ผู้ปกครองต้องการ โรงเรียนสุมเส้าพิทยาคาร
โรงเรียนสุมเส้าพิทยาคาร ก่อตั้งเมื่อ ปีการศึกษา 2535 เปิดทำการสอนวันแรก เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม 2534 โดยรับสมัครนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ได้ 2 ห้องเรียน จำนวนนักเรียน 70 คน โรงเรียนเพ็ญพิทยาคมได้แต่งตั้งนายเฉลียว พุทธรักษา ผู้ช่วยผู้อำนวยการฝ่ายธุรการโรงเรียนเพ็ญพิทยาคมเป็นผู้ประสานงานคนแรก ได้รับการสนับสนุนจากครู อาจารย์ โรงเรียนเพ็ญพิทยาคม ทำการเดินสอนจำนวน 20 คน โดยใช้ศาลาประชาคมของหมู่บ้านสุมเส้าเป็นสถานที่เรียน ต่อมาในภาคเรียนที่ 2 เมื่อ เดือนพฤศจิกายน 2535 ได้ย้ายมาเรียนในสถานที่ปัจจุบันคือ ที่สามแยกสุมเส้า-อำเภอบ้านดุง และเส้นทาง อำเภอเพ็ญ - หนองหาน ก.ม. ที่ 16 โดยสภาตำบลสุมเส้า - นาบัว ผู้ปกครองนักเรียนร่วมกันสร้างอาคาร มุงหญ้า 1 หลัง ส้วม 2 หลัง ต่อมาสมาชิกตำบลสุมเส้า ได้ยกพื้นที่ให้กับกรมสามัญศึกษาเพื่อเป็นสถานที่ก่อสร้างโรงเรียนเนื้อที่จำนวน 49 ไร่ ครอบคลุมพื้นที่สระน้ำขนาดใหญ่ของ ก.ส.ช. โดยมีผู้บริหาร จำนวน 6 คน ดังนี้
เพชร หมายถึง โรงเรียนได้ทำการอบรมสั่งสอนพัฒนา เยาวชน ให้มี คุณภาพ คุณธรรม และจริยธรรม โรงเรียนบรบือวิทยาคาร
โรงเรียนบรบือวิทยาคาร เป็นโรงเรียนประจำอำเภอแห่งแรกในอำเภอบรบือ (,อักษรย่อ บ.ค. BWK) อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เป็นโรงเรียนระดับมัธยมศึกษา รูปแบบสหศึกษา ปัจจุบันจัดอยู่ในประเภทโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ จัดการเรียนการสอนในสายสามัญ ตั้งแต่ช่วงชั้นที่ 3 - 4 (ม.1 - 6) ชั้นประกาศนียบัตรวิชาชีพ และเป็นทำการเรียนการสอนในโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์ (Gifted Program) ของ สสวท ปัจจุบันมีจำนวนนักเรียนรวมทุกระดับชั้นประมาณ 2,522 คน บุคลากรทางการศึกษาอีกประมาณ 120 คนโรงเรียนบรบือวิทยาคาร เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2514 ตั้งอยู่เลขที่ 59 ถนนแจ้งสนิท หมู่ที่ 3 คุ้มศรีพิลา ตำบลหนองสิม อำเภอบรบือ จังหวัดมหาสารคาม เนื้อที่ทั้งหมด 50 ไร่ ปีแรกได้รับอนุมัติให้เปิด 2 ห้องเรียน โดยอาศัยอาคารเรียนชั่วคราว ของโรงเรียนบ้านบรบือ (บรบือราฏร์ผดุง) เป็นสถานที่เรียนชั่วคราว ปีงบประมาณ 2515 โรงเรียนได้รับงบประมาณในการก่อสร้างอาคารและอาคารประกอบรวม 1 ชุด จึงทำให้ย้ายนักเรียนจาก โรงเรียนบ้านบรบือ (บรบือราษฎร์ผดุง) มาตั้งอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน โรงเรียนเบญจมราชาลัย ในพระบรมราชูปถัมภ์
พ.ศ. 2472 ได้เปิดสอนประโยคมัธยมบริบูรณ์ชาย มีทั้งแผนกภาษา แผนกวิทยาศาสตร์และแผนกกลาง นับเป็นโรงเรียนสตรีแห่งแรกที่สอนวิชาในหลักสูตรมัธยมบริบูรณ์ชาย และมีจำนวนนักเรียนเพิ่มมากขึ้น 
ปี พ.ศ. 2475 กระทรวงศึกษาธิการได้รับพระราชทานที่ดินและสิ่งปลูกสร้างที่ตำบลถนนราชบุรี จากสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอเจ้าฟ้ากรมหลวงเพชรบุรีราชสิรินทรพระปิตุจฉาเจ้าให้จัดสร้างเป็นโรงเรียน กระทรวงศึกษาธิการจึงสั่งย้ายครูและชั้นมัธยมบริบูรณ์ชาย (ม.7-8) ทั้งหมดไปอยู่โรงเรียนเพชรบุรี - วิทยาลงกรณ์ นับเป็นการย้ายครั้งใหญ่ที่ทำให้โรงเรียนเบญจมราชาลัย ต้องลดฐานะมาเป็นโรงเรียนสามัญ คงมีแต่นักเรียนเช้าไปเย็นกลับ ตั้งแต่ชั้นประถมปีที่ 1 ถึง มัธยมปีที่ 6 ต่อมาในปีพ.ศ. 2476 โรงเรียนเบจมราชาลัยได้ปรับปรุงการสอนเพิ่มถึงชั้นประโยคบริบูรณ์อีกดังเช่นเดิม
แต่ใน พ.ศ. 2480 กระทรวงศึกษาธิการ ได้สั่งย้ายนักเรียนชั้นสูงไปเรียนรวมที่โรงเรียนสวนสุนันทาวิทยาลัยและยุบเลิกชั้นประถม ตั้งแต่บัดนั้นมาคงเปิดทำการสอนเฉพาะชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง มัธยมศึกษาปีที่ 6 ตามคำสั่งของกรมสามัญศึกษา 
ในปีพ.ศ. 2496 ได้เปิดชั้นเตรียมอุดมศึกษาทั้งแผนกอักษรศาสตร์และ วิทยาศาสตร์ ในปีพ.ศ. 2499 ได้เริ่มเปิดสอน 2 รอบ คือรอบเช้า และรอบบ่าย ในปีพ.ศ. 2503ได้มีการเปลี่ยนแปลงนโยบายการศึกษาแห่งชาติอีกครั้งหนึ่ง คือ ทำการสอนตั้งแต่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 และในปี พ.ศ. 2521 ได้เปลี่ยนแปลงตามแผนการศึกษาของชาติ เป็นชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 1-2-3 และชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย 4-5-6
เนื่องจากอาคารเรียนเดิมเป็นเรือนไม้ เมื่อเวลาผ่านไปอาคารเรียนอยู่ในสภาพที่ทรุดโทรม ประกอบกับมีจำนวนนักเรียนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ทางโรงเรียนจึงได้จัดสร้างอาคารเรียนใหม่แทนเรือนไม้หลังเดิม กล่าวคือ โรงเรียนเบญจธัญพิทยา
ปีการศึกษา 2552 โรงเรียนได้รับอนุญาตให้ขยายชั้นเรียนจากเดิมเป็นชั้นอนุบาล 1 ถึงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 โรงเรียนได้รับอนุญาตให้โอนกิจการจาก นางชุติมา รายะนาคร ให้แก่ สมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนเบญจธัญพิทยา โดย นางชุติมา รายะนาคร เป็นผู้แทนสมาคม ได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนประเภทของโรงเรียนจาก สามัญศึกษา (ทั่วไป) เป็น สามัญศึกษา (การศึกษาสงเคราะห์) เพื่อให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์ของสมาคม ตั้งแต่วันที่ 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 และได้ก่อสร้างอาคารเรียนเพิ่มอีกหลัง (อาคารสมาคมผู้ปกครองและครูโรงเรียนเบญจธัญพิทยา) เพื่อใช้เป็นห้องเรียนและสถานที่ตั้งสำนักงานใหญ่ของสมาคมฯ โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม
โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม ได้รับอนุมัติให้ตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2490 โดยใช้ชื่อว่า ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม” ต่อมาในวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2494 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ”โรงเรียนวัดหนองแขม” ตามประกาศของกระทรวงศึกษาธิการที่ให้ตัดคำว่า ”มัธยม” ออกจากชื่อโรงเรียนทุกโรงเรียน และกลับมาใช้ชื่อเดิม คือ ”โรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม” เมื่อวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2528 ปัจจุบันโรงเรียนมัธยมวัดหนองแขม เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ ตั้งอยู่เลขที่ 443 ถนนเลียบคลองภาษีเจริญฝั่งใต้ แขวงหนองแขม เขตหนองแขม กรุงเทพมหานคร 10160 เปิดทำการสอนระดับช่วงชั้นที่ 3 (ม.1 – ม.3) และช่วงชั้นที่ 4 (ม.4 – ม.6) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 โรงเรียนวัดบวรนิเวศ
โรงเรียนวัดบวรนิเวศเป็นส่วนหนึ่งของมหามกุฏราชวิทยาลัย โดยมีพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นวชิรญาณวโรรส ทรงเป็นผู้จัดการพระองค์แรก ต่อมาการเรียนการสอนในโรงเรียน ได้ขยายตัวกว้างขวางออกไปตามลำดับ ในปีพุทธศักราช 2442 (ร.ศ.๑๑๗) พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชประสงค์ให้ขยายการศึกษาให้แพร่หลายไปทั่วประเทศ จึงโปรดเกล้าฯ ให้นำหลักสูตรและวิธีการสอนที่ใช้ในโรงเรียนวัดบวรนิเวศ ไปใช้สอนตามโรงเรียน ต่างๆ ทั่วประเทศ จึงถือได้ว่าโรงเรียนวัดบวรนิเวศเป็นโรงเรียนสาธิตในการใช้หลักสูตร เป็นแห่งแรกของประเทศไทย โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์
โรงเรียนเขมะสิริอนุสสรณ์เปิดทำการสอน เมื่อ วันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2475 โดยรับนักเรียนเข้าเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 โดยมีหม่อมเจ้าหญิงศุขศรีสมร เกษมศรี ผู้ทรงก่อตั้งโรงเรียนเป็นอาจารย์ใหญ่พระองค์แรก ครั้งพระองค์สิ้นชีพิตักษัยเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม หม่อมเจ้าพูนศรีเกษม เกษมศรีทรงดำเนินกิจการต่อมาจนสิ้นชีพิตักษัย เมื่อวันที่ 25 กันยายน 2506
หม่อมราชวงศ์ ทอร์ศรี (เกษมศรี) คงจำเนียร รับช่วงดำเนินการต่อมาตามแบบอย่างของทั้งสองพระองค์ และในปีพ.ศ. 2510 ได้ย้ายสถานที่ตั้งมายังแขวงบางยี่ขัน เขตบางพลัด กรุงเทพมหานคร ซึ่งมีพื้นที่ 75 ไร่ 157 ตารางวา หม่อมราชวงศ์ทอร์ศรี (เกษมศรี) คงจำเนียร ดำเนินกิจการโรงเรียนจนถึง พ.ศ. 2542 โรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
เดิมโรงเรียนเศรษฐบุตรบำเพ็ญชื่อโรงเรียนวัดแสนแสบ (วัดแสนสุข) เริ่มก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2454 มีฐานะเป็นโรงเรียนประจำอำเภอมีนบุรี ในระยะแรกโรงเรียนนี้ยังไม่มีอาคารเรียนที่ถาวร จึงต้องอาศัยศาลาการเปรียญของวัดเป็นอาคารเรียน จนกระทั่งใน พ.ศ. 2469 นายณรงค์ วีริยินทะ ครูใหญ่ของโรงเรียนในขณะนั้น ได้พิจารณาร่วมกับทางราชการมีความเห็นว่า โรงเรียนวัดแสนแสบตั้งอยู่ห่างไกลจากตัวเมืองและชุมชน การคมนาคมไม่สะดวก และอาคารหลังเดิมอยู่ในสภาพชำรุดทรุดโทรมมาก สมควรสร้างอาคารหลังใหม่ให้อยู่ใกล้ย่านชุมชนมากขึ้น จึงได้ติดต่อขอความช่วยเหลือจากนายเลิศ เศรษฐบุตร เจ้าของบริษัทเรือเมล์ขาว ซึ่งเป็นผู้ที่เอาใจใส่ส่งเสริมการศึกษาและความเป็นอยู่ของเด็กในท้องถิ่น
ท่านได้บริจาคเงิน 7,000 บาท สมทบกับเงินงบประมาณที่กระทรวงธรรมการอนุมัติให้ดำเนินการก่อสร้างอาคารอีก 4,850 บาท สร้างอาคารเรียนหลังใหม่ขึ้นที่บริเวณตัวจังหวัดมีนบุรี บนเนื้อที่ 3 ไร่เศษ ซึ่งปัจจุบันนี้เป็นที่ตั้งของโรงเรียนสตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ ทำการก่อสร้างเรียบร้อยและเปิดทำการสอน เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2471 เปลี่ยนชื่อเป็นเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดมีนบุรี (เศรษฐบุตรบำเพ็ญ) จัดการสอนในระบบสหศึกษา  โรงเรียนวัดราชบพิธ
นับเนื่องจากการที่อาจารย์ผล ใจสว่าง ผู้อำนวยการโรงเรียนวัดราชบพิธคนที่ 23 ได้มองเห็น ความอัตคัตเรื่องสถานที่เรียน ทั้งสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาสนมหาเถร) สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก มีพระดำริเรื่องที่นักเรียนของโรงเรียนวัดราชบพิธมีความยากลำบากในเรื่องสถานที่เรียนแออัด มีพระประสงค์ที่จะะขยายสถานที่เรียนให้กว้างขวางออกไป แม้ได้มีผู้ประสงค์จะทูลถวายที่ดินให้โรงเรียนหลายรายด้วยกัน แต่พระองค์ทรงเห็นว่าที่เหล่านั้นไกลจากวัดราชบพิธ และโรงเรียนเดิมมากเกินไป จนกระทั่งปี พ.ศ. 2524 โรงเรียนวัดราชบพิธได้ที่ดินแปลงหนึ่งจำนวน 9 ไร่ 1 งาน 46 ตารางวา ซึ่งเป็นที่ตั้งอาคารคลังยกกระบัตร กรมพลาธิการทหารบก ตั้งอยู่บริเวณสวนเจ้าเชตุ ไม่ไกลจากวัดและโรงเรียนเดิมเหมาะที่จะสร้างขยายโรงเรียน เพราะกองทัพบกเจ้าของที่นั้นมีโครงการจะย้ายคลังพัสดุไปที่ อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (วาสน์ วาสโน) สกลมหาสังฆปริณายก จึงมีพระลิขิตถึงพลเอกเปรม ติณสูลานนท์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม 2525 เพื่อทรงขอบิณฑบาตที่ดินดังกล่าวสำหรับใช้เป็นสถานที่ก่อสร้างขยายโรงเรียนวัดราชบพิธ ภายหลังที่กองทัพบกได้ย้ายคลังพัสดุออกไปแล้ว แต่เรื่องได้เงียบไป จนกระทั่งเมื่อวันที่ 2 มีนาคม 2531 ในมหามงคลสมัยที่เจริญพระชนมายุ 90 พรรษา กองทัพบก โดยพลเอกชวลิต ยงใจยุทธ ผู้บัญชาการทหารบก รักษาราชการผู้บัญชาการทหารสูงสุด ด้วยความเห็นชอบของ ฯพณฯ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ นายกรัฐมนตรีได้น้อมเกล้าถวายเอกสารสิทธิ์ที่ดินราชพัสดุ ที่ตั้งอาคารคลังยกกระบัตร แด่สมเด็จพระสังฆราชฯ พร้อมกันนี้ ฯพณฯ นายกรัฐมนตรี ได้มีคำสั่งแต่งตั้งคณะอนุกรรมการสร้างอาคารโรงเรียนวัดราชบพิธเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2531 โดยมีพลเอกชวลิต ยงใจยุทธเป็นประธาน และสมเด็จพระสังฆราชฯ ได้เสด็จทอดพระเนตรสถานที่ก่อสร้างขยายโรงเรียนวัดราชบพิธเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม 2531 ก่อนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 27 สิงหาคม 2531 โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนารามราชวรวิหาร สมาคมนักเรียนเก่าเบญจมบพิตร ในพระบรมราชูปถัมภ์ โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์
ดำรงราษฏร์สงเคราะห์ (อักษย พระยาราชเดชดำรง” (ผล ศรุตานนท์) เมื่อ พ.ศ. 247เชียงราย สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานมัธยมศึกษาปีที่ 3 ต่อมาเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ ประเภทสหศึกษา สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน
ตั้งอยู่ที่ 554 หมู่ 2 ถนเนินการให้แยกมาตั้ง ณ ที่ตั้งในปัจจุบัน ซึ่งเป็นคุ้มเจ้าหลวงเชียงราย พรรสมเด็จพระดับที่ 2 ของจังรีย6 ตะถมศึกษา ถึง ชั้นว ปัจรงราษฎร์อุตรกิจ ตำบลเวียง อำเภอเมือาเภทสถานศึกษาของรัฐที่จัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน และเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดเชียงราย[1] [2] มีสถานะเป็นนิงเรียนดำรงษฎร์สงเคราะห์ก่อตั้งขึ้นโดระยาราชเดชดำรง” (ผล ศรุตานนท์) ผู้ว่าราชการจังหวัดเชียงรายคนที่ 11 (พ.ศ. 2460 - 2479) และราษฎรได้ดำงกับปีที่แปดในรัชกาลพระบาติบุคคลมหาชนปกเกล้าเจ้าอยู่หั กระทรวงศึกษาธิการโรสงเคราหวัดเชียงราย เป็นหน่วยงานราชการส่วนภูมิภาคของประเทศไทยณาเขต (เ ประรนทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว มีอายุแปดทศวรรษใน พ.ศ. 2556 ปัจจุบันมีอายุครบ 85 ปี โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์ เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดใหญ่พิเศษ จัดกษามัธยมศึกษา เขต 36 สำนักงานศึกษาธิการจังหวัดนดำาษฎร์สงเคราะห์ แต่เดิมเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดหญิงมีชื่อว่า “บำรุงกุมารี” โดยเปิดสอนในสถานที่เดียวกับโรงเงเชียงราย จังหวัดเชียงราย
โรงเรียนดำรงราษฎร์สงเคราะห์ก่อตั้งขึ้นโดย“พระยาราชเดชดำรง” (ผล ศรุตานนท์) ารศึกษาระดับมัธยมศึกษา รูปแบบสหศึกษา โดยเป็นสถานศึกษาของรัฐที่ตั้งขึ้นเป็นอันดับที่ 27 ของประเทศไทย อันดับที่ 10 ของภาคเหนือ และอันตามกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ[3] สังกัด สำนักงานเขตพื้นที่การศึกเมื่อ พ.ศ. 2476 ตรงกับปีที่แปดในรัชกาลพระบาทม พ.ศ. 2476 “พรย่อ: ด.ส., D.S.) เป็นโรจุบันมีอายุ 85 ปีรัตนาจ้าหลวงน้อยเมืองไชย) ที่ถนนอุตรกิจ เปลี่ยนชื่อเป็นโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดเชียงราย “ดำรงราษฎร์สงเคราะห์”
โรงเรียนดำรงรรียนสามัคคีวิทยาคม ในชั้นเตรียมประยาโรงเ โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง
โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 ตั้งอยู่ที่ถนนบรมราชชนนี แขวงอรุณอมรินทร์ เขตบางกอกน้อย กรุงเทพมหานคร 10700 บนที่ดินของวัดสองวัดคือ วัดนายโรงและวัดบางบำหรุ โดยได้รับการมอบที่ดินจากพระอธิการแนบ ได้มอบที่ดิน จำนวน 5 ไร่ 2 ตารางวา เจ้าอาวาสวัดนายโรง และพระครูรัตนโสภณ เจ้าอาวาสวัดบางบำหรุได้มอบที่ดินอีก 119 ตารางวา รวมเนื้อที่ทั้งหมด 5 ไร่ 1 งาน 22 ตารางวา และเปิดทำการสอนครั้งแรกในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2498 อาศัยศาลาการเปรียญของวัดนายโรง ระดับชั้น มัธยมศึกษาปีที่ 1 จำนวน 2 ห้องเรียน มีนักเรียน 77 คน ครู 3 คน มีนายธำรง โกมลบุตร เป็นครูใหญ่คนแรก และเปิดสอนในระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายครั้งแรกในปี พ.ศ. 2524 โรงเรียนวัดนายโรงได้ขออนุมัติเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนมัธยมวัดนายโรง ในวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2539  โรงเรียนเบญจมราชูทิศ
เนื่องจากในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว กระทรวงธรรมการได้รับพระบรมราชานุญาตให้จัดการเรี่ยไรเงินจัดสร้างโรงเรียน มณฑลต่างๆ จึงได้จัดให้มีการเรี่ยไรเงินจัดสร้างโรงเรียนถวายเป็นพระราชกุศล และได้มีการจัดสร้างขึ้น 6 แห่ง ใน 6 มณฑล ได้รับพระราชทานนามว่า "เบญจมราชูทิศ" ทั้งหมด ในปี พ.ศ. 2456 คือ โรงเรียนเบญจมราชูทิศ นครศรีธรรมราช
ประมาณ พ.ศ. 2434 พระมหาม่วง รตนทฺธโช เจ้าอาวาสวัดท่าโพธิ์ กลับจากการศึกษาพระปริยัติธรรมที่วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร ได้เริ่มจัดสอนหนังสือแบบใหม่"มูลบทบรรพกิจ" แก่ภิกษุสามเณรที่วัดท่าโพธิ์ มีสภาพเป็นโรงเรียน เรียกว่า "วิทยาลัยเชลยศักดิ์" ยังไม่ได้จัดชั้นเรียน เรียนเพื่ออ่านหนังสือออก และคิดเลขเป็น โดยใช้โรงธรรมเป็นสถานที่เรียน โรงเรียนบ้านกกค้อกกโพธิ์
โรงเรียนบ้านกกค้อกกโพธิ์ ตั้งขึ้นเมื่อ พุทธศักราช 2482 โดยอาศัยศาลาวัดบูรพารามเป็นสถานที่เรียนให้ชื่อโรงเรียนว่า โรงเรียนบ้านกกค้อ และเมื่อพุทธศักราช 2513 เปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนบ้านกกค้อกกโพธิ์ เปิดสอนปีแรกมีนักเรียน 71 คน มีนายจันทร์ วงศ์เชียงเพ็ง เป็นครูใหญ่ ต่อมาจำนวนนักเรียนมากขึ้น นายโสม เวียงแจ ครูใหญ่คนต่อมาได้ร่วมมือกันกับชาวบ้าน บ้านกกค้อกกโพธิ์ ย้ายโรงเรียนจากศาลาวัดบูรพาราม มาสร้างโรงเรียนในที่ดินด้านตรงข้ามวัด เนื้อที่ประมาณ 21 ไร่ ซึ่งเป็นที่ตั้งโรงเรียนในปัจจุบัน โรงเรียนวัดราชบพิธ
วันที่ 2 มีนาคม 2534 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราช เจ้าฟ้ามหาวชิราลงกรณ สยามมกุฎราชกุมาร เสด็จพระราชดำเนินแทนพระองค์ ทรงเปิดอาคารเรียน โรงเรียนวัดราชบพิธแห่งใหม่ ซึ่งเป็นวารดิถีวโรกาศวันคล้ายวันประสูติในสมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ สมเด็จพระสังฆราช (วาสนมหาเถระ) สกลมหาสังฆปริณายก โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย
โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2534 เป็นโรงเรียนในโครงการเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เนื่องในมหาศุภสมัยทรงเจริญพระชนมายุ 60 พรรษา ซึ่งทางกระทรวงศึกษาธิการถือเป็นโอกาสอันสำคัญยิ่ง เพื่อน้อมเกล้าฯ ถวายเป็นราชสักการะและอนุสรณ์สถานแก่อนุชนรุ่นหลัง ให้ได้ระลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณที่มีต่อปวงชนชาวไทยในด้านการศึกษา โดย สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานนามโรงเรียนว่า "นวมินทราชินูทิศ" ซึ่งมีความหมายว่า โรงเรียนที่อุทิศแด่พระราชินีลำดับที่ 9 ผู้เป็นใหญ่ (นวม (อ่านว่า นะ-วะ-มะ) + อินทร์ + ราชินี + อุทิศ) และเนื่องจากโรงเรียนมีชื่อเดิมว่า "เบญจมราชาลัย 3" กระทรวงศึกษาธิการจึงประกาศเปลี่ยนชื่อ โรงเรียนเป็น "โรงเรียนนวมินทราชินูทิศ เบญจมราชาลัย" โรงเรียนวัดบวรนิเวศ
โรงเรียนวัดบวรนิเวศ เป็นโรงเรียนรัฐบาลประเภทชายล้วน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 1 สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ เปิดสอนในระดับมัธยมศึกษาทั้งตอนต้นและตอนปลายเป็นโรงเรียนชายล้วน มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณวัดบวรนิเวศวิหาร เขตพระนคร กรุงเทพมหานคร โรงเรียนนี้ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2436 ตามพระดำริของสมเด็จพระมหาสมณเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เพื่อจัดการศึกษาเล่าเรียนแก่พระภิกษุสามเณรในคณะธรรมยุติกนิกาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2442 การจัดการเรียนการสอนของโรงเรียนวัดบวรนิเวศได้ก็กลายเป็นต้นแบบของการจัดการศึกษาในโรงเรียนต่างๆ ทั่วประเทศ ตามพระราชประสงค์ที่จะขยายโอกาสทางการศึกษาแก่ประชาชนของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว  โรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์
วันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2527 กรมสามัญศึกษาได้มีคำสั่งแต่งตั้งนางสาวคนึง ไทยประสิทธิ์ ตำแหน่งผู้อำนวยการระดับ 8 โรงเรียนกุนนทีรุทธารามวิทยาคม รักษาการตำแหน่งผู้อำนวยการโรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์ ได้กำหนดชื่อวันเกิดของโรงเรียน วันที่ 20 ธันวาคม ของทุกปีว่า “วันรักโรงเรียน” ให้ดอกเฟื่องฟ้าเป็นดอกไม้ประจำโรงเรียน และชื่ออาคารต่างๆ และในปี 2537 ได้สร้างห้องปฏิบัติการประกอบ ด้วยห้องปฏิบัติการวิทยาศาสตร์พร้อมทั้งศูนย์วิชาวิทยาศาสตร์ และห้องศูนย์วิชาคณิตศาสตร์ ศุนย็คอมพิวเตอร์ที่ทันสมัยที่สุดในจังหวัดนนทบุรี จัดตั้ง “มูลนิธิผู้ปกครองและครูโรงเรียนเบญจมราชานุสรณ์” เพื่อให้ทุนการศึกษาแก่นักเรียน มูลนิธินี้ ได้รับพระบรมราชานุญาตจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ให้ใช้ตราพระเกี้ยวเป็นตราประจำมูลนิธิ โรงเรียนวัดเปี่ยมนิโครธาราม
โรงเรียนวัดเปี่ยมนิโครธาราม ตั้งอยู่ที่หมู่ 1 ตำบลหัวไทร อำเภอบางคล้า จังหวัดฉะเชิงเทรา สังกัดกองการมัธยมศึกษา กรมสามัญศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ ได้รับอนุมัติให้จัดตั้งเมื่อ วันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2519 รับนักเรียนแบบสหศึกษา เดิมชื่อ "โรงเรียนหัวไทรวิทยา" ต่อมาเมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2523 ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากองค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลย เดชมหาราชพระราชทานนามโรงเรียนให้ใหม่ว่า "โรงเรียนวัดเปี่ยมนิโครธาราม" โรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์
โรงเรียนพระมารดานิจจานุเคราะห์ () เป็นโรงเรียนของมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2528 โรงเรียนประเภทสามัญศึกษา เปิดการสอนตามหลักสูตรของกระทรวงศึกษาธิการ ตั้งแต่ชั้นอนุบาลปีที่ 1 ถึงมัธยมศึกษาปีที่ 6 และหลักสูตรโครงการใช้สื่อการสอนเป็นภาษาอังกฤษ เกรด 1 -ุ 6  โรงเรียนวัดมโนรม
โรงเรียนวัดมโนรม ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2497 โดยประชาชนในชุมชนร่วมกันจัดสร้างเป็นอาคารชั่วคราวในที่ดินของวัดมโนรมสมัยหลวงพ่อวิรัช วราสโภ เป็นเจ้าอาวาส ต่อมาอาคารชั่วคราวถวาตภัยพัดพังลง จึงซื้อที่ดินของนายจุ้น ซึ่งเจริญ (ที่ตั้งโรงเรียนปัจจุบัน) ก่อสร้างอาคารเรียนหลังที่ 1 เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2499 (ปัจจุบันถือเป็นวันสถาปนาของโรงเรียน) เจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี (หม่อมราชวงศ์เปีย มาลากุล)
โดยเจ้าพระยาพระเสด็จสุเรนทราธิบดี จัดทำหลักสูตรโรงเรียนเบญจมบพิตร (โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตรในปัจจุบัน) ตามพระราชดำริพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งพระองค์ทรงกำหนดหลักสูตรแนวการสอนของโรงเรียนนี้ด้วยพระองค์เอง  สุดใจ เหล่าสุนทร
ผู้อำนวยการโรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร กลุ่มโรงเรียนบดินทรเดชา
โรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เริ่มมีโครงการจัดตั้งโรงเรียนสาขาขึ้นสืบเนื่องจากความประสงค์ของนักเรียนในโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) เพิ่มขึ้น คุณหญิงลักขณา แสงสนิท ผู้อำนวยการโรงเรียนในขณะนั้น จึงดำริสถาปนาโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๒ ขึ้นในปี พ.ศ. 2533 ต่อมาในปี พ.ศ. 2535 กระทรวงศึกษาธิการได้พิจารณาจัดตั้งโรงเรียนเนื่องในวโรกาสที่สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถทรงเจริญพระชนมายุครบ 60 พรรษา จึงเปลี่ยนชื่อโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๓ ซึ่งประกาศจัดตั้งแล้วนั้นเป็นโรงเรียนนวมินทราชินูทิศ บดินทรเดชา และได้มีการสถาปนาโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ๔ ในปี พ.ศ. 2538 ต่อมาสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานได้พิจารณาความนิยมของผู้ปกครองที่นิยมส่งบุตรหลานเข้าศึกษาในโรงเรียนที่มีชื่อเสียงและมีแนวคิดที่จะขยายการศึกษาสู่พื้นที่ชานเมืองจึงได้เปลี่ยนชื่อโรงเรียนบางกรวยเป็นโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) นนทบุรี ในปี พ.ศ. 2542 และโรงเรียนสมุทรพิทยาคมเป็นโรงเรียนบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) สมุทรปราการ ในปี พ.ศ. 2551 โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
อาคารที่ 6 (อาคารพลเอกอาทิตย์ กำลังเอก) สร้างเมื่อ พ.ศ. 2528 แบบพิเศษ 3 ชั้น ขนาด 12 ห้องเรียน ราคาก่อสร้าง 5 ล้านบาท พลเอกอาทิตย์ กำลังเอก สร้างให้ด้วยทุนทรัพย์ส่วนตัว โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม
โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม จัดตั้งเมื่อ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 เคยเป็นโรงเรียนระดับประถมศึกษา แต่ได้เปลี่ยนมาเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาในเวลาต่อมา ต่อมาในปี พ.ศ. 2481 ได้มีแยกโรงเรียนหญิงล้วนออกมา โดยตั้งชื่อว่า "โรงเรียนสตรีศรีบุรีรัมย์" ส่วนโรงเรียนชายก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น "โรงเรียนบุรีรัมย์วิทยาลัย" ในปี พ.ศ. 2491 สุดท้ายในปี พ.ศ. 2515 ได้ยุบ "โรงเรียนสตรีศรีบุรีรัมย์" รวมกับ "โรงเรียนบุรีรัมย์วิทยาลัย" และเปลี่ยนชื่อเป็น โรงเรียนบุรีรัมย์พิทยาคม โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
อาคารที่ 4 (อาคารธรรมศึกษา) สร้างเมื่อพ.ศ. 2520 เป็นอาคารเรียน 4 ชั้น ขนาด 20 ห้องเรียน ราคาก่อสร้าง 3.9 ล้านบาท โรงเรียนในประเทศไทย
โรงเรียนหลวงแห่งแรกของราษฎร คือ โรงเรียนวัดมหรรณพาราม (วัดมหรรณพารามวรวิหาร) โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย เป็นโรงเรียนเอกชนแห่งแรกของประเทศไทย จัดตั้งเมื่อพ.ศ. 2395 และมี โรงเรียนอรุณประดิษฐเป็นโรงเรียนราษฎร์สตรีแห่งแรกของประเทศไทย ซึ่งจัดตั้งเมื่อ พ.ศ. 2408 สมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ ได้โปรดเกล้าฯจัดตั้งโรงเรียนสำหรับสตรีขึ้น สอนทั้งภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ทรงจัดตั้งโรงเรียนราชินี บริเวณปากคลองตลาดนอกจากนี้ยังมี โรงเรียนสภาราชินี โรงเรียนวิเชียรมาตุ นอกจากนี้ ยังมีโรงเรียนราษฎร์ ซึ่งเอกชนได้สร้างขึ้นหลายแห่ง เช่น โรงเรียนพระหฤทัยคอนแวนต์ โรงเรียนอัสสัมชัญ ซึ่งมีบาทหลวงเป็นครูผู้สอน และโรงเรียนราษฎร์แห่งแรกที่จัดตั้งโดยคนไทย คือ โรงเรียนบำรุงวิชา เมื่อ พ.ศ. 2442 โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร
ราคาก่อสร้าง 250,000 บาท ปัจจุบันได้ใช้เป็นห้องพักครู แล้วได้ย้ายห้องพยาบาลไปยังอาคารพระพุทธเจ้าหลวงชั้น 1