อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส เกิดเมื่อไหร่?
อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส (Eleftherios Venizelos; ชื่อเต็ม: อีเลฟเทรีออส คีรีอาคู เวนิเซลอส ;Elefthérios Kyriákou Venizélos, กรีก: Ἐλευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος ; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1864 - 18 มีนาคม ค.ศ. 1936) เป็นผู้นำชาวกรีกที่ประสบความสำเร็จในขบวนการปลดปล่อยชาติกรีกและเป็นรัฐบุรุษที่มีเสน่ห์ในช่วงยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่จดจำจากการส่งเสริมนโยบายแนวเสรีนิยมประชาธิปไตย[1][2][3] เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซหลายสมัย โดยดำรงตำแหน่งระหว่างค.ศ. 1910 ถึงค.ศ. 1920 และตั้งแต่ค.ศ. 1928 ถึงค.ศ. 1932 เวนิเซลอสเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งในกิจการทั้งภายในและภายนอกของกรีซ ซึ่งทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้สร้างกรีซสมัยใหม่"[4] และยังคงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะ "เอ็ทนาร์ช" (Ethnarch)
เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน
เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน (Infanta Beatriz of Spain; เบียทริซ อิซาเบล เฟเดริกา อัลฟอนซา เอวเคเนีย คริสตินา มาเรีย เทเรซา เบียนเบนิดา ลาดิสลา เด บอร์บอน อี บัตเต็นแบร์ก; Beatriz Isabel Federica Alfonsa Eugenia Cristina Maria Teresa Bienvenida Ladisla de Borbon y Battenberg; "ประสูติ" 22 มิถุนายน พ.ศ. 2452 "สิ้นพระชนม์" 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอัลฟองโซที่ 13 แห่งสเปน และ เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก และพระปิตุจฉาในสมเด็จพระราชาธิบดีฆวน คาร์ลอสที่ 1 แห่งสเปน อีกทั้งยังทรงเป็นหนึ่งในพระราชปนัดดาที่มีพระชนม์ชีพยืนยาวของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
การปฏิวัติหลายครั้งในครีต ในช่วงระหว่างและหลังสงครามประกาศอิสรภาพกรีซ (ค.ศ. 1821, 1833, 1841, 1858, 1866, 1878, 1889, 1895, 1897)[10] เป็นผลมาจากความปรารถนาของชาวครีตันสำหรับการทำอีโนซิส (Enosis) คือการรวมเข้ากับกรีซ[11] ในการปฏิวัติครีตปีค.ศ. 1866 ทั้งสองฝ่ายได้ทำข้อตกลงกันภายใต้แรงกดดันของมหาอำนาจ ซึ่งถึงที่สุดด้วยการทำข้อตกลงฮาเลปา หลังจากนั้นข้อตกลงได้ถูกรวมอบู่ในบทบัญญัติของสนธิสัญญาเบอร์ลิน ซึ่งในส่วนภาคผนวกได้มีการยอมให้กับชาวครีตันก่อนหน้านี้ เช่นใน พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญที่เป็นพื้นฐานของรัฐ (ค.ศ. 1868) ที่ร่างโดยวิลเลียม เจมส์ สติลแมน ในส่วนสรุปของข้อตกลงได้อนุญาตให้มีรัฐบาลชาวกรีกที่มีระดับขนาดใหญ่ในครีตเป็นวิธีการจำกัดความปรารถนาของพวกเขาที่จะลุกขึ้นต่อต้านเจ้านายออตโตมันของพวกเขา[12] แต่ชาวมุสลิมในครีต ผู้ซึ่งขึ้นตรงต่อออตโตมันตุรกี ไม่พอใจการปฏิรูปเหล่านี้ ในฐานะที่พวกเขาได้มองว่าการบริหารเกาะได้ถูกส่งผ่านไปยังมือของประชาชนชาวกรีกที่นับถือศาสนาคริสต์ ในทางปฏิบัติ จักรวรรดิออตโตมันมีความล้มเหลวในการบังคับใช้บทบัญญัติของข้อตกลง ดังนั้นจึงเป็นการเติมเชื้อไฟความตึงเครียดที่มีอยู่ระหว่างสองชุมชน ผู้มีอำนาจออตโตมันจะพยายามรักษาความสงบเรียบร้อยโดยการจัดส่งการเพิ่มกำลังทหารอย่างมากในช่วงค.ศ. 1880 - 1896 ตลอดระยะเวลานั้น ปัญหาชาวครีตัน ได้เป็นประเด็นหลักของความขัดแย้งในความสัมพันธ์ระหว่างราชอาณาจักรกรีซกับจักรวรรดิออตโตมัน อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป โคเปนเฮเกน 2009 เฮฟวีเวต 
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป ปักกิ่ง 2007 เฮฟวีเวต
ที่ 5 - เวิลด์เทควันโดแชมเปียนชิป การ์มิช 2003 เฮฟวีเวต
อาเลกซันโดรส นีโกลาอีดิส (; ) เกิดวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1979 ในเทสซาโลนีกี ประเทศกรีซ เป็นนักกีฬาเทควันโดโอลิมปิก เขาได้รับรางวัลเหรียญเงินในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่จัดขึ้นในเอเธนส์ ภายหลังจากที่แพ้ต่อมุน แท-ซ็อง จากเกาหลีใต้ซึ่งเป็นผู้ที่ได้รับรางวัลเหรียญทอง จักรพรรดิกาเลริอุส
จักรพรรดิกาเลริอุส หรือ กาอิอัส กาเลริอุส วาเลริอัส แม็กซิมิอานัส () (ราว ค.ศ. 260 – ปลายเมษายนหรือต้นพฤษภาคม ค.ศ. 311) กาเลริอุสทรงเป็นซีซาร์ภายใต้จักรพรรดิไดโอคลีเชียนระหว่างราววันที่ 1 มีนาคม หรือ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 293 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ต่อมาก็ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันร่วมกับคอนแสตนติอัส คลอรัสระหว่างวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ถึงปลายเดือนเมษายนหรือต้นเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 311, ร่วมกับเฟลเวียส วาเลริอัส เซเวรัส จนถึงฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 307, ร่วมกับคอนสแตนตินที่ 1 จนถึงเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 308 และร่วมกับลิซินิอัส จนถึง ค.ศ. 311 อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
เวนิเซลอสในฐานะที่เป็นตัวแทนของกองกำลังกบฏได้พบกับนายพลเรือของมหาอำนาจบนเรือรบรัสเซียในวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1897 แม้ว่าจะไม่มีความคืบหน้าในการพบปะกันครั้งนี้ เขาได้ชักชวนให้นายพลพาเขาไปรอบเกาะภายใต้การคุ้มครองเพื่อสำรวจความคิดเห็นประชาชนเกี่ยวกับคำถามว่าความเป็นอิสระหรือการรวมเป็นสหภาพเดียวกับกรีซ[30] ในขณะที่ประชากรชาวครีตันส่วนใหญ่แรกเริ่มสนับสนุนการรวมเป็นสหภาพ แต่เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในเทสซาลีได้เปลี่ยนความคิดเห็นของประชาชนไปเป็นการเป็นรัฐอิสระโดยทันที จักรพรรดิดิออเกลติอานุส
ดิออเกลติอานุส (Gaius Aurelius Valerius Diocletianus; ภาษาอังกฤษ: Diocletian; ภาษากรีก: Διοκλής) (ราว 22 ธันวาคม ค.ศ. 244 - เสียชีวิต 3 ธันวาคม ค.ศ. 311) เมื่อแรกเกิดชื่อ “ไดโอคลีส” และรู้จักกันว่า “ดิออเกลติอานุส”เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมัน 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 284 ถึงวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ด้วยพระองค์เอง และระหว่างวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 286 ถึงวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 305 ในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันออก และร่วมกับแม็กซิเมียนในฐานะออกัสตัสแห่งตะวันตก อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ
ร้อยตรี อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หรือชื่อเกิดว่า มาร์ค อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ (ละติน: Mark Abhisit Vejjajiva,[1] เกิด 3 สิงหาคม พ.ศ. 2507) เป็นนักการเมืองไทยผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนที่ 27 ดำรงตำแหน่งระหว่าง พ.ศ. 2551−2554 เป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์คนปัจจุบัน ตั้งแต่วันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2548 และ เป็นอดีตอาจารย์ประจำโรงเรียนนายร้อยพระจุลจอมเกล้า และ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ [2] ปรัชญาตะวันตก
ปรัชญาตะวันตก ถือกำเนิดโดยเธลีสแห่งมิเลทัส เมื่อ 585 ปีก่อนคริสต์ศักราช วิธีการของเธลีสแตกต่างกับปรัชญาตะวันออกอย่างมาก คือ ปรับคำถามที่สลับซับซ้อนให้เป็นคำถามง่าย ๆ เป็นคำถามที่มีรากฐาน เธลีสเป็นบุคคลที่รักการขบคิดอย่างมาก ปัจจุบันมีข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับเธลีสหลงเหลืออยู่ไม่มากนัก จักรพรรดิลูกิอุส เวรุส
จักรพรรดิลูกิอุส เวรุส หรือ ลูกิอุส เอาเรลิอุส เวรุส () (15 ธันวาคม ค.ศ. 130 – ค.ศ. 169) ลูกิอุส เวรุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์อันโตนิน ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระราชบิดาเลี้ยงจักรพรรดิอันโตนีนุส ปิอุสเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 161 ร่วมกับจักรพรรดิมาร์กุส เอาเรลิอุสจนเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 169 หลังจากนั้นจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัสก็ครองราชย์ต่อมาด้วยพระองค์เอง อเล็กซานเดอร์มหาราช
ในวันที่อเล็กซานเดอร์เกิด พีลิปโปสกำลังเตรียมตัวเข้ายึดเมืองโพทิเดียซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งคาลกิดีกี (Chalkidiki) ในวันเดียวกันนั้น พีลิปโปสได้รับข่าวว่านายพลพาร์เมนิออนของพระองค์ได้ชัยชนะเหนือกองทัพผสมระหว่างพวกอิลลีเรียนกับพาอิเนียน และม้าของพระองค์ก็ชนะการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก ยังเล่ากันด้วยว่า วันเดียวกันนั้น วิหารแห่งอาร์เทมิสที่เมืองเอเฟซัส อันเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ ถูกไฟไหม้ทลายลง เฮเกเซียสแห่งแม็กนีเซียกล่าวว่า ที่วิหารล่มลงเป็นเพราะเทพีอาร์เทมิสเสด็จมาเฝ้ารอการประสูติของอเล็กซานเดอร์ คลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2
คลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 (กรีก: Κλεοπάτρα Σελήνη; ประสูติ 40 ปีก่อนคริสตกาล - 6 ปีก่อนคริสตกาล) และยังเป็นที่รู้จักกันในนาม คลีโอพัตราที่ 8 แห่งอียิปต์หรือคลีโอพัตราที่ 8 เป็นเจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ปโตเลมีและเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวของพระนางคลีโอพัตรา กับแม่ทัพมาร์ค แอนโทนี พระองค์มีพระเชษฐาฝาแฝดนามว่า เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เฮลิออส ชื่อที่สองของพระองค์เป็นภาษากรีกโบราณและสมัยใหม่หมายถึง ดวงจันทร์และยังหมายถึงเทพธิดาไททันนามว่า เซลีนี ซึ่งเป็นพระเชษฐาของพระองค์นามว่า เฮลิออส ซึ่งหมายถึงดวงอาทิตย์ และเทพไททันแห่งดวงอาทิตย์นามว่า เฮลิออส พระองค์มีเชื้อสายชาวกรีก-โรมัน พระองค์ทรงประสูติ ได้รับการเลี้ยงดูและการศึกษาในเมืองอเล็กซานเดรียในอียิปต์ พระองค์เป็นผู้ปกครองแห่งซิเรเนและลิเบีย กาโรตาจีอีปาเนมา
มีเรื่องเล่าว่า ทุกวันขณะที่ ทอม โจบิม และ วินิเชียส นั่งอยู่ที่บาร์ชื่อ "เวโลโซ" (Veloso) จะมีสาวน้อยวัย 15 ปีคนหนึ่งซึ่งพักอาศัยอยู่ที่ถนนมอนเทเนโกร เดินผ่านบาร์ที่ทั้งสองนั่งอยู่ ไปที่ชายหาดอีปาเนมา จนเป็นแรงบันดาลใจให้แต่งเพลงนี้ขึ้นมา สาวน้อยคนนี้มีชื่อว่า เฮโลอีซา เอเนอีดา เมเนเซส ปาเอส พินโต (ปัจจุบันใช้ชื่อว่า เฮโลอีซา พินเฮอีโร)
ในเอกสารบางแหล่งกล่าวว่า จริง ๆ แล้ว เพลงนี้เป็นเพลงที่วินิเชียสแต่งขึ้นสำหรับละครเพลง ใช้ชื่อว่า "Menina que Passa" ("The Girl Who Passes by") ส่วนเรื่องเล่าที่ว่า โจบิมและวินิเชียส นั่งอยู่ที่บาร์แล้วมีสาวสวยเดินผ่านไปลงทะเลนั้น เป็นเรื่องที่นำมาโยงในภายหลัง ฆูเบนตุด เกร์เรรา
เอดัวร์โด อานิบัล กอนซาเลซ เอร์นันเดซ () เกิดวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1976 หรือเป็นที่รู้จักอย่างดีในนามสังเวียนมวยปล้ำในชื่อ ฆูเบนตุด เกร์เรรา () เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวเม็กซิโก เป็นอดีตนักมวยปล้ำสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ (WWE) จักรพรรดิเอลากาบาลุส
จักรพรรดิเอลากาบาลุส หรือ เฮลิโอกาบาลัส หรือ มาร์คัส ออเรลิอัส อันโตนินัส () (ราว ค.ศ. 203 – 11 มีนาคม ค.ศ. 222) เอลากาบาลุสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันของราชวงศ์เซเวอรัน ผู้ระหว่างปี ค.ศ. 218 จนถึงปี ค.ศ. 222 เอลากาบาลุสทรงเป็นชาวซีเรียจากทางฝ่ายพระมารดา เมื่อยังทรงพระเยาว์ทรงเป็นนักบวชของเทพเจ้าเอล-กาบาลที่เมืองบ้านเกิดอีเมซา เมื่อขึ้นครองราชย์ทรงได้รับพระนามว่า มาร์คัส ออเรลิอัส อันโตนินัส ออกัสตัส “เอลากาบาลุส” เป็นพระนามที่ทรงได้รับหลังจากที่เสด็จสวรรคตไปแล้ว เอกเซกิเอล ปาลาซิโอส
เอกเซกิเอล อาเลฆันโดร ปาลาซิโอส (สเปน: Exequiel Alejandro Palacios) เกิดเมื่อวันที่ 5 ตุลาคม 1998 เป็นนักฟุตบอลชาวอาร์เจนตินา เล่นในตำแหน่งกองกลางให้กับสโมสรริเบร์เปลตและทีมชาติอาร์เจนตินา เอนริเก อิเกลเซียส
เอนริเก เกิดเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2518 ที่กรุงมาดริด ประเทศสเปน เป็นบุตรคนที่ 3 และเป็นบุตรคนสุดท้องของฆูลิโอ อิเกลเซียส นักร้องชาวสเปน และอิซาเบล เปรย์สเลร์ ผู้สื่อข่าวและพิธีกรชาวฟิลิปปินส์ บิดาของเขาเป็นชาวสเปนที่มีรกรากมาจากแคว้นกาลิเซีย และอาจมีเชื้อสายยิวจากย่าของเขา ภายหลังบิดาและมารดาของเอนริเกหย่ากันตั้งแต่ พ.ศ. 2521 และในปีต่อมา บิดาของเขาก็ย้ายไปอยู่ที่ไมแอมี รัฐฟลอริดา เพื่อดำเนินงานเพลงด้านดนตรีต่อ 
ในปี พ.ศ. 2526 ฆูลิโอ อิเกลเซียส ปูกา ปู่ของเอนริเกถูกลักพาตัวโดยกลุ่มเอตา หลังจากนั้นเอนริเกและพี่ชายที่ชื่อฆูลิโอ อิเกลเซียส จูเนียร์ ก็ย้ายไปอาศัยอยู่กับบิดาที่ไมแอมี  อีลี เมตช์นิคอฟ
อิลียา อิลยิช เมชนิคอฟ (, ) หรือ อีลี เมตช์นิคอฟ (Élie Metchnikoff, Élie Metchnikoff) (15 พฤษภาคม (แบบเก่า 3 พฤษภาคม) ค.ศ. 1845 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักสัตววิทยาชาวรัสเซีย เป็นผู้ค้นพบกระบวนการฟาโกไซโทซิสจากการทดลองกับตัวอ่อนของดาวทะเล ผลงานดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับเพาล์ เอร์ลิชในปี ค.ศ. 1908 นอกจากนี้เขายังนิยามคำว่า "gerontology" สำหรับการศึกษาด้านอายุขัย อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
ในปฏิกิริยาต่อการกบฏในครีตและความช่วยเหลือที่ส่งมาจากกรีซ จักรวรรดิออตโตมันได้ย้ายกองทัพส่วนที่สำคัญในคาบสมุทรบอลข่านมายังทางตอนเหนือของเทสซาลี ใกล้กับพรมแดนกรีซ[31] กรีซได้ตอบรับด้วยการเสริมกำลังไปที่พรมแดนเทสซาลี อย่าไรก็ตาม ความผิดปกติของกองทัพกรีซ ที่ซึ่งเป็นสมาชิกของกลุ่มเอ็ทนีกิ เอไทเรเอีย (ผู้สนับสนุนแนวคิดกรีกเมกาลี) ได้ปฏิบัติการโดยไม่มีคำสั่งและบุกเข้าไปที่ด่านหน้าของกองทัพเติร์ก[32] ทำให้จักรวรรดิออตโตมันประกาศสงครามกับกรีซในวันที่ 17 เมษายน สงครามนี้เป็นหายนะของกรีซ ทหารเติร์กมีการเตรียมพร้อมดีกว่า โดยส่วนใหญ่เนื่องจากการปฏิรูปที่ผ่านมาที่ดำเนินการโดยชาวเยอรมันคือ บารอน ฟอน เดอ โกลทซ์ และกองทัพกรีซได้ล่าถอยภายในไม่กี่สัปดาห์ มหาอำนาจได้เข้าแทรกแซงอีกครั้งและได้มีการลงนามสนธิสัญญาสงบศึกในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1897[33] เนเมซิส
เนเมซิสเป็นลูกสาวของ นิกซ์ (Nyx) เทพีแห่งรัตติกาล หรือราตรีเขาว่ากันว่าบิดาของเธอคือ โอเชียนัส (Oceanus) เนเมซิสนั้นได้ชื่อว่าสวยพอ ๆ กับ อโฟรไดท์ (Aphrodite) เทพีแห่งความงามและความรัก ความสวยของเธอไปเข้าตาของจอมเทพซุส (Zeus) เข้า แต่เนเมซิสไม่อยากจะไปยุ่งเกี่ยวกับซุส เธอก็เลยแปลงร่างหนีทุกครั้งที่เธอเห็น ซุสเข้ามาใกล้ บางตำราก็บอกว่าสุดท้ายเธอแปลงร่างเป็นห่าน แต่ซุส รู้ทันแปลงร่างเป็นหงส์และจับคู่กับเธอ เนเมซิสวางไข่ไว้ในกอหญ้า 1 ฟอง คนเลี้ยงแกะมาพบไข่ฟองนี้เข้าจึงนำไปถวายพระนางลีดา (Leda) พระองค์เก็บไข่ฟองนั้นเอาไว้ในกล่อง และเมื่อเด็กน้อยฟักออกมาจากไข่ นางลีดาก็ให้ชื่อว่า"เฮเลน"และเลี้ยงดูเด็กคนนั้นเหมือนเป็นบุตรีของตนเอง หนูน้อยเฮเลนคนนี้เมื่อโตขึ้นมาก็คือแม่สาวที่ทำให้เกิดสงครามกรุงทรอย (Trojan War) ขึ้น  อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
เวนิเซลอสในขณะนั้นได้เดินทางหาเสียงเลือกตั้งไปทั่วเกาะ ครั้งหนี่งเขา"เห็นคาเนียในเปลวเพลิง"[24] เขารีบเดินทางไปที่หมู่บ้านมาลาซา ใกล้เมืองคาเนีย ที่ซึ่งมีการเรียกประชุมพลกลุ่มกบฏประมาณ 2,000 คน และตั้งให้เขาขึ้นเป็นหัวหน้า เขาเสนอการโจมตีพร้อมๆกับกบฏคนอื่นๆโดยโจมตีกองทัพเติร์กที่อาโกรตีรีเพื่อที่จะขับไล่กองทัพออกไปจากที่ราบ (หมู่บ้านมาลาซาอยู่ในที่สูง) ปฏิบัติการของเวนิเซลอสที่อาโกรตีรีได้เป็นการกำหนดตำนานของเขา ผู้คนได้แต่งบทกวีถึงอาโกรตีรีและบทบาทของเขาที่นั่น มีบทบรรณาธิการและบทความที่กล่าวเกี่ยวกับความกล้าหาญของเขา วิสัยทัศน์และความอัจฉริยะทางการทูตของเขาเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในความยิ่งใหญ่หลังจากนี้[13] เวนิเซลอสใช้เวลาทั้งคืนที่อาโกรตีรีและธงชาติกรีซได้ถูกเชิญขึ้น กองทัพออตโตมันได้ขอความช่วยเหลือจากผู้บัญชาการกองทัพเรือต่างชาติให้โจมตีกลุ่มกบฏ โดยกองเรือของมหาอำนาจได้ยิงถล่มฐานที่มั่นของกลุ่มกบฏที่อาโกรตีรี ลูกปืนใหญ่ทำให้ธงร่วงหล่นลงมา ซึ่งธงได้ถูกเชิญขึ้นอีกครั้งในทันที มีการเล่าลือเชิงตำนานได้ประกาศถึงปฏิบัติการของเขาในเดือนกุมภาพันธ์นั้น เป็นคำกล่าวต่อไปนี้ เธลีส
เธลีสแห่งมิเลทัส (Thales of Miletus) 640-546 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นนักปรัชญาของชาวกรีกโบราณ ได้รับการยกย่องจากอริสโตเติล ว่า เธลีสเป็นนักปรัชญาคนแรกที่บันทึกความคิดไว้เป็นหลักฐาน และได้รับเกียรติให้เป็นบิดาของวิชาปรัชญาตะวันตก เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์กล่าวว่า "วิชาปรัชญาเริ่มต้นจากเธลิส"  แวนเจลิส
อีแวนเจลอส โอดิซซีซ์ พาพาธานาซโซ ( กรีก: Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου ) (เกิด 29 มีนาคม ค.ศ. 1943 - ) นักดนตรีและนักแต่งเพลงชาวกรีก มีผลงานในแนวดนตรีอีเลกโทรนิก นิวเอจ โพรเกรสซีฟร็อก แอมเบียนต์ โดยใช้ชื่อในการแสดงว่า แวนเจลิส ( กร่อนมาจากชื่อ Evangelos ; อ่านว่า /vænˈgɛlɨs/) อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
ในการประชุมคณะกรรมการบริหาร เวนิเซลอสได้แสดงความคิดเห็นว่าเกาะไม่ได้เป็นอิสระอย่างเป็นสาระสำคัญ ตั้งแต่กำลังทหารของมหาอำนาจยังคงอยู่และมหาอำนาจยังปกครองโดยผ่านตัวแทนคือเจ้าชาย เวนิเซลลอสแนะนำว่าครั้งหนึ่งระยะเวลาการปฏิบัติหน้าที่ของเจ้าชายก็ต้องหมดไป จากนั้นมหาอำนาจควรจะเชิญคณะกรรมการซึ่งเป็นไปตามมาตรา 39 ของรัฐธรรมนูญ (ซึ่งถูกระงับในการประชุมที่โรม) ในการเลือกประมุขคนใหม่ โดยการนำเอาอำนาจของมหาอำนาจออกไป เมื่อกองกำลังทหารของมหาอำนาจถอนออกไปจากเกาะแล้วพร้อมกับผู้แทนของพวกเขา การรวมเข้ากับกรีซจะเป็นเรื่องง่ายที่จะสำเร็จ ข้อเสนอนี้ถูกแย่งนำไปใช้ประโยชน์โดยฝ่ายตรงข้ามของเวนิเซลอสที่กล่าวหาเขาว่า เขาอยากให้ครีตมีอำนาจอิสระ เวนิเซลอสโต้ตอบผู้กล่าวหาด้วยการยืนยันที่จะลาออกอีกครั้ง ด้วยเหตุผลที่ว่าสำหรับเขามันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำงานร่วมกับสมาชิกของคณะกรรมการ เขามั่นใจในข้าหลวงใหญ่แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจที่จะเข้าร่วมฝ่ายค้าน[37] แอร์เรียน
แอร์เรียนแห่งนิโคเมเดีย (), ลูกิอุส ฟลาวิอุส อาร์ริอานุส () หรือ อาร์เรียโนส (; ราว ค.ศ. 86 – หลังจาก ค.ศ. 146) เป็นนักประวัติศาสตร์ ข้าราชการ นักการทหาร นักปรัชญาชาวโรมันเชื้อสายกรีกของกรีกในสมัยโรมันและไบแซนไทน์ แอร์เรียนก็เช่นเดียวกับนักเขียนอื่นในสมัยโซฟิสติกที่ 2 (Second Sophistic) ที่เขียนโดยใช้ภาษากรีกแอตทิกา (Attic Greek) งานเขียนของแอร์เรียนเป็นงานเขียนตามปรัชญาของเอพิกทีทัส (Epictetus) ที่รวมทั้ง "การเดินทัพของอเล็กซานเดอร์" () ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับรายละเอียดในการการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราช และ "อินดิกา" () ที่บรรยายการเดินทางของเนอาร์คัส (Nearchus) จากอินเดียติดตามการพิชิตของอเล็กซานเดอร์ และงานเขียนสั้น ๆ อื่น ๆ งานเขียนของแอร์เรียนถือกันว่าเป็นแหล่งข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับรายละเอียดการรณรงค์ของอเล็กซานเดอร์มหาราชและเป็นผู้ริเริ่มการเขียนประวัติศาสตร์จากมุมมองของการยุทธการคนแรกคนหนึ่ง เลดิออน เชนิชา
เลดิออน เชนิซา () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 10 
เชนิชาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เนลสัน เนลมิดา จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 12 ครั้ง ซึ่งรวมทั้งชกชนะเซลโซ่ แดงก๊อด และ นีล กาก้า ด้วย จากนั้น เชนิชาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 จากนั้น ก็มาชกในประเทศไทย แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ เทพสตาร์ เฉลิมศรี จากนั้นได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ และมาชกนอกรอบในเดือนต่อมา ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์  อีลี เมตช์นิคอฟ
อิลียา อิลยิช เมชนิคอฟเกิดที่หมู่บ้านอิวานอฟกา ใกล้กับเมืองคาร์คิฟในปี ค.ศ. 1845 เป็นบุตรคนเล็กจากทั้งหมด 5 คนของอิลียา อิวาโนวิช เมชนิคอฟและเอมิลียา ลวอฟนา (เนวาโควิช) เมชนิคอฟเรียนที่โรงเรียนในเมืองคาร์คิฟและเริ่มสนใจด้านชีววิทยา เขาพยายามจะเรียนต่อด้านชีววิทยาที่มหาวิทยาลัยเวือร์ซบูร์ก แต่เนื่องจากมหาวิทยาลัยยังไม่เปิดภาคเรียนจึงย้ายไปเรียนด้านวิทยาศาสตร์ธรรมชาติที่มหาวิทยาลัยคาร์คิฟ หลังเรียนจบจากมหาวิทยาลัย เมชนิคอฟเดินทางไปเยอรมนีเพื่อศึกษาสิ่งมีชีวิตบนเกาะเฮลโกลันด์ในทะเลเหนือ เขาได้รับคำแนะนำให้ไปทำงานกับรูดอล์ฟ ลิวคาร์ตที่มหาวิทยาลัยกีสเซิน ที่นั่นเมชนิคอฟค้นพบวงจรชีวิตแบบสลับของนีมาโทดาและค้นพบการย่อยระดับเซลล์ของทรีมาโทดา ต่อมาเขาย้ายไปที่เมืองเนเปิลส์เพื่อทำดุษฎีนิพนธ์ แต่ต้องย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเกิททิงเงินเนื่องจากเกิดโรคระบาด ในปี ค.ศ. 1867 เมชนิคอฟกลับไปที่รัสเซียเพื่อรับปริญญาเอกจากมหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เขาได้รับการแต่งตั้งให้ทำงานที่มหาวิทยาลัยอิมพีเรียลนอวอรอสซียา (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยโอเดสซา) แต่ด้วยวัยเพียง 22 ปีทำให้เขามักมีปัญหากับเพื่อนร่วมงานที่มีอายุมากกว่า เมชนิคอฟจึงถูกย้ายไปที่มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก แต่ในปี ค.ศ. 1870 เขาย้ายกลับมาที่โอเดสซาเพื่อรับตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านสัตววิทยาและกายวิภาคเปรียบเทียบ เมชนิคอฟลาออกในปี ค.ศ. 1882 แล้วตั้งห้องปฏิบัติการของตัวเองแต่ไม่สำเร็จ เขาเดินทางไปที่ปารีสเพื่อขอคำแนะนำจากหลุยส์ ปาสเตอร์ แต่ปาสเตอร์มอบตำแหน่งงานในสถาบันปาสเตอร์ให้เมชนิคอฟ ซึ่งเขาทำงานอยู่ที่นั่นจนกระทั่งเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจวายในปี ค.ศ. 1916 โฮเซลิโต ริเวร่า
โฮเซลิโต ริเวร่า () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2514 สถิติการชก 25 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 14) แพ้ 6 
โฮเซลิโต ริเวรา ริเวราขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2535 ชนะน็อค รูเอล เฟอร์นานเดซ ยก 2 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ เคยมาชกในไทยเมื่อ พ.ศ. 2538 แพ้น็อค แสงอาทิตย์ ว.สุธีรา ยก 8 และเคยชกชนะน็อค รูดี้ คาบิเลส ยก 7 ด้วย ริเวราได้ขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทที่ว่างเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2540 แพ้น็อค ยามาโตะ มิตานิ ยก 12 จากนั้นได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นไลท์เวทเมื่อ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2541 ชนะน็อค เบิร์ต นาวาเรซ ยก 7 และป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง วีนัสแห่งวิลเลนดอร์ฟ
รูปสลักคล้ายกันถูกค้นพบในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ถูกเรียกว่า "จุลประติมากรรมวีนัส" ในโบราณคดี ด้วยความเชื่อที่ว่ารูปเลียนแบบผู้หญิงเปลือยที่มีลักษณะทางเพศที่โดดเด่นเกินจริงมักเป็นตัวแทนของเครื่องรางความอุดมสมบูรณ์ โดยน่าจะแสดงถึงพระแม่ (mother goddess) การใช้คำว่าวีนัสเป็นเพียงการอุปมา ด้วยจุลประติมากรรมชิ้นนี้มาก่อนวีนัสที่เป็นเทพเจ้าโรมันหลายพันปี นักวิชาการบางคนไม่ยอมรับชื่อนี้ และเรียกรูปสลักว่า "ผู้หญิงแห่ง" หรือ "ผู้หญิงจากวิลเลนดอร์ฟ" ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
เมื่อ 7 สิงหาคม พ.ศ. (1857) ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล กลับสหราชอาณาจักรในฐานะวีรสตรี และได้เข้าเฝ้า พระนางเจ้าวิคตอเรีย แห่งสหราชอาณาจักร [4] อย่างไรก็ตาม เธอถูกรุมเร้าด้วยพิษไข้มาโดยตลอด เป็นไปได้มากว่าเกี่ยวกับอาการเรื้อรังของ บรุคเซลโลซิส (Brucellosis) หรือ "ไข้ไครเมีย" (chronic fatigue syndrome) ซึ่งเธอติดมาตั้งแต่ช่วงสงครามไครเมีย และอาจเป็นไปได้ว่าเกิดร่วมกับ กลุ่มอาการเหนื่อยล้าเรื้อรัง เธอจำต้องกันแม่และพี่สาวจากห้องของเธอ และนานๆ จึงจะออกจากห้องสักครั้ง เธอย้ายจากบ้านของครอบครัวในมิดเดิล เตลย์ดอน บัคกิงแฮมเชียร์ ไปอยู่ที่โรงแรมเบอร์ลิงตัน ในพิคคาดิลลี [5] อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
Check date values in: |date= (help) Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help) Unknown parameter |coauthors= ignored (|author= suggested) (help) ปีเอโตร โลเรนเซตตี
ปีเอโตร โลเรนเซตตีเกิดเมื่อราว ค.ศ. 1280 ที่ เซียนนา ในประเทศอิตาลี และเสียชีวิตด้วยกาฬโรคเช่นเดียวกับอัมโบรจิโอ ลอเร็นเซ็ตติน้องชายที่เป็นจิตรกรเช่นกันเมื่อปี ค.ศ. 1348 ที่เซียนนา ปีเอโตรเป็นหนึ่งในศิลปินที่มีชื่อเสียงที่จอร์โจ วาซารีลงบันทึกไว้ในหนังสือ “ชีวิตศิลปิน” ปีเอโตรมีผลงานราวระหว่าง ปี ค.ศ. 1306 ถึงปี ค.ศ. 1345 อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
เขาใช้เวลาในปีสุดท้ายของการศึกษาในระดับมัธยมศึกษาที่โรงเรียนในเออร์มูโปลี เกาะซีรอส ซึ่งเขาได้รับประกาศนียบัตรในปีค.ศ. 1880 ในปีค.ศ. 1881 เขาเข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเอเธนส์ ในสำนักนิติศาสตร์ และได้รับปริญญาในด้านนิติศาสตร์ด้วยคะแนนยอดเยี่ยม เขาได้กลับมายังครีตในปีค.ศ. 1886 และทำงานในฐานะทนายความที่ชาเนีย ตลอดชีวิตของเขาเขายังคงรักในการอ่านอย่างต่อเนื่องและได้รับการพัฒนาทักษะด้านภาษาอังกฤษ, ภาษาอิตาเลียน, ภาษาเยอรมันและภาษาฝรั่งเศส[6] สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ
พระราชสมภพเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 ณ กรุงเอเธนส์, ราชอาณาจักรเฮเลนิก พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 กับ โซเฟียแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระองค์ทรงเป็นผู้สืบสายเลือดโดยตรงลำดับที่ 5 ของราชวงศ์อิมพีเรียลกรีก (จักรวรรดิไบแซนไทน์) พระองค์ทรงเข้ารับการฝึกในราชนาวีกรีซ ในวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2481 พระองค์อภิเสกสมรสกับ เจ้าหญิงเฟรเดอริกาแห่งฮาโเวอร์ ณ กรุงเอเธนส์ และมีโอรสธิดาด้วยกันสามพระองค์ดังนี้ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (, 17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กำเนิดวีนัส (บอตติเชลลี)
ภาพใหญ่เช่นภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ” อาจจะเขียนสำหรับวิลลาดิคาสเตลโลของลอเร็นโซ ดิ เปียร์ฟรานเชสโค เดอ เมดิชิ (Lorenzo di Pierfrancesco de' Medici) ราวปี ค.ศ. 1482 หรืออาจจะก่อนหน้านั้นก็ได้ นักวิชาการบางคนเสนอว่า “วีนัส” ที่เขียนให้ลอเร็นโซและที่กล่าวถึงโดยจอร์โจ วาซารีอาจจะเป็นงานคนละชิ้นกับชิ้นนี้ซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว ผู้เชี่ยวชาญบางคนเชื่อว่าเป็นงานที่เขียนขึ้นเพื่อฉลองความรักของจุยเลียโน ดิ เปียโร เดอ เมดิชิ (Giuliano di Piero de' Medici) (ผู้ที่เสียชีวิตในกรณีการคบคิดพัซซิในปี ค.ศ. 1478) ต่อซิโมเน็ตตา คัตตาเนโอ เวสปุชชิ (Simonetta Cattaneo Vespucci) ผู้ที่พำนักอยู่ที่เมืองพอร์โตเวเนเร ที่ติดทะเลและเป็นเมืองที่ตำนานว่าเป็นที่เกิดของวีนัส เชื่อกันว่าบอตติเชลลีเองก็หลงรักซิโมเน็ตตาคนสวยผู้เป็นภรรยาน้อยของเดอ เมดิชิ แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรที่ทำให้เกิดแรงบันดาลใจในการเขียนภาพนี้ก็ตาม ภาพก็ยังมีความคล้ายคลึงที่เห็นได้ชัดกับมหากาพย์ “มหากาพย์เมตะมอร์ฟอร์ซิส” และ “Fasti” โดยโอวิด และ “Verses” โดย โพลิเซียโน นอกจากนั้นก็ยังเชื่อกันว่าซิโมเน็ตตาเป็นนางแบบของวีนัสและของสตรีในภาพอื่นๆ ที่บอตติเชลลีเขียนเช่นภาพ “ฤดูใบไม้ผลิ”
เทพีวีนัสลอยมาจากทะเลมาเกยฝั่งบนหอยที่ถูกเป่ามาโดยเซไฟรัส (Zephyrus) ผู้เป็นเทพแห่งลมตะวันตกและเป็นสัญลักษณ์ของความไคร่ โดยมีเทพีองค์หนึ่งของเทพีโฮแร (Horae) ซึ่งเป็นเทพีแห่งฤดูมารออยู่และยื่นมอบเสื้อคลุมลายดอกไม้ให้ อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
Media related to Main Page at Wikimedia Commons มาร์กุส วิปซานิอุส อากริปปา
อากริปปาเกิดในช่วงระหว่าง 23 ตุลาคม และ 23 พฤศจิกายน ปี พ.ศ. 480-482 ในสถานที่ที่ยังไม่ทราบแน่ชัด พ่อของเขาอาจมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เขามีพี่ชายคนโตซึ่งมีชื่อว่า ลูกิอุส วิปซานิอุส อากริปปา เช่นกัน และน้องสาวชื่อ วิปซานิอา ป็อลลา อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู
อาเลฆันโดร กอนซาเลซ อิญญาร์ริตู () เกิดวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1963 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ นักเขียนบท โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ และนักประพันธ์เพลง ชาวเม็กซิโก ผลงานภาพยนตร์ 5 เรื่องของเขาได้แก่ "Amores perros" (2000), "21 Grams" (2003), "Babel" (2006), "Biutiful" (2010) และ "Birdman or (The Unexpected Virtue of Ignorance)" (2014) ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์หลายรางวัล เขาได้รับรางวัลออสการ์ 4 รางวัล ได้แก่สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม บทประพันธ์ดั้งเดิมยอดเยี่ยม กำกับภาพยอดเยี่ยม และภาพยนตร์ยอดเยี่ยมจาก "Birdman" อาร์เตมีเซีย เจนตีเลสกี
อาร์เทมิเซีย เจ็นทิเลสชิ (ภาษาอังกฤษ: Artemisia Gentileschi) (8 กรกฎาคม ค.ศ. 1593 - ค.ศ. 1651/1653) เป็นจิตรกรบาโรกสมัยต้นของประเทศอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 17 อาร์เทมิเซียเกิดที่กรุงโรมและเสียชีวิตที่เนเปิลส์มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพสีน้ำมัน อาร์เทมิเซียเป็นจิตรกรคนสำคัญคนหนึ่งที่ได้รับอิทธิพลจากคาราวัจโจ และเป็นจิตรกรในสมัยที่ผู้หญิงยังไม่เป็นที่ยอมรับกันในกลุ่มนักเขียนภาพ อาร์เทมิเซียเป็นจิตรกรหญิงคนแรกที่ได้เป็นสมาชิกของสถาบันวิจิตรศิลป์แห่งฟลอเรนซ์ (Accademia di Belle Arti Firenze) และเป็นสตรีคนแรกที่เขียนภาพเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์และศาสนาในสมัยที่หัวข้อเช่นนี้เชื่อกันว่าเป็นสิ่งที่เกินกว่าผู้หญิงจะเข้าใจได้ โนนอย กอนซาเลซ
โนนอย กอนซาเลซ หรือ เอร์วิน ดูยาลี () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 18 มกราคม พ.ศ. 2520 ที่ปันดันอันติกิว สถิติการชก 44 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 12) เสมอ 2 แพ้ 20 อาโปสโตโลส เวลลีโอส
อาโปสโตโลส เวลลีโอส () เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1992 เป็นนักฟุตบอลชาวกรีก ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลเลียร์เซอในเบลเจียนโปรลีก ประเทศเบลเยียม ในตำแหน่งกองหน้า เฮราคลิตุส
เฮราคลิตุสชาวเอเฟซัส (; กรีกโบราณ: Ἡράκλειτος ὁ Ἐφέσιος — ) (ราว 535 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 475 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักปรัชญายุคก่อนโสกราตีสชาวกรีกผู้ที่เดิมมาจากเอเฟซัสใน ไอโอเนียบนฝั่งทะเลอานาโตเลีย อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
เวนิเซลอสมีบทบาทสำคัญในการแก้ปัญหานี้ ไม่เพียงแต่เป็นผู้นำกบฏครีตันแต่ยังเป็นนักการทูตที่เชี่ยวชาญโดยการสื่อสารกับนายพลเรือของมหาอำนาจบ่อยๆ[36] มหาอำนาจทั้งสี่ยอมรับการบริหารของครีต และเจ้าชายจอร์จแห่งกรีซ พระโอรสองค์ที่สองในพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ทรงเป็นข้าหลวงใหญ่ โดยเวนิเซลอสดำรงตำแหน่งเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมตั้งแต่ค.ศ. 1899 ถึงค.ศ. 1901[37] สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ
สมเด็จพระเจ้าปัฟโลสแห่งกรีซ (, 14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2507) เป็นพระราชาธิบดีแห่งเฮเลนส์ ตั้งแต่ 1 เมษายน พ.ศ. 2490 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2507 เรเน่ บาเรียนโตส
เรเน่ บาเรียนโตส (Rene Barrientos) หรือ อีเรเนียว บาเรียนโตส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 ที่ บาไลท์ อากลัน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 7 
บาเรียนโตสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ชนะน็อค ชาร์ลี คิด ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ มีแพ้คะแนน สัมพันธ์ แหลมฟ้าผ่าเพียงครั้งเดียว ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2507 ชนะคะแนน ยัง เทอเรอร์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 แพ้คะแนน แฟลช อีลอร์เด ไม่ได้แชมป์ บาเรียนโตสยังขึ้นชกชนะต่อเนื่องมาตลอด และป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ OPBF อีกถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2510 กับเปโดร อดิควิว จูเนียร์แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรกขึ้นชิงเมื่อ 21 มกราคม บาเรียนโตสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน และเมื่อชกกันอีกครั้งเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ ก็ทำได้แค่เสมอ ต่อมาบาเรียนโตได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC และ WBAเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 แต่ทำได้เพียงเสมอกับฮิโรชิ โกบายาชิที่ ญี่ปุ่น บาเรียนโตสมาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBCที่ว่างเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ชนะคะแนน รูเบน นาวาร์โร ที่ ฟิลิปปินส์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โยชิอากิ นูมาตะ เมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2513 เสียแชมป์โลกไป อีริค ชาเวซ
อีริค ชาเวซ (Eric Chavez) หรือ เคนตะ ซาโตะ นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ มีชื่อจริงว่า อัลเกริโอ ชาเวซ เกิดเมื่อ 9 เมษายน พ.ศ. 2505 สถิติการชก 60 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 24) เสมอ 5 แพ้ 16 
ชาเวซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ชนะคะแนน จูน กาเวโร จากนั้นชกชนะและเสมอโดยไม่แพ้ใครจนถึง พ.ศ. 2532 โดยเคยชกชนะน็อค ดอมมี่ เออร์ซัว จูเนียร์ ยก 1 และชนะน็อค จอห์น เมดิน่า ยก 5 จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิฟลายเวท IBF เมื่อ 21 กันยายน พ.ศ. 2532 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายชนะน็อคนิกโก้ โทมัส ยก 5 ได้แชมป์มาครอง แต่พอขึ้นป้องกันแชมป์ครั้งแรก ชาเวชมาแพ้แตกฟ้าลั่น ศักดิ์กรีรินทร์ ยก 7 เสียแชมป์ไปเมื่อ 22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2533 ชาเวชขึ้นชกชนะน็อค ทวีเลิศ ต.บุญเลิศ ยก 3 จากนั้นจึงชกแก้มือกับฟ้าลั่นอีกครั้งเมื่อ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2533 ซึ่งชาเวชเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไป ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ เบตูลิโอ กอนซาเลส
เบตูลิโอ กอนซาเลซ (Betulio Gonzalez) นักมวยสากลชาวเวเนซุเอลา เกิดเมื่อ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2492 ที่เมือง มาราไกโบ ประเทศเวเนซุเอลา สถิติการชก 91 ครั้ง ชนะ 75 (น็อค 50) เสมอ 4 แพ้ 12  กำเนิดวีนัส (บอตติเชลลี)
งานเขียนนี้เป็นหนึ่งในภาพชุดที่ได้รับแรงบันดาลใจจากคำบรรบายของนักประวัติศาสตร์อัสซีเรียนลูเซียนในคริสต์ศตวรรษที่ 2 ของงานเขียนกรีกโบราณชิ้นเอกซึ่งปัจจุบันสูญหายไปแล้ว นอกจากนั้นบอตติเชลลีก็ยังใช้ภาพเขียนโบราณ “วีนัสอนาดีโอเมเน” (Venus Anadyomene) โดย อเพลเลส (Apelles) เป็นแบบ ซึ่งคำว่า “Anadyomene” หมายถึงขึ้นมาจากทะเลซึ่งบอตติเชลลีนำมาใช้เป็น “กำเนิดวีนัส” ซึ่งเป็นชื่อที่มารู้จักกันดีในคริสต์ศตวรรษที่ 19th และมีความคล้ายคลึงกับประติมากรรมอโฟรไดทีโดยแพร็กซิเทลีส จักรพรรดิแนโร
แนโร เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (Latin: NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันองค์ที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 37 ที่เมืองอันติอูง จักรวรรดิโรมัน มีชื่อเต็มตอนเกิดว่า ลูกิอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส (Latin: LVCIVS DOMITIVS AHENOBARBVS) บิดาชื่อกไนอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส มารดาชื่ออากริปปีนา ซึ่งมีศักดิ์เป็นถึงน้องสาวของจักรพรรดิกาลิกุลา จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส วูยิซิเล โคลอสซา
วูยิซิเล โคลอสซา () หรือฉายา เดอะชีต้า เกิดวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2525 เป็นที่รู้จักในฐานะของนักมวยไทยชาวแอฟริกาใต้ที่สามารถชนะยอดแสนไกล แฟร์เท็กซ์ มาแล้วครั้งหนึ่ง รวมทั้งยังเป็นนักมวยคิกบ็อกซิ่งรุ่นมิดเดิ้ลเวท ตลอดจนเป็นนักต่อสู้แบบผสม ด้วยส่วนสูง 178 เซนติเมตร (5 ฟุต 10 นิ้ว) ปัจจุบันเขาอยู่สังกัดทีมเวอร์ซัส (Team Versus) และพำนักอยู่ที่เขตการปกครองพิเศษฮ่องกง ล่าสุดเขาได้มีส่วนร่วมในการแข่งขันคิงส์คัพ ซึ่งจัดขึ้นในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2553 ที่ประเทศไทย โดยได้พบกับยอดแสนไกล แฟร์เท็กซ์ อีกครั้ง ซึ่งวูยิซิเลเป็นฝ่ายแพ้ในการแข่งขันครั้งดังกล่าว วูล์ฟธริธแห่งเวสเซ็กซ์
วูล์ฟธริธแห่งเวสเซ็กซ์ ภาษาอังกฤษ Wulfthryth (ปรากฏตัวปีค.ศ.868) เป็นราชินีจากการแต่งงานแห่งอาณาจักรเวสเซ็กซ์ ภรรยาของกษัตริย์เอเธลเร็ด ชื่อของเธอบางครั้งก็เขียนเป็นภาษาละตินว่า วูล์ฟริด้า หรือ วิล์ฟริด้า ภาษาอังกฤษ Wulfrida หรือ Wilfrida อีวา มารี
แนทาลี อีวามารี เนลสัน (Natalie Evamarie Nelson) เกิดวันที่ 19 กันยายน ค.ศ. 1984 หรือที่รู้จักในชื่อ แนทาลี อีวา มารี (Natalie Eva Marie) นักแสดง, ฟิตเนส โมเดล, ผู้จัดการ และนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปี 2013 ได้เซ็นสัญญาเป็นนักมวยปล้ำกับดับเบิลยูดับเบิลยูอี(WWE) เป็นหนึ่งในผู้ร่วมรายการโทเทิลดีวาส์ โดยใช้ชื่อ อีวา มารี (Eva Marie) ปี 2017 ได้แยกทางกับWWE อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 บรรพบุรุษของเวนิเซลอส ชื่อว่า คราฟวาตัส อาศัยอยู่ที่เมืองมีสตราส์ ในเพโลพอนนีสตอนใต้ ในช่วงที่จักรวรรดิออตโตมันเข้ารุกรานคาบสมุทรในปีค.ศ. 1770 สมาชิกคนหนึ่งของครอบครัวคราฟวาตัส นามว่า เวนิเซลอส คราฟวาตัส ซึ่งเป็นน้องชายคนสุดท้องของครอบครัว ได้เตรียมการหลบหนีไปยังครีตและลงหลักปักฐานที่นั่นด้วยตัวเอง ลูกชายของเขาไเละงนามสกุลของบรรพบุรุษและเรียกนามสกุลตนเองว่า เวนิเซลอส ครอบครัวมีต้นกำเนิดเป็นชาวลาโคเนีย, ชาวมานีออทและชาวครีตัน[6] แองเจลา บาสเซตต์
แองเจลา อีเวลีน บาสเซตต์ () เกิดเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1958 เป็นนักแสดงอเมริกัน เป็นที่รู้จักในภาพยนตร์ชีวประวัติที่สร้างขึ้นจากชีวิตจริงของนักร้องชาวแอฟริกัน-อเมริกัน ทีน่า เทอร์เนอร์ เรื่อง "What's Love Got to Do with It" เช่นเดียวกับบทบาท เบตตี ชาเบซซ์ ในภาพยนตร์เรื่อง "Malcolm X" และแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "Panther" และบทโรซา พาร์กส ในเรื่อง "The Rosa Parks Story" ,บทแม่ของไมเคิล แจ็กสัน แคเทอรีน ในมินิซีรีส์เรื่อง "" และแม่ของเดอะโนโทเรียส บี.ไอ.จี. โซเลตตา วอลเลซในภาพยนตร์เรื่อง "Notorious" เพริคลีส
เพริคลีสเกิดเมื่อราวปี 495 ก่อนคริสต์ศักราชในนครรัฐเอเธนส์ ท่านเกิดมาในตระกูล แอลค์มีออนิดี (Alkmaeonidae) ซึ่งเป็นตระกูลผู้ดีเก่าของเอเธนส์ โดยสืบขึ้นไปทางฝ่ายแม่ มารดาท่านชื่อ แอกะริสตี (Agariste) เป็นบุตรีของฮิปปอคราตีส แอกะริสตียังเป็นหลานลุงของ ไคลสธีนีส รัฐบุรุษผู้ก่อตั้งประชาธิปไตยขึ้นในเอเธนส์ เมื่อแอกะริสตีตั้งครรภ์ เธอฝันว่ามีพญาราชสีห์เข้ามาจุติในท้อง เมื่อคลอดได้บุตรชายเธอกับ ซานธิปปัส (Xanthippus) สามีจึงตั้งชื่อให้ว่า เพริคลีส โดยขณะที่เพริคลีสเกิดนั้นเอเธนส์เพิ่งจะมีประชาธิปไตยได้ประมาณแค่สิบปี ในวัยเด็กเพริคลีสเป็นคนเก็บตัว ในสังคมกรีกโบราณที่ท่านโตขึ้นมา การเล่นและแข่งกีฬาเป็นเรื่องสำคัญมาก เพราะวัฒนธรรมกรีกให้ความสำคัญกับการแข่งขัน หรือ "อากอน" (; ) บุคคลที่ชนะการแข่งขันกีฬาใหญ่ๆแบบโอลิมปิกเกมส์ อาจอาศัยความสำเร็จนั้นเป็นบันไดไปสู่ความก้าวหน้าทางการเมือง แต่เพริคลีสกลับชอบอ่านตำราและเรียนหนังสือมากกว่า และด้วยความที่ครอบครัวท่านร่ำรวย เพริคลีสจึงได้ร่ำเรียนวิชาความรู้ต่างๆกับอาจารย์ที่ดีที่สุดสมัยนั้น เอลิซาเบธแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศส
เอลิซาเบธประสูติเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1554 ที่เวียนนา ในประเทศออสเตรีย เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซิมิลเลียนที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และมาเรียแห่งสเปน จักรพรรดินีแห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ เมื่อประสูติมีพระอิสริยยศเป็นอาร์คดัชเชสแห่งออสเตรีย  อิกเนเชียสแห่งโลโยลา
อิกเนเชียส หรือ อิกญาซีโอ เกิดในตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งและมีชื่อเสียงของสเปน เป็นอัศวินที่มุทะลุดุดันและชอบผจญภัย หลังจากได้รับบาดเจ็บจากการสู้รบในการล้อมเมืองปัมโปลนาในปี ค.ศ. 1521 ระหว่างที่พักรักษาตัวอยู่นั้น เนื่องจากว่าหาอ่านหนังสือเกี่ยวกับเรื่องอัศวินที่ตัวเองชอบไม่ได้ จึงได้หยิบหนังสือชีวประวัตินักบุญต่าง ๆ ขึ้นมาอ่าน จนเกิดความประทับใจและต้องการอุทิศตนตามแบบอย่างนักบุญและพระเยซู อิกญาซีโอได้รับศีลอนุกรมเป็นบาทหลวงในปี 1537 ที่เมืองเวนิส ในประเทศอิตาลี อเล็กซานเดอร์มหาราช
อเล็กซานเดอร์ประสูติเมื่อวันที่ 20 (หรือ 21) กรกฎาคม ปีที่ 356 ก่อนคริสตกาล, ที่เมืองเพลลา เมืองหลวงของราชอาณาจักรมาเกโดนีอา เป็นโอรสของพระเจ้าพีลิปโปสที่ 2 มารดาเป็นภริยาคนที่ 4 ของพีลิปโปสชื่อนางโอลิมเพียสแห่งเอพิรุสเป็นธิดาของ นีโอโทเลมุสที่ 1 แห่งเอพิรุส นครรัฐกรีกทางเหนือ แม้พีลิปโปสจะมีชายาถึง 7-8 คน แต่นางโอลิมเพียสก็ได้เป็นชายาเอกอยู่ชั่วระยะเวลาหนึ่ง นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี
นิคโคโล มาเคียเวลลี (อังกฤษ:Niccolo Machiavelli) หรือ นิคโคโล ดี แบร์นาโด เดย์ มาเคียเวลลี (อิตาลี:Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม ค.ศ.1469 ที่เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี บิดาของมาเคียเวลลี คือ เบอร์นาโด มาเคียเวลลี มีอาชีพเป็นทนายความและสนใจการศึกษาด้านมนุษยศาสตร์ ส่วนมารดา คือ บาร์โรโลเนีย เพลลี ว่ากันว่าเป็นกวีทางศาสนา นิคโคโล มาเคียเวลลี เริ่มเรียนหนังสือเมื่ออายุ 7 ปี โดยศึกษาเกี่ยวกับภาษาลาตินเป็นพื้นฐาน เมื่ออายุได้ 12 ปี ได้ศึกษากับอาจารย์ที่มีชื่อเสียงคือ เปาโล ดารอนซิกลีโอนี (Pao Daroniglioni) และได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ ซึ่งได้พบอาจารย์ที่มีอิทธิพลต่อ นิคโดโล มาเคียเวลลีเป็นอย่างมาก นั่นก็คือ มาร์เซลโล อเดรียนี (Marcello Adriani) ซึ่งเป็นอาจารย์ที่สอนวิชาคลาสสิคที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ ต่อมาอาจารย์ท่านนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ในเมืองฟลอเรนซ์ 
นิคโคโล มาเคียเวลลี ได้เริ่มเข้ารับราชการครั้งแรกในช่วงเดือน มิถุนายน ค.ศ.1498 ในตำแหน่งเลขานุการฝ่ายการทูตแห่งมหาชนรัฐฟลอเรนซ์ ขณะนั้น มาเคียเวลลี อายุได้ 19 ปี และได้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นนระยะเวลา 14 ปี ซึ่งทำให้มาเคียเวลลีได้เดนทางไปสังเกตการณ์ทางการทูตทั้งภายในและภายนอกประเทศอิตาลี โดยมาเคียเลลีได้มีโอกาสพบกับบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลทางการเมืองหลายท่านทำให้มีโอกาสได้พบกับ ซีซาร์ บอร์เจีย (Cesare Borgia)ในปี ค.ศ.1502 ผู้นำทัพเข้ายึดดินแดนของสันตะปาปาอย่างไม่เกรงกลัวต่ออำนาจใดๆทั้งสิ้น ทำให้มาเคียเวลลีประทับใจท่านซ๊ซาร์ บอร์เจีย เป็นอย่างมากซึ่งเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจที่สำคัญในการเขียน The Prince หรือ เจ้าผู้ปกครอง (โดยเฉพาะบทที่7) นอกจากนั้นยังมีโฮกาสได้พบกับสันตะปาปาจูเลียสที่2 เมื่อ ค.ศ.1506 และจักรพรรดิแมกซิมิเลียน เมื่อ ค.ศ.1507 
นิคโคโล มาเคียเวลลี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขานุการของคณะกรรมการทั้งเก้าของกองทหารแห่งชาติในปี ค.ศ.1506 สามารถจัดตั้งกองทหารดังกล่าวสำเร็จในปี ค.ศ.1509 เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้มาเคียเวลลีมีอิทธิพลและสามารถทำให้ประชาชนในเมืองฟลอเรนซ์ยอมรับในตัวมาเคียเวลลีมากยิ่งขึ้น ในปี ค.ศ.1510 เกิดการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ทางการเมืองทำให้เมืองฟลอเรนซ์ทำให้เมืองฟลอเรนซ์กลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลเมดิซีอีกครั้ง(ซึ่งตระกูลเมดิซีเคยมีอำนาจในเมืองฟลอเรนซ์มาตั้งแต่ปี ค.ศ.1432)มาเคียเวลลีถูกปลดออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 15 พฤศจิการยน ค.ศ.1512 ขณะนั้นมาเคียเวลลีอายุ 43 ปี แต่ความโชคร้ายไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้นเพราะต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ.1513 มาเคียเวลลีถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการโค่นล้มอำนาจของตระกูลเมดิซีที่ถูกจับได้ ทำให้ถูกจับกุมและโดนทรมาน แต่เพราะมาเคียเวลลีไม่ได้กระทำผิดตามที่ถูกกล่าวหาจึงได้รับอิสรภาพเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ.1513 ตามประกาศนิรโทษกรรม หลังจากนั้นมาเคียเวลลีได้ย้ายไปอยู่ชนบทพร้อมภรรยาและบุตรอีก 6 คน ที่เซนท์แอนเดรีย (Sant Andrea)ในแปร์กูสซีนา ห่างไปทางตอนใต้ของเมืองฟลอเรนซ์ 7 ไมล์ และได้อุทิศตัวเองเพื่อการศึกษาและการเขียนตำราทางการเมือง ซึ่งผลงานเหล่านั้นได้สร้างชื่อเสียงให้มาเคียเวลลีไม่ว่าจะเป็น บทความวิชาการ ร้อยแก้วร้อยกรอง หรือบทละครต่างๆ เช่น เจ้าผู้ปกครอง (The Prince) จนเมื่อปี ค.ศ.1520 มาเคียเวลลีได้รับบัญชาจากคาร์ดินัล กุยลิโอ้ เดอ เมดิซ๊ ให้เขียนประวัติของนครฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ.1525 ได้กลับเข้ามาวงการของการเมืองอีกครั้งเป็นระยะเวลาสั้น ในปี ค.ศ.1526 ได้เป็นประธานคณะกรรมการส่วนท้องถิ่นและมาเคียเวลลีได้มีโอกาสไปปฏิบัติการทางการทูตในฐานะกึ่งเจ้าหน้าที่ของสำนักสันตะปาปา ทำให้มาเคียเวลลีมีความหวังที่จะไดกลับมารับตำแหน่งในเมืองฟลอเรนซ์อีกครั้ง แต่ถูกกล่าวหาซึ่งทำให้เสียโอกาสที่จะเข้าไปรับราชการในตำแหน่งเลขานุการ มาเคียเวลลีถึงแก่กรรมด้วยวัย 58 ปี เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ.1527 และมีพิธีฝังศพเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ.1527 ณ ซันตา โกรเช ฟลอเร็นซ์ อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
“เวนิเซลอสมุ่งหน้าสู่ท่าเซาดา ที่ซึ่งเรือรบจอดทอดสมออยู่และเขาได้อธิบายว่า "คุณมีปืนใหญ่ ก็ยิงไป! แต่ธงของเราจะไม่ลดลงมา"... [หลังจากธงถูกยิง] เวนิเซลอสได้วิ่งไปข้างหน้าแต่เพื่อนของเขาได้หยุดเขาไว้ ทำไมถึงเสี่ยงชีวิตที่มีค่าอย่างไร้ประโยชน์ด้วยเล่า?[26]” เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซ สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซประสูติเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1692 ที่วังพิลอตตา, พาร์มาในอิตาลี เป็นพระธิดาในโอโดอาร์โดที่ 2 ดยุคแห่งพาร์มาและมาเรีย อันนา ดัชเชสแห่งบาวาเรีย เอลิซาเบธ ฟาร์เนเซเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งสเปน หรือฟิลิปป์แห่งฝรั่งเศส พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระราชินีแห่งสเปนสองครั้งๆ แรกระหว่างปี ค.ศ. 1692 ถึงปี ค.ศ. 1724 และ ครั้งที่สองระหว่างปี ค.ศ. 1724 ถึงปี ค.ศ. 1746ทรงมีบทบาททางการต่างประเทศและทางการเมืองสเปนอย่างมาก อีเวอราโด โมราเลส
อีเวอราโด โมราเลส (Everardo Morales) นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2519 ที่เมือง ซีฮัวทาเนโฮ สถิติการชก 45 ครั้ง ชนะ 29 (น็อค 20) เสมอ 2 แพ้ 13  สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 แห่งโบฮีเมีย
สมเด็จพระเจ้าเวนสเลาสที่ 1 เสด็จพระราชสมภพในปี ค.ศ. 1205 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าออตโตคาร์ และพระมเหสีองค์ที่สองคอนสแตนซแห่งฮังการี พระองค์เป็นพระเชษฐาต่างพระมารดาของมาร์กาเรตเตแห่งโบฮีเมีย และ โบซิสลาวาแห่งโบฮีเมีย มาร์กาเรตเตเป็นพระมเหสีองค์แรกในสมเด็จพระเจ้าวลาดิเมียร์ที่ 2 แห่งเดนมาร์ก และโบซิสลาวาเป็นภรรยาคนแรกของเคานท์ออร์เต็นบวร์ก พระขนิษฐาจูดิธสมรสกับแบร์นฮาร์ด ฟอน สปานไฮม์ดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งคาริเทีย พระขนิษฐาอันนาสมรสกับเฮนรีที่ 2 เดอะไพอัสดยุคแห่งอาณาจักรดยุคแห่งวโรคลอว์ พระขนิษฐาแอกเนสแห่งโบฮีเมียเป็นเจ้าอาวาสของลัทธิพัวร์แคลร์ในปรากและต่อมาได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
อีเลฟเทริออสเกิดที่มอร์นีส์ ใกล้เมืองชาเนีย (มักรู้จักในนามว่า คาเนีย) ครีต ในสมัยที่ออตโตมันครอบครอง เป็นบุตรของคีรีอาคอส เวนิเซลอส พ่อค้าและนักปฏิวัติชาวครีต[7] เมื่อเกิดการปฏิวัติครีตปีค.ศ. 1866 ครอบครัวเวนิเซลอสได้หลบหนีไปยังเกาะซีรอส เนื่องจากการที่บิดาของเขามีส่วนร่วมในการก่อการปฏิวัติ[6] พวกเขาไม่ได้รับอนุญาตให้กลับมายังครีตและอาศัยอยูที่ซีรอสจนถึงปีค.ศ. 1872 เมื่อสุลต่านอับดุล อะซีซทรงพระราชทานอภัยโทษ เวกกีเอตตา
ฟรานเชสโค ดิ จอร์โจ เอ ดิ โลเรนโซ หรือที่รู้จักกันว่า เวชชิเอตตา หรือ โลเรนโซ ดิ เปียโตร () (ค.ศ. 1412 - 6 มิถุนายน ค.ศ. 1480) เป็นจิตรกรยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลีของตระกูลการเขียนภาพแบบเซียนาของคริสต์ศตวรรษที่ 15 นอกจากจะเป็นจิตรกรแล้วเวชชิเอตตาก็ยังเป็นช่างทอง ประติมากร และสถาปนิกอีกด้วย จอร์โจ วาซารีรวมประวัติชีวิตของเวชชิเอตตาในหนังสือ “ชีวิตจิตรกร, ประติมากร, และสถาปนิกผู้ดีเด่น” เบเรนิซที่ 4
เบเรนิซที่ 4 เอพิฟิเนีย (กรีก: Βερενίκη; 77-55 ปีก่อนคริสตกาล) พระองค์ประสูติและสิ้นพระชนม์ในเมืองอเล็กซานเดรียที่อียิปต์ พระองค์เป็นเจ้าหญิงชาวกรีกแห่งราชวงศ์ปโตเลมี แอริสตอเติล
แอริสตอเติลเป็นหนึ่งในไม่กี่บุคคลในประวัติศาสตร์ที่ได้ศึกษาแทบทุกสาขาวิชาที่มีในช่วงเวลาของเขา
ในสาขาวิทยาศาสตร์ แอริสตอเติลได้ศึกษา กายวิภาคศาสตร์, ดาราศาสตร์, วิทยาเอ็มบริโอ, ภูมิศาสตร์, ธรณีวิทยา, อุตุนิยมวิทยา, ฟิสิกส์,และ สัตววิทยา   ในด้านปรัชญา แอริสตอเติลเขียนเกี่ยวกับ สุนทรียศาสตร์, เศรษฐศาสตร์, จริยศาสตร์, การปกครอง, อภิปรัชญา, การเมือง, จิตวิทยา, วาทศิลป์ และ เทววิทยา   เขายังสนใจเกี่ยวกับ ศึกษาศาสตร์, ประเพณีต่างถิ่น, วรรณกรรม และ กวีนิพนธ์ ผลงานของเขาเมื่อรวบรวมเข้าด้วยกันแล้ว สามารถจัดว่าเป็นสารานุกรมของความรู้สมัยกรีกแอริสตอเติลเกิดเมื่อประมาณ 384 หรือ 383 ปีก่อนคริสตกาลที่เมืองสตากีรา (Stagira) ในแคว้นมาเซโดเนีย (Macedonia) ซึ่งเป็นแคว้นที่แห้งแล้งทางตอนเหนือสุดชองทะเลเอเจียน (Aegaeen Sea) ของประเทศกรีก เป็นบุตรชายของนายนิโคมาคัส (Nicomachus) ซึ่งมีอาชีพทางการแพทย์ประจำอยู่ที่เมืองสตาราเกีย และยังเป็นแพทย์ประจำพระองค์ของพระเจ้าอมินตัสที่ 2 (King Amyntas II) แห่งมาซิโดเนีย ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล (English: Florence Nightingale) (เครื่องราชอิสริยาภรณ์ OM, เข็มกาชาดหลวง) (12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2453) ได้รับการขนานนามและเป็นที่รู้จักว่า "สุภาพสตรีแห่งดวงประทีป" (Lady of the Lamp) เนื่องจากภาพลักษณ์ติดตาของผู้คนที่เห็นกิจวัตรการตรวจดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บแม้ยามค่ำคืน และถือว่าเป็นผู้บุกเบิกด้านพยาบาลศาสตร์ยุคใหม่ ยกระดับวิชาชีพพยาบาล นอกจากนี้ยังมีบทบาทผลักดัน การพัฒนาด้านสถิติศาสตร์ กำเนิดวีนัส (บอตติเชลลี)
ซานโดร บอตติเชลลีเขียนภาพ “กำเนิดวีนัส” ระหว่างปี ค.ศ. 1484 ถึงปี ค.ศ. 1486 ที่เป็นภาพของวีนัสลอยมาเกยฝั่งอย่างผู้หญิงเต็มตัว จักรพรรดินีไอรีนแห่งเอเธนส์
ในวันที่ 14 กรกฎาคม ค.ศ. 771 พระนางไอรีนทรงมีพระประสูติกาลพระโอรส ซึ่งต่อมาคือ จักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 6 เมื่อจักรพรรดิคอนสแตนตินที่ 5 สวรรคตในเดือนกันยายน ค.ศ. 775 จักรพรรดิเลโอทรฃขึ้นสืบราชบัลลังก์ด้วยพระชนมายุ 25 พรรษา จักรพรรดิเลโอทรงเป็นนักทำลายรูปเคารพ (Iconoclasts) แต่นโยบายในช่วงแรกของพระองค์เป็นต่อต้านผู้สนับสนุนรูปเคารพแบบค่อยเป็นค่อยไป แต่นโยบายของพระองค์ได้รุนแรงมากยิ่งขึ้นในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 780 ข้าราชบริพารจำนวนหนึ่งถูกลงโทษเนื่องจากยังคงเลื่อมใสในรูปเคารพ ตามโบราณราชประเพณี พระองค์ทรงพบว่ารูปเคารพได้ถูกเก็บซ่อนในทรัพย์สินของจักรพรรดินีไอรีน และพระองค์จึงปฏิเสธที่จะร่วมบรรทมกับพระนางตั้งแต่ตอนนั้น อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเลโอสวรรคตในวันที่ 8 กันยายน ค.ศ. 780 พระนางไอรีนทรงกลายเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ในจักรพรรดิคอนสแตนติน พระโอรสวัย 9 ชันษา โยฮันเนส เอเวลิอุส
โยฮันเนส เอเวลิอุส (ภาษาละติน; ; ในภาษาโปแลนด์, "Jan Heweliusz"; 28 มกราคม 1611 – 28 มกราคม 1687) เป็นนายกเทศมนตรีชาวโปรเตสแตนท์ แห่ง Danzig (กดัญสก์), จังหวัดปอมอร์สกีแย ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ในฐานะนักดาราศาสตร์ เขาได้รับยกย่องว่าเป็น "ผู้ค้นพบภูมิประเทศของดวงจันทร์" (the founder of lunar topography) และได้ระบุถึงกลุ่มดาวใหม่ 10 กลุ่ม ในจำนวนนี้มี 7 กลุ่มที่ยังคงได้รับการยอมรับจากนักดาราศาสตร์ จักรพรรดิวิแต็ลลิอุส
เอาลุส วิแต็ลลิอุส แกร์มานิกุส เอากุสตุส (; 24 กันยายน ค.ศ. 15 – 22 ธันวาคม ค.ศ. 69) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดิออโทเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 69 จนถึงวันที่ 22 ธันวาคมของปีเดียวกัน วิแต็ลลิอุสขึ้นครองราชย์ในปีของสงครามกลางเมืองที่เรียกว่าปีสี่จักรพรรดิ (Year of the four emperors) วิแต็ลลิอุสเป็นจักรพรรดิองค์แรกที่ใช้ตำแหน่ง “เยอรมานิคุส” ในชื่อแทนที่ “คาเอซาร์” เพราะเป็นตำแหน่งที่มาเสียชื่อไปการกระทำของจักรพรรดิเนโร นิโกลัส มาดูโร
นิโกลัส มาดูโร โมโรส (; 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2505 – ) เป็นนักการเมืองเผด็จการชาวเวเนซุเอลาที่ได้เป็นประธานาธิบดีเวเนซุเอลาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2556 เขาเคยเป็นรองประธานาธิบดีเวเนซุเอลาและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ มาดูโรรักษาราชการแทนประธานาธิบดีหลังอูโก ชาเบซถึงแก่อสัญกรรม เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2556 เอนเซลาดัส
ชื่อของดวงจันทร์ดวงนี้ตั้งตามยักษ์ในเทพปกรณัมกรีกชื่อว่า เอนเซลาดัส (Enceladus หรือ Enkelados, Ἐγκέλαδος) ที่ จอห์น เฮอร์เชล ลูกชายของวิลเลียม ได้เสนอไว้ในหนังสือ "Results of Astronomical Observations made at the Cape of Good Hope" ซึ่งตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1847 (พ.ศ. 2390) โดยกำหนดให้ชื่อดวงจันทร์ของดาวเสาร์เกี่ยวข้องกับเทพไททัน เนื่องจากชื่อของดาวเสาร์ (แซทเทิร์น) ในตำนานกรีกเปรียบได้กับเทพโครเนิส ซึ่งเป็นผู้นำสูงสุดของฝ่ายไททัน วีนีซีอุส เอลีอัส เตย์เชย์รา
วีนีซีอุส เอลีอัส เตย์เชย์รา (; 31 ธันวาคม ค.ศ. 1977 — ) หรือที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อ วีนีซีอุส เป็นนักกีฬาฟุตซอลชาวบราซิล ผู้ซึ่งเล่นให้แก่ทีมอินเตลี/ออร์ลังเจียในตำแหน่งครอบจักรวาล และเป็นน้องชายของเลนีซิโอ อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
ในเย็นวันเดียวกันกับการยิงปืนถล่ม เวนิเซลอสได้เขียนข้อความประท้วงไปยังผู้บัญชาการกองทัพเรือต่างชาติ ซึ่งลงนามโดยหัวหน้าทั้งหมดที่อยู่ที่อาโกรตีรี เขาเขียนว่ากลุ่มกบฏจะคงรักษาฐานที่มั่นไว้จนกว่าทุกๆคนถูกฆ่าโดยการสุนปืนใหญ่ของกองทัพเรือยุโรปจนหมดสิ้นแล้วเพื่อจะไม่ยอมให้พวกเติร์กยังคงดำรงอยู่ในครีต[29] ข้อความได้รั่วไหลอย่างจงใจไปยังหนังสือพิมพ์ต่างประเทศ ซึ่งได้สร้างความรู้สึกทั้งในกรีซและในยุโรป ที่ซึ่งมีความคิดในเรื่องของชาวคริสต์ ผู้ต้องการเสรีภาพของเขา ได้ถูกโจมตีโดยกองทัพเรือของชาวคริสต์ด้วยกัน ทำให้เกิดความขุ่นเคืองเป็นอันมาก ความเห็นใจทั่วทั้งยุโรปตะวันตกต่อคริสต์ศาสนิกชนในครีตได้เป็นที่ประจักษ์และได้เกิดเสียงปรบมือสรรเสริญแก่ชาวกรีกเป็นจำนวนมาก[23] กาลิเลโอ กาลิเลอี
เกิดเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 ที่เมืองปิซา ประเทศอิตาลี เป็นบุตรคนโตในจำนวนบุตร 6 คนของวินเชนโซ กาลิเลอี นักดนตรีลูทผู้มีชื่อเสียง มารดาชื่อ จูเลีย อัมมันนาตี เมื่อกาลิเลโออายุได้ 8 ขวบ ครอบครัวได้ย้ายไปตั้งรกรากที่เมืองฟลอเรนซ์ แต่กาลิเลโอต้องพำนักอยู่กับจาโกโป บอร์กีนิ เป็นเวลาสองปี[5] เขาเรียนหนังสือที่อารามคามัลโดเลเซ เมืองวัลลอมโบรซา ซึ่งอยู่ห่างจากฟลอเรนซ์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 34 กิโลเมตร[5] กาลิเลโอมีความคิดจะบวชตั้งแต่ยังหนุ่ม แต่เขาก็ได้สมัครเข้าเรียนวิชาแพทย์ที่มหาวิทยาลัยปิซาตามความต้องการของพ่อ กาลิเลโอเรียนแพทย์ไม่จบ กลับไปได้ปริญญาสาขาคณิตศาสตร์มาแทน[6] ปี ค.ศ. 1589 เขาได้รับเลือกเป็นหัวหน้าวิชาคณิตศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยปิซา เมื่อถึงปี ค.ศ. 1591 บิดาของเขาเสียชีวิต กาลิเลโอรับหน้าที่อภิบาลน้องชายคนหนึ่งคือ มีเกลัญโญโล เขาย้ายไปสอนที่มหาวิทยาลัยแพดัวในปี ค.ศ. 1592 โดยสอนวิชาเรขาคณิต กลศาสตร์ และดาราศาสตร์ จนถึงปี ค.ศ. 1610[4] ในระหว่างช่วงเวลานี้ กาลิเลโอได้ทำการค้นพบที่สำคัญมากมาย ทั้งทางด้านวิทยาศาสตร์บริสุทธิ์ (เช่น จลนศาสตร์การเคลื่อนที่ และดาราศาสตร์) หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์ (เช่น ความแข็งของวัตถุ และการพัฒนากล้องโทรทรรศน์) ความสนใจของเขายังครอบคลุมถึงความรู้ด้านโหราศาสตร์ ซึ่งในยุคสมัยนั้นมีความสำคัญไม่แพ้คณิตศาสตร์หรือดาราศาสตร์ทีเดียว[7] อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
สถานการณ์ในครีตช่วงต้นชีวิตของเวนิเซลอสเป็นที่ราบรื่น จักรวรรดิออตโตมันถูกบั่นทอนทำลายด้วยการปฏิรูปซึ่งอยู่ภายใต้ความกดดันของนานาชาติ ในขณะที่ชาวครีตปรารถนาที่จะเห็นสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2 ทรงละทิ้ง "พวกนอกรีตที่น่ารังเกียจ"[8] ภายใต้เงื่อนไขที่ไม่แน่นอนเหล่านี้ เวนิเซลอสได้เข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเลือกตั้งในวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1889 ในฐานะที่เป็นสมาชิกพรรคเสรีนิยมของเกาะ[7] ในฐานะผู้แทน เขาได้ประสบความสำเร็จจากการพูดที่มีคารมคมคายและความคิดเห็นที่รุนแรงของเขา[9] จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอส (, ) (ค.ศ. 1048 – 15 สิงหาคม ค.ศ. 1118) อเล็กซิออสที่ 1 โคมเนนอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ผู้ทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากจักรพรรดินิเคโฟรอสที่ 3 โบตาเนอาตีสเมื่อวันที่ 4 เมษายน ค.ศ. 1081 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1118 โดยมีพระราชโอรสจักรพรรดิจอห์นที่ 2 โคมเนนอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา อเล็กซิออสทรงเป็นปฐมกษัตริย์ของราชวงศ์โคมเนนอส รัชสมัยของอเล็กซิออสเป็นรัชสมัยที่เต็มไปด้วยการสงครามทั้งจากฝ่ายเซลจุคตุรกี (Seljuk Turks) ในเอเชียไมเนอร์และจากนอร์มันทางตะวันตกของคาบสมุทรบอลข่าน พระองค์ทรงสามารถหยุดยั้งความเสื่อมของจักรวรรดิและทรงเริ่มการเปลี่ยนแปลงทางการทหาร, ทางการเศรษฐกิจ และทางการได้ดินแดนคืนที่เรียกว่่าสมัย “การปฏิรูปโคมีเนียน” (Komnenian restoration) อเล็กซิออสทรงยื่นคำร้องไปยังยุโรปตะวันตกให้มาช่วยต่อต้านฝ่ายตุรกีและทรงเป็นผู้มีส่วนในการเริ่มสงครามครูเสด ซินเดอเรลล่า
โครงเรื่องของซินเดอเรลล่าน่าจะมีกำเนิดมาแต่ยุคสมัยคลาสสิก นักประวัติศาสตร์กรีกชื่อ สตราโบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือ จีโอกราฟิกา เล่ม 17 ตั้งแต่ราวหนึ่งร้อยปีก่อนคริสตกาล ถึงเรื่องราวของเด็กสาวลูกครึ่งกรีก-อียิปต์ผู้หนึ่งชื่อ โรโดพิส (Rhodopis) ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นเนื้อเรื่องที่เก่าแก่ที่สุดของซินเดอเรลล่า[4] โรโดพิส (ชื่อมีความหมายว่า "แก้มกุหลาบ") ต้องอยู่ซักเสื้อผ้ามากมายขณะที่เหล่าเพื่อนหญิงรับใช้พากันไปเที่ยวงานเต้นรำเลือกคู่ของเจ้าชายซึ่งฟาโรห์อามาซิสทรงจัดขึ้น นกอินทรีย์นำรองเท้าของเธอที่ประดับกุหลาบไปทิ้งไว้ที่เบื้องบาทของฟาโรห์ในนครเมมฟิส พระองค์ตรัสให้สตรีในราชอาณาจักรทดลองสวมรองเท้านี้ทุกคนเพื่อหาผู้สวมได้พอเหมาะ โรโดพิสสวมได้พอดี ฟาโรห์ตกหลุมรักเธอและได้อภิเษกสมรสกับเธอ ต่อมาเนื้อเรื่องนี้ปรากฏอีกครั้งในงานเขียนของเคลาดิอุส ไอเลียนุส (Claudius Aelianus)[5] แสดงให้เห็นว่าโครงเรื่องซินเดอเรลล่าเป็นที่นิยมมาตลอดยุคคลาสสิก บางทีจุดกำเนิดของตัวละครอาจสืบย้อนไปได้ถึงช่วง 600 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งมีสตรีในราชสำนักเธรซคนหนึ่งใช้ชื่อเดียวกันนี้ และเป็นผู้รู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดีกับ อีสป นักเล่านิทานยุคโบราณ[6] อีเลียด
บทกวีเริ่มต้นขึ้นเมื่อชาวกรีกได้จับตัวนางไครเซอีส บุตรีของไครสิสนักบวชประจำวิหารของอพอลโลมาแล้ว และมอบนางให้เป็นรางวัลแก่อะกาเมมนอนกษัตริย์แห่งไมซีนี และผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพกรีก เทพอพอลโลจึงบันดาลให้เกิดโรคระบาดในกองทัพกรีก เพื่อบีบบังคับให้อะกาเมมนอนคืนตัวนางไครเซอีสให้แก่บิดาของนาง อะกาเมมนอนจึงไปบังคับเอาตัวนางไบรเซอีสจากอะคิลลีสมาแทน นางไบรเซอีสเป็นทาสชาวเอเคียนที่มอบให้เป็นรางวัลแก่อะคิลลีส นักรบผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งยุค อะคิลลีสรู้สึกน้อยใจจึงถอนตัวออกจากการรบ อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
“เป็นวันที่สำคัญในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1897 เมื่อ...เขาปฏิเสธคำสั่งของมหาอำนาจผู้ปกครองและมีวลีที่งดงามในหนังสือพิมพ์กรีกว่า "ท้าทายกองทัพเรือแห่งยุโรป"[27]” อเล็กซานเดอร์ เฮลิออส
อเล็กซานเดอร์ เฮลิออส (กรีก: Ἀλέξανδρος Ἥλιος; ประสูติ 40 ปีก่อนคริสตกาล - ไม่ทราบแต่อาจจะเป็นระหว่าง 29 และ 25 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นเจ้าชายแห่งราชวงศ์ปโตเลมีและเป็นพระราชโอรสพระองค์โตของพระนางคลีโอพัตราที่ 7 กับแม่ทัพชาวโรมัน มาร์ค แอนโทนี และมีพระขนิษฐาฝาแฝดนามว่าพระนางคลีโอพัตรา เซเลเนที่ 2 ทำให้ฝาแฝดมีเชื้อสายชาวกรีก - โรมัน และได้มีชื่อที่มาจากพระนามของบรรพบุรุษของพระองค์คือ อเล็กซานเดอร์มหาราช ชื่อที่สองของพระองค์เป็นภาษากรีกโบราณ หมายถึง "อาทิตย์" ส่วนพระขนิษฐาฝาแฝดนามว่า เซเลเน (Σελήνη) หมายถึง "ดวงจันทร์" วิกเตอร์ ราบานาเลส
วิคเตอร์ ราบานาเลส (Victor Rabanales) หรือ วิคเตอร์ มานูเอล ราบานาเลส นักมวยสากลชาวเม็กซิโก เกิดเมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่เมือง Hidalgo ประเทศเม็กซิโก สถิติการชก 73 ครั้ง ชนะ 49 (น็อค 26) เสมอ 3 แพ้ 21 เบเรนิซที่ 3
เบเรนิซที่ 3 (Greek: Βερενίκη; ประสูติ 120 - สิ้นพระชนม์ 80 ปีก่อนคริสตกาล) บางครั้งเรียกว่าคลีโอพัตรา เบเรนิซ เป็นพระราชินีแห่งอียิปต์โบราณ ซึ่งปกครองระหว่าง 81 ถึง 80 ปีก่อนคริสตกาล หรือระหว่าง 101 ถึง 88 ปีก่อนคริสตกาล ร่วมกับพระปิตุลาหรือพระสวามีของพระองค์คือปโตเลมีที่ 10 อเล็กซานเดอร์ที่ 1 อิซาเบลลา คลารา ยูเจเนียแห่งสเปน
อิซาเบลลา คลารา ยูเจเนียผู้ประสูติเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1566 เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าฟิลิปที่ 2 แห่งสเปน และ พระอัครมเหสีองค์ที่สามเอลิซาเบธแห่งวาลัวส์ผู้เป็นพระราชธิดาในพระเจ้าอองรีที่ 2 แห่งฝรั่งเศส และ แคทเธอรีน เดอ เมดิชิ พระองค์เป็นพระเจ้าหลานเธอทางพระราชบิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และ อิซาเบลลา สมเด็จพระราชินีแห่งโปรตุเกส กาลิเลโอ กาลิเลอี
กาลิเลโอ กาลิเลอี (Italian: Galileo Galilei; 15 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1564 - 8 มกราคม ค.ศ. 1642) เป็นชาวทัสกันหรือชาวอิตาลี ซึ่งมีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการปฏิวัติวิทยาศาสตร์ ผลงานของกาลิเลโอมีมากมาย งานที่โดดเด่นเช่นการพัฒนาเทคนิคของกล้องโทรทรรศน์และผลสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์ที่สำคัญจากกล้องโทรทรรศน์ที่พัฒนามากขึ้น งานของเขาช่วยสนับสนุนแนวคิดของโคเปอร์นิคัสอย่างชัดเจนที่สุด กาลิเลโอได้รับขนานนามว่าเป็น "บิดาแห่งดาราศาสตร์สมัยใหม่"[1] "บิดาแห่งฟิสิกส์สมัยใหม่"[2] "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์"[2] และ "บิดาแห่งวิทยาศาสตร์ยุคใหม่"[3] อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2407 หมวดหมู่:ชาวกรีก หมวดหมู่:ประเทศกรีซ หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีกรีซ หมวดหมู่:บุคคลจากครีต หมวดหมู่:เกาะครีต อูโก ชาเบซ
อูโก ราฟาเอล ชาเวส ฟริอัส (; 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 – 5 มีนาคม พ.ศ. 2556) เป็นเผด็จการประธานาธิบดีเวเนซุเอลาตั้งแต่ปี 2542 กระทั่งถึงแก่อสัญกรรมในปี 2556 เขาเป็นอดีตผู้นำพรรคการเมืองขบวนการสาธารณรัฐที่ 5 นับแต่ก่อตั้งในปี 2540 ถึงปี 2550 เมื่อเขากลายเป็นผู้นำสหพรรคสังคมนิยมเวเนซุเอลา (เปซุบ) ตามข้อมูลของรัฐบาล เขามุ่งนำการปฏิรูปสังคมนิยมไปปฏิบัติในประเทศ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการสังคมชื่อการปฏิวัติโบลิบาร์ที่มีการใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ สภาประชาธิปไตยแบบมีส่วนร่วม การโอนอุตสาหกรรมหลักหลายประเภทเป็นของรัฐ การเพิ่มเงินทุนด้านสาธารณสุขและการศึกษาของรัฐ และการลดความยากจนลงอย่างสำคัญ ตามอุดมการณ์คตินิยมแบบโบลิบาร์และ "สังคมนิยมแห่งคริสต์ศตวรรษที่ 21" ของเขาเอง พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี
พระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 3 แห่งอิตาลี (; 11 พฤศจิกายน ค.ศ. 1869 — 28 ธันวาคม ค.ศ. 1947) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีจากราชวงศ์ซาวอย ครองราชบัลลังก์อิตาลีระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 จนถึงวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 นอกจากอิตาลีแล้วพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลยังทรงราชย์เป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปียระหว่างปี ค.ศ. 1936 จนถึงปี ค.ศ. 1943 และพระมหากษัตริย์แห่งแอลเบเนียระหว่างปี ค.ศ. 1939 จนถึงปี ค.ศ. 1943 ซึ่งรับรองโดยมหาอำนาจระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง ค.ศ. 1939 อีกด้วย ระหว่างรัชสมัยของพระองค์ก็มีเหตุการณ์สำคัญที่เกิดขึ้นหลายเหตุการณ์ เช่น สงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดไปจนถึงการสถาปนาและการล่มสลายของฟาสซิสต์ในอิตาลี แอแนกแซเกอเริส
แอแนกแซเกอเริส (, ) (ราวปี 500 - ราวปี 428 ปีก่อนคริสตกาล) แอแนกแซเกอเริสเป็นนักปรัชญาสมัยก่อนโสกราตีสชาวกรีกผู้ที่เกิดที่คลาโซเมแนในอานาโตเลีย แอแนกแซเกอเริสเป็นนักปรัชญาคนแรกที่นำหลักปรัชญาจากไอโอเนียมายังเอเธนส์ แอแนกแซเกอเริสพยายามให้คำอธิบายทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับอุปราคา, สะเก็ดดาว, รุ้งกินน้ำและดวงอาทิตย์ ที่แอแนกแซเกอเริสบรรยายว่าเป็นก้อนเพลิงที่มีขนาดใหญ่กว่าคาบสมุทรเพโลพอนนีส แอแนกแซเกอเริสถูกกล่าวหาว่ามีความคิดที่ขัดกับศาสนาทางการจนถูกบังคับให้หนีไปยังแลมพ์ซาคัส จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 4 อันเจลอส
จักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 4 อันเจลอส (; ) (ราว ค.ศ. 1182 – 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1204) อเล็กซิออสที่ 4 อันเจลอสเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์ ของราชวงศ์อันเจลิด ผู้ทรงครองราชย์ระหว่างปี ค.ศ. 1203 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1204 โดยมีจักรพรรดินิโคลอส คานาบอสเป็นผู้ครองราชย์ต่อมา อเล็กซิออสที่เสด็จพระราชสมภพเมื่อราว ค.ศ. 1182 เป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 อันเจลอสและไอรีนพระอัครมเหสีพระองค์แรก เป็นพระราชนัดดาของจักรพรรดิอเล็กซิออสที่ 3 อันเจลอส ราฟาเอล เบนิเตซ
เบนิเตซเป็นลูกชายคนกลาง พี่ชายของเขาที่ชื่อฟรันซิสโกเช่นกัน เกิดในปี 1959 ในขณะที่น้องสาวของเขาชื่อโรซารีโอ เกิดหลังหลังจากเขาเจ็ดปีด้วยกัน ฟรานซิสโก และโรซารีโอเข้าศึกษาคณะสัตวแพทยศาสตร์เหมือนกัน และต่อมาโรซารีโอก็ได้เป็นสัตวแพทย์ มานูเอล เอเล. เกซอน
มานูเอล ลุยส์ เกซอน อี โมลีนา () หรือ มานูเวล ลูวิส โมลีนา เคโซน (; 19 สิงหาคม พ.ศ. 2421 – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2487) เป็นรัฐบุรุษ ทหาร และนักการเมืองฟิลิปปินส์ที่ได้ดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์ระหว่างปี พ.ศ. 2478–2487 เกซอนเป็นคนฟิลิปปินส์คนแรกที่ได้เป็นหัวหน้ารัฐบาลของฟิลิปปินส์ทั้งหมด (เมื่อเทียบกับรัฐบาลของรัฐฟิลิปปินส์ก่อนหน้านี้) และถือว่าเป็นประธานาธิบดีฟิลิปปินส์คนที่สองหลังจากเอมิลิโอ อากินัลโด (พ.ศ. 2442–2444) เขาเป็นชาวฟิลิปปินส์เชื้อสายสเปน โดยพ่อและแม่ของเขาเป็นเมสติโซ (ลูกครึ่งชาวพื้นเมืองกับชาวสเปน) ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล
ฟลอเรนซ์ ไนติงเกล เกิดเมื่อ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2363 ในห้องพักชั้นสองที่หรูหราของคฤหาสน์โคลัมเบียของครอบครัวที่สนิทกัน ที่เมืองฟิเรนเซ (ฟลอเรนซ์) ประเทศอิตาลี ขณะพ่อแม่เดินทางไปพักผ่อนระหว่างมีครรภ์แก่ ชื่อของเธอจึงได้จากชื่อเมืองที่เกิด [1] แอนเดรียส เวซาเลียส
เวซาเลียสเกิดที่เมืองบรัสเซลส์ ซึ่งในขณะนั้นเป็นส่วนหนึ่งของฮับส์บูร์กเนเธอร์แลนด์ (Habsburg Netherlands) ในครอบครัวแพทย์ ปู่ทวดของเขา ยาน ฟาน เวเซล (Jan van Wesel) ซึ่งน่าจะเกิดที่เวเซล จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยปาเวีย (University of Pavia) และได้สอนวิชาแพทยศาสตร์ในปี ค.ศ. 1428 และได้เป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยลอยเฟน (University of Leuven) ปู่ของเขา เอเฟอราร์ด ฟาน เวเซล (Everard van Wesel) เป็นแพทย์หลวงของจักรพรรดิแมกซิมิเลียนที่ 1 และบิดาของเขา อันดรีส ฟาน เวเซล (Andries van Wesel) เป็นนักปรุงยาหลวงของจักรพรรดิแมกซิมิเลียนและเป็นผู้รับใช้ (Valet de Chambre) ของจักรพรรดิชาร์ลส์ที่ 5 องค์รัชทายาท อันดรีสได้สนับสนุนให้บุตรชายได้ศึกษาวิชาแพทย์เหมือนกับบรรพบุรุษ และได้พาเวซาเลียสไปสมัครเข้าชุมชนชาวคริสต์ชื่อ Brethren of the Common Life ในบรัสเซลส์เพื่อให้เวซาเลียสได้ศึกษาภาษากรีกและภาษาละตินตามค่านิยมของสังคมในยุคนั้น เวอร์จิล
ปูบลิอุส แวร์กิลิอุส มาโร () หรือ เวอร์จิล (; 15 ตุลาคม 70 ปีก่อนคริสต์ศักราช - 21 กันยายน 19 ปีก่อนคริสต์ศักราช) เป็นกวีชาวโรมโบราณ บทกวีที่เขาแต่งจะเป็นเรื่องเกี่ยวกับพระเจ้าและนิยายปรัมปรา งานเขียนที่มีชื่อเสียงของเขาได้แก่ "เอ็กคล็อกส์" ("Eclogues"), "จอร์จิกส์" ("Georgics") และมหากาพย์ "อีนีอิด" ("Aeneid") เอราทอสเทนีส
เอราทอสเทนีสได้รับการศึกษาหลากหลายสาขา เป็นต้นว่า นิรุกติศาสตร์ คณิตศาสตร์ และปรัชญา เชื่อกันว่าเขาได้เข้าศึกษาทั้งใน academy ของ Plato และ Lyceam ของ Aristotle เขาเกิดในอาณาจักรกรีกที่ Cyrene ในลิเบีย ต่อมาจึงย้ายไปอยู่ในเอเธนส์ ในปี 244 ก่อนคริสตกาล เขาได้รับเชิญจากกษัตริย์อียิปต์ให้ทำหน้าที่เป็นผู้สอนส่วนพระองค์ (royal tutor) และต่อมาได้เข้าทำงานใน Alexandria ศูนย์รวมวิทยากรสมัยกรีก ในฐานะหัวหน้างานบรรณารักษ์ นานถึง 42 ปี (ระหว่าง ปี 234 – 192 ก่อนคริสตกาล) เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
ในวันที่ 12 ตุลาคม พ.ศ. 2437 เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระชายาในมกุฎราชกุมารเฟอร์ดินานด์แห่งโรมาเนียมีพระประสูติกาลพระธิดาที่ปราสาทเปเรส เจ้าหญิงมีพระนามว่า เอลิซาเบธหรือเอลิซาเวตา ซึ่งมีพระนามตามพระปิตุจฉาของพระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย พระมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงใช้พระชนมชีพในช่วงต้นที่ปราสาทเปเรส เมืองซินายอา ที่ซึ่งมกุฎราชกุมาร ผู้เป็นพระบิดาทรงพำนักอยู่ ในหนังสือ The Story of My Life พระนิพนธ์ในพระราชินีมารี(เจ้าหญิงมารี) ผู้เป็นพระมารดาทรงบันทึกไว้ว่า "เธอมีผิวที่ขาวดุจดังน้ำนมและมีตาโตสีเขียว มักจะตื่นตกใจกลัวง่าย รักที่จะเก็บและวัดดอกไม้ แต่ในตอนแรกเธอเป็นคนเงียบๆแต่ก็บอกเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับดอกลิลลี่และดอกรักเร่ ดอกใหญ่ ริมสระน้ำ ในตอนอยู่ที่ที่จอดรถใกล้ปราสาท รถม้ากำลังออกตัว ฉันรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อเธอได้เล่าเรื่องความฝันของเธอและบอกว่าเธอมีเพื่อนเป็นนางฟ้า ทำให้ฉันรู้สึกว่าเด็กคนนี้ของฉันมีความคิดที่ฉันคาดไม่ถึง" เนื่องจากเจ้าหญิงมารีในขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 19 พรรษา และเจ้าหญิงเอลิซาเบธกับเจ้าชายคาโรลพระเชษฐาของพระองค์ได้รับการศึกษาร่วมกัน พระราชินีเอลิซาเบธทรงปลูกฝังพระองค์ให้รักศิลปะ อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
เวนิเซลอสพยายามเดินหน้าตามโครงการปฏิรูปของเขาในด้านอุดมการณ์ทางการเมืองและสังคม, การศึกษาและวรรณกรรม โดยการประนีประนอมความขัดแย้งที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งอย่างเป็นรูปธรรม ในด้านการศึกษา ตัวอย่างเช่นพลวัตในปัจจุบันได้นิยมใช้ภาษาพูด ดีโมทิกิ ได้กระตุ้นปฏิกิริยาอนุรักษนิยม ซึ่งนำไปสู่การตัดสินใจในรัฐธรรมนูญ (มาตรา 107) ที่เห็นด้วยกับภาษาทางการที่ "บริสุทธิ์" คือ ภาษาคาทาเรวูซา ซึ่งมีลักษณะกลับไปยังยุคคลาสสิก[47]