จังหวัดปราจีนบุรีตั้งอยู่ภาคใดของไทย ?
จังหวัดปราจีนบุรี
ปราจีนบุรี เดิมสะกดว่า ปราจิณบุรี[1] เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกของประเทศไทย เป็นเมืองที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน มีการพบซากโบราณสถานในหลายพื้นที่ของจังหวัด นอกจากนี้ยังมีแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติหลายแห่ง มีอุทยานแห่งชาติอยู่ในเขตมรดกโลกถึง 3 แห่ง ทั้งยังเป็นจังหวัดที่มีพื้นที่ป่ามากที่สุดในภาคตะวันออกอีกด้วย แต่เดิมจังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่กว้างใหญ่มาก เนื่องจากในอดีตเคยมีการยุบรวมจังหวัดนครนายกเข้ากับจังหวัดปราจีนบุรีในปี พ.ศ. 2485 เพื่อเป็นการประหยัดงบประมาณในสภาวะที่เศรษฐกิจของประเทศตกต่ำระหว่างสงคราม [2] ต่อมาในปีพ.ศ. 2489 จึงมีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดนครนายกขึ้นอีกครั้ง[3] อย่างไรก็ตามพื้นที่ของจังหวัดปราจีนบุรีก็ยังคงมีความกว้างใหญ่ ทำให้เกิดปัญหาในการปกครองและให้บริการประชาชนเนื่องจากบางอำเภออยู่ห่างไกลจากตัวจังหวัดมาก จึงได้มีการตราพระราชบัญญัติฯ ให้แยกบางอำเภอทางด้านทิศตะวันออกของจังหวัดปราจีนบุรีแล้วรวมกันจัดตั้งเป็นจังหวัดสระแก้ว ในปีพ.ศ. 2536 จนถึงปัจจุบัน
จังหวัดปราจีนบุรี
วิทยาลัยเทคนิคปราจีนบุรี อำเภอเมืองปราจีนบุรี วิทยาลัยเทคนิคบูรพาปราจีน อำเภอศรีมหาโพธิ วิทยาลัยสารพัดช่างปราจีนบุรี อำเภอเมืองปราจีนบุรี วิทยาลัยการอาชีพกบินทร์บุรี อำเภอกบินทร์บุรี โรงเรียนเทคโนโลยีนครกบินทร์ อำเภอกบินทร์บุรี โรงเรียนเทคนิคพณิชยการกบินทร์บุรี อำเภอกบินทร์บุรี วิทยาลัยเทคโนโลยีสายมิตรปราจีนบุรี อำเภอกบินทร์บุรี วิทยาลัยอาชีวศึกษาพณิชยการปราจีนบุรี อำเภอเมืองปราจีนบุรี เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี
3. พระพิศาลศึกษากร เจ้าคณะจังหวัดปราจีนบุรี (ม) วัดศรีโพธิมาลัย อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดมีนบุรี
ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 จังหวัดมีนบุรีได้ถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดพระนคร เพื่อประหยัดงบประมาณราชการ เนื่องจากปัญหาเศรษฐกิจตกต่ำหลังสงครามโลกครั้งที่ 1 อำเภอที่เป็นที่ตั้งของจังหวัดมีนบุรีเดิมจึงมีชื่อเรียกว่า อำเภอมีนบุรี และได้รับเอาท้องที่ตำบลแสนแสบจากอำเภอลาดกระบังมาอยู่ในการปกครองในปี พ.ศ. 2500 จังหวัดปราจีนบุรี
พระธาตุเจดีย์กลางน้ำ วัดแจ้ง ศาลสมเด็จพระนเรศวรมหาราช วัดแก้วพิจิตร ศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดปราจีนบุรี พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติปราจีนบุรี ตึกเจ้าพระยาอภัยภูเบศร โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร วัดโบสถ์ สวนพันธุ์ไผ่ น้ำตกเหวนรก น้ำตกห้วยเกษียร อ่างเก็บน้ำจักรพงษ์ น้ำตกเขาอีโต้ น้ำตกธารรัตนา เนินพิศวงเขาอีโต้ พิพิธภัณฑ์พระครูอุทัยธรรมธารี (เส็ง สุขิโต) พิพิธภัณฑ์อยู่สุขสุวรรณ์ กลุ่มสมุนไพรบ้านดงบัง พระบรมราชานุสาวรีย์รัชกาลที่ 5 ศาลพระหลักเมือง หมู่บ้านไม้ดอกไม้ประดับเฉลิมพระเกียรติบ้านดงบัง ไม้เค็ดโฮมสเตย์ ตลาดผลไม้หนองชะอม พิพิธภัณฑ์ทหารค่ายจักรพงษ์ เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี
3.วัดกระทุ่มแพ้ว ตำบลกระทุ่มแพ้ว อำเภอบ้านสร้าง- พระสงฆ์ จำนวน 4,056 รูป7. สำนักปฏิบัติธรรมประจำจังหวัดปราจีนบุรี(ธ) แห่งที่ 1 วัดป่าประดู่1. พระพิศาลศึกษากร เจ้าคณะจังหวัด (ม) วัดศรีโพธิมาลัย อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดนครปฐม
จังหวัดนครปฐมตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำท่าจีน ซึ่งเป็นพื้นที่บริเวณที่ราบลุ่มภาคกลาง โดยหน่วยงานบางแห่ง เช่น คณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ กำหนดให้จังหวัดนครปฐมอยู่ภาคตะวันตก จังหวัดนี้ตั้งอยู่ระหว่างเส้นละติจูดที่ 13 องศา 45 ลิปดา 10 พิลิปดา เส้นลองจิจูดที่ 100 องศา 4 ลิปดา 28 พิลิปดา มีพื้นที่ 2,168.327 ตารางกิโลเมตร หรือ 1,355,204 ไร่ เท่ากับ ร้อยละ 0.42 ของประเทศ และมีพื้นที่เป็นอันดับที่ 62 ของประเทศ อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครไปตามเส้นทางถนนเพชรเกษม 56 กิโลเมตร หรือตามเส้นทางถนนบรมราชชนนี 51 กิโลเมตร และตามเส้นทางรถไฟ 62 กิโลเมตร จังหวัดปราจีนบุรี
หลังจากการเปลี่ยนแปลงการปกครองเมื่อ พ.ศ. 2475 ได้มีพระราชบัญญัติว่าด้วยการบริหารแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2476 ให้มีตำแหน่งข้าหลวงประจำจังหวัดแบบผู้ว่าราชการจังหวัด คณะกรมการจังหวัด และสภาจังหวัด ส่งผลให้มณฑลเทศาภิบาลปราจีนบุรีถูกยกเลิกไป เมืองปราจีนบุรีมีฐานะเป็นจังหวัดปราจีนบุรี ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 37 สายชะอำ–ปราณบุรี เป็นถนนเลี่ยงเมืองชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และเลี่ยงเมืองหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เริ่มต้นที่ทางแยกต่างระดับชะอำ บริเวณกิโลเมตรที่ 187+682 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ในตำบลเขาใหญ่ อำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี มีเส้นทางลงไปทางทิศใต้ ไปสิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับวังยาว บริเวณกิโลเมตรที่ 237+009 ของทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 4 (ถนนเพชรเกษม) ในตำบลเขาน้อย อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ รวมระยะทาง 47.468 กิโลเมตร จังหวัดปราจีนบุรี
ด้านการท่องเที่ยว จังหวัดปราจีนบุรีมีแหล่งท่องเที่ยวเชิงผจญภัยที่รู้จักไปทั่วโลกอย่างแก่งหินเพิง เป็นแหล่งท่องเที่ยวมีความท้าทายเป็นระดับยาก และแหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์อย่างเมืองศรีมโหสถอายุกว่าพันปี และจังหวัดปราจีนบุรีมีน้ำตกมากที่สุดในประเทศไทย เนื่องจากปราจีนบุรีมีพื้นที่ในอุทยานแห่งชาติเขาใหญ่มากที่สุด ครอบคลุมทั้ง 3 อำเภอของจังหวัด ทางหลวงเอเชียสาย 19
ทางหลวงเอเชียสาย 19 เริ่มต้นจากถนนมิตรภาพ (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงเอเชียสาย 12 (AH12) บริเวณทางแยกต่างระดับนครราชสีมา (สามแยกปักธงชัย) ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304 ถึงอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี จากนั้นตรงไปถึงแยกพนมสารคาม อำเภอพนมสารคาม จังหวัดฉะเชิงเทรา ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 แยกขวาที่ทางแยกต่างระดับมาบเอียง ถึงทางแยกต่างระดับหนองขามของทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 ในอำเภอศรีราชา จังหวัดชลบุรี เข้าสู่ทางหลวงพิเศษหมายเลข 7 สิ้นสุดที่ทางแยกต่างระดับศรีนครินทร์ จังหวัดชลบุรี
ในสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงเปลี่ยนแปลงระบบการปกครองราชอาณาจักร โดยการจัดตั้งมณฑลเทศาภิบาล ให้อยู่ภายใต้บังคับบัญชาของกระทรวงมหาดไทยหน่วยงานเดียว เมืองในจังหวัดชลบุรีจึงเข้าอยู่ในมณฑลปราจีนบุรี ดังมีบันทึกว่า จังหวัดปราจีนบุรี
ปัจจุบัน จังหวัดปราจีนบุรีได้รับการพัฒนาจนกลายเป็นหัวเมืองรองในด้านเศรษฐกิจที่สำคัญของภูมิภาค มีการลงทุนจากต่างประเทศ ทำให้เกิดนิคมอุตสาหกรรมเกิดขึ้นใหม่มากมาย ทำให้ภาพรวมในจังหวัดดีขึ้น รายได้ต่อปีต่อหัวของประชากร เฉลี่ย 340,000 - 380,000 บาท อยู่ในอันดับ 6 ของประเทศไทย อ้างอิงจาก รายชื่อจังหวัดในประเทศไทยเรียงตามผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในจังหวัดต่อหัว จังหวัดปราจีนบุรี
อุทยานแห่งชาติทับลาน แก่งหินเพิง สวนนงนุช - ปราจีนบุรี หาดทรายทอง อ่างเก็บน้ำบ้านทับลาน เทศบาลเมืองสระแก้ว
ในอดีต สระแก้วมีฐานะเป็นตำบล ซึ่งทางราชการได้ตั้งเป็นด่านตรวจคนและสินค้า เข้า-ออก โดยมี่ข้าราชการตำแหน่งนายกกองทำหน้าที่เป็นนายด่าน จนถึงปี พ.ศ. 2452 ทางราชการจึงได้ยกฐานะขึ้นเป็นกิ่งอำเภอ ชื่อว่า “กิ่งอำเภอสระแก้ว” ขึ้นอยู่ในการปกครองของอำเภอกบินทร์บุรี ต่อมาเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม 2501 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็นอำเภอชื่อว่า “อำเภอสระแก้ว” ขึ้นอยู่ในการปกครองของจังหวัดปราจีนบุรี และเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม 2536 ได้มีพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดสระแก้วขึ้น ประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับพิเศษ เล่มที่ 110 ตอนที่ 125 ลงวันที่ 2 กันยายน 2536 โดยเป็นจังหวัดที่ 74 ของประเทศไทย มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ
ตั้งอยู่ที่ตำบลเนินหอม อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี มีพื้นที่รวมทั้งหมด 1,809 ไร่ 59 ตารางวา มีอาคารเรียน 3 หลัง คณะอาคารสำนักงาน 1 หลัง และอาคารอื่นๆ 8 หลัง และมีอาคารที่อยู่ในระหว่างการก่อสร้าง 3 หลัง สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี
หลังจากที่ทีมตกชั้น ทางฝ่ายจัดการแข่งขัน ได้จับฉลากให้ทีมได้ลงเล่นในโซนกรุงเทพมหานครและปริมณฑล โดยในขณะนั้น จังหวัดปราจีนบุรี มีสโมสรฟุตบอล ถึง 3 ทีมในเวลาเดียวกัน ได้แก่ สโมสรปราจีนบุรี ยูไนเต็ด ซึ่งมีเจ้าของทีมเดียวกับของทีม และ สโมสรกบินทร์บุรี เอฟซี โดยในปีแรกที่ลงทำการแข่งขัน สโมสรได้เปลื่ยนสนามเหย้ามาใช้ สนามกีฬาตำบลเกาะลอย อำเภอประจันตคาม แทน ด้านผลงานของทีมในปีนั้น มีลุ้นได้เลื่อนชั้นอีกครั้ง โดยจบอันดับที่ 4 ของตาราง มี 49 คะแนน จาก 30 นัด ประเทศจีน
เขตการปกครองของสาธารณรัฐประชาชนจีนมณฑล (省)มณฑลที่อ้างสิทธิ์ อานฮุย (安徽) ฝูเจี้ยน (福建) กานซู่ (甘肃) กวางตุ้ง (广东) กุ้ยโจว (贵州) ไหหลำ (海南) เหอเป่ย์ (河北) เฮย์หลงเจียง (黑龙江) เหอหนาน (河南) หูเป่ย์ (湖北) หูหนาน (湖南) เจียงซู (江苏) เจียงซี (江西) จี๋หลิน (吉林) เหลียวหนิง (辽宁) ชิงไห่ (青海) ส่านซี (陕西) ซานตง (山东) ซานซี (山西) เสฉวน (四川) ยูนนาน (云南) เจ้อเจียง (浙江) ไต้หวัน (台湾) ††จีนอ้างสิทธิ์เหนือไต้หวัน แต่อยู่ภายใต้การบริหารของสาธารณรัฐจีน เขตปกครองตนเอง (自治区)เทศบาลนคร (直辖市)เขตบริหารพิเศษ (特别行政区) กว่างซีจ้วง (广西壮族) มองโกเลียใน (内蒙古) หนิงเซี่ยหุย (宁夏回族) ซินเจียงอุยกูร์ (新疆维吾尔族) ทิเบต (西藏) ปักกิ่ง (北京) ฉงชิ่ง (重庆) เซี่ยงไฮ้ (上海) เทียนจิน (天津) ฮ่องกง (香港特別行政區) มาเก๊า (澳門特別行政區) การเลือกตั้งนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดในประเทศไทย พ.ศ. 2555
เนื่องจากนายกองค์การบริหารส่วนจังหวัด นางบังอร วิลาวัลย์ นายกองค์การบริหารส่วนจังหวัดสมัยที่แล้ว หมดวาระลง คณะกรรมการการเลือกตั้ง เปิดรับสมัครนายกองค์การบริหารส่วนปราจีนบุรี ระหว่างวันที่ 11-15 มิถุนายน พ.ศ. 2555 และกำหนดให้เลือกตั้งในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2555 โดยมีผู้สมัคร 2 คน ดังนี้ อำเภอสายบุรี
อำเภอสายบุรี เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดปัตตานี ชาวไทยเชื้อสายมลายูจะเรียกว่า ตะลุแบ ( "Taluban; Telubae") หรือในภาษามลายู-สันสกฤตเรียกว่า สลินดงบายู หรือ ซือลินดงบายู ( "Selindung Bayu") แปลว่า "ที่กำบังลมพายุ" ประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวไทยมุสลิม มีขนบธรรมเนียมประเพณีเป็นของตนเอง มีความหลากหลายทางด้านภาษา  จังหวัดปทุมธานี
จังหวัดปทุมธานี (เดิมสะกดว่า ประทุมธานี) เป็นจังหวัดหนึ่งที่อยู่ในภาคกลางของประเทศไทย เป็นหนึ่งในห้าจังหวัดในพื้นที่ปริมณฑลของกรุงเทพมหานคร ตั้งอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา ทางทิศเหนือของกรุงเทพมหานคร เทศบาลที่ตั้งศาลากลางจังหวัด คือ เทศบาลเมืองปทุมธานี แต่เทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัด คือ เทศบาลนครรังสิต ซึ่งตั้งอยู่ในอำเภอธัญบุรี จังหวัดบุรีรัมย์
จังหวัดบุรีรัมย์ ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย ระหว่างเส้นรุ้งที่ 14 องศา 15 ลิปดาเหนือกับ 15 องศา 45 ลิปดาเหนือ เส้นแวงที่ 102 องศา 30 ลิปดากับ 103 องศา 45 ลิปดาตะวันออก ห่างจากกรุงเทพมหานครโดยทางรถยนต์ประมาณ 412 กิโลเมตร ทางรถไฟประมาณ 376 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดและประเทศใกล้เคียงดังนี้ จังหวัดปราจีนบุรี
1.อำเภอเมืองปราจีนบุรี2.อำเภอกบินทร์บุรี3.อำเภอนาดี4.อำเภอบ้านสร้าง5.อำเภอประจันตคาม6.อำเภอศรีมหาโพธิ7.อำเภอศรีมโหสถ อำเภอครบุรี
ครบุรี เป็นอำเภอหนึ่งทางตอนใต้ของจังหวัดนครราชสีมา อยู่ห่างจากตัวจังหวัดนครราชสีมาประมาณ 58 กิโลเมตร พื้นที่ทางตอนใต้ของครบุรีอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติทับลาน ที่ได้รับการประกาศให้เป็น"มรดกโลกทางธรรมชาติ" จากองค์การยูเนสโก ภายใต้ชื่อกลุ่ม ดงพญาเย็น-เขาใหญ่ และยังเป็นพื้นที่ต้นน้ำสายสำคัญของ แม่น้ำมูล ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหลักของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จังหวัดปราจีนบุรี
ทิศเหนือ ติดกับจังหวัดนครนายกและจังหวัดนครราชสีมา ทิศตะวันออก ติดกับจังหวัดสระแก้ว ทิศใต้ ติดกับจังหวัดฉะเชิงเทรา ทิศตะวันตก ติดกับจังหวัดนครนายกและจังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดปราจีนบุรี
งานประเพณีการแข่งเรือยาว จัดเป็นงานประจำมาตั้งแต่ พ.ศ. 2528 โดยจัดที่แม่น้ำบางปะกงหรือแม่น้ำปราจีนบุรี บริเวณสะพานณรงค์ดำริถึงหน้าวัดหลวงปรีชากูล อำเภอเมืองปราจีนบุรี แต่เดิมมีการแข่งขันเรือเพียง 2 ประเภท คือ ประเภทใบพาย 2 ด้าน ซึ่งมี 15-19 ฝีพาย และแบบ 35 ฝีพาย ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2538 มีการแข่งขัน 4 ประเภท คือ แบบ 15-19 ฝีพาย, แบบ 30 ฝีพาย, แบบ 40 ฝีพาย, และแบบ 55 ฝีพาย ผู้ชนะการแข่งขันจะได้รับถ้วยพระราชทาน จากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ซึ่งการแข่งขันได้รับความสนใจจากจังหวัดต่าง ๆ ทั้งภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคกลาง ได้ส่งเรือมาร่วมแข่งขันกับทางจังหวัดปราจีนบุรี ปกติงานนี้จัดในช่วงเดือนกันยายน หรือเดือนตุลาคม ของทุกปี แล้วแต่ความสูงของระดับน้ำ อำเภอกุยบุรี
ท้องที่อำเภอกุยบุรีเดิมเป็นเขตปกครองของอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดเพชรบุรี ซึ่งภายหลังได้แยกออกมาเป็นจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ต่อมา วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชโองการเหนือเกล้าให้รวมเอาอำเภอเมืองปราณบุรี อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธุ์ จังหวัดเพชรบุรี และอำเภอกำเนิดนพคุณ จังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นเมืองชั้นจัตวามาก่อนเข้ารวมเป็นเมืองปราณบุรี (จังหวัดปราณบุรี) ตั้งที่ตำบลเกาะหลัก อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์จึงได้แยกจากเมืองเพชรบุรีมาอยูในการปกครองของเมืองปราณบุรี เป็น "อำเภอประจวบคีรีขันธ์" ในสมัยรัชกาลที่ 6 โปรดให้เปลี่ยนชื่อเมืองปราณบุรีเป็น "เมืองประจวบคีรีขันธ์" จังหวัดปราจีนบุรี
อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ น้ำตกธารทิพย์ น้ำตกส้มป่อย น้ำตกตะคร้อ น้ำตกสลัดได น้ำตกธาราวสันต์ แหล่งหัตถกรรมบ้านโง้ง - บ้านต้น จังหวัดปราจีนบุรี
ดูที่ รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดปราจีนบุรี วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศรก่อตั้งขึ้นตามแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาจังหวัดและกลุ่มจังหวัดภาคกลางตอนล่าง “เบญจบูรพา” และโครงการด้านการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือกของจังหวัดปราจีนบุรี ด้วยงบประมาณผู้ว่าราชการจังหวัดแบบบูรณาการ ในปี พ.ศ. 2547 โดยจังหวัดปราจีนบุรีได้เล็งเห็นว่าโรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร มีประสบการณ์และความเชี่ยวชาญในการผลิตและพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพร และการให้บริการด้านการแพทย์แผนไทยมานานกว่า 20 ปี อีกทั้งยังเป็นแหล่งฝึกอบรมหลักสูตรด้านการแพทย์แผนไทยที่ได้รับการรับรองให้เป็นสถาบันฝึกอบรมด้านการแพทย์แผนไทย เป็นแหล่งศึกษาดูงานด้านการพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพร และการจัดระบบบริการด้านการแพทย์แผนไทย แก่ผู้มาศึกษาดูงานทั้งในและต่างประเทศ จังหวัดปราจีนบุรีจึงได้ก่อสร้างอาคารวิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศรขึ้น และมอบการใช้ประโยชน์ที่ดินซึ่งเป็นที่ราชพัสดุให้แก่โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศรบริหารจัดการและดำเนินการโดยมุ่งหวังให้โรงพยาบาลใช้วิทยาลัยแห่งนี้เป็นสถานที่ในการฝึกอบรม ศึกษาวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์สมุนไพร ตลอดจนพัฒนาการให้บริการด้านการแพทย์แผนไทย ในระยะแรก วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี ใช้เป็นสถานที่ฝึกอบรมระยะสั้นด้านการแพทย์แผนไทยและเป็นแหล่งฝึกปฏิบัติงาน ด้านการแพทย์แผนไทยสาหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยรามคำแหง จังหวัดกาญจนบุรี
ตามภูมิศาสตร์ที่ตั้ง จังหวัดกาญจนบุรีเป็นจังหวัดที่อยู่ในภาคตะวันตก มีพื้นที่ติดต่อกับจังหวัดอื่น ๆ 5 จังหวัด ดังนี้พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดเป็นป่าไม้และภูเขาสูง โดยเฉพาะพื้นที่ทางด้านเหนือและตะวันตกของจังหวัด ถึงแม้จังหวัดกาญจนบุรีจะมีเขตพื้นที่ติดกับจังหวัดตากทางด้านทิศเหนือ แต่ก็ไม่มีถนนเชื่อมต่อกัน เนื่องจากมีเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่นเรศวร ซึ่งเป็นมรดกโลกและมีป่าที่อุดมสมบูรณ์รกทึบสลับกับมีภูเขาอันสลับซับซ้อน หากจะเดินทางติดต่อกันต้องอ้อมไปทางจังหวัดสุพรรณบุรี จังหวัดชัยนาท จังหวัดนครสวรรค์ จังหวัดกำแพงเพชร แล้วจึงเข้าจังหวัดตาก ซึ่งมีระยะทางกว่า 490 กิโลเมตร และหากต้องการเดินทางไปอำเภออุ้มผาง จังหวัดตาก ซึ่งมีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดกาญจนบุรี จะต้องเดินทางย้อนลงมาทางใต้รวมระยะทางกว่า 700 กิโลเมตร จังหวัดปราจีนบุรี
ดอกไม้ประจำจังหวัด: ดอกปีบ (Millingtonia hortensis) ต้นไม้ประจำจังหวัด: ศรีมหาโพธิ์ (Ficus religiosa) คำขวัญประจำจังหวัด: ศรีมหาโพธิ์คู่บ้าน ไผ่ตงหวานคู่เมือง ผลไม้ลือเลื่อง เขตเมืองทวารวดี จังหวัดสมุทรสาคร
จังหวัดสมุทรสาครมีลักษณะภูมิประเทศเป็นที่ราบลุ่มชายฝั่งทะเล สูงจากระดับน้ำทะเลประมาณ 1.00 - 2.00 เมตร มีแม่น้ำท่าจีนไหลผ่านตอนกลางจังหวัด ไหลคดเคี้ยวจากแนวเหนือลงใต้สู่อ่าวไทยที่อำเภอเมืองสมุทรสาคร ระยะทางยาวประมาณ 70 กิโลเมตร พื้นที่ตอนบนในเขตอำเภอบ้านแพ้วและอำเภอกระทุ่มแบน มีความอุดมสมบูรณ์ของดินและมีโครงข่ายแม่น้ำลำคลองเชื่อมโยงถึงกันกระจายอยู่ทั่วพื้นที่กว่า 170 สาย จึงเหมาะที่จะทำการเพาะปลูกพืชนานาชนิด และบางส่วนเป็นย่านธุรกิจ อุตสาหกรรมและที่อยู่อาศัย พื้นที่ตอนล่างของจังหวัดในเขตอำเภอเมืองสมุทรสาครอยู่ติดชายฝั่งทะเลยาว 41.8 กิโลเมตร จึงเหมาะที่จะประกอบอาชีพประมงทะเล เพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งและทำนาเกลือ ในช่วงฤดูฝนบางพื้นที่ประสบปัญหาน้ำท่วมหนัก ทำให้เศรษฐกิจโดยรวมเสียหายอย่างมาก โดยเฉพาะด้านการเกษตร[1] จังหวัดปราจีนบุรี
ต่อมา พ.ศ. 2536 ได้มีการแบ่งเขตพื้นที่การปกครองจังหวัดปราจีนบุรี โดยแยกพื้นที่อำเภอบางอำเภอไปอยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดสระแก้ว ซึ่งตั้งขึ้นใหม่ตามพระราชบัญญัติตั้งจังหวัดสระแก้ว พ.ศ. 2536 จังหวัดประจวบคีรีขันธ์
ครั้นถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว พ.ศ. 2441 จึงย้ายเมืองมาอยู่ที่บ้านเกาะหลัก ต่อมาพระองค์ทรงจัดการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาล เมืองประจวบคีรีขันธ์ เมืองชั้นจัตวาซึ่งขึ้นตรงกับเมืองเพชรบุรี มีฐานะเป็นอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ สังกัดเมืองเพชรบุรี ในช่วงนี้เมืองปราณบุรีซึ่งมีอาณาเขตติดอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ด้านทิศเหนือและเคยมีฐานะเป็นเมืองชั้นจัตวาขึ้นกับเมืองเพชรบุรี ก็ได้จัดตั้งเป็นอำเภอเมืองปราณบุรี สังกัดเมืองเพชรบุรีด้วย ส่วนเมืองกำเนิดนพคุณขึ้นตรงกับเมืองชุมพร ด้วยมีพระราชดำริสงวนชื่อเมืองปราณไว้ (เมืองเก่าที่ตั้งอยู่ที่ปากน้ำปราณบุรี) ต่อมา วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชโองการให้รวมเอาอำเภอเมืองปราณบุรี อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ เมืองเพชรบุรี และอำเภอกำเนิดนพคุณ เมืองชุมพร ซึ่งเป็นเมืองชั้นจัตวามาก่อน ตั้งเป็นเมืองปราณบุรี มีที่ทำการเมืองอยู่ที่ตำบลเกาะหลัก ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงได้มีการเปลี่ยนชื่อเมืองปราณบุรีเป็นเมืองประจวบคีรีขันธ์ เพื่อป้องกันการสับสนกับเมืองปราณที่ปากน้ำปราณบุรี หลังจากมีการยกเลิกระบบการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาล เมืองประจวบคีรีขันธ์จึงไม่ได้ขึ้นตรงกับเมืองเพชรบุรีและมณฑลราชบุรีอีก จังหวัดปราจีนบุรี
จังหวัดปราจีนบุรีมีขนบธรรมเนียม ประเพณี วัฒนธรรม และการละเล่นพื้นเมืองสำคัญที่นิยมปฏิบัติสืบทอดกันมา แต่โบราณจนถึงปัจจุบัน คือ กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล () เป็นเขตเมืองของกรุงเทพมหานครและจังหวัดที่ตั้งอยู่โดยรอบ ("ปริมณฑล" หมายถึง วงรอบ) ครอบคลุมพื้นที่กว่า 7 พันตารางกิโลเมตร แม่น้ำสายสำคัญที่ไหลผ่าน ได้แก่ แม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำท่าจีน มีประชากรที่มีภูมิลำเนาจดทะเบียนตามหลักฐานทะเบียนราษฎรรวมกันประมาณ 10.6 ล้านคน (เดือนธันวาคม พ.ศ. 2555) แต่ยังมีจำนวนผู้อยู่อาศัย (residents) ที่ไม่ได้จดทะเบียนเป็นภูมิลำเนาอยู่อีกเป็นจำนวนมาก ซึ่งในเวลากลางวันจะมีประชากรถึง 13 ล้านกว่าคนที่อยู่ในเขตนี้ กรุงเทพมหานครและปริมณฑลนับว่าเป็นเขตเศรษฐกิจที่มีความเจริญที่สุด และเป็นศูนย์กลางการปกครอง การบริหารราชการ พาณิชยกรรม และการเงินของประเทศ จังหวัดปราจีนบุรี
ปัจจุบันปราจีนบุรีเป็นจังหวัดที่มีบทบาทและสำคัญที่สุดจังหวัดหนึ่งของประเทศทั้งด้านอุตสาหกรรม ด้านเกษตรกรรม ด้านการคมนาคม จังหวัดปัตตานี
ปัตตานีเป็นหนึ่งในห้าจังหวัดชายแดนภาคใต้ ตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลตะวันออกของภาคใต้สุด ติดกับทะเลจีนใต้ อยู่ห่างจากกรุงเทพโดยทางรถยนต์ประมาณ 1,055 กิโลเมตร หรือ 1,025 กิโลเมตรโดยทางรถไฟ (สถานีรถไฟโคกโพธิ์) อำเภอไชยปราการ
ไชยปราการ () เป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดเชียงใหม่ประมาณ 128 กิโลเมตร สภาพภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน สลับ
ที่ราบเชิงเขา เป็นอำเภอที่มีภูเขาล้อมรอบถึง 3 ด้าน ได้แก่ ทิศใต้ ทิศตะวันออก และทิศตะวันตก ประชากรส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม อำเภอกบินทร์บุรี
อำเภอกบินทร์บุรีมีสถานะเป็นเมืองมาตั้งแต่สมัยอยุธยา โดยมีที่ว่าการเมืองตั้งอยู่ที่บ้านหนุมาน ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2444 ได้ย้ายที่ว่าการเมืองไปอยู่ที่บ้านปากน้ำ ซึ่งเป็นจุดที่แควหนุมานและแควพระปรงรวมกันเป็นแม่น้ำปราจีนบุรี และเมื่อมีการปฏิรูประบบการปกครองก็มีสถานะเป็นจังหวัดกบินทร์บุรีเรื่อยมา จังหวัดปราจีนบุรี
เขตอุตสาหกรรมกบินทร์บุรี อำเภอกบินทร์บุรี สวนอุตสาหกรรมเครือสหพัฒน์ กบินทร์บุรี อำเภอกบินทร์บุรี นิคมอุตสาหกรรม 304 ปราจีนบุรี อำเภอศรีมหาโพธิ นิคมอุตสาหกรรมไฮเทค กบินทร์ อำเภอกบินทร์บุรี สวนอุตสาหกรรมโรจนะ ปราจีนบุรี อำเภอศรีมหาโพธิ ภูมิศาสตร์ไทย
ภาคตะวันออกประกอบด้วย 7 จังหวัด มีอาณาเขตติดกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือทางทิศเหนือ ประเทศกัมพูชาทางทิศตะวันออก ติดกับอ่าวไทยทางทิศใต้ ติดกับภาคกลางด้านตะวันตก มีเนื้อที่ 34,380 ตารางกิโลเมตร
ภูมิประเทศของภาคตะวันออกแบ่งได้ 4 ลักษณะ คือ ภูมิประเทศส่วนทิวเขา มีทิวเขาสันกำแพง ทิวเขาจันทบุรี และทิวเขาบรรทัด ภูมิประเทศส่วนที่เป็นที่ราบลุ่มน้ำ คือที่ราบลุ่มน้ำบางปะกง ที่ราบชายฝั่งทะเล ตั้งแต่ปากแม่น้ำบางปะกงไปจนสุดเขตแดนที่แหลมสารพัดพิษ จังหวัดตราด ส่วนใหญ่ชายฝั่งทะเลจะมีหาดทรายสวยงาม และส่วนเกาะและหมู่เกาะ เช่น เกาะสีชัง เกาะเสม็ด หมู่เกาะช้าง และเกาะกูด และมีท่าเรือพานิชย์ที่สำคัญที่สุดของประเทศไทย
อยู่ที่แหลมฉบัง จังหวัดปราจีนบุรี
ในสมัยธนบุรีได้กล่าวถึงเมืองปราจีนเพียงว่าเป็นเมืองที่อยู่ในเส้นทางเดินทัพของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชที่ยกทัพจากกรุงศรีอยุธยาไปยังเมืองจันทบุรี กล่าวคือเมื่อ พ.ศ. 2309 ขณะที่กองทัพพม่าล้อมกรุงศรีอยุธยาอยู่นั้น สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระยากำแพงเพชรทรงเล็งเห็นว่ากรุงศรีอยุธยาจะเป็นอันตราย จึงรวบรวมทหารไทย จีน ประมาณ 1,000 คนเศษ พร้อมด้วยอาวุธออกไปตั้ง ณ วัดพิชัย พอฝนตกพระยากำแพงเพชรจึงนำกองทัพฝ่ากองทัพพม่าออกมาจากวัดพิชัย เดินทัพต่อไป โดยมีจุดหมายอยู่ที่เมืองจันทบุรี โดยเมืองปราจีนบุรีอยู่ในเส้นทางเดินทัพ ซึ่งตามพระราชพงศาวดารกรุงธนบุรี ฉบับจันทนุมาศ (เจิม) ได้กล่าวไว้ว่า …เมื่อวันพุธขึ้นแปดค่ำ เดือนยี่ ยกกองทัพมาประทับที่ตำบลหนองไม้ซุง ตามทางหลวงนครนายก ประทับรอนแรม 2 วันถึงบ้านนาเริ่ง ออกจากบ้านนาเริ่งวันหนึ่งถึงเมืองปราจีน ข้ามด่านกบและหยุดพักพลหุงอาหาร ณ ฟากตะวันออกแล้วยกข้ามไปจนถึงบ่าย 5 โมง… จังหวัดกระบินทร์บุรี
กระทั่งในปี พ.ศ. 2536 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดสระแก้ว แยกออกมาจากจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นพื้นที่ส่วนหนึ่งของอดีตจังหวัดกระบินทร์บุรีเดิม แขวงไชยบุรี
ไชยบุรี (, "ไซยะบูลี") เป็นหนึ่งในแขวงของประเทศลาว ตั้งอยู่ทางตะวันตกสุดของประเทศ มีพื้นที่ติดกับประเทศไทยทางด้านจังหวัดเชียงราย, จังหวัดพะเยา, จังหวัดน่าน, จังหวัดอุตรดิตถ์, จังหวัดพิษณุโลก และจังหวัดเลย เคยเป็นส่วนหนึ่งของสยามก่อนการเสียดินแดนเมื่อปี พ.ศ. 2447 ซึ่งมีผลให้แขวงนี้ไปขึ้นกับอินโดจีนของฝรั่งเศส  จังหวัดปราจีนบุรี
สุภาพร มะลิซ้อน มิสแกรนด์ไทยแลนด์ 2016 จังหวัดสิงห์บุรี
จังหวัดสิงห์บุรีตั้งอยู่ภาคกลางของประเทศไทย ห่างจากกรุงเทพมหานคร 142 กิโลเมตร มีเนื้อที่ทั้งหมดประมาณ 822.478 ตารางกิโลเมตร หรือ 514,049 ไร่ มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียงดังนี้ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไป เป็นที่ราบลุ่มและพื้นที่ลูกคลื่นลอนตื้น ซึ่งเกิดจากการทับถมของตะกอนริมแม่น้ำเป็นอย่างมาก มีแม่น้ำสำคัญไหลผ่าน 3 สาย คือ แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำน้อย และแม่น้ำลพบุรี นอกจากนี้ยังมีลำน้ำสายอื่น ๆ คือ ลำแม่ลา ลำการ้อง ลำเชียงราก และลำโพธิ์ชัย ไม่มีพื้นที่เป็นภูเขาและป่าไม้และไม่มีแร่ธาตุที่สำคัญ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 304
เริ่มต้นที่ปลายถนนศุขประยูรที่ทางแยกคอมเพล็กซ์ เลี้ยวซ้ายไปทางตะวันออก ผ่านพื้นที่อำเภอบางคล้าและอำเภอพนมสารคาม ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 331 ที่ทางแยกต่างระดับชำขวาง ใกล้กับศูนย์ศึกษาการพัฒนาเขาหินซ้อนอันเนื่องมาจากพระราชดำริ และตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 359 (สายสระแก้ว-เขาหินซ้อน) ในตำบลเขาหินซ้อน แล้วตัดตรงขึ้นเหนือเข้าสู่พื้นที่อำเภอศรีมหาโพธิ จังหวัดปราจีนบุรี ผ่านนิคมอุตสาหกรรม 304 1 และนิคมอุตสาหกรรมไฮเทคกบินทร์ เข้าสู่พื้นที่อำเภอกบินทร์บุรี ตัดกับถนนสุวรรณศร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33) ที่ทางแยกกบินทร์บุรี (สามทหาร) จังหวัดปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี วิทยาเขตปราจีนบุรี กำลังก่อสร้าง ในพื้นที่ อำเภอ กบินทร์บุรี มหาวิทยาลัยรามคำแหง สาขาวิทยบริการเฉลิมพระเกียรติ จังหวัดปราจีนบุรี มหาวิทยาลัยสวนดุสิต ศูนย์การศึกษาปราจีนบุรี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย ศูนย์การศึกษาปราจีนบุรี มหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์ ศูนย์การศึกษาปราจีนบุรี วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี สถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข จังหวัดชัยภูมิ
จังหวัดชัยภูมิ (เดิมสะกดว่า ไชยภูมิ์[1]) เป็นจังหวัดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่างของประเทศไทย แต่หากแบ่งตามภูมิศาสตร์ ชัยภูมิอยู่จะในเขตภาคตะวันออกเฉียงเหนือด้านตะวันตก ร่วมกับจังหวัดเลย และนครราชสีมา หากแบ่งตามลักษณะภูมิอากาศจะจัดอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบน และแบ่งตามแบบเขตการปกครองจะจัดอยู่ในกลุ่มภาคอีสานตอนล่าง อำเภอเมืองปราจีนบุรี
อำเภอเมืองปราจีนบุรีแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 13 ตำบล 144 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองปราจีนบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 14 แห่ง ได้แก่ เทศบาลเมืองวิเชียรบุรี
วิเชียรบุรี เป็นชุมชนเก่าแก่ร่วมสมัยกับเมืองศรีเทพ สันนิษฐานว่าเป็นเมืองลูกหรือเมืองท่าของเมืองศรีเทพ เนื่องจากอยู่ชิดกับแม่น้ำป่าสัก ต่อเนื่องยาวนานมาจนถึงสมัย สมเด็จพระนเรศวรมหาราช มีความสำคัญคือเป็นเมืองของขุนพลเอกคู่ใจสมเด็จพระนเรศวรมหาราช พระศรีถมอรัตน์ หรือ พระยาศรีไสยณรงค์ จากคำบอกเล่าปากต่อปากของคนเฒ่าคนแก่ที่เล่าต่อ ๆ กันมาว่า สมเด็จพระนเรศวรมหาราชเมื่อครั้งเป็นพระมหาอุปราชา เสด็จปราบเขมรที่เมืองไชยบาดาลเสร็จแล้ว จึงเสด็จมายั้งทัพที่บริเวณหน้าสถานีตำรวจภูธรวิเชียรบุรีในปัจจจุบัน เพื่อเยี่ยมเยียนราษฎรเมืองศรีเทพในขณะนั้น จนถึงสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองวิเชียรบุรีจึงถูกยุบลงเป็นอำเภอวิเชียรบุรี เป็นอำเภอที่อยู่ในเขตจังหวัดเพชรบูรณ์ อุทยานแห่งชาติกุยบุรี
อุทยานแห่งชาติกุยบุรี หรือ ผืนป่ากุยบุรี เป็นแหล่งต้นน้ำสำคัญของ แม่น้ำกุยบุรี และแม่น้ำปราณบุรี หล่อเลี้ยงชีวิตของผู้คนในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ได้รับการประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติ มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อคุ้มครองทรัพยากรธรรมชาติที่ปรากฏในพื้นที่ เพื่อเป็นแหล่งหาความรู้ศึกษาวิจัย และการประกอบกิจกรรมนันทนาการของประชาชน โดยได้รับประกาศให้เป็นอุทยานแห่งชาติในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 20ก วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2542 นับเป็นอุทยานแห่งชาติลำดับที่ 90 ของประเทศ มีอาณาเขตครอบคลุม 4 อำเภอ คือ อำเภอปราณบุรี อำเภอสามร้อยยอด อำเภอกุยบุรี และอำเภอเมืองประจวบคีรีขันธ์ จังหวัดสมุทรสาคร
จังหวัดสมุทรสาครเป็นจังหวัดชายทะเลอ่าวไทย มีแม่น้ำท่าจีนไหลผ่ากลางจังหวัด เป็นจังหวัดในเขตพื้นที่ภาคกลางตอนล่างของประเทศไทยประมาณเส้นรุ้งที่ 13 องศาเหนือ และเส้นแวงที่ 100 องศาตะวันออก เป็นจังหวัดปริมณฑล มีพื้นที่ติดกับเขตหนองแขม เขตบางบอน และเขตบางขุนเทียนของกรุงเทพมหานคร มีพื้นที่ 872.347 ตารางกิโลเมตร[1] โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร
โรงพยาบาลเจ้าพระยาอภัยภูเบศร ในพระอุปถัมภ์ สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี และ พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวี เป็นโรงพยาบาลศูนย์ประจำจังหวัดปราจีนบุรี และเป็นโรงพยาบาลนำร่องเรื่องการแพทย์แผนไทย ใช้สมุนไพรบำบัดรักษาโรค มีการนวด อบ ประคบ และฝังเข็ม แปรรูปสมุนไพรไทยเป็นเวชภัณฑ์ และเครื่องสำอาง ถนนปราจีนธานี
ถนนปราจีนธานี หรือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 320 สายศาลนเรศวร–สถานีรถไฟปราจีนบุรี เริ่มต้นจากแยกจากถนนสุวรรณศร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33) ที่ทางแยกศาลนเรศวร ตำบลบ้านพระ อำเภอเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี ผ่านแยกตัดกับทางหลวงชนบท ปจ.2008 ที่แยกดงหัวโขด ผ่านตำบลดงพระราม สิ้นสุดบริเวณจุดตัดทางรถไฟบริเวณหน้าค่ายจักรพงษ์ เขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี มีระยะทางรวม 10 กิโลเมตร จังหวัดปราจีนบุรี
ปราจีนบุรีในฐานะหัวเมืองชั้นในด้านทิศตะวันออก สันนิษฐานว่า ในสมัยอยุธยาตอนต้นก่อนการปฏิรูปการปกครองในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ (พ.ศ. 1991-2031) เมืองปราจีนมีฐานะเป็นเมืองเล็ก ๆ ที่อยู่ใกล้ราชธานีคือกรุงศรีอยุธยา โดยทางกรุงศรีอยุธยาจะส่งขุนนางมาปกครองโดยให้ขึ้นตรงต่อเมืองหลวง และหลังจากการปฏิรูปการปกครองในรัชสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถแล้ว การปกครองหัวเมืองก็เปลี่ยนไปจากเดิม คือ สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แบ่งเป็นหัวเมืองชั้นใน หัวเมืองชั้นนอก และหัวเมืองประเทศราช และแบ่งหัวเมืองออกเป็นชั้น เอก โท ตรี และจัตวา ทรงลดฐานะหัวเมืองชั้นในคือเมืองลูกหลวงและเมืองหลานหลวงลงมาเป็นเมืองจัตวาภายใต้การปกครองของราชธานี โดยทางราชธานีจะส่งขุนนางมาปกครองและขึ้นตรงต่อเมืองหลวง และขุนนางที่ปกครองหัวเมืองชั้นในเรียกว่า "ผู้รั้ง" เขตที่จัดเป็นหัวเมืองชั้นในมีอาณาบริเวณดังนี้ ทิศเหนือจดเมืองชัยนาท ทิศตะวันออกจดเมืองปราจีน ทิศตะวันตกจดสุพรรณบุรี ทิศใต้จดเมืองกุยบุรี เมืองปราจีนบุรีหลังการปฏิรูปในสมัยสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ จึงเป็นหัวเมืองจัตวาขึ้นกับราชธานี ตำแหน่งเจ้าเมืองหรือผู้รั้งมีบรรดาศักดิ์และราชทินนามที่ออกพระอุไทยธานี อำเภอปราณบุรี
อำเภอปราณบุรีตั้งอยู่ทางตอนเหนือของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังต่อไปนี้ สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี
สโมสรฟุตบอลจังหวัดปราจีนบุรี ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2542 โดยส่งแข่งขันในนาม สมาคมศิษย์เก่าโรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง โดยลงทำการแข่งขัน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ง. ในปี พ.ศ. 2543 ต่อมาในปี พ.ศ. 2544 สโมสรสามารถเลื่อนชั้นลงทำการแข่งขันใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ค. และเลื่อนชั้นมาลงแข่งขันใน ฟุตบอลชิงถ้วยพระราชทานประเภท ข. ในปี 2547 ต่อมาได้เปลื่ยนชื่อสโมสรเป็น สโมสรฟุตบอลศิษย์เก่าฯ-เทศบาลเมืองปราจิณ โดยทางสมาคมฯ ได้มอบสิทธิ์การบริหารสโมสรให้กับ บุญเกื้อ พากเพียรศิลป์ และได้สิทธิ์เข้าร่วมแข่งขัน ดิวิชั่น 2 2549 โดยในปีแรกที่เข้าแข่งขัน สโมสรทำผลงานได้ไม่ดีนัก โดยจบอันดับที่ 10 มี 19 คะแนนจาก 20 นัด ห่างจาก สโมสรธนาคารอาคารสงเคราะห์ ทีมอันดับที่ตกชั้นเพียงคะแนนเดียว  มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี เป็นหนึ่งในวิทยาเขตของ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ซึ่งเป็นสถาบันอุดมศึกษาที่จัดการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี บริหารธุรกิจและการท่องเที่ยว ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ได้จัดทำโครงการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ วิทยาเขตปราจีนบุรี โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อขยายโอกาสทางการศึกษาและกระจายฐานบริการระดับอุดมศึกษาด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ไปสู่จังหวัดปราจีนบุรีและภูมิภาคใกล้เคียงรวมทั้งดำเนินการวิจัยและพัฒนาการฝึกอบรม การถ่ายทอดเทคโนโลยีต่างๆ แก่ชุมชนและภาคอุตสาหกรรม ซึ่งเดิมมหาวิทยาลัยฯ ได้วางแผนจัดทำโครงการสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ ณ จังหวัดฉะเชิงเทรา ซึ่งคณะรัฐมนตรีอนุมัติเป็นที่เรียบร้อย ใน ปีพ.ศ.2535 แต่ต้องเปลี่ยนแปลงสถานที่ดำเนินโครงการมาเป็นที่จังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งเป็นที่ดินราชพัสดุในความดูแลของกองทัพบกซึ่งที่ดินที่ติดทางหลวงจังหวัดหมายเลข 3077 เส้นทางขึ้นเขาใหญ่ เลขที่ 129 หมู่ 6 ตำบลเนินหอม อำเภอเมือง จังหวัดปราจีนบุรี จำนวน 1,233 ไร่ และสำรองพื้นที่ใช้งานอีก 1,286 ไร่ เพื่อให้สอดคล้องกับนโยบายของทบวงมหาวิทยาลัยที่ให้มหาวิทยาลัยที่จะขยายวิทยาเขตแห่งใหม่ควรมีพื้นที่อย่างน้อยไม่ต่ำกว่า 2,000 ไร่ ในปี พ.ศ.2538 อำเภอบ้านสร้าง
อำเภอบ้านสร้าง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี จังหวัดสระแก้ว
ใช้ถนนพหลโยธิน แล้วเลี้ยวขวาที่ทางแยกหินกอง ประมาณกิโลเมตรที่ 90 แยกขวาใช้ถนนสุวรรณศร ผ่านอำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี อำเภอบ้านนา จังหวัดนครนายก ถึงนครนายก ใช้ถนนสุวรรณศร ( ทางหลวงหมายเลข 33) ถึงเขตอำเภอเมืองปราจีนบุรี อำเภอประจันตคาม อำเภอกบินทร์บุรี ถึงตัวจังหวัดสระแก้ว ระยะทางประมาณ 245 กิโลเมตร เทศบาลเมืองปราจีนบุรี
เทศบาลเมืองปราจีนบุรี จัดตั้งตามพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลเมืองปราจีนบุรี จังหวัดปราจีนบุรี พ.ศ. 2478 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 52 ตอนที่ 56 ลงวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2478 และมีการเปลี่ยนแปลงเขตเทศบาล จำนวน 3 ครั้ง คือ ครั้งที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2493 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 2.4 ตารางกิโลเมตร ครั้งที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2499 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 3.88 ตารางกิโลเมตร และครั้งที่ 3 เมื่อ พ.ศ. 2516 มีพื้นที่เพิ่มขึ้นจากเดิมเป็น 8.34 ตารางกิโลเมตรเทศบาลเมืองปราจีนบุรีมีพื้นที่ประมาณ 8.34 ตารางกิโลเมตร หรือ 5,212.5 ไร่ ประกอบด้วย 1 ตำบล คือ ตำบลหน้าเมือง ซึ่งชาวบ้านภายในเขตเทศบาลได้รวมกลุ่มกันอยู่เป็นชุมชนจำนวน 17 ชุมชน ดังนี้ อุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554
วันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554 น้ำในแม่น้ำปราจีนบุรี ซึ่งได้รับน้ำมาจากด้านอำเภอกบินทร์บุรี และอำเภอประจันตคาม ส่งผลให้ระดับน้ำสูงขึ้นไหลท่วมถนนในเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี โดยเฉพาะวัดแก้วพิจิตรถูกน้ำท่วมขังสูงกว่า 60 เซนติเมตร นอกจากนี้รวมโบราณสถานต่าง ๆ และยังมีน้ำท่วมขังในบางพื้นที่ เช่น อำเภอกบินทร์บุรี อำเภอศรีมหาโพธิ [145] ประเทศจีน
Template:CJKV; English: People's Republic of China (PRC)) เป็นรัฐเอกราชในเอเชียตะวันออก เป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดในโลก กว่า 1400 ล้านคน เป็นรัฐพรรคการเมืองเดียวปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์จีน มีเมืองหลวงอยู่ที่กรุงปักกิ่ง ประเทศจีนแบ่งการปกครองออกเป็น 22 มณฑล (ไม่รวมพื้นที่พิพาทไต้หวัน) 5 เขตปกครองตนเอง 4 เทศบาลนคร (ปักกิ่ง เทียนจิน เซี่ยงไฮ้ และฉงชิ่ง) และ 2 เขตบริหารพิเศษ ได้แก่ ฮ่องกงและมาเก๊า จังหวัดกระบินทร์บุรี
จังหวัดกระบินทร์บุรีถูกยุบรวมกับจังหวัดปราจิณบุรี เมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2468 จากพระราชดำริในพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงมองว่าบัดนี้การเดินทางระหว่างเมืองปราจิณบุรีกับเมืองกระบินทร์บุรีสะดวกขึ้นกว่าในอดีตแล้ว สมควรแก่การยุบจังหวัดกระบินทร์บุรี เดิมมีพระราชดำริที่จะยุบศาลจังหวัดกระบินทร์บุรีรวมเข้ากับศาลจังหวัดปราจิณบุรีด้วย ภายหลังได้ทรงเปลี่ยนพระทัย เพื่ออำนวยความสะดวกแก่ผู้มีอรรถคดี ต่อมาได้ยุบศาลจังหวัดกระบินทร์บุรีรวมเข้ากับศาลปราจิณบุรีในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2475 ลุในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระปรเมนทรมหาอานันทมหิดลจึงได้ตั้งเป็นศาลแขวงกบินทร์บุรีเปิดทำการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2480 ก่อนยกฐานะเป็นศาลจังหวัดกบินทร์บุรี เมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2482 จังหวัดสิงห์บุรี
จังหวัดสิงห์บุรี เป็นจังหวัดหนึ่งที่ตั้งอยู่ในภาคกลางของประเทศไทย จังหวัดปราจีนบุรี
ด้านอุตสาหกรรม จังหวัดปราจีนบุรีมีความเจริญ มีการลงทุนจากต่างประเทศปีละจำนวนมาก และมีการก่อสร้างนิคมอุตสาหกรรมมากมาย เช่น นิคม 304 นิคมกบินทร์บุรี และนิคมโรจนะซึ่งย้ายจากจังหวัดพระนครศรีอยุธยา รวมถึงโรงงานที่มาจากในประเทศและนอกประเทศอย่าง ญี่ปุ่น จีน ไตหวัน สหรัฐอเมริกา เนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ใกล์เมืองหลวง ใกล์ท่าเรือที่ใช้ส่งออก และเส้นทางสำคัญสู่ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคกลาง ภาคตะวันออก แต่ผลเสียที่ว่า ความเจริญนั้นเปลี่ยนวิถีชาวบ้านแบบดั้งเดิมไป เขตปกครองคณะสงฆ์จังหวัดปราจีนบุรี
2. พระครูสิริพัฒนโสภณ รองเจ้าคณะจังหวัด (ม) วัดสง่างาม อำเภอเมืองปราจีนบุรี วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี
วิทยาลัยการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร จังหวัดปราจีนบุรี () เป็นวิทยาลัยในสังกัดสถาบันพระบรมราชชนก กระทรวงสาธารณสุข เปิดสอนในระดับชั้นปีที่ 3 และ 4 ต่อจาก คณะการแพทย์แผนไทยอภัยภูเบศร มหาวิทยาลัยบูรพา จังหวัดปราจีนบุรี
ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น เมืองปราจีนยังคงเป็นเมืองผ่านของเส้นทางเดินทัพระหว่างไทยกับกัมพูชา มีผู้คนอยู่อาศัยมากขึ้นในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 3) ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งเมืองขึ้นหลายเมือง เช่น เมืองกบินทร์บุรี เมืองอรัญประเทศ เมืองวัฒนานคร เป็นต้น ทั้งยังทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ขุดคลองบางขนากขึ้น ส่งผลให้การติดต่อระหว่างเมืองปราจีนบุรีกับพระนครสะดวกรวดเร็วขึ้น จังหวัดสระแก้ว
คลองพระปรง มีต้นกำเนิดจากเขาในอำเภอวัฒนานคร แล้วไหลไปรวมกับแม่น้ำหนุมานในเขตอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี กลายเป็นแม่น้ำปราจีนบุรี ความยาว 180 กิโลเมตร คลองพระสะทึง มีต้นกำเนิดจากเขาทึ่งลึ่งในอำเภอมะขาม และเขาตะกวดในอำเภอโป่งน้ำร้อน จังหวัดจันทบุรี ไหลไปลงแม่น้ำพระปรงที่บ้านปากร่วม ตรงแนวแบ่งเขตระหว่างอำเภอเมืองสระแก้ว จังหวัดสระแก้ว กับอำเภอกบินทร์บุรี จังหวัดปราจีนบุรี ความยาว 164 กิโลเมตร คลองน้ำใส มีต้นกำเนิดจากเขาตาเลาะและเขาตาง็อกในอำเภอวัฒนานคร และภูเขาในประเทศกัมพูชา ความยาว 74 กิโลเมตร ใช้เป็นเส้นเขตแดนระหว่างไทยกับกัมพูชา คลองพรมโหด มีต้นกำเนิดจากเขาในตำบลช่องกลุ่ม อำเภอวัฒนานคร ไหลไปลงคลองลึก อำเภออรัญประเทศ ที่หลักเขตแดนที่ 50 ความยาว 62 กิโลเมตร ถือเป็นแนวเขตอนุรักษ์ของไทยและกัมพูชา ระเบียงเศรษฐกิจภาคตะวันออก
เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก () หรือ EEC เป็นเขตเศรษฐกิจพิเศษซึ่งจัดตั้งขึ้นโดยมติคณะรัฐมนตรีในพ.ศ. 2558 ตั้งอยู่บริเวณในชายฝั่งทะเลด้านตะวันออกของอ่าวไทยซึ่งถือเป็นพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศไทย ครอบคลุมพื้นที่สามจังหวัดได้แก่จังหวัดฉะเชิงเทรา จังหวัดชลบุรี และจังหวัดระยอง กิจกรรมทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นภายในระเบียงเศรษฐกิจนี้ มีมูลค่าราว 14% ของทั้งประเทศไทย จังหวัดปราจีนบุรี
รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดปราจีนบุรี โรงเรียนปราจิณราษฎรอำรุง โรงเรียนมัธยมวัดใหม่กรงทอง ในพระราชูปถัมภ์ โรงเรียนปราจีนกัลยาณี โรงเรียนเตรียมอุดมศึกษาน้อมเกล้า กบินทร์บุรี โรงเรียนมารีวิทยา สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี เอฟซี สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี ยูไนเต็ด สโมสรฟุตบอลกบินทร์บุรี เอฟซี ค่ายจักรพงษ์ ค่ายทหารบกแห่งแรกของไทย สมาคมกีฬาจังหวัดปราจีนบุรี พุทธอุทยานโลก แหล่งรวมชาวพุทธจากทั่วโลก บริเวณวนอุทยานเขาอีโต้ รายชื่อสาขาของธนาคารในจังหวัดปราจีนบุรี รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดปราจีนบุรี วิทยาลัยเทคโนโลยีนครกบินทร์ น้ำตกเหวนรก แก่งหินเพิง เทศกาลมาฆปูรมีศรีปราจีน จังหวัดปราจีนบุรี
อุทยานแห่งชาติทับลาน มรดกโลก อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ มรดกโลก อุทยานแห่งชาติปางสีดา มรดกโลก วนอุทยานเขาอีโต้ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดปราจีนบุรี
จังหวัดปราจีนบุรี มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 3 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 3 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย จังหวัดปราจีนบุรี
การรวมท้องที่บางส่วนของจังหวัดนครนายกไว้ในเขตการปกครองของจังหวัดปราจีนบุรีส่งผลให้จังหวัดปราจีนบุรีที่เดิมมีท้องที่กว้างขวางอยู่แล้ว มีท้องที่กว้างขวางเพิ่มมากขึ้นเกินกำลังจังหวัดจะรับผิดชอบ การติดต่อดูแลทุกข์สุขของประชาชนและการปกครองของราษฎรไม่เป็นผลดีเหมือนเมื่อนครนายกเป็นจังหวัดอยู่ กระทรวงมหาดไทยจึงได้เสนอร่างหลักการพระราชบัญญัติสถาปนาจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2489 โดยได้สอบถามจังหวัดปราจีนบุรีและจังหวัดสระบุรี และในที่สุดรัฐบาลได้ออกพระราชบัญญัติจัดตั้งจังหวัดสมุทรปราการ จังหวัดนนทบุรี จังหวัดสมุทรสาคร และจังหวัดนครนายก พ.ศ. 2489 โดยระบุในพระราชบัญญัติว่า ปรางค์กู่ จังหวัดชัยภูมิ
ตั้งอยู่ที่ถนนบรรณาการ บ้านหนองบัว ตำบลในเมือง อำเถอเมือง อำเภอเมืองชัยภูมิ อยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 3 กิโลเมตร จากจังหวัดชัยภูมิมาตามทางหลวงหมายเลข 202 ประมาณ 1 กิโลเมตรจะมีทางแยกเลี้ยวขวาเข้าปรางค์กู่ตามทางหลวงหมายเลข 2158 เป็นระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร โดยจะเห็นวัด (ศาสนสถาน)ชื่อว่าวัดปรางค์กู่ สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี ยูไนเต็ด
สนามกีฬากลางจังหวัดปราจีนบุรี มีการปรับปรุงพื้นสนามและติดแอร์ห้องพักนักเตะและนักกีฬา รวมทั้งห้องพักผู้ตัดสิน ถือว่าเป็นสนามแข่งในแถบภาคกลางที่ได้มาตรฐานและพร้อมที่จะรองรับการแข่งขันฟุตบอลในระดับอาชีพ จังหวัดสายบุรี
จังหวัดสายบุรี ถูกยุบเลิกตามประกาศเรื่อง ยุบรวมท้องที่บางมณฑลและบางจังหวัด จังหวัดสายบุรีถูกยุบรวมเข้ากับจังหวัดปัตตานี ยกเว้น อำเภอบาเจาะถูกผนวกเข้ากับจังหวัดนราธิวาส ประกาศในราชกิจจานุเบกษาวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2474 เล่มที่ 48 หน้าที่ 576
เขตการปกครองของจังหวัดสายบุรีในอดีตมี 2 อำเภอ และ 1 กิ่งอำเภอ รวมเนื้อที่ 499.12 ตร.กม. ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่ ภาคเหนือ (ประเทศไทย)
จังหวัดในภาคเหนือ กำหนดโดยคณะกรรมการภูมิศาสตร์แห่งชาติเมื่อปี พ.ศ. 2521 และประกาศใช้โดยราชบัณฑิตยสถาน[1] เป็นการแบ่งตามลักษณะทางภูมิศาสตร์ ประเพณี สังคม วัฒนธรรมและภาษา เป็นการแบ่งระบบ 6 ภูมิภาค ประกอบไปด้วย 9 จังหวัด ตามลักษณะภูมิภาคตามธรรมชาติที่ตั้งอยู่ในเขตภูเขา จังหวัดบึงกาฬ
บึงกาฬ เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนสุดของประเทศไทย อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานคร 765 กิโลเมตร จัดตั้งขึ้นตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2554 เป็นต้นไป โดยแยกอำเภอบึงกาฬ อำเภอเซกา อำเภอโซ่พิสัย อำเภอบุ่งคล้า อำเภอบึงโขงหลง อำเภอปากคาด อำเภอพรเจริญ และอำเภอศรีวิไล ออกจากการปกครองของจังหวัดหนองคายบึงกาฬ เดิมเป็น อำเภอไชยบุรี ในเขตการปกครองของ จังหวัดนครพนม ซึ่งมีที่ว่าการอำเภอ ตั้งอยู่ที่บริเวณปากน้ำสงคราม
ไชยบุรี เดิมชื่อ "เมืองไชยสุทธิ์อุตมบุรี" อยู่ในเขตการปกครองของเมืองเวียงจันทน์ ซึ่งเป็นเมืองขึ้นของไทยในสมัยนั้น ตามแผ่นศิลาจารึกที่วัดไตรภูมินั้น ประวัติของเมืองไชยบุรี 
ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2351 หัวหน้าชาวไทยญ้อชื่อ ท้าวหม้อและนางสุนันทา ได้พาบุตรและบ่าวไพร่ อพยพโยกย้ายผู้คนพลเมืองจากเมืองหงสา (ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโขง ตอนเหนือเมืองหลวงพระบาง) อพยพลงมาตามแม่น้ำโขง ลงมาตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณปากน้ำสงครามในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น ได้รวบรวมผู้คนมาสร้างเมืองใหม่ขึ้น และตั้งชื่อว่า “เมืองไชยสุทธิ์อุตมบุรี” ขึ้นตรงต่อเมืองเวียงจันทน์ เจ้าผู้ครองนครเวียงจันทน์ ได้ตั้งให้ท้าวหม้อเป็นพระยาหงสาวดี และท้าวเล็กน้องชายท้าวหม้อเป็นอุปราชวังหน้า ท้าวหม้อมีบุตรชายคนโตชื่อท้าวโสม กรุงเทพมหานครและปริมณฑล
การแบ่งจังหวัดเป็นภูมิภาคด้วยระบบ กรุงเทพมหานครและปริมณฑล เป็นการแบ่งที่เป็นทางการโดยคณะกรรมการภูมิศาสตร์แห่งชาติ ใช้ในการศึกษาทางภูมิศาสตร์ โดยภาคกลางของระบบ กรุงเทพมหานครและปริมณฑล นี้ ประกอบไปด้วยเขตการปกครอง 6 จังหวัด รวมถึงกรุงเทพมหานคร (ซึ่งเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษที่มีฐานะเทียบเท่ากับจังหวัด) โดยมีพื้นที่ทางเหนือไปจนสุดเขตจังหวัดสุโขทัยและจังหวัดพิษณุโลก และทางใต้ลงไปสุดที่อ่าวไทย ยกเว้นจังหวัดที่ติดกับประเทศพม่า ซึ่งมีลักษณะเป็นภูเขา และยกเว้นจังหวัดทางภาคตะวันออก เทศบาลเมืองปราจีนบุรี
จำนวนประชาชนในเขตเทศบาลเมืองปราจีนบุรี ณ เดือนธันวาคม พ.ศ. 2554 มีจำนวน 18,231 คน แยกเป็นชาย 8,596 คน หญิง 9,635 คน ความหนาแน่นของประชากรประมาณ 2,186 คนต่อตารางกิโลเมตร จำนวนบ้าน 7,992 หลังคาเรือน อำเภอเมืองปราจีนบุรี
อำเภอเมืองปราจีนบุรีมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ จังหวัดปราจีนบุรี
ต้นโพธิ์ศรีมหาโพธิ กลุ่มโบราณสถานสระมรกต โบราณสถานเมืองศรีมโหสถ อำเภอปราณบุรี
ในอดีตเป็นพื้นที่เขตปกครอง เมืองปราณบุรี (เมืองชั้นจัตวา) ขึ้นตรงกับแขวงเมืองเพชรบุรี จนกระทั่งมีการจัดการปกครองแบบมณฑลเทศาภิบาล จึงได้รับการจัดตั้งเป็นอำเภอเมืองปราณบุรี แขวงเมืองเพชรบุรี (จังหวัดเพชรบุรี) ซึ่งมีที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ ณ บ้านเพนียด ต่อมา วันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2449 พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้มีพระบรมราชองการเหนือเกล้าให้รวมเอาอำเภอเมืองปราณบุรี อำเภอเมืองประจวบคีรีขันธุ์ จังหวัดเพชรบุรี และอำเภอกำเนิดนพคุณ จังหวัดชุมพร ซึ่งเป็นเมืองชั้นจัตวามาก่อนเข้ารวมเป็นจังหวัดปราณบุรี จังหวัดปราจีนบุรี
สรุปได้ว่า การตั้งถิ่นฐานของมนุษย์เริ่มแรกในเขตจังหวัดปราจีนบุรีเป็นสังคมสมัยก่อนประวัติศาสตร์ตอนปลายที่มีเทคโนโลยีค่อนข้างสูงในการดำรงชีวิต คือ รู้จักใช้เครื่องมือเหล็กและรู้จักใช้วิธีกักเก็บน้ำ ต่อมาสภาพสังคมและเศรษฐกิจมีความสลับซับซ้อนมากขึ้นจนเข้าสู่พุทธศตวรรษที่ 6-10 ได้รับวัฒนธรรมภายนอกและเข้าสู่สมัยประวัติศาสตร์ พัฒนาเป็นชุมชนหรือเมืองที่รู้จักกันในชื่อว่า กลุ่มวัฒนธรรมทวารวดี มีอายุในช่วงพุทธศตวรรษที่ 12-19 จังหวัดปราจีนบุรี
ในสมัยอยุธยาปรากฏชื่อเมืองปราจีนบุรีเป็นครั้งแรก คำว่า "ปราจีนบุรี" เป็นคำสมาส เกิดจากคำว่า "ปราจีน" กับคำว่า "บุรี" คำว่า "ปราจีน" หรือ "ปาจีน" หมายความว่า ทิศตะวันออก ส่วนคำว่า "บุรี" หมายความว่า "เมือง" รวมแล้วคำว่า "ปราจีนบุรี" หมายถึงเมืองตะวันออก การเขียนชื่อเมืองปราจีนบุรีแตกต่างกันไป เช่น ปราจินบุรี ปราจิณบุรี และปาจีนบุรี แต่ความหมายน่าจะหมายถึงเมืองทางตะวันออกของราชอาณาจักรไทย สถานีรถไฟวังก์พง
สถานีรถไฟวังก์พง ตั้งอยู่บ้านวังก์พง ตำบลวังก์พง อำเภอปราณบุรี จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ เป็นสถานีรถไฟชั้น 2 ของทางรถไฟสายใต้ เป็นจุดลงรถ ไป ที่ศูนย์การทหารราบ (ค่ายธนะรัชต์) ระยะทาง 6 กิโลเมตร เดิมแต่ก่อน สถานีวังก์พงเป็นจุดเติมน้ำ และ ฟืน เพราะอยู่ใกล้แม่น้ำปราณบุรี และ เป็นที่สูงไม่เป็นที่ลุ่มเหมือนสถานีปราณบุรี สถานีวังก์พงมีโรงเก็บรถจักร และวงเวียนกลับรถจักร สำหรับรถรวม ธนบุรี - ปราณบุรี สโมสรฟุตบอลปราจีนบุรี
ต่อมา ในฤดูกาล 2550 สโมสรทำผลงานได้อย่างที่สื่อคาดไม่ถึง โดยจบอันดับ 3 มีคะแนนห่างกับสโมสรที่มีสิทธิ์เลื่อนชั้นในปีนั้นอย่าง สโมสรปตท. เพียง 3 คะแนน
ต่อมาใน ดิวิชั่น 2 2551 สโมสรสามารถคว้าตำแหน่งชนะเลิศการแข่งขัน พร้อมได้สิทธิ์เลื่อนชั้นแข่งขัน ดิวิชั่น 1 2552 โดยในปีนั้น ประภาร นาคพงษ์ ได้รับรางวัล ผู้ฝึกสอนยอดเยี่ยมของลีกอีกด้วย อำเภอนาดี
นาดี เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี ถือว่าเป็นประตูเข้าสู่ภาคตะวันออกจากทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือ อำเภอกบินทร์บุรี
ต่อมาทางราชการเห็นว่าการคมนาคมระหว่างจังหวัดกบินทร์บุรีและจังหวัดปราจีนบุรีมีความสะดวกมากขึ้นแล้ว จึงมีประกาศเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2469 ให้ยุบจังหวัดกบินทร์บุรีลงเป็นอำเภอขึ้นกับจังหวัดปราจีนบุรีจนถึงปัจจุบัน[2] จังหวัดสระแก้ว
สระแก้ว เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกของประเทศไทย แยกออกมาจากจังหวัดปราจีนบุรีเมื่อปี พ.ศ. 2536 จังหวัดปราจีนบุรี
การเกิดบ้านเมืองในสมัยประวัติศาสตร์ระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-19 แบ่งจังหวัดปราจีนบุรีออกเป็น 2 ช่วง คือ ช่วงแรกมีความเจริญรุ่งเรืองและพัฒนาการเป็นบ้านเมืองร่วมสมัยกับกลุ่มบ้านเมืองทวารวดีในบริเวณภาคกลางของประเทศ มีอายุระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-16 และช่วงที่ 2 เป็นการอยู่สืบเนื่องต่อจากช่วงแรก แต่สภาพสังคม การเมือง การปกครองได้เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม เชื่อว่าช่วงเวลาดังกล่าวนี้ได้รับวัฒนธรรมเขมรโบราณเข้ามา มีการผสมผสานกับวัฒนธรรมทวารวดีที่เคยรุ่งเรืองมาก่อน จังหวัดสระบุรี
จังหวัดสระบุรี เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางของประเทศไทย ตั้งอยู่ทางตะวันออกของภาคกลาง นับเป็นเสมือนด่านผ่านระหว่างภาคกลางกับภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีแหล่งท่องเที่ยวมากมายทั้งทางประวัติศาสตร์และแหล่งท่องเที่ยวทางธรรมชาติ และยังเป็นจังหวัดที่มีความสำคัญต่อภาคอุตสาหกรรมลำดับต้น ๆ ของประเทศไทย จังหวัดปราจีนบุรี
แต่อย่างไรก็ดี เมื่อกรุงศรีอยุธยามีศึกติดพันกับพม่าหรือมีความอ่อนแอภายใน กัมพูชาก็ถือโอกาสมากวาดต้อนผู้คนตามแนวชายแดนของราชอาณาจักรอยุธยาอย่างเมืองปราจีน สมเด็จพระนเรศวรมหาราชจึงทรงยกทัพไปตีกัมพูชาโดยใช้เส้นทางบก โดยยกทัพหลวงออกจากกรุงศรีอยุธยามาทางตะวันออก ผ่านพิหานแดง (วิหารแดง) บ้านนา เมืองนครนายก ด่านกบแจะ (ประจันตคาม) ด่านหนุมาน (กบินทร์บุรี) ด่านพระปรง (อำเภอแมืองสระแก้ว) ช่องตะโก ด่านพระจารึกหรือพระจฤต (อรัญประเทศ-ตาพระยา) ตำบลทำนบ อยู่ระหว่างเมืองอรัญประเทศกับเมืองพระตะบอง ตำบลเพนียด เมืองพระตะบอง เมืองโพธิสัตว์ และเมืองละแวก อำเภอประจันตคาม
อำเภอประจันตคาม เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดปราจีนบุรี อำเภออรัญประเทศ
แท้จริงแล้ว เส้นทางรุถไฟจากปราจีนบุรีจนถึงอรัญประเทศน่าจะซ้อนทับลงบนทางเดินบกโบราณจากภาคกลางของไทยไปสู่ที่ราบลุ่มทะเลสาบของเขมรที่เรียกกันว่า ฉนวนไทย มีแหล่งโบราณคดีใหญ่น้อยกระจายตัวกันตามลำน้ำอันเป็นต้นสายแม่น้ำบางปะกงคือแควหนุมานกับแควพระปรง และยังมีด่านพระจารึก ซึ่งปรากฏชื่อในเอกสารพงศาวดารสมัยอยุธยาว่าเป็นจุดสำคัญทางประวัติศาสตร์บนเส้นทางสายนี้ด้วย จังหวัดปราจีนบุรี
ด้านเกษตรกรรม จังหวัดปราจีนบุรีมีพื้นที่เกษตรกรรมจำนวนมาก ทั้งพื้นที่ปลูกข้าว ทำนา ทำสวนผลไม้ ทำให้ปราจีนบุรีมีผลผลิตข้าวที่มีเม็ดสวยและอร่อยนุ่ม กับผลไม้ชื่อดัง เช่น ทุเรียน กระท้อน มะปรางมะยงชิด ผลไม้ที่นี่มีราคาดี ทำรายได้สู่ประชากรในจังหวัดอย่างมาก