ดิ อะเมซิ่ง เรซ ฉายครั้งแรกเมื่อไหร่ ?
ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ดิ อะเมซิง เรซ (The Amazing Race) หรือชื่อย่อว่า TAR เป็นรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ทางโทรทัศน์ ผลิตโดยสหรัฐอเมริกา โดยแบ่งเป็นทีมละสองคน (มียกเว้น 1 ครั้ง คือครั้งที่ 8) ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุดและระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ได้รางวัล แอมมี่อวอร์ด เรียลลิตี้เกมส์โชว์ประเภทพรามไทม์มาตลอดนั้นตั้งแต่เริ่มมีการประกวดรางวัลนี้ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 แบบผูกขาด ซึ่งทำให้รายการนี้โด่งดังเป็นอย่างมาก จุดเด่นของรายการจะถ่ายทำยากมากและใช้งบประมาณสูงเนื่องจากค่าเดินทางและจ้างคนท้องถิ่นทำงานเพื่อถ่ายทำในแต่ละฤดูกาล โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวฉายทางซีบีเอสและเริ่มออกอากาศครั้งแรกในปี พ.ศ. 2544 โดยมีชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน ซึ่งเป็นทั้งพิธีกรและผู้ร่วมผลิตรายการด้วย
ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ฤดูกาลที่ 16 นี้เดินทางผ่าน 5 ทวีป 9 ประเทศ เป็นระยะทางกว่า 40,000 ไมล์ (64,000 กิโลเมตร) โดยบางส่วนของประเทศที่เดินทางผ่านได้แก่ชิลี เยอรมัน ฝรั่งเศส และเซเชลส์ (เป็นครั้งแรกของรายการ) เพลนเครซี
เพลนเครซี () เป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่มิกกี้ เมาส์และมินนี่เมาส์ปรากฏตัวเป็นครั้งแรก โดยถูกผลิตจาก วอลต์ ดิสนี่ย์ โปรดักชั่นในปี ค.ศ.1928 และเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องที่สามของบริษัท โดยการ์ตูนสั้นเรื่องนี้จัดเป็นจุดกำเนิดของมิกกี้ เมาส์, มินนี่ เมาส์ และคาราเบล คาว การ์ตูนเรื่องนี้ถูกสร้างออกมาเป็นภาพยนตร์เงียบ และทดลองฉายเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1928 ที่เมืองลอสแอนเจลิส แต่ไม่กระสบความสำเร็จในการหาผู้จัดจำหน่าย หลังจากนี้ทางวอลต์ ดิสนี่ย์ ก็ได้ผลิตการ์ตูนเกี่ยวกับมิกกี้ เมาส์เป็นเรื่องที่สอง ชื่อว่า The Gallopin' Gaucho ซึ่งก็ประสบความล้มเหลวในการทดลองฉายเช่นกัน อย่างไรก็ตามดิสนี่ย์ยังคงเดินหน้าสร้างการ์ตูนมิกกี้ เมาส์เรื่องที่สามต่อไป ชื่อ Steamboat Willie ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากหลังการออกฉายเมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 1928 จนทำให้บริษัทตัดสินใจออกฉายภาพยนตร์การ์ตูนเรื่อง เพลนเครซี อีกครั้งในวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1929 โดยมีการเพิ่มเสียงเข้าไปจากเวอร์ชันแรกที่เป็นภาพยนตร์เงียบ สิ่งนี้ทำให้เกิดความสับสนว่าภาพยนตร์เรื่องใด เป็นการ์ตูนมิกกี้ เมาส์เรื่องแรก เนื่องจากเพลนเครซีถูกสร้างขึ้นก่อน แต่ Steamboat Willie ถูกฉายแก่สาธารณชนก่อน โดยปัจจุบันนี้ทางบริษัท วอลต์ ดิสนี่ย์ ถือว่า Steamboat Willie เป็นภาพยนตร์การ์ตูนเปิดตัวของ มิกกี้ เมาส์ ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
"ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária" เดินทางเป็นระยะทางทั้งสิ้น 15,000 กิโลเมตร ใน 33 วัน โดยการเดินทางเกือบทั้งหมดอยู่ในประเทศบราซิล แต่ใน 2 เลกสุดท้ายเดินทางไปยังประเทศชิลี ทำให้ A Corrida Milionária เป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีการเดินทางผ่านประเทศน้อยที่สุดในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้งหมด ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล (; หรือในบางครั้งรู้จักกันในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลาติน อเมริกา) เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ในเวอร์ชันของ ลาติน อเมริกา ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดย ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ด้วยความร่วมมือของดิสนีย์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 11 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบ โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 250,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ข้อแตกต่างเล็กน้อยสำหรับเวอร์ชันนี้คือ Routmaker ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสี น้ำเงิน-ดำและซองคำใบ้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำงินแทนสีเหลืองดั่งเดิม รวมถึงชื่อทีมที่ขึ้นในรายการจะตามด้วยธงประเทศของตนเองด้วย การเดิทางทั้งหมดผ่าน 1 ทวีปโดยไม่ได้ออกนอกทวีปอเมริกาใต้แต่อย่างใด รวมถึงเป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันที่ 3 ถัดจากบราซิลและอิสราเอล ที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง ปัจจุบันยังคงผลิตฤดูกาลถัดๆ มาอยู่เรื่อยๆ และในฤดูกาลที่ 3 หลังจากเปลี่ยนช่องที่ทำการออกอากาศในฤดูกาลที่ 3 เป็นต้นมารายการจึงได้กลับไปใช้ Routmaker สีมาตรฐานของต้นฉบับ คือ เหลือง-แดงและซองคำใบ้สีเหลือง วิน ดีเซล
เขาได้รับโอกาสให้แสดงภาพยนตร์ละครฟอร์มยักษ์เรื่องแรก คือ เซฟวิ่ง ไพรเวท ไรอัน ฝ่าสมรภูมินรก ก่อนที่จะได้แสดงประกบคู่กับ เบ็น แอฟเฟล็ค ในภาพยนตร์ดราม่าเรือง Boiler Room ก่อนที่เขาจะประสบความสำเร็จอย่างสูงในภาพยนตร์รถแข่งอย่าง "เดอะฟาสต์แอนด์เดอะฟิวเรียส" ที่ทำให้เขาขึ้นแท่นกลายเป็นนักแสดงชื่อดังทันที ที่สำคัญยังทำให้ภาพยนตร์เรื่องนี้กลายเป็นภาพยนตร์ภาคต่อที่โด่งดังไปทั่วโลกโดยปัจจุบันมีไปแล้วถึง 8 ภาค ซึ่งตลอดทั้ง 8 ภาคนี้เขาไม่ได้แสดงแค่ภาค 2 เท่านั้น ส่วนภาค 3 ก็เป็นตัวประกอบ ที่เหลือเขาคือตัวหลักอย่างแท้จริง นอกจากนี้ก็ยังมีภาพยนตร์อีกหลายเรื่องที่สร้างชื่อให้กับเขา อาทิ XXX, XXX The Return of Xander Cage, A man Apart, The Chronicles of Riddick, The Chronicles of Riddick Dark Fury, The Pacifer, Riddick, Riddick Blindsided, Life is a Dream เป็นต้น มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ เดอะมูฟวี่: เซอร์ไพรซ์ ฟิวเจอร์
มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ เดอะมูฟวี่: เซอร์ไพรซ์ ฟิวเจอร์ () เป็นภาพยนตร์ของซีรีส์โทรทัศน์มาสค์ไรเดอร์ไดรฟ์ ที่ฉายทางโทรทัศน์ในปี 2014-2015 เริ่มออกฉายครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 8 สิงหาคม ค.ศ. 2015 โดยออกฉายคู่กับ "" และมีการปรากฎตังครั้งแรกของ มาสค์ไรเดอร์โกสต์ ในภาพยนตร์เรื่องนี้ด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18 ใช้เวลาถ่ายทำ 23 วันและจะเป็นฤดูกาลแรกของเวอร์ชันอเมริกาที่จะถ่ายทำและออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง[1] ในขณะที่หลายๆ รายการในช่วงพรามไทม์ได้เปลี่ยนการออกอากาศเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้ว ดิ อะเมซิ่ง เรซ ยังคงใช้โทรทัศน์ความละเอียดมาตรฐานอยู่ เนื่องจากปัญหาหลายๆ ด้านไม่ว่าจะเป็นด้านค่าใช้จ่ายหรือแม้กระทั่งความยากลำบากในการถ่ายทำและภาพที่อยู่ในแฟ้มภาพไม่ได้เป็น HD จึงใช้เวลาเป็นอันมากกว่าจะสามารถทำให้เป็นระบบ HD ได้[2] อย่างไรก็ตามถึงจะช้าไปบ้างนี่ก็จะเป็นฤดูกาลแรกของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ที่จะออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูง มาสค์ไรเดอร์ไฟซ์
มาสค์ไรเดอร์ไฟซ์ () เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ลำดับที่ 13 ในซีรีส์มาสค์ไรเดอร์หรือไอ้มดแดง ซึ่งเกิดจากการร่วมงานระหว่างอิชิโนะโมะริโปรดักชันกับ โทเอ คาบูชิกิ ไคชา ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นตั้งแต่วันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2003 ถึงวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 2004 ทางสถานีโทรทัศน์อาซาฮี รวมทั้งหมด 50 ตอนและมีภาพยนตร์อีก 1 ตอนคือ Paradise Lost ส่วนในประเทศไทยออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ไอทีวี เมื่อ พ.ศ. 2548-49 และได้ออกอากาศอีกครั้งทางช่องโมเดิร์นไนน์ทีวี ทุกวันจันทร์ถึงพฤหัสบดีเวลา16.30-17.00 ในปัจจุบันได้กลับมาออกอากศอีกครั้งทางช่อง การ์ตูนคลับแชแนล ในปี พ.ศ. 2555 ลิขสิทธิ์ ทีวี ซี่รี่ย์ เป็นของ บริษัท ดรีม เอกซ์เพรส เดกซ์ ส่วนลิขสิทธิ์ Paradise Lost เป็นของ โลโก้ ฟิล์ม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
(in English) (in English) ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 (English: The Amazing Race 15) เป็นฤดูกาลที่ 15 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่มฉายในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552 20:00 น. ตามเวลาในประเทศไทยทางช่อง AXN asia ซึ่งจะฉายหลังจากที่อเมริกาฉายจบไปแล้วประมาณ 14 ชั่วโมงโดยตอนแรกจะฉายด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเต็ม ดิอะเมซิ่งเรซ 7
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 7 () เป็นฤดูกาลที่ 7 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย (English: The Amazing Race Asia) เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (English: The Amazing Race Asia 2) เป็นปีที่สองของรายการเรียลลิตี้โชว์ทางโทรทัศน์ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ทุกทีมจะต้องปฏิบัติตามกฎกติกาที่วางไว้เมื่อเริ่มต้นการแข่งขัน หากทีมใดไม่ปฏิบัติตาม อาจส่งผลกระทบต่อโทษปรับเวลาที่อาจส่งผลต่อลำดับในการจบการแข่งขันในเลกนั้น ๆ ของทีม อย่างไรก็ดี กฎการแข่งขันอย่างเป็นทางการไม่ได้ถูกเผยแพร่ออกมาสู่ผู้ชม แต่มีกฎกติกาบางส่วนที่เผยแพร่ออกมาในรูปของการบังคับใช้ในหลาย ๆ ครั้งระหว่างการแข่งขัน โดยกฎกติกาที่มีการเปิดเผยมีดังนี้ ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์-แมน: ผงาดอสูรกายสายฟ้า
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน 2 () หรือบางตลาดเรียกว่า ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน 2 ผงาดจอมอสุรกายสายฟ้า () เป็นภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโร่ มีต้นฉบับมาจากตัวละครมาร์เวลคอมิกส์ ชื่อ สไปเดอร์แมน เข้าฉายในในสหรัฐอเมริกา วันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 2014 ซึ่งเป็นภาคต่อจากดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมนในปี ค.ศ. 2012 โดยภาพยนตร์เข้าฉายในระบบ 2 มิติ และ 3 มิติ มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล เดอะมูฟวี่ ฟอร์เอเวอร์ ศึกล่าไกอาเมมโมรี่ A to Z
มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล เดอะมูฟวี่ ฟอร์เอเวอร์ ศึกล่าไกอาเมมโมรี่ A to Z () () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ผลิตโดยโตเอะ คัมปะนี และ อิชิโนะโมะริ โปรดักชั่นส์ เป็นส่วนหนึ่งของซีรีส์ มาสค์ไรเดอร์ดับเบิล เริ่มออกฉายในประเทศญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับฤดูกาลที่ 14 นี้ปิดรับสมัครเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2551 และรอบสุดท้ายมีขึ้นเมื่อประมาณปลายเดือนมิถุนายน ถึงต้นเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2551 ที่ ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา การค้นหาสถานที่แข่งกระทำขึ้นในช่วงเดือน สิงหาคม และการถ่ายทำคาดว่ามีขึ้นในเดือน พฤศจิกายน พ.ศ. 2551  ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน (วิดีโอเกม พ.ศ. 2555)
ดิ อะเมซิ่ง สไปเดอร์แมน () เป็นวิดีโอเกมประเภทแอกชั่นผจญภัยโอเพนเวิลด์ สร้างมาจากภาพยนตร์ในชื่อเดียวกัน จากซุเปอร์ฮีโรมาร์เวลคอมิกส์ พัฒนาโดย Beenox ซึ่งเป็นผู้พัฒนาเกม และ และจัดจำหน่ายโดย Activision วางจำหน่ายในวันที่ 26 มิถุยายน 2012 ในทวีปอเมริกาเหนือและวันที่ 29 มิถุยายน 2012 ในทวีปยุโรป สำหรับเครื่องเล่นเอกซ์บอกซ์ 360, เพลย์สเตชัน 3, นินเท็นโด 3ดีเอส, นินเท็นโด ดีเอส, ไอโอเอส, แอนดรอยด์ และพีซี ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางด่วนครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายของซีซั่นนี้ จัดเป็นสวิตซ์แบคของงานทางด่วน (การมาทำงานทางด่วนอันก่อนของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ) จากเลก 8 ที่อินเดียของดิ อะเมซิ่ง เรซ 7นั่นเอง ซึ่งสมาชิกทั้งสองคนในทีมจะต้องโกนหัว โดยเป็นความเชื่อของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูว่าโกนหัวแล้วจะโชคดี) ทีมที่แรกจะโกนหัวเสร็จแล้ว จะถือว่าชนะทางด่วนในเลกนี้ (สำหรับซีซั่นที่ 7 ยูเชนน่ากับจ้อยช์เลือกที่จะทำทางด่วนนี้ในครึ่งหลังของเลก 8 และทำให้พวกเขาเข้าเส้นชัยเป็นทีมแรก) สำหรับงานเพิ่มเติมของบ็อปเปอร์กับมาร์ค พวกเขาจะต้องวาดรูปและระบายสีเป็นรูปหน้าเสือบนหน้าท้องของนักเต้นพูลี่ คาลี่ ถ้าพราหมณ์พอใจ พวกเขาจึงจะได้รับอนุญาตให้แข่งขันต่อไป ในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกคุณครูสอนและเรียนการปั่นเชือกใยมะพร้าวที่มีความยาว 40 ฟุต (12 เมตร) จากนั้นใช้แกนม้วนม้วนใยทั้ง 4 ม้วน เพื่อรับคำใบ้ถัดไป และทางแยกของเลกนี้ทีมจะต้องเลือกิจกรรมที่อยู่ในประวัติศาสตร์อินเดียระหว่าง ตกแต่งช้าง (Pachyderm) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[29206,29229,3,3]}'>แพคเครื่องเทศ (Pack a Box)ทีมที่เลือกตกแต่งช้าง จะต้องใช้อุปกรณ์นำมาตกแต่งช้าง เมื่อนักบวชพอใจแล้ว ทีมจะต้องเข็นมูลช้างโดยรถเข็นไปยังรถบรรทุกที่จอดอยู่ใกล้ๆ ให้ครบ 15 ครั้ง เพื่อรับคำใบ้ถัดไป ส่วนทีมที่เลือกแพคเครื่องเทศ จะต้องทาสีตัวอักษรโดยพิมพ์ทั้ง 10 กล่อง จากนั้นทีมจะต้องใช้ที่กรองขิงแล้วนำใส่กล่องแล้วชั่งบนตาชั่งเมื่อน้ำหนักถูกต้องตามมาตรฐาน ทีมจะต้องปิดฝาทำแบบนี้ไปจนครบทั้ง 10 กล่อง จากนั้นที่จะต้องบรรจุใส่รถเข็นเพื่อไปยังโรงงานส่งออก เมื่อเครื่องเทศพร้อมที่จะส่งออก เจ้าของโรงงานจะมอบคำใบ้ถัดไป ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
อย่างไรก็ตาม กลางปี ค.ศ.2016 มีการประกาศจากทางโซนี ว่าจะมีการทำรายการนี้ต่อเป็นฤดูกาลที่ 5 และออกฉายในปลายปีเดียวกัน นับเป็นการกลับมาฉายอีกครั้ง หลังจากงดออกอากาศไปนานถึง 6 ปี ดิอะเมซิ่งเรซ
ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา สร้างโดย อลิส ดอร์แกนเลอร์ และ เบ็นตั้น แวนด์ มัสเตอร์ และได้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 มีพิธีกรชื่อดังระดับรางวัลเอ็มมี ชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน เป็นพิธีกรของรายการตั้งแต่ซีซั่นแรก และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ระดับ ฮอลลีวูด เจอร์รี บรัคไฮเมอร์ เป็นผู้อำนวยการสร้างหลักของรายการ นอกจากนี้รายการนี้ยังมีการซื้อลิขสิทธิ์ ไปสร้างในหลาย ๆ ประเทศ โดยยังคงรูปแบบหลัก ๆ ของรายการอยู่ ส่วนเนื้อหาในบทความนี้จะใช้เกณฑ์และเนื้อหาของฉบับอเมริกาเป็นส่วนใหญ่ มาสค์ไรเดอร์อมาซอนส์
มาสค์ไรเดอร์อมาซอนส์ (, ฉบับที่ฉายในสหรัฐอเมริกาใช้ชื่อว่า "Amazon Riders") เป็นภาพยนตร์ชุดมาสค์ไรเดอร์ รูปแบบ VOD โดยเป็นการนำภาพยนตร์ทีวีชุด คาเมนไรเดอร์อมาซอน ที่ออกอากาศในปี ค.ศ. 1974 นำมารีบูทใหม่ ผลิตโดยบริษัทโตเอ และฉายทาง Amazon Video Prime ในประเทศญี่ปุ่น เริ่มฉายเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 2016 ดิอะเมซิ่งเรซ
โดยส่วนใหญ่แล้วจะซื้อลิขสิทธิ์มาผลิตและฉายไปทั่วทวีปที่ตนเองอยู่ ไม่ว่าจะเป็น ทวีปเอเชีย ทวีปยุโรป ทวีปอเมริกาใต้ ยกเว้นสหรัฐอเมริกาที่เป็นต้นกำเนิดและมีลิขสิทธิ์เป็นของตนเองโดยมากต่างประเทศจะซื้อรายการของสหรัฐอเมริกาไปฉาย แต่ในบางประเทศก็ซื้อลิขสิทธิ์ไปเพื่อผลิตเองและฉายเฉพาะในประเทศตนเองเท่านั้น ไม่ได้ฉายไปทั่วทวีป เช่น ประเทศบราซิล ประเทศจีน ประเทศอิสราเอล ประเทศออสเตรเลีย ประเทศยูเครน เป็นต้น ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ดิ อะเมซิง เรซ 11 () เป็นฤดูกาลที่ 11 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส การแข่งขันโดยรวมสำหรับฤดูกาลนี้คือจะนำผู้ที่มีบทบาทเด่นๆ จากการแข่งขัน ดิ อะเมซิ่งเรซ 1 - 10 มาทำการแข่งขันอีกครั้งโดยเป็นฤดูกาลรวมดาราโดยใช้ชื่อว่า The Amazing Race : All-Stars ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 1
ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 เป็นปีที่หนึ่งของรายการ The Amazing Race Asia ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับ ดิ อะเมซซิง เรซ เอเชีย ปี 1 นี้จะแข่งขันเป็นระยะทางประมาณ 36,000 กิโลเมตร ใน 21 วันทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในไฟลท์เดียวกันของผู้เข้าแข่งขัน ฤดูกาลนี้เริ่มแพร่ภาพในวันที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ถึง 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ดิอะเมซิ่งเรซ 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 2 () เป็นฤดูกาลที่ 2 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
รูปแบบรายการในการผลิตต่อๆ มาไม่ต่างจากแบบแผนในฤดูกาลแรกมากนัก คือ ทีมสุดท้ายที่มาถึงจุดพักจะถูกคัดออกหรืออาจจะถูกคัดออก การแข่งขันจะเริ่มต้น ณ สถานที่ใดสถานที่หนึ่งในประเทศสหรัฐอเมริกา ทีมจะต้องอ่านคำใบแรกที่ให้ไว้และเดินทางตามคำสั่งที่มีทั้ง เครื่องบิน , รถเช่า , แท็กซี่ , เรือ , รถประจำทาง , รถไฟ ไปยังที่สถานที่ต่างๆ รอบโลกตามที่กำหนดไว้ให้เร็วที่สุด โดยปกติแล้วการแข่งขันจะวนกลับมาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นจุดหมายปลายทางสุดท้ายก่อนเข้าเส้นชัย ซึ่งในการที่จะได้คำใบ้ต่อไปจนถึงจุดหมายปลายทางนั้นทีมจะต้องทำภารกิจต่างๆ ที่ให้ไว้ในโจทย์คำสั่ง (สามารถดูคำสั่งได้จากหัวข้อ คำสั่งต่างๆ ที่ใช้ในการแข่งขัน) ในแต่ละช่วงการแข่งขันทีมจะได้เงินสดส่วนมากมาในรูปของ ดอลล่าสหรัฐอเมริกา จำนวนหนึ่งซึ่งต้องใช้อย่างคุ้มค่าในการแข่งขัน โดยเงินจำนวนนั้นต้องนำมาจ่ายทุกอย่างที่ใช้สำหรับการแข่งขันยกเว้นค่าตั๋วเครื่องบินที่อนุญาตให้ใช้บัตรเครดิตจ่ายแทนได้ การผลิตของ The Amazing Race เป็นการทำงานที่ยากมากงานหนึ่งและแตกต่างจากเรียลลิตี้เกมโชว์อื่นๆ อย่างสิ้นเชิงเพราะการทำงานจะต้องย้ายสถานที่ไปตามที่แข่งขันตลอดเวลา ทั้งๆ ที่รายการนี้ถ่ายทำได้ยากมากแต่ก็ยังได้เข้าชิงรางวัล Primetime Emmy Awards ในสาขาต่างๆ เป็นเรื่อยมาตั้งแต่รายการออกอากาศถึง 40 รางวัลและคว้ามาได้มากถึง 12 รางวัล เอลวิส เพรสลีย์
รายการของอัลเลนที่มีเพรสลีย์ร่วมนั้น ได้ชนะเรื่องเรตติ้งครั้งแรก ในรายการ "ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์" ทางช่องซีบีเอส แต่ต่อมาทางซัลลิแวนประกาศออกมาในเดือนมิถุนายนว่า เขาจะปรากฏตัวในรายการ 3 ครั้งกับค่าตัว 50,000 ดอลลาร์สหรัฐที่ไม่เคยมีมาก่อน ครั้งแรกเมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1956 มีผู้ชมราว 60 ล้านคน ถือเป็นร้อยละ 82.6 ของผู้ชมรายการโทรทัศน์ นักแสดง ชาร์ล เลาจ์ตัน พิธีกรของรายการซึ่งมาทำหน้าที่แทนซัลลิแวนเนื่องจากพักฟื้นจากประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ เพรสลีย์ปรากฏตัวใน 2 ส่วนของรายการในคืนนั้นจาก ซีบีเอสเทเลวิชันซิตี ในฮอลลีวูด ถ่ายทำเพรสลีย์จากเอวขึ้นไป ขณะที่ดูคลิปขอรายการอัลเลนและเบิร์ล กับโปรดิวเซอร์ของเขา ซัลลิแวนให้ความเห็นว่า "มีบางอุปกรณ์บางอย่างแขวนตรงบริเวณอวัยวะเพศเขา จากนั้นเขาแกว่งขาไปมา มันจึงทำให้เห็นส่วนเว้านูนของอวัยวะเพศเขา ...ผมคิดว่ามันคือขวดโค้ก... แต่ไม่ได้ มันจะเกิดขึ้นมาได้ในคืนวันอาทิตย์ นี่มันรายการสำหรับครอบครัว" ซัลลิแวนบอกกับ "ทีวีไกด์" ไว้ว่า "การหมุนตัวของเขาเราสามารถควบคุมได้ในกล้อง" แต่แท้จริงแล้ว เพรสลีย์ปรากฏเต็มตัวในการแสดงครั้งแรกและครั้งที่สอง ถึงแม้จะระมัดระวังในการถ่ายภาพเมื่อเขาปรากฏตัว กับการไม่ขยายชัดตรงขา เมื่อเขาเต้น แต่ผู้ชมในสตูดิโอก็มีปฏิกิริยาด้วนเสียงกรี๊ด เพรสลีย์ได้แสดงซิงเกิลที่กำลังจากออก เป็นเพลงบัลลาดที่ชื่อ "Love Me Tender" ซึ่งสร้างสถิติมีการสั่งล่วงหน้าร่วมล้าน มากไปกว่าซิงเกิลใดที่เคยมีมา ถือเป็นการปรากฏตัวของเขาในรายการ "ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์" ที่ทำให้เขาเป็นคนดังระดับประเทศ เทียบกับครั้งก่อนหน้า  แลซซี
แลซซี ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2486 ชื่อ "Lassie Come Home" แสดงโดย ร็อดดี แมกโดวอล อลิซาเบท เทย์เลอร์ และหมาคอลลีชื่อ "พาล" (Pal) มีภาคต่ออีก 2 ภาคชื่อ "Son of Lassie" (พ.ศ. 2488) และ "Courage of Lassie" (พ.ศ. 2489) และละครวิทยุ ออกอากาศตั้งแต่ปี พ.ศ. 2489 - 2492 ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
สำหรับฤดูกาลแรกนี้เปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันเป็นชาวอเมริกาใต้ทั้งหมดหรือผู้ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้มาเป็นเวลานาน โดยอาจเป็นบุคคลที่มีเชื้อชาติอื่นก็ได้ เช่นเดียวกับการคัดเลือกของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย และใบสมัครได้ประกาศออกมาตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552 และคาดว่าจะออกอาการทางช่อง ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ในแถบ ลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนในช่วงปลายปี พ.ศ. 2552 เป็นจำนวน 13 ตอน โดยเริ่มออกอากาศ 20 กันยายน 2552 และมีพิธ๊กรประจำรายการคือ แฮริส วิดเบ็ค ซึ่งเป็น 1 ในผู้สื่อข่าวของสำนักข่าว ซีเอ็นเอ็น อินเตอร์เนชั่นแนลประจำทวีปอเมริกาใต้ เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ
เมจิกไนท์ เรย์เอิร์ธ ได้ถูกสร้างเป็นอนิเมะ ออกอากาศครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2537 ทางสถานีโยมิอุริทีวี จากนั้นในปี 2540 ก็ได้ถูกสร้างเป็นโอวีเอ ความยาว 3 ตอนจบ โดยเปลี่ยนผู้ออกแบบตัวละครจาก อาสึโกะ อิชิดะ มาเป็น เมงุมิ คาโดโนโซโนะ และได้ มิจิทากะ คิคุจิ มาเป็นผู้ออกแบบหุ่นยนต์  ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17 () เป็นฤดูกาลที่ 17 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซีบีเอสประกาศการทำรายการฤดูกาลที่ 17 ออกมาในวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2553 ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 คัดตัวรอบแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 และจะมีการคัดตัวครั้งสุดท้ายรวบถึงการไปเยือนสถานที่ต่างๆ ในเดือนเดียวกัน โดยมีกำหนดการถ่ายทำในช่วงเมษายน-พฤษภาคม พ.ศ. 2553  ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ซีบีเอสได้โพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซด์หลังจากออกอากาศตอนนั้นๆ จบแล้วเพื่อให้ดูว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้ว จะทำอะไรบ้างขณะที่อยู่ที่บ้านพัก โดยฤดูกาลนี้ทีมที่ถูกคัดออกจะถูกส่งไปยังบ้านพักที่ประเทศเม็กซิโก
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 17" นั้นสมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขี่หลังม้าไปยังลานประลอง แล้วใช้หนังสติ๊กขนาดใหญ่ เพื่อให้แตงโมไปโดนอัศวินชุดเกราะที่อยู่ห่างออกไป 50 ฟุต (15 เมตร) ให้ล้ม เมื่อสมาชิกสามารถทำให้อัศวินล้มได้ ทีมจะค้นหาตัวตลกเพื่อรับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องขายแว่นกันแดดภายในตลาดมะโคล่าให้ได้จำนวนเงิน 15 เซดี (ประมาณ 10 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยทีมจะต้องขายแว่นกันแดดอันหนึ่งราคาไม่ต่ำกว่า 3 เซดี เมื่อทีมได้จำนวนเงินครบแล้ว ทีมจะต้องนำเงินมาแลกกับเจ้าของร้านเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างปรับเข้าที่ (Tune In) กับตรวจสอบให้ (Check Out) โดยทีมที่เลือกปรับเข้าที่ จะต้องค้นหาร้าน "Adom Electricials" ที่ตั้งอยู่บนถนนติชิ มิถุนายนที่ 4 เพื่อนำสายไฟ แว่นและเสาอากาศไปติดตั้งให้กับบ้านที่มีป้ายสัเหลือง-แดงแปะอยู่ ซึ่งทีมจะต้องติดตั้งเสาอากาศให้กับบ้านหลังนั้น เมื่อเจ้าของบ้านรู้สึกพึงพอใจแล้ว เขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตรวจสอบให้นั้น จะต้องเดินทางไปยังร้านไม้ Emmanuel เพื่อนำรถเข็นบรรทุกโลงศพแฟนซีไปส่งให้กับโชว์รูมที่อยู่อีกฟากของเมือง เมื่อทีมขนส่งโลงศพเสร็จเรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปสำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องออกกำลังกายโดยการชกมวย โดยเริ่มจากเลือกคู่ฝึก แล้วฝึกฝนการพันฝ่ามือโดยยางอย่างเหมาะสมและให้ถูกต้อง จากนั้นจึงสวมนวมแล้วชกกระสอบมวยและกระโดดเชิอกอย่างละ 60 วินาทีแล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างส่วนจักรยาน (Bicycle Parts) หรือศิลปะภาษา (Language Arts) โดยทีมที่เลือกส่วนจักรยาน จะต้องใช่แท่งไม้ตีวงขอบล้อจักรยาน (คล้ายการละเล่นตีลูกล้อหรือเหล้นวงล้อของชาวล้านนาในไทย) ให้ผ่านทั้ง 2 รอบของความยาวสนามฟุตบอลให้ได้ เมื่อสมาชิกทั้งสองทีมสามารถตีให้กลิ้งข้ามได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากกลุ่มนักเรียน แต่ถ้าทีมทำให้ล้อหล่นระหว่างทาง จะต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ ส่วนทีมที่เลือกศิลปะภาษา จะต้องเลือกแผ่นกระดาษสำนวน ที่มีคำ 8 คำถูกไฮไลท์อยู่ จากนั้นจึงเปรียบเทียบสำนวนกับสัญลักษณ์อดินกราที่อยู่บนกำแพงขนาดใหญ่ (คล้ายกับเกมหาคำ) แล้วตรวจสอบการเรียงลำดับบนกำแพงอีกฝั่ง ถ้าทีมพบรูปแบบการเรียงที่ตรงกับสำนวน ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักเรียนสำหรับงานเพิ่มเติมของไมเคิลกับเคลวินนั้น พวกเขาจะต้องนั่งอยู่บนเก้าอี้ ที่ทำมาจากน้ำแข็งภายในโรงแรมน้ำแข็งในระยะเวลา 10 นาที เมื่อนั่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาจะสามารถแข่งขันต่อไปได้และรับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรค จะต้องเลือกทีมสุนัขลากเลื่อน และผูกพวกมันไว้กับรถลากเลื่อนหิมะฝึกฝนฤดูร้อน จากนั้นจากทำการเก็บธงที่แตกต่างให้ได้จำนวน 5 ธงในสนาม เพื่อจะได้นำหนังสัตว์ฟลอร์ไปแลกกับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าสมาชิกไม่สามารถเก็บธงครบได้ สมาชิกจะถูกปรับเวลาโดยการลากเลื่อนรอบสนามอีกตามจำนวนธงที่ไม่ได้คว้ามา และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเลื่อน (Sled) กับเตียงนอน (Bed) โดยทีมที่เลือกรถเลื่อนนั้น จะต้องนั่งกระเช้าไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปบนยอดภูเขา แล้วขับขี่รถลากเลื่อนหิมะเทค ลงมาตามภูเขาและผ่านอุปสรรคต่างๆ แล้วเข้าเส้นชัย ภายใน 1 นาที 58 วินาที ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป แต่ถ้าทีมไม่สามารถเข้าสู่เส้นชัยภายในระยะเวลาที่กำหนดได้ ทีมจะต้องกลับไปทำใหม่อีกรอบ ส่วนทีมที่เลือกเตียงนอนนั้น ทีมจะต้องสร้างที่อยู่อาศัยแบบชาวซามิพื้นฐาน ที่รู้จักกันดีในชื่อว่าโกธติ โดยใช้ไม้เบิร์ชทรงโค้งเพิ่มพื้นที่เต็นท์ จากนั้นจึงตกแต่งภายในกระโจมด้วยขนฟลอร์และกองผิงไฟ โดยผู้อาวุโสของชาวซามิจะมอบคำใบ้ต่อไปให้แก่ทีม เมื่อโกธติถูกสร้างจนเสร็จ และตกแต่งได้ถูกใจพวกเขาในงานทางด่วนนี้ทีมจะต้องช่วยกันกินหัวแกะอย่างหมดจด ยกเว้นกระดูกเท่านั้นให้หมดก่อนที่จะได้คำใบ้ถัดไป งานอุสรรคในเลกนี้สมาชิกคนหนึ่งของทีมต้องห้อยตัวลงไปอยู่เหนือน้ำใต้สะพานสโจเมนและส่งสัญญาณให้เรือ 1 ใน 2 ลำที่รออยู่ด้านล่างเอาคำใบ้ถัดไปมาให้ หลังจากได้คำใบ้จะต้องปีนขึ้นมาบนสะพานด้วยระยะทาง 130 ฟุตก่อนที่จะสามารถเปิดอ่านคำใบ้ต่อไปได้ งานทางแยกในเลกนี้ทีมจะต้องเลือกระหว่าง ปั่น (Bike) หรือ เรือ (Boat) ทีมที่เลือกปั่นจะต้องเลือกที่ล็อกจักรยานสีใดสีหนึ่งมาก 1 อันและปั่นจักรยานไปตามทางขรุขระที่กำหนดไว้ เมื่อไปถึงที่หมายจะมีบอร์ดอยู่ ซึ่งบนบอร์ดจะบอกรหัสไว้ โดยให้ทีมจำรหัสบนบอร์ดที่ตรงกับสีของที่ล็อกจักรยานที่ตนเองเลือกไว้ หลังจากนั้นให้ขี่จักรยานกลับไปที่จุดเริ่มต้นและใช้ตัวเลขรหัสปลดล็อกที่ล็อกจักรยานที่ตรงกับสีที่เลือกไว้ โดยคำใบ้ถัดไปจะอยู่ในนั้น ส่วนทีมที่เลือกเรือจะต้องใช้แผนที่เดินเรือนำทางไปยังตำแหน่งระบุไว้และจะต้องเดินไปส่งปลาคอดขนาดใหญ่ 2 ตัวกับเลื่อยไฟฟ้า 1 อันที่บ้านของชาวประมง ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ถัดไป
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างดนตรีคลาสลิก (Classical Music) กับภาพยนตร์คลาสลิก (Classical Cinema) โดยทีมที่เลือกดนตรีคลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังปราสาทเบโลเซลสกี้-เบโลเซอร์สกี้ แล้วฟังท่อนของเพลงจากแกรมโมโฟนที่มีหมายเลขแปะอยู่ทั้งสามเครื่องได้แก่ 1. เพลง "Pictures at an Exhibition" ของโมเดสท์ เปโตรวิช มูสซอคสกี้, 2.เพลง Scheherazade ของนิโคไล ริมสกี-คอร์ซาคอฟ และ 3.เพลง Troika ของปีเตอร์ อิลิช ไชคอฟสกี จากนั้นทีมจะต้องเข้าไปในหอการแสดงดนตรี ที่เต็มไปด้วยนักเปียโนที่กำลังบรรเลงเพลงที่ถูกประพันธ์ขึ้นที่แตกต่างกันไป โดยจะต้องหยิบแผ่นสำเนาของชีทเนื้อเพลงนั้นๆ ที่วางบนที่เปียโนของนักเปียโนที่บรรเลงเพลงที่ตรงกับที่ทีมฟังมาจากแกรมโมโฟน และทีมต้องเรียงชีทเพลงให้ถูกต้องตามลำดับหมายเลข จึงจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ควบคุมดนตรี ส่วนทีมที่เลือกภาพยนตร์คลาสลิก จะต้องเดินทางไปยังห้องสตูดิโอที่ 4 ในเลนฟิล์ม เพื่อค้นหาฟิล์มภาพยนตร์ที่ตรงกับภาพยนตร์ที่กำลังฉายอยู่บนจอ (เรื่อง อคเตียเบร กำกับโดย เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์ เมื่อปีค.ศ. 1927) จากฟิล์มภาพยนตร์หลายร้อยอันที่เกลื่อนกลาดอยู่รอบๆ เมื่อทีมนำฟิล์มภาพยนตร์ที่ถูกต้องไปมอบให้กับผู้ฉายภาพ แล้วเขาจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องแต่งตัวเหมือนกับชาวพื้นเมืองบาบุชกา แล้วหยิบถุงที่บรรจุเมล็ดมันฝรั่ง 50 เม็ด แล้วเข็นรถเข็นล้อเดียวที่ใส่มูลวัว แล้วชาวบาบุชกาจะแสดงให้ทีมดูถึงวิธีการที่ปลูกมันฝรั่งอย่างเหมาะสม และเธอจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม เมื่อทีมปลูกมันฝรั่งได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
สำหรับทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างวงดนตรีละครสัตว์ (Circus Band) กับตัวตลกละครสัตว์ (Circus Clown) โดยทีมที่เลือกวงดนตรีละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการเล่นเพลงพื้นเมืองของรัสเซียโดยใช้แอกคอร์เดียน เมื่อทีมสามารถเล่นดนตรีได้อย่างถูกต้องแล้ว หัวหน้าวงดนตรีจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนทีมที่เลือกตัวละครละครสัตว์ จะต้องเรียนรู้วิธีการหมุนจานโดยไม่ให้หล่น 10 ใบจากตัวตลก เมื่อทีมสามารถบังคับให้จานหมุนบนไม้ทั้ง 10 ใบเกิน 10 วินาทีขึ้นไป ตัวตลกจะมอบคำใบ้ต่อไปแก่ทีม ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเล่นการละเล่นของรัสเซียที่เรียกว่าโกโรดกิ ที่คล้ายกับโบว์ลิ่ง โดยใช้สมาชิกโยนไม้ที่ใหญ่กว่าให้โดนฐานไม้บล็อกที่ตั้งอยู่ เมื่อสมาชิกสามารถเล่นได้ครบทั้งสามด่านแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ที่บอกให้ไปเข้าจุดหยุดพัก ที่อยู่ด้านในป้อมปราการปีเตอร์และพอลในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องโรยตัวลงมาจากทิวเขาของขุนเขาแห่งดวงอาทิตย์เป็นระยะทาง 500 ฟุต (150 ฟุต) เพื่อค้นหา 1 ในหลายร้อยตะเกียงน้ำมันที่กระจัดกระจายอยู่รอบๆ ซึ่งมีแหวนวิเศษของอะลาดินอยู่ภายใน เมื่อสมาชิกค้นหาเจอแล้ว สมาชิกจะต้องนำตะเกียงพร้อมแหวนไปแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างบัญชีน้ำ (Water Table) กับบัญชีแต่งงาน (Wedding Table) โดยทีมที่เลือกบัญชีน้ำ จะต้องปั๊มน้ำจำนวนหนึ่งขึ้นไปในรถขนส่งน้ำ แล้วขับรถส่งน้ำกลับเข้าไปในเมือง เพื่อขนส่งน้ำให้กับบ้านที่มีสัญลักษณ์แปะอยู่ ซึ่งอยู่ในแถบบริวเณแอสวัน อัล อิลโต เมื่อทีมส่งถ่ายน้ำให้เรียบร้อยแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคนขับรถ ส่วนทีมที่เลือกบัญชีแต่งงาน จะต้องเดินทางไปยังตลาดอาหรับ เพื่อซื้อไก่จำนวน 25 ตัวและเครื่องเทศอีกหลายอย่าง เพื่อทำอาหารท้องถิ่นของโอมานที่เรียกว่า "มาคบุชส์" แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคู่บ่าวสาวในทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างสมดุลอาหาร (Balanced Meal) กับสมดุลอิฐ (Balanced Bricks) โดยทีมที่เลือกสมดุลอาหาร จะต้องหยิบปิ่นโตใส่อาหารจำนวน 30 เถาขึ้นไปบนเรือ และขนส่งไปยังเรือที่มีคนงานทำงานอยู่ ก่อนที่จะให้สมาชิกคนหนึ่งเข้าไปบนเรือเพื่อให้สมาชิกอีกคนส่งปิ่นโตขึ้นไปโดนใช้เชือกผูก เมื่อทีมส่งอาหารขึ้นไปบนเรือแล้ว ทีมจะต้องนำปื่นโตเปล่า 10 เถากลับมาเพื่อแลกกับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกสมดุลอิฐ จะต้องเดินทางไปยังเรือบรรทุกเรือ และขนส่งไปยังตลาด โดยใช้ตะกร้าบนศีรษะบรรทุกไป เมื่อทีมสามารถขนส่งก้อนอิฐที่ไม่แตกได้ 100 ก้อนแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องประกอบรถลากสามล้อให้อย่างเหมาะสม ประกอบไปด้วยล้อหน้ากับล้อหลัง, เบาะที่นั่ง, กระแชง, กระดิ่ง, พู่ห้อย, คันเหยียบ เบาะหลังและโซ่ เมื่อทีมต่อได้อย่างถูกต้องและใช้วัสดุทุกอย่างที่ให้มาแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องใช้ตะเกียบ เพื่อค้นหาหนึ่งในห้าชิ้นของอาหารปลอม ที่ปกติใช้เพื่อตั้งโชว์หน้าร้าน ท่ามกลางอาหารบุฟเฟ่ต์หลากหลายจาน แต่ถ้าสมาชิกคีบชิ้นอาหารจริงขึ้นมา สมาชิกจะต้องรับประทานอาหารชิ้นนั้นก่อนที่จะค้นหาต่อไป เมื่อสมาชิกคีบเจออาหารปลอมแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากพ่อครัว และทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่างรถเมล์ (Ding Ding) กับเรือเมล์ (Sampan) โดยทีมที่เลือกรถเมล์ จะต้องนั่งรถรางของฮ่องกง ที่รู้จักกันในชื่อว่า "ดิงดิง" เพื่อมองหาป้ายสามป้ายได้แก่ "Pit Stop" (จุดหยุดพัก), "Statue" (สแตคชู) และ "Square" (จัตุรัส) ที่เปิดเปยถึงสถานที่ที่เป็นจุดหยุดพักของเลกนี้ ท่ามกลางป้ายไฟหลากหลายมากมายของฮ่องกง ส่วนทีมที่เลือกเรือเมล์นั้น จะต้องเดินทางไปยังท่าเรือจัมโบ้ คิงดอม เพื่อรับกรงนกที่บรรจุนกหงส์หยกสองตัวอยู่ แล้วมองหาท่าเรืออาเบอร์ดีน สำหรับเรือที่มีหมายเลขที่ตรงกับหมายเลขที่ผูกอยู่กับกรงนก เมื่อทีมหาเรือเจอแล้ว ทีมจะต้องแลกกรงนกกับคำใบ้ที่บอกถึงสถานที่อันเป็นจุดหยุดพักในอุปสรรคด่านนี้ ผู้เล่นหนึ่งคนในทีมจะต้องไปเลือกผ้าโพกหัวมา 1 ลายและหาทหารที่กำลังฝึกท่าชกต่อยที่มีผ้าโพกหัวอยู่จำนวน 200 คน ซึ่งต้องหาให้ตรงกับลายที่ตนได้เลือกไว้ หากส่งให้ผิดคนจะต้องกลับไปเลือกผ้าลายใหม่ ถ้าได้ผ้าโพกหัวตรงกับที่ต้องการแล้ว ทหารจะกระโดดเตะแผ่นไม้แล้วคำใบ้ต่อไปที่อยู่ภายในจะหล่นออกมา ในภารกิจทางแยกทีมจะต้องเลือกระหว่าง ส่งโสม (Full Bottle) หรือ เล่นเสก็ต (Full Throttle) ใน เล่นเสก็ต ทีมจะต้องไปที่สนามกีฬาน้ำแข็งมองกอง () และจะต้องเล่นเสก็ตวนรอบทั้งสองคนรวมกันให้ได้ 24 รอบก่อนที่จะได้คำใบต่อไป ใน ส่งโสม ทีมจะต้องขนโหลโสมขนาดใหญ่จำนวน 6 โหลโดยที่น้ำดองโสมจะต้องไม่หก เมื่อครบตามทีกำหนดทีมจะต้องดื่มน้ำโสมคนละ 1 ถ้วยก่อนที่เภสัชกรจะให้คำใบ้ต่อไป สำหรับงานเพิ่มเติม นิคกับวิกกี้ จะต้องล้างรถถังทหารโดยมีอุปกรณ์ต่างๆ เตรียมไว้ให้ในสถานีใกล้ๆ กับค่ายทหาร
สำหรับอุปสรรคสุดท้ายของรายการนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องตกแต่งขบวนพาเหรด 3 ส่วน ได้แก่บริเวณฐาน, บริเวณล้อและทาสีตกแต่งรูปปั้นดอกกุหลาบสำหรับการแข่งขันโรสพาเหรด โดยใช้ดอกเก๊กฮวยและกุหลาบ และจุ่มน้ำให้กับดอกไม้ด้วย เมื่อผลงานเป็นที่น่าพึงพอใจของนักจัดดอกไม้แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากคอร์ทนี่ ลี ราชินีดอกกุหลาบปี 2009 ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária (; ) เป็นเวอร์ชันบราซิลของรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยมีพิธีกรประจำรายการคือโรนี่ เซิร์ฟเวอร์โร่ รายการนี้มีการผลิตและออกอากาศเป็นอิสระ ในช่วงที่ต้องมีการซื้อเวลาของเครือข่ายโทรทัศน์บราซิล RedeTV!  หุบเขาเร้นรัก
หุบเขาเร้นรัก (อังกฤษ: Brokeback Mountain) เป็นภาพยนตร์ที่เข้าฉายครั้งแรกในทวีปอเมริกาเหนือเมื่อปี พ.ศ. 2548 มีเนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ลึกซึ้งระหว่างชายหนุ่มสองคนในอเมริกาตะวันตก ยุคปี ค.ศ. 1963 - 1983 ภาพยนตร์เรื่องนี้กำกับโดยหลี่ อัน (อั้งลี่) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวไต้หวัน สร้างจากบทภาพยนตร์โดยไดอานา ออสซานา และ แลร์รี แมกเมอทรี ซึ่งดัดแปลงจากเรื่องสั้นชื่อเดียวกันโดย แอนนี พรูซ์ นำแสดงโดย ฮีท เลดเจอร์, เจค จิลเลนฮอล, แอนน์ แฮทาเวย์ และ มิเชลล์ วิลเลียมส์ ดิอะเมซิ่งเรซ
อย่างไรก็ดี ผู้ผลิดรายการก็ได้ตัดกฎนี้ออกไปในซีซั่นหลัง ๆ เช่น คริสกับจอห์น (ซีซั่นที่ 6) เป็นคู่เดททางไกลมาเป็นเพียงแค่ 1 ปี หรือในกรณีที่ผู้เข้าแข่งขันหลายคนใน ซีซั่นที่ 5 ได้เคยแข่งขันกันมาก่อนในเวทีประชันความงาม (นิโคลชนะคริสตี้ในเวทีมิสเทกซัส ใน 2003) [2] อีริคกับแดนเนียล (ซีซั่นที่ 11) ได้พบกันมาก่อนเป็นเวลาเพียงแค่ 1 ปีหลังจากแข่งอยู่คนละทีมในซีซั่นที่ 9 อย่างไรก็ดีสุดท้ายแล้วใบสมัครและคุณสมบัติการเข้ารับเลือกของซีซั่นที่ 14 (แจกจ่ายในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ที่เว็บไซต์ของซีบีเอส) ได้ยกเลิกข้อกำหนดเรื่องความสัมพันธ์ก่อนการแข่งขันแล้ว แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามโดยทั่วไปแล้วสมาชิกในทีมจะมีความสัมพันธ์กันมาก่อนอยู่แล้ว ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2008 ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ได้ประกาศเวอร์ชันลาตินอเมริกาของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล โดยเป็นความร่วมมือกับดิสนีย์แชนแนล ลาตินอเมริกา โดยคาดว่าจะเริ่มถ่ายทำในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 และออกอากาศในแถบลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน ในช่วงปลายปีเดียวกัน[23] และโทรทัศน์อิสราเอล Reshet ได้ลิขสิทธิ์ในการผลิตเวอร์ชันอิสราเอลของรายการที่ชื่อ Ha'Merotz La'Million (English: The Race to the Million; Thai: การแข่งขันสู่เงินล้าน) โดยรายการมีกำหนดจะออกอากาศทั่วเอเชียใน ค.ศ. 2009[24] อลัน วู
ความโด่งดังของเขายิ่งทวีคูณเพิ่มขึ้นเมื่อเขาได้เป็นพิธีกรในรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ตั้งแต่ฤดูกาลแรกจนถึงปัจจุบัน ทางช่องเอเอ็กซ์เอ็น ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชียเนื่องจากรายการนี้เป็นรายการที่ดังมากและออกอากาศทั่วทั้งเอเชีย รวมถึงยังมีอีกหลายประเทศที่ซื้อรายการไปฉายต่อในประเทศตนเองภายหลังอีกด้วย แอนอเมริกันเทล
แอนอเมริกันเทล () เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันในปี ค.ศ. 1986 จากผลงานการสร้างของบริษัทแอมบลินเอนเตอร์เทนเมนต์ของสตีเวน สปีลเบิร์ก และกำกับโดยดอน บลัธ ออกฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 ถือเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่องแรกในการสร้างของยูนิเวอร์แซลพิกเจอส์ เดอะคิงแอนด์ไอ
เดอะคิงแอนด์ไอ " (The King and I) " เป็นละครบรอดเวย์ ที่ออกแสดงครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2494 ที่โรงละครเซนต์เจมส์ นิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา แต่งบทร้องโดย ออสการ์ แฮมเมอร์สไตน์ที่ 2 และประพันธ์ดนตรีโดย ริชาร์ด ร็อดเจอร์ โดยดัดแปลงมาจากนวนิยาย Anna and the King of Siam (แอนนากับพระเจ้ากรุงสยาม) ฉบับปี พ.ศ. 2487 ของมาร์กาเร็ต แลนดอน ซึ่งดัดแปลงมาจากหนังสืออัตชีวประวัติของนางแอนนา ลีโอโนเวนส์ 2 เล่ม คือ "The English Governess at the Siamese Court" และ "The Romance of the Harem" 
ละครบรอดเวย์ เดอะคิงแอนด์ไอ นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ (รับบท คิงมงกุฎ) และเกอร์ทรูด ลอว์เรนซ์ (รับบท แอนนา) ได้รับความนิยมมาก เล่นซ้ำถึง 1,246 รอบ และได้รับรางวัลโทนี ประจำปี พ.ศ. 2495 และมีผู้นำไปจัดแสดงที่โรงละครเวสต์เอนด์ ลอนดอน ประเทศอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2496 และสร้างเป็นภาพยนตร์ในปี พ.ศ. 2499 นำแสดงโดย ยูล บรินเนอร์ และ เดบอราห์ เคอร์ (รับบท แอนนา) เดอะคิงแอนด์ไอ ฉบับภาพยนตร์ ได้รับรางวัลออสการ์ถึง 5 สาขา  มิกกี้ เมาส์
ทั้งนี้ จุดกำเนิดของ มิกกี้ เมาส์ เกิดขึ้นขณะที่ วอล์ต อีลิส ดิสนีย์ (ขณะนั้นอายุ 27 ปี) นั่งอยู่บนรถไฟระหว่างทางมุ่งสู่ลอสแอนเจลิส เขาลงมือสเก็ตช์ภาพคาแรกเตอร์หนูเล็ก ๆ สวมกางเกงสีแดงขึ้นมา โดยมี อับ ไอเวิร์กส ออกแบบรูปร่างลักษณะ หลังจากนั้นในปี ค.ศ.1928 (พ.ศ. 2471) มิกกี้ เมาส์ ก็ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังการ์ตูนเงียบที่ชื่อว่า Plane Crazy แต่ก่อนที่การ์ตูนเรื่องนี้จะออกฉายนั้น ก็เริ่มมีการนำเสียงมาใส่ในภาพยนตร์ ทำให้ มิคกี้ เมาส์ เป็นหนังการ์ตูนที่มีการใส่เสียงเรื่องแรกในโลก ในชื่อเรื่องว่า Steamboat Willie ดิอะเมซิ่งเรซ 17
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย ดิอะเมซิ่งเรซ 20
เรเชลกับเดฟ เดิมมาถึงเป็นที่ 2 แต่โดนโทษปรับ 2 ชั่วโมงเนื่องใช้ขวดจนหมดในการทำภารกิจ อุปสรรค และก็ทำงานไม่เสร็จ จึงตกลงมาอยู่ที่ 6 (ในกรณีที่ทำงาน อุปสรรค ไม่สำเร็จจะโดนปรับ 4 ชั่วโมงแต่เฉพาะงานนี้เมื่อขวดแก้วหมดและไม่มีให้ทำต่อ ทีมงานกำหนดไว้แค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น) และทั้งคู่ตัดสินใจใช้บัตรทางด่วน เพื่อข้ามผ่านภารกิจทางแยกในเลกนี้ ทำให้กลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่ทำไม่สำเร็จทั้ง ทางแยก (ใช้บัตรผ่านเร่งด่วน) และ อุปสรรค (โดนปรับเวลาแทน) แต่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์รายการที่มีทีมมาถึงเส้นชัยเป็นที่ 1 แล้วแต่ข้ามงาน "อุปสรรค" อันที่ 2 ไปจึงต้องเดินทางกลับไปทั้งๆ ที่เข้าเส้นชัยแล้ว (โดยปกติแล้วไม่เคยมีทีมใดที่เข้าที่ 1 และทำงานพลาดในเลกสุดท้ายมาก่อน) โดยเรเชลกับเดฟได้เข้ามาเป็นที่ 1 และกลับไปทำงานอุปสรรคให้ครบแต่ก็ยังคงเข้ามาเป็นที่ 1 อีกเช่นเคยและทั้งคู่ยังครองสถิติเข้าที่ 1 มากที่สุดถึง 8 เลกจากทั้งหมด 12 เลกด้วยกัน เลก 11 และ 12 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ทีมจะต้องซื้อตั๋วเครื่องบินในชั้นประหยัดเท่านั้น อย่างไรก็ดีทีมสามารถปรับระดับตั๋วเป็นตั๋วชั้นธุรกิจหรือชั้นหนึ่งได้ แต่ทีมจะต้องจ่ายค่าตั๋วในราคาชั้นประหยัดเท่านั้น (ตัวอย่างในกรณีนี้เช่น ร็อบกับเบรนแนน และแฟรงค์กับมาร์การิต้าในซีซั่นที่ 1 เรย์เชนกับชิพในซีซั่นที่ 4 เรย์กับเดียนาในซีซั่นที่ 7 อีริคกับแดนเนียลในซีซั่นที่ 11 และโรนัลด์กับคริสติน่าในซีซั่นที่ 12) โดยการจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินจะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการจัดให้ (โดยไม่ใช้เงินสด) [4] ห้ามนำบัตรเครดิตนี้ไปใช้ในกรณีอื่นใดโดยเด็ดขาด และสามารถใช้ได้ที่ท่าอากาศยานเท่านั้น (ไม่อนุญาตให้จ่ายเงินผ่านทางอินเทอร์เน็ต) [5] สำหรับใน ซีซั่นที่ 8 ที่มีการเดินทางส่วนใหญ่เป็นรถยนต์ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจ่ายค่าน้ำมัน โดยเสมือนเป็นการจ่ายค่าตั๋วเครื่องบินได้ กรณีที่ทีมต้องซื้อตั๋วเครื่องบินเอง ทีมไม่สามารถซื้อตั๋วเครื่องบินจากสายการบินหรือเส้นทางบินที่ถูกขึ้นบัญชีดำโดยทีมงาน (ซื้อได้เฉพาะเส้นทางหรือสายการบินที่ไม่ถูกห้าม) โดยทั่วไปแล้วกฎนี้เป็นเหตุผลด้านความปลอดภัย แต่ก็เป็นการป้องกันทีมในการหาเส้นทางที่ไม่ได้ถูกวางแผนไว้โดยทีมงาน ซึ่งอาจทำให้ใช้เวลามากกว่ากำหนดการเดินทางที่คาดไว้เดิมมาก และอาจทำให้ทีมแยกออกไปจากทีมอื่นมากกว่าหนึ่งวัน ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้ติดต่อกับเพื่อน ครอบครัว หรือคนรู้จักส่วนตัวระหว่างการแข่งขัน แต่ทีมสามารถพูดคุยและขอความช่วยเหลือกับผู้คนที่พวกเขาพบระหว่างการแข่งขันได้ เช่นนายหน้าการท่องเที่ยวและคนท้องถิ่น อย่างไรก็ดีกฎนี้มีข้อยกเว้นหนึ่งครั้งใน ซีซันที่ 3 ที่ทีมจะได้รับโทรศัพท์มือถือหลังจากเสร็จงานทางแยกในเลก 9 ซึ่งเว็บไซต์ของซีบีเอสอธิบายในเรื่องนี้ไว้ว่า "พวกเขามีโอกาสที่จะโทรศัพท์กลับไปหาคนที่ตนรักนานแค่ไหนก็ได้ที่อยากจะคุย แต่ทีมจะต้องวางโทรศัพท์ก่อนจะขึ้นรถเพื่อขับไปที่ Château de Chillon ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ ทีมมีความสมัครใจเองที่จะคุยนานเท่าไหร่ก็ได้หรือจะรีบกลับไปแข่งขันต่อและจะได้ไม่เสี่ยงกับการตกรอบ ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของทีมเอง"[6] ข้อยกเว้นของกฎนี้มีขึ้นอีกครั้งใน ซีซันที่ 10 และ ซีซันที่ 11 ที่ผู้ชนะสามารถโทรศัพท์กลับไปหาครอบครัวจากสถานที่ที่เป็นเส้นชัยได้ (ซึ่งการแข่งขันนั้นจบแล้ว) โดยในซีซันก่อน ๆ ทีมไม่ได้รับอนุญาตให้โทรศัพท์เพื่อบอกลำดับในการแข่งขันของตน จนกว่าการแข่งขันจะได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ เมื่อมีการระบุไว้ ทีมไม่สามารถช่วยเหลือทีมอื่นระหว่างที่แต่ละทีมทำงานได้ (เกร็ธเชนกล่าวถึงเรื่องนี้หลังจากเธอถูกช่วยเหลือโดยยูเชนน่าด้วยเรือใน ซีซันที่ 7) [7] หากไม่มีการระบุไว้ ทีมสามารถช่วยกันทำงานให้สำเร็จได้ เช่นใน ซีซันที่ 8 ที่หลาย ๆ ทีมช่วยกันการเต๊นท์ และทีมของครอบครัวลินซ์และครอบครัวโกดลิวสกีช่วยกันทำงานทางแยก[8] แต่หากมีจุดร่วมมือปรากฏขึ้น ทีมที่จับคู่กันจะต้องทำงานร่วมกันจนกว่าจะสั่งเป็นอย่างอื่น ห้ามผู้เข้าแข่งขันสูบบุหรี่ระหว่างการแข่งขัน[9] ผลจากการไม่สูบบุหรี่นี้ทำให้ผู้เข้าแข่งขันบางคนอารมณ์ร้อน เช่นเอียน (ซีซั่นที่ 3) ที่เลิกสูบบุหรี่ก่อนการแข่งขัน ทีมที่ขับรถเร็วเกินกว่ากำหนดถ้าถูกตำรวจท้องถิ่นจับ ทีมจะต้องแก้ปัญหาด้วยตนเองและจะต้องโดนโทษปรับเวลา 2 นาทีต่อไมล์หรือกิโลเมตร (แล้วแต่กฎของการควบคุมความเร็วในประเทศนั้นๆ) เช่น กำหนดไว้ที่ไม่เกิน 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถ้าขับไปที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมงจะถูกทำโทษ 40 นาที<b data-parsoid='{"dsr":[17131,17140,3,3]}'>แต่</b>การขับรถเกินความเร็วเป็นโทษเดียวที่จะไปบวกทดตอนเริ่มเลกถัดไป ฉะนั้นถ้าทีมได้รับโทษนี้และไม่ได้เข้ามาเป็นลำดับสุดท้าย ทีมจะไม่ถูกคัดออกในเลกนั้นๆ อย่างแน่นอน แต่ละทีมจะมีช่างกล้องและช่างเสียงติดตามอยู่ทีมละ 2 คน ตลอดการแข่งขันในเลกนั้น ๆ โดยช่างกล้องและช่างเสียงจะมีการสลับเปลี่ยนกันเมื่อจบแต่ละเลก เพื่อให้การถ่ายทำดำเนินไปได้ สมาชิกในทีมทั้งสองคนจะต้องอยู่ในระยะ 20 ฟุต ซึ่งกันและกัน ยกเว้นสมาชิกคนใดคนหนึ่งไปทำงานอุปสรรคอยู่[10] รวมถึงสมาชิกทั้งสองคนจะต้องอยู่ใกล้กับช่างกล้องและช่างเสียงตลอดเวลา ยกเว้นจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น ช่างกล้องและช่างเสียงยังต้องสามารถติดตามทีมไปได้ทุกที่ ไม่ว่าทีมจะใช้ยานพาหนะใดก็ตาม ยกเว้นจะระบุไว้เป็นอย่างอื่น (ในอีกความหมายหนึ่งคือ ทีม ช่างกล้องและช่างเสียงจะต้องอยู่ในสถานที่เดียวกันกับทีม ไม่ว่าทีมจะใช้ยานพาหนะประเภทใดก็ตาม เช่น รถ, แท็กซี่, รถบัส, รถไฟ หรือเครื่องบิน ไม่เช่นนั้นทีมจะไม่สามารถเดินทางด้วยวิธีนั้น ๆ ได้) ห้ามทีมนำแผนที่, หนังสือแนะนำการเดินทาง, หนังสือเรียนภาษา และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เช่น โทรศัพท์มือถือ เครื่องจีพีเอส และ พีดีเอ ติดตัวไปในการแข่งขัน แต่ทีมสามารถซื้อแผนที่และหนังสือแนะนำการเดินทางได้ในระหว่างการแข่งขัน โดยใช้เงิน ที่มีให้[11]สำหรับสิ่งของที่นอกเหนือจากนั้น ทีมสามารถขนไปได้มากน้อยเพียงใดก็ได้ เท่าที่ทีมเห็นว่าจำเป็น โดยปกติแล้ว หากทีมไปซึ่งบริเวณที่มีภูมิอากาศหนาวเย็น ทีมจะได้รับเสื้อกันหนาวจากทีมงาน และทีมไม่จำเป็นต้องขนไปในกระเป๋าอีก นอกจากนี้แต่ละทีมจะได้รับกระเป๋าสีดำคาดเหลืองและแดง (รู้จักกันในชื่อ "The Amazing Purse") ที่จะไม่เก็บรวมในกระเป๋าเดินทาง (ในกรณีที่ทีมเข้าเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออก ในซีซั่นที่ 7 ซีซั่นที่ 8 และ ซีซั่นที่ 9 และต้องทิ้งสัมภาระทั้งหมด) ทีมจะใช้กระเป๋านี้เก็บหนังสือเดินทาง เอกสารการแข่งขันอย่างเป็นทางการ และแบบฟอร์มการเดินทาง โดยกระเป๋านี้ห้ามเก็บรวมกับสิ่งของติดตัวอื่น ๆ ในกรณีที่ทีมทำกระเป๋านี้หาย (โทนี่กับดัลลัส ในซีซั่นที่ 13 ที่ทำหายในเลก 10) จะไม่มีบทลงโทษต่อพวกเขา แต่พวกเขาจะไม่สามารถเดินทางไปต่างประเทศโดยไม่มีหนังสือเดินทางได้ อย่างไรก็ดีพวกเขาก็จะไม่ถูกคัดออกโดยอัตโนมัติ ในเลก 10 นั้นโทนี่กับดัลลัสยังคงแข่งต่อ แต่พวกเขาเสียเวลากับการขอเงินผู้คนท้องถนน ทำให้จบการแข่งขันเป็นลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขันและเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นอีกครั้งในซีซั่นที่ 15 ที่เซฟกับจัสตินทำหนังสือเดินทางหายหลังจากที่เข้าจุดพักแล้ว พวกเขาก็ได้สิทธิ์ให้กลับไปหาหนังสือเดินทางภายในเวลาก่อนที่ทีมสุดท้ายจะเข้ามายังจุดพัก ทีมอาจถูกบังคับให้ส่งกระเป๋าและสิ่งของติดตัวให้ทีมงานถ่ายทำตรวจสอบได้ตลอดเวลา แม้ว่าจะเป็นช่วงก่อนเริ่มการแข่งขันก็ตาม กฎเพิ่มเติมของแต่ละเลกหรือของแต่ละงาน อาจให้มากับคำใบ้ในซองที่ผู้ชมเห็น โดยอาจเป็นคำใบ้ในกระดาษอีกแผ่นที่พิมพ์แยกต่างหาก หรือเป็นเพียงลายมือที่เขียนโดยทีมงานก็ได้ กฎเหล่านี้โดยทั่วไปแล้วมักไม่มีการอธิบายให้แก่ผู้ชม ยกเว้นจะมีการทำผิดกฎนั้น ๆ แต่ว่าทีมก็ยังต้องปฏิบัติตามกฎเพิ่มเติมนี้ด้วย ตัวอย่างของกฎประเภทนี้คือการสรุปเรื่องการขับรถไปยังสถานที่ต่าง ๆ และข้อห้ามที่เกี่ยวกับการเดินทางทางอากาศ สำหรับการทำผิดกฎพื้นฐานของการแข่งขัน จะมีโทษปรับเวลา 30 นาที บวกกับเวลาที่ทีมได้เปรียบจากการทำผิดกฎของการแข่งขัน (ถ้ามี) โดยที่ทีมมาถึง ณ จุดหยุดพัก ฟิล คีโอแกน จะบอกว่า "คุณมาถึงเป็นลำดับที่ ..." แล้วจึงแจ้งบทลงโทษหรือแจ้งว่าอ่านคำใบ้ไม่ละเอียด ซึ่งการแจ้งว่าอ่านคำใบ้ไม่ละเอียดมักเกิดจากการเดินทางผิดรูปแบบ[12]หรือเดินทางด้วยวิธีที่ห้ามในการแข่งขัน[13] การได้รับใบสั่ง การทำผิดคำสั่งในคำใบ้ หรือขัดขวางทีมอื่น เช่นขับรถที่กำหนดไว้สำหรับทีมอื่นออกไปโดยประมาท หรือหยิบคำใบ้มากกว่า 1 ซองจากกล่องคำใบ้[14] อย่างไรก็ดี สำหรับบทลงโทษเรื่องใบสั่งนั้น หากบทลงโทษนั้นไม่มีผลกระทบต่อทีมที่จะทำให้แข่งต่อไม่ได้ (คำนวณโทษปรับเวลาแล้วทีมตกไปอยู่ในลำดับสุดท้าย) โทษปรับเวลานั้นจะไปมีผล ณ ช่วงที่ทีมออกเดินทางในเลกต่อไปแทน แต่ถ้าหากทีมรู้สึกว่าได้ทำผิดกฎในการแข่งขันก่อนที่พวกเขาจะไปทำงานต่อไป พวกเขาสามารถกลับไปที่สถานที่ที่พวกเขาทำผิดกฎนั้น แล้วทำให้ถูกต้องได้โดยที่ไม่ต้องโดนโทษปรับเวลา แต่จะเสียเวลากลับไปทำงานที่ทำไม่ถูกต้องเท่านั้น แต่หากการกระทำผิดกฎของพวกเขามีผลกระทบต่อทีมอื่นด้วย โทษปรับเวลาก็จะยังคงมีผลเช่นเดิม ในบางกรณีทีมที่ข้าม Route Marker ไปหรือทำงานไม่ถูกต้อง จะไม่ได้รับโทษปรับเวลา แต่พวกเขาจะยังไม่สามารถเช็กอินได้ และฟิล จะบอกให้ทีมกลับไปทำงานให้ถูกต้อง หรือหยิบคำใบ้ให้ครบก่อนที่จะกลับมาเช็กอินอีกครั้ง การที่จะโดนโทษปรับเวลาหรือจะไม่โดนปรับเวลาแต่ต้องกลับไปทำงานให้ถูกต้องนั้นจะขึ้นอยู่กับสถานการณ์และความเหมาะสมที่ถูกกำหนดได้ล่วงหน้าแล้ว ทีมที่ไม่สามารถทำงานอุปสรรคได้สำเร็จ จะต้องรับโทษปรับเวลา 4 ชั่วโมง เริ่มจากเวลาที่ทีมต่อไปมาถึงสถานที่ทำงาน[15] ทีมที่ไม่สามารถทำงานทางแยกใด ๆ ให้สำเร็จได้ จะต้องรับโทษปรับเวลา 24 ชั่วโมง (เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเพียง 2 ครั้ง ที่ทีมแนนซี่กับเอมิลี่ในฤดูกาลที่ 1 และทีมมาเรียกับทิฟฟานี่ในฤดูกาลที่ 15 ที่ไม่สามารถทำงานทางแยกได้) แต่ตั้งแต่ฤดูกาลที่ 17 เป็นต้นมาถ้าไม่ทำงานทางแยกใดๆ เลยจะถูกปรับเวลาแค่ 6 ชั่วโมงเท่านั้น [16] ถ้ายานพาหนะของทีมเสียหรือไม่สามารถเดินทางต่อไปได้ โดยที่ไม่ได้เกิดจากความผิดของพวกเขา พวกเขาสามารถขอยานพาหนะทดแทนได้โดยที่ไม่โดนโทษปรับเวลา แต่ในกรณีนี้จะไม่มีเวลาชดเชยให้ [17] แต่ถ้าในกรณีทีมได้ทำให้เกิดความเสียหายต่อยาพาหนะเอง เช่น การเติมน้ำมันผิดประเภททำให้รถเสีย ทีมจะต้องรับผิดชอบด้วยตนเอง ทีมที่ใช้ของส่วนตัวแทนการจ่ายค่าโดยสารหรือการทำงานต่างๆ จะถูกปรับ 2 ชั่วโมงต่อ 1 ครั้งที่ได้ทำผิดกฎ (ทีมสามารถขายของเพื่อเปลี่ยนเป็นเงินก่อนที่จะนำมาใช้จ่ายได้แต่ยกเว้นบางสถานที่เท่านั้นที่ห้ามขายของเพื่อแลกเป็นเงินด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย โดยจะแจ้งให้ผู้เข้าแข่งขันทราบแต่อาจจะไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์) ทีมที่เดินทางบนเครื่องบินด้วยชั้นธุรกิจ จะต้องรับโทษปรับเวลา 24 ชั่วโมง[18] (ยกเว้นทีมได้รับการเลื่อนระดับที่นั่ง โดยจ่ายค่าตั๋วโดยสารในราคาประหยัด) ในบางกรณีทีมต้องล่าช้าเนื่องจากอุปสรรคในการถ่ายทำ ทีมได้รับการชดเชยเวลาที่เสียไป (ส่วนใหญ่เกิดขึ้นในฤดูกาลแรกๆ โดยในฤดูกาลหลังๆ ทีมงานพยายามทำงานให้ทันเพื่อไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดนี้) ความผิดพลาดบางอย่างที่ผลกระทบต่อลำดับของทีมซึ่งเป็นความผิดพลาดของทีมงานซึ่งอาจเกิดได้น้อยมาก โดยถ้าเป็นเช่นนั้นทีมงานจะทำการตกลงกับผู้เข้าแข่งขันและทำการชดเชยเวลาให้หรือถ้าร้ายแรงมากถึงขึ้นลำดับสลับกันเลย ทีมงานจะวางแผนให้ทุกทีมไปเสมอกันตรงที่สนามบิน ซึ่งทำให้ต้องนั่งเครื่องบินไปพร้อมกันและเปรียบเสมือนเริ่มการแข่งขันกันใหม่เพราะไม่ว่าจะอย่างไรถ้านั่งเครื่องบินลำเดียวมาด้วยกัน ทุกทีมจะต้องมาถึงที่หมายปลายทางพร้อมกันอยู่แล้วและการแข่งขันก็จะยังดำเนินต่อไปตามปกติ ในระหว่างพักก่อนที่จะเริ่มเลกใหม่ ทีมจะไปทำอะไรก็ได้ตามสะดวกโดยใช้เงินที่เหลือจากการแข่งขัน ห้ามทีมใช้เงินส่วนตัวหรือของส่วนตัวแลกเป็นเงินเด็ดขาด แต่ส่วนใหญ่แล้วทีมมักจะพักในโรงแรมกันมากกว่าและไม่ออกไปไหน เนื่องจากพักกันแค่ 12 ชั่วโมงเท่านั้น (เวลาในการพักนั้นขึ้นอยู่กับความสะดวกของทีมงานโดยเป็นกฎว่าต่ำสุดอยู่ที่ 12 ชั่วโมงและเคยสูงสุดอยู่ที่ 60 ชั่วโมงเนื่องจากทีมงานได้ทำการวางแผนการเดินทางและภารกิจใหม่ นอกเหนือจากที่เตรียมพร้อมไว้) ดิอะเมซิ่งเรซ
นอกจากนี้บริษัทผลิดรายการอิสระของอเมริกาใต้แห่งหนึ่งประกาศในช่วงปลายปี ค.ศ. 2006 ว่าจะมีการออกอากาศเวอร์ชันบราซิลของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ: A Corrida Milionária ในช่วงเวลาที่ต้องซื้อเวลาของโทรทัศน์บราซิล RedeTV! โดยซีซั่นแรกเริ่มรับสมัครตั้งแต่เดือน มกราคม จนถึง กรกฎาคม ถ่ายทำในช่วงเดือน สิงหาคม ถึง กันยายน และออกอากาศซีซั่นแรกในช่วงวันที่ 13 ตุลาคม ค.ศ. 2007 ถึง 5 มกราคม ค.ศ. 2008[22](in Portuguese) 4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก
4 ล้อซิ่ง...ซ่าท้าโลก (Cars) เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นของพิกซาร์ ที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2549 ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2005 เอเอกซ์เอ็น เซ็นทรัลยุโรป ได้ประกาศเวอร์ชันเซ็นทรัลยุโรปออกมาโดยให้ชื่อว่า ดิ อะเมซิ่ง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป การสมัครปิดลงโดยมีจำนวนผู้สมัครกว่า 2,500 คน และคาดว่าจะถ่ายทำในปี ค.ศ. 2006 และออกอากาศในเดือน กันยายน ในปีเดียวกัน[21] โดยจนถึงปัจจุบันรายการก็ยังไม่ได้ออกอากาศ และถูกถอดออกจากเว็บไซต์ของเอเอกซ์เอ็น ทำให้มีข่าวลือกันว่ารายการนี้อาจถูกยกเลิก ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ดิ อะเมซซิง เรซ 8 () เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการยอดนิยม ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยจะมีความแตกต่างจากดิ อะเมซิง เรซ ในฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มา จากเดิมแต่ละทีมมีเพียงผู้ใหญ่แข่งเป็นคู่ แต่ในฤดูกาลนี้การแข่งขันจะเป็นแบบครอบครัวที่มี 4 คน และอนุญาตให้มีบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกด้วย (ต่ำกว่า 8 ปี) เป็นฉบับครอบครัวโดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า The Amazing Race : Family Edition อย่างไรก็ตาม การแข่งขันจะกลับมามีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมละสองคนในดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ในฤดูกาลนี้เดิมทีในสมัครจะอออกมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แต่แล้วก็ได้เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัครเข้าแข่งขันจะมีบางทีมจาก 12 ทีมที่ถูกเลือกโดยพิธีกร จากการขี่จักรยานรอบประเทศสหรัฐอเมริกา โดยนับเป็นครั้งแรกในรอบ 4 ฤดูกาลที่ผ่านมานับตั้งแต่ฤดูกาลที่ 10 ที่จำนวนผู้เล่นกลับไปเป็น 12 ทีม โดยรายการมีกำหนดฉายวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2552 ตามฝังโทรทัศน์ของซีบีเอสประจำปี 09-10 ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 4 () เป็นฤดูกาลที่ 4 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่รางวัลเอ็มมีมีการแจกรางวัลประเภทเรียลลิตี้โชว์การแข่งขันและรายการก็คว้ามาได้แบบผูกขาดอยู่รายการเดียวจนถึงปัจจุบัน ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
สำหรับซีซั่นนี้เริ่มออกอากาศตอนแรกทางช่องเอเอกซ์เอ็น ในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เวลา 21 นาฬิกา (เวลา UTC+8) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เวลา 21 นาฬิกา (เวลา UTC+8) ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน) ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14 () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 20 นาฬิกา ซึ่งยังคงเป็นคืนวันอาทิตย์ เช่นเดิม และเริ่มออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ทาง ทรูวิชั่นส์ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 21 นาฬิกา  บิ๊กฮีโร่ 6
บิ๊กฮีโร่ 6 ออกฉายรอบปฐมทัศน์ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติโตเกียว ครั้งที่ 27 เมื่อวันที่ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2557 และในเทศกาลภาพยนตร์อาบูดาบี ในระบบสามมิติ เมื่อวันที่ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2557 ภาพยนตร์ได้ออกฉายในประเทศสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 และได้รับเสียงตอบรับในเชิงบวกอย่างล้นหลาม[3][4] ทำรายได้ทั่วโลกมากกว่า 546 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ชนะเลิศรางวัลออสการ์ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และเคยได้รับการเสนอชือเข้าชิงรางวัลแอนนี่ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม รางวัลลูกโลกทองคำ สาขาภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม และรางวัลแบฟตา สาขาภาพยนตร์แอนิเมชั่นยอดเยี่ยม ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
นอกจากนี้ ภารกิจที่เกิดขึ้นในรายการบางส่วน เป็นภารกิจที่นำมาจากแฟรนไชส์ ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้ง เวอร์ชันอเมริกา และ เวอร์ชันเอเชีย โดยอาจมีการดัดแปลงบางส่วน เช่น ภารกิจอุปสรรคบังคับควายที่เกิดขึ้นในเลก 4 นำมาจากเลก 2 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 ทางแยกในเลก 5 (สอนหรือเรียนภาษาญี่ปุ่น) ดัดแปลงจากเลก 3 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 เป็นต้น ไม่เพียงเท่านั้น เวอร์ชันอิสราเอลมีการเปลี่ยนชื่อคำสั่ง Detour (ทางแยก) และ Fast Forward (ทางด่วน) เล็กน้อย ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2550 และการสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีขึ้นในเดือน เมษายน พ.ศ. 2550[4][5] มายซิมส์ เรซซิ่ง
มายซิมส์ เรซซิ่ง คือ วิดีโอเกม แนวขับรถ พัฒนาโดย อิเลคโทรนิค อาร์ต และผลิตภายใต้ตราซิมส์ และเป็นหนึ่งในเกมชุดเดอะซิมส์อีกด้วย เกมนี้ได้จัดจำหน่ายในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2552 จำหน่ายในรูปแบบ นินเทนโด ดีเอส และ วี ดิอะเมซิ่งเรซ
หลังจากผ่านความพยายามมาอย่างหนัก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมทั้งรางวัลเอ็มมีสำหรับรายการเรียลลิตี้โชว์ประเภทการแข่งขันยอดเยี่ยม และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลเอ็มมีในด้านเสียง การถ่ายทำวิดีโอ และการตัดต่อวิดีโออีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ
(in English) (in English) (in English) (in Portuguese) (in Spanish) (in Hebrew) ดิอะเมซิ่งเรซ 18
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ อนิเมะมิวสิกวิดีโอ
อนิเมะมิวสิกวิดีโอได้ถูกทำขึ้นครั้งแรกในปี 1982 โดย จิม คาโปสสตัซ (Jim Kaposztas) อายุ 21 ปี ผู้ซึ่งติดทั้งวีซีอาร์ (เครื่องอัดวิดีโอ) และการตัดต่อที่กำลังใช้จากฉากของการ์ตูนเรื่อง สตาร์ เบลเซอส์ (Star Blazers) ที่ใช้เพลง "ออลยูนีดอิสเลิฟ (All You Need Is Love)" ของเดอะบีเทิลส์ ได้ทำขึ้นมาเพื่อให้ผลแบบตลกขนขัน
หนึ่งในอนิเมะมิวสิกวิดีโอแรกๆที่ประสบความสำเร็จมาจากความนิยมของเพลง "Daytona 500" ในปี 1996 ของนักร้องแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน โกสต์เฟซ คิลลาห์ โดยใช้การ์ตูนเรื่อง สปีด เรซเซอร์ ในยุค 1960 ซึ่งการ์ตูนเรื่องนั้นได้ถูกนำมาออกอากาศครั้งแรกในช่องโทรทัศน์ภาษาอังกฤษในปี 1968 เดอะมาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์
เดอะมาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์ () เป็นรายการโทรทัศน์แอนิเมชันเกี่ยวกับซูเปอร์ฮีโรซึ่งออกอากาศทางช่องบรอดแคสต์ซินดิเคชันในปี ค.ศ. 1966 ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ นำแสดงโดยเพ็ก ดิกสัน, พอล โซลส์, แซนดี เบ็คเกอร์, จอห์น เวอร์นอน, แจ็ก เคลีย์ โดยวันจันทร์จะฉายเรื่องกัปตันอเมริกา, วันอังคารฉายดิอินเครดิเบิลฮัลค์, วันพุธฉายอินวิซิเบิลไอรอนแมน, วันพฤหัสบดีฉายไมตีธอร์ และวันศุกร์ฉายดิ ซับ-มารีเนอร์ เริ่มออกอากาศในวันที่ 1 กันยายน ถึงวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1966 เป็นเวลา 13 สัปดาห์ ภาคละ 13 ตอน รวมเป็น 65 ตอน ดิอะเมซิ่งเรซ 16
มีการพบผู้เข้าแข่งขันออกเดินทางจากท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ในวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552 โดยทีมต่าง ๆ ต้องใช้รถสาธารณะเพื่อเดินทางไปยังจุดเริ่มต้นมายังท่าอากาศยานเอง เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นในฤดูกาลที่ 1 และฤดูกาลที่ 6 มีการรายงานว่าพบทีมต่าง ๆ เข้าจุดพักที่เปอร์โตวาราสในประเทศชิลี ในวันที่ 2 ธันวาคม นอกจากนี้ยังพบการถ่ายทำในซาน คาร์ลอส เด บาริโลเช่ ประเทศอาร์เจนตินา และที่เยอรมนีเป็นที่ต่อไป ไม่เพียงเท่านั้น ยังมีการพบทีมงานถ่ายทำที่สิงคโปร์ โดยเฉพาะในถนนบูกิสและสิงคโปร์ฟลายเยอร์อีกด้วย ถนนสายนี้ หัวใจไม่เคยลืม
ออลเวย์สเข้าฉายในประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน 2548[15] ด้วยจำนวนโรงฉาย 271 โรง โดยสามารถเปิดตัวบนบอกซ์ออฟฟิซของญี่ปุ่น ด้วยอันดับที่ 2 รองจากเรื่อง The Brothers Grimm พร้อมกับรายได้ 1,844,651 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 218 ล้านเยน ต่อมา สามารถทำรายได้ขึ้นสู่อันดับที่ 1 เป็นเวลาสองสัปดาห์ติดต่อกัน (12 - 20 พ.ย. 2548) รายได้รวมทั้งหมดของออลเวย์สอยู่ที่ 19,504,733 ดอลลาร์สหรัฐ หรือประมาณ 2.5 พันล้านเยน ด้วยยอดจำหน่ายตั๋วมากกว่า 2 ล้านใบในญี่ปุ่น[16][17] ดิแอคติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ
รายการ ดิแอ็คติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21 นาฬิกา 30 นาที ถึง 22 นาฬิกา 30 นาทีโดยประมาณ ทางช่อง 9 เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ดิอะเมซิ่งเรซ 1
แม้ว่าในดีวีดีจะมีการแสดงบางทีมทำงานอุปสรรค (Roadblock) ในเลกที่ 1 ที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ก็ตาม แต่เนื่องจากไม่ได้มีการแสดงให้เห็นทุกทีม ทำให้ไม่สามารถบอกได้ว่างานอุปสรรคแรกนั้นใครเป็นผู้ทำ จึงทำให้จำนวนอุปสรรคนี้ไม่ได้นับการแก้อุปสรรคในเลกที่ 1
เดฟกับมาร์กาเรตต้ามาถึงเป็นลำดับที่ 7 ในเลกที่ 1 แต่พวกเขาออกเดินทางในเลกที่ 2 หลังจากพอลล์กับเอมี่ เพราะทำงานอุปสรรคไม่ถูกต้องและโดนโทษปรับเวลา ลำดับเลยตกลงมาอยู่ที่ 8 โดยที่ไม่ได้แจ้งให้ผู้ชมทราบและไม่ได้แจ้งด้วยว่าถูกโทษปรับเวลานานเท่าใด
เดฟกับมาร์กาเรตต้าเดิมมาถึงเป็นอันดับ 6 ในเลกนี้ แต่ถูกทำโทษเวลา 1 ชั่วโมงเนื่องจากทำงานอุปสรรคไม่ถูกวิธี ทำให้พวกเขาตกลงมาอยู่อันดับ 8
พอลล์กับเอมี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่เนื่องจากปัญหาทางด้านการถ่ายทำ พวกเขาจึงได้รับเวลาชดเชย และทำให้พวกเขาขึ้นไปอยู่ในอันดับที่ 4
แฟรงค์กับมาร์การิต้าและโจกับบิลล์มาถึงเป็นลำดับที่ 1 และ 2 ตามลำดับ แต่พวกเขาปฏิบัติตามคำสั่งไม่ถูกต้อง พวกเขาจึงถูกทำโทษเวลา 30 นาที อย่างไรก็ดีการทำโทษเวลานี้ไม่ส่งผลต่อลำดับของพวกเขา 
เลนนี่กับคารินได้รับเวลาชดเชยเนื่องจากเกิดปัญหาทางด้านการถ่ายทำ อย่างไรก็ดีเวลาที่ถูกชดเชยนี้ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเธอ
แนนซี่กับเอมิลี่เดิมมาถึงเป็นลำดับที่ 4 แต่พวกเธอไม่ได้ทำงานทางแยก (Detour) ทำให้พวกเธอถูกปรับเวลา 24 ชั่วโมงและถูกคัดออกจากการแข่งขัน
แม้ว่าโจกับบิลล์อยู่ในอันดับที่ 3 เมื่อการแข่งขันสิ้นสุด แต่พวกเขาไม่ได้ไปถึงเส้นชัย พวกเขาได้รับคำใบ้ที่อะแลสกาที่บอกว่าร็อบกับเบรนแนนชนะการแข่งขันนี้แล้ว - พวกเขาเป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่แข่งถึงเลกสุดท้ายแต่ไม่ได้เข้าเส้นชัยIn the first Fast Forward of the race, teams had to hike down a steep slope to Boiling Pot. The Detour for this leg was Air or Land. In Air, teams had to take a zipline and then do a 54-meter gorge swing. In Land, teams had to take a long hike down the mountains. All teams (except Rob & Brennan) chose Air. The Roadblock, which was unaired (but available on the DVD set), was to cook an ostrich egg and eat it.
The Detour for this leg was Near or Far. In Near, teams went to a nearby jungle to photograph three hard to find animals. In Far, teams had to go to Botswana to photograph only one elephant. The Roadblock on this leg was to climb up part of the Eiffel Tower and look for the pitstop (the Arc de Triomphe) with a telescope. The Fast Forward was to whitewater raft with Bundu Adventures. ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
ดิ อะเมซิง เรซ เซ็นทรัล ยุโรป () เป็นรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ทางโทรทัศน์ที่สร้างจากเรียลลิตี้โชว์ของสหรัฐอเมริกาชื่อดังที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ  ดิอะเมซิ่งเรซ 6
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 6 () เป็นฤดูกาลที่ 6 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 18
และจะมีการจัดฉลองการครบรอบ 10 ปีของรายการซึ่งในการจัดงานครั้งนี้ได้รับการสนับสนุนจากเครื่องดื่มชาสแนปเปิล โดยจะทำการจัดงานวันที่ 8 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) รวมถึงการออกอากาศตอนสุดท้ายของฤดูกาลนี้ในวันที่ 9 พฤษภาคม 2554 (ตรงกับวันที่ 10 พฤษภาคม 2554 ของประเทศไทย) ด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเป็น 2 เลกสุดท้ายติดต่อกันเนื่องจากเคยมีการหยุดฉายไป 1 สัปดาห์ที่ทางสถานีได้ถ่ายทอดสด คันทรี มิวสิก อาวอร์ด หมอผี เอ็กซอร์ซิสต์
เมื่อสร้างสำเร็จแล้ว ภาพยนตร์เข้าฉายครั้งแรกในสหรัฐเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1973 ผู้เผยแพร่ คือ วอร์เนอร์บรอส. เบื้องต้นมีโรงภาพยนตร์เพียง 26 แห่งทั่วประเทศยอมนำมาฉาย แต่เมื่อฉายไปก็ได้รับความนิยมในไม่ช้า มีรายได้ทั่วโลกกว่า 441 ล้านดอลลาร์สหรัฐ กลายเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ที่มีรายได้สูงสุดในประวัติศาสตร์ จนได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลอะแคเดมีถึง 10 สาขา ชนะมา 2 สาขา คือ บันทึกเสียงยอดเยี่ยม กับบทภาพยนตร์ดัดแปลงยอดเยี่ยม ทั้งยังเป็นภาพยนตร์สยองขวัญเรื่องแรกที่ได้เข้าชิงรางวัลดังกล่าวในสาขาภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ หมวดหมู่:รายการโทรทัศน์ภาษาอังกฤษ หมวดหมู่:ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน หมวดหมู่:เรียลลิตีโชว์ หมวดหมู่:รายการที่ออกฉายทางทรูวิชั่นส์ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
จนถึงฤดูกาลที่ 4 ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย เดินทางไปแล้ว 20 ประเทศและผ่าน 4 ทวีป โดยยังไม่เคยผ่านทวีปอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 4
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 4 เป็นปีที่สี่ของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบทวีปเอเชียและโอเชียเนีย ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึงเกือบร้อยล้านคน ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อย ๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา การรับสมัครมีขึ้นทางเว็บไซด์ของ AXN Asia โดยจะสิ้นสุดในวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 2553 และคัดตัวรอบสุดท้ายในเดือนเมษายน ส่วนการถ่ายทำจะมีขึ้นในราวเดือนพฤษภาคม-กรกฎาคม  ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง
ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง (ชื่ออังกฤษ: "The Shawshank Redemption") ภาพยนตร์อเมริกัน แนวดราม่า ที่ออกฉายในปี 1994 (พ.ศ. 2537) กำกับการแสดงโดย แฟรงก์ ดาราบอนต์ ซึ่งเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องแรกของเขา สร้างจากเรื่องสั้นของสตีเฟน คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน เรื่อง "Rita Hayworth and Shawshank Redemption" ในปี ค.ศ. 1982 นำแสดงโดย ทิม ร็อบบินส์ แสดงเป็นแอนดี้ ดูเฟรย์ และ มอร์แกน ฟรีแมน แสดงเป็น เอลลิส บอยด์ "เรด" เรดดิง ภาพยนตร์เล่าเรื่องราวเกือบ 2 ทศวรรษของแอนดี้ในคุกชอว์แชงค์และมิตรภาพกับเรด รวมถึงเรื่องราวชีวิตสะเทือนอารมณ์ของผู้คนในเรือนจำชอว์แชงค์ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางประมาณ 50,000 กิโลเมตร (32,023 ไมล์) ใน 24 วัน รวมถึงไม่ได้มีการตั้งชื่อตอนแต่ละตอนที่ออกอากาศด้วย [1] และมีการเดินทางผ่านทั้งหมด 4 ทวีป[2] สำหรับการแข่งขันครั้งนี้มีการนำกติกาใหม่บางส่วนของเวอร์ชันอเมริกา มาใช้ เช่นกฎ Marked As Elimination (ทีมที่เข้าจุดพักเป็นลำดับสุดท้ายในเลกที่ไม่มีการคัดออกจะต้องเข้าเป็นที่หนึ่งในเลกถัดไป มิฉะนั้นจะถูกปรับเวลา 30 นาทีแทน) โดยในฤดูกาลนี้ ทางผู้ผลิตรายการพยายามได้พยายามให้มีการแข่งขันกันมากขึ้น โดยให้มีการขับรถด้วยตัวเองมากขึ้น และพยายามลดโอกาสในการขึ้นเครื่องบินในเที่ยวบินเดียวกันของผู้เข้าแข่งขันลง[3] ดิอะเมซิ่งเรซ 20
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดนต์เซย์ยูเลิฟมี
ในการประชาสัมพันธ์ซิงเกิล เรเวนและลาร์เซน ออกทัวร์ 6 ที่ในศูนย์การค้าทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรัฐ ระหว่าง 21 สิงหาคมถึง 2 ตุลาคม ถือเป็นทัวร์แรกกับวงเอ็มทูเอ็ม วันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1999 ก่อนที่ภาพยนตร์ "โปเกมอน เดอะมูฟวี่" จะออกฉาย เอ็มทูเอ็มแสดงสดเพลงนี้ที่ร้านวอร์เนอร์บราเธอส์สตูดิโอ บนถนนสายที่ 5 ในแมนแฮตตัน ต่อหน้าแฟนเพลงและสื่อมวลชนจำนวนมาก ในการประชาสัมพันธ์ซิงเกิลนั้น เอ็มทูเอ็มยังออกทัวร์ที่สิงคโปร์ ฮ่องกง และญี่ปุ่น ก่อนที่จะกลับมายังนอร์เวย์ในวันที่ 24 พฤศจิกายน พวกเธอแสดงเพลงในตอน "แบนด์ออนเดอะรัน" ของซีรีส์ทางโทรทัศน์เรื่อง "วันเวิลด์" ที่ออกอากาศ 27 พฤศจิกายน และวันที่ 31 มีนาคม ค.ศ. 2000 วงแสดงในรายการ "ท็อปออฟเดอะป็อปส์" เอ็มทูเอ็มแสดงสดเพลงนี้ที่สวนสนุกเอปคอตของวอลต์ดิสนีย์เวิลด์ เมื่อ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2000 การแสดงสดครั้งนี้ มีการบันทึกเทปและปรากฏในตอนหนึ่งของรายการ "ดิสนีย์แชนเนลอินคอนเสิร์ต" เมื่อวันที่ 29 เมษายน ที่เน้นไปที่วงเอ็มทูเอ็มและบีบีแมก จนเมื่อเพลงฮิต "โดนต์เซย์ยูเลิฟมี" ได้รับความนิยมในระหว่างการแสดง ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 วงแสดงเพลงอีกครั้งตอนอองคอร์ ร่วมกับเพลง "เอเวอรีติงยูดู" (Everything You Do) ต่อหน้าผู้ชม 4,000 คน ในคอนเสิร์ตเอ็มทูเอ็มที่กรุงกัวลาลัมเปอร์ ดิอะเมซิ่งเรซ 11
ฤดูกาลนี้ถูกโปรโมตหลังจากจบฤดูกาลที่ 10 ทันทีโดยในขณะนั้นอยู่ในช่วงที่รายการต่างๆ ในสหรัฐอเมริกาได้ทยอยทำฤดูกาล "ออลสตาร์" กันออกมา โดยในฤดูกาลนี้ก็ยังคงได้รับผลการตอบรับที่ดีเช่นเคยเหมือนฤดูกาลที่ผ่านๆ มา ซึ่งสาเหตุอาจมาจากที่มีคู่ของร็อบกับแอมเบอร์ที่กลับมาแข่งอีกครั้งโดยร็อบกับแอมเบอร์เป็นเพียงคู่เดียวในประวัติศาสตร์รายการโทรทัศน์ที่มีผู้ชมชื่นชอบเป็นจำนวนมากเพราะทั้งคู่ได้ออกรายการเซอร์ไวเวอร์และในรายการดิ อะเมซิ่ง เรซในฤดูกาลของตัวเองและฤดูกาล “ออลสตาร์” ทำให้สองคนนี้กลายเป็นคู่ขวัญของรายการเรียลลิตี้เกมส์โชว์ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ ดิอะเมซิ่งเรซ
หมวดหมู่:ดิ อะเมซิ่ง เรซ หมวดหมู่:เรียลลิตีโชว์ หมวดหมู่:รายการที่ออกฉายทางทรูวิชั่นส์ ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ฤดูกาลนี้เป็นครั้งแรกที่มีการใช้คำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เป็นครั้งแรก (ในเลก 9) อย่างไรก็ดี คำสั่งร่วมมือ (Intersection) ไม่ได้ถูกนำมาใช้เหมือนกับซีซั่นที่ 2 ฤดูกาลนี้ยังเป็นครั้งแรกของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" ที่มีการแข่งขันทั้งหมดอยู่ในทวีปเอเชียเพียงทวีปเดียว และเป็นฤดูกาลที่ 3 ตั้งแต่ ซีซั่นที่ 8 ของเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา และ เป็นต้นมา ซึ่งโดยปกติแล้วการแข่งขันในฤดูกาลก่อน ๆ ของ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย" จะเดินทางไปอย่างน้อย 2 ทวีป สตาร์ เทรค
สตาร์ เทรค: ดิแอะนิเมเต็ดซีรีส์ (Star Trek: The Animated Series) หรือในชื่อย่อ "TAS" ผลิตโดย ฟิลเมชัน ออกอากาศ 2 ปี ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1973 ถึง ค.ศ. 1974 โดยนักแสดงหลักจาก ดิออริจินอลซีรีส์ ยังคงมาให้เสียงตัวละครเดิม และยังมีนักเขียนบทจาก ดิออริจินอลซีรีส์ มาเขียนบทให้ ดิแอะนิเมเต็ดซีรีส์ ด้วย ได้แก่ ดี. ซี. ฟอนทานา, เดวิด เจอร์รอล์ด และ พอล ชไนเดอร์ เนื่องจากเป็นรูปแบบแอนิเมชัน ทำให้สามารถสร้างพื้นที่ต่างดาวและสิ่งมีชีวิต ได้แปลกใหม่มากขึ้น แต่ก็ไม่ได้รับความนิยมมากนัก เนื่องจากใช้ของเก่ามากเกินไปและยังมีข้อผิดพลาดในการเคลื่อนไหวของแอนิเมชัน[3] ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอสได้เริ่มจัดการแข่งขันฤดูกาลที่ 22 เมื่อ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 โดยสำหรับฤดูกาลที่ 22 นี้ได้เดินทางเป็นระยะทาง 30,000 ไมล์ (48,000 กิโลเมตร) ใน 9 ประเทศและ 5 ทวีป ซึ่งเป็นครั้งแรกในการไปเยือนประเทศในหมู่เกาะเฟรนช์โปลินีเซีย สถานที่ที่ทีมจะต้องกระโดดกลางเวหาเหนือเกาะโบราโบรา ภารกิจอื่นๆ ที่ได้รับการยืนยันจากฤดูกาลนี้แล้วประกอบด้วยการแข่งขัน Shemozzle ในนิวซีแลนด์, การล่าแมงป่องกับชนเผ่าบุชเม็นในบอตสวานาและการปีนเขาไอเกอร์ในสวิตเซอร์แลนด์ ส่วนประเทศอื่นๆ ที่มีการเดินทางไปเยือนประกอบด้วยตาฮิติ, เยอรมนีและสกอตแลนด์ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
รวม ฮ่องกง และ มาเก๊า ดิอะเมซิ่งเรซ 21
อิสตันบูล,ตุรกี  ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18 (English: The Amazing Race 18) เป็นฤดูกาลที่ 18 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในฤดูกาลนี้ทำลักษณะแบบ ทีมรวมดารา โดยเอาทีมต่างๆ จากฤดูกาลที่ 12-17 มาแข่งขันกันใหม่ จากฤดูกาลที่ 11 ใช้ชื่อว่า The Amazing Race: All-Stars (ดิ อะเมซิ่ง เรซ รวมดารา) แต่ในฤดูกาลนี้จะใช้ชื่อว่า The Amazing Race: Unfinished Business (ดิ อะเมซิ่ง เรซ ธุรกิจนี้ยังสะสางไม่เสร็จ) ซึ่งซีบีเอสได้โปรโมทฤดูกาลนี้ทันที โดยอยู่ภายในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่ 17 เลยและรวมถึงฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่จะถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงอีกด้วย แต่เป็นที่ทราบกันดีว่ารายการนี้ถ่ายทำยากมาก เนื่องจากช่างกล้องจะต้องวิ่งตามผู้เข้าแข่งขันตลอดและภาพบางภาพในรายการใช้การตัดต่อหรือดึงภาพจากแฟ้มข้อมูลที่เคยมีไว้มาตัดต่อลงไปทำให้อาจมีภาพแบบขนาดความละเอียดมาตรฐานปนอยู่บ้าง โดยทางผู้ผลิตได้กล่าววาจะจัดการปัญหาตรงจุดนี้ให้เหมาะสมอย่างสมดุลและออกอากาศในแบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงอย่างแน่นอน ดิอะเมซิ่งเรซ 4
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ เรียงตามลำดับผู้เข้าเส้นชัยก่อน (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่ออกอากาศในโทรทัศน์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วน หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลพิเศษให้กับทีมที่มาถึงจุดพักเป็นทีมแรก สำหรับรางวัลที่เป็นแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดย
The Fast Forward had teams put on showshoes and trek to the top of a snowy hill. The Detour on this leg was Search or Rescue. In Search teams use a locator beacon to search the snow for keys which they would use to drive a snowmobile to the next clue. In Rescue teams crossed a rescue bridge of 4 steel cables then use a zipline to cross a ravine. เบ็นเท็น (ซีรีส์โทรทัศน์ พ.ศ. 2548)
ภาพยนตร์เรื่องแรกของเบ็นเท็นเป็นภาพยนตร์แอนิเมชัน โดยมีเนื้อเรื่องในช่วงฤดูกาลที่ 3 ว่าเบ็นบังเอิญเปิดระบบทำลายตัวเองของออมนิทริกซ์ขึ้น เขาจึงต้องออกค้นหาผู้สร้างและหาทางหยุดการทำลายตัวเอง โดยได้รับความช่วยเหลือจากเทแทร็กซ์ (โฮเวอร์บอร์ด) ภาพยนตร์ได้ออกฉายในสหรัฐอเมริกาวันที่ 10 สิงหาคม ค.ศ. 2007 โดยและออกฉายร่วมกับภาพยนตร์เรื่องการผจญภัยของบิลลี่กับแมนดี้ ตอน ความแค้นของราชินีแมงมุม ส่วนในประเทศไทยภาพยนตร์เรื่องนี้ได้ฉายครั้งแรกวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 ทางศุกร์หรรษา เวลา 19:00 น. ขบวน (ไม่เป็นทาง) การ อากิบะเรนเจอร์
ฮิโคนิง เซนไท อากิบะเรนเจอร์ () เป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึประเภทขบวนการนักสู้ ผลิตโดยบริษัทโตเอและบริษัทบันได ออกอากาศทุกวันศุกร์เวลา 1:30-2:00น. ทางช่อง BS อาซาฮิ และออกอากาศรีรันทุกวันจันทร์เวลา 1:00-1:30น. ทางช่อง โตเกียว MX ออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 2012 (ทางช่อง BS อาซาฮิ) และวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 2012 (ทางช่อง โตเกียว MX) จนถึง วันที่ 29 มิถุนายน ในปีเดียวกัน มีจำนวนตอนทั้งหมด 13 ตอน  ดิอะเมซิ่งเรซ 5
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 5 () เป็นฤดูกาลที่ 5 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 19
สำหรับฤดูกาลนี้ การแข่งขันเดินทางเป็นระยะทาง 40,000 ไมล์ (หรือ 64,000 กิโลเมตร) ผ่าน 20 เมือง 10 ประเทศและ 4 ทวีป การถ่ายทำเริ่มตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยทีมถูกพบที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังไต้หวัน ไอ้มดแดงอาละวาด
คาเมนไรเดอร์ () เป็นภาพยนตร์แนวโทคุซัทสึผลงานโดย อ.โชทาโร่ อิชิโนะโมะริและเป็นเรื่องแรกของคาเมนไรเดอร์ ออกอากาศที่ญี่ปุ่นวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2514 ถึง 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 มีความยาวทั้งสิ้น 98 ตอน ด้วยกัน ถือเป็นซีรีส์คาเมนไรเดอร์ที่มีจำนวนตอนยาวที่สุด ซึ่งหากนับรวมตอนที่ 1 ของ เดชไอ้มดเขียว วี 3 "ไรเดอร์คนที่ 3 นามนั้นคือ วี 3" กับ ตอนที่ 2 "คำสั่งเสียของ ดับเบิ้ลไรเดอร์" ด้วยแล้ว ก็จะครบ 100 ตอนพอดี ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ดิ อะเมซิ่ง เรซ มีความพยายามอย่างมากที่จะเปลี่ยนการถ่ายทำจากโทรทัศน์มาตรฐานเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงในช่วงก่อนปี ค.ศ.2010 โดยที่หลายๆ รายการได้ทำการเปลี่ยนการถ่ายทำเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ไม่ว่าจะเป็น Survivor , The Biggest Loser , American Idol , America's Got Talent ฯลฯ แต่เนื่องจากการถ่ายทำที่ยากลำบากที่ตากล้องจะต้องวิ่งตลอดเวลาทำให้ภาพจะออกมาไม่ดีนักรวมถึงต้องใช้ภาพจากแฟ้มภาพที่มีอยู่มาตัดต่อเข้าไปในรายการเพื่อความสมจริง ในท้ายที่สุดแล้วตั้งแต่ฤดูกาลที่ 18 (ต้นปี ค.ศ. 2011) ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะทำการออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงบวกกับยังคงใช้ภาพจากแฟ้มภาพควบคู่กันไปซึ่งทางทีมงานได้กล่าวไว้ว่าจะต้องทำในลักษณะนี้ให้ได้อย่างสมดุลและเหมาะสมที่สุด ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
สำหรับเครื่องหมายและโจทย์คำสั่งต่าง ๆ ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ทั้งหมดนำมาจากของ เวอร์ชันอเมริกา ทั้งหมด ฤดูกาลที่ 2 มีการใช้คำสั่งจุดร่วมมือ (Intersection) เป็นครั้งแรก และฤดูกาลที่ 3 มีการใช้คำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เป็นครั้งแรก แม้ว่าการใช้งานโดยรวมจะคล้ายกับเวอร์ชันอเมริกัน แต่ยังมีข้อแตกต่างบางส่วนที่พบเห็นได้ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ดิอะเมซิ่งเรซ 15
เลก 1 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่โคโลราโด เลก 2 - เรือคายัคสำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 3 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่อารูบา เลก 4 - รถจักรยานยนต์สำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 5 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่จาไมกา เลก 6 - เรือพายสำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 7 - รถบั๊กกี้สำหรับสมาชิกในทีมแต่ละคน เลก 8 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่หมู่เกาะเติร์กและไคคอส เลก 9 - ห้องซาวน่าแบบธรรมชาติ เลก 10 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่แลนด์ไอ ฮาวาย เลก 11 - โทรทัศน์สีแอซีดี 52 นิ้ว เลก 12 - เงินรางวัลจำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ผู้เข้าแข่งขันใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย จะประกอบไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว สำหรับใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย มีผู้เกี่ยวข้องและทีมงานที่ถ่ายทำเพียง 30 คนเท่านั้นที่เข้าร่วมในแต่ละซีซั่นของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งถือเป็นดิ อะเมซิ่ง เรซที่มีผู้เกี่ยวข้องน้อยที่สุด ในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ต่าง ๆ ทั่วโลก เพราะในฉบับอเมริกานั้น มีทีมงานประสานงานกันอีกมากกว่า 50 คนเป็นอย่างน้อย ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
จนถึงปัจจุบันและในแต่ละตอนมีผู้ชมเฉพาะในสหรัฐอเมริกากว่า 10 ล้านคน ทั้งนี้ยังไม่รวมจำนวนอีกหลายล้านคนที่ดูรายการนี้ผ่านทางเครือข่ายอื่นๆ อีกทั่วโลก ดิอะเมซิ่งเรซ 13
เลก 1 – แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ เบลีซ เลก 2 - รถออฟโร๊ด สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 3 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Cabo San Lucas ประเทศเม็กซิโก เลก 4 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ รีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล เลก 5 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ เกาะเซนต์จอห์น ที่ หมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เลก 6 - รถนั่งไฟฟ้า สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 7 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Kauai รัฐฮาวาย, สหรัฐอเมริกา เลก 8 - เจ็ตสกี WaveRunner 180 แรงม้า สำหรับสมาชิกแต่ละคนในทีม เลก 9 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับ 2 คนสู่ Punta Cana, สาธารณรัฐโดมินิกัน เลก 10 - แพ็กเกจทัวร์สำหรับสองคนสู่ แองกวิลลา เลก 11 - เงินรางวัลจำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
อย่างไรก็ดี ผู้ผลิดรายการก็ได้ตัดกฎนี้ออกไปในซีซั่นหลัง ๆ เช่น คริสกับจอห์น (ซีซั่นที่ 6) เป็นคู่เดททางไกลมาเป็นเพียงแค่ 1 ปี หรือในกรณีที่ผู้เข้าแข่งขันหลายคนใน ซีซั่นที่ 5 ได้เคยแข่งขันกันมาก่อนในเวทีประชันความงาม (นิโคลชนะคริสตี้ในเวทีมิสเทกซัส ใน 2003) [2] อีริคกับแดนเนียล (ซีซั่นที่ 11) ได้พบกันมาก่อนเป็นเวลาเพียงแค่ 1 ปีหลังจากแข่งอยู่คนละทีมในซีซั่นที่ 9 อย่างไรก็ดีสุดท้ายแล้วใบสมัครและคุณสมบัติการเข้ารับเลือกของซีซั่นที่ 14 (แจกจ่ายในวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ที่เว็บไซต์ของซีบีเอส) ได้ยกเลิกข้อกำหนดเรื่องความสัมพันธ์ก่อนการแข่งขันแล้ว แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามโดยทั่วไปแล้วสมาชิกในทีมจะมีความสัมพันธ์กันมาก่อนอยู่แล้ว ไม่ว่าจะมากหรือน้อยก็ตาม ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในการถ่ายทำรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในแต่ละฤดูกาลจะมีการแข่งขันทั้งหมด 11-13 เลกด้วยกันแล้วแต่ระยะการถ่ายทำในแต่ละฤดูกาลโดยจากทั้งหมด 20 ฤดูกาลในขณะนี้ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ได้เดินทางไปถ่ายทำแล้วทั้งหมด 82 ประเทศ