จอห์น วินสตัน โอโนะ เลนนอน เกิดเมื่อใด ?
จอห์น เลนนอน
จอห์น วินสตัน โอโนะ เลนนอน (English: John Winston Ono Lennon, MBE) (9 ตุลาคม 1940 - 8 ธันวาคม 1980) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงทั่วโลก และเป็นสมาชิกร่วมก่อตั้งวงเดอะบีเทิลส์ วงดนตรีที่ประสบความสำเร็จเชิงพาณิชย์ในประวัติศาสตร์วงการดนตรี ร่วมกับสมาชิก พอล แม็กคาร์ตนีย์ เขากลายเป็นคู่หูนักแต่งเพลงที่มีชื่อเสียง
โยโกะ โอโนะ
โยโกะ โอโนะ (; 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476—) เป็นนักร้องชาวญี่ปุ่น และเป็นภรรยาคนที่สองของจอห์น เลนนอน นักร้องนำของวงเดอะบีเทิลส์ เลียม แกลลาเกอร์
พอล พี่ชายของเลียม และโนลยังยืนยันอีกว่า เลียมในช่วงวัยรุ่นมีท่าทีเป็นปฏิปักษ์ต่อผู้คน โดยเฉพาะกับโนลพี่ชายของเขาเพราะทั้งสองนอนห้องเดียวกัน เลียมถูกไล่ออกจากโรงเรียนเมื่ออายุ 15 ปี เพราะไปมีเรื่องทะเลาะวิวาท โนลกล่าวว่า เลียมเริ่มแสดงความสนใจในด้านดนตรีในช่วงวัยรุ่นตอนปลาย เขามั่นใจในความสามารถในการร้องของตนเองเป็นอย่างมาก และเริ่มฟังวงดนตรีดัง ๆ ในสมัยนั้น เช่น เดอะสโตนโรสเซส, เดอะฮู, เดอะคิงส์, เดอะแจม, ที. เรกซ์ โดยเฉพาะวง เดอะบีเทิลส์ เลียมคลั่งไคล้จอห์น เลนนอนเป็นอย่างมาก แกลลาเกอร์ยืนยันอีกว่าเขาคือ เลนนอน ที่กลับชาติมาเกิดใหม่ แม้ว่าแกลลาเกอร์จะถือกำเนิดมาแล้ว 8 ปี ก่อนที่เลนนอนจะถูกฆาตกรรมก็ตาม แกลลาเกอร์ยังเป็นแฟนคลับตัวยงของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี อีกด้วย ลูเธอร์ แวนดรอส
ลูเธอร์ แวนดรอส มีชื่อเต็มว่า Luther Ronzoni Vandross, Jr. เขาเกิดเมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1951 ที่นครนิวยอร์ก พ่อเป็นช่างทำเก้าอี้ มีงานอดิเรกเป็นนักร้องครวญเพลงสแตนดาร์ดในวงบิ๊กแบนด์ ส่วนแม่เป็นนักร้องร้องเพลงกอสเปลกับคณะนักร้องประสานเสียง ลูเธอร์มีพี่สาวคนหนึ่งชื่อว่า Pat เป็นสมาชิกนักร้องคณะ The Crests (มีเพลงอันดับ 2 ในอเมริกา คือเพลง 16 Candles)  เรณูวิทยา
การวิเคราะห์ละอองเรณูเชิงปริมาณแรกสุดถูกตีพิมพ์โดยเลนนาร์ต วอง โพสต์ เป็นผู้วางรากฐานในการวิเคราะห์ละอองเรณูยุคใหม่ในการบรรยายที่คริสเตียนาของเขาในปี ค.ศ. 1916[4] การวิเคราะห์ละอองเรณูช่วงแรกๆถูกจำกัดเฉพาะในแถบประเทศนอร์ดิคเนื่องจากการตีพิมพ์ในช่วงแรกๆจำนวนมากเป็นภาษานอร์ดิค[5] การจำกัดการศึกษาจำกัดเฉพาะในหมู่ประเทศนอร์ดิคนี้ได้สิ้นจุดลงด้วยการตีพิมพ์วิทยานิพนธ์ของกุนนาร์ เอิร์ดมันในปี ค.ศ. 1921 เมื่อมีการวิเคราะห์ละอองเรณูอย่างแพร่หลายทั่วทั้งยุโรปและอเมริกาเหนือสำหรับใช้ในการศึกษาพืชพันธุ์และการเปลี่ยนแปลงภูมิอากาศยุคควอเทอร์นารี[4] จอห์น เลนนอน
แม็กคาร์ตนีย์แนะนำให้จอร์จ แฮร์ริสัน เป็นมือกีตาร์นำ[36] เลนนอนคิดว่าแฮร์ริสัน (อายุ 14 ปีในขณะนั้น) ยังอายุน้อยเกินไป แม็กคาร์ตนีย์ช่วยควบคุมเสียงให้บนดาดฟ้าของรถประจำทางลิเวอร์พูลให้กับแฮร์ริสันที่กำลังเล่นเพลง "รอนชี" ให้เลนนอน และได้รับชวนให้ร่วมวง[37] สจ๊วต ซัตคลิฟฟ์ เพื่อนจากโรงเรียนศิลปะของเลนนอนร่วมวงในตำแหน่งมือเบส[38] เลนนอน แม็กคาร์ตนีย์ แฮร์ริสัน และซัตคลิฟฟ์ รวมตัวกันเป็น "เดอะบีเทิลส์" ในต้นปี 1960 ในเดือนสิงหาคมปีนั้น เดอะบีเทิลส์ได้พำนักอยู่ที่ฮัมบูร์ก ประเทศเยอรมนี เป็นเวลา 48 คืน และเนื่องจากสิ้นหวังจากเหตุขาดมือกลอง จึงชวนพีต เบสต์ มาร่วมด้วย[39] เมื่อเลนนอนอายุ 19 ปี เขาบอกป้าเรื่องการเดินทางดังกล่าว ป้าของเขารู้สึกกลัว และขอร้องให้เขากลับมาเรียนศิลปะแทน[40] หลังอาศัยที่ฮัมบูร์กครั้งแรก วงกลับมาพำนักอีกครั้งในเดือนเมษายน 1961 และครั้งที่สามในเดือนเมษายน 1962 เลนนอนและเพื่อนร่วมวงได้รู้จักกับยาพรีลูดินขณะอยู่ที่ฮัมบูร์ก[41] และเริ่มเสพยาเป็นประจำ รวมถึงแอมเฟตามีนด้วย โดยใช้เป็นยากระตุ้นระหว่างการแสดงยาวนานข้ามคืน[42] แจ็กเกอลีน เคนเนดี โอนาสซิส
แจ็กเกอลีน ลี "แจ๊คกี" (บูเวียร์) เคนเนดี โอนาสซิส (Jacqueline Lee "Jackie" (Bouvier) Kennedy Onassis) (28 กรกฎาคม 1929 — 19 พฤษภาคม 1994) เป็นภรรยาของจอห์น เอฟ. เคนเนดี สุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ปี 1961 จนกระทั่งเหตุการณ์การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดีในปี 1963 ห้าปีต่อมาเธอแต่งงานกับมหาเศรษฐีชาวกรีกชื่ออริสโตเติล โอนาซิส พวกเขายังคงอยู่ด้วยกันจนกระทั่งเขาตายในปี 1975 สำหรับยี่สิบปีสุดท้ายในชีวิตของเธอมีอาชีพที่ประสบความสำเร็จเป็นบรรณาธิการหนั​​งสือ เธอเป็นที่จดจำจากผลงานของเธอเพื่อศิลปะและการอนุรักษ์สถาปัตยกรรมเก่าแก่ สไตล์ของเธอ และความสง่างาม จอห์น ฮอลแลนด์ โรส
จอห์น ฮอลแลนด์ โรส () เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 28 มิถุนายน 1985 และเสียชีวิตเมื่อ 3 มีนาคม 1942 เขาเคยได้รับตำแหน่ง Vere Harmsworth Professor of Imperial and Naval History ที่มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ระหว่างปี 1919 ถึง 1934 ซึ่งออกมาจากการเกษียณอายุ เขาเขียนหนังสือประวัติศาสตร์เรื่อง "The Development of the European Nations" รวมถึงยังเขียนเรื่องชีวประวัติของ วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ และ นโปเลียน โบนาปาร์ต และงานเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อีกมากมาย วินสตัน เชอร์ชิล
เซอร์<b data-parsoid='{"dsr":[2047,2089,3,3]}'>วินสตัน เลนเนิร์ด สเปนเซอร์-เชอร์ชิล (English: Winston Leonard Spencer-Churchill) เป็นรัฐบุรุษชาวอังกฤษผู้ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรสองสมัย ระหว่างปี 1940 ถึง 1945 และปี 1951 ถึง 1955 ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในยุคสงครามของศตวรรษที่ 20 นอกจากนี้ วินสตันยังเป็นทหารในกองทัพอังกฤษ, นักประวัติศาสตร์, นักเขียน, ตลอดจนศิลปิน เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาอักษรศาสตร์ และยังเป็นบุคคลแรกที่ได้เป็น พลเมืองเกียรติยศแห่งสหรัฐอเมริกา ผู้คนมักนิยมเรียกเขาด้วยชื่อ "วินสตัน" แทนที่จะเรียกด้วยนามสกุล จอร์จ วอชิงตัน
จอร์จ วอชิงตัน เกิดเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1732[1][2][3] เป็นลูกคนแรกของ ออกัสติน วอชิงตัน และภรรยาคนที่สองของเขา แมรี่ บอล วอชิงตัน ที่โคโลเนียล บีช ในเวสต์มอแลนด์ เคาท์ตี้ เวอร์จิเนีย ครอบครัววอชิงตันย้ายไปอยู่ที่เฟอร์รี่ฟาร์มเมื่อจอร์จอายุได้ 6 ขวบ จอร์จเรียนหนังสืออยู่ที่บ้านโดยพ่อและพีชายคนโตเป็นผู้สอนหนังสือให้[12] เชื้อสายของเขามาจากเมืองซัลเกรฟ ประเทศอังกฤษ ปู่ทวดของเขา จอห์น วอชิงตัน ย้ายมาอาศัยที่เวอร์จิเนียในปี ค.ศ. 1657[13]การปลูกยาสูบเป็นสินค้าในเวอร์จิเนียสามารถวัดได้โดยจำนวนทาสที่เอามาใช้แรงงานปลูกยาสูบ เมื่อวอชิงตันเกิด จำนวนประชากรของรัฐอาณานิคมเป็นคนผิวดำ 50% ชาวแอฟริกันและอเมริกันแอฟริกันเกือบทั้งหมดถูกบังคับให้เป็นทาส.[14] วันดาวน์ซินโดรมโลก
ดาวน์ซินโดรมได้รับการวินิจฉัยครั้งแรกเป็นความผิดปกติของโครโมโซมใน ค.ศ. 1959 โดยกุมารแพทย์และนักพันธุศาสตร์ชาวฝรั่งเศส เจอโรม เลอเจอร์ เด็กทารก 1 คน ใน 733 คนป่วยด้วยโรคดาวน์ซินโดรมแต่กำเนิด ในสหรัฐอเมริกาเพียงประเทศเดียว มีผู้ป่วยดาวน์ซินโดรมถึงกว่า 400,000 คน ออกัสตินแห่งฮิปโป
นักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป () เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 354 ที่เมืองทากาส ประเทศแอลจีเรีย มีนามเดิมว่า เอาเรลิอุส เอากุสตินุส () เป็นนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ยุคแรก งานเขียนของท่านมีอิทธิพลอย่างมากต่อศาสนาคริสต์ตะวันตกและปรัชญาตะวันตก ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งฮิปโปในปี ค.ศ. 396 ซึ่งขณะนั้นยังเป็นส่วนหนึ่งของมณฑลแอฟริกาของจักรวรรดิโรมัน ออกัสตินถือเป็นปิตาจารย์ที่สำคัญที่สุดของคริสตจักร ผลงานที่สำคัญ 2 เรื่องคือ เทวนครและคำสารภาพบาป ซึ่งเป็นที่นิยมศึกษาอยู่แม้จนทุกวันนี้ จัสติน ลอง
จัสติน เจคอบ ลอง () เกิดเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1978 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในบทบาทในภาพยนตร์อย่างเรื่อง "Jeepers Creepers", "", "Waiting...", "Live Free or Die Hard/Die Hard 4.0", "He's Just Not That Into You", "Drag Me To Hell", และซีรีส์ตลกทางช่องเอ็นบีซี "Ed" เบนนี บลังโก
เบนจามิน เลวิน (เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1988) รู้จักในวงการในชื่อ เบนนี บลังโก เป็นนักร้องแร็ป นักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เขาเขียนเพลงและผลิตเพลงให้แก่ศิลปินมากมาย เช่น เจสซี เจ (เพลง "ธันเดอร์"), เคที เพร์รี (เพลง "แคลิฟอร์เนียเกิลส์", "ทีนเอจดรีม"), มารูนไฟฟ์ (เพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์", "เพย์โฟน"), บริตนีย์ สเปียส์ (เพลง "เซอร์คัส"), ไทโอ ครูซ (เพลง "ไดนาไมต์"), เคชา (เพลง "ทิกท็อก"), จิม คลาส ฮีโรส์ (เพลง "สเตริโอฮาตส์", "แอสแบ็กโฮม"), วิซ คาลิฟา (เพลง "เวิร์กฮาร์ด, เพลย์ฮาร์ด", "โนสลีป") และเทรย์ ซองซ์ (เพลง "ฮาร์ตแอ็ตแท็ก") จอห์น เลนนอน
หลังให้กำเนิดบุตรชายคนที่สอง ฌอน ในวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1975 เลนนอนทำหน้าที่เป็นพ่อบ้าน เริ่มจากการพักงานดนตรีนานห้าปีและใส่ใจครอบครัวของเขา[119] ภายในเดือนนั้น เขาทำสัญญาผูกมัดกับสังกัดอีเอ็มไอ/แคปิตอลว่าจะทำอัลบั้มเพลงอีกหนึ่งอัลบั้ม โดยออกอัลบั้มเชฟด์ฟิช อัลบั้มรวมเพลงที่เคยอัดไว้แล้ว[119] เขาสละเวลาตนเองให้ฌอน ตื่นนอนเวลา 6 โมงเช้าทุกวันเพื่อเตรียมอาหารและใช้เวลากับลูก[120] เขาแต่งเพลง "คุกกิน (อินเดอะคิตเชนออฟเลิฟ)" ให้สตาร์ในอัลบั้มริงโกส์โรโทกราเวียร์ และบันทึกเสียงเพลงนี้ในเดือนมิถุนายน ซึ่งเป็นการบันทึกเสียงครั้งสุดท้ายของเขาจนปี ค.ศ. 1980[121] เขาประกาศพักงานดนตรีอย่างเป็นทางการในโตเกียวในปี ค.ศ. 1977 โดยกล่าวว่า "เราตัดสินใจแล้ว ไม่มีทางเลือกอื่นที่ดีกว่านี้แล้ว เราจะอยู่กับลูกของเราให้นานที่สุดจนเรารู้สึกว่าเราจะขอปลีกตัวออกมาทำสิ่งอื่น ๆ นอกเหนือจากครอบครัวได้อีก"[122] ในช่วงพัก เขาวาดภาพหลายภาพ และร่างหนังสือรวบรวมเรื่องราวอัตชีวประวัติและสิ่งที่เขาเรียกว่า "สิ่งของวิกลจริต" (mad stuff)[123] ทั้งหมดได้รับการตีพิมพ์หลังเขาเสียชีวิต แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์
แฟรงกลิน เดลาโน โรสเวลต์ (อังกฤษ: Franklin Delano Roosevelt) เกิดวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2425 (ค.ศ. 1882) เสียชีวิตวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2488 (ค.ศ. 1945) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 32 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ยังเป็นประธานาธิบดีที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุด (พ.ศ. 2476-2488) และเป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวของสหรัฐอเมริกาที่ได้รับเลือกถึงสี่สมัย ก่อนการประกาศญัตติข้อที่ 22 ในปี พ.ศ. 2494 (22nd Amendment) ซึ่งจำกัดให้ประธานาธิบดีสามารถดำรงตำแหน่งได้แค่สองสมัยเท่านั้น นครนิวยอร์ก
เดิมทีของนิวยอร์กเป็นที่อยู่ของชนอเมริกันพื้นเมืองที่เรียกว่า “เลนาเป” (Lenape) ขณะนั้นมีประชากรประมาณ 5,000 คน ซึ่งอาศัยดินแดนแห่งนี้อยู่นานนับพันปี ก่อนที่จิโอวานี เดอ เวเรซาโน่ (Giovanni da Verrazzano) นักเดินเรือชาวอิตาเลียนจะค้นพบนิวยอร์กใน ค.ศ. 1524[14] โดยได้รับคำบัญชาจากราชวงศ์ฝรั่งเศส และเรียกดินแดนแห่งนี้ว่า “Nouvelle Angoulême” (New Angoulême ในภาษาอังกฤษ) [15] จอห์น เลนนอน
เวลา 22:50 น. วันที่ 8 ธันวาคม 1980 ขณะเลนนอนและโอโนะกลับเข้าห้องพักเดอะดาโคตา ในรัฐนิวยอร์ก มาร์ก เดวิด แชปแมนยิงเลนนอนเข้าที่หลัง 4 ครั้งที่ทางเข้าอาคาร เลนนอนถูกนำตัวส่งห้องฉุกเฉิน โรงพยาบาลรูสเวลต์ และประกาศว่าเลนนอนเสียชีวิตขณะพามาโรงพยาบาลในเวลา 23:00 น.[128] เย็นวันนั้น เลนนอนเพิ่งได้แจกลายเซ็นบนปกอัลบั้ม<i data-parsoid='{"dsr":[34826,34844,2,2]}'>ดับเบิลแฟนตาซี</i>ให้กับแชปแมน[129] รอนนี เจมส์ ดิโอ
โรนัลด์ เจมส์ พาดาโวนา () เกิด 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1942 เสียชีวิตวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 มีอีกชื่อคือ รอนนี เจมส์ ดิโอ เขาเป็นนักร้อง และ นักแต่งเพลงชาว อเมริกัน และเคยเป็นอดีตสมาชิกของวง Elf Rainbow, Black Sabbath, Heaven & Hell,และวงดนตรีของเขาเอง Dio และงานดนตรีต่างๆเช่น Hear 'n Aid เขาได้รับการยอมรับว่ามีเสียงร้องที่ทรงพลังในแนวเพลงเฮฟวีเมทัล และเขาเป็นเจ้าของสัญญลักษณ์ Devil's horns (เขาปีศาจ) ที่สร้างอิทธิพลแก่วงการร็อค ก่อนที่เขาจะเสียชีวิต รอนนี เจมส์ ดิโอ ได้ร่วมงานกับสมาชิกของวง Black sabbath คือTony Iommi, Geezer Butler, และ Vinny Appice ในชื่อวง Heaven & Hell อัลบั้ม "The Devil You Know" บันทึกไว้เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2009 จอห์น เลนนอน
เลนนอนเกิดในช่วงสงครามที่ประเทศอังกฤษ เมื่อวันที่ 9 ตุลาคม 1940 ที่โรงพยาบาลลิเวอร์พูลมาเทอร์นิตี ให้กำเนิดโดย จูเลีย เลนนอน (นามสกุลเดิม สแตนลีย์) และอัลเฟรด เลนนอน เชื้อสายไอริช มีอาชีพเป็นพ่อค้าเดินเรือ และไม่ได้อยู่ด้วยกันขณะเขาเกิด[2] พวกเขาชื่อบุตรว่าจอห์นตามชื่อปู่ว่า จอห์น "แจ็ก" แลนนอน ส่วนชื่อกลาง วินสตัน มาจากวินสตัน เชอร์ชิล นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรในขณะนั้น[3] พ่อของเขามักจากบ้านไปทำงานบ่อย ๆ แต่ก็ยังส่งเช็คเงินสดมาเป็นประจำที่บ้านเลขที่ 9 ถนนนิวคาสเซิล ลิเวอร์พูล ที่จอห์นอาศัยอยู่กับแม่[4] เช็คหยุดส่งมาหาพวกเขาในกุมภาพันธ์ 1944 เนื่องจากพ่อปลดประจำการโดยไม่ได้รับอนุญาต[5][6] ในที่สุด หกเดือนต่อมา พ่อของจอห์นกลับมาบ้าน เสนอว่าจะดูแลครอบครัว แต่จูเลีย ตั้งครรภ์กับชายคนอื่นแล้ว จึงปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว[7] หลังจากพี่สาวของจูเลีย มีมี สมิธ ร้องทุกข์กับบริการสังคมของลิเวอร์พูลถึงสองครั้ง จูเลียจึงส่งเลนนอนให้เธอดูแล ในเดือนกรกฎาคม 1946 พ่อของเลนนอนมาเยี่ยมสมิธ และพาเลนนอนไปเที่ยวในเมืองแบล็กพูล โดยตั้งใจลับ ๆ ว่าจะพาย้ายออกไปอยู่กับเขาที่ประเทศนิวซีแลนด์[8] แต่จูเลียและสามีคนใหม่ของเธอ บ็อบบี ไดกินส์ ตามไปจนพบ และหลังจากการทะเลาะวิวาทรุนแรง ผู้เป็นพ่อบังคับให้เลนนอนอายุ 5 ขวบเลือกว่าจะอยู่กับใคร เลนนอนเลือกพ่อของเขาถึงสองครั้ง แต่ขณะที่แม่ของเขาเดินจากไป เขาเริ่มร้องไห้และเลือกตามแม่ของเขาไป[9] เขาได้ติดต่อกับพ่อของเขาอีกครั้งหลังผ่านไป 20 ปี[10] โรนัลด์ เรแกน
โรนัลด์ วิลสัน เรแกน (; 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2454 – 5 มิถุนายน พ.ศ. 2547) เป็นประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 40 (พ.ศ. 2524–2532) สังกัดพรรครีพับลิกัน นอกจากนี้เรแกนยังดำรงตำแหน่งผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย คนที่ 33 (พ.ศ. 2510-พ.ศ. 2518) ก่อนหน้านั้นเขาเคยเป็นผู้ประกาศข่าวและนักแสดงมาก่อน แดนนี แคนนอน
แดนนี แคนนอน เกิดวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1968 ที่เมืองลูตัน ประเทศอังกฤษ เริ่มสร้างภาพยนตร์ตั้งแต่อายุได้เพียง 16 ปี เริ่มเข้าสู่กลุ่มโรงละครสาธิตเยาวชนแห่งหนึ่งที่ 33 Arts Centre แดนนีมีผลงานภาพยนตร์มากมายจากโรงถ่ายทำแห่งนี้ ได้พบกับเดวิด อาร์โนลด์ นักแต่งบทภาพยนตร์ในปัจจุบัน แดนนีได้แสดงให้เห็นว่าเขาสามารถแต่งบทพูดภาพยนตร์ได้ จนกระทั่งเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา จนกระทั่ง บีบีซีได้มอบรางวัล "ผู้สร้างภาพยนตร์ดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี" จากภาพยนตร์สั้น 40 นาทีเรื่อง "Sometimes" จากนั้น ก็เริ่มเข้าสู่โรงเรียนการภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งชาติในปี 1988 จนสำเร็จการศึกษาในปี 1990 ลินดอน บี. จอห์นสัน
ลินดอน เบนส์ จอห์นสัน () ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 36 (1963 - 1969) และเป็นรองประธานาธิบดีคนที่ 37 (1961 - 1963) ได้กระทำพิธีสาบานตนเป็นประธานาธิบดีคนที่ 36 ของสหรัฐอเมริกา เมื่อบ่ายวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 บนเครื่องบินที่นำศพของประธานาธิบดีเคนเนดี้ที่เสียชีวิตเนื่องจากถูกลอบสังหาร ในเมืองดัลลัส รัฐเทกซัส และตุลาการที่ทำพิธีให้เขาเป็นสตรีวัย 67 ปี คือ ตุลาการ ซารา ที.ฮิวจ์ โอบีวัน เคโนบี
โอบีวัน เคโนบี ถือกำเนิดในปีที่ 57 ก่อนยุทธการยาวิน เป็นบุตรคนโตของครอบครัวที่ค่อนข้างมีฐานะ และถูกพามายังคอรัสซานท์เพื่อเริ่มการฝึกเป็นเจไดในช่วงเวลาไม่นานหลังจากนั้น บ้านเกิดของโอบีวันคือสตูวจอนซึ่งเป็นที่ที่โอบีวันยังคงมีความทรงจำลางๆ เกี่ยวกับที่เคยได้เล่นกับพี่ชาย โอเวน บนพื้นหญ้าสีเขียว มีบันทึกไว้ว่าโอบีวันอาจเคยได้ไปพบกับโอเวนและคนอื่นๆ ในครอบครัวอีกครั้งในภายหลัง อันโตนีโอ วีวัลดี
อันโตนีโอ ลูซิโอ วีวัลดี (Antonio Lucio Vivaldi) เกิดเมื่อวันที่ 4 มีนาคม พ.ศ. 2221 (ค.ศ. 1678) ที่เมืองเวนีส ประเทศอิตาลี เขาเป็นเป็นนักแต่งเพลงและนักเล่นไวโอลินชื่อดังในสมัยบาโรก นอกจากนี้ยังเป็นอาจารย์และพระอีกด้วย วิวัลดีได้รับการยอมรับว่าเป็นนักแต่งเพลงในยุคบาโรกที่ดีที่สุด อิทธิพลของเขาในขณะที่มีชีวิตอยู่ครอบคลุมไปทั่วทั้งยุโรป คนส่วนใหญ่รู้จักเขาจากการที่เขาแต่งเพลงให้กับเครื่องดนตรีประสานเสียง สำหรับไวโอลินและเครื่องดนตรีอื่น ๆ อีกมากมาย ตลอดจนแต่งเพลงที่ใช้ในการบูชาทางด้านศาสนา และละครเพลงกว่าสี่สิบบท ผลงานที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดของเขาคือซีรีย์ของเพลงประสานเสียงไวโอลิน ที่รู้จักในชื่อ “The Four Seasons” เวอร์นอน แอล สมิธ
เวอร์นอน โลแมกซ์ สมิธ () เกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1927 ในเมืองวิชิทอ รัฐแคนซัส เป็นศาตราจารย์ทางด้านเศรษฐศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยเชปแมน รัฐแคลิฟอร์เนีย และนักวิชาการของมหาวิทลัยจอร์จ เมสัน อันเป็นศูนย์กลางของการศึกษาวิทยาศาสตร์เศรษฐศาสตร์ และของศูนย์เมอร์เซตัส ซึ่งทั้งหมดนี้อยู่ในอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย การเสียชีวิตของจอห์น เลนนอน
จอห์น เลนนอน เป็นนักดนตรีชาวอังกฤษที่มีชื่อเสียงทั่วโลกในฐานะหนึ่งในสมาชิกวงเดอะบีเทิลส์ จากผลงานเดี่ยว และจากการเป็นนักกิจกรรมทางการเมืองและสันตินิยม เขาถูกมาร์ก เดวิด แชปแมน ยิงเสียชีวิตโดยการเอาปืนมาสังหารที่ทางเข้าอพาร์ตเมนต์ เดอะดาโคตา (The Dakota) ที่เขาพักอยู่ ในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1980 เลนนอนเพิ่งกลับจากสตูดิโอเรเคิร์ดแพลนต์ (Record Plant Studio) พร้อมกับภรรยา โยโกะ โอะโนะ จอห์น เลนนอน
เลนนอนออกจากวงเดอะบีเทิลส์ในเดือนกันยายน 1969[83] และจะไม่ชี้แจงสื่อใด ๆ ขณะที่เจรจาสัญญาครั้งใหม่กับสังกัด แต่เขาโกรธที่แม็กคาร์ตนีย์เผยแพร่การแยกทางจากวงโดยออกผลงานเดี่ยวอัลบั้มแรกในเดือนเมษายน 1970 เลนนอนมีปฏิกิริยาว่า "พระเจ้า! เขาเอาหน้าอยู่คนเดียวเลย"[84] เขายังเขียนต่อไปว่า "ผมก่อตั้งวง ผมยุบวง ง่าย ๆ อย่างนั้นเลย"[85] ในบทสัมภาษณ์กับนิตยสารโรลลิงสโตน เขาแสดงความขุ่นเคืองต่อแม็กคาร์ตนีย์ว่า "ผมมันโง่ที่ไม่ทำอย่างที่พอลทำ เพื่อที่จะใช้ข่าวนี้ขายงานเพลง"[86] เขายังพูดว่าเขารับรู้ได้ถึงความเป็นปฏิปักษ์ที่สมาชิกคนอื่นมีต่อโอโนะ และเกี่ยวกับว่าแฮร์ริสัน และสตาร์ รู้สึก "เบื่อการเป็นตัวประกอบให้กับพอล ... หลังจากไบรอัน เอปสไตน์เสียชีวิต พวกเราประสบปัญหา พอลรับช่วงต่อ และเป็นผู้นำทางพวกเรา แต่อะไรจะนำทางเราได้เมื่อเราเดินทางเป็นวงกลม"[87] จอห์น คาร์เพนเตอร์
จอห์น ฮาเวิร์ด คาร์เพนเตอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 16 มกราคม ค.ศ. 1948 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์เจ้าของรางวัลออสการ์ นักเขียนบท โปรดิวเซอร์ นักตัดต่อภาพยนตร์ นักประพันธ์เพลงและในบางครั้งเป็นนักแสดง ถึงแม้ว่าเขาจะทำงานภาพยนตร์หลากหลายแนว แต่ชื่อของเขาเป็นที่รู้จักในเรื่องภาพยนตร์สยองขวัญและนวนิยายวิทยาศาสตร์ จอห์น เลนนอน
เขาแวะเยี่ยมลูกพี่ลูกน้องชื่อ สแตนลีย์ พากส์ ที่ฟลีตวูด เป็นประจำ พากส์ มีอายุมากกว่าเลนนอน 7 ปี เคยพาเขาเดินทางและไปโรงภาพยนตร์[14] ในช่วงหยุดเรียน พากส์มักมาเยี่ยมเลนนอนพร้อมกับเลลา ฮาร์วีย์ ลูกพี่ลูกน้องอีกคนหนึ่ง และพาเขาเดินทางไปแบล็กพูลสองหรือสามครั้งต่อสัปดาห์เพื่อชมการแสดง พวกเขามักไปที่แบล็กพูลทาวเวอร์เซอร์คัส และชมศิลปินมากมาย ได้แก่ ดิกกี วาเลนไทน์ อาเธอร์ แอสกี แมกซ์ บายเกรฟส์ และโจ ลอส โดยพากส์จำได้ว่าเลนนอนชื่นชอบจอร์จ ฟอร์มบี[15] เป็นพิเศษ หลังจากครอบครัวของพากส์ย้ายไปประเทศสกอตแลนด์ ลูกพี่ลูกน้องทั้งสามคนใช้เวลาในวันหยุดร่วมกันที่นั่น พากส์จำได้ว่า "จอห์น เลลา และผม สนิทกันมาก พวกเราขับรถจากเอดินบะระ ขึ้นไปหาครอบครัวที่เดอร์เนส ตั้งแต่จอห์นอายุราว 9 ปี จนกระทั่งเขาอายุ 16 ปี"[16] ลุงจอร์จเสียชีวิตด้วยอาการตกเลือดที่ตับในวันที่ 5 มิถุนายน 1955 (สิริอายุ 52 ปี) เมื่อเลนนอนอายุ 14 ปี[17] แอรอน เลนนอน
แอรอน จัสติน เลนนอน () เกิดเมื่อวันที่ 16 เมษายน ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวอังกฤษ ปัจจุบันเล่นให้กับเบิร์นลีย์ ในตำแหน่งกองกลาง จอห์น เลนนอน
แม่ของเขาซื้อกีตาร์ตัวแรกให้ในปี 1956 กีตาร์โปร่งรุ่นกีตาร์รุ่นแกลโลโทน แชมเปียน ราคาถูก โดยเธอให้ลูกชายยืมเงิน 5 ปอนด์ 10 ชิลลิง ในเงื่อนไขว่ากีตาร์ต้องถูกส่งมาที่บ้านของเธอ ไม่ใช่บ้านของมีมี เนื่องจากตระหนักว่าพี่สาวของเธอไม่สนับสนุนให้ลูกชายเป็นนักดนตรี[22] ขณะที่มีมีสงสัยกับคำกล่าวที่ว่าเขาจะต้องมีชื่อเสียงสักวัน เธอหวังว่าเขาจะเบื่อดนตรี และมักบอกเขาว่า "กีตาร์เป็นสิ่งที่ดีนะจอห์น แต่แกจะหาเลี้ยงชีพจากมันไม่ได้หรอก"[23] ในวันที่ 15 กรกฎาคม 1958 ขณะเลนนอนอายุ 17 ปี แม่ของเขาเดินออกจากบ้านหลังจากเยี่ยมบ้านของสมิธ ถูกรถยนต์ชนและเสียชีวิต[24] อัลเจอร์นอน แบล็กวูด
อัลเจอร์นอน แบล็กวูด (Algernon Henry Blackwood 14 มีนาคม ค.ศ. 1869 – 10 ธันวาคม ค.ศ. 1951 ) เกิดในชานกรุงลอนดอน แต่ได้เดินทางท่องโลกมาอย่างโชกโชนในช่วงหนุ่มแห่งชีวิตยืนนานของเขา บุตรชายบาทหลวงคนนี้หลงใหลเรื่องเร้นลับเหนือธรรมชาติมานับแต่แตกเนื้อหนุ่มแล้ว แรกทีเดียวเขาไปอยู่แคนาดา แล้วไปเป็นนักข่าวในนิวยอร์ก จากนั้นก็โบกรถตะลุยยุโรปใต้และแอฟริกาเหนือ ก่อนที่จะมาปักหลักอยู่ที่สวิตเซอร์แลนด์พักหนึ่ง โดยทำงานจารกรรมให้แก่อังกฤษในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในช่วงก่อนสงครามโลกครั้งที่สอง ตลอดจนระหว่างและหลังสงครามยุติ เขาทำงานให้วิทยุบีบีซีและสถานีโทรทัศน์ งานของเขาสรุปรวมแล้วมีเรื่องสั้นกว่าสองร้อยเรื่อง นวนิยายนับสิบเรื่อง มีบทละครสองสามเรื่องและเขียนบทกวีไว้บ้าง ถึงแม้ว่าเขาจะเขียนเรื่องหลากหลายประเภท (ทั้งเรื่องผี เรื่องจินตนาการ และเรื่องสำหรับเด็ก) แต่ว่าความสามารถไม่ค่อยคงเส้นคงวา เรื่องสั้นและนวนิยายเขย่าขวัญที่มีชื่อเสียงที่สุดนั้นเขาเขียนขึ้นในช่วงทศวรรษก่อนสงครามโลกครั้งแรก----
บทความนี้ นำข้อความบางส่วนหรือทั้งหมด มาจากเว็บไซต์ วรรณกรรมดอตคอม ซึ่งเจ้าของเว็บไซต์ดังกล่าว อนุญาตให้เผยแพร่ต่อได้ โดยไม่สงวนลิขสิทธิ์ เลโอนาร์โด ดา วินชี
เลโอนาร์โด เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน โดยที่ที่เขาเกิดอยู่ห่างจากหมู่บ้านวินชี ในประเทศอิตาลี ไปราวสองกิโลเมตร บิดาชื่อนาย<i data-parsoid='{"dsr":[2168,2192,2,2]}'>แซร์ ปีเอโร ดา วินชี เป็นเจ้าพนักงานรับรองเอกสารของรัฐ มารดาชื่อคาตารีนา เป็นสาวชาวนา เคยมีคนอ้างว่านางคาตารีนาเป็นทาสสาวจากประเทศแถบตะวันออกในครอบครองของปีเอโร แต่ก็ไม่มีหลักฐานเด่นชัด จอห์น เลนนอน
ในปี 2012 อัลบั้มเดี่ยวของเลนนอนขายได้มากกว่า 14 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา ในนามนักแต่งเพลง ผู้ช่วยนักแต่งเพลง และนักร้อง เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับซิงเกิลอันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 ถึง 25 เพลง ในปี 2002 ผลสำรวจของบีบีซีชื่อ ชาวบริติชผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด 100 คน (100 Greatest Britons) จัดอันดับให้เลนนอนเป็นบุคคลลำดับที่ 8 ในปี 2008 นิตยสารโรลลิงสโตน จัดอันดับให้เขาศิลปินยอดเยี่ยมตลอดกาลอันดับที่ห้า หลังเสียชีวิต เขาติดในหอเกียรติยศนักแต่งเพลงในปี 1987 และติดในหอเกียรติยศร็อกแอนด์โรล สองครั้ง ในฐานะสมาชิกวงเดอะบีเทิลส์ในปี 1988 และฐานะนักร้องเดี่ยวในปี 1994[1] ลีแมน แฟรงก์ บอม
ลีแมน แฟรงก์ บอม (Lyman Frank Baum 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1856 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1919) หรือ แอล แฟรงก์ บอม (L. Frank Baum) เป็นนักเขียนชาวนิวยอร์กผู้ผลิตงานออกมาจำนวนมาก งานที่สร้างชื่อเสียงได้แก่ The Wonderful Wizard of Oz (ค.ศ. 1900) อันถือได้ว่าเป็นวรรณกรรมเด็กระดับคลาสสิก เขาเป็นบุตรชายของพ่อค้าน้ำมันผู้ร่ำรวยเจ้าของเครือข่ายโรงละคร ในวัยเด็กได้รับการศึกษาที่บ้านจากครูส่วนตัว หลังจากต้องผจญระเบียบวินัยเข้มงวดที่เขาเกลียดในโรงเรียนทหาร บอมกลับหันเหไปทำงานหลายอย่างตามที่ใจชอบ (นักหนังสือพิมพ์ คนเลี้ยงไก่ นักแสดง ขายน้ำมัน...) เขาแต่งงาน มีบุตรชายสี่คน และในที่สุดก็ค้นพบพรสวรรค์ในการเขียนหนังสือสำหรับเด็กๆ ทั้งหญิงชาย โดยใช้นามปากกากว่าสิบชื่อ Wizard of Oz เป็นเรื่องของโดโรที เด็กสาวจากฟาร์มในแคนซัส เดินทางไปกับหมาชื่อโตโต้สู่ดินแดนมหัศจรรย์ แม้ว่าบอมจะลงทุนพิมพ์หนังสือเล่มนี้ด้วยตัวเอง หนังสือกลับขายได้ถึง 90000 เล่มภายในสองปีแรก เขาเขียนภาคต่ออีกสิบสามภาค (ที่ดัดแปลงเป็นภาพยนตร์ก็มีหลายครั้งเช่นกัน) และหลังจากเขาเสียชีวิตด้วยโรคเส้นเลือดในสมองแตกขณะอาศัยอยู่ในฮอลลีวูดเมื่อปี ค.ศ. 1919 นักเขียนหญิงรับจ้างก็เขียนโดยใช้ชื่อเขาต่อมาอีกยี่สิบเอ็ดภาค  จอห์น เลนนอน
เลนนอนและซินเธีย เพาเอลล์ (1939–2015) พบกันในปี 1957 เป็นนักเรียนที่วิทยาลัยศิลปะลิเวอร์พูล[134] แม้ว่าซินเธียจะเกรงกลัวทัศนคติและรูปกายของเลนนอน แต่เธอได้ยินว่าเขาหลงใหลนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส บรีฌิต บาร์โด เธอจึงย้อมผมบลอนด์ เลนนอนชวนเธอเที่ยว แต่เมื่อเธอบอกว่าเธอหมั้นแล้ว เขาตะโกนดัง ๆ ว่า "ผมไม่ได้ขอคุณแต่งงานนะ"[135] เธอจึงไปงานแสดงของวงควอรีเม็นกับเขาและเดินทางไปเยี่ยมเขาที่ฮัมบูร์กพร้อมกับคนรักของแม็กคาร์ตนีย์ในเวลานั้น เลนนอนซึ่งมีนิสัยขี้หึง จึงเกิดความหึงวงและมักทำให้เพาเอลล์เกรงกลัวความเกรี้ยวโกรธและความรุนแรงถึงเนื้อถึงตัวของเขา[136] ต่อมาเลนนอนกล่าวว่า เขายังไม่เคยสงสัยในทัศนคติที่ก้าวร้าว<!--chauvinistic-->ต่อผู้หญิงในตัวเขาจนกระทั่งเขาพบกับโอโนะ เขากล่าวว่าเพลง "เกตทิงเบตเทอร์" ของเดอะบีเทิลส์ เล่าเรื่องราวของเขาเอง "ผมเคยโหดร้ายกับผู้หญิง และถึงเนื้อถึงตัวกับผู้หญิงไม่ว่าจะเป็นคนใด ผมชอบตบตี ผมไม่อาจแสดงตัวตนของผมได้และผมก็ตบตี ผมสู้กับผู้ชายและผมตบตีผู้หญิง จึงเป็นเหตุที่ผมมักจะพูดถึงเรื่องสันติภาพตลอดเวลา"[119] วิลลี เนลสัน
วิลลี ฮักห์ เนลสัน () (เกิด 29 เมษายน 1933 -) เป็นศิลปินนักร้องคันทรี นักแสดง นักดนตรี นักประพันธ์ กวี นักกิจกรรมชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากอัลบั้ม "ช็อตกันวิลลี" (Shotgun Willie) (1973) ตามมาด้วยอัลบั้มที่ประสบความสำเร็จอย่างมากอย่าง "เรดเฮดสเตรงเจอร์" (Red Headed Stranger) (1975) และ "สตาร์ดัสท์" (Stardust) (1978) จากอัลบั้มนี้เองทำให้ชื่อวิลลี เนลสัน ได้รับการจดจำในฐานะศิลปินแนวคันทรีที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่ง เขายังถือเป็นศิลปินคนสำคัญของแนวย่อยคันทรีในช่วงปลายยุค 60 ที่เรียกว่า "เอาต์ลอว์คันทรี" (Outlaw country) ซึ่งเป็นมาตราฐานจารีตแบบแผนดั้งเดิมของเสียงร้องจากแนชวิลล์ เนลสันยังเป็นนักแสดง ซึ่งเขาเคยแสดงภาพยนตร์มามากกว่า 30 เรื่อง เป็นผู้ร่วมแต่งหนังสือหลายเล่ม และยังเป็นนักกิจกรรมในการณรงค์ใช้เชื้อเพลิงชีวภาพ และผลักดันกฎหมายเกี่ยวกับกัญชาอีกด้วย รอน พอล
โรนัลด์ เออร์เนสต์ "รอน" พอล เกิดเมื่อวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2478 เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาจากเลค แจ็คสัน รัฐเทกซัส เป็นแพทย์ และเป็นผู้สมัครชิงประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาถึง 3 ครั้ง ในนามตัวแทนของพรรคเสรีนิยม ปี 1988 และของพรรคริพับลิกัน (สหรัฐอเมริกา) ปี 2008 และ 2012 รอน พอลเกิดที่เพนซิลเวเนีย เริ่มเข้ารับการศึกษาที่วิทยาลัยแพทย์แห่งมหาวิทยาลัยดู๊ค หลังจากจบการศึกษาในปี 1961 เขาได้เป็นแพทย์ทางด้านสูตินารีเวช จากนั้นได้มาเป็นศัลยแพทย์ของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา และได้ปฏิบัติหน้าที่ในสงครามเวียดนามอีกด้วย ต่อมาได้หันเข้าสู่วงการการเมืองและได้เป็นสมาชิสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาจากรัฐเทกซัสในปี 1976–1977, 1979–1985 และ 1997 จนถึงปัจจุบัน จอห์น เอฟ. เคนเนดี
เรือเอก จอห์น ฟิตซ์เจอรัลด์ เคนเนดี (John Fitzgerald Kennedy) หรือที่เรียกกันทั่วไปว่า เจเอฟเค (JFK ย่อจากชื่อภาษาอังกฤษ) (29 พฤษภาคม ค.ศ. 1917 — 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 35 ของสหรัฐอเมริกา เจ้าของวาทะเปี่ยมไปด้วยจิตสำนึกหน้าที่ความรับผิดชอบของพลเมือง: "จงอย่าถามว่าประเทศชาติจะให้อะไรแก่ท่าน แต่จงถามตัวท่านเองว่าท่านจะทำอะไรให้ประเทศชาติ" มาร์ก เดวิด แชปแมน
มาร์ก เดวิด แชปแมน () เป็นนักโทษชาวอเมริกันที่ฆาตกรรมจอห์น เลนนอน เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม ค.ศ. 1980 แชปแมนยิงเลนนอนนอกอาคารอพาร์ตเมนต์ เดอะดาโคตา ในนครนิวยอร์ก แชปแมนยิงที่เลนนอนห้าครั้ง กระสุนโดนเลนนอนสี่นัดที่กลางหลัง ต่อมา แชปแมนยังคงอยู่ในที่เกิดเหตุ และอ่านนวนิยายเรื่อง "เดอะแคตเชอร์อินเดอะราย" ของเจ. ดี. ซาลินเจอร์ จนกระทั่งตำรวจมาถึงและจับกุมเขา แชปแมนกล่าวซ้ำ ๆ ว่านวนิยายดังกล่าวคือแถลงการณ์ของเขา เดล แชนนอน
เดล แชนนอน (30 ธันวาคม ค.ศ. 1934 - 8 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1990) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ในแนวร็อกแอนด์โรล เป็นเจ้าของเพลงฮิตอันดับ 1 "Runaway" ในปี 1961 และต่อมาเขาก็มีเพลงฮิตรอง ๆ อย่าง "Little Town Flirt" ที่โด่งดังในประเทศอังกฤษมากกว่าบ้านเกิด ในช่วงระหว่างที่เขาทัวร์ยุโรปในปี 1963 เขาได้เล่นโชว์ร่วมกับเดอะบีทเทิลส์ ที่เพิ่งประสบความสำเร็จในสหราชอาณาจักร ซึ่งประทับใจเขา จนเขานำเพลงของเดอะบีทเทิลส์ "From Me to You" มาทำใหม่ และถือเป็นศิลปินอเมริกันคนแรกที่นำเพลงเดอะบีทเทิลส์มาทำใหม่ จอห์น แวนบรูห์
จอห์น แวนบรูห์ หรือ เซอร์จอห์น แวนบรูห์ () (24 มกราคม ค.ศ. 1664? – 26 มีนาคม ค.ศ. 1726) เป็นสถาปนิกชาวอังกฤษ และนักเขียนบทละคร (dramatist) งานชิ้นเอกของแวนบรูห์ก็เห็นจะเป็น วังเบล็นไฮม์ และ ปราสาทฮาวเวิร์ด งานอื่นก็ได้แก่บทละครฟื้นฟูราชวงศ์ (Restoration comedy) ซึ่งเป็นบทละครชวนหัวที่แรงๆ สองเรื่อง -- “คืนตัว” (The Relapse) ในปี ค.ศ. 1696 และเรื่อง “ภรรยาผู้ถูกยุ” (The Provoked Wife) ในปี ค.ศ. 1697 ซึ่งเป็นละครที่เล่นกันบ่อยแต่เป็นบทละครที่ทำให้มีความขัดแย้งกันมากเมื่อออกมาใหม่ๆ เบิร์ต เรย์โนลส์
เบอร์ตัน ลีออน "เบิร์ต" เรย์โนลส์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 - 6 กันยายน ค.ศ. 2018 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในบท ลูอิส เมดล็อกใน "Deliverance", บท บ็อบบี "เกเตอร์" แม็กคลัสกีย์ ใน "White Lightning", บทพอล "เรกกิง" ครูว์ใน "The Longest Yard" รวมถึงบทโค้ชเนต สการ์โบโรห์ ในภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่ "The Longest Yard", บท โบ ดาร์วิล ใน "Smokey and the Bandit", บทเจ.เจ. แม็กคลัวร์ ใน "The Cannonball Run", เสียงพากย์ของชาร์ลี บี บาร์กิน ใน "All Dogs Go to Heaven" และบทแจ็ก ฮอร์เนอร์ใน "Boogie Nights" เขายังเป็นหนึ่งในคนมีชื่อเสียงทางด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่มีคนรู้จักมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 90 เรื่องและผลงานแสดงรายการโทรทัศน์มากกว่า 300 ตอน จูเลียน เลนนอน
จอห์น ชาลส์ จูเลียน เลนนอน () เกิด 8 เมษายน ค.ศ. 1963 เป็นนักดนตรีและช่างภาพชาวอังกฤษ เป็นบุตรชายของจอห์น เลนนอน กับภรรยาคนแรก ซินเทีย เลนนอน ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์
ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ (, 18 ตุลาคม ค.ศ. 1939 – 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963) เป็นมือปืนผู้สังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี้ ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาคนที่ 35 ในดัลลาส รัฐเทกซัส เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ตามการสรุปของหน่วยงานสอบสวนของรัฐสี่หน่วยงาน เลโอ ตอลสตอย
เลโอ ตอลสตอย หรือชื่อเต็มว่า เคานต์ เลฟ นีโคลาเยวิช ตอลสตอย (; , 9 กันยายน ค.ศ. 1828 - 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 1910) คือนักเขียนชาวรัสเซียผู้เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับวิถีชีวิตของชาวรัสเซียในศตวรรษที่ 19 ประกอบด้วยตัวละครมากหน้าหลายตา และเหตุการณ์ที่หลากหลาย มีผลงานที่เป็นที่รู้จักกันดีเช่น "สงครามและสันติภาพ" และ "อันนา คาเรนินา" โยชิตากะ อามาโนะ
โยชิตากะ อามาโนะ () เกิดเมื่อ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1952 เป็นศิลปินชาวญี่ปุ่น เกิดที่จังหวัดชิซูโอกะ และเป็นที่รู้จักกันทั่วโลกจากการออกแบบตัวละครในเกมไฟนอลแฟนตาซี และผลจากภาพประกอบในนิยายเรื่อง แวมไพร์ฮันเตอร์ดี (Vampire Hunter D) ซึ่งแต่งโดย ฮิเดยูกิ คิกูจิ (Hideyuki Kikuchi) นอกจากนี้ยังเป็นที่รู้จักในนามของผู้วาด เดอะแซนด์แมน (The Sandman) เนื้อเรื่องเกี่ยวกับนิยายพื้นบ้านญี่ปุ่น แต่งโดย นีล ไกแมน (Neil Gaiman) อามาโนะเคยนำผลงานแสดงโชว์ที่พิพิธภัณฑ์ในนครนิวยอร์ก นอกจากนี้อามาโนะยังได้ออกแบบกิโมโนด้วย โลเรนโซ โมนาโก
ลอเร็นโซ โมนาโค (ภาษาอังกฤษ: Lorenzo Monaco; ชื่อเมื่อแรกเกิด: Piero di Giovanni) (ราว ค.ศ. 1370 - ค.ศ. ค.ศ. 1425) เป็นจิตรกรสมัยกอธิคชาวอิตาลีของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพจิตรกรรมแบบกอธิคนานาชาติ ลอเร็นโซเข้านิกายคามัลโดเลเซ (Camaldolese) ที่วัดซานตามาเรีย เดกลิ อันเจลิที่ฟลอเรนซ์ในปีค.ศ. 1391แต่ก็ลาออกเสียก่อนที่จะรับศีลบวช แม้กระนั้นก็ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ “Lawrence the Monk” งานของ ลอเร็นโซมีอิทธิพลจากการเขียนแบบกอธิคนานาชาติของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 14 และแบบตระกูลการเขียนแบบเซียนนา (Sienese school) เลฟ ดาวิโดวิช ลันเดา
เลฟ ดาวิโดวิช ลันเดา เป็นนักฟิสิกส์คนสำคัญของสหภาพโซเวียตในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผลงานที่โดดเ่ด่นในหลายด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านฟิสิกส์ของสสารควบแน่น ลันเดาเกิดเมื่อวันที่ 9(22) มกราคม ปีพ.ศ. 2451 ที่เมืองบาคู จักรวรรดิรัสเซีย ได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นรางวัลเลนิน รางวัลสตาลินรวมถึงรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปีพ.ศ. 2505 โยโกะ โอโนะ
โอโนะเกิดที่กรุงโตเกียว ในปี พ.ศ. 2476 ได้แต่งงานครั้งแรกกับ โทชิ อิจิยานางิ (Toshi Ichiyanagi) พ.ศ. 2499 ครั้งที่สองกับแอนโทนี ค็อกซ์ (Anthony Cox) พ.ศ. 2499 โดยมีบุตรสาวคนแรกชื่อ เคียวโกะ ชาน คอกซ์ (Kyoko Chan Cox) และแต่งงานครั้งที่สามกับนักร้องชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน เมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2512 โดยมีลูกชายชื่อ ฌอน เลนนอน หรือ ฌอน ทาโร โอโนะ เลนนอน (Sean Taro Ono Lennon) เกิดวันเดียวกับบิดาของเขาในวันที่จอห์น เลนนอนอายุครบ 35 ปี (9 ตุลาคม พ.ศ. 2518) วิลเลียม เชกสเปียร์
วิลเลียม เชกสเปียร์ เป็นบุตรของ จอห์น เชกสเปียร์ เทศมนตรีและพ่อค้าถุงมือชาวเมืองสนิตเตอร์ฟิลด์ กับแมร์รี่ อาร์เด็น บุตรีของเจ้าที่ดินผู้มั่งคั่ง[6] เขาเกิดที่เมืองสแตรทฟอร์ดริมแม่น้ำเอวอน เข้าพิธีรับศีลเมื่อ 26 เมษายน ค.ศ. 1564 ไม่ทราบวันเกิดของเขาแน่ชัด แต่เชื่อว่าน่าจะเป็นวันที่ 23 เมษายน หรือวันที่ระลึกนักบุญเซนต์จอร์จ[6] อย่างไรก็ดีอาจเป็นความผิดพลาดของนักวิชาการในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งสับสนกับวันเสียชีวิตของเชกสเปียร์ คือ 23 เมษายน 1616 ก็เป็นได้[6] เชกสเปียร์เป็นบุตรคนที่สามในจำนวนพี่น้องแปดคน และเป็นบุตรชายคนโตที่ยังมีชีวิตอยู่[6] นีล เลนนอน
นีล แฟรนซิส เลนนอน (Neil Francis Lennon) เกิดเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1971 ที่ประเทศ ไอร์แลนด์เหนือ เลนนอนเริ่มอาชีพค้าแข้งนักฟุตบอลในวัย 16 ปี โดยได้เล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี้ (เยาวชน) แล้วเริ่มเป็นมืออาชีพในวัย
23 ปี โดยเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลเกล็นนารอน ในประเทศ ไอร์แลนด์เหนือ แล้วกลับมาเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี้อีกครั้งในปี ค.ศ. 1989 แล้วเลนนอนได้ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลในประเทศ อังกฤษ มากขึ้น เช่น สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ ซิตี้ และ สโมสรฟุตบอลนอตทิงแฮมฟอเรสต์ แล้วจากนั้น สโมสรฟุตบอลเซลติก ในประเทศ สก็อตแลนด์ ก็ได้ซื้อตัวเขาไปเล่นในปี ค.ศ. 2007 แล้วเลนนอนได้เลิกอาชีพค้าแข้งฟุตบอลไปในปี ค.ศ. 2009 แล้วหันมาทำงานเป็นผู้จัดการทีมอีกครั้ง ในปัจจุบันเลนนอนได้เป็นผู้จัดการทีมของ สโมสรฟุตบอลเซลติก เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง (, ; 30 มีนาคม พ.ศ. 2400 – 21 กันยายน พ.ศ. 2469) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทเวนิน หรือ เทวินิน เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส รู้จักในฐานะผู้พัฒนาทฤษฎีบทสำหรับวงจรไฟฟ้า ซึ่งว่า ภาระหรือโหลดทางไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับแหล่งจ่าย สามารถเขียนเป็นวงจรสมมูลซึ่งประกอบด้วยแหล่งจ่ายสมมูลซึ่งหาได้จากการแบ่งศักย์ ความต้านทานสมมูลซึ่งหาได้จากการรวมความต้านทานเข้าด้วยกันขณะตัดภาระออก และความต้านทานของภาระต่ออนุกรมกัน 
เลอง เตฟว์แน็งเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มีนาคม 2400 (นับตามแบบพระราชบัญญัติปีปฏิทิน พ.ศ. 2483) ที่เมืองโม (Meaux) จังหวัดแซเนมาร์น แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสารพัดช่าง () ซึ่งปัจจุบันเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยปารีส-ซาแกล () เมื่อ พ.ศ. 2421 เตฟว์แน็งเข้ารับราชการในกองทหารสื่อสาร ก่อนเข้าสอนในวิทยาลัยไปรษณีย์โทรเลขขั้นสูง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโทรคมนาคมขั้นสูงแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปารีส ()) จากการศึกษาทฤษฎีวงจรพื้นฐาน กฎของโอห์ม และกฎของเคอร์ชอฟฟ์ทำให้เตฟว์แน็งสร้างทฤษฎีใหม่สำหรับวงจรไฟฟ้าของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม กฎของเขาได้รับการค้นพบก่อนหน้าแล้วโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ต่อมาเตว์แน็งเป็นผู้อำนวยการสำนักโทรคมนาคม และเริ่มเป็นอาจารย์รับเชิญในสถาบันต่าง ๆ อาทิ สถาบันเกษตรศาสตร์แห่งกรีญง แอรอน เทย์เลอร์-จอห์นสัน
แอรอน เพอร์รี เทย์เลอร์-จอห์นสัน () เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1990 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานแสดงละครเวที โทรทัศน์และภาพยนตร์ เขาเริ่มการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี แสดงในภาพยนตร์อย่าง "Angus, Thongs and Perfect Snogging" และ "The Illusionist" จากนั้นแสดงในภาพยนตร์อย่าง "Nowhere Boy" ที่เขารับบทเป็นจอห์น เลนนอน และแสดงในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง "Kick-Ass" จอห์นสันปรากฏตัวใน End Credit ใน Captain America: The Winter Soldier in 2014 โดยเขาได้รับบทเป็น Quicksilver และเขาก็ได้รับบทเป็น Quicksilver อย่างเต็มตัวใน Avengers : Age of Ultron 2015 มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก เจฟฟ์ ลินน์
ภายหลังการเสียชีวิตของจอห์น เลนนอน เจฟฟ์ ลินน์ได้ร่วมงานกับสมาชิกสามคนที่เหลือของเดอะ บีตเทิลส์ และโยโกะ โอโนะ สร้างผลงานใหม่จากเสียงร้องเดโมของเลนนอนที่บันทึกเสียงไว้ ได้ออกมาเป็นเพลง "Free as a Bird" และ "Real Love" ที่ได้รับรางวัลแกรมมี  แชนนอน เลโท
แชนนอน เลโท () เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักดนตรีและนักแสดงชาวอเมริกัน ทั้งแชนนอนและน้องชาย จาเรด เลโท เป็นนักดนตรีในวงร็อกชื่อ เทอร์ตีเซคันด์สทูมารส์ แคนนอน
ในช่วงเวลานั้น กล้อง Leica มีค่าตัวอยู่ที่ 420 เยน ในขณะที่เงินเดือนเฉลี่ยของคนทำงานทั่วไปซึ่งจบปริญญาตรีในประเทศญี่ปุ่นอยู่ที่ 70 เยนต่อเดือน นายโกโร่ โยชิดะ ชาวญี่ปุ่น ทำงานอยู่ในบริษัท Leica จึงพยายามที่จะพัฒนากล้อง Range finder สำหรับฟิล์ม 35 mm คุณภาพสูง ในปี 1933 โกโร่ โยชิดะ, ซาบุโร่ ยุชิดะ และ ทาเคโ มาเอดะ เป็นผู้ก่อตั้งห้องแลบสำหรับการผลิตเลนส์ ในห้องอาพาร์ทเมนต์ซึ่งตั้งอยู่ที่ Azabu Word, Tokyo ถึงแม้ว่าจะมีหลักฐานว่าพวกเขาได้ผลิตตัวต้นแบบ กล้อง Range finder คุณภาพสูงมากในปัจจุบัน ทำให้ Kwanon เป็นเพียงกล้องต้นแบบเท่านั้น จอห์น เลนนอน
เดอะบีเทิลส์ประสบความสำเร็จกระแสหลักในสหราชอาณาจักรในช่วงต้นปี 1963 เลนนอนกำลังทัวร์คอนเสิร์ต ขณะที่ลูกชายคนแรกของเขา จูเลียน เกิดในเดือนเมษายน ในระหว่างการแสดงรายการโรยัลวาไรตีโชว์ ที่มีพระราชินีและราชวงศ์บริติชเข้าชมการแสดงด้วยนั้น เลนนอนเล่นตลกกับผู้ชมว่า "สำหรับเพลงต่อไป ผมอยากขอความช่วยเหลือจากพวกคุณ สำหรับคนที่นั่งที่นั่งราคาถูก ให้ปรบมือ ... และพวกคุณที่เหลือ หากคุณจะช่วยส่งเสียงเพชรพลอยให้ได้ยินสักหน่อย"[49] หลังช่วงบีเทิลเมเนียในสหราชอาณาจักรผ่านไปหนึ่งปี วงได้ปรากฏตัวครั้งประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกาในรายการ ดิเอ็ดซัลลิแวนโชว์ เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 1964 ทำให้พวกเขาได้แจ้งเกิดสู่ความเป็นดาราต่างประเทศ ตามมาด้วยช่วงเวลาทัวร์ต่อเนื่องสองปี การถ่ายทำภาพยนตร์ และการแต่งเพลง ระหว่างนั้น เลนนอนเขียนหนังสือสองเล่มคือ อินฮิสโอนไรต์ และ อะสเปเนียดอินเดอะเวิกส์[50] เดอะบีเทิลส์เป็นที่จดจำจากสถาบันบริติช หลังจากเขาได้นัดพบกับขุนนางจากเครื่องอิสริยาภรณ์ของอาณาจักรบริติช ในงานเฉลิมฉลองวันคล้ายวันประสูติของพระราชินีปี 1965[51] จอห์น เลนนอน
ขณะที่เลนนอนกำลังอัดเสียงอัลบั้ม ไมนด์เกมส์ (1973) เขาและโอโนะตัดสินใจแยกทางกัน เวลาผ่านไป 18 เดือน เขาใช้ชีวิตอยู่ในลอสแอนเจลิสและนิวยอร์กในบริษัทของเมย์ แพง เขาเรียกช่วงเวลานี้ว่า "สุดสัปดาห์ที่หายไป" (lost weekend)[109] อัลบั้ม<i data-parsoid='{"dsr":[28850,28864,2,2]}'>ไมนด์เกมส์</i>ออกภายใต้ชื่อศิลปินว่า "พลาสติก ยู.เอฟ.โอโนะแบนด์" ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1973 เลนนอนร่วมแต่งเพลง "ไอม์เดอะเกรตเทสต์" ในอัลบั้มริงโก (1973) ของริงโก สตาร์ วางจำหน่ายในเดือนเดียวกัน (มีอีกเวอร์ชันถึงจากตอนอัดอัลบั้ม<i data-parsoid='{"dsr":[29105,29114,2,2]}'>ริงโก 1973 โดยเลนนอนร้องนำ ปรากฏในบ็อกซ์เซตจอห์นเลนนอนแอนโทโลจี) ฮาโรลด์ วิลสัน
เจมส์ ฮาโรลด์ วิลสัน บารอนวิลสันแห่งรีโว () (11 มีนาคม พ.ศ. 2459 - 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักการเมืองพรรคลาเบอร์ชาวอังกฤษ เขาเคยเป็นนายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ในช่วงพ.ศ. 2507-2513 และ พ.ศ. 2517-2519 จอห์น เลนนอน
อัลบั้มต่อไปของเลนนอน อิเมจิน (1971) ได้รับการป้องกันจากการตอบรับที่หนักหน่วง นิตยสารโรลลิงสโตนรายงานว่า "อัลบั้มประกอบด้วยสัดส่วนของดนตรีที่ดี" แต่ตำหนิถึงความเป็นไปได้ว่า "ทัศนคติของเขาไม่เพียงแต่จะดูโง่แต่ดูไม่สัมพันธ์กันด้วย"[94] เพลงที่ชื่อเดียวกับอัลบั้มจะกลายเป็นเพลงประจำความเคลื่อนไหว้ต่อต้านสงคราม[95] ขณะที่อีกเพลงหนึ่ง "ฮาวดูยูสลีป" เป็นเพลงที่โจมตีแม็กคาร์ตนีย์ เป็นการตอบสนองเนื้อเพลงจากอัลบั้มแรม ซึ่งเลนนอนรู้สึกว่าเกี่ยวข้องกับเขาและโอโนะโดยตรง และต่อมาแม็กคาร์ตนีย์ก็ยืนยันเช่นนั้น[96] อย่างไรก็ตาม เลนนอนปรับทัศนคติให้อ่อนโยนลงในกลางคริสต์ทศวรรษ 1970 และกล่าวว่าเขาแต่งเพลง "ฮาวดูยูสลีป" เพื่อพูดถึงตนเอง[97] เขากล่าวในปี 1980 ว่า "ผมเคยใช้ความโกรธเคืองพอลมาสร้างเป็นเพลงเพลง ไม่ใช่ความพยาบาทสยดสยองเสื่อมทราม ผมใช้ความโกรธเคืองและการถอนตัวจากพอลและเดอะบีเทิลส์ และความสัมพันธ์ที่มีต่อพอล มาเขียนเป็นเพลง 'ฮาวดูยูสลีป' ผมไม่ได้มัวแต่คิดแต่เรื่องพรรณนั้นอยู่ตลอดเวลา"[98] จอห์น สไตน์เบ็ค
จอห์น เอิร์นส์ต สไตน์เบ็ค จูเนียร์ (; พ.ศ. 2445-2511) นักประพันธ์นวนิยายและนักเขียนเรื่องสั้นชาวอเมริกัน เกิดที่ ซาลีนาส รัฐแคลิฟอร์เนีย ได้รับรางวัลรางวัลพูลิตเซอร์ ค.ศ. 1940 (พ.ศ. 2484) และรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ประจำปี ค.ศ. 1962 (พ.ศ. 2505) จอห์น เลนนอน
เลนนอนอาศัยอยู่กับลุงและป้า มีมี และ จอร์จ สมิธ ซึ่งไม่มีบุตรของตนเอง ที่เมนดิปส์ 251 ถนนเมนเลิฟ เมืองวูลตัน[11] ป้าซื้อนวนิยายเรื่องสั้นให้จอห์นหลายเล่ม และลุงเป็นเจ้าของฟาร์มวัวนมเคยซื้อหีบเพลงปากให้จอห์น และร่วมเล่นปริศนาอักษรไขว้กับจอห์นด้วย[12] จูเลียแวะมาที่เมนดิปส์เป็นประจำ และเมื่อจอห์นอายุได้ 11 ขวบ จอห์นมักจะมาเยี่ยมจูเลีย ที่ 1 ถนนบลอมฟิลด์ เมืองลิเวอร์พูล ซึ่งเธอเคยเล่นแผ่นเสียงของเอลวิส เพรสลีย์ สอนเขาเล่นแบนโจ และแสดงวิธีเล่นเพลงเพลง "เอนต์แดตอะเชม" ของแฟตส์โดมิโน[13] ในเดือนกันยายน 1980 เลนนอนให้ความเห็นเกี่ยวกับครอบครัวและนิสัยหัวรั้นของเขาว่า เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์
เจมส์ เฟนิมอร์ คูเปอร์ (; 15 กันยายน ค.ศ. 1789 – 14 กันยายน ค.ศ. 1851) เป็นนักเขียนอเมริกัน คนสำคัญในยุคก่อนหน้านาธาเนียล ฮอร์ธอร์น (ค.ศ. 1804-64) และเฮอร์มัน เมลวิลล์ (ค.ศ. 1819-91) คูเปอร์เกิดทางตอนเหนือของรัฐนิวยอร์ก ครอบครัวของเขาทำกินอยู่บนที่ดินโดยเลี้ยงลูกถึงสิบสามคน แต่มีชีวิตรอดพ้นวัยเด็กมาได้เพียงเจ็ดคนเท่านั้น ชีวิตในเมืองห่างไกลในยุคเริ่มแรก ได้กลายมาเป็นฉากให้แก่นวนิยายเรื่องโด่งดังที่สุดของคูเปอร์ คือ Leatherstocking Tales ห้าเรื่อง ซึ่งในจำนวนนี้ The Last of the Mohicans (ค.ศ. 1826) มีชื่อมากที่สุด โดยเขาได้สร้างแม่แบบของชายในดินแดนห่างไกลในศตวรรษที่สิบแปด คือ แนตตี บัมพ์โพ พร้อมกับชิงแกชกูค สหายชาวโมฮิแคน  ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย
ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย หรือเรียกสั้นว่า ฌี.แอม.เฌ. เลอ เกลซีโย (, ออกเสียง) (13 เมษายน ค.ศ. 1940 - ปัจจุบัน) ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโยเป็นนักเขียนนักเดินทางรอบโลกและศาสตราจารย์คนสำคัญชาวฝรั่งเศสผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ในปี ค.ศ. 2008 นอกจากนั้น เลอ เกลซีโยผู้มีงานเขียนกว่าสี่สิบชิ้นก็ยังได้รับรางวัลเรอโนโด (Prix Renaudot) สำหรับนวนิยายเรื่อง “Le Procès-Verbal”  แรมโบ้
จากบทประพันธ์ของเดวิด มอร์แรล แรมโบ้มีชื่อจริงว่า จอห์น เจมส์ แรมโบ้ (John James Rambo) หรือ จอห์น เจ. แรมโบ้ เกิดเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ที่เมืองโบเวีย รัฐแอริโซนา ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นชาวอเมริกันเผ่าพันธุ์นาวาโฮ โดยพ่อและแม่ของเขามีเชื้อสายเยอรมัน แรมโบ้จบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมแรงค์ฟอร์ด (Rangeford High School) ในปี พ.ศ. 2508 และเขาก็ได้สังกัดอยู่ในกองทัพของสหรัฐอเมริกาเมื่ออายุ 18 ปี ในวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2509 เขาได้ออกศึกในสงครามเวียดนามในเดือนกันยายน ปีพ.ศ. 2509 และกลับมาที่กองทัพอีกครั้งในปี พ.ศ. 2510 และถูกฝึกอยู่ในกองทัพพิเศษ (Special Forces) ที่รัฐนอร์ท แคโรไรนา ถึงปี พ.ศ. 2512 แล้วกลับไปรบที่สงครามเวียดนามอีกครั้ง ในเดือนพฤศจิกายน ปีพ.ศ. 2514 ต่อมาเขาถูกจับโดยกองทัพของเวียดนามเหนือ ใกล้กับชายแดนของจีน-เวียดนาม และถูกกักตัวไว้ในค่ายของเชลยสงคราม ที่ที่เขาและทหารเชลยคนอื่นๆ ถูกทรมานซ้ำแล้วซ้ำเล่า แรมโบ้สามารถหนีออกจากที่กักขังได้ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2515  อิวาน เลนเดิล
อิวาน เลนเดิล เกิดเมื่อวันที่ 7 มีนาคม ค.ศ. 1960 นักเทนนิสชายชาวอเมริกันเชื้อสายเช็ก อดีตมือวางอันดับหนึ่งของโลก โดยครองสถิติมือวางอันดับหนึ่งของโลกสูงสุด 270 สัปดาห์ ทำลายสถิติ 268 สัปดาห์ของจิมมี คอนเนอร์ส (ปัจจุบันสถิตินี้ถูกทำลายโดยพีท แซมพราส และโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ แล้ว) เลนเดิลเป็นมือวางอันดับหนึ่งของโลกครั้งแรกตั้งแต่ปี 1983 จนถึงปี 1990 เข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเทนนิสแกรนด์สแลมทั้งสิ้น 19 ครั้ง เป็นสถิติสูงสุดจนกระทั่งถูกโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ทำสถิติเทียบเท่าในปี 2009 บิวตีฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย)
บิวตี้ฟูลบอย (ดาร์ลิงบอย) () คือผลงานการประพันธ์ของจอห์น เลนนอน วางจำหน่ายในอัลบั้มเมื่อ พ.ศ. 2523 "Double Fantasy" อัลบั้มสุดท้ายก่อนจอห์นเสียชีวิต ใน พ.ศ. 2550 เพลงนี้ได้ถูกนำมาร้องใหม่โดย Ben Harper ในอัลบั้มรวมเพลงของอจห์น เลนนอน อัลบั้ม"Instant Karma: The Amnesty International Campaign to Save Darfur" และใน พ.ศ. 2549 ได้นำมาร้องใหม่โดยวงร็อกสหราชอาณาจักร วง "Feeder" ซึ่งเป็นอัลบั้มเพื่ออุทิศให้จอห์นในชื่อว่า Lennon: Covered Vol 1. จอห์นนี เดปป์
จอห์นนี่ เดปป์ได้ให้เสียงพากย์ในภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่ออกฉายปี 2011 เรื่อง Rango ซึ่งเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่ได้รางวัลออสการ์ในสาขาแอนิเมชั่นยอดเยี่ยม และเขายังกลับมารับบท"กัปตันแจ็ก สแปร์โร่ว" อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่อง ซึ่งเป็นภาพยนตร์เรื่องที่สามของจอห์นนี เดปป์ที่ทำรายได้มากกว่าพันล้านเหรียญทั่วโลก และทำให้ในตอนนี้เขายังคงเป็นนักแสดงเพียงคนแรกและคนเดียวที่มีภาพยนตร์ที่แสดงนำทำรายได้ถึงพันล้านเหรียญมากที่สุดในโลก และจอห์นนีก็มีภาพยนตร์อีกเรื่องของเขาที่ออกฉายในปี 2011 ถึงแม้จะถ่ายทำมาตั้งแต่ปี 2009 ก็คือ The Rum Diary ซึ่งเป็นภาพยนตร์อีกเรื่องที่สร้างมาจากนิยายของHunter S. Thompson นอกจากนั้นเขายังเป็นนักแสดงรับเชิญในซีรีส์เรื่อง "Life's Too Short" อีกด้วย  กัปตันอเมริกา
สตีฟ โรเจอร์ส ถือกำเนิดในวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1917 ที่โลเวอร์อีสท์ไซด์ของแมนฮัตตัน ในนิวยอร์ก โดยมีพ่อแม่เป็นชาวไอร์แลนด์ที่อพยพเข้าเมือง ซึ่งมีชื่อว่าซาร่าห์ กับโจเซฟ โรเจอร์ส[4] โจเซฟ โรเจอร์สเสียชีวิตลง โดยที่เหลือเพียงสตีฟซึ่งเป็นบุตรเพียงคนเดียวของซาร่าห์ผู้เป็นมารดา จากนั้นในภายหลัง ซาร่าห์ก็ได้เสียชีวิตลงด้วยโรคปอดบวมในช่วงที่สตีฟอยู่ในวัยหนุ่ม ในช่วงต้นยุค 1940 ก่อนที่อเมริกาจะเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง โรเจอร์สเป็นผู้มีร่างกายสูงแต่ผอมบาง เขาเป็นนักเรียนด้านวิจิตรศิลป์ผู้เชี่ยวชาญภาพประกอบ จากเหตุการณ์ที่คุกคามโดยจักรวรรดิไรช์ที่สามนี้ โรเจอร์สได้พยายามที่จะเข้าร่วมเกณฑ์ เพียงเพื่อต้องการที่จะปฏิเสธความยากจน เนื่องด้วยพลเอกเชสเตอร์ ฟีลิปส์แห่งกองทัพสหรัฐกำลังมองหาการทดสอบอยู่พอดี โรเจอส์จึงมีโอกาสที่จะรับใช้ประเทศชาติด้วยการมีส่วนร่วมในโครงการป้องกันความลับสุดยอด โอเปอร์เรชั่น: รีเบิร์ธ หรือโครงการการเกิดใหม่จึงได้เกิดขึ้น ซึ่งได้มีความพยายามในการพัฒนาด้านการสร้างซูเปอร์โซลเยอร์ที่มีความแข็งแกร่งทางด้านร่างกายอย่างแท้จริง โรเจอร์สอาสาเข้ารับการทดสอบ และภายหลังจากการคัดเลือกอย่างเข้มงวด เขาก็ได้รับเลือกให้เป็นมนุษย์คนแรกที่ได้รับเซรุ่มเพื่อเป็นซูเปอร์โซลเยอร์จากนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อว่า ดร.โจเซฟ ไรน์สไตน์[5][6] ซึ่งในภายหลังเขาได้เปลี่ยนชื่อรหัสของนักวิทยาศาสตร์มาเป็น อับราฮัม เออร์สไคน์[7] บียอนเซ่ โนวส์
โนวส์ได้ศึกษาที่โรงเรียนประถมเซนต์มารีย์ในรัฐเทกซัส ที่เธอได้สมัครเรียนเกี่ยวกับการเต้นรำรวมถึงบัลเลต์และแจ๊ส ความสามารถพิเศษในการร้องเพลงได้ถูกพบโดยครูสอนเต้นของเธอเมื่อเธอเริ่มร้องเพลงตามเพลงที่เธอเต้นจนจบและสามารถร้องโน้ตสูง ๆ ได้[7] โนวส์สนใจดนตรีและการร้องเพลงของเธอก็มีประสิทธิภาพมากขึ้นหลังจากที่ได้เริ่มเข้าร่วมการแข่งขันภายในโรงเรียน เธอขึ้นเวทีโชว์ครั้งแรกในรายการประกวดร้องเพลงแสดงความสามารถเมื่ออายุ 7 ปี และได้รับรางวัลชนะเลิศจากการร้องเพลง "อิเมจิน" ของจอห์น เลนนอน [8][9] ในปีเดียวกันโนวส์เริ่มได้รับความสนใจจากผู้คนมาก และยังได้รับการกล่าวถึงจากหนังสือพิมพ์ ฮิวส์ตันชอร์นิเคิล จากการที่ได้รับการเข้าชิงรางวัลเดอะโลคัลเพอร์ฟอร์มมิงอาร์ต ของ เดอะซัมมี่[10] วินซอร์ แม็กเคย์
วินซอร์ แม็กเคย์ เกิดเมื่อ 13 ตุลาคม ค.ศ. 1869 (วันที่อ้างอิงจากข้อความบนหลุมฝังศพของเขา) เป็นนักเขียนการ์ตูนชื่อดังในอดีต เขาเป็นผู้ให้กำเนิดการ์ตูนชื่อดังอย่าง Little Nemo in Slumberland.
เขาได้เป็นผู้บุกเบิกในการสร้างนวัตกรรม ซึ่งเป็นพื้นฐานสำคัญของการสร้างการ์ตูนแบบแอนิเมชัน ในเวลาต่อมานั่นคือการตูนแบบฟลิปเปอร์ เป็นการ์ตูนเย็บเล่มที่มีภาพซ้อนกันหลาย ๆ หน้าเวลาเปิดเร็ว ๆ ภาพจะเคลื่อนไหวได้ ชูการ์ เรย์ เลนเนิร์ด
ชูการ์ เรย์ ลีโอนาร์ด (Sugar Ray Leonard) (มักจะอ่านผิดเป็น เลนเนิร์ด) ยอดนักชกชาวอเมริกันในทศวรรษที่ 80 เจ้าของตำแหน่งแชมเปี้ยนโลก 5 รุ่น มีชื่อจริงว่า เรย์ ชาเลส ลีโอนาร์ด (Ray Charles Leonard) เกิดเมื่อวันที่ 17 พฤษภาคม ค.ศ. 1956 ที่เมืองวิลมิงตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา อดัม โรส
เรย์มอนด์ จอห์น เลปแปน (Raymond John Leppan) เกิดวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1979 นักมวยปล้ำอาชีพชาวแอฟริกาใต้ อดีตนักมวยปล้ำWWEในชื่อ อดัม โรส (Adam Rose) อดีตสังกัดNXTและFCWในชื่อ ลีโอ ครูเกอร์ (Leo Kruger) เจอโรนิโม
เจอโรนิโม เป็นชาวอินเดียนแดง ในชนเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ เกิดเมื่อวันที่ เกิดเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 2372 (ค.ศ. 1829) ในบริเวณที่ในปัจจุบันเป็นรัฐนิวเม็กซิโก มีชื่อจริงว่า โกยาตเลย์ (Goyathlay) ในขณะนั้น รัฐบาลสหรัฐอเมริกาได้พยายามขับไล่ชาวอินเดียนแดงออกไปเพื่อขยายอาณาเขตของประเทศ อินเดียนแดงหลายเผ่ายอมถอย แต่บางเผ่า ซึ่งรวมทั้งเผ่าอาปาเช เบดอนโคเฮ ของเจอโรนิโม ที่ไม่ยอมถอย และออกตอบโต้อเมริกาโดยการดักปล้นเสบียงและอาวุธของอเมริกาที่ขนส่งเข้ามาใกล้ ๆ โลแกน เลอร์แมน
โลแกน เวด เลอร์แมน () หรือโลแกน เลอร์แมน (เกิดเมื่อวันที่ 19 มกราคม ค.ศ. 1992) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน จากแคลิฟอร์เนีย เขาเริ่มมีผลงานครั้งแรกจากโฆษณาทางโทรทัศน์ในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษที่ 1990 และได้เริ่มมีผลงานทางภาพยนตร์และโทรทัศน์ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 2000 ในซีรีส์เรื่อง "Jack & Bobby" (2004-2005) และในภาพยนตร์เรื่อง "The Butterfly Effect" (2004) และ "Hoot" (2006) เลอร์แมนเป็นที่รู้จักมากขึ้นจากภาพยนตร์ที่เขาแสดงในปี 2007 เรื่อง "3:10 to Yuma" รวมถึงผลงานของเขาในปี 2009 เรื่อง "Gamer" และ "My One and Only" ภาพยนตร์เรื่องล่าสุดของเขา "Percy Jackson & the Olympians: The Lightning Thief" ได้เข้าฉายในโรงภาพยนตร์เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2010 จอห์น เลนนอน
ในปี 1970 เลนนอนและโอโนะเข้ารับการบำบัดพื้นฐานกับอาร์เธอร์ แจเนิฟ ในลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย การบำบัดถูกออกแบบมาให้ปลดปล่อยความเจ็บปวดทางอารมณ์ในวัยเด็กออกมา การบำบัดกับแจเนิฟใช้เวลา 4 เดือน เดือนละ 2 ครั้ง ครั้งละครึ่งวัน เลนนอนอยากบำบัดให้นานกว่านั้น แต่พวกเขารู้สึกว่าไม่จำเป็นและเดินทางกลับลอนดอน[88] อัลบั้มเพลงที่เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึกอัลบั้มแรกของเลนนอน จอห์น เลนนอน/พลาสติกโอโนะแบนด์ (1970) ได้รับคำชมอย่างสูง นักวิจารณ์ เกรล มาร์คัส กล่าวว่า "ท่อนที่จอห์นร้องในท่อนสุดท้ายของ 'ก๊อด' อาจจะเป็นท่อนร็อกที่ดีที่สุด"[89] อัลบั้มมีเพลง "มาเธอร์" ซึ่งเลนนอนเคยต้องเผชิญกับความรู้สึกที่มีต่อการถูกปฏิเสธในวัยเด็ก[90] และเพลง "เวิร์กกิงคลาสฮีโร" เป็นการโจมตีระบบทางสังคมชนชั้นกลาง ซึ่งจากเนื้อเพลงที่ว่า "you're still fucking peasants" แสดงความรังเกียจต่อนักข่าว[91][92] ในปีเดียวกัน มุมมองทางการเมืองของทารีก อาลี ที่แสดงออกขณะสัมภาษณ์เลนนอน เป็นแรงบันดาลใจให้เลนนอนเขียนเพลง "เพาเวอร์ทูเดอะพีเพิล" เลนนอนยังพัวพันกับอาลีในการประท้วงต่อต้านการฟ้องร้องเกี่ยวกับความลามกของนิตยสาร<i data-parsoid='{"dsr":[24794,24801,2,2]}'>ออซ เลนนอนประณามการพิจารณาคดีความนี้ว่า "ฟาสซิสม์น่าขยะแขยง" และเขากับโอโนะ (ในนาม อิลาสติกออซแบนด์) ออกซิงเกิล "ก๊อดเซฟอัส/ดูดิออซ" และร่วมเดินขบวนสนับสนุนนิตยสารดังกล่าว[93] เจ. ดี. แซลินเจอร์
เจ. ดี. แซลินเจอร์ เกิดเมื่อ พ.ศ. 2462 ที่นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา ในครอบครัวชาวยิว ในวัยเด็ก เขาย้ายโรงเรียนบ่อยมาก จนสุดท้ายมาเรียนที่ Columbia University School of General Studies และเริ่มเขียนนิยายที่นั่น แซลินเจอร์เคยคบหากับอูนา โอนีล แต่ก็เลิกกัน เมื่อเธอตัดสินใจแต่งงานกับชาร์ลี แชปลิน ในปี พ.ศ. 2494 เขาก็ตีพิมพ์นิยายเล่มแรก "The Catcher in the Rye" ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของเด็กหนุ่มวัย 16 ปีที่มีปัญหากับสิ่งต่าง ๆ นิยายเล่มนี้ได้รับการตอบรับดีมาก แต่ในขณะเดียวกันก็ถูกโจมตีจากสถาบันต่าง ๆ เช่นกัน รวมถึงถูกโยงเข้ากับการลอบสังหารจอห์น เลนนอนและความพยายามลอบสังหารโรนัลด์ เรแกน ต่อมาเขาย้ายไปอยู่เมืองคอร์นิช ในรัฐนิวแฮมป์เชียร์ และแต่งงานกับแคลร์ ดักลัส ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 2 คน แต่ภายหลังก็หย่ากัน ก่อนจะแต่งงานใหม่อย่างลับ ๆ กับคอลลีน โอนีล แซลินเจอร์อาศัยอยู่ที่คอร์นิชจนกระทั่งเสียชีวิตโดยโรคชรา เมื่อ พ.ศ. 2553 รวมอายุได้ 91 ปี จอห์น ฟอร์ด
จอห์น ฟอร์ด (: 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1894 - 31 สิงหาคม ค.ศ. 1973) เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ชาวอเมริกันเชื้อสายไอร์แลนด์ เขาโด่งดังจากภาพยนตร์ในแนวคาวบอย อย่างเช่นเรื่อง "Stagecoach", "The Searchers", และ "The Man Who Shot Liberty Valance" และภาพยนตร์ดัดแปลงจากบทประพันธ์คลาสสิกอเมริกันในศตวรรษที่ 20 อย่าง "The Grapes of Wrath" เขาได้รับรางวัลออสการ์ สาขาผู้กำกับยอดเยี่ยม 4 ครั้ง (1935, 1940, 1941, 1952) ถือเป็นสถิติที่ได้รับรางวัลนี้มากที่สุด หนึ่งในการกำกับของเขา คือเรื่อง "How Green Was My Valley" ได้รับรางวัลภาพยนตร์ยอดเยี่ยม จอห์น เลนนอน
เลนนอนนับถือนิกายแองกลิคันและเข้าศึกษาที่โดฟเดลไพรแมรีสกูล[18] หลังจากผ่านการทดสอบอีเลเวนพลัส เขาเข้าศึกษาที่โรงเรียนควอรีแบงก์ไฮสกูล ตั้งแต่เดือนกันยายนปี 1952 ถึง 1957 และฮาร์วีย์พูดถึงเขาว่า "เด็กหนุ่มร่าเริง เรียบง่าย อารมณ์ดี ไม่ทุกข์ไม่ร้อน"[19] เขามักวาดการ์ตูนขบขันลงนิตยสารที่โรงเรียนพิมพ์เองชื่อ เดอะเดลีฮาวล์[20] แต่แม้ว่าเขามีพรสวรรค์ด้านศิลปะ แต่ผลการเรียนของเขากลับออกมาเลวร้าย: "อยู่บนถนนสู่ความล้มเหลว สิ้นหวัง มากกว่าเป็นตัวตลกในห้องเรียน เสียเวลาของนักเรียนคนอื่น ๆ"[21] เดอะบีเทิลส์
จอห์น เลนนอน นักร้องและนักกีตาร์วัย 16 ได้ก่อตั้งกลุ่มดนตรีสกิฟเฟิล ชื่อ เดอะควอร์รีเมน (The Quarrymen) ร่วมกับเพื่อนนักเรียนในเมืองลิเวอร์พูลเมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 1957[4] พอล แม็คคาร์ตนีย์ในวัย 15 ได้เข้าร่วมกลุ่มด้วยในตำแหน่งมือกีตาร์ หลังจากที่เขาได้พบกับเลนนอนเมื่อเดือนกรกฎาคม[5] แม็คคาร์ตนีย์ชวนจอร์จ แฮร์ริสัน วัย 14 มาดูการแสดงของกลุ่มในเดือนกุมภาพันธ์ปีถัดมา แล้วจอร์จก็เข้าร่วมกลุ่มในตำแหน่งกีตาร์นำ[6][7] ปี ค.ศ. 1960 เพื่อนนักเรียนของเลนนอนลาออกจากกลุ่ม ส่วนตัวเขาก็เริ่มเข้าเรียนที่วิทยาลัยศิลปะลิเวอร์พูล นักกีตาร์ทั้งสามยังคงเล่นดนตรีร็อกแอนด์โรลกันเรื่อยๆ ถ้าหามือกลองได้[8] เดือนมกราคม สจ๊วต ซุตคลิฟ มือเบส เพื่อนนักเรียนของเลนนอน เสนอให้เปลี่ยนชื่อวงเป็น The Beetles เพื่อเป็นเกียรติแก่ บัดดี ฮอลลี และวงเดอะคริกเกตส์ ต่อมาพวกเขาเปลี่ยนชื่อวงเป็น The Beatals ในช่วงไม่กี่เดือนต้นปี[9] วงดนตรีเปลี่ยนชื่อไปอีกหลายชื่อ เช่น Johnny and the Moondogs, Long John and the Beetles และ The Silver Beatles ในที่สุดวงก็เปลี่ยนชื่อเป็น The Beatles ในเดือนสิงหาคม[8] การที่วงไม่มีมือกลองประจำเริ่มเป็นปัญหาขึ้นเมื่อ อัลลัน วิลเลียมส์ ผู้จัดการวงอย่างไม่เป็นทางการ ไปรับงานวงดนตรีประจำได้ในเมืองฮัมบูร์ก ประเทศเยอรมนี[10] ก่อนสิ้นเดือนสิงหาคม พวกเขาจัดการทดสอบและว่าจ้าง พีท เบสต์ มาเป็นมือกลองประจำวงได้[8] นักดนตรีทั้งห้าเดินทางไปยังฮัมบูร์กในอีก 4 วันถัดไป โดยได้รับสัญญาจ้างจากนักแสดงงานแฟร์กราวน์ ชื่อ บรูโน คอชไมเดอร์ เป็นเวลา 48 คืนๆละ 8 ชั่วโมง การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ในวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 สองวันหลังจากวันลอบสังหาร เขาจึงถูกส่งตัวจากสถานีตำรวจดัลลัสไปยังเรือนจำของรัฐเทกซัส โดยมีกำลังตำรวจหลายสิบนายคุ้มกันอย่างแน่นหนา ซึ่งในขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังพาออสวอลด์ไปขึ้นรถ ก็มีชายชื่อว่า แจ็ค รูบี้ เดินตรงไปยังออสวอลด์ และใช้อาวุธปืนสังหารออสวอลด์ บนทางเดินไปยังที่จอดรถสถานีตำรวจดัลลัสนั่นเองต่อหน้านักข่าวที่อยู่บริเวณนั้นเป็นจำนวนมาก ตัวออสวอลด์นั้นบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตในเวลาต่อมา รูบี้ อ้างว่าเขาโกรธแค้นออสวอลด์เป็นอย่างมากที่บังอาจมาสังหารประธานาธิบดีเคนเนดี้อันเป็นที่รักของเขา ทำให้เขาระงับความโกรธแค้นไม่อยู่และต้องฆ่าให้ตาย ตัวแจ็ค รูบี้ นั้น เป็นเจ้าของผับเล็ก ๆ ในเทกซัส แต่มีสายสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกับองค์การมาเฟียใหญ่ในรัฐชิคาโก อัล คาโปน (Al Capone) ซึ่งตัวรูบี้นั้นป่วยเป็นโรคระยะสุดท้าย และได้ฆ่าตัวตายระหว่างถูกคุมขัง ทำให้ไม่ถูกนำตัวไปขึ้นศาล จอห์น วู
จอห์น วู (, , พินอิน: Wú Yǔsēn) ผู้กำกับภาพยนตร์ชาวฮ่องกงที่ไปมีผลงานในฮอลลีวูดและมีชื่อเสียงในระดับโลก เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1946 ณ เมืองกว่างโจว ประเทศจีน มีชื่อในภาษาจีนว่า อู๋ อี่ว์เซิน ในช่วงวัยเด็กครอบครัวของเขามีปัญหาทางการเมืองของจีนอยู่มาก จึงทำให้ต้องเขามาอาศัยในฮ่องกงในปี ค.ศ. 1953 ต่อมาพ่อของเขาก็ล้มป่วย ไม่สามารถหาเลี้ยงชีพให้กับครอบครัวได้ ทำให้เขาต้องพึ่งเงินจากทางโบสถ์เพื่อใช้เรียนหนังสือ จอห์น วินดัม
จอห์น วินดัม ปากส์ ลูคัส เบย์นอน แฮร์ริส (; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1903 – 11 มีนาคม ค.ศ. 1969) เป็นนักเขียนชาวอังกฤษ เกิดที่เมืองดอร์ริดจ์ในวอริกเชอร์ (ปัจจุบันอยู่ในเขตเวสต์มิดแลนส์) เป็นบุตรของจอร์จ เบย์นอน แฮร์ริสกับเกอร์ทรูด ปากส์ มีน้องชายที่ต่อมาเป็นนักเขียนเช่นกันคือ วิเวียน เบย์นอน แฮร์ริส วินดัมใช้ชีวิตวัยเด็กในเขตเอดจ์บาสตันในเมืองเบอร์มิงแฮม เมื่อเขาอายุได้ 8 ปี บิดาและมารดาของเขาแยกกันอยู่ วินดัมเรียนในหลายโรงเรียนก่อนจะเรียนที่โรงเรียนบีเดลส์ จากนั้นเขาทำงานหลายอย่างรวมถึงเขียนเรื่องสั้นให้นิตยสารอเมริกันหลายฉบับ โดยใช้นามปากกาส่วนใหญ่ว่า "จอห์น เบย์นอน" และ "จอห์น เบย์นอน แฮร์ริส" วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน
วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอน (; 19 ตุลาคม ค.ศ. 1871 – 1 ตุลาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักสรีรวิทยาชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองแพรรีดูเชียนในรัฐวิสคอนซิน เป็นบุตรของคอลเบิร์ต แฮนส์เชตต์ แคนนอนและวิลมา เดนิโอ เขาเรียนจบจากโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ดในปี ค.ศ. 1900 หลังจากนั้นทำงานสอนที่ภาควิชาสรีรวิทยาของฮาร์วาร์ด ต่อมาแคนนอนดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์หัวหน้าภาควิชาสรีรวิทยาและประธานสมาคมสรีรวิทยาอเมริกา เขาแต่งงานคอร์เนเลีย เจมส์ แคนนอน นักเขียนและนักสตรีนิยม ทั้งคู่มีบุตรด้วยกัน 5 คน แคนนอนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1945 ที่เมืองแฟรงคลิน รัฐนิวแฮมป์เชียร์ โอมายเลิฟ (เพลง)
"โอ มาย เลิฟ"  เป็นเพลงที่เขียนและร้องโดยนักดนตรีร็อกชาวอังกฤษ จอห์น เลนนอน และ โยโกะ โอะโนะ เป็นเพลงเปิดตัวในอัลบั้มของเขาชุด Lennon's "Imagine"  ในปี 1971. จอร์จ แฮร์ริสัน มีส่วนร่วมในการ เล่นกีตาร์ในเพลง และเพลงอื่น ๆ อีกหลายอัลบั้ม จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์
จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ บารอนแห่งเคนส์ ที่หนึ่ง (; 5 มิถุนายน พ.ศ. 2426 – 21 เมษายน พ.ศ. 2489) เป็นนักเศรษฐศาสตร์ ชาวอังกฤษ เกิดที่ เคมบริดจ์, ประเทศอังกฤษ, สหราชอาณาจักร ผู้เสนอแนวคิดเศรษฐศาสตร์แบบเคนส์ (Keynesian Economics) แนวความคิดทางเศรษศาสตร์ของเคนส์มีอิทธิพลต่อทฤษฎีเศรษศาสตร์มหภาคสมัยใหม่เป็นอย่างมาก รวมไปถึงนโยบายเศรษฐกิจที่รัฐบาลนำมาใช้ในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศ เริ่มแรกเคนส์ศึกษาเรื่องสาเหตุของวัฏจักรธุรกิจ () และเรียกร้องให้มีการใช้นโยบายทางการคลังและการเงินเพื่อผ่อนคลายผลกระทบที่เกิดจากภาวะเศรษฐกิจถดถอยและตกต่ำ เคนส์ได้รับการยอมรับว่าเป็นหนึ่งในบิดาของเศรษฐศาสตร์มหภาคยุคใหม่และนับได้ว่าเป็นนักเศรษฐศาสตร์ที่มีอิทธิพลทางความคิดมากที่สุดของศตวรรษที่ยี่สิบ จอห์น ซีนา
จอห์น เฟลิกซ์ แอนโธนี ซีนา จูเนียร์ (John Felix Anthony Cena Jr.)[10] เกิดวันที่ 23 เมษายน ค.ศ. 1977[11] ที่ เวสต์ นิวเบอร์รี, รัฐแมสซาชูเซตส์ นักมวยปล้ำอาชีพ, นักแสดง, นักร้อง และฮิปฮอป ชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWEเป็นที่รู้จักดีในนาม จอห์น ซีนา (John Cena)[1] เป็นแชมป์โลก 16 สมัย (แชมป์ WWE 13 สมัย และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท 3 สมัย)[12] แชมป์ยูเอส 5 สมัย, แชมป์แท็กทีม WWE 4 สมัย ผู้ชนะรอยัลรัมเบิล ประจำปี 2008 และ 2013 เป็นเจ้าของท่าไม้ตายชื่อดังอย่าง AA - Attitude Adjustment (ชื่อเดิม F-U) จอห์น เลนนอน
Harry, Bill. The John Lennon Encyclopedia. Virgin; 2000b. ISBN 0753504049. จอห์น เลนนอน
โอโนะให้สัมภาษณ์ในวันถัดมาว่า "จะไม่มีงานศพจอห์น" และปิดท้ายว่า "จอห์นรักและสวดมนต์แด่ชาติพันธุ์มนุษย์ โปรดช่วยกันสวดมนต์ภาวนาถึงสิ่งเดียวกันเพื่อเขาเถิด"[130] ศพของเขาถูกฌาปนกิจที่สุสานเฟิร์นคลิฟฟ์เซเมเทรี ในฮาตส์เดล รัฐนิวยอร์ก โอโนะโปรยอัฐิของเขาที่เซนทรัลพาร์กในนิวยอร์ก ที่ที่ต่อมากลายเป็นอนุสรณ์สตรอเบอรีฟิลส์[131] แชปแมนสารภาพผิดต่อคดีฆาตกรรมระดับสองและได้รับตัดสินจำคุก 20 ปีถึงตลอดชีวิต[132] นับถึงปี 2016 เขายังคงอยู่ในคุก และถูกปฏิเสธการปล่อยตัวถึงแปดครั้ง[133] กวาดาลูเป ปินตอร์
พินเตอร์เกิดในครอบครัวที่ยากจนและเป็นกรรมกรใน Cuajimalpa นอกเมืองเม็กซิโกซิตี้เมื่อ 13 เมษายน พ.ศ. 2498 และมีปัญหาขัดแย้งกับพ่ออย่างรุนแรง จนหนีออกจากบ้านมาอาศัยอยู่ข้างถนน จนสุดท้ายหันมาสนใจการชกมวยและขึ้นชกมวยสากลอาชีพเมื่อ พ.ศ. 2517 เริ่มชกครั้งแรกชนะน็อค มานูเอล วาสเกซ ยก 2 จากนั้นได้ชกชนะสร้างชื่อเสียงมาเรื่อยๆ จน 3 มิถุนายน พ.ศ. 2522 จึงได้ครองแชมป์โลกรุ่นแบนตัมเวท WBC ชนะคะแนนคาร์ลอส ซาราเต้ ป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก่อนจะมาป้องกันตำแหน่งกับจอห์นนี่ โอเว่น ที่สหรัฐ การชกครั้งนี้เกิดเหตุน่าสลดใจขึ้น เมื่อโอเว่นเป็นฝ่ายแพ้น็อคพินเตอร์ในยกที่ 12 อย่างบอบช้ำโดยถูกชกลงไปนัปแปดถึงสองครั้ง ก่อนจะถูกชกจนหมดสติคาเวที โอเว่นถูกนำส่งโรงพยาบาลด้วยอาการเลือดคั่งในสมอง และไม่สามารถช่วยชีวิตไว้ได้ โอเว่นเสียชีวิตในอีก 2 เดือนต่อมา ซึ่งมีผู้วิพากษ์วิจารณ์ว่าการชกครั้งนี้น่าจะยุติลงตั้งแต่ยก 10 แล้ว ฌอน เลนนอน
ฌอน ทาโร โอโนะ เลนนอน () หรือชื่อญี่ปุ่นว่า ทาโร โอโนะ (; เกิด: 9 ตุลาคม ค.ศ. 1975) เป็นนักร้อง, นักแต่งเพลง และนักดนตรีชาวอเมริกัน เขาเป็นบุตรชายคนเดียวของจอห์น เลนนอน กับโยโกะ โอโนะ โดยมีพ่อบุญธรรมคือ เอลตัน จอห์น จอห์น เลนนอน
เลนนอนและโอโนะย้ายไปที่นิวยอร์กในเดือนสิงหาคม 1971 และออกเพลง "แฮปปีเอกซ์มาส (วอร์อิสโอเวอร์)" ในเดือนธันวาคม[99] ในช่วงปีใหม่ สมัยของประธานาธิบดีนิกสันใช้สิ่งที่เรียกว่า "มาตรการต่อต้านเชิงกลยุทธ์" กับการต่อต้านสงครามและโฆษณาชวนเชื่อต่อต้านนิกสันของเลนนอน เริ่มขึ้นในช่วงปีที่พยายามเนรเทศเขา ในปี 1972 เลนนอนและโอโนะเข้าร่วมเหตุการณ์ลุกฮือหลังเลือกตั้งในที่พักที่นิวยอร์กของนักกิจกรรม เจอร์รี รูบิน หลังจากแม็กโกเวิร์นพ่ายให้กับนิกสัน[100][101] หลังเป็นส่วนหนึ่งของการต่อสู้กับเจ้าหน้าที่ตรวจคนเข้าเมือง เลนนอนถูกยกเลิกสถานะผู้อยู่อาศัยถาวรของสหรัฐอเมริกา (มีผลในปี 1976)[102] เลนนอนรู้สึกหดหู่ มึนเมา และมีเพศสัมพันธ์กับแขกผู้หญิงคนหนึ่ง ปล่อยให้โอโนะรู้สึกละอายใจ เพลงของเธอ "เดทออกซาแมนธา" มีแรงบันดาลใจจากเหตุการณ์นี้[103] จอร์จ ไมนอต
จอร์จ ริชาดส์ ไมนอต (; 2 ธันวาคม ค.ศ. 1885 – 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1950) เป็นแพทย์และนักวิจัยชาวอเมริกัน เกิดที่เมืองบอสตัน เป็นบุตรของเจมส์ แจ็กสัน ไมนอตและเอลิซาเบธ ไมนอต ไมนอตเรียนที่โรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด ก่อนจะทำงานที่ห้องปฏิบัติการที่โรงเรียนแพทย์จอห์นส ฮ็อปกินส์ ต่อมาไมนอตทำงานที่โรงพยาบาลแมสซาชูเซตส์และเริ่มศึกษาภาวะโลหิตจาง ในปี ค.ศ. 1915 ไมนอตแต่งงานกับแมเรียน ลินซี ไมนอต มีบุตรด้วยกัน 3 คน ต่อมาในปี ค.ศ. 1934 ไมนอตได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับจอร์จ วิปเปิลและวิลเลียม พี. เมอร์ฟี สำหรับการค้นพบวิธีรักษาภาวะโลหิตจาง ไมนอต วิปเปิลและเมอร์ฟีพบว่าภาวะโลหิตจางอย่างร้าย (pernicious anemia) เกิดจากการขาดวิตามินบี12 ซึ่งพบมากในตับ แจ็ก รูบี
จาคอบ ลีออน รูเบนสไตน์ (25 เมษายน ค.ศ. 1911 - 3 มกราคม ค.ศ. 1967) เปลี่ยนชื่อตามกฎหมายเป็น แจ็ก ลีออน รูบี ใน ค.ศ. 1947 เป็นผู้ต้องโทษฆาตกรรมลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ ผู้ที่มักเชื่อกันว่าเป็นมือลอบสังหารประธานาธิบดีจอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 รูบี ซึ่งเกิดที่ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ เป็นผู้บริหารไนท์คลับแห่งหนึ่งในดัลลาส รัฐเทกซัส ในเวลานั้น หลังถูกพิพากษาว่ามีความผิดเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1964 รูบีอุทธรณ์คำตัดสินและโทษประหารชีวิต ก่อนจะมีกำหนดไต่สวนคดีครั้งใหม่ เขาป่วยลงและเสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งปอดเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1967 โจชัว เรย์โนลส์
เซอร์โจชัว เรย์โนลส์ (ภาษาอังกฤษ: Joshua Reynolds, RA FRS FRSA) (16 กรกฎาคม ค.ศ. 1723 - 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1792) เป็นจิตรกรชาวอังกฤษของสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนภาพเขียนสีน้ำมัน และภาพเหมือน เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์
เจ. โรเบิร์ต ออพเพนไฮเมอร์ (English: J. Robert Oppenheimer, 22 เมษายน ค.ศ. 1904 – 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967) นักฟิสิกส์ชาวสหรัฐอเมริกาผู้เป็นบิดาของระเบิดปรมาณู โดยเขาเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการสร้างระเบิดปรมาณูเพื่อยุติสงครามในโครงการแมนฮัตตันสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2[2] คล็อด แชนนอน
หลังจากที่เรียนจบจากโรงเรียนมัธยมเกลอร์ด แชนนอนได้เข้าเรียนต่อใน มหาวิทยาลัยมิชิแกน ซึ่งในที่นั้นท่านได้รู้จักผลงานของ จอร์จ บูล เกี่ยวกับพีชคณิตแบบบูล แชนนอนสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยในปี พ.ศ. 2479 ด้วยสองปริญญาบัตร ทั้งทางด้าน
วิศวกรรมไฟฟ้า และคณิตศาสตร์ หลังจากนั้นได้เข้าเรียนต่อใน สถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ (MIT)
ซึ่งในที่นั้นเขาได้ศึกษาตัววิเคราะห์อนุพันธ์แบบบูช (Vannevar Bush's differential analyzer) ซึ่งเป็นคอมพิวเตอร์แบบอนาล็อกชนิดหนึ่ง ระหว่างนั้นเองแชนนอนได้สังเกตเห็นแนวคิดของจอร์จ บูล และได้เขียนเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาโท ในปี พ.ศ. 2480 ชื่อ "A Symbolic Analysis of Relay and Switching Circuits" และออกตีพิมพ์เมื่อปี 1938 ในนิตยสาร "Transactions of the American Institute of Electrical Engineers" ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้กล่าวถึงการใช้รีเลย์ในการแก้ปัญหาพีชคณิตแบบบูล
ซึ่งสามารถคำนวณพีชคณิตและตรรกะทุกชนิดได้
ซึ่งวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ทำให้แชนนอนได้รับรางวัล "Alfred Noble American Institute of American Engineers Award" (ซึ่งไม่ได้เกี่ยวอะไรกับรางวัลโนเบล) ในปี พ.ศ. 2483 โจวัน ฟรันเชสโก เปนนี
จันฟรันเชสโก เปนนี () หรือ โจวัน ฟรันเชสโก (; ค.ศ. 1488/ค.ศ. 1528-ค.ศ. 1528) เป็นจิตรกรสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาชาวอิตาลีในคริสต์ศตวรรษที่ 15 ถึง 16 ผู้มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนจิตรกรรมฝาผนัง  จอห์น เลนนอน
ต้นปี ค.ศ. 1974 เลนนอนดื่มหนักและพฤติกรรมที่เกิดจากแอลกอฮอล์ระหว่างเขากับแฮร์รี นิลสันทำให้เกิดพาดหัวข่าว เหตุการณ์ใหญ่สองเหตุการณ์ที่เป็นข่าวเกิดขึ้นที่คลับเดอะทรูบาโดร์ในเดือนมีนาคม ครั้งแรก เมื่อเลนนอนวางผ้าอนามัยบนหน้าผากและทะเลาะกับบริกรหญิงคนหนึ่ง ครั้งที่สอง หลังจากนั้นสองสัปดาห์ เมื่อเลนนอนและนิลสันถูกไล่ออกจากร้านเดียวกันหลังจากทะเลาะวิวาทกับวงสมาเทอส์บราเธอส์[110] เลนนอนตัดสินใจทำอัลบั้มของนิลสันชื่อ พุสซีแคตส์ และแพงเช่าบ้านริมหาดที่ลอสแอนเจลิสให้กับนักดนตรีทุกคน[111] แต่หนึ่งเดือนหลังเกิดพฤติกรรมเสเพล ผนวกกับช่วงอัดเสียงเกิดความโกลาหล เลนนอนย้ายไปนิวยอร์กกับแพงเพื่อทำอัลบั้มเพลงจนเสร็จ ในเดือนเมษายน เลนนอนทำเพลง "ทูเมนีคุกส์ (สปอยส์เดอะซุป)" ของมิก แจกเกอร์ เนื่องจากปัญหาเกี่ยวกับสัญญา เพลงไม่ได้ออกเผยแพร่นานกว่า 30 ปี แพงบรรจุเพลงไว้ในอัลบั้มรวมเพลง เดอะเวรีเบสต์ออฟมิกแจกเกอร์ (2007)[112]