นโปเลียน โบนาปาร์ต เกิดเมื่อวันที่เท่าไหร่?
จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
นโปเลียนเกิดที่เมืองอาฌักซีโยหรืออายัชโช ในภาษาอิตาลี บนเกาะคอร์ซิกา เมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1769 ซึ่งเป็นเวลาเพียง 1 ปี ภายหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ซื้อเกาะนี้ไปจาก สาธารณรัฐเจนัว ค.ศ. 1768 [2] ครอบครัวของเขาเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ดีจำนวนน้อยนิดบนเกาะคอร์ซิก้า บิดาของเขาชื่อชาร์ลส์ มาเรีย โบนาปาร์ตหรือ คาร์โล มาเรีย บัวนาปาร์เต (สำเนียงอิตาลี) ได้จัดการให้เขาได้เข้ารับการศึกษาที่ประเทศฝรั่งเศส ที่เขาได้เข้าไปตั้งรกรากตั้งแต่อายุ 9 ขวบ[3][4]
อันเดรส โบนีฟาซีโอ
อันเดรส โบนีฟาซีโอ อี เด กัสโตร (Andrés Bonifacio y de Castro) เป็นนักปฏิวัติหัวรุนแรงในการเรียกร้องเอกราชของฟิลิปปินส์จากสเปน รุ่นเดียวกับโฮเซ รีซัล และเอมีลีโอ อากีนัลโด เขาจัดตั้งสมาคมลับกาตีปูนัน (Katipunan) เพื่อต่อสู้กับสเปน ตามแผนการนั้น เขาต้องการลุกฮือขึ้นขับไล่สเปนด้วยอาวุธ แต่รีซัลไม่เห็นด้วย โบนีฟาซีโอถูกฆ่าตายเมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2440 หลังการตายของรีซัลไม่นาน รวมอายุได้ 34 ปี ในปัจจุบัน โบนีฟาซิโอยังถือว่าเป็นวีรบุรุษแห่งมะนิลา มีอนุสรณ์สถานของเขาที่จัตุรัสลีวาซัง ถนนแมกคัลลี วันที่ 30 พฤศจิกายนของทุกปี เป็นวันโบนีฟาซิโอเพื่อระลึกถึงเขา
โบนีฟาซิโอเกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2406 ที่ตำบลตอนโดในมะนิลา ครอบครัวของเขายากจนมาก และเขาเป็นกำพร้าตั้งแต่อายุ 14 ปี ในวัยเด็ก เขาประกอบอาชีพเป็นกรรมกร และขายของเก่า รับจ้างเป็นยาม เขาจึงไม่มีโอกาสได้รับการศึกษาในระบบ แต่ด้วยความเป็นคนใฝ่รู้ จึงพยายามศึกษาด้วยตนเองจนอ่านออกเขียนได้ เขาได้รับอิทธิพลจากงานเขียนของโฮเซ่ ริซัลเรื่องอันล่วงละเมิดมิได้ นอกจากนั้น โบนีฟาซิโอยังได้เป็นสมาชิกรุ่นแรกๆ ของสันนิบาตฟีลีปีนาที่ริซัลก่อตั้งขึ้นใน พ.ศ. 2435 แต่หลังจากนั้นไม่นาน ริซัลถูกเนรเทศไปยังเมืองอาปีตัน สันนิบาตจึงสลายตัวลง หลังจากนั้นไม่นาน โบนีฟาซิโอจึงก่อตั้งขบวนการกาตีปูนัน ขึ้นเมื่อ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2435 โดยใช้แนวคิดของริซัลเป็นแกนหลัก ชนานันท์ ป้อมบุปผา
ชนานันท์ ป้อมบุปผา เกิดวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2535 เป็นนักฟุตบอลไทยเกิดที่จังหวัดสุพรรณบุรี ที่ประเทศไทย ชนานันท์เคยศึกษาและเป็นนักกีฬาฟุตบอลที่โรงเรียนอัสสัมชัญ ธนบุรี ก่อนจะมีโอกาสได้มาเล่นไทยพรีเมียร์ลีกกับเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ดตั้งแต่อายุ 17 ปี หลังจากนั้น ย้ายไปเล่นให้กับสโมสรอินทรีเพื่อนตำรวจ และปัจจุบันเล่นให้กับสโมสรฟุตบอลสุพรรณบุรี ในตำแหน่งกองหน้า รัฐประหาร 18 บรูว์แมร์
ในวันที่ 19 เดือนบรูว์แมร์ ที่พระราชวังแซ็ง-กลู การประชุมยังดำเนินต่อไปอย่างดุเดือด นายพลนโปเลียนซึ่งอดทนรออยู่นอกห้องประชุมนั้นทนไม่ไหว จึงนำทหารแกรนาเดียร์กองเล็ก ๆ เข้าไปยังห้องประชุมสภาในเวลากับที่บารัสกำลังทำเรื่องลาออก เมื่อนโปเลียนเข้าไปก็ผู้แทนตรงดิ่งเข้ามาใช้กำลังทำร้ายร่างกาย ลูว์เซียง โบนาปาร์ต ประธานที่ประชุมจึงบอกให้ทหารคอยยืนคุ้มกันนโปเลียน หลังจากนั้น ผู้แทนบางส่วนได้มีการเสนอญัตติให้ประกาศว่านโปเลียนเป็นพวกนอกกฎหมายซึ่งจะทำให้นโปเลียนพ้นจากตำแหน่งทั้งหมด ในเวลาคับขันนั้นเอง ลูว์เซียงได้แอบหลบไปบอกทหารประจำสภาว่าสภากำลังถูกคุกคามจากผู้แทนบางส่วนที่มุ่งร้าย นั้นจากนั้นก็มีผู้แทนคนหนึ่งยึดดาบไปและพยายามแทงนโปเลียน ลูว์เซียงสั่งให้จับกุมผู้แทนคนนั้นออกไปจากห้องประชุม นโปเลียนที่ 2
ต่อมาทรงเข้าพิธีบัพติศมา ซึ่งมีต้นแบบมาจากพิธีบัพติศมาของเจ้าชายหลุยส์ โดแฟ็งแห่งฝรั่งเศส ในวันที่ 9 มิถุนายน พ.ศ. 2354 ณ มหาวิหารน็อทร์-ดามแห่งปารีส โดยคาร์ล ฟีลิปป์ เจ้าชายแห่งชวาร์เซินแบร์ก อัครราชทูตออสเตรียประจำฝรั่งเศสในขณะนั้น ได้ทรงบันทึกกล่าวไว้ว่า :
ต่อมาทรงอยู่ในความดูแลของหลุยส์ ชาร์ลอต ฟร็องซัว เลอ เตลีเย เดอ มงเตสกียู ทายาทของฟร็องซัว-มิเชล เลอ เตลีเย มาร์กี เดอ โลวัวส์ ผู้เคยดำรงตำแหน่งข้าหลวงแห่งราชโอรสราชธิดาฝรั่งเศส (Governess of the Children of France) และด้วยความเป็นที่รักใคร่และชาญฉลาด ข้าหลวงผู้ดูแลพระองค์จึงได้รวบรวมชุดหนังสือจำนวนมากไว้สำหรับพระราชโอรส เพื่อใช้ในการปูพื้นฐานทางด้านศาสนา ปรัชญา และการกลาโหม ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายเลโอโพลด์ (เลโอโพลด์ จอร์จ ดันแคน อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระสวามี ประสูติเมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2396 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2427 ทรงได้รับการสถาปนาให้เป็น ดยุกแห่งอัลบานี เอิร์ลแห่งคลาเรนซ์ และบารอนอาร์คโลว์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2424 พระองค์เข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2425 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ กับ เจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์ (เฮเลนา ฟรีเดอริคา ออกุสตา; 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2404 - 1 กันยายน พ.ศ. 2465 พระธิดาในเจ้าชายจอร์จ วิคเตอร์ ดยุกแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 1 พระองค์ พระภาคิไนย 5 พระองค์ และพระภาติกา 2 พระองค์ นอกจากนี้เจ้าชายเลโอโพลด์ทรงได้รับพันธุกรรมโรคฮีโมฟิเลียมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชชนนี และดำรงพระชนม์ชีพแบบกึ่งทุพพลภาพ โรมัน กอนซาเลซ
โรมัน กอนซาเลซ (; เกิด: 17 มิถุนายน ค.ศ. 1987 ที่กรุงมานากัว; ชื่อเต็ม: โรมัน อัลเบร์โต กอนซาเลซ ลูนา () นักมวยสากลอาชีพชาวนิการากัว เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (ดับเบิลยูบีซี) และเป็นอดีตแชมป์โลกอีก 3 รุ่น คือ รุ่นมินิมัมเวต (105 ปอนด์), ไลต์ฟลายเวต (108 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) และฟลายเวต (112 ปอนด์) ของสภามวยโลก ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกอันดับ 4 เมื่อเทียบกันรุ่นต่อรุ่นจากนิตยสารเดอะริง และอันดับ 5 ของอีเอสพีเอ็น ถือได้ว่าเป็นตำนานนักมวยชาวนิการากัวคนหนึ่ง เหมือนกับอาเลกซิส อาร์เกวโย ในอดีต โดยเป็นนักมวยชาวนิการากัวคนแรกที่ได้แชมป์โลกถึง 4 รุ่น ฌออากีม มูว์รา
ฌออากีม-นโปเลียน มูว์รา () หรือชื่ออิตาลีคือ โจอักกีโน นาโปเลโอเน มูว์รา () เป็นจอมพลแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส และด้วยความที่เป็นญาติกับนโปเลียนทำให้เขาถูกแต่งตั้งเป็นกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ โดยครองราชย์ระหว่างค.ศ. 1808 ถึง1815 ปาโอโล กันนาวาโร
ปาโอโล กันนาวาโร () เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1981 ในเมือง เนเปิลส์ เป็นนักฟุตบอลชาว อิตาลี และเป็นเด็กปั้นเยาวชนจาก สโมสรฟุตบอลนาโปลี สโมสรฟุตบอลชื่อดังใน อิตาลี คันนาวาโรถนัดในตำแหน่ง กองหลัง โดยเฉพาะ แบ็กซ้าย คันนาวาโรเล่นให้กับนาโปลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1998 แล้วได้ย้ายไปอยู่กับ สโมสรฟุตบอลปาร์มา ในปี ค.ศ. 1999 และ ในปี ค.ศ. 2001 สโมสรฟุตบอลวีโรนา ได้ยืมตัวเขาไป 1 ฤดูกาล ปัจจุบันเล่นให้กับ สโมสรฟุตบอลนาโปลี ในตำแหน่ง กองหลัง และ คันนาวาโรเป็นกัปตันทีมของนาโปลีคนปัจจุบัน จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
โบนาปาร์ตสนับสนุนการปฏิวัติ และได้ถูกส่งตัวไปรับตำแหน่งนายร้อยในกองพลปืนใหญ่ ที่ศูนย์บัญชาการเมืองตูลอง (Toulon) ในปี ค.ศ. 1793 ซึ่งต่อมาได้ถูกมอบให้อังกฤษปกครอง แผนการที่นโปเลียนมอบให้ฌาคส์ ฟร็องซัวส์ ดูก็องมิเย ทำให้สามารถยึดเมืองตูลองคืนมาจากกองทัพกลุ่มสนับสนุนระบอบกษัตริย์และพวกอังกฤษได้ มิตรภาพระหว่างเขาพวกฌากอแบ็งทำให้เขาถูกจับในช่วงสั้นๆภายหลังการสิ้นอำนาจของรอแบ็สปีแยร์ ในวันที่ 27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
(ภาษาฝรั่งเศส) โบนาปาร์ต (นโปเลียนที่ 1) จากเว็บไซต์ (ภาษาฝรั่งเศส) (ภาษาฝรั่งเศส) ความรุ่งเรืองและโศกนาฏกรรมของนโปเลียนจาก (ภาษาฝรั่งเศส) (ภาษาฝรั่งเศส) (ภาษาฝรั่งเศส) พระธัมมปาละ
พระธัมมปาละ เป็นพระเถระองค์สำคัญของพุทธศาสนานิกายเถรวาท มีช่วงชีวิตอยู่ะระหว่างปี พ.ศ. 1071 - 1103 เกิดที่เมืองกาญจีปุรัม จึงคาดว่าท่านอาจเป็นชาวทมิฬ ท่านเป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง ในฐานะผู้รจนาและเรียบเรียงคัมภีร์อรรถกถา ชื่อปรมัตถทีปนี ซึ่งอธิบายความในขุททกนิกาย หมวดย่อยอุทาน-อิติวุตตกะ, วิมานวัตถุ-เปตวัตถุ, เถรคาถา-เถรีคาถา และจริยาปิฎก นอกจากนี้ ยังมีผลงานอธิบายเนตติปกรณ์ อีกด้วย พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี
พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 1 แห่งอิตาลี ทรงเป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่สองแห่งราชอาณาจักรอิตาลี ประสูติเมื่อวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1844 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอลที่ 2 และพระราชินีอเดเลดแห่งซาร์ดิเนีย พระองค์ทรงเป็นผู้ที่ต่อต้านแนวคิดอนาธิปไตยอย่างมาก พระองค์ทรงสั่งการให้มีการสังหารหมู่ในมิลาน แต่แล้วพระองค์ก็ถูกลอบปลงพระชนม์หลังจากเหตุการณ์นั้นสองปี โดยกลุ่มลัทธิอนาธิปไตย พระองค์สวรรคตเมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม ค.ศ. 1900 ขณะมีพระชนมายุได้ 56 พรรษา ประชาธิปไตยเสรีนิยม
ช่วงที่ประชาธิปไตยเสรีนิยมกำลังเกิด พวกเสรีนิยมได้ถูกมองว่า เป็นผู้มีแนวคิดสุดโต่งและเป็นคนอันตราย เป็นภัยต่อทั้งสันติภาพและเสถียรภาพในระดับสากล
ส่วนพวกราชาธิปไตยนิยมแบบอนุรักษนิยมผู้ต่อต้านทั้งเสรีนิยมและประชาธิปไตย ก็มองตัวเองว่าเป็นผู้ปกป้องประเพณีค่านิยมและกฎธรรมชาติ
และข้อวิจารณ์ประชาธิปไตยของพวกเขาก็ได้ข้อพิสูจน์เมื่อนโปเลียน โบนาปาร์ต ขึ้นยึดอำนาจในสาธารณรัฐฝรั่งเศส เปลี่ยนรัฐเป็นจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง แล้วออกพิชิตยุโรปโดยมาก
เมื่อนโปเลียนพ่ายแพ้ในที่สุด จึงเกิดตั้งพันธมิตรอันศักดิ์สิทธิ์ในยุโรปเพื่อป้องกันการแพร่กระจายของเสรีนิยมและประชาธิปไตย
อย่างไรก็ดีโดยไม่นานนัก อุดมคติประชาธิปไตยแบบเสรีนิยมก็กลายเป็นเรื่องที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวางในสาธารณชน และในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ระบบราชาธิปไตยทั่วไปก็ตกเป็นฝ่ายตั้งรับและถอยทัพ แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน
แบร์นาร์ท บ็อลท์ซาโน () มีชื่อเกิดว่า แบร์นาร์ดุส พลาทซีดุส โยฮัน เนโพมุค บ็อลท์ซาโน (; 5 ตุลาคม ค.ศ. 1781 – 18 ธันวาคม ค.ศ. 1848) เป็นนักคณิตศาสตร์ นักปรัชญา นักเทววิทยา และนักตรรกวิทยาชาวโบฮีเมียเชื้อสายอิตาลี พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงประสบความสำเร็จในการฟื้นฟูราชบัลลังก์เนเปิลส์แก่ราชวงศ์บูร์บงในทันที ปาร์มาถูกมอบให้กับจักรพรรดินีมารี หลุยส์ตลอดพระชนม์ชีพ และราชวงศ์บูร์บงสายปาร์มาจะได้รับดัชชีลุกกาจนกระทั่งการสิ้นพระชนม์ของจักรพรรดินีมารี หลุยส์
ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1815 นโปเลียน โบนาปาร์ตหลบหนีออกจากที่คุมขังที่เกาะเอลบาและขึ้นชายฝั่งฝรั่งเศส นโปเลียนมาถึงพร้อมกับทหารจำนวน 1,000 นายใกล้เมืองกานในวันที่ 1 มีนาคม พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ไม่ทรงกังวลในการมาถึงของนโปเลียน เนื่องจากกำลังทหารเหล่านั้นมีน้อยเกินกว่าจะเอาชนะพระองค์ได้ง่าย ๆ แต่มีปัญหาสำคัญสำหรับราชวงศ์บูร์บง พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงล้มเหลวในการล้างแนวคิดโบนาปาร์ตนิยมในหมู่ทหาร สิ่งนี้นำไปสู่การเอาใจออกห่างของกองทัพบูร์บงไปเข้ากับกองทัพฝ่ายโบนาปาร์ต นอกจากนี้พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ไม่ทรงเข้าร่วมกองทัพในการต่อสู้กับนโปเลียนจากทางภาคใต้ของฝรั่งเศสเนื่องจากทรงพระประชวรด้วยโรคเกาต์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสงคราม นายพลซูลต์ ได้ส่งหลุยส์ ฟีลิป ดยุกแห่งออร์เลอ็อง (ต่อมาคือ พระเจ้าหลุยส์-ฟีลิปที่ 1), เคานทฺ์แห่งอาตัวส์และนายพลแม็กโดนัลด์ไปจับกุมนโปเลียน โกลด มอแน
โกลด มอแน (French: Claude Monet) หรือ อ็อสการ์-โกลด มอแน (Oscar-Claude Monet; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1840 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1926)[1] เป็นจิตรกรลัทธิประทับใจ และเป็นจิตรกรคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึง 20 มีความสำคัญในการเป็นผู้ริเริ่มศิลปะในลัทธิประทับใจและมีบทบาทสำคัญในปรัชญาและการปฏิบัติของขบวนการนี้ ซึ่งเป็นการวาดภาพจากความประทับใจในสิ่งที่เห็นของผู้วาด (perception) แทนที่จะพยายามทำให้เหมือนจริงตามธรรมชาติ โดยเฉพาะในจิตรกรรมภูมิทัศน์ (Landscape painting) [2] คำว่า “Impressionism” มาจากชื่อภาพเขียนของมอแนเองชื่อ “Impression, Sunrise” (ความประทับใจของพระอาทิตย์ขึ้น) สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระแห่งเนปาล
สมเด็จพระราชาธิบดีชญาเนนทระเสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2490 ณ พระราชวังนารายัณหิตี ในกรุงกาฐมาณฑุ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองของมกุฎราชกุมารมเหนทระ (พระอิสริยยศในขณะนั้น) กับ เจ้าหญิงอินดรา มกุฎราชกุมารีแห่งเนปาล (สกุลเดิม: ราณา) หลังประสูติกาลโหรหลวงได้ทำนายทายทักว่าพระราชโอรสที่ประสูติใหม่จะนำโชคร้ายสู่พระชนก ดังนั้นพระองค์เมื่อยังทรงพระเยาว์จึงถูกส่งไปให้พระอัยยิกาทรงอุปถัมภ์อำรุง วิกตอร์ อูโก
วิกตอร์ อูโก เป็นบุตรคนที่สามและคนสุดท้องของโฌแซ็ฟ เลออปอล ซีฌิสแบร์ อูโก (1773–1828) และนางโซฟี เทรบูแช (1772-1821) เกิดเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1802[1] ที่เมืองเบอซ็องซง ในแคว้นฟร็องช์-กงเต พี่ชายของเขาสองคนคือ อาแบล โฌแซ็ฟ อูโก (1798–1855) และเออแฌน อูโก (1800–1837) เขาใช้ชีวิตเกือบทั้งหมดของเขาในประเทศฝรั่งเศส โดยจำเป็นต้องลี้ภัยออกไปนอกประเทศชั่วเวลาหนึ่งระหว่างรัชสมัยของพระเจ้านโปเลียนที่สาม โดยไปอาศัยอยู่ในบรัสเซลส์ราว ค.ศ. 1851 ในเจอร์ซีย์ระหว่างปี 1852-1855 และในเกิร์นซีย์ตั้งแต่ ค.ศ. 1855-1870 กับอีกครั้งหนึ่งในปี 1872-1873 ซึ่งเขาเลือกจะลี้ภัยเองแม้มีการนิรโทษกรรมแล้วในปี ค.ศ. 1859 มารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต
มารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต () หรือ เจ้าหญิงมารี-กลอตีลด์ โบนาปาร์ต ประสูติเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2455 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ใน วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน และ เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม และเป็นพระภคินีใน หลุยส์ เจ้าชายนโปเลียน พระองค์ทรงเสกสมรสกับ เคานต์เซอร์กี เดอ วิตต์ เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2481 โดยหลังจากสมรส พระองค์ได้รับบรรดาศักดิ์เป็น เคาน์เตสเซอร์กี เดอ วิตต์ โดยทั้ง 2 มีพระบุตรดังนี้ สงครามนโปเลียน
สงครามนโปเลียน (, ) เป็นสงครามต่อเนื่องที่เกี่ยวข้องกับจักรวรรดิฝรั่งเศสของนโปเลียน และพันธมิตรต่าง ๆ ของยุโรป และฝ่ายพันมิตรต่อต้านที่เริ่มขึ้นราว ค.ศ. 1803 และไม่ได้สิ้นสุดลงจนกระทั่งปี ค.ศ. 1815 สงครามนโปเลียนเป็นสงครามที่มีสาเหตุมาจากการปฏิวัติฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1789 ซึ่งเป็นการปฏิวัติที่เปลี่ยนรูปแบบของกองทัพยุโรปอย่างหน้ามือเป็นหลังมือ โดยเฉพาะการระบบการเกณฑ์ทหารแบบใหม่ กองทหารฝรั่งเศสขยายตัวและมีอำนาจมากขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้รับชัยชนะต่อประเทศต่าง ๆ ในยุโรป แต่ก็สิ้นสุดลงอย่างรวดเร็วเมื่อได้รับความพ่ายแพ้อย่างยับเยินในการรุกรานรัสเซียใน ค.ศ. 1812 ในที่สุดนโปเลียนก็มาพ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิงที่เป็นผลให้มีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงขึ้นครองฝรั่งเศสอีกครั้ง ผลของสงครามนโปเลียนทำให้จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ถูกยุบ และทำให้อำนาจของจักรวรรดิสเปนในการควบคุมอาณานิคมอ่อนแอลง ที่เป็นการเปิดโอกาสให้เกิดการปฏิวัติขึ้นในลาตินอเมริกา นอกจากนั้นสงครามก็ทำให้จักรวรรดิอังกฤษกลายมาเป็นอภิมหาอำนาจต่อมาอีกหนึ่งร้อยปี  กริสเตียน โบลัญโญส
กริสเตียน โบลัญโญส นาบาร์โร (; เกิด 17 พฤษภาคม 1984) เป็นนักฟุตบอลชาวคอสตาริกา ปัจจุบันลงเล่นให้กับซาปริซาในตำแหน่งปีก เขาเริ่มเล่นให้กับทีมชาติคอสตาริกาตั้งแต่ปี 2005 และเคยเข้าร่วมฟุตบอลโลกสองครั้ง พี่ชายของเขา โยนาตัน ก็เป็นนักฟุตบอลเช่นกัน เออแฌน เดอ โบอาร์แน
เขาเกิดในปารีสและเป็นบุญบุญธรรมของนโปเลียน โบนาปาร์ต (แต่ไม่เป็นอยู่ในสายสืบราชสันตติวงศ์) บิดาแท้ๆของเขาเป็นนายพลและถูกประหารชีวิตไปในการปฏิวัติฝรั่งเศสช่วงสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ในช่วงที่นโปเลียนเรืองอำนาจ เขาเป็นผู้บัญชาการกองทหารของอิตาลี และเป็นอุปราชแห่งอิตาลี นีโอพัลปา โดนัลด์ทรัมปี
สกุล"นีโอพัลปา" รวมไปถึง" นีโอพัลปา นีโอนาธา" ("Neopalpa neonata) "ถูกกล่าวถึงครั้งแรกในปี พ.ศ. 2541 โดย Dalibor Povolný หลังผ่านไปเกือบสองทศวรรษ นาซารีได้กลับมาพิจารณาวัตถุต่างๆ รวมไปถึงตัวอย่างที่ถูกเก็บสะสมไว้ในพิพิธภัณฑ์กีฏวิทยาโบฮาร์ธ ตั้งแต่การกล่าวถึงสกุลนี้เป็นครั้งแรก เขาคิดว่าบางตัวอย่างนั้นเป็นสายพันธุ์ใหม่ เขาจึงตั้งชื่อว่า "Neopalpa donaldtrumpi "ด้วยความที่เกล็ดบนหัวของผีเสื้อกลางคืนสายพันธุ์นี้มีสีเหลืองออกขาว ซึ่งทำให้เขานึกถึงทรงผมของดอนัลด์ ทรัมป์ คาร์ล ดันเนอมันน์
คาร์ล ดันเนอมันน์ (22 มีนาคม ค.ศ. 1896 – 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดงชายชาวเยอรมัน โดยคาร์ลเริ่มเล่นภาพยนตร์กว่า 50 เรื่อง ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1934 ถึง ค.ศ. 1945 โรลันโด นาบาร์เรเต
โรลันโด นาบาร์เรเต (Rolando Navarrete) นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ที่จังหวัดโกตาบาโตเดลซูร์ สถิติการชก 74 ครั้ง ชนะ 57 (น็อก 33) เสมอ 3 แพ้ 14 
นาบาร์เรเตขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2516 ชนะคะแนน เอดดี คลีเมนทอส จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ ฟิลิปปินส์ จนได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นแบนตัมเวตเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518 ชนะคะแนน คอนราโด วาสเควซ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็แพ้คะแนน เฟอร์นานโด กาบาเนลา เสียแชมป์ไปเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 จากนั้น นาวาเรตตเตขึ้นชกนอกรอบ ชนะน็อก เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป อดีตแชมป์โลกชาวฟิลิปปินส์ในยกที่ 2 เมื่อ พ.ศ. 2519 และได้ชิงแชมป์ OPBF รุ่นแบนตัมเวตที่ว่างที่เกาหลีใต้เมื่อ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2520 แพ้คะแนน คิม ยุงชิกไม่ได้แชมป์ เคยชกแพ้น็อก ถนอมจิต สุโขทัย ยก 9 ที่ ฟิลิปปินส์ จากนั้น ได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นเฟเทอร์เวตและซูเปอร์เฟเทอร์เวต ใน พ.ศ. 2521 และได้ชกแก้มือกับถนอมจิตอีกครั้ง ใน พ.ศ. 2522 แต่ทำได้แค่เสมอ  รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 2 : Second Empire (ค.ศ. 1852 - ค.ศ. 1870) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 (Napoléon III)2 ธันวาคม ค.ศ. 1852 (พ.ศ. 2395)4 กันยายน ค.ศ. 1870 (พ.ศ. 2413)* (20 เมษายน ค.ศ. 1808 - 9 มกราคม ค.ศ. 1873) • เป็นพระภาติยะ (หลานลุง) ในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 • ทรงเป็นประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสพระองค์แรก • ดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2391 จนถึงการปราบดาภิเษก • ทรงรัฐประหารและปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศส • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสพระองค์สุดท้าย มาเรีย อันนา แห่งนอยบูร์ก
มาเรีย อันนาแห่งพาลาทิเนท-นอยบูร์กประสูติเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1667 ที่วังเบนรัทที่เมืองดึสเซลดอร์ฟในเยอรมนี เป็นพระธิดาในฟิลิป วิลเลียม อีเล็คเตอร์แห่งพาลาไทน์และเอลิซาเบธ อมาลีแห่งเฮสส์-ดาร์มชตัดท์ มาเรีย อันนาเป็นพระอัครมเหสีองค์ที่สองในพระเจ้าคาร์โลสที่ 2 แห่งสเปน นนทรีย์ นิมิบุตร
นนทรีย์ นิมิบุตร ชื่อเล่นชื่อ อุ๋ย (เกิด 18 ธันวาคม พ.ศ. 2505 ที่จังหวัดนนทบุรี) เป็นทั้งผู้กำกับภาพยนตร์, ผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ และนักเขียนบทภาพยนตร์ นับได้ว่าเป็นผู้บุกเบิกวงการภาพยนตร์ยุคใหม่ของไทย ตั้งแต่ที่ได้กำกับเรื่อง 2499 อันธพาลครองเมือง ออกฉายเมื่อ พ.ศ. 2540 และหนังประสบความสำเร็จอย่างสูง วงการหนังไทยยุคใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น ซึ่งช่วยฟื้นฟูให้อุตสาหกรรมหนังไทยเข้าถึงกลุ่มคนดูยุคใหม่ ๆ มากขึ้น หลังจากที่ยุค พ.ศ. 2530 - 2540 หนังไทยอยู่ในภาวะตกต่ำมาเป็นเวลานาน ฌออากีม มูว์รา
นโปเลียนได้แต่งตั้งให้เขาดำรงตำแหน่งจอมพลแห่งกองทัพฝรั่งเศสในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1804 เขาได้รับตำแหน่งกษัตริย์แห่งเนเปิลส์ในปีค.ศ. 1808 มูว์รามีส่วนช่วยนโปเลียนอย่างมากในการรุกรานรัสเซียค.ศ. 1812 ต่อมาเมื่อนโปเลียนสิ้นอำนาจ การประชุมใหญ่แห่งเวียนนาได้บีบบังคับให้เขาสละราชสมบัติและถูกเนรเทศ แต่เขาก็พยายามกลับเข้ามาในเนเปิลส์อีก จนในที่สุดเขาถูกจับตัวได้โดยกองทหารของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งเนเปิลส์ และถูกประหารชีวิตในปี ค.ศ. 1815 สมเด็จพระนารายณ์มหาราช
สมเด็จพระนารายณ์มหาราช เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันจันทร์ เดือนยี่ ปีวอก พ.ศ. 2175 เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าปราสาททอง กับพระราชเทวีไม่ปรากฏพระนาม[1] คำให้การชาวกรุงเก่า ระบุว่าพระชนนีของพระองค์ชื่อพระสุริยา[2] ส่วน คำให้การขุนหลวงหาวัด ระบุพระนามว่าพระอุบลเทวี[3] และหม่อมหลวงมานิจ ชุมสาย ระบุพระนามว่าพระนางศิริธิดา[4] และมีพระขนิษฐาร่วมพระมารดาคือกรมหลวงโยธาทิพ (หรือพระราชกัลยาณี)[5][6][7] นโปเลียนที่ 2
เชื้อพระวงศ์โบนาปาร์ตพระองค์ต่อมาที่ได้ขึ้นเสวยราชย์เป็นพระมหากษัตริย์ปกครองฝรั่งเศสก็คือเจ้าชายหลุยส์-นโปเลียน พระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 1 แห่งฮอลล์แลนด์ พระอนุชาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ซึ่งเสด็จขึ้นครองราชย์ในปี พ.ศ. 2395 โดยใช้พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ฌ็อง ลาน
ฌ็อง ลาน (; 10 เมษายน ค.ศ. 1769 - 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1809) เป็นทหารและผู้บัญชาการทหารระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งใน 18 จอมพลฝรั่งเศสดั้งเดิมที่นโปเลียนทรงสถาปนาและเป็นหนึ่งในคนสนิทของนโปเลียน โบนาปาร์ต เขาเป็นหนึ่งในคนที่สนับสนุนนโปเลียนในรัฐประหาร 18 บรูแมร์ เขามีส่วนร่วมในยุทธการที่เอาสเทอร์ลิทซ์ ยุทธการที่เยนาและฟรีดลันด์ ในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1809 ที่ยุทธการที่แอสเพน-เอสริ่ง เขาถูกปืนใหญ่ยิง ในระหว่างการโจมตีของออสเตรียตอบโต้โดย นายพล โจฮานน์ ฟอน เคลอเนา เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส หลังจากถูกเคลื่อนย้ายไป
เอเบอร์สดอร์ฟ หลังจากนั้นประมาณ 10 วันเขาก็เสียชีวิตจากจากบาดแผลที่รุนแรง รวมแล้วมีอายุ 40 ปี ปาล พนมยงค์
ปาล พนมยงค์ เกิดวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2474 ก่อนหน้าการเปลี่ยนแปลงการปกครองแผ่นดินเพียง 6 เดือน ที่ "บ้านป้อมเพชร์" ถนนสีลม ซึ่งเป็นบ้านของมหาอำมาตย์ตรี พระยาชัยวิชิตวิศิษฎ์ธรรมธาดา (ขำ ณ ป้อมเพชร์) กับคุณหญิงเพ็ง ชัยวิชิตฯ ผู้เป็นตา-ยาย เดิมมีชื่อจริงสะกดว่า "ปาน" เพราะเมื่อเกิดมีปานแดงที่หน้าผาก แต่ปานแดงได้หายไปจึงเปลี่ยนการสะกดเป็น "ปาล" ซึ่งมีความหมายว่าการปกครอง นาบู
พัลพาทีนเกิดบนนาบูเมื่อ 82 ปีก่อนยุทธการยาวิน ขณะที่เหตุการณ์ยังไม่แน่ชัดเขาก็ได้กลายมาเป็นลอร์ดมืดแห่งซิธลึกลับที่ชื่อดาร์ธ ซีเดียสโดยเดิมทีเป็นศิษย์ของดาร์ธ เพลกัส เมื่อ 25 ปีก่อนยุทธการยาวินเขาได้สั่งให้มีการลอบสังหารวิดาร์ คิมและได้รับเลือกตั้งให้ทำหน้าที่แทนคิม ซึ่งก็คือวุฒิสมาชิกเขตชอมเมลล์นั่นเอง ในที่สุดการยักย้ายของพัลพาทีนได้นำเขาไปสู่การโค่นล้มสาธารณรัฐพร้อมกับเปลี่ยนวัฒนธรรมของนาบูอย่างรุนแรง หลังจากที่ตั้งระเบียบใหม่ ชาวนาบูมากมายได้ทำตัวเป็นปรปักกับพัลพาทีนอย่างลับๆ ราชอาณาจักรเวสต์ฟาเลีย
ราชอาณาจักรเวสต์ฟาเลีย () เป็นราชอาณาจักรที่รุ่งเรืองระหว่าง ค.ศ. 1807 จนถึง ค.ศ. 1813 ที่ตั้งอยู่ในเยอรมนีปัจจุบัน แม้ว่าจะเป็นอาณาจักรอิสระแต่ก็เป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ปกครองโดยเฌโรม โบนาปาร์ตพระอนุชาของนโปเลียน ชื่อของอาณาจักรตั้งตามเวสต์ฟาเลียแต่ดินแดนของอาณาจักรไม่มีความเกี่ยวข้องกับเวสต์ฟาเลียเท่าใดนัก จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
เมื่อวันที่ 24 ธันวาคม ค.ศ. 1800 (วันคริสต์มาสอีฟ) ได้มีการลอบวางระเบิดนโปเลียนที่ถนนซังต์-นิเคส ในกรุงปารีส ขณะที่ขบวนรถม้าของเขากำลังมุ่งหน้าไปโรงโอเปร่า รถม้าของกงสุลเอกได้ควบผ่านพ้นจุดเกิดเหตุไปอย่างรวดเร็ว ระเบิดเกิดปะทุขึ้นช้ากว่าที่คาดทำให้กระจกรถม้าแตกกระจายเท่านั้น แต่สถานที่เกิดเหตุที่กลายเป็นซากปรักหักพังเต็มไปด้วยความโกลาหล มีผู้เสียชีวิตกว่าสิบคน โฌแซ็ฟ ฟูเช ซึ่งดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีมหาดไทยในสมัยนั้น ได้พิสูจน์ว่าอาชญากรรมดังกล่าวเป็นฝีมือกลุ่มฝักใฝ่กษัตริย์ ในขณะที่นโปเลียนเชื่อว่าเป็นฝีมือของพวกฌากอแบ็ง การประหารดยุกแห่งอิงไฮน์เป็นหนึ่งในผลพวงตามมา สาธารณรัฐโนลี
สาธารณรัฐโนลีถูกนโปเลียน โบนาปาร์ตทรงรุกรานเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1797 ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
ในช่วงท้ายของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ระบอบกษัตริย์และเจ้าขุนมูลนายถูกล้มล้างในการปฏิวัติฝรั่งเศส ซึ่งเปลี่ยนโฉมหน้าประวัติศาสตร์ฝรั่งเศสและประวัติศาสตร์โลกไปตลอดกาล ประเทศฝรั่งเศสถูกปกครองโดยระบอบสาธารณรัฐเป็นระยะเวลาหนึ่ง ก่อนที่จะถูกแทนที่ด้วยระบอบจักรวรรดิเมื่อนโปเลียน โบนาปาร์ต ประกาศตนเป็นจักรพรรดิ ตามมาด้วยความพ่ายแพ้ของนโปเลียนในสงครามนโปเลียน ฝรั่งเศสจึงเปลี่ยนผ่านเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองหลายครั้ง เช่น การฟื้นฟูระบอบกษัตริย์, การสถาปนาระบอบสาธารณรัฐครั้งที่สองช่วงสั้นๆ ตามมาด้วยจักรวรรดิที่สอง จนไปสิ้นสุดลงที่สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สามซึ่งสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1870  จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
การประหารเกิดขึ้นที่เมืองแวงแซนน์ชานกรุงปารีส ภายหลังการไต่สวนที่ถูกจัดฉากให้ดูเป็นไปตามกระบวนการ (ซึ่งก็พบว่าเจ้าชายไม่มีความผิด) มีเพียงอังกฤษเท่านั้นที่ทักท้วง ส่วนรัสเซียและออสเตรียนั้น สงวนท่าทีไม่ยอมทัดทาน ทำให้เกิดเสียงเล่าลือเกี่ยวกับนโปเลียนว่าเป็น รอแบ็สปีแยร์บนหลังม้า (ที่เกาะเซนต์เฮเลนา นโปเลียนยอมรับความผิดนี้ แม้ว่าตาแลร็องจะมีส่วนพัวพันด้วยก็ตาม) หลังจากได้ก่อความผิดนี้ต่อสาธารณรัฐ และเพื่อไม่ให้กงสุลเอกขึ้นชื่อว่าก่อคดีสังหารบุคคลในราชวงศ์ซ้ำซ้อน นโปเลียนจึงได้สถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1804 โรนัลด์ เดลา โรซา
เดลา โรซา เกิดวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 1962 ที่บารังไกย์บาโต ซานตาครูซ จังหวัดตีโมกดาเบา โดยเป็นบุตรของเซอร์เตโอโดโร ดีอามาตอน เดลา โรซา และอานีเซีย ครุสเปโร มาลาพอน[1][2] ครอบครัวของเขา "ค่อนข้างจน" เพราะพ่อของเขามีรายได้น้อยในการทำงานเป็นคนขับรถสามล้อ[4][5] ครั้นเดลา โรซา เข้าสู่วัยหนุ่มก็ทำงานเป็นคนขนของในตลาดปลา และกระเป๋ารถโดยสารประจำทาง รวมถึงรับทำการบ้านให้เพื่อนร่วมชั้นเพื่อแลกกับอาหารมื้อเที่ยง นอกจากนี้ เขาใช้เวลาเดิน 8 กิโลเมตรทุกวันจากโรงเรียนถึงบ้าน[5] ลูว์เซียง โบนาปาร์ต
หลังนโปเลียนขึ้นเป็นกงสุลเอกแห่งสาธารณรัฐ ในปี ค.ศ. 1802 เขาก็ทะเลาะกับนโปเลียนเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับความคิดที่จะเปลี่ยนระบอบการปกครองเป็นระบอบจักรพรรดิ โดยเฉพาะความคิดที่นโปเลียนจะสมรสกับเจ้าหญิงสเปนจากราชวงศ์บูร์บง ลูว์เซียงจึงเนรเทศตัวเองออกจากฝรั่งเศสและไปอาศัยอยู่ที่โรม จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1809 นโปเลียนกดดันให้เขาหย่ากับภรรยาและกลับฝรั่งเศส แม้กระทั่งมารดาเองก็เขียนจดหมายมากดดันให้แยกทางกับเธอและกลับฝรั่งเศส ลูว์เซียงไม่ยอมจึงถูกกุมตัวอยู่ในอิตาลี (ซึ่งถูกปกครองโดยฝรั่งเศส) เขาและครอบครัวพยายามหลบหนีทางเรือไปยังสหรัฐอเมริกาแต่ก็ถูกจับกุมโดยราชนาวีอังกฤษ เขาถูกพาไปขึ้นฝั่งยังแผ่นดินอังกฤษ ซึ่งได้รับการต้อนรับและสดุดีเป็นอย่างดีจากการที่เขาต่อต้านนโปเลียน ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา
ฌ็อง-ตอมา อารีกี เดอ กาซานอวา () หรือที่บางแหล่งระบุชื่อว่า ฌ็อง-ตูแซ็ง อารีกี เดอ กาซานอวา (; เกิดวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1778 ในกอร์เต; เสียชีวิตวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1853 ในปารีส) เป็นนักการทูตและทหารฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน ในปลายคริสต์ทศวรรษ 1840 อารีกีเข้าไปมีส่วนร่วมในการเมืองและได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและสมาชิกวุฒิสภาในรัฐสภาฝรั่งเศส เขาเป็นญาติเขยของนโปเลียน โบนาปาร์ต รายพระนามพระมหากษัตริย์และจักรพรรดิฝรั่งเศส
จักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 (ร้อยวัน) : Premier Empire (Cent-Jours) (พ.ศ. 2358) • ราชวงศ์โบนาปาร์ต •พระปรมาภิไธยขึ้นครองราชย์สิ้นสุดการครองราชย์หมายเหตุจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 (Napoléon Ier)20 มีนาคม พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815)22 มิถุนายน พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815)• เสด็จกลับมายังกรุงปารีสเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2358 • 18 มิถุนายน พ.ศ. 2358 พ่ายแพ้ในสงครามวอเตอร์ลู • 22 มิถุนายน พ.ศ. 2358 ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระราชโอรสจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 (Napoléon II)22 มิถุนายน พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815)7 กรกฎาคม พ.ศ. 2358 (ค.ศ. 1815)• จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงสละราชสมบัติให้แก่พระองค์เมื่อมีพระชนมายุเพียง 4 พรรษา • มิทรงทราบว่าพระองค์เป็นจักรพรรดิ ขณะที่ประทับอยู่ ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย • ทรงเป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสเพียง 15 วัน ก่อนที่จะมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บงครั้งที่ 2 นโปเลียนที่ 2
ในวันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2357 พระนางมารี หลุยส์ เสด็จ ฯ ออกจากพระราชวังตุยเลอรีพร้อมกับพระราชโอรส โดยที่หมายแรกก็คือพระราชวังร็องบูเยต์ แต่ด้วยความที่ทรงกลัวกองทหารของฝ่ายศัตรูที่กำลังคืบคลานเข้ามา จึงเสด็จ ฯ ต่อไปยังพระราชวังบลัว ต่อมาในวันที่ 13 เมษายน พระนางและพระราชโอรสจึงเสด็จ ฯ กลับไปยังพระราชวังร็องบูเยต์ และทรงพบกับพระราชบิดา จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรีย พร้อมด้วยจักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย จากนั้นในวันที่ 23 เมษายน พระนางและพระราชโอรสจึงเสด็จ ฯ ออกจากร็องบูเยต์และฝรั่งเศสไปพำนักลี้ภัยอยู่ที่ออสเตรียเป็นการถาวร ภายใต้การอารักขาของกองทหารออสเตรีย โดยมิมีโอกาสได้เสด็จ ฯ กลับมาอีกเลยตลอดช่วงพระชนม์ชีพที่เหลือ สมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ
จอมพลสมเด็จพระอนุชาธิราช เจ้าฟ้าจักรพงษ์ภูวนาถ กรมหลวงพิษณุโลกประชานาถ ประสูติในพระบรมมหาราชวัง เมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2425 (ปฏิทินสากลคือ พ.ศ. 2426) เป็นองค์ต้นราชสกุล "จักรพงษ์"[2] พระราชโอรสพระองค์ที่ 40 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และพระองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระศรีพัชรินทราบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง และทรงเป็นสมเด็จพระอนุชาธิราช ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว พระองค์ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนนายร้อยมหาดเล็กตามพระราชประสงค์ของสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย หลังจากสำเร็จการศึกษา ทรงรับราชการทหารเป็นเสนาธิการทหารบก โดยทรงริเริ่มจัดตั้งโรงเรียนเสนาธิการทหารบก ทรงเป็นผู้วางรากฐานการบินในเมืองไทย นีโคไล บุลกานิน
นีโคไล อะเลคซันโดรวิช บุลกานิน (; ; 11 มิถุนายน 2438 - 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) เป็นนักการเมืองโซเวียต เป็น ผู้บัญชาการประชากลาโหม
แห่งสหภาพโซเวียตภายใต้รัฐบาลโจเซฟ สตาลิน รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม (พ.ศ. 2496–พ.ศ. 2498) และประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียต (1955-1958) ภายใต้รัฐบาล นีกีตา ครุชชอฟ
บุลกานิน เกิดใน นิจนีนอฟโกรอด เขาเป็นบุตรชายของครอบครัวชนชั้นแรงงาน เขาได้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์ พ.ศ. 2460 และได้รับแต่งตั่งเป็นหัวหน้ากรมตำรวจเชการ์ ในปีพ.ศ. 2461-พ.ศ. 2465 (หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย) เขาได้เป็นผู้บริหารโรงอุตสาหกรรมและการไฟฟ้าจนกระทั่ง พ.ศ. 2470 เขาเป็น ผู้อำนวยการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งมอสโกในปี พ.ศ. 2470-พ.ศ. 2474 บุลกานิน เป็นประธานคณะกรรมการบริหารของมอสโกในปีพ.ศ. 2474-พ.ศ. 2477,  ปัมโปลนา
เชื่อว่าสร้างขึ้นโดยขุนพลชาวโรมันชื่อ ปอมเปย์ เมื่อราว 75-74 ปีก่อนคริสต์ศักราช ต่อมาถูกรุกรานโดยพวกวิซิกอทและตกอยู่ใต้อำนาจของพวกมัวร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนพระเจ้าชาร์เลอมาญ กษัตริย์ของพวกแฟรงก์ซึ่งต่อมาได้เป็นจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้ยึดเมืองนี้จากพวกมัวร์ ในปี ค.ศ. 778 และสถาปนาเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรนาวาร์ซึ่งปกครองดินแดนทางตอนเหนือของสเปนและทางตะวันตกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส จนเมื่อมีการรวมราชอาณาจักรนาวาร์เข้ากับอาณาจักรคาสตีลทางภาคกลางของสเปน จึงได้รับสถาปนาเป็นเมืองอุปราช (viceroyalty) ใน ค.ศ. 1515 ราชวงศ์โบนาปาร์ต
หลังจากนโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเอลบาได้ไม่นานก็ทรงรวบรวมกำลังทหารขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับหนีออกจากเกาะเอลบาและกลับมาปกครองฝรั่งเศสอีกครั้ง แต่ปกครองได้เพียง 100 วันก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติอีกครั้งและถูกส่งตัวไปยังเกาะเซนต์เฮเลนา และสวรรคตที่เกาะนี้เมื่อปี ค.ศ. 1821 หลังจากนั้นราชสกุลโบนาปาร์ตก็เงียบหายไปจนถึงปี ค.ศ. 1848 หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต พระราชนัดดาในพระเจ้านโปเลียนที่ 1 ก็ได้เป็นประธานาธิบดีฝรั่งเศสคนแรก ต่อมาหลังจากดำรงตำแหน่ง ครบ 4 ปี ก็ประกาศสถาปนาตนเองขึ้นเป็น จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ในปี ค.ศ. 1852และครองราชย์อยู่ 18 ปีก็สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1870 เป็นอันสิ้นสุดราชวงศ์โบนาปาร์ตและสิ้นสุดระบอบกษัตริย์ที่ปกครองฝรั่งเศสมายาวนาน เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมารแห่งฝรั่งเศส
พระองค์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ค.ศ. 1856 โดยมีพระยศว่า เจ้าชายนโปเลียน พระราชกุมาร แต่หลังระบอบกษัตริย์ลูกล้มล้างใน ค.ศ. 1870 พระยศของพระองค์จึงเหลือแค่ หลุยส์-นโปเลียน พระราชกุมาร แต่พวกโบนาปาร์ตนิยมมักจะเรียกพระองค์ว่า นโปเลียนที่ 4 พระองค์เคยเสด็จพระราชดำเนินเยือนสยามประเทศเป็นการส่วนพระองค์ใน ค.ศ. 1873 จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
กาโรลีน โบนาปาร์ต เอลิซ่า โบนาปาร์ต เฌโรม โบนาปาร์ต โฌแซ็ฟ โบนาปาร์ต หลุยส์ โบนาปาร์ต ลูว์เซียง โบนาปาร์ต เปาลีน โบนาปาร์ต สมเด็จพระราชินีเดซีเดอเรียแห่งสวีเดน
ในปีค.ศ. 1800 เดซีเรได้อยู่ในสถานที่ที่เกิดการลอบสังหารนโปเลียนซึ่งล้มเหลว เมื่อระเบิดได้ระเบิดขึ้นบริเวณระหว่างรถม้าของนโปเลียนกับรถม้าที่เธอและแคโรไลน์ โบนาปาร์ตนั่งมา เดซีเรไม่ได้สนใจการเมือง แต่ด้วยเธอมีสายสัมพันธ์อันดีทำให้ต้องกลายเป็นหุ่นเชิดของสามีและนโปเลียน ซึ่งใช้อิทธิพลที่มีต่อเธอซึ่งกันและกันในการส่งผ่านข้อความในปีค.ศ. 1801 เบอร์นาดอตต์ได้เข้าแทรกแซงเธอตามความต้องการของนายพลเออร์นูฟโดยผ่านโจเซฟ ในปีค.ศ. 1802 แผนการสมคบคิดต่อต้านนโปเลียนได้ถูกเปิดเผย นโปเลียนได้สงสัยเบอร์นาดอตต์ และได้ทำการสอบปากคำเดซีเร ซึ่งเธอได้บอกเขาอย่างบริสุทธิใจว่าสามีของเธอไม่ได้เกี่ยวข้องกับแผนการ แม้ว่าเขาจะได้พบกับนายพลมอโรที่บ้านและเบอร์นาดอตต์มีการพึมพำถึงชื่อของเขาในตอนนอนหลับ หลังจากเหตุการณ์นี้นโปเลียนได้แต่งตั้งเบอร์นาดอตต์เป็นผู้ว่าการลุยเซียนา ทั้งคู่พร้อมที่จะเดินทางโดยเรือแล้วเมื่อมีคำสั่งเพิกถอนการแต่งตั้ง จักรพรรดินิโคลอส คานาบอส
จักรพรรดินิโคลอส คานาบอส () จักรพรรดินิโคลอสทรงได้รับเลือกให้เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิไบแซนไทน์เมื่อวันที่ 25 หรือ 27 มกราคม ค.ศ. 1204 โดยที่ประชุมสภาเซเนตไบแซนไทน์ (Byzantine Senate), นักบวช และมหาชนของคอนแสตนติโนเปิลในการเป็นปฏิปักษ์ต่อจักรพรรดิไอแซ็คที่ 2 อันเจลอสและอเล็กซิออสที่ 4 อันเจลอส นิโคลอส คานาบอสทรงเป็นขุนนางหนุ่มที่ได้รับเลือกหลังจากที่สภาพยายามสรรหาผู้ที่เหมาะสมอยู่สามวัน และไม่ทรงยอมรับผลการเลือกตั้ง แม้ว่าจะทรงได้รับเลือกโดยเสียงของผู้นิยมแต่ก็ไม่ทรงมีอำนาจเท่าใดนักไม่ทรงยอมออกจากอะยาโซเฟีย ซีวิลลอว์ (ระบบกฎหมาย)
ตัวอย่างที่สำคัญของซีวิลลอว์ ได้แก่ ประมวลกฎหมายนโปเลียน (1804) ซึ่งตั้งชื่อตามจักรพรรดินโปเลียน โบนาปาร์ตแห่งฝรั่งเศส ประมวลกฎหมายดังกล่าวประกอบด้วย 3 ส่วน กล่าวคือ กฎหมายลักษณะบุคคล ทรัพย์ และกฎหมายพาณิชย์ ประมวลกฎหมายนั้นจะประกอบด้วยหลักกฎหมายที่เป็นนามธรรม ไม่ใช่การนำคำพิพากษาของศาลมารวบรวมให้เป็นกฎหมาย  นโปเลียนที่ 2
เมื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 สละราชสมบัติในวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2357 ทรงเสนอพระนามพระราชโอรสของพระองค์ขึ้นเป็นจักรพรรดิ อย่างไรก็ตาม ฝ่ายพันธมิตรผู้ชนะสงครามนโปเลียนไม่ยอมรับการสืบราชบัลลังก์ดังกล่าว จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จึงถูกบังคับให้สละราชสมบัติโดยปราศจากเงื่อนไขในอีกหลายวันต่อมา ซึ่งแม้ว่าจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 ไม่ได้ทรงปกครองฝรั่งเศสในทางปฏิบัติแต่อย่างใด แต่ก็ถือว่าทรงเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศสในนามในปี พ.ศ. 2358 หลังจากการล่มสลายในระบอบการปกครองของพระราชบิดา ต่อมาในปี พ.ศ. 2395 เมื่อพระญาติของพระองค์ หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ได้ราชาภิเษกเป็นจักรพรรดิและสถาปนาจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง ทรงเลือกใช้พระนามาภิไธยว่าจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 เพื่อเป็นการยอมรับพระราชสถานะของจักรพรรดินโปเลียนที่ 2 และการครองราชย์ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ ของพระองค์ นักบุญนิโคลัส
ตำนานเกี่ยวกับนักบุญนิโคลัสที่แพร่หลายในปัจจุบันระบุว่าท่านเกิดที่เมืองปารารา ดินแดนอานาโตเลียในปี ค.ศ. 270 ช่วงวัยหนุ่มท่านได้จาริกแสวงบุญไปอียิปต์และปาเลสไตน์ พอกลับมาได้ไม่นานก็ได้รับแต่งตั้งเป็นบิชอปแห่งมิรา ช่วงการเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนในจักรวรรดิโรมันสมัยจักรพรรดิไดโอคลีเชียน ท่านถูกจับขังคุก การเบียดเบียนสิ้นสุดลงในรัชสมัยจักรพรรดิคอนสแตนติน ท่านจึงถูกปล่อยตัว ต่อมาได้เข้าร่วมสภาสังคายนาไนเซียครั้งที่หนึ่ง และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 343 ต่อมาในปี 1087 ศพของท่านถูกพ่อค้าชาวอิตาลีขโมยจากเมืองมิรามาไว้ที่เมืองบารี ประเทศอิตาลี จวบจนปัจจุบัน นิกโกเลาะ มาเกียเวลลี
นิคโคโล มาเคียเวลลี (อังกฤษ:Niccolo Machiavelli) หรือ นิคโคโล ดี แบร์นาโด เดย์ มาเคียเวลลี (อิตาลี:Niccolò di Bernardo dei Machiavelli) เกิดเมื่อ 3 พฤษภาคม ค.ศ.1469 ที่เมืองฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี บิดาของมาเคียเวลลี คือ เบอร์นาโด มาเคียเวลลี มีอาชีพเป็นทนายความและสนใจการศึกษาด้านมนุษยศาสตร์ ส่วนมารดา คือ บาร์โรโลเนีย เพลลี ว่ากันว่าเป็นกวีทางศาสนา นิคโคโล มาเคียเวลลี เริ่มเรียนหนังสือเมื่ออายุ 7 ปี โดยศึกษาเกี่ยวกับภาษาลาตินเป็นพื้นฐาน เมื่ออายุได้ 12 ปี ได้ศึกษากับอาจารย์ที่มีชื่อเสียงคือ เปาโล ดารอนซิกลีโอนี (Pao Daroniglioni) และได้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ ซึ่งได้พบอาจารย์ที่มีอิทธิพลต่อ นิคโดโล มาเคียเวลลีเป็นอย่างมาก นั่นก็คือ มาร์เซลโล อเดรียนี (Marcello Adriani) ซึ่งเป็นอาจารย์ที่สอนวิชาคลาสสิคที่มหาวิทยาลัยฟลอเรนซ์ ต่อมาอาจารย์ท่านนี้ได้รับการแต่งตั้งเป็นเสนาบดีชั้นผู้ใหญ่ในเมืองฟลอเรนซ์ 
นิคโคโล มาเคียเวลลี ได้เริ่มเข้ารับราชการครั้งแรกในช่วงเดือน มิถุนายน ค.ศ.1498 ในตำแหน่งเลขานุการฝ่ายการทูตแห่งมหาชนรัฐฟลอเรนซ์ ขณะนั้น มาเคียเวลลี อายุได้ 19 ปี และได้ดำรงตำแหน่งนี้เป็นนระยะเวลา 14 ปี ซึ่งทำให้มาเคียเวลลีได้เดนทางไปสังเกตการณ์ทางการทูตทั้งภายในและภายนอกประเทศอิตาลี โดยมาเคียเลลีได้มีโอกาสพบกับบุคคลสำคัญที่มีอิทธิพลทางการเมืองหลายท่านทำให้มีโอกาสได้พบกับ ซีซาร์ บอร์เจีย (Cesare Borgia)ในปี ค.ศ.1502 ผู้นำทัพเข้ายึดดินแดนของสันตะปาปาอย่างไม่เกรงกลัวต่ออำนาจใดๆทั้งสิ้น ทำให้มาเคียเวลลีประทับใจท่านซ๊ซาร์ บอร์เจีย เป็นอย่างมากซึ่งเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจที่สำคัญในการเขียน The Prince หรือ เจ้าผู้ปกครอง (โดยเฉพาะบทที่7) นอกจากนั้นยังมีโฮกาสได้พบกับสันตะปาปาจูเลียสที่2 เมื่อ ค.ศ.1506 และจักรพรรดิแมกซิมิเลียน เมื่อ ค.ศ.1507 
นิคโคโล มาเคียเวลลี ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเลขานุการของคณะกรรมการทั้งเก้าของกองทหารแห่งชาติในปี ค.ศ.1506 สามารถจัดตั้งกองทหารดังกล่าวสำเร็จในปี ค.ศ.1509 เหตุการณ์ในครั้งนี้ทำให้มาเคียเวลลีมีอิทธิพลและสามารถทำให้ประชาชนในเมืองฟลอเรนซ์ยอมรับในตัวมาเคียเวลลีมากยิ่งขึ้น ในปี ค.ศ.1510 เกิดการเปลี่ยนแปลงของสถานการณ์ทางการเมืองทำให้เมืองฟลอเรนซ์ทำให้เมืองฟลอเรนซ์กลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลเมดิซีอีกครั้ง(ซึ่งตระกูลเมดิซีเคยมีอำนาจในเมืองฟลอเรนซ์มาตั้งแต่ปี ค.ศ.1432)มาเคียเวลลีถูกปลดออกจากตำแหน่งเมื่อวันที่ 15 พฤศจิการยน ค.ศ.1512 ขณะนั้นมาเคียเวลลีอายุ 43 ปี แต่ความโชคร้ายไม่ได้หยุดเพียงแค่นั้นเพราะต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ.1513 มาเคียเวลลีถูกกล่าวหาว่ามีส่วนร่วมในการโค่นล้มอำนาจของตระกูลเมดิซีที่ถูกจับได้ ทำให้ถูกจับกุมและโดนทรมาน แต่เพราะมาเคียเวลลีไม่ได้กระทำผิดตามที่ถูกกล่าวหาจึงได้รับอิสรภาพเมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ.1513 ตามประกาศนิรโทษกรรม หลังจากนั้นมาเคียเวลลีได้ย้ายไปอยู่ชนบทพร้อมภรรยาและบุตรอีก 6 คน ที่เซนท์แอนเดรีย (Sant Andrea)ในแปร์กูสซีนา ห่างไปทางตอนใต้ของเมืองฟลอเรนซ์ 7 ไมล์ และได้อุทิศตัวเองเพื่อการศึกษาและการเขียนตำราทางการเมือง ซึ่งผลงานเหล่านั้นได้สร้างชื่อเสียงให้มาเคียเวลลีไม่ว่าจะเป็น บทความวิชาการ ร้อยแก้วร้อยกรอง หรือบทละครต่างๆ เช่น เจ้าผู้ปกครอง (The Prince) จนเมื่อปี ค.ศ.1520 มาเคียเวลลีได้รับบัญชาจากคาร์ดินัล กุยลิโอ้ เดอ เมดิซ๊ ให้เขียนประวัติของนครฟลอเรนซ์ในปี ค.ศ.1525 ได้กลับเข้ามาวงการของการเมืองอีกครั้งเป็นระยะเวลาสั้น ในปี ค.ศ.1526 ได้เป็นประธานคณะกรรมการส่วนท้องถิ่นและมาเคียเวลลีได้มีโอกาสไปปฏิบัติการทางการทูตในฐานะกึ่งเจ้าหน้าที่ของสำนักสันตะปาปา ทำให้มาเคียเวลลีมีความหวังที่จะไดกลับมารับตำแหน่งในเมืองฟลอเรนซ์อีกครั้ง แต่ถูกกล่าวหาซึ่งทำให้เสียโอกาสที่จะเข้าไปรับราชการในตำแหน่งเลขานุการ มาเคียเวลลีถึงแก่กรรมด้วยวัย 58 ปี เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ.1527 และมีพิธีฝังศพเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ.1527 ณ ซันตา โกรเช ฟลอเร็นซ์ รายนามประธานาธิบดีสาธารณรัฐฝรั่งเศส
สาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 (1848 - 1852)#รูปรายนามเริ่มวาระสิ้นสุดวาระพรรคการเมือง1หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต Louis-Napoléon Bonaparte20 ธันวาคม 18482 ธันวาคม 1852โบนาปาร์ตนิยม จอห์น ฮอลแลนด์ โรส
จอห์น ฮอลแลนด์ โรส () เป็นนักประวัติศาสตร์ชาวอังกฤษ เกิดเมื่อ 28 มิถุนายน 1985 และเสียชีวิตเมื่อ 3 มีนาคม 1942 เขาเคยได้รับตำแหน่ง Vere Harmsworth Professor of Imperial and Naval History ที่มหาวิทยาลัยแคมบริดจ์ระหว่างปี 1919 ถึง 1934 ซึ่งออกมาจากการเกษียณอายุ เขาเขียนหนังสือประวัติศาสตร์เรื่อง "The Development of the European Nations" รวมถึงยังเขียนเรื่องชีวประวัติของ วิลเลียม พิตต์ ผู้เยาว์ และ นโปเลียน โบนาปาร์ต และงานเขียนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อีกมากมาย นโปเลียนที่ 2
ตั้งแต่ฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2357 เป็นต้นมา เจ้าชายนโปเลียนทรงใช้พระชนม์ชีพอยู่ในออสเตรียและทรงเป็นที่รู้จักในพระนาม "ฟรันซ์" ซึ่งเป็นชื่อที่ทรงได้รับมาเป็นชื่อที่สอง ในปี พ.ศ. 2361 ทรงได้รับสถาปนาพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งไรช์สตัดท์ ซึงเป็นอิสริยยศที่ได้รับสืบทอดมาจากพระราชอัยกา (ตา) ฝ่ายพระราชมารดา จักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 เจ้าชายฟรันซ์ทรงได้รับการศึกษาจากครูผู้สอนจากกองทัพ จึงทำให้พระองค์มีความสนพระทัยด้านการทหารในเวลาต่อมา ทรงแต่งกายด้วยชุดทหารจำลองและเล่นแปรแถวกองทหารในบริเวณพระราชวัง จนกระทั่งเจริญพระชันษาได้ 8 ชันษา จึงเป็นที่ปรากฏแน่ชัดแก่คณาอาจารย์ของพระองค์ว่าจะทรงเลือกอาชีพทางด้านการทหาร วิกตอร์ อูโก
ในช่วงวัยเยาว์ของอูโกมีเหตุการณ์สำคัญเกิดขึ้นมากมาย ในคริสต์ศตวรรษก่อนหน้าที่เขาจะเกิด ราชวงศ์บูร์บงถูกโค่นลงในการปฏิวัติฝรั่งเศส ตามมาด้วยการรุ่งเรืองและล่มสลายของสาธารณรัฐแห่งแรก การรุ่งเรืองของจักรวรรดิฝรั่งเศสที่หนึ่ง การรวบอำนาจเผด็จการของนโปเลียน โบนาปาร์ต ซึ่งสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิหลังจากอูโกเกิดได้สองปี ราชวงศ์บูร์บงได้รับการสถาปนากลับมาอีกครั้งก่อนที่อูโกจะมีอายุครบ 18 ปี แนวคิดทางการเมืองและทางศาสนาที่ตรงข้ามกันของพ่อและแม่สะท้อนถึงแรงผลักดันในการสงครามในฝรั่งเศสที่เกิดขึ้นตลอดช่วงชีวิตของเขา พ่อของอูโกเป็นนายทหารระดับสูงในกองทัพของนโปเลียน ซึ่งไม่นับถือพระเป็นเจ้าแต่ยกย่องนโปเลียนเป็นวีรบุรุษ ส่วนแม่ของเขาเป็นชาวคาทอลิกผู้เคร่งครัดและจงรักภักดีต่อราชวงศ์ ครอบครัวของอูโกต้องย้ายบ้านบ่อย ๆ ตามการรับตำแหน่งของบิดา ทำให้อูโกได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมายระหว่างการเดินทาง ครั้งหนึ่งเมื่อครอบครัวของเขาเดินทางไปยังเนเปิลส์ อูโกได้เห็นช่องเขาแอลป์ขนาดใหญ่กับยอดสูงอันปกคลุมด้วยหิมะ เขาได้เห็นทะเลเมดิเตอเรเนียนสีน้ำเงินสด และได้เห็นงานเทศกาลรื่นเริงต่าง ๆ ในกรุงโรม แม้เวลานั้นเขาจะมีอายุเพียง 6 ปี แต่ก็สามารถจำการเดินทางครึ่งปีนั้นได้อย่างแม่นยำ พวกเขาอยู่ในเนเปิลส์หลายเดือนก่อนจะย้ายกลับมายังปารีส ซิมโฟนีหมายเลข 3 (เบทโฮเฟิน)
เบทโฮเฟินเริ่มแต่งซิมโฟนีบทนี้ด้วยความเลื่อมใสในตัวนโปเลียน โบนาปาร์ต (1769-1821) ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส เดิมเมื่อเริ่มแต่ง เขาอุทิศผลงานชิ้นนี้ให้กับนโปเลียน พร้อมกับตั้งชื่อให้ว่า "Bonaparte" เริ่มตั้งแต่ช่วงปลายปี ค.ศ. 1803 แล้วเสร็จเมื่อต้นปี ค.ศ. 1804  ซิมโฟนีหมายเลข 3 (เบทโฮเฟิน)
ต่อมาเมื่อนโปเลียนสถาปนาตนเองขึ้นเป็นจักรพรรดิ พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1804 เบทโฮเฟินผิดหวังในความมักใหญ่ใฝ่สูงของนโปเลียน ถึงกับใช้มีดกรีดกระดาษโน้ตเพลงต้นฉบับเพื่อขูดชื่อโบนาปาร์ตออก จนทำให้ต้นฉบับเป็นรอยฉีกขาด เบทโฮเฟินได้เปลี่ยนชื่อซิมโฟนีบทนี้เป็น "Sinfonia eroica, composta per festeggiare il sovvenire d'un grand'uomo" ("heroic symphony, composed to celebrate the memory of a great man") หรือเรียกสั้นๆ ว่า "Sinfonia eroica"  อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส
อีเลฟเทริออส เวนิเซลอส (Eleftherios Venizelos; ชื่อเต็ม: อีเลฟเทรีออส คีรีอาคู เวนิเซลอส ;Elefthérios Kyriákou Venizélos, กรีก: Ἐλευθέριος Κυριάκου Βενιζέλος ; 23 สิงหาคม ค.ศ. 1864 - 18 มีนาคม ค.ศ. 1936) เป็นผู้นำชาวกรีกที่ประสบความสำเร็จในขบวนการปลดปล่อยชาติกรีกและเป็นรัฐบุรุษที่มีเสน่ห์ในช่วงยุคต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 ซึ่งเป็นที่จดจำจากการส่งเสริมนโยบายแนวเสรีนิยมประชาธิปไตย[1][2][3] เขาได้รับการเลือกตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งกรีซหลายสมัย โดยดำรงตำแหน่งระหว่างค.ศ. 1910 ถึงค.ศ. 1920 และตั้งแต่ค.ศ. 1928 ถึงค.ศ. 1932 เวนิเซลอสเป็นผู้มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งในกิจการทั้งภายในและภายนอกของกรีซ ซึ่งทำให้เขาได้รับการขนานนามว่าเป็น "ผู้สร้างกรีซสมัยใหม่"[4] และยังคงเป็นที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางในฐานะ "เอ็ทนาร์ช" (Ethnarch) จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
นโปเลียน โบนาปาร์ต (French: Napoléon Bonaparte) เป็นนายพลในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศส ดำรงตำแหน่งกงสุลเอกของฝรั่งเศส ตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1799 และได้กลายเป็นจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศสระหว่างปี ค.ศ. 1804 ถึง 1814 ภายใต้พระนามว่า จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทรงมีชัยและปกครองดินแดนส่วนใหญ่ของทวีปยุโรป และได้แต่งตั้งให้แม่ทัพและพี่น้องของเขาขึ้นครองบัลลังก์ในรัฐและอาณาจักรในยุโรปหลายแห่งด้วยกัน เช่น ราชอาณาจักรสเปน, ราชอาณาจักรเนเปิลส์, ราชอาณาจักรอิตาลี, ราชอาณาจักรฮอลแลนด์ (เนเธอร์แลนด์), ราชอาณาจักรสวีเดน แฟรงก์ ซินาตรา
ฟรานซิส อัลเบิร์ต "แฟรงก์" ซินาตรา (; 12 ธันวาคม ค.ศ. 1915 – 14 พฤษภาคม ค.ศ. 1998) เป็นนักแสดง นักร้อง และโปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน เขาได้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินผู้ทรงอิทธิพลที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 ด้วยยอดจำหน่ายแผ่นเสียงกว่า 150 ล้านชุดทั่วโลก ทำให้กลายเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดจำหน่ายสูงสุดตลอดกาล ซินาตราเกิดในโฮโบเคน รัฐนิวเจอร์ซีย์ เป็นลูกหลานของชาวอิตาลีที่อพยพเข้ามาในอเมริกา เขาเริ่มงานดนตรีในช่วงที่ ดนตรีสวิง กำลังเป็นที่นิยม โดยร่วมวงกับ แฮร์รี เจมส์ และทอมมี ดอร์ซีย์ จนต่อมาซินาตราออกมาทำงานดนตรีเดี่ยวซึ่งประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี จนได้เซนต์สัญญากับค่ายโคลัมเบีย ในปี ค.ศ. 1943 เขาได้ออกอัลบั้มแรกในชื่อ "The Voice of Frank Sinatra" (1946) แต่งานดนตรีเขาก็ได้หายไปในช่วงทศวรรษที่ 1950 ต่อมาเขาได้กลับสู่เวกาส ที่ซึ่งสร้างชื่อเสียงให้กับเขาเป็นอย่างมาก ในนามวงแรท แพ็ก (Rat Pack) นับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1953 เป็นต้นมา นับเป็นช่วงที่ซินาตรากลับสู่กระแสนิยมอีกครั้ง เขาเล่นภาพยนตร์เรื่อง "ชั่วนิรันดร" (From Here to Eternity) ซึ่งทำให้เขาได้รางวัลออสการ์และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ซินาตราได้ออกอัลบั้มที่ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์มากมาย ได้แก่ "Wee Small Hours" (1955), "Songs for Swingin' Lovers!" (1956), "Come Fly with Me (1958)", "Only the Lonely" (1958) และ "Nice 'n' Easy" (1960) หลุยส์ โบนาปาร์ต
พระเจ้าหลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต () หรือชื่อเมื่อแรกพระราชสมภพคือ เจ้าชายลุยจี บูโอนาปาร์เต () ทรงเป็นขุนนางชั้นสูงแห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสและยังทรงเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮอลแลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1806–1810 พระเชษฐาของพระองค์คือจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จักรพรรดิฝรั่งเศสพระองค์แรก และพระราชโอรสของพระองค์คือจักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ซึ่งเป็นจักรพรรดิฝรั่งเศสพระองค์สุดท้ายของฝรั่งเศส
พระองค์ทรงได้รับพระบรมราชโองการจากสมเด็จพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ให้เสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์แห่งฮอลแลนด์ซึ่งเป็นรัฐบริวารของจักรวรรดิฝรั่งเศสในวันที่ 5 มิถุนายน ค.ศ. 1806 แต่พระองค์ก็สละราชสมบัติในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1810 แต่พระองค์ก็ยังมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งฝรั่งเศสและต้องแสวงหาที่เสด็จลี้ภัยทางการเมือง ซึ่งจักรพรรดิฟรันซ์ที่ 1 แห่งออสเตรียก็เสนอที่ลี้ภัยให้พระองค์ พระองค์จึงไปลี้ภัยอยู่ในกราซอย่างเงียบ ๆ ระหว่างปี ค.ศ. 1811–1813 จนกระทั่งเมื่อมีการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง พระองค์ก็ถูกริบฐานันดรราชวงศ์ และดำรงยศเป็น เคานต์แห่งแซ็ง-เลอ ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
นโปเลียน โบนาปาร์ต (Napoleon Bonaparte) เป็นชาวเกาะคอร์ซิกา มาเป็นทหารในฝรั่งเศส แต่งงานกับโจเซฟีน เดอ โบอาร์เนส์ (Josephine de Beauharnais) แม่หม้ายลูกติดสอง นโปเลียนนำทัพเข้าบุกอิตาลีเพื่อต้านทานทัพที่จะมาบุกทางอิตาลี จนยึดคาบสมุทรอิตาลีได้ ตั้งรัฐบริวารมากมาย เช่น สาธารณรัฐซิสอัลไพน์ (Cisalpine) สาธารณรัฐเวนิส สาธารณรัฐพาร์เธโนเปีย (Parthenopian Republic) จนในค.ศ. 1797 ออสเตรียทำสนธิสัญญาคัมโป-ฟอร์มิโอ (Campo-Formio) ยอมยกเบลเยียมและอิตาลีให้ฝรั่งเศส  บรูโน เปซาโอลา
บรูโน เปซาโอลา (; 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 – 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2558) เป็นอดีตนักฟุตบอลและผู้จัดการทีมลูกครึ่งอิตาลี-อาร์เจนตินา เขามีชื่อเสียงมากในช่วงที่เขาอยู่กับสโมสรฟุตบอลฟีโอเรนตีนาและนาโปลีทั้งในช่วงที่เป็นนักฟุตบอลและผู้จัดการทีม จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
พิธีขึ้นครองราชย์ของนโปเลียนมีขึ้น ภายใต้พระเนตรของสมเด็จพระสันตะปาปา ที่ไม่ได้รับเกียรติให้สวมมงกุฎให้นโปเลียน แต่ถูกลดบทบาทให้แค่มาร่วมอำนวยพรแก่จักรพรรดิฝรั่งเศสเท่านั้น แต่ก็นับเป็นโอกาสดีในการกระชับความสัมพันธ์ระหว่างฝรั่งเศสกับวาติกัน การลงนามของกงสุลเอกในปี ค.ศ. 1801 นั้น มีเนื้อหายอมรับว่าคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิก เป็นศาสนาของ<i data-parsoid='{"dsr":[20412,20435,2,2]}'>ชาวฝรั่งเศสส่วนใหญ่ แต่ไม่ใช่ศาสนาประจำชาติ นับแต่นั้นเป็นต้นมา นักบวชจะต้องอยู่ในความควบคุมของรัฐ ในการฟื้นฟูนิกายโรมันคาทอลิก ทำให้เกิดความกังขาว่า เป็นไปได้หรือที่จะเกิดการฟื้นฟูนิกายโรมันคาทอลิก ภายในระยะเวลาไม่ถึงสิบปีหลังจากที่หลวงยึดทรัพย์สินของโบสถ์ นโปเลียนสงวนท่าทีต่อหน้าสมเด็จพระสันตะปาปา เขาออกไปต้อนรับพระสันตะปาปาที่ป่าฟงแตนโบล โดยขี่ม้าไปและสวมชุดล่าสัตว์ ทำให้ฉากการพบปะดังกล่าวมีลักษณะเหมือนการพบกันโดยบังเอิญ และเช่นเดียวกัน ในปี ค.ศ. 1804 จักรพรรดิมิได้เป็นผู้เดินทางไปประกอบพิธีขึ้นครองราชย์ที่กรุงโรมตามที่จักรพรรดิเยอรมันเคยกระทำ แต่เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกเชิญมายังกรุงปารีสราวกับว่าเป็นนักบวชที่เดินทางมาแสวงบุญ จักรพรรดิแนโร
แนโร เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส (Latin: NERO CLAVDIVS CAESAR AVGVSTVS GERMANICVS) เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันองค์ที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 37 ที่เมืองอันติอูง จักรวรรดิโรมัน มีชื่อเต็มตอนเกิดว่า ลูกิอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส (Latin: LVCIVS DOMITIVS AHENOBARBVS) บิดาชื่อกไนอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส มารดาชื่ออากริปปีนา ซึ่งมีศักดิ์เป็นถึงน้องสาวของจักรพรรดิกาลิกุลา จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส ประวัติศาสตร์ฝรั่งเศส
เกาะเล็กๆไม่อาจขวางกั้นนโปเลียนได้ ขณะที่ยุโรปกำลังหารือการประชุมใหญ่แห่งเวียนนา (Congress of Vienna) เพื่อนำยุโรปสู่สภาพเดิมก่อนปฏิวัติฝรั่งเศส แต่นโปเลียนก็กลับมายึดอำนาจฝรั่งเศสอีกครั้งในค.ศ. 1815 และอยู่ได้ร้อยวัน จนชาติต่างๆ ในสัมพันธมิตรครั้งที่เจ็ด (Seventh Coalition) เอาชนะนโปเลียนในยุทธการวอเตอร์ลู ทำให้นโปเลียนถูกเนรเทศไปเกาะเซนต์เฮเลนา (Saint Helena) ของบริเตนกลางมหาสมุทรแอตแลนติก จนเสียชีวิตในค.ศ. 1821 ประเทศฝรั่งเศส
ฝรั่งเศสปกครองด้วยระบอบกษัตริย์จนถึงสมัยพระเจ้าหลุยส์ที่ 16ในปี ค.ศ. 1792 จึงเปลี่ยนมาใช้ระบอบสาธารณรัฐ หลังจากนั้นนโปเลียน โบนาปาร์ตได้ตั้งตัวเองเป็นจักรพรรดิและรุกรานประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรป เมื่อนโปเลียนพ่ายแพ้ ฝรั่งเศสจึงกลับมาใช้ระบบสาธารณรัฐอีกครั้ง เรียกว่ายุคสาธารณรัฐที่สอง แต่ก็อยู่ได้ไม่นานเพราะหลุยส์ นโปเลียน หลานลุงของนโปเลียนได้ยึดประเทศและตั้งจักรวรรดิที่สองอีกครั้ง เออแฌน เดอลาครัว
ปารีสที่เดอลาครัวโตขึ้นมาเป็นสถานที่แห่งการเปลี่ยนแปลงต่อเนื่องและมีผลกระทบอย่างมาก ตอนที่เขาเกิดในพ.ศ. 2341 (ค.ศ. 1798) ความสับสนอลหม่านของการปฏิวัติฝรั่งเศสผ่านไปไม่นาน เกิดรัฐประหารโดยนโปเลียน บิดาของเดอลาครัวมีอาชีพที่ประสบความสำเร็จในฐานะเจ้าหน้าที่ในสังกัดของนโปเลียน โบนาปาร์ต แต่ไม่กี่ปีหลังจากบิดาของเขาเสียชีวิต สถานการณ์ทางการเงินของเดอลาครัวแย่ลง ตั้งแต่นั้นเขาต้องอยู่จากภาพวาดของเขา สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปา นักบุญจอห์น ปอลที่ 2 มีพระนามเดิมว่า การอล ยูแซฟ วอยตือวา (Karol Józef Wojtyła ในภาษาโปแลนด์) เกิดเมื่อ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 ที่หมู่บ้านวาดอวิตแซ ใกล้เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ บิดาเป็นทหารมียศเป็นจ่าทหารและเกษียณราชการแล้ว มารดาเสียชีวิต เมื่อคาโรลยังเป็นเด็ก ท่านเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์พิเศษ ชอบการกีฬาเป็นอันมาก ท่านยังชอบบทกวีและการแสดงละคร การเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 1848
รัฐธรรมนูญกำหนดให้มีการเลือกตั้งรอบเดียว และถ้าไม่มีผู้สมัครคนใดได้เสียงส่วนมาก สภาผู้แทนราษฎรจะตัดสินเองว่าใครเป็นผู้ชนะการเลือกตั้ง หลุยส์-เออแชน กาเวญัคเป็นที่หมายมั่นว่าจะได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งครั้งนี้ และรัฐสภาเองก็คงจะลงคะแนนเสียงให้เขาเมื่อไม่มีใครได้เสียงส่วนมาก แต่ทว่าผู้ชนะการเลือกตั้งกลับกลายเป็น หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต (หลานชายของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1) ทั้งนี้เป็นผลมาจากพวกหัวเอียงซ้ายและพวกด้อยการศึกษา (เป็นที่เชื่อกันว่า ชาวไร่ชาวนาต่างลงคะแนนเพื่อจักรพรรดินโปเลียนที่ 1) แคว้นนาวาร์
ในปี ค.ศ. 824 หัวหน้าเผ่าชนบาสก์ชื่อ เอเนโก อาริตซา (Eneko Aritza) ได้รับเลือกให้เป็นกษัตริย์แห่งปัมโปลนา นำไปสู่การจัดตั้งอาณาจักรของชาวบาสก์ซึ่งต่อไปจะมีชื่อเรียกว่าราชอาณาจักรนาวาร์[1] อาณาจักรนี้มีความเจริญสูงสุดในรัชสมัยพระเจ้าซานโชที่ 3 โดยมีอาณาเขตครอบคลุมแคว้นนาวาร์ไปจนถึงดินแดนที่เป็นแคว้นประเทศบาสก์ แคว้นลาริโอฆา แคว้นกันตาเบรีย บางส่วนของแคว้นกัสติยาและเลออนและแคว้นอารากอนในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม หลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ดินแดนของอาณาจักรนี้ก็ถูกแบ่งแยกกันปกครองระหว่างโอรสของพระองค์[2] นาวาร์ไม่สามารถฟื้นฟูอำนาจทางการเมืองได้สมบูรณ์เหมือนเดิมอีกเลย แม้จะมีความสำคัญทางการค้าเพิ่มขึ้นเนื่องจากบรรดาพ่อค้าและผู้จาริกแสวงบุญได้หลั่งไหลเข้ามาในพื้นที่ตลอดเส้นทางเซนต์เจมส์[3] จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
มารีเออ โบนาปาร์ต จูลี คลารี สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน
โจเซฟ โบนาปาร์ตสวรรคตในวันที่ 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1844 ขณะมีพระชนมายุ 76 พรรษา พระนางจูลีสิ้นพระชนม์ในอีกแปดเดือนต่อมาในวันที่ 7 เมษายน ค.ศ. 1845 ขณะมีพระชนมายุ 73 พรรษา ทั้งสองพระองค์ถูกฝังพระบรมศพเคียงข้างกันที่มหาวิหารซันตาโกรเชในฟลอเรนซ์ อีก 17 ปีต่อมาในปีค.ศ. 1862 จักรพรรดิฝรั่งเศสผู้ทรงสถาปนาพระองค์เองขึ้นครองราชย์คือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 3 ทรงโปรดให้นำพระบรมศพของพระเจ้าโจเซฟ โบนาปาร์ตกลับคืนสู่ฝรั่งเศสและฝังพระศพไว้ทางเบื้องขวาของพระอนุชาคือ จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 พระบรมศพของพระนางจูลียังคงอยู่ที่มหาวิหารซันตาโกรเชเคียงข้างพระศพของพระราชธิดาคือ เจ้าหญิงชาร์ล็อตต์ ซึ่งสิ้นพระชนม์ที่ลุกกาในอิตาลี ในวันที่ 3 มีนาคม ค.ศ. 1839 ขณะมีพระชนมายุ 37 พรรษาขณะทรงให้กำเนิดบุตรซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อคลอดออกมา
พระเจ้าโจเซฟและพระนางจูลีทรงมีพระราชธิดาร่วมกันสามพระองค์ มีแชล แน
มีแชล แน (, ; 10 มกราคม ค.ศ. 1769 - 7 ธันวาคม ค.ศ. 1815) เป็นทหารและผู้บัญชาการทหารระหว่างสงครามปฏิวัติฝรั่งเศสและสงครามนโปเลียน เขาเป็นหนึ่งใน 18 จอมพลฝรั่งเศสดั้งเดิมที่นโปเลียนทรงสถาปนา ได้รับสมญานามว่า จอมสุรโยธิน (the bravest of the brave) เขาเป็นจอมพลแห่งฝรั่งเศสเพียงคนเดียวที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในข้อหาทรราชหลังการฟื้นฟูราชาธิปไตยในฝรั่งเศสครั้งที่สอง ท่ามกลางเสียงคัดค้านของชาวฝรั่งเศสทั่วไป จักรพรรดินิโคลัสที่ 2 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดินีโคไลที่ 2 (Russian: Николай II, Николай Александрович Романов, tr. Nikolai II, Nikolai Alexandrovich Romanov) หรือ นิโคลัสที่ 2 (English: Nicholas II; 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1868 - 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1918) เป็นจักรพรรดิแห่งรัสเซีย, แกรนด์ดยุคฟินแลนด์และกษัตริย์แห่งโปแลนด์โดยสิทธิ์พระองค์สุดท้าย เช่นเดียวกับจักรพรรดิรัสเซียองค์อื่นๆ พระองค์เป็นที่รู้จักด้วยพระอิสริยยศ ซาร์ บรรดาศักดิ์โดยย่ออย่างเป็นทางการของพระองค์ คือ นิโคลัสที่ 2 จักรพรรดิและอัตตาธิปัตย์แห่งปวงรัสเซีย ศาสนจักรออโธด็อกซ์รัสเซียออกพระนามพระองค์ว่า นักบุญนิโคลัสผู้แบกมหาทรมาน (Passion-Bearer) และถูกเรียกว่า นักบุญนิโคลัสมรณสักขี กองทัพดัมเบิลดอร์
เนวิลล์ ลองบัตท่อม เป็นนักเรียนบ้านบ้านกริฟฟินดอร์ เกิดวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ 1980 วันเดียวกับวันเกิดของแฮร์รี่ พอตเตอร์ เขาจึงมีคุณสมบัติแค่เกือบตรงกับคำพยากรณ์หายนะ ผู้ที่จะปราบเจ้าแห่งศาสตร์มืด เพียงแค่ว่าโวลเดอมอร์ไม่ได้เลือกเขา เขาจึงไม่ใช่ผู้ที่ถูกเลือก โวลเดอมอร์ตีความหมายของคำพยากรณ์นั่นว่าหมายถึง แฮร์รี่ พอตเตอร์ และนั่นทำให้เขารอดพ้นชะตากรรมอันแสนสาหัสแบบเดียวกับแฮร์รี่ต้องเผชิญไปได้ เนวิลล์ ลองบัตท่อม เป็นลูกชายของ แฟรงค์และอลิซ ลองบัตท่อม พ่อและแม่ของเขาเป็นสมาชิกภาคีนกฟีนิกซ์ อีกทั้งพวกเขาทั้งสองคนยังเป็นมือปราบมารด้วย แต่เขาทั้งสองก็ถูกพวกผู้เสพความตาย นำโดย เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ ใช้คำสาปกรีดแทงจนเสียสติจนต้องรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเซนต์มังโก พวกแฮร์รี่ซึ่งไปเยี่ยมคุณวีสลีย์เจอพวกเขาโดยบังเอิญ และได้รับการเปิดเผยถึงสาเหตุที่พ่อแม่ของเนวิลล์ต้องมาอยู่ที่เซนต์มังโกแห่งนี้ ที่นั่นเนวิลล์มองหน้าพวกแฮร์รี่เหมือนกับจะประชดประชันให้พวกเขาหัวเราะเยาะที่มีพ่อแม่เสียสติ ทว่าในเวลานั้นถูกบรรยายว่า แฮร์รี่ไม่เคยเจอเหตุการณ์ใดที่ไม่ชวนหัวเราะมากที่สุดในชีวิตขนาดนี้มาก่อน  จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
ทรงเป็นพระราชนัดดาในจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และขึ้นเป็นจักรพรรดิเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1852 วันครบรอบ 48 ปีการราชาภิเษกของนโปเลียนที่ 1 ทั้งนี้ นโปเลียนที่ 3 อยู่ในตำแหน่งประมุขแห่งรัฐฝรั่งเศสยาวนานที่สุดนับแต่ปฏิวัติฝรั่งเศสเป็นต้นมา พระเจ้านันทบุเรง
นันทบุเรงประสูติเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1535[note 2] ณ พระราชวังตองอู พระราชบิดาคือขุนพลบุเรงนอง ซึ่งภายหลังขึ้นเป็นพระเจ้าหงสาวดี พระราชมารดาคือเจ้าหญิงตะเกงจี (Thakin Gyi) ซึ่งต่อมาคือพระนางอตุลสิริมหาราชเทวี พระอัครมเหสีกรุงหงสาวดี พระมาตุลาคือพระเจ้าตะเบ็งชะเวตี้แห่งหงสาวดี และพระเจ้าตาคือพระเจ้าเมงจีโยแห่งตองอู และพระเชษฐภคินีเป็นอัครมเหสีกรุงอังวะ ด้วยความสัมพันธ์ทางเครือญาติเหล่านี้ นันทบุเรงจึงทรงมีเชื้อสายราชวงศ์แห่งอาณาจักรพุกามและอาณาจักรปีนยะ[8] นอกจากนี้ พระองค์ยังน่าจะทรงมีเชื้อไทใหญ่ด้วย[note 3] จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
นโปเลียนที่ 3 (ชาร์ล หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต) หลานชาย ได้ใช้โอกาสจากความมีชื่อเสียงของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ทำให้เขาได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศส ในช่วงสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 2 จากนั้นก็ได้ยึดอำนาจและก่อตั้งจักรวรรดิที่ 2 ขึ้น และเป็นจักรพรรดิปกครองฝรั่งเศสภายใต้พระนามว่า<b data-parsoid='{"dsr":[41778,41810,3,3]}'>นโปเลียนที่ 3 แห่งฝรั่งเศส ตลอดการครองราชย์ของพระองค์ ได้มีการประกาศใช้กฎหมายทางสังคมและกฎหมายสมัยใหม่จำนวนมาก พระองค์พ่ายแพ้สงครามและยอมมอบตัวให้กับปรัสเซียในปี ค.ศ. 1870 จากการรบที่สมรภูมิเซดาน ปีแยร์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ชาร์ล ลูว์เซียง โบนาปาร์ต นักสัตววิทยา สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 (2 มีนาคม ค.ศ. 1459 - 14 กันยายน ค.ศ. 1523) มีพระนามเดิมว่า Adrian Florisz Boeyens ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1522 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์. พระองค์ประสูติที่ยูเทรกท์ ในดินแดนที่เป็นประเทศเนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน (สมัยนั้น ประชาชนแถบเมืองอูเทร็คท์พูดภาษาเยอรมันและเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) บรรพบุรุษของพระองค์ก็อพยพมาจากเยอรมนี ดังนั้นในปัจจุบันจึงถือกันว่าพระองค์เป็นทั้งชาวดัชท์และชาวเยอรมัน โดยพระองค์เป็นสมเด็จพระสันตปาปาองค์สุดท้ายที่ไม่ได้มาจากอิตาลี ถ้าไม่นับสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1978-2005) นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นพระสันตะปาปาเพียงพระองค์เดียวที่มาจากเนเธอร์แลนด์ และองค์สุดท้ายที่เป็นชาวเยอรมัน (ก่อนหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 อีกด้วย) พระองค์เป็นที่รู้จักจากการที่พระองค์พยายามต่อต้านนิกายโปรเตสแตนต์ โดยการปรับปรุงนิกายโรมันคาทอลิกให้เคร่งครัดน่าเลื่อมใสยิ่งขึ้น.  ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส
ฌ็อง-ฌัก-เรฌิส เดอ ก็องบาเซแร็ส () เป็นขุนนาง รัฐบุรุษ และนักกฎหมายชาวฝรั่งเศสในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 1 เขาเป็นหนึ่งในคณะผู้ร่างประมวลกฎหมายนโปเลียน ซึ่งกลายเป็นรากฐานของประมวลกฎหมายแพ่งของฝรั่งเศสตลอดจนกฎหมายแห่งในหลายประเทศ ก็องบาเซแร็สเกิดในเมืองมงเปอลีเยในตระกูลขุนนางยากจน ในปี 1744 เขาสำเร็จการศึกษาด้านกฎหมายและสืบทอดงานต่อจากบิดาในตำแหน่งที่ปรึกษาประจำสำนักบัญชีและการเงินในเมืองตูลูซ เขาเป็นผู้สนับสนุนการปฏิวัติฝรั่งเศสซึ่งเริ่มขึ้นในปี 1789 ต่อมาในปี 1792 เขาได้เป็นผู้แทนในสภากงว็องซียงแห่งชาติ และต่อมาได้เข้าเป็นสมาชิกในคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวมหลังการสิ้นอำนาจของรอแบ็สปีแยร์ นโปเลียนที่ 2
ตามมาตรา 9 ในหมวดที่ 3 ของรัฐธรรมนูญฝรั่งเศสในขณะนั้นแล้ว ทรงมีพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแอ็งเปรียาล และยังทรงเป็นที่รู้จักในฐานะกษัตริย์แห่งโรมตั้งแต่ประสูติอีกด้วย เนื่องจากจักรพรรดินโปเลียนที่หนึ่งทรงประกาศให้เป็นพระอิสริยยศกิตติมศักดิ์ (courtesy title) สำหรับรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง ทรงมีพระนามเล่น ๆ ว่า เล-กล็อง () ซึ่งเป็นพระนามที่ได้รับหลังจากเสด็จสวรรคตแล้ว และต่อมาถูกนำไปเป็นชื่อบทละครอันโด่งดังของเอ็ดม็งด์ โรสต็อง ภายใต้ชื่อ "เล-กล็อง" เช่นเดียวกัน พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงพยายามริเริ่มติดต่อกันทางจดหมายกับนโปเลียน โบนาปาร์ต (ในช่วงนี้เขาเป็น กงสุลฝรั่งเศสคนที่หนึ่ง) ในปีค.ศ. 1800 พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงกระตุ้นให้โบนาปาร์ตฟื้นฟูราชบัลลังก์บูร์บงแก่พระองค์ แต่จักรพรรดิในอนาคตก็ไม่สนใจคำขอของพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 และยังคงรวบอำนาจของเขาในฐานะประมุขของฝรั่งเศสต่อไป ปรมัตถทีปนี
พระธัมมปาละ มีช่วงชีวิตอยู่ะระหว่างปี พ.ศ. 1071 - 1103 เกิดที่เมืองกาญจีปุรัม จึงคาดว่าท่านอาจเป็นชาวทมิฬ ในคัมภีร์คันธวงศ์ และจากบันทึกของพระถังซำจั๋ง หรือพระเสวียนจั้งบันทึกว่า พระธัมมปาละมาจำพรรณาที่วัดพทรดิตถวิหาร ซึ่งวัดพทรดิตถวิหาร (พะ-ทะ-ระ-ติด-ถะ) หรือพทระ ติตถะ วิหาร หรือ ปทระติตถวิหาร เป็นพระอารามในศาสนาพุทธนิกายเถรวาท ปัจจุบันตั้งอยู่ในบริวเณเมืองนาคปัฏฏัน หรือนาคปัตตินัม รัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ทั้งนี้ คัมภีร์คันธวงศ์ หรือจุลลคันธวงศ์ คัมภีร์ภาษาบาลี ของพระนันทะปัญญา พระเถระชาวพม่า สมัยศตวรรษที่ 17 ได้เอ่ยถึงพระอารามแห่งนี้ว่า เป็นที่พำนักของพระธรรมปาละ หรืออาจาริยะ ธรรมปาละ พระคันถรจนาจารย์ ยุคต้นพุทธศาสนานิกายเถรวาท ฌ็อง มักซีมีเลียง ลามาร์ก
ฌ็อง มักซีมีเลียง ลามาร์ก (; ค.ศ. 1770 – ค.ศ. 1832) นิยมเรียกอย่างลำลองว่า นายพลลามาร์ก เป็นผู้บัญชาการทหารชาวฝรั่งเศส ยศพลโท () ในสมัยสงครามนโปเลียนและในภายหลังได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกรัฐสภา นายพลลามาร์กเป็นหนึ่งในผู้นำคนสำคัญของกองทัพภายใต้จักรพรรดินโปเลียนที่ 1 และได้รับการยกย่องอย่างมากจากคือการยึดครองกาปรีจากการปกครองของอังกฤษ รวมทั้งความพ่ายแพ้ของเขาแก่กองกำลังฝ่ายนิยมกษัตริย์ที่จังหวัดว็องเดเมื่อปี ค.ศ. 1815 ชัยชนะของเขาได้รับการชื่นชมอย่างมากโดยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ว่าเขาเป็นคนที่ "สร้างปาฏิหาริย์ และเหนือความคาดหวังอยู่เสมอ" ประวัติศาสตร์ยุโรป
วันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1792 สภากงวองซิยงแห่งชาติเลิกสถาบันพระมหากษัตริย์และประกาศให้ฝรั่งเศสเป็นสาธารณรัฐ เนื่องจากภาวะสงครามฉุกเฉิน สภากงวองซิยงแห่งชาติจึงตั้งคณะกรรมาธิการความปลอดภัยส่วนรวม ควบคุมโดยมักซีมีเลียง รอแบ็สปีแยร์แห่งสโมสรฌากอแบ็ง ขึ้นทำหน้าที่เป็นฝ่ายบริหารของประเทศ คณะกรรมาธิการฯ ภายใต้อิทธิพลของรอแบ็สปีแยร์ริเริ่มสมัยแห่งความน่าสะพรึงกลัว ซึ่งในช่วงนี้มีประชาชนกว่า 40,000 คนถูกประหารชีวิตในกรุงปารีส ส่วนใหญ่เป็นชนชั้นสูง และผู้ที่ถูกศาลปฏิวัติพิพากษาลงโทษ โดยมักเป็นหลักฐานที่ไม่น่าเชื่อถือ สำหรับที่อื่นในประเทศ การก่อการกบฏต่อต้านการปฏิวัติถูกปราบปรามอย่างโหดร้าย ระบอบถูกโค่นในรัฐประหารเมื่อวันที่ 9 แตร์มิดอร์ (27 กรกฎาคม ค.ศ. 1794) และรอแบ็สปีแยร์ถูกประหารชีวิต ระบอบต่อมายุติความน่าสะพรึงกลัวและผ่อนคลายนโยบายสุดโต่งกว่าของรอแบ็สปีแยร์
นโปเลียน โบนาปาร์ตเป็นนายพลที่ประสบความสำเร็จที่สุดของฝรั่งเศสในสงครามปฏิวัติ โดยพิชิตแผ่นดินอิตาลีผืนใหญ่ และบีบให้ออสเตรียขอสันติภาพ ใน ค.ศ. 1799 เขากลับจากอียิปต์และวันที่ 18 บรูแมร์ (9 พฤศจิกายน) โค่นรัฐบาล และแทนที่ด้วยคณะกงสุล โดยมีเขาเป็นกงสุลใหญ่ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1804 หลังแผนลับลอบสังหารล้มเหลว เขาปราบดาภิเษกขึ้นเป็นจักรพรรดิ ใน ค.ศ. 1805 นโปเลียนวางแผนบุกครองอังกฤษ แต่พันธมิตรของอังกฤษกับรัสเซียและออสเตรีย (สัมพันธมิตรที่สาม) บีบให้พระองค์หันความสนใจไปยังภาคพื้นทวีป ขณะที่ไม่อาจลวงให้กองเรืออังกฤษที่เหนือกว่าออกจากช่องแคบอังกฤษพร้อมกันนั้น ยุติลงด้วยความปราชัยเด็ดขาดของฝรั่งเศสที่ยุทธนาวีทราฟัลการ์เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ซึ่งดับความหวังใด ๆ ที่จะบุกครองอังกฤษ วันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1805 นโปเลียนเอาชนะกองทัพออสเตรีย-รัสเซียที่มีจำนวนเหนือกว่าที่เอาสเทอร์ลิทซ์ บีบให้ออสเตรียถอนตัวจากสัมพันธมิตร และยุบจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ใน ค.ศ. 1806 มีการจัดตั้งสัมพันธมิตรที่สี่ วันที่ 14 ตุลาคม นโปเลียนพิชิตปรัสเซียที่ยุทธการเยนา-เออร์ชเตดท์ เคลื่อนที่ผ่านเยอรมนีและพิชิตรัสเซียเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน ค.ศ. 1807 ที่ฟรีดลันด์ สนธิสัญญาทิลซิทแบ่งยุโรประหว่างฝรั่งเศสกับรัสเซียและสถาปนาดัชชีวอร์ซอ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ศาสตราจารย์พิเศษ[1] พลตรี[2] หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช (20 เมษายน พ.ศ. 2454 – 9 ตุลาคม พ.ศ. 2538) เป็นนักปราชญ์ นักเขียน นักการเมือง และศิลปินแห่งชาติ นับเป็นปูชนียบุคคลท่านหนึ่งของไทย เป็นน้องชายแท้ ๆ ของ หม่อมราชวงศ์เสนีย์ ปราโมช อดีตนายกรัฐมนตรี 4 สมัย สื่อมวลชนจึงนิยมเรียกทั้งคู่ว่า "หม่อมพี่ หม่อมน้อง" นอกจากนี้ หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์และหม่อมราชวงศ์เสนีย์ยังมีพี่สาว คือ หม่อมราชวงศ์บุญรับ พินิจชนคดี ซึ่งสมรสกับ พลตำรวจเอก พระพินิจชนคดี (พินิจ อินทรทูต) จักรพรรดิเลโอโปลด์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
จักรพรรดิเลโอโปลด์(หรือลีโอโพลด์) ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ (, ) (9 มิถุนายน ค.ศ. 1640 - 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705) แห่งราชวงศ์ฮับส์บูร์ก ผู้ทรงครองราชบัลลังก์ของจักรวรรดิระหว่างปี ค.ศ. 1658 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม ค.ศ. 1705 พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์รองในจักรพรรดิแฟร์ดีนันด์ที่ 3 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และพระนางมาเรีย อันนาแห่งบาวาเรีย จักรพรรดินีมเหสีพระองค์แรก ลีโอโพลด์ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยนิตินัยหลังจากการสวรรคตด้วยโรคฝีดาษของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 4 แห่งฮังการีพระเชษฐาธิราชเมื่อวันที่9 กรกฎาคม ค.ศ. 1658 พล พลาพร
พล พลาพร เกิดเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2498 ที่จังหวัดจันทบุรี มีชื่อเดิมว่า ไชโย บำรุงกิจ ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ธนาวุฒิ บำรุงกิจ มีชื่อเล่นว่า โย เป็นพระเอกภาพยนตร์และละครที่มีชื่อเสียงในอดีต เคยทำงานเป็นดีไซน์เนอร์อยู่ที่ร้านฉอยดีไซน์ บางลำพู เริ่มเข้าวงการบันเทิงโดยคุณสายพิณ จินดานุช โดยเริ่มจากภาพยนตร์ทางโทรทัศน์เรื่อง "หมอผี" ของหม่อมเจ้าชาตรีเฉลิม ยุคล แต่เล่นไปได้เพียง 11 ตอน ก็หยุดไป ต่อมาได้เล่นภาพยนตร์ทางโทรทัศน์ที่จัดสร้างเป็นตอนๆ โดย คุณไพรัช สังวริบุตรได้เล่นเรื่อง "วงเวียนกรรม" ทางช่อง 7 ตามด้วย "ภาพอาถรรพณ์" คู่กับวณิษฐา วัชโรบล ผลงานที่สร้างชื่อเสียงที่สุดคือ "ดาวพระศุกร์" คู่กับมนฤดี ยมาภัย ดาราคู่ขวัญ จนโด่งดังทั่วประเทศและภาพยนตร์ได้ออกฉายทางจอเงินอีกครั้ง ต่อด้วย "ดอกโศก" กับนางเอกคนเดียวกัน จากนั้นจึงมีผลงานทางจอแก้วอีกหลายเรื่อง โดยรับบทเป็นพระเอกหลายเรื่อง ก่อนจะรับบทเป็นพ่อในที่สุด เป็นน้องชายแท้ๆ ของ "สายัณห์ บำรุงกิจ" หรือ อัศวิน รัตนประชา จักรพรรดินโปเลียนที่ 3
หลุยส์-นโปเลียน โบนาปาร์ต ( "ลูย-นาปอเลอง บอนาปาร์ต") ชื่อเกิดว่า ชาร์ล-หลุยส์ นโปเลียน โบนาปาร์ต () เป็นประธานาธิบดีเพียงคนเดียวแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่สอง เป็นบุคคลแรกที่ประชาชนเลือกตั้งโดยตรงให้ดำรงตำแหน่งนี้ อยู่ในตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1848–52 แต่รัฐธรรมนูญมิให้ดำรงตำแหน่งซ้ำ จึงยึดอำนาจรัฐบาลตนเองแล้วขึ้นเป็นจักรพรรดินามว่า นโปเลียนที่ 3 () แห่งจักรวรรดิฝรั่งเศสที่สอง อยู่ในตำแหน่งจักรพรรดิช่วง ค.ศ. 1852–70 พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์
พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมหลวงราชบุรีดิเรกฤทธิ์ ประสูติเมื่อวันพุธ ขึ้น 11 ค่ำ เดือน 11 ปีจอ จุลศักราช 1236 ตรงกับวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2417[2] มีพระนามเมื่อแรกประสูติว่า<b data-parsoid='{"dsr":[2158,2204,3,3]}'>พระเจ้าลูกยาเธอ พระองค์เจ้ารพีพัฒนศักดิ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 14 ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และเป็นพระองค์ที่ 2 ในเจ้าจอมมารดาตลับ มีพระเชษฐภคินีคือพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าอัจฉรพรรณีรัชกัญญา เมื่อทรงพระเยาว์ทรงได้รับการอภิบาลจากเจ้าจอมมารดาตลับ หม่อมราชวงศ์ พึ่งบุญ และพระยาเวียงในนฤบาล (หรั่ง เกตุทัต)[3] ประตูบรันเดินบวร์ค
ตั้งแต่มันถูกสร้างเสร็จ รูปแบบหลักของประตูบรันเดินบวร์คยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลง แม้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองเป็นเช่นไรก็ตามในช่วงประวัติศาสตร์เยอรมนีหลังจากนั้น ต่อมา (พ.ศ. 2349) ปรัสเซียได้พ่ายแพ่สงครามในสมรภูมิจีน่า-ออสเตรดท์ (Battle of Jena-Auerstedt) นโปเลียน โบนาปาร์ตก็เป็นบุคคลแรกที่ใช้ประตูบรันเดินบวร์คจัดขบวนแห่ฉลองชัย[2] และได้เอาควอดริก้ากลับไปยังกรุงปารีส[3] จักรพรรดินโปเลียนที่ 1
เมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสประทุขึ้นในปี ค.ศ. 1789 ร้อยโทโบนาปาร์ตได้อยู่ในเหตุการณ์ที่กรุงปารีส โดยเป็นฝ่ายสังเกตการณ์ เขาได้เฝ้าดูประชาชนบุกพระราชวังตุยเลอรีด้วยความขยะแขยง นโปเลียนเดินทางกลับมายังเกาะคอร์ซิกา[8] ที่ซึ่งการสู้รบระหว่างฝ่ายต่างๆ เริ่มขึ้นอีกครั้ง (โดยมีทางฝ่ายของปาสกาล เปาลี สนับสนุนระบอบกษัตริย์ และทางตระกูลโบนาปาร์ตสนับสนุนการปฏิวัติ) นโปเลียนได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าของกองกำลังป้องกันตนเองแห่งชาติ ในปี ค.ศ. 1792 โดยการแย่งเอากองกำลังจากคณะกรรมาธิการของรัฐมาส่วนหนึ่ง แต่การประหารกษัตริย์ได้ทำให้เกิดการต่อต้านของฝ่ายอิสระ สงครามกลางเมืองได้ประทุขึ้น และตระกูลของนโปเลียนต้องหลบหนีออกจากเกาะคอร์ซิกา มายังประเทศฝรั่งเศส ประมวลกฎหมายนโปเลียน
ประมวลกฎหมายนโปเลียน () เป็นประมวลกฎหมายแพ่งของฝรั่งเศส จัดทำขึ้นในรัชสมัยจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 ประมวลกฎหมายดังกล่าวห้ามเอกสิทธิ์ที่ถือมาแต่กำเนิด เปิดเสรีภาพในการนับถือศาสนา และเจาะจงว่าหน้าที่ข้าราชการจะต้องมีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุด ตัวประมวลกฎหมายถูกร่างขึ้นอย่างรวดเร็วโดยคณะกรรมการที่มีนักนิติศาสตร์ที่มีชื่อเสียงสี่คนและมีผลใช้บังคับในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1804 ประมวลกฎหมายนโปเลียนไม่ใช่ประมวลกฎหมายที่จัดทำขึ้นครั้งแรกในทวีปยุโรปในระบบกฎหมายแพ่ง โดยประมวลกฎหมายที่จัดทำขึ้นก่อนหน้านั้น ได้แก่ บาวาเรีย (ค.ศ. 1756) ปรัสเซีย (ค.ศ. 1764) และกาลิเซียตะวันตก (ค.ศ. 1797) อย่างไรก็ตาม เป็นประมวลกฎหมายสมัยใหม่ฉบับแรกที่มีขอบเขตทั่วทวีปยุโรป และมีอิทธิพลอย่างมากต่อกฎหมายของหลายประเทศซึ่งจัดทำขึ้นระหว่างและภายหลังสงครามนโปเลียน ประมวลกฎหมายดังกล่าว ซึ่งเน้นเป็นพิเศษในด้านการเขียนอย่างชัดเจนและเข้าถึงได้ง่าย เป็นก้าวสำคัญในการแทนที่กฎหมายสมัยศักดินา โรนัลโด
โรนัลโด (English: Ronaldo) หรือชื่อเต็มว่า โรนัลโด้ ลูย นาซารีโอ เด ลิมา (Portuguese: Ronaldo Luíz Nazário de Lima) เกิดวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2519) เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิล ปัจจุบันเลิกอาชีพค้าแข้งแล้ว ในปี ค.ศ. 1993 โรนัลโดเริ่มต้นเส้นทางการเป็นนักฟุตบอลอาชีพกับสโมสรกรูเซย์รู ในฤดูกาลแรกนั้น เขาทำได้ถึง 12 ประตูใน 14 เกม โดยโรนัลโดมีอายุเพียง 17 ปีเท่านั้น หลังจากนั้นก็ถูกแมวมองจากสโมสรยักษ์ใหญ่ เพเอสเวไอนด์โฮเวนจากเนเธอร์แลนด์ดึงไปร่วมเล่น นอกจากนี้ โรนัลโดก็ยังได้ร่วมทางกับสโมสรใหญ่ในยุโรปมากมาย อาทิ บาร์เซโลนา อินแตร์นาซีโอนาเลมีลาโน (อินเตอร์ มิลาน) เรอัลมาดริด และเอซีมิลาน