รายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 ออกอากาศครั้งแรกเมื่อไหร่?
ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 (English: The Amazing Race 15) เป็นฤดูกาลที่ 15 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ซึ่งฤดูกาลนี้จะเริ่มฉายในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2552 20:00 น. ตามเวลาในประเทศไทยทางช่อง AXN asia ซึ่งจะฉายหลังจากที่อเมริกาฉายจบไปแล้วประมาณ 14 ชั่วโมงโดยตอนแรกจะฉายด้วยความยาว 2 ชั่วโมงเต็ม
ดิอะเมซิ่งเรซ 18
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 18 (English: The Amazing Race 18) เป็นฤดูกาลที่ 18 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในฤดูกาลนี้ทำลักษณะแบบ ทีมรวมดารา โดยเอาทีมต่างๆ จากฤดูกาลที่ 12-17 มาแข่งขันกันใหม่ จากฤดูกาลที่ 11 ใช้ชื่อว่า The Amazing Race: All-Stars (ดิ อะเมซิ่ง เรซ รวมดารา) แต่ในฤดูกาลนี้จะใช้ชื่อว่า The Amazing Race: Unfinished Business (ดิ อะเมซิ่ง เรซ ธุรกิจนี้ยังสะสางไม่เสร็จ) ซึ่งซีบีเอสได้โปรโมทฤดูกาลนี้ทันที โดยอยู่ภายในตอนสุดท้ายของฤดูกาลที่ 17 เลยและรวมถึงฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่จะถ่ายทำในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงอีกด้วย แต่เป็นที่ทราบกันดีว่ารายการนี้ถ่ายทำยากมาก เนื่องจากช่างกล้องจะต้องวิ่งตามผู้เข้าแข่งขันตลอดและภาพบางภาพในรายการใช้การตัดต่อหรือดึงภาพจากแฟ้มข้อมูลที่เคยมีไว้มาตัดต่อลงไปทำให้อาจมีภาพแบบขนาดความละเอียดมาตรฐานปนอยู่บ้าง โดยทางผู้ผลิตได้กล่าววาจะจัดการปัญหาตรงจุดนี้ให้เหมาะสมอย่างสมดุลและออกอากาศในแบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงอย่างแน่นอน ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในการถ่ายทำรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในแต่ละฤดูกาลจะมีการแข่งขันทั้งหมด 11-13 เลกด้วยกันแล้วแต่ระยะการถ่ายทำในแต่ละฤดูกาลโดยจากทั้งหมด 20 ฤดูกาลในขณะนี้ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ได้เดินทางไปถ่ายทำแล้วทั้งหมด 82 ประเทศ ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ฤดูกาลที่เดินทางไกลที่สุด คือ ฤดูกาลที่ 5 กินระยะทาง 72,000 ไมล์ ใน 6 ทวีป ฤดูกาลที่เดินทางสั้นที่สุด คือ ฤดูกาลที่ 8 กินระยะทาง 11,000 ไมล์ ใน 1 ทวีป ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ[13] อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
ในห้องตัดสิน ผู้บริหารของ IMG ไคล์ แฮกเลอร์ ได้มากรรมการรับเชิญในห้องตัดสิน สาวๆทั้งหมดได้ถูกไทร่าติเรื่องที่ใช้เวลาในการคัดตัวไม่คุ้มค่า และในส่วนของการถ่ายภาพ แอน, เชลซี และเคย์ล่า ทำให้กรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก ในขณะที่คริส ที่มีบุคลิกภาพที่ดี แต่ผลงานค่อยๆแย่ลง และเจน ขาดบุคลิกภาพที่น่าสนใจ อย่างไรก็ตาม เจน ซึ่งประสบปัญหาในการถ่ายภาพ ทำให้ กรรมการได้เห็นบุคลิกของเธอมากขึ้น ทำให้คริส เป็นผู้ที่ต้องถูกส่งกลับบ้านในสัปดาห์นี้ สาวๆที่เหลือทั้ง 4คน ได้พบกับ มิสเจ.อเล็กแซนเดอร์ และบาร์บาร่า เทอร์ริโนนี่ โค้ชสอนการแสดง เพื่อที่จะมาช่วยสอนพวกเธอ ในเรื่องของการแสดงออกทางอารมณ์ และสีหน้า ต่อมา พวกเธอจะต้องทดสอบบุคลิกภาพของตัวเองแบบตัวต่อตัวกับ หัวหน้ากองบรรณาธิการ ของนิตยสาร โว๊ค ฟรานก้า ซอซานี่ ฟรานก้าประทับใจในผลงานภาพถ่ายของแอนเป็นอย่างมาก แต่ เชลซี ถูกเลือกให้เป็นผู้ชนะ โดยรางวัลของเธอ คือการได้ชมผลงานภาพวาด ของ เลโอนาร์โด ดา วินชี เป็นการส่วนตัว ร่วมกับ อังเดร ลีออน ทอลลีย์ รวมทั้ง เธอจะได้พักค้างคืน ที่โรงแรม เดอลุกซ์ มิลาน ซึ่งเธอได้เลือกให้ เคย์ล่า ได้เป็นผู้ที่ไปพักกับเธอด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2550 การสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน มีนาคม พ.ศ. 2550 และการสัมภาษณ์ในรอบสุดท้ายมีขึ้นในเดือน เมษายน พ.ศ. 2550[4][5] อนิเมะมิวสิกวิดีโอ
อนิเมะมิวสิกวิดีโอได้ถูกทำขึ้นครั้งแรกในปี 1982 โดย จิม คาโปสสตัซ (Jim Kaposztas) อายุ 21 ปี ผู้ซึ่งติดทั้งวีซีอาร์ (เครื่องอัดวิดีโอ) และการตัดต่อที่กำลังใช้จากฉากของการ์ตูนเรื่อง สตาร์ เบลเซอส์ (Star Blazers) ที่ใช้เพลง "ออลยูนีดอิสเลิฟ (All You Need Is Love)" ของเดอะบีเทิลส์ ได้ทำขึ้นมาเพื่อให้ผลแบบตลกขนขัน
หนึ่งในอนิเมะมิวสิกวิดีโอแรกๆที่ประสบความสำเร็จมาจากความนิยมของเพลง "Daytona 500" ในปี 1996 ของนักร้องแร็ปเปอร์ชาวอเมริกัน โกสต์เฟซ คิลลาห์ โดยใช้การ์ตูนเรื่อง สปีด เรซเซอร์ ในยุค 1960 ซึ่งการ์ตูนเรื่องนั้นได้ถูกนำมาออกอากาศครั้งแรกในช่องโทรทัศน์ภาษาอังกฤษในปี 1968 ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
แม้ว่าในซีซั่นที่ 1 จะประสบความสำเร็จอย่างมากก็ตาม มีผู้ติดตามชมหลายคนตั้งข้อสังเกตว่าทีมไม่ได้ "ขับรถไปยังสถานที่ต่อไป" ด้วยตัวเองเสมอไป ผู้ติดตามชมยังตั้งข้อสังเกตว่าแต่ละทีมมักจะเดินทางบนเที่ยวบินเดียวกัน ตามที่อลัน วู ให้สัมภาษณ์[10] ซึ่งในซีซั่นที่ 2 ทีมงานรับปากว่าจะแก้ปัญหาในเริ่องนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 มีการเดินทางคิดเป็นระยะทางทั้งสิ้น 30,000 ไมล์ ซึ่งเป็นระยะทางที่สั้นที่สุดในบรรดาดิ อะเมซิ่ง เรซ ตั้งแต่ ซีซั่นที่ 8 เป็นต้นมา ประเทศใหม่ที่มีการเดินทางไปเยือนได้แก่ ไอร์แลนด์ บูร์กินาฟาโซ ลิทัวเนีย โครเอเชีย และ ไต้หวัน ฤดูกาลนี้ยังเป็นฤดูกาลแรกที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ของประเทศสหรัฐอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ 13
อย่างไรก็ตาม ในการออกอากาศได้มีการกล่าวไว้ว่าจะมีคำสั่ง ย้อนกลับ ทั้งหมด 2 ครั้งด้วยกัน แต่ในการออกอากาศตลอดทั้งฤดูกาลมีการออกอากาศคำสั่งย้อนกลับ เพียง 1 ครั้งเท่านั้นในเลกที่ 3 (ซึ่งไม่ได้ใช้) ซึ่งในการสัมภาษณ์หลังจากการแข่งขันอีกครั้งหนึ่งนั้น แอนดรูว์กับแดนกล่าวว่ามีคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) ครั้งที่สอง อยู่ในเลก 9 ซึ่งก็ไม่ได้ถูกใช้โดยทีมใดเลย และก็ไม่ได้มีการออกอากาศทางโทรทัศน์[9] ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับอุปสรรคสุดท้ายในการแข่งขันนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่เชือกลงมาจาก ชั้นดาดฟ้าของโรงแรมมันฑะเลเบย์ ซึ่งเป็นโรงแรมที่สูงที่สุดในโลก โดยหันหน้าลงสู่พื้นดิน แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ควบคุมเชือกด้านล่าง ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 10 - 12 ทีม ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะเป็นทีมผู้เข้าแข่งขันสองคนที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว (ยกเว้นหนึ่งครั้งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา คือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 8 ที่เป็นการแข่งขันเป็นครอบครัวทีมละ 4 คน) จากจำนวนทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีมที่เข้าแข่งขันล้วนแสดงให้เห็นถึงสถิติของอายุ การเข้ากันทางเพศ และความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในการแข่งขันที่พบเห็นเช่นคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานแล้ว คู่พี่น้อง (รวมถึงแฝด) คู่พ่อแม่ (รวมถึงหลานกับปู่ย่าตายาย) เพื่อน (เพื่อนร่วมห้อง, เพื่อนนักศึกษา, เพื่อนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกัน, เพื่อนในโรงเรียนมัธยม, เพื่อนที่คบกันมานาน และเพื่อนในลักษณะอื่น ๆ) คู่รักโรแมนติก (ทั้งรักต่างเพศ และ รักเพศเดียวกัน) รวมไปถึงคู่สามีภรรยาที่เพิ่งเดทกันหรือแยกกันอยู่ กลไกความสัมพันธ์ในหลายด้านระหว่างสมาชิกในทีม ในระหว่างการแข่งขันเป็นหนึ่งในจุดสนใจของรายการ สมาชิกในทีมจะต้องแข่งขันร่วมกัน โดยไม่สามารถแยกกันได้ (ยกเว้นคำสั่งบอกให้ทำเป็นเวลาชั่วคราว) หากมีสมาชิกของทีมบาดเจ็บและไม่สามารถจบการแข่งขันได้ ทีมจะต้องถูกทำโทษ (เช่นมาร์แชลล์กับแลนซ์ในซีซั่นที่ 5) สมาชิกในทีมทั้งสองคนยังจะต้องเข้ามาที่จุดหยุดพักด้วยกันเพื่อเช็กอิน[1] ทิศทางในการแข่งขันหลายอย่างเช่น ตัวผู้เข้าแข่งขันเอง การออกอากาศการแข่งขัน การโปรโมตการแข่งขันและการสนทนาระหว่างฟิลกับทีมที่ถูกคัดออกนั้น จะเป็นตัวเน้นผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขัน แรกเริ่มแล้วผู้สมัครในการแข่งขันจะต้องรู้จักและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันมาอย่างน้อย 3 ปี และผู้เข้าแข่งขันในคนละทีมกันจะต้องไม่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ซึ่งจะทำให้มีการออกอากาศความสัมพันธ์ในทีมได้อย่างถูกต้องโดยที่ไม่ต้องยุ่งยากกับความสัมพันธ์ระหว่างทีม ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับทางด่วนเพียงอันเดียวในการแข่งขัน ทีมที่จะทำทางด่วนจะต้องเดินทางไปยังที่สนามแข่งรถดูไบ เปลี่ยนเครื่องแต่งกายเป็นนักแข่งรถ แล้วให้สมาชิกคนหนึ่งขับรถแข่งรอบสนาม 1 รอบให้ถึงเส้นชัย ภายในเวลา 45 วินาทีหรือน้อยกว่านั้น เมื่อแข่งเสร็จแล้ว ทีมจะถือว่าชนะทางด่วน แล้วจะมีคนขับรถให้ไปยังจุดหยุดพัก สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกกระเป๋าใส่น้ำท้องถิ่นค้นหาศูนย์อนุรักษ์ทะเลทราย เพื่อนำน้ำที่อยู่ในหม้อ ซึ่งกระจัดกระจายอยู่ในทะเลทรายตักขึ้นมา ใส่กระติกน้ำให้เต็ม แล้วนำไปแลกเพื่อขอคำใบ้จากอาหรับในทะเลทรายและอูฐที่กระหายน้ำ แต่อย่างไรก็ตาม หม้อบางใบจะไม่มีน้ำอยู่ ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องระหว่าง สร้างตุ๊กตาหิมะ (Build a Snowman) และ หาตุ๊กตาหิมะ (Find a Snowman) โดยทีมที่เลือกสร้างตุ๊กตาหิมะนั้น จะต้องนำหิมะใส่ในรถเข็น แล้วเข็นออกไปยังด้านนอกที่มีอุณหภูมิ 120 องศาฟาเรนไฮด์ (49 องศาเซลเซียส) เพื่อสร้างตุ๊กตาหิมะ แล้วเติมส่วนประกอบต่างๆ ให้ถูกต้องอันได้แก่ ตา จมูกแครอท และหมวก ก่อนที่หิมะจะละลายก่อน แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกหาตุ๊กตาหิมะ จะต้องนั่งกระเช้าลอยฟ้า ไปยังด้านบนสุดของลานสกี แล้วนำพลั่วมาลื่นลงมา จึงขุดค้นหาพวงกุญแจตุ๊กตาหิมะให้เจอ แล้วนำไปแลกคำใบ้ต่อไปกับตัวมาสคอตที่ใส่ชุดหมีขั้วโลก ดิอะเมซิ่งเรซ 15
เอริคกับลิซ่าถูกคัดออกที่จุดเริ่มต้นของรายการในภารกิจข้อกำหนด เนื่องจากพวกเขาไม่สามารถบอกตำแหน่ง หนึ่งในสิบเอ็ดป้ายทะเบียนรถยนต์ ที่มีรายละเอียดสัญลักษณ์ภาษาญี่ปุ่นในภารกิจแรกได้ เดิมแล้วไมก้ากับคานอนมาถึงเป็นลำดับที่ 10 แต่พวกเขาทำนักท่องเที่ยวหนึ่งคนที่จะต้องการให้มาครบทุกคนหาย พวกเขาจะต้องหานักท่องเที่ยวที่หลงทาง ก่อนที่จะเข้าเช็คอีกรอบ ซึ่งไม่ส่งผลต่อลำดับที่ของพวกเขา มาเรียกับทิฟฟานี่มาถึงลำดับสุดท้ายและเป็นเลคที่ไม่มีการคัดออก พวกเธอจึงได้รับอนุญาตให้เข้าจุดหยุดพักทันที โดยถูกปรับเวลา 2 ชั่วโมงเนื่องจากทำนักท่องเที่ยวหาย 2 คนระหว่างทางมายังจุดหยุดพัก อย่างไรก็ตามเวลาที่ถูกปรับจะไปทดที่จุดเริ่มต้นของเลคถัดไป คำสั่งย้อนกลับแบบไม่ต้องเปิดเผยว่าใครเป็นผู้สั่งใช้มีขึ้นในเลกนี้ เรนซ์กับเคอร์รี่ ใช้สั่งย้อนกลับ แซมกับแดน ซึ่งล่วงหน้าไปก่อนแล้วเพราะฉะนั้นคำสั่งย้อนกลับนี้จึงไม่มีผลและไม่ได้นำมาออกอากาศ เดิมทีแล้ว เซฟกับจัสตินมาถึงเป็นลำดับที่ 1 แต่พวกเขาทำพาสปอร์ตของเซฟหาย พวกเขาได้รับโอกาสที่จะหาพาสปอร์ตของซี จนกว่าทีมสุดท้ายจะเดินทางมาถึงจุดหยุดพัก และเมื่อมาเรียกับทิฟฟานี่มาถึงจุดหยุดพักแล้ว ทำให้ซีกับจัสตินถูกคัดออกจากการแข่งขัน ที่สวนน้ำแอตแลนติส ไมก้า ไม่ยอมลื่นสไลต์เดอร์ลงมา ภายในสระน้ำ ทำให้ทีมโดนปรับเวลา 2 ชั่วโมงแต่ไม่ได้ส่งผลต่อลำดับของพวกเขาเนื่องจากอยู่ในลำดับสุดท้ายและถูกคัดออกจากการแข่งขัน เดิมทีแล้ว ไบรอันกับเอริก้ามาถึงเป็นลำดับที่ 5 แต่ว่าพวกเขาถูกปรับเวลา 30 นาทีเนื่องจากไม่ได้ปั่นจักรยานที่รายการเตรียมไว้ให้สำหรับทางแยก แต่ว่าเดินมาเอง ซึ่งไม่ส่งผลต่อลำดับที่ของพวกเขา มาเรียกับทิฟฟานี่ได้ลองทำทางแยกทั้ง 2 อย่าง แต่พวกเธอก็ไม่สามารถทำให้สำเร็จได้เลย พวกเธอจึงตัดสันใจเลิกทำแล้วถูกปรับเวลาเป็นจำนวน 24 ชั่วโมง ซึ่งพวกเธออยู่ในลำดับสุดท้าย และฟิลก็ได้เดินทางมายังสถานที่ ที่ทำงานทางแยกการเล่นของชาวนาและคัดพวกเธอออกจากการแข่งขัน เฮเบอร์กับเนท ถูกปรับเวลา 4 ชั่วโมงเนื่องจาก เนท ทำอุปสรรคไม่สำเร็จ ทีมของเขาได้รับแจ้งว่าทุกทีมที่เหลือเข้าเส้นชัยหมดแล้วเมื่อกำลังไปยังสถานที่ต่อไปหลังจากถอดตัวจากการทำอุปสรรคและได้รับแจ้งให้ตรงไปยังจุดพักทันที เลก 1 และ 2 ถูกออกอากาศติดกันยาว 2 ชั่วโมง ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกเรือยางที่อยู่บนบก แล้วพายเรือยางไปตามน้ำ ไปยังเรือที่แล่นอยู่ในน้ำ จากนั้นทีมจะได้รับนาฬิกาข้อมือมาจากชาวอาหรับที่อยู่บนเรือ แล้วสมาชิกจะต้องพายเรือกลับขึ้นมาบนฝั่ง แล้วไขรหัสเลข 3 หลักบนกระเป๋าที่ได้รับมาในตอนแรก จากเวลาบนนาฬิกา (รหัสที่ถูกต้องคือ 835) แล้วไขได้แล้ว คำใบ้ต่อไปก็จะอยู่ในกระเป๋า ส่วนทางแยกของเลกนี้ ทีมจะต้องเลือกระหว่าง<b data-parsoid='{"dsr":[27557,27566,3,3]}'>ทอง (Gold) และ<b data-parsoid='{"dsr":[27577,27587,3,3]}'>แก้ว (Glass) โดยทีมที่เลือกทอง จะต้องเดินทางไปยังร้านขายทอง แล้วใช้เครื่องชั่ง ชั่งทองให้ได้มูลค่า 500,000 ดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งทีมจะต้องสังเกตราคาทองต่อกรัมบนจอโทรทัศน์ ซึ่งราคาทองคำจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ ตามราคาตลาดโลก โดยทีมจะต้องทำงานให้เสร็จก่อนที่ราคาทองคำจะเปลี่ยนแปลง แล้วทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากเจ้าของร้าน ส่วนทีมที่เลือกแก้ว จะต้องเดินทางไปยังตลาดขายเครื่องเทศ แล้วทีมจะต้องเปิดกล่อง แล้วหาส่วนประกอบของชิชาภายในกล่องที่เต็มไปด้วยฟาง จำนวน 12 อัน แล้วใช้ทุกส่วนประกอบมาประกอบโดยมีชิชา 3 อันวางอยู่เป็นเครื่องนำทางให้เรียบร้อย ถ้าหากว่าทีมเหลือส่วนประกอบไว้ที่พื้นเพียงชิ้นเดียว ทีมจะไม่สามารถได้รับคำใบ้ต่อไปได้ ดิอะเมซิ่งเรซ 20
เรเชลกับเดฟ เดิมมาถึงเป็นที่ 2 แต่โดนโทษปรับ 2 ชั่วโมงเนื่องใช้ขวดจนหมดในการทำภารกิจ อุปสรรค และก็ทำงานไม่เสร็จ จึงตกลงมาอยู่ที่ 6 (ในกรณีที่ทำงาน อุปสรรค ไม่สำเร็จจะโดนปรับ 4 ชั่วโมงแต่เฉพาะงานนี้เมื่อขวดแก้วหมดและไม่มีให้ทำต่อ ทีมงานกำหนดไว้แค่ 2 ชั่วโมงเท่านั้น) และทั้งคู่ตัดสินใจใช้บัตรทางด่วน เพื่อข้ามผ่านภารกิจทางแยกในเลกนี้ ทำให้กลายเป็นว่าทั้งคู่เป็นคู่แรกในประวัติศาสตร์รายการที่ทำไม่สำเร็จทั้ง ทางแยก (ใช้บัตรผ่านเร่งด่วน) และ อุปสรรค (โดนปรับเวลาแทน) แต่ยังคงอยู่ในการแข่งขัน เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์รายการที่มีทีมมาถึงเส้นชัยเป็นที่ 1 แล้วแต่ข้ามงาน "อุปสรรค" อันที่ 2 ไปจึงต้องเดินทางกลับไปทั้งๆ ที่เข้าเส้นชัยแล้ว (โดยปกติแล้วไม่เคยมีทีมใดที่เข้าที่ 1 และทำงานพลาดในเลกสุดท้ายมาก่อน) โดยเรเชลกับเดฟได้เข้ามาเป็นที่ 1 และกลับไปทำงานอุปสรรคให้ครบแต่ก็ยังคงเข้ามาเป็นที่ 1 อีกเช่นเคยและทั้งคู่ยังครองสถิติเข้าที่ 1 มากที่สุดถึง 8 เลกจากทั้งหมด 12 เลกด้วยกัน เลก 11 และ 12 ออกอากาศติดกันเป็น 2 ชั่วโมงสุดท้าย ดิอะเมซิ่งเรซ 15
พนมเปญ (ท่าอากาศยานนานาชาติพนมเปญ) ไป ดูไบ , สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ) ดูไบ (บูร์จคาลิฟา) (สนามแข่งขันรถดูไบ) ดูไบ (ลานจอดรถชั้น 2 ที่ห้างสรรพสินค้าดูไบ) ดูไบ ( [محمية دبي الصحراوية]) ดูไบ (ลานสกีที่ห้างสรรพสินค้าเอมิเรตส์) ดูไบ (Souk Madinat Jumeirah) ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ดิ อะเมซิ่ง เรซ มีความพยายามอย่างมากที่จะเปลี่ยนการถ่ายทำจากโทรทัศน์มาตรฐานเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงในช่วงก่อนปี ค.ศ.2010 โดยที่หลายๆ รายการได้ทำการเปลี่ยนการถ่ายทำเป็นโทรทัศน์ความละเอียดสูงแล้วตั้งแต่ปี ค.ศ. 2008 ไม่ว่าจะเป็น Survivor , The Biggest Loser , American Idol , America's Got Talent ฯลฯ แต่เนื่องจากการถ่ายทำที่ยากลำบากที่ตากล้องจะต้องวิ่งตลอดเวลาทำให้ภาพจะออกมาไม่ดีนักรวมถึงต้องใช้ภาพจากแฟ้มภาพที่มีอยู่มาตัดต่อเข้าไปในรายการเพื่อความสมจริง ในท้ายที่สุดแล้วตั้งแต่ฤดูกาลที่ 18 (ต้นปี ค.ศ. 2011) ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะทำการออกอากาศในระบบโทรทัศน์ความละเอียดสูงบวกกับยังคงใช้ภาพจากแฟ้มภาพควบคู่กันไปซึ่งทางทีมงานได้กล่าวไว้ว่าจะต้องทำในลักษณะนี้ให้ได้อย่างสมดุลและเหมาะสมที่สุด ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดูไบ (ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ) ไป อัมสเตอร์ดัม , เนเธอร์แลนด์ (ท่าอากาศยานนานาชาติอัมสเตอร์ดัมสกิปฮอล์) อัฟสลูทดิค (อนุสาวรีย์คลอเนลิส เลลี่) โกรนินเกน (อาคารมาร์ตินิ) เดอ-มาร์น (in Dutch) (กังหันลม) โกรนินเกน (ท่าเรือ) ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19 () เป็นฤดูกาลที่ 19 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
สำหรับฤดูกาลแรกนี้เปิดรับสมัครผู้เข้าแข่งขันเป็นชาวอเมริกาใต้ทั้งหมดหรือผู้ที่อาศัยอยู่ในทวีปอเมริกาใต้มาเป็นเวลานาน โดยอาจเป็นบุคคลที่มีเชื้อชาติอื่นก็ได้ เช่นเดียวกับการคัดเลือกของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย และใบสมัครได้ประกาศออกมาตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551 ไปจนถึงวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2552 และคาดว่าจะออกอาการทางช่อง ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ในแถบ ลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียนในช่วงปลายปี พ.ศ. 2552 เป็นจำนวน 13 ตอน โดยเริ่มออกอากาศ 20 กันยายน 2552 และมีพิธ๊กรประจำรายการคือ แฮริส วิดเบ็ค ซึ่งเป็น 1 ในผู้สื่อข่าวของสำนักข่าว ซีเอ็นเอ็น อินเตอร์เนชั่นแนลประจำทวีปอเมริกาใต้ ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 14 () เป็นฤดูกาลที่ 14 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 20 นาฬิกา ซึ่งยังคงเป็นคืนวันอาทิตย์ เช่นเดิม และเริ่มออกอากาศในประเทศไทยทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ทาง ทรูวิชั่นส์ ในวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 เวลา 21 นาฬิกา  ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (English: The Amazing Race Asia 2) เป็นปีที่สองของรายการเรียลลิตี้โชว์ทางโทรทัศน์ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
นอกจากนี้ ภารกิจที่เกิดขึ้นในรายการบางส่วน เป็นภารกิจที่นำมาจากแฟรนไชส์ ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ทั้ง เวอร์ชันอเมริกา และ เวอร์ชันเอเชีย โดยอาจมีการดัดแปลงบางส่วน เช่น ภารกิจอุปสรรคบังคับควายที่เกิดขึ้นในเลก 4 นำมาจากเลก 2 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 ทางแยกในเลก 5 (สอนหรือเรียนภาษาญี่ปุ่น) ดัดแปลงจากเลก 3 ของ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 เป็นต้น ไม่เพียงเท่านั้น เวอร์ชันอิสราเอลมีการเปลี่ยนชื่อคำสั่ง Detour (ทางแยก) และ Fast Forward (ทางด่วน) เล็กน้อย ตำรวจอวกาศเกียบัน
ตำรวจอวกาศเกียบัน (; English: Space Sheriff Gavan) เป็นซีรีส์เมทัลฮีโรยุคแรกออกอากาศในวันที่ 5 มีนาคมค.ศ. 1982 ถึง 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1983[1][2][3][4][5][6] ทาง ทีวีอาซาฮี ที่มีตัวเอกเป็นนักรบอวกาศที่สวมชุดเกราะ และมีอาวุธกับพาหนะไฮเทค ช่วยปกป้องโลกจากการรุกรานของจักรวรรดิมาคุ (宇宙犯罪組織マクー, สลัดอวกาศมาคู) มีจำนวนตอนทั้งหมด 44 ตอน และตอนพิเศษอีก 2 ตอน ได้แก่ ไคโซคุ เซนไท โกไคเจอร์ vs. ตำรวจอวกาศเกียบัน (海賊戦隊ゴーカイジャーVS宇宙刑事ギャバンTHE MOVIE) และ ตำรวจอวกาศเกียบัน THE MOVIE (宇宙刑事ギャバン THE MOVIE) มาสค์ไรเดอร์คาบูโตะ
มาสไรเดอร์คาบูโตะ หรือ คาเมนไรเดอร์คาบูโตะ () เป็นภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ลำดับที่ 16 ในซีรีส์มาสไรเดอร์และซีรีส์นี้เป็นการฉลองครบรอบ 35 ปีของมาสค์ไรเดอร์ ซีรีส์ ซึ่งเกิดจากการร่วมงานระหว่างอิชิโนะโมะริโปรดักชันกับ โทเอ คาบูชิกิ ไคชา เริ่มออกอากาศตอนแรกในประเทศญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 29 มกราคม ค.ศ. 2006 และอวสานลงเมื่อวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2007 โดยออกอากาศในช่วงซูเปอร์ฮีโร่ ไทม์ เวลา 8.00 - 8.30 น. รวมจำนวนทั้งสิ้น 49 ตอนและมีภาพยนตร์ตอนพิเศษอีก 1 ตอนโดยมีชื่อว่า God Speed Love ดิอะเมซิ่งเรซ 11
หลังจากที่ซีบีเอสได้ทำการฉายฤดูกาล "ออลสตาร์" ของรายการเรียลลิตี้โชว์ต่างๆ มากมายในปี 2004 ได้สั่งทำให้มีรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ออลสตาร์ ขึ้นโดยมีผู้ช่วยที่ออกแบบภารกิจในการแข่งขันจากรายการเซอร์ไวเวอร์มาร่วมทำการผลิตในครั้งนี้ด้วย รวมถึงบางภารกิจในการแข่งขันจะเป็นการดึงภารกิจเก่าจากฤดูกาลก่อนกลับมาใช้ด้วยแต่อาจจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย และในฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกที่ทางเว็บไซต์ของซีบีเอสได้ทำ "สถานีคนคัดออก" คือการโพสต์วีดีโอขนาดสั้นลงบนเว็บไซต์เพื่อให้ผู้ชมได้ติดตามดูได้ว่าทีมที่ถูกคัดออกไปแล้วและถูงส่งมายังบ้านพักได้ทำอะไรกันบ้าง ความสัมพันธ์ของแต่ละทีมจะเป็นอย่างไรเมื่อถูกคัดออกไปแล้ว รวมถึงการเตรียมความพร้อมที่จะมาตอนรับเป็นสักขีพยานให้แก่ผู้ชนะอีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
จนถึงฤดูกาลที่ 4 ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย เดินทางไปแล้ว 20 ประเทศและผ่าน 4 ทวีป โดยยังไม่เคยผ่านทวีปอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซ 15
หลังจากจบ เลก 1 เป็นเลกที่ไม่มีการคัดออก ไม่มีทีมใดถูกส่งมาที่บ้านพัก หลังจากจบ เลก 2 แกรเร็ตกับเจสสิก้า เป็นทีมที่สองที่ถูกคัดออกและเป็นทีมแรกที่ถูกส่งมาที่บ้านพัก พวกเขาทั้งแสดงความเสียใจ หลังจากที่ถูกคัดออกในเลกที่สองของในการแข่งขัน และถูกคัดออกเป็นทีมแรก และเชื่อว่ามาเรียกับทิฟฟานี่ หรือ ไมก้ากับคานอนจะเป็นทีมต่อไปที่ถูกคัดออก แต่ทั้งสองคนก็เห็นด้วยว่าทีมอื่นอาจสามารถถูกคัดออกได้ เพราะเนื่องจากภารกิจที่เกี่ยวกับสัตว์ในเลกก่อน แกรเร็ตพบว่าเจสสิก้าเป็นคนเกียจคร้านมากตั้งแต่ที่พวกเขาตกรอบ และแกรเร็ตต้องการที่จะถามเธอ ถึงการแต่งงานในเมืองสุดท้ายที่จุดเส้นชัย แกรเร็ตได้ขอเธอที่ชายหาด และเธอตอบตกลง หลังจากนั้นอารมณ์ของเธอก็ดีขึ้นมาก หลังจากจบ เลก 3 มาร์ซี่กับรอน เป็นทีมที่สามที่ถูกคัดออกและเป็นทีมที่สองที่ถูกส่งมาที่บ้านพัก รอนบอกแกรเร็ตกับเจสสิก้าถึง ความรุนแรงที่เกิดขึ้นระหว่างผู้เข้าแข่งขันในเลกล่าสุด แล้วทีมที่ถูกคัดออกไปแล้วทำศิลปะการป้องกันตัวและออกกำลังกายของเวียดนาม จากนั้นก็ไปเที่ยวที่ร้านอาหารอันหรูหราที่มีชื่อเรียกว่า "viết xua" โดยพวกเขามีความเห็นที่แตกต่างสำหรับทีมค่อไปที่จะถูกคัดออก มาร์ซีเชื่อว่าเฮเบอร์กับเนทจะถูกคัดออกต่อไป ส่วนแกรเร็ต เจสสิก้าและรอนนั้น เห็นว่าน่าจะเป็นเมแกนกับเชน แซมกับแดน และไมก้ากับคานอน ตามลำดับ หลังจากจบ เลก 4 เซฟกับจัสติน เป็นทีมที่สี่ที่ถูกคัดออกแต่ยังไม่ถูกส่งมายังบ้านพัก เพราะว่าเซฟต้องไปหาหนังสือเดินทางที่ทำหายก่อน ที่บ้านพัน มาร์ซี่กับรอนถามแกรเร็ตกับเจสสิก้า เกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่จะแต่งงานของพวกเขา ไม่มีอะไรเลยเป็นเวลา 2 วันแล้วตั้งแต่การคัดออกครั้งสุดท้ายทั้ง 2 ทีมไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้นกับทีมต่อไปที่ถูกคัดออก รอนสันนิษฐานว่าอาจจะทำหนังสือเดินทางหาย หรือบาดเจ็บจากการแข่งขันก็เป็นได้ กลับมาที่พนมเปญ เซฟกับจัสตินเดินทางไปยังสถานทูตสหรัฐอเมริกาประจำกรุงพนมเปญ เพื่อขอให้มีการทำหนังสือเดินทางใหม่ให้เซฟ แต่แล้วก็พบว่ามันได้ถูกส่งคืนมาแล้วยังสถานทูตแห่งนี้ โดยมีคนเก็บได้ใกล้ๆ กับวัดที่เป็นสถานที่ทำงานอุปสรรค พวกเขานึกได้ว่าก่อนที่จะเดินทางมาถึงสถานที่ทำงานอุปสรรค พวกเขาได้เดินทางไปผิดสถานที่มาก่อน อาจจะด้วยเหตุการณ์นั้นจึงทำให้หนังสือเดินทางหาย และทั้ง 2 คนก็ได้โทรศัพท์ไปที่บ้านพักเพื่ออธิบายและเล่าเหตุการณ์ต่างๆ ให้ฟัง รวมถึงบอกว่าพวกเขาจะไปหาทั้ง 2 ทีมที่คอยอยู่ที่บ้านพักโดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ หลังจากจบ เลก 5 เรนซ์กับเคอร์รี่ เป็นทีมที่สี่ที่ถูกคัดออกและเป็นทีมที่สามที่ถูกส่งมาที่บ้านพัก พวกเขาอธิบายกับทีมที่ถูกคัดออกมาแล้วถึงทักษะการนำทางที่ย่ำแย่ โดยทั้งสามทีมที่ถูกคัดออกแล้วขับรถมายังบริเวณริมแม่น้ำ และเริ่มการแข่งขันบนเรือเวียดนามท้องถิ่น ระหว่างทีมชาย (แกรเร็ต รอนและเรนซ์) กับทีมหญิง (เจสสิก้า มาร์ซี่และเคอร์รี่) หลังจากจบ เลก 6 ไมก้ากับคานอน เป็นทีมที่หกที่ถูกคัดออก ผู้เข้าแข่งขันหญิงที่บ้านพักจัดการชนะผู้ชายในการแข่งขันพายเรือได้ภายใน 9 วินาที เซฟกับจัสติน ผู้ที่ถูกคัดออกในเลกที่ 4 มาพบกับอีก 4 ทีมที่อยู่ที่บ้านพักอยู่แล้ว พวกเขาอธิบายว่าถูกคัดออกได้อย่างไรเมื่อทำหนังสือเดินทางหาย ทั้ง 4 ทีมได้ไปเดินเที่ยวตลาดนัดกลางคืน ไมก้ากับคานอน เป็นทีมที่ 5 ที่มาถึงยังบ้านพัก พวกเขาอธิบายว่าถูกคัดออกจากการแข่งขันเพราะไมก้ากลัวน้ำและความสูงในภารกิจที่จะให้สไลต์ตัวลงมาที่สวนน้ำ คานอนอธิบายว่าพวกเขาอยู่ตรงสระน้ำและใช้เวลาตั้ง 45 นาทีแต่แล้วก็ไม่ประสบความสำเร็จ หลังจากจบ เลก 7 มาเรียกับทิฟฟานี่ เป็นทีมที่เจ็ดที่ถูกคัดออก แต่ไม่ได้ถูกส่งมายังบ้านพัก มาเรียกับทิฟฟานี่ โทรไปยังบ้านพักและแจ้งว่าพวกเขาถูกคัดออกจากการแข่งขัน พวกเขาพยายามอธิบายถึงเหตุผลที่แท้จริงว่าทำไมพวกเขาถึงถูกคัดออก แต่ไม่มีทีมไหนที่อยู่ที่บ้านพักเชื่อเลยและคิดว่าเป็นเรื่องโกหก เช้าวันต่อมาทุกทีมได้ไปเล่นฟุตบอลกับเด็กอายุ 7-9 ขวบในท้องถิ่นและกับกลุ่มนักฟุตบอลวัยรุ่นที่ดูลำสันกว่ามาก เลก 8 เป็นเลกที่ไม่มีการคัดออก ไม่มีทีมใหม่ถูกส่งมายังที่บ้านพัก ในการแข่งขันฟุตบอลจากตอนที่แล้ว วัยรุ่นท้องถิ่นชนะผู้เข้าแข่งขันฝ่ายชายไปอย่างง่ายดายด้วยคะแนน 4-0 ทีมที่ถูกคัดออกได้มีหมอดูมาที่บ้านพักและถามเกี่ยวกับอนาคตในเรื่องราวต่างๆ คานอนตัดสินใจที่จะหยุดพักความสัมพันธ์กับไมก้า คานอนอธิบายว่าไม่ใช่เป็นเพราะเรื่องการแข่งขันแต่เป็นเพระเขายังไม่พร้อมที่จะมีความสัมพันธ์และหวังว่าทั้ง 2 ยังคนจะยังเป็นเพื่อนกันอยู่ หลังจากจบ เลก 9 แกรี่กับแมท เป็นทีมที่แปดที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่ไม่ได้ถูกส่งมายังบ้านพัก มาร์ซี่รู้ถึงความกลัวที่จะจมน้ำตาย การ์เร็ตว่ายน้ำไปฝั่งของชายหาดและสอนมาร์ซี่หัดว่ายน้ำ เธอตื่นเต้นและมีความกลัวเล็กน้อย เมื่อมาร์ซี่ว่ายน้ำไปตามชายหาดเธอรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก ทุกทีมเชื่อว่าทีมต่อไปที่จะถูกคัดออก คือ ไบรอั้นกับเอริก้า ในขณะที่ เซฟกับจัสติดคาดว่า แกรี่กับแมทจะเป็นทีมต่อไปที่ถูกคัดออก เจสซี่ก้าและทีมที่เหลือได้รับโทรศัพท์จาก แกรี่กับแมท เกี่ยวกับการถูกคัดออก พวกเขาพูดถึงภารกิจ สปีดบัพม์ และตอนนี้พวกเขาก็ได้ท่องเที่ยวที่แถบชายบ้านนอกของประเทศเอสโตเนีย เลก 10 เป็นเลกที่ไม่มีการคัดออก ไม่มีทีมใหม่ถูกส่งมายังที่บ้านพัก มีอาจารย์ผู้สอนเทควัดโดมาสอนที่บ้านพักถึงวิธีการเตะเสา แลนซ์ผู้ได้สายดำของเทควัดโดเป็นนักเรียนที่ดีมาก พวกเขาเหนื่อยกันมาก ทุกทีมที่ถูกคัดออกเตรียมเก็บของและจะบินไปยังเมืองที่เป็นเส้นชัย เจสซีก้าเชื่อว่าอาจจะเป็นเมือง พอร์แลนด์ ออร์แกน หรืออาจจะเป็น ลอสแอนเจลิส แคลิฟอร์เนีย หลังจากจบ เลก 11 เฮเบอร์กับเนท เป็นทีมที่เก้าที่ถูกคัดออกจากการแข่งขัน แต่ไม่ได้ถูกส่งมายังบ้านพัก ทั้ง 5 ทีมที่ถูกคัดออกถูกส่งมายัง ลอสแอนเจลิส เนเวอร์ด้า และเข้าพักที่โรงแรมและรอโทรศัพท์จากทีมที่ 9 ที่ถูกคัดออก ทั้งหมดตกใจและผิดหวังมากเมื่อรู้ว่าเฮเบอร์กับเนทถูกคัดออกจากการแข่งขัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เซฟกับจัสดิน ที่หวังว่าพวกเขาจะชนะ พวกเขาเล่าให้ฟังว่าเกิดความผิดพลาดจากการทำงานอุปสรรคและทำให้พวกเขาถูกคัดออกและพวกเขาหวังว่า เมเก้นกับเชน จะเป็นผู้ชนะและบอกว่าไว้เจอกันที่เส้นชัย แลนซ์กับแคร์รี่ดีใจที่จะเห็นตอนจบของการแข่งขันและกำลังคิดถึงเรื่องการชนะ ทุกทีมอยากให้ เมเก้นกับเชน ชนะการแข่งขันยกเว้น การ์เร็ตกับเจสซีก้าที่อยากให้ แซมกับแดน เข้ามาเป็นที่ 1 ไบรอั้นกับเอริก้าเป็นที่ 2 และอยากให้ เมเก้นกับเชน เข้ามาเป็นลำดับที่ 3 เลก 12 เป็นเลกสุดท้ายของการแข่งขัน มาร์เรียกับทิฟฟานี่ เฮเบอร์กับเนท มารวมตัวกับทีมที่ถูกคัดออกทั้งหมดที่เส้นชัย หลายๆ ทีมอยากให้ เมเก้นกับเชน ชนะการแข่งขันนี้และเมื่อทั้ง 3 ทีมสุดท้ายที่มาถึงที่เส้นชัยพูดถึงความสนุกสนานและความผิดหวังของผลการแข่งขันที่ออกมาแต่ในที่สุดทุกคนก็ดีใจที่ได้มาร่วมในการแข่งขันนี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 20
สำหรับทางด่วนครั้งที่สามและครั้งสุดท้ายของซีซั่นนี้ จัดเป็นสวิตซ์แบคของงานทางด่วน (การมาทำงานทางด่วนอันก่อนของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ) จากเลก 8 ที่อินเดียของดิ อะเมซิ่ง เรซ 7นั่นเอง ซึ่งสมาชิกทั้งสองคนในทีมจะต้องโกนหัว โดยเป็นความเชื่อของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูว่าโกนหัวแล้วจะโชคดี) ทีมที่แรกจะโกนหัวเสร็จแล้ว จะถือว่าชนะทางด่วนในเลกนี้ (สำหรับซีซั่นที่ 7 ยูเชนน่ากับจ้อยช์เลือกที่จะทำทางด่วนนี้ในครึ่งหลังของเลก 8 และทำให้พวกเขาเข้าเส้นชัยเป็นทีมแรก) สำหรับงานเพิ่มเติมของบ็อปเปอร์กับมาร์ค พวกเขาจะต้องวาดรูปและระบายสีเป็นรูปหน้าเสือบนหน้าท้องของนักเต้นพูลี่ คาลี่ ถ้าพราหมณ์พอใจ พวกเขาจึงจะได้รับอนุญาตให้แข่งขันต่อไป ในอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเลือกคุณครูสอนและเรียนการปั่นเชือกใยมะพร้าวที่มีความยาว 40 ฟุต (12 เมตร) จากนั้นใช้แกนม้วนม้วนใยทั้ง 4 ม้วน เพื่อรับคำใบ้ถัดไป และทางแยกของเลกนี้ทีมจะต้องเลือกิจกรรมที่อยู่ในประวัติศาสตร์อินเดียระหว่าง ตกแต่งช้าง (Pachyderm) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[29206,29229,3,3]}'>แพคเครื่องเทศ (Pack a Box)ทีมที่เลือกตกแต่งช้าง จะต้องใช้อุปกรณ์นำมาตกแต่งช้าง เมื่อนักบวชพอใจแล้ว ทีมจะต้องเข็นมูลช้างโดยรถเข็นไปยังรถบรรทุกที่จอดอยู่ใกล้ๆ ให้ครบ 15 ครั้ง เพื่อรับคำใบ้ถัดไป ส่วนทีมที่เลือกแพคเครื่องเทศ จะต้องทาสีตัวอักษรโดยพิมพ์ทั้ง 10 กล่อง จากนั้นทีมจะต้องใช้ที่กรองขิงแล้วนำใส่กล่องแล้วชั่งบนตาชั่งเมื่อน้ำหนักถูกต้องตามมาตรฐาน ทีมจะต้องปิดฝาทำแบบนี้ไปจนครบทั้ง 10 กล่อง จากนั้นที่จะต้องบรรจุใส่รถเข็นเพื่อไปยังโรงงานส่งออก เมื่อเครื่องเทศพร้อมที่จะส่งออก เจ้าของโรงงานจะมอบคำใบ้ถัดไป ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 (English: The Amazing Race 13) เป็นฤดูกาลที่ 13 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 13 (America's Next Top Model, Cycle 13) เป็นฤดูกาลที่ 13 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ทางช่อง CW ในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2552 สำหรับฤดูกาลนี้มีผู้เข้าแข่งขันจำนวนเท่ากับ ฤดูกาลที่ 10 และ 11 โดยมีทั้งสิ้น 14 คน และเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สุดยอดนางแบบ หญิงสาวสูง 5 ฟุต 7 นิ้วและเตี้ยกว่านั้น , ความงามอยู่ภายใต้มาตรฐานความสูง เพื่อก้าวสู่ผู้ชนะ 14 สาวต้องพิสูจน์ความงามที่มาในทุกรูปทรง , ขนาดและความสูง สำหรับคำโฆษณาที่ใช้ในฤดูกาลนี้คือ "'The Lineup Is 5"7' And Under. Not The Usual Suspects. BOOK 'EM!" และเพลงที่ใช้สำหรับประกอบตัวอย่างของรายการในฤดูกาลนี้คือเพลง "Good Girls Go Bad" ของ Cobra Starship เดอะวอยซ์ (สหรัฐอเมริกา)
"เดอะวอยซ์"เริ่มออกอากาศในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2011 เดิมทีออกอากาศในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ต่อมารายการเป็นที่นิยมและได้ขยายไปออกอากาศในฤดูใบไม้ร่วงในฤดูกาลที่สาม ซึ่งเริ่มออกอากาศในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2012 ปัจจุบันรายการได้ออกอากาศมาจนถึงเป็นฤดูกาลที่สิบสี่ และได้รับการอนุมัติเป็นที่เรียบร้อยสำหรับฤดูกาลที่ 15 โดยออกอากาศตอนแรกในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2018 มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ
มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิ () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ลำดับที่ 15 ออกอากาศเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 2005 ถึงวันที่ 22 มกราคม ค.ศ. 2006 ออกอากาศทั้งหมด 48 ตอน และตอนพิเศษทางภาพยนตร์อีก 1 ตอนคือ มาสค์ไรเดอร์ฮิบิกิกับสงคราม 7 ไรเดอร์อสูร (劇場版　仮面ライダー響鬼と７人の戦鬼) เดอะมาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์
เดอะมาร์เวลซูเปอร์ฮีโรส์ () เป็นรายการโทรทัศน์แอนิเมชันเกี่ยวกับซูเปอร์ฮีโรซึ่งออกอากาศทางช่องบรอดแคสต์ซินดิเคชันในปี ค.ศ. 1966 ทุกวันจันทร์ถึงศุกร์ นำแสดงโดยเพ็ก ดิกสัน, พอล โซลส์, แซนดี เบ็คเกอร์, จอห์น เวอร์นอน, แจ็ก เคลีย์ โดยวันจันทร์จะฉายเรื่องกัปตันอเมริกา, วันอังคารฉายดิอินเครดิเบิลฮัลค์, วันพุธฉายอินวิซิเบิลไอรอนแมน, วันพฤหัสบดีฉายไมตีธอร์ และวันศุกร์ฉายดิ ซับ-มารีเนอร์ เริ่มออกอากาศในวันที่ 1 กันยายน ถึงวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1966 เป็นเวลา 13 สัปดาห์ ภาคละ 13 ตอน รวมเป็น 65 ตอน ดิอะเมซิ่งเรซ 2
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 2 () เป็นฤดูกาลที่ 2 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 12
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 14
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 14 (America's Next Top Model, Cycle 14) เป็นฤดูกาลที่ 14 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล โดยจะออกอากาศครั้งแรกที่สหรัฐอเมริกา ทางช่อง CW ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2553 สำหรับคำโฆษณาที่ใช้ในฤดูกาลนี้คือ "Work It Out" และเพลงที่ใช้สำหรับประกอบตัวอย่างของรายการในฤดูกาลนี้คือเพลง "Go Getta" ของ Stella Mwangi ดิอะเมซิ่งเรซ
หลังจากผ่านความพยายามมาอย่างหนัก ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ก็ได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมทั้งรางวัลเอ็มมีสำหรับรายการเรียลลิตี้โชว์ประเภทการแข่งขันยอดเยี่ยม และยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงในรางวัลเอ็มมีในด้านเสียง การถ่ายทำวิดีโอ และการตัดต่อวิดีโออีกด้วย อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
ในห้องตัดสิน แพทริค เดมาร์เชลเลียร์ ได้มาเป็นกรรมการ รับเชิญพิเศษ ภาพของแอน, เจน, เอสเธอร์ และเคนเดล ได้รับคำชมเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะภาพของแอน ที่ออกมาสวยงาม ทั้ง 3 ช็อท ทำให้เธอถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง ซึ่งเป็นครั้งที่ 5 (ซึ่งนั่นทำให้เธอเสมอกับ โจนนี่ จากฤดูกาลที่ 6 และ อันย่า จากฤดูกาลที่ 10) ในขณะที่ภาพของเคย์ล่า เคย์ซี่และเชลซี ออกมาไม่ค่อยดีนัก เคย์ล่าได้ตกเป็นสองคนสุดท้าย เนื่องจากเธอมีข้ออ้างในการถ่ายภาพว่ารองเท้าของเธอเล็กเกินไปจึงทำให้ภาพออกมาไม่ดี แต่สุดท้ายแล้ว เคย์ซี่ ซึ่งขาดความสดใสในรูปภาพ กลับทำให้ต้องเธอต้องเป็นผู้ที่ถูกส่งกลับบ้าน ถึงแม้ว่า กรรมการจะเห็นว่า เธอเดินแบบได้ดีรวมถึงมีบุคลิกภาพที่ดีกว่าก็ตาม และนั่นทำให้เธอฝันสลายอีกครั้งสาวๆได้เดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์แกรมมี่ใน ลอสแอนเจลิส ซึ่งนีล พอร์ทนาว ประธานและผู้จัดการใหญ่ของแกรมมี่จะทำการคัดเลือกสาวๆผู้โชคดีหนึ่งคนเป็น "แกรมมี่ เกิร์ล" และนั่นก็เป็นการแข่งขันประจำสัปดาห์ด้วย การแข่งขันของพวกเธอคือพวกเธอจะต้องจับคู่กันแล้วต้องสวมบทบาทเป็นสไตลิสต์เพื่อจัดเสื้อผ้าสำหรับไปงานแกรมมี่ อวอร์ดให้แก่กันและกัน แอน เลือกเสื้อผ้า ไซส์ใหญ่กว่าขนาดตัวของ เชลซี ทำให้เชลซีโกรธมาก ในขณะที่ เคนเดล เลือกชุด มาให้คริส เหมือนสำหรับไปเที่ยวไนท์คลับมากกว่า และเคย์ล่า ได้เลือกขัดต่อความต้องการ ของลิซ เนื่องจาก ลิซต้องการเป็นชุดลูกไม้ ประดับด้วยเลื่อม แต่เคย์ล่า เลือกเป็นชุดแนวเท่ มาให้เธอ ซึ่งทำให้ลิชเคืองมาก อย่างไรก็ตาม มิสเตอร์เจย์ ได้เลือกให้คู่ ของเคย์ล่า และ ลิซ เป็นผู้ชนะรางวัลครั้งนี้ แต่สาวผู้มีความสามารถพอที่จะเป็นแกรมมี่ เกิร์ลคือ เคย์ล่า ซึ่งนั่นทำให้ลิซผิดหวังเป็นอย่างมาก ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้ ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการสัมภาษณ์เดียวกันนั้นเองหลังจากการแข่งขันจบลง มีการเปิดเผยว่าสตาร์กับดัลลัสเริ่มเดทกัน จนถึงปัจจุบัน (วันออกอากาศ) เป็นระยะเวลาถึง 6 เดือน[6][8] ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ในการแข่งขันครั้งนี้ยังมีการเปิดตัวจอห์น คีโอแกน คุณพ่อของฟิล คีโอแกน พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในฐานะผู้ต้อนรับประจำหมู่บ้านทีพูคี, นิวซีแลนด์ บ้านเกิดของฟิล [10] อลัน วู
ความโด่งดังของเขายิ่งทวีคูณเพิ่มขึ้นเมื่อเขาได้เป็นพิธีกรในรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ตั้งแต่ฤดูกาลแรกจนถึงปัจจุบัน ทางช่องเอเอ็กซ์เอ็น ทำให้เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วเอเชียเนื่องจากรายการนี้เป็นรายการที่ดังมากและออกอากาศทั่วทั้งเอเชีย รวมถึงยังมีอีกหลายประเทศที่ซื้อรายการไปฉายต่อในประเทศตนเองภายหลังอีกด้วย ดิอะเมซิ่งเรซ 21
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 21 () เป็นฤดูกาลที่ 21 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ในฤดูกาลนี้เดิมทีในสมัครจะอออกมาวันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แต่แล้วก็ได้เลื่อนออกไปเป็นวันที่ 4 เมษายน พ.ศ. 2552 ผู้สมัครเข้าแข่งขันจะมีบางทีมจาก 12 ทีมที่ถูกเลือกโดยพิธีกร จากการขี่จักรยานรอบประเทศสหรัฐอเมริกา โดยนับเป็นครั้งแรกในรอบ 4 ฤดูกาลที่ผ่านมานับตั้งแต่ฤดูกาลที่ 10 ที่จำนวนผู้เล่นกลับไปเป็น 12 ทีม โดยรายการมีกำหนดฉายวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2552 ตามฝังโทรทัศน์ของซีบีเอสประจำปี 09-10 อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15 เป็นฤดูกาลที่ 15 ของอเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล โดยออกอากาศครั้งแรกในสหรัฐอเมริกาเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2553 ในฤดูกาลนี้ได้มีการเปลี่ยนแปลงและเพิ่มเติมหลายอย่าง กับตัวรายการเพื่อเพิ่มความสนใจ และน่าติดตามมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นตากล้องชื่อดังที่จะมาถ่ายรูปให้กับผู้เข้าแข่งขันแต่ละสัปดาห์ ดีไซเนอร์ชื่อดังที่จะมาคอยให้คำสอนแก่ผู้เข้าแข่งขันและเป็นกรรมการพิเศษในห้องตัดสินในแต่ละสัปดาห์อีกด้วย รว่มด้วย การทำงานกับนิตยสารชื่อดังระดับโลก Vogue Italia  ดิอะเมซิ่งเรซ (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์อเมริกัน)
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ
ดิ อะเมซิ่ง เรซ (English: The Amazing Race หรือในบางครั้งรู้จักกันในตัวย่อ TAR มีชื่อภาษาไทยตามที่ออกอากาศทางช่องเอเอกซ์เอ็นในประเทศไทยว่า คนแกร่งแข่งอึด) เป็นเรียลลิตี้โชว์ ทางโทรทัศน์ ที่สมาชิกในทีม ทีมละสองคน ที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันกับทีมอื่นโดยการเดินทางรอบโลก โดยผู้เข้าแข่งขันจะต้องพยายามเข้าเป็นทีมแรกที่จุดหยุดพักในแต่ละเลกให้ได้ เพื่อเป็นผู้ชนะในเลกนั้น ๆ และหลีกเลี่ยงการมาถึงเป็นทีมสุดท้าย ที่อาจจะทำให้ทีมถูกคัดออกจากการแข่งขัน หรืออาจทำให้ทีมประสบอุปสรรคตามมาในเลกต่อไป ผู้เข้าแข่งขันจะเดินทางระหว่างประเทศหลายประเทศ ด้วยวิธีการเดินทางที่แตกต่างกันออกไป เช่น เครื่องบิน แท็กซี่ รถเช่า รถไฟ รถประจำทาง และเรือ คำสั่งในแต่ละช่วงของเลกจะสั่งให้ทีมไปยังจุดหมายต่อไป หรือทำงาน ไม่ว่าจะทำคนเดียวหรือสองคนก็ตาม ซึ่งงานที่ทีมทำนั้นจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับมารยาท หรือวัฒนธรรม ท้องถิ่นในประเทศที่พวกเขาไปเยือน โดยแต่ละทีมจะทะยอยถูกคัดออก จนกระทั่งเหลืออยู่ 3 ทีมสุดท้าย ณ จุดนั้น ทีมที่มาถึงเป็นทีมแรกในเลกสุดท้ายจะได้รับเงินรางวัลก้อนใหญ่ ซึ่งโดยปกติแล้วจะมีมูลค่า 1 ล้าน ดอลลาร์สหรัฐ ดิอะเมซิ่งเรซ
ดิ อะเมซิ่ง เรซ ในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา สร้างโดย อลิส ดอร์แกนเลอร์ และ เบ็นตั้น แวนด์ มัสเตอร์ และได้ออกอากาศในสหรัฐอเมริกา ตั้งแต่ ค.ศ. 2001 มีพิธีกรชื่อดังระดับรางวัลเอ็มมี ชาวนิวซีแลนด์ ฟิล คีโอแกน เป็นพิธีกรของรายการตั้งแต่ซีซั่นแรก และผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ระดับ ฮอลลีวูด เจอร์รี บรัคไฮเมอร์ เป็นผู้อำนวยการสร้างหลักของรายการ นอกจากนี้รายการนี้ยังมีการซื้อลิขสิทธิ์ ไปสร้างในหลาย ๆ ประเทศ โดยยังคงรูปแบบหลัก ๆ ของรายการอยู่ ส่วนเนื้อหาในบทความนี้จะใช้เกณฑ์และเนื้อหาของฉบับอเมริกาเป็นส่วนใหญ่ ดิอะเมซิ่งเรซ 16
เดิมกำหนดการรับสมัครผู้เข้าแข่งขันในฤดูกาลนี้ถูกกำหนดไว้ ณ วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 แต่ภายหลังได้ถูกเลื่อนออกไป การสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกในรอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 และมีการสัมภาษณ์รอบสุดท้ายต่อมาในเดือนกันยายนและตุลาคม ที่ลอสแอนเจลิส การถ่ายทำเริ่มขึ้นในเดือนพฤศจิกายนถึงเดือนธันวาคมของปีเดียวกัน  ดิอะเมซิ่งเรซ 14
ผู้เข้าแข่งขันในครั้งนี้มีทั้งคู่แต่งงานที่แต่งกันมาแล้ว 17 ปีจากรัฐเวอร์จิเนีย พี่ชายกับน้องชายสตั๊นท์แมน ไปจนถึงผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกของเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา ลูค อดัมส์ ที่อาศัยคุณแม่ของเขาในการสื่อสารด้วยภาษามือ โดยผู้เข้าแข่งขันที่หูหนวกครั้งแรกในทุก ๆ เวอร์ชันคือเอเดรียน แย็บ ซึ่งเป็นผู้ชนะใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 2 (สำหรับในกรณีที่ถ้ามาร์กี้กับลุคเข้าถึงจุดพักพิธีกรจะใช้ภาษามือในการบอกลำดับที่ของพวกเขา ซึ่งปรากฏขึ้นในตอนที่ 1) ดิอะเมซิ่งเรซ 9
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 () เป็นฤดูกาลที่ 9 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีม ๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 14
สำหรับในซีซั่นที่ 14 นี้ เบอร์แทรม ฟาน มุนสเตอร์ ได้ให้สัมภาษณ์กับยูเอสเอทูเดย์ไว้ว่า จะมีการอัปเดตแผนที่แสดงเส้นทางในรายการผ่านทาง กูเกิล แมปส์ มีช่วงเปิดรายการแบบใหม่ กราฟิกใหม่ (ฟอนต์ของชื่อผู้เข้าแข่งขันและคำอธิบายภารกิจในรายการ และไอคอนแสดงสัญลักษณ์คำใบ้ต่าง ๆ อย่างไรก็ดีไอคอนแบบเก่ายังพบในการถ่ายทำอยู่) มีการแบ่งครึ่งหน้าจอในช่วงที่มีสองฉากเกิดขึ้นในเวลาเดียวกัน และมีการปรับปรุงเพลงประกอบรายการใหม่อีกด้วย นอกจากนี้ซีซั่นนี้เป็นครั้งที่สองที่เส้นชัยไม่ได้อยู่ที่แผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกา โดยฤดูกาลแรกที่เส้นชัยอยู่นอกแผ่นดินใหญ่ในสหรัฐอเมริกาคือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 12 ไม่เพียงเท่านี้ ฤดูกาลนี้ยังมีการเปลี่ยนกติกาของคำสั่งย้อนกลับ (U-Turn) เล็กน้อย ซึ่งปรากฏในเลกที่ 4 ของการแข่งขัน คำสั่งย้อนกลับที่ปรากฏในเลกนั้นทีมที่ใช้ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยว่าตนสั่งย้อนกลับ (ไม่จำเป็นต้องปิดป้ายแสดงว่าพวกเขาเป็นผู้สั่งย้อนกลับ (Blind U-Turn) ซึ่งตั้งแต่มีการใช้คำสั่งถ่วงเวลา (Yield) และคำสั่งย้อนกลับ ทีมที่ใช้จะต้องปิดป้ายแสดงว่าตนเป็นผู้สั่งย้อนกลับให้ทีมอื่น ๆ ทราบ) แต่ทว่า U-Turn ในเลกที่ 10 ของฤดูกาลนี้นั้นเป็น U-Turn แบบปกติ คือ ต้องติดแผ่นป้ายบอกว่าใครเป็นคนสั่ง U-Turn ใคร
ในการแข่งขันครั้งนี้ มีคำสั่งทางด่วนที่ไม่ได้ออกอากาศทางโทรทัศน์ 1 ครั้ง โดยเมลกับไมค์ให้สัมภาษณ์หลังจากจบการแข่งขันว่าคำสั่งทางด่วนในเลก 7 ของการแข่งขันเป็นคำสั่งที่ให้ทีมเดินทางไปยังตลาดและซื้อของให้กับสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า ด้วยเงินของพวกเขาเอง ซึ่งในที่สุดแล้วไม่มีทีมใดใช้ทางด่วนในเลกดังกล่าวเลยรวมถึงเป็นครั้งแรกที่จำนวนทางด่วนนั้นมีแค่ 1 ครั้งเท่านั้นซึ่งโดยปกติแล้วจำนวนทางด่วนในฤดูกาลที่ 5-13 จะมีทั้งหมด 2 ครั้ง (ฤดูกาลที่ 1-4 มีจำนวนทางด่วน 9-11 ครั้งด้วยกัน) ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ปราก (ท่าอากาศยานรูซิเน) ไป ลาสเวกัส, เนวาดา, สหรัฐอเมริกา (ท่าอากาศยานนานาชาติแมคคาร์แรน) ลาสเวกัส (เกรซแลนด์ เวดดิ้ง ชาเปล) ลาสเวกัส (โรงแรมมันฑะเลเบย์) ลาสเวกัส (มิราจ) ลาสเวกัส (มอนติ คาร์โล รีสอร์ท) ลาสเวกัส (เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส ห้องที่ 88) ลาสเวกัส (บ้านเวย์เน่ นิวตัน: The Casa de Shenandoah) ดิอะเมซิ่งเรซ 12
สองวันหลังจากการแข่งขันออกอากาศทางโทรทัศน์ ซีบีเอส ได้สร้างหน้าใหม่เกี่ยวกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลงในเว็บไซต์ เครือข่ายสังคมออนไลน์ ที่ชื่อ เฟซบุ๊ก ผ่านทางโฆษณาของเฟซบุ๊ก[11] โดยเว็บไซต์นั้นมีสื่อโต้ตอบได้เช่นแผนที่ เกร็ดในการแข่งขัน บันทึกการเดินทางและรางวัล เว็บไซต์นี้ยังมีผลิตภัณฑ์ที่โยงไปถึงโปรแกรม Where I've Been อีกด้วย อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
ในห้องตัดสิน ฟรานก้า ซอซานี่ ได้เป็นกรรมการรับเชิญ สาวๆทั้งหมดได้รับความคิดเห็นเกี่ยวกับการแสดง ในวิดีโอ แตกต่างกันไป แต่ผลงานโดยรวมแล้ว กรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก และ ในที่สุด แอน ได้ถูกเรียกชื่อคนแรกอีกครั้ง ซึ่งเป็นครั้งที่ 6 และเธอจะได้ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ของรายการ ในขณะที่ เชลซี, เคย์ล่า และเจน ต้องยืนเป็นสามคนสุดท้าย เชลซีมีความรู้ มีประสบการณ์และรักในวงการแฟชั่นเป็นอย่างดี แต่ผลงานที่ผ่านมาของเธอ ยังไม่มีชี้นไหน ที่ดีที่สุด เคย์ล่า มีลุคส์ที่ดูเป็นเอกลักษณ์ ไม่เหมือนใคร แต่ดูเหมือนเธอยังไม่รู้มุมของตัวเอง ว่ามุมไหนสวยที่สุด และควรจะแสดงออกมา และเจน มีโครงหน้า ที่สวยงาม แต่บุคลิกของเธอ ยังไม่โดดเด่นพอ สุดท้าย ไทร่าได้ยื่นภาพให้เชลซี เคย์ล่า และเจน จึงเป็นผู้ที่ต้องถูกส่งกลับบ้าน ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 เป็นปีที่สามของรายการดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 10 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา สำหรับความนิยมของรายการนี้ เนื่องจากฉายไปทั่วเอเชียจึงทำให้มีการประมาณกันว่ามีผู้ชมมากถึง 83 ล้านคนทั่วเอเชีย (มาจากจีน 40 ล้านคน) ทำให้มีแผนการที่จะผลิตออกมาเรื่อยๆ เช่นเดียวกับฉบับอเมริกา ดิอะเมซิ่งเรซเซ็นทรัลยุโรป
รายการนี้ผลิตโดยเอเอ็กซ์เอ็น ยุโรป ที่มีบริษัท โซนี่ พิคเจอร์ เอ็นเตอร์เทเมน อินเตอร์เนชั่นแนล เป็นบริษัทแม่ เช่นเดียวกันกับ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย โดยการแข่งขันจะแบ่งเป็นทีมละสองคน ออกเดินทางรอบโลกเพื่อแข่งขันกับทีมอื่นๆ โดยพยายามเดินทางให้ถึงจุดหมายในแต่ละรอบให้ได้เร็วที่สุด และระหว่างเดินทางจะต้องทำภารกิจแต่ละรอบที่มอบหมายให้สำเร็จ การแข่งขันเดินทางไปในหลายประเทศ ใช้พาหนะในการเดินทางหลากหลาย เช่น เครื่องบิน, แท็กซี่ , รถเช่า, รถไฟ, รถประจำทาง, เรือ ทำการรับสมัครวันสุดท้ายวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2548 การเดินทางส่วนใหญ่จะอยู่ในประเทศ สาธารณรัฐเช็ค , โปแลนด์ , สโลวาเกีย , ฮังการี , โรมาเนีย และ บัลแกเรีย โดยผู้ชนะจะได้รับเงินรางวัล 100,000 ดอลลาร์สหรัฐ  ดิอะเมซิ่งเรซ 13
สำหรับฤดูกาลที่ 13 นี้เป็นส่วนหนึ่งของรายการในช่วงฤดูใบไม้ร่วง ของผังรายการโทรทัศน์ในสหรัฐอเมริกาประจำปี ค.ศ. 2008-09 โดยเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2551 (ณ เวลา 20 นาฬิกา ตามเวลามาตรฐานตะวันออก และเวลามาตรฐานแปซิฟิกของสหรัฐอเมริกา ทางช่องซีบีเอส [1][2]) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2551 (ซึ่งในประเทศไทยเริ่มออกอากาศในวันที่ 29 กันยายน ทางช่อง เอเอ็กซ์เอ็น ณ เวลา 21 นาฬิกา และสิ้นสุดการออกอากาศในวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2551) ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ไก๊แบ่ ไป หมี่ทอ โฮจิมินห์ซิตี (โรงภาพยนตร์หุ่นกระบอกมังกรน้ำทอง [[]error: {{lang}}: unrecognized language code: vt (help)]) โฮจิมินห์ซิตี (ที่ทำการไปรษณีย์โฮจิมินห์ซิติ้ [[Bưu điện Thành phố Hồ Chí Minh]]error: {{lang}}: unrecognized language code: vt (help)) (ไม่เปิดเผยภายในป้ายว่าใครสั่งยูเทิร์นและไม่ได้ออกอากาศ) โฮจิมินห์ซิตี (ถนนไฟฟ้าหมายเลข 8) โฮจิมินห์ซิตี (วังแห่งการรวมตัวใหม่) โกลเบิลฟอร์ซเรสต์ลิง
ในวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 เจฟ จาเรต ประกาศสถาปนารายการโทรทัศน์ของ GFW ในชื่อ Amped โดยบันทึกเทปรายการที่ Orleans Arena ในเมืองLas Vegas, Nevada ในวันที่ 24 กรกฎาคม ,21 สิงหาคม และ 23 ตุลาคม ค.ศ. 2015 เดือนธันวาคม ค.ศ. 2015 ในการให้สัมภาษณ์ของเจฟ จาเรต กล่าวว่าพวกเขามี 16 โชว์ละ 1 ชั่วโมง ที่บันทึกเทปใน Las Vegas และหวังว่าจะมีโชว์ที่ออกอากาศทั่วโลกในโทรทัศน์ในอนาคต  ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงเริ่มต้นของแต่ละเลก แต่ละทีมจะได้รับเงินสดเป็นค่าใช้จ่ายพร้อมกับซองคำใบ้แรก ซึ่งในระหว่างการแข่งขัน ค่าใช้จ่ายทั้งหมด (อาหาร , การเดินทาง , ค่าที่พัก , ค่าเข้าชมสถานที่ในการแข่งขัน และอุปกรณ์ต่าง ๆ) จะต้องใช้เงินสดนี้ในการจ่าย ยกเว้นการซื้อตั๋วเครื่องบิน (และการจ่ายค่าน้ำมัน ในซีซั่นที่ 8) จะต้องใช้บัตรเครดิตที่ทางรายการมีให้[3] หากมีเงินเหลืออยู่ระหว่างเลก ทีมสามารถนำไปใช้ในเลกต่อไปได้ สำหรับในฤดูกาลก่อน ๆ ทีมสามารถใช้บัตรเครดิตในการจองตั๋วผ่านทางโทรศัพท์และการจองตั๋วออนไลน์ ได้ แต่ในซีซั่นที่ 12 ทีมจะสามารถใช้บัตรเครดิตได้ในการจองตั๋วที่แท่นขายตั๋วเท่านั้น (แต่ทีมยังสามารถใช้วิธีการใด ๆ ก็ได้ในการค้นหาเที่ยวบินที่พวกเขาเห็นว่าดีที่สุด) ดิอะเมซิ่งเรซ 19
ตารางแสดงชื่อ ความสัมพันธ์ของผู้แข่งขันในขณะถ่ายทำของแต่ละทีมพร้อมทั้งแสดงสถานะในการแข่งขัน ดังนี้ (ตารางนี้อาจไม่ได้แสดงข้อมูลที่ตรงกับข้อมูลที่เว็บไซด์เนื่องจากข้อมูลที่เพิ่มเข้ามาบางส่วนในภายหลัง หรือข้อมูลที่ถูกนำออกไปบางส่วน)ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆในบางเลก ทางรายการจะมีรางวัลให้กับผู้เข้าแข่งขัน ที่สามารถเข้าเส้นชัยได้เป็นทีมแรก สำหรับแพ็กเกจทัวร์ทั้งหมดสนับสนุนโดยแทรเวโลซิตี้
อุปสรรคแรกของรายการ "ดิ อะเมซิ่ง เรซ 19" นั้น สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องหาโทรศัพท์สาธารณะแบบบัตรเติมเงิน ก่อนที่จะกดโทรศัพท์ไปยัง 1-800-CONFUCIUS โดยที่เสียงในโทรศัพท์จะกล่าวถึงคติพจน์หนึ่งในลัทธิขงจื๊อ ซึ่งก็คือ "In all things success depends on previous preparation, and without such previous preparation there is sure to be failure." กล่าวคือ "ในการทำอะไรให้ประสบความสำเร็จนั้น จะต้องอาศัยการเตรียมตัวล่วงหน้า และถ้าหากขาดการเตรียมตัวล่วงหน้า ก็จะแน่ใจได้ว่าคุณล้มเหลว – "ขงจื๊อ" ซึ่งทีมไม่ได้อนุญาตให้จดข้อความใดๆ ต่อมาเขาหรือเธอจะต้องกล่าวคติพจน์ให้แก่พระในวัด เมื่อพวกเขาพูดคติพจน์ได้อย่างถูกต้องทุกคำ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนการลงโทษของเคย์ลานี่กับลิซ่านั้น พวกเธอจะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้าคอร์แปซิฟิก ซิตี้ ซึ่งที่หนึ่งในพวกเธอ (ในนี้คือเคย์ลานี่) จะต้องกระโดดบันจี้จัมพ์ในร่มจากบนชั้น 11 ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปและแข่งขันต่อได้
สำหรับอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องไต่ลงมาภายในถ้ำโจมบลัง ซึ่งสมาชิกจะต้องค้นหาหน้ากากแบบฉบับเกาะชวาดั้งเดิม และมีดท้องถิ่นที่เรียกกันว่ากริช ในบริเวณที่มีคนตีกลองจีนอยู่ ก่อนที่จะกลับมาเพื่อปีนหน้าผาโดยขึ้นไปตามตารางไม้ไผ่ เพื่อแลกเปลี่ยนของกับคำใบ้ต่อไป แต่ก่อนหน้านั้น สำหรับงานเพิ่มเติมนั้น บิลล์กับเคธีจะต้องปลดปมเชือก จนกว่าจะได้ความยาวเพียงพอที่จะยาวข้ามบริเวณไปจนถึงคาราไบเนอร์ จึงจะเริ่มปีนได้ และทางแยกแรกของการแข่งขัน ทีมจะต้องเลือกระหว่างนักทำเงิน (Money Maker) กับนักเก็บตั๋ว (Ticket Taker) โดยทีมที่เลือกนักทำเงิน จะต้องสวมชุดรวมถึงหน้ากากลิง และให้สมาชิกคนหนึ่งเต้นไปตามถนนเพื่อให้ได้รับเงินบริจาค 30,000 รูปี (ประมาณ 3.40 ดอลลาร์สหรัฐ) ส่วนอีกคนหนึ่งก็ให้ตีกลองประกอบจังหวะเพื่อรับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกนักเก็บตั๋วนั้น จะต้องเดินทางไปยังศูนย์การค้ามาลิโอโบโร เพื่อจูงใจให้ผู้ขับจักรยานยนต์ให้เข้ามาจอดจักรยานยนต์ของตน 15 คันเพื่อให้ได้เงิน 15,000 รูปี (ประมาณ 1.70 ดอลลาร์สหรัฐ) ก่อนที่จะได้รับคำใบ้ต่อไปจากผู้ดูแล ดิอะเมซิ่งเรซ
ผู้เข้าแข่งขันจำนวน 10 - 12 ทีม ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ จะเป็นทีมผู้เข้าแข่งขันสองคนที่รู้จักกันมาก่อนแล้ว (ยกเว้นหนึ่งครั้งในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา คือ ดิ อะเมซิ่ง เรซ 8 ที่เป็นการแข่งขันเป็นครอบครัวทีมละ 4 คน) จากจำนวนทีมที่เข้าแข่งขันทั้งหมด ทีมที่เข้าแข่งขันล้วนแสดงให้เห็นถึงสถิติของอายุ การเข้ากันทางเพศ และความสัมพันธ์ที่แตกต่างกัน ความสัมพันธ์ในการแข่งขันที่พบเห็นเช่นคู่แต่งงานที่แต่งงานกันมานานแล้ว คู่พี่น้อง (รวมถึงแฝด) คู่พ่อแม่ (รวมถึงหลานกับปู่ย่าตายาย) เพื่อน (เพื่อนร่วมห้อง, เพื่อนนักศึกษา, เพื่อนรักซึ่งเป็นเพศเดียวกัน, เพื่อนในโรงเรียนมัธยม, เพื่อนที่คบกันมานาน และเพื่อนในลักษณะอื่น ๆ) คู่รักโรแมนติก (ทั้งรักต่างเพศ และ รักเพศเดียวกัน) รวมไปถึงคู่สามีภรรยาที่เพิ่งเดทกันหรือแยกกันอยู่ กลไกความสัมพันธ์ในหลายด้านระหว่างสมาชิกในทีม ในระหว่างการแข่งขันเป็นหนึ่งในจุดสนใจของรายการ สมาชิกในทีมจะต้องแข่งขันร่วมกัน โดยไม่สามารถแยกกันได้ (ยกเว้นคำสั่งบอกให้ทำเป็นเวลาชั่วคราว) หากมีสมาชิกของทีมบาดเจ็บและไม่สามารถจบการแข่งขันได้ ทีมจะต้องถูกทำโทษ (เช่นมาร์แชลล์กับแลนซ์ในซีซั่นที่ 5) สมาชิกในทีมทั้งสองคนยังจะต้องเข้ามาที่จุดหยุดพักด้วยกันเพื่อเช็กอิน[1] ทิศทางในการแข่งขันหลายอย่างเช่น ตัวผู้เข้าแข่งขันเอง การออกอากาศการแข่งขัน การโปรโมตการแข่งขันและการสนทนาระหว่างฟิลกับทีมที่ถูกคัดออกนั้น จะเป็นตัวเน้นผลกระทบของความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขัน แรกเริ่มแล้วผู้สมัครในการแข่งขันจะต้องรู้จักและมีความสัมพันธ์ซึ่งกันและกันมาอย่างน้อย 3 ปี และผู้เข้าแข่งขันในคนละทีมกันจะต้องไม่รู้จักกันมาก่อนแล้ว ซึ่งจะทำให้มีการออกอากาศความสัมพันธ์ในทีมได้อย่างถูกต้องโดยที่ไม่ต้องยุ่งยากกับความสัมพันธ์ระหว่างทีม ดิอะเมซิ่งเรซ 6
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 6 () เป็นฤดูกาลที่ 6 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
สำหรับซีซั่นนี้เริ่มออกอากาศตอนแรกทางช่องเอเอกซ์เอ็น ในวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 เวลา 21 นาฬิกา (เวลา UTC+8) และตอนสุดท้ายออกอากาศในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 เวลา 21 นาฬิกา (เวลา UTC+8) ดิอะเมซิ่งเรซ
ในช่วงปี ค.ศ. 2008 ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ได้ประกาศเวอร์ชันลาตินอเมริกาของดิ อะเมซิ่ง เรซ ในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล โดยเป็นความร่วมมือกับดิสนีย์แชนแนล ลาตินอเมริกา โดยคาดว่าจะเริ่มถ่ายทำในช่วงต้นปี ค.ศ. 2009 และออกอากาศในแถบลาตินอเมริกา และหมู่เกาะในทะเลแคริบเบียน ในช่วงปลายปีเดียวกัน[23] และโทรทัศน์อิสราเอล Reshet ได้ลิขสิทธิ์ในการผลิตเวอร์ชันอิสราเอลของรายการที่ชื่อ Ha'Merotz La'Million (English: The Race to the Million; Thai: การแข่งขันสู่เงินล้าน) โดยรายการมีกำหนดจะออกอากาศทั่วเอเชียใน ค.ศ. 2009[24] ดิอะเมซิ่งเรซ 22
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 22 () เป็นฤดูกาลที่ 22 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 9 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก ทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 15 ใช้เวลาเดินทางทั้งหมด 21 วัน คิดเป็นระยะทางประมาณ 25,000 ไมล์ โดยทีมจะเดินทางผ่าน 9 ประเทศ ออกตัวที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสเช่นเดียวกับฤดูกาลที่ 14 โดยการแข่งขันครั้งนี้เป็นครั้งที่ 3 ที่เดินทางไปยังด้านทิศตะวันตก โดยฤดูกาลแรกที่เดินทางไปยังทิศตะวันตกคือ ฤดูกาลที่ 10 และถัดมาด้วยฤดูกาลที่ 13 รวมถึงฤดูกาลนี้ยังเป็นการแข่งขันที่ระยะสั้นที่สุดเท่าที่เคยมีมา (ยกเว้นฤดูกาลที่ 8) ในฤดูกาลนี้จะมี 1 ทีมที่ถูกคัดออกเร็วที่สุดเท่าที่เคยมีมา โดยการคัดออกตั้งแต่จุดเริ่มต้นและธงเหลือง-แดง ถูกเปลี่ยนเป็นธงเหลือง-ขาว อีกครั้งเมื่อทำการแข่งขันที่เวียดนามเหมือนกับในฤดูกาลที่ 3 (เหลืองล้วน) และ 10 (เหลือง-ขาว) ที่ได้เดินทางไปถ่ายทำ ดิแอคติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ
รายการ ดิแอ็คติ้งควีน ล้านฝันสนั่นจอ ออกอากาศทุกวันอาทิตย์ เวลา 21 นาฬิกา 30 นาที ถึง 22 นาฬิกา 30 นาทีโดยประมาณ ทางช่อง 9 เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553 ดิอะเมซิ่งเรซ: A Corrida Milionária
ช่วงเวลาในการส่งใบสมัครมีขึ้นตั้งแต่เดือน มกราคม ถึงเดือน กรกฎาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นใน อเมริกาใต้ ในช่วงเดือน สิงหาคม ถึงเดือน กันยายน ในปีเดียวกัน นาร์ซิสโกกับมาร์เซโลกลายเป็นคู่เกย์เปิดคู่แรกที่เข้าแข่งขันในเรียลลิตี้โชว์ของบราซิล ในขณะที่เอดูอาร์โดเพิ่งชนะการแข่งขันเรียลลิตี้โชว์ที่ชื่อ Sem Saída และได้รับรางวัล 50,000 เรียลบราซิล ก่อนที่จะมาแข่ง A Corrida Milionária อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
ในสัปดาห์นี้ สาวๆจะต้องถ่ายโฆษณา เครื่องดื่มให้พลังงาน เอชทูที ในขณะที่ต้องสวม โรลเลอร์ สเก็ต ไปด้วย โดยได้ไนเจล บาร์คเกอร์ มาเป็นผู้กำกับโฆษณา สาวๆจึงต้องทำงานกันอย่างหนัก ความสูงของแอน ทำให้เธอต้องหกล้มอยู่หลายครั้ง ในขณะที่ เคย์ล่า ต้องพยายามอย่างหนักในการทำงานร่วมกับ นายแบบชาย เนื่องจากเธอ เธอเคยถูกล่วงละเมิดทางเพศ เมื่อตอนยังเด็ก และลิซทำให้ ไนเจลต้องผิดหวัง เนื่องจากเธอดูไม่จริงจังในการถ่าย และหัวเราะออกมาอยู่บ่อยครั้ง อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
ในสัปดาห์นี้ สาวๆที่เหลือต้องไปถ่ายภาพเพื่อแข่งขันชิงของรางวัลประจำสัปดาห์กันที่ สวนสนุก โดยมี มิส.เจ และ ไนเจล บาร์คเกอร์ เป็นกรรมการตัดสิน โดยสาวๆทั้งหมดจะต้องถ่ายภาพแสดงอารมณ์ ตามที่ไนเจลบอกขณะเล่น"รถไฟเหาะ" โดยผู้ชนะจะได้ถ่ายภาพกับไทร่า และได้ลงภาพที่หน้าเว็บไซต์ของไทร่าอีกด้วย และผู้ชนะก็คือลิซ โดยเธอได้เลือก เคย์ล่า และ คริส ไปถ่ายภาพร่วมกับเธอ หลังจากนั้นสาวๆในบ้านได้มีปากเสียงกับเคย์ซี่ และการทะเลาะกันนั้นทำให้เคย์ซี่ได้รู้ว่าสาวๆในบ้านคิดว่าเธอเป็นคนเสแสร้ง ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ที่จัตุรัสเมืองเก่า ทีมจะต้องหาผู้ชายที่นั่งอยู่ในรถ Vintage Praga ซึ่งเขาจะเป็นคนที่ให้คำใบ้ต่อไปแก่ทีม หลังจากที่ทีมทำงานทางแยกเสร็จแล้ว ทีมจะต้องทราบให้ได้ว่าธงที่หยิบมานั้น กล่าวถึง Stavovské Divadlo หรือโรงละครการแสดงเอสเตท ซึ่งสถานที่ต่อไปที่ทีมจะต้องไปเยือน ดิอะเมซิ่งเรซ: Ha'Merotz La'Million
ดิ อะเมซิ่ง เรซ: Ha'Merotz La'Million (; ; ) เป็นเวอร์ชันอิสราเอลของรายการเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นรายการแข่งขันเดินทางรอบโลกโดยมีผู้เข้าแข่งขันทั้งหมด 10 คู่ และทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านเชเกล รายการนี้มีการผลิตและออกอากาศทางช่อง Reshet Channel 2 ของเครือข่ายโทรทัศน์อิสราเอล Reshet โดยเริ่มออกอากาศในวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 และออกอากาศทุกวันพฤหัสบดี ในเวลา 21 นาฬิกา (เวลามาตรฐานอิสราเอลที่ใช้ DST ตรงกับเวลา 18 นาฬิกาของ GMT) และมีพิธีกรประจำรายการคือราซ เมอร์แมน ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 ปิดรับใบสมัครเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน 2550 การสัมภาษณ์รอบรองสุดท้ายมีขึ้นในเดือน ธันวาคม 2550 และการสัมภาษณ์เพื่อคัดตัวครั้งสุดท้ายมีขึ้นในเดือน กุมภาพันธ์ 2551 ใน ลอสแอนเจลิส, แคลิฟอร์เนีย โดยในการแข่งขันนี้มีทั้งคู่นักศึกษา คู่แต่งงานฮิปปี้ และอดีตผู้เล่นเอ็นเอฟแอล ที่หวังจะคืนดีกับภรรยาที่ห่างเหินมานาน ในระหว่างการแข่งขัน[4] ดิอะเมซิ่งเรซ 15
เมื่อทีมจะออกจากจุดเริ่มต้นของเลกนี้แล้ว ทีมจะได้รับพวงกุญแจจำนวนมากมาย พร้อมมากับคำใบ้ของพวกเขา และเมื่อทีมเดินทางมาถึงมัสพีเด มาจาแล้ว ทีมจะต้องหากุญแจดอกที่ถูกต้อง และสามารถเปิดประตูจากรูกุญแจบริเวณกำแพงได้ เมื่อไขกุญแจถูกลูกแล้ว ประตูจะส่งสัญญาณพร้อมกับถูกเปิดออก ดิอะเมซิ่งเรซ 8
ดิ อะเมซซิง เรซ 8 () เป็นฤดูกาลที่ 8 ของรายการยอดนิยม ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดยจะมีความแตกต่างจากดิ อะเมซิง เรซ ในฤดูกาลที่ผ่าน ๆ มา จากเดิมแต่ละทีมมีเพียงผู้ใหญ่แข่งเป็นคู่ แต่ในฤดูกาลนี้การแข่งขันจะเป็นแบบครอบครัวที่มี 4 คน และอนุญาตให้มีบุคคลที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะอีกด้วย (ต่ำกว่า 8 ปี) เป็นฉบับครอบครัวโดยใช้ชื่อในการแข่งขันว่า The Amazing Race : Family Edition อย่างไรก็ตาม การแข่งขันจะกลับมามีผู้เข้าแข่งขันเพียงทีมละสองคนในดิ อะเมซิ่ง เรซ 9 ดิอะเมซิ่งเรซ 13
ซีบีเอสโปรโมต ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 อย่างหนักด้วยการติดป้ายโฆษณาบนยอดของอาคารที่ ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส ก่อนที่จะมีการออกอากาศ[11] ต่างจากซีซั่นอื่น ๆ ที่ซีบีเอสไม่เคย เปิดเผยถึงสถานที่ที่จะไปล่วงหน้า แต่ใน ดิ อะเมซิ่ง เรซ 13 นี้ ซีบีเอสได้เปิดเผยแผนที่การเดินทางที่จะทำให้ทราบว่า ระหว่างการแข่งขัน มีการเดินทางไปที่ใดบ้าง ก่อนที่การแข่งขันจะออกฉายทางโทรทัศน์ [12] ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย 2
ซีซั่นนี้มีผู้เข้าแข่งขันที่ผ่านการคัดเลือกทั้งหมด 10 ทีม จากผู้สมัครกว่า 2,500 คน ซึ่งผู้สมัครนี้ก็มีผู้เข้าแข่งขันที่เคยแข่งขันในเวอร์ชันสหรัฐอเมริกา รวมอยู่ด้วย คือ เค็นกับวิกซัน ที่ได้รับเลือกให้แข่งในฤดูกาลที่ 12 ของเวอร์ชันสหรัฐฯ[2] ซีซั่นนี้ปิดรับสมัครในวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2550 (เป็นเวลาที่ขยายแล้ว 2 สัปดาห์จากกำหนดเดิม) ในการแข่งขันครั้งนี้ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่ในประเทศญี่ปุ่นสามารถเข้าร่วมได้ หลังจากถูกห้ามในซีซั่นที่ 1 การสัมภาษณ์ครั้งสุดท้ายมีขึ้นในช่วงเดือนเมษายนถึงพฤษภาคม พ.ศ. 2550 และการถ่ายทำมีขึ้นในช่วงเดือน มิถุนายนถึงกรกฎาคม ในปีเดียวกัน[5][6] แดร็ก เรซ ไทยแลนด์
"ออกอากาศ 15 กุมภาพันธ์ 2561" มาสค์ไรเดอร์เบลด
มาสค์ไรเดอร์เบลด () เป็นภาพยนตร์ซีรีส์มาสค์ไรเดอร์ลำดับ 14 และเป็นเรื่องที่ 2 ที่ใช้การ์ดเป็นหลัก เริ่มออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์ทีวีอาซาฮีในช่วงซูเปอร์ฮีโรไทม์เมื่อวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 2004 ถึง 23 มกราคม ค.ศ. 2005 ออกอากาศทั้งหมด 49 ตอนและมีภาพยนตร์อีก 1 ตอนคือ The Missing Ace ดิอะเมซิ่งเรซเอเชีย
ในวันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2548 สถานีโทรทัศน์ ซีบีเอส ให้โอกาสประเทศอื่นในการทำ ดิ อะเมซิ่ง เรซ เป็นของตนเอง และเครือข่ายทีวีของเอเชีย เอเอ็กซ์เอ็น เอเชีย ก็เป็นหนึ่งในผู้ผลิตแรก ๆ ที่ได้สิทธิ์ในการผลิด ดิ อะเมซิ่ง เรซ สำหรับประเทศของตนเอง รายการนี้ผลิตโดยบริษัทผลิตรายการของออสเตรเลีย ActiveTV สำหรับเอเอ็กซ์เอ็น โดยความร่วมมือของบัวนาวิสต้า อินเตอร์เนชั่นแนล เอเชีย-แปซิฟิก (BVITV-AP) พิธีกรของรายการคือนักแสดงชาวสิงคโปร์เชื้อสายจีน-อเมริกัน อลัน วู[1] ดิอะเมซิ่งเรซเอ็นดิสคัฟเวอรีแชนแนล
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอ็น ดิสคัฟเวอรี แชนแนล (; หรือในบางครั้งรู้จักกันในชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ลาติน อเมริกา) เป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้ทางโทรทัศน์ในเวอร์ชันของ ลาติน อเมริกา ที่สร้างมาจากเรียลลิตี้โชว์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา ที่ชื่อ ดิ อะเมซิ่ง เรซ โดย ดิสคัฟเวอรี แชนแนล ลาตินอเมริกา ด้วยความร่วมมือของดิสนีย์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขัน 11 ทีม ทีมละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบ โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 250,000 ดอลลาร์สหรัฐอเมริกา ข้อแตกต่างเล็กน้อยสำหรับเวอร์ชันนี้คือ Routmaker ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสี น้ำเงิน-ดำและซองคำใบ้ได้ถูกเปลี่ยนเป็นสีน้ำงินแทนสีเหลืองดั่งเดิม รวมถึงชื่อทีมที่ขึ้นในรายการจะตามด้วยธงประเทศของตนเองด้วย การเดิทางทั้งหมดผ่าน 1 ทวีปโดยไม่ได้ออกนอกทวีปอเมริกาใต้แต่อย่างใด รวมถึงเป็น ดิ อะเมซิ่ง เรซ เวอร์ชันที่ 3 ถัดจากบราซิลและอิสราเอล ที่เส้นชัยนั้นไม่ได้อยู่ในประเทศแรกที่ออกเดินทาง ปัจจุบันยังคงผลิตฤดูกาลถัดๆ มาอยู่เรื่อยๆ และในฤดูกาลที่ 3 หลังจากเปลี่ยนช่องที่ทำการออกอากาศในฤดูกาลที่ 3 เป็นต้นมารายการจึงได้กลับไปใช้ Routmaker สีมาตรฐานของต้นฉบับ คือ เหลือง-แดงและซองคำใบ้สีเหลือง ดิอะเมซิ่งเรซ 15
โตเกียว (ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ) ไป โฮจิมินห์ซิตี, เวียดนาม (ท่าอากาศยานนานาชาติเติ่นเซินเญิ้ต) โฮจิมินห์ซิตี ([[::vi::Bến_xe_Miền_Tây|สถานีขนส่งเบ๊นแซเหมี่ยน]]) ไป ไก๊แบ่ (สถานีขนส่งไก๊แบ่) ไก๊แบ่ (ท่าเรือเบ๊นเต่าจูหลิจ) ไก๊แบ่ (สวนผลไม้บริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง) ไก๊แบ่ (ทุ่งฟาร์มไก๊แบ่) ไก๊แบ่ (เรือแม่น้ำบาสแซกหมายเลข 3 ที่ตลาดจอไก๊แบ่) เซียนข่าว
เซียนข่าว เป็นรายการนิวส์ควิซโชว์ของคนที่มีใจรักในด้านข่าวมาอยู่ในรูปแบบนิวส์ควิซโชว์เป็นเกมโชว์ตอบคำถามในเชิงข่าวเพียงหาผู้ชนะหนึ่งเดียวที่เข้าไปเล่นในรอบ JACKPOT เพียงตอบคำถามทั้ง 9 ข้อ รับรางวัลมูลค่า 100,000 บาท จาก รถจักรยานยนต์ยามาฮ่า โดยออกอากาศทุกวันจันทร์-ศุกร์ โดยเริ่มแรกออกอากาศเวลา เวลา 17.30 - 17.55 น. ภายหลังเปลี่ยนเป็น 17.10 - 17.35 น. และตั้งแต่ 1 มกราคม - 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ออกอากาศจันทร์ - ศุกร์ 18.01 - 18.26 น.ออกอากาศทางโมเดิร์นไนน์ ทีวี เริ่มการออกอากาศครั้งแรก พ.ศ. 2551 และยุติการออกอากาศวันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2553 ผลิตรายการโดยบริษัท อินไซท์อินโฟ จำกัดทางรายการมีคำถามทั้งหมด 10 ข้อให้ผู้เข้าแข่งขันแย่งกดไฟตอบ ใน 1 คำถาม มี 3 ตัวเลือก ถ้าตอบถูกในครั้งแรกรับ 3 คะแนน ถ้าตอบถูกในครั้งที่ 2 รับ 1 คะแนน ถ้าตอบผิดไม่ได้คะแนน ถ้าผู้เข้าแข่งขันคนใดมีคะแนนสะสม 6 คะแนน จะมีสิทธิเปิดแผ่นป้ายของรางวัลโบนัสมีทั้งหมด 8 แผ่นป้าย ผู้เข้าแข่งขันคนใดที่มีคะแนนสูงได้เป็นเซียนข่าวประจำสัปดาห์ที่เข้าไปเล่นในรอบ JACKPOT ชิงเงินรางวัลสูงสุดถึง 100,000 บาท และรถจักรยานยนต์ยามาฮ่า ส่วนผู้เข้าแข่งขันที่ตกรอบทั้ง 2 คน รับเงินรางวัลปลอบใจและของรางวัลที่เปิดแผ่นป้ายมาทั้งหมด ผู้เข้าแข่งขันที่มีคะแนนเท่ากันจะต้องตอบคำถามในข้อตัดสินพิธีกรให้สัญญาณว่ากดผู้เข้าแข่งขันจะต้องกดปุ่มไฟเพื่อจะต้องตอบคำถามถ้าตอบถูกจะบอกว่าเป็นเซียนข่าว ถ้าตอบผิดจะบอกว่าตกข่าว ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบถูกเป็นเซียนข่าวไปเลย และ ถ้าหากผู้เข้าแข่งขันตอบผิดอีกฝ่ายหนึ่งเป็นเซียนข่าวโดยปริยายไปเลย ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ชื่อตอนในการแข่งขันมักมาจากคำพูดสำคัญ ๆ ของผู้เข้าแข่งขันในเลกนั้น ๆ อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
รวบรวมภาพ และ เหตุการณ์ที่ยังไม่เคยเห็นมาก่อน ในฤดูกาลที่ 15นี้ เช่น เล็กซี่ ได้ดูไพ่ทาโรต์ ว่าเธอจะชนะการแข่งขันหรือไม่, เจน โทรศัพท์ถามเพื่อนเรื่องจอง ตั๋วคอนเสิร์ต ของจัสติน บีเบอร์, เคย์ล่า และ เล็กซี่ ทะเลาะกันเรื่อง การทำความสะอาดห้องครัว, เคย์ซี่ ทะเลาะกับ คริส เรื่องดื่ม เครื่องดื่มแอลกอฮอล์, แอน ทอดโอรีโอทอด ให้สาวๆในบ้านชิม, คริส และ ลิซ สอนเจน ให้เต้น, ความผิดพลาดในการหาที่อยู่ เวอร์ซาเช่ ของ เจนและคริส, สาวๆจัดงานวันเกิด ให้เชลซี อายุครบ 23 ปี, คริสแอบฉกของในบ้าน หลังจากที่เธอถูกคัดออก และมิสเจ สอนการเดินแบบให้กับ เชลซี และเคย์ล่า แบบตัวต่อตัว ดิอะเมซิ่งเรซ 5
ดิ อะเมซิ่ง เรซ 5 () เป็นฤดูกาลที่ 5 ของรายการ ดิ อะเมซิ่ง เรซ ซึ่งเป็นเกมโชว์ประเภทเรียลลิตี้โชว์ระดับรางวัลเอ็มมี 8 สมัยซ้อนทางโทรทัศน์ รายการนี้จะมีผู้เข้าแข่งขันเป็นทีมๆ ละ 2 คนซึ่งรู้จักกันมาก่อนแล้ว ทำการแข่งขันโดยเดินทางรอบโลก โดยทีมที่ชนะจะได้รับเงินรางวัล 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยเกมส์โชว์ดังกล่าวเริ่มออกอากาศในสหรัฐอเมริกาทางสถานีโทรทัศน์ซีบีเอส ดิอะเมซิ่งเรซ 17
คู่คุณหมอ แนทกับแคท เป็นทีมที่ชนะในฤดูกาลนี้ไปและจะนำเงินรางวัลที่ได้ไปเป็นทุนการศึกษาให้กับเด็กเรียนดีที่ขาดแคลน รวมถึงทำให้พวกเธอกลายเป็นทีมหญิงล้วนทีมแรกที่ชนะรายการนี้ในเวอร์ชันอเมริกา หลังจาก 16 ฤดูกาลผ่านมาที่ไม่เคยมีทีมหญิงล้วนชนะรายการนี้เลย ดิอะเมซิ่งเรซ 17
ใบสมัครถูกแจกจ่ายออกมาในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 รอบคัดเลือกมีขึ้นในช่วงเดือนมีนาคมและจัดการการคัดเลือกครั้งสุดท้ายที่ลอสแอนเจลิส จาก 11 ทีมที่ถูกเลือกเข้าเป็นผู้แข่งขันนั้นก็ได้เริ่มการถ่ายทำในเดือนพฤษภาคม ผู้เข้าแข่งขันประกอบไปด้วย พิธีกรรายการช๊อปปิ้ง, นักโพสต์วิดีโอให้ความบันเทิงบนยูทูป เคลวิน วู ที่รู้จักกันในนาม "เควจัมบ้า" ซึ่งมาพร้อมกับ ไมเคิล พ่อของเขา, นักร้องประสานเสียงของสมาคมนักศึกษากลุ่มมหาวิทยาลัยไอวีลีก และคู่แม่ผู้ให้กำเนิดกับลูกที่ห่างหายกันไปนานกว่า 20 ปี โดยฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลแรกของรายการที่ไม่มีคู่สมรสเลย รวมไปถึงยังมีผู้เคยผ่านการประกวดนางงามมาด้วย 3 คน คือ มอลลารี่ ที่ได้อันดับที่ 5 ในการประกวดมิสอเมริกา ปี 2553, บรู๊ค ซึ่งเข้าประกวดมิสอเมริกา ปี 2548 และ สเตฟานี่ ซึ่งเคยเป็นมิส เซ้า คาร์โรไลน่า ปี 2552 ดิอะเมซิ่งเรซ 19
สำหรับฤดูกาลนี้ การแข่งขันเดินทางเป็นระยะทาง 40,000 ไมล์ (หรือ 64,000 กิโลเมตร) ผ่าน 20 เมือง 10 ประเทศและ 4 ทวีป การถ่ายทำเริ่มตั้งแต่วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2554 โดยทีมถูกพบที่ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิสซึ่งกำลังมุ่งหน้าไปยังไต้หวัน อเมริกาส์เน็กซต์ท็อปโมเดล ฤดูกาลที่ 15
ในห้องตัดสิน ภาพของแอน,เคย์ซี่ และเอสเธอร์ ทำให้กรรมการประทับใจเป็นอย่างมาก กรรมการ ต่างลงความเห็นว่า ภาพของแอน ออกมาสวยงามที่สุด ทำให้เธอถูกเรียกชื่อเป็นคนแรกอีกครั้ง ซึ่งเป็นครั้งที่ 3 ในขณที่ ริอันน่า ถ่ายภาพออกมามีแสดงออกทางสีหน้าแค่แบบเดียว ตลอดทั้งการถ่ายภาพ กับลิซ ซึ่งมีข้ออ้าง และข้อแก้ตัวตลอดเวลา ทำให้เธอทั้งคู่ ต้องตกเป็นสองคนสุดท้าย สุดท้าย ลิซซึ่ง ชนะการแข่งขัน ได้ช่วยเธอไว้ ทำให้ริอันน่า ต้องเป็นคนที่ถูกส่งกลับบ้านในสัปดาห์นี้ มิสเจย์.อเล็กซานเดอร์ ได้พาสาวๆมายัง อุโมงค์ ในเมือง ลอสแอนเจลิส ที่ซึ่งพวกเธอจะต้อง เดินแบบ บนรันเวย์ สายพาน โดยสวมเสื้อผ้าที่ออกแบบโดย เฮิร์ฟ เลเกอร์ ในขณะที่สาวๆหลายคนต่างสะดุดล้มระหว่างเดิน แต่ เล็กซี่และเคย์ซี่ เป็นผู้ที่สามารถเดินได้ดีที่สุด แต่เคย์ซี่เป็นผู้ชนะ และได้รับเครื่องเพชรจาก ลิซ่า ฟรีด เป็นของรางวัล นั่นทำให้เล็กซี่ค่อนข้างผิดหวัง เมื่อกลับไปถึงบ้านพัก เล็กซี่ได้โต้เถียงกับเคย์ซี่ เรื่องความไม่รับผิดชอบ ในการทำความสะอาด และความอวดรู้ของเธอ ทำให้ลิซได้เข้ามาช่วยเล็กซี่เถียงกับเคย์ซี่ด้วย เนื่องจากเธอเองก็เบื่อเคย์ซี่เช่นเดียวกัน ดิอะเมซิ่งเรซ 15
สำหรับงานเพิ่มเติมของแกรี่และแมทนั้น พวกเขาจะต้องหารถซาวน่าเคลื่อนที่ที่จอดอยู่ในบริเวณใกล้เคียง และอบซาวน่าไอน้ำเป็นระยะเวลา 5 นาทีกับคนท้องถิ่น ในทางแยกของเลกนี้นั้น ทีมจะต้องเลือกระหว่าง<b data-parsoid='{"dsr":[34226,34238,3,3]}'>เสิร์ฟ (Serve) กับ<b data-parsoid='{"dsr":[34250,34260,3,3]}'>สลิง (Sling) โดยทีมที่เลือกเสิร์ฟนั้น จะต้องเปลี่ยนชุเป็นชุดชั้นใน แล้วเลือกคู่ทีมชาย-หญิงที่สวมชุดว่ายน้ำมา 1 คู่ แล้วทำการแข่งขันเกมวอลเลย์บอลในโคลน เมื่อทีมทำคะแนนได้ 5 คะแนนในการแข่งขันกับท้องถิ่นแล้ว ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไป ส่วนทีมที่เลือกสลิงนั้น ทีมจะต้องสวมรองเท้าลุยโคลน แล้วเดินข้ามโคลน จากนั้นก็ใช้หนังสติ๊กยิงลูกผลไม้ให้โดนป้ายกวางมูซ เมื่อยิงโดนแล้วแผ่นกระดานที่ปิดกองกะหล่ำปลีก็จะหล่นลงมาพร้อมกับซองคำใบ้ต่อไป ส่วนอุปสรรคของเลกนี้ สมาชิกที่ทำอุปสรรคจะต้องเดินเข้าไปในโบสถ์ แล้วขอเชิงเทียนจากผู้คนที่กำลังร่วมพิธีทางศาสนาอยู่ ซึ่งในเชิงเทียนนั้นก็จะมีหมายเลขห้องติดอยู่ด้วย แล้วสมาชิกจะต้องหาห้องหมายเลขนั้น โดยจะมีคนเฝ้าอยู่พร้อมกับม้วนกระดาษ 1 ม้วน จากนั้นสมาชิกจะต้องไขปริศนาเพื่อสืบหาข้อความที่อยู่ในม้วนกระดาษ โดยการใช้ไฟจากเชิงเทียนเผากระดาษ จนเกิดคำใบ้ว่า Pikk Hermann Tower Garden ดิ อะเมซิ่งเรซเอเชีย 3
ดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย 3 มีผู้สนับสนุนหลัก 6 บริษัท (คาลเท็กซ์, โนเกีย, เบียร์สิงห์, MASkargo, โซนี่ และ ธนาคารสแตนดาร์ดชาร์เตอร์ด) ก่อนที่การแข่งขันจะเริ่มออกอากาศ มีการออกอากาศตอนพิเศษ ("Racers Revealed") 1 อาทิตย์ก่อนออกอากาศการแข่งขัน (ตรงกับวันที่ 4 พฤศจิกายน 2551) ซึ่งคล้ายกับที่เคยทำใน ฤดูกาลที่ 2 ดิอะเมซิ่งเรซ 15
ที่มิราจ สมาชิกคนหนึ่งจะต้องกระโดดบันจีจัมพ์ขึ้นไปหยิบช่อดอกไม้ โดยใช้สมาชิกอีกคนหนึ่งดึงตัวให้สปริงขึ้นไปหยิบช่อ เมื่อสมาชิกสามารถหยิบช่อดอกไม้ได้ ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปจากนักแสดงหญิง หลังจากที่ทีมได้รับคำใบ้จากนักแสดงแล้ว ทีมจะต้องเดินทางไปยัง "บ่อนคาสิโนที่มีชื่อเสียงโด่งดังมากที่สุดในประเทศโมนาโก" ซึ่งทีมจะต้องตีความข้อความให้ได้ว่าข้อความดังกล่าวอ้างถึงมอนติ คาร์โล รีสอร์ทนั่นเอง ที่มอนติ คาร์โล รีสอร์ท ทีมจะต้องนับจำนวนเหรียญโป๊กเกอร์หลากหลายสี ให้ได้จำนวน 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ แล้วนำไปแลกกับนักเล่นโป๊กเกอร์ ซึ่งเขาหรือเธอจะนับจำนวนเงินที่ได้ หากถูกต้อง ทีมจะได้รับคำใบ้ต่อไปพร้อมเหรียญพิเศษ 1 เหรียญซึ่งมีมูลค่า 1,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ ที่เอ็มจีเอ็มแกรนด์ลาสเวกัส ทีมจะต้องหาห้องชุดที่ 88 เพื่อพบกับ เวย์เน่ นิวตัน ที่กำลังเล่นเปียโนอยู่ ซึ่งเขาจะบอกสถานที่จุดสุดท้ายในการแข่งขัน นั่นก็คือบ้านของเขาเอง ดิอะเมซิ่งเรซ 16
ในการแข่งขันครั้งนี้ อลัน วู พิธีกรของดิ อะเมซิ่ง เรซ เอเชีย ปรากฏตัวเป็นครั้งแรกของรายการ มิสแอมบาสซเดอร์
15. first competed in 1997 เดอะซิมป์สันส์
แนวความคิดเรื่องตัวละครเกิดจากเกรนิง ก่อนที่เขาจะนำไปสร้างขึ้นเป็นตอนสั้น ๆ โดยผู้สร้าง เจมส์ แอล. บรูกส์ โดยเกรนิงยังสร้างแคแรกเตอร์ครอบครัวที่ดูผิดปกตินี้โดยตั้งชื่อสมาชิกจากครอบครัวของเขาเอง แต่เปลี่ยนชื่อบาร์ตสำหรับชื่อจริงของเขาเอง[1] ตอนสั้น ๆ นั้นเป็นส่วนหนึ่งในรายการที่ชื่อว่า เดอะ เทรซีย์ อุลแมน โชว์ เมื่อวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1987[2] หลังจากออกฉายได้ 3 ฤดูกาล แบบร่างต่างๆ เริ่มพัฒนาสู่รายการในช่วงไพรม์ไทม์ จำนวนเวลาครึ่งชั่วโมงและได้รับความนิยมในสถานีฟ็อกซ์ และเป็นรายการซีรีส์ของช่องฟ็อกซ์ที่สามารถติดอันดับ 1 ใน 30 อันดับที่มีผู้ชมมากที่สุดในฤดูกาลนั้น (ปี 1992-1993) [3]