อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ คือใคร?
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (German: Adolf Hitler) เป็นนักการเมืองเยอรมันเชื้อชาติออสเตรีย หัวหน้าพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อ พรรคนาซี ฮิตเลอร์ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ระหว่าง ค.ศ. 1933–1945 และเป็นฟือเรอร์ของเยอรมนี ตั้งแต่ ค.ศ. 1934–1945 ฮิตเลอร์เป็นผู้นำสูงสุดของไรช์เยอรมัน ผู้จุดชนวนสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรป และเป็นผู้เห็นชอบการฮอโลคอสต์
พรรคกรรมกรเยอรมัน
กองกำลังป้องกันประเทศได้ส่งสิบเอกอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เข้ามาสอดแนมในพรรคแห่งนี้ แต่อุดมการณ์และจุดยืนของพรรคนี้กลับเป็นที่โดนใจของฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์จึงได้เข้าร่วมพรรคนี้โดยทำหน้าที่เป็นโฆษกของพรรค ใช้วาทศิลป์ของตนทำให้พรรคกรรมกรเยอรมันเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว และได้ถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei—ย่อ NSDAP) หรือที่เรียกว่า "พรรคนาซี" ในปี ค.ศ. 1920 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
รัฐบาลฮิตเลอร์สนับสนุนสถาปัตยกรรมอย่างกว้างขวาง อัลแบร์ท สเพร์ ผู้นำการตีความแบบคลาสสิกของฮิตเลอร์นำไปปรับกับวัฒนธรรมเยอรมัน ถูกกำหนดให้รับผิดชอบการปฏิสังขรณ์สถาปัตยกรรมในเบอร์ลิน[175] ฮิตเลอร์เปิดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนในเบอร์ลิน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
{{subst:#if:|}} [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1889}} ยูลีอุส เชร็ค
ยูลีอุส เชร็ค () เป็นเจ้าหน้าที่นาซีระดับชั้นอาวุโสและเป็นคนสนิทใกล้ชิดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ผู้ติดตามคนแรก ๆ มีรูด็อล์ฟ เฮ็ส, อดีตนักบินกองทัพอากาศ แฮร์มัน เกอริง และร้อยเอกกองทัพบก แอ็นสท์ เริห์ม ผู้ซึ่งต่อมา เป็นหัวหน้าองค์การกำลังกึ่งทหารของนาซี ชตวร์มอัพไทลุง (SA, "กองพลวายุ") ซึ่งคอยคุ้มครองการประชุมและโจมตีคู่แข่งการเมืองอยู่บ่อยครั้ง อิทธิพลสำคัญต่อการคิดของเขาในช่วงนี้คือ เอาฟเบา เวไรนีกุง[103] กลุ่มสมคบคิดอันประกอบด้วยกลุ่มพวกรัสเซียขาวเนรเทศและพวกชาติสังคมนิยมช่วงแรก ๆ กลุ่มดังกล่าว ซึ่งได้รับการสนับสนุนด้านการเงินจากกองทุนที่มาจากนักอุตสาหกรรมอันมั่งคั่งอย่างเฮนรี ฟอร์ด แนะนำเขาสู่แนวคิดของการสมคบคิดยิว โดยเชื่อมโยงการเงินระหว่างประเทศกับบอลเชวิค[104] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1921 ระหว่างที่ฮิตเลอร์และเอคคาร์ทกำลังอยู่ระหว่างการเดินทางไประดมทุนยังเบอร์ลิน ได้เกิดการจลาจลขึ้นภายในพรรคกรรมกรฯ ในมิวนิก สมาชิกคณะกรรมการบริหารพรรคกรรมกรฯ ซึ่งบางคนมองว่าฮิตเลอร์ยโสเกินไป ต้องการผนวกรวมกับพรรคสังคมนิยมเยอรมัน (DSP) คู่แข่ง[88] ฮิตเลอร์เดินทางกลับมิวนิกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1921 และยื่นใบลาออกจากพรรคด้วยความโกรธ สมาชิกกรรมการตระหนักว่าการลาออกของเขาจะหมายถึงจุดจบของพรรค[89] ฮิตเลอร์ประกาศจะกลับเข้าพรรคอีกครั้งเมื่อเขาเป็นหัวหน้าพรรคแทนเดร็คส์เลอร์ และที่ทำการพรรคจะยังอยู่ในมิวนิกต่อไป[90] คณะกรรมการตกลง เขาเข้าร่วมพรรคอีกครั้งเป็นสมาชิกคนที่ 3,680 เขายังเผชิญกับการคัดค้านภายในพรรคบ้าง แฮร์มันน์ เอสแซร์และพันธมิตรของเขาพิมพ์แผ่นพับ 3,000 แผ่นโจมตีฮิตเลอร์ว่าเป็นผู้ทรยศพรรค[90] ไม่กี่วันให้หลัง ฮิตเลอร์กล่าวแก้ต่างและได้รับเสียงปรบมือดังสนั่น ยุทธศาสตร์ของเขาพิสูจน์แล้วว่าประสบผล ที่การประชุมใหญ่สมาชิกพรรคกรรมกรฯ เขาได้รับอำนาจเต็มในฐานะหัวหน้าพรรค โดยได้รับเสียงคัดค้านเพียงเสียงเดียว[91] ฮิตเลอร์ยังได้รับการชดใช้จากคดีหมิ่นประมาทกับหนังสือพิมพ์สังคมนิยม มึนเชแนร์ โพสต์ ซึ่งตั้งคำถามถึงวิถีชีวิตและรายได้ของเขา[92] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังถูกปลดประจำการในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1920 ฮิตเลอร์เริ่มทำงานกับพรรคเต็มเวลา ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1921 ฮิตเลอร์ ซึ่งสามารถปราศรัยต่อผู้ฟังจำนวนมากได้เป็นผลดีแล้ว ปราศรัยแก่ฝูงชนมากกว่าหกพันคนในมิวนิก[85] ในการประกาศเผยแพร่การชุมนุมดังกล่าว ผู้สนับสนุนพรรคสองคันรถบรรทุกขับไปรอบเมืองและโบกธงสวัสติกะและโยนใบปลิว ไม่นานฮิตเลอร์ก็มีชื่อเสียงในทางไม่ดีจากความเอะอะโวยวายและการปราศรัยโจมตีสนธิสัญญาแวร์ซาย นักการเมืองคู่แข่ง และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง พวกมากซิสต์และยิว[86] ขณะนั้นพรรคนาซีมีศูนย์กลางอยู่ในมิวนิก แหล่งเพาะหลักของลัทธิชาตินิยมเยอรมันต่อต้านรัฐบาลซึ่งตั้งใจบดขยี้ลัทธิมากซ์และบ่อนทำลายสาธารณรัฐไวมาร์[87] ฟรินซ์ แกร์ลิก
คาร์ล อัลเบิร์ต ฟริตซ์ (ไมเคิล) แกร์ลิก (; 15 กุมภาพันธ์ 1883 - 30 มิถุนายน 1934) เป็นชาวเยอรมัน เป็นนักข่าวและนักประวัติศาสตร์ เป็นผู้ก่อตั้งหนังสือพิมพ์ต่อต้านอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซี ฟริตซ์นั้นมองเห็นความชั่วร้ายของอุดมการณ์ของฮิตเลอร์และพรรคนาซีจึงได้เขียนหนังสือพิมพ์โจมตีฮิตเลอร์และพรรคนาซีตลอดมา หลังจากฮิตเลอร์และพรรคนาซีมีอำนาจมากขึ้นในเยอรมนี เขาถูกจับกุมและส่งไปที่ค่ายกักกันดาเคา และถูกฆ่าตายที่นั่นในระหว่างเหตุการณ์คืนมีดยาว เมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ.1934 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
นับจาก ค.ศ. 1907 ฮิตเลอร์ออกจากลินซ์เพื่อจะไปอาศัยและศึกษาในเวียนนาด้วยเงินสงเคราะห์เด็กกำพร้าและการสนับสนุนจากมารดา เขาทำงานเป็นกรรมกรชั่วคราว และท้ายสุด เป็นจิตรกรขายภาพวาดสีน้ำ สถาบันวิจิตรศิลป์เวียนนาปฏิเสธเขาสองครั้ง ใน ค.ศ. 1907 และ 1908 เพราะ "ความไม่เหมาะสมที่จะวาดภาพ" ของเขา ผู้อำนวยการแนะนำให้ฮิตเลอร์เรียนสถาปัตยกรรม[35] แต่เขาขาดเอกสารแสดงวิทยฐานะเพราะยังไม่เคยจบชั้นมัธยมศึกษา[36] วันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1907 มารดาของเขาเสียชีวิตในวัย 47 ปี หลังสถาบันฯ ปฏิเสธเป็นครั้งที่สอง ใน ค.ศ. 1909 ฮิตเลอร์ก็หมดเงินและจำเป็นต้องใช้ชีวิตแบบโบฮีเมียโดยอาศัยอยู่ในที่พักคนไร้ที่บ้าน และใน ค.ศ. 1910 เขาย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ในบ้านพักชายรับจ้างยากจนบนถนนเม็ลเดอมัน[37] ขณะที่ฮิตเลอร์อยู่ที่นั่น เวียนนาเป็นแหล่งเพาะพันธุ์อคติทางศาสนาและคตินิยมเชื้อชาติแบบคริสต์ศตวรรษที่ 19[38] ความกลัวว่าจะถูกผู้อพยพจากตะวันออกล่วงล้ำแพร่ขยาย และนายกเทศมนตรีประชานิยม คาร์ล ลือเกอร์ (Karl Lueger) ใช้วาทศิลป์เกลียดชังยิวรุนแรงเพื่อประโยชน์ทางการเมือง คติเกลียดชังยิวรวมเยอรมันของเกออร์ก เชอเนเรอร์ (Georg Schönerer) มีผู้สนับสนุนอย่างแข็งแกร่งและฐานในย่านมาเรียฮิลฟ์ ที่ฮิตเลอร์อาศัยอยู่[39] ฮิตเลอร์อ่านหนังสือพิมพ์ท้องถิ่นอย่าง ดอยท์เชส โฟลค์สบลัทท์ (Deutsches Volksblatt) ที่กระพืออคติและเล่นกับความกลัวของคริสเตียนว่าจะต้องแบกภาระจากการไหล่บ่าเข้ามาของยิวตะวันออก[40] ความเป็นปรปักษ์ต่อสิ่งที่ฮิตเลอร์เห็นว่าเป็น "โรคกลัวเยอรมัน" ของคาทอลิก เขาจึงเริ่มยกย่องมาร์ติน ลูเธอร์[41] นาซีเยอรมนี
วันที่ 2 สิงหาคม 1934 ประธานาธิบดีฮินเดินบวร์ค ถึงแก่อสัญกรรม หนึ่งวันก่อน คณะรัฐมนตรีได้ตรา "กฎหมายว่าด้วยตำแหน่งรัฐสูงสุดแห่งไรช์" ซึ่งมีใจความว่า ครั้นฮินเดนบุร์กถึงแก่อสัญกรรม ตำแหน่งประธานาธิบดีจะถูกยุบและรวมอำนาจเข้ากับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ฉะนั้นฮิตเลอร์จึงกลายเป็นประมุขแห่งรัฐเช่นเดียวกับหัวหน้ารัฐบาล เขาได้รับแต่งตั้งเป็นฟือเรอร์อุนด์ไรช์ซคันซเลอร์ (ผู้นำและนายกรัฐมนตรีไรช์) อย่างเป็นทางการ บัดนี้ ประเทศเยอรมนีเป็นรัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จโดยมีฮิตเลอร์เป็นประมุข ในฐานะประมุขแห่งรัฐ ฮิตเลอร์ได้เป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด กฎหมายใหม่เปลี่ยนคำสาบานความภักดีของทหารให้ยืนยันความภักดีต่อฮิตเลอร์ที่เป็นบุคคลมิใช่ตำแหน่งผู้บัญชาการทหารหรือรัฐ วันที่ 19 สิงหาคม ผู้มีสิทธิออกเสียงร้อยละ 90 ลงประชามติอนุมัติการรวมตำแหน่งประธานาธิบดีกับนายกรัฐมนตรี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างรอการพิจารณาที่เนือร์นแบร์คใน ค.ศ. 1945 ข้ารัฐการนาซี ฮันส์ ฟรังค์ เสนอการมีอยู่ของจดหมายที่อ้างว่า มารดาของอาล็อยส์ได้รับการว่าจ้างเป็นแม่บ้านแก่ครอบครัวยิวในกราซ และว่า บุตรชายวัย 19 ปีของครอบครัวนั้น เลโอพ็อลท์ ฟรังเคินแบร์เกอร์ (Leopold Frankenberger) เป็นบิดาของอาล็อยส์[7] อย่างไรก็ดี ไม่มีครอบครัวฟรังเคินแบร์เกอร์หรือชาวยิวปรากฏในทะเบียนในกราซช่วงนั้น นักประวัติศาสตร์สงสัยการอ้างที่ว่า บิดาของอาล็อยส์เป็นยิว[8][9] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การขาดรัฐบาลที่มีประสิทธิภาพทำให้นักการเมืองทรงอิทธิพลสองคน ฟรันทซ์ ฟ็อน พาเพิน และอัลเฟรด ฮูเกนแบร์ก ตลอดจนนักอุตสาหกรรมและนักธุรกิจหลายคน เขียนจดหมายถึงฮินเดินบวร์ค ผู้ลงนามกระตุ้นให้ฮินเดินบวร์คแต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นหัวหน้ารัฐบาล "ซึ่งเป็นอิสระจากพรรคการเมืองในรัฐสภา" ซึ่งอาจแปรเปลี่ยนเป็นขบวนการซึ่งอาจ "สร้างความยินดีแก่ประชากรหลายล้านคน"[142][143] อาล็อยส์ ฮิตเลอร์
อาล็อยส์ ฮิตเลอร์เกิดมานอกสมรสและพ่อของเขาไม่เคยให้การยอมรับเลย ด้วยเหตุนี้ทำให้เขาอ้างว่าภรรยาของเขา คราลา(มารดาของอดอล์ฟ)อาจจะเป็นลูกพี่ลูกน้อง ซึ่งหมายความว่าอดอล์ฟไม่สามารถพิสูจน์สายเลือดอารยันบริสุทธ์ได้ เมื่ออาล็อยส์ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นข้าราชการในงานด้านศุลกากร เขาได้ใช้ความชอบด้วยกฏหมายในนามสกุลของพ่อเลี้ยงของเขา, ฮีดเลอร์ ซึ่งได้ถูกจดทะเบียนเป็น 'ฮิตเลอร์' ด้วยเหตุผลใดๆไม่ทราบ อาล็อยส์มีความสัมพันธ์ที่ไม่ดีกับลูกชายอย่างอดอล์ฟที่เขาทำตัวแข็งข้อกัยเขา อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์เป็นทหารผ่านศึกสงครามโลกครั้งที่หนึ่งผู้ได้รับเหรียญกางเขนเหล็ก ต่อมา ฮิตเลอร์ได้เข้าร่วมพรรคกรรมกรเยอรมันใน ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นพรรคการเมืองก่อนหน้าพรรคนาซี ก่อนจะได้เป็นหัวหน้าพรรคนาซีใน ค.ศ. 1921 เขาพยายามก่อรัฐประหารซึ่งเป็นที่รู้จักกันในชื่อ กบฏโรงเบียร์ ในเมืองมิวนิก เมื่อวันที่ 8–9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 แต่ล้มเหลว ฮิตเลอร์ถูกจำคุกเป็นเวลาหนึ่งปี ซึ่งในระหว่างนั้นเองที่เขาเขียนบันทึกความทรงจำ ไมน์คัมพฟ์ ("การต่อสู้ของข้าพเจ้า") หลังได้รับการปล่อยตัวเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1924 เขาได้รับการสนับสนุนจากประชาชนโดยการโจมตีสนธิสัญญาแวร์ซาย และการเสนออุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน การต่อต้านยิว และการต่อต้านคอมมิวนิสต์ ด้วยวาทศิลป์อันมีเสน่ห์ดึงดูดและการโฆษณาชวนเชื่อนาซี หลังได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 เขาเปลี่ยนสาธารณรัฐไวมาร์เป็นไรช์ที่สาม รัฐเผด็จการพรรคการเมืองเดียว ภายใต้อุดมการณ์นาซีอันมีลักษณะเป็นเผด็จการเบ็ดเสร็จและอัตตาธิปไตย เป้าหมายของเขาคือ ระเบียบโลกใหม่ ที่ให้นาซีเยอรมนีครอบงำยุโรปภาคพื้นทวีปอย่างสมบูรณ์ ฌ็อง-มารี โลแร
ฌ็อง-มารี โลแร () เป็นชายชาวฝรั่งเศสผู้อ้างตัวเองเป็นบุตรชายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โลแรเติบโตขึ้นมาจากการเลี้ยงดูของมารดาโดยไม่มีพ่อ โดยมารดาของโลแรได้บอกกับเขาว่าพ่อของเขาเป็นทหารเยอรมันคนหนึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง แต่ไม่ทราบว่าเป็นใคร จนกระทั่งในปีค.ศ. 1948 ก่อนที่นางจะสิ้นใจไม่นาน นางบอกเขาว่าบิดาของเขานั้นคืออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เรื่องราวของทายาทฮิตเลอร์นี้ได้ถูกเปิดเผยเป็นครั้งแรกในทศวรรษที่ 1970 ในนิตยสารหลายฉบับของฝรั่งเศส คาร์ล บรันท์
คาร์ล บรันท์ () เป็นนักฟิสิกส์ชาวเยอรมันและเป็น "เอ็สเอ็ส-กรุพเพินฟือเรอร์" ในหน่วยชุทซ์ชทัฟเฟิล (เอ็สเอ็ส) แห่งนาซีเยอรมนี มีความเชี่ยวชาญด้านการผ่าตัด บรันท์ได้เข้าร่วมพรรคนาซีในปีค.ศ. 1932 และกลายเป็นแพทย์ประจำตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อเดือนสิงหาคมค.ศ. 1934 เขาถือเป็นกลุ่มคนวงในของฮิตเลอร์ที่บ้านพักตากอากาศส่วนตัวแบร์กฮอฟ เขาได้รับเลือกโดยฟิลิปป์ บาวเลอร์ หัวหน้าสำนักนายกรัฐมนตรีไรช์ ให้ดูแลโครงการอาทตัน เท4 ในการบังคับทำการุณยฆาตแก่บรรดาผู้ป่วยโรคเรื้อรัง, ผู้พิการทุพพลภาพ และผู้บกพร่องทางพันธุกรรม บรันท์ได้รับการแต่งตั้งในภายหลังเป็นคณะกรรมมาธิการสาธารณสุขและสุขาภิบาลไรซ์ ( Bevollmächtigterfür das Sanitäts-und Gesundheitswesen )  อสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างที่กรุงเบอร์ลินกำลังถูกโซเวียตบุกนั้นเอง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ยิงตัวตายเมื่อวันที่ 30 เมษายน 1945 ในฟือเรอร์บุงเคอร์ ส่วนภรรยาของเขา เอฟา เบราน์ ได้ฆ่าตัวตายด้วยยาพิษไซยาไนด์ ทั้งนี้ ศพของทั้งสองได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังทางออกฉุกเฉินของบังเกอร์ตามคำสั่งเสียของฮิตเลอร์ ทหารนำศพทั้งสองจัดวางในหลุมที่ขุดเตรียมไว้บริเวณด้านหลังทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์ จากนั้นก็จัดการราดน้ำมันเชื้อเพลิงพร้อมกับจุดไฟเผาเพื่อป้องกันไม่ให้ทหารฝ่ายศัตรูนำไปประจานและกระทำยำยีอย่างเช่นที่เกิดขึ้นกับเบนิโต มุสโสลินี ผู้นำอิตาลี จากบันทึกของพวกโซเวียตระบุว่า ทหารโซเวียตได้ขุดร่างของฮิตเลอร์ขึ้นมา และนำไปฝังไว้ในหลายสถานที่ด้วยกันจนถึงปี 1970 ที่ร่างซึ่งโซเวียตอ้างว่าเป็นของฮิตเลอร์ถูกขุดขึ้นมาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะถูกนำไปเผาและโปรยเถ้า อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์รู้สึกขมขื่นต่อการพังทลายของความพยายามทำสงคราม และการพัฒนาอุดมการณ์เริ่มเป็นรูปเป็นร่างอย่างมั่นคง[70] เขาอธิบายสงครามว่าเป็น "ประสบการณ์ยิ่งใหญ่ที่สุดเหนืออื่นใด" และได้รับการยกย่องจากนายทหารผู้บังคับบัญชาสำหรับความกล้าหาญของเขา[71] ประสบการณ์นี้ส่งผลให้ฮิตเลอร์เป็นผู้รักชาติเยอรมันอย่างหลงใหล และรู้สึกช็อกเมื่อเยอรมนียอมจำนนในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1918[72] เช่นเดียวกับพวกชาตินิยมเยอรมันอื่นทั้งหลาย เขาเชื่อในตำนานแทงข้างหลัง ซึ่งอ้างว่ากองทัพเยอรมัน "ไม่แพ้ในสมรภูมิ" ได้ถูก "แทงข้างหลัง" โดยผู้นำพลเรือนและพวกมากซิสต์จากแนวหลัง นักการเมืองเหล่านี้ภายหลังถูกขนานนามว่า "อาชญากรพฤศจิกายน"[73] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เมื่อสงครามโลกครั้งที่หนึ่งปะทุ ฮิตเลอร์สมัครเข้ารับราชการในกองทัพเยอรมัน เขาได้รับการตอบรับในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 ซึ่งมีแนวโน้มว่าเป็นผลมาจากความปล่อยปละละเลยทางธุรการ เพราะเขายังเป็นพลเมืองออสเตรีย[54] เขาถูกจัดไปยังกรมทหารราบกองหนุนบาวาเรีย 16 (กองร้อยที่ 1 แห่งกรมลิสท์)[55][54] เขาปฏิบัติหน้าที่เป็นพลนำสารส่งแนวรบด้านตะวันตกในฝรั่งเศสและเบลเยียม[56] ใช้เวลาเกือบครึ่งหนึ่งอยู่หลังแนวหน้า[57][58] เขาเข้าร่วมในยุทธการอีเปอร์ครั้งที่หนึ่ง, ยุทธการที่แม่น้ำซอม ยุทธการที่อารัส และยุทธการพัสเชนแดเลอ และได้รับบาดเจ็บที่แม่น้ำซอม[59] เพาล์ ฟ็อน ฮินเดินบวร์ค
ฮินเดินบวร์คได้เกษียณอีกครั้งในปี ค.ศ. 1919 แต่ได้กลับมาสู่ชีวิตสาธารณะในปี ค.ศ. 1925 เพื่อสมัครลงรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีคนที่สองแห่งเยอรมนี ในปี ค.ศ. 1932 เขาได้ถูกชักชวนให้รีบสมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งในฐานะประธานาธิบดีเยอรมัน แม้ว่าเขาจะมีอายุ 84 ปี และสุขภาพที่ค่อนข้างแย่ เพราะเขาได้รับการยอมรับว่าเขาเป็นผู้สมัครลงรับเลือกตั้งคนเดียวที่จะสามารถเอาชนะฮิตเลอร์ได้ ฮินเดินบวร์คได้สมัครลงรับเลือกตั้งอีกครั้งในการเลือกตั้งรอบสอง เขาได้ขัดขวางฮิตเลอร์และมีบทบาทสำคัญในการเพิ่มเสถียรภาพทางการเมืองมากขึ้นในสาธารณรัฐไวมาร์ซึ่งลงเอยด้วยการเถลิงอำนาจของฮิตเลอร์ เขาได้ยุบสภาในไรชส์ทาคสองครั้งในปี ค.ศ. 1932 และในที่สุดก็ต้องจำใจยอมที่จะแต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933 การที่ฮินเดินบวร์คทำเช่นนี้เพื่อตอบสนองความต้องการของฮิตเลอร์ที่เขาควรที่จะมีบทบาทเป็นส่วนหนึ่งในรัฐบาลไวมาร์ นับตั้งแต่ฮิตเลอร์ได้เป็นผู้นำของพรรคนาซีที่ได้รับชัยชนะในคะแนนเสียงมากที่สุดในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1932 (ส่วนใหญ่พรรคไม่ประสบความสำเร็จ) ในเดือนกุมภาพันธ์ เขาได้ลงนามในกฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค ซึ่งได้ระงับเสรีภาพของประชาชน และในเดือนมีนาคม เขาได้ลงนามอนุมัติรัฐบัญญัติมอบอำนาจ เมื่อปีค.ศ. 1933 ซึ่งทำให้ระบอบการปกครองฮิตเลอร์มีอำนาจมากขึ้นได้ตามใจชอบ ฮินเดินบวร์คได้ถึงแก่อสัญกรรมในปีต่อมา ภายหลังซึ่งฮิตเลอร์ได้ประกาศแต่งตั้งให้ตัวเขาเองในฐานะ "ฟือเรอร์อุนท์ไรชส์คันทซ์เลอร์" หรือผู้นำสูงสุดและนายกรัฐมนตรีซึ่งได้แทนที่ทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีและนายกรัฐมนตรี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การบุกครองสหภาพโซเวียตของกองทัพบกเยอรมันถึงขีดสุดเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1941 เมื่อกองพลทหารราบที่ 258 รุกเข้าไปภายในรัศมี 24 กิโลเมตรจากกรุงมอสโก ใกล้พอที่จะเห็นยอดแหลมของเครมลิน[269] อย่างไรก็ดี พวกเขาไม่ได้เตรียมการสำหรับสภาพอันโหดร้ายของฤดูหนาวรัสเซีย และกองทัพโซเวียตผลักดันกองทัพเยอรมันกลับมาเป็นระยะทางกว่า 320 กิโลเมตร การต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน
การต่อต้านระบอบนาซีของชาวเยอรมัน () เป็นการต่อต้านระบอบเผด็จการลัทธิฟาสซิสต์ของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซีในเยอรมนี มีวัตถุประสงค์คือ การกำจัดฮิตเลอร์และสมาชิกบุคคลสำคัญในพรรคนาซีเช่น แฮร์มันน์ เกอริง และไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ เป็นต้น และยึดการควบคุมประเทศเยอรมนีและกองทัพเยอรมันทางการเมืองจากพรรคนาซี (รวมถึงเอสเอส) เพื่อให้ได้มาซึ่งสันติภาพกับฝ่ายสัมพันธมิตรให้เร็วที่สุดเท่าที่เป็นไปได้เพราะเห็นว่าเยอรมนีกำลังจะตกเป็นพ่ายเพลี่ยงพล้ำและกำลังจะแพ้สงคราม นอกจากนั้นความปรารถนาเบื้องหลังของนายทหารระดับสูงของเวร์มัคท์หลายนายและชาวเยอรมันหลายคน คือ เพื่อแสดงให้โลกเห็นว่าชาวเยอรมันทุกคนไม่ได้เป็นอย่างฮิตเลอร์และพรรคนาซี  ครีคส์มารีเนอ
ผู้บัญชาการทหารสูงสุดของครีคส์มารีเนอ (สำหรับหน่วยย่อยๆทั้งหมดของกองกำลังติดอาวุธในช่วงสมัยที่นาซีได้ขึ้นครองอำนาจได้อย่างเบ็ดเสร็จ) คืออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้ซึ่งใช้อำนาจของตนผ่านทางกองบัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพเรือ (Oberkommando der Marine) ฟรันซ์ ฮัลเดอร์
ฟรันซ์ ฮัลเดอร์ () เป็นพลเอกเยอรมันและเป็นเสนาธิการกองบัญชาการสูงสุดกองทัพบกเยอรมัน(OKH) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1938 จนกระทั่งเดือนกันยายน ค.ศ. 1942 เมื่อเขาถูกปลดออกภายหลังจากเกิดความขัดแย้งหลายครั้งกับอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ จนกระทั่งเดือนธันวาคม ค.ศ. 1941 ตำแหน่งทางทหารของฮัลเดอร์ได้ตรงกับตำแหน่งหัวหน้าของนายพลเสนาธิการเก่า ซึ่งในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เป็นสำนักงานทางทหารระดับสูงสุดในกองทัพจักรวรรดิเยอรมัน บันทึกของฮัลเดอร์ ในช่วงเวลาที่เขาดำรงเป็นหัวหน้าเสนาธิการทหารบกของกองบัญชาการสูงสุดกองทัพบกเยอรมัน มีแหล่งที่มาของการเขียนเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าว เช่น ฮิตเลอร์ สงครามโลกครั้งที่สอง และพรรคนาซี ในหนังสือชื่อเรื่อง "ความรุ่งเรืองและการล่มสลายของไรช์ที่สาม"(The Rise and Fall of the Third Reich)ของ William Shirer บันทึกของฮัลเดอร์ได้ถูกอ้างอิงเป็นร้อยครั้ง คลารา ฮิตเลอร์
คลารา ฮิตเลอร์ ("นามสกุลเดิม" เพิลเซล; 12 สิงหาคม 1860 – 21 ธันวาคม 1907) เป็นมารดาของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ นักการเมืองเยอรมันและหัวหน้าพรรคนาซี, อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์สั่งการให้เสริมสร้างกำลังทหารตามชายแดนตะวันตกของเยอรมนี และในเดือนเมษายน ค.ศ. 1940 กองทัพเยอรมันบุกครองเดนมาร์กและนอร์เวย์ ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 กองทัพของฮิตเลอร์โจมตีฝรั่งเศส และพิชิตลักเซมเบิร์ก เนเธอร์แลนด์ และเบลเยียม ชัยชนะเหล่านี้กระตุ้นให้มุสโสลินีนำอิตาลีเข้าพวกกับฮิตเลอร์ในวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1940 ฝรั่งเศสยอมจำนนเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940[261] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์ได้รับเชิดชูเกียรติสำหรับความกล้าหาญ ได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่สอง ใน ค.ศ. 1914[59] และโดยการแนะนำของ ฮูโก้ กัทมันนท์ เขาได้รับกางเขนเหล็กชั้นที่หนึ่ง เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1918[60] อิสริยาภรณ์ซึ่งน้อยครั้งนักจะมอบให้แก่ทหารชั้นผู้น้อยเช่นพลทหารอย่างเขา ตำแหน่งของฮิตเลอร์ที่กองบัญชาการกรม ทำให้เขามีปฏิสัมพันธ์บ่อยครั้งกับนายทหารอาวุโส อาจช่วยให้เขาได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์นี้[61] แม้พฤติการณ์ที่ทำให้เขาได้รับรางวัลอาจเป็นความกล้าหาญ แต่ก็อาจไม่ใช่เรื่องพิเศษมากมายนัก[62] เขายังได้รับเครื่องหมายบาดเจ็บสีดำ เมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1918[63] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์เริ่มหลงใหลในลัทธิชาตินิยมเยอรมันตั้งแต่เยาว์วัย[29] ฮิตเลอร์แสดงความภักดีต่อเยอรมนีเท่านั้น โดยเหยียดหยามราชวงศ์ฮาพส์บวร์คที่กำลังเสื่อมลงรวมถึงการปกครองของราชวงศ์เหนือจักรวรรดิที่มีความหลากหลายทางเชื้อชาติ[30][31] ฮิตเลอร์และเพื่อนของเขาใช้คำทักทายภาษาเยอรมัน "ไฮล์" และร้องเพลงชาติเยอรมัน "เยอรมันเหนือทุกสรรพสิ่ง" แทนเพลงชาติจักรวรรดิออสเตรีย[32] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อาล็อยส์ ฮิตเลอร์ บิดาของฮิตเลอร์ เป็นบุตรนอกกฎหมายของมารีอา อันนา ชิคเคิลกรูเบอร์ (Maria Anna Schicklgruber) ดังนั้นชื่อบิดาจึงไม่ปรากฏในสูติบัตรของอาล็อยส์ เขาใช้นามสกุลของมารดา[4][5] ใน ค.ศ. 1842 โยฮัน เกออร์ค ฮีดเลอร์ (Johann Georg Hiedler) สมรสกับมารีอา อันนา หลังมารีอา อันนา เสียชีวิตใน ค.ศ. 1847 และโยฮันเสียชีวิตใน ค.ศ. 1856 อาล็อยส์ได้รับการเลี้ยงดูโดยครอบครัวของโยฮัน เนโพมุค ฮีดเลอร์ พี่ชายของฮีดเลอร์ กระทั่ง ค.ศ. 1876 อาล็อยส์จึงได้มาเป็นบุตรชอบด้วยกฎหมาย และทะเบียนพิธีศีลจุ่มถูกนักบวชเปลี่ยนต่อหน้าพยานสามคน[6] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังการเสียชีวิตกะทันหันของอาล็อยส์เมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1903 พฤติกรรมของฮิตเลอร์ที่โรงเรียนอาชีวะยิ่งเลวร้ายหนักขึ้นไปอีก มารดาเขาอนุญาตให้เขาลาออกในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1905 เขาลงเรียนที่เรอัลชูเลอในชไตเออร์ (Steyr) ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1904 พฤติกรรมและผลการเรียนของเขาแสดงถึงพัฒนาการเล็กน้อยและต่อเนื่องอยู่บ้าง[33] ในฤดูไบ้ไม้ร่วง ค.ศ. 1905 หลังผ่านข้อสอบปลายภาค ฮิตเลอร์ก็ได้ออกจากโรงเรียนโดยไม่แสดงความทะเยอทะยานใด ๆ ต่อการศึกษาต่อ หรือแผนการที่ชัดเจนสำหรับอาชีพในอนาคต[34] ยุทธการเดือดเชือดนาซี
เนื้อหาหลักๆจะเกี่ยวกับการเข่นฆ่าชาวยิวของพวกนาซีที่นำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ทำให้ชาวยิวแค้นใจจึงรวมกลุ่มกันเพื่อกำจัดพวกนาซี โดยภาพยนตร์เรื่องนี้สมมติเหตุการณ์และตัวละครขึ้นมาใหม่ แต่ก็มีตัวละครที่มีอยู่จริงด้วย เช่น ฮิตเลอร์, เกิบเบลส์ เป็นต้น  พินัยกรรมฉบับหลังสุดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
พินัยกรรมทางการเมืองครั้งสุดท้ายได้ผ่านการลงนามในเวลาเดียวกันกับการลงนามของความประสงค์ครั้งสุดท้ายของฮิตเลอร์ เมื่อเวลา 4 นาฬิกา, วันที่ 29 เมษายน ปี 1945 ส่วนแรกของพินัยกรรมได้กล่าวถึงแรงจูงใจของเขาในช่วงสามทศวรรษที่ผ่านมานับตั้งแต่ได้เป็นทหารอาสาสมัครในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง มิหน้ำซ้ำ เขาได้อ้างว่าตัวเขาและประชาชาชนชาวเยอรมนีไม่ว่าคนใดคนหนึ่งต่างไม่ได้ต้องการสงครามในปี 1939, ได้ระบุเหตุผลของเขาสำหรับความตั้งใจที่จะฆ่าตัวตาย, และยกย่องและแสดงความขอบคุณแก่ชาวเยอรมันที่ให้การสนับสนุนและความสำเร็จ นอกจากนี้ยังได้รวมในพินัยกรรมชุดแรกเป็นแถลงการณ์รายละเอียด เขาได้อ้างว่าเขาพยายามที่หลีกเลี่ยงการทำสงครามกับประเทศอื่นๆและเชื่อว่าเป็นความรับผิดชอบจาก "ชาวยิวนานาชาติและผู้ช่วยของพวกมัน" เขาจะไม่ "ละทิ้งกรุงเบอร์ลิน...แม้ว่ากองกำลังอันเล็กน้อยเกินกว่าจะต้านทานได้" ฮิตเลอร์ได้แสดงความตั้งใจของเขาที่จะเลือกความตายมากกว่า "ต้องตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู" และฝูงชนอยู่ในความต้องการของ "ภาพที่ปรากฏที่ถูกจัดโดยชาวยิว" เขาได้สรุปด้วยการเรียกร้องให้ดำเนินการต่อการ "เสียสละ" และ "ต่อสู้" เขาได้แสดงความหวังสำหรับเคลื่อนไหวในการฟื้นฟูสังคมนิยมแห่งชาติที่มีสำนึกของความเป็น"ชุมชนที่แท้จริงของประเทศ" คาร์ล เดอนิทซ์
หลังการอสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 พินัยกรรมของฮิตเลอร์ได้แต่งตั้งเขาเป็นผู้สืบทอดประมุขแห่งรัฐจากฮิตเลอร์ ทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีเยอรมนีและผู้บัญชาการทหารสูงสุด วันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 เขาสั่งให้อัลเฟรท โยเดิล หัวหน้าเสนาธิการของกองบัญชาการทหารสูงสุด ลงนามตราสารยอมจำนนในแร็งส์ ประเทศฝรั่งเศส เดอนิทซ์ยังเป็นหัวหน้ารัฐบาลเฟล็นส์บวร์คจนถูกฝ่ายสัมพันธมิตรยุบเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ที่การพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ค เขาถูกพิพากษาลงโทษฐานอาชญากรรมสงครามและตัดสินลงโทษจำคุกสิบปี หลังการปล่อยตัว เขาใช้ชีวิตเงียบ ๆ ในหมู่บ้านแห่งหนึ่งใกล้ฮัมบวร์คจนเสียชีวิตใน ค.ศ. 1980 ฮันส์ บาเออร์
ฮันส์ บาเออร์ () เป็นนักบินของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ในระหว่างช่วงที่ฮิตเลอร์ได้เข้าชิงตำแหน่งทางการเมืองในช่วงต้นปี 1930. หลังจากนั้นต่อมาเขาก็กลายเป็นนักบินส่วนตัวของฮิตเลอร์และเป็นผู้นำฝูงบินที่ชื่อว่า Reichsregierung.เขาถูกจับกุมโดยสหภาพโซเวียตในช่วงสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรป,ถูกจำคุกในประเทศสหภาพโซเวียตเป็นเวลา 10 ปีก่อนที่จะถูกส่งตัวข้ามแดนไปยังประเทศฝรั่งเศล เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม 1955,ที่ต้องถูกคุมขังจนกว่าจะถึงปี 1957. อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เมื่อฮิตเลอร์ถูกปล่อยตัวจากเรือนจำนั้น การเมืองในเยอรมนีสงบลงและเศรษฐกิจเริ่มฟื้นตัว ซึ่งจำกัดโอกาสของฮิตเลอร์ในการปลุกระดมทางการเมือง ผลของกบฏโรงเบียร์ที่ล้มเหลว ทำให้พรรคนาซีและองค์การสืบเนื่องถูกกฎหมายห้ามในรัฐบาวาเรีย ในการประชุมกับนายกรัฐมนตรีบาวาเรีย ไฮน์ริช เฮลด์ เมื่อวันที่ 4 มกราคม ค.ศ. 1925 ฮิตเลอร์ตกลงที่จะเคารพอำนาจโดยชอบของรัฐ และเขาจะมุ่งแสวงหาอำนาจทางการเมืองเฉพาะผ่านกระบวนการประชาธิปไตยเท่านั้น การประชุมดังกล่าวนำไปสู่การยกเลิกการห้าม NSDAP[120] อย่างไรก็ดี ฮิตเลอร์ยังถูกห้ามมิให้ปราศรัยต่อสาธารณะ[121] ซึ่งยังมีผลไปจนถึง ค.ศ. 1927[122] ในการรุกหน้าความทะเยอทะยานทางการเมืองแม้จะมีการสั่งห้ามนี้ ฮิตเลอร์แต่งตั้งเกรกอร์ ชตรัสเซอ, อ็อทโท ชตรัสเซอ และโยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ ให้จัดการและขยายพรรคนาซีทางตอนเหนือของเยอรมนี ด้วยความเป็นผู้จัดที่ยอดเยี่ยม เกรกอร์ ชตรัสเซอ ได้เดินหน้าวิถีการเมืองที่เป็นอิสระมากขึ้น โดยเน้นองค์ประกอบของสังคมนิยมในโครงการพรรค[123] กบฏโรงเบียร์
กบฏโรงเบียร์ ยังได้เป็นที่รู้จักกันคือ กบฏมิวนิก(Munich Putsch), และในเยอรมัน ได้ถูกเรียกว่า กบฏฮิตเลอร์(Hitlerputsch)หรือกบฏฮิตเลอร์-ลูเดนดอฟฟ์( Hitler-Ludendorff-Putsch) เป็นความพยายามก่อการปฏิวัติอันล้มเหลวโดยหัวหน้าพรรคนาซี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์-พร้อมกับเจ้ากรมพลาธิการ (Generalquartiermeister) แอริช ลูเดินดอร์ฟ และผู้นำหัวหน้าคัมพฟ์บุนด์คนอื่น ๆ -เพื่อยึดอำนาจในมิวนิก บาวาเรีย ในช่วงระหว่างวันที่ 8-9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ด้วยจำนวนประมาณ 2 พันคนของเหล่านาซีได้เดินขบวนไปยังใจกลางเมืองของมิวนิก ที่พวกเขาได้ปะทะกับตำรวจซึ่งได้ส่งผลทำให้มีผู้เสียชีวิตโดยคนของนาซีตายไป 16 คนและเจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นาย ส่วนฮิตเลอร์เองไม่ได้รับบาดเจ็บในช่วงการปะทะ แม้ว่าเขาจะได้ล็อกแขนซ้ายไว้กับแขนขวาของแม็ก แอร์วิน ชัสเนอร์-ริซเตอร์(Max Erwin von Scheubner-Richter) ผู้ซึ่งเมื่อเขาได้ถูกยิงและเสียชีวิต ได้ดึงตัวฮิตเลอร์มาที่เท้าของเขา ฮิตเลอร์ได้หลบหนีอย่างกระทันหันและมุ่งมั่นไปยังที่ปลอดภัยในชนบท ภายหลังสองวัน ฮิตเลอร์ได้ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าก่อกบฎ การบุกครองโปแลนด์
พรรคนาซีนำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เถลิงอำนาจในประเทศเยอรมนีเมื่อวันที่ 30 มกราคม 1933 สาธารณรัฐไวมาร์แสวงการทวงดินแดนที่มีชาติพันธุ์เยอรมันเป็นฝ่ายข้างมากที่สูญเสียไปในทวีปยุโรปในโปแลนด์ตะวันตกนานแล้ว และในฤดูใบไม้ร่วงปี 1933 ฮิตเลอร์จินตนาการผนวกดินแดนนี้และดินแดนชาติพันธุ์เยอรมันที่คล้ายกันคือโบฮีเมียและออสเตรียกับเยอรมนี ตลอดจนสถาปนารัฐบริวารหรือรัฐหุ่นเชิดที่มีเศรษฐกิจอยู่ภายใต้เยอรมนี ส่วนหนึ่งของนโยบายระยะยาวนี้ ทีแรกฮิตเลอร์ใช้นโยบายการกระชับความสัมพันธ์กับประเทศโปแลนด์โดยพยายามปรับปรุงความเห็นในประเทศเยอรมนีจนลงเอยด้วยสนธิสัญญาไม่รุกรานเยอรมนี–โปแลนด์ปี 1934 ก่อนหน้านั้น นโยบายต่างประเทศของฮิตเลอร์มีเพื่อบั่นทอนความสัมพันธ์ระหว่างประเทศโปแลนด์กับฝรั่งเศส และพยายามชักชวนให้โปแลนด์เข้าร่วมกติกาสัญญาต่อต้านโคมินเทิร์น เป็นแนวร่วมต่อต้านสหภาพโซเวียต ประเทศโปแลนด์จะได้ดินแดนประเทศยูเครนและเบลารุสเพิ่มทางตะวันออกเฉียงเหนือหากตกลงก่อสงครามกับสหภาพโซเวียต แต่สัมปทานที่ชาวโปแลนด์คาดหมายจะทำนั้นหมายความว่าบ้านเกิดของพวกตนจะต้องอาศัยเยอรมนีเป็นหลัก โดยเป็นเพียงหนึ่งรัฐบริวารเท่านั้น ชาวโปแลนด์เกรงว่าในบั้นปลายเอกราชของพวกตนจะถูกคุกคามสิ้น ประชากรนครเสรีดันซิกสนับสนุนการผนวกกับเยอรมนีอย่างมาก เพราะผู้อยู่อาศัยดินแดนโปแลนด์ชาติพันธุ์เยอรมันจำนวนมากซึ่งแยกดินแดนส่วนแยกปรัสเซียตะวันออกกับไรช์ส่วนที่เหลือ ดินแดนที่เรียกฉนวนโปแลนด์เป็นดินแดนพิพาทระหว่างประเทศโปแลนด์และเยอรมนีมานาน และมีชาวโปแลนด์อาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ ฉนวนดังกล่าวเป็นส่วนหนึ่งของประเทศโปแลนด์หลังสนธิสัญญาแวร์ซาย ชาวเยอรมันจำนวนมากยังต้องการให้นครดันซิกและปริมณฑล (รวมกันเรียก นครเสรีดันซิก) ฮิตเลอร์แสวงการใช้เหตุดังกล่าวเป็นเหตุแห่งสงคราม ย้อนการเสียดินแดนเหล่านี้ และในหลายโอกาสปลุกเร้าชาตินิยมเยอรมัน โดยสัญญาว่าจะ "ปลดปล่อย" ชนกลุ่มน้อยเยอรมันที่ยังอยู่ในฉนวนเช่นเดียวกับดันซิก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
สุนทรพจน์โรงเบียร์ที่เผ็ดร้อนของฮิตเลอร์เริ่มดึงดูดผู้ฟังขาประจำ เขาเริ่มช่ำชองในการใช้แก่นประชานิยมต่อผู้ฟังของเขา รวมทั้งการใช้แพะรับบาปผู้ซึ่งสามารถใช้กล่าวโทษแก่ความยากลำบากทางเศรษฐกิจของผู้ฟังเขา[93][94][95] นักประวัติศาสตร์ได้สังเกตปรากฏการณ์สะกดจิตของวาทศิลป์ที่เขาใช้ต่อผู้ฟังกลุ่มใหญ่ และของตาเขาในกลุ่มเล็ก เคสเซลเขียนว่า "อย่างล้นหลาม ... ชาวเยอรมันเอ่ยกับการร่ายมนต์ของความดึงดูดใจ 'สะกดจิต' ของฮิตเลอร์ คำนี้ปรากฏขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ฮิตเลอร์กล่าวกันว่าได้สะกดจิตประเทศชาติ ยึดพวกเขาอยู่ในภวังค์ที่ถอนตัวไม่ขึ้น"[96] นักประวัติศาสตร์ ฮิวจ์ เทรเวอร์-โรเปอร์ อธิบาย "ความมีเสน่ห์ของดวงตาคู่นั้น ซึ่งสะกดชายที่ดูสุขุมมานักต่อนัก"[97] เขาใช้อำนาจดึงดูดส่วนตัวของเขาและความเข้าใจในจิตวิทยาฝูงชนเป็นประโยชน์แก่เขา ระหว่างพูดในที่สาธารณะ[98][99] อัลฟอนส์ เฮค อดีตสมาชิกยุวชนฮิตเลอร์ อธิบายปฏิกิริยาที่มีต่อสุนทรพจน์ของฮิตเลอร์ว่า "เราปะทุเข้าสู่ความบ้าคลังของความภูมิใจชาตินิยมที่อยู่ติดกับฮิสทีเรีย เป็นเวลาหลายนาทีติดกัน เราตะโกนสุดปอดของเรา ด้วยน้ำตาที่ไหลลงมาตามใบหน้าของเรา ซีก ไฮล์, ซีก ไฮล์, ซีก ไฮล์! นับแต่ชั่วขณะนั้น ผมเป็นของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ทั้งร่างกายและวิญญาณ"[100] แม้ทักษะวาทศิลป์และคุณสมบัติส่วนตัวของเขาโดยทั่วไปจะได้รับการตอบรับดีจากฝูงชนขนาดใหญ่และในงานทางการ แต่บางคนที่พบฮิตเลอร์เป็นการส่วนตัวสังเกตว่า ลักษณะภายนอกและบุคลิกของเขาไม่อาจให้ความประทับใจสุดท้ายแก่พวกเขาได้[101][102] ตำนานแทงข้างหลัง
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ชาติสังคมนิยม สาธารณรัฐไวมาร์ นาซีเยอรมนี
แม้นาซีจะมีสัดส่วนคะแนนเสียงของผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งมากที่สุดในการเลือกตั้งทั่วไปไรชส์ทาคสองครั้งในปี 1932 แต่ก็ยังมิได้ครองเสียงข้างมาก ฉะนั้นฮิตเลอร์จึงนำรัฐบาลผสมที่มีอายุสั้นตั้งโดยพรรคนาซีและพรรคประชาชนแห่งชาติเยอรมัน (DNVP)[17] วันที่ 30 มกราคม 1933 ประธานาธิบดีฮินเดินบวร์ค ภายใต้แรงกดดันจากนักการเมือง นักอุตสาหกรรมและภาคธุรกิจ แต่งตั้งฮิตเลอร์เป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี เหตุการณ์ดังกล่าวรู้จักกันในชื่อ มัคท์แอร์ไกรฟุง ("การยึดอำนาจ") ในอีกหลายเดือนต่อมา พรรคนาซีใช้กระบวนการที่เรียก ไกลช์ชัลทุง ("การประสานงาน") เพื่อนำทุกแง่มุมของชีวิตมาอยู่ภายใต้การควบคุมของพรรคอย่างรวดเร็ว[18] องค์การพลเรือนทุกองค์การ รวมทั้งกลุ่มเกษตรกรรม องค์การอาสาสมัครและสโมสรกีฬา มีการเปลี่ยนตัวผู้นำเป็นผู้ฝักใฝ่นาซีหรือสมาชิกพรรค เมื่อถึงเดือนมิถุนายน 1933 องค์การที่ยังไม่อยู่ในการควบคุมของพรรคนาซีเหลือเพียงกองทัพและศาสนจักรเท่านั้น[19] ประเทศเยอรมนี
เมื่อระบอบจักรพรรดิล่มสลาย ได้มีการจัดประชุมสมัชชาแห่งชาติขึ้นที่เมืองไวมาร์และมีการร่างรัฐธรรมนูญขึ้นใหม่ ตลอดช่วงเวลา 14 ปีของเยอรมนียุคสาธารณรัฐไวมาร์ ต้องเผชิญกับปัญหามากมาย ทั้งเศรษฐกิจตกต่ำ, อภิมหาเงินเฟ้อ, อัตราการว่างงานสูงลิบ, เผชิญหน้ากับการแพร่ขยายของลิทธิคอมมิวนิสต์จากรัสเซีย รวมถึงการห้ามมีกองทัพจากผลของสนธิสัญญาแวร์ซาย ความล่มจมของประเทศเช่นนี้ทำให้เกิดขบวนการชาตินิยมขึ้นมากมาย หนึ่งในนั้นคือพรรคกรรมกรเยอรมัน (DAP) ซึ่งมีอุดมการณ์แบบสุดโต่ง สิบตรีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเข้ามาสอดแนมในพรรคแห่งนี้ประทับใจกับอุดมการณ์ของพรรค ฮิตเลอร์ตัดสินใจเข้าร่วมพรรคจนก้าวขึ้นเป็นผู้นำพรรค ในปี 1920 ฮิตเลอร์เปลี่ยนชื่อพรรคแห่งนี้เป็น "พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน" หรือที่รู้จักกันในชื่อ "พรรคนาซี" อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อาล็อยส์ประสบความสำเร็จในอาชีพในสำนักงานศุลกากร และต้องการให้ลูกชายเจริญตามรอยเขา[23] ภายหลัง ฮิตเลอร์เล่าถึงช่วงนี้เกินความจริงเมื่อบิดาพาเขาไปชมที่ทำการศุลกากร โดยบรรยายว่า มันเป็นเหตุการณ์ที่นำไปสู่การต่อต้านอย่างไม่อาจให้อภัยระหว่างพ่อลูกที่ต่างมีความตั้งใจแรงกล้าทั้งคู่[24][25][26] โดยไม่สนใจความต้องการของบุตรที่อยากเข้าศึกษาในโรงเรียนมัธยมคลาสสิกและจบมาเป็นศิลปิน ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1900 อาล็อยส์ส่งฮิตเลอร์ไปยังเรอัลชูเลอ ([Realschule]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) ในลินซ์[27] ฮิตเลอร์ขัดขืนต่อการตัดสินใจนี้ และใน ไมน์คัมพฟ์ ได้เปิดเผยว่า เขาตั้งใจเรียนไม่ดีในโรงเรียน ด้วยหวังว่าเมื่อบิดาเห็นว่า "ข้าพเจ้ามีความคืบหน้าน้อยเพียงใดที่โรงเรียนอาชีวะ เขาจะได้ปล่อยให้ข้าพเจ้าอุทิศตนแก่ความใฝ่ฝันของข้าพเจ้าเอง"[28] อะนอฟธัลมัส ฮิตเลริ
ชื่อวิทยาศาสตร์ของด้วงมาจากนักสะสมชาวเยอรมัน ออสก้า ซีเบลซึ่งขายตัวอย่างของสปีชีส์นี้ที่ไม่เคยถูกบันทึกมาก่อนในพ.ศ. 2476 ชื่อสปีชีส์เป็นการอุทิศให้ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งพึ่งขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี ชื่อสกุลแปลว่า "ไร้ตา" ดังนั้น ชื่อสามารถแปลได้ว่า "ผู้ไร้ตาของฮิตเลอร์" ฟือเรอร์นั้นมิได้เพิกเฉยต่อการอุทิศนี้ ทว่าได้ส่งจดหมายให้ซีเบลเพื่อแสดงความรู้สึกขอบคุณ แม้มีความหมายทางการเมือง เป็นธรรมเนียมของอนุกรมวิธานที่จะไม่เปลี่ยนการตั้งชื่อทวินามของสิ่งมีชีวิต โดยมีข้อยกเว้นกับชื่อทางศาสนา ที่ไม่ควรนำมาตั้งแต่แรก ทำเนียบรัฐบาลฮิตเลอร์
ทำเนียบรัฐบาลฮิตเลอร์, เป็นที่รู้จักกันอย่างเป็นทางการว่า Kanzlei des Führers der NSDAP ("ทำเนียบรัฐบาลของฟือเรอร์แห่งพรรคนาซี"; ย่อด้วยคำว่า KdF) เป็นองค์กรพรรคนาซี ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อว่า the Privatkanzlei des Führers(ทำเนียบส่วนตัวของฟือเรอร์),หน่วยงานได้ทำหน้าที่เป็นทำเนียบส่วนตัวของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ คอยจัดการเรื่องประเด็นต่างๆ เช่น การร้องเรียนต่อเจ้าหน้าที่พรรค,การอุทธรณ์จากศาลพรรค, คำตัดสินอย่างเป็นทางการ,คำร้องผ่อนผันจากเพื่อนร่วมงานของพรรคนาซีและกิจการส่วนตัวของฮิตเลอร์ ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
ไฮน์ริช ลูอิทพ็อลท์ ฮิมเลอร์ () เป็นหนึ่งในผู้นำพรรคนาซีในเยอรมนี และเป็น "ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส" ของหน่วย "ชุทซ์ชตัฟเฟิล" (เอ็สเอ็ส) รับผิดชอบด้านการคุมกำลังหน่วยวัฟเฟิน-เอ็สเอ็สทั้งหมดในไรช์ เขาเป็นหนึ่งในผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในไรช์ และเป็นผู้รับผิดชอบโดยตรงในการทำฮอโลคอสต์ชาวยิว เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
เป็นที่รู้กันดีว่า โทลคีนดูหมิ่นพวกนาซีมากอยู่ว่าเป็นพวกล้าหลังและอันตราย เขาดูถูกอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ มาก เนื่องจากเขาเห็นว่าฮิตเลอร์นั้น "ใช้จิตวิญญาณบริสุทธิ์ไปในทางที่ผิด"[14] แต่ถึงกระนั้นเขาก็ตำหนิกลุ่มต่อต้านเยอรมันที่รวมตัวกันขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งปรากฏในข้อความที่เขาเขียนไปถึงคริสโตเฟอร์ โทลคีน บุตรชาย [15] และแสดงความรังเกียจระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโรชิมากับนางาซากิอย่างมาก เขาเรียกกลุ่มผู้สร้างระเบิดนิวเคลียร์ว่าเป็น "นักวิทยาศาสตร์บ้า" และ "ผู้สร้างหอบาเบล"[16] ปีเตอร์หัวกระเซิง
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ถูกล้อเลียนเป็นปีเตอร์หัวกระเซิงในปี ค.ศ.1941 ในหนังสือ "Struwwelhitler" ที่ถูกตีพิมพ์ในอังกฤษ โดยใช้นามแฝง Dr. Schrecklichkeit (Dr. Horrors) โฆษณาชวนเชื่อในนาซีเยอรมนี
โฆษณาชวนเชื่อในนาซีเยอรมนีหมายถึงสื่อที่ถูกควบคุมโดยรัฐในสมัยการปกครองของพรรคนาซี ภายหลังพรรคนาซีได้รุ่งเรืองอำนาจในปี ค.ศ. 1933 บรรดาหนังสือพิมพ์ทั้งหมดในประเทศเยอรมนีอยู่ภายใต้การควบคุมบทบรรณาธิการของนาซีอย่างสมบูรณ์ซึ่งผ่านนโยบายไกลช์ชัลทุง เป็นผลทำให้สำนักงานหนังสือพิมพ์ต่างๆไม่มีความเป็นอิสระเลยในช่วงระบอบนาซี โฆษณาชวนเชื่อที่ถูกใช้โดยพรรคนาซีเยอรมันในช่วงหลายปีที่ผ่านมาซึ่งนำไปสู่การก้าวขึ้นเป็นผู้นำเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (ค.ศ. 1933-1945) เป็นเครื่องมือที่สำคัญมากในการแสวงหาและรักษาอำนาจ และดำเนินการตามนโบบายของนาซี การใช้แพร่หลายของโฆษณาชวนเชื่อโดยนาซีเป็นผู้รับผิดชอบส่วนใหญ่สำหรับคำว่า "โฆษณาชวนเชื่อ" ของตัวเองที่ได้ให้ความหมายเชิงลบในช่วงปัจจุบัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
แผนการสำหรับการทัพทางทหารในโปแลนด์ของฮิตเลอร์เมื่อปลายเดือนสิงหาคมหรือต้นเดือนกันยายนนั้นต้องอาศัยการสนับสนุนโดยปริยายของโซเวียต[249] สนธิสัญญาไม่รุกราน (สนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบินทร็อพ) ระหว่างเยอรมนีกับสหภาพโซเวียต ภายใต้การนำของโจเซฟ สตาลิน รวมภาคผนวกลับด้วยความตกลงแบ่งโปแลนด์ระหว่างสองประเทศ ในการสนองต่อสนธิสัญญาโมโลตอฟ-ริบเบินทร็อพ อังกฤษและโปแลนด์ลงนามในพันธมิตรทางการทหารอังกฤษ-โปแลนด์เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1939 ซึ่งขัดกับที่ริบเบินทร็อพพยากรณ์ไว้ว่าสนธิสัญญาที่เพิ่งก่อตั้งนี้จะตัดความสัมพันธ์ระหว่างอังกฤษ-โปแลนด์ พันธมิตรนี้ ร่วมกับข่าวจากอิตาลีที่ว่ามุสโสลินีจะไม่เคารพสนธิสัญญาเหล็ก ทำให้ฮิตเลอร์เลื่อนการโจมตีโปแลนด์ออกไปจากวันที่ 25 สิงหาคม ไปเป็น 1 กันยายน[250] ไม่กี่วันก่อนสงครามเริ่มต้น ฮิตเลอร์พยายามออกอุบายให้อังกฤษวางตัวเป็นกลางโดยเสนอการรับประกันไม่รุกรานต่อจักรวรรดิอังกฤษเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม และโดยให้ริบเบินทร็อพเสนอแผนสันติภาพนาทีสุดท้ายด้วยจำกัดเวลาสั้นอย่างเป็นไปไม่ได้ในความพยายามที่จะกล่าวโทษว่าสงครามเป็นผลจากความเฉื่อยชาของอังกฤษและโปแลนด์[251][252] ฟือเรอร์
ฟือเรอร์ คือ ชื่อพิเศษที่นายกรัฐมนตรีเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ใช้เรียกตนเองหลังจากรัฐบัญญัติการมอบอำนาจ เมื่อวันที่ 23 มีนาคม 1933 ซึ่งทำให้เขามีอำนาจที่จะประกาศใช้กฎหมาย โดยไม่ต้องผ่านการเห็นชอบจากไรชส์ทาค ในฐานะส่วนหนึ่งของกระบวนการ "ไกลช์ชัลทุง" และภายหลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของเพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก ประธานาธิบดีคนแรกแห่งเยอรมนี เมื่อวันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934 ฮิตเลอร์ได้ประกาศตนเองเป็นทั้งฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรี โดยเรียกชื่อตำแหน่งเต็มว่า ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์ ("Führer und Reichskanzler") ซึ่งเป็นการรวมตำแหน่งประมุขแห่งรัฐและนายกรัฐมนตรีเข้าด้วยกัน และทำให้ฮิตเลอร์กลายมาเป็นประมุขแห่งไรช์และหัวหน้ารัฐบาลไรช์อย่างเป็นทางการ และถือได้ว่าเป็นผู้นำเผด็จการแห่งไรช์ที่สามในทางปฏิบัติ  อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ด้านความสัมพันธ์ทางการเมืองกับศาสนจักร ฮิตเลอร์รับเอายุทธศาสตร์ "ที่เหมาะสมกับจุดประสงค์ทางการเมืองที่ส่งผลโดยตรงของเขา"[322] ตามรายงานของสำนักงานบริการด้านยุทธศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา ฮิตเลอร์มีแผนการใหญ่ ตั้งแต่ก่อนเขาก้าวขึ้นสู่อำนาจ ในการทำลายอิทธิพลของคริสตจักรภายในแผ่นดินไรช์[323][324] รายงานชื่อ "แผนแม่บทนาซี" (The Nazi Master Plan) ระบุว่า การทำลายล้างศาสนจักรเป็นเป้าหมายของขบวนการตั้งแต่เริ่มต้น แต่เป็นการไม่เหมาะสมที่จะแสดงท่าทีสุดโต่งนี้อย่างเปิดเผย[325] เจตนาของเขา ตามข้อมูลของบุลล็อก คือ รอกระทั่งสงครามยุติแล้วจึงค่อยทำลายอิทธิพลของศาสนาคริสต์[321] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังเที่ยงคืนวันที่ 29 เมษายน ฮิตเลอร์สมรสกับเอฟา เบราน์ในพิธีตามกฎหมายเล็ก ๆ ในห้องแผนที่ภายในฟือเรอร์บุงเกอร์ หลังทานอาหารเช้างานแต่งที่เรียบง่ายกับภรรยาใหม่ของเขา จากนั้น เขานำเลขานุการเทราเดิล ยุงเงอ (Traudl Junge) ไปอีกห้องหนึ่งและบอกให้เขียนพินัยกรรมฉบับหลังสุดของเขา[292] เหตุการณ์ดังกล่าวมีฮันส์ เครพส์, วิลเฮ็ล์ม บวร์คดอร์ฟ, โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ และมาร์ทีน บอร์มันเป็นพยานและผู้ลงนามเอกสาร[293] ในช่วงบ่าย ฮิตเลอร์ทราบข่าวการประหารชีวิตผู้เผด็จการชาวอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี ซึ่งอาจเพิ่มความตั้งใจที่จะหนีการจับตัว[294] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
Hitler, A. (1925). Mein Kampf. Global Journalist Magazine อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อังกฤษ ซึ่งกองทัพถูกบีบให้ออกจากฝรั่งเศสทางทะเลจากดันเคิร์ก[262] ยังคงสู้รบเคียงข้างเครือจักรภพอังกฤษอื่น ๆ ในยุทธนาวีแอตแลนติก ฮิตเลอร์ทาบทามสันติภาพต่ออังกฤษ ซึ่งขณะนี้นำโดยวินสตัน เชอร์ชิลล์ และเมื่อการทาบทามนั้นถูกปฏิเสธ เขาได้สั่งการทิ้งระเบิดโฉบฉวยต่อสหราชอาณาจักร โหมโรงสู่การบุกครองสหราชอาณาจักรที่วางแผนไว้ของฮิตเลอร์เป็นชุดการโจมตีทางอากาศในยุทธการบริเตนต่อฐานทัพอากาศกองทัพอากาศอังกฤษ และสถานีเรดาร์ทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ อย่างไรก็ดี ลุฟท์วัฟเฟอของเยอรมนีไม่สามารถเอาชนะกองทัพอากาศอังกฤษ[263] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังได้เสริมสร้างอำนาจการเมืองของเขาแล้ว ฮิตเลอร์ปราบปรามหรือกำจัดคู่แข่งของเขาด้วยกระบวนการชื่อ ไกลช์ชัลทุง ("จัดแถว") เขาพยายามหาการสนับสนุนจากสาธารณะเพิ่มเติมโดยสัญญาจะกลับผลของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำและสนธิสัญญาแวร์ซาย การทำความเคารพฮิตเลอร์
การทำความเคารพฮิตเลอร์ () หรือ การทำความเคารพแบบนาซี () หรือเป็นที่รู้จักกันในเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองว่า "การทักทายแบบเยอรมัน" () โดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้ดัดแปลงมาจากการทำความเคารพแบบเบลลามี หลังจากการเคลื่อนไหวของผู้นิยมลัทธิฟาสซิสต์ ภายใต้การนำของเบนิโต มุสโสลินี และการเคลื่อนไหวมวลชนอื่น ๆ โดยเป็นการแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของฮิตเลอร์ตลอดช่วงเวลาของนาซีเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ค.ศ. 1932 ฮิตเลอร์ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีแข่งกับฟ็อน ฮินเดินบวร์ค เขาได้รับการสนับสนุนจากนักอุตสาหกรรมที่ทรงอำนาจที่สุดของเยอรมนีหลายคน หลังสุนทรพจน์วันที่ 27 มกราคม ค.ศ. 1932 ต่อสภาอุตสาหกรรมในดึสเซลดอร์ฟ[139] อย่างไรก็ดี ฮินเดินบวร์คได้รับการสนับสนุนจากพรรคชาตินิยม กษัตริย์นิยม คาทอลิกและสาธารณรัฐนิยม ตลอดจนสังคมประชาธิปไตยบางพรรค ฮิตเลอร์ใช้คำขวัญระหว่างหาเสียงว่า "ฮิตเลอร์อือแบร์ดอยท์ชลันด์" (ฮิตเลอร์เหนือเยอรมนี) โดยอ้างถึงทั้งความทะเยอทะยานทางการเมืองและการหาเสียงโดยเครื่องบินของเขา[140] ฮิตเลอร์มาเป็นอันดับสองในการเลือกตั้งทั้งสองรอบ โดยได้เสียงมากกว่า 35% ในการเลือกตั้งครั้งสุดท้าย แม้จะพ่ายต่อฮินเดินบวร์ค การเลือกตั้งครั้งนี้ได้ทำให้ฮิตเลอร์เป็นกำลังสำคัญในการเมืองเยอรมนี[141] เพลิงโอลิมปิก
ประเพณีการส่งคบเพลิงผ่านระหว่างประเทศดังกล่าวเป็นกลยุทธ์ทางการโฆษณาชวนเชื่อบทหนึ่งของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้ต้องการเชื่อมโยงปรัมปรากรีกโบราณเข้ากับตนเอง เพราะมีความเชื่อส่วนตัวว่าชาวกรีกโบราณเป็นอารยชนผู้เป็นรากเหง้าของชาวเยอรมัน ฮิตเลอร์เห็นว่าการแข่งขันกีฬาจากสมัยโบราณย่อมเป็นหนทางอันประเสริฐที่จะแสดงและอธิบายความเชื่อดังกล่าวของตน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ในฐานะประมุขแห่งรัฐ ฮิตเลอร์จึงเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดด้วย การมอบสัตย์ปฏิญาณของทหารและกะลาสีตามประเพณีถูกเปลี่ยนเป็นการยืนยันความภักดีต่อฮิตเลอร์โดยตรง มากกว่าตำแหน่งผู้บัญชาการสูงสุด[164] วันที่ 19 สิงหาคม การรวมตำแหน่งประธานาธิบดีกับนายกรัฐมนตรีได้รับการอนุมัติโดยการลงประชามติ ซึ่งได้รับเสียงสนับสนุน 90% ของผู้ออกมาใช้สิทธิ[165] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างรับราชการที่กองบัญชาการ ฮิตเลอร์ยังสร้างสรรค์งานศิลปะของตนต่อไป โดยวาดการ์ตูนและคำชี้แจงแก่หนังสือพิมพ์กองทัพ ระหว่างยุทธการแม่น้ำซอม ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1916 เขาได้รับบาดเจ็บที่บริเวณขาหนีบ[64] หรือต้นขาซ้ายเมื่อกระสุนปืนใหญ่ระเบิดในหลุมของพลนำสารระหว่างยุทธการแม่น้ำซอม[65] ฮิตเลอร์ใช้เวลาเกือบสองเดือนในโรงพยาบาลกาชาดที่บีลิทซ์ เขากลับมายังกรมของเขาเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1917[66] วันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 1918 ฮิตเลอร์ตาบอดชั่วคราวจากการโจมตีด้วยแก๊สมัสตาร์ด และรับการรักษาในโรงพยาบาลในพาเซวัลค์[67] ขณะรักษาตัวอยู่ ฮิตเลอร์ทราบข่าวการพ่ายแพ้ของเยอรมนี[68] และ จากบันทึกของเขา เมื่อทราบข่าว เขาก็ตาบอดอีกเป็นครั้งที่สอง[69] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
อีกกรณีพิพาทหนึ่งเกิดขึ้นระหว่างฝ่ายที่แตกต่างกัน ด้านหนึ่ง นำโดยฮิมเลอร์และไกรแซร์ สนับสนุนการกวาดล้างเชื้อชาติในโปแลนด์ และอีกด้านหนึ่ง นำโดยเกอริงและฮันส์ ฟรังค์ ข้าหลวงใหญ่ดินแดนเจเนรัลกอแวร์นเมนท์ในโปแลนด์เขตยึดครอง เรียกร้องให้เปลี่ยนโปแลนด์เป็น "ยุ้งฉาง" ของไรช์[260] ในการประชุมซึ่งจัดที่คฤหาสน์คารินฮัลของเกอริงเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940 กรณีพิพาทนี้เดิมได้รับการตัดสินเห็นชอบกับมุมมองการแสวงหาประโยชน์ทางเศรษฐกิจของเกอริง-ฟรังค์ ซึ่งยุติการเนรเทศขนานใหญ่ซึ่งรบกวนเศรษฐกิจ[260] อย่างไรก็ดี วันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 ฮิมเลอร์นำเสนอฮิตเลอร์ด้วยบันทึกข้อความ "บางคติว่าด้วยการปฏิบัติต่อประชากรต่างด้าวในทางตะวันออก" ซึ่งเรียกร้องให้ขับไล่ประชากรยิวทั้งยุโรปไปยังแอฟริกาและลดฐานะประชากรโปแลนด์ที่เหลือลงเป็น "ชนชั้นแรงงานไร้ผู้นำ"[260] ฮิตเลอร์ลงความเห็นต่อข้อเสนอดังกล่าวว่า "ดีงาม"[260] เขาจึงละเลยเกอริงและฟรังค์ และนำนโยบายของฮิมเลอร์-ไกรแซร์ไปปฏิบัติในโปแลนด์ พินัยกรรมฉบับหลังสุดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ความประสงค์และพินัยกรรมครั้งสุดท้ายของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ () ได้เกิดขึ้นหลังจากอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้รับโทรเลขจากจอมพล แฮร์มันน์ เกอริง ขอสืบทอดตำแหน่งเป็นผู้นำคนใหม่ หลังถูกตัดขาดจากภายนอกร์ร่วมกับข่าวของการเจรจาขอยอมจำนนต่อสัมพันธมิตรตะวันตกจากไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ และได้รับรายงานว่าทหารแห่งกองทัพแดงได้เข้ามาใกล้ทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์เพียงสองหรือสามช่วงตึก พินัยกรรมได้ถูกเขียนขึ้นโดยฮิตเลอร์และเลขานุการส่วนตัว เทราด์ ยุงเกอร์ในฟือเรอร์บุงเคอร์ เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปี 1945 ในวันที่ฮิตเลอร์และเอฟา เบราน์ได้แต่งงานกัน พวกเขาได้กระทำอัตวินิบาตกรรมพร้อมกันในเช้าวันรุ่งขึ้นเมื่อวันที่ 30 เมษายน สองวันที่ก่อนกองทัพเยอรมันในกรุงเบอรลินจะยอมจำนนต่อกองทัพแดงแห่งสหภาพโซเวียตในวันที่ 2 พฤษภาคม และเพียงสัปดาห์กว่าก่อนการสิ้นสุดของสงครามโลกครั้งที่สองในยุโรปในวันที่ 8 พฤษภาคม พินัยกรรมประกอบไปด้วยเอกสารสองชุดคือความประสงค์ส่วนตัวและการมอบตำแหน่งทางการเมือง สาเหตุของสงครามโลกครั้งที่สอง
ฮิตเลอร์ได้รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีเยอรมนีเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 เขาได้ใช้เหตุการณ์เพลิงไหม้รัฐสภาไรช์สทัก (ซึ่งมีบางคนกล่าวว่าพรรคนาซีเป็นต้นเหตุเสียเอง) เป็นเหตุให้เขายกเลิกเสรีภาพของประชาชนและนักการเมืองทั้งหมด ซึ่งได้ออกประกาศโดยประธานาธิบดีเพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก และรัฐบาลผสม ซึ่งมีแนวความคิดเอียงขวา นำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ วันเกิดครบรอบ 50 ปีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันเกิดครบรอบ 50 ปีของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เมื่อวันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 1939 เป็นการเฉลิมฉลองด้วยการจัดให้เป็นวันหยุดประชาติตลอดทุกปีของนาซีเยอรมนีและส่วนอื่นๆของโลก ของขวัญและโทรเลขแสดงความยินดีที่ได้รับจากทั่วประเทศเยอรมนีและประเทศพันธมิตร, แม้ว่าฝ่ายสัมพันธมิตรตะวันตกจะได้งดการประชุมทางการฑูต การเฉลิมฉลองวันเกิดได้แสดงให้เห็น ในระหว่างเหตุการณ์อื่นๆนั้น ขบวนสวนสนามทหารที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของจักรวรรดิไรซ์ที่สามด้วยกองทัพบก, กองทัพอากาศ, กองทัพเรือและหน่วยเอ็สเอ็ส จำนวนเกือบ 50,000 คน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ขณะดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ฮิตเลอร์ดำเนินการต่อต้านความพยายามของคู่แข่งพรรคพรรคนาซีในการจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมาก เพราะการคุมเชิงทางการเมือง ฮิตเลอร์จึงขอประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คให้ยุบสภาไรชส์ทาคอีกครั้ง และกำหนดการเลือกตั้งไว้ต้นเดือนมีนาคม วันที่ 27 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1933 อาคารไรชส์ทาคถูกวางเพลิง เกอริงกล่าวโทษว่าเป็นแผนการของคอมมิวนิสต์ เพราะมารีนึส ฟัน เดอร์ลึบเบอ ถูกพบตัวในอาคารที่เพลิงกำลังลุกโหมอยู่นั้น[145] ด้วยการกระตุ้นของฮิตเลอร์ ฮินเดินบวร์คตอบสนองโดยออกกฤษฎีกาเพลิงไหม้ไรชส์ทาค 28 กุมภาพันธ์ ซึ่งยับยั้งสิทธิขั้นพื้นฐาน รวมทั้งหมายสั่งให้ส่งตัวผู้ถูกคุมขังมาศาล (habeas corpus) กิจกรรมของพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมันถูกปราบปราม และสมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ราว 4,000 คนถูกจับกุม[146] นักวิจัย รวมทั้งวิลเลียม แอล. ชิเรอร์ และอลัน บูลล็อก เห็นว่าพรรคนาซีเองที่เป็นผู้รับผิดชอบต่อการวางเพลิงนั้น[147][148] ฟือเรอร์
ฟือเรอร์ () ในภาษาเยอรมัน หมายถึง "ผู้นำ" โดยคำว่า "ฟือเรอร์" มักจะหมายถึง ฉายาของผู้นำนาซีเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ และเป็นตำแหน่งสำคัญในคณะรัฐบาลสมัยนาซีเยอรมนี และองค์กรกึ่งทหาร (โดยเฉพาะอย่างยิ่งหน่วยเอ็สเอ็ส) โดยคำดังกล่าวเป็นการเอาอย่างจากคำว่า "อิลดูเช" ในภาษาอิตาลี ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ต้น ค.ศ. 1938 ฮิตเลอร์บีบให้รัฐมนตรีว่าการสงคราม จอมพล แวร์เนอร์ ฟ็อน บล็อมแบร์ค ลาออก เมื่อสำนวนตำรวจพบว่า ภรรยาใหม่ของบล็อมแบร์คเคยมีประวัติเป็นโสเภณี[166][167] ฮิตเลอร์ถอดผู้บัญชาการทหารบก พลเอก แวร์แนร์ ฟอน ฟริทช์ หลังหน่วยเอ็สเอ็สกล่าวหาว่าเขามีส่วนในความสัมพันธ์ร่วมเพศ[168] นายทหารทั้งสองเริ่มดวงตกเมื่อพวกเขาคัดค้านคำสั่งของฮิตเลอร์ที่สั่งให้ทั้งสองเตรียมกองทัพบกให้พร้อมเข้าสู่สงครามภายในปี ค.ศ. 1938[169] ฮิตเลอร์เรียกเหตุการณ์ทั้งสองนี้ว่า "เหตุอื้อฉาวบล็อมแบร์ค-ฟริทซ์" และใช้มันเป็นข้ออ้างเพื่อควบรวมสายบัญชาการกองทัพ ฮิตเลอร์ตั้งตัวเองเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแทนบล็อมแบร์ค ทำให้เขาสามารถบังคับบัญชากองทัพได้โดยตรง เขาเปลี่ยนตัวรัฐมนตรีว่าการสงครามกับโอเบอร์คอมมันโดแดร์เวร์มัคท์ (กองบัญชาการทหารสูงสุด หรือ OKW) นำโดย พลเอก วิลเฮ็ล์ม ไคเทิล และในวันเดียวกัน นายพลสิบหกนายถูกถอดจากตำแหน่ง และ 44 นายถูกย้าย ทั้งหมดถูกสงสัยว่าไม่ภักดีต่อนาซีเพียงพอ[170] เมื่อถึงเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 1938 นายพลอื่นอีกสิบสองนายถูกปลด[171] นาซีเยอรมนี
ลักษณะรวบอำนาจเบ็ดเสร็จของพรรคนาซีเป็นหนึ่งในหลักสำคัญของพรรค นาซียืนยันว่าทุกความสำเร็จลุล่วงอันยิ่งใหญ่ในอดีตของชาติและประชาชนชาวเยอรมันล้วนเกี่ยวข้องกับอุดมคติชาติสังคมนิยม ก่อนที่อุดมการณ์นั้นจะมีขึ้นจริง ๆ เสียอีก การโฆษณาชวนเชื่อถือว่าการรวบรวมอุดมคตินาซีและความสำเร็จของระบอบเป็นของฟือเรอร์ของระบอบ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ผู้ถูกพรรณาว่าเป็นอัจฉริยะเบื้องหลังความสำเร็จของพรรคนาซีและผู้ช่วยให้รอดของเยอรมนี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
กรุงเบอร์ลินได้มาถูกตัดขาดจากส่วนที่เหลือของเยอรมนีอย่างสิ้นเชิง วันที่ 28 เมษายน ฮิตเลอร์พบว่า ฮิมเลอร์กำลังพยายามเจรจาเงื่อนไขการยอมแพ้ต่อสัมพันธมิตรตะวันตก เขาจึงสั่งจับกุมฮิมเลอร์และสั่งยิงแฮร์มันน์ เฟเกไลน์ (ผู้แทนเอ็สเอ็สของฮิมเลอร์ที่กองบัญชาการของฮิตเลอร์ในกรุงเบอร์ลิน)[291] แอร์วิน ชเรอดิงเงอร์
ปี ค.ศ.1938 หลังจาก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ (Adolf Hitler) ครอบครองออสเตรีย ชเรอดิงเงอร์ ต้องประสบปัญหาเนื่องจากการที่เขามีความคิดต่อต้านพวกนาซี และออกมาจากเยอรมันในปี 1933 ซึ่งเป็นการกระทำที่ไม่เป็นมิตรนัก แม้ว่าเขาจะปฏิเสธว่าไม่ได้ต่อต้านนาซี แต่ความไม่ไว้วางใจทางด้านการเมือง ทำให้เขาต้องออกจากงาน และถูกคำสั่งห้ามออกนอกประเทศ แต่เขาและภรรยาก็หนีไปอิตาลีได้สำเร็จ และได้ไปทำงานที่ Oxford และย้ายไปที่ University of Ghent อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
}}]] [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1945}} อังเกลา ฮิตเลอร์
อังเกลา ฟรันท์ซิสคา โยฮันนา ฮัมมิทช์ () หรือชื่อเกิดคือ อังเกลา ฮิตเลอร์ เป็นพี่สาวต่างมารดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เธอเป็นลูกสาวของอาล็อยส์ ฮิตเลอร์กับภรรยาคนที่สอง Franziska Matzelsberger มีน้องชายชื่อ อาล็อยส์ ฮิตเลอร์ (ผู้ลูก) แต่ต่อมาแม่ของเธอเสียชีวิต เธอกับน้องชายได้ถูกรับการเลี้ยงดูจากคลารา ฮิตเลอร์ ภรรยาคนที่สามของอาล็อยส์และเป็นมารดาของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ หลังจากอาล็อยส์ กับคลารา ฮิตเลอร์ได้เสียชีวิตไปแล้ว เธอได้กลายเป็นผู้ปกครองดูแลของฮิตเลอร์ตลอดมาทำให้เธอกลายเป็นญาติคนเดียวที่ใกล้ชิดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ไฮนซ์ กูเดเรียน
ในปี 1933 เมื่ออดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นดำรงตำแหน่งฟือเรอร์ กูเดเรียนได้มีโอกาสฟังสุนทรพจน์ของฮิตเลอร์ในงานแสดงรถยนต์ในกรุงเบอร์ลิน เขามีความประทับใจมากที่ฮิตเลอร์ประกาศว่าจะยกเลิกภาษีรถยนต์ และสร้างทางหลวงเอาโทบาน รวมทั้งจะสร้างรถยนต์ราคาย่อมเยาสำหรับประชาชน นั่นคือรถโฟล์กสวาเกน นอกจากนี้ ฮิตเลอร์ยังแต่งตั้งพลเอกแวร์เนอร์ ฟอน บลอมแบร์ค เป็นรัฐมนตรีว่าการสงคราม บลอมแบร์คเป็นบุคคลที่มีหัวสมัยใหม่ ตรงกับแนวทางการพัฒนาการรบโดยใช้รถถังเป็นหลักของกูเดเรียน นอกจากนั้น ฮิตเลอร์ซึ่งเป็นทหารเก่าก็มีความสนใจในเรื่องการเคลื่อนย้ายกำลังพลและการใช้ยานเกราะในการรบอยู่มากพอควร ในห้วงเวลานี้เองที่เยอรมันได้ร่วมกับสหภาพโซเวียตทำการพัฒนารถถังอย่างลับๆในดินแดนของโซเวียต ฮูโก้ กัทมันนท์
ฮูโก้ กัทมันนท์ () หรือชื่อหลังย้ายไปอยู่ในสหรัฐคือ เฮนรี่ จี. แกรนท์ () เป็นทหารเยอรมันเชื้อสายยิวซึ่งเป็นหนึ่งในผู้บังคับบัญชาของสิบตรีฮิตเลอร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เขาเป็นผู้เสนอชื่อสิบตรีฮิตเลอร์เพื่อรับมอบเหรียญกางเขนเหล็ก ฮิตเลอร์ภูมิใจกับเครื่องหมายนี้มาก ฮิตเลอร์ประดับเครื่องหมายนี้ในทุกโอกาสแม้กระทั่งหลังเขาได้ครองอำนาจจนกระทั่งนาซีล่มสลาย และถึงกัทมันนท์จะเป็นยิว แต่เนื่องจากประธานาธิบดีฮินเดนบูร์กได้เคยออกกฎหมายคุ้มครองทหารผ่านศึกเชื้อสายยิวไว้ ทำให้กัทมันนท์ยังคงอาศัยอยู่ในเยอรมนีได้ท่ามกลางกระแสการต่อต้านยิว และเมื่อมีการตรากฎหมายเนือร์นแบร์กขึ้นมาปี 1935 ทำให้ชาวเยอรมันเชื้อสายยิวทั้งหมดต้องสูญเสียสัญชาติเยอรมัน ถึงกระนั้น กัทมันนท์ก็ยังคงอาศัยในเยอรมนีโดยยังคงรับเงินเบี้ยหวัดทหารผ่านศึก เชื่อว่าที่เขายังอยู่ในเยอรมันได้เพราะบารมีของฮิตเลอร์  มิวนิก
พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) อดอล์ฟ ฮิตเลอร์และพรรคนาซีเยอรมันพยายามยึดอำนาจการปกครองมิวนิก การปฏิวัติล้มเหลว ส่งผลให้ฮิตเลอร์ถูกจับกุม กิจกรรมของพรรคนาซีต้องหยุดลง ก่อนที่ฮิตเลอร์จะกลับมามีอำนาจอีกครั้งใน พ.ศ. 2476 (ค.ศ. 1933) โดยที่ทำการใหญ่ของพรรคนาซีเยอรมันอยู่ในมิวนิก อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันที่ 12 มีนาคม ค.ศ. 1938 ฮิตเลอร์ประกาศรวมออสเตรียเข้ากับนาซีเยอรมนีในอันชลุส[215][216] จากนั้นฮิตเลอร์มุ่งความสนใจของเขาไปยังประชากรเชื้อชาติเยอรมันในเขตซูเดเทินลันท์ของเชโกสโลวาเกีย[217] แอ็นสท์ ฮันฟ์ชเต็งเงิล
แอ็นสท์ ฟรันทซ์ เซ็จวิค ฮันฟ์ชเต็งเงิล (; 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1887 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1975) เป็นนักธุรกิจชาวเยอรมันเชื้อสายอเมริกันและคนสนิทของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งเป็นผู้อยู่เบื้องหลังของความสำเร็จในการเติบโตอย่างรวดเร็วของพรรคนาซีและสามารถยึดครองเยอรมนีได้อย่างเบ็ดเสร็จ ต่อมาเขาเกิดความรู้สึกอึดอัดกับพฤติกรรมของฮิตเลอร์จึงได้หลบหนีไปยังประเทศอังกฤษ ต่อมาเมื่อสงครามโลกครั้งที่สองได้เกิดขึ้น เขาถูกอังกฤษจับกุมในฐานะศัตรูของชาติและถูกคุมขังเอาไว้ แต่ฮันฟ์ชเต็งเงิลได้เขียนจดหมายไปถึงประธานาธิบดี แฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ แห่งสหรัฐอเมริกาทำให้เขาได้รับการปล่อยตัวและทำงานเป็นที่ปรึกษาด้านสงครามให้แก่ประธานาธิบดีโรสเวลต์และฝ่ายสัมพันธมิตรในช่วงยามสงครามและเคยร่วมงานกับนักประพันธ์ Djuna Barnes อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์กินมังสวิรัติ[335] ในงานสังคม บางครั้งเขาให้คำอธิบายการฆ่าสัตว์ด้วยกราฟิกด้วยพยายามให้แขกอาหารเย็นของเขาไม่กินเนื้อ มีการอ้างเหตุผลกว้างขวางมากที่สุดว่า ความกลัวโรคมะเร็ง (ซึ่งเป็นโรคที่ทำให้มารดาของเขาเสียชีวิต)[336] ทำให้ฮิตเลอร์กินมังสวิรัติ เขาเป็นผู้ต้านการทดลองในสัตว์ และอาจเลือกทานอาหารเพราะความเป็นห่วงสัตว์อย่างลึกซึ้ง[337] บอร์มันสั่งให้สร้างเรือนกระจกใกล้กับแบร์กฮอฟ (ใกล้กับแบร์ชเทสกาเดน) เพื่อให้ฮิตเลอร์มีผลไม้และผักเพียงพออย่างต่อเนื่องตลอดสงคราม ฮิตเลอร์ดูถูกแอลกอฮอล์[338]และไม่สูบบุหรี่ เขาส่งเสริมการรณรงค์งดสูบบุหรี่อย่างห้าวหาญทั่วประเทศเยอรมนี[339] ฮิตเลอร์เริ่มใช้แอมเฟตามีนเป็นครั้งคราวตั้งแต่ ค.ศ. 1937 และเริ่มติดยาในฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 1942[340] อัลแบร์ท สเพร์เชื่อมโยงการใช้แอมเฟตามีนนี้กับการตัดสินใจที่ไม่ยืดหยุ่นเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ของฮิตเลอร์ (ตัวอย่างเช่น ไม่เคยอนุญาตการร่นถอยทางทหาร)[341] ปิดตำนานบุรุษล้างโลก
ภาพยนตร์มีเนื้อหาเกี่ยวความเป็นอยู่ของบุคคลใกล้ชิดอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ในช่วงสิบวันสุดท้าย ขณะกองทัพรัสเซียระดมสรรพกำลังเข้าโจมตีเบอร์ลิน และเยอรมนีกำลังจะพ่ายแพ้สงครามโลกครั้งที่สอง แม้จะรู้ตัวว่าทหารรัสเซียกำลังรุกคืบเข้ามา ฮิตเลอร์ปฏิเสธคำขอของนายทหารคนสนิทที่ให้อพยพออกจากเบอร์ลิน จัดงานปาร์ตี้ในบังเกอร์ใต้ดินเพื่อเรียกขวัญกำลังใจ หลังจากแผนการรบครั้งสุดท้ายที่จะให้เฟลิกซ์ สไทเนอร์โจมตีเบอร์ลินให้ราบคาบประสบความล้มเหลว ฮิตเลอร์ก็ยังไม่ยอมหลบหนีออกจากเบอร์ลิน และฆ่าตัวตายพร้อมกับเอวา เบราน์ เมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 ภาพยนตร์นำเสนอผ่านมุมมองของ เทราด์ ยุงเกอร์ เลขานุการหญิงของฮิตเลอร์ และนายแพทย์เอิร์นสต-กุนเทอร์ เช็งก์ พินัยกรรมฉบับหลังสุดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เขาได้เขียนส่วนที่สองของพินัยกรรมได้วางแนวทางความตั้งใจของฮิตเลอร์ให้กับรัฐบาลเยอรมนีและพรรคนาซีหลังการตายและรายละเอียดของเขาที่ประสบความสำเร็จ.เขาได้ทำการขับจอมพลแฮร์มันน์ เกอริงออกจากพรรคและปลดเขาออกจากตำแหน่งทั้งหมดของสำนักงานรัฐ นอกจากนี้เขายังได้ยกเลิกประกาศกฤษฎีกาในปี 1941 ตั้งชื่อ เกอริ่ง เป็นตัวแทนในกรณีการตายของเขา เพื่อที่จะมาแทนที่เขา ฮิตเลอร์ได้เสนอชื่อให้แต่งตั้งจอมพลเรือ (กรอสส์อัดมีรัล) คาร์ล เดอนิทซ์เป็นประธานาธิบดีแห่งไรซ์และผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพ ส่วน"ไรช์ฟือแรร์-เอสเอส (Reichsführer-SS)" และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย ไฮน์ริช ฮิมม์เลอร์ ได้ถูกขับออกจากพรรคและปลดออกจากตำแหน่งทั้งหมดของสำนักงานรัฐสำหรับความพยายามที่จะเจรจาสันติภาพกับสัมพันธมิตรตะวันตกโดยไม่เป็นที่ต้องการสำหรับฮิตเลอร์ "ความรอบรู้" และขัดต่อคำสั่งอนุญาต ฮิตเลอร์ได้กล่าวว่าเกอริ่งและฮิมเลอร์ได้ทรยศต่อเขาและนำ"ความอัปยศที่ยากจะแก้ไข้ได้ของประเทศชาติ"ด้วยการเจรจากับพันธมิตร พรรคนาซี
พรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมัน () หรือ พรรคนาซี เดิมมีผู้เข้าร่วมเพียง 7 คน เป็นพรรคการเมืองที่ปกครองประเทศเยอรมนีช่วงไรช์ที่สาม ตั้งแต่ ค.ศ. 1933 จนถึงสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี 1945 อยู่ใต้การบังคับบัญชาของ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฮิตเลอร์ใช้อุดมการณ์นาซีเป็นสิ่งโฆษณาชวนเชื่อให้ชาวเยอรมันสนับสนุนเขา โดยมีบุคคลต่าง ๆ จากพรรคที่ฮิตเลอร์ไว้วางใจเป็นผู้ดำเนินการแนวทางของประเทศ อย่างเช่น โจเซฟ เกิบเบลส์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโฆษณาแถลงข่าวและโฆษณาชวนเชื่อ, แฮร์มันน์ เกอริง เป็นรัฐมนตรีกระทรวงการบิน และ นายกรัฐมนตรีปรัสเซีย ถึงแม้ว่าพรรคนาซีจะเป็นพรรคที่มีอุดมการณ์เด็ดเดี่ยว และ สุดโต่งในด้านของการรักชาติแล้ว พรรคนาซีก็ขึ้นมามีอำนาจอย่างเป็นธรรมในแบบของประชาธิปไตยหลังจากที่มีความขัดแย้งกับรัฐบาลไวมาร์มาหลายปี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
นโยบายของฮิตเลอร์ยังส่งผลให้มีการสังหารชาวโปแลนด์[209] และเชลยศึกโซเวียต พวกคอมมิวนิสต์และศัตรูการเมืองอื่น พวกรักร่วมเพศ ผู้พิการทางกายหรือใจ[210][211] ผู้นับถือลัทธิพยานพระยาเวห์ นิกายแอดเวนติสต์ และผู้นำสหภาพแรงงาน ฮิตเลอร์ไม่เคยปรากฏว่าเยือนค่ายกักกันและมิได้พูดถึงการสังหารอย่างเปิดเผย.[212] ไวรัส Adolph
ไวรัส Adolph หรือ Adolf Hitler เป็นไวรัส ที่ใช้ชื่อเลียนแบบบุคคลในประวัติศาสตร์ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ โดยมีความยาวของโค็ดประมาณ 475 ไบต์ โอลิมปิกฤดูร้อน 1936
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ประจำปี ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) จัดขึ้น ณ กรุงเบอร์ลิน ไรช์เยอรมัน โดยมีอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ฟือเรอร์และนายกรัฐมนตรีไรช์มาเป็นประธานพิธีเปิด ฮิตเลอร์ได้ใช้งานกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ให้เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อให้ชาวโลกรับรู้ถึงลัทธิแห่งนาซี และกล่าวว่าชาวเยอรมันผู้เป็นอารยันเหนือกว่าชาติอื่นในทุกด้าน ส่วนชาติอื่นนั้นอ่อนแอและไร้ความสามารถด้านกีฬาซึ่งถือว่าเป็นคำสบประมาทต่อนักกีฬาของนานาชาติเป็นอย่างมาก และยังรวมไปถึงเหยียดผิวสีด้วย แต่กลับถูกนักกีฬาผิวดำจากประเทศสหรัฐอเมริกา เจสซี่ โอเวนส(Jesse Owens)ได้ลบคำสบประมาทของฮิตเลอร์ ด้วยการคว้าเหรียญทองได้ถึง 4 เหรียญ ซึ่งสร้างความฉุนเฉียวให้กับฮิตเลอร์มาก และกลายเป็นที่น่าจดจำของโลกมาจนถึงปัจจุบัน อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ต่อสาธารณะ ฮิตเลอร์มักยกย่องมรดกคริสเตียนและวัฒนธรรมคริสเตียนเยอรมัน และปฏิญาณความเชื่อในพระเยซูคริสต์ "อารยัน" พระเยซูผู้ต่อสู้กับพวกยิว[318] เขากล่าวถึงการตีความศาสนาคริสต์ของเขาว่าเป็น แรงจูงใจสำคัญแก่การต่อต้านยิวของเขา โดยว่า "ในฐานะคริสเตียน ผมไม่มีหน้าที่จะปล่อยให้ตัวเองถูกหลอกลวง แต่ผมมีหน้าที่ที่จะสู้เพื่อความจริงและความยุติธรรม"[319][320] แต่สำหรับส่วนตัว ฮิตเลอร์วิจารณ์ศาสนาคริสต์แบบดั้งเดิม โดยพิจารณาว่าเป็นศาสนาที่เหมาะสมเฉพาะสำหรับทาส เขายกย่องอำนาจแห่งโรมแต่ยังรักษาความเป็นปรปักษ์อย่างรุนแรงต่อคำสอนของโรม[321] นักประวัติศาสตร์ จอห์น เอส. คอนเวย์ ว่า ฮิตเลอร์ยึดถือ "การต่อต้านหลัก" ต่อศาสนจักรคริสเตียน[322] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันที่ 2 สิงหาคม ค.ศ. 1934 ประธานาธิบดีฮินเดินบวร์คถึงแก่อสัญกรรม หนึ่งวันก่อนหน้านั้น คณะรัฐมนตรีได้ผ่านกฎหมายให้มีผลใช้บังคับเมื่อฮินเดินบวร์คเสียชีวิต ซึ่งล้มล้างตำแหน่งประธานาธิบดีและรวมอำนาจของประธานาธิบดีกับนายกรัฐมนตรี ฮิตเลอร์จึงกลายมาเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและประมุขรัฐบาล มีชื่อทางการว่า ฟือเรอร์อุนด์ไรชส์คันซเลอร์ (ผู้นำและนายกรัฐมนตรี)[162] กฎหมายนี้แท้จริงแล้วละเมิดรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ขณะที่รัฐบัญญัติมอบอำนาจจะให้ฮิตเลอร์เปลี่ยนวิธีปฏิบัติจากรัฐธรรมนูญได้ แต่ห้ามเขาชัดเจนมิให้ผ่านกฎหมายใด ๆ ที่ขัดกับตำแหน่งประธานาธิบดี ใน ค.ศ. 1932 มีการแก้ไขรัฐธรรมนูญเพื่อให้ประธานศาลยุติธรรมสูงสุด มิใช่นายกรัฐมนตรี รักษาการแทนประธานาธิบดีระหว่างที่มีการเลือกตั้งใหม่[163] ด้วยกฎหมายนี้ ฮิตเลอร์ได้ปลดทางแก้สุดท้ายตามกฎหมายที่จะถอดเขาออกจากตำแหน่ง เหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ซึ่งสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนีสี่สัปดาห์ก่อน เมื่อวันที่ 30 มกราคม กระตุ้นให้ประธานาธิบดีเพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์กผ่านกฤษฎีกาฉุกเฉินเพื่อระงับเสรีภาพของพลเมืองเพื่อตอบโต้การเผชิญหน้าอย่างโหดร้ายของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งเยอรมนี หลังผ่านกฤษฎีกาแล้ว รัฐบาลจับกุมนักคอมมิวนิสต์ครั้งใหญ่ ซึ่งรวมผู้แทนในไรชส์ทาคของพรรคคอมมิวนิสต์ทุกคน เมื่อนักคอมมิวนิสต์คู่แข่งที่ขมขื่นของพวกตนไม่อยู่และที่นั่งว่างแล้ว พรรคนาซีกลายจากพรรคการเมืองพหุนิยมกลายเป็นฝ่ายข้างมาก ทำให้ฮิตเลอร์รวบอำนาจของเขาได้  ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
ฮิมเลอร์เคยรับใช้จักรวรรดิเยอรมันโดยการเป็นทหารในกองพันสำรองในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังจากนั้นก็เข้าศึกษาด้านปฐพีวิทยา และเข้าร่วมกับพรรคนาซีใน ค.ศ. 1923 เมื่อพรรคนาซีล้มเหลวในการทำรัฐประหารโรงเบียร์ ฮิตเลอร์และบรรดาผู้นำของพรรคนาซีต่างถูกรัฐบาลจับกุมและต้องโทษจำคุก ฮิมเลอร์รอดคุกมาได้เนื่องจากพยานหลักฐานไม่เพียงพอ หลังพรรคนาซีเริ่มมีอำนาจ ในปี ค.ศ. 1929 ฮิตเลอร์ก็แต่งตั้งให้เขาเป็น "ไรชส์ฟือเรอร์-เอ็สเอ็ส" โดยตลอด 16 ปีที่เขาดำรงตำแหน่งนี้ เขาได้ทำให้หน่วยเอ็สเอ็สมีกำลังพลเพิ่มขึ้น จาก 290 นายเป็นกว่าล้านนาย เขาจัดตั้งค่ายกักกันนาซีตามคำสั่งของฮิตเลอร์ เขามีทักษะในการบริหารองค์กรและคัดเลือกคนเก่ง ๆเข้ามาทำงาน อาทิ ไรน์ฮาร์ด ฮายดริช เป็นต้น ในปีค.ศ. 1943 ฮิมเลอร์ได้ดำรงตำแหน่งควบทั้งผู้บัญชาการตำรวจและรัฐมนตรีมหาดไทย คอยควบคุมดูแลหน่วยรักษาความสงบเรียบร้อยและกำลังตำรวจทั้งหมดในไรช์ รวมถึงหน่วย เกสตาโพ (ตำรวจลับ) แวร์เนอร์ ไฮเซินแบร์ก
หลังจากที่อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2476 ไฮเซินแบร์กก็ถูกสื่อมวลชนโจมตีในฐานะผู้ริเริ่มเคลื่อนไหว "deutsche Physik" (ฟิสิกส์เยอรมัน) ต่อมาเขาถูกหน่วย Schutzstaffel สอบสวน และกลายเป็นคดีไฮเซินแบร์กโดยกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้สืบทอดของ อาร์โนลด์ ซอมเมอร์เฟลด์ แห่งมหาวิทยาลัยมิวนิก ปี พ.ศ. 2481 เฮนริค ฮิมม์เลอร์ หัวหน้าหน่วย Schutzstaffel จึงได้คลี่คลายคดีนี้ ไฮเซินแบร์กไม่ได้เป็นผู้สืบทอดของซอมเมอร์เฟลด์ และกอบกู้ชื่อเสียงกลับคืนในวงการนักฟิสิกส์ของอาณาจักรไรค์ที่สาม ฟริทซ์ ท็อดท์
ฟริทซ์ ท็อดท์ () เป็นช่างวิศวกรการก่อสร้างชาวเยอรมัน, เจ้าหน้าที่นาซีระดับอาวุธโสซึ่งได้รับแต่งตั้งเป็น "ผู้ตรวจการใหญ่ทางหลวงเยอรมัน" ซึ่งคอยดูแลควบคุมการก่อสร้างออโตบาห์นในเยอรมัน ต่อมาได้เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุทโธปกรณ์และสรรพาวุธแห่งไรช์ เป็นผู้นำแนวคิดเศรษฐกิจแบบการทหารนำในช่วงเริ่มต้นของสงครามโลกครั้งที่สอง เขาได้ก่อตั้งองค์การของฮิตเลอร์ภายใต้ชื่อว่า "องค์การท็อดท์" กลุ่มวิศวกรรมทางทหารซึ่งได้จัดหาโรงงานอุตสาหกรรมโดยแรงงานเกณฑ์และบริหารการจัดการก่อสร้างทั้งหมดของค่ายกักกันในช่วงสุดท้ายของจักรวรรดิไรซ์ที่สาม เขาได้เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตกในปี ค.ศ. 1942. อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ใน ค.ศ. 1935 ฮิตเลอร์แต่งตั้งฮียัลมาร์ ชัคท์ เป็นผู้มีอำนาจเต็มด้านเศรษฐกิจสงคราม รับผิดชอบการเตรียมเศรษฐกิจเพื่อสงคราม การฟื้นฟูบูรณะและการติดอาวุธใหม่ได้รับจัดหาเงินทุนผ่านเมโฟบิล การพิมพ์เงิน และการยึดสินทรัพย์ของผู้ที่ถูกจับกุมในข้อหาเสี้ยนหนามแผ่นดิน รวมทั้งยิว[172] การว่างงานลดลงอย่างมาก จากหกล้านคนใน ค.ศ. 1932 เหลือหนึ่งล้านคนใน ค.ศ. 1936[173] ฮิตเลอร์เป็นผู้ดูแลหนึ่งในโครงการพัฒนาสาธารณูปโภคหนึ่งในครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์เยอรมนี ซึ่งนำไปสู่การก่อสร้างเขื่อน ทางหลวงพิเศษ ทางรถไฟและงานสาธารณะอื่น ๆ ค่าแรงลดลงเล็กน้อยในช่วงปีก่อนสงครามโลกครั้งที่สองเมื่อเทียบกับในสมัยไวมาร์ ขณะที่ค่าครองชีพเพิ่มขึ้น 25%[174] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
วันที่ 20 เมษายน วันเกิดปีที่ 56 ของเขา ฮิตเลอร์เดินทางครั้งสุดท้ายจากฟือเรอร์บุงเคอร์ไปยังพื้นที่กลางแจ้ง ในสวนที่ถูกทำลายของทำเนียบรัฐบาลไรช์ เขามอบกางเขนเหล็กให้ทหารหนุ่มแห่งยุวชนฮิตเลอร์ จนถึงวันที่ 21 เมษายน แนวรบเบลารุสที่ 1 ของเกออร์กี จูคอฟ ได้เจาะผ่านการป้องกันสุดท้ายของกองทัพกลุ่มวิสตูลาของพลเอก กอททาร์ด ไฮน์รีซี ระหว่างยุทธการที่ราบสูงซีโลว์ และรุกเข้าไปยังชานกรุงเบอร์ลิน[284] ในการไม่ยอมรับเกี่ยวกับสถานการณ์อันเลวร้ายเพิ่มขึ้น ฮิตเลอร์ตั้งความหวังของเขาต่อหน่วย อาร์เมอับไทลุง ชไตเนอร์ ("กองทหารชไตเนอร์") ภายใต้การบังคับบัญชาของนายทหารวัฟเฟิน เอ็สเอ็ส พลโท เฟลิคส์ ชไตเนอร์ ฮิตเลอร์สั่งการให้ชไตเนอร์โจมตีปีกด้านเหนือของส่วนที่ยื่นออกมา และกองพลเยอรมันที่เก้าได้รับคำสั่งให้โจมตีไปทางเหนือแบบการโจมตีขนาบ (pincer attack)[285] การรณรงค์งดสูบบุหรี่ในนาซีเยอรมนี
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เป็นคนสูบบุหรี่จัดในช่วงต้นของชีวิต เขาสูบบุหรี่ถึงวันละ 25-40 มวน แต่ในภายหลังก็เลิกเสีย โดยสรุปว่ามันเป็นการสิ้นเปลืองเงินโดยเปล่าประโยชน์[9] หลายปีต่อมา ฮิตเลอร์มองว่าการสูบบุหรี่เป็น "ความเสื่อม"[13] และ "ความแค้นของพวกพื้นเมืองอเมริกันต่อชนผิวขาว และการแก้แค้นสำหรับสุรากลั่น"[9] เขาเสียใจที่ว่า "คนที่เยี่ยมยอดจำนวนมากต้องเสียท่าต่อพิษภัยของบุหรี่"[17] เขาไม่มีความสุขเลยที่อีวา บราวน์ และมาร์ติน บอร์แมนน์ เป็นคนติดบุหรี่ และเป็นกังวลต่อเฮอร์มานน์ เกอริง ซึ่งยังคงสูบบุหรี่ในที่สาธารณะ เขาโกรธมากที่มีการมอบหมายให้สร้างอนุสาวรีย์ของเกอริงขณะที่เขากำลังสูบบุหรี่อยู่[9] ฮิตเลอร์มักจะถูกมองว่าเป็นผู้นำประเทศคนแรกที่สนับสนุนให้งดสูบบุหรี่[18] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
}}]] หมวดหมู่:ผู้นำนาซี หมวดหมู่:ชาวเยอรมันเชื้อสายออสเตรีย หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีเยอรมนี หมวดหมู่:ทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง‎ หมวดหมู่:บุคคลในสงครามโลกครั้งที่สอง หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตาย หมวดหมู่:เสียชีวิตจากอาวุธปืน หมวดหมู่:ผู้รอดชีวิตจากการลอบสังหาร หมวดหมู่:จิตรกรชาวเยอรมัน หมวดหมู่:ผู้บัญชาการทหารชาวเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่สอง ประวัติศาสตร์เยอรมนี
ในช่วงต้นปี ค.ศ. 1930 ด้วยภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ทั่วโลกได้โจมตีเยอรมนีอย่างหนัก เนื่องจากการว่างงานเพิ่มขึ้นสูงและประชาชนได้สูญเสียความเชื่อมั่นในรัฐบาล ในเดือนมกราคม ค.ศ. 1933 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีเยอรมนี พรรคนาซีได้เริ่มที่จะกำจัดศัตรูทางการเมืองทั้งหมดและรวมรวบอำนาจไว้ ฮิตเลอร์ได้สร้างระบบรวบอำนาจเบ็ดเสร็จได้อย่างรวดเร็ว เริ่มต้นขึ้นในปลายปี ค.ศ. 1930 นาซีเยอรมนีได้ทำให้เกิดความก้าวร้าวมากขึ้นเรื่อยๆในการเรียกร้องดินแดน การข่มขู่ว่าจะทำสงคราม หากพวกเขาไม่ได้สิ่งที่ต้องการ ช่วงแรกที่ได้มาถึงคือการส่งทหารกลับเข้าไปยังไรน์ลันท์ ในปี ค.ศ. 1936 การผนวกรวมออสเตรียในอันชลุสและส่วนหนึ่งของเชโกสโลวาเกียด้วยข้อตกลงมิวนิกในปี ค.ศ. 1938(แม้ว่าในปี ค.ศ. 1939 ฮิตเลอร์ได้ผนวกรวมดินแดนทั้งหมดของเชโกสโลวาเกีย) เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1939 เยอรมนีได้เริ่มสงครามโลกครั้งที่สองในทวีปยุโรปด้วยการบุกครองโปแลนด์ หลังจากที่ได้ทำข้อตกลงกับสหภาพโซเวียตในปี ค.ศ. 1939 ฮิตเลอร์และสตาลินได้แบ่งแยกทวีปยุโรปตะวันออก ภายหลังสงครามลวงในช่วงฤดูใบไม้ผลิ เยอรมันได้เข้ายึดครองประเทศเดนมาร์กและนอร์เวย์, ประเทศแผ่นดินต่ำและฝรั่งเศส ทำให้เยอรมนีเข้าควบคุมเกือบทั้งหมดของยุโรปตะวันตก ฮิตเลอร์ได้สั่งให้กองทัพเข้ารุกรานสหภาพโซเวียตในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 บลอนดี (หมา)
บลอนดี(1941-29 เมษายน 1945)เป็นสุนัขพันธุ์เยอรมันเชพเพิร์ดของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์,ซึ่งได้รับของขวัญเป็นลูกสุนัขจากนายมาร์ติน บอร์มันน์ในปี 1941. บลอนดี้อยู่กับฮิตเลอร์ แม้หลังจากที่เขาได้ย้ายเข้ามาอยู่ในฟือเรอร์บุงเคอร์อยู่ใต้สวนของทำเนียบรัฐบาลไรช์ เมื่อวันที่ 16 มกราคม 1945 การเถลิงอำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การขึ้นสู่อำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1919 เมื่อฮิตเลอร์ได้เข้าร่วมพรรคการเมืองที่เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคกรรมกรเยอรมัน (Deutsche Arbeiterpartei – DAP ) ชื่อพรรคได้ถูกเปลี่ยนเป็นพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ พรรคนาซี (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei – NSDAP) พรรคการเมืองนี้ได้ถูกก่อตั้งและพัฒนาขึ้นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เป็นพวกต่อต้านลัทธิมาร์กซิสต์และต่อต้านระบอบประชาธิปไตยในรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ในช่วงภายหลังสงครามและสนธิสัญญาแวร์ซาย และส่งเสริมสนับสนุนลัทธิชาตินิยมอย่างสุดโต่งและอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน เช่นเดียวกันกับการต่อต้านยิวอย่างรุนแรง "การขึ้นสู่อำนาจ"ของฮิตเลอร์สามารถพิจารณาถึงบทสรุปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 ภายหลังจากรัฐสภาไรชส์ทาคได้อนุมัติรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ปี ค.ศ. 1933 ในเดือนนั้น ประธานาธิบดี เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก ได้แต่งตั้งฮิตเลอร์ให้เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 หลังจากหนึ่งในการเลือกตั้งรัฐสภาและการวางแผนในห้องอย่างลับๆที่เกี่ยวข้อง รัฐบัญญัติมอบอำนาจ—เมื่อใช้อย่างโหดเหี้ยมและด้วยสิทธิ์อำนาจ—ด้วยความมั่นใจได้ว่าฮิตเลอร์อาจจะใช้อำนาจได้อย่างเผด็จการโดยปราศจากการคัดค้านตามกฏหมาย อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การชุมนุมของทหารโซเวียตตรงพรมแดนตะวันออกของเยอรมนีในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1941 อาจเป็นเหตุให้ฮิตเลอร์มามีส่วนในฟลุคท์ นัค ฟอร์น ("บินไปข้างหน้า") เพื่อเผชิญหน้ากับความขัดแย้งอันหลีกเลี่ยงไม่ได้ วิกตอร์ ซูโวรอฟ, แอ็นสท์ โทพิทช์, โจอาคิม ฮอฟฟ์มันน์, แอ็นสท์ นอลเทอ และเดวิด เอียร์วิง ได้ถกเถียงกันว่าเหตุผลอย่างเป็นทางการสำหรับบาร์บารอสซาที่กองทัพเยอรมันให้นั้นเป็นเหตุผลแท้จริง คือ สงครามป้องกันเพื่อปัดป้องการโจมตีของโซเวียตที่เตรียมการไว้เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1941 อย่างไรก็ดี ทฤษฎีนี้ถูกติเตียน นักประวัติศาสตร์อเมริกัน เกอร์ฮาร์ด ไวน์เบิร์ก เคยเปรียบผู้สนับสนุนทฤษฎีสงครามป้องกันกับผู้ที่เชื่อใน "เทพนิยาย"[270] อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เบอร์ลินยอมจำนนเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม บันทึกในจดหมายเหตุโซเวียต ซึ่งได้มาหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย แสดงให้เห็นว่า ศพของฮิตเลอร์ เบราน์ โจเซฟและมักดา เกิบเบิลส์ ลูก ๆ เกิบเบิลส์ทั้งหกคน พลเอก ฮันส์ เครพส์ และสุนัขของฮิตเลอร์ ถูกฝังและขุดขึ้นมาหลายครั้ง[300] จากนั้นโซเวียตจัดการเผา บดและโปรยอัฐิที่แม่น้ำบีเดริทซ์ สาขาหนึ่งของแม่น้ำเอลเบ อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
เมื่อมีอำนาจควบคุมเต็มเหนืออำนาจนิติบัญญัติและบริหารแล้ว ฮิตเลอร์และพันธมิตรทางการเมืองของเขาเริ่มการปราบคู่แข่งการเมืองที่เหลืออย่างเป็นระบบ พรรคสังคมประชาธิปไตยถูกยุบตามพรรคคอมมิวนิสต์และสินทรัพย์ทั้งหมดถูกยึด[156] ขณะที่ตัวแทนสหภาพแรงงานจำนวนมากอยู่ในกรุงเบอร์ลินเพื่อร่วมกิจกรรมเมย์เดย์ พลรบวายุของเอ็สเอได้ทำลายสำนักงานสหภาพแรงงานทั่วประเทศ วันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1933 สหภาพแรงงานทั้งหมดถูกบีบให้ยุบและผู้นำถูกจับกุม บางคนถูกส่งไปยังค่ายกักกัน[157] องค์การสหภาพใหม่ถูกจัดตั้งขึ้น โดยเป็นตัวแทนของคนงาน นายจ้างและเจ้าของบริษัททุกคนเป็นกลุ่มเดียว สหภาพแรงงานใหม่นี้สะท้อนแนวคิดชาติสังคมนิยมในวิญญาณแห่ง "โฟล์คสเกไมน์ชัฟท์" (ชุมชนเชื้อชาติเยอรมัน) ของฮิตเลอร์[158]