จังหวัดมุกดาหารมีกี่อำเภอ?
จังหวัดมุกดาหาร
การปกครองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 53 ตำบล 526 หมู่บ้าน
อำเภอเมืองหนองบัวลำภู
อำเภอเมืองหนองบัวลำภูแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 15 ตำบล 179 หมู่บ้าน ได้แก่ จังหวัดมุกดาหาร
อำเภอเมืองมุกดาหาร อำเภอนิคมคำสร้อย อำเภอดอนตาล อำเภอดงหลวง อำเภอคำชะอี อำเภอหว้านใหญ่ อำเภอหนองสูง อำเภอแกดำ
อำเภอแกดำ จังหวัดมหาสารคาม ได้ก่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอแกดำขึ้น เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2520 โดยแยกออกจากอำเภอเมืองมหาสารคาม เนื่องจากมีสภาพทุรกันดาร ห่างจากตัวเมืองมหาสารคาม การเดินทางคมนาคมไม่สะดวก ในครั้งแรกกิ่งอำเภอแกดำประกอบด้วย 3 ตำบล คือ ตำบลแกดำ ตำบลหนองกุง ตำบลมิตรภาพต่อมาได้ขยายออกอีก 2 ตำบล คือ ตำบลวังแสง แยกออกจากตำบลแกดำ และตำบลโนนภิบาล แยกออกจากตำบลหนองกุงรวมเป็น 5 ตำบล กิ่งอำเภอแกดำได้ยกฐานะเป็นอำเภอแกดำ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2531 จังหวัดมุกดาหาร
หอแก้วมุกดาหาร ศาลเจ้าพ่อเจ้าฟ้ามุงเมือง ศาลเจ้าแม่สองนางพี่น้อง วัดศรีมงคลใต้ วัดศรีบุญเรือง สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต) หอยสมัยหิน กลองมโหระทึก ฐานปฏิบัติการวรพัฒน์ วัดภูด่านแต้ วัดภูพระบาทแก่นจันทน์ อ่างเก็บน้ำชลประทานห้วยขี้เหล็ก วัดบรรพตคิรี น้ำตกตาดโดน หมู่บ้านท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม แก่งกะเบา วัดมโนภิรมย์ วัดพระศรีมหาโพธิ์ วัดรอยพระพุทธบาทภูมโนรมย์ น้ำตกถ้ำไทร,น้ำตกผาเจิ่น,จุดชมวิวผากิ่ว อำเภอนิคมคำสร้อย (ภายในวนอุทยานดงบังอี) ตลาดอินโดจีน ตลาดราตรี ถนนคนเดินลานสนุกมุกดาหาร กลุ่มโรงเรียนนวมินทราชูทิศ 5 ภูมิภาค
๓. โรงเรียนนวมินทราชูทิศ อีสาน จังหวัดมุกดาหาร ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12 สายแม่สอด (เขตแดน)–มุกดาหาร เป็นทางหลวงแผ่นดินสายรองประธานที่เป็นเส้นทางคมนาคมสำคัญที่เชื่อมระหว่างภาคเหนือและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย สายทางเริ่มต้นที่สะพานมิตรภาพไทย-พม่า อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก และสิ้นสุดที่อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร มีระยะทางตลอดทั้งสายรวม 793.391 กิโลเมตร อีกทั้งรัฐบาลยังวางแผนให้เป็นหนึ่งในถนนสายเศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก ที่เชื่อมระหว่างเมืองเมาะลำเลิง ประเทศพม่า และเมืองดานัง ประเทศเวียดนาม นอกจากนี้เส้นทางหลวงแผ่นดินสายนี้ยังถือเป็นทางหลวงสายเอเชีย ได้แก่ ทางหลวงเอเชียสาย 1 และทางหลวงเอเชียสาย 16 อีกด้วย อำเภอเมืองปทุมธานี
มีอาณาเขตติดต่อดังนี้พื้นที่อำเภอเมืองปทุมธานีแบ่งเขตการปกครองย่อยเป็น 14 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 81 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอเมืองปทุมธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่ อำเภอเมืองมุกดาหาร
อำเภอเมืองมุกดาหารมีอาณาเขตติดต่อกับอำเภอข้างเคียง ดังนี้ ประเทศมาเลเซีย
ประเทศมาเลเซียเป็นประเทศสหพันธรัฐ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 13 รัฐ และ 3 ดินแดนสหพันธ์[3] โดย 11 รัฐ กับ 2 ดินแดนสหพันธ์ อยู่ในมาเลเซียตะวันตก และอีก 2 รัฐ กับ 1 ดินแดนสหพันธ์ อยู่ในมาเลเซียตะวันออก แต่ละรัฐแบ่งเป็นเขต แต่ละเขตแบ่งเป็นมูกิม (mukim) ในรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวัก เขตในรัฐจะถูกจัดกลุ่มโดยบาฮาเกียน (ภาษามลายู: Bahagian, English: division)[4] อำเภอ
ชื่อของอำเภอต่าง ๆ มักจะไม่ซ้ำกัน ยกเว้นกรณีของอำเภอเฉลิมพระเกียรติ โดยได้รับการประกาศจัดตั้งเป็นอำเภอกรณีพิเศษใน 5 จังหวัด โดยไม่ผ่านการเป็นกิ่งอำเภอ มีการประกาศจัดตั้งขึ้นเมื่อ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 เพื่อเป็นการเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๙เนื่องในโอกาสการจัดงานฉลองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี อำเภอนิคมคำสร้อย
นิคมคำสร้อย เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร เดิมเป็นตำบลคำสร้อย ขึ้นกับอำเภอมุกดาหาร ตั้งเป็นกิ่งอำเภอนิคมคำสร้อย เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2518 ยกฐานะเป็นอำเภอนิคมคำสร้อย เมื่อวันที่ 26 มีนาคม พ.ศ. 2522 แบ่งการปกครองเป็น 7 ตำบล 77 หมู่บ้าน มีประชากร 40,475 คน จังหวัดมหาสารคาม
แบ่งออกเป็น 1 องค์การบริหารส่วนจังหวัด 123 องค์การบริหารส่วนตำบล 1 เทศบาลเมือง และ 18 เทศบาลตำบล โดยมีรายชื่อเทศบาลดังนี้ อำเภอดอนตูม
ส่วนนี้เริ่มตั้งแต่ตั้งอำเภอดอนตูมถึงปัจจุบัน (รายปี)อำเภอดอนตูมแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 ตำบล 69 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอดอนตูมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม
ประกอบด้วย 2 นคร, 116 เทศบาล และ 2,490 บารังไกย์ โดยเมืองอีซาเบลาและโคตาบาโตซิตี อยู่นอกอำนาจการปกครองของเขต เทศบาลเมืองมุกดาหาร
เทศบาลเมืองมุกดาหาร เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นประเภทเทศบาลเมือง ตั้งอยู่ที่อำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร ได้รับยกฐานะมาจากเทศบาลตำบลมุกดาหาร มีเขตรับผิดชอบ ได้แก่ ตำบลศรีบุญเรืองทั้งตำบล และ บางส่วนของตำบลมุกดาหาร จังหวัดมหาสารคาม
อำเภอกันทรวิชัย 18 กิโลเมตร อำเภอแกดำ 25 กิโลเมตร อำเภอบรบือ 26 กิโลเมตร อำเภอโกสุมพิสัย 30 กิโลเมตร อำเภอกุดรัง 39 กิโลเมตร อำเภอเชียงยืน 39 กิโลเมตร อำเภอวาปีปทุม 43 กิโลเมตร อำเภอนาเชือก 58 กิโลเมตร อำเภอชื่นชม 59 กิโลเมตร อำเภอนาดูน 67 กิโลเมตร อำเภอยางสีสุราช 74 กิโลเมตร อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย 85 กิโลเมตร จังหวัดนครปฐม
การปกครองส่วนภูมิภาคในจังหวัดนครปฐม แบ่งออกเป็น 7 อำเภอ ประกอบด้วย 106 ตำบล และ 930 หมู่บ้าน โดยอำเภอต่าง ๆ มีดังนี้ จังหวัดมหาสารคาม
อำเภอเมืองมหาสารคาม เทศบาลเมืองมหาสารคาม เทศบาลตำบลแวงน่าง อำเภอโกสุมพิสัย เทศบาลตำบลหัวขวาง อำเภอกันทรวิชัย เทศบาลตำบลโคกพระ เทศบาลตำบลขามเรียง เทศบาลตำบลท่าขอนยาง อำเภอเชียงยืน เทศบาลตำบลเชียงยืน เทศบาลตำบลโพนทอง อำเภอชื่นชม เทศบาลตำบลหนองกุง เทศบาลตำบลกุดปลาดุก อำเภอแกดำ เทศบาลตำบลแกดำ เทศบาลตำบลมิตรภาพ อำเภอนาดูน เทศบาลตำบลนาดูน เทศบาลตำบลหนองไผ่ เทศบาลตำบลหัวดง อำเภอบรบือ เทศบาลตำบลบรบือ อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย เทศบาลตำบลพยัคฆภูมิพิสัย อำเภอวาปีปทุม เทศบาลตำบลวาปีปทุม อำเภอนาเชือก เทศบาลตำบลนาเชือก จังหวัดพิบูลสงคราม
เมื่อแรกตั้งจังหวัดนั้น ได้แบ่งการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ ตามประกาศเรื่องตั้งอำเภอ ลงวันที่ 23 กรกฎาคม พุทธศักราช 2484 ดังนี้ จังหวัดโพธิสัตว์
จังหวัดโพธิสัตว์แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 อำเภอ 49 ตำบล 502 หมู่บ้าน รายชื่ออำเภอมีดังนี้ จังหวัดหนองบัวลำภู
มี 3 ตำบลที่แยกเป็นกิอำเภอ อำเภอเมืองอุบลราชธานี
อำเภอเมืองอุบลราชธานีแบ่งพื้นที่การปกครองเป็น 12 ตำบล 155 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองอุบลราชธานีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 13 แห่ง ได้แก่
โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี จังหวัดมุกดาหาร
มุกดาหาร - สะหวันนะเขต บริการโดย บริษัท ขนส่ง จำกัด จังหวัดอุตรดิตถ์
การปกครองแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ 67 ตำบล 562 หมู่บ้าน อำเภอลาดหลุมแก้ว
พื้นที่อำเภอลาดหลุมแก้วแบ่งเขตการปกครองย่อย เป็น 7 ตำบล (tambon) แต่ละตำบลแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน รวม 67 หมู่บ้าน ได้แก่
อำเภอลาดหลุมแก้วประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่ อำเภอเมืองหนองคาย
อำเภอเมืองหนองคายแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 16 ตำบล 181 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองหนองคายประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจำนวน 16 แห่ง ได้แก่จังหวัดหนองคายมีสถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาของรัฐ และเอกชน ดังนี้
ทั้งรถธรรมดาและรถปรับอากาศในอำเภอเมืองหนองคายมีธนาคาร 14 แห่ง ได้แก่ เอ็มคอตเอชดี
กรุงเทพมหานครและปริมณฑล - กรุงเทพมหานคร ภาคเหนือ - เชียงใหม่ / เชียงราย / ลำปาง / แม่ฮ่องสอน (รวมไปถึงที่อำเภอแม่สะเรียง) / น่าน / แพร่ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ - ขอนแก่น / อุบลราชธานี / อุดรธานี / ร้อยเอ็ด / สุรินทร์ / สกลนคร / มุกดาหาร / เลย ภาคตะวันตก - ประจวบคีรีขันธ์ ภาคตะวันตกเฉียงเหนือ - ตาก ภาคกลาง - สิงห์บุรี / สุโขทัย / นครสวรรค์ / เพชรบูรณ์ ภาคตะวันออก - นครราชสีมา / ระยอง / สระแก้ว / ตราด ภาคใต้ - สงขลา (รวมไปถึงที่อำเภอหาดใหญ่) / สุราษฎร์ธานี / นครศรีธรรมราช / ชุมพร ภาคใต้ฝั่งอันดามัน - ภูเก็ต / ระนอง / สตูล / ตรัง / จังหวัดพังงา (รวมไปถึงที่อำเภอตะกั่วป่า) ชายแดนภาคใต้ - ยะลา อำเภอเกาะลันตา
อำเภอเกาะลันตาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 36 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเกาะลันตาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่อำเภอเกาะลันตา เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงในระดับโลก โดยเฉพาะในประเทศแถบยุโรปและสแกนดิเนเวีย เนื่องจากนักท่องเที่ยวชาวยุโรปนิยมมาท่องเที่ยวและพักผ่อนยังเกาะลันตาใหญ่ ทำให้อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเกาะลันตาใหญ่ มีอัตราการเจริญเติบโตสูงอันดับต้นของประเทศและของภูมิภาค  จังหวัดชลบุรี
จังหวัดชลบุรีแบ่งการปกครองส่วนภูมิภาคออกเป็น 11 อำเภอ 92 ตำบล 687 หมู่บ้าน โดยอำเภอทั้ง 11 อำเภอมีดังนี้ จังหวัดมุกดาหาร
โรงเรียนมุกดาหาร โรงเรียนจุฬาภรณ์ราชวิทยาลัยมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร
สะพานมิตรภาพ 2 (มุกดาหาร-สะหวันนะเขต) รายชื่อวัดในจังหวัดมุกดาหาร รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร รายชื่อสาขาของธนาคารในจังหวัดมุกดาหาร รายชื่อห้างสรรพสินค้าในจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
1.อำเภอเมืองอุบลราชธานี 2.อำเภอศรีเมืองใหม่ 3.อำเภอโขงเจียม 4.อำเภอเขื่องใน 5.อำเภอเขมราฐ 6-7อำเภอเดชอุดม 8อำเภอนาจะหลวย 9อำเภอน้ำยืน 10อำเภอบุณฑริก 11อำเภอตระการพืชผล 12อำเภอกุดข้าวปุ้น 13-14อำเภอม่วงสามสิบ 15อำเภอวารินชำราบ 16-17-18-19อำเภอพิบูลมังสาหาร 20อำเภอตาลสุม 21อำเภอโพธิ์ไทร 22อำเภอสำโรง 24อำเภอดอนมดแดง 25อำเภอสิรินธร 26อำเภอทุ่งศรีอุดม 29อำเภอนาเยีย 30อำเภอนาตาล 31อำเภอเหล่าเสือโก้ก 32อำเภอสว่างวีระวงศ์ 33อำเภอน้ำขุ่น จังหวัดอุตรดิตถ์
จังหวัดอุตรดิตถ์แบ่งพื้นที่เพื่อการบริหารราชการส่วนภูมิภาคเป็น 9 อำเภอ 67 ตำบล 613 หมู่บ้าน โดยมีอำเภอดังนี้ อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ อำเภอตรอน อำเภอทองแสนขัน อำเภอท่าปลา อำเภอน้ำปาด อำเภอบ้านโคก อำเภอพิชัย อำเภอฟากท่า และอำเภอลับแล และการบริหารราชการส่วนท้องถิ่น องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 ประเภท ประกอบด้วย จังหวัดหนองคาย
จังหวัดอุดรธานี 54 กิโลเมตร จังหวัดหนองบัวลำภู 102 กิโลเมตร จังหวัดบึงกาฬ 136 กิโลเมตร จังหวัดขอนแก่น 175 กิโลเมตร จังหวัดเลย 202 กิโลเมตร จังหวัดสกลนคร 218 กิโลเมตร จังหวัดนครพนม 293 กิโลเมตร จังหวัดนครราชสีมา 364 กิโลเมตร จังหวัดสระบุรี 514 กิโลเมตร กรุงเทพมหานคร 615 กิโลเมตร อำเภอแม่แจ่ม
ต่อมามีคนไทยพื้นที่ราบทั้งจากอำเภอจอมทองและอำเภอสันป่าตองเข้ามาหากินและตั้งถิ่นฐานอยู่ตามที่ราบลุ่มน้ำแม่แจ่ม และได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอเมื่อปี พ.ศ. 2451 ตั้งชื่อว่า อำเภอเมืองแจ่ม และเปลี่ยนชื่อเป็น อำเภอช่างเคิ่ง ในปี พ.ศ. 2460(ปัจจุบันช่างเคิ่งเป็นชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอแม่แจ่ม) ตั้งที่ว่าการอำเภอที่บ้านหมู่ที่ 4 ตำบลท่าผา มีนายชื่นดำรงตำแหน่งนายอำเภอ แต่ขณะนั้นราษฎรอดอยากขาดแคลนและไม่นิยมการปกครองที่มีการเก็บภาษีอากร ในที่สุดจึงมีราษฎรกลุ่มหนึ่งเข้าปล้นที่ว่าการอำเภอและทำร้ายนายอำเภอจนเสียชีวิต ทางราชการจึงได้ย้ายที่ว่าการอำเภอไปอาศัยที่วัดช่างเคิ่งเพื่อความปลอดภัย มีนายสนิทเป็นนายอำเภอจนกระทั่งปี พ.ศ. 2481 ทางราชการได้ลดฐานะลงเป็นกิ่งอำเภอ และตั้งชื่อว่า กิ่งอำเภอแม่แจ่ม ขึ้นกับอำเภอจอมทอง และเมื่อปี พ.ศ. 2499 ได้รับการยกฐานะเป็น อำเภอแม่แจ่ม และ เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2552 ได้มีการแบ่งพื้นที่ของตำบลแจ่มหลวง ตำบลบ้านจันทร์ และ ตำบลแม่แดด ออกไปจัดตั้ง อำเภอกัลยาณิวัฒนา จึงทำให้อำเภอแม่แจ่ม มี 7 ตำบล จนถึงปัจจุบัน เทศบาลเมืองมุกดาหาร
เทศบาลเมืองมุกดาหารมีอาณาเขตติดต่อกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นข้างเคียง ดังนี้ จังหวัดบันทายมีชัย
จังหวัดบันทายมีชัยแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 อำเภอ ได้แก่ อำเภอ
ในปัจจุบันประเทศไทยมี 878 อำเภอใน 76 จังหวัด ซึ่งไม่รวม 50 เขตของกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่การเปลี่ยนแปลงการบริหารกรุงเทพมหานครในปี พ.ศ. 2515 จำนวนอำเภอในจังหวัดมีจำนวนต่างกันออกไป ตั้งแต่ 3 อำเภอของจังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรสงคราม และจังหวัดภูเก็ต ไปจนถึง 32 อำเภอของจังหวัดนครราชสีมา จำนวนประชากรในแต่ละอำเภอก็มีจำนวนต่างกันไปอีกเช่นกัน เช่น อำเภอเกาะกูด (จังหวัดตราด) มีประชากรเพียง 2,450 คน (พ.ศ. 2557) ขณะที่ อำเภอเมืองสมุทรปราการมีประชากรถึง 525,982 คน อำเภอเกาะสีชัง (จังหวัดชลบุรี) เป็นอำเภอที่มีพื้นที่น้อยที่สุดเพียง 17 ตารางกิโลเมตร ขณะที่อำเภอที่มีพื้นที่มากที่สุด ซึ่งมีประชากรเบาบาง มีภูมิประเทศเป็นภูเขา และมีขนาดใหญ่กว่าจังหวัดบางจังหวัด ได้แก่ อำเภออุ้มผาง (จังหวัดตาก) มีพื้นที่ถึง 4,325.4 ตารางกิโลเมตร อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอน
อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 7 ตำบล 70 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองแม่ฮ่องสอนประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ เขตมิสซังอุบลราชธานี
เขตมิสซังอุบลราชธานี ชาวคาทอลิกเรียกว่าสังฆมณฑลอุบลราชธานี เป็นมุขมณฑลโรมันคาทอลิกในประเทศไทย มีพื้นที่ครอบคลุม 7 จังหวัดในภาคอีสาน ได้แก่ จังหวัดอุบลราชธานี จังหวัดอำนาจเจริญ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดยโสธร จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดสุรินทร์ และจังหวัดศรีสะเกษ จังหวัดหนองคาย
การปกครองแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ 62 ตำบล 678 หมู่บ้าน มีรายชื่ออำเภอตามหมายเลขในแผนที่ดังนี สถาบันวิทยาลัยชุมชน
สำนักงานสถาบันวิทยาลัยชุมชน มีหน่วยงานภายใน ดังนี้
เมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบโครงการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) และกระทรวงศึกษาธิการมีประกาศจัดตั้งวิทยาลัยชุมชน เมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2545 จำนวน 10 จังหวัด คือ จังหวัดแม่ฮ่องสอน พิจิตร ตาก บุรีรัมย์ มุกดาหาร หนองบัวลำภู สระแก้ว อุทัยธานี ระนอง และนราธิวาส และในปี พ.ศ. 2547 ได้ดำเนินการขยายจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนเพิ่มเติมในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ คือ ยะลา และปัตตานี และวันที่ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2547 ได้มีการดำเนินการขยายการจัดตั้งวิทยาลัยชุมชนเพิ่มเติมอีก 5 แห่ง คือ จังหวัดยโสธร สมุทรสาคร ตราด สตูล และพังงา จังหวัดบึงกาฬ
ภูมิอากาศที่จังหวัดบึงกาฬค่อนข้างดี เพราะได้อิทธิพลจากแม่น้ำโขงทำให้อากาศไม่ร้อนมากในช่วงถดูร้อน ในฤดูหนาวอากาศดีเหมาะแก่การท่องเที่ยวและพักผ่อนโดยเฉพาะในช่วงเทศกาลสำคัญจังหวัดบึงกาฬมักจะมีนักท่องเที่ยวเข้ามาจองห้องพักต่อเนื่อง
การปกครองส่วนภูมิภาค แบ่งออกเป็น 8 อำเภอ 53 ตำบล 615 หมู่บ้าน
การปกครองส่วนท้องถิ่น แบ่งออกเป็น  รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมุกดาหาร วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร
วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร เป็นสถาบันอุดมศึกษาของรัฐในกลุ่มสถาบันวิทยาลัยชุมชน ในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2547 ตามนโยบาย "การศึกษาสร้างชาติ สร้างคน สร้างงาน" ของรัฐบาล โดยเฉพาะจังหวัดที่ไม่มีสถาบันอุดมศึกษา โดยการคัดเลือกศูนย์การศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดมุกดาหาร ให้ทำหน้าที่วิทยาลัยชุมชนควบคู่ไปกับภารกิจเดิม ปัจจุบัน วิทยาลัยชุมชนมุกดาหาร จัดการศึกษาหลักสูตรอนุปริญญาและหลักสูตรพัฒนาทักษะและเสริมสร้างประสบการณ์ด้านอาชีพและคุณภาพชีวิต (ฝึกอบรมระยะสั้น)จัดโครงการจัดการความรู้เพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งชุมชน อำเภอพนัสนิคม
อำเภอพนัสนิคมแบ่งออกเป็น 20 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้านรวม 185 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอพนัสนิคมประกอบด้วยการปกครองส่วนท้องถิ่น 20 แห่ง ได้แก่นิทานเรื่องพระรถ-เมรี แพร่หลายในหมู่ชาวสองฝั่งโขง ยังบอกเล่าเรื่องพระรถ-มรี กับสถานที่ต่างๆที่นั่นด้วยจนทุกวันนี้ 
เรื่องพระรถ-เมรีนี้จัดเป็นชาดกนอกนิบาต ซึ่งหมายถึงชาดกที่แต่งขึ้นโดยอาศัยเค้าโครงจากนิทานพื้นบ้าน และไม่พบต้นฉบับในพระไตรปิฎก เรื่องพระรถกับนางเมรีนี้คงเป็นของผู้คนแถบสองฝั่งโขงมาแต่ดึกดำบรรพ์ จึงได้ถูกบันทึกไว้ในรูปของชาดกเรื่องหนึ่ง โดยพระสงฆ์ชาวเชียงใหม่ ราว พ.ศ. 2000 ถึง 2200 และจดไว้ในใบลานจำนวน 50 ผูก รู้จักกันในชื่อว่า “ปัญญาสชาดก”
ในคำอธิบายต้นเล่ม สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพได้ทรงบันทึกไว้ว่าคัมภีร์ปัญญาสชาดก เรื่องรถเสนฃาดก “เดี๋ยวนี้เห็นจะมีอยู่แต่ในประเทศสยาม กับที่เมืองหลวงพระบางแลที่กรุงกัมพูชา” ซึ่งก็หมายความว่านิทานเหล่านี้น่าจะจัดเป็นเรื่องเล่าเก่าแก่ของดินแดนสุวรรณภูมินั่นเองในปัญญาสชาดก เรื่องรถเสนชาดก เรียกนางเมรีว่า นางกังรี แล้วยังมีฉบับอื่นๆ อีกมากมายที่เรียกชื่อตัวละครเพี้ยนกันไปต่างๆ เช่นในพงศาวดารล้านช้างเรียกนางเมรีว่า นางกางรี  อำเภออุบลรัตน์
อำเภออุบลรัตน์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 6 ตำบล 71 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภออุบลรัตน์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่23 กันยายน พ.ศ. 2533 เกิดอุบัติเหตุเรือนำเที่ยว ชื่อเรือ รัชตะทัวร์ ล่มที่เขื่อนอุบลรัตน์ จังหวัดขอนแก่น ทำให้มีผู้เสียชีวิต 39 คน เป็นอุบัติเหตุเรือล่มครั้งร้ายแรงรองจาก เหตุเรือล่มในจังหวัดภูเก็ต พ.ศ. 2561 จังหวัดยโสธร
ปี พ.ศ. 2452 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ยุบอำเภอคำเขื่อนแก้ว และอำเภอปจิมเขมราฐ โดยให้รวมกับอำเภออุไทยเขมราฐ พร้อมกันนั้นก็ให้ยุบเมืองเขมราฐ ส่วนอำเภอที่อยู่ในเขตการปกครองเมืองเขมราฐ ก็ให้มารวมอยู่ในเขตการปกครองของเมืองยโสธร เมืองยโสธรจึงมีอำเภอในเขตการปกครองรวม 6 อำเภอ ดังนี้ 1.อำเภออุไทยยะโสธร 2.อำเภอปจิมยะโสธร 3.อำเภออุไทยเขมราฐ 4.อำเภออำนาจเจริญ 5.อำเภอโขงเจียม และ 6.อำเภอวารินทร์ชำราบ จึงเป็นปีที่เมืองยโสธรมีพื้นที่อาณาเขตกว้างใหญ่ และมีจำนวนอำเภอมากที่สุด อำเภอเมืองยโสธร
ในปี พ.ศ. 2515 ได้มีการจัดตั้งจังหวัดยโสธรโดยประกาศคณะปฏิวัติฉบับที่ 70 ลงวันที่ 6 กุมภาพันธ์ โดยแยกอำเภอยโสธร อำเภอคำเขื่อนแก้ว อำเภอมหาชนะชัย อำเภอป่าติ้ว อำเภอเลิงนกทา และอำเภอกุดชุมออกจากจังหวัดอุบลราชธานี เพื่อรวมกันเป็นจังหวัดยโสธรตั้งแต่วันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2515 และเป็นกำเนิด อำเภอเมืองยโสธร ในปัจจุบัน หอแก้วมุกดาหาร
ส่วนบนสุดจะเป็นหอชมทัศนียภาพโดยมีเส้นผ่าศูนย์กลาง 18 เมตร สามารถทัศนียภาพและวิวทิวทัศน์รอบตัวเมืองมุกดาหาร และแขวงสุวรรณเขต ประเทศลาว ส่วนลูกแก้วมุกดาหารมีลักษณะกลมสีขาวหมอกมัว ตรงกับ
ลักษณะแก้วมุกดาหาร ซึ่งเป็นหนึ่งในนพรัตน์ 9 ประการในตำนานของไทย ภายในลูกแก้วมุดกาหาร เป็นที่ประดิษฐานพระพุทธรูปเนื้องเงินแท้บริสุทธิ์ผสมทองคำปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง 50 ซ.ม. (20 นิ้ว) และพระพุทธรูปประจำวันเกิดต่าง ๆ ทั้ง 7 วัน เพื่อให้ประชาชนกราบไหว้ สักการบูชา อำเภอดอนมดแดง
อำเภอดอนมดแดง ได้รับการประกาศจัดตั้งโดยแยกพื้นที่จากอำเภอเมืองอุบลราชธานี ขึ้นเป็นอำเภอลำดับที่ 19 ของจังหวัดอุบลราชธานี โดยมีผลตั่งแต่วันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2539 จังหวัดมุกดาหาร
กรุงเทพฯ - มุกดาหาร กรุงเทพฯ - มุกดาหาร นครราชสีมา - มุกดาหาร ขอนแก่น - มุกดาหาร มุกดาหาร - ระยอง มุกดาหาร - พัทยา - ระยอง มุกดาหาร - หัวหิน มุกดาหาร - แม่สอด มณฑลนครราชสีมา
ประกอบด้วย 3 เมือง (จังหวัด) 16 อำเภอ ได้แก่  อำเภอเด่นชัย
อำเภอเด่นชัยแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 5 ตำบล 52 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเด่นชัยประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 7 แห่ง ได้แก่ จังหวัดมากินดาเนา
มากินดาเนาประกอบด้วยเทศบาล 36 แห่ง ซึ่งแบ่งบารังไกย์ได้อีก 508 แห่ง สำหรับเมืองอิสระโคตาบาโตซิตีนั้น แม้ว่าจะถูกรวมในจังหวัดในเชิงภูมิศาสตร์ แต่เชิงการปกครองถือว่าเป็นอิสระจากตัวจังหวัดและเขตปกครองตนเองในมินดาเนามุสลิม จังหวัดยโสธร
การปกครองแบ่งออกเป็น 9 อำเภอ 78 ตำบล 835 หมู่บ้าน จังหวัดศรีสะเกษ
เขตการปกครองของจังหวัดขุขันธ์ในอดีตมี 7 อำเภอ 1 กิ่งอำเภอ ซึ่งรายชื่อดังต่อไปนี้สะกดชื่อตามราชกิจจานุเบกษา ฉบับวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2460 ได้แก่ อำเภอเมืองพังงา
อำเภอเมืองพังงาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 9 ตำบล 42 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอเมืองพังงาประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 8 แห่ง ได้แก่1 ตุลาคม พ.ศ. 2518 ระหว่างเกิดการชุมนุมประท้วงคำสั่งย้ายผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ที่ศาลากลางจังหวัดพังงา โดยขณะนั้นได้มีคำสั่งย้าย นายธวัช มกรพงศ์ ผู้ว่าราชการจังหวัดพังงา ไปเป็นผู้ว่าราชการจังหวัดลำพูนกลุ่มผู้ชุมนุมได้ก่อเหตุประท้วงขึ้น และในวันดังกล่าวได้มีคนร้ายปาระเบิดเข้าไปในกลุ่มผู้ชุมนุมมีผู้เสียชีวิตในเหตุการณ์ครั้งนั้น 15 ราย และบาดเจ็บ 17 คน จังหวัดบุรีรัมย์
พ.ศ. 2450 กระทรวงมหาดไทยปรับปรุงหัวเมืองในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ให้มณฑลนครราชสีมาประกอบด้วย 3 เมือง 17 อำเภอ คือเมืองนครราชสีมา 10 อำเภอ เมืองชัยภูมิ 3 อำเภอ และเมืองบุรีรัมย์ 4 อำเภอ คือ จังหวัดอุดรธานี
การปกครองแบ่งออกเป็น 20 อำเภอ 155 ตำบล 1,862 หมู่บ้าน อำเภอหมายเลข 12-16 ตามรหัสเขตการปกครองคืออำเภอในจังหวัดหนองบัวลำภูในปัจจุบัน อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา เป็นอำเภอศูนย์กลางการปกครองและการบริหารราชการของจังหวัดฉะเชิงเทราอำเภอเมืองฉะเชิงเทราแบ่งออกเป็น 19 ตำบล แต่ละตำบลแบ่งย่อยออกเป็นหมู่บ้าน รวม 192 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอเมืองฉะเชิงเทราประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 20 แห่ง ได้แก่ จังหวัดหนองคาย
มีจำนวนทั้งสิ้น 67 แห่ง แบ่งออกเป็นเทศบาลเมือง 2 แห่ง เทศบาลตำบล 17 แห่ง และ องค์การบริหารส่วนตำบล 48 แห่ง โดยเทศบาลสามารถจำแนกได้ตามพื้นที่ดังนี้ ภาคอีสาน (ประเทศไทย)
จังหวัดกาฬสินธุ์ (เดิมชื่อ บ้านแก่งสำโรง) จังหวัดขอนแก่น (เดิมชื่อ บ้านโนนทัน) จังหวัดชัยภูมิ (เดิมชื่อ บ้านไชยภูมิ์ ตั้งขึ้นใหม่) จังหวัดนครพนม (เดิมชื่อ มรุกขรนคร) จังหวัดนครราชสีมา (เดิมชื่อ เมืองโคราฆะปุระและเมืองเสมา) จังหวัดบึงกาฬ (เดิมชื่อ เมืองกาฬวาปี) จังหวัดบุรีรัมย์ (เดิมชื่อ เมืองแปะ) จังหวัดมหาสารคาม (เดิมชื่อ กุดยางใหญ่ต่อมาเพี้ยนเป็นกุดนางใย) จังหวัดมุกดาหาร (เดิมชื่อ เมืองมุกดาหารบุรี, เมืองบังมุก) จังหวัดยโสธร (เดิมชื่อ เมืองยศสุนทร, เมืองสิงห์โคกสิงห์ท่า) จังหวัดร้อยเอ็ด (เดิมชื่อ เมืองสาเกตุนคร, เมืองฮ้อยเอ็ด) จังหวัดเลย (เดิมชื่อ เมืองเซไล) จังหวัดศรีสะเกษ (เดิมชื่อ เมืองคูขันธ์-เมืองศรีนครลำดวน) จังหวัดสกลนคร (เดิมชื่อ เมืองหนองหานหลวง) จังหวัดสุรินทร์ (เดิมชื่อ เมืองประทายสมันต์) จังหวัดหนองคาย (เดิมชื่อ เมืองหล้าหนองคาย) จังหวัดหนองบัวลำภู (เดิมชื่อ เมืองนครเขื่อนขันธ์กาบแก้วบัวบาน, เมืองจำปากาบแก้วนคร, เมืองกมุทาสัย) จังหวัดอำนาจเจริญ (เดิมชื่อ เมืองอำนาจเจริญ, บ้านค้อใหญ่) จังหวัดอุดรธานี (เดิมชื่อ บ้านเดื่อหมากแข้ง) จังหวัดอุบลราชธานี (เดิมชื่อ เมืองอุบลราชธานีศรีวนาไลยประเทศราช) จังหวัดมหาสารคาม
สภาพพื้นที่แบ่งออกเป็น 3 ลักษณะ คือ [1] อำเภอดงหลวง
ดงหลวง เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดอำนาจเจริญ
จังหวัดอำนาจเจริญเป็นจังหวัดลำดับที่ ๗๕ มีอำเภอขึ้นสังกัด เจ็ด อำเภอคืออำเภอเมือง ฯ อำเภอชานุมาน อำเภอเสนางคนิคม อำเภอปทุมราชวงศา อำเภอพนา อำเภอหัวตะพาน และอำเภอลืออำนาจ จังหวัดมุกดาหาร
สถาบันการอาชีวศึกษาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ๒ วิทยาลัยการอาชีพนวมินทราชินีมุกดาหาร ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 12
ถนนช่วงสมเด็จ–มุกดาหาร เดิมเป็นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2042 หรือ ทางหลวงแผ่นดินสายสี่แยกสมเด็จ–มุกดาหาร เริ่มจากอำเภอสมเด็จ ผ่านอำเภอห้วยผึ้ง อำเภอกุฉินารายณ์ เข้าเขตจังหวัดมุกดาหาร ผ่านอำเภอหนองสูง และไปตัดที่ถนนชยางกูร (ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 212) ในอำเภอเมืองมุกดาหาร จังหวัดมุกดาหาร จากนั้นไปสิ้นสุดที่เขตเทศบาลเมืองมุกดาหาร รวมระยะทาง 122 กิโลเมตร เขตการปกครองของประเทศไทย
แต่ละจังหวัดแบ่งออกเป็น อำเภอ ปัจจุบันประเทศไทยมี 878 อำเภอ มีระดับเทียบเท่ากับ"เขต" มีนายอำเภอเป็นหัวหน้าปกครอง แต่ละจังหวัดมีอำเภอเมือง เช่น อำเภอเมืองของจังหวัดเชียงใหม่ คือ อำเภอเมืองเชียงใหม่ ยกเว้นจังหวัดพระนครศรีอยุธยา ซึ่งมีชื่อจังหวัดและชื่ออำเภอเมืองเหมือนกัน แต่ละอำเภอสามารถแบ่งออกได้เป็น ตำบล ซึ่งมีระดับเทียบเท่ากับ"แขวง" ในกรุงเทพมหานคร แต่ละตำบลสามารถแบ่งออกเป็น หมู่บ้าน ซึ่งเป็นเขตการปกครองหน่วยเล็กที่สุด จังหวัดชลบุรี
จังหวัดชลบุรีมีองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมด 99 แห่ง ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัด 1 แห่ง คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัดชลบุรี มีเทศบาล 47 แห่ง เป็นเทศบาลนคร 2 แห่ง เทศบาลเมือง 10 แห่ง และเทศบาลตำบล 35 แห่ง ที่เหลือเป็นองค์การบริหารส่วนตำบลจำนวน 50 แห่ง นอกจากนี้ ยังมีเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นรูปแบบพิเศษ 1 แห่ง คือ เมืองพัทยา[1] โดยเทศบาลทั้งหมดแบ่งตามอำเภอในจังหวัดชลบุรี (รวมเมืองพัทยา) มีดังนี้ จังหวัดภูเก็ต
การปกครองแบ่งออกเป็น 3 อำเภอ 17 ตำบล 104 หมู่บ้าน แขวงสุวรรณเขต
ก่อนสมัยขอมเรืองอำนาจ ดินแดนแถบนี้ตกอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรศรีโคตรบูรหรือศรีโคตรบอง ต่อมาในสมัยขอมเรืองอำนาจเมืองนี้มีชื่อว่า สุวรรณภูมิประเทศ เป็นเมืองที่อุดมสมบูรณ์ด้วยทรัพยากรธรรมชาติ ในปี พ.ศ. 2120 ท้าวหม่อมบ่าวหลวง (เจ้าคำโพน) กวานเวียงดงเขยแห่งเมืองน้ำน้อยอ้อยหนูและนางสิมมาหรือเจ้านางสิมผู้เป็นภริยา ได้อพยพผู้คนจากน้ำน้อยอ้อยหนูภาคเหนือของอาณาจักรล้านช้าง ลงมาตั้งหมู่บ้านชื่อว่าบ้านหลวงโพนสิมหรือเมืองโพนสิมเก่า แล้วยกให้เป็นเมืองชื่อว่าเมืองหลวงมหาสุวรรณภูมิคำโพนสิมมาเขตต์ โดยถือเอานิมิตทองคำและภูมิประเทศซึ่งเป็นเนินดินสูงเป็นนามเมือง ห่างจากตัวเมืองสุวรรณเขตปัจจุบันประมาณ 18 กิโลเมตร เส้นทางเดียวกันกับทางไปพระธาตุอิงฮัง วัดพระธาตุอิงฮัง บ้านธาตุอิงฮัง ครั้นถึง พ.ศ. 2185 ท้าวแก้วสิมพลีบุตรชายคนรองได้พาชาวบ้านหลายสิบครอบครัวแยกออกไปตั้งบ้านเมืองใหม่เป็นชุมชนริมฝั่งแม่น้ำโขง คือบ้านท่าแฮ่ แล้วสร้างวัดขึ้นโดยอาศัยหินแฮ่ที่มีอยู่มากมายริมน้ำโขงมาเป็นวัสดุก่อสร้าง นอกจากนี้ ประวัติการก่อตั้งเมืองสุวรรณเขตยังเกี่ยวพันกับการก่อตั้งจังหวัดมุกดาหารในฝั่งไทย เพราะชาวบ้านที่อพยพมาจากบ้านหลวงโพนสิมได้ข้ามไปตั้งบ้านเรือนทางฝั่งขวาแม่น้ำโขง จากนั้นท้าวแก้วสิมพลีจึงก่อตั้งเมืองมุกดาหารขึ้นที่ปากห้วยบังมุก โดยออกนามเมืองว่ามุกดาหารบุรีศรีมุตติกนคร โดยถือเอานิมิตหอยกาบมุกที่ปากห้วยบังมุกเป็นนามเมือง คนทั่วไปเรียกว่าเมืองบังมุก ส่วนพี่ชายของท้าวแก้วสิมพลีนั้นชื่อว่า ท้าวคำสิงห์ ได้อพยพชาวบ้านไปสร้างบ้านท่าสะโน (สะโหน) แล้วข้ามแม่น้ำโขงไปตั้งบ้านชะโนด (สะโนด) ในอำเภอหว้านใหญ่ จังหวัดมุกดาหารปัจจุบัน ชาวเมืองจึงนับถือกันว่าเมืองหลวงโพนสิม เมืองคันธบุรี เมืองมุกดาหาร บ้านสะโนและบ้านชะโนดนั้นเป็นพี่น้องเผ่าพันธุ์เดียวกัน เมื่อท้าวหม่อมบ่าวหลวงผู้เป็นบิดาได้เสียชีวิตลง ชาวบ้านจึงตั้งให้ท้าวหลวงท่อมเป็นเจ้าเมืองโพนสิมองค์ที่ 2 โดยมีผู้คนอาศัยอยู่อย่างเบาบางไม่ถึงร้อยหลังคาเรือน หลัง พ.ศ. 2256 สมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูรหรือเจ้าหน่อกษัตริย์ ได้รับการสถาปนาเป็นพระเจ้านครจำปาศักดิ์พระองค์แรกจากราชวงศ์เวียงจันทน์ พระองค์ได้โปรดฯ ให้เจ้าจารย์จันทสุริยวงศ์แห่งราชวงศ์เวียงจันทน์ซึ่งเป็นศิษย์คนสำคัญของเจ้าราชครูหลวงโพนสะเม็ก และมีศักดิ์เป็นพระโอรสของเจ้าศรีวิชัย เป็นพระราชนัดดาของเจ้าศรีวรวังโส และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระเจ้าโพธิสาลราชแห่งนครหลวงพระบาง ไปปกครองเมืองหลวงโพนสิมร้างอยู่หลายสิบปี โดยมีเมืองพิน เมืองนอง เมืองตะโปน (เซโปน) เป็นเมืองขึ้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2310 เจ้าจันทกินรีหรือเจ้ากินรีพระโอรสของเจ้าจารย์จันทสุริยวงศ์ ได้อพยพผู้คนจากเมืองโพนสิมมาสร้างเมืองบังมุกร้าง ซึ่งแต่เดิมเคยเป็นเมืองที่ท้าวแก้วสิมพลีปกครองมาก่อน จากนั้นเจ้ากินรีจึงได้เสวยราชย์เป็นเจ้าเมืองมุกดาหารพระองค์แรกจากราชวงศ์เวียงจันทน์ เฉลิมพระนามว่าเจ้าพระยาศรีสุราชอุปราชามันธาตุราช และตั้งชื่อเมืองว่ามุกดาหารบุรีศรีสัตตตาลนคร โดยถือเอานิมิตแก้วมุกดาหารที่เสด็จลอยออกมาจากต้นตาลเจ็ดยอดในเวลากลางคืนเป็นนามเมือง มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี วิทยาเขตมุกดาหาร
สืบเนื่องจากที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ครั้งที่ 6/2550 วันเสาร์ที่ 15 กันยายน 2550 ได้เห็นชอบโครงการจัดตั้งวิทยาลัยนานาชาติลุ่มน้ำโขงจังหวัดมุกดาหาร โดยมีการเรียนการสอนให้สอดรับความต้องการของพื้นที่จังหวัดมุกดาหารด้านการส่งเสริมธุรกิจระหว่างประเทศ ด้านการท่องเที่ยว ภาษา วัฒนธรรม ทั้งนี้การจัดการเรียนการสอน ณ จังหวัดมุกดาหาร เป็นการขยายโอกาสทางการศึกษา ให้กับนักศึกษาไทยและต่างชาติ โดยเฉพาะจาก สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว อีกทั้งเป็นการเปิดโอกาสให้ผู้จบอาชีวศึกษาได้ต่อในระดับอุดมศึกษา ทั้งนี้จังหวัดมุกดาหารได้มอบอาคารเรียนหลังเก่า ของโรงเรียนมุกดาลัย ชื่อตึกเหลืองมุกดาลัย มอบให้เพื่อใช้ในการเรียนการสอน และเป็นสำนักงาน มหาวิทยาลัยได้นำตึกเหลืองมุกดาลัย มาปรับปรุงใหม่โดยยังคงรูปแบบเดิมของตึกให้มากที่สุด ปรับปรุงซ่อมแซมไปในเดือน เมษายน และเดือนพฤษภาคม 2550 มหาวิทยาลัยอุบลได้ส่ง ดร.กุลภา โภคสวัสดิ์ มาเตรียมงานและดูแลการปรับปรุงสถานที่ในวันที่ 25 พฤษภาคม 2550 จากนั้นในวันที่ 1 มิถุนายน 2550 ได้ส่งอาจารย์ ณัฎฐ์นรี สุขจิต มาเป็นอาจารย์ประจำศูนย์ฯ มุกดาหารอีกหนึ่งท่าน และมีอาจารย์ประจำมาเพิ่มอีกคือ อาจารย์ทยากร สุวรรณปักษ์ และอาจารย์ ชุมพร หลินหะตระกูล ตามลำดับ
ต่อมาเมื่อวันเสาร์ที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2551 ที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยอุบลราชธานี ครั้งที่ 3/2551 มีมติเห็นชอบให้จัดตั้งวิทยาเขตมุกดาหาร และได้ขอความเห็นชอบในการใช้พื้นที่ป่าไม้บริเวณภูผาเจี้ย ตำบลมุกดาหาร อำเภอเมือง จังหวัดมุกดาหาร เพื่อจัดตั้งวิทยาเขตมุกดาหาร
วิทยาเขตมุกดาหาร มีนักศึกษาจำนวนทั้งสิ้น 144 คน (พ.ศ. 2554) มีพื้นที่ดำเนินการ 3 พื้นที่ คือ พื้นที่พืชไร่ตำบลคำอาอวน พื้นที่ทหารตำบลคำอาอวน และพื้นที่ขององค์การบริหารส่วนตำบลมุกดาหาร (ภูผาเจี้ย) โดยวิทยาเขตมุกดาหาร กำลังมีโครงการจะก่อสร้างอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งถาวรของวิทยาเขต นอกจากนี้ยังมีโครงการก่อสร้างศูนย์ประชุมนานาชาติสิรินธารา สามารถรองรับกิจกรรมอเนกประสงค์ และรองรับการประชุมได้ 4,000 ที่นั่ง บริเวณพื้นที่ภูผาเจี้ย เนื้อที่ 1,134 ไร่ ภาคอีสาน (ประเทศไทย)
จังหวัดในภาคอีสานมีทั้งหมด 20 จังหวัด ตามสำนักงานราชบัณฑิตยสภา และตามคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ[2] ได้แก่ อำเภอดอนมดแดง
อำเภอดอนมดแดงประกอบไปด้วย 4 ตำบล 47 หมู่บ้าน ได้แก่
ท้องที่อำเภอดอนมดแดงประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 4 แห่ง ได้แก่ อำเภอดอนมดแดงห่างจากตัวจังหวัดอุบลราชธานี 32 กิโลเมตร อำเภอมวกเหล็ก
อำเภอมวกเหล็กแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 6 ตำบล 80 หมู่บ้าน ได้แก่ จังหวัดมุกดาหาร
รถสองแถว มีหลายสาย คิดค่าโดยสารตามระยะทาง รถสามล้อเครื่อง คิดค่าโดยสารตามระยะทาง (เป็นรถเหมา) แท็กซี่ คิดค่าโดยสารตามระยะทางบนมิเตอร์ อำเภอนากลาง
ท้องที่อำเภอนากลางประกอบด้วย 9 ตำบล 127 หมู่บ้าน ได้แก่
ตำบลนากลาง แบ่งการปกครองออกเป็น 16 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลด่านช้าง แบ่งการปกครองออกเป็น 14 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลด่านช้าง แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลกุดดินจี่ แบ่งการปกครองออกเป็น 21 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลฝั่งแดง แบ่งการปกครองออกเป็น 18 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลเก่ากลอย แบ่งการปกครองออกเป็น 13 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลเก่ากลอย แบ่งการปกครองออกเป็น 15 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
ตำบลอุทัยสวรรค์ แบ่งการปกครองออกเป็น 12 หมู่บ้าน ประกอบด้วยตำบลดงสวรรค์ แบ่งการปกครองออกเป็น 9 หมู่บ้าน ประกอบด้วย
จากกรุงเทพมหานคร ไปตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 (พหลโยธิน) ถึงจังหวัดสระบุรี บริเวณกิโลเมตรที่ 107 แยกเข้า ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2 (มิตรภาพ) ผ่านจังหวัดนครราชสีมา จังหวัดขอนแก่น จังหวัดอุดรธานี แล้วเลี้ยวซ้ายไปตามทางหลวง ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 210 ผ่านอำเภอหนองวัวซอ จังหวัดอุดรธานี อำเภอเมืองหนองบัวลำภู จังหวัดหนองบัวลำภู ถึง อำเภอนากลาง รวมระยะทาง 638 กิโลเมตร หรือ เมื่อถึงจังหวัดขอนแก่นแล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 2109 (น้ำพอง-เขื่อนอุบลรัตน์) เข้าอำเภอโนนสัง ถึง อำเภอนากลาง รวมระยะทางประมาณ 589 กิโลเมตร
"โครงการทางรถไฟสาย จัตุรัส-ชัยภูมิ-เลย-หนองบัวลำภู หรือ ลำนารายณ์-เพชรบูรณ์-เลย-หนองบัวลำภู ปี 2562-2567"ทางหลวงแผ่นดิน จังหวัดโพนทอง
จังหวัดโพนทอง เป็นบริเวณกลุ่มอำเภอที่รอการอนุมัติจัดตั้งเป็นจังหวัด โดยแยกออกมาจากจังหวัดร้อยเอ็ด ประกอบด้วย 5 อำเภอกับอีก 1 กิ่งอำเภอ คือ อำเภอโพนทอง อำเภอเสลภูมิ อำเภอหนองพอก อำเภอโพธิ์ชัย อำเภอเมยวดี และกิ่งอำเภอเชียงขวัญ สาเหตุการขอจัดตั้งคือ พื้นที่อำเภอดังกล่าวห่างไกลจากตัวจังหวัด การคมนาคมขนส่งลำบาก ทำให้การให้บริการของภาครัฐและเอกชนแก่ประชาชนทำได้อย่างไม่สะดวก รวมทั้งบริเวณดังกล่าวมีประชากรอาศัยอยู่เพียงพอที่จะจัดตั้งเป็นจังหวัดได้ จังหวัดร้อยเอ็ด
ในปี พ.ศ. 2453 สมเด็จฯ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ เสนาบดีกระทรวงมหาดไทย ทรงเห็นด้วยกับข้อเสนอของเทศาภิบาลข้าหลวงมณฑลอีสานว่า ควรแยกมณฑลอีสานออกเป็น 2 มณฑล คือ มณฑลอุบลราชธานีและมณฑลร้อยเอ็ด พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ได้โปรดเกล้าฯ ให้เป็นไปตามที่เสนอ มณฑลร้อยเอ็ดจึงมีเขตปกครอง 3 จังหวัดคือ จังหวัดร้อยเอ็ด จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดกาฬสินธุ์  จังหวัดมหาสารคาม
จังหวัดมหาสารคามตั้งอยู่บริเวณตอนกลางของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มีพื้นที่ประมาณ 5,300 ตารางกิโลเมตร (3,307,300 ไร่) ระยะทางห่างจากกรุงเทพฯ 475 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับจังหวัดใกล้เคียง ดังนี้[1] มิสแกรนด์มุกดาหาร
มิสแกรนด์มุกดาหาร () เป็นการประกวดนางงามของจังหวัดมุกดาหาร จัดขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2559 ดำเนินการประกวดโดยกองประกวดมิสแกรนด์มุกดาหาร การประกวดมิสแกรนด์มุกดาหารมีจุดประสงค์เพื่อคัดเลือกตัวแทนสาวงาม เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์ไทยแลนด์ โดยผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มุกดาหารคนปัจจุบัน คือ นันธิกา รันศรี ได้รับตำแหน่งเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2561 ณ ห้างสรรพสินค้าโรบินสัน มุกดาหาร2018: ชุดมโหระทึกมุกดามณี เป็นการนำเอา ศิลปะวัฒนธรรมเก่าแก่ของจังหวัดมุกดาหารมาใช้ในการออกแบบนั่นก็คือ เครื่องดนตรีโบราณ ที่มีมาตั้งแต่ยุคสัมฤทธิ์ ผสมผสานเข้ากับเครื่องแต่งกายและเครื่องประดับของชนเผ่าอีสาน อาทิ ผู้ไท ย้อ โซ่ ออกแบบโดยการใช้สีทองเป็นหลักอันสื่อให้เห็นถึงความ เจริญรุ่งเรือง สง่างามและมีคุณค่า อำเภอเมืองมหาสารคาม
อำเภอเมืองมหาสารคามแบ่งพื้นที่การปกครองออกเป็น 14 ตำบล 185 หมู่บ้าน
ท้องที่อำเภอเมืองมหาสารคามประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 15 แห่ง ได้แก่
ศูนย์ศิลปวัฒนธรรมอีสาน ตั้งอยู่ในบริเวณมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม ตำบลตลาด อำเภอเมืองมหาสารคาม จัดแสดงความเป็นมาของศิลปะอีสาน รวมถึงศิลปหัตถกรรม วรรณคดีอีสานประเภทใบลานซึ่งหาชมได้ยาก ภาพสไลด์เกี่ยวกับวัฒนธรรมและประเพณีของชาวอีสาน รายชื่อโรงเรียนในจังหวัดมหาสารคาม
ประกอบด้วยโรงเรียนในเขต อำเภอเมืองมหาสารคาม อำเภอแกดำ อำเภอบรบือ และอำเภอกันทรวิชัย รวมทั้งสิ้น 201 โรงเรียนประกอบด้วยโรงเรียนในเขต อำเภอวาปีปทุม อำเภอนาเชือก อำเภอนาดูน อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย และอำเภอยางสีสุราช รวมทั้งสิ้น 223 โรงเรียนประกอบด้วยโรงเรียนในเขต อำเภอโกสุมพิสัย อำเภอกุดรัง อำเภอเชียงยืน และอำเภอชื่นชม รวมทั้งสิ้น 145 โรงเรียน อำเภอพิบูลมังสาหาร
ปี พ.ศ. 2534 จังหวัดอุบลราชธานีได้ขอให้กระทรวงมหาดไทยจัดตั้ง "อำเภอสิรินธร" เป็นกรณีพิเศษ เพื่อเฉลิมพระเกียรติแด่สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในวโรกาสที่มีพระชนมายุครบ 36 พรรษาในปี พ.ศ. 2534 ทางราชการจึงได้แยกตำบลคำเขื่อนแก้ว ของอำเภอโขงเจียม และตำบลคันไร่ ตำบลช่องเม็ก ตำบลโนนก่อ ตำบลนิคมลำโดมน้อย ตำบลฝางคำ ของอำเภอพิบูลมังสาหาร จัดตั้งขึ้นเป็นอำเภอมีชื่อว่า อำเภอสิรินธร ตาม อันมีผลใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2535 จังหวัดแม่ฮ่องสอน
การปกครองแบ่งออกเป็น 7 อำเภอ 45 ตำบล 402 หมู่บ้าน จังหวัดมหาสารคาม
เมืองมหาสารคามได้สร้างวัดดอนเมือง ซึ่งภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น วัดข้าวฮ้าว (วัดธัญญาวาส) และได้ย้ายกองบัญชาการไปอยู่ริมหนองกระทุ่มด้านเหนือของวัดโพธิ์ศรีปัจจุบัน ในปี พ.ศ. 2456 หม่อมเจ้านพมาศ นวรัตน์ เป็นปลัดมณฑลประจำจังหวัด โดยความเห็นชอบของพระมหาอำมาตยาธิบดี (เส็ง วิริยะศิริ) ได้ย้ายศาลากลางไปอยู่ที่ตั้งศาลากลางหลังเดิม (ที่ว่าการอำเภอเมืองมหาสารคามปัจจุบัน) และในปี พ.ศ. 2542 ได้ย้ายศาลากลางไปอยู่ ณ ที่ตั้งปัจจุบัน มีผู้ดำรงตำแหน่งเจ้าเมือง หรือผู้ว่าราชการจังหวัด รวม 46 คน[2] อำเภอหว้านใหญ่
หว้านใหญ่ เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร จังหวัดอุบลราชธานี
ในปัจจุบัน จังหวัดอุบลราชธานีแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 25 อำเภอ 219 ตำบล 2469 หมู่บ้าน (หมายเลข 6, 13, 16, 17, 18 แยกเป็นจังหวัดอำนาจเจริญ) ได้แก่ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 24
โดยถนนเส้นนี้อยู่ในส่วนหนึ่งของแผนงานการก่อสร้างทางสายหลักเป็น 4 ช่องจราจร ระยะที่ 2 (โครงข่ายที่ 7 สาย อำเภอสัตหีบ-อำเภอพนมสารคาม-อำเภอกบินทร์บุรี-อำเภอปักธงชัย-อำเภอโชคชัย-อำเภอนางรอง-อำเภอปราสาท-อุบลราชธานี-มุกดาหาร (รวม อำเภอสีคิ้ว-อำเภอโชคชัย)) รวมระยะทาง 834 กม. ของกรมทางหลวง อย่างไรก็ตาม เส้นทางบางส่วนที่มีความสำคัญสูงมาก เนื่องจากอยู่ใกล้ตัวเมืองใหญ่ หรือเป็นเส้นทางหลักของประเทศ ได้มีการเสนอของบประมาณ และดำเนินการไปบ้างแล้ว เทศบาลตำบลหนองหาร
มีจำนวนหมู่บ้าน 5 หมู่บ้าน ดังนี้ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา
ปัจจุบันจังหวัดพระนครศรีอยุธยาประกอบด้วย 16 อำเภอ ได้แก่ รายชื่อวัดในจังหวัดมหาสารคาม
 คณะสงฆ์อำเภอยางสีสุราชได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น ๗ ตำบล ๕๙ วัด
โดยแบ่งเป็น ๓ ประเภทได้แก่ ๑. พัทธสีมา ๑๐ วัด ๒. สำนักสงฆ์ ๓๖ วัด
๓. ที่พักสงฆ์ ๑๓ วัด (ข้อมูลวันที่ ๑๖ กันยายน ๒๕๖๑ / ๐๓:๒๐ น.)
 (พระครูอมรปัญญาคุณ(สอง) เจ้าคณะตำบลสร้างแซ่ง)
 (พระอธิการประเคน วุฒิธมฺโม รองเจ้าคณะตำบลสร้างแซ่ง)
 (๒.) ตำบลดงเมือง มี ๖ วัด ดังนี้
 (พระครูสุตธรรมโสภิต(ประเวศน์/ป.ธ.๔) เจ้าคณะอำเภอยางสีสุราช)
 (๓.) ตำบลนาภูมี ๙ วัด ดังนี้ 
 (พระครูอุดมบุญโชติ(บุญชู) เจ้าคณะตำบลนาภู) 
 (พระครูสุจิตธรรมสร(ดำริ) รองเจ้าคณะตำบลนาภู)
 (๔.) ตำบลบ้านกู่ มี ๗ วัด ดังนี้
 (พระครูจารุธรรโมภาส(ทองพูน/พธ.บ.) เจ้าคณะตำบลบ้านกู่)
 (พระครูปริยัติวรธรรมรังษี(สุรสิทธิ์/ป.ธ.๔,พธ.บ.) รองเจ้าคณะตำบลบ้านกู่) 
 (๕.) ตำบลยางสีสุราช มี ๖ วัด ดังนี้
 (พระครูกิตติญาณประสุต(คำพันธ์) เจ้าคณะตำบลยางสีสุราช)
 (พระครูกัลยาณสราภิรักษ์(มงคล) เจ้าคณะตำบลดงเมือง)
 (๖.) ตำบลแวงดง มี ๑๒ วัด ดังนี้
 (พระครูวีรธรรมาภิบาล(สุริยัน/พธ.บ.) เจ้าคณะตำบลแวงดง) 
 (พระครูประภากรวิชัย(ทองอินทร์/พธ.บ.) รองเจ้าคณะตำบลแวงดง) 
 (๗.) ตำบลหนองบัวสันตุ มี ๘ วัด ดังนี้
 (พระครูปทุมสันติธรรม(สวัสดิ์) เจ้าคณะตำบลหนองบัวสันตุ)
 (พระครูโอภาสอุดมคุณ(อุดม) รองเจ้าคณะตำบลหนองบัวสันตุ) จังหวัดมิยางิ
จังหวัดมิยางิมีเขตปกครองระดับ "เมือง" ด้วยกัน 14 เขตปกครอง ดังนี้ อำเภอมีทั้งหมด 10 อำเภอ ซึ่งมีตำบลและหมู่บ้านดังนี้ จังหวัดมุกดาหารในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554
การเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร พ.ศ. 2554 เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2554 กำหนดให้มีขึ้นในวันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2554 โดยแบ่งเขตการเลือกตั้งออกเป็น 2 เขตเลือกตั้ง โดยแต่ละเขตเลือกตั้ง จะมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรได้เขตละ 2 คน จังหวัดสกลนคร
สาย 241 อุบลราชธานี-สกลนคร,มุกดาหาร-สกลนคร (รถตู้,มินิบัส) , สาย 235 มุกดาหาร-อุดรธานี (รถตู้) ประเทศไทย
การปกครองส่วนภูมิภาคจัดระเบียบเป็น 76 จังหวัด 878 อำเภอ 7,255 ตำบล[2] จังหวัดล่าสุดของประเทศไทย คือ จังหวัดบึงกาฬซึ่งแยกจากจังหวัดหนองคายในปี 2554 มณฑลเทศาภิบาล
ในปี พ.ศ. 2458 ดินแดนสยามมีมณฑลอยู่ 19 แห่งครอบคลุมพื้นที่ 72 เมือง (เปลี่ยนเป็น "จังหวัด" ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว) อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจตกต่ำจึงทำให้หลายมณฑลถูกยุบรวมกันตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 (มณฑลเพชรบูรณ์ถูกยุบลงไปก่อนหน้านั้นแล้ว) ภายหลังจึงคงเหลืออยู่เพียง 14 มณฑล ได้แก่ กรุงเทพพระมหานคร มณฑลจันทบุรี มณฑลนครชัยศรี มณฑลนครสวรรค์ มณฑลนครศรีธรรมราช มณฑลนครราชสีมา มณฑลปราจีนบุรี มณฑลปัตตานี มณฑลพายัพ มณฑลพิษณุโลก มณฑลภูเก็ต มณฑลราชบุรี มณฑลอยุธยา และมณฑลอุดรธานี ทั้งหมดถูกล้มเลิกไปในปี พ.ศ. 2476 ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง เมื่อมีการตรา"พระราชบัญญัติการบริหารราชการส่วนภูมิภาค พุทธศักราช 2476" ขึ้น และนับจากนั้น จังหวัดก็ได้กลายเป็นเขตการปกครองย่อยของประเทศไทยที่มีระดับสูงที่สุด
มณฑลที่ใหญ่ ๆ ได่แก่ มณฑลพายัพ มณฑลอุดรธานี และมณฑลอีสาน มีเขตการปกครองพิเศษที่มีระดับอยู่ระหว่างมณฑลกับเมือง (จังหวัด) เรียกว่า "บริเวณ" มีข้าหลวงประจำบริเวณเป็นผู้ปกครอง ได้แก่ อำเภอดอนตาล
ดอนตาล เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดมุกดาหาร สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดมุกดาหาร
จังหวัดมุกดาหาร มีเขตเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร 2 เขต (พ.ศ. 2554) และมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรแบบแบ่งเขตเลือกตั้งได้ 2 คน จากทั้งหมด 375 คนทั่วประเทศในสภาผู้แทนราษฎรไทย