แรนดี ออร์ตัน เกิดเมื่อไหร่?
แรนดี ออร์ตัน
แรนแดล คีธ "แรนดี" ออร์ตัน (Randal Keith "Randy" Orton; เกิด 1 เมษายน ค.ศ. 1980) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักแสดงชาวอเมริกัน[1][2][3] ปัจจุบันเซ็นสัญญาปล้ำกับWWEในนามที่รู้จักกันดี แรนดี ออร์ตัน (Randy Orton) เจ้าของท่าไม้ตายชื่อดังอย่าง RKO[4] เป็นนักมวยปล้ำรุ่นที่3 ต่อจากปู่ บ๊อบ ออร์ตัน ซีเนียร์ และพ่อ บ๊อบ ออร์ตัน จูเนียร์ ซึ่ง 2 รุ่นก่อนหน้าก็ประสบความสำเร็จมามากมาย[2][5]
แอนดี แมสซีย์ (วาทยากร)
แอนดี แมสซีย์ (1 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นวาทยากรและคีตกวีชาวอังกฤษ รู้จักกันส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1991– ค.ศ. 2002 แอนดี แมสซีย์เป็นวิทยากรหลักในโตเลโด ซิมโฟนี ออเครสตรา ก่อนหน้านี้ตำแหน่งหลักเขาเคยเป็นวาทยากรของเฟรสโน ฟิลฮาร์โมนิก, เดอะ นิว ออลีนส์ ฟิลฮาร์โมนิก-ซิมโฟนี ออเครสตรา และโรดไอแลนด์ ฟิลฮาร์โมนิก ซิมโฟนี ออเครสตรา แอนดี แมสซีย์ เสียชีวิตที่บ้านในรัฐเวอร์มอนต์ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัยอายุ 72 ปี ภายหลังต่อสู้กับโรคมะเร็งมาอย่างยาวนาน แคร์รี อันเดอร์วูด
อันเดอร์วูด เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1983 ที่เมืองมัสโคกี รัฐโอคลาโฮมา ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นบุตรสาวของ สตีเว่น และ แคโรล อันเดอร์วูด เธอเติบโตมากับฟาร์มของพ่อแม่ในเมืองชีโคตา รัฐโอคลาโฮมา[2] พ่อของเธอทำงานที่โรงเลื่อย ขณะที่แม่เธอเป็นครูสอนที่โรงเรียนประถม[3] เธอมีพี่สาวสองคน คือ แชนนา และ สเตฟานี[4][5] ในช่วงที่เธอยังเด็กนั้นเธอได้แสดงในรายการโชว์ความสามารถ รอบบินส์ เมมโมเรียล ทาเลนท์ โชว์ และเธอยังร้องเพลงที่โบสถ์ชุมชน (โบสถ์เฟริสต์ฟรีวิลแบปทิสต์) ด้วย[6] หลังจากนั้นเธอก็ได้เริ่มร้องเพลงที่งานต่าง ๆ ในชุมชนของเมืองชีโคตา[7] รอน บรรจงสร้าง
รอน บรรจงสร้าง (ชื่อเล่น อี๊ด) หรือชื่อจริงคือ ถิรยุทธ ตันติพิพัฒน์ เกิดเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2507 เป็นนักแสดงชาวไทย คุณพ่อเป็นทหาร ศึกษาที่แผนกไฟฟ้าที่โรงเรียนช่างกล ขส.ทบ. ในระดับ ปวช. และเรียนต่อที่วิทยาลัยเทคโนโลยีและอาชีวะศึกษา วิทยาเขตเทคนิคนนทบุรี จนจบระดับปวส. เข้าสู่วงการบันเทิงด้วยการถ่ายแบบลงนิตยสารและมีผลงานแสดงมิวสิกวิดีโอ เออร์เนสต์ มาร์สเดน
เซอร์เออร์เนสต์ มาร์สเดน (; 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1889 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1970) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอังกฤษ-นิวซีแลนด์ เกิดที่อีสต์แลงคาเชอร์ เข้าศึกษาที่ Queen Elizabeth's Grammar School เมืองแบล็กเบิร์น เขาได้พบกับเออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ขณะศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ เมื่อยังเป็นนักศึกษา เขาได้ทำการทดลองอันมีชื่อเสียงคือ การทดลองไกเกอร์-มาร์สเดน (Geiger-Marsden experiment) หรือการทดลองแผ่นฟอยล์ทองคำร่วมกับฮันส์ ไกเกอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1909 ภายใต้การกำกับดูแลของรัทเทอร์ฟอร์ด ต่อมาในปี 1905 เขาได้เป็นศาสตราจารย์ด้านฟิสิกส์ที่มหาวิทยาลัยวิกตอเรียแห่งเวลลิงตัน ประเทศนิวซีแลนด์ ด้วยการแนะนำจากรัทเทอร์ฟอร์ด  อ็องรี ดาร์ตัว
อ็องรี ดาร์ตัว () หรือ พระเจ้าอ็องรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส หรือ พระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งฝรั่งเศส ตามการออกเสียงแบบอังกฤษ เป็นพระราชนัดดาในพระเจ้าชาร์ลที่ 10 พระองค์ว่าเป็นกษัตริย์ฝรั่งเศสพระองค์ต่อจากพระเจ้าหลุยส์ที่ 19 โดยพวกนิยมกษัตริย์ ตั้งแต่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 ถึง 9 สิงหาคม ปีเดียวกัน แต่ถึงอย่างไรก็ตามการครองราชย์ของพระองค์ยังเป็นที่เลื่อนลอย เนื่องจากพระองค์ทรงยอมรับการปฏิวัติและรัฐฝรั่งเศสก็มิได้ระบุไว้แต่อย่างใด รอนนี มอรัน
มอรันเกิดเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 โดยมอรันเป็นเด็กในท้องถิ่นเพราะเขาเกิดที่ย่านในเมืองลิเวอร์พูล ซึ่งมอรันได้เข้าร่วมทีมเยาวชนของลิเวอร์พูลในตำแหน่งแบ็คซ้ายพร้อมกับเป็นช่างไฟฝึกหัดกระทั่งได้เซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1952 ในยุคที่ดอน เวลช์ เป็นผู้จัดการทีมในขณะนั้นมอรันมีอายุเพียง 17 ปี ดาร์เรน โอชอนิสซี
ดาร์เรน โอชอนิสซี หรือที่รู้จักกันในนามปากกา ดาร์เรน แชน เป็นนักเขียนชาวไอริช เกิดเมื่อวันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 1972 ที่โรงพยาบาลโทมัสในกรุงลอนดอน มีผลงานที่มีชื่อเสียงคือ วรรณกรรมแฟนตาซีปนสยองขวัญเรื่อง ดาร์เรน แชน ซึ่งเขาได้นำนามปากกามาเป็นชื่อตัวเอกในหนังสือ แคร์รี อันเดอร์วูด
แคร์รี แมรี อันเดอร์วูด (English: Carrie Marie Underwood; เกิด 10 มีนาคม ค.ศ. 1983) เป็นนักร้องคันทรี, นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกา ซึ่งมีชื่อเสียงมาจากการชนะเลิศการประกวดรายการอเมริกันไอดอล ฤดูกาลที่ 4 ในปี ค.ศ. 2005 และกลายเป็นหนึ่งในนักร้องที่ประสบความสำเร็จที่สุดในทุกวงการเพลง ความสำเร็จของเธอทำให้เธอได้เข้าเป็นสมาชิกแกรนด์โอลออปรีย์ ใน ปีค.ศ. 2008 และเข้ามาอยู่ในหอเกียรติยศดนตรีโอคลาโฮมา (Oklahoma Music Hall of Fame) ในปีค.ศ. 2009[1] เธอชนะรางวัลดนตรีหลายรางวัล รวมถึง 7 รางวัลแกรมมี, 17 รางวัลบิลบอร์ดมิวสิก, 11 รางวัลอะแคดามีออฟคันทรีมิวสิก และ 9 รางวัลอเมริกันมิวสิก แรนดี ออร์ตัน
ออร์ตันมีชื่อเสียงโด่งดังจากการคว้าแชมป์โลกที่อายุน้อยที่สุดของWWE โดยการเอาชนะนักมวยปล้ำจอมเทคนิคอย่างคริส เบนวา ด้วยอายุเพียง 24 ปี 4 เดือน 15 วันในปี 2004 และยังคงไม่มีใครทำลายสถิตินี้ได้จนถึงทุกวันนี้[6][7] โทนี แบรกซ์ตัน
โทนี มิเชลล์ แบรกซ์ตัน () เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง แนวอาร์แอนด์บี ชาวอเมริกันและยังเป็นนักแสดง เธอเคยได้รับรางวัลแกรมมี่มาแล้ว 6 ครั้งและมียอดขายทั่วโลกมากกว่า 40 ล้านชุด และมีซิงเกิลอันดับ 1 อย่าง "Un-break My Heart" ถือเป็นซิงเกิลของศิลปินหญิงที่มียอดขายมากที่สุดเป็นอันดับ 2 ในประวัติศาสตร์ของนิตยสารบิลบอร์ด แบรกซ์ตั้งมีเสียงแบบ contralto อารอน เอคฮาร์ท
อารอน เอคฮาร์ท (; เกิด 12 มีนาคม ค.ศ. 1968) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงจากการรับบท ฮาร์วีย์ เดนท์ อัยการของเมืองก็อทแธมใน "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
อาร์เทอร์ ฮอลลี คอมป์ตัน (Arthur Holly Compton) (10 กันยายน พ.ศ. 2435 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2505) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ พ.ศ. 2470 ในฐานะที่เขาค้นพบการกระเจิงของโฟตอนจากอิเล็กตรอน อันเป็นการพิสูจน์สมบัติความเป็นอนุภาคของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อาร์เทอร์ คอมป์ตัน รู้จักกันดีในฐานะหัวหน้าห้องปฏิบัติการโลหวิทยาของโครงการแมนฮัตตัน และนายกสภามหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์ระหว่าง พ.ศ. 2488 - 2496 แคร์รี อันเดอร์วูด
ในเดือนธันวาคม ปี 2005 อันเดอร์วูดได้ถูกจัดให้เป็น Oklahoman of the Year โดย Oklahoma Today[24] ในเดือนธันวาคมปี 2006 อันเดอร์วูดได้ร่วมร้องเพลงกับ โทนี เบนเนต, ไมเคิล บูเบล และ จอช โกรแบน ในเพลง "For Once in My Life" ในรายการ The Oprah Winfrey Show[25] ในเดือนเดียวกันนั้นเธอได้สรรเสริญแก่ ดอลลี พาร์ตัน ด้วยการร้องเพลง "Islands in the Stream" ร่วมกับ เคนนี โรเจอร์ (ต้นฉบับของ พาร์ตัน และ โรเจอร์) ที่ Kennedy Center Honors ซึ่งให้เกียรติแก่พาร์ตันในปีนั้น อันเดอร์วูดได้แสดงกับ USO Christmas Tour ในประเทศอิรักในช่วงเทศกาลวันหยุดในปี 2006[26] อันเดอร์วูดยังได้แสดงคอนเสิร์ต Idol Gives Back 2007 โดยร้องเพลง "I'll Stand By You" ของ เดอะพรีเทนเดอร์ โดยในเวอร์ชันของเธอเปิดตัวที่อันดับ 6 บน Billboard's Hot 100 Songs ในปี 2007 เช่นเดียวกัน Victoria's Secret จัดให้อันเดอร์วูดเป็นนักดนตรีหญิงที่เซ็กซี่ที่สุด[27] แอรอน สวอตซ์
แอรอน ฮิลเลล สวอตซ์ (; 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2529 – 11 มกราคม พ.ศ. 2556) เป็นทั้งนักโปรแกรมคอมพิวเตอร์ นักลงทุน นักเขียน ผู้จัดตั้งทางการเมือง ชาวอเมริกันซึ่งอยู่ใน ลัทธิแฮกเกอร์อินเทอร์เน็ต เขามีส่วนร่วมในการพัฒนารูปแบบของฟีดที่เรียกว่าอาร์เอสเอส และรูปแบบภาษามาร์กอัปมาร์กดาวน์ องค์กรครีเอทีฟคอมมอนส์ โครงร่างเว็บไซต์ web.py และเว็บไซต์ข่าวทางสังคมอย่างเรดดิต ซึ่งเขาได้เป็นหุ้นส่วนหลังจากที่เว็บไซต์ได้ร่วมมือกับบริษัทของเขาที่ชื่อว่า Infogami. สวอตซ์ได้ฆ่าตัวตายระหว่างที่อยู่ภายใต้ข้อกล่าวหาว่าด้วยการขโมยข้อมูล งานของสวอตซ์นั้นมุ้งเน้นไปในด้านความตระหนักและการเคลื่อนไหวทางการเมือง เขามีส่วนช่วยในการเปิดตัวของ Progressive Change Campaign Committee ในปี 2552 เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้ทางด้านการเคลื่อนไหวทางอินเทอร์เน็ตอย่างมีประสิทธิภาพ ในปี 2010 เขาได้เป็นนักวิจัยที่ Safra Research Lab on Institutional Corruption ของมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ซึ่งอยู่ภายใต้การควบคุมของลอว์เรนซ์ เลสสิก เขาก่อตั้งกลุ่มออนไลน์ที่ชื่อว่า Demand Progress ซึ่งเป็นที่รู้จักในการรณรงค์ต่อต้านร่างรัฐบัญญัติหยุดยั้งการละเมิดลิขสิทธิ์ออนไลน์ ดีน ออร์นิช
ศ. ออร์นิชมีชื่อเสียงในการรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจและโรคเรื้อรังประเภทอื่น ๆ โดยวิธีเปลี่ยนวิถีชีวิต เริ่มตั้งแต่ปี ค.ศ. 1977 เขาเป็นผู้นำในงานวิจัยคลินิกที่พิสูจน์เป็นครั้งแรกว่า การเปลี่ยนวิถีชีวิตไม่ใช่แต่เพียงสามารถระงับการเจริญขึ้นของโรคหลอดเลือดหัวใจ แต่สามารถแม้แต่จะฟื้นฟูโรคนั้น วิถีชีวิตที่กล่าวถึงรวมทั้ง อาหารที่ไม่ขัดฟอก ที่มาจากพืช (อาหารมังสวิรัติแบบเคร่ง)[2] การหยุดสูบบุหรี่ การออกกำลังกายเบา ๆ การบริหารความเครียดโดยเทคนิคต่าง ๆ รวมทั้งโยคะ และการนั่งสมาธิ และการอุปการะช่วยเหลือกันด้านจิตใจทางสังคม คุณหมอแสดงความกตัญญูกับสวามีสัตชิตนันทะ ที่ช่วยคุณหมอให้เกิดความคิดแบบองค์รวมในด้านสุขภาพเชิงป้องกัน ไท ดิลลิงเจอร์
รอนัลด์ วิลเลียม "รอนนี" แอร์นีล (Ronald William "Ronnie" Arneill) เกิด 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 นักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา ปัจจุบันเซ็นสัญญากับWWE อดีตสังกัดค่ายNXT ภายใต้ชื่อ ไท ดิลลิงเจอร์ (Tye Dillinger) เจ้าของวลี 10 (เท็น) นอกจากนี้ยังเคยใช้ชื่อ ชอว์น สเปียส์ (Shawn Spears) ในสมาคมอิสระ และยังเคยร่วมงานกับWWE เมื่อปี 2006 และ 2008 ในชื่อ แกวิน สเปียส์ (Gavin Spears) สังกัดFCWและECW การลงประชาทัณฑ์ลอราและแอล. ดี. เนลสัน
ออสติน สามีของลอรา เกิดเมื่อ ค.ศ. 1873 ณ เวโค (Waco) ในเท็กซัส ฟราสเซส โจนส์-สนีด (Frances Jones-Sneed) นักประวัติศาสตร์ เขียนไว้ว่า เดฟและโรดา เนลสัน (Dave and Rhoda Nelson) บิดามารดาของออสติน เกิดเป็นทาสอยู่ในจอร์เจีย โดยเดฟทำงานเป็นช่างหล่อในเวโค แบทแมน (เทอร์รี แม็คกินนิส)
เทอร์รี เกิดในเมืองเมืองก็อธแฮม ในวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2022 กับวอร์เรน และแมรี่ แม็คกินนิส นักวิจัยทางวิทยาศาสตร์ที่เวย์น-เพาเวอร์ และนักดาราศาสตร์ที่ Astro-Tech respectively โดยการเข้าเรียนของเขาเองเขาครั้งหนึ่งเคยเป็น "เด็กเลว" ในฐานะที่เป็นอดีตสมาชิกของแก๊งข้างถนนที่ดำเนินการโดยการต้มตุ๋นหนุ่มชาร์ลี "บิ๊กไทม์" บิจโลว์ เทอร์รี่มีส่วนแบ่งยุติธรรมของการใช้เสริมที่มี Gotham City Police เมื่ออายุสิบสี่ในขณะที่พ่อแม่ของเขากำลังจะผ่านการหย่าร้าง จนกระทั่งได้ถูกอุปถัมถ์สามเดือนในสถานพินิจ (ได้รับยังไม่บรรลุนิติภาวะเขารอดโทษในปีที่สามของชาร์ลี) อ็องรี เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก
อ็องรี มารี แรมง เดอ ตูลูซ-โลแทร็ก-มงฟา (; 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1864 - 9 กันยายน ค.ศ. 1901) เป็นจิตรกร ช่างพิมพ์ ช่างเขียนแบบ และอิลลัสเตรเตอร์ ("Illustrator") สมัยอิมเพรสชันนิสม์สมัยหลังคนสำคัญของประเทศฝรั่งเศสในคริสต์ศตวรรษที่ 19 มีความเชี่ยวชาญทางการเขียนโปสเตอร์ของชีวิตผู้คนในบริเวณมงมาตร์ และผู้ชอบใช้ชีวิตในวงการของความฟุ้งเฟ้อและโรงละครในสมัยปลายคริสต์ศตวรรษ (fin de siècle) ของปารีส เกออร์ค คันทอร์
เกออร์ค แฟร์ดีนันท์ ลูทวิช ฟิลลิพ คันทอร์ (; 3 มีนาคม ค.ศ. 1845 – 6 มกราคม ค.ศ. 1918) เป็นนักคณิตศาสตร์ เกิดในรัสเซีย แต่ใช้ชีวิตอยู่ในเยอรมนี มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในนามของผู้บัญญัติทฤษฎีเซตยุคใหม่ โดยได้ขยายขอบเขตของทฤษฎีเซตให้ครอบคลุมแนวคิดของจำนวนเชิงอนันต์ (transfinite or infinite numbers) ทั้งจำนวนเชิงการนับและจำนวนเชิงอันดับที่ นอกจากนี้ คันทอร์ยังเป็นที่รู้จักจากผลงานในเรื่องการแทนฟังก์ชันด้วยอนุกรมตรีโกณมิติที่เป็นเอกลักษณ์ (unique representation of functions by means of trigonometric series) ซึ่งเป็นภาคขยายของอนุกรมฟูรีเย อาเธอร์ เบนท์ลี่ย์
อาเธอร์ เบนท์ลี่ย์ (16 ตุลาคม ค.ศ. 1870 – 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1957 ) เป็นนักรัฐศาสตร์และนักนักปรัชญา ซึ่งทำงานในสาขาญาณวิทยา ตรรกศาสตร์ ภาษาศาสตร์ และมีส่วนร่วมในการพัฒนาระเบียบวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ของรัฐศาสตร์ เขาได้รับปริญญาตรีสาขาศิลปศาสตร์ในปี ค.ศ. 1892 และปริญญาเอกในปี ค.ศ. 1895ที่มหาวิทยาลัยจอนส์ฮอปกินส์[1][1][1] เรด-อาร์เคโอ
เรด-อาร์เคโอ (Rated-RKO) เป็นกลุ่มนักมวยปล้ำฝ่ายอธรรมของWWEประกอบด้วยเอดจ์และแรนดี ออร์ตัน แรนดี ออร์ตัน
ในเดือนพฤศจิกายน 2014 ออร์ตันได้ถูกกลุ่มออธอริตีหักหลังและรุมทำร้ายจนต้องหายจากการปล้ำตามเรื่องราว เพราะต้องไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง Condemned 2: Desert Pray ก่อนจะกลับมาล้างแค้นออธอริตีในฟาสต์เลน (2015)[105] และเปิดศึกกับเซท รอลลินส์เอาชนะไปได้ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 31[106] ในรอว์ 6 เมษายน ออร์ตันชนะสามเส้าได้สิทธิ์ชิงแชมป์โลกกับรอลลินส์ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2015)[107] ต่อมาได้เพิ่มกติกาปล้ำในกรงเหล็ก โดยออร์ตันถูกแบนห้ามใช้ท่า RKO และเคนเป็นคนเฝ้าประตูกรง สุดท้ายรอลลินส์ป้องกันแชมป์เอาไว้ได้[108] ในเพย์แบ็ก (2015) ออร์ตันได้แพ้ 4 เส้าชิงแชมป์โลก[109] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2015)ออร์ตันได้ร่วมชิงกระเป๋าสิทธิ์ชิงแชมป์โลกโดยเชมัสคว้าไปได้[110] ในแบทเทิลกราวด์ (2015)ออร์ตันเอาชนะเชมัสไปได้ในบ้านเกิด เซนต์หลุยส์, มิสซูรี[111] ก่อนจะแพ้ให้เชมัสในซัมเมอร์สแลม (2015)[112] ในเดือนตุลาคม 2015 ออร์ตันได้รับบาดเจ็บที่หัวไหล่ต้องเข้ารับการผ่าตัดและพักฟื้นเป็นเวลานาน[113] แรนดี ออร์ตัน
หลังจากจบการศึกษาจากโรงเรียนมัธยมในปี 1998 ออร์ตันกับการฝึกทหารนาวิกโยธินสหรัฐ ตรงฐานที่เขาได้รับการปลดประจำการความประพฤติที่ไม่ดี ในปีต่อมาหลังจากที่ไป UA อยู่สองครั้งและไม่เชื่อฟังคำสั่งจากผู้บังคับบัญชา[10] ภายใต้รหัสเครื่องแบบทหารผู้พิพากษาภาคเอกชนชั้นแรกออร์ตันได้รับการพยายามตัดสินภายใต้ศาลทหารพิเศษภายหลังการใช้เวลา 38 วันในคุกทหาร แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี
โกลด์สเวิร์ทธีผู้เกิดเมื่อวันที่ 26 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 ที่เชสเชอร์ในสหราชอาณาจักรเป็นบุตรของอัลลิน โกลด์สเวิร์ทธี (ค.ศ. 1929–ค.ศ. 2001) อดีตศาสตราจารย์ทางสาขาคณิตศาสตร์ประยุกต์ ที่ มหาวิทยาลัยลีดส์ โกลด์สเวิร์ทธีเติบโตขึ้นทางด้านฮาร์โรเกทของลีดส์ในเวสต์ยอรค์เชอร์ ตั้งแต่อายุได้ 13 ปีโกลด์สเวิร์ทธีก็ทำงานในฟาร์ม และมีความเห็นว่าคุณสมบัติของงานประจำที่ซ้ำๆ กันของงานที่เกี่ยวกับการทำฟาร์มก็คล้ายคลึงกันกับกระบวนการสร้างงานประติมากรรม ดังที่กล่าวไว้ว่า “งานส่วนใหญ่ของผมก็คือการขุดเก็บมันฝรั่ง ที่คุณต้องจับจุดให้เข้ากับจังหวะ (rhythm) ของงาน” อาร์น แอนเดอร์สัน
มาร์ติน แอนโทนี ลันด์ () เกิดวันที่ 20 กันยายน ค.ศ. 1958 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ของ WWF และ NWA/WCW ในวงการมวยปล้ำมีชื่อว่า อาร์น แอนเดอร์สัน () ปัจจุบันเขาทำหน้าที่เป็นผู้ผลิตระดับสูงสำหรับค่ายของรอว์ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด (Ernest Rutherford, 30 สิงหาคม พ.ศ. 2414 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2480) หรือในชื่อที่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่า ลอร์ด รัทเทอร์ฟอร์ด ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดา" แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการโคจรของอะตอม ชื่อของเขาได้นำไปใช้เป็นชื่อธาตุที่ 104 คือ รัทเทอร์ฟอร์เดียม เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน
เอ็ดเวิร์ด แฮรริสัน นอร์ตัน () เกิดวันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 1969 (พ.ศ. 2512) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน ผู้กำกับภาพยนตร์ เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 2 ครั้ง และได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ ผลงานที่เป็นที่รู้จักเช่นเรื่อง "Primal Fear", "American History X" และ "Fight Club" วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน (; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947) หรือที่รู้จักกันในนาม ชาลส์ โมลตัน () เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกันผู้ประดิษฐ์ต้นแบบเครื่องจับเท็จยุคแรก นักเขียนและ นักเขียนการ์ตูนที่สร้างตัวละครวันเดอร์วูแมน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น ดีน ออร์นิช
ศ. น.พ. ดีน ไมเคิล ออร์นิช (English: Dean Michael Ornish) เกิดวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2496 เป็นแพทย์ ประธาน และผู้จัดตั้งสถาบันวิจัยการแพทย์เชิงป้องกัน ซึ่งเป็นสถาบันไม่ทำการเพื่อผลกำไรอยู่ในเมือง Sausalito มลรัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา และเป็นศาสตราจารย์คลินิกการแพทย์ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนียซานฟรานซิสโก (UCSF)[1] ศ. ออร์นิชมีชื่อเสียงในผลงานวิจัยเกี่ยวกับการรักษาโรคหลอดเลือดหัวใจและโรคเรื้อรังประเภทอื่น ๆ โดยวิธีการเปลี่ยนวิถีชีวิตโดยการบริโภคอาหารที่ไม่ขัดฟอกจากพืช การหยุดสูบบุหรี่ การออกกำลังกายเบา ๆ และการใช้เทคนิคต่าง ๆ เพื่อบริหารความเครียด แรนดี ออร์ตัน
ในเพย์แบ็ก (2017)แพ้เบรย์ในกติกา "House of Horrors" จากการก่อกวนของจินเดอร์ มาฮาลซึ่งเป็นผู้ท้าชิงอันดับ1กับออร์ตัน และเป็นการจบเรื่องราวกับเบรย์[130] ในแบ็กแลช (2017)เสียแชมป์ให้มาฮาลและพลาดการชิงคืนในมันนีอินเดอะแบงก์ (2017)[131][132] ในแบทเทิลกราวด์ (2017)แพ้ชิงแชมป์กับมาฮาลในกติกาปัญจาบพริซันแมตช์(แมตช์กรงไม้ไผ่)[133] ในฟาสต์เลน (2018)ได้คว้าแชมป์ยูเอสจากบ็อบบี รู้ดทำให้เป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่18[134] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 34เสียแชมป์ให้มาฮาลแบบ4เส้า[135] 2วันต่อมาออร์ตันได้ชนะแมตช์หาผู้ท้าชิงแชมป์ยูเอสกับมาฮาล[136] ทว่ามาฮาลเสียแชมป์ให้เจฟฟ์ ฮาร์ดีซะก่อน[137] ทำให้ออร์ตันได้ชิงกับเจฟฟ์ในแบ็กแลช (2018)แต่ไม่สำเร็จ[138] ก่อนจะพักเข้ารับการผ่าตัดหัวเข่า[139] ออร์ตันได้ปรากฏตัวในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2018)โดยออกมาทำร้ายเจฟฟ์ ฮาร์ดีหลังจากเสียแชมป์ยูเอสให้ชินซูเกะ นากามูระทำให้ออร์ตันเป็นฝ่ายอธรรม แบรนดี้ นอร์วูด
แบรนดี้ รายานา นอร์วูด () เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1979 หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ แบรนดี้ (Brandy) เป็นนักร้องอเมริกัน แนวอาร์แอนด์บี นักแต่งเพลง นักแสดง โปรดิวเซอร์ภาพยนตร์ ในบางครั้งเป็นแร็ปเปอร์  ร็อกกี จอห์นสัน
ร็อกกี จอห์นสัน () เกิดวันที่ 24 สิงหาคม ค.ศ. 1944 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา ของสมาคมเวิลด์เรสต์ลิงเฟเดเรชั่น(WWF) อดีตแชมป์โลกแทกทีมคู่กับโทนี แอตลาส เป็นพ่อของดเวย์น จอห์นสัน หรือ เดอะ ร็อก และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2008 ทิลดา สวินตัน
แคเทอรีน มาทิลดา "ทิลดา" สวินตัน () เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงภาพยนตร์ทั้งภาพยนตร์นอกกระแสและภาพยนตร์กระแสหลัก เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม จากการรับบทคาเรน คราวเดอร์ในภาพยนตร์เรื่อง "Michael Clayton" โรนัลด์ คอลแมน
โรนัลด์ ชาร์ล คอลแมน () (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1891 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 ครั้งจาก "Bulldog Drummond" และ "Condemned" (ทั้ง 2 เรื่องในปี 1930), "Random Harvest" (1942); และ "A Double Life" (1947) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ที่เขารับบทแอนโทนี จอห์น เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในปี 1947 จากบทในภาพยนตร์เรื่อง "A Double Life" เช่นกัน  ร็อบ แวน แดม
แวน แดมได้เจอกับแรนดี ออร์ตันในวันไนท์สแตนด์ (2007) และเอาชนะได้ในแมตช์จับใส่เตียงพยาบาล ต่อมาได้หมดสัญญาการปล้ำใน WWE และไม่มีการต่อสัญญาแต่อย่างใด ในรอว์ฉลองครบรอบ 15 ปี ร็อบ แวน แดมได้กลับมาและเอาชนะซานติโน มาเรลลาไปได้ เป็นการกลับมาของแวน แดม แบบชั่วคราว จิมมี แคลนตัน
จิมมี แคนตัน () เกิดเมื่อ 2 กันยายน ค.ศ. 1938 ที่เมืองบาตันรูช ในรัฐลุยส์เซียนา สหรัฐอเมริกา เขาตั้งวงดนตรีของตัวเองตั้งแต่สมัยยังเรียนอยู่ในชั้นมัธยม ในยุค ปี 1956 นั้นเขาคือไอดอลคนหนึ่งของชาวอเมริกัน สมัยเรียนไฮสคูลเขามีวง Rockets เป็นวงดนตรีคู่ใจ เคยเป็นดีเจที่ WHEX ใน Columbia, Pennsylvania ในช่วงปี 1972 และ 1976 และทศวรรษ 1970 มีชื่ออยู่ในทำเนียบของ The Museum of the Gulf Coast Hall of Fame และ The Louisiana Music Hall of Fame เอ็มมา วอตสัน
เอ็มมา ชาร์ล็อต ดูแอร์ วอตสัน[1] (English: Emma Charlotte Duerre Watson; เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2533)[2] เป็นนักแสดงหญิง นางแบบ และนักกิจกรรมหญิงชาวบริติช เกิดในปารีสและเติบโตในออกซฟอร์ดไชร์ วอตสันเข้าเรียนโรงเรียนดรากอนสกูลขณะเป็นเด็ก และเรียนการแสดงที่โรงเรียนสเตจโคชเธียเตอร์อาตส์ สาขาออกซฟอร์ด เธอเป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงในบทเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ในภาพยนตร์ชุด<i data-parsoid='{"dsr":[1969,1988,2,2]}'>แฮร์รี พอตเตอร์ ปรากฏตัวในภาพยนตร์<i data-parsoid='{"dsr":[2009,2028,2,2]}'>แฮร์รี พอตเตอร์</i>แปดภาคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544-2554 โดยก่อนหน้านั้นเธอเคยแสดงเฉพาะละครในชั้นเรียน[3] แฟรนไชส์ แฮร์รี พอตเตอร์ ทำให้วอตสันมีชื่อเสียงทั่วโลก ได้รับคำยกย่อง และรายได้มากกว่า 10 ล้านปอนด์[4] เธอยังคงรับงานแสดงนอกจากภาพยนตร์<i data-parsoid='{"dsr":[2927,2946,2,2]}'>แฮร์รี พอตเตอร์ อีก เรื่องแรกคือพากย์เสียงในภาพยนตร์ การผจญภัยของเดเปอโร และปรากฏในภาพยนตร์โทรทัศน์ฉบับดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง รองเท้าบัลเลต์ ตั้งแต่นั้นมา เธอได้รับบทในภาพยนตร์เรื่อง วัยป่วนหัวใจปึ้ก และวัยร้าย วัยลัก ได้รับบทเป็นตนเองในฉบับ "เกินจริง" ปรากฏตัวชั่วครู่ในภาพยนตร์ วันเนี๊ย...จบป่ะ[5] และรับบทเป็นบุตรบุญธรรมของตัวละครหลักในเรื่อง โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก[6] แอนดี วอร์ฮอล
ในปี1980 การตายของจอห์น เลนนอน ที่ถูกลอบสังหารโดยมือปืนโรคจิต มาร์ก เดวิด แชปแมน (Mark David Chapman) สร้างความหวาดผวาให้กับแอนดีอยู่ระยะหนึ่ง ทำให้เขาระแวดระวังตัวมากขึ้น และไม่ยอมไปไหนอยู่ช่วงระยะหนึ่ง แอนดีวาดภาพ “ปืน (The Gun)” ขึ้นในปี 1981 เพื่อเป็นการต่อต้านและเตือนใจสังคมให้ระแวดระวังถึงอันตรายของมัน ในช่วงหลังๆมานี้ แอนดีก็ไม่ค่อยตัวเด่นดังอย่างเช่นช่วงชีวิตในทศวรรษที่ 60 และ 70 ของเขาอีกแล้ว อาจด้วยวัยที่ล่วงเลยเข้ามาไกลเกินเลข 5 ของเขาพลังหนุ่มที่อัดแน่นจึงค่อยๆอ่อนแรงลง แรนดี ออร์ตัน
ออร์ตันชนะ 3 เส้า ทำให้ได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์ WWE กับมิซในรอยัลรัมเบิล (2011)แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนได้เพราะกลุ่มเดอะนิวเน็กซัสของซีเอ็ม พังก์มาก่อกวนออร์ตันจนแพ้ให้กับมิซ[56] จากนั้นได้เปิดศึกกับซีเอ็ม พังก์ท้าเจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27และออร์ตันเป็นฝ่ายชนะ[57] ออร์ตันได้ย้ายไปอยู่สแมคดาวน์จากการดราฟท์ 25 เมษายน ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)เอาชนะพังก์ได้แบบลาสแมนสแตนดิ้ง เป็นชัยชนะครั้งที่2 ติดต่อกัน[58] 2 วันต่อมาในสแมคดาวน์ ออร์ตันได้คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทจากคริสเตียนเป็นสมัยที่ 8[59] ในโอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011)ป้องกันแชมป์กับคริสเตียนเอาไว้ได้[60] หลังจากที่ออร์ตันป้องกันแชมป์โดยมีคริสเตียนเป็นกรรมการพิเศษ คริสเตียนได้เอาเข็มขัดแชมป์ฟาดใส่หัวออร์ตัน ในแคปิเทล พูนิชเมนท์ป้องกันแชมป์กับคริสเตียนได้อีกครั้งโดยขาคริสเตียนลอดเชือก[61] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2011)ต้องป้องกันแชมป์กับคริสเตียนโดยถ้าออร์ตันทำผิดกฎิตา เข็มขัดจะตกเป็นของคริสเตียนทันที[62] สุดท้ายออร์ตันก็ทำโดยการเตะผ่าหมากของคริสเตียน จนถูกปรับแพ้ฟาล์วและเสียแชมป์ให้คริสเตียน[63] หลังแมตช์ออร์ตันคลั่งกระทืบคริสเตียนเละก่อนจะ RKO บนโต๊ะผู้บรรยาย แล้วก็เดินกลับไป แต่เปลี่ยนใจย้อนกลับมา RKO บนโต๊ะซ้ำอีกรอบจนคริสเตียน กลายเป็นแชมป์แบบอนาถ ถูกหิ้วปีกออกจากสนาม ในซัมเมอร์สแลม (2011)ออร์ตันสามารถเอาชนะคริสเตียนแบบไม่มีกฎกติกา คว้าแชมป์โลกสมัยที่ 9 ได้สำเร็จ[64] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2011)เสียแชมป์ให้กับมาร์ก เฮนรี[65] ออร์ตันได้เปิดศึกกับเวด บาร์เร็ตต์ ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2011)ออร์ตันได้เป็นกัปตันทีมแมตช์ประเพณี 5 ต่อ 5 คัดออก แพ้ให้ทีมบาร์เร็ตต์[66] ในศึก ทีแอลซี (2011) ออร์ตันได้เอาชนะบาร์เร็ตต์ไปได้ในรูปแบบจับฟาดใส่โต๊ะ โดยออร์ตันใส่ท่า RKO เล่นงานบาร์เร็ตต์กับโต๊ะ[67] ในสแมคดาวน์ส่งท้ายปี 2011 ออร์ตันได้เจอกับบาร์เร็ตต์แบบจับกดที่ไหนก็ได้ สุดท้ายออร์ตันถูกบาร์เร็ตต์เหวี่ยงตกบันได[68] ในสแมคดาวน์ 27 มกราคม ออร์ตันได้กลับมาเล่นงานบาร์เร็ตต์ จนกรรมการและนักมวยปล้ำคนอื่นๆ ต้องออกมาช่วยห้ามแต่เหล่านักมวยปล้ำที่เข้ามาห้ามนั้นก็โดน RKO จนหมด[69] ในสแมคดาวน์ 3 กุมภาพันธ์ เอาชนะบาร์เร็ตต์ไปแบบไม่มีการจับแพ้ฟาล์วล้างแค้นได้สำเร็จ[70] ออร์ตันได้ร่วมปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012)ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท แต่ออร์ตันได้รับบาดเจ็บจนมีอาการกระทบกระเทือนทางสมองจากการถูกแดเนียล ไบรอันทำร้าย ทำให้หมดสิทธิ์[71] ในสแมคดาวน์ 2 มีนาคม ออร์ตันได้หายเจ็บกลับมาเจอไบรอันเป็นการล้างแค้น สุดท้ายไม่มีผลตัดสิน เพราะเคนออกมาไล่อัดออร์ตันก่อนจับใส่โชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตันที่หายบาดเจ็บกลับมา[72] ในรอว์ 5 มีนาคม ออร์ตันได้เอาคืนเคนด้วยท่า RKO[73] ทั้งคู่ได้เจอกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28โดยออร์ตันแพ้ ก่อนจะล้างแค้นไปได้ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012)แบบจับกดที่ไหนก็ได้[74] ในโอเวอร์เดอะลิมิต (2012)ได้ปล้ำ 4 เส้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเชมัส, คริส เจริโค, และอัลเบร์โต เดล รีโอ แต่ไม่ได้แชมป์[75] เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28
เรื่องราวของ แรนดี ออร์ตัน และ เคน ในสแมคดาวน์ (2 มีนาคม 2012) แรนดี ออร์ตัน ได้หายจากอาการบาดเจ็บจากการถูก แดเนียล ไบรอัน เอาเข็มขัดแชมป์ฟาดหัวในระหว่างการปล้ำกับ บิ๊กโชว์ ในรอว์ (13 กุมภาพันธ์ 2012) จนมีอาการกระทบกระเทือนทางสมอง โดยออร์ตันกลับมาล้างแค้นไบรอัน สุดท้ายไม่มีผลแพ้ชนะ เพราะเคนออกมาก่อกวน แถมไล่อัดออร์ตัน ในขณะที่ไบรอันหนีไปได้ และเคนเล่นงานออร์ตันด้วยท่าโชคสแลม แล้วเอาไมค์มากล่าวยินดีต้อนรับออร์ตันที่หายบาดเจ็บกลับมา ในรอว์ (5 มีนาคม 2012) ออร์ตันได้มาเอาคืนเล่นงานด้วยท่า RKO กรันต์ อัลเลน
ชาร์ลส์ กรันต์ แบลร์ฟินดี อัลเลน () (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2390 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2422) เกิดในแคนาดา แต่ไปเรียนหนังสือในสหรัฐอเมริกา ฝรั่งเศส และอังกฤษ เมื่ออายุ 25 ปี เขาไปเป็นอาจารย์สอนวิชาตรรกศาสตร์ (รวมทั้งปรัชญา จริยศาสตร์ ภาษาละตินและภาษากรีก) ในมหาวิทยาลัยในจาไมกาอยู่สองสามปี จากนั้นก็กลับยุโรป เขาแต่งงานใหม่ และใช้ชีวิตในแคว้นเคนต์ ประเทศอังกฤษ ส่วนในหน้าหนาวจะไปอยู่ในบ้านทางตอนใต้ของฝรั่งเศส ดิออธอริตี (มวยปล้ำอาชีพ)
ทีมดิออธอริตีมี ทริปเปิลเอช และสเตฟานี แม็กแมน เป็นผู้นำทีม และเป็นผู้ที่ใช้อำนาจเผด็จการ, เหยียดหยาม และสะใจของเจ้าของร่วม WWE ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการกระทำของพวกเขาในฐานะที่เป็น "สุดยอดที่สุดเพื่อธุรกิจ" สมาชิกคนอื่นๆ ของกลุ่มประกอบด้วย แรนดี ออร์ตัน เป็นแชมป์ WWE ผู้มีอำนาจของที่มือหยิบ และ"หน้าตาของ WWE" ,และเคน ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ ผู้ร่วมงานที่รู้จักกันมานาน เดอะนิวเอจเอาต์ลอวส์ (บิลลี่ กัน และโรด ด็อก) ที่ยังมีสัมพันธ์กับกลุ่มเดอะชีลด์ อดีตสมาชิกที่เป็นลูกน้องหลักของผู้มีอำนาจที่ช่วยปกป้องหรือถูกลอบทำร้ายได้จนถึงเดือนมีนาคม 2014 แรนดี ออร์ตัน
ออร์ตันทนทุกข์ทรมานจากไหล่ hypermobile[147] เขามีรอยสักที่นาวิกโยธินสหรัฐสักไว้บนแขนซ้ายของเขา แต่ครอบคลุมมันขึ้นมาหลังจากที่ได้รับการปลดประจำการความประพฤติที่ไม่ดีเมื่อเขาไปแหกคุกครั้งที่สอง เขาถูกส่งกลับบ้านหลังจากที่ใช้ชีวิต 38 วันในคุกทหารที่ค่าย Pendleton ออร์แลนโด จอร์แดน
ออร์แลนโด จอร์แดน (Orlando Jordan; 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1971) เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่เคยอยู่สมาคม WWE และ TNA เคยเป็นแชมป์ยูเอส 1 สมัย คริส ดอทรี
คริสโตเฟอร์ แอดัม "คริส" ดอทรี ( เกิด 26 ธันวาคม ค.ศ. 1979) เป็นนักดนตรีและนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากตำแหน่งร้องนำและกีตาร์จังหวะของวงดนตรีร็อก ดอทรี และเคยเป็นผู้เข้าแข่งขันรายการ"อเมริกันไอดอล" ฤดูกาลที่ห้า ได้อันดับที่สี่ หลังจากเขาถูกคัดออกจากรายการ"ไอดอล" เขาได้ทำดนตรีกับสังกัดอาร์ซีเอเรเคิดส์ และก่อตั้งวงดนตรี ดอทรี อัลบั้มแรกของพวกเขากลายเป็นอัลบั้มร็อกเปิดตัวที่ขายได้เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ของนีลเซนซาวด์สแกน ขายได้มากกว่า 1 ล้านชุดหลังออกจำหน่าย 5 สัปดาห์ มีการบันทึกอัลบั้มก่อนก่อตั้งวงอย่างเป็นทางการ ทำให้คริส ดอทรี เป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการเพียงคนเดียวในอัลบั้ม เชน วอร์ด
เชน วอร์ด (; เกิด 15 ตุลาคม ค.ศ. 1984) เป็นนักร้องและนักแสดงชาวอังกฤษ ผู้ชนะเลิศจากการประกวดแสดงความสามารถ ในรายการ "ดิเอกซ์แฟกเตอร์" เปิดตัวครั้งแรกในซิงเกิล "แดตส์มายโกล" ออกขายในสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 2005 และกลายเป็นเพลงอันดับ 1 ในช่วงวันหยุดคริสต์มาส 2005 กับยอดขาย 313,000 ก๊อปปี้ในวันแรกที่ออกวางขาย กลายเป็นซิงเกิลที่ขายดีที่สุดอันดับ 3 รองจาก "แคนเดิลอินเดอะวินด์" ของเอลตัน จอห์น และ "เอเวอร์กรีน" ของวิล ยัง ซึ่งขายได้ 685,000 และ 400,000 ก๊อปปี้ ตามลำดับ ชาร์ลี ออสติน
ชาร์ลี ออสติน มีชื่อจริงว่า ชาร์ลส์ ออสติน (Charles Austin) เกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม ค.ศ. 1989 ที่เมืองฮังเกอร์ฟอร์ด ในมณฑลบาร์กเชอร์ ประเทศอังกฤษ เริ่มต้นหัดเล่นฟุตบอลกับทีมเยาวชนของเรดิง จากนั้นในวัย 14 ปี ได้ย้ายออกมา ด้วยเหตุผลที่มีรูปร่างเล็กเกินไป ออสตินจึงย้ายไปสังกัดคินต์เบอรีเรนเจอส์ และฮังเกอร์ฟอร์ดทาวน์ ซึ่งเป็นสโมสรท้องถิ่น ในปี ค.ศ. 2008 ด้วยวัย 19 ปี ออสตินได้เริ่มต้นใหม่กับแทตแชมทาวน์ แต่ทว่าไม่มีโอกาสได้ลงเล่นแม้แต่นัดเดียว เพราะครอบครัวได้ย้ายไปอาศัยยังเมืองบอร์นมัท ณ ที่นั่น ออสตินได้เลือกเล่นให้กับพูลทาวน์ ซึ่งเป็นสโมสรกึ่งอาชีพในระดับที่เทียบได้กับดิวิชัน 9 พร้อมกับควบคู่กับการทำงานเป็นช่างก่อสร้างไปด้วย และกับสโมสรนี้ออสตินยิงได้ถึง 48 ประตู ิในการเล่น 48 นัด เมื่อฤดูกาล 2008–09 ซึ่งเจ้าตัวบอกว่าในการเล่นให้กับสโมสรกึ่งอาชีพนั้น ทำไปด้วยความชื่นชอบส่วนตัว ไม่ได้มีการเซ็นสัญญาอย่างจริงจังแต่อย่างใด  อารีอานา กรานเด
อารีอานา กรานเด-บูเทรา เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2536 ในเมืองโบกาเรตัน รัฐฟลอริดา เป็นลูกสาวของ โจน แกรนด์ และ เอ็ดเวิร์ด บูเตอรา และมีพี่ชายต่างบิดา ชื่<b data-parsoid='{"dsr":[3975,3997,3,3]}'>อ แฟรงกี้ กรานเด เป็นนักแสดง นักเต้น และโปรดิวเซอร์. ครอบครัวของเธอนั้น เป็นชาวอเมริกันที่มีเชื้อสายจากอิตาลี.ครอบครัวของเธอแยกทางกัน ตอนที่เธออายุได้ประมาณ 8-9 ขวบ. ส่วนชื่อของเธอนั้นมีที่มาจาก เจ้าหญิงออเรียน่า จากเรื่อง เฟลิกซ์เดอะแคท. ฌอน โคมส์
ฌอน จอห์น คอมบ์ส () เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 เป็นนักร้องสไตล์แร็พชาวอเมริกัน ก่อนหน้านั้นเป็นที่รู้จักดีในนาม พัฟฟ์ แดดดี้ (Puff Daddy) และต่อมาเป็น พี. ดิดดี้ กระทั่งเขาเปลี่ยนชื่อในวงการบันเทิงของเขาให้สั้นลงเป็น "ดิดดี้" (Diddy) เมื่อเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2005 อย่างไรก็ตามชื่อเขายังคงถูกเรียกว่า พี. ดิดดี้ในอังกฤษอยู่ เวิลด์เฮฟวี่เวทแชมเปียนชิป (ดับเบิลยูดับเบิลยูอี)
ในศึก เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 2013 ได้มีการการปล้ำในแมตซ์ TLC ระหว่าง แชมป์ WWE แรนดี ออร์ตัน และ แชมป์โลกเฮฟวี่เวท จอห์น ซีนา เพื่อการรวมเข็มขัดแชมป์โลกทั้งสองเส้นเป็นหนึ่งเดียว สุดท้ายออร์ตันก็สามารถเอาชนะไปได้ พร้อมกับเปลี่ยนชื่อเป็น WWE World Heavyweight Championship หลังจากที่ได้มีการแยกเข็มขัดแชมป์โลกเป็น 2 เส้นมาตลอดนับตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2002 และถือเป็นการยุบตัวของเข็มขัด แชมป์โลกเฮฟวี่เวท เป็นการถาวร โดยออร์ตันได้กลายเป็นแชมป์คนสุดท้าย โอมาร์ แบรดลีย์
จอมพล โอมาร์ เนลสัน แบรดลี่ย์ (12 กุมภาพันธ์ ค.ศ
1893 – 8 เมษายน ค.ศ.1981), ชื่อเล่น "แบรด" เป็นเจ้าหน้าที่ระดับอาวุโสของ กองทัพสหรัฐอเมริกา มีชื่อเสียงมาจากการรบในการทัพตูนิเซียและแนวรบด้านตะวันตกในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและเข้ามารับตำแหน่งนายพลตั้งแต่การยกพลขึ้นบกที่นอร์ม็องดีไปจนถึงตราสารยอมจำนนของเยอรมนี แบรดลี่ย์สามารถคุมกองทัพอเมริกาได้ทั้งหมดในการบุกครองเยอรมนีโดยฝายสัมพันธมิตรเขาคุมกองทัพอเมริกาทั้งหมด 43 กองพลและกำลังทหาร 1.3 ล้านคน แนวของกองทัพสหรัฐอเมริกาถูกสั่งการโดยจอมพลคนนี้คนเดียว ช่วงหลังสงคราม แบรดลี่ย์ได้ดูแล กองทหารผ่านศึกและมารับตำแหน่งเสนาธิการกองทัพสหรัฐอเมริกาใน ค.ศ. 1949 แบรดลี่ย์ได้รับการแต่งตั้งเป็น ประธานคณะเสนาธิการร่วม เป็นคนแรกและติดตามในการควบคุมนโยบายสำหรับสงครามเกาหลี ก่อนจะเกษียณใน ค.ศ. 1953 โอเกอร์
ปัจจุบัน นักวิชาการเชื่อว่าความเชื่อเรื่องโอเกอร์อาจเกี่ยวพันกับมนุษย์นีแอนเดอร์ธัลล์ ซึ่งเป็นมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่มีรูปร่างใหญ่โต ที่เคยอาศัยอยู่ในทวีปยุโรปและเอเชียตะวันตกเมื่อกว่า 40,000 ปีก่อน โดยเชื่อว่าโอเกอร์เป็นสิ่งที่หลงเหลือจากความทรงจำเมื่อทั้งมนุษย์นีแอนเดอร์ธัลล์และมนุษย์โครมันยองอพยพครั้งใหญ่ไปยังยุโรปเหนือ และเชื่อว่ามีวัฒนธรรมบางอย่าสงที่เชื่อมโยงกับโอเกอร์ คือ ลัทธิบูชาบรรพบุรุษ ที่แพร่กระจายทั่วไปในภูมิภาคสแกนดิเนเวียก่อนที่ศาสนาคริสต์จะเผยแพร่เข้ามา ซึ่งจะกระทำกันในป่า ด้วยการตั้งแท่นบูชาข้างหลุมศพ มีความเชื่อกันว่า วิญญาณบรรพบุรุษจะทำหน้าที่ปกป้องลูกหลานและบ้านเรือน แต่จะไม่พอใจอย่างมากหากมีเด็ก ๆ เข้ามาเล่นใกล้ ๆ หลุมศพ จึุงมีการแต่งเรื่องโอเกอร์ขึ้นมาให้เด็กกลัว จังหวัดออร์น
ออร์นเป็นหนึ่งใน 83 จังหวัดที่ก่อตั้งขึ้นระหว่างการปฏิวัติฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1790 จากบางส่วนของอดีตจังหวัดนอร์ม็องดีและแปร์ช โรนัลด์ เดลา โรซา
เดลา โรซา สมรสกับแนนซี จอห์นสัน โกมันดันเต (เธอเกิดวันที่ 28 มกราคม ค.ศ. 1962)[34] ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1989 พวกเขามีลูกด้วยกันสามคน[35][36][37][38] ระหว่างงานแต่งงานของเขา โรดรีโก ดูแตร์เต ซึ่งเป็นนายกเทศมนตรีนครดาเบาในขณะนั้น ได้เข้าประจำที่ในฐานะเป็นหนึ่งในผู้อุปถัมภ์หลัก[11] โดยที่ดูแตร์เต และเดลา โรซ รู้จักกันมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1986 [39] ซึ่งเขาได้อธิบายถึงดูแตร์เตในฐานะ "อิทธิพลที่ยิ่งใหญ่ที่สุด" ในอาชีพการงานของเขา[27] เคนนี จี
เคนเนธ บรูซ กอลีลิกซ์ (English: Kenneth Bruce Gorelick) (เกิด: 5 มิถุนายน 1956) รู้จักกันดีในชื่อของ เคนนี จี เป็นนักดนตรีชาวอเมริกันที่เล่นดนตรีแนว adult contemporary และเป่าแซกโซโฟนแนวสมูธแจ๊ส เขาเริ่มประสบความสำเร็จจากอัลบั้มที่ 4 "ดูโอ้โทนส์ (Duotones)" ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ขายได้ถึง 28 ล้านแผ่น จึงทำให้เขามีชื่อเสียงมากในช่วงปี 1980[1] ผลงานของ เคนนี จี นับเป็นผลงานทางดนตรีที่ประสบความสำเร็จในยอดขายสูงที่สุดในโลก ด้วยยอดขายทั่วโลกมากกว่า 75 ล้านก็อปปี๊[2] ออร์สัน สก็อต การ์ด
การ์ดเริ่มอาชีพนักเขียนของเขาด้วยการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ (เช่น "Hot Sleep" และ "Capitol") (1 มีนาคม พ.ศ.2494) หลังจากนั้นมักเป็นนิยายแฟนตาซี ("Songmaster") เขาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากผลงานเรื่อง "เกมพลิกโลก" ("Ender's Game") ที่เป็นหนึ่งในนิยายวิทยาศาสตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดนับตั้งแต่การพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ทั้ง "เกมพลิกโลก" และนิยายภาคต่อ "วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ" ("Speaker for the Dead") ได้รับทั้งรางวัลฮิวโกและรางวัลเนบิวลา ทำให้การ์ดเป็นนักเขียนคนเดียว (เท่าที่ทราบจนถึงปี พ.ศ. 2550) ที่ชนะรางวัลสูงสุดของนิยายวิทยาศาสตร์สองรางวัลพร้อมกันในปีติดกัน การ์ดได้เขียนเรื่องราวต่อเนื่องกันเป็นลำดับ ด้วยเรื่อง "Xenocide", "Children of the Mind", "Ender's Shadow", "Shadow of the Hegemon", "Shadow Puppets", และในปี พ.ศ. 2548 เรื่อง "Shadow of the Giant" การ์ดได้ประกาศว่า "เกมพลิกโลก" จะได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ ("ดู เกมพลิกโลก (ภาพยนตร์)").  แซนดี้ ธอม
แซนดี้ ธอม ( หรือมีชื่อจริงว่า Alexandria "Sandi" Thom) เกิดเมื่อวันที่ 11 สิงหาคม ค.ศ. 1981 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวสก็อต เจ้าของเพลงดังอันดับ 1 ในอังกฤษอย่าง "I Wish I Was a Punk Rocker (With Flowers in My Hair)" โทนี แบลร์
แอนโธนี ชาลส์ ลินตัน "โทนี" แบลร์ () เกิดเมื่อวันที่ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2496 (ค.ศ. 1953) เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีของสหราชอาณาจักร และเป็นอดีตหัวหน้าพรรคแรงงาน  ทอม เฟลตัน
โทมัส แอนดรูว์ "ทอม" เฟลตัน () (เกิดเมื่อวันที่ 22 กันยายน 1987) เป็นนักแสดงและนักดนตรีชาวอังกฤษ ทอมเป็นที่รู้จักในบทบาทของ เดรโก มัลฟอย ตัวละครในภาพยนตร์เรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์ ภาพยนตร์ที่สร้างมาจากหนังสือขายดีของ เจ.เค. โรว์ลิ่ง ซึ่งตัวเขาได้เข้ารับการออดิชั่นเมื่ออายุได้ 12 ปี แรนดี ออร์ตัน
เมื่อถูกล้างทางการแพทย์ที่จะต่อสู้หลังจากที่ได้รับบาดเจ็บที่กระดูกไหปลาร้าของเขา ในแมตช์ที่เจอกับ ทริปเปิลเอช, ออร์ตันได้รับบาดเจ็บกระดูกไหปลาร้าอีกครั้งจากอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์[148][149] เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม 2013 เขาถูกทำร้ายโดยแฟนมวยปล้ำคนหนึ่งในเคปทาวน์ในระหว่างการทัวร์ของ WWE ที่แอฟริกาใต้ WWE ระบุว่าการทำร้ายไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของบทที่วางแผนไว้[150] มิแรนดา ออตโท
มิแรนดา ออตโท () เกิด 16 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงชาวออสเตรเลีย ออตโทเป็นบุตรีของนักแสดงแบร์รีและลินด์เซย์ ออตโท และเป็นพี่สาวของนักแสดงเกรซี ออตโท เธอเริ่มงานแสดงตอนอายุ 18 ในปี ค.ศ. 1986 และแสดงในภาพยนตร์หลายเรื่องทั้งภาพยนตร์อิสระและภาพยนตร์ค่ายใหญ่ ออตโทแสดงในภาพยนตร์ค่ายใหญ่เรื่องแรกเรื่อง "Emma's War" ที่รับบทเป็นสาววัยรุ่นที่ย้ายมายังออสเตรเลียในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ปีเตอร์ นอร์ตัน
ปีเตอร์ นอร์ตัน (English: Peter Norton; 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1943 – ) เป็นทั้งโปรแกรมเมอร์, ผู้เผยแพร่ซอฟต์แวร์, นักเขียน และนักการกุศลชาวอเมริกัน เขาเป็นที่รู้จักกันดีสำหรับโปรแกรมคอมพิวเตอร์และหนังสือที่มีชื่อและภาพของเขา นอร์ตันขายธุรกิจซอฟต์แวร์พีซีให้แก่ไซแมนเทกคอร์ปอเรชันในปี ค.ศ. 1990 แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี
แอนดี โกลด์สเวิร์ทธี () (26 กรกฎาคม ค.ศ. 1956 - ปัจจุบัน) เป็นประติมากร ช่างภาพ และนักต่อสู้เพื่อสิ่งแวดล้อม คนสำคัญของอังกฤษที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในสกอตแลนด์ ผู้สร้างงานประติมากรรมประเภทที่เรียกว่าศิลปะเฉพาะที่ และ ธรณีศิลป์ ที่จะตั้งอยู่ท่ามกลางสิ่งแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติ งานศิลปะของโกลด์สเวิร์ทธีใช้วัสดุธรรมชาติหรือวัสดุที่พบทั่วไปในการสร้างงานที่อาจจะเป็นทั้งงานชั่วคราวหรืองานที่ถาวรที่มาจากลักษณะและสิ่งแวดล้อมธรรมชาติ เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011)
ส่วนแรนดี ออร์ตันที่ชนะซีเอ็ม พังก์ในเรสเซิลเมเนีย 27 ก็ดูทีท่าว่าจะไม่จบ หลังจากที่หาเรื่องกันต่อ ซึ่งไม่แน่กลุ่มของเน็กซัสจะมาอยู่ข้างล่างด้วย โดยแมทซ์การปล้ำที่จะเจอกันคือ ลาส แมน สแตนดิง แมทซ์ และล่าสุดออร์ตันก็ถูกดราฟท์ไปยังสแมคดาวน์แล้ว แรนดี ออร์ตัน
ออร์ตันเกิดใน น็อกซ์วิลล์, รัฐเทนเนสซี[3] เป็นลูกชายของ บ๊อบ ออร์ตัน จูเนียร์ และภรรยาของเขาเอเลน เขาเป็นหลานชายของ บ๊อบ ออร์ตัน ซีเนียร์ และหลานชายของนักมวยปล้ำที่หันมาเป็นนักดนตรี แบร์รี ออร์ตัน[8] เขามีน้องสองคน เนท และรีเบคก้า.[9] รู้ว่าจากประสบการณ์ความยากลำบากของชีวิตในฐานะที่เป็นนักมวยปล้ำอาชีพผู้ปกครองออร์ตันพยายามที่จะโน้มน้าวให้เขาอยู่ห่างจากธุรกิจ[2] และพ่อของเขาเตือนเขาว่าชีวิตในเวทีความหมายชีวิตบนถนนและห่างจากครอบครัว ออร์ตันเข้าร่วมโรงเรียนมัธยม Hazelwood Central ที่เขาเป็นนักมวยปล้ำสมัครเล่น แรนดี ออร์ตัน
ออร์ตันได้มีโอกาสมาอยู่ WWF/E และเปิดตัวครั้งแรกในสแมคดาวน์ วันที่ 25 เมษายน 2002 โดยการเจอกับฮาร์ดคอร์ ฮอลลี[15] ซึ่งก็ได้การตอบรับจากคนดูได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว ต่อมาในเดือนกันยายน ออร์ตันได้ถูกย้ายมาที่รอว์ และได้เอาชนะสตีเวน รีชาร์ด เป็นการเปิดตัวของเขาครั้งแรกในรอว์[16][17] นอกจากนี้ออร์ตันยังได้ร่วมกลุ่มกับเอฟโวลูชั่น ซึ่งมีทริปเปิลเอช, ริก แฟลร์ และบาทิสตา อยู่ด้วย หลังจากนั้นออร์ตันก็โด่งดังมากขึ้นเรื่อยๆ ตามลำดับ โดยสามารถคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล[18][19] โดยการเอาชนะร็อบ แวน แดมได้ในอาร์มาเกดดอน 2003[20] และยังได้ปราบนักมวยปล้ำที่เป็นตำนานหลายคน อาทิ เช่น ฮาร์ลีย์ เรซ, ชอว์น ไมเคิลส์, มิค โฟลีย์, จ่าสลอจเตอร์ และอีกมากมาย[21] ในซัมเมอร์สแลม 2004 ออร์ตันได้เอาชนะคริส เบนวา และเป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวทที่อายุน้อยที่สุด[22][23] ซึ่งชัยชนะครั้งนี้ของออร์ตัน ทำให้ทริปเปิลเอช หัวหน้ากลุ่มเอฟโวลูชั่น เกิดความอิจฉา เพราะตนก็กำลังพยายามไล่ล่าเข็มขัดแชมป์เส้นนี้กลับมาหลังจากที่เสียไปให้เบนวาในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 ออร์ตันจึงถูกหักหลังและต้องออกจากกลุ่มเอฟโวลูชั่น ทำให้กลายเป็นฝ่ายธรรมะ นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา[24] แต่ในอันฟอร์กิฟเว่น 2004 ทริปเปิลเอชก็กระชากแชมป์จากออร์ตันไปได้[25] ออร์ตันได้กลับมาเป็นฝ่ายอธรรมอีกครั้งในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 ออร์ตันได้ปะทะกับสุดยอดนักมวยปล้ำระดับตำนาน และเจ้าของสถิติไม่แพ้ใครในเรสเซิลเมเนีย อย่าง ดิอันเดอร์เทเกอร์ แต่ออร์ตันก็ไม่สามารถทำลายสถิติไม่แพ้ใครในเรสเซิลเมเนียของอันเดอร์เทเกอร์ลงได้[26][27][28] จากนั้นออร์ตันก็ลอบทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ตลอดเวลา และท้าเจอกันในอาร์มาเกดดอน 2005 ในแมตช์เฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ แต่สุดท้ายออร์ตันก็เป็นฝ่ายแพ้[29] แต่ออร์ตันก็ยังคงโชว์ฝีมือได้อย่างยอดเยี่ยม ด้วยการไล่ล่าตำนานคนต่อๆไปอย่าง ฮอง โฮแกน, ร็อดดี ไพเพอร์ และอาจารย์เก่าอย่าง ริก แฟลร์ ซึ่งออร์ตันก็สามารถเล่นงานได้หมดทุกคน และในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 ออร์ตันได้ปะทะกับเคิร์ต แองเกิล และเรย์ มิสเตริโอ 3 เส้า ชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท[30] สุดท้ายเรย์จัดการออร์ตันด้วยท่า 619 คว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทไป[31] ในปลายปี 2006 ออร์ตันได้มีโอกาสจับคู่กับเอดจ์ ในนามเรท-อาร์เคโอ เปิดศึกกับดี-เจเรเนชั่น เอ็กซ์ (ทริปเปิลเอช กับ ชอว์น ไมเคิลส์) ซึ่งผลัดแพ้ผลัดชนะกันหลายรอบ จนจบด้วยการที่ทริปเปิลเอชเจ็บเข่าต้องพักไป 7 เดือน นอกจากนี้ออร์ตันก็สามารถคว้าแชมป์โลกแท็กทีมคู่กับเอดจ์[32][33][34] จากการเอาชนะนักมวยปล้ำระดับตำนานอย่าง ริก แฟลร์ และร็อดดี ไพเพอร์ อีกด้วย แต่ก็เสียแชมป์ให้กับจอห์น ซีนาและชอว์น หลังจากนั้นก็แตกทีมกัน[35] ออร์ตันพยายามไล่ล่าแชมป์ WWEจากจอห์น ซีนา ถึงขั้นไปทำร้ายพ่อของซีนาด้วย[36] แต่ออร์ตันก็ไม่ได้แชมป์เพราะซีนาให้พ่อของเขามาเตะหัวออร์ตัน จนกระทั่งต่อมาซีนาได้รับบาดเจ็บจึงต้องสละแชมป์ให้กับออร์ตันในโนเมอร์ซี 2007 ซึ่งคืนนั้น ทริปเปิลเอช ลูกพี่เก่าได้มาท้าชิงแชมป์กับเขาและเสียแชมป์ไป แต่ออร์ตันก็คว้าแชมป์กลับมาได้ในคืนเดียวกันในแมตช์ Last Man Standing ใครล้มลงนอนกับพื้นแล้วถูกกรรมการนับสิบจะเป็นฝ่ายแพ้[37][38] ในแบคแลช (2008) ทริปเปิลเอชได้กลับมากระชากแชมป์จากออร์ตันแบบ Fatal-4-Way Elimination Match (4 เส้าแพ้คัดออกเหลือคนสุดท้ายเป็นผู้ชนะ)[39] ในจัดจ์เมนท์เดย์ (2008) ออร์ตันขอท้าชิงแชมป์กับทริปเปิลเอชในกรงเหล็ก แต่ไม่สามารถคว้าแชมป์คืนได้[40] และเจอกันอีกครั้งในวันไนท์สแตนด์ (2008)แบบ Last Man Standing แต่ครั้งนี้ออร์ตันแพ้และทำให้ต้องพักไปหลายเดือนเลยทีเดียว[41] เมื่อออร์ตันกลับมาก็ได้ลอบทำร้ายนักมวยปล้ำทุกคนที่ขวางหน้า เช่น ซีเอ็ม พังก์, บาทิสตา และตระกูลแม็กแมน เจ้าของธุรกิจ WWE ต่อมาออร์ตันได้เป็นผู้ชนะรอยัลรัมเบิล (2009) ซึ่งมีสิทธิ์ในการชิงแชมป์โลก[42] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ทริปเปิลเอชซึ่งเป็นลูกเขยของตระกูลแม็กแมนรอคอยการแก้แค้นให้พ่อตาจึงท้าให้ออร์ตันชิงแชมป์กับเขาในเรสเซิลเมเนีย ผลสรุปคือทริปเปิลเอชได้จัดการออร์ตัน ด้วยค้อนปอนด์ และท่าไม้ตาย Pegdigree ทำให้ออร์ตันแพ้อย่างหมดรูปและไม่สามารถเอาแชมป์คืนมาได้[43][44] ในแบคแลช (2009)ออร์ตันมีโอกาสชิงแชมป์ WWE อีกครั้งแบบแท็กทีม 6 คนโดยจับคู่กับเดอะเลกาซี (โคดี โรดส์ และเท็ด ดิบิอาซี่) เจอทริปเปิลเอช, บาทิสตา และเชน แม็กแมน ผลปรากฏว่าออร์ตันเล่นงานทริปเปิลเอชด้วยท่า RKO และพั้นซ์คิก คว้าแชมป์กลับมาครองได้[45] หลังจากนั้นออร์ตันเสียแชมป์ให้ซีนา และก็โทษโคดีและเท็ดที่เป็นต้นเหตุที่ทำให้เขาแพ้ต่อซีนาถึง 3 ครั้ง ในรอยัลรัมเบิล (2010)ออร์ตันได้ชิงแชมป์ WWE กับเชมัส นักมวยปล้ำหน้าใหม่และเป็นแชมป์ในตอนนั้น ผลปรากฏว่าโคดีมาลอบทำร้ายเชมัส ทำให้ออร์ตันแพ้ฟาล์ว[46][47] ต่อมาเลกาซีก็ได้แตกกลุ่มและเจอกันแบบ 3 เส้าในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 26 ผลปรากฏว่าออร์ตันจัดการทั้งโคดีและเท็ดเอาชนะไปได้ และกลับมาเป็นฝ่ายธรรมะ[48] ออร์ตันได้ขอท้าชิงแชมป์ WWE กับเชมัสในซัมเมอร์สแลม (2010)[49] ผลปรากฏว่าออร์ตันชนะฟาล์วไม่ได้แชมป์[50] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2010)ออร์ตันชนะ 6 เส้าคว้าแชมป์ WWE กลับมาได้[51] ในเซอร์ไวเวอร์ซีรีส์ (2010)ต้องป้องกันแชมป์กับหัวหน้าเดอะเน็กซัส เวด บาร์เร็ตต์โดยมีจอห์น ซีนาเป็นกรรมการพิเศษ ผลปรากฏว่าออร์ตันเป็นฝ่ายป้องกันแชมป์ได้[52][53] ในรอว์ 22 พฤศจิกายน 2010 หลังจากที่ออร์ตันป้องกันแชมป์ WWE กับบาร์เร็ตต์ได้ โดยการช่วยเหลือของจอห์น ซีนา แต่ว่าหลังจากจบแมตซ์ เดอะมิซได้ใช้สิทธิ์กระเป๋า Money In The Bank และกระชากแชมป์ไปจากออร์ตัน[54] ในทีแอลซี (2010)ได้แพ้ชิงแชมป์กับเดอะมิซในรูปแบบจับฟาดใส่โต๊ะ[55] แดเนียล ไบรอัน
ในรอว์ (19 สิงหาคม 2013) มีการเฉลิมฉลองตำแหน่งแชมป์ของออร์ตัน ซึ่งมีนักมวยปล้ำทุกคนของ WWE มายืนที่เวที โดยมีเดอะชีลด์ยืนอยู่ริมเวที วินซ์, สเตฟานี แม็กแมน และทริปเปิลเอช (เป็นการก่อตั้งกลุ่มดิออธอริตี) ก็ออกมากันพร้อมหน้า ทริปเปิลเอชประกาศแนะนำตัวออร์ตัน แชมป์ WWE คนใหม่ ออร์ตันออกมาจับมือกับครอบครัวแม็กแมน ออร์ตันบอกว่าปกติเขาไม่ชอบขอบคุณใคร แต่ครั้งนี้เขาต้องบอกว่าเขาต้องขอบคุณทริปเปิลเอชจริงๆ ทริปเปิลเอชบอกว่าเขารู้ว่าแดเนียล ไบรอันยังอยู่ในสนามแห่งนี้ ถ้าหากว่ามีปัญหาอะไรก็จงออกมาเคลียร์กันเดี๋ยวนี้ทริปเปิลเอช ไบรอันออกมาและจะขึ้นเวทีแต่เดอะชีลด์มารุมอัดไบรอัน แต่ทริปเปิลเอชสั่งห้ามไว้ บอกให้ไบรอันขึ้นมาบนเวที ไบรอันขึ้นเวทีไปปุ๊บก็โดน RKO ทันที แล้วออร์ตันกับครอบครัวแม็กแมนก็ชูมือฉลองกัน ในรอว์ (26 สิงหาคม 2013) ไบรอันออกมาบอกว่า ทริปเปิลเอชก็เป็นแค่คนที่ทรยศต่ออุดมการณ์ของตัวเอง สมัยก่อนทำตัวเป็นนักปฏิวัติใส่เสื้อแจ๊คเก็ตหนัง แต่ตอนนี้ใส่สูททำงานให้บริษัทซะแล้ว ส่วนออร์ตันก็จะต้องถูกศัลยกรรมหน้าใหม่หลังจากที่เขาจัดการแย่งแชมป์คืนในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) คืนเดียวกันไบรอันได้เจอกับเดอะชีลด์ สุดท้ายไบรอันก็ชนะฟาล์ว หลังแมตช์เดอะชีลด์รุมเล่นงานไบรอัน แล้วก็จัดการ Triple Powerbomb ใส่ไบรอัน ออร์ตันออกมาและก็จัดการ RKO ใส่ไบรอัน ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ ไบรอันสามารถคว้าแชมป์ WWE เป็นสมัยที่ 2 ได้สำเร็จ ในรอว์คืนต่อมา ไบรอันออกมาท่ามกลางเสียงเชียร์ พร้อมกับเข็มขัดแชมป์ WWE เขาบอกว่าเขามีหลายอย่างที่อยากจะพูด แต่ขอพูดคำที่สื่อความหมายได้ดีที่สุดคำเดียวคือ ใช่!! แต่ทริปเปิลเอชออกมาขัดจังหวะ และบอกว่าสก็อตต์ อาร์มสตรอง ที่ตัดสินแมตช์ชิงแชมป์นับ 1 2 3 เร็วเกิน และทริปเปิลเอชได้สั่งยึดแชมป์คืน ไบรอันไม่ยอมคืน แรนดี ออร์ตันออกมา และไบรอันกับออร์ตันก็ทำท่าจะต่อยกัน แต่ทริปเปิลเอชสั่งห้ามไว้ และก็บอกให้ส่งคืนเข็มขัดแชมป์มาได้แล้วไบรอันไม่ยอมคืน เลยโดน RKO แล้วทริปเปิลเอชก็เอาเข็มขัดไปจนได้ ในแบทเทิลกราวด์ ไบรอันได้ชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่กับออร์ตัน สุดท้ายแมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะบิ๊กโชว์ออกมาก่อกวนการปล้ำ ในเฮลอินเอเซล (2013) ไบรอันได้ปล้ำเฮลอินเอเซลครั้งแรกเจอกับออร์ตัน ในการหาแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ โดยชอว์น ไมเคิลส์เป็นกรรมการพิเศษ แต่ไบรอันก็เป็นฝ่ายแพ้จากการถูกชอว์นใส่ Sweet Chin Music เพราะไปเล่นงานทริปเปิลเอช เพื่อนรักของชอว์น อีดิธ วอร์ทัน
อีดิธ วอร์ทัน () (24 มกราคม ค.ศ. 1862 - 11 สิงหาคม ค.ศ. 1937) อีดิธ วอร์ทันเป็นนักเขียนนวนิยายและเรื่องสั้นและนักออกแบบชาวอเมริกัน แอรอน เทย์เลอร์-จอห์นสัน
แอรอน เพอร์รี เทย์เลอร์-จอห์นสัน () เกิดเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน ค.ศ. 1990 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ มีผลงานแสดงละครเวที โทรทัศน์และภาพยนตร์ เขาเริ่มการแสดงตั้งแต่อายุ 6 ปี แสดงในภาพยนตร์อย่าง "Angus, Thongs and Perfect Snogging" และ "The Illusionist" จากนั้นแสดงในภาพยนตร์อย่าง "Nowhere Boy" ที่เขารับบทเป็นจอห์น เลนนอน และแสดงในภาพยนตร์ซูเปอร์ฮีโรเรื่อง "Kick-Ass" จอห์นสันปรากฏตัวใน End Credit ใน Captain America: The Winter Soldier in 2014 โดยเขาได้รับบทเป็น Quicksilver และเขาก็ได้รับบทเป็น Quicksilver อย่างเต็มตัวใน Avengers : Age of Ultron 2015 มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก แดเมียน แซนดาว
เขาได้รับการฝึกโดย คิลเลอร์ โควัลสกี ตั้งแต่อายุ 16, เขาเปิดตัวในนาม แอรอน สตีเวนส์ เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2001 ตอนอายุ 19 ปี โดยแพ้ให้กับ คริส ฮาร์วีย์ ใน Chaotic Wrestling ในเดือนตุลาคมปี 2001 สตีเวนส์และ Edward G. Xtasy ได้เอาชนะ Little Guido Maritato และ ลูอิส ออร์ติซ และเป็นแชมป์แทกทีม Chaotic Wrestling ก่อนจะเสียแชมป์ให้กับ John Walters & Vince Vicallo บัดดี้ ฮอลลี
ชาร์ลส ฮาร์ดิน ฮอลลีย์ () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บัดดี้ ฮอลลี () (7 กันยายน ค.ศ. 1936 - 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1959) เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน ผู้บุกเบิกเพลงร็อกแอนด์โรล ถึงแม้เขาจะประสบความสำเร็จ 1 ปีครึ่ง ก่อนที่เขาจะเสียชีวิตจากอุบัติเหตุทางเครื่องบิน ฮอลลีก็ยังเทิดทูนจากนักวิจารณ์ บรูซ เอดเดอร์ ว่า "เป็นแรงสร้างสรรค์ที่มีอิทธิพลมากที่สุดในการผลักดันร็อกแอนด์โรลในยุคแรก" ผลงานและความสร้างสรรค์ของเขาเป็นอิทธิพลให้กับนักดนตรีร่วมสมัยหลายคนในเวลาต่อมา อย่างเช่น เดอะบีทเทิลส์, เดอะบีชบอยส์, เดอะโรลลิงสโตนส์ และบ็อบ ดีแลน อีกทั้งมีอิทธิพลต่อเพลงป็อปอย่างสุดซึ้ง แอรอน แอชมอร์
แอรอน โรเบิร์ต แอชมอร์ () เกิดเมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 1979 เป็นนักแสดงชาวแคนาดา มีผลงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์ เป็นที่รู้จักจากบท จิมมี โอลเซน ในซีรีส์ "Smallville" เขามีฝาแฝดที่เป็นนักแสดงเช่นกันคือ ชอว์น แอชมอร์ โกลดี ฮอว์น
โกลดี จีน ฮอว์น (่; เกิด 21 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ในบางโอกาสเป็นนักร้อง ชาวอเมริกัน เธอสร้างชื่อเสียงจากรายการสเกตช์คอเมดีทางช่องเอ็นบีซีกับรายการ "Rowan & Martin's Laugh-In" (1968–70) ก่อนที่จะได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมและรางวัลลูกโลกทองคำ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมประเภทภาพยนตร์ จากการแสดงเรื่อง "Cactus Flower" (1969) เคนนี โรเจอส์
เคนนี โรเจอส์ () หรือชื่อเต็มว่า Kenneth Ray Rogers. เกิดเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม ค.ศ. 1938 เป็นนักร้องชาวอเมริกัน นักแต่งเพลง ช่างภาพ โปรดิวซ์เซอร์เพลง นักแสดง นักประพันธ์ และยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของ Country Music Hall of Fame" มียอดขายอัลบั้ม รวมกว่า 165 ล้านชุด ทั่วโลกทำให้เขาเป็นหนึ่งในศิลปินที่มียอดขายสูงที่สุดตลอดการ มีซิงเกิ้ลฮิตขึ้นชาร์ตอันดับ 1 ถึง 21 ซิงเกิ้ล และมีซิงเกิ้ลติดชาร์ตรวมทั้งหมด 120 เพลง ในชาร์ตเพลงป๊อปและคันทรีมากกว่า 200 สัปดาห์ ในสหรัฐอเมริกา แรนดี ออร์ตัน
วันที่ 30 พฤษภาคม 2012 เว็บไซต์ WWE.com ได้ประกาศสั่งแบนออร์ตันเป็นเวลา 60 วัน จากการไม่ผ่านการตรวจสุขภาพเป็นครั้งที่2 หากมีครั้งที่3 ก็จะถูกไล่ออก[76] ออร์ตันพ้นโทษแบนกลับมาในรอว์ 30 กรกฎาคม ชนะฮีท สเลเตอร์[77] ในสแมคดาวน์ 24 สิงหาคม แพ้ให้อัลเบร์โต เดล รีโอ ในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทอันดับ 1[78] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2012)เอาชนะดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ไปได้[79] ในสแมคดาวน์ 28 กันยายน ออร์ตันได้ถูกเดล รีโอลอบทำร้ายหลังจากแพ้บิ๊กโชว์ในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท[80] เป็นบทให้หายจากการปล้ำเพื่อไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง 12 Rounds Reloaded[81] ในสแมคดาวน์ 12 ตุลาคม ออร์ตันได้มาล้างแค้นเดล รีโอ แล้วจะจัดการ RKO อัดกับโต๊ะผู้บรรยาย แต่เดล รีโอขัดขืนหนีไปได้[82] ในเฮลอินเอเซล (2012)ชนะเดล รีโอไปได้[83] ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29จับคู่กับเชมัสและบิ๊กโชว์แพ้เดอะชีลด์หลังแมตช์บิ๊กโชว์ปล่อยหมัดใส่เชมัสกับออร์ตัน[84] ในรอว์ 8 เมษายน ได้เจอกับเชมัสโดยผู้ชนะจะไปเจอกับบิ๊กโชว์ ระหว่างแมตช์บิ๊กโชว์ออกมาป่วนทำให้ไม่มีผลตัดสิน[85] ในสแมคดาวน์ 12 เมษายน จับคู่กับเชมัสเจอบิ๊กโชว์แบบแฮนดิแคป 2 รุม 1 แต่จบด้วยการเคาท์เอาท์[86] ในรอว์ 15 เมษายน จับคู่กับเชมัสเอาชนะบิ๊กโชว์ไปได้[87] ในเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2013)เอาชนะบิ๊กโชว์ไปได้ด้วยท่าเตะกะโหลกในแมตช์เอกซ์ตรีมรูลส์[88] ในเพย์แบ็ค (2013)ได้จับคู่กับแดเนียล ไบรอันชิงแชมป์แทกทีกับเซท รอลลินส์และโรแมน เรนส์ 2สมาชิกเดอะชีลด์ แต่ไม่สำเร็จ[89] ในมันนีอินเดอะแบงก์ (2013)ออร์ตันได้คว้ากระเป๋ามันนีอินเดอะแบงก์ทำให้มีสิทธิ์ที่จะชิงแชมป์ WWE ที่ไหน เมื่อไร เวลาใดก็ได้ เพียง 1 ครั้ง[90] ในซัมเมอร์สแลม (2013)ออร์ตันได้ใช้สิทธิ์กระเป๋าคว้าแชมป์ WWE จากแดเนียล ไบรอัน ที่เพิ่งคว้าแชมป์จากจอห์น ซีนา จากการช่วยเหลือของทริปเปิลเอชที่ใส่ Pedigree กับไบรอัน ทำให้ออร์ตันคว้าแชมป์โลกสมัยที่10 ได้สำเร็จ และกลับมาเป็นฝ่ายอธรรม[91] ในรอว์ 19 สิงหาคม 2013 มีการเฉลิมตำแหน่งแชมป์ของออร์ตัน ซึ่งมีนักมวยปล้ำทุกคนของ WWE มายืนที่เวที โดยมีเดอะชีลด์ยืนอยู่ริมเวที วินซ์, สเตฟานี แม็กแมน และทริปเปิลเอช ก็ออกมากันพร้อมหน้า (เปิดตัวกลุ่ม ดิออธอริตี) ทริปเปิลเอชประกาศแนะนำตัวออร์ตัน แชมป์ WWE คนใหม่ ออร์ตันออกมาจับมือกับครอบครัวแม็กแมน ออร์ตันบอกว่าปกติเขาไม่ชอบขอบคุณใคร แต่ครั้งนี้เขาต้องบอกว่าเขาต้องขอบคุณทริปเปิลเอชจริงๆ ทริปเปิลเอชบอกว่าเขารู้ว่าแดเนียล ไบรอันยังอยู่ในสนามแห่งนี้ ถ้าหากว่ามีปัญหาอะไรก็จงออกมาเคลียร์กันเดี๋ยวนี้ ไบรอันออกมาและจะขึ้นเวที แต่เดอะชีลด์มารุมอัดไบรอัน แต่ทริปเปิลเอชสั่งห้ามไว้ ทริปเปิลเอชบอกให้ไบรอันขึ้นมาบนเวที ไบรอันขึ้นเวทีไปปุ๊บก็โดน RKO ทันที แล้วออร์ตันกับครอบครัวแม็กแมนก็ชูมือฉลองกัน[92] ในไนท์ออฟแชมเปียนส์ (2013) ออร์ตันได้เสียแชมป์ให้กับไบรอัน[93] ในรอว์ 16 กันยายน ทริปเปิลเอชได้สั่งปลดแชมป์ของไบรอัน โดยบอกว่าสก็อตต์ อาร์มสตรองที่ตัดสินแมตช์ชิงแชมป์นับ 1 2 3 เร็วเกิน[94] ในแบทเทิลกราวด์ (2013) ออร์ตันได้ชิงแชมป์ WWE ที่ว่างอยู่ กับไบรอัน แต่แมตช์จบลงโดยไม่มีผลการตัดสิน เพราะบิ๊กโชว์ออกมาก่อกวนการปล้ำ[95] ทั้งคู่ก็ได้รีแมตช์ชิงแชมป์ที่ว่างอยู่กันอีกครั้งในกรงเหล็กเฮลอินเอเซล (2013) โดยมีชอว์น ไมเคิลส์เป็นกรรมการพิเศษ สุดท้ายออร์ตันก็เป็นฝ่ายคว้าแชมป์ WWE สมัยที่8[96] ดิอันเดอร์เทเกอร์
อันเดอร์เทเกอร์ได้ปล้ำกติกาการ 2 รุม 1 กับบิ๊กโชว์ และเอ-เทรน ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 19 เพิ่มสถิติ 11-0 ซึ่งเดิมเป็นกติกาแทกทีมโดยจะจับคู่กับนาธาน โจนส์ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 20 อันเดอร์เทเกอร์ได้กลับมารับบทเดอะเดดแมน(สัปเหร่อ)อีกครั้ง และได้ปล้ำเอาชนะเคนไปได้เป็นครั้งที่ 2 สร้างสถิติเป็น 12-0 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21 อันเดอร์เทเกอร์ได้เอาชนะนักมวยปล้ำนักฆ่าตำนานอย่าง แรนดี ออร์ตัน ด้วยท่า Tombstone Piledriver สามารถหยุดสถิตินักฆ่าตำนานไว้ได้และสร้างสถิติเป็น 13-0 จากนั้นออร์ตันก็ลอบทำร้ายอันเดอร์เทเกอร์ตลอดเวลา และท้าเจอกันในอาร์มาเกดดอน (2005) ในเฮลล์อินเอเซลล์ แมทช์ โดยอันเดอร์เทเกอร์ก็เอาชนะได้สำเร็จ ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 อันเดอร์เทเกอร์ได้เอาชนะมาร์ก เฮนรีไปได้ในการจับคู่ต่อสู้ยัดใส่โลงศพ สร้างสถิติเป็น 14-0 จอนนี่ อันวา
จอนนี่ อันวา (Joni Anwar) เกิดเมื่อวันที่ 30 สิงหาคม พ.ศ. 2524 เป็นนักร้องนักแสดง เป็นที่รู้จักในนามวง แร็พเตอร์ ร่วมกับ หลุยส์ สก็อต จอนนี่มีน้องชายซึ่งเป็นนักร้องนักแสดงเช่นกันคือ อนัน อันวา แกรี บาร์โลว์
แกรี บาร์โลว์ () เกิดเมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1971 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลง นักเปียโน และโปรดิวเซอร์ ชาวอังกฤษ เขาเป็นสมาชิกและหัวหน้าวง ป็อปร็อก ที่ชื่อ เทคแดต บาร์โลว์ถือเป็นหนึ่งในนักแต่งเพลงชาวอังกฤษที่ประสบความสำเร็จที่สุดคนหนึ่ง เขาได้ออกอัลบั้มเดี่ยวทั้งหมด 4 อัลบั้ม ได้แก่ Open Road, Twelve Months, Eleven Days, Sing และ Since I Saw You Last เขามีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 2 ซิงเกิล และอัลบั้ม 1 อยู่ 1 อัลบั้ม และมีซิงเกิลติดท็อป 40 เพลงอื่นอีก 5 ซิงเกิล ในฐานะศิลปินเดี่ยว ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 และมีซิงเกิลอันดับ 1 อยู่ 12 ซิงเกิ้ล และอัลบั้มอันดับ 1 อยู่ 7 อัลบั้ม ในฐานะวงเทกแดต เขาได้รับรางวัลไอเวอร์โนเวลโล 6 ครั้ง ยังได้รับการลงคะแนนว่าเป็นหนึ่งในนักแต่งเพลงอังกฤษที่ยอดเยี่ยมที่สุดตลอดกาล เขาเคยเป็นกรรมการของรายการประกวดของอังกฤษ ดิ เอกซ์ แฟกเตอร์ เขามียอดขายในฐานะศิลปินเดี่ยวอยู่ 5 ล้านก๊อปปี๊ เจสัน เดวิด แฟรงก์
เจสัน เดวิด แฟรงก์ (English: Jason David Frank; 4 กันยายน ค.ศ. 1973 — ) เป็นทั้งนักแสดง, นักต่อสู้แบบผสม และนักมวยไทยชาวอเมริกัน ผู้มีผลงานโดดเด่นสำหรับบททอมมี โอลิเวอร์ ในซีรีส์พาวเวอร์เรนเจอร์ [1][2][3] แอนดี วอร์ฮอล
เมื่อแอนดีอายุได้ 6 ขวบ ในปี 1936 นั้น แอนดี ก็ป่วยด้วยโรคติดเชื้อที่ไขสันหลัง ส่งผลให้เกิดอาการทางระบบประสาทที่คนไทยเรียกว่า "สันนิบาตลูกนก" ซึ่งมีอาการทำให้ร่างกายบิดเบี้ยวผิดรูปร่างและผิวหนังซีดเผือดเนื่องจากความผิดปรกติของการผลิตเลือด ทำให้แอนดีต้องนอนพักรักษาตัวอยู่แต่บนเตียงนอนเป็นเวลากว่า 10 สัปดาห์และทานอะไรไม่ได้เลยนอกจากข้าวเหลวๆและช็อกโกแลตทำให้ร่างกายของเขาผ่ายผอมมาตั้งแต่เด็ก ตลอดช่วงเวลาที่นอนป่วยอยู่แต่บนเตียงนี้ แอนดีต้องฆ่าเวลาด้วยการอ่านหนังสือ ในช่วงนี้เองที่แอนดีเริ่มอ่านการ์ตูนซึ่งมากขึ้นๆเรื่อยๆจนกลายเป็นการสะสมซึ่งเขาก็เริ่มชอบมาตั้งแต่นั้น ภายหลังจากหายป่วย เมื่อกลับไปเรียนต่อที่โรงเรียนในปี 1937 ครูของแอนดีก็ได้แนะนำให้เขาบำบัดสุขภาพด้วยการทำงานศิลปะ ต่อมาครูของแอนดีก็ได้แนะนำให้เขาสมัครเข้าเรียนพิเศษในวิชาศิลปะที่คาร์เนกีมิวเซียม (Carnegie Museum) ในวันหยุดสุดสัปดาห์ แอนดีเรียนในระดับไฮสคูลที่เชนลี ไฮ (Schenley High) ในพิตส์เบิร์ก และเมื่ออายุได้ 14 ปี พ่อของเขาก็เสียชีวิตลงในปี 1942 พ่อของแอนดีป่วยด้วยโรคถุงน้ำดีอักเสบเนื่องจากการดื่มเหล้าจัดซึ่งป่วยติดต่อกันมาเป็นเวลา 3 ปีแล้ว ก่อนที่จะเสียชีวิตพ่อของแอนดีทำงานหนักและสุขภาพไม่ค่อยดี อันเป็นผลสืบเนื่องมาถึงลูกๆเป็นกรรมพันธุ์ด้วย โดยเฉพาะกับแอนดีที่มีสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงมาตั้งแต่เด็ก เคอร์รี วอน เอริช
เคอร์รี วอน เอริช () หรือที่รู้จักกันดีบนสังเวียนมวยปล้ำ เดอะ เท็กซัส ทอร์นาโด เกิดวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1960 บ้านเกิดของเขาอยู่ที่ Niagara Falls, New York เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ของ WWF และเป็นนักมวยปล้ำในตระกูลวอน เอริช เป็นอดีตแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล และแชมป์โลกเฮฟวี่เวท NWA ปัจจุบันได้เสียชีวิตลงแล้วด้วยวัย 33 ปี เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1993 ที่ Denton, Texas และได้เข้าสู่หอเกียรติยศของ WWE ประจำปี 2009 ร็อดดี ไพเพอร์
รอเดริก จอร์จ ทูมส์ () หรือเป็นที่รู้จักกันดีในชื่อว่า "ราวดี" ร็อดดี ไพเพอร์ () (17 เมษายน ค.ศ. 1954 – 31 กรกฎาคม ค.ศ. 2015) เป็นนักแสดงและนักมวยปล้ำอาชีพชาวแคนาดา อดีตนักมวยปล้ำสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเฟดดิเรชั่น (WWF) หรือ WWE และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2005 ในปี 2005 ไพเพอร์ถูกตรวจพบว่าเป็นโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลืองและต่อมาในปี 2014 ไพเพอร์ได้ประกาศว่าเขาสามารถเอาชนะโรคร้ายดังกล่าวได้แล้ว เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2015 ไพเพอร์ได้เสียชีวิตลงอย่างสงบจากภาวะหัวใจหยุดเต้นในขณะนอนหลับที่บ้านพักของเขาใน ลอส แอนเจลิส ปิดตำนานนักสู้ในวัย 61 ปี จูดี การ์แลนด์
จูดี การ์แลนด์ (, 10 มิถุนายน ค.ศ. 1922 — 22 มิถุนายน ค.ศ. 1969) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน ในช่วงยุคทองของภาพยนตร์เพลง (Golden Era of musical film) รับบทเป็นโดโรธี ในเรื่อง เดอะวิซาร์ดออฟออซ (The Wizard of Oz) (1939) และร้องเพลงประกอบ ที่ชื่อ Over the Rainbow ซึ่งทำให้เธอกลายเป็นดาราที่มีชื่อเสียงมาก นับแต่นั้นเป็นต้นมา เคิร์ต โคเบน
เคิร์ต โคเบน เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1967 ในเมืองอเบอร์ดีน รัฐวอชิงตัน [4] โดยเป็นบุตรของบริกรหญิง เวนดี้ เอลิซาเบธ ฟราเดนเบิร์ก[5] และช่างซ่อมรถยนต์ โดนัลด์ เลแลนด์ โคเบน โดยที่พ่อของเขามีเชื้อสายไอริช และฝรั่งเศส [6] ส่วนแม่ของเขามีเชื้อสายไอริช เยอรมัน และอังกฤษ [7] โคเบนนั้นมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อว่าคิมเบอร์ลีย์ ซึ่งเกิดวันที่ 24 เมษายน ค.ศ. 1970 [5] ถึงแม้ว่าโคเบนจะเกิดในครอบครัวชนชั้นแรงงาน ครอบครัวของเขานั้นมีประวัติเกี่ยวข้องกับอาชีพนักดนตรี โดยที่ลุงของเขา ชัค ฟราเดนเบิร์ก เล่นดนตรีอยู่ในวงที่ชื่อว่า The Beachcombers ส่วนป้าของเขา มารี เอิร์ล นั้นเล่นกีตาร์และแสดงในวงดนตรีหลายวงในย่านเกรยส์ฮาร์เบอร์เคาน์ตี และพี่น้องของปู่เขาคนหนึ่งที่ชื่อว่าเดลเบิร์ต มีอาชีพเป็นนักร้องเสียงเทเนอร์ ซึ่งเคยแสดงในหนังเรื่องคิงออฟแจ๊ส เมื่อปี ค.ศ. 1930 พรสวรรค์ของโคเบนในด้านศิลปะนั้นสามารถเห็นได้เด่นชัดเมื่อเขาอายุน้อย เห็นได้จากห้องนอนของเขาที่เป็นเหมือนสตูดิโอศิลปะ[4] ซึ่งเขามักจะวาดภาพตัวละครจากการ์ตูนและหนังที่เขาชื่นชอบ เช่นอควาแมน,Creature from the Black Lagoon และตัวละครการ์ตูนดิสนีย์ เช่น โดนัลด์ ดั๊ก,มิกกี้ เมาส์และพลูโตได้เหมือนของจริง[8] และเขาก็เริ่มสนใจในดนตรีตั้งแต่เด็กเช่นกัน เห็นได้จากการที่เขาเริ่มร้องเพลงตั้งแต่สองขวบ เมื่อสี่ขวบ โคเบนก็เริ่มร้องเพลง เล่นเปียโน อีกทั้งแต่งเพลงเกี่ยวกับการเดินทางของครอบครัวของเขาที่เดินทางไปยังสวนสาธารณะแถวบ้าน และเขายังฟังเพลงของเดอะราโมนส์ อีกทั้งร้องเพลง นาธาน โอร์มาน
นาธาน โอร์มาน หรือในบางครั้งอาจเขียนว่า นาธาน โอมาน[note 1] (อักษรโรมัน: Nathan Oman) มีชื่อจริงว่า สุธัญ โอมานันท์[1] เคยใช้ชื่อจริงว่า นธัญ โอมานันท์[2] (ชื่อเกิด: ธัญญวัฒน์ หยุ่นตระกูล; เกิด: 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2518)[3] เป็นนักร้อง นักแสดงชาวไทย มีผลงานอัลบั้มเพลงกับค่ายอาร์เอส 2 ชุดคือ Nathan และ สิ่งที่เรียกว่าหัวใจ เมื่อวันที่ 14 มีนาคม 2554 ศาลจังหวัดเลยได้ตัดสินให้นาธาน จำคุกเป็นเวลา 2 ปี แต่เจ้าตัวรับสารภาพ จึงลดโทษให้ครึ่งหนึ่ง เป็นจำคุก 1 ปี พร้อมทั้งให้ชดใช้เงินน้ามดทั้งหมด ต่อมาได้รับพระราชทานอภัยโทษ เนื่องในวโรกาสพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงเจริญพระชนมพรรษา 7 รอบ เมื่อวันที่ 8 ธันวาคม 2553 เชน วอร์ด
เชน วอร์ด เกิดมาในครอบครัวเชื้อสายไอริชขนาดใหญ่ บิดาชื่อมาร์ติน วอร์ด และมารดาชื่อฟิโลมีนา วอร์ด เขามีพี่สาวฝาแฝดชื่อเอ็มม่า และมีพี่น้อง 5 คน คือ มาร์ค มาร์ติน ไมเคิล ลิซ่า และลีโอนา จนอายุได้ 10 ขวบ พ่อแม่ของเขาแยกทางกัน เขาอยู่กับแม่และพี่น้อง และก่อนหน้าที่เขาจะเป็นผู้ชนะรายการ "ดิเอกซ์แฟกเตอร์" เขาเคยมีวงดนตรีชื่อ เดอะเดสทินี (The Destiny) กับเพื่อนสมาชิกสองสาวคือ เทรซี เมอร์ฟี (Tracy Murphy) และ เทรซีย์ ไลล์ (Tracey Lyle) พวกเขาตระเวนเล่นตามผับและงานแต่งงาน เล่นเพลงคัฟเว่อร์ของวงควีน ไปจนถึงเอ็มมา บันตัน และกว่าที่พวกเขาจะได้ค่าเหนื่อยประมาณ 50 ปอนด์ เดอะเดสทินี่ ต้องโชว์ที่ยาว 45 นาที ถึง 2 โชว์ด้วย ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003 วอร์ดเริ่มต้นความความสัมพันธ์กับ เฟย์ แม็กคีเวอร์ ซึ่งทั้งคู่ได้หมั้นในวันครบรอบเก้าปีของพวกเขาในเดือนกันยายน ค.ศ. 2012 เขายังเป็นญาติของนักร้องและนักวิ่ง ไมค์ วอร์ด ผู้เข้ารอบสุดท้ายของเดอะวอยซ์สหราชอาณาจักร ทิม เบอร์ตัน
ทิม วิลเลียม เบอร์ตัน () เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1958 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้าง และนักเขียนชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ เขามีชื่อเสียงกับผลงานในรูปแบบหม่น ๆ และแปลก ๆ อย่างเช่นหนังคัลท์สุดคลาสสิกของเขาเรื่อง "เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร" และ "ฝันร้าย ฝันอัศจรรย์ ฝันก่อนวันคริสต์มาส" เช่นเดียวกับการกำกับในภาพยนตร์ซีรีส์ แบทแมน เขามีผลงานกำกับหนังเรื่องแรกคือ "Pee-wee's Big Adventure" ในปี 1985 หลังจากนั้นก็มีผลงานกำกับภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง ที่ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงและได้รางวัลออสการ์ เขามักจะร่วมงานกับนักแสดงที่สนิทกันอย่าง จอห์นนี เดปป์ เช่นเดียวกับ แดนนี เอลฟ์แมน และคู่สมรสเฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน กระชากปมปริศนาคดีอำพราง
ใน ค.ศ. 1926 แซนฟอร์ด เวสลีย์ คลาร์ค () (ค.ศ. 1913 - 1991) เด็กหนุ่มวัยรุ่นชาวรัสเซีย ได้ย้ายบ้านจากรัฐซัสแคตเชวัน ประเทศแคนาดา มาอยู่กับลุงของเขาชื่อ กอร์ดอน สจ๊วต นอร์ทคอตต์ () (ค.ศ. 1906 - 1930) ที่ฟาร์มปศุสัตว์ในไวน์วิลล์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ปรากฏว่า แซนฟอร์ด พบว่า กอร์ดอน ซึ่งในภาพยนตร์นี้มีภาพลักษณ์เป็นฆาตกรโหด สังหารเด็กต่อเนื่อง 20 คน แต่ในความเป็นจริง กอร์ดอนเบี่ยงเบนทางเพศ และมีความกระสันสูง มักจะลักพาตัวเด็กชายจากพื้นที่ห่างไกลมากระทำชำเรา กักขังหน่วงเหนี่ยวอยู่จนพอใจ และจะขับรถพาเด็กกลับไปส่งคืนที่พื้นที่ในรัศมีใกล้บ้าน (ไม่ส่งที่บ้าน) แล้วตระเวนหาเด็กรายต่อไป โดยอาศัยความที่เด็กจะไม่สามารถจำสถานที่และไม่สามารถชี้ตัวได้ กอร์ดอนจึงรอดมาได้ตลอด และกอร์ดอนได้ข่มขู่กักขังแซนฟอร์ดไว้ไม่ให้บอกความจริงนี้แก่ใคร สตีฟ เออร์วิน
สตีเฟน โรเบิร์ต "สตีฟ" เออร์วิน () (22 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2505 - 4 กันยายน พ.ศ. 2549) ชื่อเล่นว่า "นักล่าจระเข้" เป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องสัตว์ป่าชาวออสเตรเลีย บุคคลในโทรทัศน์ และนักอนุรักษ์ธรรมชาติ เออร์วินมีชื่อเสียงทั่วโลกจากรายการโทรทัศน์ "เดอะคร็อกโคไดล์ฮันเตอร์" (The Crocodile Hunter) สารคดีสัตว์ที่ออกอากาศทั่วโลก จัดรายการร่วมกับภรรยาชื่อ เทร์รี เขาและภรรยาเป็นเจ้าของสวนสัตว์ออสเตรเลียซู ก่อตั้งโดยพ่อแม่ของเออร์วินในเบียร์วาห์ ประมาณ 80 กิโลเมตร (50 ไมล์) ทางเหนือของบริสเบน เมืองหลวงของรัฐควีนส์แลนด์ เออร์วินเสียชีวิตในวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2549 หลังจากถูกเงี่ยงปลากระเบนธงแทงหน้าอกขณะถ่ายทำสารคดีชุด "โอเชียนส์เดดลีเอสต์" (Ocean's Deadliest) สมาคมอนุรักษ์ธรรมชาติซีเชปเพิร์ด (Sea Shepherd Conservation Society) ตั้งชื่อเรือ เอ็มวาย สตีฟ เออร์วิน (MY Steve Irwin) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา โอเวอร์ เดอะ ลิมิต (2011)
หลังจากศึกเอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2011) ที่คริสเตียนได้แชมป์ World Heavyweight Championship จากการชนะอัลเบร์โต เดล รีโอแบบไต่บันได ในสแมคดาวน์ 6 พฤษภาคม คริสเตียนต้องป้องกันแชมป์กับแรนดี ออร์ตัน จากการจัดโดยทีโอดอร์ ลอง ซึ่งผลออกมาคือออร์ตันชนะ และเรื่องนี้เป็นที่กล่าวกันในโลกสังคมอินเทอร์เน็ตทั้งที่แชมป์แกรนด์สแลมคนที่ 11 ของ WWE นั้นเสียแชมป์ให้กับออร์ตัน โดยครองแชมป์ได้ 2 วัน (นับจากตั้งแต่เอกซ์ตรีมรูลส์ - วันอัดเทปปล้ำศึก สแมคดาวน์) จนมีกระแสด้านลบออกมาพูดถึงเรื่องนี้กันมาก ซึ่งทั้งคู่ก็ปล้ำกัน แบบแท็คทีมบ้าง อะไรบ้าง แต่ก็ไม่มีอะไรบาดหมาง และในสแมคดาวน์ล่าสุด คริสเตียนเจอกับเชมัส ผลออกมาคริสเตียนชนะ แต่ก็โดนรุมทำร้ายโดยมาร์ก เฮนรี ออร์ตันออกมาตอนนั้น เพียงยืนอยู่ทางด้าน ทางเดิน สักพัก ถึงออกมาช่วยคริสเตียน และในแมทซ์ สุดท้าย ออร์ตันเจอกับ เฮนรี แต่ก็เป็นออร์ตัน ที่ชนะแพ้ฟาล์ว ออร์ตันโดนรุมโดย เฮนรี และ เชมัส เหมือนกันเช่นเคย แต่สักพัก คริสเตียนก็มาคล้ายๆกับออร์ตันที่ยืนตรงทางเดินดูคู่ต่อสู้ตัวเองโดนรุมก่อนแล้วขึ้นมา ทั้งคู่มีการถกเถียงกันเล็กน้อย แต่ไม่ได้มีอะไรบาดหมางนอกจากเข็มขัดเส้นเดียว
หลังเอกซ์ตรีม รูลส์ เพียงหนึ่งวันใน รอว์ ซึ่ง จอห์น ซีนา ชนะในกรงเหล็กสามเส้า ซึ่งได้กลายเป็นสมัยที่ 10 ของเขา ในรอว์นั้น ก็มีการรีแมตช์อีกครั้ง กับ เดอะ มิซ โดยระหว่างแมทซ์ อเล็กซ์ ไรลีย์ ก็เขามาก่อกวนแมตช์ตลอด แถมเดอะมิซยังเอาเข็มขัดฟาดใส่ ซีน่า ซึ่งตอนแรกกรรมการกดนับ 3 แต่กรรมการได้ไปบอกโฆษกว่าให้แมตช์นี้ เดอะ มิซเป็นฝ่ายแพ้ฟาล์ว ซีนาก็ยังครองแชมป์ได้อยู่ และในสัปดาห์ต่อก็มีการหาผู้ท้าชิงกันโดยเป็นแมตช์สามเส้า มี เดอะ มิซ เจอกับ อัลเบร์โต เดล รีโอ และเรย์ มิสเตริโอ ซึ่งมิซก็ได้สิทธิ์ จากการชนะในแมทซ์นั้น และซีนาประกาศหลังมิซชนะว่าแมตช์นี้ไม่มีการแพ้ฟาล์ว ไม่มีนับจากบนเวที ไม่มีซับมิชชั่น ไม่มีจับกด แต่ต้องพูดว่า "I Quit!" เท่านั้น ในสัปดาห์ถัดมา ซีนาบอกกับทุกคนๆ รวมถึง เดอะ มิซว่า ในศึกใหญ่นั้น เขาจะทำให้เดอะ มิซ พูดว่า "I Quit!" แอรอน แรมซีย์
แอรอน แรมซีย์ () มีชื่อเต็มว่า แอรอน เจมส์ แรมซีย์ (Aaron James Ramsey) เกิดเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม ค.ศ. 1990 เป็นนักฟุตบอลชาวเวลส์ เล่นตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเล่นให้กับอาร์เซนอล และทีมชาติเวลส์  แดนนี แคนนอน
แดนนี แคนนอน เกิดวันที่ 5 ตุลาคม ค.ศ. 1968 ที่เมืองลูตัน ประเทศอังกฤษ เริ่มสร้างภาพยนตร์ตั้งแต่อายุได้เพียง 16 ปี เริ่มเข้าสู่กลุ่มโรงละครสาธิตเยาวชนแห่งหนึ่งที่ 33 Arts Centre แดนนีมีผลงานภาพยนตร์มากมายจากโรงถ่ายทำแห่งนี้ ได้พบกับเดวิด อาร์โนลด์ นักแต่งบทภาพยนตร์ในปัจจุบัน แดนนีได้แสดงให้เห็นว่าเขาสามารถแต่งบทพูดภาพยนตร์ได้ จนกระทั่งเริ่มมีชื่อเสียงขึ้นมา จนกระทั่ง บีบีซีได้มอบรางวัล "ผู้สร้างภาพยนตร์ดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปี" จากภาพยนตร์สั้น 40 นาทีเรื่อง "Sometimes" จากนั้น ก็เริ่มเข้าสู่โรงเรียนการภาพยนตร์และโทรทัศน์แห่งชาติในปี 1988 จนสำเร็จการศึกษาในปี 1990 แครี แกรนต์
แครี แกรนต์ 18 มกราคม ค.ศ. 1904 - 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1986 เป็นนักแสดงชาวอังกฤษแต่ไปโด่งดังที่ประเทศอเมริกา มีเอกลักษณ์สำเนียงการพูดแบบ Mid-Atlantic accent มักได้แสดงในบทบาทพระเอกที่มีบุคลิกลักษณะเป็นผู้นำ ฉลาดและมีเสน่ห์ เป็นนักแสดงชายถูกจัดเป็นอันดับที่ 2 ใน AFI's 100 Years Greatest Male Star of All Time โดย American Film Institute ปีเตอร์ นอร์ตัน
นอร์ตันเกิดในอเบอร์ดีน วอชิงตัน และเติบโตในซีแอตเทิล เขาเข้าเรียนที่วิทยาลัยรีด ในพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน โดยสำเร็จการศึกษาในปี ค.ศ. 1965 ก่อนจะค้นพบไมโครคอมพิวเตอร์ เขาใช้เวลากว่าสิบปีในการทำงานบนเมนเฟรมและมินิคอมพิวเตอร์สำหรับบริษัทต่าง ๆ เช่น โบอิงและเจ็ทโพรพัลชันแลบอราทอรี ระบบอรรถประโยชน์ระดับต่ำสุดของเขาได้รับการออกแบบมาเพื่อให้โปรแกรมเมอร์ที่ใช้เมนเฟรมสามารถเข้าถึงแรมรุ่นก่อนหน้าซึ่งไอบีเอ็มสงวนไว้สำหรับการวินิจฉัย การทำงานด้านคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลของเขา ส่งผลให้เขากลายเป็นที่รู้จักในฐานะผู้เขียนเข้าใจระบบอรรถประโยชน์ระดับต่ำและหนังสืออ้างอิง จอห์น รัดดี
จอห์น ทอร์มัส กอร์ดอน รัดดี (เกิด 24 ตุลาคม 1986) เป็นนักฟุตบอลในตำแหน่ง ผู้รักษาประตู เขาเล่นให้กับนอริช ซิตี และ ทีมชาติอังกฤษ เอ็ดเวิร์ด นอร์ตัน
นอร์ตันเกิดในบอสตัน แมสสาชูเซต และโตในโคลัมเบีย แมรีแลนด์ เขาเริ่มแสดงหนังในปี 1996 ได้แสดงร่วมกับ ริชาร์ด เกียร์ ใน "Primal Fear" ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ในฐานะนักแสดงสมทบยอดเยี่ยม ต่อมาแสดงใน เรื่อง "Everybody Says I Love You" ของ วู๊ดดี้ อัลเลน และ เรื่อง "The People vs Larry Flynt" ของ ไมโลส์ ฟอร์แมน โดยทั้งสองเรื่องออกฉายในปี 1996 และต่อมารับบทในเรื่อง "American History X" ซึ่งเขาโกนศีรษะเพื่อแสดงเป็นพวกสกินเฮด ถึงแม้จะมีคนพูดถึงเรื่องนี้ไม่ดีแต่เขาก็ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์เป็นครั้งที่ 2 ในฐานะนักแสดงนำ เอ็ด ชีแรน
เอ็ดเวิร์ด คริสโตเฟอร์ "เอ็ด" ชีแรน (English: Edward Christopher "Ed" Sheeran) เกิดเมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991[1] เป็นนักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอังกฤษ[2][3] เขาเกิดในฮาลิแฟกซ์ เวสต์ยอร์กไชร์ และเติบโตในแฟรมลิงแฮม ซัฟฟอล์ก เขาเข้าเรียนสถาบันดนตรีร่วมสมัย ในกิลฟอร์ด เซอร์รีย์ ในระดับปริญญาตรีตั้งแต่อายุ 18 ปีในฤดูใบไม้ร่วงปี ค.ศ. 2009[4][5] ในต้นปี ค.ศ. 2011 ชีแรนออกอีพีชุด นัมเบอร์ไฟฟ์คอลลาบอเรชันส์โปรเจกต์ โดยไม่มีสังกัด และกลายเป็นที่สนใจของเอลตัน จอห์น และเจมี ฟ็อกซ์ หลังจากเซ็นสัญญากับค่ายอะไซลัมเรเคิดส์ อัลบั้มแรกของเขา + (อ่านว่า "พลัส") ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 และได้รับการรับรองระดับแพลตินัม 6 ครั้งในสหราชอาณาจักร อัลบั้มมีซิงเกิล "ดิเอทีม" ทำให้เขาได้รับรางวัลไอวอร์โนเวลโลอะวอร์ด สาขาเพลงยอดเยี่ยมด้านดนตรีและเนื้อเพลง[6] ในปี ค.ศ. 2012 ชีแรนได้รับรางวัลบริตอะวอดส์ สาขาศิลปินเดี่ยวชายชาวบริติชยอดเยี่ยม และศิลปินแจ้งเกิดชาวบริติช[7] แอนดี วอร์ฮอล
และในปี 1952 นั้นเอง แอนดีก็ได้จัดงานแสดงภาพเขียนของเขาขึ้นเป็นครั้งแรกที่ ฮิวโก้ แกลลอรี่ (Hugo Gallery) บนถนน 55 (Fifty-fifth Street) ในนิวยอร์ก การแสดงภาพครั้งนี้ แอนดีใช้ชื่อว่า “ภาพวาด 15 ภาพจากงานเขียนของทรูแมน คาโปต (Fifteen Drawings Based on the Writings of Truman Capote)” เป็นงานภาพประกอบเรื่องจากหนังสือของทรูแมน คาโปต (Truman Capote) นักเขียนนิยายมีชื่อชาวอเมริกัน การจัดแสดงภาพเขียนเดี่ยวของแอนดีครั้งนี้เป็นเหมือนกับเครื่องหมายยืนยันถึงความเป็นศิลปินมืออาชีพที่สามารถสร้างสรรค์งานได้อย่างสมบูรณ์เต็มตัวแล้วนั่นเอง ร็อบ แวน แดม
โรเบิร์ต อเลฮันโดร แซทโควสกี (Robert Alejandro Szatkowski) เกิดวันที่ 18 ธันวาคม ค.ศ. 1970 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีในนาม ร็อบ แวน แดม (Rob Van Dam) หรือเรียกกันย่อๆว่า อาร์วีดี (RVD) ซึ่งมีชื่อเสียงโด่งดังในสมาคม ECW, WWE และ TNA ปัจจุบันงานหลักๆ ของเขาคือการทำรายการโทรทัศน์ที่ชื่อว่า อาร์วีดีทีวี ซึ่งเป็นรายการที่บ่งบอกถึงความเป็นตัวของแวน แดม ได้เป็นอย่างดีเลยทีเดียว