กิมย้ง มีภูมิลำเนาอยู่ที่ใด?
กิมย้ง
เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1924 (ตรงกับ พ.ศ. 2467 ตามปฏิทินไทยในสมัยนั้น) ที่อำเภอไฮ้เล้ง เขตไห่หนิง มณฑลเจ้อเจียง แห่งภาคตะวันออกของจีน เป็นบุตรคนที่สองของตระกูลที่มีฐานะ เริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่วัยเด็ก เมื่อตอนอายุ 9 ขวบ ก็อ่านทั้งนิยายของจีนทั้งหมด และนิยายแปลของต่างประเทศ ในวัยเยาว์ได้อ่านวรรณกรรมคลาสสิกทั้ง 4 เรื่องของจีน ได้แก่ สามก๊ก (三国演义) ซ้องกั๋ง (水浒传) ไซอิ๋ว (西游记) และความฝันในหอแดง (红楼梦)[1]
อึง ฮวด
อึง ฮวดย้ายไปออสเตรเลียในช่วงต้นปี พ.ศ. 2513 ในขณะที่สงครามกลางเมืองของกัมพูชากำลังเริ่ม เขาตั้งรกรากอยู่ในเมลเบิร์น และประกาศตัวเองเป็นผู้นำของคณะกรรมการชาวกัมพูชาที่อาศัยอยู่ในต่างประเทศ เขาเดินทางกลับไปที่ประเทศกัมพูชาในช่วงปี พ.ศ. 2533 ในขณะที่รัฐบาลคอมมิวนิสต์ล่มสลาย และเขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในพรรคฟุนซินเปก เขาได้ดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการศึกษา และในปี พ.ศ. 2537 เขาก็ลาออกจากตำแหน่ง เพื่อที่จะเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงต่างประเทศ กิมย้ง
กระบี่ใจพิสุทธิ์ - ราชวงศ์หมิง ต้ง
ต้ง () เป็นกลุ่มชนซึ่งมีถิ่นฐานอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของมณฑลกุ้ยโจว ทางตอนใต้ของมณฑลหูหนาน และทางตะวันออกของเขตปกครองตนเองกวางสีจ้วงของประเทศจีน พวกเขาเรียกพวกตนเองว่า ก๊ำ หรือ อ้ายก๊ำ หรือ ปู้ก๊ำ ซึ่งก็คือ ผู้คำ พวกเขาเชื่อว่าพวกตนเองสืบเชื้อสายมาจากชนเผ่านก  เพ็กฮวยเกี่ยม
เทพบุตรงูทอง หรือ เพ็กฮวยเกี้ยม () เป็นนิยายกำลังภายในเรื่องที่สองของ กิมย้ง การแปลเป็นภาษาไทย ครั้งแรก โดย จำลอง พิศนาคะ และ ครั้งที่สองโดย น.นพรัตน์ ชื่อภาษาอังกฤษว่า The Sword Stained With Royal Blood
ในฉบับพิมพ์เก่าของจำลอง พิศนาคะ และ น.นพรัตน์ มีความแตกต่างกันในเรื่องที่อยู่ของตัวละคร ชื่อ "โหวเฉียวจง" (กวีในสมัยราชวงศ์ชิง มีตัวตนอยู่จริง) ในฉบับของจำลอง พิศนาคะ "โหวเฉียงจง" มีบ้านเกิดอยู่ที่เมืองเซี่ยงคิว มณฑลฮ่อหนำ(เหอหนาน) ในขณะที่ฉบับของ น.นพรัตน์ เดิมนั้น มีบ้านเกิดอยู่ที่เกาะบอร์เนียว อาจจะเกิดจากการแก้ไขของท่านกิมย้งในครั้งที่ 1 และ 2 เพราะเป็นการแปลในฉบับที่ต่างกันนี้เอง อนึ่งแม้จะมีความแตกต่างกันบ้าง แต่ก็ถือว่าเล็กน้อยมาก เมื่อเทียบกับเนื้อเรื่องทั้งหมด เคที เหลียง
เคที ลิว เหลียง (Katie Liu Leung) เกิดวันเสาร์ที่ 8 สิงหาคม พ.ศ. 2530 ราศีกรกฎ ในสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร เป็นนักแสดงหญิงชาวสกอต เชื้อสายฮ่องกง มีพี่ชาย 2 คน น้องสาว 1 คนเป็นลูกของหลี่เจียเว่ย และปีเตอร์ เหลียง ซึ่งเป็นนักธุรกิจชาวฮ่องกง ที่อพยพเข้ามาตั้งรกรากในสกอตแลนด์นานกว่า 20 ปี ครอบครัวดาราสาวมีฐานะมั่งคั่งระดับเศรษฐี เป็นเจ้าของภัตตาคารในเมืองกลาสโกว์ และธุรกิจขายส่งอาหารจีน ครอบครัวพักอยู่ในบ้านสุดหรูย่านมาเธอร์เวลล์ในเมืองกลาสโกว โกวเนี้ย เธอเข้าศึกษาวิทยาลัยแฮมิลตัน (โรงเรียนเอกชนชื่อดังของสกอตแลนด์) และเข้าศึกษาต่อมหาวิทยาลัยศิลปะกรุงลอนดอน (University of the Arts London) คัง จี-ย็อง
คัง จี-ย็อง เกิดเมื่อวันที่ 18 มกราคม ค.ศ. 1994 ที่ พาจู ประเทศเกาหลีใต้ จีย็องเริ่มเดบิวต์เมื่ออายุ 15 ปี ตอนอยู่มัธยมเกรดสาม เธอเป็นหนึ่งในสมาชิก 2 คนที่เข้าร่วมวงหลังจากคิม ซองฮีออกจากวงไป จีย็องร้องเพลงคิสซิงยู ของเกิลส์เจเนอเรชัน ในการออดิชัน จีย็องเป็นญาติของนักร้องเคป๊อปเกาหลีคือ เอ็นเอส ยุนจี กิมย้ง
จอมใจจอมยุทธ - ราชวงศ์ชิง พรรคกระยาจก
พรรคกระยาจก เป็นพรรคในนิยายกำลังภายในหลายเรื่องของกิมย้งและโก้วเล้ง โดยสมาชิกพรรคเป็นขอทาน และมีประเพณีในพรรคเป็นพิเศษ พรรคกระยาจกในบางยุคมีสมาชิกมากจนเรียกได้ว่าเป็นพรรคอันดับหนึ่งของแผ่นดิน พรรคกระยาจกปรากฏในเรื่อง แปดเทพอสูรมังกรฟ้า และมังกรหยก คิมจงจิก
คิมจงจิก (; มิถุนายน 1974–19 สิงหาคม 2035) รู้จักทั่วไปโดยนามปากกาของเขา จ็อมพิลแจ () ผู้นำบัณฑิตลัทธิขงจื๊อเกาหลีใหม่ในต้น ราชวงศ์โชซ็อน เขาเกิดเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 1974 ตรงกับรัชสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช พระราชาลำดับที่ 4 ที่ ในครอบครัว ยังบัน หรือบัณฑิตตระกูลคิมแห่ง เขาผ่านการทดสอบขั้นต้นเมื่อ พ.ศ. 1996 และผ่านการทดสอบขั้นสูงเมื่อ พ.ศ. 2002 ตลาดกิมหยง
ตลาดกิมหยงเป็นตลาดที่มีชื่อเสียงคู่กับ ตลาดสันติสุข ซึ่งจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้า น้ำหอมและเครื่องสำอาง ซึ่งอยู่ริมถนนนิพัทธ์อุทิศ ในย่านเดียวกัน ชิ้นน่ำคิ้ม
ชิ้นน่ำคิ้ม เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่อง มังกรหยก เป็นตัวละครดั้งเดิมที่กิมย้งสร้างขึ้นในฐานะที่เป็นมารดาของเอี้ยก้วย ในเรื่องมังกรหยกฉบับดั้งเดิมที่ได้ตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์รายวัน แต่เนื่องจากมังกรหยกนั้นเป็นนิยายภายในที่เป็นที่นิยมในหมู่ผู้อ่านมาก ถึงขนาดมีการรออ่านเนื้อเรื่องจากแท่นพิมพ์เลยทีเดียว จากความนิยมในหมู่ผู้อ่านนี้เอง ภายหลังจึงได้มีการรวมเล่มมังกรหยกขึ้น ในการรวมเล่มนี้กิมย้งได้เรียบเรียงเนื้อหามังกรหยกขึ้นใหม่ โดยตัดเนื้อเรื่องบางส่วนที่มีรายละเอียดปลีกย่อยจนเกินไปออก ทำให้ตัวละครอย่างชิ้นน่ำคิ้มถูกตัดออกไป และได้ให้ตัวละครที่เป็นมารดาของเอี้ยก้วยคือ มกเนี่ยมชื้อ แทน  คิม ยูชิน
ค.ศ. 595 เป็นปีที่เขาเกิด โดยคิมยูชินเป็นลูกของคิมซอฮย็อน และ มานมยอง คุณปู่ทวดของเขาคือ คิมแฮ กษัตริย์องค์สุดท้ายแห่งอาณาจักรคายา ส่วนมานมยองแม่ของเขาก็เป็นถึงลูกสาวของซุกฮึลจงน้องชายของกษัตริย์จินฮึง การที่มานมยอง ลูกสาวของ ซุกฮึลจง ซึ่งถือเป็นเชื้อสายกษัตริย์ของอาณาจักรชิลลามาแต่งงานกับคิมซอฮย็อนเลือด เนื้อเชื้อไขของกษัตริย์แห่งอาณาจักรคายานั้น เป็นเรื่องไม่ง่ายนักที่จะได้รับอนุญาตจากเครือญาติของทั้งสองฝ่ายให้แต่งงานกัน และที่เมืองมานโนคุนนี่เองที่ทั้งคู่ได้ให้กำเนิด คิมยูชิน มันกย็องแด
มันกย็องแด () เป็นหน่วยการปกครองของเขตมันกย็องแด กรุงเปียงยาง และเป็นสถานที่เกิดของผู้นำคนแรกของเกาหลีเหนือ คิม อิล-ซ็อง จ้าว หย่าจือ
พ่อแม่ของ จ้าวหย่าจือ พื้นเพเดิมเป็นชนพื้นเมืองในเมืองไคเฟิงมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน ต่อมาได้อพยพมาตั้งถิ่นฐานบริเวณคาบสมุทรแถวเกาลูน ประเทศฮ่องกง ซึ่งเป็นที่ ๆ จ้าว หย่าจือ เกิดและเติบโตมา  คิม คีลเซน
คิม คีลเซน () เกิดเมื่อวันที่ 30 กันยายน 2509 ณ กรีนแลนด์ เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของประเทศกรีนแลนด์ ถัดจาก อากีลาร์ ฮัมมุด ซึ่งเดิมนั้นเขาเป็นครอบครัวชาวประมง ก่อนที่จะย้ายเข้ามาใน นุก เมืองหลวงของประเทศ ก่อนะทำงานเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจ จนกระทั่งปี 2548 คีลเซนตัดสินใจเข้ามาเล่นการเมือง ซึ่งเขาได้รับเลือกให้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงสังคมและสิ่งแวดล้อมจากรัฐสภากรีนแลนด์โดยมิผ่านพระราชอำนาจในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระประมุข ต่อมาเมื่อปี 2557 อากีลาร์ ฮัมมุด นายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของกรีนแลนด์นั้นได้ลาออกจากตำแหน่ง เขาได้ทำหน้าที่เป็นผู้รักษาการแทนนายกรัฐมนตรี ต่อมาเขาได้กลายเป็นหัวหน้าพรรคคึกเบนนี และชนะคะแนนโหวต 44 จาก 65 ทำให้เขากลายเป็นนายกรัฐมนตรีกรีนแลนด์ ด้านชีวิตส่วนตัว เขาสมรสกับ จูเดียเธอ คีลเซน มีบุตร 2 คน กิมย้ง
กระบี่เย้ยยุทธจักร - ราชวงศ์หมิง ตระกูลภาษาม้ง-เมี่ยน
ตระกูลภาษาเมี่ยน หรือ เย้า เป็นตระกูลภาษาเล็กๆที่ใช้กันทางตอนใต้ของประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ใช้พูดกันในแถบภูเขาสูงตอนใต้ของจีน เช่นในมณฑลกุ้ยโจว หูหนาน ยูนนาน เสฉวน กวางสี และมณฑลหูเป่ยที่เรียกกันว่าชาวเขาในขณะที่ชาวจีนฮั่นตั้งถิ่นฐานอยู่ตามลุ่มแม่น้ำ เมื่อ 300-400 ปีที่ผ่านมา ชาวเมี่ยนจำนวนมากได้อพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในประเทศไทย ลาว เวียดนาม และพม่า และเนื่องจากสงครามอินโดจีน ชาวม้งบางส่วนได้ลี้ภัยจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ไปอยู่ที่ประเทศออสเตรเลีย สหรัฐอเมริกา และอีกหลายประเทศ ก๊วยเซียง
ความจริงแล้ว ก๊วยเซียงถือว่ามีความสำคัญต่อความเป็นไปของเนื้อเรื่องมาตั้งแต่เมื่อสิบหกปีที่แล้ว กิมย้งตั้งใจให้อึ้งย้งตั้งครรภ์เพื่อที่จะลดทอนบทบาทของตัวละครเอกจากภาคแรกลง เพราะเมื่อตั้งครรภ์ร่างกายก็จะอ่อนแอทำให้ลงมือไม่สะดวก ส่วนก๊วยเจ๋งก็ให้มีหน้าที่อยู่เฝ้าเมือง ถ้าหากทั้งคู่ยังคงโลดเล่นอยู่ในยุทธภพและสามารถลงมือได้อย่างอิสระ โอกาสที่เอี้ยก้วยจะมีบทเด่นก็คงจะหายไป จึงถือได้ว่าก๊วยเซียงมีความสำคัญต่อโครงเรื่องมาตั้งแต่ก่อนที่นางจะลืมตาดูโลกซะอีก และท่านกิมย้งยังคงสามารถนำเอาตัวละครตัวเดียวกันนี้มามีบทบาทในอีกสิบหกปีต่อมาอีกด้วย ทั้งหมดถือเป็นความลงตัวพอดีที่เกิดจากการคิดคำนวณของท่าน ตั้งแต่ก๊วยเซียงกำเนิดเกิดมานอกจากเมื่อตอนที่ยังเป็นทารกแรกเกิดที่ถูกผู้คนแย่งชิงไปในที่ต่างๆแล้ว นางเติบโตเข้าสู่วัยสาวโดยที่ยังไม่เคยออกไปไหนไกลจากเมืองเซียงเอี้ยงเลย และครั้งแรกที่ได้ออกมา ก็ได้พานพบเรื่องราวมากมาย นางได้รู้จักกับยอดฝีมือหลายคน ทั้งเฒ่าทารกจิวแป๊ะธง อิกเต็งไต้ซือ รวมทั้งราชครูกิมลุ้น และด้วยเสน่ห์ที่พิเศษของนาง แม้แต่ราชครูกิมลุ้นยังคงอดที่จะชื่นชมเอ็นดูไม่ได้  มหาวิทยาลัยคิมอิลซ็อง
มหาวิทยาลัยคิมอิลซอง () เป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในเกาหลีเหนือ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 9 ตุลาคม ค.ศ. 1946 มีเนื้อที่ทั้งหมด 37 เอเคอร์ ในกรุงเปียงยาง เมืองหลวงของประเทศ มหาวิทยาลัยตั้งตาชื่ออดีตผู้นำเกาหลีเหนือคิม อิลซอง มหาวิทยาลัยคิม อิลซองมีอาคารศึกษาวิชาการทั้งหมด 10 อาคาร แยกออกเป็น 50 ห้อง เช่นห้องสมุด,พิพิธภัณฑ์,ศูนย์ R&D ,หอพักและโรงพยาบาล กิมย้ง
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า - ราชวงศ์ซ่ง (เหนือ) ก้องพลากุลวงศ์ ก่อเกียรติยิม
ก้องพลากุลวงศ์ ก่อเกียรติยิม หรือ ก้องธารา เคเคพี (ชื่อในสารบบของเว็บไซต์บ็อคซ์เรค) มีชื่อจริงว่า นายอัธนนท์ กุลวงศ์ เป็นชาวอำเภอธัญบุรี จังหวัดปทุมธานี เป็นนักมวยสากลอาชีพชาวไทยเชื้อสายลาว (บิดาเป็นชาวลาว ส่วนมารดาเป็นชาวไทย) พระมเหสีมุนมยอง
พระมเหสีมุนมยอง มีพระนามเดิมว่า คิมมุนฮุย ประสูติเมื่อใดไม่มีหลักฐานทรงเป็นน้องสาวของจอมพล คิม ยูชิน แม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ของเกาหลีต่อมาพระบิดาและพระมารดาได้ยกพระนางให้อภิเษกกับองค์ชาย คิมชุนชู ซึ่งภายหลังได้ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้ามูยอลพระองค์จึงได้สถาปนาพระชายาคิมมุนฮุยขึ้นเป็นพระมเหสีมุนมยอง เกียงอุย
เกียงอุยมีพ่อเป็นขุนนางคนหนึ่งของเทียนซุย แต่กำพร้าพ่อแต่ยังเด็ก จึงอาศัยอยู่กับแม่โดยลำพัง แต่เดิมนั้นเกียงอุยรับราชการอยู่กับม้าจิ้น เจ้าเมืองเทียนซุย ซึ่งอยู่ในแคว้นการปกครองของวุยก๊ก ขงเบ้งยกทัพมาเพื่อที่จะปราบวุยก๊ก ม้าจิ้นส่งเกียงอุยมารับมือกับขงเบ้ง ขงเบ้งเสียท่าเกียงอุย หลายครั้ง แต่ในที่สุดขงเบ้งวางแผนจับเกียงอุย โดยพาแม่ของเกียงอุยมาเลี้ยงดู และให้แม่เกียงอุยช่วยเกลี้ยกล่อม ด้วยเกียงอุยมีความกตัญญูต่อมารดานั้นเอง เกียงอุยจึงใจอ่อน ยอมอยู่ฝ่ายจ๊กก๊กกับขงเบ้ง ไทยเชื้อสายจีน
แต้จิ๋ว (潮州 ; Teochew ; ภาษาจีนกลาง: Cháozhōu) เป็นกลุ่มชาวจีนที่มากที่สุด กล่าวกันว่า" ที่ไหนมีศาลเจ้า (老爺宮) เหล่าเอี้ยเก็ง) ที่นั่นจะพบคนจีน เพื่อพบปะกันและเป็นที่พึ่งทางใจเมื่อยามห่างไกลแผ่นดินเกิด ชาวจีนจะตั้งถิ่นฐานอยู่ตามพื้นที่รอบ ๆ แม่น้ำเจ้าพระยา ท่าจีน แม่กลองและตามภาคกลาง ได้มาที่แผ่นดินสยาม (เซี่ยมล้อ 暹羅) ตั้งแต่ยุคกรุงศรีอยุธยาแล้ว โดยมาจาก มณฑลฝูเจี้ยน (福建省) และ มณฑลกวางตุ้ง (廣東省) ส่วนมากจะทำการค้าทางด้าน การเงิน ร้านขายข้าว และ ยา มีบางส่วนที่ทำงานให้กับภาครัฐ ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี (鄭皇, แต้อ้วง พระองค์แซ่แต้) พ่อค้าจีนแต้จิ๋วจำนวนมากได้รับสิทธิพิเศษ ชาวจีนกลุ่มนี้จึงเรียกว่า จีนหลวง (Royal Chinese) สาเหตุเนื่องจากสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรีทรงมีเชื้อสายแต้จิ๋วเช่นกัน ในช่วงกรุงรัตนโกสินทร์การอพยพของชาวแต้จิ๋วจึงมีมากขึ้น และในประเทศไทยเองก็มีคนแต้จิ๋วเป็นจำนวนมาก และปัจจุบันจะมีมากในทุกภาคของประเทศไทยแต่ที่มีชาวแต้จิ๋วมากที่สุดคือกรุงเทพฯ อึ้งย้ง
คนที่อุ้มครรภ์ความจริงมัอารมณ์ฉุนเฉียวได้โดยง่าย นางแม้มีความรักผูกพันกับก๊วยเจ๋ง ยามนี้กลับนึกหาเหตุทะเลาะวิวาทกับสามี ก๊วยเจ๋งล่วงรู้อารมณ์และจิตใจของภรรยา ทุกครั้งที่นางหาเรื่องโดยไร้เหตุผล มักแย้มยิ้มโดยไม่ถือสา หากแม้นอึ้งย้งโกรธเคืองขึ้นมา ก็จะปลอบโยนอย่างนุ่มนวล หยอกเย้าจนอึ้งย้งหัวร่อออกค่อยเลิกรา ธิดาคนแรกนางให้ชื่อว่าก๊วยพู้ ขณะที่ตั้งครรภ์นางไม่ยินดี แต่พอคลอดออกมากลับรักถนอมตามใจทุกเรื่องราว เป็นเหตุให้ธิดาน้อยนางนี้เมื่อเติบโตขึ้นมีนิสัยเอาแต่ใจ สร้างความลำบากให้ผู้เป็นบิดามารดาอยู่ไม่น้อย หลังจากนั้นอีกสิบกว่าปี นางก็ได้ตั้งครรภ์อีกครั้ง และได้ลูกแฝด เป็นทารกหญิงหนึ่งคนให้ชื่อว่าก๊วยเซียง และทารกชายอีกหนึ่งคน ให้ชื่อว่า ก๊วยพั่วลู่ อึ้งย้งเคยได้รับบทเรียนจากการเลี้ยงดูก๊วยพู้อย่างตามใจ ส่งผลให้เมื่อเติบโตกลายเป็นคนเอาแต่ใจเกินไป คราครั้งนี้จึงได้เลี้ยงดูบุตรธิดาทั้งสองนี้อย่างเข้มงวด
ชีวิตของอึ้งย้งนั้นผ่านร้อนหนาวมากมาย มีทั้งเรื่องที่ทำให้ปิติยินดี และเรื่องที่ทำให้ไม่สบายใจบ้าง แต่โดยรวมนางถือว่ามีชีวิตที่สมบูรณ์ มีบิดาเป็นยอดคน มีสามีที่รักและจริงใจ มีทั้งลูกสาวและลูกชาย มีวรยุทธที่สูงส่งและสติปัญญาอันล้ำเลิศได้รับการยกย่องจากผู้คน อึ้งย้งใช้เวลากว่าครึ่งชีวิตยู่ที่เมืองเซียงเอี้ยงคอยช่วยสามีปกป้องเมืองจากการรุกรานของทัพมองโกล นางทำหน้าที่รับใช้ประเทศชาติตราบจนสิ้นลมหายใจ เฉกเช่นเดียวกับก๊วยเจ๋งผู้เป็นสามีของนาง กัมพูชาเชื้อสายจีน
ในช่วงศตวรรษที่ 13 โจว ต้ากวน () นักการทูตชาวจีนในสมัยนั้นได้เดินทางมาสู่ดินแดนอาณาจักรเจนฬา โดยได้ทำการบันทึกเกี่ยวกับวัฒนธรรมการดำรงชีวิตของกัมพูชาในสมัยนั้นจนทำให้ดินแดนนี้เป็นที่รู้จักของชาวจีนมาช้านาน จนกระทั่งในศตวรรษที่ 16 นักเดินเรือชาวโปรตุเกสได้บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับชาวจีนที่ตั้งถิ่นฐานอยู่ในเขตพนมเปญในปี ค.ศ. 1620 โดยผู้อพยพชาวจีนในสมัยนั้น ส่วนมากจะเป็นผู้ชายและได้แต่งงานกับสาวในท้องถิ่นนั้นๆ เช่น ชาวเขมร และชาวจาม และลูกหลานของพวกเขาเหล่านี้ก็ถูกหลอมรวมกลายเป็นส่วนหนึ่งของสังคม โดยส่วนมากคนเชื้อสายจีนจะเป็นผู้กุมอำนาจทางเศรษฐกิจ และอาศัยอยู่ร่วมกันกับชาวเขมรดั้งเดิมที่ทำเกษตรกรรม โดยผู้สืบเชื้อสายจีนที่เป็นชาย จะไว้ทรงผมที่เป็นเอกลักษณ์ของจีน โดยกลุ่มลูกหลานชาวจีนในกัมพูชาที่อพยพเข้ามาในช่วงราชวงศ์หมิงยังคงอัตลักษณ์ความเป็นจีนไว้ เช่น ทรงผม อาหารการกิน จนกระทั่งถึงบ้านเรือน จนกระทั่งถึงศตวรรษที่ 18 พระกษิติครรภโพธิสัตว์
ในสมัยราชวงศ์ฮั่นตะวันออก รัชกาลจักรพรรดิฮั่นหมิง ศาสนาพุทธซึ่งกำลังรุ่งเรืองและจะเจริญอย่างถึงที่สุดในสมัยราชวงศ์ถัง ได้แพร่หลายไปสู่ดินแดนเกาหลี ในยุคนั้นพระสงฆ์และบัณฑิตทั้งปวงจากเกาหลีจะศึกษาพุทธศาสนาโดยการเดินทางไปศึกษาที่จีนเป็นหลัก หนึ่งในจำนวนผู้แสวงบุญเหล่านั้นเป็นอดีตมกุฎราชกุมารแห่งซินลอก๊ก (อาณาจักรซิลลา) ผู้มีนามว่า "กิมเคียวกัก" (ฮันจา: 金喬覺 อ่านเป็นภาษาจีนกลางได้ว่า "Jin Qiaojue") ซึ่งได้ผนวชเป็นภิกษุในฉายา "จีจาง" (เป็นการออกเสียงอย่างเกาหลีของคำว่า "ตี้จ้าง") วันประสูติของท่านคือวันที่ 30 เดือนเจ็ดจีน ซึ่งต่อมาได้ถือเป็นวันสำหรับการสมโภชพระกษิติครรภมหาโพธิสัตว์ สำนักสราญรมย์
สำนักสราญรมย์ () เป็นสำนักในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้า
สำนักสราญรมย์เป็นสำนักปราชญ์โบราณ ถือหลักการใช้ชีวิตสำราญ เสพย์ดนตรีกวีศิลป์ สำนักสราญรมย์ไม่ปรากฏผู้ก่อตั้ง ถือเป็นสำนักลึกลับสำนักหนึ่งในจักรวาลของกิมย้ง ไม่ปรากฏแผนผังลำดับผู้สืบทอด ที่มาที่ไปของสำนักไม่มีผู้ใดทราบแน่ชัด ปรากฏแต่ในยุคของแปดเทพอสูรมังกรฟ้า อู๋หยาจื่อ (無崖子) ดำรงตำแหน่งประมุขพรรค โดยมีนางเฒ่าทาริกาเทียนชัว (天山童姥) ประมุขวังคฤธรศักดิ์สิทธิ์เป็นศิษย์พี่ ลี้ชิวจุ้ย (李秋水) สนมของฮ่องเต้ซีเซี่ยเป็นศิษย์น้อง  โกยเซ่งอ๋อง
เชื่อกันว่าท่านเป็นผู้พิทักษ์พระราชวัง ของ กษัตริย์ให้รอดพ้นจากอัคคีภัย #พระเจ้าซ้องโกจอง(ซ่งกาวจง) จึงได้ แต่งตั้งท่านเป็น #อุยตินก้องเต็กโห้ว
กล่าวว่าชาวจีนโพ้นทะเลที่ได้อพยพมา ตั้งถิ่นฐาน ณ ที่ใด มักจะนำเถ้าธูป ของท่าน มาบูชาและสร้าง ศาลเจ้า #ห่องซานสี่ (ฮงสั้นซี้) อยู่ทั่วไป โดย ลักษณะกิมซิ้นของ ท่านที่นิยมบูชา มักสวมเครื่องแบบและ สวมรองเท้า ขุนนาง ยกขาข้างขวา ( ดั่งรูป ) ใบหน้าสีแดงเคร่งขรึมดวงตากลมโตดุ ดัน ไม่มีหนวด มีสิงโตเป็น สัตว์ ประจำกาย แต่ก็มีบางกิมซิ้น ที่มีลักษณะยิ้ม คิม ฮย็อง-จิก
ประวัติส่วนตัวของเขาไม่เป็นที่ทราบและมีปรากฏอยู่น้อยนิด ทราบเพียงว่าเขาเกิดเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2437 ณ เทศมณฑลแทดง จังหวัดพย็องอัน อาณาจักรโชซ็อน บิดาชื่อ คิม โบ-ฮย็อน (; ; พ.ศ. 2414–2498) กับมารดาชื่อ รี โบ-อิก (; ; พ.ศ. 2419–2502) เขาเข้ารับการศึกษาจากโรงเรียนซ็องชิล (Sungshil School) อันเป็นโรงเรียนที่ก่อตั้งโดยมิชชันนารีชาวอเมริกัน หลังจบการศึกษาจึงประกอบกิจเป็นครูและเป็นหมอพื้นบ้านค้ายาสมุนไพร เขาเสียชีวิตด้วยแผลหิมะกัดระดับที่สาม มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2537)
ครอบครัวสกุลก๊วยและสกุลเอี้ยถูกกวาดล้างจนบ้านแตก ก๊วยเจ๋งทายาทคนเดียวของสกุลก๊วยเติบโตเป็นหนุ่ม ได้รับการถ่ายทอดวิทยายุทธจากเจ็ดผู้กล้าแห่งกังหนำ. เขาได้พบกับอึ้งย้ง ทั้งสองให้คำมั่นสัญญาในการจะเป็นคู่ชีวิต อีกทั้งยังร่วมผจญภัยในยุทธภพ ครั้งหนึ่งก๊วยเจ๋งได้รับการถ่ายทอดวิชาจากอั้งฉิกกง และได้รับคัมภีร์นพเก้าจากจิวแป๊ะทง ทำให้เขามีวิทยายุทธสูงล้ำยิ่งขึ้น
ส่วนเอี้ยคัง ทายาทสกุลเอี้ยได้รับการเลี้ยงดูจากประมุขแห่งเมืองกิม ทั้งเอี้ยคังและก๊วยเจ๋งได้รู้จักกัน และสืบรู้ว่าประมุขแห่งเมืองกิมนั้มคือฆาตกรที่สังหารครอบครัวสกุลก๊วยและสกุลเอี้ย แต่ทว่าเอี้ยคังเห็นแก่ลาภยศ ยอมเป็นลูกของศัตรูที่ฆ่าพ่อบังเกิดเกล้า เอี้ยคังบังเอิญได้รู้ว่า ก๊วยเจ๋งมีคัมภีร์นพเก้าและคัมภีร์เยี่ยมยุทธ จึงร่วมมือกับ อาวเอี๊ยงฮงแย่งชิงคัมภีร์ทั้งสองเล่มจากก๊วยเจ๋ง โดยกำจัดเจ็ดผู้กล้าแห่งกังหนำ ซึ่งเป็นอาจารย์ของก๊วยเจ๋ง แล้วป้ายความผิดให้อึ้งเอี๊ยะซือ เพื่อก๊วยเจ๋งและอึ้งเอี๊ยะซือจะได้เข่นฆ่ากันเอง จนเป็นเหตุให้ก๊วยเจ๋งเกือบเอาชีวิตไม่รอด
ขณะเดียวกัน การประลองยุทธที่เขาหัวซานใกล้มาถึง ทุกคนในยุทธภพต่างวางแผนที่จะแย่งชิงคัมภีร์ล้ำค่าทั้งสองเล่ม เป็นเหตุให้ก๊วยเจ๋งตกเป็นเป้าหมายที่ทุกคนต้องการตอนออกฉายที่ฮ่องกง เวอร์ชัน "มังกรหยก (2537)" ถูกผู้ชมละครและสื่อต่างๆ วิจารณ์อย่างหนัก เมื่อถูกนำไปเปรียบเทียบกับเวอร์ชันเก่าที่โด่งดังมาก "มังกรหยก (2526)" อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ถ้าพูดถึง “ก๊วยเจ๋ง” แล้ว เชื่อได้ว่าคอหนังจีนขนานแท้ ไม่มีใครไม่รู้จักตัวละครตัวนี้และสำหรับ จางจื้อหลิน นั้นนับได้ว่าเป็นโอกาสที่ดีของเขาที่ได้รับเลือกให้มารับบทเด่นจากบทประพันธ์อันเลื่องชื่อของกิมย้งเลยทีเดียว ซึ่งใครๆ ก็เชื่อว่าคนที่ได้รับบท “ก๊วยเจ๋ง” ต้องดังเป็นพลุแตกแน่นอน
แต่ก็อีกนั่นแหละ บนความโชคดีก็ยังมีความโชคร้ายอยู่ด้วย อาจเนื่องมาจากในตอนนั้นผู้ชมยังคงติดภาพ “ก๊วยเจ๋ง” ที่นำแสดงโดย หวงเย่อหัว ซึ่งนับได้ว่าเป็นดาราเจ้าบทบาทคนหนึ่งและเข้าวงการก่อน จางจื้อหลิน จึงยังถือได้ว่าแม้จางจื้อหลินจะมีโอกาสได้รับบทบาทที่ดี แต่เขาก็ต้องทำการบ้านหนักพอสมควรเลยทีเดียวที่จะทำให้ “ก๊วยเจ๋ง” โดย จางจื้อหลิน เข้าไปอยู่ในใจของผู้ชมได้ สำหรับ จางจื้อหลิน ที่แสดงในเรื่องนี้นั้นนับได้ว่าเป็นน้องใหม่ที่สามารถแจ้งเกิดในวงการบันเทิงจีนได้ดีทีเดียว เพราะจากบทบาทที่เขาได้รับ เขาสามารถสื่อสารภาพของ “ก๊วยเจ๋ง” ในบุคลิกของเขาเองได้ดี ไม่ว่าจะเป็นแสดงออกทางสีหน้า (ดูออกเลยว่า “ก๊วยเจ๋ง” เนี้ยเขาทึ่มและออกจะซื่อบื้อเสียจริงๆ) หรือท่าทาง (การแสดงออกในเรื่องวิทยายุทธ์ที่เขามี สื่อได้ชัดเจนว่าช่วงใดที่เขาไม่รู้วิทยายุทธ์ หรือตอนใดที่วิทยายุทธ์เขาแกร่งกล้า สื่อสารได้ชัดเจนถึงความสามารถที่ “ก๊วยเจ๋ง” มีตามท้องเรื่อง) แต่ยังดี “จูอิน” ที่รับบทเป็น “อึ้งย้ง” สามารถช่วยรับส่งลูกเล่นในการแสดงให้สามารถเข้าถึงผู้ชมได้บ้าง
แต่ถ้าจะให้มองอีกมุมหนึ่งสำหรับ จางจื้อหลิน ก็ยังไม่สามารถแจ้งเกิดได้อย่างสมบูรณ์ เพราะในช่วงนั้นสมัยนั้นคงยังไม่มีใครกล่าวขวัญหรือพูดถึงจางจื้อหลินให้เป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไป เพราะโดยมากแล้วเขารู้จักความเป็น “ก๊วยเจ๋ง” มากกว่าความเป็น “จางจื้อหลิน” อยู่นั่นเอง ซึ่งถ้าจะให้นับกันว่าระดับการพัฒนาในการแสดงของเขานั้นเต็ม 10 อาจยังได้แค่ 6 หรืออาจเป็นเพราะหนังเรื่องนี้เป็นหนังจีนกำลังภายในเรื่องที่ 2 ที่เขาได้รับ จึงอาจยังไม่เห็นระดับการพัฒนาของเขาได้อย่างเด่นชัดนัก 
คะแนนได้ 6 เต็ม10 พระครูจ้อย จนฺทสุวณฺโณ
แต่เดิมโยมท่านและตัวท่านมีภูมิลำเนาถิ่นฐานอยู่บ้านดอนหวาย ตำบลพรวงสองนาง อำเภอทัพทัน จังหวัดอุทัยธานี โยมชายหญิงของท่านเห็นว่าที่ทำกินมันชักจะแคบเข้าทุกที ทำนาไม่เพียงพอลูกที่มีเพิ่มขึ้นชีวิตในโลกนี้คือการดิ้นรน คนส่วนมากของประเทศโดยเฉพาะชาวไร่ชาวนาดิ้นรนเพียงเพื่อมีชีวิตอยู่ทุ่มเทชีวิตเรี่ยวแรงหยาดเหงื่อทุกหยด เพื่อความมีชีวิตของตน สมัยนั้นมีดินป่าไม้ยังรกร้างว่างเปล่า ไม่ต้องยื้อแย่งกรรมสิทธิ์อะไรกัน ผู้คนพลเมืองยังมีน้อย “ดินดีเพราะป่าปก ป่ารกเพราะเสือยัง” 
มีอยู่มากมายใครมีกำลังเรี่ยวแรงเท่าไรก็มาหักล้างถางพงให้เป็นไร่เป็นนาเอาตามความสามารถของตน พอทำกินเลี้ยงลูกเมียแล้วก็พอใจ มิได้กำเริบใจจะเป็นนายทุนเจ้าของที่ดินเป็นหมื่นเป็นพันไร่อย่างในปัจจุบันนี้เมื่อทราบว่าทางบ้านวังเดื่อ ตำบลหนองกรด จังหวัดนครสวรรค์ ยังมีที่ดินว่างเปล่าอยู่มาก จึงไปปรึกษาชักชวนกันอพยพจากถิ่นเดิม เอาพริก เอาเกลือ เอาข้าวใส่โคเทียมเกวียนมา จอบเสียมเครื่องมือทำกินก็เอามาพร้อมเดินทางรอนแรม ค่ำไหนนอนนั่นมาหลายวันหลายคืนผ่านมาทางหนองขุย ห้วยอีด่าง ลักเข้าหนองกล้ำเข้าดอนเพชร โนนแดง ข้ามแม่น้ำแควตากแดด ขึ้นบ้านวังหินดาร หนองกระทุ่ม เรื่อยมา 
ทางรถเรียบรถยนต์วิ่งได้สบายบรื๋อ อย่างเดียวนี้หามีไม่ เกวียนมีสิทธิ์ที่จะใช้ทางเกวียนอย่างเต็มที่ ก็ทางเกวียนนี่แหละ ที่เป็นเครื่องวัดนิสัยใจคอของคนไทยแต่ไรมา เมืองไทยอากาศมันร้อน จะเดินทางไปไหนก็ลดเลี้ยวเลี่ยงไปเดินตามร่มเงา หรือที่ไหนรกทึบด้วยแมกไม้ ยากเกินไปที่จะบุกป่าฝ่าหนาม ก็เลี่ยงเดินเสียที่มันเตียนไม่ต้องออกแรง ทางที่เริ่มขึ้นเป็นทางเดินเท้าต่อมาก็ขยายกว้างเป็นทางเกวียน โคกระบือเทียมเกวียนจึงพาเกวียนเลี้ยวลดไปตามทางที่มีอยู่ ที่จะลัดตัดตรงนั้นไม่มี โบราณว่าเกวียนหนีทางไม่ได้ กว่าจะพาครอบครัวอพยพถึงวังเดื่อได้ก็หลายวันเต็มที หยาง จื่อฉยง
หยาง จื่อฉยง เกิดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2505 ในเมืองอีโปะฮ์ รัฐเประก์ ประเทศมาเลเซีย หยางเกิดในครอบครัวชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนฮกเกี้ยน บิดาชื่อโหย่ว เคียนเกก (Yeoh Kian Geik) และมารดาชื่อเจเนต โหย่ว (Janet Yeoh) บิดาเป็นทนายความและนักการเมืองในพรรคสมาคมชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน (Malaysian Chinese Association หรือ MCA) ซึ่งเธอเป็นบุตรคนสุดท้องในพี่น้องทั้งหมด 2 คน เธอชื่นชอบในการเล่นเปียโนและงานศิลปะ เมื่อหยางเริ่มเข้าสู่วัยรุ่น เธอเริ่มสนใจในเรื่องของการเต้น โดยเธอไปเรียนสถาบันวิชาการเต้นรำ Royal Academy of Dance ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จนจบปริญญาตรี นฤมิตศิลป์ หลังจากเรียนจบเธอก็ตั้งใจเอาดีด้านการเต้นบัลเลต์ แต่ภายหลังเธอได้รับอุบัติเหตุที่หลัง จึงทำให้ความฝันการเต้นบัลเลต์ของเธอยุติลง จุนซู
คิม จุนซู เกิดที่เมืองคยองกิ มีวันเกิดตามกฎหมาย คือวันที่ 1 มกราคม 2530 แต่ความจริงแล้วเขาเกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2529 เนื่องจากพ่อแม่ของเขา ไม่ต้องการให้จุนซูเป็นเด็กที่อายุน้อยที่สุดในห้องเรียน จึงไม่ได้แจ้งเกิดจนถึงวันที่ 1 มกราคม 2530 ทำให้จริงๆแล้วจุนซูมีอายุ 23 ปี เขามีพี่ชายฝาแฝดหนึ่งคน ชื่อ คิม จุนโฮ ซึ่งเริ่มปรากฏตัวและสร้างผลงานในประเทศจีน ภายใต้ชื่อ Zuno เมื่อท้ายปี 2009 จนถึง 2010 ซึ่งจุนซูได้เป็นแขกรับเชิญ เพื่อสนับสนุนพี่ชายของเขาในงานแฟนมีตติ้ง ทั่วทั้งเอเชียอีกด้วย ดับเบิลเอส 501
คิมฮยอนจุงเริ่มแรกจะเปิดตัวในกลุ่มสมาชิกห้าคนซึ่งมีฮันยอนแห่ง B2Y (ได้ถูกยกเลิก) เป็นหัวหน้าวงและคิมที่เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุด ในระหว่างปี 2544 และ 2545 ในขณะที่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟในร้านอาหารสำหรับครอบครัวตั้งอยู่ที่แจมซิลดงคิมได้รับการแนะนำให้รู้จักกับซีอีโอของ บริษัทดูแลศิลปินแห่งใหม่ ในขณะที่สมาชิกในวงได้รับการฝึกร่วมกัน บริษัทได้ขอให้วงเปิดตัวในฐานะวงดนตรีใหม่ในประเทศจีน แต่เด็กฝึกได้ปฏิเสธข้อเสนอและแยกวง มนตรี ศรียงค์
ที่มาของฉายา กวีหมี่เป็ด เพราะเปิดร้านขายก๋วยเตี๋ยว-หมี่เป็ดเป็นอาชีพหลัก ชื่อ ร้านหมี่เป็ดศิริวัฒน์ ริมถนนละม้ายสงเคราะห์ กลางเมืองหาดใหญ่ จ.สงขลา บ้านเกิด โดยเขานวดแป้งทำเส้นหมี่ด้วยตนเอง มีวลีที่ชอบใช้บ่อยคือ "ผมหล่อ!!" เป็นนักเขียนหนึ่งในขุนพลหลุดโลกบอร์ด หวัง ฉงหยาง
เฮ้งเตงเอี้ยงเป็นหนึ่งตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก แต่ไม่ได้มีชีวิตอยู่ตามช่วงเวลาในท้องเรื่อง แต่ได้รับการอ้างถึงในเนื้อเรื่องหลายครั้ง
เฮ้งเตงเอี้ยงเป็นปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งนิกายช้วนจินก่า มีฉายาว่า เทพมัชฉิม และเป็นอันดับหนึ่งของห้ายอดฝีมือแห่งยุคที่ชนะการประลองถกกระบี่เขาหัวซานครั้งแรก ซึ่งได้ครองคัมภีร์เก้าอิมจินเอ็ง แต่ไม่ปรารถนาที่จะฝึกยอดวิชา เพียงแต่ต้องการไม่ให้ยุทธภพต้องวุ่นวาย จึงเก็บรักษาคัมภีร์ยุทธไว้ใต้เบาะ จักรพรรดิเถี่ยว จิ
หลังจากที่พระจักรพรรดิมิญหมั่งเสด็จสวรรคต ชาวกัมพูชาก่อการกบฎต่อต้านการปกครองของเวียดนาม สังหารข้าราชการชาวเวียดนามไปจำนวนมาก องเตียนกุนเจืองมิญสางจึงพยายามที่จะแก้ไขปัญหาโดยการนำกษัตรีองค์มีกลับมาครองกัมพูชาอีกครั้ง แต่ทว่าไม่ทันการฝ่ายกองทัพและฝ่ายการปกครองของเวียดนามไม่อาจตั้งอยู่ในกัมพูชาได้อีกต่อไป ในค.ศ. 1841 เจืองมิญสางจึงนำกองทัพเวียดนามพร้อมทั้งนักองค์มีล่าถอยกลับมายังเมืองโจฏก หรือ เจิวด๊ก (Châu Đốc) ในเวียดนามภาคใต้ เจืองมิญสางเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจ ที่ไม่อาจรักษากัมพูชาไว้ได้ จึงกระทำการอัตวินิบาตกรรมดื่มยาพิษเสียชีวิตไปในที่สุด ในโอกาสนี้ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพฝ่ายสยามเข้าครองนครอุดงมีชัยและนครพนมเปญได้อย่างรวดเร็ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ทรงเป็นแม่ทัพเรือนำทัพเรือสยามเข้าโจมตีเมืองบันทายมาศ และโปรดฯให้เจ้าพระยายมราชพร้อมทั้งนักองค์ด้วงนำทัพบกยกไปทางเมืองโจฏก พระจักรพรรดิเถี่ยวจิมีพระราชโองการให้ เหงียนจิเฟือง (Nguyễn Tri Phương, 阮知方) ยกทัพจากเมืองไซ่ง่อนเข้าช่วยเหลือและป้องกันเองบันทายมาศจากการโจมตีของทัพเรือสยาม ฝ่ายทัพเรือสยามเมื่อทราบว่าฝ่ายเวียดนามกำลังจะยกทัพใหญ่มาช่วยเมืองบันทายมาศ และลมมรสุมไม่เอื้ออำนวย จึงยกทัพเรือถอยออกจากเมืองบันทายมาศ เหงียนจิเฟืองเมื่อเห็นว่าทัพเรือสยามยกกลับไปแล้ว จึงยกทัพเข้าโจมตีทัพสยามของเจ้าพระยายมราชและนักองค์ด้วงที่เมืองโจฏกแตกพ่ายไป กำเหลง
กำเหลง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่ากานหนิง (; ) มีชื่อรองว่าซิงป้า ( ; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นแม่ทัพที่อาจหาญ และบ้าบิ่นที่สุดคนหนึ่งในเรื่อง สามก๊ก
กำเหลงเป็นชาวอำเภอหลินเจียง(ลิมกั๋ง)เมืองปาจวิ้น มณฑลเจียงสี เดิมเป็นโจรสลัดปล้นสะดมในแถบแม่น้ำและทะเลสาบในภาคกลาง แต่ต่อมากลับใจมารับราชการ ได้เคยก่อกบฏต่อต้านเล่าเจี้ยงแต่พ่ายแพ้ หนีมาอยู่กับเล่าเปียว แต่ก็ไม่พอใจ ทำให้เขาคิดหลบหนีมาง่อก๊ก แต่โดนหองจอ เจ้าเมืองกังแฮรั้งตัวไว้ ในระหว่างนั้นได้ช่วยหองจอทำศึกกับซุนเกี๋ยนแห่งง่อก๊ก และได้สังหารเล่งโฉ แม่ทัพของซุนเกี๋ยนที่ตามโจมตีหองจอ ต่อมากำเหลงได้คำแนะนำจากโซหุย ทำให้หลบหนีมาง่อก๊กได้สำเร็จ แล้วกลับมาเป็นฝ่ายนำทัพของซุนเซ๊ก(บุตรชายซุนเกี๋ยน)เข้าตีกังแฮ สังหารหองจอได้สำเร็จ แต่การที่กำเหลงเคยสังหารเล่งโฉ ทำให้เล่งทองบุตรชายของเล่งโฉ คิดสังหารกำเหลงตลอดเวลา ซุนกวนจึงคิดจะเกลี้ยกล่อมให้เล่งทองคืนดีกับกำเหลงหลายครั้งแต่ไม่สำเร็จ จนกระทั่งในการศึกกับวุยก๊ก ที่หัปป๋า แม่ทัพวุย นำโดยเตียวเลี้ยว งักจิ้น ลิเตียน เล่งทองได้ประลองเพลงทวนบนหลังม้ากับงักจิ้น โจโฉได้สั่งให้คนสนิทยิงธนูถูกม้าของเล่งทอง ทำให้เล่งทองตกม้าเกือบเสียทีแก่งักจิ้น กำเหลงได้ยิงเกาทัณฑ์ถูกงักจิ้นตกจากหลังม้า ทำให้ทหารง่อก๊กไปช่วยเล่งทองได้ทัน เล่งทองจึงสำนึกบุญคุณของกำเหลง และเลิกพยาบาทกำเหลงในที่สุด กุ้ยหยาง
กุ้ยหยาง (จีนตัวย่อ: 贵阳, จีนตัวเต็ม: 貴陽) คือเมืองหลวงของมณฑลกุ้ยโจว อยู่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน ซึ่งจัดเป็นเมืองตากอากาศเมืองหนึ่ง มีเอกลักษณ์ คำขวัญว่า "กุ้ยหยางหลากหลายสีสัน มนต์เสน่ห์แห่งกุ้ยหยาง เมืองแห่งป่าไม้ และเมืองตากอากาศ"  เคียมซิก
เคียมซิกในภาษาจีนแต้จิ๋วหรือเฉี่ยนสือในภาษาจีนกลาง อยู่ในวงศ์ Nymphaeaceae พบในเอเชียตะวันออก อินเดีย ญี่ปุ่นเกาหลี และบางส่วนของภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย เป็นพืชน้ำ ดอกสีม่วง ใบใหญ่กลม เมล็ดด้านหนึ่งสีน้ำตาลแดง ด้านหนึ่งสีขาว เรียบเป็นเงามีลาย เป็นสมุนไพรจีน เมล็ดใช้เป็นยาแก้ปวด บำรุงไต เจียง ไคเชก
เจียง ไคเชกย้ายที่ตั้งรัฐบาลไปอยู่เมืองหนานจิง (นานกิง) ซึ่งอยู่ใกล้กับภูมิลำเนาเดิมบ้านที่มณฑลเจ้อเจียง แต่จากปัญหาฉ้อราษฎร์บังหลวง และถูกซ้ำเติมด้วยการรุกรานของกองทัพญี่ปุ่นจนเกิดความเดือดร้อนไปทุกหย่อมหญ้า เป็นเหตุให้เกิดกลุ่มต่อต้านขึ้นมามากมายเพื่อโค่นล้มการปกครองของพรรคก๊กมินตั๋ง กลุ่มที่สำคัญที่สุดคือ พรรคคอมมิวนิสต์จีน (จงกว๋อก้งฉ่านต่าง) โดยมีเหมาเจ๋อตุง เป็นแกนนำสำคัญของพรรคนี้ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1921 จนกระทั่งกลายเป็นสงครามกลางเมือง ระหว่าง ค.ศ. 1927 ถึง ค.ศ. 1937 และระหว่าง ค.ศ. 1946 ถึง ค.ศ. 1949 แต่บางครั้งทั้งสองฝ่ายก็หันมาร่วมมือกัน เช่น ในสงครามจีน-ญี่ปุ่น ระหว่าง ค.ศ. 1937 ถึง ค.ศ. 1945 และในสงครามโลกครั้งที่สอง กุยห้วย
อย่างไรก็ตาม ชนเผ่าเกี๋ยงที่สนับสนุนเกียงอุยในครั้งนี้ ไม่ได้เต็มใจที่จะทำเพื่อจ๊กก๊กมากนัก ที่สนับสนุนก็เพียงเพราะเกียงอุยมีสายสัมพันธ์ที่ดีและคำมั่นสัญญาแต่เก่าก่อนเท่านั้น อีกทั้งตันท่ายได้สังเกตว่า ค่ายเขากิมก๊ก แม้จะแข็งแรงแน่นหนา แต่ก็อยู่ห่างไกลจากจ๊กก๊กมากนักจึงยากต่อการส่งเสบียงสนับสนุนและง่ายต่อการถูกโจมตีเส้นทางเสบียง ตำบลคุนหยาง
ตำบลคุนหยาง () ตำบลหนึ่งของจีนซึ่งขึ้นตรงกับ อำเภอจินหนิง มณฑลยูนนาน มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะตำบลแห่งนี้คือบ้านเกิดของมหาขันที , นักเดินเรือและนักการทูตผู้ยิ่งใหญ่ของจีน เจิ้งเหอ เมืองยอง
ซึ่งสอดคล้องกับที่ ร้อยโท ดับเบิ้ลยู ซี แมคเคลาน์ (W.C. McCloed) ข้าราชการชาวอังกฤษ ได้รายงานไว้ในช่วงระยะเวลาที่เดินทางเข้ามาในเมืองลำพูนในปี พ.ศ. 2389 ฅนยองหรือชาวยอง (คนลื้อเมืองยอง) จึงเป็นประชากรส่วนใหญ่ของเมืองลำพูน ประชากรมากกว่าร้อยละ 89 สืบเชื้อสายมาจากผู้คนที่อพยพมาจากเมืองยองและเมืองใกล้เคียง เช่น เมืองยู้ เมืองหลวย ในแถบหัวเมืองทางตอนบน ซึ่งปัจจุบันอยู่ในประเทศพม่าและสิบสองพันนาของจีน องค์ประกอบด้านประชากรจึงแตกต่างไปจากหัวเมืองอื่น ๆ ในล้านนา การผสมผสานและการปรับตัวของฅนยองในเมืองลำพูนจึงไม่ใช่เป็นลักษณะของคนส่วนน้อยในสังคม (Minority Group) ดังเช่นกลุ่มชาวไทเขิน ลัวะ กะเหรี่ยง ยางแดง ไทใหญ่หรือเงี้ยว จีน หรือฮ่อ ที่อพยพเข้ามาในช่วงระยะเวลาเดียวกัน ด้วยเหตุนี้ คนยองในเมืองลำพูนจึงยังคงรักษาลักษณะทางสังคมและวัฒนธรรมบางอย่าง เช่นภาษาไว้ได้ค่อนข้างยาวนานจนถึงปัจจุบัน กิมย้ง
โก้วเล้ง บันเทิงคดีกำลังภายใน คิม จ็อง-อิล
ชีวประวัติอย่างเป็นทางการของคิม จ็อง-อิล[11] ซึ่งแต่งโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือในสมัยต่อมา ระบุว่าเขาเกิดในค่ายทหารลับบนภูเขาแพกตู (Baekdu Mountains) ในเกาหลีของญี่ปุ่น จังหวัดรยังกัง ประเทศเกาหลีเหนือในปัจจุบัน เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1942[12] นักชีวประวัติทางการอ้างว่า การเกิดของเขาที่ภูเขาแพกตูมีลางบอกเหตุเป็นนกนางแอ่น และป่าวประกาศโดยการปรากฏขึ้นของรุ้งกินน้ำสองสายเหนือยอดเขาและดาวดวงใหม่ในสรวงสวรรค์[13] จิวยี่
จิวยี่ (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก แม่ทัพคนสำคัญของง่อก๊ก ขุนพลผู้ปราดเปรื่อง และเป็นคู่ปรับคนสำคัญของขงเบ้ง เป็นชาวเมืองลู่เจียนซู เกิดในครอบครัวขุนนางเก่า มีชื่อรองว่า กงจิน (公瑾) ลักษณะเป็นบุรุษรูปงาม หน้าขาว เมื่อวัยเด็กได้เรียนรู้วิชาอย่างแตกฉาน ทั้งการทหาร และศิลปะแขนงต่าง ๆ โดยจิวยี่เป็นผู้ชำนาญทางดนตรี กล่าวกันว่า ถ้าใครดีดพิณผิดแม้นิดเดียว ใครต่อใครจับไม่ได้ แต่จิวยี่สามารถจับได้ จิวยี่เป็นผู้มีนิสัยโอบอ้อม มีน้ำใจต่อเพื่อนฝูง ดังนี้ จึงมีผู้ที่เคารพนับถือเป็นมิตรสหายมากมาย  เจียง ไคเชก
ในบันทึกของเจียง เขาเขียนพรรณนาถึงมารดาของเขาในฐานะที่เป็นศูนย์รวมของลัทธิขงจื้อ เพราะมารดาของเขามีอิทธิพลอย่างมากในวัยเด็ก เขาได้เติบโตภายใต้การเลี้ยงดูของมารดา มารดาของเจียงได้อบรมสั่งสอนให้เขาเติบโตมามีความเป็นสุภาพบุรุษอีกทั้งยังสอนถึงหลักคุณธรรมแบบจีนโบราณ เมื่อเจียงสูญเสียบิดาเมื่อเขามีอายุได้ 9 ปี ครอบครัวของเจียงมีเพียงมารดาที่ทำหน้าที่พยุงฐานะของครอบครัว มารดาของเจียงได้ทำงานหนักประหยัดอดออมและเสียสละอย่างมากเพื่อให้เจียงได้เล่าเรียนหนังสือ ในภายหลังเจียงได้ตระหนักมากขึ้นถึงประเด็นครอบครัวของเขาในวัยเด็ก ขณะที่กล่าวคำปราศรัยให้แก่สมาชิกพรรคก๊กมินตั๋งในปี ค.ศ. 1945 ว่า โกยเซ่งอ๋อง
กงเต็กจุนอ๋อง ( 廣澤尊王 )
วันที่ 22 ค่ำ เดือน 2จีน ปีพุทธศักราช 1466 เป็นชาวเมืองจ๋วนจิว ถิ่นกำเนิด ที่หมู่บ้านซีซัว อำเภอหลำอัว เป็นลูก ชาวนา ยากจน เมื่อต้องกำพร้า บิดาแต่เยาว์วัย ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ ท่านและมารดาจึงได้ ย้ายมายัง หมู่บ้านกิมก๊ก อำเภออานโคย อาศัยอยู่กับครอบครัวตระกูลเอี๋ยว โดยทำหน้าที่เป็นผู้เลี้ยงวัว เลี้ยงแกะ ในวัยเยาว์ท่านเป็นเด็กที่ขยันขันแข็ง มีคุณธรรม เคารพบิดรมารดา มีความกตัญญูเมื่อท่านได้นำสัตว์ เหล่านั้น ขึ้นภูเขาไปเลี้ยงพร้อม กับเด็กคนอื่นท่านก็เริ่มฉายแววความ ฉลาด มีลักษณะ ความเป็นผู้นำ ทำให้เด็กเหล่านั้นเชื่อฟัง และทำตาม ในขณะนั้นท่านเริ่มจะมี ญาณวิเศษ สามารถทำบางสิ่งที่ปุถุชนทั่วไปไม่ สามารถกระทำได้ท่านและเพื่อนๆ มักเล่น เป็นกษัตริย์และข้าราชบริพาร ตาม ประสาเด็ก จนเมื่อโตขึ้นทางบ้าน ได้เชิญซินแสท่านหนึ่งมาดูฮวงจุ้ยภาย ในบ้าน เมื่อซินแสท่านนั้นพบกับท่าน ก็มองออกถึง ความมีวาสนา ท่านได้ รับมอบหมายให้ ปรณนิบัติซินแส ซึ่งทำได้เป็นอย่างดี ซินแสท่านจึงเอ็นดู ได้ชี้แนะตำแหน่งฮวงจุ้ย ภายในบ้าน ที่ดีที่สุด ซึ่งเป็นตำแหน่งของ บุญบารมี แห่งกษัตริย์ พร้อมแนะนำให้ ท่านนำ เถ้ากระดูกของบิดามาฝังไว้ ณ. ตำแหน่งนี้ แล้วชีวิตท่านจะสมปรารถนา ทุกประการ และเมื่อท่านจำต้องจากบ้าน ตระกูลเอี๋ยว เพราะต่อหัวเสือได้เข้ามา ทำร้ายกัดต่อยแกะและวัวตายหมดคอก เจ้าของบ้านจึงไม่พอใจ ท่านและมารดา จึงจำต้องออกจากบ้านตระกูลเอี๋ยวท่านคิดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ ได้ แล้วซินแสก็อำลาจากไประหว่าง ทางที่ ท่านได้เดินทางพร้อมมารดา พลันคิดว่า จะไป ณ ที่แห่งใดนั้น ปรากฏฝนตกหนัก มีซือกง ท่านหนึ่ง เดินตากฝนเอา ฉาบตีที่ ทำด้วยทองแดง กั้นครอบศีรษะ พลันเห็น เด็กหลบฝนใต้ ท้องวัว พลันน้ำบ่าเป็น สีแดงคลั่กและ ชาวบ้านตกปลาหลบใต้ ต้นไม้ นำปลาที่ตกได้แขวนไว้บนต้นไม้ ปลาดิ้นพราดๆ คำปริศนาทั้ง 4 จึงถูกค้นพบและชักนำให้ท่านมาพำนักที่ #ห่องหองซัว เมื่ออายุ 16 ปี ครั้งหนึ่งท่านได้ขึ้นไป เก็บกิ่งไม้แห้ง นั่งบนตั่งยอดไม้ โดยเด็ก เลี้ยงวัว เก็บไม้อยู่ข้างล่าง แต่แล้วท่าน ก็นิ่งไป เป็นที่ผิดสังเกต เมื่อมารดา มา พบเข้าก็ พลันตกตะลึง พบท่านตัวแข็งทื่ ออยู่ใน ลักษณะนั่งบนยอดไม้ หน้าแดงกล่ำ ดวงตาเบิกกว้าง ปากกว้าง ตั้งคอตรง ขายกขัดสมาตรทั้ง 2 ข้าง มารดาจึงดึง ขาท่านได้เพียง 1 ข้าง ขาอีกข้างยังอยู่ ในลักษณะเดิมกล่าวว่าท่านละทิ้งสังขาร #สำเร็จธรรม ในวันที่ 22 เดือน 8 (จีน)
ในลักษณะท่าทางเช่นกิมซิ้นที่นิยมบูชา ด้วยคอที่ตั้งตรงและดวงตาที่เบิกกว้าง เพราะต้องการมองเห็นได้ไกล เหตุการณ์ นี้ล่ำลือไปทั่วทั้งหมู่บ้าน ต่อมามีผู้นับถือ ท่านมากขึ้นเรื่อยๆ ชาวบ้านจึงสร้างศาล ให้ท่านอยู่ แรกเริ่มผู้คนมักแต่งกาย ให้ท่าน อยู่ใน ชุดทหาร ชาวบ้านจึงเรียกศาลท่านว่า #จงกุนสี่ ต่อมาจึงเรียกเป็น #ห่องซานสี่ เนื่องจากตั้งศาลอยู่บนเนิน #ห่องซัว
แรกเริ่มชาวบ้านเรียกท่านว่า #โก๊ยเซ่งอ๋อง ต่อมามีผู้สร้างศาลให้ท่าน ที่หมู่บ้านกิมก๊ก อำเภออานโคย บ้าน ตระกูลเอี๋ยว เดิมที่ท่าน เคยพำนักอาศัย ในตำแหน่งจุดฮวงจุ้ยที่ ซินแส เคย ชี้แนะ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับตำแหน่ง หลุมฝังศพของบิดาท่านเรียกว่า #ไท้อ๋องเหลง ต่อมาในภายหลังมีเรื่อง ตำนานกล่าวถึงการสร้าง #กิมซิ้นเซ่งโบ้ ในตำแหน่งภรรยาของท่านในศาลเดียวกันซึ่งไม่ปรากฏว่าในช่วงที่ท่านมีชีวิต ได้ แต่งงานมีภรรยากล่าวว่า #เซ่งโบ้ ท่านนี้ ชื่อ เดิมคือ #เอี๋ยวเชียนกิม เป็นลูกสาวของ เต๋าซือ ท่านหนึ่งซึ่งนาง ได้ฝันเห็น ชายหนุ่ม รูปงามในความฝัน อยู่บ่อยครั้งเป็นอาจิน จนล่วงรู้ถึง #เต๋าซือ ซึ่งท่านก็ไม่สบายใจ และไม่ไว้วางใจจึงได้เร่งรัดให้ลูกสาว ต้อง แต่งงานกับบุตรชายตระกูลลี่ โดย ระหว่าง ทางผ่านหน้า #ศาลพระโก๊ยเซ่งอ๋อง เจ้าสาวเกิด หายไปจากเกี้ยวและกลับกลาย เป็น กิมซิ้นอยู่ข้างกายท่านนับจากบัดนั้น จากนั้นกล่าวว่าท่านมีบุตรชายรวม ทั้งสิ้น 13 คนเรียก #จับซาไท้จื้อหรือจับซาไท้โป้ ซึ่งต่าง ได้รับมอบหมายให้ประจำดูแลแห่ง หนตำบลสถานที่ต่างๆ ที่ไม่ซ้ำกัน
โดยในศาลท่านของท่าน #โก้ยเซ่งอ๋อง มักมีขุนพลข้างกาย 2 องค์ เอี้ยก้วย
แต่แรกเริ่มเมื่อประพันธ์ กิมย้ง ไม่ได้ให้มกเนี่ยมชื้อเป็นมารดาของเอี้ยก้วย หากแต่มารดาของเอี้ยก้วยเป็นเพียงหญิงชาวบ้านธรรมดาที่ไม่รู้วิทยายุทธที่มีชื่อว่า ชิ้นน่ำคิ้ม โดยลงตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ไปแล้วกว่า 10 ปี ต่อมาเมื่อมีการรวมเล่มจึงค่อยปรับเปลี่ยน เหตุการณ์จิ้งคัง
ปี 1125 หลังจากหวันเหยียนเซิ่นขึ้นครองราชย์เป็นจินไท่จง สืบต่อจากจินไท่จู่ผู้พี่ชายแล้ว ก็นำทัพกวาดล้างแคว้นเหลียวเป็นผลสำเร็จ ทัพจินอ้างเหตุรุกไล่ติดตามตัวนายทัพเหลียว นำทัพล่วงเข้ามาในแดนซ่ง แยกย้ายบุกแดนไท่หยวนและเยียนจิง(ปักกิ่ง) แม่ทัพรักษาเมืองเยียนจิงยอมสวามิภักดิ์ทัพจิน นำทางเคลื่อนทัพรุกประชิดเมืองหลวงไคเฟิงซ่งฮุยจงเมื่อได้ทราบข่าวทัพจินเคลื่อนลงใต้ รีบสละบัลลังก์ให้กับรัชทายาทส่วนตัวเองหลบหนีลงใต้ ซ่งชินจง เมื่อขึ้นครองราชย์ ก็เรียกประชุมเสนาบดีคิดหาหนทางแก้ไขวิกฤตครั้งนี้ กลุ่มขุนนางใหญ่สนับสนุนให้ย้ายเมืองหลวงเพื่อลี้ภัย ทว่าหลี่กัง อาสาทำหน้าที่รักษาเมืองอย่างแข็งขัน หัวเมืองรอบนอกเมื่อทราบข่าวทัพจินก็รวมตัวกันจัดตั้งกองกำลังต่อต้านการรุกรานจากภายนอก ทัพจินเมื่อไม่สามารถเอาชัยได้ในระยะเวลาอันสั้น ก็เริ่มขาดแคลนเสบียง ในเวลาเดียวกัน ซ่งชินจงแอบทำสัญญาสงบศึกกับทัพจิน โดยยินยอมจ่ายทรัพย์สินเงินทองจำนวนมหาศาล อีกทั้งส่งมอบดินแดนสามเมืองให้เป็นการชดเชย ฝ่ายจินจึงยอมถอนทัพกลับภาคเหนือ ภายหลังวิกฤตหลี่กังถูกปลดจากตำแหน่ง ราชสำนักซ่งแม้ว่ารับปากส่งมอบเมืองไท่หยวน จงซานและเหอเจียนให้กับแคว้นจิน แต่ราษฎรในท้องถิ่นต่างพากันต่อต้านทัพจินอย่างไม่คิดชีวิต ทัพจินไม่อาจเข้าครอบครองทั้งสามเมืองได้ จึงส่งกองกำลังบุกลงใต้มาอีกครั้ง แต่คราวนี้ ชาวเมืองไท่หยวนที่ยืนหยัดต่อสู้เป็นเวลานาน เกิดขาดแคลนเสบียง จึงต้องเสียเมืองในที่สุด ทัพจินรุกประชิดเมืองไคเฟิงอีกครั้ง ราชสำนักซ่งจัดส่งราชทูตไปเจรจาสงบศึกแต่ไม่เป็นผล ทัพจินบุกเข้าเมืองไคเฟิงกวาดต้อน ซ่งเวยจง ซ่งชินจง และเชื้อพระวงศ์ ไปเป็นเชลย อีกทั้งปล้นสะดมทรัพย์สินในท้องพระคลังไปจนหมดสิ้น ราชวงศ์ซ่งเหนือล่มสลาย อี มย็อง-บัก
อี มย็อง-บักเกิดในย่านชาวเกาหลีที่ตำบลนากาคาวะชิ-คุน (Nakakawachi-kun) ที่ทำการเขตเมืองโอซากา ประเทศญี่ปุ่น ปัจจุบัน ฮิราโนะ-คุ (Hirano-ku) เมืองโอซากา ในใบแจ้งเกิดชื่อภาษาญี่ปุ่นของเขาคือ สึกิยะมะ อะกิฮิโระ () ในขณะนั้นพ่อของเขานายลีชางวู (이충우) ทำงานอยู่ที่ฟาร์มปศุสัตว์ในญี่ปุ่น ส่วนแม่ของเขานางแชแทวอน . เป็นแม่บ้านผู้เคร่งครัดในคริสต์ศาสนา นายอี มย็อง-บักมีพี่น้องผู้ชาย 3 คนและพี่น้องผู้หญิง 3 คน เขาเป็นลูกคนที่ 5 ในบรรดาพี่น้องทั้งหมด 7 คน หลังสิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1945 ครอบครัวของเขาได้ย้ายกลับมาอยู่ที่บ้านเกิดของผู้เป็นพ่อที่ เมืองโปฮาง จังหวัดกยองซางบุก (Po-hang, Gyeongsangbuk-Do) ประเทศเกาหลีใต้ กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศกัมพูชา
ชาวจามเป็นกลุ่มชนในอดีตที่เคยตั้งอาณาจักรจามปาที่อยู่ทางภาคใต้ของเวียดนาม เคยเป็นทั้งมิตรและศัตรูของอาณาจักรเขมรระหว่างพุทธศตวรรษที่ 12-20 เมื่อจามปาพ่ายแพ้แก่เวียดนามในพุทธศตวรรษที่ 20 ชาวจามส่วนหนึ่งยังอยู่ในเวียดนาม อีกส่วนหนึ่งอพยพมาอยู่กัมพูชา ชาวจามในกัมพูชามีประมาณ 1 ล้านคนและแยกอยู่ในหมู่บ้านต่างหากทางตะวันออกเฉียงใต้ของกัมพูชา ส่วนใหญ่เป็นชาวประมง ชาวจามในเวียดนามยังคงนับถือศาสนาฮินดู ไศวนิกาย ชาวจามในกัมพูชาส่วนใหญ่นับถือศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่
ชาวเขมรบนหรือขแมร์เลอเป็นกลุ่มชนที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมรหรือภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน มักแยกอยู่อย่างโดดเดี่ยวบนที่สูง อยู่กันเป็นเผ่า ไม่ได้รับวัฒนธรรมจากอินเดีย ทำให้มีวัฒนธรรมแตกต่างจากชาวเขมรโดยทั่วไป ในปัจจุบันพบมากที่จังหวัดมณฑลคีรี จังหวัดสตึงเตรงและจังหวัดรัตนคีรี แบ่งเป็น 2 กลุ่มใหญ่ๆคือ กลุ่มที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมร ได้แก่ชาวสัมเร ชาวพนอง ชาวสเตียง ชาวกุย ชาวกรุงและชาวตำปวน กับกลุ่มที่พูดภาษาในตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนได้แก่ชาวราเดและชาวจราย
มีชนกลุ่มน้อยบางส่วนในพนมเปญ ซึ่งเป็นกลุ่มที่อพยพมาใหม่และมีไม่มากนัก เป็นกลุ่มที่เข้ามาทำงานหรือสังเกตการณ์ เช่นชาวยุโรป ชาวสหรัฐ ชาวญี่ปุ่น ชาวเกาหลี ชาวไทย ชาวลาว และชาวรัสเซีย ขมิ้น
ขมิ้นชัน เป็นพืชล้มลุกในวงศ์ขิง มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีเหง้าอยู่ใต้ดิน เนื้อในของเหง้าเป็นสีเหลือง มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว มีสีเหลืองเข้ม จนสีแสดจัด มีชื่อสามัญอื่นอีกคือ ขมิ้นแกง (เชียงใหม่) ขมิ้นชัน (กลาง, ใต้) ขมิ้นหยอก (เชียงใหม่) ขมิ้นหัว (เชียงใหม่) ขี้มิ้น (ตรัง, ใต้) ตายอ (กะเหรี่ยง กำแพงเพชร) สะยอ (กะเหรี่ยง แม่ฮ่องสอน) และ หมิ้น (ตรัง, ใต้)  คิม อิล-ซ็อง
คิม อิล-ซ็อง ได้รับการศึกษาขั้นต้นที่มณฑลจี๋หลิน เนื่องจากเติบโตมาในแมนจูเรีย คิม อิล-ซ็อง จึงพูดภาษาจีนกลางเป็นหลักและบางหลักฐานบอกว่า คิม อิล-ซ็อง นั้นพูดภาษาเกาหลีได้น้อยมากในวัยเยาว์[8] ชีวประวัติซึ่งแต่งโดยรัฐบาลเกาหลีเหนือบรรยายว่าคิม อิล-ซ็อง มีบทบาทและมีความกระตือรือร้นในการเคลื่อนไหวปลดแอกเกาหลีจากการปกครองของญี่ปุ่น และยึดมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์ จนกระทั่งถูกทางการสาธารณรัฐจีนจับกุมตัว ซึ่งรายละเอียดเหล่านี้ไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่าเป็นข้อเท็จจริงหรือไม่ ไม่พบหลักฐานรายละเอียดว่า คิม ซ็อง-จู เข้าร่วมลัทธิคอมมิวนิสต์ได้อย่างไร เมื่อ พ.ศ. 2474 คิม ซ็อง-จู เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์จีน ในปีเดียวกันนั้นเองเกิดเหตุการณ์มุกเดน เป็นเหตุให้จักรวรรดิญี่ปุ่นยกทัพเข้ารุกรานแมนจูเรีย นำไปสู่สงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่ 2 คิม ซ็อง-จู จึงได้เข้าร่วมทหารกองโจรคอมมิวนิสต์จีนต่อสู้เพื่อต้านทานการรุกรานของญี่ปุ่น ระหว่างการต่อสู้ต้านทานญี่ปุ่นภายใต้ธงของรัฐบาลจีนนั้น คิม ซ็อง-จู ได้รู้จักกับเว่ย์ เจิ้งหมิน (Wei Zhengmin) ผู้บังคับบัญชาชาวจีนซึ่งมีอิทธิพลต่อแนวความคิดทางด้านลัทธิคอมมิวนิสต์และเปรียนเสมือนเป็นอาจารย์ของคิม ซ็อง-จู กำฮูหยิน
กำฮูหยินเป็นชาวเมืองไพก๊ก (沛 "เพ่ย์" ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเพ่ย์ ในมณฑลเจียงซู) เมื่อเล่าปี่มาที่มณฑลอิจิ๋ว และพำนักที่เมืองเสียวพ่าย (小沛 "เสี่ยวเพ่ย์" ปัจจุบันอยู่ในอำเภอเพ่ย์ ในมณฑลเจียงซู) เล่าปี่ได้พบกับกำฮูหยินแล้วได้รับนางเป็นภรรยา กำฮูหยินได้ติดตามเล่าปี่ไปที่มณฑลเกงจิ๋ว ที่ซึ่งนางได้ให้กำเนิดเล่าเสี้ยน ในระหว่างศึกสะพานเตียงปันเกี้ยว เล่าปี่ได้หนีกองทัพโจโฉโดยทิ้งกำฮูหยินและเล่าเสี้ยนไว้ท่ามกลางความโกลาหล แต่ทั้งสองก็ได้จูล่งช่วยเหลือให้รอดชีวิตมาได้ ภายหลังกำฮูหยินถึงแก่กรรม ศพของนางได้ถูกฝังไว้ที่เมืองลำกุ๋น (南郡 "หนานจวิ้น" ปัจจุบันอยู่ในเมืองจิงโจว มณฑลหูเป่ย์) กิมย้ง
กิมย้งมีหนังสือพิมพ์เป็นของตัวเองและดูแลกิจการหนังสือพิมพ์ ชื่อ หมิงเป้า (明報) กิมย้ง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2018 ก๊กมินตั๋ง
Template:CJKV; English: Chinese Nationalist Party) หรือมักเรียกว่า ก๊กมินตั๋ง ตามสำเนียงฮกเกี้ยน หรือ กั๋วหมินตั่ง ตามสำเนียงกลาง (Kuomintang; ย่อว่า KMT) เป็นพรรคการเมืองแนวอนุรักษนิยมของสาธารณรัฐจีน ซึ่งยังคงดำรงอยู่ในไต้หวัน เคาเจ้ง
เคาเจ้งเกิดที่เมืองยีหลำเป็นญาติกับ เขาเฉียว หมอดูชื่อดังที่เคยทำนายโชคชะตาให้กับ โจโฉ ทำให้มีความสามารถในการทำนายดวงชะตาและทำนายลักษณะของคนต่อมาได้เข้ามารับใช้ เล่าเจี้ยง ในตำแหน่งที่ปรึกษา สิมโพย
สิมโพย เป็นชาวเมืองอุ้ยจวิ้น มีฉายาว่า เจิ้งหนาน เป็นคนเข้มแข็ง เด็ดขาด ซื่อสัตย์สุจริต ใจใหญ่ ชำนาญในการรบ เป็นนายทหารที่อ้วนเสี้ยวศรัทธาและไว้วางใจมาก ในการรบครั้งสำคัญที่กัวต๋อ สิมโพยเป็นผู้ออกความคิดสร้างเนินดินขึ้นรอบค่ายโจโฉ แล้วให้ทหารขึ้นระดมยิงเกาทัณฑ์เข้าไปในค่าย ทำให้ทหารโจโฉเสียขวัญ เมื่ออ้วนเสี้ยวตายแล้ว สิมโพยยังคงต่อสู้กับโจโฉ ป้องกันแคว้นกิจิ๋วอย่างเต็มที่ ให้ทหารยิงเกาทัณฑ์ฆ่าโจโฉที่ควบม้าเข้ามาใกล้กำแพงเมือง เกาทัณฑ์ถูกหมวกโจโฉทะลุ ในที่สุด โจโฉขุดคลองระบายน้ำท่วมเมืองกิจิ๋ว แล้วเข้ายึดจับตัวสิมโพยได้ จึงเกลี้ยกล่อมให้ยอมสวามิภักดิ์แต่โดยดี สิมโพยยืนหยัดว่า ถ้ามีชีวิตอยู่ก็ขอเป็นข้าของอ้วนเสี้ยว ถ้าหาชีวิตไม่แล้วก็ขอเป็น ผีรับใช้อ้วนเสี้ยวต่อไป โจโฉจนใจ ต้องสั่งให้เอาตัวไปตัดศีรษะ ก่อนที่บู๋ซุจะลงดาบ สิมโพยขอกระทำคำนับนายซึ่งอยู่ทางทิศเหนือแล้วจึงให้ฟันคอ ความทราบถึงโจโฉ ได้กล่าวว่า “สิมโพยนี้มีความสัตย์ซื่อต่อนายนัก ผู้ใดจะทำราชการไปข้างหน้า จงดูเยี่ยงอย่างสิมโพยเถิด” คิม อิล-ซ็อง
พ.ศ. 2478 คิม ซ็องจูเปลี่ยนชื่อของตนเองเป็นคิม อิล-ซ็อง คิม อิล-ซ็อง ไต่เต้าสายการบังคับบัญชาของกองทัพจีนในแมนจูเรียขึ้นมาตามลำดับ จนกระทั่งได้เป็นผู้บังคับบัญชามีกองกำลังเป็นของตนเอง สงครามจีน-ญี่ปุ่นอันเป็นส่วนหนึ่งของสงครามโลกครั้งที่สองยืดเยื้อยาวนานจนกระทั่งกองทัพฝ่ายจีนในแมนจูเรียถูกลดทอนกำลังลงและสูญเสียผู้บังคับบัญชาไปมาก คิม อิล-ซ็อง ซึ่งในขณะนั้นเป็นหนึ่งในผู้บังคับบัญชาเพียงไม่กี่คนของจีนที่ยังมีชีวิตรอด ถูกกองทัพญี่ปุ่นโจมตีจนต้องล่าถอยข้ามแม่น้ำอามูร์เข้าไปยังอาณาเขตของสหภาพโซเวียต เมื่อ พ.ศ. 2483 คิม อิล-ซ็อง พำนักอยู่ที่เมืองเวียตสกอย (Vyatskoye) ดินแดนฮาบารอฟสค์ (Khabarovsk Krai) ประเทศรัสเซียในปัจจุบัน และเข้าร่วมกองทัพแดง ของสหภาพโซเวียต ที่เมืองเวียดสกอยในปี พ.ศ. 2484 คิม อิล-ซ็อง ได้สมรสกับนางคิม จ็อง-ซุก () นางคิม จ็อง-ซุก ได้ให้กำเนิดบุตรชายคนแรกคือ คิม จ็อง-อิล ในปีเดียวกัน[9] กิมย้ง
ดาบนกเป็ดน้ำ - ราชวงศ์ชิง คู่กิ๊กพริกกะเกลือ
เซียน เซลล์แมนหนุ่มหน้าใสสไตล์เกาหลีอาศัยอยู่กับ พายุ ลูกของน้าญาติเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ ทั้งสองคนพักอยู่ที่แมนชั่นเล็กๆที่อยู่ภายใต้การปกครองและดูแลของ กิมบ๊วย สาวหน้าหวานแต่เค็ม เกลือยังเรียกแม่ กิมบ๊วยอยู่กับ อาม่าซูหลิง ผู้ก่อตั้งแมนชั่นตั้งแต่สมัยยังเป็นแค่ห้องเช่า อาม่าเป็นคนจิตใจดี มีน้ำใจกว้างใหญ่มหาศาลซึ่งตรงข้ามกับหลานสาวอย่างสิ้นเชิง เซียนและกิมบ๊วยเป็นคู่ปรับตัวฉกาจ เพราะเซียนไม่ค่อยมีตังค์ จ่ายเงินค่าเช่าห้องช้าเป็นประจำ ทำให้กิมบ๊วยขัดเคืองใจ จ้องจะไล่ออกจากแมนชั่นทุกวัน แต่เซียนก็เอาตัวรอดไปอย่างฉิวเฉียดทุกเดือน คิม อันโล
หลังจากกำจัดพระสนมยองพินได้แล้วก็ได้มีพายุรุนแรงได้ถาโถมเข้าสู่ราชสำนักเมื่อ พระมเหสีมุนจอง ได้มีประสูติกาล องค์ชายคังวอน ในปี 1534 ทำให้ยุนวอนฮัง,ยุนวอนโล และ ยิม แบยอง สามารถตั้งฝ่ายยุนเล็กขึ้นมาคานอำนาจกับฝ่ายยุนใหญ่ได้สำเร็จและในปี 1537 พระมเหสีมุนจองก็กราบทูลให้จับกุมตัวคิมอันโลขณะมีงานแต่งงานของลูกชายคนเล็กในข้อหาติดและรับสินบนทำให้คิมอันโลถูกเนรเทศและถูกประทานยาฟู่จื่อจนถึงแก่อสัญกรรมในปีเดียวกันนั้นขณะอายุได้ 56 ปี กิมสวน
กิมสวนสืบเชื้อสายมาจากกิมมี่ตี (金日磾 "จินมี่ตี") เป็นชาวเมืองเกงเตียว (京兆郡 "จิงเจ้าจฺวิ้น" ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองซีอาน มณฑลส่านซี) กิมสวนได้รับตำแหน่งที่ราชสำนักฮั่นแต่งตั้งให้หลายตำแหน่ง ได้แก่ "หฺวางหมินชื่อหลาง" (黃門侍郎) "อี้หลาง" (議郎) และ"จงหลางเจียง" (中郎將) ต่อมาได้เป็นเจ้าเมือง (太守 "ไท่โฉ่ว") ของเมืองบุเหลง (武陵郡 "อู่หลิงจฺวิ้น" ปัจจุบันอยู่บริเวณเมืองฉางเต๋อ มณฑลหูหนาน) ไทยเชื้อสายจีน
แคะ (客家; Hakka; ภาษาจีนกลาง: kèjiā) เป็นกลุ่มชาวจีนอพยพที่มาจากมณฑลกวางตุ้ง เป็นส่วนมาก จะอพยพมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 19 และตั้งถิ่นฐานทีแถบจังหวัดสงขลา จังหวัดภูเก็ต จังหวัดราชบุรี และจังหวัดกาญจนบุรี ส่วนมากจะชำนาญทางด้านหนังสัตว์ เหมือง และเกษตรกรรม นอกจากนี้ ชาวจีนแคะยังเป็นเจ้าของธนาคารอีกหลายแห่ง อาทิ ธนาคารกสิกรไทย กัง คึมยอง
กัง คึมยอง (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองยุงอัน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3 มังกรหยก (ละครโทรทัศน์ พ.ศ. 2526)
"มังกรหยก ภาค1" () เป็นละครโทรทัศน์ภาคแรกที่มีทั้งหมด 3 ภาคด้วยกัน เป็นการดัดแปลงมาจากนวนิยายอมตะสุดคลาสสิก "มังกรหยก" ของนักเขียนชื่อดัง กิมย้ง มังกรหยกเวอร์ชันนี้ถูกสร้างเป็นละครครั้งที่สอง โดยสถานีโทรทัศน์ ทีวีบี ของ ฮ่องกง เป็นเวอร์ชันที่ดำเนินเรื่องไม่ตรงตามประพันธ์เดิม เพราะมีการแต่งเติมบทละครเพิ่มเติมออกไปเพื่อให้ผู้ชมดูสนุกมากขึ้น และเป็นเวอร์ชันที่ถูก ยกย่องว่า "คลาสสิกที่สุด" และ "ประสบความสำเร็จมากที่สุด" เท่าที่มีการสร้างมา ด้วยเรตติ้งคนดูที่สูงถึง 99% ในประเทศฮ่องกง (ซึ่งสามารถทำลายเรตติ้งเวอร์ชันก่อนหน้านี้ที่มีดาราสาว หมีเซียะ รับบทอึ้งย้ง ลงได้สำเร็จ) และมังกรหยกชุดนี้ยังได้รับความนิยมทางด้านเรตติ้งเป็นอย่างสูงสุดทั่วทวีปเอเชียทั้งในประเทศ จีน, ไต้หวัน, สิงคโปร์, มาเลเซีย, อินโดนีเซีย, เวียดนาม และไทย อีกทั้งยังได้รับรางวัล "ละครชุดยอดนิยม" ในเทศกาลงาน "นิวยอร์กฟิล์มเฟสติวัล" จาก ย่านไชน่าทาวน์ (Chinatown) ใน ประเทศสหรัฐอเมริกา อีกด้วย นำแสดงโดย หวง เย่อหัว, อง เหม่ยหลิง, เหมียว เฉียวเหว่ย, หยาง พ่านพ่าน ออกอากาศครั้งแรกทางช่อง TVB ในฮ่องกง จากความสำเร็จสูงสุดของละคร มังกรหยก ฉบับนี้ ทำให้ดาราสาว องเหม่ยหลิง ได้รับการยกย่องว่าเป็น อึ้งย้ง ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด มาจนถึงปัจจุบัน  ถ้วน หลีกภัย
ถ้วน หลีกภัย เกิดที่ตำบลนาตาล่วง บ้างก็ว่าที่บ้านท่าจีน ตำบลบางรัก ในเขตอำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง เมื่อ พ.ศ. 2458 มีชื่อเดิมว่า กิมถ้วน จูห้อง เป็นบุตรคนห้าจากทั้งหมดเจ็ดคนของจุง และซุ่นกี่ จูห้อง บิดาและมารดามีเชื้อสายฮกเกี้ยน และใช้นามสกุลว่า "จูห้อง" ซึ่งเป็นหนี่งใน 35 สกุลเก่าแก่ของชาวฮกเกี้ยนในจังหวัดตรัง แต่เดิมมีชื่อว่า "กิมถ้วน" แต่ภายหลังเหลือเพียงว่า "ถ้วน" ตามคำเรียกของคนใต้ เธอมีน้องต่างมารดาอีกสี่คน ก๊วยเซียง
ก๊วยเซียงได้รับการเลี้ยงดูที่ต่างจากพี่สาวของนางมาก เนื่องจากทั้งก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งต่างก็มีวัยที่สูงขึ้น และมีประสบการณ์จากธิดาคนแรกที่เลี้ยงอย่างตามใจเกินไปจนเสียคน เมื่อมาถึงคราวก๊วยเซียงทั้งคู่จึงเลี้ยงดูนางอย่างเข้มงวดมากขึ้น แต่ก๊วยเซียงมีนิสัยที่แปลก นางมันจะคิดหรือทำอะไรต่างออกไปจากที่บิดามารดาคิดและไม่ค่อยเชื่อฟัง จนถูกเรียกว่าเป็น มารบูรพาน้อย ก๊วยเซียงมามีบทบาทอีกครั้งในช่วงหลังจากผ่านสิบหกปีมาแล้ว นับเป็นความลงตัวที่ท่านกิมย้งตั้งใจสร้างสรรขึ้น กิมย้งได้สร้างตัวละครนี้เก็บไว้ตั้งแต่เมื่อสิบหกปีก่อน และนำมาใช้อีกทีในช่วงเวลาที่เหมาะสมลงตัวที่สุด ช่วงที่นางกำลังเข้าสู่วัยสาวพอดี นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมถึงต้องสิบหกปี ถ้าหากน้อยกว่านั้น ก๊วยเซียงก็ยังอยู่วัยเด็กคงเอามาใช้สร้างสีสันให้กับเรื่องได้น้อย หากนานกว่านั้นก็จะเป็นการรอคอยที่นานเกินไป เอี้ยก้วยก็จะมีอายุที่สูงเกินพอดี หากสร้างเป็นตัวละครใหม่ขึ้นมาก็ออกจะดูไร้ที่มา ขาดน้ำหนัก สร้างความรู้สึกร่วมไม่ได้ หรือถ้าหากไม่มีตัวละครนี้ เรื่องราวในช่วงหลังจากสิบหกปีคงจืดชืด  ขงหยง
ขงหยง หรือ ขงเล่ง มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า ข่งหรง() (ค.ศ. 153 - ค.ศ. 208) มีชื่อรองว่าเหวินจฺวี่ () เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นชาวเมืองซีฟู่ ในเขตแคว้นหลู่โก้วะ ( โลก๊ก ) อันเป็นที่เกิดของขงจื้อ เป็นเชื้อสายของขงจื้อลำดับที่ 20 มีสติปัญญาเฉียบแหลม เมื่ออายุ 10 ขวบได้ไปหาหลี่อิ๋ง เจ้าเมือง คนเฝ้าประตูไม่ให้เข้า ขงหยงอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิทของเจ้าเมืองจึงเข้าได้ เมื่อหลีอิ๋งถามว่า เป็นเพื่อนสนิทมาตั้งแต่ครั้งไหน ขงหยงตอบว่า บรรพบุรุษของข้าพเจ้า (คือขงจื้อ) ได้ไปถามความรู้เกี่ยวกับประเพณี จากบรรพบุรุษของท่าน ( คือ เล่าจื๊อ ซึ่งชื่อจริงว่า หลีเอ๋อ ) จึงถือว่าสกุลเราสนิทมาหลายชั่วคนแล้ว กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศกัมพูชา
กลุ่มชาติพันธุ์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในกัมพูชาคือชาวเขมร สำหรับชนกลุ่มน้อยที่มีมากที่สุดคือชาวเวียดนาม อีกจำนวนหนึ่งเป็นลูกหลานของพ่อค้าชาวจีน และกลุ่มชาติพันธุ์พื้นเมืองเช่นชาวม้ง พนองและไทรวมทั้งกลุ่มอื่นๆที่เรียกชาวเขมรบนหรือแขมร์เลอ. กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยในที่ลุ่มร่วมกับชาวเขมรคือชาวจาม ชาวจีน และชาวเวียดนาม
ชาวเขมรเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในบริเวณนี้ คาดว่าเข้าสู่เอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลังจากชาวมอญไม่นาน โดยเข้ามาแทนที่กลุ่มชาติพันธุ์ที่พูดภาษาในกลุ่มภาษามอญ-เขมรและตระกูลภาษาออสโตรนีเซียนและสร้างจักรวรรดิเขมรขึ้นในอดีต ชาวเขมรยังแบ่งได้เป็นกลุ่มย่อย 3 กลุ่มตามประเทศและภาษาที่ใช้คือชาวเขมรในกัมพูชา พูดภาษาเขมร ชาวเขมรเหนือหรือเขมรสุรินทร์อยู่ในประเทศไทยและพูดภาษาเขมรที่เป็นสำเนียงของตนเองและพูดภาษาไทยด้วย ชาวขแมร์กรอมเป็นชาวเขมรที่อยู่ทางภาคใต้ของเวียดนาม พูดภาษาเขมรที่เป็นสำเนียงของตนเองและพูดภาษาเวียดนาม บางส่วนอพยพเข้าสู่กัมพูชาเพราะถูกบังคับหรือหนีระบอบคอมมิวนิสต์ในเวียดนาม
มีประมาณร้อยละ 1 ของประชากรทั้งหมด ส่วนใหญ่เข้ามาตั้งรกรากเมื่อพุทธศตวรรษที่ 23-24 เพื่อมาค้าขาย แบ่งตามภาษาพูดได้เป็น 5 กลุ่มคือ จีนแต้จิ๋ว (60%) จีนกวางตุ้ง (20%) จีนฮกเกี้ยน (7%) จีนฮากกาและจีนไหหลำอย่างละ 4% การแต่งงานระหว่างชาวเขมรและชาวจีนเป็นเรื่องปกติ มีการหลอมรวมเข้ากับสังคมเขมร และยังคงเหลือวัฒนธรรมจีนบางส่วนไว้ ชาวจีนจำนวนมากถูกฆ่าตายในสมัยพล พต แม้จะไม่ใช่กลุ่มชาติพันธุ์ที่เป็นเป้าหมายโดยตรง แต่จะถูกฆ่าไปพร้อมกับชนชั้นสูงของกัมพูชา
ชาวเวียดนามเป็นชนกลุ่มน้อยที่มีมากที่สุดในกัมพูชา มีผู้อพยพชาวเวียดนามประมาณ 2 ล้านคน ในพื้นที่ต่างๆ ชาวเวียดนามมีความคล้ายคลึงทางวัฒนธรรมกับชาวเขมรน้อยแม้จะพูดภาษาในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติกเช่นกัน ชาวเขมรรับอิทธิพลทางวัฒนธรรมมาจากอินเดีย ในขณะที่ชาวเวียดนามรับอิทธิพลมาจากจีน ความตึงเครียดระหว่างทั้งสองชาติเกิดขึ้นเนื่องจากเวียดนามเคยพยายามเข้ายึดครองกัมพูชาระหว่างพุทธศตวรรษที่ 23-24 ซึ่งเป็นช่วงที่กัมพูชาอ่อนแอ ต้องพึ่งพาทั้งไทยและเวียดนาม แต่การดำเนินนโยบายของเวียดนามแข็งกร้าวกว่าเพราะต้องการจัดตั้งรัฐบาลที่ควบคุมโดยเวียดนามปกครองกัมพูชา ต้องการให้ชาวเขมรเปลี่ยนการแต่งกายและภาษาพูด ลูกหลานของชาวเวียดนามในกัมพูชาส่วนใหญ่เป็นผู้ที่บรรพบุรุษมาตั้งถิ่นฐานเมื่อพุทธศตวรรษที่ 25 ไม่ได้พูดภาษาเวียดนามเพียงภาษาเดียวแต่ได้สร้างวัฒนธรรมผสมขึ้น ส่วนใหญ่ทำอาชีพประมงและยังคงเอกลักษณ์ของตนเองไว้
มีทั้งชาวไทย ชาวลาว ชาวไทใหญ่และกุลา มีเป็นชนส่วนน้อยในกัมพูชา ชาวไทยส่วนใหญ่อยู่ในพนมเปญและชาวไทยเกาะกงในจังหวัดเกาะกง ชาวลาวมักอยู่กับขนกลุ่มน้อยทางภาคเหนือ ชาวไทใหญ่และกุลาอยู่ในไพลิน ซึ่งภาษาเขมรสำเนียงที่พูดในบริเวณนี้จะได้รับอิทธิพลด้านการออกเสียงและวรรณยุกต์จากภาษาพม่าหรือภาษาไทใหญ่ ชนทั้งสองกลุ่มนี้ มีบทบาทในการค้าพลอย เกียงอุย
เกียงอุย มีชื่อรองว่า ป๋อเยี่ยน เป็นชาวเมืองเทียนซุย ซึ่งปัจจุบันเป็นเมืองหนึ่งในมณฑลกานซู่ เป็นผู้ที่มีสติปัญญาหลักแหลม รอบรู้กลวิธีรบเป็นอย่างดี เชี่ยวชาญการศึก และเก่งกาจในเพลงอาวุธ แม้แต่จูล่งยังต้องกล่าวชื่นชม มีความกตัญญูรู้คุณต่อบิดามารดา หน้าตาดี ไม่ใฝ่ในทางโลภ เคยวางกลซ้อนทับขงเบ้ง จนขงเบ้งต้องหาทางจัดการ อุปนิสัยส่วนตัวซื่อสัตย์ มีน้ำใจดี กล้าหาญ พร้อมตายได้ทุกเมื่อ ใช้ทวนเป็นอาวุธคู่กาย กุยแก
กุยแก (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก ยอดกุนซือแห่งวุยก๊ก เป็นชาวเมืองอิ่งชวน เอี๋ยงตี๋ (เมืองอวี๋ มณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ชื่อรองฟ่งเสี้ยว เดิมอยู่กับอ้วนเสี้ยว แต่อ้วนเสี้ยวเป็นผู้นำที่ใช้คนไม่เป็น กุยแกจึงมาอยู่กับโจโฉในวัยเพียง 27 ปี ด้วยการแนะนำของซุนฮก กุยแกเป็นนักวางแผนคนสำคัญ เป็นผู้สรุปข้อดี 10 ประการของโจโฉ และสรุปข้อด้อย 10 ประการของอ้วนเสี้ยวเปรียบเทียบให้โจโฉฟัง ซึ่งเป็นแรงดลใจให้โจโฉทำสงครามแตกหักกับอ้วนเสี้ยว แม้จะมีกำลังคนน้อยกว่าอ้วนเสี้ยวถึง 10:1 แต่โจโฉเอาชนะอ้วนเสี้ยวได้ เจียง ไคเชก
เจียงไคเชกเกิดที่เมืองเฟิงหัว มณฑลเจ้อเจียง ห่างจากเมืองท่าทางตะวันออกของเมืองหนิงโปไปเป็นระยะทาง 30 ไมล์ ในวัยเด็กเจียงมีชื่อเริ่มแรกว่า "จูไท่" ครอบครัวของเจียงมีฐานะที่ดีได้รับการเคารพนับถือจากผู้คนในเมือง บิดาของเจียง เจียง จ้าวกง (蔣肇聰) และมารดา หวัง ไคหยู่ (王采玉) ทั้งคู่เป็นครอบครัวที่ทำการค้าเกลือและใบชา ซัมกุก ซากี
แต่นักประวัติศาสตร์สมัยใหม่วิจารณ์ว่า ซัมกุก ซากี นั้นยกให้ อาณาจักรซิลลาเป็นศูนย์กลางของสามก๊กเกาหลี และเน้นยอมรับความสัมพันธ์ที่ยอมให้จีนเป็นผู้มีอำนาจเหนือกว่า ข้อโต้แย้งนี้มาจากมูลเหตุที่ Kim Busik ผู้เรียบเรียงบันทึกดังกล่าว ระบุว่าอาณาจักรซิลลาให้ความสำคัญต่อลัทธิขงจื๊อ มากกว่า พุทธศาสนา อันเป็นการนำเสนอเพื่อเอาใจจักรพรรดิจีน และยังลดความสำคัญของอาณาจักรโคกูรยอลงจากหน้าประวัติศาสตร์เกาหลี ขณะที่ไปเน้นความสำคัญทางอาณาจักรซิลลาแทนเพื่อป้องกันการขัดแย้งกับประเทศจีน เจ้าแม่กิมฮวยเนี่ยเนี้ย
อีกตำนานกล่าวว่า ครั้งหนึ่งภรรยาของผู้ตรวจราชการเมืองจือเสี้ยนท่านหนึ่งในขณะนั้นกำลังตั้งครรภ์แต่คลอดบุตรยาก ไร้วี่แววคลอด แต่ทางฝ่ายสามีฝันว่ามีเทพยดามาบอกว่าให้เชื้อเชิญหญิงบริสุทธิ์นามว่า กิมฮวย  มาที่บ้านแล้วภรรยาของท่านจะคลอดได้โดยง่าย ผู้ตรวจราชการท่านนั้นจึงได้เสาะหาเด็กหญิงที่ชื่อ กิมฮวย  จนพบแล้วเชิญมายังบ้านของท่าน ณ บ้านของท่านในขณะนั้นมีหมอตำแยรอทำคลอดอยู่แล้ว เมื่อกิมฮวยก้าวมาถึงประตูบ้านภรรยา ภรรยาของท่านก็คลอดบุตรโดนง่ายและบุตรปลอดภัยดี ผู้ตรวจการนั้นดีใจมากจึงขอบคุณกิมฮวยและให้ของกำนัลมากมายจนข่าวลือทั่วทิศว่ากิมฮวยมีความสามารถช่วยเหลือให้หญิงสาวที่ตั้งครรภ์คลอดง่าย ขณะนั้นกิมฮวยยังเป็นเด็กอายุราว 10 ขวบบ้างก็กล่าวว่านางมีเวทย์มนตร์จนผู้คนต่างคิดว่านางสำเร็จเซียน บ้างก็ว่าเป็นแม่มด เมื่อหญิงสาวรายใดใกล้คลอดนางจะถูกเชิญไปยังบ้านเพื่อทำหน้าที่หมอตำแย ช่วยเหลือจนบุตรจนคลอดออกมาอย่างปลอดภัย เมื่อกิมฮวยโตขึ้นเข้าสู่วัยสาวจึงไม่มีชายหนุ่มคนใดกล้าเข้ามาสนิทสนมและขอแต่งงานด้วยและญาติก็อยู่ห่างกาย ไม่กล้าสุงสิงกับนางเช่นกัน เนื่องจากต่างคิดว่านางเป็นเซียน และกิมฮวยเองก็ถูกบิดามารดาบังคับใช้ให้เป็นเครื่องมือทำมาหากินสร้างรายได้โดยทำหน้าที่หมอตำแยและด้วยความเปล่าเปลี่ยวอ้างว้างในชีวิตของกิมฮวย ครั้งหนึ่งในช่วงเวลากลางคืนนางจึงตัดสินใจเดินลงทะเลสาบไปเงียบๆ เมื่อผ่านไปหลายวันจึงมีผู้พบศพลอยน้ำมาในสภาพร่างกายไม่เปื่อยเน่า ซ้ำยังมีกลิ่นหอมประหลาด เมื่อนำศพไปฝังแล้ว อีกวันถัดมาชาวบ้านกลับพบรูปปั้นไม้ลอยน้ำ เมื่อพิเคราะห์ดูหน้าตารูปปั้นไม้คล้ายแม่นางกิมฮวยยิ่งนัก ชาวบ้านจึงนำขึ้นมายังฝั่งและสร้างศาลให้ท่านและเรียกนามท่านว่า กิมฮวยฮูหยิน ชาวบ้านมักจะบนบานท่านเรื่องให้สมหวังใรการมีบุตรและพิทักษ์บุตรในครรภ์ให้คลอดโดยง่าย เมื่อคลอดแล้วชาวบ้านมักนำขิงเปรี้ยวและไข่แดงกลับมาบูชา ท่าน โดนเรียกว่าของไหว้นั้นว่า หวนสิน ในปัจจุบันส่วนมากผู้ที่บนบานมักจะบนบานด้วยไข่แดงและขิงเปรี้ยวอยู่เสมอ กิมสวน
กิมสวนมีบุตรชายชื่อ กิมหัน (金禕 "จินอี") มีนามรองว่า เต๋ออี (德禕) ในปี ค.ศ. 218 กิมหันเข้าร่วมกับเกียดเป๋ง (吉本 "จี๋เปิ่น") เกงจี (耿紀 "เกิ่งจี้") อุยหลง (韋晃 "เหวย์หฺว่าง") และพรรคพวกคนอื่นๆ ก่อกบฏขึ้นที่เมืองฮูโต๋ (許 "สฺวี่" ปัจจุบันคือเมืองสฺวี่ชาง มณฑลเหอหนาน) หวังโค่นล้มอำนาจของขุนศึกโจโฉ และสามารถทำร้ายอองปิด (王必 "หวังปี้") ได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ท้ายที่สุดกบฏก็ถูกอองปิดและขุนพลเหยียนควัง (嚴匡) ปราบปรามราบคาบ ผู้ร่วมก่อการทั้งหมดรวมถึงกิมหันถูกจับและนำตัวไปประหารชีวิต เซียวเหล่งนึ่ง
กิมย้งได้บรรยายในตอนนี้ว่า  กง ยู
กง ยู มีส่วนสูง 185 เซนติเมตร หนัก 74 กิโลกรัม กรุ๊ปเลือด เอ เกิดในราศรีกรกฎ มีงานอดิเรก คือ เล่นกีฬา (พวกกีฬากลางแจ้ง) , ดูภาพยนตร์ , ฟังเพลง เขาเป็นคนรักเสียงเพลงเวลาว่างเขามักจะชอบฟังเพลงร้องเพลง มีความสามารถพิเศษในการร้องเพลง , บาสเก็ตบอล พูดภาษาอังกฤษได้ มีเพื่อนสนิทในวงการ คือ โจ อินซุง ฮู ยวน
ฮู ยวน (Hou Yuon) เป็นนักการเมืองที่นิยมระบอบคอมมิวนิสต์ในกัมพูชา เกิดในครอบครัวของชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน เขาเป็นหนึ่งในผู้นำระดับสูงของเขมรแดงที่หายตัวไปหลังพนมเปญแตกเมื่อ พ.ศ. 2518 คาดว่าถูกประหารชีวิต
ยวนเกิดที่จังหวัดกำปงจามเมื่อ พ.ศ. 2473 เขาเข้าศึกษาที่ "Lycée Sisowath" ฐานะทางบ้านของเขายากจน พ่อมีอาชีพทำนาและปลูกยาสูบ อึ้งย้ง
ก่อนที่อึ้งย้งคลอดออกมานั้น ตั้งเฮี๊ยงฮวง บ๊วยเถี่ยวฮวง ศิษย์ทั้ง 2 ก็ได้ทรยศอึ้งเอี๊ยะซือโดยการขโมยคัมภีร์เก้าอิมจินเก็งออกไป ทำให้แม่ของอึ้งย้งนั้นต้องตรากตรำในการพยายามเขียนคัมภีร์เก้าอิมจินเก็งขึ้นมาอีกครั้งนึงจนเป็นเหตุให้ในการคลอดอึ้งย้งออกมาก็เสียชีวิตไปและยังทำให้ทำร้ายลูกศิษย์ทุกคนจนขาพิการ ซ้ำยังไล่ออกจากเกาะดอกท้อไป จึงทำให้อึ้งย้งนั้นเกิดมาก็อยู่กับพ่อเพียงลำพัง(ไม่นับบ่าวไพร่ที่เป็นใบ้และจิวแป๊ะทงที่หลบอยู่ในถ้ำ) ซึ่งอึ้งเอี๊ยะซือนั้นก็รักและเอ็นดูอึ้งย้งเป็นอย่างมากเพราะเหลือกันเพียง 2คน จึงทำให้ตามใจอึ้งย้งเป็นอย่างมาก ซ้ำด้วยความเก่งกาจของของอึ้งเอี๊ยะซือนั้น อึ้งย้งแทบจะถูกเลี้ยงมาโดยไม่พบกับความผิดหวังเลย  โกลเดนไชลด์
พง แจฮย็อน ( )
ชื่อในวงการ แจฮย็อน ( )
เกิดเมื่อวันที่  โซล ประเทศเกาหลีใต้
คิม จีบ็อม ( )
ชื่อในวงการ จีบ็อม ( )
เกิดเมื่อวันที่  ปูซาน ประเทศเกาหลีใต้
คิม ดงฮย็อน ( )
ชื่อในวงการ ดงฮย็อน ( )
เกิดเมื่อวันที่ โซล ประเทศเกาหลีใต้ กัมพูชาเชื้อสายจีน
ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีน () คือชาวจีนที่เกิดในประเทศกัมพูชา หรือเป็นเชื้อสายของผู้อพยพชาวจีน หรือ ชาวจีนโพ้นทะเล โดยอาจเป็นลูกผสมระหว่างชาวกัมพูชากับจีนที่อาศัยอยู่ภายในประเทศกัมพูชา ในช่วง ค.ศ. 1960-1970 มีชาวจีนอาศัยอยู่ในกัมพูชาประมาณ 425,000 คน แต่ภายหลังเหตุการณ์ของเขมรแดง ชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนจำนวนมากต่างอพยพออกนอกประเทศ ทำให้ประชากรชาวจีนในช่วงปี ค.ศ. 1984 มีจำนวนชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนเพียง 61,400 คน โดยชาวกัมพูชาเชื้อสายจีนส่วนใหญ่ถือสัญชาติกัมพูชา จกหยง
จกหยง (; ) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊ก เป็นภรรยาของเบ้งเฮ็ก เธอเป็นพี่สาวของตั้วไหล 'จกหยง'เป็นผู้หญิงที่มีฝีมือการรบเก่งกล้าไม่แพ้ชาย ครั้งหนึ่งนางจกหยงอาสาเบ้งเฮ็กออกรบกับขงเบ้ง และสามารถจับตัวเตียวหงีกับม้าตงได้ ขงเบ้งจึงใช้อุบายจับตัวนางจกหยงได้ และใช้นางมาแลกตัวกับมาตงและเตียวหงี คิม ซึง-ย็อง
คิม ซึง-ย็อง เคยเข้ามาเล่นฟุตบอลในประเทศไทยเมื่อช่วงฤดูกาล 2016 โดยย้ายมาร่วมทีมบุรีรัมย์ ยูไนเต็ด เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ด้วยสัญญา 1 ปี เขาทำประตูแรกให้แก่สโมสรในนัดที่บุรีรัมย์บุกไปชนะแบงค็อก ยูไนเต็ด 5-3 เมื่อวันที่ 6 มีนาคม เขาทำประตู 3 ประตูให้แก่บุรีรัมย์ในช่วงเลกแรก ต่อมาในเลกที่สองของฤดูกาล 2016 สุพรรณบุรียืมตัวคิมด้วยสัญญา 6 เดือน และในช่วงปลายปี 2016 คิมย้ายกลับประเทศบ้านเกิด ไปร่วมทีมคังว็อนด้วยสัญญา 2 ปี สามก๊ก
Template:CJKV) เป็นชาวตำบลเจวินติ้ง เมืองฉางชาน มณฑลเหอเป่ย รูปร่างสูงใหญ่ ใบหน้าขาว บุคลิกนิสัยกล้าหาญ ซื่อสัตย์ภักดี มักสวมเกราะเงินและชำนาญการใช้ทวนเป็นอาวุธ แต่เดิมจูล่งเป็นทหารของอ้วนเสี้ยว แต่ทนกับนิสัยไม่มีสัจจะของอ้วนเสี้ยวไม่ได้จึงไปอยู่กับกองซุนจ้าน ภายหลังได้พบกับเล่าปี่และซาบซึ้งในคุณธรรมและความมีน้ำใจ เมื่อกองซุนจ้านตายจึงไปทำราชการด้วย จูล่งเป็นหนึ่งในห้าทหารเสือของเล่าปี่และเป็นกำลังสำคัญในการทำศึกสงครามเกือบทุกครั้ง วีรกรรมสำคัญของจูล่งคือเมื่อเล่าปี่พ่ายแพ้โจโฉที่ฉางปั่น ครอบครัวเล่าปี่เกิดพลัดหลงในขณะหลบหนีไปทางใต้ จูล่งได้บุกตะลุยตีฝ่ากองทัพของโจโฉเพื่อค้นหาครอบครัวของเล่าปี่ และช่วยชีวิตอาเต๊าด้วยการนำมาใส่ไว้ในเกราะเสื้อที่บริเวณหน้าอก อาศัยกำลังตัวคนเดียวตีฝ่าตะลุยกองทัพ5แสนของโจโฉและนำอาเต๊ามาคืนให้แก่เล่าปี่ได้สำเร็จ จนเป็นที่เลื่องลือกล่าวขานไปทั่วแผ่นดินจนถึงปัจจุบัน เล่าปี่ยกย่องในความกล้าหาญและสัตย์ซื่อมาก ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในห้าทหารเสือ จูล่งเป็นขุนศึกนักรบตั้งแต่วัยหนุ่มจนถึงวัยชรา ออกรบโดยไม่เคยพ่ายแพ้ ก่อนพระเจ้าเล่าปี่สิ้นพระชนม์ ได้สั่งเสียให้จูล่งช่วยดูแลเล่าเสี้ยนและครอบครัวของตนต่อไป จากนั้นจึงคอยช่วยเหลือขงเบ้งปราบภาคใต้และภาคเหนือ เป็นนักรบชื่อดังไม่กี่คนในสามก๊กที่ได้นอนตายอย่างสงบที่บ้าน เมื่อรู้ว่าจูล่งตายแล้ว ขงเบ้งถึงกับร้องไห้หนักว่าเหมือนดั่งแขนซ้ายของตนเองขาด จูล่งเสียชีวิตในปีศักราชเจี้ยนซิ่ง ปีที่ 18 รวมอายุได้ 72 ปี กิมย้ง
จิ้งจอกอหังการ - ราชวงศ์หมิง คิม ซึง-ย็อง
คิม ซึง-ย็อง (; เกิดวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1985) เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวเกาหลีใต้ ปัจจุบันลงเล่นในตำแหน่งกองหน้าให้สโมสรฟุตบอลคังว็อน เขายังเคยเล่นให้แก่สโมสรในจีน ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และไทย มณฑลกวางตุ้ง
ประมาณ 80 ล้านคน มีภูมิลำเนาในกวางตุ้ง 74.73 ล้านคน(สำรวจสำมะโนประชากร มีนาคม 2001) กวางตุ้งมีชนเผ่าหลากหลายถึง 53 กลุ่ม นอกเหนือจากฮั่นแล้ว ยังมี จ้วง เย้า มุสลิม แมนจู อี๋ หลี แม้ว เป็นต้น กิมย้ง
หมวดหมู่:นักเขียนนิยายกำลังภายใน ซูโฮ
คิม จุน-มยอน (; ฮันจา: 金俊勉), เกิดเมื่อ ที่ โซล, เกาหลีใต้), หรือชื่อในวงการของเขาคือ ซูโฮ (; ฮันจา: 守護) ซึ่งแปลว่า "ผู้ปกป้อง" ซูโฮ เป็นหัวหน้าวงและนักร้องนำในวงเอ็กโซและเป็นหัวหน้าและนักร้องนำในเอ็กโซ-เค เอ็งโกว
เอ็งโกว เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก 
เดิมที เอ็งโกว คือ สนมเล้าแห่งราชันย์ทักษิณ เมื่อครั้งที่เฮ้งเต็งเอี้ยงไปต้าหลี่เพื่อถ่ายทอดวรยุทธ์ให้ราชันย์ต้วนตี่เฮง เขาได้ให้จิวแป๊ะทงติดตามไปด้วย ซึ่งในตอนนั้นจิวแป๊ะทงก็แอบไปมีสัมพันธ์กับสนมเล้าเข้าจนมีลูกชายด้วยกันคนหนึ่ง เมื่อราชันย์ต้วนทราบเรื่องก็เมินเฉยกับสนมเล้า จนเกิดเรื่องเมื่อฝ่ามือเหล็กลอยน้ำ คิ้วเชยยิ่ม ปลอมตัวลอบเข้ามาทำร้ายลูกชายของนางกับจิวแป๊ะทงจนบาดเจ็บสาหัส สนมเล้าจึงไปขอให้ต้วนตี่เฮ้งใช้ดรรชนีสุริยันรักษาลูกชายของตน แต่ต้วนตี่เฮ้งปฏิเสธ จนกระทั่งลูกของนางตาย สนมเล้าจึงโกรธแค้นต้วนตี่เฮง แต่วรยุทธ์สู้ไม่ได้ จึงลั่นวาจาไว้ว่าวันใดที่นางคืนกำไลหยกให้ต้วนตี่เฮง วันนั้นนางจะกลับมาแก้แค้นให้ลูก แล้วนางก็จากไปเก็บตัวฝึกวิชาอยู่ที่บึงทมิฬ และเปลี่ยนชื่อเป็น "เอ็งโกว" บึงทมิฬเป็นบ่อโคลนที่กว้างลึกมาก ผู้มีวิชาตัวเบาสูงส่งก็ยากที่จะเข้าไป เอ็งโกวอยู่ที่บึงนี้กับจิ้งจอกเก้าหางคู่หนึ่ง ปิดตัวไม่สนใจเรื่องราวภายนอก มีวิชาศรเหมันต์ กับพลังปลาไหล ภายหลังเมื่อทราบความจริงว่าคิ้วเชยยิ่มเป็นคนฆ่าลูกชายตนจึงสาบานจะแก้แค้นให้ได้ ในชีวิตนี้นางตั้งใจอยู่สองอย่างคือ แก้แค้นให้ลูกชาย และได้พบจิวแป๊ะทงอีกครั้ง คิม อก
คิม อกเกิดในปี 2507 บิดาชื่อคิม ฮโย เจ้าหน้าที่อาวุโสของพรรคแรงงานแห่งเกาหลีเหนือ เธอสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยเปียงยาง (Pyongyang University) นอกจากนี้เธอเคยนักดนตรีมาก่อนด้วยเคยเป็นนักเปียโนหลักของมหาวิทยาลัยดนตรีและนาฏศิลป์เปียงยาง (Pyongyang University of Music and Dance) ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 เธอจึงทำงานเป็นเลขานุการิณีของคิม จ็อง-อิล เธอดำรงตำแหน่งผู้อวยการคณะกรรมการของกระทรวงกลาโหมเกาหลีเหนือ เดือนกันยายน พ.ศ. 2555 คิม อกไปเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี เพื่อพบแพทย์ ล่อกวนตง
ชีวประวัติของล่อกวนตงไม่ใคร่แน่ชัด แต่มีการยืนยันว่าเขามีชีวิตอยู่ในช่วงปลายราชวงศ์หยวนถึงต้นราชวงศ์หมิงจริง นักปราชญ์ผู้หนึ่งชื่อ เจียจงหมิง (賈仲明) บันทึกไว้ว่าเคยพบกับล่อกวนตงในราวปี ค.ศ. 1364 และว่าเขาเป็นชาวไท่หยวน แต่นักประวัติศาสตร์ยุคเดียวกันหลายคนต่างระบุบ้านเกิดของล่อกวนตงแตกต่างกันไป เช่นมาจากหางโจวบ้าง หรือเจียงหนานบ้าง แต่ไท่หยวน น่าจะเป็นบ้านเกิดของเขามากที่สุดเพราะเป็นที่ตั้งของบ้านตระกูลหลอ ซึ่งมีชื่อของล่อกวนตงอยู่ในสาแหรกตระกูลด้วย กิมย้ง
มังกรหยก ภาค 1 - ราชวงศ์ซ่ง (ใต้) กิมย้ง
กิมย้ง (Chinese:金庸; pinyin:Jīnyōng จินยง) หรือชื่อจริง จา เหลียงยง (simplified Chinese:查良镛; traditional Chinese:查良鏞; pinyin:Zhā Liángyōng จา เหลียงยง; English: Louis Cha Leung-yung) เป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในที่ได้รับความนิยมมาก มักเขียนนิยายโดยแฝงเนื้อหาทางการเมืองบางอย่างไว้ โดยเฉพาะการวิจารณ์ระบบกษัตริย์ พรรคคอมมิวนิสต์ และลัทธิเชื้อชาติฮั่นเป็นใหญ่ ก๊วยพู้
ก๊วยพู้ ( ; ) เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในเรื่องมังกรหยก ภาค 2 ของ กิมย้ง เป็นธิดาของ ก๊วยเจ๋ง กับ อึ้งย้ง สองสามีภรรยาตัวเอกจากมังกรหยกภาคที่แล้ว ตัวละครก๊วยพู้นั้น เป็นเหมือนการรวมเอาส่วนที่ไม่ดีขอบิดากับมารดาไว้ด้วยกัน โดยได้ถ่ายทอดเอานิสัยเอาแต่ใจตัวเองมาจากอึ้งย้งผู้เป็นมารดา และยังถ่ายทอดความไม่ฉลาดมาจากบิดาอีก ทั้งนี้ก็เนื่องมาจากการอบรมเลี้ยงดูของ ก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งที่ตามใจมาตั้งแต่เด็ก ตอนนั้นทั้งก๊วยเจ๋งและอึ้งย้งต่างก็ยังเด็ก ถึงแม้อึ้งย้งจะฉลาดล้ำ แต่การเลี้ยงลูกไม่เกี่ยวกับความฉลาด แต่เกี่ยวกับประสบการณ์และความเข้าใจ เมื่ออึ้งย้งเลี้ยงลูกแบบตามใจ ผลที่ออกมาก็เลยกลายเป็นก๊วยพู้ที่เอาแต่ใจ ประกอบกับมีสองพี่น้องตระกูลบู๊คอยตามเอาอกเอาใจอยู่ตลอดเวลาอีก ยิ่งทำให้ก๊วยพู้เสียคนขึ้นไปอีก ก๊วยพู้ผ่านชีวิตในวัยเด็กมาอย่างมีความสุข เมื่อนางอยากได้อะไร ก็จะได้ มีมารดาคอยตามใจ และสองพี่น้องตระกูลบู๊ก็โอนอ่อนผ่อนตามนางเสมอ เมื่อเริ่มเข้าสู่วัยสาว ก็เริ่มมีเรื่องให้นางต้องกลัดกลุ้มใจอยู่เรื่องหนึ่ง คือ ระหว่างสองพี่น้องตระกูลบู๊นี้ไม่ทราบว่าจะตัดสินใจเลือกใครดี หากเลือกคนใดคนหนึ่งอีกคนย่อมเสียใจ จะให้เลือกทั้งสองคนก็เป็นไปไม่ได้ ดีที่หลังจากเอี้ยก้วยช่วยเข้ามาแก้ปัญหาทำให้สองพี่น้งนั้นตัดใจแยกตัวจากไป ภายหลังก็ได้พานพบคู่ของตัวเอง ส่วนก๊วยพู้ก็ได้พบกับเยลูฉี ทุกอย่างก็เลยลงตัว ก๊วยพู้ถือเป็นอีกหนึ่งตัวละครที่น่าสนใจตรงที่เป็นทายาทของตัวละครนำในมังกรหยกภาคก่อน หลายๆคนคาดหวังว่าธิดาของก๊วยเจ๋งกับอึ้งย้งนั้นจะต้องออกมาเป็นยอดคน แต่กิมย้งท่านกลับให้ก๊วยพู้เอาแต่ส่วนที่ไม่ดีข้อบิดามารดามา ผู้อ่านหลายคนรู้สึกผิดคาด แต่ถ้าดูตามความสมเหตุสมผล และความเป็นไปของเรื่องแล้ว นิสัยของก๊วยพู้ก็เหมาะสมที่จะออกมาเป็นแบบนี้ บทบาทของก๊วยพู้ก็มีความสำคัญในเรื่องนี้พอสมควร เป็นคู่อริกับเอี้ยก้วยมาตังแต่เด็ก เป็นคนที่ตัดแขนเอี้ยก้วย และยังเป็นคนซัดเข็มพิษใส่เซียวเหล่งนึ่ง ทำให้เอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งต้องพรากจากกันนานถึงสิบหกปี แต่ถ้าจะบอกว่าก๊วยพู้เป็นตัวร้ายของเรื่องก็ยังไม่ถึงขนาดนั้น จริงๆแล้วนิสัยโดยรวมก็ยังไม่ถึงกับว่าเลวร้ายมากนัก เพียงเอาแต่ใจและไม่ยอมแพ้ใคร และค่อนข้างอารมณ์ร้อน บางครั้งจึงทำอะไรที่เกินกว่าเหตุ เพราะทำไปตามอารมณ์ ก๊วยพู้มีนิสัยชอบโอ้อวด ชอบเอาชนะ และถือว่าตัวว่าเป็นธิดาของวีรบุรุษที่ชาวยุทธต่างยกย่อง นางมักจะยกชื่อของบิดามารดามาใช้อยู่เสมอๆ มีอยู่หลายครั้งที่ก๊วยพู้ดูจะทำเกินกว่าเหตุเกินไป ที่ชัดเจนที่สุดก็เป็นตอนที่ตัดแขนเอี้ยก้วย นอกจากนั้นยังมีอีกหลายตอน ทั้งตอนที่สู้กับเล็กบ่อซังนางลงมืออย่างเต็มทีใช้ท่วงท่าสังหาร แม้ว่าได้ชัยแล้วก็ยังคงรุกสืบต่อ ทั้งที่ทะเลาะกันด้วยเรื่องเล็กน้อย หรือในตอนที่สู้กับเซียนวานรแปดมือ ในขณะที่เซียนวานรแปดมือได้ยินก๊วยเซียงเรียกก๊วยพู้ว่าพี่ จึงหดรั้งกระบวนท่าที่จู่โจมออกไปกลับมาอย่างหักโหม พุ่งถอยไปด้านหลัง เมื่ออีกฝ่ายอ่อนข้อให้ก็ควรจะหยุดมือ แต่ก๊วยพู้ต่อสู้มา แต่สู้ไม่ได้จึงมีโทษะ เห็นคู่ต่อสู้อ่อนข้อให้พลันเสือกกระบี่แทงปลาดออก ฉวยโอกาสแทงเซียนวานรแปดมือบาดเจ็บสาหัส นับเฉพาะที่มีในเรื่องก็มีอยู่หลายตอน ถ้ารวมกับที่ในเรื่องไม่ได้เอ่ยถึง ไม่ทราบว่ามีผู้บริสุทธิกี่คนแล้วที่ต้องบาดเจ็บหรือเสียชีวิตภายใต้คมกระบี้ของนาง เพียงเพราะอารมณ์ชั่ววูปชอบเอาชนะ แจจุง
คิม แจจุง เป็นชื่อจริงที่ใช้อยุ่ในปัจจุบันซึ่งมาเปลี่ยนทีหลัง โดยมีชื่อที่ใช้ตั้งแต่เกิดว่า Han Jaejoon () เกิดเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2529 มีบ้านเกิดอยู่ที่เมืองกงจูทางใต้ของจังหวัดชุงชอง ชีวิตของแจจุงออกจากบ้านเกิดตัวเองเพื่อเข้าร่วมการออดิชั่นของ SM Entertainment แจจุงเปิดตัวครั้งแรกในชื่อ fortune teller foretold years
แต่คนเป็นแม่ที่แท้จริงของแจจุงเพิ่งจะลงในบล็อกว่าวันเกิดที่แท้จริงของแจจุงคือวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1986 สาเหตุที่แจจุงเกิดวันที่ 26มกราคม 1986 เพราะเป็นฤกษ์ที่ดี ในครอบครัวคิมที่เลี้ยงดูเขามา เขามีพี่สาวทั้งหมด 8 คน โดยเขาเป็นน้องชายสุดท้องเพียงคนเดียวในบ้าน ครอบครัวของเขาปัจจุบันเปิดกิจการร้านอาหาร ทำให้เขาชื่นชอบการทำอาหารเป็นชีวิตจิตใจ