ความรุนแรงของแผ่นดินไหวมีหน่วยวัดเป็นอะไร ?
แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหววัดโดยใช้การสังเกตจากไซสโมมิเตอร์ (seismometer) มาตราขนาดโมเมนต์เป็นมาตราที่ใช้มากที่สุดซึ่งทั่วโลกรายงานแผ่นดินไหวที่มีขนาดมากกว่าประมาณ 5 สำหรับแผ่นดินไหวอีกจำนวนมากที่ขนาดเล็กกว่า 5 แมกนิจูด สำนักเฝ้าระวังแผ่นดินไหวแต่ละประเทศจะวัดด้วยมาตราขนาดท้องถิ่นเป็นส่วนใหญ่ หรือเรียก มาตราริกเตอร์ สองมาตรานี้มีพิสัยความถูกต้องคล้ายกันในเชิงตัวเลข แผ่นดินไหวขนาด 3 หรือต่ำกว่าส่วนใหญ่แทบไม่รู้สึกหรือรู้สึกได้เบามาก ขณะที่แผ่นดินไหวตั้งแต่ขนาด 7 อาจก่อความเสียหายรุนแรงเป็นบริเวณกว้าง ขึ้นอยู่กับความลึก แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มีขนาดมากกว่า 9 เล็กน้อย แม้จะไม่มีขีดจำกัดว่าขนาดจะมีได้ถึงเท่าใด แผ่นดินไหวใหญ่ล่าสุดที่มีขนาด 9.0 หรือมากกว่า คือ แผ่นดินไหวขนาด 9.0 ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2554 และเป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกในญี่ปุ่น ความรุนแรงของการสั่นสะเทือนวัดโดยมาตราเมร์กัลลีที่ถูกดัดแปลง หากตัวแปรอื่นคงที่ แผ่นดินไหวที่อยู่ตื้นกว่าจะสร้างความเสียหายแก่สิ่งก่อสร้างมากกว่าแผ่นดินไหวที่อยู่ลึกกว่า
นักสำรวจปิโตรเลียม
ในการสำรวจโดยวิธีการวัดค่าความเข้มสนามแม่เหล็กนั้น นักธรณีฟิสิกส์จะใช้เครื่องมือวัดค่าความเข้มสนามแม่เหล็ก (Magnetometer) เพื่อคำนวณค่าความเข้มของสนามแม่เหล็กโลก ณ จุดที่ทำการสำรวจบนพื้นผิวโลก สำหรับการสำรวจโดยวิธีการการวัดค่าความโน้มถ่วงของโลก นั้นจะใช้เครื่องมือวัดค่าความโน้มถ่วงของโลก (Gravity Meter/ Gravimeter) ช่วยในการคำนวณวัดค่าความโน้มถ่วงโลก ณ บริเวณที่ทำการสำรวจ โดยเครื่องมือทั้ง 2 ประเภทที่กล่าวมาแล้ว จะถูกใช้ในการสำรวจหาลักษณะ ขนาด ความลึก และขอบเขตโดยประมาณของแอ่งสะสมตะกอนและโครงสร้างชั้นหินที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน สำหรับการสำรวจโดยวิธีการวัดค่าความไหวสะเทือนนั้น จะเป็นการส่งคลื่นเสียงไปใต้พื้นดินโดยการจุดระเบิด หรือการกระแทกบนพื้นดิน ซึ่งคลื่นความสั่นสะเทือนที่ถูกส่งผ่านลงไปใต้ผิวดินจะสะท้อนกลับจากชั้นหินใต้พื้นดินมายังผิวโลก ในลักษณะของคลื่นสะท้อนกลับ และจะเข้าสู่เครื่องรับสัญญาณและถูกบันทึกโดยเครื่องมือซึ่งเรียกว่า geophone ซึ่งข้อมูลที่บันทึกไว้จะถูกนำไปประมวลผลจนสามารถแสดงผลออกมาในลักษณะของรูปภาพแสดงถึงตำแหน่งและรูปร่างลักษณะโครงสร้างของชั้นหินเบื้องล่างได้ แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561
หลังแผ่นดินไหวได้เกิดแผ่นดินไหวตามเป็นระลอก โดยมีขนาดใหญ่ที่สุดอยู่ที่ 5.7 ริกเตอร์ ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ณ 23:21 (เวลาท้องถิ่น) 19 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฮวาเหลียน ซึ่งมีระดับความรุ่นแรกที่รู้สึกได้สูงสุดอยู่ที่ VI ("แรง") แผ่นดินไหวในวาน พ.ศ. 2554
เนื่องจากความเข้มสูงและศูนย์กลางที่อยู่ตื้น แผ่นดินไหวได้ก่อให้เกิดการเคลื่อนไหวของพื้นดินเป็นบริเวณกว้าง การสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงวัดค่าได้ระดับ 9 ตามมาตราเมอร์แคลลีในวาน แม้ระดับ 6-8 จะสัมผัสได้ในพื้นที่ที่เล็กกว่าและประชากรน้อยกว่าหลายแห่งรอบจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวความรุนแรงระดับ 3-5 ยังรู้สึกได้ไหลกว่านั้นทั่วภูมิภาค ไกลถึงประเทศเพื่อนบ้านอย่างอาร์มีเนีย อาเซอร์ไบจาน จอร์เจีย อิหร่าน อิรัก อิสราเอลและซีเรีย แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
หนึ่งนาทีก่อนผลกระทบจากแผ่นดินไหวจะรู้สึกได้ในกรุงโตเกียว ระบบแจ้งเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า ซึ่งมีเครื่องตรวจวัดแผ่นดินไหวมากกว่าหนึ่งพันตัวในญี่ปุ่น ได้ส่งคำเตือนออกอากาศทางโทรทัศน์เกี่ยวกับเหตุแผ่นดินไหวแก่ชาวญี่ปุ่นหลายล้านคน คลื่นเอสแผ่นดินไหว ซึ่งเคลื่อนที่ด้วยอัตราเร็ว 4 กิโลเมตรต่อวินาที จึงใช้เวลา 90 วินาทีในการเดินทาง 373 กิโลเมตรไปยังกรุงโตเกียว สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น เชื่อว่าระบบการแจ้งเตือนภัยล่วงหน้าสามารถช่วยหลายชีวิต คำเตือนต่อสาธารณชนถูกส่งไปราว 8 วินาทีหลังคลื่นพีแรกถูกตรวจจับ หรือ 31 วินาทีหลังเกิดแผ่นดินไหว อย่างไรก็ตาม ความรุนแรงที่ประเมินไว้น้อยกว่าความเป็นจริงในบางพื้นที่ในคันโตและโทโฮะกุ แผ่นดินไหวในเกาะฮาวาย พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวมีขนาดความแรงได้ที่ระดับ VIII ("รุนแรง") ตามระดับความรุนแรงของมาตราเมร์กัลลี มีแผ่นดินไหวนำขนาดเล็กวัดขนาดได้ 5.4 ซึ่งรู้สึกได้ทั่วทั้งเกาะและไกลถึงเกาะโอวาฮู  แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวเกิดขึ้นใต้มหาสมุทรอินเดีย ลึกลงไป 30km (19mi) จากระดับน้ำทะเล ห่างจาก เกาะซิเมอลูเอ ไปทางทิศเหนือประมาณ 160km (100mi) ซึ่งตัวเกาะตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศตะวันตกของเกาะสุมาตรา โดยรอยเลื่อนซุนดาเมกะทรัสต์ (Sunda megathrust) ได้เลื่อนตัวแตกออกยาวถึง 1,300km (810mi)[6] ทำให้เกิดแผ่นดินไหวและตามด้วยคลื่นสึนามิ ประชาชนในประเทศบังคลาเทศ อินเดีย มาเลเซีย พม่า ไทย สิงคโปร์ และมัลดีฟส์รับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหว[7] จากนั้นรอยเลื่อนย่อย (Splay fault) จึงขยับตาม ทำให้พื้นทะเลเกิดรอยแตกยาวในเวลาไม่กี่วินาที และเกิดน้ำทะเลยกตัวสูงและเพิ่มความเร็วแก่คลื่นให้มากขึ้น จากนั้นคลื่นสึนามิได้เข้าทำลายเมืองล็อกนา (Lhoknga) ใกล้กับเมืองบันดาอาเจะฮ์ จนราบเป็นหน้ากลอง[8] แผ่นดินไหวในไครสต์เชิร์ช มิถุนายน พ.ศ. 2554
การสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในนครที่เกิดขึ้นภายหลังถูกจัดอยู่ในระดับ 8 ตามมาตราเมร์กัลลี ทำลายอาคารและทำให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมแก่อาคารจำนวนมากที่ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวครั้งที่แล้ว หอคอยประวัติศาสตร์ลิตเตลตันไทม์บอลสเตชันที่ได้รับความเสียหาย ก่อนงานรื้อถอนจะเสร็จสิ้น แผ่นดินไหวยังได้ทำสายโทรศัพท์ล่มและทำให้เกิดไฟฟ้าดับเป็นวงกว้าง ราว 54,000 ครัวเรือนไม่มีไฟฟ้าใช้ ค่าบูรณะประเมินไว้เพิ่มขึ้นเป็น 6,000 ล้านดอลล่าร์นิวซีแลนด์ เนื่องจากความเสียหายเพิ่มเติมจากแผ่นดินไหว มีผู้ได้รับบาดเจ็บจากแผ่นดินไหวสี่สิบหกคน และมีชายชราคนหนึ่งเสียชีวิตหลังถูกกระทบกระเทือนจนหมดสติ แผ่นดินไหวในรัฐเชียปัส พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวทำให้อาคารบางแห่งในกรุงเม็กซิโกซิตีสั่นสะเทือน นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดคลื่นสึนามิขนาด 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) เหนือระดับน้ำทะเล และมีการแจ้งเตือนคลื่นสึนามิในบริเวณโดยรอบ เอนริเก เปญญา นิเอโต ประธานาธิบดีเม็กซิโกเรียกมันว่าแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในประเทศในรอบศตวรรษ รองจากแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ในปี พ.ศ. 2330 นอกจากนี้ยังเป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2560 แผ่นดินไหวในจังหวัดคือทาฮ์ยา พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในจังหวัดคือทาฮ์ยา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 5.8 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นในแผ่นดินใกล้กับพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นทางตะวันตกของประเทศตุรกี เมื่อเวลา 23.15 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปตะวันออก ของวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ทางตะวันออกของซีมัฟ เกิดขึ้นที่ระดับความลึกประมาณ 9.1 กิโลเมตร ซึ่งส่งผลทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดคือทาฮ์ยา แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560 แสดงเนื้อหาเฉพาะแผ่นดินไหวขนาด 6 แมกนิจูดขึ้นไป และแผ่นดินไหวที่มีขนาดต่ำกว่า 6 ที่สร้างความเสียหาย มีผู้บาดเจ็บเสียชีวิต หรือมีความโดดเด่นอื่น วันเวลาทั้งหมดแสดงในรูปแบบเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) ความรุนแรงสูงสุดแสดงตามมาตราเมร์กัลลี และใช้แหล่งที่มาจากฐานข้อมูล "ShakeMap" ของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐ (USGS) แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561 แสดงเนื้อหาเฉพาะแผ่นดินไหวขนาด 6 แมกนิจูดขึ้นไป และแผ่นดินไหวที่มีขนาดต่ำกว่า 6 ที่สร้างความเสียหาย มีผู้บาดเจ็บเสียชีวิต หรือมีความโดดเด่นอื่น วันเวลาทั้งหมดแสดงในรูปแบบเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) ความรุนแรงสูงสุดแสดงตามมาตราเมร์กัลลี และใช้แหล่งที่มาจากฐานข้อมูล "ShakeMap" ของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐ (USGS) สถานีแผ่นดินไหว
สถานีแผ่นดินไหว () เป็นหน่วยปฏิบัติงานเฝ้าระวังปรากฏการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทั่วโลก
ประเทศไทยเริ่มมีสถานีแผ่นดินไหวแห่งแรกที่เชิงดอยสุเทพ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ.2506 ภายใต้การกำกับของกรมอุตุนิยมวิทยาด้วยความร่วมมือของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (United States Geological Survey: USGS) 
ปัจจุบัน สถานีแผ่นดินไหวเชียงใหม่ (Chiang Mai Seismic Station: CHTO) ถือเป็นสถานีแผ่นดินไหวที่มีมาตรฐานการปฏิบัติงานเทียบเท่าสถานีเครือข่ายของโลก (Global Seismograph Network) ปฏิบัติงานด้วยเครื่องตรวจแผ่นดินไหวแบบดิจิตอลออนไลน์ระบบไอริส (Incorporated Research Institutions for Seismology: IRIS) สามารถเฝ้าระวังเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทั่วโลกผ่านเครือข่ายอินเทอร์เน็ตได้ตามเวลาจริง (real time)ปัจจุบันนับว่างานเฝ้าระวังแผ่นดินไหวของไทยมีความก้าวหน้าไปมาก โดยเฉพาะสถานีตรวจวัดแผ่นดินไหวเชียงใหม่ ได้รับการยอมรับจากหน่วยงานระดับโลกในความมีมาตรฐานการปฏิบัติงานและเครื่องมือที่ทันสมัย สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกายังคงเป็นหน่วยงานที่สถานีตรวจวัดแผ่นดินไหวเชียงใหม่ร่วมมือประสานการปฏิบัติงานตลอดมา นอกจากนี้ ยังมีเว็บไซต์ของสถานีที่ออนไลน์อยู่บนโลกไซเบอร์หลายเว็บไซต์ เช่น แผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน พ.ศ. 2551
เหตุการณ์แผ่นดินไหวในมณฑลเสฉวน พ.ศ. 2551 (; ) เกิดขึ้นเมื่อเวลา 14.28 น. ตามเวลาท้องถิ่น หรือ 6.28 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด ในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 มีศูนย์กลางอยู่ที่เขตเหวินฉวน ทางตะวันตกเฉียงเหนือของนครเฉิงตู 90 กิโลเมตร ในมณฑลเสฉวน ประเทศจีน วัดขนาดเบื้องต้นได้แมกนิจูด 7.8 ต่อมา USGS ได้ปรับค่าขนาดเป็นแมกนิจูด 7.9 และประเทศจีนได้ปรับขนาดเป็น 8.0 แมกนิจูด จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีระยะห่าง 90 กิโลเมตร จาก นครเฉิงตู เมืองเอกของมณฑลเสฉวน และมีความลึก 19 กิโลเมตร แผ่นดินไหวสามารถรู้สึกได้จากระยะทางไกล เช่น ที่กรุงปักกิ่ง (ห่างออกไป 1,500 กม.) และ เซี่ยงไฮ้ (ห่างออกไป 1,700 กม.) ที่ที่อาคารสำนักงานได้รับแรงสั่นสะเทือน แผ่นดินไหวก็ยังสามารถรู้สึกได้ในประเทศเพื่อนบ้านของจีน อาทิเช่น ประเทศไทย ประเทศบังกลาเทศ ประเทศอินเดีย ประเทศปากีสถาน เป็นต้น โมเมนต์แผ่นดินไหว
โมเมนต์แผ่นดินไหว เป็นปริมาณที่นักวิทยาแผ่นดินไหวใช้วัดขนาดของแผ่นดินไหว โมเมนต์แผ่นดินไหวสเกลาร์ formula_1 นิยามตามสมการ  แผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ พ.ศ. 2559
แผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ พ.ศ. 2559 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2559 เวลา 01:25 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น () ใกล้กับเมืองคูมาโมโตะ จังหวัดคูมาโมโตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น ระดับความลึกอยู่ที่ประมาณ 10 กิโลเมตร ก่อนหน้านี้มีเกิดฟอร์ช็อก หรือแผ่นดินไหวนำขนาด 6.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2559 เวลา 21:26 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น () ในระดับความลึกที่ 11 กิโลเมตร มาตราริกเตอร์
ภายหลังเมื่อเครื่องวัดความไหวสะเทือนมีความละเอียดมากขึ้น สามารถวัดขนาดของแผ่นดินไหวได้ละเอียด ทั้งในระดับที่ต่ำกว่า 0 (สำหรับค่าที่ได้น้อยกว่า 0 ถือเป็นค่าติดลบ) และที่สูงกว่า 9 พายุ
พายุ คือ สภาพบรรยากาศที่ถูกรบกวนแบบใด ๆ ก็ตาม โดยเฉพาะที่มีผลกระทบต่อพื้นผิวโลก และบ่งบอกถึงสภาพอากาศที่รุนแรง เวลากล่าวถึงความรุนแรงของพายุ จะมีปัจจัยสำคัญอยู่บางประการคือ ความเร็วใกล้ศูนย์กลาง ซึ่งอาจสูงถึง 400 กม./ชม. ความเร็วของการเคลื่อนตัว ทิศทางการเคลื่อนตัวของพายุ และขนาดความกว้างหรือเส้นผ่าศูนย์กลางของตัวพายุ ซึ่งบอกถึงอาณาบริเวณที่จะได้รับความเสียหายว่าครอบคลุมเท่าใด ความรุนแรงของพายุจะมีมาตราวัดความรุนแรงคล้ายมาตราริกเตอร์ของการวัดขนาดแผ่นดินไหว มักจะมีความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีการเกิดได้ทุกที่ แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวเป็นภัยธรรมชาติที่ยังไม่สามารถพยากรณ์ได้อย่างแม่นยำ ทั้งตำแหน่ง ขนาด และเวลาเกิด แม้ว่าในปัจจุบันจะมีเทคโนโลยี เครื่องมือตรวจวัดที่ทันสมัย แต่อย่างไรก็ตาม นักวิทยาศาสตร์พยายามศึกษา วิเคราะห์ถึงลักษณะต่าง ๆ ของแหล่งกำเนิดแผ่นดินไหว โดยอาศัยจากการสังเกตสิ่งต่อไปนี้ แผ่นดินไหวในประเทศเฮติ พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในประเทศเฮติ พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์ภัยพิบัติแผ่นดินไหว ซึ่งมีความรุนแรง 7.0 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ โดยศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากกรุงปอร์โตแปรงซ์ เมืองหลวงของประเทศเฮติ ไปราว 25 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 16:53 น. ตามเวลาท้องถิ่น (21:53 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) ของวันอังคารที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 หรือตรงกับเวลา 04.53 นาฬิกา ในเช้าวันพุธที่ 13 มกราคม ตามเวลาประเทศไทย จนถึงวันที่ 24 มกราคม ได้บันทึกว่าเกิดอาฟเตอร์ช็อกซึ่งวัดขนาดความรุนแรงได้กว่า 4.5 หรือมากกว่า เมือ่วันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 ได้มีการประมาณว่ามีผู้ได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวมากกว่า 3 ล้านคน; รัฐบาลเฮติรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตระหว่าง 217,000 และ 230,000 คน ประมาณการผู้ได้รับบาดเจ็บ 300,000 คน และอีก 1,000,000 ไม่มีที่อยู่อาศัย โดยยอดผู้เสียชีวิตทั้งหมดคาดว่าจะเพิ่มสูงขึ้น นอกจากนี้รัฐบาลยังประมาณว่ามีบ้านเรือน 250,000 หลัง และอาคารพาณิชย์อีกกว่า 30,000 หลัง พังทลายหรือเสียหายอย่างหนัก แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 23:50 น (เวลาท้องถิ่นประเทศไต้หวัน) ของวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ที่ประเทศไต้หวัน มีขนาด 6.4 ริกเตอร์ จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่บนแนวชายฝั่งใกล้เมืองฮวาเหลียนซึ่งเป็นเมืองซึ่งได้รับผลกระทบสูงสุด โดยมีความแรงสูงสุดที่รู้สึกได้อยู่ที่ระดับ VII ("แรงมาก") ตามมาตราเมร์กัลลี มีการรายงานผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 10 ราย บาดเจ็บกว่า 272 ราย แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
แผ่นดินไหวขนาด 8.2 M ครั้งนี้เกิดขึ้นจากการเคลื่อนของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำ (thrust) ใกล้ชายฝั่งประเทศชิลี ที่มีความลึกไม่มาก บนรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกนัซกากับแผ่นอเมริกาใต้ กลไกของแผ่นดินไหวครั้งนี้สอดคล้องกับการเคลื่อนตัวระหว่างแผ่นเปลือกโลกทั้งสองแผ่น แผ่นนัซกา ณ ตำแหน่งนี้เคลื่อนที่มุดลงใต้แผ่นอเมริกาใต้บริเวณร่องลึกเปรู-ชิลี ทางตะวันตกของประเทศชิลี ไปทางตะวันออกด้วยความเร็ว 65 มิลลิเมตรต่อปี ซึ่งการมุดตัวดังกล่าวทำให้เกิดการย่นของแผ่นเปลือกโลกอเมริกาใต้ ทางทิศตะวันออกของแผ่นนาซกา ยกตัวขึ้นเป็นเทือกเขาแอนดีสในปัจจุบัน และยังเป็นต้นเหตุของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่หลายครั้งซึ่งมีความรุนแรงระดับประวัติศาสตร์ของมนุษย์ เช่น แผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2553 ขนาด 8.8 M และแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดของโลกที่เคยบันทึกไว้ ขนาด 9.5 เกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2503 แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
หมายเหตุ: แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาดตั้งแต่ 7.0 แมกนิจูดขึ้นไป แผ่นดินไหว
คลื่นแผ่นดินไหว หรือคลื่นไหวสะเทือน (English: seismic waves) ถูกแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ ไฟฟ้าสถิต
ความรู้สึกของไฟฟ้าช็อกจะเกิดจากการกระตุ้นของเส้นประสาทเมื่อกระแสเป็นกลางไหลผ่านร่างกายมนุษย์ พลังงานที่เก็บไว้ในรูปไฟฟ้าสถิตย์บนวัตถุหนึ่งจะแปรผันขึ้นอยู่กับขนาดของวัตถุและค่าคาปาซิแตนซ์ของมัน, แรงดันไฟฟ้าที่ใช้ใส่ประจุให้มัน และค่าคงที่ไดอิเล็กตริกของตัวกลางโดยรอบ สำหรับการสร้างแบบจำลองของ ผลกระทบของการปล่อยปล่อยไฟฟ้าสถิตบนอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีความไว มนุษย์จะถูกแสดงเป็นตัวเก็บประจุขนาด 100 pf ถูกใส่ประจุจากแรงดันไฟฟ้า 4000 ถึง 35000 โวลต์ เมื่อสัมผัสกับวัตถุ พลังงานนี้จะถูกปลดปล่อยในเวลาน้อยกว่าหนึ่งส่วนล้านวินาที[7] ในขณะที่พลังงานทั้งหมดมีขนาดเล็ก ด้วยค่าสิบยกกำลังของมิลลิจูล มันก็ยังสามารถสร้างความเสียหายให้กับอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่มีความไว วัตถุขนาดที่ใหญ่กว่าจะเก็บพลังงานได้มากกว่า ซึ่งอาจเป็นอันตรายโดยตรงจากการสัมผัสของมนุษย์ หรืออาจจะให้ประกายไฟที่สามารถจุดชนวนก๊าซหรือฝุ่นละอองไวไฟ แผ่นดินไหวนำ
กรณีของแผ่นดินไหวนำที่ได้รับการตรวจประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์มาจากการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ และประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์สำหรับความรุนแรงที่มากกว่า 7 แมกนิจูด โดยอาจเกิดขึ้นก่อนเพียงไม่กี่นาทีหรืออาจเป็นวันก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลัก ตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา พ.ศ. 2545 ที่ได้รับการจัดให้เป็นแผ่นดินไหวนำของแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ที่เกิดขึ้นในภายหลัง นานกว่าสองปี แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวดังกล่าวเกิดขึ้นในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกที่ระดับความลึกค่อนข้างน้อยเพียง 32 กิโลเมตร โดยศูนย์กลางแผ่นดินใหญ่อยู่ห่างจากคาบสมุทรโอชิกะ ภาคโทโฮกุ ประมาณ 72 กิโลเมตร เป็นเวลาอย่างน้อยหกนาที นครใหญ่ที่ใกล้จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวที่สุดคือเซ็นไดบนเกาะฮนชู เกาะหลักของญี่ปุ่น ซึ่งอยู่ห่างจากศูนย์กลางแผ่นดินไหว 130 กิโลเมตร กรุงโตเกียวอยู่ห่างจากศูนย์กลางแผ่นดินไหว 373 กิโลเมตร แผ่นดินไหวดังกล่าวเกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหวนำอย่างรุนแรง และมีรายงานแผ่นดินไหวตามอีกหลายร้อยครั้งตามมา ฟอร์ช็อก (แผ่นดินไหวนำ) ใหญ่ครั้งแรกเป็นเหตุแผ่นดินไหวนำความรุนแรง 7.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 9 มีนาคม ห่างจากจุดที่เกิดแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 11 มีนาคมไปอย่างน้อย 40 กิโลเมตร ตามด้วยฟอร์ช็อกอีกสามครั้งที่เกิดขึ้นในวันเดียวกัน ซึ่งล้วนแต่ความรุนแรงมากกว่า 6 แมกนิจูด หลังเกิดแผ่นดินไหว อาฟเตอร์ช็อกความรุนแรง 7.0 แมกนิจูด ได้รับรายงานเมื่อเวลา 15.06 น. (ตามเวลาท้องถิ่น) ตามด้วย 7.4 เมื่อเวลา 15.15 น. และ 7.2 เมื่อเวลา 15.26 น. อาฟเตอร์ช็อกมากกว่าแปดร้อยครั้งมีความรุนแรงมากกว่า 4.5 แมกนิจูดตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหวหลัก อาฟเตอร์ช็อกเป็นไปตามกฎโอโมริ ซึ่งกล่าวว่า อัตราอาฟเตอร์ช็อกลดลงแปรผันตรงกับเวลาตั้งแต่แผ่นดินไหวหลัก ดังนั้น อาฟเตอร์ช็อกจึงเกิดขึ้นน้อยลงเมื่อเวลาผ่านไป แต่อาจเกิดขึ้นเรื่อย ๆ อีกหลายปี แผ่นดินไหวในรัฐสิกขิม พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในรัฐสิกขิม พ.ศ. 2554 หรือรู้จักกันว่า แผ่นดินไหวหิมาลัย พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวแมกนิจูด 6.9 มีศูนย์กลางอยู่ภายในพื้นที่อนุรักษ์กันเจนชุงคา ใกล้พรมแดนเนปาลและรัฐสิกขิมของอินเดีย เมื่อเวลา 18.10 น. ตามเวลาท้องถิ่น (12:40 UTC) ของวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2554 แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรู้สึกได้ทั้งอินเดียตะวันออกเฉียงเหนือ เนปาล ภูฏาน บังกลาเทศและทิเบตใต้ จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว
ตามที่ได้นิยามไปข้างต้น จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นจุดบนผิวโลกที่อยู่ในแนวดิ่งเหนือจุดที่รอยเลื่อนเกิดจากแตกหัก โดยทั่วไปจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวนี้จะเป็นจุดที่เกิดความเสียหายสูงสุดเนื่องจากแผ่นดินไหว อย่างไรก็ดีสำหรับในแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ๆ ความยาวของการแตกหักของรอยเลื่อนสามารถกินระยะทางที่ยาวกว่าและก่อให้เกิดความเสียหายตลอดรอยเลื่อน ตัวอย่างเช่นแผ่นดินไหวขนาด 7.9 ในปี 2545 ที่เดนาลี อะแลสกา ซึ่งมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในบริเวณตะวันตกของรอยแตก แต่ความเสียหายสูงสุดกลับพบที่ระยะห่างออกไป 330 กิโลเมตรที่จุดสิ้นสุดของบริเวณรอยแตก มาตราพายุหมุนเขตร้อน
นอกเหนือจากหน่วยงานให้บริการทางอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติของแต่ละชาติแล้ว ยังมีศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐ ที่เฝ้าติดตามแอ่งนี้เช่นกัน รวมถึงยังมีการออกคำเตือนพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญสำหรับรัฐบาลสหรัฐด้วย[13] โดยศูนย์นี้จะกำหนดหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนสองหลัก (พร้อมทั้งอักษร "W" ต่อท้าย)[6] การเตือนภัยนี้จะใช้ความเร็วลมต่อเนื่องใน 1 นาที เนื่องจากสามารถเทียบเคียงกับมาตราลมเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สันได้ อย่างไรก็ตาม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะใช้มาตราของหน่วยงานเอง ในการจัดความรุนแรงภายในแอ่งนี้[14] โดยการจัดความรุนแรงของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้แก่ พายุดีเปรสชันเขตร้อน, พายุโซนร้อน, พายุไต้ฝุ่น และ พายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น[14] อีกทั้งเมื่อพายุดีเปรสชันเขตร้อนทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนแล้ว และได้รับชื่อจากกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะทำการเพิ่มข้อมูลชื่อสากลที่ได้รับนั้น (โดยการใส่วงเล็บเพิ่มลงไป) กับหมายเลขพายุหมุนเขตร้อน[6] (ตัวอย่างเช่น ในฤดูกาล 2561 พายุดีเปรสชันเขตร้อน TWENTY-W หรือย่อว่า TD 20W ได้ทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนเบบินคา (Bebinca) ทางศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมจะกล่าวถึงพายุลูกนี้ว่า TS 20W (BEBINCA) ในคำแนะนำพายุของศูนย์ฯ) อย่างไรก็ตาม ในกรณีที่ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมปรับความรุนแรงของพายุดีเปรสชันเขตร้อนใดเป็นพายุโซนร้อน โดยปราศจากการปรับของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นด้วย (เนื่องจากความแตกต่างระหว่างมาตราวัดความเร็วลมระหว่างหน่วยงานทั้งสอง) ชื่อในวงเล็บจะถูกใส่เป็นหมายเลขพายุหมุนเขตร้อนแบบสะกดในภาษาอังกฤษแทน เช่น TS 16W (SIXTEEN) จนกว่ากรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นจะปรับพายุลูกนั้นให้เป็นพายุโซนร้อนและประกาศชื่อกับพายุ เมื่อทราบชื่อแล้วทางศูนย์จะนำชื่อในไปใส่ในวงเล็บตามปกติต่อไป[14] แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
ประเทศชิลีตั้งอยู่บนเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่มีพลังมากที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก ซึ่งทำให้พื้นที่ดังกล่าวมีประวัติการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่มาตั้งแต่อดีต เช่น แผ่นดินไหวขนาด 8.8 เมื่อ พ.ศ. 2553 ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 500 คน และก่อให้เกิดความเสียหายในพื้นที่ตอนกลางของประเทศ โดยจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีขนาดยาว 400 กิโลเมตรทอดตัวไปตามรอยต่อของแผ่นเปลือกโลก ตั้งอยู่ทางใต้ของแผ่นดินไหวครั้งนี้ นอกจากนี้ยังมีแผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2557 ขนาด 8.2 ใกล้กับเมืองอิกิเก และแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์เมื่อ พ.ศ. 2503 ขนาด 9.5 M ทางภาคใต้ของประเทศ ในรอบร้อยปีที่ผ่านมา พื้นที่รัศมี 400 กิโลเมตรรอบจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวในครั้งนี้ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาดมากกว่า 7 M มาแล้ว 15 ครั้ง แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
ญี่ปุ่นเกิดอาฟเตอร์ช็อกมากกว่า 1,200 ครั้งนับแต่เกิดแผ่นดินไหวขึ้น โดยมี 60 ครั้ง ที่มีความรุนแรงมากกว่า 6.0 แมกนิจูด และมีอย่างน้อย 3 ครั้ง ที่มีความรุนแรงมากกว่า 7.0 แมกนิจูด อาฟเตอร์ช็อกความรุนแรง 7.7 และ 7.9 แมกนิจูด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม และครั้งที่สามเกิดขึ้นนอกชายฝั่งเมื่อวัที่ 7 เมษายน โดยความรุนแรงยังไม่สามารถตกลงกันได้ มีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ใต้ทะเล 66 กิโลเมตรนอกชายฝั่งเซ็นได สำนักอุตุนิยมวิทยากำหนดความรุนแรงไว้ที่ 7.4 M ขณะที่สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐลดลงเหลือ 7.1 แมกนิจูด มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อยสี่คน และกระแสไฟฟ้าถูกตัดขาดเป็นบริเวณกว้างทางตอนเหนือของญี่ปุ่น รวมทั้งการสูญเสียพลังงานภายนอกไปยังโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฮิงาชิโดริ และโรงงานแปรสภาพเชื้อเพลิงรกกาโช สี่วันให้หลัง วันที่ 11 เมษายน เกิดอาฟเตอร์ช็อกความรุนแรง 6.6 แมกนิจูดถล่มฟุกุชิมะอีกครั้งหนึ่ง ทำให้เกิดความเสียหายเพิ่มเติมและมีผู้เสียชีวิตสามคน แผ่นดินไหว
โดยขนาดของแผ่นดินไหว ในแต่ละระดับจะปล่อยพลังงานมากกว่า 32 เท่าของขนาดก่อนหน้า เช่นแผ่นดินไหวแมกนิจูด 5 จะปล่อยพลังงานออกมามากกว่าแมกนิจูด 4 ราว 32 เท่า เป็นต้น Vickers hardness
Vickers Hardness คือหน่วยวัดค่าความแข็งของวัตถุ ในเชิงอุตสาหกรรม ชนิดหนึ่ง เป็นหน่วยแสดงค่าความแข็งในการกด โดยในปีค.ศ. 1925 ได้มีการทดลองนำวัตถุ ทรงปิรามิดด้านเท่า องศา α =136° กดลงบนพื้นผิววัสดุทดลอง โดยหลังจากที่ดึงวัตถุนั้นออกจากพื้นผิว จะนำความยาวเส้นทแยงมุม ของรอยบุ๋ม/รอยกด นั้นd (mm) มาคำนวณพื้นที่ s (mm²) หากนำน้ำหนักวัตถุF (N) ที่ใช้ทดลอง มาหารด้วยพื้นที่ ที่คำนวณไว้ข้างต้นs (mm²) ค่าที่ได้ คือ ค่าความแข็งของวัตถุนั้นๆ (HV) หรือเรียกว่า ค่า วิกเกอรส์ (Vickers Hardness) (สามารถเข้าดูสูตรโดยเข้าดูที่ วิกิพีเดีย ญี่ปุ่นโดยค้นหา ด้วยคำว่าVickers Hardness เช่นกัน) HV=0.102F/S=0.102sinα/2 2F/d²=0.1831F/d² มาตราขนาดโมเมนต์
มาตราขนาดโมเมนต์ (; MMS, M) เป็นหน่วยที่นักวิทยาแผ่นดินไหวใช้เพื่อวัดขนาดของแผ่นดินไหวในแง่ของพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา แมกนิจูดนั้นขึ้นอยู่กับโมเมนต์แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้น ซึ่งเท่ากับความคงรูปของโลกคูณกับค่าเฉลี่ยของการเลื่อนบนรอยแยกและขนาดของพื้นที่ที่เลื่อน มาตราดังกล่าวได้รับการพัฒนาขึ้นมาในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1970 เพื่อใช้แทนมาตราริกเตอร์ ซึ่งใช้กันมาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1930 แม้ว่าสูตรในการคำนวณจะต่างกัน แต่มาตราใหม่นี้ยังคงให้ค่าแมกนิจูดที่ใกล้เคียงตามที่จำกัดความไว้โดยมาตราริกเตอร์เดิม มาตราโมเมนต์แมกนิจูดนี้ใช้เพื่อประเมินแมกนิจูดสำหรับแผ่นดินไหวขนาดใหญ่สมัยใหม่ทั้งหมดโดยสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา แผ่นดินไหว
M = l o g A − l o g A 0 {\displaystyle M=logA-logA_{\mathrm {0} }\ } มาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
มาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน () คือมาตราการวัดระดับลมพายุที่มีระดับความเร็วมากกว่าดีเพรสชั่นและพายุโซนร้อน โดยแยกเป็นระดับความรุนแรงตามความเร็วลมของพายุเฮอร์ริเคนได้ 5 ระดับ แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2554 (Burmese: ၂၀၁၁ မြန်မာငလျင်) เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 6.8 แมกนิจูด ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ซึ่งมีศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ทางตะวันออกของรัฐฉาน โดยมีจุดเกิดแผ่นดินไหวลึกลงไป 10 กิโลเมตร[1] มีแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นแล้ว 2 ครั้ง ครั้งหนึ่งความรุนแรง 4.8 แมกนิจูด อีกครั้งหนึ่งมีความรุนแรง 5.4 แมกนิจูด[2] และแผ่นดินไหวตามที่เกิดขึ้นอีก มีความรุนแรง 5 แมกนิจูด ศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากจังหวัดเชียงรายไปทางทิศเหนือ 70 กิโลเมตร และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเชียงตุง[3]ในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งความรุนแรง 4.6 แมกนิจูด โดยในหลายจังหวัดทางภาคเหนือในประเทศไทยได้เกิดแผ่นดินไหวด้วย[4] เมตรต่อวินาทีกำลังสอง
ความเร่งจะวัดเป็นอัตราส่วนต่อแรงโน้มถ่วงได้ เช่นเดียวกับแรง g และความเร่งพื้นดินสูงสุดเมื่อเกิดแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
แผ่นดินไหวมีความรุนแรง 8.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ สามารถรู้สึกได้ในแคว้นอาริกา-ปารินาโกตา ตาราปากา และอันโตฟากัสตา ประเทศชิลี แคว้นตักนา โมเกกัว และอาเรกิปา ประเทศเปรู แคว้นลาปาซ โกชาบัมบา และโอรูโร ประเทศโบลิเวีย ความรุนแรงที่รู้สึกได้ตามมาตราเมร์กัลลีมีค่าสูงสุดในแคว้นอาริกา-ปารินาโกตา ซึ่งมีระดับ VIII รองลงมาเป็นแคว้นตาราปากา มีระดับ VII  แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2559
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2559 แสดงเนื้อหาเฉพาะแผ่นดินไหวขนาด 6 แมกนิจูดขึ้นไป และแผ่นดินไหวที่มีขนาดต่ำกว่า 6 ที่สร้างความเสียหาย มีผู้บาดเจ็บเสียชีวิต หรือมีความโดดเด่นอื่น วันเวลาทั้งหมดแสดงในรูปแบบเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) ความรุนแรงสูงสุดแสดงตามมาตราเมร์กัลลี และใช้แหล่งที่มาจากฐานข้อมูล "ShakeMap" ของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐอเมริกา (USGS) แผ่นดินไหว
- จากเว็บไซต์วิชาการธรณีไทย — จากกรมอุตุนิยมวิทยา — จากกรมทรัพยากรธรณี — จากเว็บภัยพิบัติ รวย แผ่นดินไหวในชเวโบ พ.ศ. 2555
แผ่นดินไหวในชเวโบ พ.ศ. 2555 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 07.42 น. ตามเวลาท้องถิ่น (01:12 UTC) ของวันที่ 11 พฤศจิกายน วัดขนาดได้ที่แมกนิจูด 6.8 และวัดความรุนแรงได้ที่ระดับ 8 ในมาตราเมร์กัลลี จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ใกล้กับเมือง Male ห่างจากนครชเวโบไปทางเหนือ-ตะวันออกเฉียงเหนือ 52 กิโลเมตร มีรายงานความเสียหายอย่างมากและเป็นไปได้ว่าผู้เสียชีวิตจากใกล้จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหว โดยเกรงว่า ประชาชนอย่างน้อย 13 คนเสียชีวิต และมียอดผู้ได้รับบาดเจ็บสูงกว่านี้อีกมาก สะพานที่อยู่ระหว่างการก่อสร้างแห่งหนึ่งถล่มลงสู่แม่น้ำอิรวดีบางส่วนใกล้กับชเวโบ และเหมืองทองถล่มที่ Sintku แผ่นดินไหวในอิมผาล พ.ศ. 2559
แผ่นดินไหวในอิมผาล พ.ศ. 2559 หรือ แผ่นดินไหวในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศอินเดีย พ.ศ. 2559 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 6.7 แมกนิจูด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2559 เวลา 04:35 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศอินเดีย () วัดความรุนแรงได้ VII หรือหรือระดับ 7 ตามมาตราเมร์กัลลี โดยมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองอิมผาล รัฐมณีปุระ ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 33 กิโลเมตร และศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 55 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้รู้สึกแรงสั่นสะเทือนได้ถึงประเทศบังกลาเทศ ประเทศพม่า และประเทศเนปาล แผ่นดินไหวในแคว้นอาบรุซโซ พ.ศ. 2552
แผ่นดินไหวที่อิตาลี พ.ศ. 2552 คือเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 6.3 ที่เกิดขึ้นในแคว้นอาบรุซโซทางภาคกลางของประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2552 หลังจากเกิดแรงสั่นสะเทือนขนาดเล็กประมาณร้อยครั้งก่อนหน้านี้ตั้งแต่เดือนมกราคม รวมทั้งแผ่นดินไหวขนาด 4.0 เมื่อวันที่ 30 มีนาคมที่ผ่านมา บริเวณที่ได้รับความเสียหายหลักจากแผ่นดินไหวครั้งนี้อยู่ที่เมืองลากวีลา มีผู้เสียชีวิตที่ทราบจำนวนแน่ชัดแล้วอย่างน้อย 308 ราย นับเป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดของอิตาลีในรอบกว่า 20 ปี วงแหวนไฟ
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในแนววงแหวนไฟนี้ เช่น แผ่นดินไหวคาสคาเดีย แมกนิจูด 9.0 เกิดเมื่อ ค.ศ. 1700; แผ่นดินไหวโลมาพรีเอตาในแคลิฟอร์เนีย; แผ่นดินไหวภาคคันโตในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1923 ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 130,000 ราย; แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในฮันชินในปี 1995 และครั้งใหญ่ที่สุดที่เคยบันทึกไว้ คือแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 2004 บริเวณมหาสมุทรอินเดีย แมกนิจูด 9.3 ทำให้เกิดคลื่นสึนามิพัดถล่มบริเวณโดยรอบ โดยเฉพาะอินโดนีเซียที่ถูกถล่มด้วยคลื่นขนาด 10 เมตร ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 230,000 ราย การเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้า
การแจ้งเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า (เตือนภัย)(緊急地震速報(警報)) จะประกาศให้แก่ประชาชนทั่วไปทราบ เมื่อเกิดแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่นเมื่อมีขนาดตามมาตราของญี่ปุ่น ขนาด 5-ต่ำ หรือมากกว่านั้น ส่วนการเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า (คาดการณ์)(緊急地震速報(予報)) จะประกาศให้แก่ประชาชนทั่วไปทราบ เมื่อเกิดแผ่นดินไหวในประเทศญี่ปุ่นเมื่อมีขนาดตามมาตราของญี่ปุ่น ขนาด 3 หรือ 3.5 แมกนิจูด หรือมากกว่า หรือก็คือมากกว่า 100 แกล (gal) ที่ตรวจพบในความกว้างของคลื่นปฐมภูมิ หรือทุติยภูมิ แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พฤษภาคม พ.ศ. 2558
หนึ่งนาทีต่อมา เกิดแผ่นดินไหวขึ้นอีกครั้ง ซึ่งมีความแรง 6.3 แมกนิจูด มีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ทางตะวันออกของกาฐมาณฑุ แผ่นดินไหวนี้รับรู้ได้ในบังกลาเทศ จีน และหลายรัฐในประเทศอินเดีย และยังรับรู้ได้ถึงนิวเดลี เมืองหลวงของประเทศอินเดียซึ่งอยู่ห่างออกมาจากจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว 1,000 กิโลเมตร โดยที่นิวเดลียังสามารถเกิดการสั่นสะเทือนของอาคารและสำนักงานต่างๆได้อยู่ แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.6 แมกนิจูด ในตุรกี ห่างจากเมืองซัมซัต ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 5km (3.1mi) เมื่อวันที่ 2 มีนาคม ที่ความลึก 10.0km (6.2mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VII (แรงมาก) มีผู้ได้รับบาดเจ็บอย่างน้อย 30 คน และอาคารบางส่วนได้การเกิดการทรุดตัวลง[53] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.1 แมกนิจูด ในปาปัวนิวกินี ห่างจากเมืองปังอูนา ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 115km (71mi) เมื่อวันที่ 4 มีนาคม ที่ความลึก 17.0km (10.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[54] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.7 แมกนิจูด ในฟิลิปปินส์ ห่างจากเมืองซูริเกาซิตี ไปทางเหนือ 5km (3.1mi) เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ที่ความลึก 10.5km (6.5mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VII (แรงมาก)[55] มีผู้เสียชีวิต 1 คน จากอาการหัวใจวาย และผู้ได้รับบาดเจ็บอีก 45 คน แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวนำของแผ่นดินไหว 6.5[56] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.3 แมกนิจูด ในปาปัวนิวกินี ห่างจากหมู่บ้านคันเดรียน ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 32km (20mi) เมื่อวันที่ 5 มีนาคม ที่ความลึก 37.0km (23.0mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[57] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 4.1 แมกนิจูด ในสเปน ห่างจากเมืองโอลซา ไปทางเหนือ 11km (6.8mi) เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ที่ความลึก 2.6km (1.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[58] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.1 แมกนิจูด ในพม่า ห่างจากเมืองทวารวดี ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 34km (21mi) เมื่อวันที่ 13 มีนาคม ที่ความลึก 10.0km (6.2mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[59] วัดในย่างกุ้งบางแห่งได้รับความเสียหายและมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 38 คน แต่เสียชีวิต 2 คนที่โรงพยาบาล[60] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด ในชายฝั่งหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ของอินเดีย ห่างจากเมืองโมฮิน ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 230km (140mi) เมื่อวันที่ 14 มีนาคม ที่ความลึก 10.0km (6.2mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ III (อ่อน)[61] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 8.4 แมกนิจูด ในหมู่เกาะโซโลมอน ห่างจากเมืองเอากิ ไปทางเหนือ 70km (43mi) เมื่อวันที่ 19 มีนาคม ที่ความลึก 8.4km (5.2mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[62] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.6 แมกนิจูด ในอินโดนีเซีย ห่างจากเมือง[บันจาร์มูลุง ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 1km (0.62mi) เมื่อวันที่ 21 มีนาคม ที่ความลึก 111.7km (69.4mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[63] บ้านเรือน, วัด, สำนักงานและโรงเรียนได้รับความเสียหายในระหว่างแผ่นดินไหว มีผู้ได้รับบาดเจ็บทั้งหมด 7 คน[64] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 4.1 แมกนิจูด ในอียิปต์ ห่างจากเมืองสุเอซ ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 69km (43mi) เมื่อวันที่ 24 มีนาคม ที่ความลึก 1.6km (0.99mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[65] มีผู้เสียชีวิต 1 คน และผู้ได้รับบาดเจ็บ 7 คน[66] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.0 แมกนิจูด ในจีน ห่างจากเมืองหฺยวี่หู มณฑลยูนนาน ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 23km (14mi) เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ที่ความลึก 27.6km (17.1mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ II (อ่อน)[67] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.2 แมกนิจูด ในสหรัฐ ห่างจากเมืองแอตตูสเตชัน รัฐอะแลสกา ไปทางตะวันตก 63km (39mi) เมื่อวันที่ 27 มีนาคม ที่ความลึก 20.6km (12.8mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[68] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.6 แมกนิจูด ในรัสเซีย ห่างจากเมืองอุสต์-คัมชัตสค์ ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 81km (50mi) เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ที่ความลึก 17.0km (10.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VIII (อย่างรุนแรง)[69] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.7 แมกนิจูด นอกชายฝั่งเม็กซิโก ห่างจากเมืองอีเกราเดซาราโกซา รัฐซีนาโลอา ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 78km (48mi) เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ที่ความลึก 17.0km (10.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ IV (เบา)[70] แผ่นดินไหวในลอร์กา พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในลอร์กา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวขนาดปานกลาง 5.1 โมเมนต์แมกนิจูด ซึ่งสร้างความเสียหายใหญ่หลวงแก่ท้องถิ่นแคว้นมูร์เซีย ประเทศสเปน เกิดขึ้นเมื่อเวลา 18.47 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง (16:47 UTC) ของวันที่ 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 โดยมีจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวลึกลงไปเพียง 1 กิโลเมตร ใกล้กับเมืองลอร์กา ทำให้เกิดความตื่นตระหนกแก่ชาวเมืองและทำให้ต้องอพยพออกจากบ้านเรือนเป็นจำนวนมาก แผ่นดินไหวดังกล่าวเกิดขึ้นหลังจากแผ่นดินไหวนำขนาด 4.4 โมเมนต์แมกนิจูด เมื่อเวลา 17.05 น. (15:05 UTC) ซึ่งสร้างความเสียหายใหญ่หลวงแก่อาคารเก่าแก่ของเมือง อย่างเช่น หอคอยเอสโปลอนแห่งปราสาทลอร์กา ซึ่งได้รับความเสียหาย มีผู้เสียชีวิตสามคนจากบัวคอร์นิซ (cornice) ที่ถล่มลงมา ส่วนผู้เสียชีวิตที่ได้รับการยืนยันแล้วมีจำนวนเก้าคน ขณะที่อีกหลายร้อยคนได้รับบาดเจ็บ แผ่นดินไหวครั้งดังกล่าวนับว่าเป็นแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดในสเปนนับตั้งแต่ พ.ศ. 2499 แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.8 แมกนิจูด ชายฝั่งของฝรั่งเศส ห่างจากมาร์ตีนิก ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 59km (37mi) เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 44.0km (27.3mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[29] มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 1 ราย[30] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.2 แมกนิจูด ในตุรกี ห่างจากเมืองอัสซอส ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 23km (14mi) เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 7.2km (4.5mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[31] มีบ้านเรือน 90 หลังใน 11 หมู่บ้านได้รับความเสียหาย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 5 ราย[32] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.5 แมกนิจูด ในโคลอมเบีย ห่างจากเมืองโคลอมเบีย ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 16km (9.9mi) เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 38.0km (23.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[33] มีรายงานความเสียหายบางส่วนในเมืองโคลัมเบีย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บ 1 ราย[34] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.1 แมกนิจูด ในรัฐอุตตราขัณฑ์ อินเดีย ห่างจากเมือง Pipalkot ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 36km (22mi) เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 16.1km (10.0mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ IV (เบา)[35] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.3 แมกนิจูด ในปากีสถาน ห่างจากเมืองปาสนี ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 22km (14mi) เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 24.1km (15.0mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[36] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 4.9 แมกนิจูด ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน ห่างจากเมืองเหวินผิง ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 15km (9.3mi) เมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 10.0km (6.2mi)[37] มีผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุแผ่นดินไหวอย่างน้อย 5 คน[38] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.5 แมกนิจูด ในฟิลิปปินส์ ห่างจากซูริเกา ไปทางเหนือ 10km (6.2mi) เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 15.0km (9.3mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VIII (อย่างรุนแรง)[39] มีผู้เสียชีวิต 8 คนและได้รับบาดเจ็บอีก 250 คน[40] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.3 แมกนิจูด ในไต้หวัน ห่างจากไถหนัน ไปทางใต้ 18km (11mi) เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 15.8km (9.8mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[41] มีได้รับบาดเจ็บ 4 คนที่เมืองไถหนันและเกาสฺยง[42] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.4 แมกนิจูด ในจังหวัดอาเจะฮ์ อินโดนีเซีย ห่างจากซิกลี ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 15km (9.3mi) เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 13.0km (8.1mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VI (แรง)[43] บ้านเรือน 2 หลังทรุดตัวและมีผู้ได้บาดเจ็บ 9 คน[44] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.0 แมกนิจูด ในจังหวัดอาเจะฮ์ อินโดนีเซีย ห่างจากเมอเรอดู ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 10km (6.2mi) เมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 10.0km (6.2mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[45] โดยครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวตามของแผ่นดินไหว 5.4 ครั้งก่อน เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.4 แมกนิจูด ในรัฐคูคุย อาร์เจนตินา ห่างจากซันอันโตเนียวเดลอสกอบเรส ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 52km (32mi) เมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 222.0km (137.9mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ IV (เบา)[46] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.5 แมกนิจูด ในโบลิเวีย ห่างจากปาดียา ไปทางตะวันออก 41km (25mi) เมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 596.0km (370.3mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ III (อ่อน)[47] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 4.7 แมกนิจูด ในฟิลิปปินส์ ห่างจากดาเบา ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 3km (1.9mi) เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 11.9km (7.4mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ IV (เบา)[48] มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 2 คน[49] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 5.9 แมกนิจูด ในแซมเบีย ห่างจากคาปูตา ไปทางตะวันออก 43km (27mi) เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 30.0km (18.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[50] มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 5 คน[51] เกิดแผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด ในชายฝั่งของฟีจี ห่างจากแนวปะการังมิเนอร์วา ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 43km (27mi) เมื่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ ที่ความลึก 414.5km (257.6mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ III (อ่อน)[52] คลื่นสึนามิ
พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) - สึนามิชิลี (Chilean tsunami) แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ชิลี (The Great Chilean Earthquake)แมกนิจูด 9.5 ซึ่งเป็นระดับที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกไว้ เกิดขึ้นบริเวณนอกชายฝั่งตอนกลางทางใต้ของประเทศชิลี ก่อให้เกิดคลื่นสึนามิที่สร้างความวิบัติหายนะอย่างรุนแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คลื่นสึนามิเคลื่อนตัวเข้าสู่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทั้งหมด ขนาดคลื่นมีความสูงถึง 25 เมตร เมื่อคลื่นสึนามิเคลื่อนตัวเข้าถล่มโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น หลังจากเกิดแผ่นดินไหวนานเกือบ 22 ชั่วโมงนั้น ขนาดความสูงของคลื่นที่มีการบันทึกไว้ระบุว่าสูงถึง 10 ฟุตเหนือระดับกระแสน้ำ ประมาณการณ์ว่าจำนวนผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิที่เกิดขึ้นตามมามีจำนวนระหว่าง 490 - 2,290 ราย แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561 () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 3:44 น. ตามเวลาท้องถิ่น (25 กุมภาพันธ์ เวลา 17:44 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) แผ่นดินไหวมีขนาด 7.5 M ที่จังหวัดเฮลา ประเทศปาปัวนิวกินี แผ่นดินไหวมีขนาดความลึก 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้อยู่ในระดับ IX ("ร้ายแรง") ตามมาตราเมร์กัลลี มีผู้เสียชีวิต 31 คน และอีก 300 คนได้รับบาดเจ็บ แผ่นดินไหวในจี๋จี๋ พ.ศ. 2542
แผ่นดินไหวขนาด 7.6 M หรือขนาด 7.3 ตามมาตราริกเตอร์ ที่เกิดขึ้นครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวที่ทำความเสียหายให้กับประเทศไต้หวันมากที่สุดนับตั้งแต่แผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 1935 ขนาด 7.1 M ในพื้นที่ซินจู๋–ไถจง ซึ่งคร่าชีวิตผู้คนไปอย่างน้อย 3,500 ราย แผ่นดินไหวครั้งนี้ได้ปลดปล่อยพลังงานราว 2.1 × 10 J ใกล้เคียงกับระเบิดไฮโดรเจน "ซาร์บอมบา" แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งแปซิฟิกโทโฮกุ พ.ศ. 2554 () เป็นแผ่นดินไหวเมกะทรัสต์เกิดใต้ทะเล ขนาด 9.0 แมกนิจูด นอกชายฝั่งญี่ปุ่น เกิดขึ้นเมื่อเวลา 14.46 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (05:46 UTC) เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีรายงานว่า อยู่นอกชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรโอชิกะ ภาคโทโฮกุ โดยมีจุดเกิดแผ่นดินไหวอยู่ลึกลงไปใต้พื้นดิน 32 กิโลเมตร นับเป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในห้าแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดของโลกเท่าที่มีการบันทึกสมัยใหม่มาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 และก่อให้เกิดคลื่นสึนามิทำลายล้างซึ่งสูงที่สุดถึง 40.5 เมตร ในมิยาโกะ จังหวัดอิวาเตะ ภาคโทโฮกุ บางพื้นที่พบว่าคลื่นได้พัดพาลึกเข้าไปในแผ่นดินลึกถึง 14 กิโลเมตร และมีคลื่นที่เล็กกว่าพัดไปยังอีกหลายประเทศหลายชั่วโมงหลังจากนั้น ได้มีการประกาศเตือนภัยสึนามิและคำสั่งอพยพตามชายฝั่งด้านแปซิฟิกของญี่ปุ่นและอีกอย่างน้อย 20 ประเทศ รวมทั้งชายฝั่งแปซิฟิกทั้งหมดของประเทศอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ซึ่งนอกเหนือไปจากการสูญเสียชีวิตและการทำลายล้างโครงสร้างพื้นฐานของญี่ปุ่นแล้ว คลื่นสึนามิดังกล่าวยังก่อให้เกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์ขึ้น ซึ่งหลัก ๆ เป็นอุบัติเหตุแกนปฏิกรณ์ปรมาณูหลอมละลายระดับ 7 ในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง และการกำหนดพื้นที่อพยพได้มีผลกระทบถึงราษฎรนับหลายแสนคน แผ่นดินไหวดังกล่าวรุนแรงเสียจนทำให้เกาะฮนชูเลื่อนไปทางตะวันออก 2.4 เมตร พร้อมกับเคลื่อนแกนหมุนของโลกไปเกือบ 10 เซนติเมตร มาตราริกเตอร์
ปัจจุบันมาตราริกเตอร์ถูกแทนที่ด้วยมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งเป็นมาตรฐานที่จะให้ค่าที่โดยทั่วไปแล้วจะมีค่าใกล้เคียงกันสำหรับแผ่นดินไหวขนาดกลาง (3-7 แมกนิจูด) แต่ที่ไม่เหมือนกับมาตราริกเตอร์คือ มาตราโมเมนต์แมกนิจูดจะรายงานสมบัติพื้นฐานของแผ่นดินไหวจากข้อมูลเครื่องตรวจวัด แทนที่จะเป็นการรายงานข้อมูลเครื่องตรวจวัด ซึ่งไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ในแผ่นดินไหวทุกครั้ง และค่าที่ได้จะไม่สมบูรณ์ในแผ่นดินไหวความรุนแรงสูง เนื่องจากมาตราโมเมนต์แมกนิจูดมักจะให้ค่าที่ใกล้เคียงกันกับมาตราริกเตอร์ แมกนิจูดของแผ่นดินไหวที่ได้รับรายงานในสื่อมวลชนจึงมักจะรายงานโดยไม่ระบุว่าเป็นการวัดความรุนแรงตามมาตราใด แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 6.8 โมเมนต์แมกนิจูดซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 20:06 UTC ของวันที่ 3 เมษายน โดยมีจุดศูนย์กลางอยู่ห่างจากเกาะคริสต์มาสไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 241 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 412 กิโลเมตร มีรายงานว่าแรงสั่นสะเทือนสามารถรู้สึกได้ในประเทศเพื่อนบ้านบางประเทศ ในสิงคโปร์ มีรายงานว่าแผ่นดินไหวความรุนแรงระหว่าง 3-3.9 แมกนิจูดสามารถรู้สึกได้ แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก หรือ แผ่นดินไหวในนอร์เตกรันเด พ.ศ. 2557 () เป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 ทางตอนเหนือของประเทศชิลี จุดเหนือศูนย์กลางอยู่ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 95 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 20:46 น. ตามเวลาในประเทศชิลี (ตรงกับ 06:46 น. ของวันที่ 2 เมษายนตามเวลาในประเทศไทย) มีขนาดความรุนแรง 8.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ แผ่นดินไหวยังทำให้เกิดคลื่นสึนามิ แผ่นดินไหวตามขนาดสูงสุดมีระดับ 7.7 M โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เกิดแผ่นดินไหวซึ่งวัดความรุนแรงได้ 9.0 แมกนิจูด เมื่อเวลาราว 14.46 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น เครื่องปฏิกรณ์ที่ 4, 5 และ 6 ถูกปิดตัวลงก่อนหน้าที่จะเกิดแผ่นดินไหวเพื่อการบำรุงรักษาตามกำหนด ส่วนเครื่องปฏิกรณ์ที่เหลือถูกปิดลงอัตโนมัติหลังจากเกิดแผ่นดินไหว แต่คลื่นสึนามิที่เกิดขึ้นตามมาได้เข้าท่วมโรงไฟฟ้า ทำให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าฉุกเฉินซึ่งใช้สำหรับทำงานปั๊มทำความเย็นและควบคุมเตาปฏิกรณ์ ความเสียหายจากอุทกภัยและแผ่นดินไหวทำให้ความช่วยเหลือจากที่อื่นไม่สามารถเข้ามาถึงได้ อีกหลายวันต่อมามีหลักฐานว่าแกนปฏิกรณ์บางส่วนหลอมละลายในเครื่องปฏิกรณ์ที่ 1, 2 และ 3 การระเบิดของไฮโดรเจนทำลายวัสดุใช้หุ้มส่วนบนของอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของเครื่องปฏิกรณ์ที่ 1 และ 3 แรงระเบิดได้ทำลายอาคารคลุมเตาปฏิกรณ์ที่ 2 และเกิดเพลิงไหม้อย่างรุนแรงที่เครื่องปฏิกรณ์ที่ 4 แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
หลังแผ่นดินไหวหลักขนาด 8.2 M ได้เกิดแผ่นดินไหวตามครั้งแรกเมื่อเวลา 20:49 น. ตามเวลาท้องถิ่นชิลี (เกิดหลังแผ่นดินไหวหลัก 3 นาที) มีขนาด 7.5 M ศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 26.8 กิโลเมตร ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 29 กิโลเมตร แผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่อีกครั้งเกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน เวลา 23:43 น. (หลังแผ่นดินไหวหลักหนึ่งวัน) ขนาด 7.7 จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 50 กิโลเมตร ซึ่งทำให้ทางการท้องถิ่นต้องประกาศอพยพประชาชนหนีภัยสึนามิอีกครั้งหนึ่ง โดยคลื่นหลักที่กระทบชายฝั่งเมืองอิกิเกมีความสูง 74 เซนติเมตร ส่วนพื้นที่อื่นไม่มีการประกาศสึนามิถึงระดับเตือนภัย แผ่นดินไหวตามทั้งหมดที่บันทึกได้จนถึงวันที่ 17 เมษายน เวลา 19:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น มีทั้งสิ้น 717 ครั้ง ในจำนวนนี้ 52 ครั้ง ประชาชนสามารถรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนได้ชัดเจน แผ่นดินไหวในรัฐวาฮากา พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวรัฐวาฮากา พ.ศ. 2561 () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 17:39 น. ตามเวลาท้องถิ่น (23:39 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) ในซิเอร์รามาเดรเดลซูร์ ที่รัฐวาฮากา รัฐทางใต้ของประเทศเม็กซิโก แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีขนาด 7.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้อยู่ในระดับ VII ("แรงมาก") แผ่นดินไหวมีจุดศูนย์กลางระดับความลึก 24.6 กิโลเมตร ตามรายงานได้กล่าวว่ามีผู้บาดเจ็บเพียงแค่ 2 คนจากเหตุแผ่นดินไหวในครั้งนี้ แต่ในเวลาต่อมาเกิดเหตุเฮลิคอปเตอร์กองทัพตก ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน มีผู้บาดเจ็บ 15 คน แผ่นดินไหวในไต้หวัน พ.ศ. 2559
แผ่นดินไหวตามขนาดแรงที่สุดวัดได้ 4.9 Mw เป็นแผ่นดินไหวตามครั้งแรกและเกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหวหลักเพียง 3 นาที จนถึงวันที่ 8 กุมภาพันธ์สามารถตรวจวัดแผ่นดินไหวตามได้ทั้งสิ้น 68 ครั้ง[1] การวัดความแข็งบริเนลล์
การวัดความแข็งบริเนลล์ () คือการวัดความแข็งของวัตถุจากรอยบุ๋มที่เกิดจากการกดลูกปืนแข็ง ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 มิลลิเมตรที่ทำด้วยเหล็กกล้าที่ทำให้แข็งหรือ ทำด้วยทังสเตนคาร์ไบด์เผาแล้วนำมากดด้วยเครื่องกดที่ได้มาตรฐาน ผลลัพธ์ของความแข็งที่มีหน่วยเป็นบริเนลเท่ากับน้ำหนักที่กดเป็นกิโลกรัม หารด้วยเนื้อที่ที่เกิดรอยถูกกดวัดเป็นตารางมิลลิเมตร ชื่อหน่วยวัดบริเนลตั้งตามชื่อของนักโลหวิทยา (Metallurgist) ชาวสวีเดน ชื่อโยอัน บริเนล พายุหมุนเขตร้อน
"ความรุนแรง"ของพายุ หมายถึง ความเร็วลมสูงสุดของพายุ ซึ่งจะตรวจวัดเฉลี่ยใน 1 นาที หรือ 10 นาทีเป็นมาตรฐาน โดยอ้างอิงที่ความสูง 10 เมตร ตัวเลือกของการวัดลมโดยเฉลี่ย รู้จักกันดีในชื่อ การจัดระดับพายุ, การจัดระดับพายุหมุนเขตร้อนตามศูนย์พยากรณ์และแอ่งมหาสมุทร แผ่นดินไหว
ศูนย์เกิดแผ่นดินไหวมักเกิดตามรอยเลื่อน อยู่ในระดับความลึกต่าง ๆ ของผิวโลก เท่าที่เคยวัดได้ลึกสุดอยู่ในชั้นแมนเทิล ส่วนจุดที่อยู่ในระดับสูงกว่า ณ ตำแหน่งผิวโลก เรียกว่า จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว โดยการศึกษาเรื่องแผ่นดินไหวและคลื่นสั่นสะเทือนที่ถูกส่งออกมา เรียกว่า วิทยาแผ่นดินไหว เมื่อจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวของแผ่นดินไหวขนาดใหญ่อยู่นอกชายฝั่ง อาจเกิดคลื่นสึนามิตามมาได้ นอกจากนี้ แผ่นดินไหวยังอาจก่อให้เกิดดินถล่ม และบางครั้งกิจกรรมภูเขาไฟตามมาได้ แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล เมษายน พ.ศ. 2558
แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พ.ศ. 2558 เกิดเมื่อเวลา 11:56 น. ตามเวลาในประเทศเนปาล (6:11:26 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) ในวันที่ 25 เมษายน พ.ศ. 2558 วัดขนาดได้ 7.8 ตามมาตราโมเมนต์ และวัดความรุนแรงได้ IX หรือระดับ 9 ตามมาตราเมร์กัลลี โดยมี epicenter หรือ จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองลัมชุง ประเทศเนปาล ไปทางตะวันออก-ตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 34 กิโลเมตร และศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ที่ระดับความลึกประมาณ 15 กิโลเมตร นับเป็นแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดของประเทศเนปาลนับแต่เหตุการณ์แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล–รัฐพิหาร พ.ศ. 2477 จนถึงวันที่ 27 เมษายน มีรายงานผู้ต้องอุบัติเหตุในประเทศเนปาลและพื้นที่ใกล้เคียงของประเทศอินเดีย, จีน และบังกลาเทศ แผ่นดินไหวในจังหวัดคือทาฮ์ยา พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวครั้งนี้ก่อให้เกิดความตื่นตระหนกในหมู่ประชากรท้องถิ่น และกระแสไฟฟ้าถูกตัดขาดในหลายส่วนของเมืองซีมัฟ โรงพยาบาลแห่งหนึ่งในเมืองได้รายงานตัวเลขผู้ได้รับบาดเจ็บไม่ทราบจำนวน และอาคารบางหลังได้รับความเสียหาย ในซีมัฟ มีหนึ่งคนเสียชีวิตหลังถูกบล็อกคอนกรีตกระแทก แผ่นดินไหวดังกล่าวเกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหวนำขนาดอ่อน ๆ กว่า 450 ครั้ง โดยครั้งที่มีความรุนแรงสูงสุดนั้นวัดได้ 4.6 แมกนิจูด แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2554
ในขณะเดียวกัน แรงสั่นสะเทือนได้ส่งผลให้เกิดแรงสั่นสะเทือนหลายจังหวัดทางภาคเหนือ เช่น เชียงใหม่ น่าน ลำปาง พิษณุโลก ลำพูน แพร่ พะเยา และในภาคกลาง รวมทั้งกรุงเทพมหานคร โดยพื้นที่ในกรุงเทพฯ รับรู้แรงสั่นสะเทือนในอาคารสูงบริเวณอโศก พระรามเก้า สีลม บางรัก รัชดา ประตูน้ำ และอีกหลายจุด ส่งผลให้พนักงานที่ยังทำงานอยู่วิ่งหนีออกมานอกอาคาร เช่น ผู้ที่ทำงานในตึกจีเอ็มเอ็ม แกรมมี่เพลส (ตึกแกรมมี่) ชั้น 37 พบเห็นโคมไฟโยก มู่ลี่โยก เมื่อยืนขึ้นก็อาการมึน ๆ ผู้ที่อยู่ชั้น 10 บนตึกมาลีนนท์ (ที่ทำการสถานีวิทยุโทรทัศน์ไทยทีวีสีช่อง 3) ไฟห้อยบนตึกโยกอย่างแรง เห็นได้ชัดถึงการสั่นไหว และรู้สึกปวดหัวมาก ขณะที่อาคารชินวัตรทาวเวอร์ 3 ชั้น 13 ที่เป็นสำนักงานชั่วคราวของสถานีโทรทัศน์ทีวีไทย พบโคมไฟโยกอย่างเห็นได้ชัด ที่จังหวัดนนทบุรี ผู้ที่อยู่ที่ตึกของโรงพยาบาลนนทเวช ชั้น 16 รับรู้ถึงแรงสั่น ที่เช่นเดียวกับโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์ชั้น 11 และผู้ที่อยู่คอนโดริมแม่น้ำเจ้าพระยา ต้องอพยพลงมาชั้นล่างเพื่อความปลอดภัย[8] มาตราริกเตอร์
มาตราริกเตอร์ () หรือที่รู้จักกันว่า มาตราท้องถิ่น (; M) เป็นการกำหนดตัวเลขเพื่อบอกปริมาณของพลังงานแผ่นดินไหวที่ปลดปล่อยออกมาจากแผ่นดินไหวครั้งหนึ่ง มันเป็นมาตราส่วนเชิงลอการิทึมฐานสิบ ซึ่งสามารถคำนวณได้จากลอการิทึมของแอมพลิจูดการสั่นของการกระจัดที่มีค่ามากที่สุดจากศูนย์บนเครื่องตรวจวัดแผ่นดินไหวบางประเภท (Wood–Anderson torsion) ยกตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหวที่สามารถวัดค่าได้ 5.0 ตามมาตราริกเตอร์จะมีแอพลิจูดการสั่นมากเป็น 10 เท่าของแผ่นดินไหวที่วัดค่าได้ 4.0 ตามมาตราริกเตอร์ ขีดจำกัดบนที่มีประสิทธิภาพของการวัดตามมาตราริกเตอร์นี้ควรต่ำกว่า 9 และต่ำกว่า 10 สำหรับมาตราโมเมนต์แมกนิจูด เมื่อตรวจวัดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
โดยทั่วไปแล้วแผ่นดินไหวขนาดใหญ่มักจะแสดงในรูปของจุดบนแผนที่ แต่ความเป็นจริงแล้วศูนย์กลางของแผ่นดินไหวจะมีลักษณะเป็นพื้นที่ขนาดใหญ่ ซึ่งแผ่นดินไหวในครั้งนี้มีจุดศูนย์กลางครอบคลุมพื้นที่ขนาดยาวถึง 230 กิโลเมตร และกว้าง 100 กิโลเมตร แผ่นดินไหวในภาคกลางของประเทศอิตาลี สิงหาคม พ.ศ. 2559
หลังจากแผ่นดินไหวครั้งแรก ได้เกิดแผ่นดินไหวตามอย่างรุนแรงอย่างน้อย 40 ครั้ง ในเบื้องต้น สำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกาได้รายงานว่า แผ่นดินไหวหลักมีศูนย์เกิดลึกลงไป วัดขนาดความรุนแรงได้ 6.4 ต่อมาปรับเหลือ 6.2 ในขณะที่ศูนย์วิทยาแผ่นดินไหวยุโรป-เมดิเตอร์เรเนียนวัดขนาดความรุนแรงได้ 6.1 และสถาบันธรณีฟิสิกส์และวิทยาภูเขาไฟแห่งชาติอิตาลีขนาดความรุนแรงได้ 6.0 แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561
แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาดตั้งแต่ 7.0 แมกนิจูดขึ้นไป แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2554
รายการแผ่นดินไหวในปี พ.ศ. 2554 เพื่อให้กระชับจึงรวบรวมเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาด 6 แมกนิจูดหรือมากกว่าเท่านั้น นอกเสียว่ามีเหตุผลอื่น วันเวลาใช้มาตรฐานกรีนิช โมเมนต์แผ่นดินไหว
โมเมนต์แผ่นดินไหวเป็นรากฐานของมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งเสนอโดย ฮิโรโอะ คานาโมริ ซึ่งมักถูกใช้เปรียบเทียบขนาดของแผ่นดินไหวมากกว่าหนึ่งครั้ง และมีประโยชน์มาก โดยเฉพาะการเปรียบเทียบขนาดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ในรัฐอะแลสกา, สหรัฐห่างจากเมืองออทู สเตชัน, รัฐอะแลสกา ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ไป 200 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)[118] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.6 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน[119] ในเอกวาดอร์ห่างจากเมืองพาพา เยา, ประเทศเปรู ทางทิศตะวันออก ไป 41 กิโลเมตร บริเวณศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีบ้านหลายหลังในประเทศเอกวาดอร์และเปรูได้รับความเสียหาย มีผู้บาดเจ็บ 2 คนในจังหวัดปรวยรา เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)[120] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.3 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน[121] ในประเทศกรีซห่างจากเมืองปอมมารี ทางทิศใต้ ไป 5 กิโลเมตร บ้านในเมืองปอมมารีได้รับความเสียหายเกือบทั้งหมด บางแห่งพังทลาย มีผู้พบศพหญิง 1 คนในหมู่บ้านวลีซา ซึ่งเสียชีวิตอยู่ภายใต้บ้านเรือนปรักหักพัง เหตุแผ่นดินไหวในครั้งนี้มีผู้บาดเจ็บ 15 คน และไร้ที่อยู่ 800 คนโดยประมาณ[122] แผ่นดินไหวมีแรงสั่นสะเทือนเกิดขึ้นทั่วประเทศกรีซ, ตุรกี และบัลแกเรีย เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IX (ร้ายแรง)[123][124] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน[125] ในประเทศกัวเตมาลาห่างจากเมืองมาลากันเทน ทางทิศหรดีเฉียงตะวันตก ไป 3 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิต 5 ราย (3 ใน 5 เสียชีวิตเพราะหัวใจวาย และบาดเจ็บอีก 19 คน) บ้านเรือนได้รับความเสียหายอย่างหนัก เกิดดินถล่มในบางพื้นที่[126][127] ในประเทศเม็กซิโกมีผู้บาดเจ็บทั้งหมด 11 คน เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)[128] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ในประเทศนิวซีแลนด์ห่างจากเกาะคามาเด็ก ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ไป 129 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด III (อ่อน)[129] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ในประเทศตองงาห่างจากพืดหินใต้น้ำเมดควรา ทางทิศตะวันตกเฉียงตะวันตกเฉียงใต้ ไป 110 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด II (อ่อนมาก)[130] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน [131] ในประเทศกัวเตมาลาห่างจากเมืองปูเตรซานโจว ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ไป 28 กิโลเมตร มีบ้านเรือนได้รับความเสียหายหลายแห่ง[132][133] มีผู้บาดเจ็บทั้งหมด 4 คนจากเหตุการณ์[134] เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก) เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 24 มิถุนายน[135] ในประเทศเปรูห่างจากเมืองโคเลโคเล ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ไป 60 กิโลเมตร มีบ้านบางแห่งพังทลายลงมาในจังหวัดซาราเวริ[136] เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา) เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน[137] ในประเทศญี่ปุ่นห่างจากเมืองอินะ ทางทิศตะวันตก ไป 35 กิโลเมตร มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 2 คน โดยเกิดดินถล่ม บ้านเรือนที่พักอาศัยได้รับความเสียหายเล็กน้อยเป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด V (ปานกลาง)[138] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ในประเทศตองงาห่างจากเปยกายร์ ทางทิศตะวันตก ไป 198 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)[139] มาตราเมร์กัลลี
มาตราเมร์กัลลี () เป็นมาตราสำหรับใช้กำหนดขั้นความรุนแรงของแผ่นดินไหว คิดค้นโดยจูเซปเป เมร์กัลลี (Giuseppe Mercalli) ผู้เชี่ยวชาญแผ่นดินไหวชาวอิตาลี เมื่อ พ.ศ. 2445 โดยแบ่งไว้ 10 อันดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 แฮร์รี โอ. วูด และแฟรงก์ นิวแมนน์ นักวิทยาแผ่นดินไหวชาวอเมริกันได้นำมาตราเมร์กัลลีมาปรับปรุงทำให้มาตรานี้เพิ่มเป็น 12 อันดับ เรียกว่า Modified Mercalli Intensity Scale อักษรย่อ MM ปัจจุบันมาตราเมร์กัลลีไม่ค่อยเป็นที่นิยม แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดนอกชายฝั่งแคว้นเมาเล ประเทศชิลี เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เมื่อเวลา 03:34 ตามเวลาท้องถิ่น (06:34 UTC) มีขนาด 8.8 ตามมาตราโมเมนต์ เป็นเวลานานราว 3 นาที ถือเป็นการแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงที่สุดหลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวมีขนาด 9.5 ตามมาตราโมเมนต์เมื่อปี พ.ศ. 2503 ที่ วาลดีเวีย (ถือเป็นแผ่นดินไหวรุนแรงที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีบันทึก) และถือเป็นเหตุแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงที่สุดหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ถือว่ามีความรุนแรงเป็นอันดับ 7 เท่าที่มีการบันทึกมา (เทียบเท่าเหตุการณ์แผ่นดินไหวในประเทศเอกวาดอร์ พ.ศ. 2449) มีความรุนแรงมากกว่าเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553 ที่มีขนาด 7.0 ตามมาตราโมเมนต์ ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2553 ภัยพิบัตินิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
เครื่องปฏิกรณ์ตัวที่ 1 เป็นเครื่องปฏิกรณ์ชนิด (BWR-3) ขนาด 439 MWe ที่สร้างขึ้นในเดือนกรกฎาคมปี 1967 มันเริ่มดำเนินการเมื่อวันที่ 26 มีนาคม 1971 มันถูกออกแบบให้ทนต่อการเกิดแผ่นดินไหวที่มีความเร่งพื้นดินจุดสูงสุด () อยู่ที่ 0.18 กรัมแรง (1.74 เมตร/s) และคลื่นความถี่ตอบสนอง () ที่อยู่บนพื้นฐานของการเกิดแผ่นดินไหวที่เคอร์นเคาน์ตี้ปี 1952 เครื่องปฏิกรณ์ตัวที่ 2 และตัว 3 ทั้งสองตัวเป็น 784 MWe ประเภท BWR-4 เครื่องปฏิกรณ์ 2 เริ่มปฏิบัติการในเดือนกรกฎาคมปี 1974 และเครื่องปฏิกรณ์ 3 เริ่มในเดือนมีนาคม 1976 พื้นฐานการออกแบบด้านการเกิดแผ่นดินไหวสำหรับทุกหน่วยมีตั้งแต่ 0.42 กรัม (4.12 เมตร/s) จนถึง 0.46 กรัม (4.52 เมตร/s) กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
JMA มีจุดตรวจวัด 627 จุดทั่วประเทศ ทำหน้าที่ตรวจวัดความรุนแรงของแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวอยู่ระหว่างแมกนิจูด 9.1 ถึง 9.3 ตามมาตราโมเมนต์ ทำให้แผ่นดินไหวครั้งนี้นับเป็นแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงเป็นอันดับที่สามตามที่เคยวัดได้จากเครื่องวัดแผ่นดินไหว (Seismometer) นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นแผ่นดินไหวที่มีคาบเวลายาวนานที่สุด โดยการสังเกตคาบเวลาอยู่ที่ประมาณ 8.3 ถึง 10 นาที ส่งผลให้แผ่นดินทั่วทั้งผืนโลกเคลื่อนตัวไปถึง 1 เซนติเมตร [2] และยังเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดแผ่นดินไหวในจุดอื่น ๆ ของโลกอีกด้วย [3] แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
ก่อนเกิดแผ่นดินไหวขนาด 8.2 M (1 เมษายน) หนึ่งอาทิตย์ ได้เกิดแผ่นดินไหวนำในพื้นที่หลายครั้ง นับได้ทั้งหมด 57 ครั้งที่มีระดับมากกว่า 4.5 ตามมาตราริกเตอร์ โดยครั้งรุนแรงที่สุดเกิดเมื่อวันที่ 16 มีนาคม ขนาด 6.7 ตามมาตราริกเตอร์ แผ่นดินไหวนำที่มีขนาดมากกว่า 5.5 แสดงในตารางดังนี้ แผ่นดินไหวในประเทศอัฟกานิสถาน พ.ศ. 2558
ในภูมิภาคแห่งนี้ เมื่อเดือนเมษายนปีเดียวกันก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.8 M มีจุดเหนือศูนย์กลางอยู่ในประเทศเนปาล ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 9,000 คน เป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 80 ปีของประเทศ แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ครั้งหนึ่งในพื้นที่ใกล้เคียงกันกับครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 แผ่นดินไหวขนาดใกล้เคียงกัน (7.6 M) จุดศูนย์กลางอยู่ในแคชเมียร์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 87,351 คน ประชากร 2,800,000 คนไร้ที่อยู่อาศัย ข้อสังเกตคือแผ่นดินไหวครั้งนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ลึกลงไปเพียง 15 กิโลเมตร เทียบกับแผ่นดินไหวครั้งนี้ที่มีจุดศูนย์กลางลึกลงไปกว่า 212.5 กิโลเมตร
แผ่นดินไหวหลักในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 13:39 น. ตามเวลาในประเทศอัฟกานิสถาน (09:09 UTC) ที่ความลึกจากผิวดิน 212.5 กิโลเมตร จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองฟายซาบัด (ประชากร 44,000 คน) เมืองหลักของจังหวัดบาดัคชาน ประเทศอัฟกานิสถาน ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 82 กิโลเมตร สำนักธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (USGS) วัดความรุนแรงครั้งแรกได้ 7.7 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ต่อมาปรับลดขนาดลงเหลือ 7.6 และปรับลดครั้งล่าสุดเหลือ 7.5 M จัง เหิง (นักบวช)
ผลงานที่ผู้คนยกย่องเขามากที่สุด คือด้านภูมิศาสตร์และธรณีวิทยา ซึ่งประเทศจีนมักจะประสบภัยพิบัติทางแผ่นดินไหวอยู่เสมอ จังได้สร้างสิ่งประดิษฐ์ของเขาที่มีชื่อว่า "ตี้ตงอี" (Earth Motion Instrument) ซึ่งเป็นเครื่องวัดแรงสั่นสะเทือนชิ้นแรกของโลก มีลักษณะทั่วไป คือ มีเส้นผ่านศูนย์กลาง 2 เมตรทำจากทองสัมฤทธิ์ มีก้านทองแดงบางๆ 8 อัน ปลายข้างหนึ่งของก้านติดกับแกนกลางรูปไข่ อีกข้างหนึ่งติดกับมังกร 8 หัว ซึ่งเท่ากับจำนวนก้านทองแดง (หันไปยังทิศทั้งแปด) โดยมังกรแต่ละหัวจะคาบลูกบอลทำจากทองแดงไว้ในปาก ใต้หัวมังกรมีกบอ้าปากรับลูกบอล เมื่อเกิดเหตุแผ่นดินไหวทางทิศที่อยู่ใกล้กับลูกบอลทั้ง 8 ทิศ (ทิศใดทิศหนึ่ง) ลูกบอลก็จะหล่นจากปากมังกร และลงไปยังปากกบ และทำให้กระดิ่งดังขึ้นแจ้งเตือนให้ราชสำนักได้รับรู้ และมีอยู่ครั้งหนึ่งเมื่อปี ค.ศ. 138 ลูกบอลทางทิศตะวันตกและทำให้กระดิ่งดัง ซึ่งจังได้กราบทูลพระจักรพรรดิทรงทราบถึงการค้นพบของเขาและ 2 วันต่อมา ความสงสัยเรื่องเครื่องมือของจังเริ่มก่อตัวขึ้น และวันที่ 3 มีม้าเร็วมาส่งข่าวว่าห่างออกไป 500 กิโลเมตรเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ จึงทำให้จางรอดจากโทษ แผ่นดินไหวในจี๋จี๋ พ.ศ. 2542
ภายในเวลาเพียง 1 เดือนหลังแผ่นดินไหวหลัก กรมอุตุนิยมวิทยาไต้หวันบันทึกแผ่นดินไหวตามได้กว่า 12,911 ครั้ง แผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่ครั้งหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน มีขนาด 6.8 ตามมาตราริกเตอร์ ทำให้สิ่งปลูกสร้างบางแห่งที่เสียหายอยู่ก่อนแล้วพังถล่ม เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอีก 3 ราย อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์
เบล เป็นหน่วยวัดซึ่งใช้ชื่อเพื่อเป็นเกียรติแก่อเล็กซานเดอร์ แกรห์ม เบลล์ โดยหน่วยวัดนี้ใช้ในการวัดความดังของความเข้มเสียง หรือ ระดับพลังงานของเสียง โดย เดซิเบล เป็นหน่วยวัดซึ่งเทียบระดับพลังงานของเสียงในระดับของกำลังกับเสียงเบาที่สุดที่มนุษย์ได้ยิน แผ่นดินไหว
ขนาดของแผ่นดินไหว หมายถึง จำนวนหรือปริมาณของพลังงานที่ถูกปล่อยออกมาจากศูนย์กลางแผ่นดินไหวในแต่ละครั้ง การหาค่าขนาดของแผ่นดินไหวทำได้โดยวัดความสูงของคลื่นแผ่นดินไหวที่บันทึกได้ด้วยเครื่องตรวดวัดแผ่นดินไหว แล้วคำนวณจากสูตรการหาขนาด ตัวอย่างสูตรการคำนวณขนาดแผ่นดินไหวแบบท้องถิ่น (ML-Local Magnitude) ซึ่งคิดค้นโดย ชาลส์ ฟรานซิส ริกเตอร์ มีสูตรการคำนวณในยุคแรกดังนี้ แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.3 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 2 เมษายน[71] ในประเทศปานามาห่างจากเมืองเซโร พูตาทางตอนเหนือไป 18 กิโลเมตร อาคารสองแห่งได้รับความเสียหาย ของในห้างสรรพสินค้าตกหล่น เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[72] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 3 เมษายน[73] ในประเทศแอฟริกาใต้ห่างจากเมืองสโตฟาทีน ทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ไป 7 กิโลเมตร ปูนปลาสเตอร์หล่นลงมาจากผนัง บ้านได้รับความเสียหายเล็กน้อย เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[74] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.5 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 3 เมษายน[75] ในประเทศบอตสวานาห่างจากเมืองมอยยามานา ทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ไป 132 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในประเทศบอตสวานานับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2495[76][77] นักเรียนในโรงเรียน 36 คน ได้รับบาดเจ็บจากเหตุแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวนี้มีขนาด VII (แรงมาก)[78] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 4 เมษายน[79] ในประเทศฟิลิปปินส์ห่างจากเมืองมาเทนเก็ต ซิตี้ทางตะวันตกไป 5 กิโลเมตร เมืองมาเทนเก็ต ซิตี้ และเมืองทาบาเซนกาได้รับผลกระทบ มีไฟดับในบางส่วน เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)[80] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 5 เมษายน[81] ในประเทศอิหร่านห่างจากเมืองโทร์บัส-อี แจม ทางตอนตะวันตกเฉียงเหนือไป 61 กิโลเมตร ร้อยละ 40 อาคารได้รับความเสียหายจาก 4 หมู่บ้าน บ้านอาคารบางแห่งได้รับความเสียหายอย่างหนักในเมืองมาชาด สายโทรศัพท์ระโยงระยาง[82] มีผู้เสียชีวิต 2 คนและอีก 34 คนได้รับบาดเจ็บ เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[83] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 4.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 5 เมษายน[84] ในประเทศกรีซห่างจากเมืองนาฟเพ็ทโทสทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ไป 1 กิโลเมตร สิ่งก่อสร้างโบราณได้รับความเสียหายเล็กน้อย อิฐตกลงมาบนถนนน เกิดไฟดับที่เมืองริโอ เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[85] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.9 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 8 เมษายน[86] ในประเทศฟิลิปปินส์ห่างจากเมืองทารากาทางตอนตะวันตกเฉียงเหนือไป 1 กิโลเมตร บ้านและอาคารได้รับผลกระทบ เกิดดินถล่มที่ภูเขามาโคลอด มีรายงานว่าเกิดเหตุไฟดับ[87] มีผู้บาดเจ็บ 6 คน มีประมาณ 14,000 คนได้อพยพไปสู่ศูนย์อพยพชั่วคราว เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)[88] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 4.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 10 เมษายน[89] ในประเทศเอลซัลวาดอร์ห่างจากเมืองโซยาพันโกทางตอนเหนือไป 3 กิโลเมตร บ้านในแอนติโก คันเคนตัสได้รับผลกระทบ และเกิดดินถล่มในบางพื้นที่ มีผู้เสียชีวิต 1 คน มีผู้บาดเจ็บ 3 คน ซึ่งเกิดจากก้อนหินที่ตกลงมาทางทางหลวง เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)[90] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 11 เมษายน[91] ในประเทศฟิลิปปินส์ห่างจากเมืองโอไซทางตอนเหนือไป 8 กิโลเมตร บ้านประมาณ 500 หลัง และมัสยิด 2 หลังได้รับความเสียหายในเมืองลาเดอ นา เซอ ถนนหลักแห่งชาติเกิดรอยแตก มี 1 คนได้รับบาดเจ็บ เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[92] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.3 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 15 เมษายน ในประเทศชิลีห่างจากเมืองแซน เพโด เดอะ ออเทอคัมมาทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ไป 63 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)[93] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 18 เมษายน ในประเทศฟีจีห่างจากเกาะดินอยทางตอนเหนือไป 285 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด II (อ่อน)[94] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 23 เมษายน ในประเทศชิลีห่างจากเมืองบัลปาราอีโซทางตะวันตกไป 37 กิโลเมตร แผ่นดินไหวนำวัดได้ขนาด 6.9 เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)[95] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 24 เมษายน[96] ในประเทศชิลีห่างจากเมืองบัลปาราอีโซทางตะวันตกไป 40 กิโลเมตร ท่าอากาศยานนานาชาติซันติอาโกได้รับความเสียหายเล็กน้อย รถบางครั้งได้รับความเสียหายจากก้อนหินที่ตกลงมา เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[97] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 28 เมษายน[98] ในประเทศฟิลิปปินส์ห่างจากเมืองขุเรียนทางตอนตะวันตกดฉียงใต้ไป 31 กิโลเมตร อาคารและบ้านบางแห่งพังทลายลงมา มีผู้ได้รับบาดเจ็บ 5 คน เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[99] แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
เกิดเหตุแผ่นดินไหว เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ในรัฐบริติชโคลัมเบีย, ประเทศแคนาดา ห่างจากเมืองสแคกเวย์, สหรัฐ ทางตอนตะวันตกเฉียงเหนือไป 88 กิโลเมตร แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีความคล้ายคลึงกับแผ่นดินไหวที่เคยเกิดขึ้นมาแล้ว ครั้งแรก: เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.2 แมกนิจูด เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[100] ครั้งสอง: เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.3 แมกนิจูด เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VIII (อย่างรุนแรง)[101] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม[102] ในประเทศอิหร่านห่างจากเมืองโทร์บอต-เอยอม ทางตอนเหนือไป 65 กิโลเมตร มีผู้บาดเจ็บ 2 คน มีแผ่นดินไหวตามขนาด 6.1 แมกนิจูดเหมือนกับแผ่นดินไหวในเดือนเมษายน เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด V (ปานกลาง)[103] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม[104] ในประเทศทาจิกิสถานห่างจากคาราเคนจาทางตอนตะวันตกเฉียงเหนือไป 29 กิโลเมตร มีบ้านสองแห่งได้รับความเสียหายในประเทศทาจิกิสถาน[105] ในประเทศคีร์กีซสถานมีแกะตาย 110 ตัวเนื่องจากหินถล่ม และสิ่งก่อสร้างอีก 100 แห่งได้รับความเสียหาย[106] และมีชายคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บจากกำแพงถล่ม เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VII (แรงมาก)[107] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ในรัฐอะแลสกา ประเทศสหรัฐห่างจากภูเขาไฟทานากาทางตอนตะวันตกเฉียงใต้ไป 34 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง)[108] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.0 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ในประเทศญี่ปุ่นห่างจากเมืองฮิราระ จังหวัดโอกินาวะทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ไป 111 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด IV (เบา)[109] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.8 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ในประเทศวานูอาตูห่างจากเมืองพอร์ตออลรี ทางตอนตะวันออกเฉียงเหนือไป 62 กิโลเมตร เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด V (ปานกลาง) เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.4 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ในประเทศจีนห่างจากเมืองมูร์กับประเทศทาจิกิสถานทางตอนตะวันออกเฉียงใต้ไป 131 กิโลเมตร มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 8 คน และบาดเจ็บ 29 คนมีผู้ถูกทับอยู่ในบ้านหลายคน ที่หมู่บ้านครูกันมีบ้านพังถล่มเสียหาย 1,520 หลังคา มีผู้อพยพ 9,000 กว่าคน เป็นแผ่นดินไหวที่มีขนาด VI (แรง) เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.5 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม นอกชายฝั่งของเกาะเซาท์จอร์เจียและหมู่เกาะเซาท์แซนด์วิช ห่างจากเกาะวีโซคอย ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 95km (59mi) ที่ความลึก 15.0km (9.3mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ IV (เบา)[110] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ในประเทศอาเซอร์ไบจานห่างจากเมืองเตลมันเกด ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 16km (9.9mi) ที่ความลึก 62.8km (39.0mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ V (ปานกลาง)[111] มีผู้บาดเจ็บ 20 คนในปอร์ซาบอด, อิหร่าน[112] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.1 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 11 พฤษภาคม ในประเทศตุรกีห่างจากเมืองอัชกาแล ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ 13km (8.1mi) ที่ความลึก 13.4km (8.3mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VII (แรงมาก)[113] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 12 พฤษภาคม ในประเทศเอลซัลวาดอร์ห่างจากเมืองอากาฮุตลา ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 78km (48mi) ที่ความลึก 16km (9.9mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ IV (เบา)[114] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 5.6 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 13 พฤษภาคม ในประเทศอิหร่านห่างจากเมืองบอจแนร์ด ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 34km (21mi) ที่ความลึก 8km (5.0mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VII (แรงมาก)[115] มีผู้เสียชีวิต 3 คน และผู้ได้รับบาดเจ็บ 400 คน ใกล้กับหมู่บ้านพอซอนดอร์เรฮ์ [116] เกิดเหตุแผ่นดินไหวขนาด 6.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ในประเทศปาปัวนิวกินีห่างจากเมืองนามาทาไม ไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ 39km (24mi) ที่ความลึก 8km (5.0mi) คลื่นกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดที่ระดับ VII (แรงมาก)[117] ขนาดคลื่นพื้นผิว
มาตราขนาดคลื่นพื้นผิว (formula_1) เป็นหนึ่งในขนาดมาตราที่ใช้ในวิทยาแผ่นดินไหว เพื่ออธิบายขนาดของแผ่นดินไหว มาตราดังกล่าวใช้ค่าที่ได้จากการวัดคลื่นพื้นผิวเรย์ลี ซึ่งเดินทางตามชั้นบนสุดของผิวโลกเป็นหลัก ปัจจุบันมาตราดังกล่าวใช้ในสาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นมาตรฐานแห่งชาติ (GB 17740-1999) ในการจัดหมวดหมู่แผ่นดินไหว มาตราริกเตอร์
ตารางแสดงมาตราริกเตอร์และผลกระทบ โดยสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา
แผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดที่เคยเกิดขึ้น คือ แผ่นดินไหวในประเทศชิลี ที่เมืองวัลดิเวีย พ.ศ. 2503 ซึ่งสามารถวัดความรุนแรงได้ 9.5 มาตราเมร์กัลลี
มาตราเมร์กัลลีบ่งบอกว่าบริเวณที่เกิดแผ่นดินไหวได้รับผลกระทบและเกิดความเสียหายมากน้อยเพียงใด โดยจัดระดับความรุนแรงเป็น 12 ระดับ ด้วยเลขโรมันตั้งแต่ I ถึง XII ดังนี้ มาตราพายุหมุนเขตร้อน
ถ้าหากพายุโซนร้อนมีกำลังแรงขึ้นและมีลมโดยประมาณหรือที่วัดได้มากกว่า 64 นอต (119 กม./ชม. หรือ 74 ไมล์/ชม.) มันจะถูกเรียกว่าพายุเฮอร์ริเคน และจะถูกจัดประเภทตามมาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน (SSHWS)[5] การจัดความรุนแรงขั้นต่ำที่สุดตามมาตรามาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน คือ พายุเฮอร์ริเคนระดับ 1 (Category 1 hurricane) ซึ่งมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 64–82 นอต (119–153 กม./ชม. หรือ 74–95 ไมล์/ชม.)[5][7] เมื่อพายุเฮอร์ริเคนทวีกำลังแรงขึ้นอีกโดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 83–95 นอต (154–177 กม./ชม. หรือ 96–110 ไมล์/ชม.) มันจะถูกจัดเป็นพายุเฮอร์ริเคนระดับ 2 (Category 2 hurricane)[5][7] และเมื่อพายุเฮอร์ริเคนมีความรุนแรงเป็นพายุเฮอร์ริเคนระดับ 3 (Category 3 hurricane) โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 96–112 นอต (178–208 กม./ชม. หรือ 111–129 ไมล์/ชม.) มันจะถูกพิจารณาให้เป็นพายุเฮอร์ริเคนขนาดใหญ่ (Major hurricane) โดยศูนย์เตือนภัย[7] เมื่อพายุเฮอร์ริเคนมีกำลังแรงขึ้นอีกมันจะถูกจัดเป็นพายุเฮอร์ริเคนระดับ 4 (Category 4 hurricane) โดยมีความเร็วลมอยู่ระหว่าง 113–136 นอต (209–251 กม./ชม. หรือ 130–156 ไมล์/ชม.) หากพายุเฮอร์ริเคนยังทวีกำลังแรงขึ้นอีก มันจะถูกจัดให้เป็นพายุเฮอร์ริเคนระดับ 5 (Category 5 hurricane) โดยมีความเร็วลมอย่างน้อย 137 นอต (252 กม./ชม. หรือ 157 ไมล์/ชม.)[5][7] ส่วนลักษณะพายุหมุนหลังเขตร้อน หรือ ระบบพายุหมุนเขตร้อนที่อ่อนกำลังลงเป็นหย่อมความกดอากาศต่ำที่เหลือหรือสลายตัวไปแล้ว คำแนะนำอย่างเป็นทางการมักจะยุติลงในขั้นนี้[5] อย่างไรก็ตาม คำแนะนำอาจจะยังคงมีการประกาศต่อไป ถ้าหากว่าลักษณะพายุหมุนหลังเขตร้อนนั้น จะเป็นภัยคุกคามต่อชีวิตและทรัพย์สิน[5] และจะยังคงมีการออกคำแนะนำต่อไปด้วย ถ้าหากหย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือนั้น มีโอกาสที่จะมีการฟื้นฟูตัวเองใหม่ และผลิตแรงลมระดับพายุโซนร้อนหรือพายุเฮอร์ริเคนเหนือแผ่นดินได้ภายใน 48 ชั่วโมง[5] ความโน้มถ่วงพื้นผิว
เราสามารถวัดค่าความโน้มถ่วงพื้นผิวได้ในหน่วยของความเร่ง ซึ่งตามหน่วยเอสไอ คือ เมตรต่อวินาทีกำลังสอง บางครั้งก็แสดงค่าเป็นตัวคูณของความโน้มถ่วงมาตรฐานของโลก คือ "g" = 9.80665 m/s. ในการศึกษาฟิสิกส์ดาราศาสตร์ ความโน้มถ่วงพื้นผิวสามารถแสดงค่าด้วย log "g" ซึ่งเป็นหน่วยวัดความโน้มถ่วงในมาตราซีจีเอส หน่วยของความเร่งคือ เซนติเมตรต่อวินาทีกำลังสอง จากนั้นแปลงเป็นลอการิทึมฐาน 10 แผ่นดินไหวในเกาะลมบก สิงหาคม พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นครั้งใหญ่และรุนแรงที่สุดเท่าที่มีการบันทึกไว้ของเกาะลมบก นอกจากนี้ ด้วยจำนวนผู้เสียชีวิตกว่า 250 ราย จึงเป็นแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดของหมู่เกาะซุนดาน้อยนับตั้งแต่แผ่นดินไหวในเกาะโฟลเร็ซ พ.ศ. 2535 และเป็นแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดของอินโดนีเซียนับตั้งแต่แผ่นดินไหวในหมู่เกาะเมินตาไว พ.ศ. 2553 แผ่นดินไหวในจังหวัดบันเติน พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวในจังหวัดบันเติน พ.ศ. 2561 เมื่อวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2561 เวลา 13.34:50 น. ตามเวลาฝั่งตะวันตกอินโดนีเซีย (06:34:54 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่เกาะชวา เกาะประเทศอินโดนีเซีย ใกล้เมืองเลอบัก แผ่นดินไหวมีขนาด 6.0 M ระดับความลึกประมาณ 40 กิโลเมตร ระดับความแรงอยู่ในระดับ V ("ปานกลาง") แผ่นดินไหวนี้ได้จัดอยู่ในหมวดหมู่ "แผ่นดินไหวขนาดปานกลางแต่อยู่ในระดับลึก" คลื่นไหวสะเทือน
โดยปกติแล้ว นักวิทยาศาสตร์เลือกที่จะอ้างอิงจากข้อมูลของหลายสิบสถานีเพื่อความแม่นยำในการระบุจุดเหนือศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหว เราเรียกความต่างระหว่างระยะเวลาที่ใช้หากแผ่นดินไหวเกิดที่จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหว (บนผิวโลก) กับระยะเวลาที่ใช้จริงว่าเรสิดวล (residual) โดยปกติแล้วเรสิดวลจะมีค่าประมาณ 0.5 วินาทีหรือน้อยกว่านั้น โดยจะมีค่าเพียง 0.1-0.2 สำหรับแผ่นดินไหวในวงแคบ นั่นคือความแตกต่างของคลื่นแผ่นดินไหวไม่ว่าจะเกิด ณ ศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหว หรือเกิด ณ จุดเหนือศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหวมีค่าไม่ต่างกันมากนัก โดยทั่วไปแล้วโปรแกรมคอมพิวเตอร์จะถูกสร้างให้คำนวณโดยตั้งสมมุติฐานเริ่มต้นว่าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่ระดับลึกที่ 33 กิโลเมตร แล้วจึงลดค่าเรสิดวล (เพิ่มความแม่นยำ) โดยการเปลี่ยนระดับความลึก แผ่นดินไหวส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่ระดับความลึกไม่เกิน 40 กิโลเมตร และมีบางกรณีที่เกิดที่ระดับความลึกที่ 700 กิโลเมตร แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561
แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 มีความรุนแรง 6.9 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ (USGS, EMSC) หรือ 7.1 (CEA, CENC) ตามมาตราเซอร์เฟสเวฟ บริเวณเขตปกครองตนเองยูซู มณฑลชิงไห่ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อเวลา 07.49 น. ตามเวลาในท้องถิ่น (06.49 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ตามรายงานของสำนักข่าวซินหัวของประเทศจีน รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ 2,220 ราย สูญหาย 70 ราย และบาดเจ็บ 12,135 ราย ซึ่งในที่นี้บาดเจ็บสาหัส 1,434 ราย จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ในหมู่บ้านรื่อหม่า (日玛村/日麻村) ตำบลลาซิ่วเหนือ (上拉秀乡) เขตยูซู ในถิ่นทุรกันดาร ใกล้กับเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบต ซึ่งจุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองเจี๋ยกู่ เมืองหลักของเขตยูซู ประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองชางตู ประมาณ 240 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายบนที่ราบสูงทิเบต ซึ่งพื้นที่นี้มักเกิดแผ่นดินไหวอยู่เป็นประจำ แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก (แนวระหว่างรอยต่อธรณีภาค) ทำให้เกิดการเคลื่อนตัวของชั้นหินขนาดใหญ่เลื่อน เคลื่อนที่ หรือแตกหักและเกิดการโอนถ่ายพลังงานศักย์ ผ่านในชั้นหินที่อยู่ติดกัน พลังงานศักย์นี้อยู่ในรูปคลื่นไหวสะเทือน มาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่นประสบกับแผ่นดินไหวกว่า 400 ครั้งในทุกวัน แม้ว่าส่วนใหญ่จะอยู่ในขนาด "0" ชินโดะหรือน้อยกว่านั้นและสามารถตรวจจับได้เฉพาะเครื่องตรวจเท่านั้น มาตราริกเตอร์
ริกเตอร์แมกนิจูดของแผ่นดินไหวสามารถหาค่าได้จากลอการิทึมของแอมพลิจูดของคลื่นที่สามารถตรวจวัดได้โดยเครื่องวัดแผ่นดินไหว (ต่อมามีการแก้ไขรูปแบบการคำนวณ เพื่อชดเชยระยะห่างระหว่างเครื่องวัดแผ่นดินไหวจำนวนมากและศูนย์กลางแผ่นดินไหว) สูตรดั้งเดิมเป็นดังนี้