มาเลเซียมีเมืองหลวงชื่ออะไร ?
ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซีย (มาเลเซีย: Malaysia) เป็นประเทศสหพันธรัฐราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประกอบด้วยรัฐ 13 รัฐ และดินแดนสหพันธ์ 3 ดินแดน และมีเนื้อที่รวม 330,803 ตารางกิโลเมตร (127,720 ตารางไมล์) โดยมีทะเลจีนใต้แบ่งพื้นที่ออกเป็น 2 ส่วนซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกัน ได้แก่ มาเลเซียตะวันตกและมาเลเซียตะวันออก มาเลเซียตะวันตกมีพรมแดนทางบกและทางทะเลร่วมกับไทย และมีพรมแดนทางทะเลร่วมกับสิงคโปร์ เวียดนาม และอินโดนีเซีย มาเลเซียตะวันออกมีพรมแดนทางบกและทางทะเลร่วมกับบรูไนและอินโดนีเซีย และมีพรมแดนทางทะเลกับร่วมฟิลิปปินส์และเวียดนาม เมืองหลวงของประเทศคือกัวลาลัมเปอร์ ในขณะที่ปูตราจายาเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลาง ด้วยประชากรจำนวนกว่า 30 ล้านคน มาเลเซียจึงเป็นประเทศที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับที่ 42 ของโลก ตันจุงปีไอ (Tanjung Piai) จุดใต้สุดของแผ่นดินใหญ่ทวีปยูเรเชียอยู่ในมาเลเซีย มาเลเซียเป็นประเทศในเขตร้อน และเป็นหนึ่งใน 17 ประเทศของโลกที่มีความหลากหลายทางชีวภาพอย่างยิ่ง (megadiverse country) โดยมีชนิดพันธุ์เฉพาะถิ่นเป็นจำนวนมาก
ทางด่วนในประเทศมาเลเซีย
ทางด่วนมาเลเซียมีทั้งในมาเลเซียตะวันตกและมาเลเซียตะวันออก ทางด่วนสายหลักของมาเลเซียตะวันตก คือ ทางด่วนเหนือ–ใต้มีเส้นทางผ่านเมืองใหญ่ต่าง ๆ และเขตเมืองในมาเลเซียตะวันตก เช่น รัฐปีนัง อีโปะฮ์ กลังแวลลีย์ และยะโฮร์บาห์รู ส่วนของมาเลเซียตะวันออก คือ ทางหลวงสายแพน-บอร์เนียว เชื่อมต่อรัฐซาบะฮ์และรัฐซาราวะก์ของมาเลเซียกับประเทศบรูไน ธงชาติมาเลเซีย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2493 ได้มีการเปลี่ยนธงชาติสหพันธรัฐมาเลเซียมาเป็นธงริ้วแดงสลับขาว 11 แถบ ประกอบด้วยพระจันทร์เสี้ยวและดาราแห่งสหพันธ์ 11 แฉกในพื้นสี่เหลี่ยมสีน้ำเงิน เพื่อแทนรัฐทั้ง 11 รัฐ คือ ปะลิส ไทรบุรี เประก์ กลันตัน ตรังกานู ปะหัง เนอเกอรีเซิมบีลัน เซอลาโงร์ ปีนัง ยะโฮร์ และมะละกา ธงนี้ได้ชักขึ้นเป็นครั้งแรกคู่กับธงชาติสหราชอาณาจักรเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2493 ที่หน้าพระราชวังเซอลาโงร์ (Istana Selangor) และได้ชักขึ้นเป็นธงรัฐเอกราชครั้งแรกที่หน้าจัตุรัสเอกราช (Merdeka Square) ในวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 มิสแกรนด์ซาบะฮ์
มิสแกรนด์ซาบะฮ์ () เป็นการประกวดนางงามระดับรัฐของรัฐซาบะฮ์, ประเทศมาเลเซีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศอีก 2 ลำดับในการประกวด จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เพื่อหาตัวแทนระดับประเทศสำหรับการประกวดระดับนานาชาติบนเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ใน ปี ค.ศ. 2018 การประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์ ได้มีการกำหนดรูปแบบการประกวดขึ้นใหม่ โดยจะมีการจัดการประกวดในระดับอำเภอก่อนเพื่อคัดเลือกผู้ชนะการประกวดและรองชนะเลิศอีก 2 อันดับเพื่อเป็นตัวแทนของอำเภอนั้นๆในการประกวดระดับรัฐ ซึ่งจะจัดประกวดขึ้นเป็นประจำในทุกๆปี ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์คนปัจจุบัน คือ เซเวอรินุส อเล็กเซียส เนียน (Severinus Alexius Nain) ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการจัดประกวดมิสแกรนด์ซาบะห์จากองค์กรมิสแกรนด์มาเลเซียมาตั้งแต่ ปี ค.ศ. 2017 เป็นต้นมา รัฐซาบะฮ์
ซาบะฮ์เป็นหนึ่งในสองรัฐของมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียว ตั้งอยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะ มีขนาดเล็กกว่ารัฐซาราวะก์ ส่วนทางภาคกลางและภาคใต้ของเกาะเรียกว่ากาลิมันตันเป็นของประเทศอินโดนีเซีย เมืองหลวงของรัฐคือโกตากีนาบาลู เดิมมีชื่อว่า เจสเซลตัน (Jesselton) ประเทศมาเลเซีย
พงศาวดารมลายูกล่าวว่ากษัตริย์ปรเมศวรเป็นผู้ตั้งชื่อเมืองนี้ตามชื่อต้นมะละกา ( A Malaka tree-ต้นมะขามป้อม) ซึ่งในขณะที่พระองค์ทรงพักผ่อนใต้ร่มต้นไม้นี้ ได้ทอดพระเนตรเห็นกระจงหันเตะสุนัขล่าสัตว์ แสดงให้เห็นว่าในพื้นที่นี้ แม้แต่สัตว์ก็ยังมีเลือดนักสู้ จึงนับเป็นลางที่ดีที่ทำให้พระองค์ตัดสินใจตั้งหลักปักฐานที่นี่ และสร้างมะละกาให้กลายเป็นอาณาจักรชายฝั่งทะเลที่รุ่งเรืองต่อมา อีกคำสันนิษฐานหนึ่งกล่าวว่ามะละกามาจากคำอาหรับที่ว่า มะละกัด (Malakat) หรือศูนย์กลางการค้าอันเป็นชื่อที่พ่อค้ามักใช้เรียกเกาะวอเตอร์ (Water Island)ที่อยู่ใกล้ๆนานแล้ว ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซียมีสถานเอกอัครราชทูตมาเลเซียประจำประเทศไทย และเอกอัครราชทูตมาเลเซียประจำประเทศไทย ได้แก่ ดาโต๊ะ นาซีระห์ บินตี ฮุสซัยน์ ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 และมีสถานกงสุลใหญ่มาเลเซียประจำจังหวัดสงขลา และกงสุญใหญ่มาเลเซียประจำจังหวัดสงขลา ได้แก่ นายไฟซัล แอต มุฮัมมัด ไฟซัล บิน ราซาลี ซึ่งเข้ารับตำแหน่งเมื่อวันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2555 ประเทศมาเลเซีย
ในที่สุดปี ค.ศ. 2010 นายกรัฐมนตรี นาจิบ ราซัค ที่มาจากพรรคอัมโนได้ยกเลิกข้อบังคับสิทธิพิเศษแก่ชาวมลายูในด้านต่างๆ รวมถึงทางด้านเศรษฐกิจ เช่น กำหนดให้บริษัทที่จะระดมทุนในตลาดหลักทรัพย์จะต้องมีชาวมลายูถือหุ้นอย่างน้อย ร้อยละ 30 และประกาศต้นแบบเศรษฐกิจใหม่ (New Economic Model-NEM) ซึ่งจะเป็นพื้นฐานของนโยบายปฏิรูปเศรษฐกิจ (Economic Transformation Program-ETP) หลักการสำคัญของ NEM ได้แก่ การเพิ่มรายได้ให้ประชาชน กระจายรายได้และผลประโยชน์ให้ครอบคลุมทุกภาคส่วน และให้มีการพัฒนาอย่างยั่งยืน นโยบายหรือการลงทุนต่างๆภายใต้ NEM จึงต้องคำนึงถืองผลกระทบต่อสังคม เศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม มาเลเซียแอร์ไลน์
มาเลเซียแอร์ไลน์ () เป็นสายการบินประจำชาติของมาเลเซีย ให้บริการเดินทางทั้งในและนอกทวีป เคยเป็น 1 ใน 5 สายการบินที่ได้รับการจัดอันดับโดยสกายแทรกซ์ให้อยู่ในอันดับ 5 ดาว มาเลเซียแอร์ไลน์เคยเป็นหนึ่งในสายการบินที่มีผู้คนยอมรับมากที่สุดในโลกตะวันออก จนกระทั่งเกิดเหตุการณ์เครื่องบินของเที่ยวบินที่ 370 สูญหายระหว่างทำการบินในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
31 สิงหาคม ค.ศ. 1957 เป็นวันที่สหพันธ์มาเลเซียได้รับอิสรภาพคืนจากอังกฤษ ท่านได้นำฝูงชน ไปตะโกนร้องว่า "Merdeka!" หมายถึง อิสรภาพ ต่อมาในปี ค.ศ. 1963 รวมรัฐซาบะฮ์และซาราวัก รวมทั้งสิงคโปร์เข้าด้วยกัน จึงเป็นประเทศมาเลเซียอย่างสมบูรณ์แบบ  ประเทศโมร็อกโก
โมร็อกโกมีพื้นที่ประมาณ 710,850 ตารางกิโลเมตรและประชากรกว่า 35,276,786 คน[5] เมืองหลวงชื่อราบัตและมีเมืองใหญ่สุดชื่อกาซาบล็องกา นอกจากนี้ยังมีเมืองสำคัญอื่น ๆ อีกอาทิมาร์ราคิช แทงเจียร์ ซาเล่ห์ แฟ็ส แม็กแน็สและ วัจด้า ในทางประวัติศาสตร์โมร็อกโกเป็นประเทศอำนาจนำภูมิภาคมีความเป็นอิสระและไม่ได้ถูกยุ่งเกียวหรือรุกรานโดยเพื่อนบ้านตั้งแต่สุลต่าน โมเลย์ อิดริส ที่ 1ก่อตั้งรัฐโมร็อกโกครั้งแรกใน พ.ศ. 1332 ประเทศถูกปกครองโดยระบบราชวงศ์และเจริญสุดขีดในช่วงราชวงศ์อัลโมราวิดและราชวงศ์อัลโลฮัดซึ่งครอบครองส่วนหนึ่งของคาบสมุทรไอบีเรียและแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ ราชวงศ์มารีนิดและราชวงศ์ซาดีได้ยืนหยัดต่อต้านการรุกร่านจากต่างประเทศ อีกทั้งโมร็อกโกเป็นประเทศในแอฟริกาเหนือประเทศเดียวที่เลี่ยงการยึดครองจากจักรวรรดิออตโตมันได้ ราชวงศ์อเลาอัวซึ่งปกครองประเทศอยู่ในปัจุบันนั้นขึ้นมามีอำนาจในโมร็อกโกตั้งแต่ พ.ศ. 2174 ใน พ.ศ. 2455 โมร็อกโกถูกแบ่งเป็นโมร็อกโกในอารักขาของฝรั่งเศส โมร็อกโกในอารักขาของสเปนกับเขตสากลในแทนเจียร์และกลับมาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2499 วัฒนธรรมชาวโมร็อกโกจะเป็นแบบผสมผสานตามอิทธิพลของเบอร์เบอร์ อาหรับ แอฟริกาตะวันตกและยุโรป ไซเบอร์จายา
ไซเบอร์จายา () เป็นเมืองในประเทศมาเลเซีย อยู่ทางใต้ของกัวลาลัมเปอร์ ทางทิศตะวันตกของปูตราจายา เหตุผลที่ตั้งชื่อเมืองเช่นนี้ เพราะไซเบอร์จายาเป็นเสมือนเมืองแห่งโลกของไซเบอร์ (Cybercity) เนื่องจากเป็นที่ตั้งของอุตสาหกรรมด้านสื่อผสม (หรือมัลติมีเดีย) ศูนย์การค้นคว้าและวิจัย (R&D Centers) มหาวิทยาลัยมัลติมีเดีย และสำนักงานใหญ่ด้านปฏิบัติงานของบริษัทนานาชาติที่ต้องการเข้ามาสร้างฐานผลิตหรือทำการค้าในมาเลเซียจากทั่วโลก ธงชาติมาเลเซีย
ในปี พ.ศ. 2506 ได้มีการปรับแก้แบบธงชาติให้เป็นแบบที่ปรากฏอยู่ในปัจจุบัน โดยเพิ่มแถบแดงสลับขาวเป็น 14 แถบ และรัศมีดาราแห่งสหพันธ์เป็น 14 แฉกเพื่อแทนรัฐในสหพันธ์ทั้ง 14 รัฐ เนื่องจากมาเลเซียได้รับเอารัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวะก์ และรัฐสิงคโปร์เข้าร่วมสหพันธ์ด้วย แม้ต่อมาสิงคโปร์จะแยกตัวเป็นเอกราชในปี พ.ศ. 2508 ก็ตาม แต่ริ้วธงและรัศมีของดาราแห่งสหพันธ์ยังคงมีจำนวนอยู่เท่าเดิม เนื่องจากได้เปลี่ยนความหมายของรัฐสุดท้ายจากรัฐสิงคโปร์เป็นรัฐบาลกลางที่กัวลาลัมเปอร์ซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ อันตานานารีโว
อันตานานารีโว () คือเมืองหลวงของประเทศมาดากัสการ์ ตั้งอยู่ในจังหวัดอันตานานารีโว มีประชากร 1,403,449 คน (จากการสำรวจเมื่อพ.ศ. 2544) เมดัน
เมดัน (, ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่บริเวณชายฝั่งด้านทิศเหนือของเกาะสุมาตรา เมดันเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 4 ของประเทศอินโดนีเซีย รองจากจาการ์ตา ซูราบายา และบันดุง และยังเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่อยู่นอกเกาะชวาด้วย ประเทศมาเลเซีย
ประเทศมาเลเซียมีปัญหาประชากรหลากหลายเชื้อชาติ ในอดีตเคยเกิดสงครามกลางเมืองเนื่องจากการกีดกันทางเชื้อชาติ ประเทศมาเลเซียประชากรส่วนใหญ่เป็นชาวมลายูร้อยละ 50.4 เป็นชาวภูมิบุตร (Bumiputra) คือบุตรแห่งแผ่นดิน รวมไปถึงชนดั้งเดิมของประเทศอีกส่วนหนึ่ง ได้แก่กลุ่มชนเผ่าในรัฐซาราวัก และรัฐซาบะฮ์มีอยู่ร้อยละ 11[5] ซึ่งตามรัฐธรรมนูญของมาเลเซียนั้น ชาวมลายูนั้นคือมุสลิม และอยู่ในกรอบวัฒนธรรมมลายู แต่ชาวภูมิบุตรที่ไม่ใช่ชาวมลายูนั้น มีจำนวนกว่าครึ่งของประชากรในรัฐซาราวัก (ได้แก่ชาวอิบัน ร้อยละ 30) และร้อยละ 60 ของประชากรรัฐซาบะฮ์ (ได้แก่ชาวกาดาซัน-ดูซุน ร้อยละ 18 และชาวบาเจา ร้อยละ 17)[5] นอกจากนี้ยังมีชนพื้นเมืองดั้งเดิมของคาบสมุทรมลายูอีกกลุ่มหนึ่ง คือ โอรัง อัสลี มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด เกิดที่รัฐเกอดะฮ์ (ไทรบุรี) วันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2468 เป็นนายกรัฐมนตรีที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคนหนึ่งของมาเลเซีย ภายใต้พรรครัฐบาลที่เขาจัดตั้งขึ้นรวมระยะเวลาทั้งสิ้น 22 ปี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2524 จนถึง พ.ศ. 2546 ทำให้เขาเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในวาระที่นานที่สุดของมาเลเซีย เขาจบคณะแพทยศาสตร์จากมหาวิทยาลัยมาลายา ประเทศมาเลเซีย เมื่อ พ.ศ. 2498 ทำงานเป็นแพทย์ได้ 2 ปี ก่อนลาออกจากราชการ สมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่รัฐบ้านเกิด เป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรอยู่ 14 ปี ก่อนที่จะเข้าสู่รัฐสภาในปี พ.ศ. 2507 เขาทำหน้าที่อยู่ระยะนึงก่อนที่จะสูญเสียตำแหน่ง ส.ส ที่บ้านเกิดของเขาเอง หลังจากนั้น มาฮาดีร์ก็ถูกไล่ออกจากพรรคพันธมิตรอัมโนเมื่อ พ.ศ. 2512 เมื่ออับดุล ราซัก ฮุซเซน เข้ารับตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แล้วกลับมาในพรรคอัมโนอีกครั้งหลังจากที่อับดุล ราซัก ฮุซเซน ลาออก และหลังจากนั้นก็ได้รับเลื่อนตำแหน่งให้เป็นรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2519 และต่อมาก็ได้รับเลือกให้เป็นรองนายกรัฐมนตรี และต่อมาในปี พ.ศ. 2524 มาฮาดีร์ก็ได้เข้าพิธีสาบานตนเป็นนายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย หลังจากการลาออกของฮุซเซน อน ถือเป็นการเปิดฉากเริ่มต้นการเป็นนายกรัฐมนตรีที่อยู่ในตำแหน่งที่นานที่สุดของมาเลเซีย ยกยาการ์ตา
การสนับสนุนของเมืองยกยาการ์ตามีความสำคัญในการรวมชาติ ในระหว่างสงครามเรียกร้องเอกราชอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1945-1949 เมืองยกยาการ์ตาได้รับการตั้งให้เป็นเมืองหลวงในระหว่างปี 1945 ถึง 1948 ก่อนจะย้ายเมืองหลวงไปที่จาการ์ตา 
ลักษณะภูมิอากาศของยกยาการ์ตาเป็นแบบมรสุมเขตร้อน โดยช่วงฤดูฝนจะเริ่มตั้งแต่เดือนตุลาคมจนถึงเดือนมิถุนายน ช่วงฤดูแล้วจะเริ่มตั้งแต่เดือนกรกฎาคมจนถึงเดือนกันยายน ธงชาติมาเลเซีย
at Flags of the World เสือโคร่ง
ในมาเลเซีย ได้ใช้เสือโคร่งเป็นตราแผ่นดินและสัญลักษณ์ของประเทศ โดยทีมฟุตบอลทีมชาติมาเลเซียก็ได้รับฉายาว่า "เสือเหลือง" ด้วยเช่นกัน[11] รัฐกลันตัน
กลันตัน (; มลายูปัตตานี: "กลาแต") เป็นหนึ่งในสิบสามรัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย มีชื่อเฉลิมเกียรติเป็นภาษาอาหรับว่า "ดารุลนาอิม" ("ถิ่นที่อยู่ที่สวยงาม") เมืองหลวงและเมืองของเจ้าผู้ครองประจำรัฐคือโกตาบารู (Kota Bharu) ปาลู
ปาลู () เป็นนครแห่งหนึ่งบนเกาะซูลาเวซีและเมืองหลักของจังหวัดซูลาเวซีกลาง ประเทศอินโดนีเซีย ตั้งอยู่ห่างจากกรุงจาการ์ตาไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 1,650 กิโลเมตร (1,030 ไมล์) ที่ปากน้ำปาลูบริเวณอ่าวแคบและยาวแห่งหนึ่ง เนื่องจากมีทำเลที่ตั้งอยู่ระหว่างสันเขา เมืองนี้จึงมีภูมิอากาศแห้งผิดปกติ จากสำมะโน พ.ศ. 2553 ปาลูมีประชากรประมาณ 336,300 คน (ไม่รวมผู้ที่อาศัยอยู่ในอำเภอข้างเคียง) ในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 เมืองได้รับความเสียหายอย่างหนักจากแผ่นดินไหวและสึนามิ ซึ่งส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บและผู้เสียชีวิตจำนวนมากภายในเวลาสองวัน ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน
ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน ปูตรา อัล-ฮัจ อิบนี อัลมาร์ฮุม ซุลตัน อับดุล ฮามิด ฮาลิม ชะฮ์ที่ 2 () หรือ ตุนกู อับดุล ระฮ์มัน (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2533) เป็นผู้นำการเรียกร้องเอกราชและนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย ได้รับยกย่องเป็นบิดาแห่งประเทศมาเลเซียหรือ Bapa of Malaysia  มาเลเซียเชื้อสายไทย
ในสมัยยุคล่าอาณานิคม เพื่อรักษาเอกราชชนชั้นปกครองไทยได้ยอมเซ็นสนธิสัญญายกไทรบุรี ปะลิส กลันตัน ตรังกานู เประก์ตอนบนให้สหราชอาณาจักร ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2451 หรือเมื่อ 100 ปีก่อน คิดเป็นพื้นที่ที่เสียในครั้งที่ 13 ประมาณ 52,100 ตารางกิโลเมตร ปัจจุบันคนไทยที่นับถือศาสนาพุทธมีอิสรภาพในการคงรักษาประเพณีและวัฒนธรรมเอาไว้อย่างเหนียวแน่น มีโรงเรียนสอนภาษาไทยและพระพุทธศาสนา
โดยประเทศไทยเสียดินแดนดังกล่าว แต่ชาวไทยในหัวเมืองมลายูทั้ง 4 เมือง ยังคงตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นั่นนับตั้งแต่อังกฤษยึดครองมาเลเซียจนกระทั่งมาเลเซียได้รับเอกราชจนถึงปัจจุบันโดยเฉพาะในเกอดะฮ์มี 11 เขต 27 หมู่บ้าน มีวัด 50 วัดมีชาวไทยไม่ต่ำกว่า 50,000 คน เดิมทีชาวไทยไม่มีสถานะเป็นภูมิบุตร โดยมีสิทธิ์ครองดินเป็นของตนเอง มีสิทธิ์ขายที่ดินให้แก่ผู้อื่นได้แต่ผู้ซื้อต้องเป็นชาวมลายู ชาวไทยด้วยกันไม่มีสิทธิ์ซื้อขายที่ดินไม่ว่าเป็นของชาวไทยหรือของชาวมาเลเซีย อีกประการหนึ่งเจ้าของที่ดินต้องเป็นเกษตรกรชาวไทยและมีบัตร Regence Patanian Orang Orang Siam ทางการมาเลเซียจึงยอมรับว่าชาวไทยเป็นเกษตรกรเจ้าของที่ดินและไม่ประสงค์กลับเข้าไปอยู่ในประเทศไทย ส่วนชาวไทยบางส่วนก็ได้กลับประเทศไทยแล้วแต่หากมีกิจกรรมบางอย่างก็จะกลับมาและหลังจากนั้นก็จะกลับประเทศไทยตามเดิม โดยปัจจุบันชายมาเลเซียเชื้อสายไทยได้รับสถานะภูมิบุตรแล้ว บูกิตบินตัง
บูกิตบินตัง (Bukit Bintang) หรือ บินตังวอล์ก หรือ สตาร์ฮิล เป็นชื่อย่านช้อปปิ้งและบันเทิง ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย รวมถึงถนนที่วิ่งผ่าน จาลันบูกิตบินตัง (Jalan Bukit Bintang) เป็นสถานที่ที่รวบรวมร้านค้าเด่น ๆ ของกัวลาลัมเปอร์ เป็นแหล่งช้อปปิ้ง คาเฟ่ คลับ ร้านค้า ห้างสรรพสินค้า และร้านขายสินค้าเฉพาะอย่างอยู่มากมาย บริเวณนี้จึงเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยว และคนในท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหนุ่มสาว รัฐมะละกา
เมื่อราว พ.ศ. 1800 เจ้าชายปรเมศวร (PARAMASWARA)ได้ทรงอพยพออกจากปาเล็มบัง เหตุเนื่องด้วยการรุกรานจากอาณาจักรมัชปาหิต ซึ่งก่อนที่จะมาถึงมะลากานั้น เจ้าชายปรเมศวรได้เข้าไปตั้งเมืองอยู่ที่ตูมาซิก(TUMASIK)หรือเตมาเซก หรือสิงคโปร์ในปัจจุบัน แต่เนื่องด้วยในตอนนั้นตูมาซิก ตกอยู่ใต้อำนาจของสยาม ส่งผลให้เกิดความขัดแย้งกับสยามและเจ้าชายองค์นี้จึงต้องออกเดินทางออกมา จนมาถึงที่มะละกา มาสร้างเมืองใหม่ที่นี่และกลายเป็นจักรวรรดิการค้าที่ยิ่งใหญ่ในอีก 200 ปีต่อมา และเป็นแหล่งแรกที่ศาสนาอิสลามเข้าสู่มาเลเซียผ่านทางพ่อค้ามุสลิมอินเดียที่มาจากปาไซ และเปลี่ยนการปกครองมาเป็นระบอบสุลต่าน ประเทศมาเลเซีย
มะละกาเป็นเมืองท่าสำคัญ ก่อตั้งขึ้นประมาณ ค.ศ. 1400 ตั้งอยู่บนช่องแคบมะละกาซึ่งคร่อมเส้นทางการค้าสำคัญทางทะเลจากตะวันออกสู่ตะวันตก ระหว่างสองเมืองสำคัญอย่างจีนกับอินเดีย ถือเป็นท่าเรือที่ดีเพราะไม่มีป่าโกงกาง น้ำลึกพอให้เรือเทียบท่าและมีเกาะสุมาตราเป็นที่กำบังพายุ รายชื่อขบวนการแบ่งแยกดินแดนปัตตานี
ตามข่าวของทางการไทย เชื่อว่าองค์กรนี้มีที่ตั้งอยู่ในรัฐตรังกานู มาเลเซีย ไม่ทราบรูปแบบที่ชัดเจน แต่มีบทบาทในการก่อการร้าย โดยเฉพาะการก่อวินาศกรรมในเมือง รายงานข่าวของ Jane Intelligence Review ระบุว่า ผู้นำขององค์กรนี้มีความสัมพันธ์กับขบวนการก่อการร้ายในมาเลเซีย คือ กุมปูลัน มีลีตัน มาเลเซีย (Kumpulan Militan Malaysia; KMM) ซึ่งเป็นอดีตนักรบมูจาฮีดีนในอัฟกานิสถานด้วยกัน อาหารอีโปะฮ์
อาหารในเมืองอีโปะฮ์เป็นอาหารที่มีชื่อเสียงในมาเลเซีย เมืองอีโปะฮ์เป็นเมืองหลวงของรัฐเประก์และมีอาหารที่เป็นเอกลักษณ์ วัฒนธรรมอาหารของเมืองนี้ส่วนใหญ่เป็นอาหารของชาวจีนที่มีเชื้อสายกวางตุ้งและฮากกา มีอาหารมลายูและอินเดียที่มีชื่อเสียงในอีโปะฮ์ เช่น นาซิกันดาร์ กาแฟขาวอีโปะฮ์เป็นเครื่องดื่มที่มีชื่อเสียง เขตพิเศษยกยาการ์ตา
เขตพิเศษยกยาการ์ตา (; ; ) เป็นเขตพิเศษมีสถานะเท่าจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย ทางตอนใต้ของเกาะชวา อยู่ติดกับมหาสมุทรอินเดียทางทิศใต้ และมีพื้นที่ติดกับจังหวัดชวากลาง ปกครองโดยรัฐสุลต่านยกยาการ์ตา เขตพิเศษนี้เป็นดินแดนเดียวที่ได้การยอมรับอย่างเป็นทางการว่าเป็นราชาธิปไตยจากรัฐบาลอินโดนีเซีย มีเมืองหลวงคือ ยกยาการ์ตา ที่เป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจ จังหวัดยะลา
ยะลา เป็นจังหวัดในภาคใต้ของประเทศไทย มีอาณาเขตติดต่อกับประเทศมาเลเซียยะลาเดิมเป็นท้องที่หนึ่งของเมืองปัตตานี ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้มีการปรับปรุงการปกครองใหม่เป็นการปกครองแบบเทศาภิบาลและได้ออกประกาศข้อบังคับสำหรับปกครอง 7 หัวเมือง รัตนโกสินทรศก 120 ซึ่งประกอบด้วยเมืองปัตตานี หนองจิก ยะหริ่ง สายบุรี ยะลา ระแงะ และรามัน ในแต่ละเมืองจะแบ่งเขตการปกครองเป็นอำเภอ ตำบล และหมู่บ้าน ต่อมาในปี พ.ศ. 2447 ประกาศจัดตั้งมณฑลปัตตานีขึ้นดูแลหัวเมืองทั้ง 7 แทนมณฑลนครศรีธรรมราช และยุบเมืองเหลือ 4 เมือง ได้แก่ ปัตตานี ยะลา สายบุรี และระแงะ ต่อมา พ.ศ. 2450 เมืองยะลาแบ่งเขตการปกครองเป็น 2 อำเภอ ได้แก่อำเภอเมืองยะลาและอำเภอยะหา ต่อมา พ.ศ. 2475 ได้มีการยกเลิกมณฑลปัตตานี และในปี พ.ศ. 2476 เมืองยะลาได้รับการเปลี่ยนแปลงฐานะเป็นจังหวัดยะลาตามพระราชบัญญัติราชอาณาจักรสยาม พ.ศ. 2476 เรื่อง การจัดระเบียบราชการบริหารส่วนภูมิภาค ออกเป็นจังหวัด เป็นอำเภอ และให้มีข้าหลวงประจำจังหวัด และกรมการจังหวัดเป็นผู้บริหารราชการ  การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2561
นับเป็นความปราชัยครั้งประวัติศาสตร์สำหรับพรรครัฐบาลแนวร่วมแห่งชาติ ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลมาเลเซียมาตลอด 61 ปีนับแต่ประเทศได้รับเอกราชในปี 2500 และยังจะทำให้มาฮาดีร์ บิน โมฮามัดเป็นนายกรัฐมนตรีคนถัดไปของประเทศมาเลเซีย และเป็นหัวหน้ารัฐบาลอาวุโสที่สุดในโลกในวัย 92 ปี อย่างไรก็ดี เขาชี้ว่าจะเปิดทางให้ผู้นำฝ่ายค้าน อันวาร์ อิบราฮิม ที่กำลังถูกจำคุกโดยจะขอพระราชทานอภัยโทษให้ นาจิบ ราซัก
ในปี 2552 หลังจากที่พึ่งเข้ารับตำแหน่งใหม่ ๆ รัฐบาลของราซัก ได้จัดตั้งกองทุนความมั่งคั่งแห่งชาติที่ชื่อว่า 1Malaysia Development Berhad หรือกองทุน 1MDB ขึ้น โดยเป็นกองทุนของรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นมาเพื่อแสวงหากำไรโดยเฉพาะ รัฐบาลของราซักแถลงว่ากองทุนนี้จะทำให้กรุงกัวลาลัมเปอร์เป็นศูนย์กลางทางการเงินของภูมิภาค และหวังให้มาเลเซียเป็นประเทศรายได้สูงภายในปี 2563 อย่างไรก็ตาม กองทุนความมั่งคั่งแห่งชาตินี้แตกต่างจากกองทุนความมั่งคั่งฯของประเทศอื่นๆ คือใช้เงินกู้แทนที่จะเป็นเงินจากทุนสำรองเงินตราระหว่างประเทศ กองทุนนี้ได้กู้ยืมเงินจากต่างประเทศและสร้างหนี้มหาศาลแก่รัฐบาลมาเลเซีย โดยยอดหนี้ในปี 2558 คิดเป็นมูลค่ากว่า 4.2 หมื่นล้านริงกิต กวนตัน
กวนตัน (Kuantan) เป็นเมืองหลวงของรัฐปะหัง รัฐที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของมาเลเซีย เมืองตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำกวนตัน อยู่ทางทิศตะวันออกของรัฐปะหัง
เป็นเมืองใหญ่อันดับ9ของมาเลเซีย ทวีปเอเชีย
เมืองที่เป็นศูนย์กลางของพาณิชยกรรมของภูมิภาคนี้ คือ สิงคโปร์ กัวลาลัมเปอร์ กรุงเทพมหานคร และจาการ์ตา เป็นต้นในปัจจุบัน ทุกประเทศได้ขยายน่านน้ำเศรษฐกิจจำเพาะจาก 12 ไมล์ทะเล เป็น 200 ไมล์ทะเล ทำให้จับสัตว์น้ำได้มากขึ้น แต่การจับสัตว์น้ำในปริมาณที่มากเกินไปอาจทำให้เสียสมดุลทางธรรมชาติ ในปัจจุบัน ประเทศไทยเป็นประเทศที่จับปลาได้มากเป็นอันดับ 1 ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รองลงมา คือ อินโดนีเซียและมาเลเซีย ตามลำดับ การขนส่งในประเทศมาเลเซีย
ประเทศมาเลเซียมีท่าอากาศยานนานาชาติทั้งหมด 5 แห่ง สายการบินหลักคือ มาเลเซียแอร์ไลน์ ส่วนทางรถไฟในมาเลเซียนั้น ครอบคลุมระยะทาง 1798 กิโลเมตร ในกัวลาลัมเปอร์จะมีระบบรถไฟฟ้าโมโนเรลและรถไฟฟ้ารางเบา รัฐเกอดะฮ์
เกอดะฮ์ (Malay: Kedah, قدح) หรือ ไทรบุรี[3][4] มีชื่อเฉลิมเมืองเป็นภาษาอาหรับว่า ดารุลอามัน ("ถิ่นที่อยู่แห่งสันติภาพ") เป็นรัฐหนึ่งในประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของมาเลเซียตะวันตก ครอบคลุมขนาดเนื้อที่ 9,425 ตารางกิโลเมตร ประกอบด้วยพื้นที่บนแผ่นดินใหญ่มีลักษณะเป็นพื้นที่ราบใช้สำหรับปลูกข้าว รวมทั้งเกาะลังกาวี มีรี
มีรี (ยาวี: ; ) เป็นนครชายทะเลทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐซาราวะก์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้ชายแดนประเทศบรูไน บนเกาะบอร์เนียว เมืองมีพื้นที่ 997.43 ตร.กม. ห่างจากเมืองกูชิงทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 798 กม. และห่างจากเมืองโกตากีนาบาลูทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 329 กม. มีรีเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐซาราวะก์ มีประชากร 234,541 คน เอเชียตะวันออกเฉียงใต้
* ฝ่ายบริหารของรัฐบาลมาเลเซียอยู่ที่เมืองปูตราจายา การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย
กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ประเทศสิงคโปร์ นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม กรุงจาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย มะละกา (เมือง)
มะละกา (; ) เป็นเมืองเอกของรัฐมะละกา ประเทศมาเลเซีย ในอดีตที่นี่เป็นเมืองท่าสำคัญที่เติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ เนื่องจากเป็นเส้นทางเดินเรือค้าขายระหว่างชาติตะวันตกและตะวันออก ต่อมามะละกาได้ตกเป็นอาณานิคมของชาติตะวันตกทั้งโปรตุเกส, เนเธอร์แลนด์ และอังกฤษ อาคารในมะละกาจึงมีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมท้องถิ่นกับเจ้าอาณานิคมนั้น ๆ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่น่าสนใจ  ชายแดนมาเลเซีย-ไทย
พรมแดนระหว่างประเทศนี้ได้ใช้ร่วมกันมาตั้งแต่ 1909 ระหว่างไทย (ซึ่งในตอนนั้นมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่าสยาม) กับอังกฤษซึ่งเริ่มเข้ามามีบทบาทในตอนเหนือของมาเลเซีย ซึ่งก็คือ เกอดะฮ์ (ไทรบุรี) กลันตัน ปะลิส และตรังกานูในช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 20 ในสมัยก่อนทั้งสี่รัฐนี้เคยอยู่ภายใต้การปกครองของสยามมาก่อน และเป็นรัฐพรมแดนระหว่างประเทศของมาเลเซีย ซึ่งได้แก่ (เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก) ปะลิส เกอดะฮ์ เประก์ และกลันตัน กับ 4 จังหวัดพรมแดนระหว่างประเทศของไทย (เรียงจากตะวันตกไปตะวันออก) คือ จังหวัดสตูล จังหวัดสงขลา จังหวัดยะลา และจังหวัดนราธิวาส ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 23 ค.ศ. 1984([[พ.ศ. 2527) ณ กรุง[[ลอสแอนเจลิส]] [[สหรัฐอเมริกา]]ระหว่างวันที่ [[28 กรกฎาคม]] – [[12 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2527]]  ศาสนาพุทธในประเทศมาเลเซีย
แต่เนื่องจากมีชาวไทยที่อาศัยอยู่ในสามรัฐทางภาคเหนือของมาเลเซีย ได้แก่ รัฐเกดะห์ รัฐกลันตัน และรัฐปะลิส เป็นเวลายาวนาน จนได้รับรองสถานะเทียบเท่าชาวมลายู แต่ชนชาวไทย จะแสดงถึงความเป็นไทย คือ ความเป็นพุทธเถรวาท ซึ่งมีพิธีกรรม และสถาปัตยกรรมทางศาสนาเหมือนกันกับชาวพุทธในประเทศไทย โดยมีชาวจีนให้ความอุปถัมภ์วัดทางการเงิน และช่วยเหลืองานต่างๆ ช่วงเทศกาลงานบุญ แต่ชาวไทยพุทธมีบทบาทในการดูแลศาสนามากกว่า เช่น การบวชของชาวไทยจะยาวนานกว่าชาวจีน จนสามารถแยกได้ว่า กลุ่มใดเป็นกลุ่มชาวไทย และชาวจีนในมาเลเซีย ส่วนวัดวาอารามของชาวสยามจะอยู่แถบชนบท มีสถาปัตยกรรมเป็นแบบไทย พิธีกรรมเป็นแบบชาวไทย คือเน้นการทำบุญเป็นหลัก ซึ่งผู้ที่จะบริจาคให้วัดจะเป็นชาวจีนโดยมาก ดังนั้นวัดไทยหลายๆวัดที่มีชาวจีนอุปถัมภ์จะมีรูปเคารพเจ้าแม่กวนอิม หรือเทพเจ้าจีน ไว้เพื่อยึดเหนี่ยวศรัทธาของชาวจีน ในแต่ละชุมชน จะมีสำนักสงฆ์ไว้ เพื่อให้เป็นที่พำนักของพระสงฆ์ ที่หมุนเวียนกันมาจำพรรษาโปรดญาติโยม แต่ที่วัดใหญ่จะมีพระสงฆ์ไม่ต่ำกว่า 5 รูป โดยพระสงฆ์ที่บวชนานๆ และพระสงฆ์ที่บวชระยะสั้นๆอยู่จำพรรษาในวัดนั้นๆ ชาวจีนส่วนมาก จะให้ความนับถือพระที่เก่งทางไสยศาสตร์ และสมุนไพร บางครั้งก็นิมนต์ไปประกอบพิธีทางศาสนาที่บ้านของตนที่จำเป็นต้องใช้งาย พรรคยุติธรรมประชาชน (มาเลเซีย)
พรรคยุติธรรมประชาชน (; ) เป็นพรรคการเมืองที่เป็นกลางในมาเลเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2546 โดยการรวมตัวระหว่างพรรคยุติธรรมแห่งชาติกับพรรคประชาชนมาเลเซีย หัวหน้าพรรคคือ วัน อาซิซะห์ วัน อิสมาอิล ภรรยาของอันวาร์ อิบราฮิม และมีสมาชิกสภาในสังกัดถึง 31 คน ใน พ.ศ. 2551 นโยบายของพรรคเน้นความยุติธรรมในสังคมและต่อต้านการฉ้อราษฎร์บังหลวง ต้องการให้เลิกนโยบายเศรษฐกิจใหม่ เน้นการให้การศึกษาที่ไม่เกี่ยวข้องกับชนชาติ และแก้ไขความไม่เท่าเทียมกันทางเชื้อชาติ
ใน พ.ศ. 2540 เศรษฐกิจของมาเลเซียได้รับผลกระทบจากวิกฤติเศรษฐกิจในเอเชีย รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง อันวาร์ อิบราฮิมได้เปลี่ยนรูปแบบทางเศรษฐกิจและเพิ่มอำนาจคณะกรรมการต่อต้านการ้อราษฎร์บังหลวง นายกรัฐมนตรีในขณะนั้นคือ มหาธีร์ โมฮัมหมัดไม่เห็นด้วยและปลดเขาออก ประเทศมาเลเซีย
สมเด็จพระราชาธิบดีเป็นประมุขอยู่ภายใต้รัฐธรรมนูญ มาจากการเลือกตั้งสุลต่าน 9 รัฐ ได้แก่ ยะโฮร์ ตรังกานู ปะหัง เซอลาโงร์ เกอดะฮ์ กลันตัน เนอเกอรีเซิมบีลัน เปรัก และปะลิส ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนขึ้นดำรงตำแหน่ง วาระละ 5 ปี ส่วนอีก 4 รัฐ คือ ปีนัง มะละกา ซาบะฮ์ และซาราวัก ไม่มีสุลต่านปกครอง มาเลเซียเชื้อสายไทย
การดำเนินกิจกรรมของสมาคมชาวพุทธเชื้อสายไทยในตอนเหนือประเทศมาเลเซียนั้นไม่เพียงดำเนินการทางด้านวัฒนธรรมอย่างเดียวแต่พยายามรวมกลุ่มเพื่อมีอำนาจางการเมืองด้วยเช่นกัน เช่นข้อเรียกร้องที่เป็นประเด็นสำคัญๆ และนำเสนอผ่านสมาคมไทยกลันตัน และสมาคมสยามมาเลเซียมายังรัฐบาลก็คือ การขอมีสิทธิเป็นบูมีปูเตอรา การขอมีพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุด (การขอมีพระพุทธรูปที่ใหญ่ที่สุดให้เป็นที่สักการะของชาวพุทธจากทั่วโลก ก็ถือเป็นประเด็นสำคัญ ปัจจุบันนี้ ประเทศมามาเลเซียมีพระพุทธรูปทรงนั่งที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับสองของโลกรองจากพระพุทธรูปทรงนั่งของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งพระพุทธรูปทรงนั่งในประเทศมาเลเซียจะประดิษฐานอยู่ที่วัดมัชฌิมาราม หมู่บ้านตือรือโบะ (Tereboh) อำเภอตุมปัต (Tumpat) รัฐกลันตัน (Kelantan) ผู้ที่เดินทางเข้าประเทศมาเลเซียจากฝั่งอำเภอตากใบ จังหวัดนราธิวาส ก็จะพบเห็น พระพุทธรูปดังกล่าวทางด้านซ้ายมือห่างจากเปิงกาลันกุโบร์ (Pengkalan Kubor) ริมฝั่งแม่น้ำตรงกันข้ามอำเภอตากใบประมาณ 5 - 8 กิโลเมตร) ให้เป็นที่สักการบูชาของชาวพุทธจากทั่วโลก การขอแก้ไขให้มีการระบุชื่อของกลุ่มชาติพันธุ์ชาวไทยในแบบฟอร์มการขอเข้ามหาวิทยาลัยของรัฐ การขอประกาศวัฒนธรรมไทยเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมแห่งชาติ การขอประกาศวันสงกรานต์เป็นวันหยุดราชการ การขอมีสิทธิในกองทุนช่วยเหลือด้านการศึกษาและด้านการประกอบทางธุรกิจ ตลอดจนการขอมีสิทธิเป็นสมาชิกของพรรคอัมโน (UMNO) มาเลเซียตะวันออก
มาเลเซียตะวันออก () เป็นภูมิภาคหนึ่งของมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว มีชายแดนติดต่อกับอินโดนีเซียและบรูไน และมีทะเลจีนใต้กั้นอยู่ระหว่างมาเลเซียตะวันออกและมาเลเซียตะวันตก มาเลเซียตะวันออกเป็นที่ตั้งของรัฐและดินแดนสหพันธ์ 3 แห่ง ได้แก่ รัฐซาบะฮ์ รัฐซาราวะก์ และดินแดนสหพันธ์ลาบวน ประเทศมาเลเซีย
อนึ่ง เมื่อวันที่ 3–7 มีนาคม พ.ศ. 2555 รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมมาเลเซียและผู้บัญชาการทหารสูงสุดมาเลเซียเดินทางเยือนไทยอย่างเป็นทางการ เพื่อเข้าร่วมพิธีเปิดงานแสดงอาวุธยุทโธปกรณ์ทางทหารและเทคโนโลยีด้านการรักษาความปลอดภัยประจำปี พ.ศ. 2555 ซึ่งจัดขึ้นที่ศูนย์แสดงสินค้าและการประชุมอิมแพค เมืองทองธานี และเมื่อวันที่ 17–19 เมษายน พ.ศ. 2555 รองผู้บัญชาการทหารบกและผู้แทนระดับสูงจากกระทรวงกลาโหมได้เดินทางเยือนมาเลเซียเพื่อเข้าร่วม Defence Services Asia – DSA 2012) ครั้งที่ 13 และมาเลเซียได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมคณะกรรมการระดับสูงไทย–มาเลเซีย (HLC) ครั้งที่ 28 ระหว่างวันที่ 14–16 พฤษภาคม 2555 ที่กัวลาลัมเปอร์ โดยมีผู้บัญชาการทหารสูงสุดของทั้งสองฝ่ายเป็นประธานร่วม มะนิลา
มะนิลา (; ) เป็นเมืองหลวงของประเทศฟิลิปปินส์ ตั้งอยุ่บนชายฝั่งตะวันออกของอ่าวมะนิลา (Manila Bay) บนเกาะลูซอนซึ่งเป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดและตั้งอยู่ทางเหนือสุดของฟิลิปปินส์ บางส่วนของเมืองมีความยากจน อย่างไรก็ดี มะนิลาเป็นเมืองที่มีชนชาติรวมกันอยู่มากมาย และเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ วัฒนธรรม การศึกษา และอุตสหากรรมของประเทศ มะนิลาคือศูนย์กลางของเขตมหานครที่มีประชากรมากกว่า 10 ล้านคน เขต "เมโทรมะนิลา" (Metro Manila) เป็นมหานครที่ใหญ่กว่า ประกอบด้วยเมืองและเทศบาล 17 แห่ง เฉพาะเมืองมะนิลาเองเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับ 2 มีประชากรประมาณ 1.5 ล้านคน เมืองเดียวที่มีประชากรมากกว่าคือเมืองเกซอนซิตี (Quezon City) ชานเมืองและอดีตเมืองหลวง มะนิลาตั้งอยูที่ 14°35' เหนือ 121°0' ตะวันออก  วันมาเลเซีย
การตั้งมาเลเซียเป็นไปได้ผ่านการประกาศใช้ร่างพระราชบัญญัติมาเลเซีย ต่อรัฐสภามาเลเซียเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 และได้รับพระบรมราชานุญาตจากยังดีเปอร์ตวนอากงเมื่อวันที่ 29 สิงาหคม ค.ศ. 1963 มัสยิดปูตรา
มัสยิดปูตรา () เป็นมัสยิดที่สำคัญในปูตราจายา ประเทศมาเลเซีย มัสยิดเริ่มก่อสร้างเมื่อปี 1997 จนแล้วเสร็จอีก 2 ปีถัดมา ตั้งอยู่ข้างกับเปอร์ดานาปูตรา ซึ่งเป็นทำเนียบรัฐบาลของมาเลเซีย และทะเลสาบปูตราจายา ทะเลสาบที่สร้างโดยมนุษย์ ด้านหน้าของมัสยิดยังมีจตุรัสที่ประดับด้วยธงแต่ละรัฐของมาเลเซีย ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซียมีต้นกำเนิดมาจากอาณาจักรมลายูหลายอาณาจักรที่ปรากฏในพื้นที่ แต่ตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 24 เป็นต้นมา อาณาจักรเหล่านั้นก็ทยอยขึ้นตรงต่อจักรวรรดิบริเตน โดยอาณานิคมกลุ่มแรกของบริเตนมีชื่อเรียกรวมกันว่านิคมช่องแคบ ส่วนอาณาจักรมลายูที่เหลือกลายเป็นรัฐในอารักขาของบริเตนในเวลาต่อมา ดินแดนทั้งหมดในมาเลเซียตะวันตกรวมตัวกันเป็นครั้งแรกในฐานะสหภาพมาลายาในปี พ.ศ. 2489 มาลายาถูกปรับโครงสร้างเป็นสหพันธรัฐมาลายาในปี พ.ศ. 2491 และได้รับเอกราชเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2500 มาลายารวมกับบอร์เนียวเหนือ ซาราวัก และสิงคโปร์เป็นมาเลเซียเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2506 แต่ไม่ถึงสองปีถัดมา คือในปี พ.ศ. 2508 สิงคโปร์ก็ถูกขับออกจากสหพันธ์[1] จอร์จทาวน์ (ปีนัง)
ปีนัง (เรียกเฉพาะไทย) หรือ จอร์จทาวน์ (; เดิมสะกดว่า Georgetown; ; ) มีชื่อเป็นภาษามลายูว่า ตันจุง () เป็นเมืองเอกของรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะปีนัง มะนิลา
มะนิลามีพื้นที่กว้างประมาณ 38.55 ตารางกิโลเมตร นับเป็นเมืองหลวงที่มีพื้นที่กว้างขวางน้อยที่สุดในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ประเทศอินโดนีเซีย
ประเทศอินโดนีเซียมีเกาะหลัก 5 เกาะคือ นิวกินี, ชวา, กาลีมันตัน, ซูลาเวซี และสุมาตรา เกาะที่ใหญ่ที่สุดคือเกาะสุมาตรา ส่วนเกาะชวาเป็นเกาะที่เล็กที่สุดในบรรดาเกาะหลักทั้ง 5 เกาะ แต่ประมาณร้อยละ 60 ของประชากรกว่า 200 ล้านคนอาศัยอยู่บนเกาะนี้และเป็นที่ตั้งกรุงจาการ์ตาซึ่งเป็นเมืองหลวง หมู่เกาะเหล่านี้อยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ระหว่างมหาสมุทรอินเดียกับมหาสมุทรแปซิฟิก ชายฝั่งของประเทศอินโดนีเซียยาวประมาณ 2,600 กิโลเมตร และมีพรมแดนติดกับประเทศมาเลเซีย ปาปัวนิวกีนี และติมอร์-เลสเต มิสแกรนด์มาเลเซีย
ผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซียคนแรก คือ Michelle Madeleine Moey จากรัฐปีนัง และได้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2013 ซึ่งถือว่าเป็นการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันลแนลครั้งแรก ส่วนผู้ดำรงตำแหน่งมิสแกรนด์มาเลเซียคนปัจจุบัน คือ  Ranmeet Jassal จากรัฐเซอลาโงร์ ซึ่งได้รับตำแหน่งการแต่งตั้งจากผู้อำนวยการกองประกวดฯ ให้ดำรงมิสแกรนด์มาเลเซีย 2016 เพื่อให้เข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2016 ณ เมืองลาสเวกัส ประเทศสหรัฐอเมริกา สาธารณรัฐบังซาโมโร
สาธารณรัฐบังซาโมโร (Bangsamoro Republik) หรือชื่อเป็นทางการว่าสหสหพันธรัฐแห่งสาธารณรัฐบังซาโมโร (United Federated States of Bangsamoro Republik; UFSBR) เป็นรัฐที่ไม่ได้รับการรับรองอายุสั้นที่แยกตัวออกมาจากฟิลิปปินส์ นูร์ มีซัวรี ประธานแนวร่วมปลดปล่อยแห่งชาติโมโร เป็นผู้ประกาศเอกราชของบังซาโมโรเมื่อ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ที่ตาลิเปา ซูลู และประกาศให้เมืองหลวงอยู่ที่ดาเวา ซิตี ตามคำประกาศของมีซัวรี เขตการปกครองประกอบด้วยเกาะบาสิลัน มินดาเนา ปาลาวัน ซูลูและตาวี-ตาวี และรวมถึงรัฐซาราวะก์และซาบะฮ์ของมาเลเซียด้วย สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลิล
สนามกีฬาแห่งชาติบูกิตจาลิล () ตั้งอยู่ที่บูกิตจาลิล, เมืองกัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย เป็นสนามกีฬาแห่งชาติของประเทศมาเลเซียมีความจุทั้งหมด 100,000 ที่นั่ง ก่อสร้างขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1992 และเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1998 ด้วยการใช้งบสนับสนุนจากรัฐบาลประเทศมาเลเซียที่เห็นความสำคัญและใส่ใจในด้านกีฬาของประเทศ.  ประเทศมาเลเซีย
ปัญหาทางเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศมาเลเซีย ได้แก่ การว่างงานและความยากจน โดยเฉพาะกลุ่มชาวมลายูในชนบท รัฐบาลจึงพยายามพัฒนาที่ดินและสร้างสิ่งอำนวยความสะดวก เช่น ถนนหนทาง โรงเรียน สถานพยาบาล ระบบชลประทาน แต่ก็ช่วยแก้ปัญหาได้ระดับหนึ่งเท่านั้น ในขณะที่ชาวจีนซึ่งถือว่าเป็นคนมาอยู่ใหม่ ไม่ใช่เจ้าของที่กลับขยันขันแข้ง เข้ามาหักร้างถางพง และมีฐานะทางเศรษฐกิจดีกว่าชาวมลายูที่อยู่มาก่อน ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจระหว่างชาวมลายูกับชาวจีนขณะนั้น ทำให้บางคนถึงกับคิดว่าในอนาคตชาวจีนจะควบคุมประเทศ ในขณะที่ชาวมลายูจะถูกไล่เข้าป่าดงดิบซึ่งถือเป็นส่วนหนึ่งที่นำไปสู่ความขัดแย้งทางเชื้อชาติ มาเลเซียเชื้อสายไทย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทยเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีเชื้อสายเดียวกับชาวไทยในประเทศไทย เชื่อกันว่าอพยพเข้าสู่ดินแดนมลายูตั้งแต่ 300-500 ปีมาแล้ว โดยเป็นช่วงที่ไทยล่าอาณานิคมไปถึงปะหัง ผู้ที่ติดตามกองทัพสยามจึงเข้าไปอยู่อย่างกระจัดกระจาย โดยในสมัยพระบรมไตรโลกนาถแห่งกรุงศรีอยุธยาตั้งเมืองชัยนครขึ้นใหม่ เมื่อไทยยกไปตีมะละการะหว่าง พ.ศ. 1998-2003 จึงเรียกว่าเมืองไชยบุรีและมีราษฎรทางหัวเมืองเหนืออพยพมาอยู่กันมาก จึงออกเสียงแบบสำเนียงเหนือเป็นไซบุรี ต่อมาปี พ.ศ. 2067 เมืองไชยบุรีได้ตกเป็นเมืองขึ้นของอาเจะห์ซึ่งอยู่ทางตอนเหนือของเกาะสุมาตรา ประชากรจึงได้หันไปนับถือศาสนาอิสลามเป็นจำนวนมาก แต่ก็ยังมีคนที่นับถือศาสนาพุทธจำนวนมากเช่นเดียวกัน ต่อมาในสมัยสมเด็จพระเจ้าปราสาททองในราว พ.ศ. 2173 จึงได้เมืองไชยบุรีกลับมาตามเดิม ช่วงรัตนโกสินทร์ตอนต้นก็ยังเขียนชื่อเป็นไซบุรีอยู่ ภายหลังจึงเขียนเป็น ไทรบุรี  การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2556
ประเทศมาเลเซียจัดการเลือกตั้งทั่วไปขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม 2556 หลังนายกรัฐมนตรีประกาศยุบสภาผู้แทนราษฎรเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2556 โดยมีการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร และสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐ 12 จาก 13 รัฐ (ยกเว้นรัฐซาราวะก์) หลังธรรมเนียมปฏิบัติที่เริ่มตั้งแต่ปี 2547 ให้จัดการเลือกตั้งเหล่านี้พร้อมกัน  รัฐปะหัง
เมืองหลวงของรัฐคือกวนตัน (Kuantan) ส่วนเมืองของเจ้าผู้ครองตั้งอยู่ที่ปกัน (Pekan) เมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่ กัวลาลีปิส เตเมร์โละห์ และรีสอร์ตเชิงเขาที่ที่สูงเกินติง ที่สูงจาเมรอน และเฟรเซอส์ฮิลล์  มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370
มาเลเซียแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 370 (MH370) เป็นเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศที่สูญหายเมื่อวันที่ 8 มีนาคม 2557 ระหว่างบินจากท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ไปท่าอากาศยานนานาชาติปักกิ่ง ประเทศจีน เที่ยวบินดังกล่าวติดต่อด้วยเสียงครั้งสุดท้ายกับศูนย์ควบคุมจราจรทางอากาศเมื่อเวลา 01:19 MYT ของวันที่ 8 มีนาคม (17:19 UTC ของวันที่ 7 มีนาคม) ขณะบินเหนือทะเลจีนใต้ไม่ถึงชั่วโมงหลังนำเครื่องขึ้น อากาศยานหายจากจอเรดาร์ของผู้ควบคุมจราจรทางอากาศเมื่อเวลา 01:22 MYT เรดาร์ทหารของมาเลเซียยังติดตามอากาศยานขณะที่เครื่องเบี่ยงจากเส้นทางการบินตามแผนและข้ามคาบสมุทรมลายู เครื่องพ้นรัศมีของเรดาร์ทหารมาเลเซียเมื่อเวลา 02:22 ขณะบินเหนือทะเลอันดามัน ห่างจากปีนังทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศมาเลเซียไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 200 ไมล์ทะเล (370 กิโลเมตร) อากาศยานดังกล่าว ซึ่งเป็นโบอิง 777-200 อีอาร์ บรรทุกสมาชิกลูกเรือชาวมาเลเซีย 12 คน และผู้โดยสาร 227 คนจาก 15 ชาติ กัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์ (Malay: Kuala Lumpur, อักษรยาวี: كوالا لومڤور, ออกเสียงตามภาษามลายูว่า กัวลาลุมปูร์) เป็นเมืองหลวงของประเทศมาเลเซียและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศด้วย ภายในมาเลเซียเอง กัวลาลัมเปอร์มักจะเรียกย่อ ๆ ว่า KL มาเลเซียกีนี
มาเลเซียกีนี (Malaysiakini) เป็นเว็บไซต์ข่าวการเมืองของมาเลเซีย ตีพิมพ์ในภาษาอังกฤษ, มลายู และจีน นับตั้งแต่เปิดตัวใน ค.ศ. 1999 มาเลเซียกีนีก็ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นหนึ่งในสำนักข่าวอิสระชั้นนำในมาเลเซีย
มาเลเซียกีนีอ้างว่ามีผู้เข้าชม 160,000 คนต่อวัน และ 1.3 ล้านหน้าต่อเดือน ซึ่งเป็นจำนวนที่สูงสำหรับมาตรฐานมาเลเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่านตวนกู อับดุล ฮาลิม มูอัซซัม ชาห์
พระอัยกา Sultan Abdul Hamid Halim Shah มีบุตรหลายคน บุตรชายอีกคนหนึ่งคือ ตนกู อับดุล ราห์มาน (Tunku Abdul Rahman, 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2446 – 6 ธันวาคม พ.ศ. 2533) ซึ่งเกิดจากคุณหญิง เนื่อง นนทนาคร ( บุตรีของหลวงบุรานุรักษ์ (เกล็บ นนทะนาคร ) เจ้าเมืองนนทบุรีและหลานพระรามัญนนทเขตต์คดี ( เนียม นนทนาคร ) นายอำเภอปากเกร็ดคนแรก ) ซึ่งเป็นผู้นำการเรียกร้องเอกราช และนายกรัฐมนตรีคนแรกของประเทศมาเลเซีย ได้รับยกย่องเป็นบิดาแห่งประเทศมาเลเซียหรือ Bapa of Malaysia ผู้เจรจาให้อังกฤษคืนเอกราชให้มาเลเซีย และเป็นผู้เจรจาให้ชนชาติต่างๆ รวมกันเป็นชาติ ร่วมสร้างประเทศสหพันธ์มลายูด้วยกัน รวมทั้งยังเจรจาให้สุลต่านทั้ง 9 รัฐ สลับกันขึ้นเป็นประมุขของชาติ  ประเทศมาเลเซีย
มาเลเซียเป็นประเทศพหุชาติพันธุ์และพหุวัฒนธรรมซึ่งมีบทบาทอย่างมากในด้านการเมือง ประมาณครึ่งหนึ่งของประชากรทั้งหมดมีเชื้อสายมลายู โดยมีชนกลุ่มน้อยกลุ่มสำคัญคือ ชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน ชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดีย และชนพื้นเมืองดั้งเดิมกลุ่มต่าง ๆ รัฐธรรมนูญประกาศให้ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ แต่ก็ยังให้เสรีภาพในการนับถือศาสนาแก่ผู้ที่ไม่ใช่ชาวมุสลิม ระบบรัฐบาลมีรูปแบบคล้ายคลึงกับระบบรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ ระบบกฎหมายมีพื้นฐานอยู่บนระบบคอมมอนลอว์ ประมุขแห่งรัฐเป็นพระมหากษัตริย์หรือที่เรียกว่ายังดีเปอร์ตวนอากง ทรงได้รับเลือกจากบรรดาเจ้าผู้ครองรัฐในมาเลเซียตะวันตก 9 รัฐ โดยทรงดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี ส่วนหัวหน้ารัฐบาลคือนายกรัฐมนตรี ประเทศพม่า
พม่า[6] หรือ เมียนมา[7] (Burmese: မြန်မာ, [mjəmà], มฺยะหฺม่า) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐแห่งสหภาพพม่า หรือ สาธารณรัฐแห่งสหภาพเมียนมา (Burmese: ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်, [pjìdàuɴzṵ θàɴməda̯ mjəmà nàiɴŋàɴdɔ̀] ปหฺยี่เด่าง์ซุ ตัมมะดะ มฺยะหฺม่า ไหฺน่หฺงั่นด่อ) เป็นรัฐเอกราชในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพรมแดนติดกับอินเดีย บังกลาเทศ จีน ลาว และไทย หนึ่งในสามของพรมแดนพม่าที่มีความยาว 1,930 กิโลเมตรเป็นแนวชายฝั่งตามอ่าวเบงกอลและทะเลอันดามัน ด้วยพื้นที่ 676,578 ตารางกิโลเมตร ประเทศพม่าเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 40 ของโลก และใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ สำมะโนของประเทศในปี 2557 เผยว่าประเทศพม่ามีประชากรน้อยกว่าที่คาดการณ์ โดยมีบันทึกประชากร 51 ล้านคน มีเมืองหลวง คือ กรุงเนปยีดอ และนครใหญ่สุด คือ ย่างกุ้ง[1] วันมาเลเซีย
วันที่ 16 กันยายน เป็นวันหยุดราชการของสหพันธรัฐมาตั้งแต่ ค.ศ. 2010 มาเลเซียแอร์ไลน์
สายการบินนี้เริ่มเปิดให้บริการเมื่อปี พ.ศ. 2490 ในชื่อว่า มาลายันแอร์เวย์ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็นมาเลเซียนแอร์เวย์หลังจากมาเลเซียประกาศเอกราช และเมื่อสิงคโปร์ประกาศแยกตัวเป็นเอกราชจากมาเลเซีย สายการบินมาเลเซียนแอร์เวย์ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมาเลเซีย-สิงคโปร์แอร์ไลน์ ต่อมาเกิดปัญหาทางการเมืองระหว่างรัฐบาลของทั้งสองประเทศ ทำให้ทางสายการบินแยกตัวออกเป็น 2 บริษัท คือ มาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม และสิงคโปร์แอร์ไลน์ และในปี พ.ศ. 2530 มาเลเซียแอร์ไลน์ซิสเต็ม ก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็นมาเลเซียแอร์ไลน์หมายเลขเที่ยวบินของมาเลเซียแอร์ไลน์จะถูกแบ่งตามพื้นที่ของภูมิภาคต่างๆ โดยปกติแล้ว หมายเลขที่เป็นเลขคู่จะเป็นเที่ยวบินที่ออกจากมาเลเซีย ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 บันดาร์ เบรา
บันดาร์ เบรา หรือ เบรา ทาวน์ เป็นเมืองและเป็นเมืองหลวงของอำเภอเบรา รัฐปะหัง ประเทศมาเลเซีย รายพระนามพระมหากษัตริย์มาเลเซีย
พระอัครมเหสีในยังดีเปอร์ตวนอากง มีตำแหน่งเรียกว่า รายา ประไหมสุหรี อากง (; "ราจาเปร์ไมซูรีอากง")สมเด็จพระราชาธิบดี ตวนกู อับดุล ฮาลิม จากรัฐเกอดะฮ์ ทรงเป็นยังดีเปอร์ตวนอากงพระองค์แรกที่ทรงครองราชย์อีกเป็นครั้งที่ 2 และยังทรงเป็นยังดีเปอร์ตวนอากงที่พระชนมายุมากที่สุดอีกด้วย มิสแกรนด์มาเลเซีย
มิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 ( ) เป็นการประกวดนางงามระดับประเทศของมาเลเซีย ซึ่งถือเป็นการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซียครั้งแรก โดยการประกวดรอบสุดท้ายถูกจัดขึ้นในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2017 ณ ห้อง Grand Pacific Ballroom, ห้างสรรพสินค้า Evolve Concept Mall, , , รัฐเซอลาโงร์, ประเทศมาเลเซีย โดยผู้ชนะจำนวน 2 คนในการประกวดในครั้งนี้ คือ Sanjeda John จากรัฐซาบะฮ์ และ Sanjna Suri จากกัวลาลัมเปอร์ ซึ่งได้รับการส่งมอบตำแหน่งโดย Ranmeet Jassal – มิสแกรนด์มาเลเซีย 2016 และจะต้องเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล 2017 ในช่วงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2017 ที่ประเทศเวียดนาม และมิสอินเตอร์คอนติเนนตัล 2017 ที่ประเทศอินเดีย ตามลำดับ ประเทศอินโดนีเซีย
ปัจจุบันประเทศอินโดนีเซียแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 31 จังหวัด ([provinsi]error: {{lang}}: text has italic markup (help)), 2 เขตปกครองพิเศษ* ([daerah istimewa]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) และ 1 เขตนครหลวงพิเศษ** ([daerah khusus ibukota]error: {{lang}}: text has italic markup (help)) โดยมีเมืองหลวงหรือเมืองหลักของแต่ละจังหวัด ได้แก่ โกตาบารู
โกตาบารู (; มลายูปัตตานี: "วังใหม่") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศใกล้พรมแดนไทย เมดัน
ชนพื้นเมื่องดั้งเดิมของเมดันย้ายถิ่นฐานมาจากคาบสมุทรมลายู ประเทศมาเลเซียปัจจุบัน เมดันอยู่ภายใต้การปกครองของสุลต่านแห่งอาเจะฮ์ มีการพัฒนาจนเจริญรุ่งเรืองอย่างมาก
และในรัชสมัยปีที่สองของสุลต่าน Deli (ระหว่าง 1669-1698) เมดันเกิดมีสงครามขึ้น และมีการสู้รบกับกองทหารม้าจากอาเจะฮ์ จนทำให้เมดันขาดการเหลียวแลจากอาเจะฮ์ ไม่มีการพัฒนาเท่าที่ควร
จนถึงปี ค.ศ. 1860 มีการเข้ามาของชาวดัตช์ มีการริเริ่มเพาะปลูกยาสูบ จนทำให้เมดันเป็นเมืองสำคัญทางด้านเศรษฐกิจในภูมิภาค
ในปี 1918 เมดันได้กลายเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของจังหวัดสุมาตราเหนือ รัฐตรังกานู
เมืองชายฝั่งกัวลาเตอเริงกานู (Kuala Terengganu) ตั้งอยู่ที่ปากแม่น้ำตรังกานูเป็นทั้งเมืองหลวงของรัฐและเมืองของสุลต่าน และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐ อีโปะฮ์
อีโปะฮ์ () เป็นเมืองหลวงของรัฐเปรัก ประเทศมาเลเซีย อยู่ห่างจากกรุงกัวลาลัมเปอร์ไปทางทิศเหนือราว 200 กิโลเมตร (125 ไมล์) ตามเส้นทางด่วนสายเหนือ-ใต้ อีโปะห์ได้รับการพัฒนาเป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สำคัญในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 จากการตื่นตัวในการทำอุตสาหกรรมเหมืองดีบุก ด้านสถาปัตยกรรม เมืองมีห้องแถวจีนที่มีเอกลักษณ์แบบยุคอาณานิคม ประเทศมาเลเซีย
องค์กรที่มีอำนาจหน้าที่ด้านนิติบัญญัติของมาเลเซียคือรัฐสภา รัฐสภาจะทำหน้าพิจารณากฎหมายต่างๆ และทำการแก้ไขกฎหมายที่มีอยู่ รวมถึงตรวจสอบนโยบายของรัฐบาล กฎหมายต่างๆที่ออกโดยรัฐสภาของมาเลเซียประกอบด้วยสองสภาได้แก่ 1.เดวัน รักยัต (Dewan Rakyat) หรือสภาผู้แทนราษฎรมีสมาชิก 222 คนมาจากการเลือกตั้งทั่วไป โดยจะมีการเลือกตั้งทุก 5 ปี 2.เดวัน เนกรา (Dewan Negara) หรือวุฒิสภา มีสมาชิก 70 คน โดยเลือกตั้งสมาชิกก 26 คนมาจาก ทั้ง 13 รัฐ รัฐละ 2 คน ส่วนอีก 44 คนมาจากการแต่งตั้งโดย ยัง ดี-เปอร์ตวน อากง ภายใต้คำแนะนำของนายกรัฐมนตรี อยู่ในตำแหน่งคราวละ 3 ปี อำนาจทางการเมืองจะอยู่กับ เดวัน รักยัต ในขณะที่ เดวัน เนกรามีอำนาจยับยั้งกฎหมายต่างๆ ได้ เพื่อเป็ยการถ่วงดุลอำนาจซึ่งกันและกัน ศาสนาพุทธในประเทศมาเลเซีย
จากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ เชื่อกันว่าพระพุทธศาสนาได้แผ่สู่มาเลเซียตั้งแต่พุทธศตวรรษที่ 3 โดยนิกายเถรวาทซึ่งไม่แพร่หลายเท่าใดนัก ต่อมาในพุทธศตวรรษที่ 12 อิทธิพลของอาณาจักรศรีวิชัย จึงได้มีพุทธศาสนาแบบมหายาน แผ่ขยายมาถึงมาเลเซีย
พ.ศ. 1837 ภายใต้การปกครองของอาณาจักรสุโขทัยสมัยพ่อขุนรามคำแหงมหาราช ซึ่งแผ่อำนาจลงทางคาบสมุทรมลายู และได้นครศรีธรรมราชเป็นศูนย์กลางอำนาจหัวเมืองมลายูทั้งหลาย แต่เนื่องจากประชาชนในแถบนี้ นับถือพุทธศาสนาแบบมหายานมาหลายร้อยปีแล้ว พุทธศาสนาแบบเถรวาทจึงไม่ค่อยมีอิทธิพลต่อวิถีชีวิตความเชื่อของคนบริเวณนี้มากนัก ซึ่งจะปรากฏแต่รูปพระโพธิสัตว์ หรือรูปเคารพตามแบบมหายานโดยมาก ประเทศอินโดนีเซีย
เกาะสุมาตรา จังหวัดอาเจะฮ์* - บันดาอาเจะฮ์ จังหวัดสุมาตราเหนือ - เมดัน จังหวัดสุมาตราใต้ - ปาเล็มบัง จังหวัดสุมาตราตะวันตก - ปาดัง จังหวัดรีเยา - เปอกันบารู หมู่เกาะรีเยา - ตันจุงปีนัง จังหวัดจัมบี - จัมบี หมู่เกาะบังกาเบอลีตุง - ปังกัลปีนัง จังหวัดเบิงกูลู - เบิงกูลู จังหวัดลัมปุง - บันดาร์ลัมปุง เกาะชวา เขตนครหลวงพิเศษจาการ์ตา** จังหวัดชวากลาง - เซอมารัง จังหวัดชวาตะวันออก - ซูราบายา จังหวัดชวาตะวันตก - บันดุง จังหวัดบันเติน - เซรัง เขตพิเศษยกยาการ์ตา - ยกยาการ์ตา* หมู่เกาะซุนดาน้อย จังหวัดบาหลี - เด็นปาซาร์ จังหวัดนูซาเติงการาตะวันออก - กูปัง จังหวัดนูซาเติงการาตะวันตก - มาตารัม เกาะบอร์เนียว จังหวัดกาลีมันตันเหนือ - ตันจุงเซอโลร์ จังหวัดกาลีมันตันกลาง - ปาลังการายา จังหวัดกาลีมันตันใต้ - บันจาร์มาซิน จังหวัดกาลีมันตันตะวันออก - ซามารินดา จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก - ปนตียานัก เกาะซูลาเวซี จังหวัดโก-รนตาโล - โก-รนตาโล จังหวัดซูลาเวซีเหนือ - มานาโด จังหวัดซูลาเวซีกลาง - ปาลู จังหวัดซูลาเวซีใต้ - มากัซซาร์ จังหวัดซูลาเวซีตะวันออกเฉียงใต้ - เกินดารี จังหวัดซูลาเวซีตะวันตก - มามูจู หมู่เกาะโมลุกกะ จังหวัดมาลูกู - อัมบน จังหวัดมาลูกูเหนือ - โซฟีฟี เกาะนิวกินี จังหวัดปาปัว - จายาปูรา จังหวัดปาปัวตะวันตก - มาโนกูวารี มีรี
ก่อนจะก่อตั้งเมืองมีรี เมืองที่เป็นศูนย์กลางการปกครองทางตอนเหนือของซาระวะก์คือเมือง มารูดี เมืองมีรีก่อตั้งในปี ค.ศ. 1910 เมื่อมีการค้นพบบ่อน้ำมันแห่งแรกที่เจาะโดยรอยัลดัตช์เชลล์ การค้นพบบ่อน้ำมันในมีรีทำให้เกิดพัฒนาเมืองอย่างรวดเร็ว จนมีรีได้เป็นศูนย์กลางการปกครองของด้านเหนือของรัฐซาราวะก์ ในปี ค.ศ. 1929 ต่อมาระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง บ่อน้ำมันหลายแห่งในมีรีถูกทำลายจากกองทัพญี่ปุ่น มีรีเป็นเมืองแรกที่กองทัพญี่ปุ่นขึ้นฝั่งบนเกาะบอร์เนียว ญี่ปุ่นได้เข้ายึดมีรี ทำให้มีรีเป็นเป้าหมายของฝ่ายพันธมิตรและทำให้โรงกลั่นถูกทำลาย ซึ่งอุตสาหกรรมน้ำมันปิโตรเลียมในเมืองกลับมาอีกครั้งหลังสงคราม มีการค้นพบน้ำมันนอกชายฝั่งทะเลตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1950 แต่ก็ค้นพบแหล่งน้ำมันในฝั่งในปี ค.ศ. 1989 และ 2011 ต่อมาในปี ค.ศ. 2005 มีรี ได้ขึ้นเป็นนครลำดับที่ 10 ของมาเลเซีย และเป็นแห่งแรกที่ไม่ใช่เมืองหลวงของรัฐ กูชิง
กูชิง (; ยาวี: کوچيڠ; ) มีชื่อทางการว่า นครกูชิง (City of Kuching) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ในส่วนที่เป็นมาเลเซียทางตะวันออกบนเกาะบอร์เนียว ริมฝั่งแม่น้ำซาราวัก ห่างจากปากแม่น้ำเข้าไปราว 16 กิโลเมตร เมืองมีพื้นที่ 719 ตร.ไมล์ (1,863 กม²) เมืองแบ่งเขตเป็นสองส่วน คือ กูชิงเหนือ และกูชิงใต้ โดยกูชิงเหนือมีประชากรทั้งหมด 165,642 คน กับกูชิงใต้ที่มีประชากร 159,490 คน รวมประชากรทั้งหมด 325,132 คน รัฐมะละกา
ในอดีต มะละกาเป็นเมืองศูนย์กลางทางการค้าระหว่างตะวันออกและตะวันตกบนช่องแคบมะละกามากว่า 500 ปี มีลักษณะของสถาปัตยกรรมที่ผสมผสานระหว่างศิลปกรรมโปรตุเกส ดัตช์ และมลายู ได้รับการยกย่องให้เป็นนครประวัติศาสตร์บนช่องแคบมะละกาจากองค์การยูเนสโก[15] มะละกายังประกาศให้เป็น 'มะละกา Maju' บน 2010/10/20 ที่ 20:10 ชั่วโมงที่สนามกีฬาใน Hang Jebat เพิ่มขึ้นโดยนายกรัฐมนตรีได้โดยตรงจาก Putra World Trade Center (PWTC) กรุงกัวลาลัมเปอร์ มะละกายังประกาศให้เป็นสีเขียวนครรัฐเทคโนโลยี[16][17] รัฐมีประชากรค่อนข้างดีมีการศึกษาที่มีอัตราการรู้หนังสือเด็กและเยาวชน 99.5% ตามการรายงานของเป้าหมายการพัฒนาแห่งสหัสวรรษรายงาน 2015[18] ในปี 2016 มะละกาเป็นสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุดที่จะอาศัยอยู่ในประเทศมาเลเซีย[19] ดัชนีอาชญากรรมรัฐที่บันทึกไว้ลดลงจากร้อยละ 15.5 ในปี 2017 ด้วย 3,096 กรณี บันทึกเมื่อเทียบกับ 3663 ในปี 2016[20] เศรษฐศาสตร์รายงาน 2017 รัฐเผยแพร่บน 26 กรกฎาคม 2018 รายงานว่ามะละกาเป็นรัฐที่มีอัตราการว่างงานต่ำสุดในปี 2017 เหลือเพียง 1.0 เปอร์เซ็นต์.[21] ในปีที่ผ่านมามะละกาได้รับรางวัลเกียรติยศนานาชาติมากมาย เมืองที่ได้รับการระบุไว้ในสิ่งพิมพ์หลายรวมทั้ง Forbes และดาวเคราะห์โดดเดี่ยวทำให้มันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวชั้นนำในเอเชียและโลก.[22][23] มะละกาแสดงโดย Tripadvisor เป็นหนึ่งใน10สถานที่ท่องเที่ยวในมาเลเซีย[24] Waze App ตระหนักถึงเมืองมะละกาด้วยรางวัล "Best Driving City".[25] ทั่วโลกเมืองที่มีคุณค่าทางประวัติศาสตร์นี้ตั้งอยู่ข้างหน้าเมืองสำคัญอื่น ๆ เช่นซิดนีย์ลิสบอนและบาร์เซโลน่า.[26] เมืองนี้ยังมีชื่อว่า15ของเมืองที่ดีที่สุดศิลปะถนนโดย HuffPost.[27] นอกจากนี้สิ่งพิมพ์ของ Times ทำให้เมืองมะละกาเป็นหนึ่งในสถานที่ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการอยู่อาศัยและการเกษียณอายุ.[28] ประเทศมาเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
ประเทศมาเลเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ประเทศมาเลเซีย
ในปี 2559 มาเลเซียมีจำนวนนักท่องเที่ยวทั้งสิ้น 26,757,392 คนเพิ่มขึ้น 4.0% จาก 25,721,251 คนในปี 2558 โดยนักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มาจากสิงคโปร์ อินโดนีเซีย จีน ไทย บรูไน และอินเดีย ตามลำดับ มาเลเซียเชื้อสายไทย
ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทย หรือ ชาวสยาม (นิยมเรียกในมาเลเซีย) เป็นชาวไทยถิ่นใต้ที่อาศัยอยู่พื้นที่แถบนี้มาช้านาน โดยการเข้ามาเรื่อย ๆ พอนานเข้าก็กลายเป็นชนกลุ่มหนึ่งในรัฐไทรบุรี ปะลิส กลันตัน ทางตอนเหนือของรัฐเประก์ และมีจำนวนหนึ่งอาศัยในปีนัง โดยบางส่วนได้ผสมกลมกลืนกับชนพื้นเมืองแถบนี้ด้วย ภายหลังการยกดินแดนส่วนนี้แก่อังกฤษ ชาวไทยกลุ่มนี้จึงเป็นสิ่งตกค้างในประเทศมาเลเซียจนถึงปัจจุบัน แต่ชาวไทยในประเทศมาเลเซียนี้ก็ยังรักษาประเพณีวัฒนธรรมของไทยในอดีตไว้ได้อย่างดี รวมถึงภาษา และศาสนาที่เป็นเอกลักษณ์ที่แตกต่างกับชาวมลายูทั่วไป ธงชาติมาเลเซีย
ธงในประเทศมาเลเซีย ตราแผ่นดินของมาเลเซีย การขนส่งในประเทศมาเลเซีย
มีทางแม่น้ำยาว โดยแบ่งเป็นทางน้ำในมาเลเซียตะวันตก รัฐซาบะฮ์ และรัฐซาราวะก์  ประเทศมาเลเซีย
ชาวไทยที่อาศัยอยู่ในมาเลเซียประกอบด้วย (1) กลุ่มแรงงานไทยในร้านต้มยำของมาเลเซีย (ร้านอาหารไทย) จำนวนมากกว่า 10,000 คน และ (2) กลุ่มนักเรียนทุนรัฐบาลมาเลเซีย ซึ่งศึกษาระดับมัธยมต้นถึงมัธยมปลายในโรงเรียนสอนศาสนาของรัฐบาลมาเลเซียจำนวน 350 คน นอกจากนี้ ยังมีกลุ่มคนมาเลเซียเชื้อสายสยาม ซึ่งเป็นกลุ่มคนที่มีบรรพบุรุษเป็นชาวไทยอาศัยอยู่ใน 4 มณฑลในภาคใต้ตอนล่างของสยาม เนื่องจากเมื่อปี 2452 รัฐบาลสยามตกลงมอบ 4 มณฑลให้อยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษกับการให้อังกฤษยอมรับอธิปไตยของสยามในส่วนอื่นของประเทศ คนเหล่านี้จึงตกค้างและกลายเป็นพลเมืองของมาเลเซียในปัจจุบัน คนสยามดังกล่าวมีการสืบทอดวัฒนธรรมไทย เช่น ประเพณีสงกรานต์ ลอยกระทง เข้าพรรษา ออกพรรษา กฐิน และใช้ภาษาไทยเป็นภาษาสื่อสารในท้องถิ่น ตราแผ่นดินของมาเลเซีย
เครื่องยอดประกอบด้วยรูปจันทร์เสี้ยวและดาว 14 แฉกซึ่งเรียกว่า "ดาราสหพันธ์" ("Bintang Persekutuan") ทั้งสองรูปนี้เป็นสีเหลือง หมายถึงยังดีเปอร์ตวนอากง กษัตริย์ผู้เป็นองค์อธิปัตย์ของสหพันธรัฐ นอกจากนี้รูปจันทร์เสี้ยวยังหมายถึงศาสนาอิสลามอันเป็นศาสนาประจำชาติอย่างเป็นทางการ ส่วนดาราสหพันธ์หมายถึงรัฐทั้ง 13 รัฐของสหพันธ์และดินแดนของรัฐบาลสหพันธรัฐ ซันดากัน
ซันดากัน (; ) มีชื่อเดิมว่า เอโลปูรา () เป็นเมืองขนาดใหญ่เมืองหนึ่งของรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะบอร์เนียว อดีตที่นี่เคยเป็นเมืองหลวงของนอร์ทบอร์เนียวก่อนหน้าโกตากีนาบาลู มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด
ตุน ดกโตร์ มาฮาดีร์ บิน โมฮามัด (Malay: Tun Dr. Mahathir bin Mohamad, محضير بن محمد) เป็นนายกรัฐมนตรีคนปัจจุบันของประเทศมาเลเซีย เคยดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการหลายกระทรวง ได้แก่ กระทรวงการคลัง, มหาดไทย, กลาโหม, การค้าและอุตสาหกรรม และศึกษาธิการ เขาชนะการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2561 อุทกภัยในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2549–2550
อุทกภัยในประเทศมาเลเซีย พ.ศ. 2549-2550 เป็นอุทกภัยต่อเนื่องที่ส่งผลกระทบต่อมาเลเซีย ระหว่างวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2549 ถึง 13 มกราคม พ.ศ. 2550 อุทกภัยครั้งนี้เกิดขึ้นจากฝนที่ตกมากกว่าปกติ ซึ่งเป็นผลมาจากพายุไต้ฝุ่นอูตอร์ ซึ่งพัดถล่มฟิลิปปินส์และเวียดนามไม่กี่วันก่อนหน้านั้น จนถึงสัปดาห์ที่สามของเดือนมกราคม พ.ศ. 2550 ยะโฮร์ได้รับผลจากอุทกภัยหนักกว่าสิงคโปร์ และบางส่วนของอินโดนีเซียถูกน้ำท่วมเนื่องจากพายุไต้ฝุ่นลูกเดียวกัน รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน
เนอเกอรีเซิมบีลัน (, อักษรยาวี: ) เป็น 1 ใน 13 รัฐที่ประกอบขึ้นเป็นสหพันธ์มาเลเซีย ตั้งอยู่ทางชายฝั่งทะเลตะวันตกของมาเลเซียตะวันตก มีพื้นที่ประมาณ 6,650 ตารางกิโลเมตร คำว่า "เนอเกอรีเซิมบีลัน" แปลว่า 9 รัฐ สืบเนื่องจากในสมัยก่อนแบ่งการปกครองเป็น 9 อำเภอ มีเมืองหลวงชื่อ เซอเริมบัน เป็นเมืองท่าที่มีชายฝั่งทะเลสวยงาม เหมาะแก่การพักผ่อน รายพระนามพระมหากษัตริย์มาเลเซีย
ยังดีเปอร์ตวนอากง (; "ยังดีเปร์ตูวันอากง") ในภาษามลายู หมายถึง "ผู้ปกครองสูงสุด" เป็นตำแหน่งอย่างเป็นทางการของประมุขแห่งรัฐของมาเลเซีย เปรียบเทียบได้กับพระมหากษัตริย์ในระบอบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ โดยมาจากเจ้าผู้ครองรัฐทั้ง 9 รัฐในมาเลเซียตะวันตก จากทั้งหมด 13 รัฐของมาเลเซีย ดำรงตำแหน่งคราวละ 5 ปี และหมุนเวียนกันไปตามลำดับ สมเด็จพระราชาธิบดีสุลต่าน ฮีซามุดดิน อาลัม ชาห์
สมเด็จพระราชาธิบดี สุลต่าน ฮิซามุดดิน อาลัม ชาฮ์ แห่งเซอลังงอร์ ได้รับการเสนอพระนามในที่ประชุมเพื่อคัดเลือกสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซียเป็นพระองค์ที่ 2 ต่อจากตวนกู อับดุลรามัน ยังดีเปอตวนเบอซาร์ จากทั้งหมด 9 รัฐในมาเลเซีย (ไม่รวมซาบะฮ์ ซาราวะก์ มะละกา และปีนังซึ่งไม่มีสุลต่านเป็นประมุข) ได้รับพระบรมราชาภิเษกเมื่อ วันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2503 และทรงดำรงตำแหน่งจนเสด็จฑิวงคต ในวันที่ 1 กันยายน ปีเดียวกัน สิริราชสมบัติในตำแหน่งสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งมาเลเซียได้ 4 เดือน กับอีก 16 วัน และดำรงพระยศเป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐเซอลังงอร์ครั้งแรกตั้งแต่ปี 2480-2485 รวม 5 ปี ครั้งที่สองตั้งแต่ปี 2488-2503 ได้ 15 ปี รวมระยะเวลาทรงราชย์เป็นเจ้าผู้ครองนครรัฐ 20 ปี เนปยีดอ
เนปยีดอ (English: Naypyidaw หรือบางครั้งสะกดเป็น Nay Pyi Taw; Burmese: နေပြည်တော်မြို့, [nèpjìdɔ̀], เหน่ ปหยี่ ด่อ) มีความหมายว่า "มหาราชธานี"[1][2] หรือ "ที่อยู่ของกษัตริย์"[3][4] เป็นเมืองหลวงและศูนย์กลางการบริหารของประเทศพม่า ห่างจากย่างกุ้งซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าราว 320 กิโลเมตร[5] ปัจจุบันเนปยีดอเป็นเมืองใหญ่อันดับที่สามของประเทศรองจากย่างกุ้งและมัณฑะเลย์ และเป็นหนึ่งในสิบเมืองเติบโตเร็วที่สุดในโลก[6] ตราแผ่นดินของมาเลเซีย
เดิมรูปดาว 14 แฉกนั้นใช้เป็นสัญลักษณ์แทนรัฐที่รวมเป็นประเทศมาเลเซียเมื่อแรกก่อตั้ง 14 รัฐ ซึ่งมีสิงคโปร์รวมอยู่ด้วย ต่อมาเมื่อสิงคโปร์แยกตัวจากสหพันธรัฐ รูปดาว 14 แฉกนี้ก็มิได้มีการแก้ไข แต่เป็นที่ยอมรับโดยทั่วไปว่าดาวดังกล่าวได้รวมความหมายถึงดินแดนของสหพันธรัฐที่มีอยู่แทน