เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก อยู่ประเทศไหน ?
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (English: Saint Petersburg; Russian: Санкт-Петербу́рг, เป็นเมืองท่าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของสหพันธรัฐรัสเซีย ตั้งอยู่ปากแม่น้ำเนวา ริมอ่าวฟินแลนด์ในทะเลบอลติก
วลาดีมีร์ ปูติน
ระหว่างปี 1985 ถึง 1990 ปูตินได้เป็นเจ้าหน้าที่ KGB ที่ประจำการในเดรสเดิน เยอรมนีตะวันออก ในช่วงนั้น ปูตินได้ถูกมอบหมายให้สังกัดกรม S: หน่วยข่าวกรองและราชการลับสิ่งผิดกฎหมาย และเพื่อปกปิดตัวตนของเขา เบื้องบนจึงได้ระบุให้เขามีอาชีพเป็นล่าม หนึ่งในงานของปูตินคือการทำงานร่วมกับกระทรวงความมั่นคงแห่งรัฐของเยอรมนีตะวันออก ในการติดตามและสรรหาชาวต่างประเทศในเดรสเดินเพื่อรับเข้าเป็นบุคลากร คนที่เขาหาได้โดยส่วนมากเป็นคนที่เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคนิคแห่งเดรสเดิน จุดประสงค์การสรรหาคนก็เพื่อส่งคนเหล่านี้ไปเป็นสายลับในสหรัฐอเมริกา จากการที่เขาใช้ชีวิตอยู่ในเยอรมนีถึง 15 ปีนี้เองทำให้ปูตินสามารถพูดภาษาเยอรมันได้อย่างคล่องแคล่ว วาเลนตินา มัตวิเยนโก
มัตวิเยนโกพัฒนาเมกะโปรเจ็กต์หลายโครงการในด้านที่อยู่อาศัยและโครงสร้างพื้นฐาน อาทิ การก่อสร้างถนนวงแหวนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งรวมถึงสะพานบิกโอบูฮอฟสกี (สะพานข้ามแม่น้ำเนวาเพียงแห่งเดียวในนครที่ไม่ใช่สะพานชัก), การก่อสร้างเขื่อนเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนแล้วเสร็จ ซึ่งมีเป้าประสงค์เพื่อยุติอุทกภัยในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก, การเปิดทางรถไฟใต้ดินเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กสาย 5 และเริ่มต้นการนำที่ดินที่ถูกน้ำทะเลกัดเซาะกลับมาใช้ประโยชน์ (land reclamation) ในอ่าวเนวา สำหรับทำเป็น Marine Facade ใหม่ของนคร (โครงการพัฒนาเขตริมฝั่งที่ใหญ่ที่สุดของยุโรป) ซึ่งมีท่านิวซีแพสเซนเจอร์ด้วย บริษัทผลิตรถยนต์รายใหญ่หลายรายถูกดึงดูดมายังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กหรือพื้นที่ใกล้เคียง ซึ่งมีทั้งโตโยตา เจเนอรัลมอเตอร์ นิสสัน ฮุนไดมอเตอร์ ซูซูกิ แมกนาอินเตอร์เนชันแนล สแกเนีย และ MAN SE (ทั้งหมดมีโรงงานในเขตอุตสาหกรรมชูชารีอยู่แล้ว) จึงเปลี่ยนแปลงนครเป็นศูนย์กลางที่สำคัญของอุตสาหกรรมยานยนต์ในรัสเซีย โดยเน้นบริษัทต่างชาติ การพัฒนาอีกอย่างหนึ่งของมัตวิเยนโก คือ การท่องเที่ยว โดยจนถึง ค.ศ. 2010 จำนวนนักท่องเที่ยวในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าและแตะระดับ 5.2 ล้านคน ซึ่งทำให้นครดังกล่าวอยู่ในห้าศูนย์กลางการท่องเที่ยวที่สำคัญของยุโรป พอเมอเรเนีย
พอเมอเรเนีย () หรือ พ็อมเมิร์น () หรือ โพมอร์ซ () เป็นอาณาบริเวณในประวัติศาสตร์ที่ตั้งอยูทางฝั่งใต้ของทะเลบอลติก เป็นบริเวณที่แบ่งระหว่างโปแลนด์กับเยอรมนีปัจจุบัน ภูมิภาคพอเมอเรเนียครอบคลุมตั้งแต่แม่น้ำเรคนิทซ์ (Recknitz) ใกล้เมืองชตรัลซุนด์ทางตะวันตก ไปทางปากแม่น้ำโอเดอร์ไกล้เมืองชเชตชีน ไปยังปากแม่น้ำวิสตูลาไกล้เมืองกดัญสก์ (Gdańsk) ทางตะวันออก ภูมิภาคพอเมอเรเนียเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชาวโปแลนด์ ชาวเยอรมัน และชาวคาชูเบีย (Kashubians) เป็นบริเวณที่ได้รับผลกระทบกระเทือนอย่างหนักในคริสต์ศตวรรษที่ 20 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเมื่อมีการเคลื่อนย้ายประชากร มหาวิหารบัมแบร์ก
มหาวิหารบัมแบร์ก () มีชื่อเป็นทางการว่า อาสนวิหารนักบุญเปโตรและนักบุญจอร์จ (Bamberger Dom St. Peter und St. Georg) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำอัครมุขมณฑลบัมแบร์ก ตั้งอยู่ที่เมืองบัมแบร์ก ในประเทศเยอรมนี  มหาสงครามเหนือ
หลังสงครามครั้งนี้ จักรวรรดิรัสเซียก็ได้ป้อมเนอเตเบิร์กและดินแดนรอบป้อมมาครองในที่สุด รวมถึงยังได้รับพระราชทานนามใหม่จากพระเจ้าปีเตอร์มหาราชว่า "ป้อมชลิสเซลเบิร์ก" อันมีความหมายว่า "กุญแจแห่งดินแดน" และใช้ป้อมเป็นที่ตั้งมั่นเพื่อเข้ายึดดินแดนทางตะวันตกอีกด้วย โดยขณะนั้นพระองค์ไม่ทรงทราบเลยว่าต่อไปในภายภาคหน้า ป้อมนี้จะกลายเป็นกุญแจสำคัญในการรวบรวมดินแดนรอบแม่น้ำเนวา แต่ต้องแลกกับการที่ต้องเสียเวลาในการบูรณะซ่อมแซมป้อมที่โดนระเบิดของฝ่ายตัวเองถึง 16,554 ลูก อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ป้อมบูรณะเสร็จอย่างรวดเร็ว พระเจ้าปีเตอร์ที่ 1 ยังได้เสด็จมาฉลองชัยชนะที่ป้อมพร้อมกับแต่งตั้งอเล็กซานเดอร์ เมนชิคอฟ ขึ้นเป็นแม่ทัพประจำป้อมอีกด้วย ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
เซนต์คิตส์และเนวิสเป็นหนึ่งในประเทศสมาชิกของราชอาณาจักรเครือจักรภพที่มีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรทรงเป็นประมุข ประกอบด้วยเกาะหลัก 2 เกาะคือเกาะเซนต์คิตส์ หรือ เซนต์คริสโตเฟอร์ และเกาะเนวิส มีเมืองหลวงและหน่วยงานของรัฐบาลส่วนใหญ่ตั้งอยู่บนเกาะเซนต์คิตส์ ที่มีขนาดใหญ่กว่า ส่วนเกาะที่เล็กกว่าคือเนวิส ตั้งอยู่ห่างจากเกาะเซนต์คิตส์ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ประมาณ 3 กิโลเมตร  สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
สโมสฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ เซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นสโมสรฟุตบอลใน ประเทศรัสเซีย ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1925 ในเมือง เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก โดยเล่นในลีก รัสเซียน พรีเมียร์ลีก ซึ่งสโมสรฟุตบอลแห่งนี้เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงมากในรัสเซียและมีแฟนบอลเยอะที่สุดในประเทศ ซึ่งสโมสรแห่งนี้ประสบความสำเร็จหลายอย่างไม่ว่าจะเป็นบอลถ้วย,บอลลีก และ บอลถ้วยในยุโรป ปัจจุบันอยู่ในการคุมทีมของ เซอร์เก้ เซมัค ประเทศเยอรมนี
ประเทศนี้มีระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตยเชิงเสรีภาพและรัฐสวัสดิการ พรมแดนทางทิศเหนือติดทะเลเหนือ เดนมาร์ก และทะเลบอลติก ทิศตะวันออกติดโปแลนด์และเช็กเกีย ทิศใต้ติดออสเตรีย และสวิตเซอร์แลนด์ ทิศตะวันตกติดฝรั่งเศส ลักเซมเบิร์ก เบลเยียม และเนเธอร์แลนด์ มีเมืองหลวงและเมืองใหญ่ของประเทศคือเบอร์ลิน เยอรมนีมีประชากรประมาณ 80 ล้านคนและเป็นประเทศที่มีความหนาแน่นประชากรสูงสุดแห่งหนึ่ง อีกทั้งยังเป็นประเทศที่มีคนย้ายถิ่นมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก หลังจากที่สหรัฐอเมริกาเยอรมนีเป็นปลายทางการย้ายถิ่นที่สองได้รับความนิยมมากที่สุดในโลก[8] ประเทศเบลารุส
เบลารุส (Belarusian: Беларусь [bʲɛlaˈrusʲ] บฺแยลารูสฺย; Russian: Беларусь, Белоруссия) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเบลารุส (Belarusian: Рэспубліка Беларусь; Russian: Республика Беларусь) เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล ตั้งอยู่ในภูมิภาคยุโรปตะวันออก มีอาณาเขตติดต่อกัยรัสเซีย ยูเครน โปแลนด์ ลิทัวเนีย และลัตเวีย เมืองหลวงของประเทศคือกรุงมินสก์ เมืองสำคัญของประเทศนี้ ได้แก่ เบรสต์ กรอดโน กอเมล และวีเซียบสค์ กรุงเทพมหานคร
กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา (2505) (หมายเหตุ:กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ได้สถาปนาความสัมพันธ์เมืองพี่น้องกับกรุงเทพมหานครเป็นแห่งแรก[108]) กรุงปักกิ่ง ประเทศจีน (2536) กรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย (2540) เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย (2540)[109] กรุงมะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์ (2540) อัสตานา ประเทศคาซัคสถาน (2547)[110] แต้จิ๋ว ประเทศจีน (2548)[111] เฉิงตู ประเทศจีน (2560)[112] นครนิวยอร์ก สหรัฐอเมริกา (2549) โซล ประเทศเกาหลีใต้ (2549) กรุงอังการา ประเทศตุรกี (2549) จังหวัดแพร่ ประเทศไทย (2549) กรุงฮานอย ประเทศเวียดนาม (2549) ดานัง ประเทศเวียดนาม (2555) กรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือ (2555) นครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนาม (2555) กรุงเวียงจันทน์ ประเทศลาว (2555) หลวงพระบาง ประเทศลาว (2555) กรุงพนมเปญ ประเทศกัมพูชา (2555) กรุงอูลานบาตอร์ มองโกเลีย (2549) กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี (2549) ฟูกูโอกะ ประเทศญี่ปุ่น (2549)[110] กรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา (2549) บริสเบน ประเทศออสเตรเลีย (2550) โนโวซีบีสค์
โนโวซีบีรสค์ (; ) เป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศรัสเซีย รองจากกรุงมอสโกและเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของรัสเซียส่วนที่อยู่ในทวีปเอเชีย มีประชากร 1,473,754 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองหลวงของโนโวซีบีสค์โอบลาสต์ เมืองตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของไซบีเรีย ริมฝั่งแม่น้ำอ็อบ มีพื้นที่ 502.1 ตร.กม. (193.9 ตร.ไมล์) เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย
เจ้าชายปีเตอร์ได้เดินทางมาที่เซอร์เบียในปีพ.ศ. 2534และในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2543 ในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2544 พระราชวงศ์ได้รับสิทธิ์ในพระราชวังหลวงเบลี ดีวอร์ที่กรุงเบลเกรด พระองค์ได้เดินทางในยุโรป,สหรัฐอเมริกา,ตะวันออกกลาง,เอเชียตะวันออกเฉียงใต้,อเมริกากลางและอเมริกาใต้ หมู่บ้านโปรตุเกส
ปัจจุบัน ซากสิ่งก่อสร้างคือ โบราณสถานซานเปโตรหรือเรียกในสมัยอยุธยาว่าโบสถ์เซนต์โดมินิค เป็นโบสถ์ในคณะโดมินิกัน นับเป็นโบสถ์แห่งแรกที่สร้างขึ้นในแผ่นดินไทยเมื่อปีพ.ศ. 2083 ตั้งอยู่ในบริเวณเกือบกึ่งกลางหมู่บ้านโปรตุเกส มีเนื้อที่ประมาณ 2,400 ตารางเมตร ยาวตามแนวทิศตะวันออกไปตะวันตกหันหน้าสู่แม่น้ำเจ้าพระยา เซนต์จอนส์
เซนต์จอนส์ () เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศแอนติกาและบาร์บูดา ประเทศที่ตั้งอยู่ในเวสต์อินดีส์ ทะเลแคริบเบียน เซนต์จอนส์ตั้งอยู่ที่จุดพิกัด กับประชากร 24,226 คน (ข้อมูลปี ค.ศ. 2000) เซนต์จอนส์เป็นจุดศูนย์กลางด้านการค้าของประเทศและเป็นเมืองท่าของเกาะแอนติกา วิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์ (โอกแลนด์)
วิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์ (โอกแลนด์) () เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาคาทอลิกชายตั้งอยู่ในเมืองโอกแลนด์ ประเทศนิวซีแลนด์ และเป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาคาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในประเทศนิวซีแลนด์ ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1939 โดยกลุ่มชาวคริสต์ผู้ที่อุทิศตนเพื่อศาสนา 
แต่ในปี ค.ศ. 2008 นั้นดำเนินการโดยกลุ่มคณาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิและคุณสมบัติ โรงเรียนนี้มีนักเรียนจากหลายเชื้อชาติด้วยกันรวมเป็นจำนวนสูงสุดถึง 1200 คน ทางด้านหลักสูตรการศึกษา โรงเรียนได้สอนหลักสูตรสำหรับมัธยมศึกษาตอนปลายทั้งสองหลักสูตรคือระบบสำเร็จการศึกษาที่ได้รับใบประกาศนียบัตรตามหลักสูตรแห่งชาติ (NCEA) และระบบการสอบแบบแคมบริดจ์นานาชาติ (CIE) โรงเรียนนี้มีนักเรียนจากนานาประเทศรวมทั้งสิ้นประมาณ 70 ประเทศ ศิษย์เก่าที่มีชื่อเสียงได้แก่ เซอร์ ไมเคิล เฟย์ (นักธุรกิจและผู้ผลิตเรือยอร์ช) และ แซม ฮันต์ (นักกวี) รุสเทนเบิร์ก
รุสเทนเบิร์ก () เป็นเมืองในประเทศแอฟริกาใต้ ทางตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากรราว 395,539 คน (จากการสำรวจในปี 2001) ตั้งอยู่ตีนเขาของเทือกเขามากาลีเบิร์ก ในแคว้นนอร์ทเวสต์ของแอฟริกาใต้ และเป็นหนึ่งในเมืองที่จัดการแข่งขันฟุตบอลโลก 2010  พระราชวังเปเตียร์กอฟ
พระราชวังเปเตียร์กอฟ หรือ พระราชวังปีเตอร์ฮอฟ () เป็นพระราชวังในเทศบาลเปเตียร์กอฟ ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กของประเทศรัสเซีย สร้างขึ้นตามบัญชาของซาร์ปีเตอร์มหาราช ภายในพระราชวังประกอบด้วยพระที่นั่งหลายองค์และอุทยานหลายแห่ง ตกแต่งสถาปัตยกรรมบาโรก ด้วยความงดงามของมันทำให้มีสมญาว่าเป็น "วังแวร์ซายแห่งรัสเซีย" พระราชวังแห่งนี้และบริเวณใจกลางเมืองได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยยูเนสโก ปัจจุบันเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซุ้มเซนต์ปีเตอร์
ซุ้มเซนต์ปีเตอร์ () เป็นซุ้มสำริดที่สร้างโดยจานโลเรนโซ แบร์นินีที่ตั้งอยู่เหนือแท่นบูชาเอกภายใต้โดมของมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์ในนครรัฐวาติกันในกรุงโรม ซุ้มสร้างขึ้นเพื่อหมายที่ตั้งของบริเวณที่เชื่อกันว่าเป็นที่ฝังพระศพของนักบุญปีเตอร์ตั้งแต่ดั้งเดิม สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8ทรงเป็นผู้จ้างให้จานโลเรนโซ แบร์นินีเป็นผู้ออกแบบ การก่อสร้างซุ้มเริ่มขึ้นในเดือนกรกฎาคมของปี ค.ศ. 1623 และมาเสร็จลงในอีกสิบปีต่อมาในปี ค.ศ. 1633 ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก () ตั้งอยู่ในเขตไฟนด์เลย์ทาวน์ชิป, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองพิตต์สเบิร์กไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานสำคัญอันดับ 2 ของการจราจรบนน่านฟ้าเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้พิตต์สเบิร์กยังเป็นท่าอากาศยานรองของยูเอสแอร์เวย์ และมีสกายเวสต์แอร์ไลน์ที่มีเที่ยวบินขึ้นลงที่พิตต์สเบิร์กมากเป็นอันดับที่ 2 อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์มิดเวสต์, โคลแกนแอร์ และรีพับลิกแอร์ไลน์ เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย
เจ้าชายปีเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งเซอร์เบียหรือเจ้าชายปีเตอร์ เจ้าชายรัชทายาทแห่งยูโกสลาเวีย(ปีเตอร์ คาราดอร์เดวิค)(ภาษาเซอร์เบีย:Petar Karađorđević,อักษรซีริลลิก:Петар Карађорђевић;5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) พระราชสมภพที่เมืองชิคาโก,รัฐอิลลินอยส์,ประเทศสหรัฐอเมริกา พระองค์เป็นพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารแห่งยูโกสลาเวียกับเจ้าหญิงมาเรีย เดอ กลอเรีย ดัสเชสแห่งซาโกรบ อดีตพระวรชายา เจ้าชายปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวีย พระบิดาอุปถัมถ์พระองค์คือ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย(ประสูติ พ.ศ. 2456)พระโอรสในเจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวียผู้สำเร็จราชการ พระไชยบูลย์ ธมฺมชโย
ทวีปยุโรป ได้แก่ อังกฤษ เอสโตเนีย สวิตเซอร์แลนด์ เบลเยียม นอร์เวย์ เนเธอร์แลนด์ เยอรมนี ออสเตรีย สาธารณรัฐเชค โรมาเนีย เดนมาร์ค ฝรั่งเศส รัสเซีย ทวีปอเมริกา ได้แก่ สหรัฐอเมริกา ปานามา เม็กซิโก เวอร์จินไอร์แลนด์ ทวีปแอฟริกา ได้แก่ อูกันดา เอธิโอเปีย คองโก ทวีปโอเชียเนีย ได้แก่ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ โซโลมอนไอร์แลนด์ ทวีปเอเชีย ได้แก่ เนปาล ญี่ปุ่น จีนไต้หวัน ฮ่องกง เกาหลีใต้ สิงคโปร์ มาเลเซีย อินโดนีเซีย บรูไน อินเดีย ลาว ศรีลังกา มองโกเลีย บังกลาเทศ กัมพูชา และไทย จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 มีพระราชประสงค์ที่จะปฏิรูปคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ให้เป็นไปในทิศทางเดียวกับที่ทรงจัดการกับสถาบันขุนนาง โดยการเข้าควบคุมและทำให้ศาสนจักรรับใช้รัฐ ระหว่างปี ค.ศ. 1699 - 1700 ทรงยกเลิกอภิสิทธ์ของพวกนักบวชที่ได้รับการยกเว้นเงินภาษีและเข้าควบคุมศาสนจักรอย่างเข้มงวด ในปี ค.ศ. 1700 เมื่ออัครบิดรเอเดรียน (Patriarch Adrian) แห่งกรุงมอสโก ประมุขของศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียสิ้นพระชนม์ลง พระองค์ก็ทรงเห็นเป็นโอกาสที่จะไม่แต่งตั้งพระรูปใดให้ดำรงสมณศักดิ์ดังกล่าวอีก เขตอัครบิดรถูกโอนให้แก่กรมอาราม (Monastery Department) และรายได้ของทรัพย์สินดังกลางก็ตกเป็นของรัฐด้วย ซึ่งพระองค์ก็ทรงนำไปใช้ในการทำนุบำรุงกองทัพและปรับปรุงพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ ปฏิบัติการบาร์บารอสซา
ส่วนกลุ่มกองทัพตอนเหนือที่ถูกมอบหมายให้ยึดดินแดนรอบทะเลบอลติกจนถึงเมืองเลนินกราด (เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในปัจจุบัน) การรุกคืบหน้าของกลุ่มกองทัพนี้เป็นไปด้วยดีจนกระทั่งพวกเขามาถึงชายเมืองรอบนอกทางทิศใต้ในเดือนสิงหาคม ที่ๆ พวกเขาถูกกองกำลังโซเวียตต่อต้านอย่างดุเดือดจนทำให้การรุกคืบหน้าอย่างต่อเนื่องของพวกเขาต้องหยุดลง และเนื่องจากการพยายามที่จะยึดเมืองคงจะเป็นการเสียกำลังพลมากเกินไป กองบัญชาการเยอรมันจึงตัดสินใจที่จะปล่อยให้ประชากรในเมืองอดอาหารจนตายผ่านการปิดทางเสบียงและการคมนาคม ซึ่งเป็นการเริ่มต้นการปิดล้อมแห่งเลนินกราด แต่เมืองยังคงยืนหยัดไว้ได้ แม้ว่ากองกำลังเยอรมันจะพยายามหลายครั้งหลายหนในการฝ่าแนวป้องกันของโซเวียต รวมถึงทำการโจมตีทางอากาศและระดมยิงปืนใหญ่ใส่เมืองอย่างไม่หยุดหย่อน และทำให้เกิดการขาดอาหารและเชื้อเพลิงอย่างรุนแรง จนกระทั่งฝ่ายเยอรมันเองกลายเป็นฝ่ายที่ต้องล่าถอยเมื่อกำลังเสริมของกองกำลังโซเวียตในเลนินกราดมาถึงในตอนต้นปี พ.ศ. 2487 (1944) และทำให้เลนินกราดกลายเป็นเมืองแรกที่ได้รับการยกย่องให้เป็น"วีรนคร" สะพานรุสสกี
สะพานรุสสกี (, ) คือสะพานที่สร้างข้ามช่องแคบบอสฟอรัสตะวันออก สำหรับใช้ในงานความร่วมมือทางเศรษฐกิจเอเชีย-แปซิฟิก (เอเปค) ซึ่งจัดงานขึ้นที่เมืองวลาดีวอสตอก (Vladivostok) เมืองท่าของรัสเซียใน ค.ศ. 2012 สะพานเชื่อมกับแผ่นดินใหญ่กับเกาะรุสสกี ซึ่งมีการจัดงานการประชุมหลักๆ ของเอเปคเกิดขึ้นในบริเวณนี้ สะพานสร้างเสร็จสมบูรณ์เมื่อเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2012 และเปิดอย่างเป็นทางการโดยนายกรัฐมนตรีรัสเซียดมีตรี เมดเวเดฟ เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 2012 ปัจจุบันเป็นสะพานขึงที่ยาวที่สุดในโลก ดินแดนปรีมอร์สกี
ดินแดนปรีมอร์สกี () เป็นเขตการปกครองของประเทศรัสเซีย โดยตั้งอยู่ในทางภูมิศาสตร์คือใน ภูมิภาคตะวันออกไกลของประเทศ และเป็นส่วนหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล โดยมีศูนย์กลางการบริหารคือ วลาดีวอสตอค ซึ่งเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในดินแดนนี้และใหญ่ที่สุดของภูมิภาคตะวันออกไกลของรัสเซีย ดินแดนปรีมอร์สกีมีประชากรทั้งหมด 1,956,497 คน (สำมะโนประชากร ณ ปี 2010)  ลีเปตสค์
ลีเปตสค์ (; ) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของลีเปตสค์โอบลาสต์ ประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำโวโรเนช อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงมอสโกราว 438 กม. (272 ไมล์) มีประชากร 508,887 คน (ค.ศ. 2010) การท่องเที่ยวในประเทศรัสเซีย
เส้นทางท่องเที่ยวหลัก ๆ ในประเทศรัสเซีย ได้แก่ การเดินทางรอบ ๆ Golden Ring ของเมืองโบราณ, การล่องเรือบนแม่น้ำสายใหญ่รวมถึงแม่น้ำวอลกา และการเดินทางที่ยาวนานของทางรถไฟสายทรานส์-ไซบีเรียที่มีชื่อเสียง ภูมิภาคหลากหลายและวัฒนธรรมของชาติพันธุ์ในประเทศรัสเซียมีอาหารและของที่ระลึกมากมายและแสดงให้เห็นถึงความหลากหลายของขนบธรรมเนียมประเพณีในประเทศรัสเซีย ได้แก่ ซาวน่าแบบรัสเซีย (Banya), Khokhloma และ ตุ๊กตาแม่ลูกดก แห่งนิจนีนอฟโกรอด, เทศการฤดูร้อน Sabantuy ของชาวตาตาร์ หรือพิธีกรรมของนักบวชในไซบีเรีย ในปี 2013 มีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติมาเยือนประเทศรัสเซียเป็นจำนวน 33 ล้านคน ส่งผลให้ประเทศนี้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับที่ 9 ของโลกและเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมเป็นอันดับที่ 7 ของยุโรป เวลีคีนอฟโกรอด
เวลีคีนอฟโกรอด () เป็นเมืองของประเทศรัสเซีย เป็นเมืองที่สำคัญในทางประวัติศาสตร์ของรัสเซีย เป็นเมืองเขตการปกครองหลักของแคว้นนอฟโกรอด เมืองเป็นที่ตั้งของ ทางด่วนสหพันธ์ที่ M10 ระหว่างกรุงมอสโก และ นครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เวลีคีนอฟโกรอดได้รับการรับเลือกจากองค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ ให้เป็นแหล่งมรดกโลก ในปี 1992 ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
แม้ว่าคาบสมุทรคัมชัตคานั้นจะมีนักสำรวจชาวคอสแซคของทางรัสเซียกลุ่มอื่นเข้ามาสำรวจและตั้งชุมชนอยู่อาศัยมาก่อนตั้งแต่ช่วง ค.ศ. 1700 หากแต่ด้วยชนพื้นเมืองซึ่งอยู่มาก่อนนั้นได้ทำการรบพุ่งกับฝ่ายรัสเซียซึ่งเข้ามาทางตอนเหนือขึ้นไปของคาบสมุทร[2]ทำให้ไม่มีชุมชนของฝ่ายรัสเซียในบริเวณนี้จนกระทั่งการเดินทางมาถึงของไวตัส เบริงพร้อมกับกองเรือสำรวจซึ่งเดินทางมาจากทะเลโอค็อตสค์ เพื่อไปสำรวจทะเลทางตะวันออกของคาบสมุทรคัมชัตคา โดยเบริงได้สั่งให้มีการสร้างชุมชนขึ้นบริเวณอ่าวอะวาชาในวันที่ 17 ตุลาคม ปี ค.ศ. 1740 เพื่อให้เป็นฐานสำหรับการเตรียมการออกเรือสำรวจ โดยได้ตั้งชื่อชุมชน ณ อ่าวอะวาชานี้ว่า ปิตราปัฟลัฟสค์ จากชื่อเรือสองลำในกองเรือคือเรือเซนต์ปีเตอร์และเรือเซนต์พอล[1] ฟีลิปส์บืร์ค
ฟีลิปส์บืร์ค () เป็นเมืองหลวงของซินต์มาร์เติน ซึ่งเป็นดินแดนในทะเลแคริบเบียนของราชอาณาจักรเนเธอร์แลนด์ มีประชากร 1,338 คน ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
เซนต์คิตส์และเนวิส () หรือชื่อทางการคือ สหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส () เป็นประเทศที่เป็นเกาะตั้งอยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ด ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเลสเซอร์แอนทิลลีส ในภูมิภาคเวสต์อินดีส แถบแคริบเบียน จัดเป็นประเทศที่เล็กที่สุดในซีกโลกตะวันตกเมื่อวัดจากขนาดพื้นที่และจำนวนประชากร  ประเทศสวีเดน
สวีเดน (อังกฤษ: Sweden; สวีเดน: Sverige) หรือชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรสวีเดน (อังกฤษ: Kingdom of Sweden; สวีเดน: Konungariket Sverige) เป็นประเทศกลุ่มนอร์ดิกตั้งอยู่บนคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย ในยุโรปเหนือ เขตแดนทางตะวันตกจรดประเทศนอร์เวย์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดประเทศฟินแลนด์ และช่องแคบ สแกเกอร์แรก (Skagerrak) ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดช่องแคบแคทีแกต (Kattegat) และทางตะวันออกจรดทะเลบอลติก และอ่าวบอทเนีย มีกรุงสต็อกโฮล์มเป็นเมืองหลวง ประเทศสวีเดนมีประชากรที่เบาบาง เว้นแต่ในเขตเมืองใหญ่ พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศประกอบด้วยป่าไม้ และภูเขาสูง ประเทศรัสเซีย
รัสเซีย (English: Russia; Russian: Росси́я, pronounced[rɐˈsʲijə](listen)) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สหพันธรัฐรัสเซีย (English: Russian Federation; Russian:Росси́йская Федера́ция,IPA:[rɐˈsʲijskəjə fʲɪdʲɪˈratsɨjə](listen))[1] เป็นประเทศในยูเรเชียเหนือ และเป็นประเทศใหญ่ที่สุดในโลก กว่า 10,000,000 ตารางกิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ที่สามารถอยู่อาศัยของโลกถึงหนึ่งในแปด รัสเซียยังเป็นชาติมีประชากรมากที่สุดอันดับที่ 9 ของโลก โดยมีประชากร 143 ล้านคน[2][3] รัสเซียปกครองด้วยระบอบสหพันธ์สาธารณรัฐกึ่งประธานาธิบดี ประกอบด้วย 83 เขตการปกครอง ไล่จากตะวันตกเฉียงเหนือถึงตะวันออกเฉียงใต้ รัสเซียมีพรมแดนติดกับนอร์เวย์ ฟินแลนด์ เอสโตเนีย ลัตเวีย ลิทัวเนีย และโปแลนด์ (ทั้งสองผ่านมณฑลคาลินินกราด) เบลารุส ยูเครน จอร์เจีย อาเซอร์ไบจาน คาซัคสถาน จีน มองโกเลียและเกาหลีเหนือ นอกจากนี้ยังมีพรมแดนทางทะเลติดกับญี่ปุ่นโดยทะเลโอฮอตสค์ และสหรัฐอเมริกาโดยช่องแคบแบริง อาณาเขตของรัสเซียกินเอเชียเหนือทั้งหมดและ 40% ของยุโรป แผ่ข้ามเก้าเขตเวลาและมีสิ่งแวดล้อมและธรณีสัณฐานหลากหลาย รัสเซียมีปริมาณทรัพยากรแร่ธาตุและพลังงานสำรองใหญ่ที่สุดของโลก[4] และเป็นผู้ผลิตก๊าซธรรมชาติอันดับหนึ่งของโลก[5] เช่นเดียวกับผู้ผลิตน้ำมันอันดับหนึ่งทั่วโลก[6] รัสเซียมีป่าไม้สำรองใหญ่ที่สุดในโลกและทะเลสาบในรัสเซียบรรจุน้ำจืดประมาณหนึ่งในสี่ของโลก[7] ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ด้านธรณีวิทยา เมืองเคยได้รับผลกระทบจากแผ่นดินไหวบ่อยครั้งเนื่องจากอยู่ในแนวขนานกับรอยเลื่อนคูริล-คัมชัตคา (English: Kuril–Kamchatka Trench) ที่อยู่ใต้มหาสมุทรแปซิฟิกซึ่งวางตัวในแนวเหนือ-ใต้จากหมู่เกาะคูริลทางด้านใต้ของคาบสมุทรขนานมาจนถึงครึ่งนึ่งของความยาวคาบสมุทรทั้งหมด ที่ผ่านมาบางครั้งเคยเกิดแผ่นดินไหวระดับมากกว่า 7 ริกเตอร์ในมหาสมุทรแปซิฟิกไม่ห่างจากเมืองมากนัก[3] ด้วยเหตุนั้นอาคารต่าง ๆ ในเมืองนอกจากไม่สร้างให้มีความสูงมากแล้วยังต้องสร้างให้รับแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินไหวได้ด้วย ปรัสเซีย
ปรัสเซีย () หรือ พร็อยเซิน () หรือ โบรุสเซีย (ละติน: Borussia) เป็นรัฐที่รุ่งเรืองที่สุดในบรรดารัฐทั้งหลายของชนชาติเยอรมัน มีจุดกำเนิดจากดัชชีปรัสเซียและรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค อันเป็นรัฐหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งตั้งอยู่ตอนกลางของภูมิภาคที่ชื่อว่าพร็อยเซิน รัฐแห่งนี้ถูกปกครองโดยราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์นเป็นเวลาหลายศตวรรษ การมีกองทัพที่เข็มแข็งทำให้ปรัสเซียประสบความสำเร็จในการแผ่ขยายดินแดน ปรัสเซียมีเมืองหลวงเดิมอยู่ที่เคอนิชส์แบร์คก่อนที่จะย้ายเมืองหลวงไปยังเบอร์ลินในปี 1701 ประเทศลิกเตนสไตน์
ประเทศลิกเตนสไตน์ตั้งอยู่ทางตอนกลางของทวีปยุโรป อยู่ระหว่างประเทศสวิตเซอร์แลนด์และออสเตรีย พิกัด 47°16′ องศาเหนือ 9°32′ องศาตะวันออก มีพื้นที่ทั้งหมดเพียง 160 ตารางกิโลเมตร ซึ่งมีขนาดใกล้เคียงกับกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. (มีขนาดเป็น 0.9 เท่า) โดยมีความยาวจากเหนือจรดใต้ 25 กิโลเมตร และกว้างสุดเพียง 6 กิโลเมตร มีพรมแดนติดต่อกับประเทศออสเตรียยาว 34.9 กิโลเมตร ติดกับสวิตเซอร์แลนด์ 41.1 กิโลเมตร รวมพรมแดนยาวทั้งหมด 76 กิโลเมตร แต่ในปี ค.ศ. 2006 มีการสำรวจและพบว่า อาณาเขตที่แท้จริงมากกว่าเดิม 1.9 กิโลเมตร เป็น 77.9 กิโลเมตร ลิกเตนสไตน์เป็นหนึ่งในสองประเทศของโลกที่ถูกประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเลล้อมรอบ ซึ่งอีกประเทศหนึ่งคือ อุซเบกิสถาน มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค
อาสนวิหารเคอนิชส์แบร์ค (, , ) เป็นอาสนวิหารศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียที่ตั้งอยู่ที่เมืองคาลีนินกราด (เดิมคือเคอนิชส์แบร์ค) บนเกาะเพรเกิล (เพรโกลยา) ในสหพันธรัฐรัสเซีย หรือเรียกว่าคไนพ์ฮอฟในภาษาเยอรมัน ยาโรสลัฟล์
การเดินทางมายังยาโรสลัฟล์นั้น นับว่ายังค่อนข้างสะดวกถ้าเทียบกับหลายๆเมืองในรัสเซียที่ไม่ใช่เมืองใหญ่เจริญมากๆอย่างมอสโก หรือ เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เพราะด้วยที่เมืองเป็นชุมทางของการคมนาคมแทบทุกประเภท จึงมีทางเลือกหลากหลายในการเดินทางทว่าก็ยังค่อนข้างจะใช้เวลามากพอสมควร พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
ระหว่างฤดูหนาวของปี ค.ศ. 1770 ถึงปี ค.ศ. 1771 เจ้าชายเฮนรีพระอนุชาของพระเจ้าฟรีดริชทรงไปประจำที่ราชสำนักปรัสเซียที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในฐานะผู้แทนพระองค์ของพระเจ้าฟรีดริช เมื่อออสเตรียผนวกเมืองสิบสามเมืองในบริเวณเซ็พส์ (Szepes) เมื่อปี ค.ศ. 1769 พระราชินีนาถแคทเธอรีนและนายพลไอวาน เชอร์นิชยอฟที่ปรึกษาประจำพระองค์ทรงแนะนำกับเจ้าชายเฮนรีว่าปรัสเซียก็ควรจะผนวกดินแดนบางส่วนของโปแลนด์เช่นบริเวณวาร์เมีย (Warmia) เพื่อเป็นการตอบโต้ เมื่อทรงทราบข้อเสนอของพระราชินีนาถแคทเธอรีนจากพระอนุชาพระเจ้าฟรีดริชก็ทรงเสนอการแบ่งแยกดินแดนบริเวณริมพรมแดนของโปแลนด์ระหว่างออสเตรีย, ปรัสเซีย และรัสเซีย คอนิทซ์นายกรัฐมนตรีออสเตรียเสนอโต้มาว่าปรัสเซียควรผนวกดินแดนของโปแลนด์และคืนดินแดนไซลีเซียที่พระเจ้าฟรีดริชยึดไป แต่ไม่ทรงยอมรับข้อเสนอนั้น มาริอินสกีบัลเลต์
คณะบัลเลต์มาริอินสกี () หรือ อิมพีเรียลบัลเลต์ " (Imperial Ballet) " เป็นคณะบัลเลต์ที่มีชื่อเสียงในประวัติศาสตร์ แสดงประจำอยู่ที่ โรงละครมาริอินสกี เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ปีเตอร์ กรึนแบร์ก
กรึนแบร์ก เกิดเมื่อวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2482 ที่เมืองเปิลเซน (ซึ่งในขณะนั้นเป็นดินแดนในการอารักขา ของ โบฮีเมีย และ โมราเวีย โดยในปัจจุบันนี้ ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐเช็ก) เป็นบุตรของวิศวกร หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง พวกเขาได้ย้ายไปยังเมืองเลาเทอร์บาค ในรัฐเฮสเซิน และ ปีเตอร์ก็ได้เข้ารับการศึกษาใน ยิมเนเซียม ในเมืองนั้น จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
ในส่วนของสถาบันการศึกษา ทรงโปรดให้มีการจัดตั้งโรงเรียนสามัญขึ้นเป็นครั้งแรกในรัสเซียที่เปิดสอนในด้านศิลปะ อักษรศาสตร์ วิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ แพทยศาสตร์ ตลอดจนโรงเรียนนายทหารบกและทหารเรือ และสถาบันการสอนภาษาต่างประเทศ เช่น ภาษาอังกฤษ ดัตช์ เยอรมัน เพื่อให้ความรู้แก่ชาวรัสเซียอีกด้วย นำเอาตัวเลขอารบิกมาใช้ สร้างพิพิธภัณฑ์ ห้องสมุด เภสัชสถานตามเมืองต่างๆ และในกองทัพตลอดจนการจัดการสอนการแสดงละคอรแบบตะวันตก เป็นต้น และที่สำคัญได้สถาปนาวิทยาลัยราชสำนักชั้นสูงขึ้นที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและได้พัฒนาเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกของประเทศรัสเซียในปี ค.ศ.1724 อันได้แก่ มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก อีกด้วย ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี
ปิตราปัฟลัฟสค์-คัมชัตสกี (Russian: Петропа́вловск-Камча́тский) เป็นเมืองใหญ่เพียงแห่งเดียวบนคาบสมุทรคัมชัตคาและเป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของคัมชัตคาไครทางตะวันออกไกลของรัสเซีย มีประชากรราว ๆ 180,000 คนหรือกว่าครึ่งหนึ่งของประชากรในดินแดนคัมชัตคาไครทั้งหมด ประเทศรัสเซีย
รัสเซียมีชายฝั่งที่ยาวถึง 37,000 กิโลเมตร ตามแนวมหาสมุทรอาร์กติก มหาสมุทรแปซิฟิก ทะเลบอลติก ทะเลอะซอฟ ทะเลดำ และทะเลแคสเปียน[21] นอกจากนั้น รัสเซียยังมีทางออกสู่ทะเลแบเร็นตส์ ทะเลขาว ทะเลคารา ทะเลลัปเตฟ ทะเลไซบีเรียตะวันออก ทะเลชุกชี ทะเลเบริง ทะเลโอค็อตสค์ และทะเลญี่ปุ่น เกาะและหมู่เกาะที่สำคัญได้แก่ หมู่เกาะโนวายาเซมเลีย หมู่เกาะฟรัสซ์โยเซฟแลนด์ หมู่เกาะเซเวอร์นายาเซมเลีย หมู่เกาะนิวไซบีเรีย เกาะแวรงเกล เกาะคูริล และเกาะซาคาลิน เกาะดีโอมีด (ซึ่งเกาะหนึ่งปกครองโดยรัสเซีย ส่วนอีกเกาะปกครองโดยสหรัฐอเมริกา) อยู่ห่างกันเพียง 3 กิโลเมตร และเกาะคุนาชิร์ก็อยู่ห่างจากฮกไกโดเพียงประมาณ 20 กิโลเมตร ปรัสเซีย
เดิมทีปรัสเซียเป็นรัฐบริวารของโปแลนด์ ก่อนที่ในปี 1651 ปรัสเซียจำยอมต้องโอนอ่อนหันไปอยู่กับจักรวรรดิสวีเดน แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปีก็เกิดสงครามเหนือครั้งที่สองขึ้น ปรัสเซียฉวยโอกาสต่อรองกับสวีเดน ว่าจะยอมช่วยสวีเดนทำศึกแลกกับการให้เอกราชแก่ปรัสเซีย หลังปรัสเซียได้รับเอกราชแล้วก็เริ่มผงาดตนเองขึ้นมาจนสามารถสถาปนาเป็นราชอาณาจักรในปี 1701 และมีอิทธิพลสูงที่สุดในศตวรรษที่ 18 ถึง 19 ปรัสเซียรุ่งเรืองอย่างก้าวกระโดดและกลายเป็นมหาอำนาจในสมัยพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 มหาราช โดยขึ้นชื่อว่าเป็นประเทศที่มีกองทัพบกที่ทรงแสนยานุภาพมากที่สุดในโลก และยิ่งเรืองอำนาจขึ้นอีกในสมัยมุขมนตรี ออทโท ฟอน บิสมาร์ค ชัยชนะของปรัสเซียในสงครามสามครั้งได้แก่ สงครามชเลสวิจครั้งที่สองกับเดนมาร์กในปี 1864, สงครามออสเตรีย-ปรัสเซียในปี 1866 และสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซียในปี 1870–71 ทำให้บิสมาร์คสามารถรวมรัฐเยอรมันเล็กน้อยต่างๆเข้าด้วยกันเป็นสมาพันธรัฐเยอรมันเหนือ โดยกีดจักรวรรดิออสเตรีย (ซึ่งถือเป็นรัฐเยอรมันเช่นกัน) ออกไป พระราชวังเยกาเจรีนา
พระราชวังเยกาเจรีนา หรือ พระราชวังแคเธอริน (Russian: Екатерининский дворец) เป็นพระราชวังศิลปะโรโกโก ตั้งอยู่ในเทศบาลพุชกิน ราว 30 กิโลเมตรไปทางใต้ของนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในประเทศรัสเซีย เป็นพระราชวังฤดูร้อนของซาร์แห่งรัสเซีย เอดินบะระ
เอดินบะระ ( "เอดินเบอระ"; ; บางคนอ่าน/เขียนผิดเป็น: "เอดินเบิร์ก") เป็นเมืองหลวงของประเทศสกอตแลนด์ สหราชอาณาจักร ตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของสกอตแลนด์ เป็นเมืองเก่าแก่ที่มีประวัติความเป็นมาตั้งแต่สมัยกลาง ลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขาสูงอยู่กลางเมือง เป็นที่ตั้งของปราสาทเอดินบะระอันเป็นทำเลที่ได้เปรียบเชิงยุทธศาสตร์ในสมัยก่อน โดยรอบภูเขาถูกปรับพื้นที่เป็นคูเมืองเพื่อประโยชน์ในเชิงการทหาร รอบนอกเป็นที่ราบลดหลั่นเป็นขั้น ๆ กระจายออกโดยรอบ โอเรนบุร์ก
โอเรนบุร์ก (; ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทั้งในทวีปยุโรปและเอเชีย เป็นเมืองหลวงของโอเรนบุร์กโอบลาสต์ บนฝั่งแม่น้ำยูรัล อยู่ห่างจากกรุงมอสโก 1,478 กม. (918 ไมล์) อยู่ใกล้กับชายแดนประเทศคาซัคสถาน เมืองมีประชากร 548,331 คน (ค.ศ. 2010) เกาะเซนต์มาร์ติน
เซนต์มาร์ติน (), แซ็ง-มาร์แต็ง () หรือ ซินต์มาร์เติน () เป็นเกาะทางตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลแคริบเบียน ห่างจากเปอร์โตริโกทางทิศตะวันออกราว 300 กม. เกาะซึ่งมีพื้นที่ 87 ตร.กม. ถูกแบ่งออกเป็นดินแดนของฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ สัดส่วน 60/40 ตามลำดับ (ฝรั่งเศส 53 ตร.กม. ส่วน เนเธอร์แลนด์ 34 ตร.กม.) อย่างไรก็ตามดินแดนของเนเธอร์แลนด์มีประชากรมากกว่า จากข้อมูลเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2009 ทั้งเกาะมีประชากร 77,741 คน ส่วนของเนเธอร์แลนด์มีประชากร 40,917 คน ส่วนของฝรั่งเศสมีประชากร 36,824 คน ประเทศเซนต์คิตส์และเนวิส
ตามประวัติศาสตร์แล้วประเทศเซนต์คิตส์และเนวิสเคยเป็นดินแดนโพ้นทะเลของสหราชอาณาจักร มีชื่อว่าเซนต์คริสโตเฟอร์-เนวิส-แองกวิลลา ประกอบไปด้วยเกาะเซนต์คิตส์, เกาะเนวิส และ แองกวิลลา ต่อมาในปี ค.ศ.1980 แองกวิลลา ได้แยกตัวออกมาแต่ก็ยังคงอยู่ภายใต้การปกครองของสหราชอาณาจักร จากนั้นในปี ค.ศ.1983 เกาะเซนต์คิตส์และเกาะเนวิส ได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักรและก่อตั้งขึ้นเป็นสหพันธรัฐเซนต์คิตส์และเนวิส โดยอาณาเขตทางด้านทิศเหนือรวมถึงทิศตะวันตกเฉียงเหนืออยู่ใกล้กับแองกวิลลา (สหราชอาณาจักร) , เกาะซินต์เอิสตาซิยึส และ เกาะซาบา (เนเธอร์แลนด์) , แซ็ง-บาร์เตเลมี (ฝรั่งเศส) , เกาะเซนต์มาร์ติน อันแบ่งส่วนบนเป็นแซ็ง-มาร์แต็ง (ฝรั่งเศส) และส่วนล่างเป็น ประเทศซินต์มาร์เติน ส่วนอาณาเขตทางด้านตะวันออกเฉียงเหนืออยู่ใกล้เคียงกับประเทศแอนติกาและบาร์บูดา และทางตะวันออกเฉียงใต้อยู่ใกล้กับเกาะมอนต์เซอร์รัตของสหราชอาณาจักร ท่าอากาศยานปูลโกโว
ท่าอากาศยานปูลโกโว () ตั้งอยู่ที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 16 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ของรัสเซีย (เป็นรองจากโดโมเดโดโว และเชเรเมเตียโว) เดิมมีชื่อว่าท่าอากาศยานชอสเซนายา และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของรอสซิยาแอร์ไลน์ เซวัสโตปอล
ที่ตั้งทางภูมิศาสตร์และสภาพการเดินเรือของท่าเรือเซวัสโตปอลทำให้นครดังกล่าวเป็นจุดนาวิกที่สำคัญทางยุทธศาสตร์ นอกจากนี้ยังเป็นรีสอร์ตริมทะเลและสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ซึ่งส่วนใหญ่มาจากประเทศเครือจักรภพรัฐเอกราช นครยังเป็นที่ตั้งของกองเรือทะเลดำรัสเซีย ซึ่งเดิมเป็นของโซเวียต และปัจจุบันเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือยูเครนและรัสเซียเช่าฐานทัพเรือจากยูเครนไปถึงปี 2585 เซวัสโตปอลเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่กองทัพเรือยูเครนและกองเรือทะเลดำของรัสเซีย ประเทศลักเซมเบิร์ก
ลักเซมเบิร์ก (; ลักเซมเบิร์ก: ; ; ) หรือชื่อทางการคือ ราชมหารัฐลักเซมเบิร์ก (; ลักเซมเบิร์ก: ; ; ) เป็นนครรัฐที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปยุโรป มีพรมแดนด้านตะวันออกติดกับประเทศเยอรมนี ด้านใต้ติดกับฝรั่งเศส และด้านตะวันตกติดกับเบลเยียม เซนต์เจมส์พาร์ก
ชื่อของเซนต์เจมส์พาร์ก นอกจากจะเป็นชื่อสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ดแล้ว ยังเป็นชื่อสนามเหย้าของทีมสโมสรฟุตบอลเอ็กซิเตอร์ซิตี ซึ่งอยู่ในทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษ และสนามเหย้าของสโมสรแบร็คลีย์ทาว์น อีกทั้งยังเป็นชื่อหนึ่งของสนามในลอนดอน รวมถึงเซนต์จาคอปพาร์ก () ในเมืองบาเซิล ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อีกด้วย
ในปี ค.ศ. 2011 ได้มีการเปลี่ยนชื่อสนามใหม่เป็นสปอตส์ไดเรกต์อารีนา จากการตกลงทำสัญญาใช้ชื่อของผู้สนับสนุนทางธุรกิจ จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
จักรพรรดิปีเตอร์ได้ทรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 เขตแดน (guberny) ได้แก่ มอสโก อินเกอร์แมนแลนด์ เคียฟ สโมเลนสค์ คาซาน อาร์เซนเกล อาซอฟ และไซบีเรีย ทุกเขตแดนยกเว้นมอสโกจะมีข้าหลวงซึ่งเป็นคนสนิทของจักรพรรดิออกไปประจำอยู่ ข้าหลวงดังกล่าวมีอำนาจสูงสุดในเขตแดน ทั้งในด้านการบริหาร ตุลาการ การคลัง ตลอดจนการรักษาความปลอดภัย การรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางในลักษณะนี้เป็นการลดอำนาจของขุนนางท้องถิ่น อย่างไรก็ดี ต่อมาในปี ค.ศ. 1719 ได้มีการแบ่งเขตแดนออกอีกเป็น 45 มณฑล (ภายหลังเป็น 50 มณฑล) แต่ละมณฑลปกครองโดย ""นายทหารข้าหลวง"" มีการแบ่งการปกครองเขตมณฑลย่อยลงเป็นเขต (district) และให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นดูแลปกครองตามแบบอย่างการปกครองท้องถิ่นของสวีเดน แต่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นก็ไม่สามารถเก็บภาษีได้ตามเป้าหมาย โดยเฉพาะภาษีบุคคลจึงมอบอำนาจให้ทหารปกครองเขตแทนในปี ค.ศ. 1722 เวลามอสโก
เขตเวลากรุงมอสโก () เป็นเขตเวลาสำหรับกรุงมอสโก ประเทศรัสเซีย , ประเทศเบลารุส , ประเทศตุรกี และฝั่งตะวันตกของประเทศ รวมถึงเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กด้วย เขตเวลากรุงมอสโกเป็นเขตเวลาเท่ากับเวลาสากลเชิงพิกัดบวก 3 ชั่วโมง (GMT+3) อีร์คุตสค์
อีร์คุตสค์ () เป็นเมืองหลวงของอีร์คุตสค์โอบลาสต์ ประเทศรัสเซีย เป็นหนึ่งในเมืองที่ใหญ่ที่สุดในไซบีเรีย มีประชากร 587,891 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองศูนย์กลางวัฒนธรรม มีอุตสาหกรรมการแต่งแร่ไมกา การแปรรูปไม้ผลิตรถยนต์ มีโรงไฟฟ้าพลังน้ำ เมืองนี้ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1652 เพื่อเป็นสถานีการค้าของรัฐ ต่อมาได้ขยายตัวขึ้นเนื่องจากมีการค้ากับจีนและลุ่มแม่น้ำอามูร์ รวมถึงมีการติดต่อกับแหล่งทองคำในลุ่มแม่น้ำลีนาและการค้าขนสัตว์ ปรัสเซียตะวันออก
ปรัสเซียตะวันออก () เป็นมณฑลหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย ดำรงอยู่ระหว่างค.ศ. 1773 ถึง 1829 และระหว่างค.ศ. 1878 จนถึง 1945 มีเมืองหลวงมณฑลอยู่ที่เคอนิชส์แบร์ค ปีเตอร์ ดรักเกอร์
ปีเตอร์ ดรักเกอร์ เป็นบุตรของทนายความซึ่งมีชื่อว่า "อดอล์ฟ" และมารดาชื่อ "แคโรรีน" ดรักเกอร์เกิดที่ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย ณ วันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1909 ดรักเกอร์ย้ายไปหางานทำที่ฮัมบูร์กแล้วเริ่มฝึกทำงานที่บริษัทค้าฝ้าย แล้วเป็นนักเขียนข่าวให้กับหนังสือพิมพ์ "Der Österreichische Volkswirt (ออสเตรีย อิโคโนมิสต์) " สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอกด้านกฎหมายจากมหาวิทยาลัยแฟรงก์เฟิร์ต ผลงานของเขาสร้างความประทับใจต่อโจเซฟซึ่งเป็นเพื่อนของพ่อเขาเอง เกี่ยวกับเรื่องแนวคิดของผู้ประกอบการ ดรักเกอร์ยังมีอิทธิพลต่อแนวคิดที่มีความแตกต่างไปจาก จอห์น เมย์นาร์ด เคนส์ ผู้ซึ่งได้บรรยายที่เคมบริดจ์ เมื่อ ค.ศ. 1934 ว่า "ผมเพิ่งเข้าใจว่านักเรียนเศรษฐศาสตร์ของเคนส์ล้วนปราดเปรื่องในห้องเรียนซึ่งสนใจเกี่ยวกับความนิยมด้านสินค้า" ในขณะที่ดรักเกอร์เขียนเอาไว้ว่า "ผมสนใจเกี่ยวกับพฤติกรรมของผู้คน" บัตเตอร์เวิร์ท
บัตเตอร์เวิร์ท () หรือภาษามลายูเรียกว่า บากัน ( "ท่าเรือ") และชื่อภาษาจีนว่า เป่ย์ไห่ ( "ทะเลทางเหนือ") เป็นเมืองท่าเมืองหนึ่งของรัฐปีนัง ประเทศมาเลเซีย ซึ่งตั้งอยู่บนฝั่งส่วนแผ่นดินเซอเบอรังเปอไร (เดิมเรียก "พรอวินซ์เวลเลสลีย์") ตรงข้ามกับเมืองจอร์จทาวน์ มีประชากร 107,591 คน เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กสร้างโดยพระเจ้าซาร์ปีเตอร์มหาราช เมื่อ พ.ศ. 2246 โดยตัวเมืองเริ่มสร้างด้วยการถมทรายและหินเป็นจำนวนมากเพราะว่าพื้นที่เดิมของเมืองนั้นเป็นดินเลนของทะเล พระองค์ทรงเลือกที่จะสร้างเมืองที่บริเวณนี้เพราะว่าตัวเมืองมีทางออกทะเลบอลติกและสามารถติดต่อไปทางยุโรปและประเทศอื่นๆได้ง่าย เพื่อการปฏิรูปรัสเซียให้ทัดเทียมกับประเทศอื่น ๆ ในยุโรปได้โดยง่าย ต่อมาเมืองเซนต์ปีเตอร์เบิร์กจึงได้รับสมญานามว่าหน้าต่างแห่งยุโรป และได้เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิรัสเซียเป็นเวลา 206 ปี (หลังจากนั้นได้ย้ายเมืองหลวงไปที่มอสโก เมื่อ พ.ศ. 2461) ชื่อเดิมของ<b data-parsoid='{"dsr":[3835,3860,3,3]}'>เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก</b>คือ เปโตรกราด (Petrograd, Петрогра́д, ใช้ในช่วง พ.ศ. 2457-2467) และ เลนินกราด (Leningrad, Ленингра́д, ใช้ในช่วง พ.ศ. 2467-2534) จักรพรรดิปีเตอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย
เมื่อจักรพรรดินีเอลิซาเบธแห่งรัสเซียขึ้นครองราชย์ เจ้าชายก็ทรงถูกนำตัวมายังเซนต์ปีเตอร์เบิร์กเพื่อขึ้นเป็นมกุฎราชกุมารแห่งรัสเซีย พระองค์ทรงชิงชังรัสเซียมาก แต่กลับนิยมชมชอบปรัสเซียซึ่งเป็นศัตรูในขณะนั้น อีกทั้งยังทรงมีอัชฌาสัยเกรียจคร้าน, เอาแต่พระทัยม, ไม่ใส่ใจสิ่งรอบข้าง และไร้ซึ่งพระอัจฉริยะภาพ จักรพรรดินีเอลิซาเบธจึงไม่ต้องการให้พระองค์ขึ้นเป็นพระเจ้าจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิ จักรพรรดินีเอลิซาเบธจึงทรงเร่งรัดการอภิเษกสมรส เพื่อให้ปีเตอร์ผลิตองค์รัชทายาทองค์ใหม่ ให้พระนางและพระนางก็ทรงเลือกโซฟี เฟรดเดอริค ออกัสเต้ หญิงสาวจากปรัสเซียซึ่งมีเชื้อสายเยอรมนีมาเป็นพระคู่หมั้น เมื่อโซฟีทำการเปลี่ยนนิกายโปรเตสแตนต์มาเข้าศาสนจักรออร์โธดอกซ์รัสเซียแล้วก็มีนามใหม่ว่า เอคาเตรีน่า อเล็กซีเยว่า แคทเธอรีน เมื่อถึงวันอภิเษกสมรสที่พระราชวังโอแรนเนี่ยนบวม ในเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก แม้ทั้งคู่ก็ทรงไม่ค่อยมีความสุขนัก แต่ก็มีโอรสหนึ่งพระองค์นามว่า พอลล์ ซึ่งต่อมาขึ้นเถลิงราชย์เป็นจักรพรรดิพอลที่ 1 เอดินบะระ
เอดินบะระเป็นที่ตั้งของรัฐสภาแห่งใหม่ของสกอตแลนด์ (เพิ่งแยกออกมาจากรัฐสภาของสหราชอาณาจักร) ตั้งอยู่บนถนนสายหลักของเอดินบะระคือ รอยัลไมล์ (The Royal Mile) ซึ่งสร้างตามแนวสันเขาเชื่อมโยงพื้นที่ประวัติศาสตร์ระหว่างปราสาทเอดินบะระและพระราชวัง สถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญ ได้แก่ บริเวณรอยัลไมล์ ปราสาทเอดินบะระ และสวนพฤกษศาสตร์ โดยเฉพาะปราสาทเอดินบะระเป็นปราสาทที่เป็นสถานที่เปิดตัวของหนังสือเรื่องแฮรี่ พอตเตอร์ เนื่องจากมีลักษณะใกล้เคียงฉากเมืองแม่มดในท้องเรื่อง ลาปเพนรานตา
ลาปเพนรานตา (, ) เป็นนครและเทศบาลตั้งอยู่ริมฝั่งทะเลสาบไซมา ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศฟินแลนด์ อยู่ห่างจากชายแดนรัสเซียราว 30 กม. เมืองมีประชากร 73,000 คน (31 สิงหาคม 2018) ลาปเพนรานตาเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับ 13 ของฟินแลนด์ ลาปเพนรานตาเป็นที่รู้จักจากมหาวิทยาลัยนานาชาติอย่าง มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีลาปเพนรานตา และมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์ไซมา ที่ทั้งสองที่รวมกันมีนักศึกษาราว 13,000 คน จาก 68 ประเทศ ลาปเพนรานตาเป็นศูนย์กลางการค้าของฟินแลนด์ทางทิศใต้-ตะวันออก และเป็นจุดนัดพบของอียูและรัสเซีย มีระยะห่าง 215 กม. จากทั้งเฮลซิงกิและเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์ก
ปีเตอร์มาริตซ์เบิร์ก () เป็นเมืองหลวงและเมืองใหญ่เป็นอันดับ 2 ของจังหวัดควาซูลู-นาตาล ประเทศแอฟริกาใต้ ตั้งอยู่ทางตะวันออกของประเทศ ก่อตั้งเมืองในปี ค.ศ. 1838 ตามชื่อของผู้นำชาวบัวร์ 2 คน คือ ปีเตอร์ เรทีฟ และเกอร์ริต มาริตซ์ เคยเป็นเมืองหลวงของแคว้นนาตาลเมื่อ ค.ศ. 1856 เมืองเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมที่สำคัญ ผลิตอะลูมิเนียม ไม้ ของใช้ชีวิตประจำวัน มีมหาวิทยาลัยควาซูลู-นาตาล มีประชากร 228,549 คน ในปี ค.ศ. 1991 ปัจจุบันคาดว่ามีประชากรราว 500,000 คน (รวมชุมชนข้างเคียง) เชเลียบินสค์
เชเลียบินสค์ () เป็นนครในประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางการปกครองของแคว้นเชเลียบินสค์ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของแคว้น อยู่ห่างจากเมืองเยคาเตรินบุร์กทางทิศใต้ , อยู่ทางทิศตะวันออกของเทือกเขายูรัล บนฝั่งแม่น้ำไมอัส บนเขตแดนระหว่างทวีปยุโรปและเอเชีย มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประกอบด้วย คณะวิชา จำนวน 22 คณะ สถาบันวิจัย จำนวน 13 แห่ง โรงเรียนด้านการทหาร โรงเรียนวิชาการร่วมสมัย และกรมกายภาพการกีฬา ครั้งสมัยยังอยู่ภายใต้การปกครองของสหภาพโซเวียต มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กเคยใช้ชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด (Ленинградский государственный университет) และเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในปี ค.ศ. 1990 โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี
โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี () เป็นโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ประเภทสามัญศึกษาของฝ่ายการศึกษา ในเขตมิสซังกรุงเทพฯ สังกัดสำนักบริหารงานคณะกรรมการการศึกษาเอกชน เปิดทำการสอนในระดับเตรียมอนุบาล อนุบาล 1-3 ประถมศึกษา และมัธยมศึกษา ปัจจุบัน โรงเรียนเซนต์ปีเตอร์ ธนบุรี ตั้งอยู่ที่ เลขที่ 148 ถนนพุทธมณฑลสาย 1 แขวงคลองขวาง เขตภาษีเจริญ กรุงเทพมหานคร รหัสไปรษณีย์ 10160 มีนักเรียนทั้งหมด 1,882 คน บุคลากรทั้งหมด 180 คน  สนามกีฬาเครสตอฟสกี
สนามกีฬาเครสตอฟสกี () ชื่ออย่างเป็นทางการ สนามกีฬาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก หรือ เซนิตอารีนา เป็นสนามกีฬาที่มีหลังคาเปิด-ปิดได้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของเกาะเครสตอฟสกี ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ประเทศรัสเซีย ปัจจุบันเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สนามกีฬาแห่งนี้เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 2017 เพื่อรองรับฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 กำหนดการเดิมจะต้องสร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2008 แต่ก็เลื่อนไปหลายครั้ง จนกระทั่งได้เปิดใช้งานจริงในปี ค.ศ. 2017 สรุปในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2017 สนามกีฬาล่าช้ากว่ากำหนด 518% และใช้เงินเกินงบประมาณ 548% สนามกีฬามีความจุ 67,000 ที่นั่ง สนามแห่งนี้ถูกเรียกว่า สนามกีฬาเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ในการแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 และฟุตบอลโลก 2018.  เนเวอร์แลนด์
เนเวอร์แลนด์ (Neverland) เป็นที่รู้จักโดยภาพยนตร์ของ Disney โดยเนเวอร์แลนด์เป็นสถานที่ที่ปีเตอร์แพน ทิงเกอร์เบล และเด็กหลงทางอาศัยอยู่ อีกทั้งนางเงือกและเหล่านางฟ้าสัตว์วิเศษ รวมถึงกัปตันฮุกด้วย ทุกคนในเนเวอร์แลนด์จะไม่มีวันโตขึ้น เนเวอร์แลนด์มีลักษณะเหมือนกับเกาะ สวยงามมาก บางตำราก็ว่าอยู่ในดวงดาว บางคนเชื่อว่ามีเนเวอร์แลนด์จริง บางคนไม่เชื่อ จึงไม่ทราบว่าเนเวอร์แลนด์ที่อยู่อาศัยของปีเตอร์เตอร์แพนมีจริงหรือเปล่าแล้วแต่ความเชื่อใน จินตนาการของเด็กๆ ประเทศเซนต์ลูเชีย
เซนต์ลูเชีย () เป็นประเทศที่เป็นเกาะ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของทะเลแคริบเบียน และติดกับมหาสมุทรแอตแลนติก เซนต์ลูเชียเป็นส่วนหนึ่งของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส (Lesser Antilles) โดยอยู่ทางทิศเหนือของประเทศเซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศบาร์เบโดส และทางทิศใต้ของเกาะมาร์ตินีกของฝรั่งเศส ประเทศเซนต์ลูเชียรู้จักในนาม "Helen of the West" มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก () ก่อตั้งขึ้นโดยจักรพรรดิปีเตอร์ที่ 1ในปีค.ศ. 1724 เป็นมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศรัสเซีย มหาวิทยาลัยแห่งนี้มีชื่อว่า มหาวิทยาลัยเลนินกราด ในยุคสหภาพโซเวียต มีคณาจารย์และศิษย์เก่ารางวัลโนเบลรวมจำนวน 8 คน ชื่อเสียงโด่งดังจากนิติศาสตรบัณฑิตซึ่งเป็นประธานาธิบดีของรัสเซีย 2 คน ได้แก่ วลาดีมีร์ ปูติน และ ดมีตรี เมดเวเดฟ  ประเทศสกอตแลนด์
เอดินบะระ เมืองหลวงและนครใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศ เป็นศูนย์กลางยุคเรืองปัญญาของชาวสกอตในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเปลี่ยนสกอตแลนด์มาเป็นมหาอำนาจทางพาณิชย์ ทางการศึกษา และทางอุตสาหกรรมเมืองหนึ่งของทวีปยุโรป ฯ กลาสโกว์ นครใหญ่สุดของสกอตแลนด์[5] เคยเป็นนครอุตสาหกรรมชั้นนำของโลกและปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองขยายเกรตเตอร์กลาสโกว์ น่านน้ำสกอตแลนด์ประกอบด้วยทะเลแอตแลนติกเหนือและทะเลเหนือ[6] ซึ่งมีปริมาณน้ำมันสำรองใหญ่สุดในสหภาพยุโรป ทำให้เมืองแอเบอร์ดีน นครใหญ่สุดอันดับสามในสกอตแลนด์ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงน้ำมันของทวีปยุโรป[7] ประเทศโปรตุเกส
โปรตุเกส ( "ปุรตุกาล") หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐโปรตุเกส () เป็นสาธารณรัฐซึ่งมีระบอบการปกครองแบบประชาธิปไตย ตั้งอยู่ในภาคตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรไอบีเรียทางตอนใต้ของทวีปยุโรป และถือว่าเป็นประเทศที่อยู่ทางทิศตะวันตกมากที่สุดในบรรดาประเทศในทวีปยุโรปทั้งหลาย (ยกเว้นหมู่เกาะบริเตนใหญ่และหมู่เกาะใกล้เคียง) โปรตุเกสมีพรมแดนติดกับประเทศสเปนในทางทิศเหนือและทิศตะวันออก และอยู่ติดกับมหาสมุทรแอตแลนติกในทางทิศตะวันตกและทิศใต้ นอกจากนี้ โปรตุเกสยังประกอบไปด้วยอาณาเขตหมู่เกาะอยู่หลายหมู่เกาะด้วยกันในมหาสมุทรแอตแลนติก อาทิเช่น อะโซร์ส (Azores หรือ "Açores") และเกาะมาเดราและโปร์ตูซันตู (รวมถึงหมู่เกาะซาเวจด้วย) สะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิชส์แบร์ค
สะพานทั้งเจ็ดแห่งเมืองเคอนิชส์แบร์ค () เป็นปัญหาที่ได้รับแรงบันดาลใจมาจากสถานที่ คือ เมืองเคอนิชส์แบร์ค ในปรัสเซีย (ปัจจุบันคือคาลีนินกราด ประเทศรัสเซีย ในปัจจุบัน) ซึ่งตั้งอยู่บนแม่น้ำเพรเกิลและมีเกาะอยู่ 2 เกาะเชื่อมต่อถึงกันด้วยสะพานทั้ง 7 สะพาน คำถามคือ เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเดินให้ครบทุกสะพาน โดยผ่านแต่ละสะพานเพียงครั้งเดียวและกลับมาที่จุดเริ่มต้นได้ ในพ.ศ. 2279 (ค.ศ. 1736) เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ ได้พิสูจน์ว่าไม่มีทางเป็นไปได้ ตเวียร์
ตเวียร์ (; ) เป็นเมืองศูนย์กลางการปกครองของแคว้นตเวียร์ ประเทศรัสเซีย มีประชากรราว 403,700 คน (ข้อมูลขั้นต้นใน ค.ศ. 2010) เมืองตเวียร์ตั้งอยู่ทางเหนือของกรุงมอสโก บน 2 ฝั่งแม่น้ำวอลกา บนเส้นทางรถไฟสายมอสโก-เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นเมืองเก่าแก่ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 วลาดีมีร์ ปูติน
ในเดือนพฤษภาคม 1990 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นที่ปรึกษาด้านกิจการต่างประเทศของนายกเทศมนตรีอนาโตลี ซ็อบจัก ต่อมาในเดือนมิถุนายน 1991 เขาก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานคณะกรรมการความสัมพันธ์ภายนอกประจำสำนักนายกเทศมนตรีนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รับผิดชอบงานพัฒนาความสัมพันธ์กับต่างประเทศและการลงทุนจากต่างชาติ ในคณะกรรมการที่มีเขาเป็นประธานนี้ ปูตินได้เปิดโอกาสให้บุคคลจากภาคธุรกิจเข้ามาร่วมเป็นกรรมการ ในเดือนมีนาคม 1994 ปูตินได้รับแต่งตั้งเป็นรองประธานคนที่หนึ่งของฝ่ายบริหารเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ต่อมาในเดือนพฤษภาคม 1995 ปูตินได้บริหารสาขาของ (Our Home Is Russia) ในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ซึ่งเป็นพรรคการเมืองฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลที่ก่อตั้งโดยนายกรัฐมนตรี วีกเตอร์ เชอร์โนมีร์ดีน ซึ่งในฤดูร้อนของปีเดียวกันนั้น ปูตินได้เป็นทำหน้าที่จัดการนโยบายหาเสียงในการเลือกตั้งของพรรคฯ ปูตินเป็นหัวหน้าสาขาของพรรคนาชโดม – รซซียาประจำเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กจนถึงเดือนมิถุนายน 1997  เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย
ปัจจุบันเจ้าชายปีเตอร์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ทางพระมารดาพระองค์ทรงเป็นเชื้อสายรุ่นที่ 10 ในมาเรีย เลสไชน์สกาแห่งโปแลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและทรงเป็นเชื้อพระวงศ์สายตรงในราชวงศ์บูร์บง พระองค์สืบเชื้อสายมาจากราชวงศ์เนมานจิคแห่งบอลข่านในยุคกลาง เจ้าชายปีเตอร์เป็นพระราชนัดดาในอเล็กซานดราแห่งกรีซ สมเด็จพระราชินีแห่งยูโกสลาเวียผู้เป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซกับเจ้าหญิงแอสปาเชีย มานอส พระวรราชชายาแห่งกรีซ สายบิดาสืบเชื้อสายจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซทางราชวงศ์โคเมนอสและทางมารดาจากโอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซทางราชวงศ์โรมานอฟ ป้อมเบรสต์
ป้อมเบรสต์ (, '; , '; ) เป็นที่รู้จักกันก่อนในชื่อ ป้อมเบรสต์-ลีตอฟสก์ เป็นป้อมปราการรัสเซียในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในเมืองเบรสต์ ประเทศเบลารุส อดีตสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย ในปี 1965 ลำดับเกียรติป้อมวีรชนให้ถูกมอบให้ป้อมนี้เพื่อรำลึกถึงการป้องกันป้อมปราการในช่วงสัปดาห์แรกของมหาสงครามของผู้รักชาติ เมื่อนาซีเยอรมนีรุกรานสหภาพโซเวียตในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 กับการเปิดฉากของปฏิบัติการบาร์บารอสซา ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ลำดับเกียรติป้อมวีรชนตรงกับลำดับเกียรตินครวีรชน ซึ่งได้มอบให้กับเมืองรวมทั้งสิ้น 12 เมืองในสหภาพโซเวียต ปีเตอร์ คาร์ล แฟเบอร์เช
รกรากของครอบครัวแฟเบอร์เชนั้นมาจากประเทศฝรั่งเศส ด้วยความที่ครอบครัวเป็น Huguenot ที่เป็นโปรเตสแตนท์พวกเขาจึงได้อพยพหนีกันออกไปจากพระราชกฤษฎีกาแห่งนองซ์ในปีค.ศ. 1685 ที่จะลบล้างอูเกอโนท์ () หรือชาวฝรั่งเศสผู้ที่นับถือนิกายโปรเตสแตนต์ออกจากฝรั่งเศส ตระกูลแฟเบอร์เชบางส่วนก็ย้ายไปตั้งรกรากทั้งในเยอรมนี เอสโทเนีย และ รัสเซีย สำหรับ ปีเตอร์ คาร์ล แฟเบอร์เช โดยในปีค.ศ. 1842 พ่อของแฟเบอร์เช กุสตาฟได้มาตั้งร้านจิลเวลลี่ในเซนต์ปีเตอร์เบิร์ก โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย
ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1914 สมเด็จพระพันปีหลวงโอลกาประทับอยู่ที่รัสเซียในช่วงการปะทุของสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งประเทศสัมพันธมิตร ได้แก่ รัสเซีย อังกฤษและฝรั่งเศส ทำการรบกับฝ่ายมหาอำนาจกลาง ได้แก่ เยอรมนี ออสเตรีย-ฮังการี และจักรวรรดิออตโตมัน พระองค์ตัดสินพระทัยประทับในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กและทรงก่อตั้งโรงพยาบาลทหารเพื่อสนับสนุนด้านการสงครามของรัสเซีย มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
มหาวิทยาลัยเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในสายตาชาวรัสเซียจัดว่าเป็นมหาวิทยาลัยที่มีความโดดเด่นด้านวิชาการเทียบเท่ามหาวิทยาลัยมอสโก โดยในช่วงสงครามเย็น มหาวิทยาลัยได้ส่งนักวิชาการจำนวนมากไปปักหลักทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยมอสโกตามการบริหารประเทศของสตาลินที่ต้องการสร้างอำนาจในวงการวิชาการโลก  ประวัติศาสตร์รัสเซีย
พระเจ้าปีเตอร์ได้ทรงแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 8 เขตแดน (guberny) ได้แก่ มอสโก อินเกอร์แมนแลนด์ เคียฟ สโมเลนสค์ คาซาน อาร์คันเกลสค์ อาซอฟ และไซบีเรีย ทุกเขตแดนยกเว้นมอสโกจะมีข้าหลวงซึ่งเป็นคนสนิทของซาร์ออกไปประจำอยู่ ข้าหลวงดังกล่าวมีอำนาจสูงสุดในเขตแดน ทั้งในด้านการบริหาร ตุลาการ การคลัง ตลอดจนการรักษาความปลอดภัย การรวมอำนาจเข้าสู่ศูนย์กลางในลักษณะนี้เป็นการลดอำนาจของขุนนางท้องถิ่น อย่างไรก็ดี ต่อมาในปี พ.ศ. 2262 (ค.ศ. 1719) ได้มีการแบ่งเขตแดนออกอีกเป็น 45 มณฑล (ภายหลังเป็น 50 มณฑล) แต่ละมณฑลปกครองโดย "นายทหารข้าหลวง" มีการแบ่งการปกครองเขตมณฑลย่อยลงเป็นเขต (district) และให้เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นดูแลปกครองตามแบบอย่างการปกครองท้องถิ่นของสวีเดน แต่เจ้าหน้าที่ท้องถิ่นก็ไม่สามารถเก็บภาษีได้ตามเป้าหมาย โดยเฉพาะภาษีบุคคลจึงมอบอำนาจให้ทหารปกครองเขตแทนในปี พ.ศ. 2265 (ค.ศ. 1722) อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
เสด็จพระราชสมภพในเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เป็นโอรสของแกรนด์ดยุกพอล เปโตรวิช (ภายหลังคือ จักรพรรดิพอลที่ 1) และขึ้นครองราชบังลังก์รัสเซียภายหลังที่พระบิดาถูกปลงพระชนม์ พระองค์ปกครองรัสเซียในช่วงที่ยุโรปเกิดสงครามใหญ่ คือสงครามนโปเลียน แม้พระองค์เป็นคนหัวเสรีแต่ก็ทรงใช้นโยบายการปกครองแบบรวมศูนย์ ในปีแรกของรัชสมัย พระองค์ทรงริเริ่มการปฏิรูปเล็กๆในสังคม และไม่กี่ปีต่อมาก็มีการปฏิรูปสังคมขนานใหญ่ มีการปฏิรูปการศึกษาให้มีความเป็นเสรี และแม้ว่าจะทรงให้คำมั่นที่จะปฏิรูปรัฐธรรมนูญและการปฏิรูประบอบทาสอย่างเด็ดขาดแต่ประเด็นนี้ก็ไม่มีอะไรที่เป็นรูปธรรมขึ้นมา ในช่วงครึ่งหลังของรัชสมัย พระองค์ก็ใช้อำนาจอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาดมากขึ้นจนเกิดเป็นฝ่ายต่อต้านพระองค์ขึ้นมากมาย การปฏิรูปที่ค้างคาต่างๆถูกทำให้แล้วเสร็จในช่วงนี้ พระองค์ทรงกำจัดโรงเรียนที่มีครูเป็นต่างชาติ และเปลี่ยนระบบการศึกษาให้อิงศาสนามากยิ่งขึ้นและยังปลูกฝังค่านิยมทางการเมืองแบบอนุรักษนิยม เกิร์นซีย์
เกิร์นซีย์ () หรือ เขตเจ้าพนักงานศาลเกิร์นซีย์ (; , ) เป็นดินแดนปกครองตนเองของสหราชอาณาจักร เป็นเกาะหนึ่งในหมู่เกาะแชนเนลในช่องแคบอังกฤษ มีเมืองหลวงชื่อเซนต์ปีเตอร์พอร์ต เปโตรซาวอดสค์
เปโตรซาวอดสค์ (; คาเรเลีย/Vepsian/) เป็นเมืองหลักของสาธารณรัฐคาเรเลีย, ประเทศรัสเซีย, โดยอยู่ทางทิศตะวันตกของ ทะเลสาบโอเนกา  บริเตนใหญ่
บริเตนใหญ่ (English: Great Britain) เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในหมู่เกาะบริติช ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของภาคพื้นทวีปยุโรป มีเกาะไอร์แลนด์ตั้งอยู่ทางตะวันตก เกาะบริเตนใหญ่เป็นเกาะที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป ล้อมรอบด้วยเกาะเล็กนับร้อยเกาะ บริเตนใหญ่เนื้อที่ส่วนใหญ่ของสหราชอาณาจักร เป็นที่ตั้งของอังกฤษ สกอตแลนด์ และเวลส์ บริเตนใหญ่เป็นเกาะที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก รองจากเกาะชวาและเกาะฮนชู การปฏิวัติรัสเซีย
การปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์ (เดือนมีนาคม พ.ศ. 2460 ตามปฏิทินเกรโกเรียน) เป็นการปฏิวัติในเฉพาะบริเวณนครเปโตรกราด (ปัจจุบัน: เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) ภายใต้ภาวะความวุ่นวายนั้นเอง สมาชิกรัฐสภาหลวงดูมาถือโอกาสเข้ายึดอำนาจการบริหารประเทศและจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลขึ้น เหล่าผู้นำกองทัพต่างรู้สึกว่าความพยายามปราบปรามการจลาจลของตนนั้นไร้ผล และพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 พระเจ้าซาร์แห่งรัสเซียองค์สุดท้ายก็ทำการสละราชสมบัติ ในตอนแรกเริ่ม พวกโซเวียต (สภาแรงงาน) ซึ่งนำโดยพวกสังคมนิยมหัวรุนแรงอนุญาตให้รัฐบาลเฉพาะกาลเข้าบริหารประเทศ แต่ยืนยันให้พวกตนได้รับอภิสิทธิ์ในการแทรกแซงรัฐบาลและควบคุมกองกำลังต่างๆ มากมาย กล่าวได้ว่าการปฏิวัติเดือนกุมภาพันธ์เกิดขึ้นในบริบทของความพ่ายแพ้ทางทหารอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง (พ.ศ. 2457 - 2461) ซึ่งทำให้กองทัพส่วนมากอยู่ในสภาพของการก่อกบฏ ยาโรสลัฟล์
ยาโรสลัฟล์เป็นเมืองเด่นอันดับต้นๆเมืองหนึ่งของเส้นทางท่องเที่ยวซึ่งรู้จักกันในนาม "โกลเด้น ริง" (Golden Ring)[19] อันประกอบไปด้วยเมืองโบราณที่มีบทบาทในประวัติศาสตร์ชาติรัสเซียมายาวนาน เช่น วลาดิเมียร์ ซุซดัล รอสตอฟ เปเรสลาฟล์ โดยจุดเด่นของยาโรสลัฟล์นั้นอยู่ที่มีโบสถ์ของนิกายออร์โธดอกซ์ที่สร้างในยุคคริสต์ศตรรษที่ 17-18 ผสมผสานแทรกอยู่กับสถาปัตยกรรมแบบยุโรปตะวันตกที่สร้างตามแปลนเมืองที่ได้รับจากมาในสมัยของ พระนางเจ้าแคทเธอรีนที่ 2 ซึ่งความโดดเด่นตรงนี้นั่นเองซึ่งทำให้ยูเนสโก (UNESCO) ประกาศรับเขตเมืองเก่าของยาโรสลัฟล์เข้าเป็นมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งของประเทศรัสเซียในปี พ.ศ. 2548 (ค.ศ. 2005)[20] โนโวรอสซียา (สมาพันธรัฐ)
โนโวรอสซียา หรือ นิวรัสเซีย (; ), หรือเรียกอีกแบบว่า สหภาพสาธารณรัฐประชาชน (; , หรือรู้จักในชื่อ Lugandonia ), เป็นสมาพันธรัฐร่วมระหว่าง สาธารณรัฐประชาชนโดเนตสค์ (DPR) และ สาธารณรัฐประชาชนลูฮันสค์ (LPR) ในภาคตะวันออกของยูเครน โดยมีชายแดนติดกันระหว่างประเทศรัสเซีย ยูเครน ได้ให้สมาพันธรัฐนี้เป็น พื้นที่ปฏิบัติการต่อต้านการก่อการร้าย ประเทศสวีเดน
สวีเดน (English: Sweden; Swedish: Sverige [ˈsværjɛ] สฺแวรฺแย) หรือชื่อทางการคือ ราชอาณาจักรสวีเดน (English: Kingdom of Sweden; Swedish: Konungariket Sverige) เป็นประเทศกลุ่มนอร์ดิกตั้งอยู่บนคาบสมุทรสแกนดิเนเวีย ในยุโรปเหนือ เขตแดนทางตะวันตกจรดประเทศนอร์เวย์ ทางตะวันออกเฉียงเหนือจรดประเทศฟินแลนด์ และช่องแคบ สแกเกอร์แรก (Skagerrak) ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดช่องแคบแคทีแกต (Kattegat) และทางตะวันออกจรดทะเลบอลติก และอ่าวบอทเนีย มีกรุงสต็อกโฮล์มเป็นเมืองหลวง ประเทศสวีเดนมีประชากรที่เบาบาง เว้นแต่ในเขตเมืองใหญ่ พื้นที่ส่วนใหญ่ของประเทศประกอบด้วยป่าไม้ และภูเขาสูง พิตต์สเบิร์ก
พิตต์สเบิร์ก () เป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของรัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา และเป็นเคาน์ตีซีตของแอลลิเกนีเคาน์ตี ตั้งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐ ตรงจุดบรรจบของแม่น้ำแอลลิเกนีและแม่น้ำโมนังกาฮีลาซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแม่น้ำโอไฮโอ เป็นเมืองที่มีเขตเมืองใหญ่เป็นอันดับ 22 ของสหรัฐอเมริกา มีประชากร 305,704 คน (สำรวจเมื่อ ค.ศ. 2010) เจ้าชายปีเตอร์ รัชทายาทแห่งเซอร์เบีย
เจ้าชายปีเตอร์ทรงพำนักในชิคาโก จนกระทั่งจบปีพ.ศ. 2524 เมื่อต้องทรงย้ายตามพระบิดาและพระมารดาไปยังรัฐเวอร์จิเนีย ในปีพ.ศ. 2526 ทรงเข้าศึกษาที่ไทซัน คอร์เนอร์ และในปีพ.ศ. 2527 ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียน ในปีพ.ศ. 2531 เมื่อมีพระชนมายุได้ 8 พรรษา ทรงเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมความพร้อม ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2541 ทรงเข้ารับการศึกษาที่โรงเรียนเดอะคิงส์ที่เคนเตอร์บิวรี ประเทศอังกฤษ ทรงได้รับการศึกษาในศิลปะ,ภาษาสเปนและภาษาฝรั่งเศส ในปีพ.ศ. 2542 ทรงเข้าศึกษาศิลปะในกรุงลอนดอน ที่วิทยาลัยศิลปะแคมเบิลเวล ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2543 ทรงจบแผนการภาควิชาศิลปะภาคพื้นทวีปยุโรปในบาร์เซโลนาและเซบียา เจ้าชายปีเตอร์ทรงใช้เวลา 1 ปีที่โรงเรียนดีไซน์โรดไอแลนด์ ปัจจุบันพระองค์ทรงทำงานด้านการออกแบบกราฟิกและเทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ เจ้าชายปีเตอร์ทรงสามารถตรัสภาษาอังกฤษ,ภาษาสเปนและภาษาฝรั่งเศส ปัจจุบันกำลังศึกษาภาษาเซอร์เบีย วาเลนตินา มัตวิเยนโก
มัตวิเยนโกเป็นผู้นำหญิงคนแรกของเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก เช่นเดียวกับผู้ว่าการหญิงคนแรกในประวัติศาสตร์รัสเซีย นับตั้งแต่จุดเริ่มต้นตำแหน่งของเธอในฐานะผู้ว่าการ เงินภาษีสัดส่วนมากถูกโอนจากงบประมาณสหพันธ์มาสู่ระดับท้องถิ่น และร่วมกับเศรษฐกิจที่กำลังเฟื่องฟูและบรรยากาศแห่งการพัฒนาการลงทุน ทำให้มาตรฐานความเป็นอยู่ในนครดังกล่าวเพิ่มขึ้นอย่างมาก ทำให้ระดับรายได้สูงใกล้เคียงกับกรุงมอสโก และเหนือกว่าเขตการปกครองอื่นของรัสเซียอย่างมาก บทบาทของเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กในการเมืองรัสเซียเพิ่มสูงขึ้น เห็นได้จากการย้ายศาลรัฐธรรมนูญแห่งรัสเซียจากกรุงมอสโกใน ค.ศ. 2008  พระราชวังฤดูหนาว
พระราชวังฤดูหนาว (, ) เป็นพระราชวังที่ตั้งอยู่ในนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ของประเทศรัสเซีย อดีตเคยเป็นพระราชวังหลวงของราชวงศ์โรมานอฟระหว่างปี ค.ศ. 1732 ถึง 1917 ตั้งอยู่ระหว่างท่าวัง (Palace Quay) กับจัตุรัสพระราชวัง (Palace square) พระราชวังฤดูหนาวในปัจจุบันเป็นองค์ที่สี่ ซึ่งก่อสร้างและดัดแปลงมาเรื่อยๆระหว่างปลายทศวรรษที่ 1730 ถึงปี 1837 แทนองค์ที่สามที่ถูกเพลิงไหม้อย่างหนัก นอกจากนี้ พระราชวังยังเคยถูกจู่โจมในปี 1917 ซึ่งอยู่ในช่วงการปฏิวัติรัสเซียอีกด้วย สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก
โดยสโมสรแห่งนี้ได้ถ้วย รัสเซียฟุตบอลพรีเมียร์ลีก มาแล้ว 3 ครั้ง รัสเซียคัพ 2 ครั้ง รัสเซียพรีเมียร์ลีกคัพ 1 ครั้ง และ รัสเซียซุปเปอร์คัพ 2 ครั้ง และผลงานในระดับยุโรปสโมสรแห่งนี้เคยได้ ยูฟ่าคัพ มาแล้ว 1 สมัย ในปี 2008 และ ยูฟ่าซูเปอร์คัพ 1 สมัยในปี 2008 เหมือนกัน ปวยร์โตรีโก
ปวยร์โตรีโก (, ) หรือชื่อทางการคือ เครือรัฐปวยร์โตรีโก () เป็นเครือรัฐของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกของสาธารณรัฐโดมินิกันในภูมิภาคแคริบเบียนตะวันออกเฉียงเหนือ ปวยร์โตรีโกเป็นดินแดนที่เล็กที่สุดของเกรตเตอร์แอนทิลลีส มีพื้นที่รวมเกาะปวยร์โตรีโก เกาะเล็ก ๆ จำนวนหนึ่ง รวมทั้งกลุ่มเกาะ ได้แก่ โมนา เบียเกซ และกูเลบรา การเดินทางเข้าปวยร์โตรีโกนั้นต้องใช้วีซาของสหรัฐอเมริกา เพราะปวยร์โตรีโกถือเป็นดินแดน (territory) ของสหรัฐอเมริกา แม้จะไม่ถือว่าเป็นรัฐ (state) ก็ตาม โจฮันเนสเบิร์ก
โจฮันเนสเบิร์ก () เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศแอฟริกาใต้ และเป็นเมืองหลวงของจังหวัดเกาเทง (Gauteng) อันเป็นเขตที่มั่งคั่งและเป็นแหล่งเศรษฐกิจที่ใหญ่สุดของแอฟริกาใต้ เป็นเขตเมืองใหญ่ติดอันดับ 40 ของโลก และเป็นหนึ่งในสองเมืองระดับโลกของแอฟริกาที่เป็นที่รู้จักไปทั่วโลกนอกจากนี้โจฮันเนสเบิร์กยังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่บนดินแดนที่ไม่ถูกแวดล้อมด้วยทะเลสาบ แม่น้ำ และแหล่งน้ำอื่น ๆ อันเนื่องมาจากการอยู่บนที่สูงจึงมีหิมะตกเหมือนกับกรุงพริทอเรีย ไทรโลไบต์
มีการขุดค้นไทรโลไบต์ในเชิงพานิชย์ในหลายประเทศ เช่น ประเทศรัสเซีย (โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเขตพื้นที่เมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) เยอรมนี มอรอคโค อูทาห์ โอไฮโอ บริติชโคลัมเบีย และอีกหลายที่ในแคนาดา สาธารณรัฐนอฟโกรอด
สาธารณรัฐนอฟโกรอด (, ) เป็นสาธารณรัฐใหญ่ในยุคกลางของรัสเซียที่มีอาณาบริเวณตั้งแต่ทะเลบอลติกไปจนถึงเทือกเขายูรัล สาธารณรัฐนอฟโกรอดมีความรุ่งเรืองระหว่างคริสต์ศักราชที่ 12 ถึง 15 โดยมีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณนอฟโกรอด คำว่า “สาธารณรัฐศักดินา” (feudal republic) เป็นคำที่มักจะใช้เรียกโดยนักวิชาการในสมัยโซเวียต และโดยนักวิชาการมาร์กซิสต์เพื่อให้ตรงกับปรัชญาทางประวัติศาสตร์ของลัทธิที่ประกอบด้วยยุคทาส ยุคศักดินา ยุคทุนนิยม ยุคสังคมนิยม และยุคคอมมิวนิสต์ แต่นักวิชาการในปัจจุบันตั้งความสงสัยว่ารัสเซียจะเคยใช้ระบบศักดินาในความหมายเดียวกับที่ใช้ในตะวันตกในยุคกลางจริงหรือไม่ และคำว่า “สาธารณรัฐศักดินา” ก็ไม่เคยได้รับการใช้โดยชาวนอฟโกรอดเองแต่จะเรียกนครรัฐของตนเองว่า “อาณาจักรลอร์ดแห่งนอฟโกรอดเดอะเกรต” (His Majesty (หรือ Sovereign) Lord Novgorod the Great) (Государь Господин Великий Новгород) หรือ “ลอร์ดแห่งนอฟโกรอดเดอะเกรต” (Господин Великий Новгород) อาณาบริเวณทั้งหมด - ทั้งตัวเมืองและดินแดนที่ไกลออกไป - รู้จักกันว่าเป็น “ดินแดนนอฟโกรอด” (Novgorodian Land)