กิมย้ง เสียชีวิตเมื่อวันที่เท่าไหร่?
กิมย้ง
กิมย้งมีหนังสือพิมพ์เป็นของตัวเองและดูแลกิจการหนังสือพิมพ์ ชื่อ หมิงเป้า (明報) กิมย้ง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2018
กิมย้ง
จิ้งจอกอหังการ - ราชวงศ์หมิง คิม ชอ-ซ็อน
ประวัติของคิม ชอ-ซ็อนในประวัติศาสตร์นั้นมีอยู่น้อยมาก แต่ก็พออนุมานได้ว่ากำเนิดขึ้นในสมัย พระเจ้าเซจงมหาราช และเข้าวังในสมัย พระเจ้าดันจง เมื่อมีอายุประมาณสิบสามปี ก่อนจะเสียชีวิตในสมัยพระเจ้ายอนซันเมื่อ พ.ศ. 2048 เป็นขันทีที่ถวายงานพระราชาถึงห้าพระองค์ และชั่วชีวิตก็ได้เห็นพระราชามาถึงเจ็ดพระองค์ โดยอาจจะเป็นขันทีที่ไม่ได้มีตำแหน่งสูงแต่มีความสำคัญเนื่องจากเป็นลูกบุญธรรมของจอนคยอนซึ่งมีความสำคัญในประวัติศาสตร์มาก ทำให้มีสถานะเป็นพี่บุญธรรมของพระมเหสีแจฮยอน(ยุนโซฮวา)ทำให้มีฐานะเป็นพระมาตุลาของพระเจ้ายอนซัน ในสมัยพระเจ้ายอนซันนี่เองคิม ชอ-ซ็อนที่ถูกเนรเทศได้กลับมาทำงานในวังอีกเนื่องจากความช่วยเหลือของ คิมจาวอน และภายหลังได้ร่วมกับคิมจาวอนที่เป็นหัวหน้าขันที(เจ้ากรมมหาดเล็ก)ในเวลานั้นนำคณะแสดงละครตลกของกองกิลเข้ามาเพื่อลดความตรึงเครียดในวัง แต่ทว่ากลับทำให้พระเจ้ายอนซันเอาแต่หาความสำราญส่วนพระองค์มากขึ้นจนไม่สนพระทัยบ้านเมืองอีก กิมย้ง
กระบี่นางพญา - ราชวงศ์โจว (ตะวันออก) อง เหม่ยหลิง
อง เหม่ยหลิง เสียชีวิตกระทันหันเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2528 ด้วยวัยเพียง 26 ปี เนื่องจากการฆ่าตัวตาย เพราะประชดรักโดยการรมแกสในห้องพัก หลังจากมีปากเสียงกับแฟนหนุ่ม ข่าวการเสียชีวิตของเธอโด่งดังมากและสร้างความโศกเศร้าเสียใจให้กับแฟน ๆ ของเธอทั่วทั้งเอเชีย พิธีศพของเธอถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ตามแบบคริสต์ศาสนา มีแฟน ๆ ละครมาร่วมไว้อาลัยมากมายเป็นประวัติศาตร์ ว่ากันว่ามีผู้คนมากมายที่มาที่งานศพรวมถึงผู้คนที่ออกมาร่วมส่งขบวนศพเธอข้างทางตามท้องถนนประมาณ 100,000 คน โดยที่ร่างของเธอถูกฌาปนกิจและฝังไว้ที่สุสานในเคมบริดจ์ สหราชอาณาจักร
ทุกวันนี้ยังคงมีแฟน ๆ จำนวนมากมาย ที่คิดถึงเธอ จะเดินทางไปเยี่ยมหลุมศพของเธอที่ อังกฤษ เป็นประจำทุกปี เคาะดีญะฮ์ บินต์ คุวัยลิด
เคาะดีญะฮ์เสียชีวิตในเดือนรอมฎอน "10 ปีหลังจากเป็นศาสดา" (ประมาณเดือนเมษายนหรือพฤษภาคม ค.ศ.620) มุฮัมหมัดได้เรียกปีนี้ว่า "ปีแห่งความเศร้าโศก" เนื่องจากอบูฏอลิบก็เสียชีวิตในเดือนนี้เช่นกัน มีรายงานว่าเคาะดีญะฮ์เสียชีวิตตอนอายุ 65 ปี และศพของเธอถูกฝังที่สุสานญันนะฮ์ อัล-มุอัลลาในเมืองมักกะฮ์ พระราชินีจินซองแห่งซิลลา
ในปี ค.ศ. 895 พระนางได้ตั้ง องค์ชายคิมโย พระราชโอรสของพระเจ้าฮอนคังกับพระชายาอึยมยองขึ้นเป็นองค์รัชทายาทแห่งซิลลา และในปี ค.ศ. 897 พระนางสิ้นพระชนม์ขณะออกว่าราชการบนบัลลังก์ พระศพของพระนางได้ถูกนำไปฝั่งที่บริเวณทิศเหนือของวัดซาจาซาในเมืองคยองจู อึ้งย้ง
อึ้งย้ง (黃蓉) เกิดปี พ.ศ. 1746 (ค.ศ. 1203) เสียชีวิต 31 มกราคม พ.ศ. 1816 (ค.ศ. 1273) เป็นตัวละครในนิยายกำลังภายในของกิมย้ง เรื่องมังกรหยก และมีบทบาทในมังกรหยก ภาค 2
อึ้งย้งเป็นลูกสาวของมารบูรพาอึ้งเอี๊ยะซือ อาศัยอยู่ในเกาะดอกท้อมาตั้งแต่เด็ก เธอรับยีนอันฉลาดล้ำเลิศมาจากแม่ และรับวรยุทธ์จากพ่อ เรียนวิชาค่ายกล บุ๋น บู๊ จากเกาะดอกท้อ เรียนไม้เท้าตีสุนัขจากอั้งชิดกง จนเป็นประมุขพรรคยาจก
เมื่อเป็นวัยรุ่น อึ้งย้งหนีออกจากเกาะดอกท้อไปดูโลกกว้าง เนื่องจากไม่พอใจที่พ่อ (อึ้งเอี๊ยะซือ)ดุว่า ที่ทำอาหารและเหล้าไปให้จิวแป๊ะทงที่ถูกอึ้งเอี๊ยะซือขังอยู่ที่เกาะดอกท้อ โดยระหว่างที่ออกมาจากเกาะดอกท้อได้สวมเกราะขนเม่นเป็นเครื่องป้องกันตัว และปลอมตัวเป็นบุรุษ ต่อมาได้พบกับก๊วยเจ๋ง ซึ่งได้ต่อสู้ร่วมกันมาจนกลายเป็นความรัก ในภายหลังมีลูกด้วยกัน 3 คน คือ ก๊วยพู้(ผู้หญิง) ก๊วยเซียง(ผู้หญิง) และก๊วยพั่วลู่(ผู้ชาย)
คำแทนตัวที่ก๊วยเจ๋งเรียกอึ้งย้งคือ ย้งยี้
อึ้งย้งมีชื่อเสียงในเรื่องความฉลาดและไหวพริบเป็นอย่างมาก เคยหลอกให้อาวเอี๊ยงฮงกินปัสสาวะด้วย นอกจากนี้ยังมีฝีมือในการทำอาหารเป็นที่ยอมรับของอั้งฉิกกง ประมุขพรรคกระยาจก ภายหลังนางได้สืบทอดวิชาไม้เท้าตีสุนัข และรับตำแหน่งประมุขพรรคกระยาจกต่อจากอั้งฉิกกง จักรพรรดิคังซี
จักรพรรดิคังซีสวรรคตในปี พ.ศ. 2265 (ค.ศ. 1722) รวมระยะเวลาครองราชย์ยาวนานถึง 61 ปี นับเป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์ยาวนานที่สุดพระองค์หนึ่งในประวัติศาตร์จีน ในยุคสมัยของพระองค์มีเรื่องการเกิดขึ้นต่าง ๆ มากมายเช่น ในนวนิยายต่างๆ ระบุว่าพระองค์นั้นสวรรคตจากการปลงพระชนม์ขององค์ชายสี่ หรือหย่งเจิ้น แต่ปัจจุบันมีการสันนิษฐานว่าพระองค์สวรรคตจากชราภาพเอง เป็นที่เลื่องลือจนถึงปัจจุบัน มีวรรณกรรมต่าง ๆ มากมายที่บอกเล่าถึงยุคสมัยนี้ ไม่ว่าจะเป็น นิยาย ละครโทรทัศน์ หรือ ภาพยนตร์ ที่มีการจัดสร้างหลายต่อหลายครั้งแม้ในปัจจุบัน เรื่องที่มีชื่อเสียงมากคือ นิยายกำลังภายในอิงประวัติศาสตร์ของ กิมย้ง เรื่อง อุ้ยเสี่ยวป้อ กิมย้ง
เริ่มศึกษาในปี ค.ศ. 1929 ที่โรงเรียนเจียเซียง ไห่หนิง (嘉兴海宁小学) มณฑลเจ้อเจียง, ปี ค.ศ. 1944 เข้าเรียนในภาควิชาภาษาต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยการเมืองแห่งรัฐบาลกลาง (國立中央政治大學) ต่อมาปี ค.ศ. 1946 ได้ย้ายมาเรียนที่ภาควิชากฎหมาย มหาวิทยาลัยตงอู๋ (東吳大學) แห่งเซี่ยงไฮ้ เอกกฎหมายระหว่างประเทศ ในปี ค.ศ. 2005 ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ และ ศึกษาปริญญาเอกในภาควิชาการศึกษาตะวันออก เอกประวัติศาสตร์จีนที่ เซนต์จอห์นคอลเลจ มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ ในปี ค.ศ. 2013 ได้รับปริญญาดุษฎีบัณฑิตทางด้านวรรณคดีจีนจากมหาวิทยาลัยปักกิ่ง (北京大學) กิมย้ง
มังกรหยก ภาค 3 - ราชวงศ์หยวน พระเจ้ามย็องจงแห่งโครยอ
ในรัชสมัยของพระเจ้ามยองจงมีกบฏหลายครั้ง คือ กบฏของชาวบ้านที่ไม่พอใจการถูกกดขี่โดยขุนนางท้องถิ่น ในค.ศ. 1172 ค.ศ. 1176 ค.ศ. 1182 และ ค.ศ. 1194 ทางราชสำนักใช้ความพยายามอย่างมากในการปราบกบฏชาวบ้านซึ่งแต่ละครั้งมีจำนวนผู้เข้าร่วมเป็นหมื่น คยองแดซึงเสียชีวิตในค.ศ. 1183 ลีอีมิน (이의민, 李義旼) ขุนนางทหารอีกคนที่แต่เดิมเป็นทาสก็เข้ายึดอำนาจแทน แต่ก็ถูกขุนนางทหารชื่อชเวชุงฮอน (최충헌, 崔忠獻) และน้องชายชเวชุงซู (최충수, 崔忠粹) ก็เข้ายึดอำนาจในค.ศ. 1196 ในค.ศ. 1197 ขุนพลสองพี่น้องตัดสินใจปลดพระเจ้ามยองจงจากบัลลังก์ให้ท่านชายพยองยาง (평량공, 平凉公) พระอนุชาของพระเจ้ามยองจงขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าชินจง พระเจ้ามยองจงและรัชทายาททรงถูกเนรเทศไปเกาะคังฮวา จนพระเจ้ามยองจงสิ้นพระชนม์ในค.ศ. 1202พระมเหสี แยม ซัมโบร์
แยม ซัมโบร์ ( "แยม สํบูร") เป็นนักการเมืองชาวกัมพูชาและเป็นนายกรัฐมนตรีในช่วง พ.ศ. 2492 – 2493 เกิดเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 เสียชีวิตเมื่อ พ.ศ. 2532 ซัมโบร์เคยเป็นผู้ดูแลเกี่ยวกับตำรวจและเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตย ซึ่งได้ลาออกพร้อมกับส.ส.คนอื่น 11 คนเมื่อเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2491 หลังจากนั้น ได้ไปเข้าร่วมจัดตั้งรัฐบาลผสมกับพรรคเสรีภาพที่ได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศส  กิมย้ง
มังกรหยก ภาค 2 - ราชวงศ์ซ่ง (ใต้) กุยห้วย
ในปีถัดมา (พ.ศ. 774) ขงเบ้งได้ดำเนินการบุกเหนืออีกครั้ง โดยครั้งนี้โจจิ๋นที่ได้ล้มป่วยลงตั้งแต่ปีที่แล้วซึ่งคาดว่าจากสภาพอากาสที่ย่ำแย่ ทำให้สุมาอี้ถูกสลับมาที่เตียงฮันเพื่อนำทัพป้องกันขงเบ้งแทนโจจิ๋น โดยมอบหมายเรื่องปกป้องเสบียงกรังทั้งหมดแก่กุยห้วย และด้วยการนำทัพของสุมาอี้ ขงเบ้งจึงได้ถอยทัพไปในที่สุด กิมสวน
หลังจากศึกเซ็กเพ็กในปี ค.ศ. 208 ขุนศึกเล่าปี่ได้ส่งทัพโจมตีสี่หัวเมืองทางใต้ของแคว้นเกงจิ๋ว ได้แก่ เตียงสา ฮุยเอี๋ยง เลงเหลง และบุเหลง ในบันทึก"ซานฝู่เจฺหว่ลู่จู้" (三輔決錄注) ระบุว่ากิมสวนถูกสังหารในการรบ และเมืองบุเหลงถูกยึดเป็นส่วนหนึ่งในอาณาเขตของเล่าปี่ แต่ในจดหมายเหตุสามก๊กบันทึกว่าเจ้าเมืองของทั้งสี่หัวเมืองรวมถึงกิมสวนได้ยอมสวามิภักดิ์ต่อเล่าปี่ พระเจ้าวอนจงแห่งโครยอ
ขุนนางฝ่ายทหารชื่ออิมยอน (임연, 林衍) ไม่พอใจที่พระเจ้าวอนจงทรงมีนโยบายเป็นมิตรกับมองโกล จึงก่อการกบฏยึดอำนาจจากพระเจ้าวอนจงในค.ศ. 1269 อิมยอนพยายามจะลดอิทธิพลของมองโกลไปจากราชสำนักโครยอ แต่เสียชีวิตไปเสียก่อนในค.ศ. 1270 บุตรชายคืออิมยูมู (임유무, 林惟茂) จึงขึ้นมามีอำนาจแทนบิดา องค์ชายรัชทายาทซึ่งอยู่ที่เมืองปักกิ่งได้ขอให้กุบไลข่าน (Kublai Khan) ส่งทัพมาปราบกบฏในปีเดียวกัน อิมยูมูถูกสังหารในการรบ  กิมย้ง
แปดเทพอสูรมังกรฟ้า - ราชวงศ์ซ่ง (เหนือ) พระเจ้าจุงจง
คิมอันโร (김안로, 金安老) ถูกนัมกอนและชิมจองกล่าวหาว่าทุจริตฉ้อราษฎร์บังหลวงและถูกเนรเทศไปในปีค.ศ. 1524 ใน ค.ศ. 1527 นัมกอนเสียชีวิต ชิมจองได้ขึ้นเป็นอัครมหาเสนาบดีแทน แต่คิมอันโลจัดฉากการสาปแช่งรัชทายาทด้วยหนู (작서의변, 灼鼠의變) และใส่ร้ายพระสนมคยองบินตระกูลพัคและชิมจองว่าเป็นผู้อยู่เบื้องหลัง ในการวางแผนยกเจ้าชายพกซ็อง (복성군, 福城君) พระโอรสของพระสนมคยองบินเป็นรัชทายาทแทน ชิมจองจึงถูกประหารชีวิตและพระสนมคย็องบินกับพระโอรสถูกปลดจากตำแหน่งและเนรเทศ ในค.ศ. 1531 คิมอันโลได้รับพระราชทานอภัยโทษเพราะการเปิดโปงการสาปแช่งรัชทายาทที่ตนเองจัดฉากขึ้น และได้ยุยงให้พระเจ้าจุงจงสำเร็จโทษอดีตพระสนมและเจ้าชายพงซ็องไปเสียในค.ศ. 1533 แต่คิมอันโลก็ถูกพระนางมุนจ็องเปิดโปงคิมอัลโลได้และคิมอันโลก็ถูกเนรเทศและประหารชีวิตในค.ศ. 1537 หยิปหมั่น
หยิปหมั่นเสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ที่ฮ่องกง ด้วยโรคมะเร็งที่คอ รวมอายุได้ 79 ปี และถูกยกย่องให้เป็นปรมาจารย์ในยุคปัจจุบันของมวยหวิงชุน เขมรแดง
พล พต ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 15 เมษายน พ.ศ. 2541 โดยที่ยังไม่ได้รับการพิจารณาคดีสังหารหมู่ประชาชนในช่วงที่เขมรแดงยังมีอำนาจอยู่แต่อย่างใด[4] เช่นเดียวกันกับตา ม็อก อดีตผู้บัญชาการเขมรแดง ที่ถึงแก่กรรมเมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 ระหว่างการควบคุมตัวจากรัฐบาลกัมพูชาเพื่อรอพิจารณาคดี[5] ปัจจุบัน มีเพียงคัง เค็ก เอียว (หรือที่รู้จักกันในชื่อ “ดุช”) อดีตหัวหน้าค่ายกักกันตวล สเลง และนวน เจีย อดีตสมาชิกระดับผู้นำ เท่านั้นที่ถูกนำตัวมาพิจารณาโทษจากศาลพิเศษซึ่งตั้งขึ้นเพื่อพิจารณาคดีของอดีตกลุ่มผู้นำเขมรแดงโดยเฉพาะ[6][7][8] โดยได้เริ่มการพิจารณาตั้งแต่ พ.ศ. 2550 เป็นต้นไป ไฉ หรง
ไฉ หรง (柴榮; 27 ตุลาคม ค.ศ. 921 – 27 กรกฎาคม ค.ศ. 959) หรือ กัว หรง (郭榮) และเป็นที่รู้จักตามชื่อวัดประจำรัชกาลว่า ชื่อจง (世宗) เป็นกษัตริย์องค์ที่สองของราชวงศ์โจวยุคหลังในประเทศจีนสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร อยู่ในราชสมบัติตั้งแต่ ค.ศ. 954 จนสิ้นชีวิต กิมย้ง
ดาบนกเป็ดน้ำ - ราชวงศ์ชิง เจียวจิ๋ว
ใน ค.ศ. 263 ก่อนที่จ๊กก๊กจะล่มสลายเจียวจิ๋วผู้นี้ได้ถวายคำแนะนำให้พระเจ้าเล่าเสี้ยนไหว้คำนับ สุมาเจียว มหาอุปราชแห่ง วุยก๊ก ซึ่งเท่ากับเป็นการยอมแพ้ต่อวุยก๊กทำให้จ๊กก๊กที่ปกครองเสฉวนมานานถึง 42 ปีนับตั้งแต่รัชสมัยพระเจ้าเล่าปี่เมื่อ ค.ศ. 221 ต้องล่มสลายลง กิมย้ง
โก้วเล้ง บันเทิงคดีกำลังภายใน ฮั่ว หยวนเจี่ย
ปี ค.ศ. 1910 เดือนมิถุนายน ฮั่ว หยวนเจี่ย ก่อตั้งสมาคมกังฟูขึ้นเพื่อสุขภาพที่เซี่ยงไฮ้ชื่อ "สมาคมชิงอู่" และได้รับความสนใจจากผู้คนสมัครเป็นลูกศิษย์จำนวนมาก ซึ่งถือเป็นการการฝ่าฝืนธรรมเนียมจีนที่จะไม่ถ่ายทอดภูมิปัญญาของตระกูลซึ่งเสมือนสมบัติล้ำค่าให้แก่บุคคลภายนอกเด็ดขาด 
สมาคมดังกล่าวนอกจากเน้นในด้านของฝึกวิทยายุทธเพื่อสุขภาพแล้ว ยังชูคำขวัญ "รักชาติ เสริมพลานามัย ยึดมั่นจริยธรรม ช่วยเหลือสังคม" ซึ่งในโอกาสครบรอบ 10 ปีของสมาคม ดร.ซุน ยัดเซ็น บิดาแห่งประเทศจีนสมัยใหม่ ได้มาเยื่ยมถึงที่และได้เขียนคำขวัญคำว่า "จิตวิญญาณแห่งผู้กล้า" ด้วยลายมือของตัวเอง
หลังจากก่อตั้งสมาคมได้แค่ 3 เดือน ในวันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 1910 ฮั่ว หยวนเจี่ยก็เสียชีวิตลง ด้วยอายุเพียงแค่ 41 ปี
โดยสาเหตุการเสียชีวิตนั้นแยกได้เป็น 2 ประเด็น คือ
1. โรคประจำตัว ซึ่ง ฮั่ว หยวนเจี่ยนั้นมีโรคประจำตัวคือ โรคดีซ่าน มาตั้งแต่เด็ก และมี ร่างกายที่อ่อนแอ และขณะนั้นอาจจะมีอาการปอดติดเชื้อเข้าร่วมด้วย หลังจากได้ผ่าศพ ฮั่ว หยวนเจี่ย ได้พบว่ามีรอยดำที่กระดูกเชิงกราน ซึ่ง เกิดจากสารหนู ซึ่งสันนิษฐาน เป็นหนึ่งในส่วนผสมของยาจีนที่ใช้รักษา ฮั่ว หยวนเจี่ย ตั้งแต่เด็ก คิม กีซู
คิม กีซู นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2482 เป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของเกาหลีใต้ โดยได้ครองแชมป์โลกเมื่อ พ.ศ. 2509 และเคยมาชกกับอภิเดช ศิษย์หิรัญในไทย ก่อนจะเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป เขาเสียชีวิตเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540 
คิมเคยชกมวยสากลสมัครเล่นในนามทีมชาติเกาหลีใต้มาก่อน และได้เหรียญทองเอเชียนเกมส์เมื่อ พ.ศ. 2501 ต่อมาได้หันมาชกมวยสากลอาชีพ เขาขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2504 ซึ่งเป็นการชิงแชมป์เกาหลีใต้รุ่นมิดเดิลเวท ซึ่งคิมเป็นฝ่ายชนะคะแนนกัง แซชุลได้แชมป์มาครอง จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์ OPBF รุ่นมิดเดิลเวทเมื่อ 10 มกราคม พ.ศ. 2508 ชนะน็อค ฟูมิโอะ ไดสุ ยก 6 คิมป้องกันแชมป์ไว้ได้ 3 ครั้ง ก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์มิดเดิลเวทเมื่อ 25 มิถุนายน พ.ศ. 2509 ชนะคะแนน นีโน่ เบนเวนูตี ทำให้คิมกลายเป็นแชมป์โลกมวยสากลคนแรกของเกาหลีใต้ไปทันที จากนั้น เขาได้ชกป้องกันทั้งแชมป์โลกและแชมป์ OPBF มาตลอด และยังเดินทางมาชกนอกรอบกับอภิเดช ศิษย์หิรัญ ในขณะที่ครองแชมป์ทั้งสองตำแหน่งนี้เมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2510 ซึ่งคิมเป็นฝ่ายชนะคะแนนไป จักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย พระพันปีหลวง
ในปี ค.ศ.1836 สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือทรงจัดฉลองวันคล้านวันประสูติครบรอบ 60 ปีของพระนาง จักรพรรดิเต้ากวง ทรงสร้างเครื่องทรงราชกกุธภัณฑ์มมากมายมหาศาลถวายแด่พระนางเป็นอย่างดี และเมื่อ 10 เมษายน ค.ศ.1838 สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือและจักรพรรดิเต้ากวง เสด็จไปคำนับบรรพกษัตริย์ที่สุสานราชวงศ์ชิงฝ่ายตะวันออกเป็น 13 วัน สมเด็จพระพันปีหลวงกงฉือทรงทิวงคต ในปี 29 ของจักรพรรดิเต้ากวง ซึ่งทเยบได้กับประมาณ เดือน มกราคม 1850 ในปฏิทินคริตศักราช. ทรงได้รับการเฉลิมพระนามหลังเสด็จสวรรคตแล้วว่า สมเด็จพระจักรพรรดินีเซี่ยวเหอรุ่ย พระพันปีหลวง และพระศพถูกฝังที่แยกต่างหากอยู่ใกล้กับสุสานจิงหลิง ในสุสานราชวงศ์ชิงฝ่ายตะวันออก. เตียวฮอง
เตียวฮองถึงแก่อสัญกรรมเมื่อใดไม่ปรากฏ เคาเจ้ง
เคาเจ้ง ( , ? — ค.ศ. 222) มีชื่อรองว่า เหวินซิ่ว เป็นเสนาบดีแห่งจ๊กก๊กในช่วง ยุคสามก๊ก สามก๊ก
Template:CJKV) มีชื่อรองขงเบ้ง เกิดในปี พ.ศ. 724 ปีเดียวกับพระเจ้าเหี้ยนเต้ เป็นชาวตำบลหยางตู เมืองหลางเยีย มณฑลซานตง สูง 6 ศอก ใบหน้าขาวเหมือนหยก มักถือพัดขนนกคู่กายตลอดเวลา ได้รับการยกย่องถึงการเป็นผู้หยั่งรู้ดินฟ้ามหาสมุทร ฉายาฮกหลงหรือมังกรหลับ รักความถูกต้องยุติธรรม ชอบสันโดษ สติปัญญาเฉียบแหลม ชำนาญตำราพิชัยสงคราม รอบรู้สภาพภูมิประเทศและดินฟ้าอากาศ เล่าปี่ได้เชิญให้ไปช่วยทำราชการถึงสามครั้ง และเป็นผู้เสนอแผนหลงจงเตวัย แบ่งแยกแผ่นดินจีนออกเป็นสามก๊กเพื่อคานอำนาจซึ่งกันและกัน รับใช้ราชวงศ์ฮั่นถึงสองรุ่น จูกัดเหลียงได้รับการดำรงตำแหน่งเป็นมหาอุปราชแห่งอาณาจักรจก หลังจากพระเจ้าเล่าปี่สิ้นพระชนม์ จูกัดเหลียงได้ดูแลอาณาจักรจกเป็นอย่างดี พร้อมยังกรีธาทัพขึ้นเหนือตีอาณาจักรวุ่ย 5 ครั้ง แต่เสียดายนักที่ความฝันของเขาก็ไปได้แค่ครึ่งทางในการกรีธาทัพครั้งที่6 จูกัดเหลียงเสียชีวิตเมื่ออายุได้ 54 ปี ภายหลังจากตรากตรำการศึกสงครามมาตลอดชีวิต ขงเบ้งมีผลงานทางพิชัยสงครามที่สำคัญคือตำราพิชัยสงครามขงเบ้ง 24 บท ซึ่งเกียงอุยรับสืบทอดต่อ คิม ยูชิน
คิมยูชินในวัย 73 ปี ซึ่งป่วยกระเสารกระแสะ พระเจ้ามุนมูก็ส่งหมอหลวงมารักษาเขา ทั้งยังออกรบด้วยตัวพระองค์เองแทนคิมยูชินอีกด้วย เนื่องจากตระหนักถึงความภักดีของคิมยูชินที่แม้ว่าจะป่วยอยู่ก็ยังห่วงการรบกับอาณาจักรโกคูรยอ ในเดือนกันยายนของปีนั้น อาณาจักรโกคูรยอล่มสลายลง แม้ว่าหลังจากนั้นคิมยูชินก็ได้รับการเลื่อนยศสูงขึ้น หากเป็นคนอื่นก็คงหลงใหลในอำนาจวาสนา แต่คิมยูชินเองนั้นเป็นผู้ที่จงรักภักดีกับพระเจ้ามุนมูและอาณาจักรชิลลาจงบจนวาระสุดท้ายของชีวิตเขาเลยทีเดียว ซึ่งนับว่า คิมยูชิน ผู้ได้ชื่อว่าเป็นกำลังหลักในการรวบรวมสามอาณาจักร ผู้ที่แม้แต่ฟากฟ้ายังคอยช่วยเหลือเขาได้เสร็จสิ้นภารกิจ และในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 673 คิมยูชิน จอมพลแห่งอาณาจักรซิลลา เสียชีวิตลงอย่างสงบที่บ้านของเขานั่นเองเป็นการปิดฉากชีวิตที่งดงาม ด้วยวัย 78 ปี และเพื่อตอบแทนความภักดีของเขาพระเจ้ามุนมูได้มีพระบรมราชนุญาติให้เขาได้รับเกียรติสูงสุดอีกครั้งคือให้ฝังร่างของเขาไว้ที่เชิงเขา Songhwa ซึ่งเป็นสถานที่ที่อยู่ใกล้สุสานราชวงศ์ จักรพรรดิเหลียวเซิ่งจง
สวรรคตในปี ค.ศ. 1031 (พ.ศ. 1574) ขณะพระชนม์ได้ 60 พรรษา ทรงครองราชย์ได้ยาวนานที่สุดของราชวงศ์ เป็นเวลา 49 ปี แต่หลังสิ้นรัชสมัยของพระองค์แล้ว ราชวงศ์ก็เริ่มเสื่อมและอ่อนแอลง จนในที่สุดก็ถูกพวกจินหรือกิมผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งในที่สุด พระราชโอรสของพระองค์เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิเหลียวซิ่งจงสืบต่อมา กุยแก
กุยแกเป็นผู้ที่ได้ชื่อว่าเฉลียวฉลาดมาก อาจเทียบได้กับขงเบ้งของเล่าปี่ ทว่าทั้งคู่ไม่มีโอกาสได้ประชันฝีมือกัน เพราะกุยแกเสียชีวิตเสียก่อน ด้วยป่วยตายที่เมืองลกเอี๋ยงในวัยเพียง 38 ปี ระหว่างที่โจโฉทำสงครามติดตามอ้วนซง และอ้วนถำ บุตรชายของอ้วนเสี้ยว ที่หนีไป ภายหลังอ้วนเสี้ยวตายไปแล้ว ก่อนตาย กุยแกได้เขียนจดหมายถึงโจโฉว่า ไม่จำเป็นต้องไล่ติดตามคนทั้ง 2 ไปไกล เพราะไม่นานทั้ง 2 จะแตกกันเองและจะมีผู้จัดการให้ในที่สุด ซึ่งก็ปรากฏเป็นจริงดังคำของกุยแก เพราะเมื่ออ้วนซงและอ้วนฮีหนีไปอยู่กับกองซุนข้อง กองซุนข้องระแวงคนทั้ง 2 อยู่แล้ว จึงฆ่าและตัดหัวมามอบให้แก่โจโฉ กิมย้ง
เทพธิดาม้าขาว - ราชวงศ์หมิง คิม กู
คิม กู (; ; 29 สิงหาคม ค.ศ. 1876 — 26 มิถุนายน ค.ศ. 1949) หรือที่รู้จักกันในนามปากกา เบ็คบอม (; ) เป็นประธานาธิบดีคนที่หก และต่อมาเป็นประธานาธิบดีคนสุดท้ายของการปกครองเฉพาะกาลแห่งสาธารณรัฐเกาหลี เขาเป็นนักการเมือง, นักการศึกษา และผู้นำของการเคลื่อนไหวเพื่อเอกราชของเกาหลี โดยต่อต้านการยึดครองเกาหลีของญี่ปุ่น ที่อยู่ในช่วง ค.ศ. 1910 ถึง 1945 และกิจกรรมชุมนุมเพื่อรวมเอกราชเกาหลีขึ้นใหม่ ตั้งแต่แบ่งประเทศใน ค.ศ. 1945 กิมย้ง
หมวดหมู่:นักเขียนนิยายกำลังภายใน กิมย้ง
จิ้งจอกภูเขาหิมะ - ราชวงศ์ชิง คิม ฮย็อง-ชิล
ภาพทางโทรทัศน์ได้แสดงให้เห็นว่าม้าของเขา "บันดาเบิร์ก แบล็ค" ได้สะดุดรั้วขวาง ซึ่งในช่วงแรก มันได้เหวี่ยงคิมออกจากเครื่องกีดขวาง แล้วพลัดมาทับศีรษะและบริเวณอกของคิม โดยสีข้างของมันได้กดทับตัวเขา คิมไม่มีการฟื้นคืนสติแต่อย่างใด และเสียชีวิตก่อนช่วงเที่ยงของเวลาท้องถิ่นเพียงไม่นาน เล่าเสี้ยน
และเมื่อไปอยู่ที่ลกเอี๋ยง ครั้งหนึ่ง สุมาเจียวได้จัดงานเลี้ยง ระหว่างนั้นกำลังดูระบำเสฉวน สุมาเจียวคิดลองใจเลยแสร้งถามไปว่า "อันลกก๋ง คิดถึงเสฉวนไหม" เล่าเสี้ยน ตอบว่า "อยู่ที่นี่สนุกดี ไม่คิดถึงเสฉวนเลย" ขับเจ้ง ขุนนางของจ๊กก๊กที่อยู่ที่นั่นด้วยจึงกระซิบบอกว่า "เขาถามพระองค์เพื่อลองใจ ถ้าพระองค์ตอบว่า ศพของเสด็จพ่ออยู่ที่เสฉวน คิดถึงเสฉวนทุกวัน เขาก็จะปล่อยเรากลับไปเสฉวน" สุมาเจียวได้ยินดังนั้น จึงถามย้ำอีกครั้งว่า "คิดถึงเสฉวนไหม" เล่าเสี้ยนตอบอย่างที่ขับเจ้งสอน พร้อมกับร้องไห้พร้อมกับขุนนางของตนทั้งหมด สุมาเจียวจึงถามว่า "ทำไม ท่านถึงตอบเหมือนที่ขับเจ้งบอกเลยล่ะ" เล่าเสี้ยนก็ตอบไปอย่างซื่อตามนิสัยโง่งมของตนว่า "ใช่ ขับเจ้งบอกข้าพเจ้าเอง" สุมาเจียวและเหล่าบรรดาขุนนางฝ่ายวุยจึงหัวเราะเยาะในความโง่เขลาของเล่าเสี้ยนและวางใจได้ว่า เล่าเสี้ยนจะไม่คิดทรยศแน่นอน เล่าเสี้ยนสวรรคตในปีที่ 7 ที่พระเจ้าสุมาเอี๋ยนครองราชย์ ตรงกับปี พ.ศ. 815 เอี้ยก้วย
ขณะที่พวกของอึ้งย้งลงไปตามหาเอี้ยก้วยใต้เหว ก๊วยเซียงเมื่อขึ้นมาบนเหวได้ก็ถูกกิมลุ้นจับตัวไปอีก กิมลุ้นใช้ก๊วยเซียงต่อรองก๊วยเจ๋งให้เปิดประตูเมืองเซียงเอี้ย แต่ก๊วยเจ๋งเห็นแก่บ้านเมืองมากกว่าส่วนตัว ก๊วยเซียงเข้าใจข้อนี้ เอี้ยก้วยกับเซียวเหล่งนึ่งมาช่วยก๊วยเซียงไว้ได้ทัน และสู้รบกับทหารมองโกลจนชนะ ทั้งกิมลุ้นและพระเจ้ามองโกลฮ่องเต้ผู้เป็นจอมทัพสิ้นชีวิตในสนามรบโดยโดนเอี้ยก้วยใช้วิชาดีดนิ้วทั้งจี้ซิ้นทงกงดีดก้อนหินไปถูกม้าของพระองค์และขว้างก้อนหินไปโดนเบื้องพระปฤษฎางค์ของพระเจ้ามองโกลถึงแก่มีพระอาการพระปิฐิกัณฐกัฐิ(กระดูกสันหลัง)หักออกจากกันตกจากหลังม้าพระที่นั่งถึงแก่สิ้นพระชนม์ทันที จึงทำให้ทัพมองโกลต้องล่าถอยไปและไม่ได้ทำการสู้รบ13ปี หลังจากพระเจ้ามองโกลสิ้นพระชนม์พระเจ้ากุบไลข่านจึงสถาปนาเป็นกษัตริย์แห่งมองโกล และภายหลังพระเจ้ากุบไลข่านจึงได้เป็นปฐมกษัตริย์ราชวงค์หยวนหลังจากยึดต้าซ่งสำเร็จ ฮง กุก-ย็อง
ฮง กุก-ย็อง คิดว่า มเหสีฮโยอึย วางแผนฆ่าน้องสาวตนเองจึงวางแผนปลงพระชนม์แต่ถูกจับได้และเนรเทศไปที่อื่นและเสียชีวิตในเวลาต่อมาขณะอายุเพียง 33 ปี จักรพรรดิเจิ้งถ่ง
ครั้น ค.ศ. 1449 พระชนม์ได้ 21 ชันษา จู ฉีเจิ้น นำทัพหลวงออกรบกับชาวมองโกลซึ่งนำโดยราชครูเหย่เซียน (也先太師; Esen Taishi) จากเผ่าหว่าล่า (瓦剌; Oirat) ณ ปราการถู่มู่ (土木) เสด็จไปครั้งนั้นมีขันทีหวัง เจิ้น เป็นที่ปรึกษาประจำทัพ แต่เกิดโกลาหล ทัพหลวงแตกพ่าย หวัง เจิ้น ถูกฆ่าตาย และจู ฉีเจิ้น ถูกมองโกลจับเป็นเชลย เหตุการณ์ครั้งนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ วิกฤติถู่มู่ (土木之變) แปดเทพอสูรมังกรฟ้า
กิมย้งเขียนเรื่องแปดเทพอสูรมังกรฟ้าในปี พ.ศ. 2506-2510 และปรับปรุงพิมพ์เป็นเล่มในปี พ.ศ. 2521 ฉบับภาษาไทย จำลอง พิศนาคะ แปลสำนวนแรกในปี พ.ศ. 2522 ใช้ชื่อว่า "มังกรหยกภาคพิเศษ" แต่เนื้อหาและเหตุการณ์ตามท้องเรื่องไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับมังกรหยกทั้ง 3 ภาคเลย ฉากหลังเป็นประวัติศาสตร์ช่วงก่อนมังกรหยกภาคแรกประมาณ 100 ปี กวนอู
ในอดีตบรรพบุรุษของชนเผ่าแมนจู () คือพวกเผ่าหนี่ว์เจิน () หรือจิน (พ.ศ. 1658 - พ.ศ. 1777) แมนจูเป็นชนเผ่าที่เรืองอำนาจขึ้นมาในยุคสมัยเดียวกับราชวงศ์ซ่งใต้ ภายหลังจากราชวงศ์ซ่งล่มสลายลงจนถึงราชวงศ์หยวนและราชวงศ์หมิง จนกระทั่งราชวงศ์ชิงที่ก่อตั้งขึ้นโดยชาวแมนจู แม้กาลเวลาจะล่วงเลยผ่านมานานหลายร้อยปี แต่การที่ชาวจีนให้ความเคารพนับถืองักฮุยในฐานะวีรบุรุษต่อต้านเผ่าแมนจูหรือเผ่าจินก็ยังคงอยู่ไม่เสื่อมคลาย ซึ่งการให้การยกย่องและเคารพนับถืองักฮุยนั้น ดูเหมือนจะเป็นเรื่องปกติสำหรับราษฎรทั่วไป แต่ในสายตาของขุนนางบู๊และบุ๋นภายในราชสำนักชิง การให้ความเคารพนับถือบูชางักฮุยในฐานะวีรบุรุษต้านชนเผ่าจินเป็นการเปรียบได้กับการให้ความเคารพนับถือบูชาผู้ที่ต่อต้านราชวงศ์ชิงนั่นเอง ดังนั้นราชสำนักชิงจึงวางกลอุบายยกย่องกวนอูให้เป็นอีกหนึ่งวีรบุรุษในประวัติศาสตร์จีน เพื่อให้กวนอูกลายเป็นที่ศรัทธาเคารพบูชาของสามัญชนทั่วไปในฐานะเทพเจ้าผู้มีความสัตย์ซื่อ เพื่อเป็นการลดกระแสการเคารพนับถือและเชิดชูงักฮุยให้เบาบางลง กัง คึมยอง
กัง คึมยอง (; ) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2515 ที่เมืองยุงอัน ประเทศเกาหลีใต้ สถิติการชก 13 ครั้ง ชนะ 10 (น็อค 3) แพ้ 3 คิม อิล-ซ็อง
วันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2537 ประธานาธิบดีคิม อิล-ซ็อง แห่งเกาหลีเหนือ ถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหัวใจขาดเลือดเมื่ออายุ 82 ปี หลังจากการถึงแก่อสัญกรรมของคิม อิล-ซ็อง ผ่านไปแล้วกว่า 34 ชั่วโมง รัฐบาลเกาหลีเหนือจึงประกาศการถึงแก่อสัญกรรมของคิม อิล-ซ็อง อย่างเป็นทางการ และประกาศช่วงเวลาการไว้ทุกข์เป็นเวลาสิบวัน ซึ่งงานรื่นเริงทุกชนิดถูกห้าม มีชาวเกาหลีเหนือเข้าร่วมพิธีศพของประธานาธิบดีคิม อิล-ซ็อง กว่าหนึ่งพันคนในวันที่ 17 กรกฎาคม ศพของคิม อิล-ซ็อง ตั้งไว้ที่วังสุริยะคึมซูซัน (Kumsusan Palace of the Sun) ในเมืองเปียงยาง อันเป็นที่พำนักอยู่เดิมของประธานาธิบดีผู้ล่วงลับ ขับเจ้ง
ขับเจ้งถึงแก่กรรมที่ลกเอี๋ยงเมื่อ ค.ศ. 278 ในรัชสมัย จักรพรรดิจิ้นหวู่ตี้ หรือ สุมาเอี๋ยน ปฐมจักรพรรดิแห่ง ราชวงศ์จิ้นตะวันตก คิม แด-จุง
คิม แด-จุง (, ) (6 มกราคม พ.ศ. 2467 — 18 สิงหาคม พ.ศ. 2552) เป็นประธานาธิบดีคนที่ 8 ของประเทศเกาหลีใต้ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541 ถึงปี พ.ศ. 2546 และในปี พ.ศ. 2543 เขาได้รับรางวัลโนเบล สาขาสันติภาพ ในบางครั้งคิมได้รับการยกย่องว่าเป็นเนลสัน แมนเดลา แห่งเอเชีย คิม แด-จุง
คิมถึงแก่อสัญกรรมในวันที่ 18 สิงหาคม พ.ศ. 2552 เวลา 13.43 น. ตามเวลาในประเทศเกาหลีใต้ ณ โรงพยาบาลเซเวอร์แรนซ์, มหาวิทยาลัยย็อนเซ, โซล จากภาวะอวัยวะล้มเหลวหลายระบบ รัฐพิธีศพจัดขึ้นในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ตรงหน้าอาคารรัฐสภา โดยมีขบวนแห่เพื่อเดินทางไปยังสุสานแห่งชาติโซล เพื่อฝังศพตามธรรมเนียมคาทอลิค โดยคิมเป็นบุคคลที่สองที่มีการจัดรัฐพิธีศพต่อจากประธานาธิบดีพัก ช็อง-ฮี ทางเกาหลีเหนือได้ส่งตัวแทนมาในงานพิธีศพด้วย คิมถึงแก่อสัญกรรมได้สามเดือนภายหลังจากประธานาธิบดีโน มู-ฮย็อน กระทำอัตวินิบาตกรรม ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 โจโฉ
Template:CJKV; ค.ศ. 155– 15 มีนาคม ค.ศ. 220)[1] ชื่อรองว่า เมิ่งเต๋อ (孟德) ชื่อเล่นว่า อาหมาน (阿瞞) และ จี๋ลี่ (吉利)[2] เป็นขุนศึกและอัครมหาเสนาบดีลำดับรองสุดท้ายแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันออกผู้เถลิงอำนาจช่วงปลายราชวงศ์ ทั้งเป็นบุคคลหนึ่งซึ่งมีบทบาทสำคัญที่สุดในสมัยสามก๊ก และเป็นผู้วางรากฐานรัฐเว่ย์/วุย (魏) เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้รับการสถาปนาเป็น พระเจ้าอู่ (武王) หรือ จักรพรรดิอู่ (武帝) จักรพรรดิเหลียวไท่จง
แต่เมื่อสือจิ้งถังสิ้นชีพลง ผู้สืบทอดตำแหน่งต้องการเป็นอิสระจากต้าเหลียว จักรพรรดิเหลียวไท่จงจึงยกกองทัพลงใต้บุกยึดเมืองไคฟง เมืองหลวงของราชวงศ์โฮ่วจิ้นได้สำเร็จ แต่เนื่องจากทรงไม่ได้เตรียมกองเสบียงมา เหล่าทหารจึงต้องออกปล้นเสบียงของชาวบ้านตลอดทางที่ผ่าน จึงทำให้ได้รับการต่อต้านอย่างหนักจากชาวบ้าน กองทัพเหลียวจึงต้องถอยร่นกลับขึ้นเหนือ และจักรพรรดิเหลียวไท่จงสวรรคตอย่างกะทันหันระหว่างการถอยร่นกลับขึ้นเหนือในครั้งนี้ คิม ชอ-ซ็อน
อย่างไรก็ดีคิม ชอ-ซ็อนก็ไม่อาจจะทนเห็นการเป็นทรราชย์ของพระเจ้ายอนซัน(องค์ชายยอนซันกุน)ได้ จนในที่สุด ปี พ.ศ. 2048 ในกลางดึกคิม ชอ-ซ็อนก็ได้ตัดสินใจทูลเตือนพระเจ้ายอนซันที่กำลังทรงสำราญกับการแสดงของกองกิล-ตลกหลวงคนโปรด ด้วยถ้อยคำเผ็ดร้อนไม่กลัวเกรงจนพระเจ้ายอนซันบันดาลโทสะและยิงธนูใส่ทำให้คิมซูซอนเสียชีวิต ขณะนั้นมีอายุประมาณ 63-65 ปีโดยประมาณ จักรพรรดิซุ่นจื้อ
จักรพรรดิซุ่นจื้อครองราชย์ถึงปีที่ 18 (ค.ศ. 1661) ก็สวรรคตไปด้วยพระชนมายุเพียง 24 พรรษา ทว่าการสวรรคตของพระองค์กลับเป็นปริศนาถูกกล่าวขานไว้หลายรูปแบบ โดยบ้างระบุว่าพระองค์เสียพระทัยกับการสูญเสียพระสนมและพระโอรส ทำให้ร่างกายและจิตใจได้รับความกระทบกระเทือน และสิ้นพระชนม์ด้วยโรคฝีดาษ (ไข้ทรพิษ)ในปี พ.ศ. 2204 (ค.ศ. 1661) ในขณะที่บันทึกของชาวบ้านกลับระบุว่า พระองค์ทรงมีความฝักใฝ่ในพระพุทธศาสนาอย่างแรงกล้า สุดท้ายเมื่อสูญเสียพระสนมอันเป็นที่รัก จึงได้ออกผนวช ณ เขาอู่ไถ (五台山) และต่อมาพระโอรสลำดับที่ 3 ของพระองค์ ที่ประสูติแต่ พระมเหสีคัง คือ องค์ชายเสวียนเยว่ (玄燁) พระชนมายุเพียง 8 พรรษา ได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้คังซีตามพระพินัยกรรมของซุ่นจื้อในนาม จักรพรรดิคังซี ซึ่งต่อมาทรงเป็นจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ของราชวงศ์ชิง และพระนางเสี้ยวจวงก็เป็นผู้อุปการะพระองค์มาโดยตลอด และได้เลื่อนพระอิสริยยศเป็นไท่หวงไทเฮา โกหยิว
โกหยิว (, 174 – ตุลาคม หรือ พฤศจิกายน 263) หรือ เกาโหรว ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง เหวินฮุ่ย ขุนนางของ วุยก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีน เขาเป็นญาติผู้น้องของ โกกัน ก่อนหน้านี้เขารับราชการภายใต้ขุนศึก อ้วนเสี้ยว และ โจโฉ ในช่วงปลายยุค ราชวงศ์ฮั่นตะวันออก คิม จ็อง-อิล
สตรีหมายเลขหนึ่งโค ย็อง-ฮี เสียชีวิตในปีค.ศ. 2004 จากนั้นถึงเริ่มปรากฏนาง คิม อ็ก () เลขานุการส่วนตัวของนายคิม จ็อง-อิล ขึ้นมาเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งคนใหม่ ตราบจนการถึงแก่อสัญกรรมของนายคิม จ็อง-อิล ในปีค.ศ. 2011 กิมย้ง
มังกรหยก ภาค 1 - ราชวงศ์ซ่ง (ใต้) กิมย้ง
มังกรทลายฟ้า - ราชวงศ์หมิง พระเจ้าชิมนยู
พระเจ้าชิมนยู (Chimnyu-wang) (?-385, r. 384-385)กษัตริย์องค์ที่ 15 แห่งอาณาจักรแพกเจหนึ่งในสามก๊กแห่งเกาหลี พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์โตของพระเจ้ากึนกูซูกับพระมเหสีอาอี พระองค์เป็นกษัตริย์ที่นับถือพระพุทธศาสนาอย่างมาก ประวัติศาสตร์เกาหลี
หลังการสวรรคตของกษัตริย์โกจง (Gojong) เมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2461 ด้วยยาพิษ ทำให้เกิดการเรียกร้องเอกราชทั่วประเทศ เมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2461 ผลจากการลุกฮือขึ้นเรียกร้องเอกราชทำให้ชาวเกาหลีราว 7,000 คนถูกฆ่าโดยทหารและตำรวจญี่ปุ่น ชาวคริสต์เกาหลีจำนวนมากถูกฆ่าหรือเผาในโบสถ์ระหว่างการเรียกร้องเอกราชมีการจัดตั้งรัฐบาลเฉพาะกาลของเกาหลีที่เซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน หลังจากการเคลื่อนไหว 1 มีนาคม เพื่อต่อต้านการยึดครองของญี่ปุ่น กิมสวน
กิมสวน (เสียชีวิต ค.ศ. 209) มีชื่อในสำเนียงจีนกลางว่า จินเสฺวียน () มีชื่อรองว่าเยฺหวียนจี () เป็นตัวละครในวรรณกรรมอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ในยุคสามก๊ก เป็นขุนศึกในปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก เป็นเจ้าเมืองบุเหลงซึ่งเป็นหัวเมืองหนึ่งในแคว้นเกงจิ๋ว กิมย้ง
กิมย้ง (Chinese:金庸; pinyin:Jīnyōng จินยง) หรือชื่อจริง จา เหลียงยง (simplified Chinese:查良镛; traditional Chinese:查良鏞; pinyin:Zhā Liángyōng จา เหลียงยง; English: Louis Cha Leung-yung) เป็นนักเขียนนิยายกำลังภายในที่ได้รับความนิยมมาก มักเขียนนิยายโดยแฝงเนื้อหาทางการเมืองบางอย่างไว้ โดยเฉพาะการวิจารณ์ระบบกษัตริย์ พรรคคอมมิวนิสต์ และลัทธิเชื้อชาติฮั่นเป็นใหญ่ พระเจ้าชินแดแห่งโคกูรยอ
พระเจ้าชินแดสวรรคตเมื่อ ค.ศ. 179 มีพระชนมายุ 90 พรรษา ครองราชย์ได้ 14 ปี เจ้าชายรัชทายาทโค นัมมู ที่ทรงสนับสนุนในช่วงปลายรัชกาลจึงขึ้นครองราชย์สืบต่อมา ทรงพระนามว่าพระเจ้าโคกุกช็อน กิมย้ง
กิมย้ง หรือ จาเหลียงย้ง ได้สร้างผลงานจำนวน 15 เรื่อง โดยทั้งหมดที่กิมย้งเขียนล้วนเป็นนิยายกำลังภายใน เป็นเรื่องยาว 12 เรื่อง เรื่องขนาดกลาง 2 เรื่อง และ เรื่องสั้น 1 เรื่อง อันได้แก่ กิมย้ง
เกิดเมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1924 (ตรงกับ พ.ศ. 2467 ตามปฏิทินไทยในสมัยนั้น) ที่อำเภอไฮ้เล้ง เขตไห่หนิง มณฑลเจ้อเจียง แห่งภาคตะวันออกของจีน เป็นบุตรคนที่สองของตระกูลที่มีฐานะ เริ่มอ่านหนังสือตั้งแต่วัยเด็ก เมื่อตอนอายุ 9 ขวบ ก็อ่านทั้งนิยายของจีนทั้งหมด และนิยายแปลของต่างประเทศ ในวัยเยาว์ได้อ่านวรรณกรรมคลาสสิกทั้ง 4 เรื่องของจีน ได้แก่ สามก๊ก (三国演义) ซ้องกั๋ง (水浒传) ไซอิ๋ว (西游记) และความฝันในหอแดง (红楼梦)[1] การสวรรคตของพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชเสด็จสวรรคต</b>เมื่อวันพฤหัสบดีที่ 13 ตุลาคม พ.ศ. 2559 เวลา 15.52 นาฬิกา ณ อาคารเฉลิมพระเกียรติ โรงพยาบาลศิริราช รัฐบาลประกาศไว้ทุกข์ถวายความอาลัยเป็นเวลา 1 ปี สำนักพระราชวังมีหมายกำหนดการพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศลถวายพระบรมศพระหว่างวันที่ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2559 ถึง 21 มกราคม พ.ศ. 2560 ณ พระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท พระบรมมหาราชวัง คณะรัฐมนตรีมีมติประกาศให้วันที่ 13 ตุลาคมของทุกปี เป็นวันคล้ายวันสวรรคตและวันหยุดราชการเพื่อให้ประชาชนน้อมรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ[1] [2] และได้กำหนดให้มีพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพขึ้นในวันที่ 25 - 29 ตุลาคม พ.ศ. 2560[3] รวมถึงได้ประกาศให้วันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2560 ซึ่งเป็นวันถวายพระเพลิงพระบรมศพเป็นวันหยุดราชการเป็นกรณีพิเศษ[4] หวง เฟยหง
หวง เฟยหง เสียชีวิตเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1924 สิริอายุได้ 76 ปี หลังจากนั้น มอก ไกวหลานพร้อมด้วยลูกศิษย์ 2 คนของหวง เฟยหง คือ หลิน จี้หรง (หลำ ไซหวิ่ง) และ ตั่ง เซาขิ่ง (Deng Shiqiong, 鄧世瓊;) ก็ได้พากันอพยพไปยังฮ่องกง มณฑลเจียงซู
2. หลังยุค 3 ก๊กประมาณ 900 ปี กรุงกังตั๋ง ได้ถูกสถาปนาเป็น เมืองหลวงของราชวงศ์ซ่งใต้เป็นช่วงเวลาสั้นๆ ประมาณ 8-9 ปี ต่อมาช่วงปี 1368 ขณะที่จีนตกอยู่ในสภาพแตกเป็นก๊กมากมาย มหาบุรุษชื่อ "จูหยวนจาง" มีชัยชนะเหนือก๊ก ทั้งหมดจึงได้ สถาปนาราชวงศ์หมิงขึ้น และตั้งนครหลวงขึ้นที่เมืองกังตั๋งโดยให้ ชื่อว่า "กรุงกิมเล้ง" หรือมังกรทอง ต่อมากองทัพราชวงศ์หมิงได้ บุกขึ้นยึดกรุงปักกิ่งและขับไล่พวกมองโกลออกจากดินแดนจีน โดย จูหยวนจาง ทรงมอบให้องค์ชายสี่ปกครองปักกิ่ง ส่วนพระองค์ยังคงปกครองกรุงกิมเล้ง ซึ่งถูกเปลี่ยนชื่อเป็น"หนานจิง" โดยองค์ชายสี่หรือจักรพรรดิ์หย่งเลอภายหลังโค่นอำนาจรัชกาล ที่ 2 ของราชวงศ์หมิงลงประมาณปีค.ศ. 1404 "นครหนานจิง" มีความหมายว่านครทางใต้ คู่ไปกับ "นครปักกิ่ง" ซึ่งหมายความ ว่า นครทางเหนือ จากนั้นจักรพรรดิ์หย่งเลอก็เสด็จไปประทับ ที่กรุงปักกิ่ง ซึ่งทรงสถาปนาเป็นนครหลวงอาณาจักรจีนแทนกรุงหนานจิง จักรพรรดิจินมั่ว
จักรพรรดิจินมั่ว ( "จินมั่วตี้") เป็นจักรพรรดิจีนพระองค์สุดท้ายของราชวงศ์จิน ครองราชย์เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1777 พระองค์เป็นจักรพรรดิที่ครองราชย์สั้นที่สุดในประวัติศาสตร์จีน  กิมย้ง
จอมใจจอมยุทธ หรือ ตำนานอักษรกระบี่ - 書劍恩仇錄 - Book and Sword: Gratitude and Revenge (พ.ศ. 2498) เพ็กฮวยเกี่ยม หรือ กระบี่เลือดเขียว - 碧血劍 - Sword Stained with Royal Blood (พ.ศ. 2499) มังกรหยก ภาค 1 - 射雕英雄传 - The Legend of the Condor Heroes (พ.ศ. 2500) จิ้งจอกภูเขาหิมะ - 雪山飛狐 - Flying Fox of Snowy Mountain (พ.ศ. 2502) มังกรหยก ภาค 2 - 神雕侠侣 - The Return of the Condor Heroes (พ.ศ. 2502) จิ้งจอกอหังการ - 飛狐外傳 - The Young Flying Fox (พ.ศ. 2503) เทพธิดาม้าขาว - T: 白馬嘯西風 S: 白马啸西风 - Swordswoman Riding West on White Horse (พ.ศ. 2504) ดาบนกเป็ดน้ำ - T: 鴛鴦刀 S: 鸳鸯刀 - Blade-dance of the Two Lovers (พ.ศ. 2504) มังกรหยก ภาค 3 (倚天屠龍記) Heaven Sword and Dragon Sabre (พ.ศ. 2504) กระบี่ใจพิสุทธิ์ - T: 連城訣 S: 连城诀 - A Deadly Secret (พ.ศ. 2506) แปดเทพอสูรมังกรฟ้า - 天龙八部 - Semi-Gods and Semi-Devils (พ.ศ. 2506-2509) มังกรทลายฟ้า - T: 俠客行 S: 侠客行 - Ode to Gallantry (พ.ศ. 2509-2510) กระบี่เย้ยยุทธจักร- 笑傲江湖 - The Smiling, Proud Wanderer (พ.ศ. 2510-2512) กระบี่นางพญา - T: 越女劍 S: 越女剑 - Sword of the Yue Maiden (พ.ศ. 2513) อุ้ยเสี่ยวป้อ - T: 鹿鼎記 S: 鹿鼎记 - Deer and the Cauldron (พ.ศ. 2512-2515) กิมย้ง
เพ็กฮวยเกี่ยม - ราชวงศ์หมิง จักรพรรดิมิญ หมั่ง
นโยบายการกลืนชาติของพระจักรพรรดิมิญ หมั่ง สร้างความไม่พอใจแก่ชาวกัมพูชาเป็นอย่างมาก ในค.ศ. 1841 นักองค์แบน พระเชษฐภคินีของนักองค์มีซึ่งฝักใฝ่สยาม นักองค์แบนทรงถูกจับได้ว่าทรงวางแผนจะหลบหนีไปยังสยาม และยังเกิดการกบฏของชาวเขมรชื่อว่า ลัม ซัม (Lam Som) ขึ้นในจังหวัดจ่าวิญ () ในเวียดนามภาคใต้ ทำให้จักรพรรดิมิญ หมั่ง ทรงไม่ไว้วางพระทัยชาวเขมรอีกต่อไป ทรงมีพระราชโองการให้สำเร็จโทษนักองค์แบนด้วยการถ่วงน้ำ ปลดนักองค์มีออกจากราชสมบัติและจับกุมองค์มีพร้อมทั้งพระขนิษฐาทั้งสองมาที่เมืองเว้ และให้กองทัพเวียดนามเข้าปราบกบฏของนายลัมซัม ท่ามกลางวิกฤตการณ์เหล่านี้ พระจักรพรรดิมิญ หมั่ง ได้เสด็จสวรรคตลงเสียก่อน คิม กีซู
คิมครองแชมป์ทั้งสองตำแหน่งมาจนถึง พ.ศ. 2511 เขาเสียแชมป์โลกไปก่อนเมื่อ 25 พฤษภาคม แพ้คะแนน ซานโดร มาสซิงญี จากนั้นจึงเสียแชมป์ OPBF ในการชกครั้งถัดมา เมื่อ 20 พฤศจิกายน แพ้คะแนน ฮิซาโอะ มินามิ คิมขึ้นชกแก้มือชิงแชมป์ OPBF คืนมาได้สำเร็จเมื่อ 1 มีนาคม พ.ศ. 2512 ชนะคะแนน มินามิ คู่ปรับเก่า จากนั้นได้ประกาศแขวนนวมและสละแชมป์ OPBF ไปเมื่อ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2512 หลังจากเลิกชกมวย เขาหันไปเป็นเทรนเนอร์ และประกอบธุรกิจ ก่อนจะเสียชีวิตด้วยมะเร็งตับเมื่อ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2540 คิม จง-ฮย็อน
ร่างของจงฮย็อนถูกพบโดยเจ้าหน้าที่ฉุกเฉินในสภาพหมดสติ เวลาประมาณ 18:10 น. ในอพาร์ตเมนต์ที่ถูกเช่าชั่วคราว เขาถูกนำตัวไปส่งที่โรงพยาบาลของมหาวิทยาลัยค็อนกุกซึ่งอยู่ใกล้ที่สุดในภาวะหัวใจหยุดเต้น จงฮย็อนได้รับการ CPR ฉุกเฉินโดยทันที [13] แต่อย่างไรก็ตามการช่วยฟื้นคืนชีพนั้นล้มเหลว จงฮย็อนได้ถูกประกาศว่าเสียชีวิตที่โรงพยาบาลเวลาโดยประมาณ 18:32 น. ด้วยอายุตามสากลคือ 27 ปี[14][18][19][20][21][22] จากการสืบสวนเชื่อว่าจงฮย็อนได้เสียชีวิตลงจากการสูดดมควันพิษเข้าปอดเป็นจำนวนมากเกินไป เนื่องจากทีมกู้ภัยได้ค้นพบก้อนถ่านถูกเผาอยู่ในกระทะขณะที่เข้าไปถึงอพาร์ตเมนต์ที่จงฮย็อนอยู่[18] ตำรวจได้ออกมาแถลงการว่าจะไม่มีการชันสูตรศพ โดยการตัดสินใจนี้เป็นไปตามความต้องการของครอบครัวของจงฮย็อนเอง[23] รวมถึงได้ประกาศสาเหตุการเสียชีวิตของจงฮย็อนว่ามีความเป็นไปได้ที่จะตั้งใจฆ่าตัวตาย[24] กิมลี
ไม่มีที่ใดบันทึกว่า กิมลีเสียชีวิตเมื่อใด แต่ตามที่ปรากฏในหนังสือสมุดปกแดงแห่งเวสต์มาร์ช หลังจากที่กษัตริย์อารากอร์นสิ้นพระชนม์ในปีที่ 120 ของยุคที่สี่ กิมลีได้ออกเดินทางไปยังดินแดนอมตะทางทิศประจิมพร้อมกับเลโกลัส สงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง
ในปี ค.ศ. 1893, คิม โอ คยุน นักปฏิวัติชาวเกาหลีที่นิยมญี่ปุ่นถูกลอบสังหารในเมืองเซี่ยงไฮ้ มีการกล่าวหาว่า ผู้ลอบสังหารเป็นคนของหยวนซื่อไข่ ซึ่งมีบทบาทสำคัญในการสนับสนุนรัฐบาลเกาหลีที่นิยมจีน ศพของคิม โอ คยุน ถูกส่งกลับโดยเรือรบของจีน นัยว่าเป็นการเตือนพวกกบฏที่นิยมญี่ปุ่นไม่ให้เคลื่อนไหว ซึ่งตรงนี้สร้างความขุ่นเคืองให้กับทางการญี่ปุ่นที่มีความไม่ลงรอยอยู่กับทางการจีนอยู่แล้วเกี่ยวกับปัญหาเกาหลี สถานการณ์ยิ่งร้อนแรงขึ้นเมื่อจักรพรรดิเกาหลีขอความช่วยเหลือให้จีนส่งทหารมาช่วยปราบกบฏตงฮัก ซึ่งรัฐบาลจีนได้ส่งหนังสือไปแจ้งแก่รัฐบาลญี่ปุ่นในการตัดสินใจส่งทหารไปดังกล่าวตามข้อตกลงเทียนสิน โดยส่งทหารจีน 2,800 นายไปเกาหลี ภายใต้การนำของหยวน ซี ไข ฝ่ายญี่ปุ่นถือว่า การกระทำของจีนครั้งนี้เป็นการละเมิดข้อตกลงอย่างรุนแรง จึงตอบโต้จีนโดยการส่งหน่วยเคลื่อนที่เร็ว (กรมทหารโอชิมะ, - เป็นกรมผสม) จำนวน 8 พันนายไปยังเกาหลีเช่นกัน ทหารญี่ปุ่นได้เข้ายึดพระราชวังและจับกุมพระเจ้าโกจงจักรพรรดิเกาหลี เปลี่ยนรัฐบาลใหม่เป็นพวกนิยมญี่ปุ่น ถึงตรงนี้ทหารจีนก็ถูกปฏิเสธจากรัฐบาลชุดใหม่ และไม่มีประโยชน์ที่ทหารจีนจะอยู่ในเกาหลีต่อไป เพราะทหารญี่ปุ่นมีจำนวนมากกว่า เจ้าแม่กิมฮวยเนี่ยเนี้ย
ตำนานแรกกล่าวว่า ครั้งหนึ่งในวันที่ 5 เดือน 5 จีน หรือวันสารทไหว้บะจ่าง ในงานจะมีพิธีจะมีการแข่งเรือมังกร มีเด็กหญิงผู้หนึ่งชื่อ กิมฮวย บังเอิญพลัดตกน้ำ ต่อมาศพจึงลอยน้ำขึ้นมา ข้างศพนั้นมีรูปแกะสลักไม้หน้าตาคล้ายหญิงสาวผู้นั้น ศพของนางไม่เน่าเปื่อยหนำซ้ำยังมีกลิ่นหอม ชาวบ้านจึงเรียกท่านว่า กิมฮวยฮูหยิน ต่อมาชาวบ้านได้สร้างศาลใกล้บริเวณที่พบศพเรียก ศาลน้ำพุพระจันทร์ และเรียกบริเวณที่ตั้งศาลว่า “ฮุย ฮก ออ”  และเรียกทะเลสาบนั้นว่า เซียนออ (ซินหวู่) เมื่อนางล่วงลับกลายเป็นเทพ จึงมีผู้คนมาบนบานศาลกล่าวเป็นจำนวนมาก ต่อมาภายหลังศาลนั้นผุพังลงตามกาลเวลา ในสมัยของ หมิงเฉิงฮว่า ปีพุทธศักราช 2012 ผู้ตรวจราชการเมืองชื่อ ตันเหลียม ก็ได้บูรณะก่อสร้างขึ้นอีกครั้ง และเรียกท่านว่า กิมฮวยฮูหยินสือ หรืออีกนามว่า กิมฮวยผ่อจู่ฮุ่ยฮกฮูหยิน บางตำนานจะเรียกท่านว่า กิมฮวยโป่จื้อฮุ่ยฮกฮูหยิน  เรียกสั้นๆ ว่า กิมฮวยฮูหยิน คิม จง-ฮย็อน
การจากไปของจงฮย็อนถูกเชื่อมโยงกับโรคซึมเศร้าโดยสื่อสาธารณะและข้อมูลในอดีตต่าง ๆ มากมาย[25] ภายหลังจากการเสียชีวิตของเขา นักร้องชาวเกาหลีใต้ที่ชื่อว่า Nine9 จากวง Dear Cloud ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของจงฮย็อน ได้โพสต์ถึงจงฮย็อนลงบนแอคเคาท์อินสตาแกรมส่วนตัวรวมถึงได้เปิดเผยจดหมายจากจงฮย็อนที่คาดว่าจะเป็นจดหมายลาครั้งสุดท้ายของเขา ซึ่งถูกส่งให้เธอราว ๆ สองถึงสามวันก่อนการแสดงคอนเสิร์ตเดี่ยวของจงฮย็อนในวันที่ 9 ธันวาคม[26][27] ข้อความภายในจดหมายกล่าวโดยสรุปนั้นมีเนื้อหาเกี่ยวกับ การ "ถูกกลืนกิน" โดยความหดหู่จากโรคซึมเศร้า การรักษาที่ไม่เห็นผลและไม่ได้รับการปฏิบัติอย่างจริงจังภายในสังคม รวมถึงความทรมานของเขาในขณะที่ตนเองมีสถานะเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง[23] Nine9 เปิดเผยว่าเธอกังวลกับข้อความที่ได้รับมาก ทางต้นสังกัดของเธอเองก็ได้แนะนำให้พยายามคอยติดต่อกับจงฮย็อนไว้ เธอพยายามที่จะช่วยเขาแล้ว แต่ทั้งหมดนี้เองการจากไปของจงฮย็อนก็เกิดเพียงจากการสะสมมาเป็นระยะเวลานานซึ่งไม่ได้รับการปกป้อง และเป็นความล่าช้าของการช่วยเหลือเท่านั้น[28] คิม อันโล
หลังจากกำจัดพระสนมยองพินได้แล้วก็ได้มีพายุรุนแรงได้ถาโถมเข้าสู่ราชสำนักเมื่อ พระมเหสีมุนจอง ได้มีประสูติกาล องค์ชายคังวอน ในปี 1534 ทำให้ยุนวอนฮัง,ยุนวอนโล และ ยิม แบยอง สามารถตั้งฝ่ายยุนเล็กขึ้นมาคานอำนาจกับฝ่ายยุนใหญ่ได้สำเร็จและในปี 1537 พระมเหสีมุนจองก็กราบทูลให้จับกุมตัวคิมอันโลขณะมีงานแต่งงานของลูกชายคนเล็กในข้อหาติดและรับสินบนทำให้คิมอันโลถูกเนรเทศและถูกประทานยาฟู่จื่อจนถึงแก่อสัญกรรมในปีเดียวกันนั้นขณะอายุได้ 56 ปี ยีหวน
ยีหวน (, 164 – 233) หรือ ยฺหวีฟาน ในภาษาจีนกลาง ชื่อรอง จ้งเสียง ขุนนางและนักปราชญ์แห่ง ง่อก๊ก ระหว่าง ยุคสามก๊ก ของจีนแต่เดิมรับราชการเป็นขุนนางตำแหน่งเล็ก ๆ ภายใต้ อองลอง ยีหวนภายหลังได้มารับราชการภายใต้ ซุนเซ็ก ซึ่งพิชิตพรมแดนเขต กั๋งตั๋ง (หรือ ง่อ) ในเหตุการณ์ที่เรียกว่า การพิชิตกังตั๋งของซุนเซ็ก ซุนเซ็กให้เกียรติเขาอย่างสูงและร้องขอให้เขาไปเกลี้ยกล่อม ฮัวหิม ให้ยอมแพ้ หลังจากซุนเซ็กถึงแก่กรรม ยีหวนยังคงรับราชการต่อภายใต้ ซุนกวน น้องชายของซุนเซ็กและผู้สืบทอด พระนางอินกย็อง
พระนางดำรงตำแหน่งพระมเหสีเป็นเวลา 6 ปีจนกระทั่งเดือนตุลาคม ปีค.ศ. 1680 พระมเหสี สกุลคิมทรงพระประชวร พระอาการหนัก 8 วันให้หลังพระมเหสี สกุลคิมเสด็จสวรรคต ณ พระตำหนักโฮซังจอน (会祥殿) พระราชวังกย็องด็อกกุง (慶德宮) สิริพระชนมพรรษา 20 พรรษา พระบรมศพได้รับการบรรจุฝังที่สุสานหลวงในจังหวัดกย็องกี พระนางมีพระราชธิดา 2 พระองค์แต่สิ้นพระชนม์ภายหลังประสูติทั้งสองพระองค์ กุยห้วย
เมื่อขงเบ้งตายเกียงอุยที่รับตำแหน่งแทนขงเบ้ง ก็ยกทัพบุกมาวุยอีกครั้ง เกียงอุยได้ใช้แผนลัดโจมตีเมืองของกุยห้วยแต่กุยห้วยก็อ่านการออกและ ยกทัพกระหนาบเข้าทัพเกียงอุย ทัพจ๊กเสียหายหนักและต้องยกทัพกลับจ๊กอีกครั้ง พระเจ้าโจยอยเมื่อทราบข่าวก็ยกย่องกุยห้วยเป็นอันมาก กุยห้วยจึงถูกแต่งตั้งเป็นแม่ทัพใหญ่ป้องกันชายแดนวุยก๊ก ในปี พ.ศ. 798 เกียงอุยได้ยกมาตีวุยก๊กอีกครั้ง กุยห้วยได้รบกับเกียงอุย หลังรบได้สักพัก เกียงอุยแกล้งแพ้ถอยม้าหนีไป กุยห้วยหลงกลจึงขับม้าตาม เกียงอุยจึงยิงเกาทัณฑ์ถูกกุยห้วยเสียชีวิต แต่ในประวัติศาสตร์นั้นรับราชการจนสิ้นอายุขัย พระยาคำฟั่น
พระยาคำฝั้น ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันแรม 8 ค่ำ เดือน 8 จ.ศ. 1187 ปีระกา ตรงกับวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2368 คิม ซุงจุน
คิม ซุงจุน (Sung Jun Kim; ภาษาเกาหลี,ฮันกึล: 김성준, ฮันจา: 金性俊) นักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ เกิดเมื่อ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2496 ที่เมืองปูซาน เกาหลีใต้ เสียชีวิตเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 รวมอายุได้ 36 ปี สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 28 (น็อค 13) เสมอ 6 แพ้ 14
คิมขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2514 แพ้คะแนน ลิม อินซู ที่กาหลีใต้ จากนั้น ขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ จนได้ครองแชมป์เกาหลีใต้รุ่นไลท์ฟลายวทเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2519 ชนะคะแนน มูน มยุงอัน และชกป้องกันตำแหน่งไว้ได้ 4 ครั้ง และเคยชกชนะน็อค สุริยา ปทุมวดี นักชกไทย ยก 5 ที่เกาหลีใต้ด้วยเมื่อ พ.ศ. 2519 ต่อมา คิมขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 29 มกราคม พ.ศ. 2521 ชนะคะแนน ชุง ซังอิล ได้แชมป์มาครอง คิมชกป้องกันตำแหน่งได้สองครั้งก็ได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC ชนะน็อค เนตรน้อย ศ.วรสิงห์ไปอย่างพลิกความคาดหมายในยกที่ 3 ได้แชมป์ไปครอง
คิมชกป้องกันแชมป์โลกรุ่นนี้ไว้ได้ถึง 3 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์โลกในการป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 ที่ ญี่ปุ่น แพ้คะแนน ชิเกโอะ นากาจิม่า เมื่อ 3 มกราคม พ.ศ. 2523 หลังจากเสียแชมป์ไป คิมขึ้นชกชิงแชมป์คืนอีกครั้งเมื่อ 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 ที่ ญี่ปุ่น ซึ่งคิมเป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชจิ โอกูม่า ชิงแชมป์ไม่สำเร็จ หลังจากนั้น คิมไม่มีโอกาสได้ชิงแชมป์โลกอีกเลย และยังชกแพ้เป็นส่วนใหญ่ จนกระทั่งคิมแพ้คะแนน แบ ซกชุล เมื่อ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2525 ก็แขวนนวมไป หลังจากแขวนนวม เขามีอาการทางประสาทที่เนื่องจากการชกมวยและประสบปัญหาทางการเงิน ในที่สุดเขาจึงกระโดดตึกฆ่าตัวตายเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2532 โยห์ กิม เส็ง
โยห์ กิม เส็ง (22 มิถุนายน พ.ศ. 2461 - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2536) เป็นประธานรัฐสภาของสิงคโปร์จากพ.ศ. 2513 ถึง พ.ศ. 2532 เขาเป็นหนึ่งในประธานรัฐสภาที่ดำรงตำแหน่งติดต่อกันยาวนานในโลก นอกจากนี้ยังเคยรักษาการในตำแหน่งประธานาธิบดีสิงคโปร์อีก 3 สมัย ฉือ จ้งกุ้ย
ราชวงศ์จิ้นยุคหลังนั้นถูกวิจารณ์ว่า เป็นเจว็ดของราชวงศ์เหลียว เพราะปรากฏว่า ราชวงศ์เหลียวมีส่วนช่วยก่อตั้งราชวงศ์จิ้นยุคหลัง ราชวงศ์จิ้นยุคหลังจึงยกหัวเมืองสิบหกมณฑลให้เป็นการตอบแทน ครั้นฉือ จิ้งถัง (石敬瑭) ปฐมกษัตริย์ราชวงศ์จิ้นยุคหลัง ตายในปี 942 ฉือ จ้งกุ้ย บุตรบุญธรรมของเขา จึงสืบสมบัติต่อ และต่อต้านราชวงศ์เหลียว พระเจ้าไท่จงแห่งเหลียว (遼太宗) จึงยกมาตีในปี 946 เป็นเหตุให้ราชวงศ์จิ้นยุคหลังสิ้นสุดลงในปีถัดมา เซียวเหล่งนึ่ง
กิมย้งได้บรรยายในตอนนี้ว่า  ไฉ จงซฺวิ่น
ไฉ จงซฺวิ่น ตามสำเนียงกลาง หรือ จิวซาซือ ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (柴宗訓; 14 กันยายน 953 – 973) หรือชื่ออื่นว่า กัว จงซฺวิ่น (郭宗訓) และเมื่อตายแล้วได้นามว่า ปูชนียกษัตริย์ (恭帝) เป็นกษัตริย์องค์ที่สามและองค์สุดท้ายแห่งราชวงศ์โจวยุคหลังในประเทศจีนสมัยห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร จักรพรรดิซ่งไท่จู่
ซ่งไท่จู่ ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ ซ้องไทโจ๊ว ตามสำเนียงฮกเกี้ยน (; 21 มีนาคม ค.ศ. 927 – 14 พฤศจิกายน ค.ศ. 976) ชื่อตัวว่า จ้าว ควงอิ้น ตามสำเนียงมาตรฐาน หรือ เตียคังเอี๋ยน ตามสำเนียงฮกเกี้ยน () เป็นขุนศึกคนสำคัญของราชวงศ์โจวยุคหลัง (后周朝) แห่งจีนโบราณ ภายหลังบีบให้ไฉ จงซฺวิ่น (柴宗訓) จักรพรรดิราชวงศ์โจว สละราชบัลลังก์ให้แก่ตน จึงได้ก่อตั้งราชวงศ์ใหม่ คือ ราชวงศ์ซ่ง (宋朝) และขึ้นเป็นปฐมจักรพรรดิตั้งแต่ ค.ศ. 960 จนสิ้นชีวิตเมื่อ ค.ศ. 976 จิ้งฮุย
จิ้งฮุย (, ? – 706) ชื่อรอง จงเย่ () ได้รับการแต่งตั้งเป็น ผิงหยางซู่หมินกง () ขุนนางแห่ง ราชวงศ์ถัง และราชวงศ์อู่โจวโดยเป็นอัครมหาเสนาบดีในรัชสมัย จักรพรรดิถังจงจง ซึ่งจิ้งฮุยเป็นแกนนำสำคัญในการบังคับให้จักรพรรดินี บูเช็กเทียน สละราชบัลลังก์ร่วมกับ จาง เจี่ยนจือ จักรพรรดินีเซี่ยวจิ้งเฉิง
ในเดือน สิงหาคม 1855 พระพันปีหลวงคังฉินทรงพระประชวรหนัก และด้วยแรงกดดันทางการเมืองจักรพรรดิเสียนเฟิงจึงทรงสถาปนาพระพันปีหลวงคังฉินขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินี พระพันปีหลวง ในวันที 13 สิงหาคม ค.ศ.1855 และอีกแปดวันต่อมาพระนางทรงสิ้นพระชนม์โดยพระศพของพระนางถูกฝังไว้ในสุสานหลวงติงหลิงและได้รับการสถาปนาเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิง(孝静皇后) ซึ่งแตกต่างจากจักรพรรดินีองค์อื่นๆของจักรพรรดิเต้ากวงได้รับพระนามเพิ่มเติมต่อท้ายนามว่า เฉิง (成) ต่อมาในรัชสมัยจักรพรรดิถงจื้อองค์ชายหกได้เป็นที่ปรึกษาผู้สำเร็จราชการของยุวฮ่องเต้ จึงได้มีการเติมพระราชทินนานามต่อท้ายให้พระมารดาในสุสาน โดยการเติมคำว่า เฉิง (成) และสถาปนาพระนามเป็นเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดินีเสี้ยวจิงเฉิง พระพันปีหลวง" ตามคำขอของเจ้าชายกงชินหวัง ที่ประชุมอำมาตย์ราชวงศ์หารือราชกิจ
เมื่อตัวเอ่อร์กุ่นถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1650 จักรพรรดิชุ่นจื้อรับสั่งให้สมาชิกที่ประชุมถวายฎีกาต่อพระองค์โดยตรงในเรื่องสำคัญของแผ่นดิน ภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1651 เมื่อผู้สนับสนุนตัวเอ่อร์กุ่นถูกกำจัดไปจากราชสำนักจนหมดสิ้นแล้ว จี้เอ่อร์ฮาหลาง ซึ่งยังเป็นผู้สำเร็จราชการอยู่ ก็ตั้งคนจำนวนหนึ่งเข้าสู่ที่ประชุมหารือราชกิจ หวังจะหล่อเลี้ยงให้ผู้คนนิยมภักดีต่อชนชั้นสูงชาวแมนจูต่อไป โดยในช่วง ค.ศ. 1651–53 เขาตั้งสมาชิกใหม่ 30 คนเข้าที่ประชุม ทุกคนที่เขาตั้งไม่มีตำแหน่งหน้าที่ในกองธงหรือการปกครองเมืองหลวง 2 คนในจำนวนนี้ยังเป็นชาวจีน คือ ฟ่าน เหวินเฉิง (范文程; ค.ศ. 1597–1666) และหนิงหวันหวั่ว (寗完我; ตาย ค.ศ. 1665) ซึ่งเป็นคนจีน 2 ในเพียง 3 คนที่ได้รับแต่งตั้งเข้าที่ประชุม ผู้ได้รับแต่งตั้งในคราวนั้นยังมีเอ๋าไป้, ซูเค่อซาฮา (蘇克薩哈), เอ้อปี้หลง (遏必隆; ตาย ค.ศ. 1673), และสั่วหนี (索尼; ค.ศ. 1601–1667) ซึ่งภายหลังได้สำเร็จราชการแทนจักรพรรดิคังซี คิม จ็อง-อิล
มีการรายงานความเจ็บป่วยของคิม จ็อง-อิล มาตั้งแต่ค.ศ. 2008 เนื่องจากในเดือนเมษายน ค.ศ. 2008 มีการวิ่งขบวนคบเพลิงของงานกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนผ่านกรุงเปียงยางทว่าคิม จ็อง-อิล กลับไม่ปรากฏตัวต่อสาธารณชนในงานนั้น ทำให้เป็นที่คาดการณ์ว่าคิม จ็อง-อิล อาจจะกำลังประสบปัญหาทางสุขภาพอย่างหนัก ทว่ารัฐบาลเกาหลีเหนือได้ปฏิเสธการคาดการณ์ที่ว่าคิม จ็อง-อิลนั้นกำลังมีสุขภาพที่ย่ำแย่ ศาสตราจารย์โทะชิมิซึ ชิเงะมุระ แห่งมหาวิทยาลัยวะเซะดะ กล่าวในหนังสือพิมพ์<i data-parsoid='{"dsr":[34000,34016,2,2]}'>ชูคัง เง็นได</i>ของประเทศญี่ปุ่นว่า คิม จ็อง-อิล นั้นอาจถึงแก่อสัญกรรมไปแล้วตั้งแต่ ค.ศ. 2003 เนื่องจากโรคเบาหวานแต่ทางการรัฐบาลเกาหลีเหนือจัดตัวแทนขึ้นมาสวมรอย โดยสังเกตจากลักษณะการกล่าวสุนทรพจน์ที่เปลี่ยนแปลงไปของคิม จ็อง-อิล มีการตั้งข้อสังเกตว่าการที่คิม จ็อง-อิล ล้มป่วยจนไม่สามารถบริหารประเทศได้นั้น ทำให้ผู้นำทหารระดับสูงขึ้นมามีอำนาจในการบริหารประเทศมากขึ้น เป็นผลให้นโยบายที่ผ่อนปรนของนายคิม จ็อง-อิลต่อโลกตะวันตกมีท่าทีแข็งกร้าวมากขึ้น โดยเฉพาะเรื่องวิกฤตการณ์นิวเคลียร์ คิม อก
คิม อก (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2507) เป็นรัฐการชาวเกาหลีเหนือ ทำหน้าที่เป็นเลขานุการิณีของคิม จ็อง-อิล จนกระทั่งเขาถึงแก่อสัญกรรม หลังการเสียชีวิตของโค ยง-ฮี (; ) อนุภริยาคนหนึ่งของของคิม จ็อง-อิล คิม อกซึ่งมักออกปฏิบัติงานและพบปะกับเจ้าหน้าที่ต่างประเทศอยู่บ่อย ๆ ในฐานะสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของเกาหลีเหนือโดยพฤตินัย ท่ามกลางข่าวลือว่าเธอเป็นภริยาคนที่สี่ของคิม จ็อง-อิล คิม ทิต
คิม ทิต(; 12 มิถุนายน พ.ศ. 2439 – พ.ศ. 2518) เป็นนายกรัฐมนตรีกัมพูชา ตั้งแต่ 3 เมษายน พ.ศ. 2499 ถึง 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2499 เต็งเตียน
จากคำบรรยายของกิมย้งทำให้ทราบว่าเต็งเตียนนั้นเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งในเรื่องนี้โดยเฉพาะ แต่เนื่องจากถูกพิษดอกบัวฮุดจ๋อกิมเน้ยที่อาบบนโลงศพของเล้งซึงฮั้วคนรักผสมกับถูกไล่ล่าจากหลายฝ่ายจนทำให้ถึงแก่ความตายไปในที่สุด เตียวเอ๊ก
เมื่อ ขงเบ้ง อัครมหาเสนาบดีและสมุหนายกแห่งจ๊กก๊กถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 234 เตียวเอ๊กได้จับมือกับ เกียงอุย ขุนศึกผู้เป็นมือขวาคนสนิทของขงเบ้งในการปกป้องอาณาจักรจ๊กก๊กจนกระทั่ง จ๊กก๊กล่มสลาย ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 263 เตียวเอ๊กและเกียงอุยจึงได้ยอมแพ้ ราชวงศ์ชิง
จักรพรรดิไท่จงสวรรคตอย่างกะทันหันในเดือนกันยายน พ.ศ. 2186 โดยไม่มีการแต่งตั้งรัชทายาท โดยปกติชาวแมนจูจะคัดเลือกผู้นำของพวกเขาผ่านสภาขุนนาง ราชวงศ์ชิงไม่มีระบบการสืบทอดตำแหน่งรัชทายาทจนกระทั่งถึงรัชสมัยจักรพรรดิคังซี ผู้ที่กุมอำนาจมากที่สุดในเวลานั้นโอรสชายที่อายุมากที่สุด เหาเก๋อ และ พระเชษฐาของพระองค์ คือ ตัวเอ่อร์กุ่น ตัวเอ่อร์กุ่นได้เจรจาประนีประนอมเพื่อไม่ต้องการให้เกิดการแย่งชิงบัลลังก์รัชทายาทจึงอัญเชิญ "ฝูหลิน" โอรสวัยห้าชันษาขึ้นครองราชย์เป็น จักรพรรดิซุ่นจื้อ โดยมีตัวเอ่อร์กุ่นเป็นผู้สำเร็จราชการ และเป็นผู้นำโดยพฤตินัยของแมนจู จักรพรรดิเถี่ยว จิ
หลังจากที่พระจักรพรรดิมิญหมั่งเสด็จสวรรคต ชาวกัมพูชาก่อการกบฎต่อต้านการปกครองของเวียดนาม สังหารข้าราชการชาวเวียดนามไปจำนวนมาก องเตียนกุนเจืองมิญสางจึงพยายามที่จะแก้ไขปัญหาโดยการนำกษัตรีองค์มีกลับมาครองกัมพูชาอีกครั้ง แต่ทว่าไม่ทันการฝ่ายกองทัพและฝ่ายการปกครองของเวียดนามไม่อาจตั้งอยู่ในกัมพูชาได้อีกต่อไป ในค.ศ. 1841 เจืองมิญสางจึงนำกองทัพเวียดนามพร้อมทั้งนักองค์มีล่าถอยกลับมายังเมืองโจฏก หรือ เจิวด๊ก (Châu Đốc) ในเวียดนามภาคใต้ เจืองมิญสางเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจ ที่ไม่อาจรักษากัมพูชาไว้ได้ จึงกระทำการอัตวินิบาตกรรมดื่มยาพิษเสียชีวิตไปในที่สุด ในโอกาสนี้ เจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) ยกทัพฝ่ายสยามเข้าครองนครอุดงมีชัยและนครพนมเปญได้อย่างรวดเร็ว พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวมีพระบรมราชโองการให้สมเด็จพระเจ้าน้องยาเธอ เจ้าฟ้ากรมขุนอิศเรศรังสรรค์ ทรงเป็นแม่ทัพเรือนำทัพเรือสยามเข้าโจมตีเมืองบันทายมาศ และโปรดฯให้เจ้าพระยายมราชพร้อมทั้งนักองค์ด้วงนำทัพบกยกไปทางเมืองโจฏก พระจักรพรรดิเถี่ยวจิมีพระราชโองการให้ เหงียนจิเฟือง (Nguyễn Tri Phương, 阮知方) ยกทัพจากเมืองไซ่ง่อนเข้าช่วยเหลือและป้องกันเองบันทายมาศจากการโจมตีของทัพเรือสยาม ฝ่ายทัพเรือสยามเมื่อทราบว่าฝ่ายเวียดนามกำลังจะยกทัพใหญ่มาช่วยเมืองบันทายมาศ และลมมรสุมไม่เอื้ออำนวย จึงยกทัพเรือถอยออกจากเมืองบันทายมาศ เหงียนจิเฟืองเมื่อเห็นว่าทัพเรือสยามยกกลับไปแล้ว จึงยกทัพเข้าโจมตีทัพสยามของเจ้าพระยายมราชและนักองค์ด้วงที่เมืองโจฏกแตกพ่ายไป อึลจิมุนด็อก
อึลจิมุนด็อก ( , ? – ?) ผู้นำทางการทหารในช่วงต้น คริสต์ศตวรรษที่ 7 ของ อาณาจักรโคกูรยอ หนึ่งใน สามก๊กแห่งเกาหลี เขาสามารถปกป้องอาณาจักรโคกูรยอจากการโจมตีของ ราชวงศ์สุย ในช่วง สงครามโคกูรยอ-สุย ทำให้เขาเป็นหนึ่งในวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ทางการทหารของเกาหลี คิม ด็อก-กู
การเสียชีวิตของคิม ด็อก-กูปรากฏเป็นข่าวโด่งดังไปทั่วโลก และทำให้ต่อมาการชกมวยสากลอาชีพได้ทำการปรับเปลี่ยนกติกาจากเดิม 15 ยก มาเป็น 12 ยก เช่นในปัจจุบัน