เอลฟ์ มีรากศัพท์มาจากภาษาอะไร?
เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
โทลคีนมักกล่าวเสมอว่า การตั้งชื่อต่าง ๆ ในผลงานของเขา มีเหตุจากรากฐานของเสียงและคำศัพท์ในภาษาเฉพาะที่เขาประดิษฐ์ขึ้น คือภาษาเควนยา และภาษาซินดาริน อย่างไรก็ดีคำศัพท์เหล่านั้นมักพ้องเสียงกับรูปภาษาโบราณอื่น ๆ โดยเฉพาะภาษาอังกฤษเก่า (Old English) การศึกษาผลงานของโทลคีนโดยพิจารณารากศัพท์ในภาษาอังกฤษเก่า ช่วยให้เข้าใจจุดมุ่งหมายในการประพันธ์ของโทลคีนมากขึ้น
กาลาเดรียล
กาลาเดรียล () เป็นตัวละครในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ซึ่งประพันธ์โดย เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นเจ้าหญิงเอลฟ์ชาวโนลดอร์ (ลูกครึ่งเทเลริ) ที่เดินทางกลับมามิดเดิ้ลเอิร์ธนับตั้งแต่ยุคที่หนึ่ง ชื่อจริงของนางคือ แนร์เวน (Nerwen) อันเป็นชื่อมารดาตั้ง หมายถึง 'นางผู้เสมอชาย' (เนื่องจากนางมีร่างกายสูงใหญ่และมีพลังอำนาจมาก) ชื่อบิดาตั้งคือ อาร์ทานิส (Artanis) หมายถึง 'นางผู้สูงศักดิ์' ส่วนชื่อ 'กาลาเดรียล' เป็นคำในภาษาซินดารินของชื่อ อลาทาเรียล ซึ่งมีความหมายว่า 'นางผู้สวมมาลัยเศียรอันเรืองรอง' เป็นชื่อที่เคเลบอร์นตั้งให้แก่นาง เนื่องมาจากนางมีเส้นผมเป็นสีทองเหลือบเงินเปล่งปลั่งงดงาม เอลฟ์ประจำบ้าน
ในฮอกวอร์ตมีพวกเอลฟ์อยู่นับร้อย ทำหน้าที่เติมไฟให้เตาผิง ซักเสื้อผ้า ดูแลตะเกียง จิปาถะ และยังเป็นพ่อครัวอีกด้วย เอลฟ์ประจำบ้านมีขนาดตัวที่เล็ก จุดเด่นอยู่ที่หูแหลมคล้ายค้างคาว และตาที่ใหญ่โตมโหฬาร มันยากที่จะบอกความแตกต่างระหว่างเพศผู้กับเพศเมีย มีเพียงเสียงที่แตกต่างกันโดยเพศเมียจะมีเสียงแหลมเล็ก เอลฟ์จะไม่ใส่เสื้อผ้าและเห็นว่าการกระทำเช่นนั้นเป็นเรื่องที่น่าอาย มันห่อหุ้มร่างกายด้วยผ้าขี้ริ้ว ปลอกกาน้ำชา หรือปลอกหมอน ถ้าเจ้าของให้เสื้อผ้าแก่เอลฟ์ จะเป็นการทำลายความเป็นทาส และปลดปล่อยมันให้เป็นอิสระ สำหรับเอลฟ์ประจำบ้านโดยทั่วไปแล้ว สิ่งนี้เป็นเรื่องที่น่าละอายไปตลอดกาล
มีเพียงแต่เอลฟ์ประจำบ้านนามว่า "ด๊อบบี้" ซึ่งรับใช้ตระกูลมัลฟอยที่ปรารถนาที่จะเป็นอิสระ ซึ่งแฮร์รี่ก็ได้ช่วยมันโดยหลอกให้ลูเซียส มัลฟอยส่งถุงเท้าให้แก่ด็อบบี้ หลังจากด็อบบี้เป็นอิสระ มันก็ได้มาทำงานที่ฮอกวอร์ตและได้ค่าแรงอีกด้วย ภายหลังด๊อบบี้ถูกฆ่าโดยเบลาทริกซ์ เลชแตรงค์
เอลฟ์ประจำบ้านมีเวทมนตร์ที่ทรงพลังโดยไม่ต้องอาศัยเครื่องมือที่ช่วยในการเพ่งเช่นไม้กายสิทธิ์ หรือคาถาซึ่งเหล่าพ่อมดแม่มดจำเป็นต้องมี โชคไม่ดีที่พวกมันตกเป็นทาส มันจึงใช้พลังวิเศษเพียงเพื่อทำงานบ้านเท่านั้น เฮอร์ไมโอนี่พยายามปลุกระดมให้พวกมันยืนหยัดด้วยตนเอง แต่ไม่ประสบความสำเร็จ เอลฟ์ประจำบ้าน
เรื่องของเอลฟ์เป็นนิยายปรัมปราที่แพร่หลายในแถบสแกนดิเนเวีย ซึ่งกล่าวถึงเอลฟ์ว่า เป็นสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กที่อาศัยอยู่ในเทือกเขาและป่าของสแกนดิเนเวีย เอลฟ์มีอยู่ 2 ประเภท คือ เอลฟ์แห่งแสงสว่างผู้อาศัยอยู่ในอัลเฟอิม และเอลฟ์แห่งความมืดผู้อาศัยอยู่ในสวาร์ธีอิท ต่อมาเรื่องเอลฟ์กายเป็นตำนานของเยอรมัน ซึ่งเจ.เค. ได้นำมาดัดแปลงสร้างเป็นเอลฟ์ประจำบ้าน
ในตำนานของชาวเยอรมัน เอลฟ์เป็นภูตขนาดเล็กที่มีพลังวิเศษในตนเป็นตัวแทนจิตวิญญาณแห่ง ผืนดิน ทะเล และป่า เอลฟ์ประเภทนี้มีนิสัยรักดนตรี และรักสันติ เอลฟ์บางพวกมีพลังด้านมืดซึ่งคอยกลั่นแกล้งมนุษย์ เช่น ทำให้ฝันร้าย เป็นต้น หญ้าฝรั่น
คำว่า "saffron" ในภาษาอังกฤษมีต้นกำเนิดมาจากภาษาละติน ' ผ่านทางคำในภาษาฝรั่งเศสเก่าสมัยคริสต์ศตวรรษที่ 12 "safran" ขณะเดียวกันคำ "Safranum" กลายมาจากคำในภาษาเปอร์เซีย زعفران (za'ferân) ขณะที่บางคนเชื่อว่าท้ายสุดแล้วมาจากภาษาอาหรับคำว่า زَعْفَرَان ("za'farān") ซึ่งมาจากคำคุณศัพท์ أَصْفَر ("aṣfar", "สีเหลือง") อย่างไรก็ตาม บางคนแย้งว่าคำ زَعْفَرَان ("za'farān") มีต้นกำเนิดมาจากการกลายเป็นคำอาหรับจากคำเปอร์เซีย زرپران ("zarparān") ซึ่งแปลว่า "มีรอยด่างสีทอง" คำในภาษาละติน ' ยังเป็นต้นกำเนิดของคำ "zafferano" ในภาษาอิตาลีและคำ "azafrán" ในภาษาสเปน วาร์ดา
วาร์ดาเป็นผู้สร้างดวงดาวประดับบนฟากฟ้าหลังจากโลกอาร์ดาตกอยู่ในความมืดมิด เพื่อให้แสงจากดวงดาวช่วยส่องสว่างแก่โลก เมื่อครั้งที่พวกเอลฟ์ตื่นขึ้นเป็นครั้งแรก จึงได้เห็นแสงดาวก่อนสิ่งอื่น และหลงรักแสงดาวนั้น พวกเอลฟ์รักใคร่เทพีวาร์ดามากกว่าวาลาร์องค์ใดๆ เรียกขานนามของนางด้วยภาษาเควนยาว่า เอเลนทาริ (Elentári) ซึ่งหมายถึง ราชินีแห่งดวงดาว บ้างก็เรียกว่า ทินทัลเล (Tintallë) ซึ่งหมายถึง ผู้จุดแสงดาว ในภาษาซินดาริน คำทั้งสองคำนี้เรียกว่า เอลเบเร็ธ (Elbereth) และ กิลโธเนียล (Gilthoniel) ตามลำดับ บีเวอร์
และคำว่า bebruz ในภาษาโปรโต-เจอร์มานิก มาจากคำว่า bhebhrus ในภาษาโปรโตอินโด-ยูโรเปียนซึ่งเป็นการลดขนาดเสียงของรากคำว่า bher ซึ่งแปลว่า สีน้ำตาล หรือ สดใส่[4] มนุษย์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ชื่อในภาษาเอลฟ์ เอลฟ์
ในเวลาต่อมา คำว่า เอลฟ์ และ ภูต เริ่มนำมาใช้แทนความหมายของจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติในหลายๆ รูปแบบ ดังเช่น พัค ฮอบกอบลิน โรบิน กู้ดเฟลโลว์ และอื่นๆ คำเหล่านี้และคำใกล้เคียงในหมู่ภาษายูโรเปียนอื่นๆ ก็ไม่ได้สื่อความหมายถึงชนเผ่าในตำนานพื้นบ้านอีกต่อไป เอลฟ์
คำว่า "เอลฟ์" ในภาษาอังกฤษ มาจากภาษาอังกฤษเก่าว่า "ælf" (บ้างเรียกว่า "ylf") ซึ่งมาจากคำในตระกูลโปรโต-เยอรมันว่า "*albo-z, *albi-z" ภาษานอร์สโบราณว่า "álfr" เยอรมันยุคกลางชั้นสูงว่า "elbe" ในตำนานอังกฤษยุคกลางนับถึงคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถือว่า "เอลฟ์ (elf) " เป็นเพศชาย ส่วนเพศหญิงจะเรียกว่า "elven" (ภาษาอังกฤษเก่าว่า "ælfen" ซึ่งมาจาก "*albinnja") เอลฟ์จิฟู มเหสีของเอ็ดวี
สำหรับทฤษฎีที่สองนั้นสันนิษฐานว่าสาขาของตระกูลหลวงสองสาขาที่แตกต่างกันอาจถูกรวมเข้าด้วยกันโดยการอภิเษกสมรสที่ให้กำเนิดเอลฟ์จิฟู พระนางอาจสืบเชื้อสายมาจากเอเธลจิธ ขณะที่พระบิดานิรนามของพระนางสืบเชื้อสายมาจากเอเธลเร็ด วันยาร์
ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน ชาววันยาร์ (Vanyar) เป็นชื่อชนตระกูลหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของพวกเอลฟ์ ที่เดินทางไปยังทวีปอามัน ต้นตระกูลผู้รวบรวมผองชนวันยาร์คือเอลฟ์ที่ตื่นขึ้นเป็นคนแรกที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน นามว่า "อิมิน" (Imin) แต่ผู้นำของชาววันยาร์ซึ่งต่อมากลายเป็นกษัตริย์แห่งเอลฟ์ทั้งปวง คือ อิงเว (Ingwë) เขาเป็นผู้แทนของเอลฟ์หนึ่งในสามคนที่ได้ไปเยือนวาลินอร์เป็นครั้งแรกตามคำเชิญของเทพโอโรเม ก่อนที่พวกเอลฟ์จะอพยพครั้งใหญ่ออกจากคุยวิเอเนนไปยังทวีปอามัน ลิงกวาฟรังกาโนวา
ลิงกวาฟรังกาโนวา (Lingua Franca Nova) หรือ เอเลเฟน (Elefen) เป็นภาษาประดิษฐ์ช่วยในการสื่อสาร โดย ดร. C. George Boeree อาจารย์มหาวิทยาลัย Shippensburg รัฐเพนซิลเวเนีย เมื่อปี พ.ศ. 2508 โดยมีรากศัพท์มาจากภาษากลุ่มโรมานซ์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาอิตาลี ภาษาโปรตุเกส ภาษาสเปน และภาษากาตาลา โครงสร้างไวยากรณ์ได้ตัดทอนมากจากภาษาครีโอลตระกูลโรมานซ์  เหยี่ยวออสเปร
ที่มาของคำว่า Osprey (ออสเปร) นั้นไม่แน่ชัด[13] คำนี้มีบันทึกครั้งแรกราวปี ค.ศ. 1460 กลายมาจากภาษาแอนโกล-ฝรั่งเศส ospriet และภาษาละตินยุคกลาง คำว่า avis prede ซึ่งแปลว่า "นกล่าเหยื่อ" โดยมาจากภาษาละตินคำว่า avis praedæ แม้ว่าพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดบันทึกว่ามีความเชื่อมโยงกับภาษาละตินคำว่า ossifraga หรือ "นักหักกระดูก" ของพลินิผู้อาวุโส[14][15] ซึ่งคำนี้หมายถึงแร้งเครายาว (Lammergeier)[16] บุตรแห่งอิลูวาทาร์
โดยเผ่าพันธุ์เอลฟ์นั้นได้ชื่อว่า "ผู้มาก่อน" เนื่องจากเป็นเผ่าพันธุ์ที่ตื่นขึ้นก่อนมนุษย์ในยุคแห่งพฤกษา และยังมีอีกชื่อหนึ่งคือ เควนดิ (Quendi) หรือ "ผู้สามารถพูดได้" เนื่องจากในยุคแห่งพฤกษานั้นมีเพียงเอลฟ์แต่เพียงผู้เดียวที่สามารถสื่อสารกันด้วยการพูด โดยความตั้งใจของอิลูวาทาร์นั้นคือให้เอลฟ์เป็นอมตะและมีชะตากรรมผูกพันกับโลกจนกว่าจะถึงวาระสุดท้ายของอาร์ดา เอเลนดิล
เอเลนดิลเกิดในปีที่ 3119 ของยุคที่สอง เขาเป็นบุตรของอามันดิล เจ้าผู้ครองนครอันดูนิเอ และผู้นำเหล่า'ผู้ศรัทธา' ที่ยังมีสัมพันธไมตรีอันดีกับพวกเอลฟ์ ในยุคที่นูเมนอร์ภายใต้การปกครองของอาร์-ฟาราโซน แข็งข้อกับปวงเทพและเป็นอริกับพวกเอลฟ์ ชื่อของเอเลนดิลในภาษาเควนยา แปลได้สองความหมาย คือ 'สหายเอลฟ์' หรือ 'ผู้รักดวงดาว' อาเลฟ
อักษรนี้ในภาษาอาหรับใช้แทนเสียง /ʔ/ หรือเสียงสระอา เพื่อแสดงว่าอลิฟนั้นแทนเสียงพยัญชนะหรือสระจึงเพิ่มฮัมซะฮ์ (ء) ขึ้นมา เรียกว่า ฮัมซะตุลก็อฏอิ ฮัมซะฮ์ไม่ถือว่าเป็นตัวอักษรเต็มตัวเท่ากับอักษรอื่น ๆ เพราะมักจะใช้คู่กับตัวพาคือ วาว (), ยาอ์ที่ไม่มีจุดข้างล่าง () และอลิฟ () อลิฟใช้คู่กับฮัมซะฮ์เมื่อเป็นพยางค์แรกของคำและประสมสระเสียงสั้น โดยอยู่ข้างบน () เมื่อเป็นเสียงสระอะหรืออุ และอยู่ข้างล่าง () เมื่อเป็นเสียงสระอิ ถ้าอลิฟเป็นสระเสียงยาวจะไม่แสดงฮัมซะฮ์  บีเวอร์
คำว่า Beverly หรือ Beverley นั้นสามารถตั้งเป็นชื่อเมืองหรือชื่อผู้คนได้ซึ่งสามารถตั้งเป็นนามสกุล สามารถนำมาตั้งชื่อได้ทั้งชื่อผู้ชายและชื่อผู้หญิง(โดยปกติจะตั้งให้ผู้หญิงมากกว่า) โดยคำว่า Beverley นี้ยังเป็นชื่อของเมืองๆหนึ่ง[60][61]ในอีสไรด์ดิง ออฟ ยอร์กเชอร์ในภาคการปกครองยอร์กเชอร์และฮัมเบอร์ของประเทศอังกฤษ ซึ่งชื่อของเมืองนี้มาจากภาษาอังกฤษเก่าโดยเกิดจากการรวมคำว่า befer (beaver) และ leah (clearing)เข้าด้วยกัน และยังมีอีกหลายเมืองที่ใช้คำว่า Beverleyมาตั้งชื่อเมือง เช่นเมืองเบเวอร์ลีฮิลส์ในรัฐแคลิฟอร์เนียเป็นต้น ไชอา เลอบัฟ
ชื่อ "ไชอา" เป็นภาษาฮิบรู มีความหมายว่า "ของขวัญจากพระเจ้า" ส่วนนามสกุล "เลอบัฟ" เพี้ยนมาจากคำว่า "เลอ เบิฟ" ซึ่งเป็นภาษาฝรั่งเศส แปลว่า วัว หรือ เนื้อวัว เลอบัฟเคยพูดว่า "เขาเป็นคนรุ่นที่ 5 ของนักแสดง" และเขาก็รู้การแสดงมาตั้งแต่เขาออกมาจากมดลูก ตาของเลอบัฟซึ่งมีชื่อต้น ชื่อเดียวกับเขา เป็นนักแสดงตลก ทำงานอยู่ที่ Borscht Belt แถบภูเขาแคตสกิล และย่าของเขาเป็นบีตนิก กวีและเป็นเลสเบียนที่รู้จักกับอัลเลน กินสเบิร์ก กวีที่มีชื่อเสียงชาวอเมริกัน ลอธลอริเอน
ลอธลอริเอน (Lothlórien) เป็นชื่ออาณาจักรแห่งหนึ่งของพวกเอลฟ์ ในจินตนิยายเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ตั้งอยู่ทางฟากตะวันออกของเทือกเขามิสตี้ เชื่อกันว่าอาณาจักรนี้ก่อตั้งขึ้นโดยเอลฟ์ชาวนันดอร์ ที่ละทิ้งการเดินทางครั้งใหญ่ ตั้งแต่ยุคที่หนึ่งของโลกอาร์ดา  เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ภาษาต่าง ๆ ของพวกเอลฟ์ประกอบด้วย ชาวเคลต์
ภาษาอังกฤษคำว่า "Gaul" (กอล) มาจากภาษาฝรั่งเศส "Gaule" และ "Gaulois" ที่มาจากภาษาละติน "Gallia" และ "Gallus, -icus" ตามลำดับ แต่สระประสมสองเสียง "au" ชี้ให้เห็นว่าเป็นคำที่มาจากแหล่งอื่น ที่น่าจะเป็นการแปลงของภาษาโรมานซ์ของคำจากภาษาเยอรมันว่า "Walha-" ภาษาอังกฤษคำว่า "Welsh" เดิมมาจากคำว่า "wælisc" จากภาษาแองโกล-แซ็กซอนของคำว่า "walhiska-" ที่เป็นคำภาษาเจอร์แมนิกที่ใช้เรียกชาวต่างประเทศ เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน การตื่นของเอลฟ์ เป็นจุดเริ่มต้นนับยุคที่หนึ่งของยุคแห่งพฤกษา เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
เมื่อเทพโอโรเมเสด็จประพาสมิดเดิลเอิร์ธคราวหนึ่ง จึงมาพบพวกเอลฟ์เข้า เหล่าวาลาร์ จึงมีดำริให้ชักชวนพวกเอลฟ์ให้เดินทางไปอยู่ด้วยกันกับพวกพระองค์ที่วาลินอร์ เพื่อให้รอดพ้นจากการรังควานของเมลคอร์ เกิดเป็นการอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์ ซึ่งเป็นจุดแบ่งกลุ่มตระกูลของเอลฟ์อีกมากมายในเวลาต่อมา อีเอฟเอดูเคชันเฟิสต์
EF Education First (ชื่อย่อว่า EF) เป็นองค์กรนานาชาติที่เชี่ยวชาญเรื่องการฝึกอบรมภาษา การท่องเที่ยวเพื่อการศึกษา หลักสูตรการศึกษาเชิงวิชาการและการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม EF ก่อตั้งขึ้นโดยเบอร์ทิล ฮัลท์เมื่อปีพ.ศ. 2508 ที่เมืองลุนด์ ซึ่งเป็นเมืองมหาวิทยาลัยเก่าแก่ของประเทศสวีเดน ภายใต้ชื่อ Europeiska Ferieskolan (โรงเรียนสำหรับวันหยุดยุโรป) ปัจจุบัน EF บริหารงานโดยตระกูลฮัลท์และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองลูเซิร์น ประเทศสวิสเซอร์แลนด์ อามัน
ในอ่าวเอลดามาร์มีเกาะใหญ่แห่งหนึ่งตั้งอยู่ เกาะนี้เดิมคือแผ่นดินใหญ่ที่เทพอุลโมใช้นำพาเหล่าเอลฟ์ออกจากทวีปมิดเดิลเอิร์ธมาสู่อามัน แต่เมื่อถึงการเดินทางครั้งสุดท้ายของเหล่าเทเลริ พวกเขาขอให้เทพอุลโมหยุดยั้งการเดินทาง พระองค์จึงหยั่งรากของเกาะลงยึดกับก้นมหาสมุทรกลายเป็นเกาะขนาดใหญ่ มีชื่อว่า 'โทลเอเรสเซอา' หรือเกาะเอกา (Lonely Isle) บางครั้งในปกรณัมเรียกชื่อว่า 'เอเรสเซอา' บนเกาะนี้เป็นที่ตั้งของนครอวัลโลเน พวกเอลฟ์โนลดอร์ที่ถูกเนรเทศไปยังมิดเดิลเอิร์ธ เมื่อได้รับอภัยโทษและกลับคืนสู่แผ่นดินอมตะ ก็จะมาได้เพียงเกาะโทลเอเรสเซอาแห่งนี้ ภาษาอิดอ
คำศัพท์ในภาษาอิดอได้ดัดแปลงมาจากรากศัพท์ซึ่งเป็นคำศัพท์ในภาษาต่าง ๆ โดยได้เลือกนำรากศัพท์มาจากภาษาที่ให้ความสะดวกต่อผู้พูดมากที่สุด จากการสำรวจพบว่า คำศัพท์พื้นฐานในภาษาอิดอจำนวน 5,371 คำ ได้นำมาจากคำศัพท์ในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน เยอรมัน รัสเซีย และอิตาลี ดังนี้โดยบางคำอาจมาจากรากศัพท์ของคำในหลายภาษา ดังนี้ เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ชื่อในภาษาเอลฟ์ กาแฟ
การอ้างอิงคำว่า"coffee" ในภาษาอังกฤษ อยู่ในรูปของ "chaoua" ซึ่งสามารถสืบย้อนไปได้ถึง คริสต์ศักราช 1598 ในภาษาอังกฤษและในภาษายุโรปอื่น ๆ "coffee" ได้ถูกดัดแปลงมาจากภาษาตุรกีออตโตมัน "kahve" ผ่านทางภาษาอิตาลี "caffè" ในขณะเดียวกัน คำดังกล่าวในภาษาตุรกีออตโตมันถูกยืมมาจาก "เกาะหฺวะหฺ" ในภาษาอาหรับ (; "qahwah") ผู้เขียนพจนานุกรมชาวอาหรับ ยืนยันว่า เดิม "เกาะหฺวะหฺ" ไปคำที่หมายถึงไวน์ประเภทหนึ่ง และได้ให้นิรุกติศาสตร์กับคำกริยา "qahiya" ในความหมายว่า "ไม่มีความอยากอาหาร" เนื่องจากเครื่องดื่มดังกล่าวถูกใช้เพื่อดับความหิวของผู้ที่ดื่มเข้าไป นิรุกติศาสตร์ทางอื่นอีกเป็นจำนวนมากกล่าวว่า คำดังกล่าวในภาษาอาหรับอาจเป็นการบิดเบือนคำยืมมาจากหลักฐานเอธิโอเปียหรือแอฟริกัน โดยเสนอว่าคำดังกล่าวมาจาก คัฟฟา ที่ราบสูงทางตะวันออกเฉียงใต้ของเอธิโอเปีย เนื่องจากต้นกาแฟเป็นพืชท้องถิ่นในบริเวณดังกล่าว อย่างไรก็ตาม คำว่า "qahwah" ไม่ได้ถูกใช้กับเบอร์รี่หรือพืชซึ่งเป็นพืชท้องถิ่นในบริเวณดังกล่าว ซึ่งจะถูกเรียกว่า "bunn" หรือมีชื่อพื้นเมืองในชีวา ว่า "būn" ทอม บอมบาดิล
พวกเอลฟ์เรียกทอมในภาษาซินดารินว่า ยาร์ไวน์ เบน-อดาร์ (Iarwain Ben-adar) หมายถึง แก่ที่สุดและปราศจากบิดา พวกคนแคระเรียกเขาว่า ฟอร์น (Forn) (มาจากคำในภาษาสแกนดิเนเวียน หมายถึง โบราณ) ส่วนพวกมนุษย์เรียกว่า โอรัลด์ (Orald) ซึ่งหมายถึง แก่ที่สุด แกนดัล์ฟเคยพูดถึงทอมว่า เป็น "ผู้อาวุโสที่สุดในบรรดาสรรพชีวิตบนโลกนี้" ไฟฟ้า
ไฟฟ้ายังเป็นเพียงความอยากรู้อยากเห็นทางปัญญาเป็นเวลานับพันปี กระทั่งทศวรรษที่ 1600 เมื่อวิลเลียม กิลเบิร์ตนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษได้ทำการศึกษาเรื่องแม่เหล็กและไฟฟ้าอย่างจริงจัง เขาได้แยกความแตกต่างของผลกระทบจากแร่แแม่เหล็กออกจากไฟฟ้าสถิตที่เกิดจากการขัดสีแท่งอำพัน[6] เขาบัญญัติศัพท์คำภาษาละตินใหม่ว่า "electricus" ("ของอำพัน" หรือ "เหมือนอัมพัน" จาก ἤλεκτρον หรือ elektron คำกรีกโบราณสำหรับ "อัมพัน") เพื่อหมายถึงคุณสมบัติในการดึงดูดวัตถุเล็กๆหลังการขัดสี[9] การผสมกันนี้ทำให้เกิดคำในภาษาอังกฤษว่า "electric" และ "electricity" ซึ่งปรากฏขึ้นครั้งแรกในสิ่งพิมพ์ Pseudodoxia Epidemica ของโธมัส บราวน์ เมื่อปี ค.ศ. 1646[10] โนเกม โนไลฟ์
7.เอลฟ์ แหวนแห่งเอลฟ์
แหวนแห่งเอลฟ์ทั้งสามสร้างขึ้นในยุคที่สองของอาร์ดา โดย เคเลบริมบอร์ ผู้เป็นหลานของ เฟอานอร์ โดยที่เซารอนไม่ได้มีส่วนในการสร้างด้วย ดังนั้นแหวนเอกจึงไม่สามารถมีอิทธิพลบังคับบัญชาผู้สวมแหวนเอลฟ์ได้ อย่างไรก็ดี เคเลบริมบอร์สร้างแหวนทั้งสามขึ้นโดยอาศัยความรู้จาก 'อันนาทาร์' ซึ่งเป็นร่างแปลงของเซารอน ดังนั้นแหวนแห่งเอลฟ์จึงพันผูกอยู่กับแหวนเอกอยู่ในแง่หนึ่ง เมื่อแหวนเอกถูกทำลาย อำนาจอันวิเศษของแหวนแห่งเอลฟ์ก็สูญสลายไปด้วย ลอธลอริเอน
สำหรับชื่อของดินแดนแห่งนี้ในภาษาอื่นๆ คือ ดวิมอร์ดีน (Dwimordene) ในภาษาโรเฮียร์ริค โดยคำว่า 'ดวิมอร์' มีความหมายถึง "เงาวูบวาบ" อันสืบเนื่องมาจากมายาของเหล่าเอลฟ์ในดินแดนแห่งนี้ และในภาษาเวสทรอนจะเรียกว่า ไพรทอง (The Golden Wood) พรูฟ
พรูฟ ทับศัพท์มาจากคำศัพท์ในภาษาอังกฤษ proof อาจหมายถึง เอล (เบียร์)
ในยุคที่ก่อนจะมีการนำฮอปส์จากประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าสู่ประเทศอังกฤษ ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 นั้น คำว่า "เอล" หมายถึงเฉพาะเครื่องดื่มที่หมักโดยไม่มีฮอปส์, และต่อมาคำว่า "เบียร์" ใช้หมายถึงเครื่องดื่มจากการหมักที่ผสมฮอปส์.
ในปัจจุบันนี้ความแตกต่างในลักษณะนี้ได้ถูกเลิกใช้ไปแล้ว ในหลายรัฐของสหรัฐอเมริกานั้น กฎหมายรัฐได้ระบุให้คำ "เอล" นั้นหมายถึง เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ใด ๆ จากการหมักธัญพืช ที่มีระดับแอลกอฮอล์สูงเกินกว่าระดับแอลกอฮอล์ของเครื่องดื่มที่จะเรียกว่า "เบียร์" ได้ตามกฎหมาย โดยไม่คำนึงถึงลักษณะของการหมัก และประเภทของยีสต์ที่ใช้ การใช้คำในลักษณะนี้เป็นการใช้คำที่เรียกได้ว่าก่อให้เกิดความสับสน อาเลฟ
อลิฟมักศูเราะฮ์ (alif maqsūrah) รูปร่างเหมือนตัวยาอ์ที่ไม่มีจุดข้างล่าง () ใช้เฉพาะตำแหน่งท้ายคำเท่านั้น ใช้แทนเสียงสระอาเช่นเดียวกับอลิฟ เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
เอลฟ์ (English: elf) ตามความหมายในจินตนิยายชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้นโดยมหาเทพอิลูวาทาร์ มีชีวิตยืนยาวเท่ากับอายุของโลก จึงเสมือนหนึ่งว่าเป็นอมตะ คำว่า 'เอลฟ์' (Elf) เป็นคำที่โทลคีนเลือกมาจากตำนานโบราณเพื่อใช้แทนคำศัพท์แท้จริงอันเป็นชื่อของชนเผ่านี้ คือ เอลดาร์ (Eldar) ซึ่งเป็นคำในภาษาเควนยา หมายถึง 'ประชากรแห่งแสงดาว'[1] เอลฟ์จิฟู มเหสีของเอ็ดวี
เรื่องราวเกี่ยวกับภูมิหลังของตระกูลของเอลฟ์จิฟูมีสองข้อสันนิษฐานคือ (1) พระมารดาของนางมีชื่อว่าเอเธลจิฟู สตรีผู้เกิดมาสูงศักดิ์ และ (2) พระนางมีความเกี่ยวพันกับพระสวามี เอ็ดวิก เนื่องจากในปีค.ศ.958 การอภิเษกสมรสของทั้งคู่ถูกทำลายโดยอาร์ชบิชอปโอดาด้วยข้อหาที่ว่าทั้งคู่มีความสีมพันธ์ทางสายเลือดที่ใกล้ชิดกันเกินไป กล่าวคือจัดว่ามีสายเลือดเดียวกันซึ่งเป็นเรื่องต้องห้าม คาซัดดูม
ความสัมพันธ์ระหว่างอาณาจักรคาซัดดูมกับเหล่าเอลฟ์ เริ่มขึ้นในยุคที่สอง หลังจากสิ้นแผ่นดินเบเลริอันด์ พวกเอลฟ์ชาวโนลดอร์เดินทางออกมาทางตะวันออก และตั้งอาณาจักรของชาวโนลดอร์ลี้ภัยขึ้นที่ เอเรกิออน เชิงเทือกเขามิสตี้ด้านทิศตะวันตก ทั้งสองเผ่าพันธุ์ได้เริ่มเปิดการทูตและการค้าระหว่างกัน นายช่างใหญ่ของคนแคระชื่อ "นาร์วิ (Narvi)" ได้สร้าง "ประตูตะวันตก" ของคาซัดดูมขึ้นใหม่อย่างสวยงาม ฝ่ายเอลฟ์ก็ส่งช่างฝีมือเอกของตน คือ เคเลบริมบอร์ มาช่วยงานประดิษฐ์บนบานประตู เขาได้ใช้ "อิธิลดิน" แร่ธาตุชนิดหนึ่งที่จะส่องแสงสว่างเรืองเมื่อโดนแสงจันทร์ มาจารึกภาพและอักขระบนบานประตู ข้อความบนบานประตูคือ "Ennin Durin aran Moria. Pedo mellon a mino" หมายถึง "ทวาราแห่งดูริน ลอร์ดแห่งมอเรีย จงเอ่ย สหาย และเข้ามา" เป็นข้อความปริศนาสำหรับผู้ทราบรหัสเปิดประตู ซึ่ง แกนดัล์ฟ โฟรโด และเหล่าพันธมิตรแห่งแหวน ได้มาพบในเรื่อง เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ โนลดอร์
ตามปกรณัมของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ ซิลมาริลลิออน ชาวโนลดอร์ () เป็นชื่อชนตระกูลหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของพวกเอลฟ์ ที่เดินทางไปยังทวีปอามัน ต้นตระกูลผู้รวบรวมผองชนโนลดอร์คือเอลฟ์ที่ตื่นขึ้นเป็นคนที่สองที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน นามว่า "ตาตา" (Tata) ดังนั้นบางครั้งจึงเรียกชนเหล่านี้ว่า 'ตระกูลที่สองของเอลฟ์' หรือ 'ตาชาร์' (Tatyar) สำหรับเอลฟ์อีกสองตระกูลใหญ่คือ ชาววันยาร์ และชาวเทเลริ เอเรกิออน
เอเรกิออน (Eregion) คือชื่ออาณาจักรเอลฟ์ในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏในหนังสือ ซิลมาริลลิออน และ Unfinished Tales ชื่อ 'เอเรกิออน' เป็นภาษาซินดาริน ซึ่งในภาษาเวสทรอนเรียกว่า ฮอลลิน (Hollin) เนื่องจากบริเวณนั้นมีต้นฮอลลี่อยู่มาก ("ereg" หมายถึง ต้นฮอลลี่ มีรากศัพท์จากคำว่า "EREK-" หมายถึงหนามแหลมคม) ภาษาเควนยา
ภาษาเควนยา () เป็นภาษาหนึ่งซึ่ง เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ประดิษฐ์ขึ้น และใช้ในนวนิยายของเขา คือในโลกมิดเดิลเอิร์ธ โดยเป็นภาษาของเอลฟ์ หรือชาวเควนดิ ซึ่งเป็นบุตรของมหาเทพอิลูวาทาร์  เอลฟ์
คำว่า "เอลฟ์ (elf) " เป็นคำภาษาอังกฤษใหม่ ซึ่งนำมาจากภาษาอังกฤษเก่าว่า "ælf" (พหูพจน์ "ælfe") คำนี้มาสู่บริเตนได้โดยผ่านชาวแองโกล-แซกซอน ยังมีคำที่หมายถึง นางพรายน้ำ (nymph) ในตำนานกรีกและโรมัน ที่แปลมาโดยปราชญ์ชาวแองโกลแซกซอนว่า "ælf" และเพี้ยนเสียงไปเป็นคำต่างๆ เอลฟ์จิฟู มเหสีของเอ็ดวี
เงื่อนงำที่เลื่อนลอยนี้ยังสร้างความเป็นไปได้สองอย่างที่อาจเป็นไปได้ทั้งคู่ว่าวงศ์วานของเอลฟ์จิฟูเป็นเชื้อพระวงศ์ ทฤษฎีที่หนึ่งบอกว่าพระนางเป็นสตรีชนชั้นสูงชาวเมอร์เซียที่สืบเชื้อสายมาจากผู้นำท้องถิ่นเอเธลฟริธแห่งเมอร์เซียกับภริยา เอเธลจิธ ที่อาจเป็นบุตรสาวของผู้นำท้องถิ่นเอเธลวูล์ฟกับพระนัดดาของคู่สมรสชาวเมอร์เซียของพระเจ้าอัลเฟรด เอลวิธ ทฤษฎีนี้ตั้งสมมติฐานมาจากความเป็นไปได้ที่ริสโบโร่ (บักกิ้งแฮมเชียร์) หนึ่งในทรัพย์สินของเอลฟ์จิฟูที่ถูกพูดถึงในพินัยกรรม เคยถูกถือครองโดยเอเธลจิธ จึงอาจเป็นไปได้ว่าเอลฟ์จิฟูรับช่วงต่อทรัพย์สินชิ้นนี้และชิ้นอื่นๆในบักกิ้งแฮมเชียร์ หากข้อสันนิษฐานนี้ถูกต้อง พระนางจะมีความเกี่ยวพันที่ใกล้ชิดมากกับตระกูลที่โดดเด่นทางการเมืองของผู้นำท้องถิ่นเอเธลสตานและผู้สืบเชื้อสาย แหวนแห่งเอลฟ์
แหวนแห่งเอลฟ์ หรือ ไตรธำมรงค์ เป็นสิ่งประดิษฐ์วิเศษในตำนานชุด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ งานประพันธ์ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เป็นแหวนที่มีพลังอำนาจมากที่สุดในบรรดาแหวนแห่งอำนาจ เป็นรองแต่เพียง เอกธำมรงค์ เท่านั้น Л
El (Л, л) เป็นอักษรหนึ่งในอักษรซีริลลิก มีพัฒนาการมาจากอักษรกรีก แลมบ์ดา ใช้แทนเสียงพยัญชนะ // เหมือน l ในภาษาอังกฤษ หรือ ล ในภาษาไทย หรือเปลี่ยนเป็น // เมื่ออยู่หน้าสระที่ออกเสียงเลื่อนไปทางเพดานแข็ง อักษรตัวนี้มีชื่อเดิมคือ "ljudije" และมีค่าเท่ากับ 30 ในเลขซีริลลิก หงส์
ในภาษาอังกฤษหงส์เรียกว่า Swan มาจากภาษาอังกฤษโบราณคำว่า "swan" คล้ายกับภาษาเยอรมันคำว่า "Schwan" และในภาษาดัตช์คำว่า " zwaan" และภาษาสวีเดนคำว่า "svan" ซึ่งทั้งหมดมาจากรากศัพท์ในตระกูลภาษาอินโด-ยูโรเปียนคำว่า "swen" หมายถึง "เสียง" หรือ "ร้องเพลง" อัลสเตอร์
“อัลสเตอร์” มาจากภาษาไอร์แลนด์ว่า “Cúige Uladh” ที่แปลว่า “หนึ่งในห้าของอูเลด” ในสมัยโบราณเกาะไอร์แลนด์แบ่งออกเป็นห้าภูมิภาค โดยมีชนอูเลดตั้งถิ่นฐานอยู่ทางตอนเหนือสุดของบริเวณ ส่วนหลังของชื่ออาจจะมาจากภาษาไอร์แลนด์ “tír” หรือภาษานอร์สโบราณ “staðr” ทั้งสองคำมีความหมายเหมือนกันว่า “ดินแดน” ประวัติศาสตร์อาร์ดา
จากนั้นพวกเอลฟ์ก็ตื่นขึ้นที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน เทพโอโรเมเป็นผู้มาพบพวกเขาและนำข่าวกลับไปแจ้งปวงวาลาร์ การตื่นของเอลฟ์เป็นจุดเริ่มต้นของยุคที่หนึ่งแห่งอาร์ดา ไม่นานเมลคอร์ก็พบพวกเอลฟ์เช่นกันและรังควานทำให้เกิดความหวาดกลัว วาลาร์จึงชักชวนเอลฟ์ให้เดินทางไปอยู่ด้วยกันที่อามัน เรียกว่าการเดินทางครั้งใหญ่ของเอลฟ์ และเป็นการทำให้เกิดการแบ่งชาติพันธุ์ของเอลฟ์ด้วย เอลฟ์ที่เดินทางไปอามันเรียกว่าพวก "เอลดาร์" ส่วนพวกที่ไม่ยอมเดินทางไปเรียกว่าพวก "อวาริ" ระหว่างทางเอลฟ์หลายกลุ่มตัดสินใจอยู่บนมิดเดิลเอิร์ธต่อ เช่นพวก "นันดอร์" และ "ซินดาร์" จึงเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ว่า "อูมันยาร์" คือผู้ไปไม่ถึงอามันและไม่ได้เห็นแสงแห่งพฤกษา เอลฟ์ตระกูลใหญ่ที่เดินทางไปจนถึงอามันได้แก่ ชาววันยาร์ ชาวโนลดอร์ และชาวเทเลริจำนวนหนึ่ง Ф
อักษร Ef มีค่าของเลขซีริลลิกเท่ากับ 500 และมีชื่อเดิมคือ "fr̤̥tǔ" เอลเมอร์ ฟัดด์
เอลเมอร์ ฟัดด์ มีต้นกำเนิดจากตัวการ์ตูนชื่อ เอกก์เฮด ที่ปรากฏในภาพยนตร์การ์ตูน แดฟฟี ดัคก์ และเอกก์เฮด ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 โดยตัวละครเอกก์เฮดในแต่ละเรื่องจะมีรูปร่างแตกต่างกันไปตั้งแต่มีผมถึงหัวล้าน แต่โดยรวมจะสวมหมวก จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1940 เอลเมอร์ได้ปรากฏตัวขึ้นครั้งแรก ในลักษณะรูปร่างและหน้าตาใกล้เคียงกับเอกก์เฮด เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์
กวีหลายคนมีแรงบันดาลใจในการแต่งบทกวีขึ้นในภาษาเควนยาหรือภาษาซินดาริน อันเป็นภาษาประดิษฐ์ของโทลคีนที่ได้เตรียมโครงสร้างภาษาไว้อย่างสมบูรณ์ที่สุด เช่น Helge Kåre Fauskanger ได้แปลสองบทแรกของพระธรรมปฐมกาล (Genesis) ไปเป็นภาษาเควนยา และจุลสาร Tyalië Tyelelliéva (ISSN 1539-7238) เป็นจุลสารเกี่ยวกับผลงานกวีในภาษาเอลฟ์ เผยแพร่ในช่วงปี พ.ศ. 2537 - 2544 เอลฟ์
เอลฟ์ในตำนานนอร์สซึ่งปรากฏร่องรอยอยู่ในลำนำพื้นบ้านส่วนใหญ่มักเป็นผู้หญิง อาศัยอยู่ตามป่าเขาหรือหมู่หิน "älvor" ของชาวสวีเดน (เอกพจน์เรียก älva) เป็นเหล่าเด็กหญิงผู้งดงามจนน่าตื่นตะลึง อาศัยอยู่ในป่ากับกษัตริย์เอลฟ์ พวกนี้มีอายุยืนยาวมากและมักรื่นเริงไร้แก่นสาร ภาพวาดของพวกเอลฟ์มักเป็นภาพชนสวยงามผมสีอ่อน สวมเสื้อผ้าสีขาว แต่ก็ดุร้ายเกรี้ยวกราดหากถูกบุกรุก (เช่นเดียวกับสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ในลำนำพื้นบ้านของสแกนดิเนเวีย) ในนิทาน พวกเขามักรับบทเป็นวิญญาณแห่งความเจ็บป่วย เรียกว่า "älvablåst" (สายลมแห่งเอลฟ์) ซึ่งปกติแล้วจะไม่เป็นอันตราย แต่มักเกิดเหตุขึ้นเสมอหากพวกเขาถูกทำให้ขุ่นเคือง สามารถรักษาได้โดยใช้แรงลมต้าน "Skålgropar" ที่สร้างจากเครื่องเป่าลม พบในงานสลักโบราณของสแกนดิเนเวีย ในยุคเก่าแก่เรียกกันว่า älvkvarnar หรือ เครื่องสีของเอลฟ์ (elven mills) ซึ่งสื่อถึงความเชื่อของพวกเขา มนุษย์อาจเอาอกเอาใจพวกเอลฟ์ได้โดยการเสนอสิ่งของที่พวกเขาชื่นชอบ (ส่วนมากมักเป็นเนย) โดยวางเอาไว้ในเครื่องสีของเอลฟ์ สิ่งนี้อาจเป็นกำเนิดของวัฒนธรรมที่ฝังรากลึกอยู่ในหมู่นอร์สโบราณ ที่เรียกว่า "álfablót" ภาษาอังกฤษ
ในหลายกรณี ผู้ใช้ภาษาอังกฤษสามารถเลือกระหว่างไวพจน์เจอร์แมนิกและลาติเนต เช่น come หรือ arrive, sight หรือ vision, freedom หรือ liberty ในบางกรณี มีทางเลือกระหว่างคำที่มีรากศัพท์จากกลุ่มภาษาเจอร์แมนิก (oversee) คำที่มีรากศัพท์จากภาษาละติน (supervise) และคำภาษาฝรั่งเศสที่มีรากศัพท์มาจากคำเดียวกันในภาษาละติน (survey) หรือกระทั่งคำเจอร์แมนิกที่มีรากศัพท์จากภาษานอร์มัน (เช่น warranty) กับภาษาฝรั่งเศสสำเนียงปารีส (guarantee) หรือแม้แต่ทางเลือกระหว่างแหล่งเจอร์แมนิกและลาติเนตหลายแหล่งก็มี เช่น sickness (อังกฤษเก่า), ill (นอร์สโบราณ), infirmity (ฝรั่งเศส), affliction (ละติน) อย่างไรก็ดี ไวพจน์จำนวนมากนี้มิใช่ผลของอิทธิพลภาษาฝรั่งเศสและละติน เพราะภาษาอังกฤษมีคำหลากหลายอยู่แล้วก่อนยืมคำภาษาฝรั่งเศสและละตินอย่างกว้างขวาง แอล (นิตยสาร)
แอล () เป็นนิตยสารวิถีชีวิต วางจำหน่ายทั่วโลก มีต้นกำเนิดที่ประเทศฝรั่งเศสที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับแฟชั่น ความงาม สุขภาพ และความบันเทิง "แอล"เป็นนิตยสารที่ขายดีที่สุดในโลก ก่อตั้งโดยปิแอร์ ลาซาเรฟฟ์ และภรรยา เอเลน กอร์ดอน เมื่อ ค.ศ. 1945 ชื่อนิตยสารเป็นภาษาฝรั่งเศส หมายถึง "she" หรือ "her" การอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์
ชาววันยาร์และชาวโนลดอร์ รวมทั้งชาวเทเลริ อีกจำนวนหนึ่ง เดินทางข้ามทะเลเบเลกายร์ โดยขึ้นไปอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา แล้วเทพอุลโม จึงเคลื่อนเกาะนั้นข้ามมหาสมุทรไป พวกวันยาร์และโนลดอร์เดินทางล่วงหน้าไปก่อน และได้ขึ้นฝั่งทวีปอามันจนหมดทุกคน แต่พวกเทเลริที่เดินทางข้ามไปทีหลัง ได้ร้องขอให้เทพอุลโมหยุดเกาะนั้นไว้ที่อ่าวเอลดามาร์ ด้วยเห็นแก่คำร้องขอของเทพออสเซ ชาวเทเลริกลุ่มนี้ตั้งถิ่นฐานอยู่บนเกาะโทลเอเรสเซอา ต่อมาภายหลังจึงได้ต่อเรือเดินทางไปจนถึงฝั่งทวีปอามันได้ และตั้งนครของพวกตนขึ้นที่ริมฝั่งเอลดามาร์ มีชื่อว่า อัลควาลอนเด เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
เป็นเว็บไทย ที่มีเรื่องเกี่ยวกับ ลอร์ดออฟเดอะริงส์ และ เรื่องอื่น ๆ ของ คุณโทลคีน เว็บไซต์ไทยเกี่ยวกับภาษาเอลฟ์ หนึ่งใน Tolkien Links ของ Ph (ทวิอักษร)
Ph หรือ ph เป็นทวิอักษรที่พบได้ในภาษาอังกฤษ ฝรั่งเศส เยอรมัน และภาษาอื่นโดยส่วนใหญ่ใช้แทนเสียง ฟ ซึ่งมีเสียง [f] โดยคำศัพท์ในภาษาอังกฤษที่มีอักษร ph ส่วนใหญ่เป็นคำศัพท์ที่มาจากภาษากรีก อัตติลา
ที่มาของพระนามอัตติลาไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน ทางด้านศัพทมูลวิทยามีการเสนอว่าหมายถึง “ผู้ปกครองเอกภพ” (universal ruler) ถ้ามาจากภาษาฮันซึ่งเป็นภาษาที่มีรากมาจากดานูบ-บัลแกเรีย[29] หรืออาจจะมาจากภาษากลุ่มเตอร์กิก “Atyl/Atal/Atil/Itil” ที่แปลว่าน้ำ หรือ แม่น้ำ (และเป็นชื่อโบราณของแม่น้ำวอลกา) โดยเพิ่มสร้อยคำวิเศษณ์ “-ly” (เปรียบเทียบกับตำแหน่งสำคัญของเตอร์กิกในยุคกลางว่า “atalyk” - “อาวุโสเช่นบิดา”) [30][31][32] นักบันทึกประวัติศาสตร์ชาวโปแลนด์เรียกอัตติลาว่า “Aquila” ที่มาจากภาษาลาตินว่า “aqua” ที่แปลว่า “น้ำ” อีกทฤษฎีหนึ่งก็ว่าเป็นชื่อที่มีความเกี่ยวข้องกับคำภาษาฮังการีว่ “ítélet” ที่แปลว่า “การตัดสิน” หรือกอธอาจจะนำคำว่า “atta” ที่แปลว่า “พ่อ” ของภาษาเตอร์กิกโบราณมาใช้ และมาเพิ่มสร้อย “-ila” ต่อท้าย[33] การสะกดชื่อ “Attila” ก็มีด้วยกันหลายอย่างที่รวมทั้ง “Atli” หรือ “Atle” ในภาษานอร์ส, “Ætla” “Attle” หรือ “Atlee” ในภาษาอังกฤษ, “Attila/Atilla/Etele” ในภาษาฮังการี, “Etzel” ในภาษาเยอรมัน, หรือ “Attila”, “Atila” หรือ “Atilla” ในภาษาตุรกีปัจจุบัน เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
เมลคอร์ เป็นคนแรกที่ล่วงรู้ถึงการตื่นของเหล่าเอลฟ์ จึงลอบมาทำร้ายและจับตัวพวกเอลฟ์ไปทรมาน บ้างเชื่อกันว่านี่เป็นที่มาของพวกออร์ค คือการที่เมลคอร์เอาตัวพวกเอลฟ์ไปทรมานจนพิกลพิการ เป็นการทำลายสิ่งประดิษฐ์แสนวิเศษของอิลูวาทาร์ เอลฟ์
กษัตริย์เอลฟ์มีปรากฏอยู่ในตำนานค่อนข้างน้อย ไม่เหมือนเหล่าเอลฟ์สตรีผู้มีอำนาจมากมายดังในตำนานของเดนมาร์กและสวีเดน มหากาพย์ยุคกลางของเยอรมันเรื่องหนึ่งชื่อ "Nibelungenlied" มีตัวละครเอกตัวหนึ่งเป็นคนแคระนามว่า "Alberich" คำนี้มีความหมายตรงตัวแปลว่า "กษัตริย์เอลฟ์ผู้ทรงอำนาจ" ความสับสนปนเประหว่างเอลฟ์กับคนแคระนี้มีปรากฏสืบต่อมาอยู่ในจารึกเอ็ดดา (Edda) ด้วย ชื่อของตัวละครนี้ในภาษาฝรั่งเศสเรียกว่า "Alberon" ในเวลาต่อมาได้ปรากฏในวรรณกรรมอังกฤษในชื่อ "Oberon" ในฐานะกษัตริย์แห่งเอลฟ์และภูตทั้งหลายในบทละครเรื่อง ฝัน ณ คืนกลางฤดูร้อน ของ เชกสเปียร์ แวมไพร์
ในภาษาอังกฤษคำนี้มาจาก เป็นไปได้ว่าเพี้ยนจากภาษาฝรั่งเศส vampyre ซึ่งมาจากภาษาเยอรมันว่า Vampir ซึ่งอาจมาจากภาษาเซอร์เบียในต้นคริสตวรรษที่ 18 คำว่า вампир/vampir. ตามรูปแบบภาษาเซอร์เบียซึ่งคล้ายกับภาษากลุ่มสลาวิก มีการใช้คือ: ภาษาบัลแกเรีย вампир (vampir), ภาษาเช็กและสโลวัก upír, ภาษาโปแลนด์ wąpierz และ (บางทีอาจะรับอิทธิพลจากสลาวิกตะวันออก) upiór, ภาษารัสเซีย упырь (upyr'), ภาษาเบลารุส упыр (upyr), ภาษายูเครน упирь (upir'), ซึ่งมาจากภาษารัสเซียโบราณ упирь (upir') (หมายเหตุ ภาษาเหล่านี้มักยืมรูปแบบของ "vampir/wampir" จากทางตะวันตกที่เป็นคำดั้งเดิมท้องถิ่น) แต่ที่มาของคำนี้ก็ยังไม่ชัดเจนว่ามาจากภาษาอะไร วาลา (มิดเดิลเอิร์ธ)
ต่อไปนี้เป็นพระนามของคณะเทพวาลาร์ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในหมู่เอลฟ์และมนุษย์ สำหรับพระนามในภาษาอื่นอาจมีที่เรียกแตกต่างออกไป เช่นเทพีเอลเบเร็ธในภาษาซินดาริน (หมายถึงเทพีวาร์ดา) หรือเทพมาฮัลในภาษาคนแคระ (หมายถึงเทพอาวเล เทพผู้สร้างคนแคระ) เป็นต้น จังหวัดลพบุรี
คำว่า "ละโว้" นี้น่าสัณนิษฐานได้ว่ามาจากคำว่า ลวะ นั่นเอง (ลวบุรี กลายมาเป็น ลพบุรี ในทุกวันนี้) ซึ่งคำว่า (ซึ่งอาจหมายความถึงว่าเมืองนี้มีน้ำมาก) เมื่อนำเอามาสมาสกับคำว่า อุทัย (ลว + อุทัย) ก็กลายเป็นลโวทัย (ดังเช่น สุข + อุทัย กลายเป็น สุโขทัย) ซึ่งคำจารึก แต่บ้างก็ว่าคำว่า ละโว้ มาจากภาษามอญซึ่งแปลว่าภูเขา คงเนื่องเพราะเมืองนี้มีลักษณะภูมิประเทศเป็นภูเขา แกมมา ซีฟิอัส
ชื่อสามัญของแกมมาเซเฟย์ มาจากคำภาษาอารบิกว่า الراعي "ar-rā‘ī" (อาร์ไร) มีความหมายถึง "คนเลี้ยงแกะ" ซึ่งสับสนได้ง่ายกับดาว β Ophiuchi ที่มีชื่อเรียกว่า อัลไร (Alrai) แต่ดวงหลังนี้มักเรียกกันว่า เคบัลไร (Cebalrai หรือ Kelb Alrai) ซึ่งหมายถึง "หมาของคนเลี้ยงแกะ" เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
ปฐมชน บุตรแห่งแสงดาว อมตะชน บุตรผู้ใหญ่แห่งอิลูวาทาร์ รายชื่อตัวละครในลาสต์ เอ็กไซล์
ตามเนื้อเรื่องลาสเอ็กไซล์ไม่ได้อธิบายว่าเผ่าพันธุ์กิลด์เป็นสิ่งมีชีวิตชนิดใดหรือมีต้นกำเนิดจากที่ใด กล่าวเพียงว่าเผ่าพันธุ์กิลด์เป็นเผ่าพันธุ์ที่มีวิทยาการสูง มีอำนาจเหนือเผ่าพันธุ์มนุษย์ และเป็นผู้สร้างเอ็กไซล์
โดยกิลด์อาจเป็นเผ่าพันธุ์ต่างดาว ที่คล้ายเผ่าพันธุ์เอลฟ์ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน กล่าวคือ พวกกิลด์ชั้นสูง (รวมทั้งทาสรับใช้ของชนชั้นสูง) ล้วนมีรูปร่างและหน้าตางดงาม มีผิวขาว ใบหูแหลมชี้ มีม่านตาสีน้ำเงิน มีสติปัญญาและเทคโนโลยีสูง นอกจากนี้ยังมีพละกำลังเหนือมนุษย์ ตัวเบาและกระโดดได้สูงมาก เคลื่อนที่ได้รวดเร็วและเงียบกริบ แสดงให้เห็นในหลายฉากของทุกภาค รวมทั้งฉากที่ดีโอเผลอทำคันบังคับของแวนชิพซึ่งเป็นเหล็กหักโดยไม่ได้ตั้งใจขณะซ่อมแวนชิพให้เคลาส์ อิลูวาทาร์
เอรู อิลูวาทาร์ เป็นชื่อภาษาเอลฟ์ของ "พระเจ้า" แห่งปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ในฐานะเป็นพระผู้สร้างเพียงหนึ่งเดียว เป็นผู้สร้างเหล่าเทพไอนัวร์ เป็นผู้สร้าง เออา หรืออาร์ดา และสรรพชีวิตทั้งหลายบนโลกใบนั้น แม้จะเป็นตัวละครที่มีบทบาทสำคัญที่สุด แต่ก็มิได้ถูกเอ่ยถึงเลยในนิยายซึ่งสร้างชื่อเสียงฉบับแรกๆ ของเขา คือ เดอะฮอบบิท และ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ (มีกล่าวถึงในภาคผนวกของ เดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์ เล็กน้อยด้วยคำว่า "พระผู้เป็นหนึ่ง") ตำนานแห่งซิลมาริล
ซิลมาริล (หรือซิลมาริลลิในรูปพหูพจน์) คือดวงมณีสามดวงที่เฟอานอร์ เจ้าชายเอลฟ์ ชาวโนลดอร์ ประดิษฐ์ขึ้น แต่ถูกมอร์กอธขโมยไปหลังจากสังหารกษัตริย์ฟินเว บิดาของเฟอานอร์ เฟอานอร์กับโอรสทั้งเจ็ดและชาวโนลดอร์จึงติดตามไล่ล่าเพื่อล้างแค้น เรื่องราวส่วนใหญ่ในตอนนี้จะเกี่ยวกับการทำสงครามของพวกเอลฟ์กับมอร์กอธในแผ่นดินเบเลริอันด์ เพื่อชิงซิลมาริลกลับคืน เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
การตื่นของเอลฟ์ การอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์ พราย วาลา (มิดเดิลเอิร์ธ)
คำว่า "วาลาร์" เป็นคำภาษาเอลฟ์ หมายถึง "พลังอำนาจแห่งพิภพ" รูปคำ วาลาร์ (Valar) เป็นพหูพจน์ คำเอกพจน์คือ วาลา (Vala)  ซินดาร์
ซินดาร์ (Sindar) คือชื่อเรียกเอลฟ์กลุ่มหนึ่งในปกรณัมชุดมิดเดิลเอิร์ธของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน คำว่า ซินดาร์ เป็นภาษาเควนยา ที่ชาวโนลดอร์พลัดถิ่นเรียกเอลฟ์กลุ่มนี้ มีความหมายว่า "ประชาชนสีเทา" เอกพจน์เรียกว่า "ซินดา" (Sinda) เอลฟ์กลุ่มนี้เป็นกลุ่มย่อยกลุ่มหนึ่งของเอลฟ์ในตระกูลเทเลริ ซึ่งเป็นตระกูลที่สามของพวกเอลฟ์ที่อพยพออกจากทะเลสาบคุยวิเอเนน บางครั้งก็เรียกชาวซินดาร์ว่า "เกรย์เอลฟ์" หรือ "เอลฟ์เทา" เกรฟแอกเซนต์
คำว่า grave มาจากภาษาละติน gravis แปลว่า หนัก ในภาษาอังกฤษมีการอ่านว่า "กราฟ" เพิ่มเข้ามาเพื่อให้แตกต่างจากคำว่า grave "เกรฟ" ที่แปลว่า ร้ายแรง หรือหลุมศพ ซึ่งเลียนแบบมาจากภาษาฝรั่งเศส accent grave "อักซอง กราฟ" แม่น้ำวอลกา
เรื่องที่มาของชื่อวอลกายังเป็นที่ถกเถียงกัน บางฝ่ายเชื่อว่าชื่อแม่น้ำน่าจะมีรากมาจากภาษาฟินแลนด์ ขณะที่บางคนก็บอกว่า ชื่อนี้คล้ายกับคำในภาษาสลาฟ ที่แปลว่า เปียกหรือชื้น นอกจากชื่อวอลกาแล้ว คนหลายเชื้อชาติยังเรียกชื่อแม่น้ำนี้แตกต่างกันไป ทอเลมีเรียกว่า "รา" ขณะที่ในยุคกลางเรียกว่า "อิทิล" หรือ "เอเทล" เซเบิล
ชื่อของเซเบิลมีที่มาจากกลุ่มภาษาสลาวิกที่เผยแพร่ไปยังภาษาของยุโรปตะวันตกในการค้าขนสัตว์ช่วงยุคกลางตอนต้น ดังนั้นสัตว์ชนิดนี้จึงมีชื่อเรียกต่าง ๆ กันในยุโรป โดยเริ่มจากภาษารัสเซีย соболь (โซบัล) กับภาษาโปแลนด์ soból (ซอบุล) กลายเป็นภาษาเยอรมัน Zobel (โซเบิล) กับภาษาดัตช์ Sabel (ซาเบิล) ; ส่วนภาษาอิตาลี zibellino (ซีเบลลีโน) ก็กลายเป็นภาษาฝรั่งเศส zibelline (ซีแบลีน), ภาษาสเปน cibelina, cebellina (ซีเบลีนา, เซเบยีนา), ภาษาฟินแลนด์ soopeli (โซเปลี), ภาษาโปรตุเกส zibelina (ซีเบลีนา), และภาษาละตินยุคกลาง zibellina (ซีเบลลีนา) ; และภาษาฝรั่งเศสเก่า sable, saible (ซาบล์, แซบล์) ก็กลายเป็นภาษาละตินยุคกลาง sabellum (ซาเบลลุม) กับภาษาอังกฤษ sable (เซเบิล) ในที่สุด เอนท์
เอนท์ (Ent) เป็นเผ่าพันธุ์สิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งในปกรณัมชุด มิดเดิลเอิร์ธ ของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน เชื่อว่าคำนี้น่าจะมีที่มาจากคำว่า 'เอนท์' ในภาษาแองโกล-แซกซอน (เป็นภาษาหนึ่งที่โทลคีนถนัด) ซึ่งมีความหมายถึง 'ยักษ์' แต่ในปัจจุบันคำว่า 'เอนท์' มักเป็นที่รู้จักทั่วไปในความหมายที่เกี่ยวข้องกับผลงานของโทลคีน เช่นเดียวกับคำว่า 'ฮอบบิท' อักษรอาร์วี
อักษรอาร์วี (Arwi (لسان الأروي lisān-ul-arwī หรือ lisān al-arwi; lit. "the Arwi tongue";[1] அரபு-தமிழ் arabu-tamil หรือ Arabo-Tamil) เป็นการเขียนภาษาทมิฬด้วยอักษรอาหรับ ได้รับอิทธิพลจากภาษาอาหรับ ใช้โดยชนกลุ่มน้อยมุสลิมในรัฐทมิฬนาฑู และศรีลังกา ในมาดราซายังสอนอักษรอาร์วีในหลักสูตร 
อักษรอาร์วีเกิดจากการผสมผสานทางวัฒนธรรมระหว่างชาวอาหรับที่เดินทางมาทางทะเลกับมุสลิมที่พูดภาษาทมิฬในทมิฬนาฑู ใช้เขียนเอกสารในลัทธิซูฟี กฎหมาย ตำรายา ใช้เป็นสะพานสำหรับทมิฬมุสลิมที่จะเรียนภาษาอาหรับ หนังสือของอิหม่ามชาอาฟีและอิหม่ามอาบู ฮานีฟา มีที่เขียนด้วยอักษรอาร์วีเช่นกัน มีการแปลไบเบิลซึ่งเขียนด้วยอักษรอาร์วีใน พ.ศ. 2469 อย่างไรก็ตาม งานเขียนด้วยอักษรอาร์วีสูญหายไปสองช่วงคือในพุทธศตวรรษที่ 21 เมื่อชาวโปรตุเกสมาถึง และในพุทธศตวรรษที่ 25 ซึ่งมีอุตสาหกรรมการพิมพ์เผยแพร่เข้ามา ซึ่งอักษรอาร์วีเป็นอักษรที่ยากต่อการปรับให้เข้ากับการพิมพ์ ปัจจุบัน อักษรอาร์วียังใช้ในกลุ่มชาวทมิฬมุสลิมในอินเดียและชาวมัวร์ในศรีลังกา
อักษรอาร์วีเป็นอักษรอาหรับที่เพิ่มอักษรเข้ามา 13 ตัว ใช้แทนเสียงสระ e และ o และพยัญชนะทมิฬหลายตัวที่ไม่ตรงกับเสียงในภาษาอาหรับ แหวนแห่งเอลฟ์
ตามตำนานที่ปรากฏใน Unfinished Tales เมื่อพวกเอลฟ์ ล่วงรู้ถึงตัวตนแท้จริงของอันนาทาร์ และเริ่มทำสงครามกับเซารอนในยุคที่สอง เคเลบริมบอร์ได้มอบแหวนนาร์ยา พร้อมกับแหวนวิลยา ให้อยู่ในความดูแลของกษัตริย์กิล-กาลัด ต่อมากิลกาลัดจึงได้มอบแหวนนาร์ยาให้แก่เคียร์ดัน ผู้ครองนครท่าเกรย์เฮเวนส์ เอไดน์
คำว่า 'เอไดน์' เป็นภาษาซินดาริน รูปเอกพจน์คือ อดาน (Adan) เดิมเป็นคำที่หมายถึง มนุษย์ ซึ่งเป็นบุตรแห่งอิลูวาทาร์เช่นเดียวกัน มีความหมายว่า "ทุติยชน" หรือผองชนลำดับที่สอง เนื่องจากพวกเขา "ตื่น" ขึ้นภายหลังพวกเอลฟ์ ซึ่งเป็นปฐมชน หรือผู้เกิดก่อน ในภาษาเควนยาเรียกว่า อทานิ (Atani) รูปเอกพจน์คือ อทาน (Atan) เอลฟ์
ชื่อที่มีคำว่าเอลฟ์ในราชวงค์พระเจ้าแผ่นดิน
หมายเหตุ คำที่ขึ้นว่าอัล,เอ็ด,แอมีความหมายทำนองว่า เหนือฟ้า หรือ เจ้าฟ้า
ถ้าเป็นพระเจ้าเอ็ดวี เขียนเป็นไทยได้ว่า พระเจ้าฟ้าวีแห่งอังกฤษ ต่างจากเจ้าฟ้าชายหรือเจ้าฟ้าหญิง ที่มีพระยศฐาเป็นลูก
พระเจ้าเอลฟ์เวียร์ดแห่งเวสเซกซ์ เขียนเป็นไทยได้ว่า พระเจ้าป่าเวียร์ดแห่งเวสเซกซ์
ป่าเป็นสิ่งที่ลี้ลับและทรงพระอำนาจยิ่ง กว้างใหญ่ครองคลุมทุกพื้นที่บนแผ่นดิน การอพยพครั้งใหญ่ของเอลฟ์
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นหลังจากการสงครามครั้งใหญ่ระหว่างปวงเทพวาลาร์ กับจอมมารเมลคอร์ ทำให้โลกมิดเดิลเอิร์ธส่วนใหญ่ตกอยู่ในสภาพพังพินาศ ปวงเทพจึงมีดำริให้ชักชวนเหล่าเอลฟ์ไปอยู่ด้วยกันที่ทวีปอามัน อย่างไรก็ดี มีเอลฟ์จำนวนหนึ่งที่ไม่ยินดีเข้าร่วมการอพยพครั้งนี้ เอลฟ์กลุ่มนี้ต่อมาเรียกว่า ชาวอวาริ ซึ่งหมายถึง "ผู้ไม่เต็มใจ" วันยาร์
คำว่า วันยาร์ เป็นคำภาษาเควนยา หมายถึง "ผู้งดงาม" ชื่อดั้งเดิมของชาววันยาร์คือ มินยาร์ (Minyar) ซึ่งหมายถึง 'ตระกูลที่หนึ่งของเอลฟ์' สำหรับเอลฟ์อีกสองตระกูลใหญ่คือ ชาวโนลดอร์ และชาวเทเลริ จำนวนอะเลฟ
จำนวนอะเลฟ () ในทางคณิตศาสตร์ ใช้บ่งบอกถึงขนาดของอนันต์ โดยเขียนแทนด้วยตัวอะลิฟ (ℵ) ซึ่งยืมมาจากอักษรฮีบรู แหวนแห่งเอลฟ์
กาลาเดรียลสวมเนนยาเมื่อนางเดินทางจากมิดเดิลเอิร์ธไปสู่แผ่นดินอมตะในตอนปลายยุคที่สาม คอฟ
คอฟ () เป็นอักษรตัวที่ 19 ของอักษรตะกูลเซมิติก ได้แก่ อักษรฟินิเชีย อักษรอราเมอิก อักษรฮีบรู ק‎ และอักษรอาหรับ (ก๊อฟ)‎ ใช้แทนเสียงเน้นจากคอหอย เกิดที่เพดานอ่อน หรือจากลิ้นไก่ อักษรตัวนี้กลายเป็นอักษรละติน Q และอักษรกรีก มาจากอักษรภาพรูปลิงที่แสดงลำตัวและหาง (ในภาษาฮีบรู, Qoph, สะกดด้วยอักษรฮีบรูเป็น קוף, หมายถึง "ลิง" และ K'of ในภาษาอียิปต์โบราณหมายถึงลิงชนิดหนึ่ง) หรืออาจจะมาจากอักษรภาพรูปหัวและคอของคน (Qaph ในภาษาอาหรับหมายถึงลำคอ) เอลฟ์
เอลฟ์ ในภาษาแซกซอนโบราณเรียก "alf" เยอรมันยุคกลางชั้นสูงเรียก "alb" หรือ "alp" (พหูพจน์ "elbe, elber") ส่วนในภาษาเยอรมันโบราณชั้นสูงเรียก "alb" (ตามที่ปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 13) เอลฟ์ดั้งเดิมในตำนานเยอรมันยุคคนเถื่อนนอกศาสนา เป็นสิ่งมีชีวิตที่ส่องสว่างอาศัยอยู่บนสวรรค์ ทั้งนี้อาจหมายรวมถึงพวกเอลฟ์มืดและคนแคระที่อาศัยอยู่ใต้พิภพด้วย (ดังที่เข้าใจว่าคล้ายคลึงกับพวก "álfr" ในตำนานนอร์สโบราณ) ในลำนำพื้นบ้านหลังยุคคริสเตียน เริ่มมีการพรรณนาถึงพวกเอลฟ์ว่าเป็นกลุ่มชนซุกซนชอบเล่นแผลงๆ นำความเจ็บป่วยมายังผู้คนและสัตว์เลี้ยง รวมถึงนำเอาฝันร้ายมาใส่ผู้นิทราด้วย คำในภาษาเยอรมันที่หมายถึงฝันร้าย คือ "Albtraum" มีความหมายตรงตัวว่า "ฝันของเอลฟ์" คำเก่าแก่กว่านั้นคือ "Albdruck" มีความหมายว่า "แรงกดของเอลฟ์" เนื่องมาจากความเชื่อที่ว่า ฝันร้ายเกิดจากการที่เอลฟ์มานั่งทับอยู่บนทรวงอกของผู้ฝัน ความเชื่อเกี่ยวกับเอลฟ์ในตำนานเยอรมนี้สอดคล้องกันอย่างยิ่งกับความเชื่ออย่างหนึ่งในตำนานสแกนดิเนเวียเกี่ยวกับ มารา คือจิตภูตสตรีผู้ร้ายกาจที่บันดาลให้เกิดฝันร้าย นอกจากนี้ยังคล้ายคลึงกับตำนานว่าด้วย incubi และ succubi ด้วย ภาษาซินดาริน
ในยุคที่สาม ของโลกอาร์ดา คือเหตุการณ์ในเรื่องเดอะลอร์ดออฟเดอะริงส์นั้น ภาษาซินดารินเป็นภาษาที่พวกเอลฟ์ใช้กันแพร่หลายทั่วไป ดังนั้นภาษาเอลฟ์ที่ปรากฏในเนื้อเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นชื่อคน ชื่อสถานที่ต่างๆ รวมทั้งอักขระที่จารึกบนประตูทางเข้าเหมืองมอเรีย ก็ล้วนเป็นภาษาซินดารินทั้งสิ้น กลอร์ฟินเดล
แม้ว่ากลอร์ฟินเดลจะเป็นเอลฟ์ชาวโนลดอร์ แต่ก็เชื่อกันว่าเขาคงมีสายเลือดของชาววันยาร์ปะปนอยู่ ทั้งนี้เนื่องจากชาวโนลดอร์โดยปกติจะมีผมสีเข้ม ขณะที่ชาววันยาร์จะมีผมสีบลอนด์ทอง และหากมีการสมรสข้ามเผ่าพงศ์กัน ก็จะเกิดผมสีบลอนด์ในสายตระกูลของทายาทคนใดคนหนึ่งได้ ดังเช่นกรณีของฟินาร์ฟิน โอรสองค์ที่สามของฟินเวที่กำเนิดจากอินดิส ชายาองค์ที่สองชาววันยาร์ ฟินาร์ฟินมีผมสีทองเหมือนมารดา อีกทั้งทายาทในสายตระกูลของเขาบางคน คือฟินร็อดกับกาลาเดรียล ก็มีผมสีทองเช่นกัน เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
โทลคีนเป็นศาสตราจารย์ด้านภาษาศาสตร์ เขาได้ประดิษฐ์คิดค้นภาษาเอลฟ์ขึ้นจนสามารถใช้งานได้จริง มีไวยากรณ์และคำศัพท์มากพอจะใช้งานในชีวิตประจำวันได้ คือภาษาเควนยา และภาษาซินดาริน ซึ่งในนิยายของเขาระบุว่าทั้งสองภาษาเป็นภาษาที่เอลฟ์ในมิดเดิลเอิร์ธใช้งานกันเป็นภาษาหลัก เอลฟ์
เอลฟ์ () คือสิ่งมีชีวิตอมนุษย์ในตำนานนอร์สและตำนานปรัมปราในกลุ่มประเทศเจอร์แมนิก (สแกนดิเนเวียและเยอรมัน) เมื่อแรกเริ่ม แนวคิดเกี่ยวกับพวกเอลฟ์คือ ชนเผ่าที่เกี่ยวข้องกับธรรมชาติและเทพแห่งความอุดมสมบูรณ์ ภาพวาดของชนเหล่านี้มักเป็นมนุษย์ทั้งชายและหญิงที่แลดูอ่อนเยาว์และงดงาม อาศัยอยู่ในป่า ในถ้ำ ใต้พื้นดิน หรือตามบ่อน้ำและตาน้ำพุ มักเชื่อกันว่าพวกเขามีชีวิตยืนยาวมากหรืออาจเป็นอมตะ รวมทั้งมีพลังเวทมนตร์วิเศษ แต่หลังจาก ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ผลงานอันโด่งดังของ เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน ปรากฏออกมา ภาพของเอลฟ์ก็กลายเป็นผองชนผู้เป็นอมตะและเฉลียวฉลาด ทั้งที่คำว่า เอลฟ์ ในวรรณกรรมของโทลคีนมีความหมายแตกต่างไปคนละทางกับตำนานโบราณโดยสิ้นเชิง ชาวสลาฟ
ชนสลาฟ () เป็นกลุ่มชาติพันธ์และสาขาภาษาของตระกูลอินโด-ยูโรเปียนที่ตั้งถิ่นฐานส่วนใหญ่อยู่ในบริเวณทางตะวันออกและตอนกลางของยุโรป ตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 ชนสลาฟก็แผ่ขยายไปจากที่ตั้งถิ่นฐานเดิม (ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าอยู่ในยุโรปตะวันออก) ไปจนถึงทางตะวันออกสุดของยุโรปกลาง, ยุโรปตะวันออก และ คาบสมุทรบอลข่าน บางกลุ่มก็ไปถึงไซบีเรีย และเอเชียกลาง หรือไปยังส่วนอื่นๆ ของโลก กว่าครึ่งหนึ่งของอาณาบริเวณในยุโรปเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนที่พูดภาษาสลาฟ อิเล็กโทรด
อิเล็กโทรด หรือ ขั้วเชื่อม หรือ ลวดเชื่อม หรือ ขั้วไฟฟ้า[1] (English: Electrode) เป็นตัวนำไฟฟ้าเพื่อใช้แนบกับส่วนที่ไม่ใช่โลหะของวงจรไฟฟ้า (เช่น สารกึ่งตัวนำ อิเล็กโทรไลต์ สุญญากาศ หรืออากาศ) อิเล็กโทรดเป็นคำที่บัญญัติขึ้นโดยนักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ วิลเลียม ฮิวเอ็ลล์ ตามคำของไมเคิล ฟาราเดย์ ซึ่งมาจากคำภาษากรีกว่า elektron ซึ่งจริง ๆ แปลว่า อำพัน แต่นำมาอนุพัทธ์ใช้หมายถึงไฟฟ้า บวกกับคำว่า hodos ซึ่งแปลว่าทาง[2][3] ประเทศสกอตแลนด์
"สกอตแลนด์" มาจากคำว่า Scoti ชื่อภาษาละตินสำหรับใช้เรียกพวก Gaels คำละตินในยุคท้ายว่า Scotia ("ดินแดนของ Gaels") เป็นภาษาละตินที่ใช้เรียกไอร์แลนด์มาก่อน[14] เมื่อถึงศตวรรษที่ 11 Scotia เริ่มถูกใช้เพื่ออ้างถึงสก็อตแลนด์ (ส่วนที่พูดภาษาเกลิค) ทางตอนเหนือของแม่น้ำฟอร์ธ ใกล้กับ อัลเบเนีย หรือ อัลบานี ซึ่งทั้งสองมาจากคำภาษาเกลิคว่า Alba (อัลเบอะ)[15] การใช้คำว่า สกอต และ สกอตแลนด์ เพื่อรวมทุกสิ่งที่กลายมาเป็นสกอตแลนด์ กลายมาเป็นปกตินิยมในช่วงปลายยุคกลาง[16] เอลฟ์
ในเทพนิยายของพี่น้องตระกูลกริมม์เรื่องแรก คือ "Die Wichtelmänner" ตัวเอกซึ่งมีชื่อเดียวกับชื่อเรื่องเป็นหุ่นเปลือยสองตัวซึ่งทำงานช่วยช่างทำรองเท้า เมื่อช่างให้รางวัลแก่พวกเขาเป็นเศษผ้าชิ้นเล็กๆ พวกเขาก็ดีใจมาก แล้ววิ่งหนีหายไปไม่มีใครพบอีกเลย "Wichtelmänner" เป็นภูตเล็กๆ ชนิดหนึ่งทำนองเดียวกับคนแคระ และ แต่เมื่อบทประพันธ์ได้แปลเป็นภาษาอังกฤษ กลับมีชื่อเรื่องว่า "เอลฟ์กับช่างทำรองเท้า" (The Elves and the Shoemaker) แนวคิดนี้ยังได้สะท้อนต่อมาอยู่ในวรรณกรรมของ เจ. เค. โรว์ลิ่ง เรื่อง แฮร์รี่ พอตเตอร์ ในลักษณะของ เอลฟ์ประจำบ้าน เอลฟ์ (มิดเดิลเอิร์ธ)
เควนเดียนโบราณ อวาริน (ภาษาของพวกเอลฟ์ที่ไม่ได้เข้าร่วมการเดินทางครั้งใหญ่) ภาษาอวารินต่าง ๆ (อวารินบางส่วนผนวกรวมเข้ากับพวกนันดอรินด้วย) คอมมอน เอลดาริน เควนยา (ภาษาของชาวโนลดอร์และวันยาร์) เควนด์ยา (หรือ วันยารินเควนยา) ภาษาของชาววันยาร์ที่ใช้อยู่ในวาลินอร์ โนลดอรินเควนยา (หรือ เควนยาพลัดถิ่น) ถือเป็นภาษาเอลฟ์ชั้นสูงของมิดเดิ้ลเอิร์ธ คอมมอน เทเลริน (ภาษาของชาวเทเลริหรือลินดาร์ในช่วงแรก) เทเลริน (ภาษาของชาวเทเลริที่เดินทางไปถึงทวีปอามัน) นันดอริน (ภาษาของชาวนันดอร์) สำเนียงซิลวันแห่งลุ่มแม่น้ำอันดูอิน สำเนียงกรีนเอลฟ์แห่งออสซิริอันด์ ซินดาริน (ภาษาของชาวซินดาร์) สำเนียงโดริอาธริน (ของชาวโดริอัธ) สำเนียงฟาลาธริน (ของชาวฟาลัสและนาร์โกธรอนด์) สำเนียงซินดารินเหนือ (ของชาวดอร์โธนิออนและฮิธลุม) สำเนียงโนลโดริน (ของชาวโนลดอร์พลัดถิ่น) โอโรเม
การที่พระองค์ยังคงเที่ยวท่องอยู่บนมิดเดิ้ลเอิร์ธ จึงทรงเป็นวาลาองค์แรกที่ได้พบพวกเอลฟ์ตื่นขึ้นที่ริมทะเลสาบคุยวิเอเนน และทรงตั้งชื่อให้แก่พวกนั้นว่า "เอลดาร์ (Eldar)" ซึ่งหมายถึง ผองชนแห่งแสงดาว (เพราะเวลานั้นบนท้องฟ้าของมิดเดิ้ลเอิร์ธมีแต่แสงดาวส่องสว่าง ส่วนดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ยังไม่ได้ถูกสร้างขึ้น) เมื่อโอโรเมทรงนำข่าวนี้กลับไปแจ้งเหล่าวาลาร์ ก็ได้รับมอบหมายหน้าที่ให้เกลี้ยกล่อมพวกเอลฟ์ให้เดินทางไปยังทวีปอามัน ทรงเป็นผู้นำพาพวกเอลฟ์ในการเดินทางครั้งใหญ่ของพวกเขา ชาวแองเกิล
คำนามเดิมที่เป็นที่มาของคุณศัพท์ยังไม่ทราบแน่นอนว่าเป็นคำใด รากคำสันนิษฐานกันว่ามาจากโครงสร้าง "*Ang?l/r-" ทฤษฎีทางศัพท์มูลวิทยาต่าง ๆ ที่พยายามอธิบายที่มาของคำก็ได้แก่  ลาเวนเดอร์
คำว่า "ลาเวนเดอร์" ในภาษาอังกฤษ เดิมถูกเข้าใจว่ามาจากคำภาษาฝรั่งเศสเก่าที่ว่า "lavandre" แต่ท้ายที่สุดคำว่าลาเวนเดอร์นั้นกลับมาจากภาษาละติน "lavare" (ชำระล้าง) ซึ่งอาจหมายถึงประโยชน์ของมันในการชำระล้างร่างกายและจิตใจ  นิวต์
นิวต์เป็นซาลาแมนเดอร์ขนาดเล็ก กระจายพันธุ์ในทวีปอเมริกาเหนือ, ยุโรป และเอเชีย เมื่อยังเป็นวัยอ่อนที่มีพู่เหงือกเรียกว่า "เอลฟ์" (Efts) แม่น้ำเอ็ลเบอ
แม่น้ำเอลเบอ () หรือ แม่น้ำลาแบ () เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายหลักในยุโรปกลาง มีต้นน้ำมาจากทิวเขารีเซนเกเบียร์เกอ ในประเทศเช็กเกีย ไหลไปทางเหนือ ผ่านเข้าไปในประเทศเยอรมนี วกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ ลงสู่ทะเลเหนือที่เมืองคุคส์ฮาเฟิน แม่น้ำมีความยาวรวม 1,094 กิโลเมตร (680 ไมล์)