สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร มีลูกกี่คน ?
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 6 มิได้เป็นที่หวังว่าจะได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินและทรงใช้เวลาสมัยแรกอยู่เบื้องหลังสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 พระเชษฐา ทรงรับราชการในราชนาวีระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง หลังสงครามแล้วก็ทรงปฏิบัติพระกรณียกิจต่าง ๆ ในสังคม ต่อมาเสกสมรสกับเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออนในปี ค.ศ. 1923 และมีพระราชธิดาสองพระองค์คือสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์มีพระโอรสและธิดา 6 พระองค์ดังนี้ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1762 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ บาร์คเชอร์ สหราชอาณาจักร เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร และ สมเด็จพระราชินีชาร์ลอตต์แห่งสหราชอาณาจักร ทรงเสกสมรสกับเจ้าหญิงคาโรไลน์แห่งบรันสวิค ก่อนขึ้นครองราชย์สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 ทรงเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์เมื่อพระราชบิดา มีพระอาการหนักจากโรคที่ขณะนั้นไม่ทราบสาเหตุที่พระอาการคล้ายกับผู้เป็นโรคจิต แต่ในปัจจุบันเชื่อกันว่าทรงเป็นโรคพอร์ฟิเรีย (porphyria)  สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
หลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตในปี ค.ศ. 1936 พระเชษฐาก็ขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 แต่ไม่ทันถึงปีพระเจ้าเอดเวิร์ดก็มีพระประสงค์ที่จะแต่งงานกับนางวอลลิส ซิมพ์สัน สตรีหม้ายชาวอเมริกัน แต่ด้วยเหตุผลทางการเมืองและทางศาสนาสแตนลีย์ บอลด์วิน นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักรถวายคำแนะนำว่าการที่จะอภิเษกสมรสกับวอลลิส ซิมป์สันแล้วยังเป็นพระมหากษัตริย์เป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ สมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 จึงทรงสละราชสมบัติเพื่อแต่งงานกับวอลลิส ซิมป์สัน เจ้าชายอัลเบิร์ตซึ่งเป็นดยุกแห่งยอร์กในขณะนั้นจึงทรงขึ้นครองราชย์ต่อจากพระเชษฐาเป็นพระมหากษัตริย์พระองค์ที่สามในราชวงศ์วินด์เซอร์ทรงพระนามสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ต่อจากพระเชษฐาซึ่งนักวิชาการได้สันนิษฐานว่าการใช้พระนามจอร์จนั้นเป็นกุศโลบายเพื่อให้ประชาชนไม่ตื่นตระหนักในการเสวยราชสมบัติของพระองค์ ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
ทั้งสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีและพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 พระอนุชาในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี) รวมถึงสมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซและพระมเหสีในพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย ต่างเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียด้วยกันทั้งสิ้น ตามแผนภูมิต่อไปนี้ พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 2ไม่ทรงสนพระทัยในพระนัดดาเท่าใดนัก แต่ในปี ค.ศ. 1751 เมื่อเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ พระโอรสสิ้นพระชนม์โดยกะทันหันจากการบาดเจ็บที่ปอด เจ้าชายจอร์จก็กลายเป็นรัชทายาท และทรงได้รับตำแหน่งของพระราชบิดาและทรงดำรงตำแหน่งเป็นดยุกแห่งเอดินบะระ พระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงหันมาสนพระทัยในตัวพระนัดดา สามอาทิตย์หลังจากนั้นก็พระราชทานตำแหน่งให้เจ้าชายจอร์จเป็นเจ้าชายแห่งเวลส์ ในฤดูใบไม้ผลิปี ค.ศ. 1756 เมื่อทรงใกล้จะมีพระชนมายุ 18 พรรษาพระเจ้าจอร์จที่ 2 ก็พระราชทานพระราชวังเซนต์เจมส์ให้แก่เจ้าชายจอร์จ แต่เจ้าชายจอร์จไม่ทรงยอมรับโดยคำแนะนำของพระมารดาและจอห์น สจวต เอิร์ลที่ 3 แห่งบิวต์ พระสหายของพระมารดา ผู้ต่อมาได้รับตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรี พระมารดาของเจ้าชายจอร์จทรงพอพระทัยที่จะให้เจ้าชายจอร์จประทับอยู่กับพระองค์เพื่อที่จะได้อบรมเลี้ยงดูอย่างเข้มงวดทางจริยธรรมด้วยพระองค์เอง สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เสด็จสวรรคตเมื่อ 22 มกราคม ค.ศ. 1901 และเจ้าชายแห่งเวลส์ได้สืบราชบัลลังก์ต่อโดยมีพระนามว่า พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งทำให้พระองค์เลื่อนขึ้นมาอยู่ในลำดับที่สามของการสืบราชสันตติวงศ์ในขณะนั้น เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ (ริชาร์ด อเล็กซานเดอร์ วอลเตอร์ จอร์จ; ประสูติ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487) ทรงเป็นสมาชิกองค์หนึ่งในราชวงศ์อังกฤษ โดยเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นดยุกแห่งกลอสเตอร์ตั้งแต่พระบิดาสิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2517 และในปัจจุบันทรงอยู่ในอันดับที่สิบแปดของลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ
เจ้าชายริชาร์ด ประสูติเมื่อวันที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2487 ณ นอร์ทแฮมพ์ตัน เป็นพระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับ เจ้าหญิงอลิซ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร  สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 4 พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 มีพระราชธิดาอยู่เพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงออกัสตา ชาร์ล็อต แห่งเวลส์ เมื่อเจ้าหญิงสิ้นพระชนม์ในปีค.ศ. 1817 พระโอรสที่ยังไม่ได้ทรงอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 ต่างทรงรีบเร่งที่จะอภิเษกสมรสและมีพระโอรสธิดาเพื่อรักษาลำดับการสืบราชบัลลังก์[1] ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายอาร์เธอร์ (อาร์เธอร์ วิลเลียม แพทริค อัลเบิร์ต) พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต ประสูติเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2393 และสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 มกราคม พ.ศ. 2485 พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคอนน็อตและสตราเธิร์น และเอิร์ลแห่งซัสเซ็กส์ เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2417 และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2422 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ กับ เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย (หลุยส์ มาร์กาเรเท อเล็กซานดรา วิคตอเรีย แอ็กเนส; 25 มิถุนายน พ.ศ. 2403 - 14 มีนาคม พ.ศ. 2460 พระธิดาในเจ้าชายฟรีดริช คาร์ลแห่งปรัสเซีย) และมีพระโอรส 1 พระองค์ พระธิดา 2 พระองค์ พระภาคิไนย 6 พระองค์ และพระภาติกา 1 พระองค์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2454 พระเจ้าจอร์จที่ 5 ได้มีพระบรมราชโองการแต่งตั้งให้เจ้าชายอาร์เธอร์เป็นผู้สำเร็จราชการแคนาดา นับเป็นเชื้อพระวงศ์พระองค์แรกและพระองค์เดียวที่ได้ดำรงตำแหน่งนี้ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์
ในภายหลังเจ้าชายจอร์จทรงกล่าวว่าทรงมีเพศสัมพันธ์กับเจ้าหญิงเพียงสามครั้ง และเจ้าหญิงมักจะวิพากษ์วิจารณ์ขนาดของพระคุยหฐาน (อวัยวะเพศชาย) ซึ่งทำให้เจ้าชายทรงสรุปได้ว่าเจ้าหญิงต้องทรงมีประสบการณ์เพราะสามารถเปรียบเทียบได้ ดังนั้นเป็นไปได้ว่าเจ้าหญิงไม่ทรงบริสุทธิ์ ในขณะเดียวกันเจ้าหญิงคาโรลีนทรงกล่าวในเวลาต่อมาว่าเจ้าชายทรงไร้สมรรถภาพ ทั้งสองพระองค์แยกกันประทับในแต่ละสัปดาห์แม้ว่าจะทรงประทับในพระตำหนักเดียวกัน วันหนึ่งหลังจากเสกสมรสมาเป็นเวลาเก้าเดือน เจ้าหญิงคาโรลีนมีพระประสูติกาลพระธิดา รายพระนามคู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร
ตั้งแต่ พ.ศ. 2250 มีเพียงพระเจ้าจอร์จที่ 1 และสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 เท่านั้นที่ครองราชย์โดยปราศจากการอภิเษกสมรส พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
พระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกสทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงการ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปนในปี พ.ศ. 2328 มีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 9 พระองค์ได้แก่ ราชวงศ์สหราชอาณาจักร
บุคคลต่อไปนี้เป็นทายาทสืบเชื้อสาย (หรือ เป็นม่าย) ของพระราชโอรสและธิดาพระองค์อื่นของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
}}]] หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลนอร์ฟอล์ก หมวดหมู่:จักรพรรดิอังกฤษ หมวดหมู่:ราชวงศ์วินด์เซอร์ หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์สหราชอาณาจักร หมวดหมู่:สมาชิกเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายหน้า) หมวดหมู่:ดยุกแห่งยอร์ก หมวดหมู่:ไนท์ออฟเดอะการ์เตอร์ Template:โครงชีวประวัติ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
Family of Main Page 32.อเล็คซานเดอร์ สวอน16. เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา8. สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร17. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร4. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร18. สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก9. เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก19. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล2. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร20. ดยุกอเล็กซานเดอร์แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก10. ดยุกฟรันซิสแห่งเทก21. เคาท์เตสโคลไดน์เรเดย์ ฟอน คิส-เรด5. เจ้าหญิงแมรีแห่งเทก22. เจ้าชายอดอลฟัส ดยุคแห่งแคมบริดจ์11. เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์23. เจ้าหญิงออกัสตา แห่งเฮสส์-คาสเซิล1. สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 224. โธมัส ลีออน-โบวส์ ลอร์ดกลาสมิส12. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 13 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น25. ชาร์ลอตต์ กริมสตีด6. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น26. ออสวอลด์ สมิธ13. ฟรานซิส ดอรา สมิธ27. เฮนเรีตตา มิลเดรด ฮอดจ์สัน3. สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี28. ลอร์ดชาลส์ เบนทิงค์14. ชาลส์ วิลเลียม เฟรเดอริก คาเวนดิช-เบนทิงค์29. เลดีเบนทิงค์7. เซซิเลีย นีนา คาเวนดิช-เบนทิงค์30. เอ็ดวิน เบอร์นาบี15. แคโรไลน์ ลุยซา เบอร์นาบี31. แอนน์ แคโรไลน์ ซอลส์บรี จักรพรรดิคาร์ลที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ชาร์ลส์มีพระโอรสกับเอียร์การ์ด 4 คน คือพระธิดาที่เป็นพระโอรสธิดาคนโตของชาร์ลส์กับเอียร์เมนการ์ดคือ จูดิธ ที่เป็นพระราชินีแห่งอังกฤษสองครั้งจากการแต่งงานกับพระเจ้าเอเธลวูล์ฟแห่งเวสเซ็กซ์และพระเจ้าเอเธลบาลด์แห่งเวสเซ็กซ์ พระองค์แต่งงานครั้งที่สามกับบาลด์วินที่ 1 แห่งฟลานเดอส์ และเป็นบรรพบุรุษของมาทิลดาแห่งฟลานเดอส์ พระราชินีคู่สมรสของพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระราชโอรสและพระราชธิดาทั้งสิ้น 9 พระองค์ ซึ่งล้วนแล้วแต่อภิเษกสมรสกับพระราชวงศ์ต่างๆ ในทวีปยุโรป และมีพระโอรสและธิดา มีเพียงเจ้าหญิงหลุยส์ ดัชเชสแห่งอาร์ไจล์ที่ไม่ได้อภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ และไม่มีพระโอรสพระธิดา สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 42 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ก็ได้เสวยราชสมบัติเป็นพระประมุขหรือเป็นพระมเหสีในราชวงศ์ต่างๆ ของทวีปยุโรป ได้แก่ สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (27 มกราคม พ.ศ. 2402 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2484) พระโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 สมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์ (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) พระราชธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 สมเด็จพระราชินีโซฟีแห่งกรีซ (14 มิถุนายน พ.ศ. 2413 - 13 มกราคม พ.ศ. 2475) พระธิดาในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (6 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย (29 ตุลาคม พ.ศ. 2418 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2481) พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนียแห่งสเปน (24 ตุลาคม พ.ศ. 2430 - 15 เมษายน พ.ศ. 2512) พระธิดาในเจ้าหญิงเบียทริซ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระราชปนัดดาทั้งสิ้น 88 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ได้เสวยราชสมบัติเป็นพระประมุขหรือเป็นพระมเหสีในราชวงศ์ต่างๆ ของทวีปยุโรป ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 - 1 เมษายน พ.ศ. 2490) พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซ (1 สิงหาคม พ.ศ. 2436 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2463) พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย (15 ตุลาคม พ.ศ. 2436 - 4 เมษายน พ.ศ. 2496) พระโอรสในเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร (23 มิถุนายน พ.ศ. 2437 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร (14 ธันวาคม พ.ศ. 2438 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 5 สมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ (14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2510) พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) พระโอรสในเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งกรีซ (11 ตุลาคม พ.ศ. 2437 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499) พระธิดาในเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย (8 มกราคม พ.ศ. 2443 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2504) พระธิดาในเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก (28 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) พระธิดาในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระประมุขหรือพระมเหสีในราชวงศ์ต่างๆ ของทวีปยุโรปทั้งที่ยังทรงครองราชสมบัติและมิได้ทรงอยู่ในราชสมบัติ ล้วนทรงสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (21 เมษายน พ.ศ. 2469) และ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (10 มิถุนายน พ.ศ. 2464) สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480) สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (16 เมษายน พ.ศ. 2483) สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน (30 เมษายน พ.ศ. 2489) สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน (5 มกราคม พ.ศ. 2481) (สละราชสมบัติ) และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ (2 มิถุนายน พ.ศ. 2483) และ สมเด็จพระราชินีแอนน์-มารีแห่งกรีซ (30 สิงหาคม พ.ศ. 2489) สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย (25 ตุลาคม พ.ศ. 2464 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560) สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน (30 มกราคม พ.ศ. 2511) ในสายลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และอีกจำนวนเกือบ 530 คนแรก ล้วนสืบสายพระโลหิตมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่มีพระชนมายุยืนยาวตั้งแต่ 90 พรรษาขึ้นไป มีดังนี้ สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์
สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าครอกทองอยู่ (อาจเป็นพระราชธิดาในสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) มีพระโอรสและพระธิดารวม 6 พระองค์ ได้รับการยกฐานันดรศักดิ์เป็นพระองค์เจ้า ต่อมาพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงบัญญัติให้ใช้คำนำหน้าพระนามว่า "พระสัมพันธวงศ์เธอ " คือ เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
ชีวิตการสมรสของพระองค์กับพระราชินีนาถแอนน์เป็นการสมรสที่มีความสุข พระราชินีนาถแอนน์ทรงพระครรภ์ถึง 18 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1684 ถึงปี ค.ศ. 1700 แต่วิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็พระองค์เดียวที่รอดมาได้แต่ก็มาสิ้นพระชนม์ด้วยฝีดาษในปี ค.ศ. 1700 เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเหตุที่ทรงแท้งมาโดยตลอดก็อาจจะเป็นเพราะเจ้าชายจอร์จประชวรด้วยโรคซิฟิลิส อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าแอนน์อาจจะทรงถ่ายทอดเชื้อ haemolytic ให้กับพระทารกที่เพิ่งประสูติ (Rhesus disease). เลดีเจน เกรย์
เลดี้เจน มีความสนิทสนมกับพระญาติเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดที่ 6 พระโอรสองค์เดียวในพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 ซึ่งต่อมาเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็ได้ขึ้นครองราชย์ และได้เสด็จสวรรคตตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ และทรงทำพินัยกรรมให้เลดีเจนเป็นพระราชินีองค์ต่อไป โดยข้ามรัชทายาทอันดับหนึ่ง เจ้าหญิงแมรีและรัชทายาทอันดับสอง เจ้าหญิงเอลิซาเบธ ก่อให้เกิดความขัดแย้งขึ้น โดยเจ้าหญิงแมรีเป็นฝ่ายชนะ  พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีมีชื่อเสียงจากการครองสถิติเป็นกษัตริย์อังกฤษที่มีลูกนอกสมรสที่เป็นที่รู้จำนวนมากที่สุด ด้วยจำนวนราว 20 หรือ 25 คน ทรงมีภรรยาลับมากมาย และการระบุว่าภรรยาลับคนใดเป็นแม่ของลูกคนใดเป็นเรื่องที่ทำได้ยาก เลือดเนื้อเชื้อไขนอกสมรสของพระองค์ที่มีหลักฐานทางเอกสาร มีดังนี้ เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์
เจ้าชายเฟรเดอริก หลุยส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ () ประสูติเมื่อวันที่ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1707 เป็นสมาชิกแห่งพระราชวงศ์แฮโนเวอร์ และต่อมาพระราชวงศ์อังกฤษ เป็นพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงเป็นพระราชบิดาของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 และพระอัยกาของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งหลังจากการผ่านพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 โดยรัฐสภาแห่งอังกฤษในปีค.ศ. 1701 เจ้าชายเฟรเดริกได้กลายเป็นองค์รัชทายาทผู้มีสิทธิในราชบัลลังก์อังกฤษทันที พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปประทับที่อังกฤษเป็นการถาวรภายหลังจากพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของพระราชบิดา และต่อมาได้ทรงเฉลิมพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายแห่งเวลส์" พระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนจะเสวยราชย์ต่อจากพระราชบิดา อย่างไรก็ตามพระโอรสของพระองค์ (เจ้าชายจอร์จ ซึ่งต่อมาเฉลิมพระอิสริยยศเป็น เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์) ได้รับการสืบทอดราชสมบัติหลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 เป็นสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 ซึ่งครองราชย์ยาวนานตั้งแต่ค.ศ. 1760 จนถึงปีค.ศ. 1820 สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธทรงสนับสนุนการตัดสินใจของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ที่จะไม่พระราชทานพระอิสริยยศชั้นรอยัลไฮเนส (Royal Highness) ให้กับพระชายาและเชื้อสายคนใดในอดีตพระมหากษัตริย์ เมื่อเอ็ดเวิร์ดและวอลลิส ซิมป์สันอภิเษกกัน จึงทำให้นางซิมป์สันเป็นดัชเชสแห่งวินด์เซอร์ ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร
วิกตอเรีย → เอ็ดเวิร์ดที่ 7 → จอร์จที่ 5 → เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
ดยุกแห่งเคนต์ (เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด; "ประสูติ" 9 ตุลาคม พ.ศ. 2478) พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
เลดี้ อาเมเลีย วินด์เซอร์ ("เกิด" 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2538) บุตรสาวคนเล็กของเอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์
อัลเบิร์ต วินด์เซอร์ ("เกิด" 22 กันยายน พ.ศ. 2550) บุตรชายคนโตของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
ลีโอโปลด์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 8 กันยายน พ.ศ. 2552) บุตรชายคนที่สองของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
หลุยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2557) บุตรชายคนที่สามของลอร์ด นิโคลาส วินด์เซอร์
เลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์ ("เกิด" 28 เมษายน พ.ศ. 2507) พระธิดาในดยุกแห่งเคนต์
โคลัมบัส เทย์เลอร์ ("เกิด" 6 สิงหาคม พ.ศ. 2537) บุตรชายคนโตของเลดี เฮเลน เทย์เลอร์
แคสเซียส เทย์เลอร์ ("เกิด" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2539) บุตรชายคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอลอยส์ วินด์เซอร์ ("เกิด" 2 มีนาคม พ.ศ. 2546) บุตรสาวคนโตของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เอสเตลลา เทย์เลอร์ ("เกิด" 21 ธันวาคม พ.ศ. 2547) บุตรสาวคนเล็กของเลดี้ เฮเลน เทย์เลอร์
เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ (ประสูติ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2485) พระอนุชาในดยุกแห่งเคนต์
ลอร์ด เฟรเดอริค วินด์เซอร์ ("เกิด" 6 เมษายน พ.ศ. 2522) พระโอรสในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
ม๊อด วินด์เซอร์ ("เกิด" 15 สิงหาคม พ.ศ. 2556) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
อิซาเบลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" พ.ศ. 2559) บุตรสาวของลอร์ดเฟรเดอริค วินด์เซอร์
เลดี้ กาเบรียลลา วินด์เซอร์ ("เกิด" 23 เมษายน พ.ศ. 2524) พระธิดาในเจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี ("ประสูติ" 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระขนิษฐาในดยุกแห่งเคนต์
เจมส์ โอกิลวี ("เกิด" 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507) พระโอรสในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
อเล็กซานเดอร์ โอกิลวี ("เกิด" 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2539) บุตรชายของเจมส์ โอกิลวี
ฟลอรา โอกิลวี ("เกิด" 15 ธันวาคม พ.ศ. 2537) บุตรสาวของเจมส์ โอกิลวี
มารีนา โอกิลวี ("เกิด" 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2509) พระธิดาในเจ้าหญิงอเล็กซานดรา
คริสเตียน โมวัตต์ ("เกิด" 4 มิถุนายน พ.ศ. 2536) บุตรชายของมารีนา โอกิลวี
เซนูสกา โมวัตต์ ("เกิด" 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2533) บุตรสาวของมารีนา โอกิลวี จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์
จอร์จ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งเซนต์แอนดรูว์ เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ กับ แคทเธอรีน ดัชเชสแห่งเคนต์ พระองค์ได้รับ พระอิสริยยศเป็น เอิร์ลแห่งเซนด์แอนดรูว์ โดยประสูติ พระองค์เสกสมรสกับ ซิลวันนา ปาลมา โทมเซลลี (ภายหลัง ซิลวันนา เคาน์เตสแห่งเซนด์แอรดรูว์) มีโอรส-ธิดารวม 3 คน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
หลังจากพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 สวรรคต พระโอรสของพระองค์ได้ครองราชย์ต่อเป็นสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงวิลเฮลมิเน มารีแห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แต่หลังจากนั้นทรงหย่ากันโดยไม่มีพระโอรส-ธิดา ซึ่งหมายความว่าเชื้อสายของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 ซึ่งเกี่ยวข้องกับราชวงศ์ได้หมดสิ้นลง คงเหลือแต่พระโอรสและพระธิดาที่ประสูติแต่พระสนม เฟรเดอริเก เดนเนมานด์ ที่มีทายาทสืบสกุลของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 ต่อไปแต่ไม่มีสิทธิในราชวงศ์ เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟ ดยุกแห่งเวสเตร์บอตเติน
เจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟเป็นพระราชบุตรพระองค์ใหญ่จากทั้งหมดห้าพระองค์ ในหมู่พระบรมวงศานุวงศ์จะเรียกพระองค์อย่างลำลองว่า เอดมุนด์ เสกสมรสกับเจ้าหญิงซิบิลลาแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา พระธิดาในเจ้าชายชาลส์ เอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และเป็นพระราชปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อวันที่ 19-20 ตุลาคม 2475 มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 5 พระองค์ ได้แก่ พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ทรงมีพระมเหสี พระสนม และอดีตพระคู่หมั้น 5 ท่าน คือโดยมีพระราชโอรสและพระราชธิดา 4 พระองค์ เป็นพระราชโอรส 1 พระองค์ เป็นพระราชธิดา 1 พระองค์ และตกอีก 2 พระองค์ คือ แมรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระราชินีนาถแมรีประสูติที่พระราชวังเซนต์เจมส์ในกรุงลอนดอนเป็นพระธิดาองค์โตของดยุคแห่งยอร์ค และ เลดี้แอนน์ ไฮด์พระชายาองค์แรก[2] เป็นพระราชนัดดาของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 และทรงเป็นหลานของเอ็ดเวิร์ด ไฮด์, เอิร์ลแห่งแคลเร็นดอนที่ 1 (ทางพระมารดา) ผู้รับราชการในฐานะที่ปรึกษาในพระองค์ของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 2 เป็นระยะเวลานาน[3] แม้ว่าพระมารดาจะมีบุตรธิดาถึง 8 คนแต่ก็มีแต่พระราชินีนาถแมรี และพระขนิษฐาสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์เท่านั้นที่มีชีวิตรอดมาจนโต[4] ดยุคแห่งยอร์คทรงเปลี่ยนไปนับถือคริสต์ศาสนานิกายโรมันคาทอลิกราวปี ค.ศ. 1668 หรือ 1669 แต่มีทรงมีคำสั่งให้พระธิดาทั้งสองพระองค์ถูกเลี้ยงอย่างเคร่งครัดในนิกายโปรเตสแทนต์ดังที่เคยเป็นมา[5] หลังจากเลดี้แอนน์ ไฮด์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1673 ดยุคแห่งยอร์คก็เสกสมรสเป็นครั้งที่สองกับแมรีแห่งโมดีนาผู้เป็นโรมันคาทอลิก[6] เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงวิกตอเรียทรงศึกษาในมาห์โลเฮาส์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่พระองค์ประสูติ โดยพระองค์ทรงมีความสืนทสนมกับ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาเป็นอย่างมาก 
โดยพระองค์ต่างเป็นที่คาดการว่าทรงเป็นพระคู่หมั้นของ พระเจ้าคาลอสที่ 1 แห่งโปรตุเกส แต่ก็มิได้เสกสมรสกัน โดยพระนางไม่ทรงเสกสมรสกับผู้ใดตลอดพระชนม์ชีพ โดย อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระราชมารดาทรงมีพระราชปรารภถึงพระราชธิดาว่า
เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรประสบปัญหาเรื่องพระพลานามัยเป็นอย่างมากทั้งมีปัญหาเรื่อง ระบบประสาท ไมเกรน ซึมเศร้า และอีกหลายโรค โดยพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478 พระชนมายุ 67 พรรษา โดยหลังจากนั้น ในปี พ.ศ. 2479 พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร พระเชษฐาก็ได้เสด็จสวรรคตลงด้วยพระชนมายุ 70 พรรษา ราชวงศ์สหราชอาณาจักร
นอกจากนั้นยังมีการยกเว้นในเรื่องของข้อปฏิบัติซึ่งพระชายาของเจ้าชายต้องดำรงพระอิสริยยศของพระสวามี ในพระราชหัตถเลขาลงวันที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ไม่ทรงยอมรับพระอิสริยยศเจ้าฟ้าแก่พระชายาของดยุกแห่งวินด์เซอร์ ซึ่งทรงเป็นอดีตสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 ดังเช่นนั้นนางวอลลิส วอร์ฟิลด์ ซิมป์สัน จึงเป็นที่รู้จักว่า "ดัชเชสแห่งวินด์เซอร์" (Her Grace The Duchess of Windsor) ไม่ใช่ "เจ้าฟ้าหญิงดัชเชสแห่งวินด์เซอร์" พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายจอร์จทรงเจริญพระชันษาขึ้นมาเป็นเด็กที่พระสุขภาพพลานามัยดีแต่ทรงไว้องค์และขี้อาย ครอบครัวของพระองค์ย้ายจากจตุรัสเลสเตอร์ไปยังที่ประทับใหม่ที่พระองค์และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งยอร์กและออลบานี พระอนุชา ทรงได้รับการศึกษาจากพระอาจารย์ส่วนพระองค์ จดหมายจากครอบครัวแสดงว่าทรงเขียนและอ่านได้ทั้งภาษาอังกฤษและเยอรมัน และทรงมีความคิดเห็นทางการเมืองตั้งแต่มีพระชนมายุได้เพียง 8 พรรษา เจ้าชายจอร์จเป็นกษัตริย์อังกฤษองค์แรกที่ทรงศึกษาวิทยาศาสตร์อย่างเป็นทางการ นอกจากเคมีศาสตร์และฟิสิกส์แล้วพระองค์ก็ยังทรงศึกษาดาราศาสตร์ คณิตศาสตร์ ภาษาฝรั่งเศส ภาษาละติน ประวัติศาสตร์ ดนตรี ภูมิศาสตร์ การพาณิชย์ การเกษตรกรรม และกฎหมายรัฐธรรมนูญนอกไปจากการกีฬาและการสังคมเช่นการเต้นรำ การดวลดาบ และการขี่ม้า การศึกษาทางศาสนาเป็นการศึกษาภายใต้คริสตจักรแห่งอังกฤษ มาเรียแห่งเท็ค
พระเจ้าจอร์จที่ 5 เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 หลังจากบารอน ดอว์สันแห่งเพนน์ แพทย์ประจำพระองค์ได้ฉีดมอร์ฟีนและโคเคน ซึ่งอาจจะเร่งการสวรรคตให้เร็วขึ้น เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระราชโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชินีแมรี่เสวยราชสมบัติเป็นพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และตอนนี้พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระบรมราชชนนี ถึงกระนั้นก็มิได้ทรงใช้พระอิสริยยศมากนี้นัก แต่ทรงเป็นที่รู้จักว่า สมเด็จพระราชินีแมรี (Queen Mary) ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ไม่มีพระราชโอรสธิดาในสมรส แต่มีพระราชโอรสธิดาสิบสองคนกับพระสนมเจ็ดคน[63]5 คนโดยบาร์บารา พาล์มเมอร์ ดัชเชสแห่งคลีฟแลนด์ที่ 1 (Barbara Palmer, 1st Duchess of Cleveland) ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของตำแหน่งดยุกแห่งคลีฟแลนด์ พระสนมคนอื่น ๆ ก็ได้แก่ แคทเธอริน เพ็กก์ (Catherine Pegge), ลุย เดอ เคอรูเยลล์ ดัชเชสแห่งพอร์ธมัธ (Louise de Kérouaille, Duchess of Portsmouth), ลูซิ วอลเตอร์ (Lucy Walter), เอลิซาเบธ คิลลิกรูว์ (Elizabeth Killigrew) และ เนลล์ กวิน (Nell Gwyn) โอรสและธิดาหลายคนได้รับตำแหน่งดยุกหรือเอิร์ล; ตำแหน่งดยุกแห่งบุกลอยช์ (Duke of Buccleuch), ดยุกแห่งริชมอนด์ (Duke of Richmond), ดยุกแห่งกราฟตัน (Duke of Grafton) และ ดยุกแห่งเซนต์อัลบันส์ (Duke of St Albans) ในปัจจุบันต่างก็เป็นตำแหน่งที่สืบทอดมาจากพระเจ้าชาลส์โดยตรงทางพระโอรส[64] สาธารณชนไม่พึงพอใจในการที่สมเด็จพระเจ้าชาลส์ทรงใช้เงินภาษีในการจ่ายเบี้ยเลี้ยงแก่บรรดาพระสนมและโอรสธิดาต่าง ๆ [65] จอห์น วิลม็อต เอิร์ลแห่งโรเชสเตอร์ (John Wilmot, Earl of Rochester) เขียนจดหมายถึงพระเจ้าชาลส์: เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์
เจ้าชายเฮนรี ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ("เฮนรี วิลเลียม เฟรเดอริค อัลเบิร์ต" "ประสูติ" 31 มีนาคม พ.ศ. 2443 "สิ้นพระชนม์" 10 มิถุนายน พ.ศ. 2517) พระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และสมเด็จพระราชินีมารี เป็นพระราชอนุชาในพระมหากษัตริย์ 2 พระองค์คือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 และสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 เจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์
พระกุมารยังทรงอยู่ในลำดับที่ 3 สำหรับการสืบสันตติวงศ์อังกฤษขึ้นปกครองอาณาจักรทั้งสิบหกแห่งใน[[อาณาจักรในเครือจักรภพ|เครือจักรภพ]] คือ [[สหราชอาณาจักร]] [[แคนาดา]] [[ออสเตรเลีย]] [[นิวซีแลนด์]] [[จาเมกา]] [[บาร์เบโดส]] [[บาฮามาส]] [[เกรนาดา]] [[ปาปัวนิวกินี]] [[หมู่เกาะโซโลมอน]] [[ตูวาลู]] [[เซนต์ลูเซีย]] [[เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์]] [[เบลีซ]] [[แอนติกาและบาร์บูดา]] กับ[[เซนต์คิตส์และเนวิส]] ส่วนสองลำดับก่อนหน้าคือ พระอัยกา และพระบิดา วิกฤตการณ์สละราชสมบัติของพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8
การไม่ยอมรับวอลลิสอย่างกว้างขวางในสังคม ประกอบกับการที่พระเจ้าเอดเวิร์ดไม่อาจทรงเพิกพระราชหฤทัยไปจากคนรักได้ ยังให้เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2479 พระเจ้าเอดเวิร์ดจึงทรงตัดสินพระทัยสละพระราชบัลลังก์ให้แก่เจ้าชายอัลเบิร์ต พระอนุชา เสวยราชย์ต่อเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 6 และทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายเอดเวิร์ด ดยุคแห่งวินด์เซอร์" เมื่อทรงสละพระราชบัลลังก์แล้วก็ทรงเสกสมรสกับวอลลิสในปีถัดมา และทั้งสองครองรักกันตราบจนจนสิ้นพระชนม์และถึงแก่กรรมเป็นเวลาสามสิบห้าปี เจมส์ โอกิลวี
เจมส์ โอกิลวี ()
เจมส์ โอกิลวี เกิดเมื่อวันที่ 29 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507 ณ เซอร์รีย์ สหราชอาณาจักร เป็นพระโอรสคนแรกใน เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี และ เซอร์แองกัส โอลกิลวี เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ และเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยเขาได้รับการบพิศมาโดย ไมเคิล รามซี ผู้เป็นอาร์ชบิชอปแห่งแคนเทอร์เบอรี โดยเขามีพระราชมารดาทูลหัวคือ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ตอนที่เขาเกิดเขาอยู่อันดับที่ 13 ในการสืบราชบีลลังก์ และปัจจุบันอยู่อันดับที่ 53 เจมส์ เริ่มต้นศึกษาในพระราขวังกับ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ ผู้เป็นพระญาติ และ เลดีซาราห์ แชตโท ก่อนจะเข้าศึกษาในโรงเรียนเตรียมอุดมแห่งสหราชอาณาจักร ก่อนที่เจมส์และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด จะทรงแยกจากกันจาก มหาวิทยาลัยโกดอนสโตล ซึ่งเจมส์ได้ย้ายไปที่วิทยาลัยอีตัน และมหาวิทยาลัยเซนต์แอนดรูว์ จากนั้นเขาไปเรียนต่อที่ สก็อตแลนด์ คณะ ศิลปะประวัติศาสตร์ โดยหลังจากเรียนจบแล้ว เขาได้ทำงานที่ บริษัทจัดส่งสินค้าในเอดินบะระ 
เจมส์ ได้แต่งงานกับ จูเลีย ราวไลน์ซัน เมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม เมื่อปี พ.ศ. 2531 ณ โบสถ์เซนต์แมรี โดยมีบุตร-ธิดา 2 คนดังนี้ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย
เมื่อเจ้าชายคริสโตเฟอร์ พระโอรสองค์ที่แปดและองค์สุดท้ายของพระเจ้าจอร์จและพระราชินีโอลกา ประสูติในค.ศ. 1888 พระองค์ทรงเรียกพระโอรสว่า "เจ้ารัสเซียตัวน้อย" ของพระองค์ เนื่องจากพระองค์มีพระประสูติกาลพระโอรสธิดาองค์ก่อนหน้านี้ในกรีซ ส่วนเจ้าชายคริสโตเฟอร์ประสูติที่พระราชวังปาฟลอฟก์ พระโอรสมีพระบิดามารดาอุปถัมภ์คือ จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 3 พระเทวันและจักรพรรดินีมารีเยีย ฟอโดรอฟนา พระขนิษฐาในพระเจ้าจอร์จที่ 1 ในปีถัด ๆ มา สมเด็จพระราชินีทรงพอพระทัยอย่างมากในการเสกสมรสพระโอรสธิดาทั้งสามพระองค์ได้แก่ เจ้าชายนิโคลัส, เจ้าหญิงอเล็กซานดราและเจ้าหญิงมาเรีย เสกสมรสกับพระราชวงศ์โรมานอฟ โดยการเสกสมรสนี้เป็นสาเหตุที่พระองค์จะได้เสด็จไปรัสเซียบ่อย สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 5 พระราชนัดดาของพระองค์ทรงศึกษาถึงประเด็นดังกล่าวอย่างถี่ถ้วนอีกครั้งเมื่อทรงเปลี่ยนชื่อราชสกุลและราชวงศ์เป็นวินด์เซอร์ในปีค.ศ. 1917 สำนักงานตราประจำราชตระกูลได้แจ้งพระองค์ทรงทราบว่าราชสกุลเดิมก่อนการเปลี่ยนแปลงคือ เว็ตติน ในปี ค.ศ. 1958 พระบรมราชโองการตามคำแนะนำของคณะองคมนตรีได้ปรับเปลี่ยนการตัดสินใจในปีค.ศ. 1917 โดยการให้เชื้อสายในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 บางพระองค์ใช้ชื่อราชสกุลเป็น เม้านท์แบ็ตเต็น-วินด์เซอร์ การให้ใช้ชื่อราชสกุลนี้ไม่ได้นำมาใช้กับเจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์และพระโอรสทั้งสองพระองค์ แต่แค่ใช้กับเชื้อสายพระองค์อื่นของสมเด็จพระราชินีนาถกับเจ้าชายฟิลิปที่ไม่ได้ขึ้นครองราชสมบัติเพียงเท่านั้น ตามตัวบทกฎหมายแล้ว องค์พระประมุขที่ครองราชย์"ทุกพระองค์"ตั้งแต่ปีค.ศ. 1917 เป็นต้นไปมีพระราชสกุล "วินด์เซอร์" แม้ว่าจะเสด็จพระราชสมภพในพระราชวงศ์หรือไม่ก็ตาม เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเฮสส์และไรน์
เจ้าหญิงวิกตอเรียและเจ้าชายหลุยส์ มีพระโอรสและธิดารวม 4 พระองค์ คือ เจ้าหญิงแมรี แอดิเลดแห่งเคมบริดจ์
เจ้าชายและเจ้าหญิงฟรานซิสแห่งเท็ค มีพระโอรสและธิดาสี่พระองค์คือ ดยุคและดัชเชสแห่งเท็คทรงเลือกที่จะประทัยอยู่ในกรุงลอนดอนมากกว่าอยู่ในต่างประเทศ โดยส่วนใหญ่แล้วเป็นเพราะเจ้าหญิงแมรี อเดเลดทรงเป็นคนหาเลี้ยงครอบครัวเท็คแต่เพียงผู้เดียว พระองค์ทรงได้รับเงินจำนวน 5000 ปอนด์ต่อปีอันเป็นเบี้ยหวัดจากรัฐสภาเพื่อสำหรับการปฏิบัติพระราชกรณียกิจ นอกจากนี้ดัชเชสแห่งแคมบริดจ์ พระชนนียังได้ประทานเงินรายได้เสริมแก่เจ้าหญิงด้วย การขอเงินทุนเพิ่มเติมจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียได้รับการปฏิเสธมาตลอด แต่อย่างไรก็ตาม สมเด็จพระราชินีนาถได้พระราชทานห้องชุดในพระราชวังเคนซิงตันและพระตำหนักขาวเพื่อเป็นบ้านพักชนบทให้แก่ครอบครัวเท็ค สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ
เจ้าชายจอร์จทรงพระราชสมภพที่พระตำหนักในพระราชวังตาตอย ใกล้เอเธนส์ เป็นพระโอรสพระองค์ในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 1 แห่งกรีซกับพระมเหสีเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย พระองค์เป็นพระปนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักรและเป็นพระนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ชาวเดนมาร์กเจ้าชายแห่งกวอกเบิร์ก ผู้ซึ่งได้รับเลือกเป็นกษัตริย์ในปีพ.ศ. 2406 ราชวงศ์ของเจ้าชายจอร์จเป็นหนึ่งในห้าเชื้อสายของราชวงศ์ไบแซนไทน์  เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก
ปัจจุบันทรงหย่าจากพระชายาแล้ว
เจ้าชายแอนดรูว์และซาราห์ เฟอร์กูสันมีพระธิดาด้วยกัน 2 พระองค์ เจ้าชายแอนดรูว์ ทรงมีพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า "เจ้าชายแอนดรูว์ ดยุกแห่งยอร์ก เอิร์ลแห่งอิเวอร์นีส บารอนแห่งคริเรย์ อัศวินสูงสุดแห่งราชีนีนาถสหราชอาณาจักร (His Royal Highness The Prince Andrew Albert Christian Edward, Duke of York, Earl of Inverness, Baron Killyleagh,[80] Knight Companion of the Most Noble Order of the Garter, Knight Grand Cross of the Royal Victorian Order, Canadian Forces Decoration, Aide-de-Camp to Her Majesty.)" พระเจ้าเฮนรีที่ 2 แห่งอังกฤษ
นอกพระราชโอรสธิดากับเอลินอร์แล้วพระเจ้าเฮนรีก็ยังมีพระราชบุตรนอกสมรสอีกหลายคน ถึงแม้ว่าพระราชบุตรเหล่านี้จะไม่มีสิทธิในราชบัลลังก์ตามกฎหมายแต่ก็ยังเป็นสิ่งอาจจะทำให้เกิดปัญหากับผู้มิสิทธิโดยตรงต่อมา วิลเลียมแห่งลองสปีเป็นหนึ่งในจำนวนพระราชบุตรนอกสมรสแต่ก็เป็นผู้ที่มีความพอใจกับตำแหน่งและที่ดินที่ได้มาในฐานะลูกนอกกฎหมาย แต่เจฟฟรีย์ บิชอปแห่งยอร์กเป็นอีกเรื่องหนึ่ง และเห็นกันว่าอาจจะเป็นปัญหาแก่พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 ได้ในอนาคต เจฟฟรีเป็นผู้เดียวที่ดูแลพระเจ้าเฮนรีเมื่อใกล้จะสวรรคตซึ่งแม้แต่จอห์น แลกแลนด์พระราชโอรสองค์โปรดก็ทรงละทิ้งพระราชบิดา เพื่อให้เจฟฟรีเลิกความหวังที่จะมีตำแหน่งสูงการปกครองพระเจ้าริชาร์ดก็ทรงบังคับให้เจฟฟรีย์ไปบวชที่ยอร์ก พระราชบุตรนอกสมรสอีกองค์หนึ่ง มอร์แกนเป็นบิชอปแห่งเดอแรมแต่ก็มิได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการเพราะถูกขัดขวางโดยสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3.http://web.archive.org/20000301045857/www.geocities.com/wilaip/royal_scandals4.html เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน
เดวิด อัลเบิร์ต ชาร์ลส์ อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 2 แห่งสโนว์ดอน () พระโอรสในเจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน กับอันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์, เอิร์ลที่ 1 แห่งสโนว์ดอน เกิดเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 เขาเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ทั้งยังเป็นพระภาคิไนยใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เขาอยู่ในลำดับโปเจียมพระราชวงศ์ฝ่ายหน้าเป็นคนที่ 10 เขาคือผู้สืบทอดตำแหน่งเอิร์ลแห่งสโนว์ดอน<
เดวิด อาร์มสตรอง-โจนส์, ไวเคานต์ลินลีย์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน และ อันโทนี อาร์มสตรอง-โจนส์ เกิดเมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2504 ณ โรงพยาบาลพอร์ตแลนด์ เดวิด เป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร และเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร และถูกจัดให้อยู่ในลำดับที่ 20 ในการสืบราชสันตติวงศ์แห่งราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร เจ้าหญิงมาร์กาเรต เคาน์เตสแห่งสโนว์ดอน
สองปีหลังจากพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระพี่นาง เจ้าหญิงมาร์กาเรตทรงกลายเป็นเป้าหมายของสื่อมวลชนและถูกจับจ้องทุกพระอิริยาบถ เหตุผลก็เพราะเจ้าหญิงทรงพระประสงค์ที่จะทรงเสกสมรสกับปีเตอร์ ทาวน์เซนด์ ผู้บัญชาการทหารอากาศและราชองครักษ์ประจำพระองค์สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 พระราชบิดา ปีเตอร์อายุมากกว่าเจ้าหญิงมาร์กาเรตถึง 16 ปี และเคยสมรสพร้อมกับหย่ามาแล้ว จึงเป็นผู้ที่ไม่สมควรจะเสกสมรสกับเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักร ในความเห็นของรัฐบาลและนิกายโบสถ์แห่งอังกฤษ เบียทริซแห่งโพรว็องซ์
ชาร์ลกัลเบียทริซมีพระโอรสธิดาด้วยกัน ดังนี้ลูกหลานของทั้งคู่ยังรวมไปถึง โยลันด์แห่งอารากอน, ฟิลิปปาแห่งเอโนลต์, อิซาเบลลาที่ 1 แห่งคาสตีล, เฮนรี่ที่ 8 แห่งอังกฤษ, แคโรลีนแห่งอันส์บาค, พระราชินีวิคตอเรีย และอลิซาเบธที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร
พระชนกของเจ้าหญิงวิกตอเรียสิ้นพระชนม์ด้วยโรคมะเร็ง หลังจากการประสูติได้เพียงแปดเดือน และพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระอัยกาได้เสด็จสวรรคตในอีกหกวันต่อมา เจ้าชายผู้สำเร็จราชการ จึงเสวยราชสมบัติสืบต่อมาเป็นพระเจ้าจอร์จที่ 4 แต่พระองค์เสด็จสวรรคตโดยปราศจากรัชทายาทเมื่อเจ้าหญิงมีพระชนมายุ 11 พรรษา ตอนนี้ราชบัลลังก์จึงตกเป็นของเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งแคลเรนซ์และเซนต์แอนดรูว์ ซึ่งเถลิงพระปรมาภิไธยเป็น พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 เจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์
เจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์ (; ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2556) หรือพระนามเต็มว่า จอร์จ อเล็กซานเดอร์ หลุยส์ (George Alexander Louis) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายวิลเลียม ดยุกแห่งเคมบริดจ์ กับแคเธอริน ดัชเชสแห่งเคมบริดจ์ เป็นพระนัดดาของเจ้าชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับไดอานา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ผู้ล่วงลับ ทั้งเป็นพระปนัดดาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 กับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ จึงอยู่ในลำดับที่สามของการสืบสันตติวงศ์อังกฤษ ก่อนประสูติสื่อมวลชนพรรณนาพระโอรสองค์นี้ว่าเป็น "พระกุมารผู้ทรงมีชื่อเสียงที่สุดในโลก" พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงเข้าพิธีบัพติศมาเมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม พ.ศ. 2408 ณ เซนต์จอร์จส์แชเปิล ปราสาทวินด์เซอร์ ในฐานะที่เป็นพระโอรสพระองค์รองในเจ้าชายแห่งเวลส์ จึงไม่ได้ถูกคาดหวังว่าจะได้เสวยราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์ เนื่องจากเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ พระเชษฐา ทรงอยู่ในลำดับที่สองของสายการสืบราชบัลลังก์ต่อจากพระบิดา  พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จเสด็จพระราชสมภพที่พระตำหนักนอร์โฟล์กในกรุงลอนดอน เป็นพระนัดดาในพระเจ้าจอร์จที่ 2 และพระโอรสของเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ประสูติก่อนกำหนดถึงสองเดือนและไม่ทราบกันในขณะนั้นว่าจะทรงรอดหรือไม่ ทรงได้รับบัพติศมาในวันเดียวกันโดยศาสนาจารย์ทอมัส เซกเกอร์ บิชอปแห่งออกซฟอร์ด เดือนหนึ่งต่อมาก็ทรงรับบัพติศมาอีกครั้งหนึ่งอย่างเป็นทางการที่พระตำหนักนอร์โฟล์กโดยเซกเกอร์เช่นกัน โดยมีพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 1 แห่งสวีเดนเป็นพระราชอัยกาทูนหัว (ผู้ทรงมอบฉันทะให้ชาลส์ คาลเวิร์ต บารอนบัลติมอร์ที่ 5 เป็นผู้แทนพระองค์) ฟรีดริชที่ 3 ดยุกแห่งซัคเซิน-โกทา-อัลเทนแบร์ก พระปิตุลา (ผู้มอบฉันทะให้เฮนรี บริดเจส ดยุกที่ 2 แห่งแชนดอสเป็นผู้แทน) และพระนางโซฟี โดโรเทอา แห่งปรัสเซีย พระอัยกี (ผู้ทรงมอบฉันทะให้เลดีชาร์ลอต เอ็ดวินเป็นผู้แทนพระองค์) ). จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด
จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด ()
จอร์จ แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 7 แห่งฮาร์วุด เกิดเมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2466 ณ เชอร์เตนเฟรด เฮาส์ เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าหญิงแมรี พระราชกุมารีและเคาน์เตสแห่งแฮร์วูด และ  เฮนรี แลสเซิลส์ เอิร์ลที่ 6 แห่งฮาร์วุด เป็นพระราชนัดดาคนแรกใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร และเมื่อเขาเติบใหญ่ เขาได้เข้าร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของ พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร ผู้เป็นพระมาตุลา โดยเมื่อเจริญวัย เขาได้กลายเป็น หทารบังคับบัญชาแห่งอังกฤษใน สงครามโลกครั้งที่สอง  ประวัติศาสตร์อังกฤษ
แม้พระเจ้าเฮนรีที่ 8 จะตัดชาวสก็อตออกไปมิให้สืบบัลลังก์อังกฤษ แต่พระนางอลิซาเบธทรงมิได้อภิเษกและไม่มีทายาท พระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ ราชวงศ์สจ๊วต (Stuart) พระญาติที่ใกล้ชิดที่สุด จึงได้ครองบัลลังก์อังกฤษ เป็นพระเจ้าเจมส์ที่ 1 เป็นการรวมสองอาณาจักร (Union of Crowns) แต่ในทางปฏิบัติแล้วสองอาณาจักรนี้ยังแยกกันอยู่ มีรัฐสภาเป็นของตน เพียงแต่มีกษัตริย์องค์เดียวกัน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
14 ธันวาคม ค.ศ. 1895 – 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1898: ฮิสไฮเนส เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งยอร์ก (His Highness Prince Albert of York) 28 พฤษภาคม ค.ศ. 1898 – 22 มกราคม ค.ศ. 1901: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งยอร์ก (His Royal Highness Prince Albert of York) 22 มกราคม ค.ศ. 1901 – 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งคอร์นวอลล์และยอร์ก (His Royal Highness Prince Albert of Cornwall and York) 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1901 – 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1910: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งเวลส์ (His Royal Highness Prince Albert of Wales) 6 พฤษภาคม ค.ศ. 1910 – 4 มิถุนายน ค.ศ. 1920: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายอัลเบิร์ต (His Royal Highness The Prince Albert) 4 มิถุนายน ค.ศ. 1920 – 11 ธันวาคม ค.ศ. 1936: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก (His Royal Highness The Duke of York) 11 ธันวาคม ค.ศ. 1936 – 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1952: สมเด็จพระราชาธิบดี (His Majesty The King) ในบริติชอินเดีย ระหว่าง 11 ธันวาคม ค.ศ. 1936–14 สิงหาคม ค.ศ. 1947: จักรพรรดิแห่งอินเดีย[1] แมรีแห่งโบฮุน
แมรีกับเฮนรีมีบุตรธิดา 6 คน คือhttp://www.unofficialroyalty.com/mary-de-bohun/ เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายดำ
ในช่วงนี้เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดก็มีพระโอรสสองพระองค์: เอ็ดเวิร์ด Edward (27 มกราคม ค.ศ. 1365 – ค.ศ. 1372) ผู้สิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 6 พรรษา และริชาร์ดผู้ประสูติเมื่อปี ค.ศ. 1367 ที่มักจะเรียกกันว่า “ริชาร์ดแห่งบอร์โดซ์” ตามเมืองที่ประสูติผู้ต่อมาขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระเจ้าริชาร์ดที่ 2 แห่งอังกฤษ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ดมีพระโอรสนอกกฎหมายอีกสองพระองค์ก่อนที่จะมาเสกสมรสกับโจน: เซอร์โรเจอร์ แคลเร็นดอน และเซอร์จอห์น ซาวนเดอร์ เจน ซีมอร์
เจน ซีมอร์ (c. 1507/1508 – 24 ตุลาคม 1537) เป็นธิดาของเซอร์จอห์น ซีมอร์ และมาร์เกอรี เวนต์เวิร์ท หลังการทรงงานในฐานะนางสนองพระโอษฐ์ของสมเด็จพระราชินีแคทเธอรีน แห่งอรากอน และสมเด็จพระราชินีแอนน์ โบลีน พระองค์ก็ทรงดึงดูดความสนใจจากสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8 แห่งอังกฤษ
ในฐานะสมเด็จพระราชินี เจนทรงเคร่งขรึมและไว้พระองค์ มีนางพระกำนัลเพียงไม่กี่คนคอยสนองงาน 2 คนในจำนวนนั้นคือน้องสาวและน้องสะใภ้ของพระองค์ ใน พ.ศ. 2079 เจนทรงเริ่มที่จะมีบทบาททางการเมือง หากแต่ทรงถูกเตือนโดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีว่า "อย่าลืมว่าราชินีองค์ก่อนถูกตัดหัวเพียงเพราะวุ่นวายทางการเมือง" สมเด็จพระราชินีเจนมีพระประสูติกาล เจ้าชายรัชทายาท เอ็ดเวิร์ด (พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 6 แห่งอังกฤษ) และสวรรคตหลังจากนั้น
มีคนบางคนกล่าวไว้ว่า เจน ซีมอร์ เป็นพระราชินีที่พระเจ้าเฮนรีที่ 8 รักอย่างแท้จริง และทรงโปรดปรานมากที่สุด พระองค์ไม่เคยรักใครอย่างจริงจังอีกเลย หลังจากพระราชินีเจน ซีมอร์ สิ้นพระชนม์ พระราชินีเจน ซีมอร์ ก็ทรงทำให้พระองค์ไม่เคยผิดหวัง โดยการประสูติพระราชโอรส สมเด็จพระเจ้าหลานเธอ เจ้าฟ้ากรมพระอนุรักษ์เทเวศร์
นอกจากนี้ พระองค์ยังมีพระโอรสและพระธิดาที่ประสูติแต่หม่อมห้าม เป็นหม่อมเจ้าชาย 13 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 16 พระองค์ คือ เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ
เจ้าหญิงมารีอากับเจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารมีพระโอรส 3 พระองค์ได้แก่ อาลีเยนอร์แห่งอากีแตน
สิบสามปีต่อมาพระราชินีอาลีเยนอร์และดยุกเฮนรีมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 8 พระองค์: วิลเลียม เคานท์แห่งปัวตีเย, เฮนรียุวกษัตริย์, พระเจ้าริชาร์ดที่ 1 แห่งอังกฤษ, เจฟฟรีที่ 2 ดยุกแห่งบริตานี, พระเจ้าจอห์นแห่งอังกฤษ, มาทิลดาแห่งอังกฤษ ดัชเชสแห่งแซ็กโซนี, เลโอโนราแห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งคาสตีล และ โจนแห่งอังกฤษ พระราชินีแห่งซิซิลี วิลเลียมพระราชโอรสองค์โตสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ เฮนรีเคานท์แห่งอองจูจึงได้สวมมงกุฏเป็นพระมหากษัตริย์ร่วมแทนที่ แต่ในเมื่อเฮนรีมิได้เป็นพระมหากษัตริย์ด้วยพระองค์เองจึงได้เรียกกันในพระนาม “เฮนรียุวกษัตริย์” (Henry the Young King) แทนที่จะมีพระนามว่าเฮนรีที่ 3 ตามนิตินัย ซึ่งตามประเพณีแล้วเฮนรีควรจะเป็นผู้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดา ริชาร์ดควรจะได้ดินแดนของพระราชมารดา และจอห์นควรจะเป็นผู้ครองไอร์แลนด์ แต่เหตุการณ์มิได้เป็นไปตามที่คาดหมายกันว่าควรจะเป็น แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนแห่งเดนมาร์กทรงให้กำเนิดพระโอรส-ธิดาจำนวนทั้งสิ้น 7 พระองค์ผู้ซึ่งมีพระชนม์พ้นวัยเด็ก ซึ่งมีสี่พระองค์ซึ่งสิ้นพระชนม์ในวัยทารกหรือในวัยเด็กตอนต้น; นอกจากนี้พระนางยังทรงแท้งพระโอรส-ธิดาถึงสามครั้ง พระโอรสพระองค์ที่สองเป็นพระมหากษัตริย์สืบต่อจากสมเด็จพระเจ้าเจมส์ คือ สมเด็จพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 พระธิดา เอลิซาเบธ ทรงเป็นอัยยิกาในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระเจ้าจอร์จที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1738 ที่ตำหนักนอร์โฟล์ค กรุงลอนดอน เป็นพระราชโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์และเจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-โกทา ต่อมาทรงได้อภิเษกสมรสกับชาร์ลอตต์แห่งเมคเลนบูร์ก-ชเตรลิทซ์ และมีพระราชโอรสธิดาด้วยกัน 15 พระองค์ นอกจะเป็นกษัตริย์แห่งบริเตนใหญ่แล้ว พระองค์ยังมีพระยศเป็นดยุกแห่งเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กและผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ และต่อมาเป็นกษัตริย์ฮันโนเฟอร์เพราะรัฐผู้คัดเลือกเบราน์ชไวก์-ลือเนบูร์กได้เลื่อนฐานะขึ้นเป็นราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์เมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1814 พระเจ้าจอร์จที่ 3 เป็นกษัตริย์อังกฤษพระองค์ที่สามในราชวงศ์แฮโนเวอร์ และเป็นกษัตริย์ฮันโนเฟอร์องค์แรกของอังกฤษที่พระราชสมภพในราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และตรัสภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ และไม่เคยเสด็จไปเยอรมนี พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
ในปี ค.ศ. 1760 ขณะที่เจ้าชายจอร์จทรงมีพระชนมายุได้ 22 ชันษา ทรงเสวยราชย์เป็นกษัตริย์สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2ผู้เป็นพระอัยกาเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 สองสัปดาห์ก่อนพระองค์ทรงเข้าพิธีอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 กันยายน ในโบสถ์หลวง, พระราชวังเซนต์เจมส์กับดัสเชสชาร์ลอตแห่งเม็คเล็นบวร์ค-สเตรลิตธ์ และทั้งสองพระองค์ทรงเข้าพิธีบรมราชาภิเษกในวันที่ 22 กันยายน ในการเป็นกษัตริย์และสมเด็จพระราชินีแห่งบริเตนใหญ่และสหราชอาณาจักร ริชาร์ด เอิร์ลที่ 1 แห่งคอร์นวอลล์
ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1231 พระองค์เสกสมรสกับอิซาเบล มาร์แชล ภรรยาม่ายผู้ร่ำรวยของเอิร์ลแห่งกลอสเตอร์ สร้างความไม่พอใจอย่างมากแก่พระเชษฐา พระเจ้าเฮนรี่ ที่หวาดกลัวตระกูลมาร์แชลเพราะเป็นตระกูลที่ร่ำรวย มีอิทธิพล และมักเป็นปรปักษ์กับพระองค์ ริชาร์ดกลายเป็นพ่อเลี้ยงของลูกหกคนจากสามี่คนแรกของอิซาเบล ในปีเดียวกันพระองค์ได้ที่พักอาศัยหลัก ปราสาทวอลลิงฟอร์ดในบาร์กเชียร์ (ปัจจุบันคือออกซฟอร์ดเชียร์) มา และได้ใช้เงินจำนวนมากไปกับการปรับปรุงมัน พระองค์ยังมีที่โปรดที่อื่นในมาร์โลว์และซิปเปนแฮมในบักกิ้งแฮมเชียร์ อิซาเบลกับริชาร์ดมีพระโอรสสี่คนที่มีเพียงพระโอรส เฮนรี่แห่งอัลเมน คนเดียวที่มีชีวิตรอดจนถึงวัยผู้ใหญ่ ริชาร์ดไม่ถูกกับซิมง เดอ มงต์ฟอต์ และปลุกปั่นการก่อกบฏขึ้นมาใน ค.ศ. 1238 เพื่อคัดค้านการแต่งงานของพระขนิษฐา เอเลนอร์ กับซิมง พระองค์ถูกปลอบให้สงบลงด้วยของขวัญราคาแพง เมื่ออิซาเบลอยู่บนเตียงที่เสียชีวิตในค.ศ. 1240 เธอขอให้ฝังเธอข้างสามีคนแรกที่ทูว์กสบรี แต่ริชาร์ดกลับฝังเธอที่บัวลิวแอบบีย์แทน ทว่าพระองค์ส่งหัวใจของเธอไปที่ทูว์กสบรี พระราชสันตติวงศ์ในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว
พระองค์มีพระโอรส 2 พระองค์ กับ 12 องค์ และมีพระธิดา 6 องค์ รวม 20 พระองค์/องค์ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
ในวันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2479 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เสด็จสวรรคตและการสืบราชสมบัติก็ตกทอดไปสู่เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระเชษฐาในเจ้าชายอัลเบิร์ต ซึ่งได้เถลิงราชสมบัติเป็นสมเด็จพระเจ้าเอดเวิร์ดที่ 8 ทั้งสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 และ สมเด็จพระราชินีแมรีได้เตรียมรับมือกับความขัดแย้งต่อพระราชโอรสองค์โต อันที่จริงแล้วสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 ทรงแสดงความประสงค์ไว้ว่า "ข้าพเจ้าอธิษฐานต่อพระเป็นเจ้าว่าขอให้ลูกชายคนโตของข้าพเจ้าจะไม่ได้อภิเษกและจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเบอร์ตีและลิลีเบ็ต และราชบัลลังก์ได้" สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
มีพระราชโอรส-ธิดากับเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระรวมทั้งสิ้น 4 พระองค์ ดังนี้: สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
}}]] [[Category:{{subst:#switch:{{subst:uc:1952}} สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี
เจ้าชายอัลเบิร์ต หรือ "เบอร์ตี" ที่รู้จักกันในหมู่พระราชวงศ์ เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระองค์ได้ทรงขออภิเษกสมรสกับเอลิซาเบธครั้งแรกในปี พ.ศ. 2464 แต่เอลิซาเบธได้ปฏิเสธพระองค์โดยกล่าวว่า "กลัวจะไม่ได้คิด พูด และทำในสิ่งที่ควรทำอย่างอิสรเสรีอีกต่อไป" ต่อมาเมื่อเจ้าชายประกาศว่าจะไม่อภิเษกกับใครอีกเลย สมเด็จพระราชินีแมรี พระมารดาจึงได้เสด็จฯไปยังปราสาทกลามิสด้วยพระองค์เองเพื่อพบกับหญิงสาวที่ได้ขโมยหัวใจพระราชโอรสของพระองค์ไป พระราชินีทรงเชื่อว่าเอลิซาเบธเป็น"ผู้หญิงคนเดียวที่จะทำให้เบอร์ตี้มีความสุขได้" แต่กระนั้นพระองค์ก็ไม่ปฏิเสธที่จะเข้าก้าวก่ายในเรื่องการอภิเษก เจ้าชายโยฮันน์ เกออร์ก ฟอน โฮเอินโซลเลิร์น
เจ้าชายโยฮันน์ จอร์จแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น () เป็นพระบุตรพระองค์ที่ 6 และพระโอรสพระองค์ที่ 2 ใน เฟรเดอริก เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น กับ เจ้าหญิงมากาเร็ต แคโรไลน์แห่งแซกโซนี
พระองค์ประสูติใน ประเทศเยอรมัน โดยมี สมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย เป็นองค์ต้นพระราชสกุลแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น พระองค์ทรงเป็นพระอนุชาใน ฟริดิช วิลเฮล์ม เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น เป็นพระปิตุลา(อา)ใน คาร์ล ฟริดิช เจ้าชายแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น พระประมุขพระองค์ปัจจุบันของราชวงศ์โฮเฮนซอลเลิร์น เอลิซาเบธ วูดวิลล์
เอลิซาเบธเป็นนางสนองพระโอษฐ์ในพระราชินีมาร์กาเร็ตในสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 ในปี ค.ศ. 1445 เมื่อมีพระชนมายุได้ 10 พรรษา ราวปี ค.ศ. 1452 เอลิซาเบธก็แต่งงานครั้งแรกกับเซอร์จอห์น เกรย์แห่งโกรบี เกรย์เสียชีวิตในการต่อสู้กับฝ่ายแลงคาสเตอร์ในยุทธการเซนต์อัลบันส์ครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 1461 เอลิซาเบธกับเกรย์มีบุตรด้วยกันสองคนทอมัส เกรย์ มาร์ควิสแห่งดอร์เซ็ทที่ 1 (Thomas Grey, 1st Marquess of Dorset) และริชาร์ด เกรย์ พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร
ทรงประสบ ปัญหาเช่นเดียวกันคือ มีบุตรมากถึง 10 คน ซึ่งล้วนแต่เป็นลูกนอกสมรส ที่เกิดจากโดโรธี จอร์แดน นักแสดงผู้หนึ่ง ตั้งแต่เมื่อครั้งที่ พระองค์ยังไม่ได้ขึ้นครองราชย์ บัลลังก์จึงตกทอดมายังเจ้าหญิงวิกตอเรีย ซึ่งเป็นพระราชภาติยะ ประวัติศาสตร์อังกฤษ
องค์ชายเอ็ดวาร์ดที่ประสูติกับนางเจน เซย์มูร์ ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าเอ็ดวาร์ดที่ 6 แต่ยังพระเยาว์ ทำให้พระปิตุจฉาคือดยุกแห่งโซเมอร์เซต (Duke of Somerset) มีอำนาจ พวกคาทอลิกก่อกบฏในปี ค.ศ. 1549 ดยุกแห่งโซเมอร์เซตถูกลอร์ดนอร์ทธัมเบอร์แลนด์ (Lord Northumberland) ยึดอำนาจไปในปี ค.ศ. 1553 พระเจ้าเอ็ดวาร์ดสิ้นพระชนม์ ลอร์ดนอร์ธัมเบอร์แลนด์วางแผนจะให้เจน เกรย์ (Lady Jane Grey) ขึ้นเป็นกษัตริย์ แต่พระนางแมรี พระธิดาพระเจ้าเฮนรีที่ประสูติกับพระนางคัทเธอรีนแห่งอรากอน ทรงยึดบัลลังก์ไปในอีกเก้าวันต่อมา  เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ
เจ้าชายฟิลิปปอส ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธ อเล็กซานดรา แมรี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักรและสมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ โบวส์-ลีออน เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2490 มีพระราชโอรสและพระราชธิดาดังนี้ ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์
ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ ()
ลอร์ดเฟรเดอริก วินด์เซอร์ เกิดเมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2522 ณ โรงพยาบาลเซนต์แมรี กรุงลอนดอน เป็นพระโอรสคนใหญ่ใน เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงไมเคิลแห่งเคนต์ เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร โดยปัจจุบันอยู่ในลำดับที่ 48 ในการสืบราชบัลลังก์ โดยเขาเป็นประธานในมูลนิธิ โซดิเออรฺ ออร์ และเป็นประธานโครงการการฝึกอบรมพัฒนาอาชีพแห่งสหราชอาณาจักร 
ลอร์ดเฟรเดอริก พบกัน ชายาในอนาคตคือ โซฟี วิลเคลแมน ในวันวาเลนไทน์เมื่อปี พ.ศ. 2552 ต่อมา สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้สมรสกันในวันที่ 12 กันยายน ปีเดียวกัน โดยทั้งคู่มีบุตรดังนี้
ในปี พ.ศ. 2559 ลอร์ดเฟรเดอริกได้รับแต่งตั้งจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ให้ดำรงตำแหน่ง หัวหน้ากองกำลังทหารแห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ซึ่งเป็นบุรุษ มีพระนามเต็มว่า เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยอร์ก และอยู่ลำดับที่สามในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ ตามหลังเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ พระปิตุลาในลำดับแรก และเจ้าชายอัลเบิร์ต ดยุกแห่งยอร์ก พระราชบิดาในลำดับที่สอง แม้ว่าการประสูติของพระองค์จะอยู่ในความสนใจของสาธารณชน แต่ก็ไม่มีใครคาดหมายว่าพระองค์จะได้ขึ้นครองราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชินีนาถ เพราะในขณะนั้นเจ้าชายแห่งเวลส์ (พระปิตุลา) ยังมีพระชนมายุไม่มาก ทั้งยังได้รับการคาดหมายว่าจะอภิเษกสมรสและมีพระโอรส-ธิดาของพระองค์เอง[12] ต่อมาในปี พ.ศ. 2479 เมื่อพระอัยกาของเจ้าหญิงเอลิซาเบธ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 เสด็จสวรรคต และเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด พระปิตุลา เถลิงถวัลย์ราชสมบัติขึ้นเป็นสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 เจ้าหญิงเอลิซาเบธจึงเลื่อนขึ้นมาลำดับที่สองในลำดับการสืบราชบัลลังก์ตามหลังพระราชบิดาในลำดับที่หนึ่ง ภายหลังในปีเดียวกันนี้เองที่พระปิตุลาทรงสละราชสมบัติเพื่อไปสมรสกับวอลลิส ซิมป์สัน แม่หม้ายชาวอเมริกันผู้หย่าร้างมาแล้วสามรอบ ก่อให้เกิดวิกฤตการณ์รัฐธรรมนูญขึ้น[13] พระราชบิดาขึ้นเถลิงราชสมบัติเป็นพระมหากษัตริย์และพระองค์ก็ทรงกลายมาเป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานด้วยพระอิสริยยศ เฮอร์รอยัลไฮเนส เจ้าหญิงเอลิซาเบธ[14] ซึ่งถ้าหากพระองค์มีพระเชษฐาหรือพระอนุชาร่วมบิดา-มารดา พระองค์ก็จะทรงสูญเสียสถานะรัชทายาทโดยสันนิษฐานและอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์ที่ต่ำกว่า เพราะตามกฏสืบราชสมบัติอังกฤษจะให้สิทธิ์แก่รัชทายาทบุรุษเป็นรัชทายาทโดยนิตินัย[15] เจ้าชายจอร์จแห่งเคมบริดจ์
โฆษกเมืองประกาศพระประสูติการแก่บรรดาผู้มาอวยพรนอกโรงพยาบาล ต่อมา เจ้าหน้าที่สำนักพระราชวังแขวนกรอบรูปแสดงประกาศอย่างเป็นทางการบริเวณลานหน้าพระราชวังบักกิงแฮม ประกาศดังกล่าวว่า "ทั้งพระองค์หญิงและพระราชกุมารมีพระพลานามัยดี" และพระราชวังเค็นซิงตันแถลงข่าวว่า "สมเด็จพระราชินีนาถ ดยุกแห่งเอดินบะระ เจ้าชายแห่งเวลส์ ดัชเชสแห่งคอร์นวอล เจ้าชายแฮร์รี กับทั้งพระราชวงศ์ทั้งสองฝ่าย ทรงรับทราบข่าวด้วยความโสมนัสแล้ว" ฝ่ายเจ้าชายแห่งเวลส์และพระชายานั้นก็ "ทรงปลื้มปีติต่อการเสด็จมาของพระนัดดาพระองค์แรก" และดำรัสว่า "นับเป็นโอกาสพิเศษอย่างยิ่งสำหรับวิลเลียมและแคเธอริน และเราทั้งสองตื่นเต้นกับพวกเขาอย่างมากที่ได้ลูกชาย" อนึ่ง นี้เป็นครั้งแรกที่พระมหากษัตริย์และผู้สืบสันตติวงศ์สามรุ่นดำรงพระชนม์พร้อมหน้ากัน ภายหลังรัชสมัยสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 (Descendants of King George III) เป็นเรื่องราวของการสืบสายพระโลหิต เริ่มต้นจากการอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ วิลเลียม เฟรเดริค; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2281 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363 "เสวยราชสมบัติ" 25 ตุลาคม พ.ศ. 2303 สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระอัยกา) พระโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก หลุยส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-ก็อตธา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2304 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (โซเฟีย ชาร์ล็อต; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2287 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2361) และมีพระราชโอรสและธิดาทั้งหมด 15 พระองค์ พระราชนัดดา 8 พระองค์ และพระราชปนัดดา 17 พระองค์ แต่ละพระองค์จึงเป็นพี่น้องกันหรือพระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งกันและกัน (first cousin) พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ () พระราชสมภพเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1683 ที่พระราชวังแฮร์เรนเฮาเซิน ที่เมืองฮันโนเวอร์ในประเทศเยอรมนีปัจจุบัน เป็นพระเจ้าแผ่นดินองค์สุดท้ายที่ทรงพระราชสมภพนอกสหราชอาณาจักร เป็นพระราชโอรสของพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่และเจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอาแห่งเซลเลอ อภิเษกสมรสกับคาโรลีนแห่งบรันเดินบวร์ค-อันส์บัค และครองราชย์ระหว่างวันที่ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1727 จนถึงวันสวรรคตเมื่อวันที่ 25 ตุลาคม ค.ศ. 1760 ที่พระราชวังเค็นซิงตันในกรุงลอนดอน บริเตนใหญ่ พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
มกุฎราชกุมารเฟรเดอริกอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล พระญาติชั้นหนึ่งและเป็นสมาชิกราชวงศ์เยอรมันและการอภิเษกครั้งนี้จะเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างพระราชวงศ์เดนมาร์กและอังกฤษ ทั้ง 2 พระองค์อภิเษกสมรสที่ก็อตธ็อปในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2333 มีพระโอรสและพระธิดาร่วมกัน 8 พระองค์ แต่มีพระธิดาเพียง 3 พระองค์ทรงรอดพระชนม์ชีพจากวัยเยาว์มาได้ เจ้าหญิงวิลเฮลมิเน มารีแห่งเดนมาร์กพระธิดาองค์สุดท้องต่อมาทรงได้เป็นพระชายาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก เนื่องจากทรงไม่มีพระราชโอรสซึ่งดำรงพระชนม์ชีพ เมื่อพระองค์สวรรคต ราชบัลลังก์จึงไปได้แก่ พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระญาติของพระองค์ ซึ่งเป็นพระนัดดาในพระนางจูเลียนา มาเรีย พระราชชนนี จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
แกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์และแกรนด์ดัชเชสมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย มีพระโอรสหกพระองค์และพระธิดาสองพระองค์[4] ดังนี้ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าชายจอร์จประสูติในวันที่ 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 ณ ตำหนักมาร์ลโบโร กรุงลอนดอน พระราชบิดาคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 (ขณะดำรงพระยศเจ้าชายแห่งเวลส์) พระราชโอรสพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี พระราชมารดาคือสมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา (ขณะดำรงพระยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเวลส์) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ในฐานะที่เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียผ่านสายพระราชโอรส พระองค์ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายจอร์จแห่งเวลส์" ตั้งแต่แรกประสูติ เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
จอร์จแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายพระราชสวามี () (2 เมษายน ค.ศ. 1653 - 28 ตุลาคม ค.ศ. 1708) เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์กประสูติเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1653 ที่โคเปนเฮเกนในประเทศเดนมาร์ก เป็นพระโอรสองค์ที่สามของพระเจ้าเฟรดเดอริคที่ 3 แห่งเดนมาร์กและพระราชินีโซฟี อมาลี (Sophie Amalie of Brunswick-Lüneburg) เป็นพระสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์แห่งบริเตนใหญ่ ระหว่างวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1702 ถึงวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1708 เจ้าชายจอร์จสิ้นพระชนม์เมื่อ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1708 ที่พระราชวังเค็นซิงตัน ประเทศอังกฤษ พระศพตั้งอยู่ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ พระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 6 แห่งอังกฤษ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 ธันวาคม ค.ศ. 1421 ที่พระราชวังวินด์เซอร์ ลอนดอน อังกฤษ เป็นพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 5 แห่งอังกฤษ และ สมเด็จพระราชินีแคทเธอรินแห่งวาลัวส์ ทรงเสกสมรสกับมาร์กาเร็ตแห่งอองชู และทรงราชย์ระหว่างวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1422 ถึงวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1461 และระหว่างวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1470 ถึงวันที่ 11 เมษายน ค.ศ. 1471 พระเจ้าเฮนรีถูกปลงพระชนม์เมื่อวันที่ 21 พฤษภาคม ค.ศ. 1471 ที่หอคอยแห่งลอนดอน อังกฤษ พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร
ในฐานะที่ทรงเป็นพระโอรสองค์รองของเจ้าชายแห่งเวลส์จึงทรงมีความคาดหวังเล็กๆ น้อยๆ ที่พระองค์จะทรงเป็นพระมหากษัตริย์ ทรงเป็นรัชทายาทที่สืบราชสันตติวงศ์เป็นลำดับสามจากพระบิดาและพระเชษฐาของพระองค์องค์อย่างเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ เจ้าชายจอร์จทรงมีพระชนมายุน้อยกว่าพระเชษฐาราว 17 เดือนและทรงได้รับการศึกษาร่วมกับพระเชษฐาอีกด้วยโดย จอห์น เนเลดัลตัน ซึ่งได้รับการแต่งตั้งให้เป็นครูสอนพิเศษของพระองค์ในปี ค.ศ. 1871 ทั้งเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์และเจ้าชายจอร์จทรงไม่ได้มีสติปัญญาที่เก่ง ในฐานะที่พระองค์คิดว่า กองทัพเรือคือ "การฝึกอบรมที่ดีที่สุดที่เป็นไปได้สำหรับเด็กๆ" ในเดือนกันยายน ค.ศ. 1877 เมื่อเจ้าชายจอร์จทรงพระชนมายุ 12 ชันษา ทั้งพระเชษฐาและพระองค์ทรงเข้าร่วมการฝึกอบรมโรงเรียนนายร้อยทหารเรือ จอร์จ ซี. สกอตต์
ด้านชีวิตส่วนตัว สกอตต์แต่งงานทั้งหมดห้าครั้งโดยครั้งแรกแต่งงานกับแคโรลีน ฮิวจ์ มีบุตรด้วยกันหนึ่งคน ชื่อวิกตอเรีย ครั้งที่สองกับแพทริเซีย รีด มีบุตรด้วยกันสองคน ชื่อ แมทธิว และ เดวอน ครั้งที่สามเขาแต่งงานกับนักแสดงชาวแคนาดา คอลลีน ดิวเฮิสท์ มีบุตรด้วยกันสองคน ชื่อ แคมป์เบลล์ และ อเล็กซานเดอร์ ต่อมาพวกเขาหย่าร้างกันในปี ค.ศ. 1965 หลังใช้ชีวิตร่วมกันห้าปี ในปี ค.ศ. 1967 เขาแต่งงานกับคอลลีนอีกครั้งเป็นครั้งที่สี่ ครั้งที่ห้าสกอตต์แต่งงานกับนักแสดงชาวอเมริกัน ทริช แวน เดเวียร์ พวกเขาใช้ชีวิตร่วมกันจนสกอตต์เสียชีวิตในวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1999 ด้วยอาการท่อเลือดแดงส่วนท้องโป่งพอง มาเรียแห่งเท็ค
ภายหลังจากการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงดัชเชสแห่งยอร์ก (HRH The Duchess of York) ดยุกและดัชเชสแห่งยอร์กประทับอยู่ที่ตำหนักยอร์ก ซึ่งเป็นเรือนหลังเล็กในเขตพระราชฐานแซนดริงแฮม ในมณฑลนอร์โฟล์ค ทั้งสองพระองคก็ยังทรงมีห้องชุดในพระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอนอีกด้วย ตำหนักยอร์คเป็นเรือนที่สมถะสำหรับเชื้อพระวงศ์ แต่เป็นที่โปรดปรานของเจ้าชายจอร์จ ซึ่งโปรดชีวิตแบบเรียบง่าย ทั้งสองพระองค์ได้ประทับร่วมกับพระโอรสและธิดาหกพระองค์คือ เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เจ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าหญิงแมรี เจ้าชายเฮนรี เจ้าชายจอร์จ และเจ้าชายจอห์น ราชวงศ์สหราชอาณาจักร
ภายใต้ธรรมเนียมปฏิบัติดังกล่าว พระราชโอรสธิดาในสมเด็จพระราชินีนาถและพระโอรสธิดาในเจ้าชายแห่งเวลส์ ดยุกแห่งยอร์ค และเอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์ จึงทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เจ้าชายหรือเจ้าหญิง และมีพระอิสริยยศ Royal Highness แต่กระนั้นในการอภิเษกสมรสของเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดในปี พ.ศ. 2542 ได้มีการประกาศว่าพระโอรสและธิดาของพระองค์จะมีฐานันดรศักดิ์เทียบเท่ากับบุตรีของเอิร์ล แต่ยังไม่มีพระราชหัตถเลขาออกมารับรอง ดยุกแห่งกลอสเตอร์ ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดี้โอกิลวี และ เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็นเจ้าชายและเจ้าหญิงพร้อมทั้งพระอิสริยยศ Royal Highness ในฐานะพระราชนัดดาผ่านทางสายพระราชโอรสของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แต่อย่างไรก็ตาม พระโอรสและธิดาของทุกพระองค์ไม่ทรงมีฐานันดรศักดิ์ทางราชวงศ์อะไรเลย เช่น พระโอรสและธิดาของเจ้าชายไมเคิลจะเป็นเพียง ลอร์ด เฟรเดอริค วินด์เซอร์ และ เลดี้ กาเบรียลลา วินด์เซอร์ ตามฐานันดรศักดิ์ของบุตรธิดาของดยุก ไม่มีการแต่งตั้งฐานันดรศักดิ์ทางราชวงศ์ พระโอรสธิดาของเจ้าฟ้าหญิงพระราชกุมารี เจ้าหญิงอเล็กซานดรา และ เจ้าฟ้าหญิงมาร์กาเร็ต เคานท์เตสแห่งสโนว์ดอน ไม่มีฐานันดรศักดิ์ทางราชวงศ์เนื่องจากเจ้าหญิงไม่สามารถส่งผ่านฐานันดรศักดิ์ไปสู่พระโอรสและธิดา แต่มีข้อยกเว้นเกิดขึ้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 มีพระราชหัตถเลขาให้เจ้าหญิงเอลิซาเบธ รัชทายาทโดยนิตินัยส่งผ่านฐานันดรศักดิ์ทางราชวงศ์สู่พระโอรสและธิดาได้ พระโอรสในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตดำรงฐานันดรศักดิ์ไวส์เคานท์ลินเลย์ในฐานะบุตรชายและทายาทของเอิร์ลแห่งสโนว์ดอน ในขณะที่พระธิดาดำรงฐานันดรศักดิ์เลดี้ พระโอรสธิดาในเจ้าฟ้าหญิงวรราชกุมารีและเจ้าหญิงอเล็กซานดราไม่มีฐานันดรศักดิ์ทางราชวงศ์เลย เนื่องมาจากว่ามาร์ค ฟิลลิปส์และ เซอร์ แองกัส โอกิลวี ไม่ได้ขอรับการแต่งตั้งบรรดาศักดิ์ขุนนางในวันอภิเษกสมรส เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์
ทรงเข้าศีลจุ่มเมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2446 ณ ปราสาทวินด์เซอร์ โดยมีพ่อแม่ทูนหัวคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา แห่งเดนมาร์ก เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย และเจ้าหญิงคริสเตียน แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ฯ พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส
พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าฌูเอาที่ 6 แห่งโปรตุเกส แห่งราชวงศ์บราแกนซา ซึ่งมีหลายพระองค์บทบาทสำคัญในจักรวรรดิโปรตุเกส พระเจ้าฌูเอาที่ 6 อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีการ์โลตา โคอากีนาแห่งสเปน มีพระโอรส-ธิดาร่วมกัน 9 พระองค์ จอห์น วิลเลียมส์
ในปี ค.ศ. 1956 วิลเลี่ยมส์ได้แต่งงานกับบาร์บาร่า รูค (Barbara Ruick) นักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน ทั้งคู่มีลูกด้วยกันสามคน ได้แก่ มาร์ค ทาวเนอร์ วิลเลี่ยมส์, เจนนิเฟอร์ วิลเลี่ยมส์ และโจเซฟ วิลเลียมส์ ประวัติศาสตร์อังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 7 เป็นพระโอรสของเอิร์ลแห่งริชมอนด์ (Earl of Richmond) ซึ่งเป็นพระโอรสของโอเวน ทิวดอร์ (Owen Tudor) ขุนนางชาวเวลส์ กับพระนางคัทเทอรีนแห่งวาลัวส์ (Catherine of Valois) ราชินีของพระเจ้าเฮนรีที่ 5 จึงมักจะกล่าวกันว่าราชวงศ์ทิวดอร์มาจากเวลส์ พระเจ้าเฮนรีที่ 7 ทรงอภิเษกกับอลิซาเบธแห่งยอร์ค (Elizabeth of York) พระธิดาของพระเจ้าเอ็ดวาร์ดที่ 4 เพื่อเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างตระกูลลางคัสเตอร์และยอร์ก เพื่อยุติสงครามดอกกุหลาบ แต่ตลอดรัชสมัยของพระองค์ทรงต้องปราบกบฏของผู้ที่อ้างว่าเป็นองค์ชายตระกูลยอร์คที่ถูกขังอยู่ในหอคอยลอนดอน แต่ก็ทรงสามารถปราบได้ในปี ค.ศ. 1487 (สโต๊ก) และปี ค.ศ. 1499 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร
วันประสูติของพระองค์คือวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2438 ซึ่งตรงกับวันครบรอบวันสิ้นพระชนม์ของพระปัยกา เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี ครบ 34 ปี ซึ่งเป็นที่มาของพระนามของพระองค์ ซึ่งคือ เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งยอร์ก โดยพระองค์มีชื่อเล่นที่เรียกกันในพระราชวงศ์ว่า "เบอร์ตี้" (Bertie) ในขณะนั้นทรงอยู่ในลำดับที่ 4 ของการสืบราชสันตติวงศ์ โดยต่อจากพระอัยกา พระบิดา และพระเชษฐา จอร์จ โซรอส
โซรอสแต่งงานและหย่าสองครั้ง กับ Annaliese Witschak และ Susan Weber Soros เขามีบุตรทั้งหมด 5 คน Robert, Andrea, Jonathan กับภรรยาคนแรก Annaliese และ Alexander, Gregory กับภรรยาคนที่สอง Susan พี่ชายของ จอร์จ Paul Soros ผู้ซึ่งเป็นนักลงทุนส่วนตัว และคนใจบุญ เป็นวิศวกรที่เกษียณแล้ว ได้ก่อตั้ง Paul and Daisy Soros Fellowships for Young Americans และยังเป็นหัวเรือใหญ่ใน Soros Associates ซึ่งเป็นบริษัทวิศวกรรมนานาชาติที่มีฐานอยู่ในนครนิวยอร์ก หลานของจอร์จโซรอส Peter Soros ซึ่งเป็นลูกชายของ Paul Soros ได้แต่งงานกับสตรีที่ชื่อ Flora Fraser ผู้ซึ่งเป็นบุตรีของ Lady Antonia Fraser และ Sir Hugh Fraser และมีพ่อเลี้ยงนั่นคือ นักเขียนรางวัลโนเบล ฮาโรลด์ พินเทอร์ ประวัติศาสตร์อังกฤษ
เจ้าชายแห่งเวลส์ขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าจอร์จที่ 2 เช่นเดียวกับพระบิดา พระเจ้าจอร์จที่ 2 ทรงมีความขัดแย้งกับพระโอรสคือเฟรเดอริค เจ้าชายแห่งเวลส์ (Frederick, Prince of Wales) ในรัชสมัยของพระองค์ เซอร์ โรเบิร์ต วาลโพล (Sir Robert Walpole) มีอำนาจมากจนได้ชื่อว่าเป็นนายกรัฐมนตรีอังกฤษคนแรก พระเจ้าจอร์จทรงนำอังกฤษเข้าสงครามหูของเจงกินส์ (War of Jenkin's Ear) กับสเปน และสงครามสืบราชบัลลังก์ออสเตรีย เมื่อพระเจ้าฟรีดรีชมหาราชแห่งปรัสเซีย (เป็นพระนัดดาของพระเจ้าจอร์จ) ต้องการจะแย่งบัลลังก์ออสเตรีย พระเจ้าจอร์จก็ทรงนำทัพไปปกป้องแคว้นแฮนโนเวอร์  มาร์กาเร็ต ทิวดอร์
16. แมร์ดัด อัป ทิวดูร์8. โอเวน ทิวดอร์17. มาร์กาเร็ต เฟิร์ช ดาฟิดด์4. เอ็ดมันด์ ทิวดอร์ เอิร์ลที่ 1 แห่งริชมอนด์18. พระเจ้าชาร์ลที่ 6 แห่งฝรั่งเศส9. เจ้าหญิงแคเธอรีนแห่งวาลัว19. อิสซาเบลลาแห่งบาวาเรีย2. พระเจ้าเฮนรีที่ 7 แห่งอังกฤษ20. จอห์น โบฟอร์ต เอิร์ลที่ 1 แห่งซอเมอร์เซ็ต10. จอห์น โบฟอร์ต ดยุกที่ 1 แห่งซอเมอร์เซ็ต21. มาร์กาเร็ต ฮอลแลนด์5. เลดีมาร์กาเรต โบฟอร์ต22. จอห์น โบชอมป์แห่งเบล็ทโซ11. มาร์กาเร็ต โบชอมป์แห่งเบล็ทโซ23. อีดิธ สเตาตัน1. มาร์กาเร็ต ทิวดอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งสกอตแลนด์24. ริชาร์ดแห่งโคนิสเบิร์ก เอิร์ลแห่งเคมบริดจ์ที่ 312. ริชาร์ด แพลนแทเจเนต ดยุกที่ 3 แห่งยอร์ก25. แอนน์ เดอ มอร์ติเมอร์6. พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 4 แห่งอังกฤษ26. ราล์ฟ เนวิลล์ เอิร์ลที่ 1 แห่งเวสต์มอร์แลนด์13. เซซิลี เนวิลล์ ดัชเชสแห่งยอร์ก27. โจน โบฟอร์ต เคานท์เตสแห่งเวสต์มอร์แลนด์3. เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งยอร์ก28. เซอร์ ริชาร์ด วีเดอวิลล์14. ริชาร์ด วูดวิลล์ เอิร์ลริเวิร์สที่ 129. เอลิซาเบธ โบดุลเกท7. เอลิซาเบธ วูดวิลล์30. ปีเตอร์ที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก15. ฌาคแก็ตตาแห่งลักเซมเบิร์ก31. มาร์กาเร็ตแห่งบูซ์ เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
เจ้าชายอัลเบิร์ตเป็นที่รู้จักกันดีในพระราชสมัญญา "เสด็จตาแห่งยุโรป" (Grandfather of Europe) จากการเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์มีพระเจ้าลูกเธอ 9 พระองค์ และมีพระเจ้าหลานเธอ 40 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ได้เสด็จขึ้นเถลิงราชย์เช่น พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร, จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย, สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ, สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซ, สมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 แห่งกรีซ, เจ้าชายวอลดิเมอร์ ซึ่งเป็นรัชทายาทผู้จะสืบราชบัลลังก์รัสเซีย, สมเด็จพระราชินีโซฟีแห่งกรีก, สมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดราแห่งรัสเซีย, สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย และสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียแห่งสเปน เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์
เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์ ()
เจ้าชายจอร์จแห่งฮาโนเวอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 9 ธันวาคม พ.ศ. 2492 ณ เยอรมัน เป็นพระโอรสใน เจ้าชายจอร์จ วิลเลียมแห่งฮันโนเฟอร์ และ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็รพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ และเป็นพระญาติขั้นที่ 1 ใน เจ้าฟ้าชายชาร์ลส์
เจ้าชายจอร์จ ทรงเสกสมรสกับ วิกตอเรีย แอน บี โดยเธอได้รับพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งฮาโนเวอร์ พระชายา โดยมีพระธิดา 2 พระองค์ดังนี้
พระองค์ทรงมีความเกี่ยวข้องกับพระราชวงศ์หลายราชวงศ์ โดยทางฝ่ายพระมารดานั้น ทรงเป็นพระภาคิไนยใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราขสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ ส่วนทางฝ่ายพระบิดานั้น ทรงเป็นพระภาติยะใน เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ซึ่งเป็นพระขนิษฐาแท้ๆในพระบิดาของพระองค์ จึงทรงเป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ทั้งนี้ ยังทรงสืบเชื้อสายมาจาก สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก จักรพรรดินีโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย เป็นต้น ริชาร์ด เอิร์ลที่ 1 แห่งคอร์นวอลล์
ริชาร์ดแห่งคอร์นวอลล์แต่งงานสามครั้งและมีพระโอรสธิดาตามกฎหมายหกคน แต่ไม่มีพระนัดดาเลยแม้แต่คนเดียว พระชายาคนแรกของพระองค์ อิซาเบลลา มาร์แชล เป็นบุตรสาวของวิลเลี่ยม มาร์แชล เอิร์ลแห่งเพมโบรกคนที่ 1 ที่มีกับภรรยา อิซาเบล เดอ แคลร์ การแต่งงานเกิดขึ้นเมื่อ 30 มีนาคม ค.ศ. 1231 ที่ฟาวลีย์ บักกิ้งแฮมเชียร์ ริชาร์ดกับอิซาเบลกลายเป็นบิดามารดาของพระโอรสธิดาสี่คนที่มีเพียงคนเดียวที่มีชีวิตถึงวัยผู้ใหญ่ อันได้แก่อิซาเบลตายเมื่อ 17 มกราคม ค.ศ. 1240 ขณะคลอดบุตรที่ปราสาทเบอร์เคมสเต็ด เธอถูกฝังที่บัวลิวแอบบีย์ หลังจากนั้นเกือบสี่ปี ริชาร์ดเสกสมรสอีกครั้ง พระชายาคนที่สองของพระองค์ ซ็องเจียแห่งโพรว็องซ์ เป็นบุตรสาวของเรมอน เคานต์แห่งโพรว็องซ์ ที่มีกับภรรยา เบียทริซแห่งซาวัว พี่สาวของซ็องเจียเป็นพระราชินีแห่งฝรั่งเศสและอังกฤษ ส่วนน้องสาวต่อมาจะกลายเป็นพระราชินีแห่งซิซิลี การแต่งงานถูกจัดเตรียมขึ้นมาโดยพี่สาวของซ็องเจีย ราชินีเอเลนอร์ พระมเหสีของพระเชษฐาของริชาร์ด เฮนรี่ที่ 3 การแต่งงานของทั้งคู่เกิดขึ้นที่เวสต์มินสเตอร์แอบบีย์เมื่อ 23 พฤศจิกายน ค.ศ. 1243 ริชาร์ดกับซ็องเจียกลายเป็นบิดามารดาของพระโอรสสองคนซ็องเจียสิ้นพระชนม์เมื่อ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1261 ที่ปราสาทเบอร์เคมสเต็ดและถูกฝังเมื่อ 15 พฤศจิกายน ในเฮลส์แอบบีย์ในกลอสเตอร์เชียร์ พระชายาคนที่สามของริชาร์ด เบียทริซแห่งฟาลเกนบวร์ก เป็นบุตรสาวของดีทริคที่ 1 เคานต์แห่งฟาลเกนบวร์ก และว่ากันว่าเป็นหนึ่งในหญิงที่งามที่สุดในยุคสมัยของตน บิดาของพระองค์เป็นผู้สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ในบัลลังก์จักรวรรดิของริชาร์ด ชายสองคนต่อสู้ในสมรภูมิด้วยกันในตอนที่ริชาร์ดได้เจอและเริ่มหลงใหลในตัวเบียทริซ ทั้งคู่อายุต่างกันมาก ในตอนที่ทั้งคู่แต่งงานกันใน ค.ศ. 1269 เบียทริซมีพระชันษาราว 15 ปี ในขณะที่พระองค์อยู่ในวัย 60 ชันษา พระโอรสคนเล็กของริชาร์ดอายุมากกว่าเบียทริซ 4 ปี อย่างไรก็ดี ทั้งคู่แต่งงานกันเมื่อ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1269 ที่ไกเซอร์สเลาเทิร์น ริชาร์ดหลงใหลได้ปลื้มพระชายาของพระองค์ ส่วนเบียทริซก็เอาใจใส่พระองค์มาก แต่ทั้งคู่ไม่มีพระโอรสด้วยกัน เบียทริซสิ้นพระชนม์หลังริชาร์ด 5 ปี และไม่เคยแต่งงานใหม่ พระองค์ตายเมื่อ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1277 และถูกฝังอยู่เบื้องหน้าแท่นบูชาที่โบสถ์แห่งเกรย์ ไฟร์อาร์สในออกซฟอร์ด