ประเทศอังกฤษหอนาฬิกาที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษชื่อว่าอะไร?
หอนาฬิกา
สำหรับหอนาฬิกาที่สูงที่สุดในโลกคือ นาฬิกาประจำตึกเอ็นทีที โดโคโม โยโยกิ (NTT DoCoMo Yoyogi Building) ที่กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ส่วนหอนาฬิกาสี่หน้าแบบไม่ตีระฆังที่ใหญ่ที่สุดในโลกคือหอนาฬิกาอัลเลน-แบร็ดเลย์ (Allen-Bradley Clock Tower) หอนาฬิกาสี่หน้าที่สูงที่สุดในโลก อยู่ที่กรุงวอร์ซอ[1] และทั้งหมดนี้ไม่มีการตีระฆัง จึงทำให้หอบิ๊กเบน คงเป็น หอนาฬิกาสี่หน้าที่มีการตีระฆังที่สูงที่สุดในโลก
หอคอยซิดนีย์
หอคอยมีความสูง 309 เมตร เหนือศูนย์กลางเขตธุรกิจเมืองซิดนีย์ () ตั้งอยู่บน ระหว่าง Pitt และ Castlereagh Street หอคอยนี้สามารถเข้าถึงได้จากส่วนถนนคนเดินของ ซึ่งเป็นหนึ่งในแหล่งช้อปปิ้งที่มีคนเดินมากที่สุดในออสเตรเลีย โดยมีศูนย์การค้า Whilst เป็นฐานของหอคอยนี้ พระราชวังเวสต์มินสเตอร์
พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ หรือ ตึกรัฐสภาเวสต์มินสเตอร์ (ภาษาอังกฤษ: Palace of Westminster หรือ Houses of Parliament หรือ Westminster Palace) เป็นสถานที่ที่สภาสองสภาของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร (สภาขุนนาง และสภาสามัญชน ) ประชุม พระราชวังตั้งอยู่บนฝั่งเหนือของแม่น้ำเทมส์ในนครเวสต์มินสเตอร์ของลอนดอนบะระห์ไม่ไกลจากพระราชวังไวท์ฮอลล์ สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
แม้ว่าการสร้างหอทางตะวันตกเพียงหอเดียว (แทนที่จะเป็นสองหอขนาบทางเข้า) จะเป็นลักษณะที่นิยมกันในการก่อสร้างวัดประจำท้องถิ่นในอังกฤษ แต่มหาวิหารอีลีก็เป็นเพียงมหาวิหารเดียวที่สร้างในลักษณะที่ว่านี้โดยมีหอที่เตี้ยกว่าขนาบสองข้าง แต่หอทางด้านซ้ายพังทลายลงมาแล้ว มหาวิหารอีลีเป็นมหาวิหารในอังกฤษแห่งเดียวที่มีสิ่งก่อสร้างเหนือจุดตัดที่ดูคล้ายหอตะเกียง  หลายเหลี่ยมที่นิยมสร้างกันในสเปน หอที่สร้างอย่างงดงามที่คล้ายโคมนี้เรียกว่า “ตะเกียงแปดเหลี่ยม” (The Octagon) ที่คร่อมทั้งช่องทางเดินกลางและช่องทางเดินข้างที่เชื่อกันว่ามีอิทธิพลต่อการออกแบบโดมของมหาวิหารเซนต์พอลโดยคริสต์โตเฟอร์ เร็น ด้านบนรับด้วยคานแฮมเมอร์ (hammer-beam) ที่ซ่อนไว้ซึ่งเป็นลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของสถาปัตยกรรมกอธิคแบบอังกฤษ ปราสาทเคมบริดจ์
ปราสาทเคมบริดจ์ หรือที่รู้จักกันในชื่อ Castle Mound ตั้งอยู่ที่ เคมบริดจ์ เคมบริดจ์เชอร ประเทศอังกฤษ ก่อสร้างขึ้นครั้งแรกหลังจาก การรุกรานของชาวนอร์มัน เพื่อควบคุมเส้นทางเดินทางสำคัญที่มุ่งสู่ทางเหนือของอังกฤษ และมีส่วนสำคัญในความขัดแย้งของระบอบ อนาธิปไตย ในสงครามบารอนใน ครั้งแรก และ ครั้งที่สอง หลังจากการขยายราชอาณาจักรของ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ปราสาทก็ไม่ได้ถูกใช้งานและทรุดโทรมลงอย่างรวดเร็วในปลายยุคกลาง สิ่งก่อสร้างจากหินถูกนำไปใช้ประโยชน์ในการสร้างอาคารของสถาบันการศึกษาโดยรอบ ปราสาทเคมบริดจ์ได้รับการบูรณะในระหว่างสงครามกลางเมืองของอังกฤษ แต่ก็ได้ทรุดโทรมลงอีกครั้ง ทั้งยังถูกใช้เป็นที่คุมขัง ในช่วงแรก ที่คุมขังในปราสาทได้ถูกรื้อถอนในปี 1842 และได้สร้างที่คุมขังใหม่ในกำแพงชั้นนอกของปราสาท ต่อมาที่คุมขังดังกล่าวได้ถูกรื้อถอนไปในปี 1932 และแทนที่ด้วยศาลากลางมณฑลสมัยใหม่ และคงเหลือ เนินดิน และกำแพงดินบางส่วน สถานที่ดังกล่าวเปิดให้สาธารณชนเข้าชมทุกวันและยังได้ชมทัศนียภาพของอาคารทางประวัติศาสตร์ของเมือง ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ศิลปะและวิทยาศาสตร์ ทรงเป็นผู้ช่วนในการก่อตั้งราชสมาคม (Royal Society) ซึ่งเป็นสมาคมของนักวิทยาศาสตร์ซึ่งมีสมาชิกที่มีชื่อเสียงหลายคนเช่นโรเบิร์ต ฮุค, โรเบิร์ต บอยล์ และ ไอแซ็ค นิวตัน และทรงก่อตั้ง Royal Observatory ที่กรีนิช พระเจ้าชาลส์ทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คริสโตเฟอร์ เร็น สถาปนิกผู้ช่วยสร้างลอนดอนหลังจากเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในปี ค.ศ. 1666 เร็นสร้างโรงพยาบาลเชลเซียซึ่งสมเด็จพระเจ้าชาลส์ทรงก่อสร้างเพื่อให้เป็นบ้านพักทหารที่ปลดเกษียณในปี ค.ศ. 1682 นอกจากนั้นก็ทรงเป็นคนแรกที่อนุญาตให้สตรีแสดงละครบนเวทีได้แทนที่จะไห้เด็กผู้ชายเล่นเป็นผู้หญิงอย่างที่เคยทำกันมา[68] พระราชวังไวต์ฮอล
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ประทับที่นี่ในหลายโอกาสขณะที่มีการก่อสร้างที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และต้องขยายเพิ่มเติมเพื่อให้เพียงพอกับผู้ติดตามของพระองค์ ยอร์กเพลซได้รับการสร้างใหม่และขยายอย่างใหญ่โตในคริสต์ศตวรรษที่ 15 โดยพระคาร์ดินัลทอมัส โวลซีย์ (Thomas Wolsey) จนมีเพียงแต่วังแลมเบ็ธ (Lambeth Palace) เท่านั้นที่ใหญ่กว่ารวมทั้งพระราชฐานของพระเจ้าแผ่นดินด้วย หลังจากพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ปลดคาร์ดินัลโวลซีย์จากอำนาจในปี ค.ศ. 1530 ออกจากตำแหน่งพระองค์ก็ทรงยึดยอร์กเพลซเพื่อใช้แทนพระราชวังเวสต์มินสเตอร์เป็นที่ประทับในลอนดอน พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ทรงสำรวจอสังหาริมทรัพย์ที่ยึดมากับคู่หมั้นเลดีแอนน์ โบลีน สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
การออกแบบภายในก็มาถึงช่วงสุดท้ายที่สร้างกันต่อมาจนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 ที่เป็นการวิวัฒนาการการสร้างเพดานพัดที่สร้างกันเป็นครั้งแรกราวคริสต์ทศวรรษ 1370 ภายในระเบียงคดของมหาวิหารกลอสเตอร์ และต่อมาที่ด้านหลังของบริเวณร้องเพลงสวดที่มหาวิหารปีเตอร์บะระห์ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 15 หรือที่ยิ่งหรูหรากว่านั้นในการใช้ปุ่มหินห้อยบนเพดานเหนือบริเวณร้องเพลงสวดแบบนอร์มันที่มหาวิหารออกซฟอร์ด หรือในการตกแต่งชาเปลของพระเจ้าเฮนรีที่ 7ที่แอบบีเวสต์มินสเตอร์ในขณะที่อิตาลีอยู่ในสมัยการก่อสร้างแบบฟื้นฟูศิลปวิทยาเข้าไปแล้ว 
ผังของมหาวิหารซอลสบรีที่เป็นรูปกางเขนซ้อนมักจะใช้ในการอ้างถึงในประวัติศาสตร์สถาปัตยกรรมในการเปรียบเทียบระหว่างสถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษกับสถาปัตยกรรมกอทิกแบบฝรั่งเศสและสถาปัตยกรรมกอทิกแบบอิตาลีหรือกับในประเทศอื่นๆ มหาวิหารซอลสบรีมีลักษณะหลายอย่างซึ่งเป็นลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ของอังกฤษ เช่นผังของมหาวิหารวูสเตอร์ที่คล้ายคลึงกับของมหาวิหารซอลสบรี ทั้งสองซอลสบรีมีแขนกางเขนซ้อนกันสองแขน, มีหอเหนือจุดตัดขนาดใหญ่, ซุ้มทางเข้า (porch) ของช่องทางเดินกลางทางด้านเหนือขนาดใหญ่ และ ระเบียงคดทางด้านใต้ที่เปิดออกไปยังหอประชุมสงฆ์หลายเหลี่ยม ภายในทัศนมิติก็คล้ายคลึงกันที่ประกอบด้วยหน้าต่างแลนเซ็ทบนมุขตะวันออก และเรียงรายด้วยเสาสลับสีตัดกันที่ทำด้วยหินเพอร์เบ็ค แต่เมื่อมาถึงประวัติศาตร์แล้วสองมหาวิหารนี้ก็แตกต่างกันมาก มหาวิหารซอลสบรีใช้เวลาสร้าง 160 ปีก็เสร็จตั้งแต่การวางรากฐานในปี ค.ศ. 1220 จนเมื่อสร้างหอยอดแหลมในปี ค.ศ. 1380 ส่วนมหาวิหารวูสเตอร์ใช้เวลาถึง 420 ปีตั้งแต่การสร้างคริพท์แบบนอร์มันในปี ค.ศ. 1084 ไปจนถึงการสร้างชาเปลเจ้าชายอาร์เธอร์ในปี ค.ศ. 1504 แต่ประวัติการก่อสร้างของมหาวิหารวูสเตอร์เป็นประวัติที่คล้ายคลึงกับประวัติของการก่อสร้างมหาวิหารอื่นๆ ในอังกฤษในยุคก
างมากกว่าประวัติของมหาวิหารซอลสบรี บิกเบน
ปัจจุบันภายในหอนาฬิกาไม่เปิดให้สาธารณชนเข้าชม เว้นแต่สำหรับผู้ที่อาศัยในประเทศอังกฤษ จะต้องทำเรื่องขอเข้าชมผ่านสมาชิกรัฐสภาอังกฤษประจำท้องถิ่นของตน ถ้าเป็นเด็กต้องมีอายุเกิน 11 ปี จึงจะเข้าชมหอได้ สำหรับชาวต่างประเทศนั้นไม่อนุญาตให้ขึ้นไป [5] ทั้งนี้ผู้ชมต้องเดินบันได 334 ขั้นขึ้นไปเพราะไม่มีลิฟต์[6] สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
มหาวิหารซอลสบรีและมหาวิหารนอริชมีหอกลางที่เป็นหอยอดแหลม (spire) ที่ยังคงตั้งอยู่ แต่หอของมหาวิหารชิคเชสเตอร์มาสร้างใหม่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 หลังจากหอเก่าพังทลายลงมา หอของมหาวิหารซอลสบรีสูง 123 เมตรซึ่งเป็นหอที่สูงที่สุดในอังกฤษ และเป็นหอหินตันที่สูงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 14 (ตรงข้ามกับหอหินโปร่งของเยอรมนีและฝรั่งเศส) และเป็นหอที่สูงที่สุดจากยุคกลางหอเดียวที่ยังไม่ได้รับการสร้างใหม่ แต่หอที่สูงกว่าต่อมาคือหอของมหาวิหารลิงคอล์นและมหาวิหารเซนต์พอลเก่า หอของมหาวิหารลิงคอล์นสร้างเมื่อต้นคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึงปี ค.ศ. 1548 เหนือหอกลางเป็นยอดแหลมที่สูงที่สุดในโลกในขณะนั้นที่สูงราว 170 เมตร มหาวิหารลิชฟิลด์มีลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์แห่งเดียวในอังกฤษตรงที่มีหอยอดแหลมหินสามหอ พระอภิเนาว์นิเวศน์
หอนาฬิกาแห่งนี้สร้างก่อนหอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ (บิกเบน) ที่อังกฤษถึง 2 ปี และเป็นฉากหนึ่งในภาพยนตร์เรื่อง ทวิภพ  หอนาฬิกา
หอนาฬิกา (English: clock tower) เป็นสิ่งก่อสร้างซึ่งประกอบด้วยหน้าปัดนาฬิกาตั้งแต่หนึ่งหน้าขึ้นไป นิยมสร้างไว้กับสถานที่สำคัญต่าง ๆ ทั้งที่เป็นหอโดด ๆ และผนวกกับอาคารอื่น โดยมากหอนาฬิกามักมีสี่หน้าปัด ภายในมีกลไกนาฬิกาสำหรับต่อเชื่อมกับหน้าปัดภายนอก บางทีอาจมีระฆัง เพื่อตีบอกเวลา ซึ่งอาจตีทุกชั่วโมง หรือตีเป็นระยะ ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรียม
ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรี่ยม ตั้งอยู่ในอาคารชุดเคาน์ตีฮอลล์ ริมฝั่งแม่น้ำเทมส์ ใกล้กับลอนดอนอาย และหอนาฬิกาบิ๊กเบน สามารถเดินทางไปได้อย่างสะดวกโดยการใช้รถไฟใต้ดิน ขึ้นที่สถานีวอเตอร์ลู แล้วออกทางประตูด้านทิศตะวันออก เมื่อพบกับลอนดอนอายแล้วเลี้ยวซ้ายตามทางเดิน ซีไลฟ์ลอนดอนอควาเรี่ยม จะอยู่ทางด้านซ้ายมือ อัตราค่าเข้าชมคนละ 19 ปอนด์ (950 บาท) ปิดจำหน่ายบัตรเข้าชมในเวลา 17.00 น. วันหยุดสุดสัปดาห์ในเวลา 18.00 น. ลอร์ดออฟเดอะริงส์ ตอน หอคอยคู่พิฆาต
อย่างไรก็ดี "หอคอยคู่" อาจหมายถึงหอคอยคู่ใดคู่หนึ่งในจำนวน 5 หอคอยต่อไปนี้ คือ คิริธอุงโกล ออร์ธังค์ มินัสทิริธ บารัดดูร์ และ มินัสมอร์กูล พระราชวังไวต์ฮอล
พระเจ้าเจมส์ที่ 1ทรงเปลี่ยนแปลงพระราชวังไวต์ฮอลครั้งใหญ่โดยการมีพระราชโองการให้สร้างตึกเลี้ยงรับรอง โดยอินิโก โจนส์ ในปี ค.ศ. 1622 เพื่อใช้แทนตึกเลี้ยงรับรองอื่นๆ ที่สร้างมาตั้งแต่รัชสมัยของพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 การตกแต่งเสร็จในปี ค.ศ. 1634 โดยมีเพดานที่เขียนโดยปีเตอร์ พอล รูเบนส์ที่จ้างโดยพระเจ้าชาลส์ที่ 1 (ผู้ทรงถูกปลงพระชนม์หน้าพระราชวังใน ค.ศ. 1649) ภายในปี ค.ศ. 1650 พระราชวังไวต์ฮอลก็กลายเป็นสิ่งก่อสร้างหมู่ที่ไม่ใช่สิ่งก่อสร้างทางศาสนาใหญ่ที่สุดในอังกฤษโดยมีห้องทั้งหมดกว่ากว่า 1,500 ห้อง ผังของพระราชวังซับซ้อนมากและเป็นสถาปัตยกรรมจากหลายสมัยจึงทำให้ดูเหมือนเป็นเมืองเล็ก ๆ มากกว่าที่จะเป็นสิ่งก่อสร้างเดียว ลอนดอนอาย
ลอนดอนอาย () หรือยังรู้จักในชื่อ มิลเลเนียมวีล () เป็นชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป มีความสูง 135 เมตร (443 ฟุต) และกลายมาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมและเป็นจุดดึงดูดนักท่องเที่ยวได้อย่างมากในสหราชอาณาจักร มีผู้มาเยือนมากกว่า 3 ล้านคนต่อปี ส่วนบัตรเข้าชมสำหรับผู้ใหญ่อยู่ที่ 15 ปอนด์ต่อคน ซึ่งในอดีตเคยเป็นชิงช้าสวรรค์ก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก ก่อนจะถูกชิงตำแหน่งไปจากชิงช้าสวรรค์ เดอะ สตาร์ ออฟ นานชาง ในประเทศจีน (160 เมตร) ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2006 ต่อมาภายหลังตำแหน่งตกเป็นของ สิงคโปร์ ฟลายเออร์ ในประเทศสิงคโปร์ (165 เมตร) ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 อย่างไรก็ตาม ลอนดอน อาย ก็ยังคงได้รับตำแหน่งจากการให้บริการว่า "ชิงช้าสวรรค์ที่ก่อสร้างด้วยโครงเหล็กค้ำข้างเดียวที่สูงที่สุดในโลก" (เพราะการโครงสร้างทั้งหมดใช้โครงค้ำเหล็กรูปตัว A ในการให้บริการโดยใช้โครงค้ำเพียงแค่ด้านเดียวเท่านั้นไม่เหมือนชิงช้าสวรรค์อื่นๆ ทั่วไป ที่มีโครงค้ำสองข้าง) อังกฤษในสมัยกลางยุครุ่งโรจน์
วิธีการหนึ่งที่ชาวนอร์มันใช้ควบคุมชาวแซ็กซันคือการสร้างปราสาท พวกเขาเลือกเนินดินที่เรียกว่าม็อตต์ ด้านบนพวกเขาล้อมรั้วไม้ ด้านล่างพวกเขาล้อมรั้วไม้อีกชั้น พื้นที่ภายในถูกเรียกว่าไบลีย์ สิ่งนี้จึงถูกเรียกว่าปราสาทแบบม็อตต์แอนด์ไบลีย์ หรือปราสาทเนิน ไม่นานชาวนอร์มันก็เริ่มสร้างปราสาทหิน ในปี ค.ศ. 1078 วิลเลียมเริ่มสร้างหอคอยลอนดอน สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
การวิวัฒนาการต่อมาก็รวมทั้งการใช้เส้นม้วนโค้งซ้อนหรือเส้นโค้งคล้ายเปลวไฟที่มักจะพบในหน้าต่างที่สร้างราวคริสต์ทศวรรษ 1320 โดยเฉพาะหน้าต่างด้านหลังของบริเวณร้องเพลงสวดที่มหาวิหารเวลล์ส และของช่องทางเดินกลางของมหาวิหารเอ็กซิเตอร์ การตกแต่งลักษณะนี้มักจะทำร่วมกับการใช้เพดานสันที่สลับเส้นสันกันอย่างซับซ้อนเช่นในหอประชุมสงฆ์ของมหาวิหารเวลล์สและบนเพดานของมหาวิหารเอ็กซิเตอร์ที่แล่นตลอดแนวช่องทางเดินกลางโดยไม่มีหอกลางมาขัดที่ยาวถึง 91 เมตร และเป็นเพดานโค้งจากยุคกลางที่ยาวที่สุดในโลก  บิกเบน
เมื่อวันที่ 5 มิถุนายน พ.ศ. 2549 เวลา 14:00 น. (เวลามาตรฐานประเทศไทย) ตะขอแขวนระฆังเล็กใบหนึ่งสึกหรอจนต้องซ่อมแซมเป็นเวลา 4 สัปดาห์ และเมื่อเวลา 15:00 น. (มาตรฐานประเทศไทย) ของวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2550 หอนาฬิกาหยุดการตีมหาระฆังเพื่อบอกชั่วโมงเป็นการชั่วคราว (ประมาณ 6 สัปดาห์) เนื่องจากกลไกในระฆังสึกหรอตามกาลเวลาเป็นอย่างมาก โดยบางชิ้นส่วนยังไม่ได้เปลี่ยนเลยตั้งแต่ที่สร้างหอ อนึ่ง นาฬิกาในหอยังคงทำงานต่อไปโดยใช้มอเตอร์ไฟฟ้าขับเคลื่อนแทนเครื่องกลของเดิม แผนการดังกล่าวเป็นการเตรียมการฉลองครบรอบ 150 ปี ของหอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์และมหาระฆัง[19] เดอะชาร์ด
เดอะชาร์ด () หรือมีชื่อก่อนหน้านี้ว่า "Shard London Bridge", "London Bridge Tower" และ "Shard of Glass" เป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในทวีปยุโรป ตั้งอยู่ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร มีความสูงเหนือพื้นดิน 309.6 เมตร จำนวนชั้นทั้งหมด 72 ชั้น เดอะชาร์ดเป็นตึกระฟ้าที่สูงที่สุดในทวีปยุโรปตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2555 และเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงเป็นอันดับสองของสหราชอาณาจักร รองจากหอโทรคมนาคมเอ็มเลย์มัวร์ที่มีความสูง 330 เมตร พื้นที่ของเดอะชาร์ดเดิมเป็นที่ตั้งของอาคารซัทเธิร์ค (Southwark Towers) ที่มีความสูง 24 ชั้น ก่อสร้างตั้งแต่ปี ค.ศ. 1975 ก่อนจะถูกรื้อถอนเมื่อปี ค.ศ. 2008 เพื่อสร้างเดอะชาร์ดขึ้นแทน มหาอัคคีภัยแห่งลอนดอน
มหาอัคคีภัยแห่งลอนดอน () คือการเกิดเพลิงเผาผลาญครั้งใหญ่ที่ลุกลามใหญ่โตทำลายพื้นที่ส่วนกลางของกรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษตั้งแต่วันอาทิตย์ที่ 2 กันยายน ถึงวันพุธที่ 5 กันยายน ค.ศ. 1666 เพลิงได้ลุกไหม้เมืองยุคกลางที่ตั้งอยู่ในกำแพงเมืองโบราณสมัยโรมัน ลุกลามไปเกือบย่านคนชั้นสูงเขตเวสต์มินสเตอร์ พระราชวังของพระเจ้าชาลส์ที่ 2 และเกือบถึงสลัมใหญ่ชานเมือง เพลิงได้เผาไหม้บ้านไป 13,000 หลัง โบสถ์ประจำชุมชน 87 แห่ง รวมทั้งอาสนวิหารเซนต์พอล โบสถ์สำคัญของอังกฤษและอาคารที่ทำการของทางการเกือบทั้งหมด ประมาณว่าเพลิงได้เผาบ้านทำให้ประชากร 70,000 คนจากทั้งหมดที่ประมาณการในขณะนั้น 80,000 คนไร้ที่อยู่อาศัย จำนวนผู้เสียชีวิตไม่เป็นที่ทราบแน่นอนว่าเท่าใด แต่ได้ประมาณว่ามีจำนวนไม่มากเนื่องจากมีการแจ้งยืนยันบุคคลผู้เสียชีวิตที่บันทึกไว้น้อย เหตุผลดังกล่าวได้ถูกยกมาถกเถียงในภายหลังว่า ประชากรผู้ยากไร้และคนชั้นกลางในสมัยนั้นไม่มีชื่อในทะเบียน และว่าเพลิงอันรุนแรงอาจเผาศพจนเป็นเถ้าถ่านหรือจนดูไม่ออกหรือจำศพไม่ได้ หอแขวนระฆังแห่งเบลเยียมและฝรั่งเศส
นอกจากหอแขวนระฆังประจำเมืองต่าง ๆ แล้ว ยังรวมถึงตัวหอคอยที่ใช้ทำหน้าที่คล้ายคลึงกัน อาทิเช่น หอสังเกตการณ์หรือหอเตือนภัย ที่สร้างผนวกกับสิ่งก่อสร้างหลัก อาทิ หอคอยแห่งอาสนวิหารแม่พระแห่งแอนต์เวิร์ป หอคอยเซนต์รัมโบลส์แห่งเมเคอเลิน และโบสถ์เซนต์เล็นเนิดส์แห่งเซาต์เลว (จังหวัดเฟลมิชบราบันต์) นอกจากนั้นยังมีบางแห่งที่เป็นหอคอยที่ตั้งอยู่โดยปราศจากอาคารหลักอีกด้วย บิกเบน
ระฆังที่แขวนไว้ในหอนาฬิกาพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า<b data-parsoid='{"dsr":[5580,5594,3,3]}'>มหาระฆัง (The Great Bell) โดยทำการหล่อครั้งแรกเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2399 โดยจอห์น วอร์เนอร์ และบุตร (John Warner & Sons) ซึ่งตั้งอยู่ที่อำเภอสต็อกตันออนทีส์ (Stockton-on-Tees) จังหวัดเดอแรม (County Durham) ระฆังที่หล่อในวาระแรกนั้นหนัก 16.3 ตัน[10] ที่ตัวระฆังมีชื่อของเบนจามิน ฮอลล์ (Benjamin Hall) บารอนแห่งลาโนเวอร์จารึกอยู่ ทำให้บางคนคิดว่าชื่อเล่นของเขากลายมาเป็นชื่อระฆังในเวลาต่อมา[11] ถึงกระนั้น บางแห่งกล่าวว่า ชื่อระฆังนี้ตั้งจากชื่อนักมวยรุ่นเฮฟวี่เวตชื่อเบนจามิน เคานต์ (Benjamin Caunt)[12] บางแห่งก็กล่าวว่าระฆังนี้ควรใช้ชื่อว่าวิกตอเรีย แต่ก็หาได้มีข้อยุติที่แน่นอนไม่ เพราะไม่ได้มีการบันทึกไว้ในรายงานการประชุมสภา หรือแฮนซาร์ด (Hansard)[13] อาสนวิหารกลอสเตอร์
ตัวโบสถ์เดิมเป็นแบบโรมาเนสก์ หรือ นอร์มัน ตามที่เรียกกันที่ประเทศอังกฤษ การต่อเติมภายหลังเป็นแบบกอทิกหลายยุค ตัววัดลึก 420 ฟุต กว้าง 144 ฟุต มีหอกลางที่ต่อเติมเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 15 สูง 225 ฟุต ข้างบนมียอดสี่ยอด ตัวโบสถ์ด้านในเป็นเพดานสมัยอังกฤษตอนต้น มีห้องใต้ดินสำหรับเก็บศพ (Crypt) แบบโรมาเนสก์อยู่ภายใต้บริเวณร้องเพลงสวด ห้องใต้ดินของอาสนวิหารนี้เป็นเพียงหนึ่งในสี่ของสถานที่แบบเดียวกันนี้ที่หลงเหลืออยู่ในประเทศอังกฤษ อีกสามแห่งอยู่ที่ อาสนวิหารวูสเตอร์ อาสนวิหารวินเชสเตอร์ และอาสนวิหารแคนเทอร์เบอรี จากนั้นก็มีหอประชุมนักบวช หอคอย
ส่วนหอคอยที่สร้างไม่เสร็จ คือหอคอย Hassan ในโมร็อกโก และยังคงยืนหยัดมาจนถึงปัจจุบัน อีกหอคอยที่เป็นที่รู้จักคือหอเอนเมืองปีซ่า ในเมืองปีซ่า ประเทศอิตาลี ก่อสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1173 ถึง 1372 และหอคอยในทิเบต Himalayan Towers คาดว่าก่อสร้างราวศตวรรษที่ 14 ถึง 15 สนามกีฬาเวมบลีย์ (1923)
สนามกีฬาเวมบลีย์ () ตั้งอยู่ที่กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร เริ่มก่อสร้างในปี ค.ศ. 1922 แล้วเสร็จในปี ค.ศ. 1923 ซึ่งเป็นสนามกีฬาขนาดใหญ่อันดับที่ 1 ของอังกฤษ วังเบลนิม
วังเบลนิม () หรือ คฤหาสน์เบลนิม เป็นคฤหาสน์ที่สร้างอย่างวังตั้งอยู่ที่เมืองเล็กๆ ชื่อวู้ดสต็อคในมลฑลออกซฟอร์ดเชอร์ในอังกฤษ สร้างโดยซาราห์ เชอร์ชิลผู้เป็นภรรยาของจอห์น เชอร์ชิล ดยุกแห่งมาร์ลบะระ และเป็นพระสหายสนิทของสมเด็จพระราชินีนาถแอนน์ ระหว่างปี ค.ศ. 1705 ถึง ค.ศ. 1722 วังเบลนิมเป็นสถาปัตยกรรมแบบวัง โดยมี เซอร์จอห์น แวนบรูห์เป็นสถาปนิก วังเบลนิมเป็นคฤหาสน์ที่มิได้เป็นของราชวงศ์ แต่ก็ใช้คำนำหน้าว่า “วัง” ซึ่งเป็นแห่งเดียวในอังกฤษเพราะความยิ่งใหญ่ของสิ่งก่อสร้าง  หอนาฬิกา
ในสมัยก่อน หอนาฬิกาเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะโดยมากในสมัยนั้นผู้คนยังไม่มีนาฬิกาพกหรือนาฬิกาข้อมือ แต่ปัจจุบันก็ยังคงความสำคัญอยู่ ในฐานะที่หมายตา เช่น หอเอลิซาเบธ ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ รัฐสภาสหราชอาณาจักร และหอสพัสสกายา (Spasskaya Tower) ที่พระราชวังเครมลิน สหพันธรัฐรัสเซีย สหราชอาณาจักร
รูปแบบการปกครองเป็นแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญโดยมีระบบรัฐสภา เมืองหลวง คือ กรุงลอนดอน ประกอบด้วยสี่ประเทศ คือ ประเทศอังกฤษ สกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ[1] สามประเทศหลังนี้ได้รับการถ่ายโอนการบริหาร โดยมีอำนาจแตกต่างกัน[2][3] ตั้งอยู่ในเมืองหลวงของประเทศนั้น ๆ คือ เอดินบะระ คาร์ดิฟฟ์ และเบลฟัสต์ตามลำดับ ส่วนเกิร์นซีย์ เจอร์ซีย์ และเกาะแมนเป็นบริติชคราวน์ดีเพนเดนซี และมิใช่ส่วนหนึ่งของสหราชอาณาจักร[4] สหราชอาณาจักรมีดินแดนโพ้นทะเล 14 แห่ง[5] ซึ่งเป็นสิ่งที่เหลืออยู่ของจักรวรรดิอังกฤษ ซึ่งขณะที่รุ่งเรืองที่สุดในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 และต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นั้น ครอบคลุมพื้นดินของโลกเกือบหนึ่งในสี่ และเป็นจักรวรรดิใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ อิทธิพลของอังกฤษยังสามารถพบเห็นได้จากความแพร่หลายของภาษา วัฒนธรรมและระบบกฎหมายในอดีตอาณานิคมหลายแห่ง หอดูดาวมัทราส
หอดูดาวมัทราส () ก่อตั้งโดยบริษัท บริติชอีสต์อินเดีย จำกัด เมื่อปี ค.ศ. 1786 ที่เมืองเชนไน (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น มัทราส) ประเทศอินเดีย เป็นหอสังเกตการณ์ทางดาราศาสตร์เพียงแห่งเดียวในประเทศอินเดียมาเป็นเวลานับศตวรรษ ในบรรดานักดาราศาสตร์ที่ประจำที่หอดูดาวแห่งนี้ รวมถึง Norman Robert Pogson, ไมเคิล ทอปปิ้ง และ จอห์น โกลดิงแฮม ปี ค.ศ. 1899 หอดูดาวแห่งนี้ได้รับภารกิจเพิ่มเติมในการเก็บข้อมูลสภาพอากาศด้วย หอคอยคูเวต
หอคอยหลัก สูง 187 เมตร ประกอบด้วยหอ 2 ชั้น หอครึ่งล่าง มีขนาดเท่ากับถังเก็บน้ำ 4,500 คิวบิกเมตร หอครึ่งล่าง คือ หอเก็บน้ำ () ส่วนหอครึ่งบนมีภัตตาคารสำหรับลูกค้า 90 ที่นั่ง ร้านคาเฟ่ ห้องรับแขก และห้องโถง หอชั้นที่สอง ประกอบด้วยร้านคาเฟ่ หอคอยหลักเปิดสู่สาธารณะเมื่อวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1979 ตึกเมโทรโพลิแทน ไลฟ์ อินชัวเรนซ์
ตึกเมโทรโพลิแทน ไลฟ์ อินชัวเรนซ์ () เป็นตึกสูงที่ตั้งอยู่ที่ถนนเมดิสัน เขตแมนฮัตตัน นครนิวยอร์ก ออกแบบโดย Napoleon LeBrun & Sons และก่อสร้างโดย Hedden Construction Company โดยได้แบบมาจากหอระฆังซันมาร์โก ในอิตาลี สร้างเมื่อ พ.ศ. 2452 และใช้เป็นสำนักงานใหญ่ของบริษัทจนถึง พ.ศ. 2548 เป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกอยู่สามปี คือจนถึง พ.ศ. 2456 จึงเสียตำแหน่งให้กับตึกวูลเวิร์ธ อาสนวิหารซอลส์บรี
การบูรณะครั้งสำคัญทำโดยสถาปนิกเจมส์ ไวแอ็ทท์ (James Wyatt) ในปี ค.ศ. 1790 รวมทั้งสร้างฉากกางเขนใหม่แทนฉากกางเขนเดิมที่ย้ายไปอยู่ในชาเปลข้างๆ และรื้อหอระฆังที่ตั้งห่างจากตัววัดไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 100 เมตรทิ้ง อาสนวิหารซอลส์บรีเป็นหนึ่งในสามของอาสนวิหารในอังกฤษที่ไม่มีหอระฆัง อึกสองอาสนวิหารคืออาสนวิหารนอริช และ อาสนวิหารอีลี อัลมาสทาวเวอร์
อัลมาสทาวเวอร์ ( "หอคอยเพชร") เป็นตึกระฟ้าแห่งหนึ่งในเมืองดูไบ ประเทศสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เริ่มก่อสร้างเมื่อต้นปี ค.ศ. 2005 และแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2009 ตึกแห่งนี้มีความสูงทั้งสิ้น 363.07 เมตร (1,191 ฟุต) มีจำนวนชั้น 74 ชั้น แบ่งออกเป็นชั้นเหนือพื้นดิน 68 ชั้น ชั้นใต้ดินอีก 5 ชั้น ซึ่งใน 70 ชั้นใช้งานเชิงพาณิชย์และ 4 ชั้นใช้งานเกี่ยวกับการบริการ และในปี ค.ศ. 2008 ได้กลายเป็นตึกที่มีความสูงเป็นอันดับ 2 ของเมืองดูไบ รองจากบูร์จคาลิฟา ประตูชัยเวลลิงตัน
ประตูชัยเวลลิงตัน หรือซุ้มเวลลิงตัน () หรือเรียกชื่ออื่นว่าประตูชัยรัฐธรรมนูญ (Constitution Arch) หรือประตูชัยสวนกรีนพาร์ก (Green Park Arch) เป็นประตูชัยตั้งที่ด้านตะวันออกเฉียงใต้ของสวนไฮด์พาร์ก กลางกรุงลอนดอน สร้างระหว่าง พ.ศ. 2369 - 2374 ในบริเวณใกล้กับที่ตั้งปัจจุบัน ต่อมาได้มีการชะลออาคารมาตั้งไว้ ณ ที่ตั้งปัจจุบันเมื่อ พ.ศ.2425-2426 ด้านบนแต่เดิมมีอนุสาวรีย์ของดยุกแห่งเวลลิงตันคนที่ 1 ขี่ม้า ต่อมาถูกเปลี่ยนเป็นรูปหล่อควอดรีกา หรือเทพีทรงรถม้าสี่ตัว อนุสาวรีย์เดิมที่เป็นทหารขี่ม้าถูกย้ายไปที่ตั้งใหม่ ตัวประตูชัยประกอบด้วยซุ้มโค้งพร้อมประตูโลหะเปิดปิดได้่ ต่างจากประตูชัยวงเวียนดาวที่กรุงปารีส ซึ่งไม่มีประตูโลหะ ด้านในกลวงเช่นเดียวกัน ราชอาณาจักรอังกฤษ
ที่ประทับเป็นทางการของประมุขของราชอาณาจักรอังกฤษเดิมอยู่ที่วินเชสเตอร์ในแคว้นแฮมพ์เชอร์ แต่กลอสเตอร์และลอนดอนก็มีฐานะเท่าเทียมกัน โดยเฉพาะลอนดอนที่กลายมาเป็นเมืองหลวงไปโดยปริยายตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 และเป็นเมืองหลวงมาจนกระทั่งรวมกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ในปี ค.ศ. 1707 ตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 (Acts of Union 1707) ลอนดอนจึงกลายมาเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 ถึง ปี ค.ศ. 1801 และของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1801 ถึง ปี ค.ศ. 1922 ในปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ หรือที่รู้จักกันในนาม “สหราชอาณาจักร” สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
เมื่อพระองค์มีพระชนมายุ 16 พรรษา ลอร์ดทอมัส ซีมัวร์ ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองทัพเรือได้วางแผนพยายามขออภิเษกสมรสด้วยเพื่อใช้พระองค์เป็นเครื่องมือหาทางล้มล้างรัฐบาล แต่ทรงหลบเลี่ยงได้อย่างนุ่มนวลและลอร์ดซีมัวร์ก็ได้ถูกประหารชีวิตในความผิดฐานกบฏ ระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถแมรีที่ 1 แห่งอังกฤษ (พ.ศ. 2096 - 2101) การแสดงตนเป็นโปรแตสแตนท์ของพระองค์ทำให้สมเด็จพระราชินีแมรี พระเชษฐภคินีซึ่งเป็นโรมันคาทอลิกรู้สึกหวั่นไหว พระนางเอลิซาเบธจึงทรงถูกจองจำไว้ที่หอคอยแห่งลอนดอน จัตุรัสทราฟัลการ์
จัตุรัสประกอบด้วยพื้นที่ขนาดใหญ่ใจกลางมหานครลอนดอน ห้อมล้อมด้วยถนนทั้ง 3 ด้าน และมีบันไดกลางขนาดใหญ่ที่จะนำไปสู่หอศิลป์แห่งชาติในด้านที่ 4 ของจัตุรัส และยังมีถนนตัดผ่านซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของทางหลวงหมายเลข A4 ซึ่งถนนที่ห้อมล้อมทั้งหมดใช้ระบบการจราจรรถวิ่งทางเดี่ยว (One-way traffic system) นอกจากนี้ยังมีทางลอดไปยังสถานีแชริ่ง ครอส เพื่อไม่ให้เป็นปัญหาการจราจรติดขัดและอันตรายจากการจราจรอันคับคั่งของผู้คนตามท้องถนน ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้สำนักงานโยธาของนครลอนดอนได้ลดขนาดช่องทางการจราจรและปิดถนนในฝั่งเหนือลง เสาปูนเนลสันตั้งอยู่ตรงการของจัตุรัสและรายล้อมไปด้วยน้ำพุอันสวยงานซึ่งถูกออกแบบในปี ค.ศ. 1939 โดย เซอร์ เอ็ดวิน ลุตเย็นส์ (ย้ายน้ำพุสองอันที่สร้างมาก่อนหน้านี้ซึ่งปัจจุบันตั้งอยู่ ณ วาสคานา เซ็นเตอร์ ในสวนคอนเฟดเดอเรชั่น ปาร์ค, กรุงออตตาวา, ประเทศแคนาดา) และรูปแกะสลักสิงโตบรอนซ์ของ เซอร์ เอ็ดวิน แลนเซียร์ ส่วนโลหะได้มาจากการรีไซเคิลของปืนใหญ่ของฝรั่งเศส ซึ่งด้านบนสุดของเสาหินคือรูปแกะสลักของ พลเรือเอกโฮราชิโอ เนลสัน ผู้ที่บัญชาการนำในการรบที่สมรภูมิทราฟัลการ์ ซึ่งน้ำพุฝั่งตะวันตกสร้างขึ้นเพื่ออุทิศให้แก่ ลอร์ด เจลลิซโค ส่วนฝั่งตะวันออกอุทิศให้แก่ ลอร์ด บีทตี้ สถานที่ที่รายล้อมจัตุรัสได้แก่ ด้านเหนือของจัตุรัสคือหอศิลป์แห่งชาติ ด้าตะวันออกคือโบสถ์ เซนต์ มาร์ติน-อิน-เดอะ-ฟีลดส์ และยังมีทางเชื่อมไปยังห้างสรรพสินค้าและแอดมิแรลทิ อาร์ชซึ่งอยู่ทางด้านตะวันตกเฉียงใต้ ด้านใต้คือไวท์ ฮอลล์ ด้านตะวันออกคือถนนสแตรนด์กับบ้านแอฟริกาใต้ ด้านตะวันตกคือบ้านแคนาดา  อาสนวิหารลิงคอล์น
เมื่อพูดถึงเนื้อที่ใช้สอยภายในอาสนวิหาร อาสนวิหารลิงคอล์นใหญ่เป็นที่ 3 ในสหราชอาณาจักรรองจากอาสนวิหารยอร์ค และ อาสนวิหารเซ็นต์พอล ที่กรุงลอนดอนโดยมีเนื้อที่ 484 ฟุตคูณ 271 ฟุต หอคอยของอาสนวิหารเป็นหอที่สูงที่สุดในยุโรปในยุคกลาง นอกจากนั้นก็ยังมีระฆังใหญ่ที่เรียกกันว่า “Great Tom of Lincoln” ที่ติดตั้งเมื่อต้นศตวรรษที่ 19 และจะตีบอกเวลาทุก 15 นาที  ประเทศสกอตแลนด์
เอดินบะระ เมืองหลวงและนครใหญ่ที่สุดอันดับสองของประเทศ เป็นศูนย์กลางยุคเรืองปัญญาของชาวสกอตในคริสต์ศตวรรษที่ 18 ซึ่งเปลี่ยนสกอตแลนด์มาเป็นมหาอำนาจทางพาณิชย์ ทางการศึกษา และทางอุตสาหกรรมเมืองหนึ่งของทวีปยุโรป ฯ กลาสโกว์ นครใหญ่สุดของสกอตแลนด์[5] เคยเป็นนครอุตสาหกรรมชั้นนำของโลกและปัจจุบันเป็นศูนย์กลางของเขตเมืองขยายเกรตเตอร์กลาสโกว์ น่านน้ำสกอตแลนด์ประกอบด้วยทะเลแอตแลนติกเหนือและทะเลเหนือ[6] ซึ่งมีปริมาณน้ำมันสำรองใหญ่สุดในสหภาพยุโรป ทำให้เมืองแอเบอร์ดีน นครใหญ่สุดอันดับสามในสกอตแลนด์ ได้ชื่อว่าเป็นเมืองหลวงน้ำมันของทวีปยุโรป[7] สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
ถ้าไม่มีหอใหญ่สองหอทางมุขตะวันตกก็มักจะมีหอที่มียอดแหลมเล็กเป็นกรอบด้านหน้ามหาวิหารหรือช่องทางเดินกลางแทนที่ คล้ายกับการใช้ค้ำยันขนาดใหญ่ เช่นที่พบที่มหาวิหารซอลสบรี, มหาวิหารวินเชสเตอร์ และ มหาวิหารรอเชสเตอร์ ด้านหน้ามหาวิหารลิงคอล์นเป็นฉากหินแบบกอธิคที่มีค้ำยันที่สร้างขวางด้านหน้าที่รวมทั้งประตูทางเข้าแบบนอร์มัน แต่ซ่อนหอนอร์มันไว้ข้างหลัง และมาสร้างเสริมให้สูงขึ้นเหนือฉากต่อมา สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
ความซับซ้อนของเพดานโค้งเป็นลักษณะสำคัญอีกลักษณะหนึ่งของมหาวิหารอังกฤษ เพดานโค้งมีตั้งแต่เพดานโค้งแบบง่ายๆ ตามแบบเพดานโค้งแบบฝรั่งเศสเช่นที่มหาวิหารชิคเชสเตอร์ไปจนถึงเพดานโค้งที่ซับซ้อนขึ้นที่รวมทั้ง “เพดานโค้งซ้อน” (“tierceron”) ที่มหาวิหารเอ็กซิเตอร์ หรือ “เพดานโค้งสอดสลับ” (“lierne”) ที่มหาวิหารนอริช หรือที่ซับซ้อนยิ่งไปกว่านั้นก็ที่มหาวิหารวินเชสเตอร์, หรือเพดานโค้งสอดสลับที่เป็นเอกลักษณ์ของมหาวิหารบริสตอล, หรือเพดานโค้งเป็นแหเหนือบริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารกลอสเตอร์ และมหาวิหารยอร์ก เพดานพัดหลังบริเวณร้องเพลงสวดที่มหาวิหารปีเตอร์บะระห์ และเพดานที่แต่งด้วยปุ่มหินที่ห้อยลงมาเหมือนตะเกียงในบริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารออกซฟอร์ด เพดานที่วิวัฒนาการขึ้นมาอย่างซับซ้อนเป็นลักษณะเฉพาะของอังกฤษ นอกไปจากเพดานดาวของสเปนและเยอรมนี 
 
แม้ว่ามหาวิหารในอังกฤษส่วนใหญ่ที่เป็นสถาปัตยกรรมนอร์มันสร้างแทนที่คริสต์ศาสนสถานเดิมที่เป็นแบบแซ็กซอน มหาวิหารริพพอนยังคงรักษาคริพท์ (crypt) ที่เป็นแบบแซ็กซอนภายใต้บริเวณร้องเพลงสวด มหาวิหารทุกมหาวิหารที่ก่อสร้างในยุคกลางยกเว้นมหาวิหารซอลสบรี, มหาวิหารลิชฟิลด์ และ มหาวิหารเวลล์สพอมีร่องรอยของสถาปัตยกรรมนอร์มันหลงเหลืออยู่บ้าง และตัวสิ่งก่อสร้างส่วนใหญ่ของมหาวิหารปีเตอร์บะระห์, มหาวิหารเดอแรม และ มหาวิหารนอริชยังคงเป็นสถาปัตยกรรมนอร์มัน บางมหาวิหารก็มีบางส่วนที่เป็นแบบนอร์มันเช่นช่องทางเดินกลางของมหาวิหารอีลี, มหาวิหารกลอสเตอร์ และ มหาวิหารเซาท์เวลยังคงเป็นแบบนอร์มัน หรือหัวเสาแกะสลักเป็นสิงหาราสัตว์แบบนอร์มันที่มีชื่อเสียงภายในคริพท์ของมหาวิหารแคนเตอร์บรี มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม
ภายในวิทยาเขตประกอบด้วยหอนาฬิกาขนาดใหญ่ชื่อโอลด์โจ (Old Joe) ตามชื่อของนายกสภาคนแรกซึ่งมีบทบาทอย่างสูงต่อการก่อตั้งมหาวิทยาลัย ออกแบบโดยอาศัยต้นแบบที่หอนาฬิกาตอร์เดลมังเจีย (Torre del Mangia) เมืองซีเอนา (Siena) ประเทศอิตาลี ครั้นสร้างเสร็จหอนาฬิกาดังกล่าวได้กลายเป็นอาคารที่สูงที่สุดในเมืองเบอร์มิงแฮม จนกระทั่งปี พ.ศ. 2512 จึงถูกทำลายสถิติไป ถึงกระนั้นหอนาฬิกาดังกล่าวก็ยังคงเป็นอาคารสูงอันดับที่สามในเมือง และเป็นหนึ่งในห้าสิบอันดับอาคารสูงในสหราชอาณาจักรอีกด้วย หอคอยฟลัค
หอคอยฟลัค()เป็นสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่ทั้งหมด 8 แห่ง,สูงเหนือพื้นดิน,หอคอยป้อมปืนต่อต้านอากาศยานที่ถูกสร้างขึ้นโดยนาซีเยอรมนีในเมืองเบอร์ลิน(3),ฮัมบวร์ค(2),และเวียนนา(3) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1940 เป็นต้นมา เมืองอื่นๆได้ใช้หอคอยฟลัครวมทั้งชตุทท์การ์ทและแฟรงก์เฟิร์ต ด้วยขนาดเล็กเดียวที่มีวัตถุประสงค์ในการเป็นหอคอยฟลัคถูกสร้างขึ้นในจุดยุทธศาสตร์สำคัญของเยอรมัน เช่น อองเชร์ในฝรั่งเศส, เฮลโกลันด์ในเยอรมนีและทรอนด์เฮมในนอร์เวย์ ปาลัซโซปุบบลีโก
ด้านนอกของสิ่งก่อสร้างเป็นตัวอย่างของสิ่งก่อสร้างของยุคกลางของอิตาลีที่มีอิทธิพลของกอทิก ชั้นล่างสร้างด้วยหินและชั้นบนสร้างด้วยอิฐ ด้านหน้าของวังโค้งเว้าเล็กน้อยรอบโค้งนูนของจัตุรัสกัมโพ (Piazza del Campo) ซึ่งเป็นจัตุรัสใหญ่ที่เป็นศูนย์กลางของเมือง หอระฆังมันจา (Torre del Mangia) สร้างระหว่างปี ค.ศ. 1325 ถึงปี ค.ศ. 1344 ตอนบนออกแบบโดยลิปโป เมมมี หอออกแบบให้สูงกว่าหอของเมืองฟลอเรนซ์คู่อริ และในช่วงเวลานั้นเป็นสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในอิตาลี ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ก็มีการติดตั้งนาฬิกาที่ทำด้วยเครื่องกล หอนาฬิกา
หอนาฬิกาที่สูงที่สุดอันดับที่ 2 ของโลก ที่พิพิธภัณฑ์วัฒนธรรมและวิทยาศาสตร์กรุงวอร์ซอ หอเอลิซาเบธ ในพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ที่สหราชอาณาจักร หอสพัสสกายา ในพระราชวังเครมลิน หอสันติภาพ (Peace Tower) ที่รัฐสภาแคนาดา โบสถ์เซนต์นิโคลัส เมืองโคซานิ ประเทศกรีซ หอนาฬิการำลึกโจเซฟ แชมเบอร์เลน ("โอลด์โจ") ที่มหาวิทยาลัยเบอร์มิงแฮม หอนาฬิกาอัลเลน-แบร็ดเลย์ หอแซทเทอร์ (Sather Tower) ที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เมืองเบิร์กเลย์ หอไอเฟล
10 กันยายน พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) - โทมัส เอดิสันได้เข้าชมหอไอเฟล พ.ศ. 2432 (ค.ศ. 1889) หอคอยได้สร้างเสร็จ และเป็น 1 ในสิ่งก่อสร้างในงาน EXPO พ.ศ. 2445 (ค.ศ. 1902) ฟ้าผ่าหอไอเฟล จึงได้มีการซ่อมยอดของหอ สูง 100 เมตร (330 ฟุต) และเปลี่ยนดวงไฟที่เสียหาย พ.ศ. 2473 (ค.ศ. 1930) หอเสียตำแหน่งสิ่งก่อสร้างที่สูงที่สุดในโลก ให้แก่ตึกไครส์เลอร์ ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2468 - พ.ศ. 2477 (ค.ศ. 1925 - 1934) ประดับไฟ 3 ด้านใน 4 ด้านของหอ พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) เมื่อนาซีเยอรมันสามารถยึดปารีสได้แล้ว ชาวฝรั่งเศสได้ตัดลิฟต์ออก ทำให้ฮิตเลอร์ต้องปีนบันได 1,665 ขั้น แต่เขาไม่ปีน เขาให้เอาธงเยอรมันไปปักไว้บนหอแทน แต่ธงผืนแรกนั้นใหญ่เกินไป ในเวลาไม่นานก็ถูกลมพัดตกลง เขาจึงเปลี่ยนให้เอาธงผืนเล็กกว่าไปปักแทน ส่วนการซ่อมลิฟต์เป็นไปได้ยากในเวลาสงคราม พ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) เดือนสิงหาคม เมื่อฝ่ายพันธมิตรใกล้เข้ามา ฮิตเลอร์สั่ง Dietrich von Choltitz ให้เผาเมืองปารีสและหอทิ้ง แต่เขากลับฝืนคำสั่งไม่เผา หลังจากที่ฝ่ายพันธมิตรยึดปารีสคืนได้ ลิฟต์ก็ถูกซ่อมให้ใช้งานได้ในไม่กี่ชั่วโมง พ.ศ. 2499 (ค.ศ. 1956) วันที่ 3 มกราคม ไฟไหม้ยอดของหอ และในปีเดียวกันนั้นก็ได้นำเสาอากาศวิทยุไปติดตั้งบนยอดหอ ทศวรรษที่ 1980 ได้มีการเคลื่อนย้ายรื้อร้านอาหารที่เก่าแก่ในหอออก ไปสร้างใหม่ในเมืองนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา สหรัฐอเมริกาแทน พ.ศ. 2543 (ค.ศ. 2000) ได้มีการติดตั้งโคมไฟบนยอดของหอ พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) วันที่ 28 พฤศจิกายน หอไอเฟลต้อนรับแขกคนที่ 200 ล้าน พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) วันที่ 22 กรกฎาคม ไฟไหม้ห้องเก็บของในยอดหอ ใช้เวลาดับไฟประมาณ 40 นาที พระราชวังเซนต์เจมส์
พระราชวังเซนต์เจมส์ (ภาษาอังกฤษ: St. James’s Palace) เป็นพระราชวังที่เก่าแก่ที่สุดพระราชวังหนึ่งในกรุงลอนดอนในสหราชอาณาจักร สร้างโดยสมเด็จพระเจ้าเฮนรีที่ 8บนที่เดิมเป็นโรงพยาบาลคนโรคเรื้อนที่อุทิศให้แก่นักบุญเจมส์ ลูกของอัลเฟียส ซึ่งเป็นชื่อที่พระราชวังและอุทยานตั้งตาม โรงพยาบาลถูกยุบเลิกเมื่อปี ค.ศ. 1532. พระราชวังใหม่มีความสำคัญเป็นลำดับสองรองจากพระราชวังไวท์ฮอลในความสนพระทัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 8 ตัววังสร้างด้วยอิฐแดงเป็นสถาปัตยกรรมแบบทิวดอร์รอบลานสี่ลาน Gatehouse ทางด้านเหนือยังคงอยู่พร้อมด้วยหอแปดเหลื่ยม เมื่อพระราชวังไวท์ฮอลถูกทำลายจากไฟไหม้ พระราชวังเซนต์เจมส์กลายเป็นที่ประทับทางการของราชวงศ์อังกฤษตั้งแต่ปี ค.ศ. 1698 และใช้เป็นที่ทรงว่าราชการของพระมหากษัตริย์มาจนถึงทุกวันนี้ หอคอยแห่งลอนดอน
ตัวหอคอยใช้เป็นป้อม พระราชวังของพระมหากษัตริย์ และที่จำขังโดยเฉพาะสำหรับนักโทษที่มียศศักดิ์สูงเช่นพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1ก็เคยทรงถูกจำขังในหอคอยโดยพระราชินีนาถแมรี และยังเป็นที่สำหรับประหารชีวิตและทรมาน คลังเก็บอาวุธ ท้องพระคลัง สวนสัตว์ โรงกษาปณ์หลวง หอเก็บเอกสาร หอดูดาว และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1303 เป็นที่เก็บรักษามงกุฏและเครื่องราชาภิเษกของสหราชอาณาจักร อาสนวิหารเวสต์มินสเตอร์
อาสนวิหารตั้งอยู่ที่ SW1 ถนนวิกตอเรีย นครเวสต์มินสเตอร์ โดยเป็นโบสถ์โรมันคาทอลิกที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษและเวลส์ ซึ่งชื่อของอาสนวิหารนี้อาจทำให้หลายคนสับสนกับเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ของคริสตจักรแห่งอังกฤษ อาร์ชบิชอปแห่งเวสต์มินสเตอร์องค์ปัจจุบัน คือ อาร์ชบิชอปวินเซนต์ นิโคลส์ หอคอยลิเบอเรชัน
หอคอยลิเบอเรชัน () เป็นหอคอยที่สูงเป็นอันดับ 2 ในแถบตะวันออกกลาง รองจากหอคอย ในประเทศอิหร่าน และสูงเป็นอันดับ 13 ของโลก โดยมีความสูงจากฐานถึงยอด 372 เมตร ตั้งอยู่ในกรุงคูเวตซิตี ประเทศคูเวต การก่อสร้างหอคอยแห่งนี้ เริ่มใน ค.ศ. 1987 ก่อนการบุกรุกของประเทศอิรักใน มันถูกตั้งชื่อว่าหอโทรคมนาคมคูเวต (The Kuwait Telecommunications Tower) บิกเบน
นาฬิกาหยุดทำงานอีกครั้งเมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2547 และหยุดอีกครั้งในสามสัปดาห์ให้หลัง หนึ่งปีหลังจากนั้นก็หยุดอีกเป็นเวลา 90 นาที เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2548 โดยคาดว่าสาเหตุเนื่องจากอากาศในกรุงลอนดอนในขณะนั้นร้อนกว่าปกติ คือ 31.8°C [17] อีก 5 เดือนถัดมา เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2548 นาฬิกาหยุดทำงานเพื่อซ่อมบำรุง นานถึง 33 ชั่วโมง[18] หอคอยเอ็นโซล
หอคอยเอ็นโซล หรือ หอคอยโซล (; ฮันกุล: N서울타워) หรือชื่ออย่างเป็นทางการ คือ หอคอยวายทีเอ็นโซล (YTN Seoul Tower) เป็นหอคอยสำหรับชมเมือง ตั้งอยู่ในกรุงโซล ประเทศเกาหลีใต้ หรือบางครั้งเรียก หอคอยนัมซัน (Namsan Tower) เพราะตั้งอยู่บนภูเขานัมซัน ใจกลางกรุงโซล เป็นหอคอยที่มีความสูงจากฐานประมาณ 236.7 เมตร ถูกสร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1969 เพื่อเป็นฐานส่งสัญญาณวิทยุและวิทยุโทรทัศน์แห่งแรกของกรุงโซล ซึ่งเป็นปัจจุบันเป็นฐานที่ส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์ของหลายสถานี เช่น มุนฮวา, เคบีเอส, เอสบีเอส และเปิดให้เข้าชมเมื่อ ปี ค.ศ. 1980  หอดูดาวหลวงกรีนิช
หอดูดาวหลวงกรีนิช () ในกรุงลอนดอน แคว้นอังกฤษ มีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ดาราศาสตร์และการเดินเรือ และเป็นที่ทราบกันว่าเป็นตำแหน่งของเส้นเมริเดียนแรก ตั้งอยู่บนเขาแห่งหนึ่งในกรีนิชพาร์ก มองลงไปเห็นแม่น้ำเทมส์ หอไอเฟล
หอไอเฟลเป็นหนึ่งในสิ่งก่อสร้างที่โด่งดังที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ตั้งชื่อตามกุสตาฟ ไอเฟล สถาปนิกและวิศวกรชั้นนำของฝรั่งเศส ซึ่งเป็นผู้ออกแบบหอคอยนี้ หอไอเฟลสร้างขึ้นเพื่อใช้เป็นสัญลักษณ์ของงานแสดงสินค้าโลก ในปี ค.ศ. 1889 (Exposition universelle de Paris de 1889) เพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของประเทศฝรั่งเศส ความเจริญก้าวหน้าทางเทคโนโลยี วิทยาศาสตร์ และความสวยทางศิลปะสถาปัตยกรรม หอคอยสูงงดงามแห่งนี้เป็นดาวเด่นที่สร้างความประทับใจแก่ผู้ร่วมงาน ซึ่งต่อมาได้รู้จักในนามหอไอเฟลและกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของกรุงปารีส และใน ค.ศ. 2006 นักท่องเที่ยวกว่า 6,719,200 คนได้เข้าเยี่ยมชมสถานที่แห่งนี้ และกว่า 200,000,000 คนตั้งแต่เริ่มก่อสร้าง ส่งผลให้หอไอเฟลเป็นสิ่งก่อสร้างที่มีคนเข้าชมมากที่สุดต่อปีอีกด้วย หอไอเฟลสูง 324 เมตร (1,063 ฟุต) หรือสูงเท่ากับตึก 81 ชั้น เปโตรนาสทาวเวอร์
อาคารหอคอยคู่เปโตรนาส (English: ) เป็นสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นของเมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ออกแบบโดย เซซาร์ เปลลี ตั้งอยู่บริเวณใจกลางย่านธุรกิจของเมือง ที่แวดล้อมด้วยสวนสาธารณะ และอาคารคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ (KLCC-Kuala Lumpur Convention Center) อาคารเปโตรนาสเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2541 มี 2 อาคารหอคอย ซึ่งนับเป็นอาคารแฝดที่สูงที่สุดของโลก ด้วยความสูง 451.9 เมตร (อาคารเดี่ยวที่สูงที่สูงของโลกคือ บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ สูง 828 เมตร)[1] ทั้งนี้อาคารเปโตรนาสเคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกจนถึงปี พ.ศ. 2547 ก่อนถูกทำลายสถิติโดยตึกไทเป 101 บิกเบน
นาฬิกาประจำหอนั้นมีชื่อเสียงอย่างมากในด้านความเที่ยงตรง โดยกลไกนาฬิกาถูกออกแบบโดยเอ็ดมุนด์ เบ็กเกตต์ เดนิสัน และจอร์จ แอรี ต่อมาเอ็ดเวิร์ด จอห์น เดนต์ เป็นผู้สร้างกลไกนาฬิกา ถึงกระนั้นเดนต์ต้องถึงแก่กรรมก่อนที่นาฬิกาจะเสร็จ จนต้องให้เฟรเดอริก เดนต์ ผู้บุตรนอกสมรสเป็นผู้สร้างต่อจนสำเร็จ อย่างไรก็ดี กลไกของนาฬิกาถูกสร้างขึ้นก่อนตัวหอเสร็จถึง 4 ปี ทำให้เอ็ดมุนด์ เดนิสัน มีเวลาที่จะทดสอบความแม่นยำ โลกมหัศจรรย์ของแฮร์รี่ พอตเตอร์ (ยูนิเวอร์แซลออร์แลนโดรีสอร์ต)
หอคอยใหญ่ คือหอคอยที่สูงที่สุดของปราสาทจำลองนี้ อาคารห้องโถงใหญ่ ภายในเป็นห้องโถงใหญ่ แต่ตึกจำลองนี้ไม่มีทางเชื่อมต่อกับหอคอยใหญ่ ลานกว้างหน้าปราสาท เป็นลานที่มีทางเดินล้อมรอบ อยู่หน้าอาคารห้องโถงใหญ่ หอคอยห้องทำงานอาจารย์ใหญ่ คือหอคอยเล็กๆ ที่ยื่นออกมาจากหอคอยใหญ่ หอคอยรอง เป็นหอคอยขนาดกลางที่มีปล่องไฟ อยู่ถัดจากหอคอยใหญ่ สะพานหิน คือสะพานแบบโรมันเชื่อมสองฟากของปราสาท อยู่ลึกลงไปในช่องแคบไม่อาจมองเห็นได้ชัด ปีกตะวันออก คืออาคารทางขวาที่มีหอคอยสี่หอคอยขนาบข้าง หอดูดาว เป็นหอคอยสูงทางฝั่งขวาของปราสาท เดิมจะให้เป็นหอคอยอ้วนๆ ซึ่งปรากฏอยู่ในหนังภาค 1-5 แต่ภายหลังก็เปลี่ยนเป็นหอดูดาวตามฮอกวอตส์ที่เปลี่ยนไปในแฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม เรือนกระจก อยู่ลึกไปในปราสาท เป็นจุดเข้าคิวสำหรับนักท่องเที่ยว ห้องเก็บวัตถุที่เป็นอันตรายของอาร์กัส ฟิลช์ เป็นร้านขายของที่ระลึกจากภาพยนตร์ อาทิ ชุดนักเรียนฮอกวอตส์ ผ้าพันคอ เสื้อคลุมควิดดิช เครื่องเขียน ชุดหมากรุก หน้ากากผู้เสพความตาย และเสื้อผ้าที่มีตราสัญลักษณ์ของแฮร์รี่ พอตเตอร์ ตั้งอยู่ตรงทางออกปราสาท คฤหาสน์ชนบท
ชนชั้นสูงที่เป็นเจ้าของคฤหาสน์ชนบทหลายหลังก็อาจจะเลือกพำนักแต่ละหลังตามฤดูล่าสัตว์เช่นอาจจะไปยิงไก่ป่า (Grouse) กันในสกอตแลนด์ หรือไปยิงไก่ฟ้า (pheasant) หรือล่าหมาจิ้งจอก (fox hunting) กันในอังกฤษ เช่นเอิร์ลแห่งโรสบรีมีคฤหาสน์ดาลเมนี (Dalmeny House) ในสกอตแลนด์, คฤหาสน์เมนท์มอร์เทาเออร์สในบัคคิงแฮมเชอร์ และอีกหลังหนึ่งใกล้กับเอ็พซอมสำหรับฤดูแข่งม้าเท่านั้น คฤหาสน์ชนบทที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษคือวังเบล็นไฮม์, ในสกอตแลนด์คฤหาสน์โฮพทูน (Hopetoun House), ในไอร์แลนด์คฤหาสน์คาสเซิลทาวน์เฮาส์ (Castletown House) หรือคฤหาสน์เพ็นริน (Penrhyn Castle) และในเวลส์คฤหาสน์เชิร์คคาสเซิล (Chirk Castle), คฤหาสน์เอร์ดดิก (Erddig) หรือคฤหาสน์กลินลิฟอน (Glynllifon) ส่วนในดาร์บีเชอร์ก็คือคฤหาสน์แชตสเวิร์ธ และในเคมบริดจ์เชอร์คฤหาสน์วิมโพลฮอลล์ (Wimpole Hall) หอคอยเจิ้งหยวน
หอคอยเจิ้งหยวน () ตั้งอยู่ในเมืองเจิ้งโจว เมืองหลวงของมณฑลเหอหนาน ประเทศจีน หอคอยนี้ครอบคลุมพื้นที่ 141 เฮกตาร์ และพื้นที่การก่อสร้าง 58,000 ตารางเมตร ด้วยการลงทุนรวมประมาณ 836 ล้านหยวน ความสูงของหอคอย คือ 388 เมตร ซึ่งเป็นหอคอยเหล็กที่สูงเป็นอันดับ 2 ของโลก รองจากโตเกียวสกายทรี และเป็นหอคอยที่สูงที่สุดเป็นอันดับ 10 ของโลก ไวต์ฮาร์ตเลน
ตั้งแต่นั้นมา โครงการพัฒนาได้มีการแก้ไขใหม่หลายครั้งทำให้มีความล่าช้าอย่างต่อเนื่อง มีเหตุจากคำสั่งในการสั่งซื้อ จนถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2014 ก็ได้มีความเห็นชอบในการดำเนินการสร้างสนามแห่งใหม่ แต่โครงการกลับล้มเหลวอีกครั้งในด้านกฎหมาย ซึ่งทำให้มีปัญหาความล่าช้าอีกครั้งในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 ต่อมาในวันที่ 8 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 ทอตนัมได้ประกาศถึงโครงการใหม่ รวมไปถึงสนามใหม่ที่มีความจุ 61,000 คน ซึ่งจะทำให้เป็นสนามกีฬาของสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในลอนดอน อีกทั้งยังออกแบบอัฒจันทร์เดี่ยวที่มีความจุมากถึง 17,000 คน ซึ่งใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร โครงการใหม่นั้นรวมไปถึงการสร้างที่อยู่อาศัย 579 หลัง (เพิ่มขึ้น 285 หลังจากแผนเก่า), โรงแรม 180 ห้อง, อาคารกีฬาเอ็กซ์ตรีม, ศูนย์สุขภาพ, พื้นที่สาธารณะที่เพิ่มขึ้นจากเดิม และ "เดอะทอตนัมเอ็กซ์พีเรียนซ์" ซึ่งเป็นพิพิธภัณฑ์แบบอินเตอร์แอคทีฟ และร้านค้าสโมสรขนาดใหญ่ โดยคาดว่าจะเปิดใช้งานสนามใหม่ได้ในฤดูกาล 2018–19 รายชื่อสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมของสหราชอาณาจักร
12. หอนาฬิกาบิกเบน หอคอยบีเล็ม
หอคอยบีเล็ม (Belem Tower) ตั้งอยู่เมืองลิสบอน เมืองหลวงของประเทศโปรตุเกส หอคอยบีเล็มแห่งนี้ได้รับการขึ้นทะเบียนมรดกโลกกับองค์กรยูเนสโกในปี 1983 อาสนวิหารเว็ลส์
อาสนวิหารเว็ลส์ () มีชื่อทางการว่าอาสนวิหารเซนต์แอนดรูว์ เป็นอาสนวิหารตั้งอยู่ที่เมืองเว็ลส์ในเทศมณฑลซัมเมอร์เซตในสหราชอาณาจักร เป็นอาสนวิหารประจำตำแหน่งบิชอปแห่งบาธและเว็ลส์ เมืองเว็ลส์ที่เป็นนครอาสนวิหาร (Cathedral city) ที่มีขนาดเล็กเป็นที่สองของอังกฤษรองจากเมืองอาสนวิหารลอนดอน (City of London) ที่อยู่ภายในใจกลางกรุงลอนดอน  เพดานพัด
เพดานพัดพบครั้งแรกเมื่อประมาณปีค.ศ. 1351ซึ่งจะเห็นได้จากทางเดินด้านใต้ของระเบียงคดที่มหาวิหารกลอสเตอร์ที่สร้างโดยทอมัสแห่งเคมบริดจ์ (Thomas of Cambridge) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 สิ่งก่อสร้างนี้เป็นที่รู้จักกันว่าแอบบีกลอสเตอร์ (Abbey Church at Gloucester) งานที่แสดงลักษณะของเพดานพัดที่ดีที่สุดแห่งหนึ่งคือเพดานเหนือบันไดที่มหาวิหารออกซฟอร์ด และเพดานพัดที่ใหญ่ที่สุดในโลกอยู่ที่ชาเปลคิงส์คอลเลจที่ เคมบริดจ์ มหาวิหารเคอนิชส์แบร์ค
เดิมอาสนวิหารเมีหอยอดแหลมสองหอทางเหนือและใต้ทางด้านหน้า แต่ในปี ค.ศ. 1544 หอทั้งสองถูกเพลิงไหม้เสียหาย หอใต้ได้รับการสร้างใหม่แต่หอเหนือสร้างแทนด้วยหลังคาจั่วอย่างง่ายๆ ในปี ค.ศ. 1640 ก็ได้สร้างนาฬิกาภายใต้จั่วที่สร้างใหม่ และตั้งแต่ปี ค.ศ. 1650 ก็ได้ตั้งหอสมุดขึ้นภายใต้จั่วที่มาจากห้องสมุดวอลเล็นโรดท์ที่อุทิศให้โบสถ์โดยมาร์ติน ฟอน วอลเล็นโรดท์ การติดตั้งออร์แกนทำในปี ค.ศ. 1695 และต่อมาใน19 ก็ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์ สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ () เป็นช่วงระยะเวลาการก่อสร้างมหาวิหารที่เกิดขึ้นในอังกฤษระหว่าง ค.ศ. 1040 ถึงปี ค.ศ. 1540 กลุ่มสิ่งก่อสร้างยี่สิบห้าปีหลังที่ถือว่ามีเอกลักษณ์ของการก่อสร้างที่เป็นของอังกฤษแท้ แม้ว่าสิ่งก่อสร้างจะมีลักษณะที่แตกต่างกันออกไป แต่สิ่งก่อสร้างทั้งหมดต่างก็มีจุดประสงค์ร่วมกันเพียงจุดประสงค์เดียว ในการเป็นมหาวิหารอันเป็นสิ่งก่อสร้างที่เป็นศูนย์กลางของการบริหารมุขมณฑลและเป็นที่ตั้งของคาเทดรา จอห์น สมิธ (นักสำรวจ)
จอห์น สมิธ เสียชีวิตเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน ค.ศ. 1631 ฝังเมื่อปี ค.ศ. 1633 ที่เกาะใต้ของโบสถ์เซนต์เซเปิลเคอร์วิธเอาต์นิวเกต (Saint Sepulchre-without-Newgate Church) ซึ่งอยู่ที่ ฮอลบอร์นเวียดักต์, ลอนดอน โบสถ์นี้ ถือเป็นโบสถ์ที่ใหญ่โตที่สุดในลอนดอนนับตั้งแต่ปี ค.ศ. 1137 บนกำแพงทางด้านใต้ของโบสถ์ มีข้อความรำลึกถึงจอห์น สมิธ องค์การอนุรักษ์สถานที่เพื่อประโยชน์ทางประวัติศาสตร์หรือความสวยงามแห่งชาติ
องค์การอนุรักษ์แห่งชาติเป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์มากมายที่รวมทั้งคฤหาสน์ที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ และ สวน, อนุสาวรีย์ทางอุตสาหกรรม และ สังคมสถานทางประวัติศาสตร์ องค์การอนุรักษ์แห่งชาติเป็นเจ้าของที่ดินที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ ที่รวมทั้งบริเวณที่มีความงดงามตามธรรมชาติที่เปิดให้สาธารณชนเข้าชมได้โดยไม่ต้องเสียค่าเข้าชม และเป็นองค์การที่มีสมาชิกจำนวนมากที่สุดในสหราชอาณาจักร และเป็นองค์การกุศลที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรทั้งในด้านรายได้และทรัพย์สิน ราชสำนักเซนต์เจมส์
ราชสำนักเซนต์เจมส์ คือราชสำนักของพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักร ซึ่งถูกตั้งชื่อตามพระราชวังเซนต์เจมส์ พระราชวังหลวงที่เก่าแก่ที่สุดของระบอบราชาธิปไตยแห่งสหราชอาณาจักร ราชสำนักเซนต์เจมส์ถือกำเนิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยราชอาณาจักรอังกฤษ (ก่อนปี พ.ศ. 2250) และสมัยราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ (พ.ศ. 2250 - 2343) หอคอยแห่งลอนดอน
ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 พระเจ้าริชาร์ดใจสิงห์ ทรงสร้างกำแพงรอบหอขาวและเริ่มการขุดคูรอบปราสาทโดยใช้น้ำจากแม่น้ำเทมส์แต่ไม่สำเร็จจนกระทั่งในรัชสมัยของพระเจ้าเฮนรีที่ 3 ในคริสต์ศตวรรษที่ 13 โดยทรงจ้างสถาปนิกชาวดัตช์ผู้เชื่ยวชาญในการขุดคู นอกจากนั้นก็ยังทรงเสริมสร้างกำแพงให้แข็งแรงขึ้นและทรงทำให้หอคอยเป็นที่ประทับสำคัญโดยทรงสร้างพระราชวังแบบที่อยู่อาศัย (palatial buildings) ภายในกำแพงหอคอย การเสริมสร้างเสร็จสิ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1275 ถึงปี ค.ศ. 1285 โดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 1 ผู้ทรงสร้างกำแพงรอบนอกและสร้างกำแพงรอบในเสร็จ ทำให้เป็นกำแพงสองชั้น และทรงถมคูเดิมและขุดคูใหม่รอบกำแพงรอบนอก หอคอยแห่งลอนดอนใช้เป็นพระราชฐานมาจนถึงพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 เมื่อโอลิเวอร์ ครอมเวลล์สั่งให้รื้อส่วนที่เป็นพระราชวังทิ้ง คล็อกทาวเวอร์
วางจำหน่ายครั้งแรกในปี 1995 บนเครื่องซูเปอร์แฟมิคอม และออกจำหน่ายอีกครั้งบนเครื่องเพลย์สเตชันในปี 1997 ภายใต้ชื่อ Clock Tower ~the First Fear~ โดยบริษัท HUMAN Entertainment เป็นเกมชุดแรกสุดในซีรีส์นี้ เนื้อเรื่องจับความไปที่ตัวละครหลักคือเจนิเฟอร์ ซิมป์สัน (Jennifer Simpson) เด็กสาวอายุ 14 และเพื่อนๆเด็กกำพร้าของเธอซึ่งได้รับการอุปการะจากตระกูลแบโร่วส์ (Barrows) ให้ไปอยู่ที่คฤหาสน์ในประเทศนอร์เวย์ที่มีหอนาฬิกาขนาดใหญ่เป็นจุดเด่น (Clock Tower) แต่แล้วเมื่อเข้าสู่คฤหาสน์แบโรวส์ได้เพียงคืนเดียวเพื่อนๆของเจนิเฟอร์ก็หายตัวไปอย่างลึกลับ และเธอก็ถูกไล่ล่าจากชายสวมหน้ากากปิศาจถือกรรไกรขนาดใหญ่เป็นอาวุธ ซึ่งเรียกขานกันว่ามนุษย์กรรไกร (Scissors Man) เจนิเฟอร์จึงต้องไขปริศนาของหอนาฬิกาแห่งนี้และเอาตัวรอดออกไปให้ได้ องค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษ
ความรับผิดชอบที่เป็นที่รู้จักกันดีขององค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษคือการเป็นผู้รับผิดชอบดูแลสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีกว่า 400 แห่งตั้งแต่สโตนเฮนจ์ที่เชื่อกันว่าสร้างขึ้นราว 2500 ปีก่อนคริสต์ศักราชเรื่อยมาจนถึงดิไอรอนบริดจ์ที่สร้างในปี ค.ศ. 1775 ในปี ค.ศ. 2007/08 มีผู้เข้าเยี่ยมชมอนุสรณ์สถานที่อยู่ในการดูแลของเจ้าหน้าที่ขององค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษเป็นจำนวนราว 5.3 ล้านคน นอกจากนั้นแล้วองค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษก็ยังมีบทบาทสำคัญในการทำการอนุรักษ์, ให้คำปรึกษา, ลงทะเบียน และ พิทักษ์สิ่งแวดล้อมทางประวัติศาสตร์ และบำรุงรักษาหอเอกสารสำหรับสาธารณชน--หอเอกสารอนุสรณ์สถานแห่งชาติ (National Monuments Record, NMR) อีกด้วย หอดูดาวลิก
กล้องโทรทรรศน์หักเหแสง 36 นิ้ว (91.44 เซนติเมตร) บนภูเขาแฮมิลตันเป็นกล้องโทรทรรศน์หักเหแสงที่ใหญ่ที่สุดของโลกระหว่างวันแรกเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1888 จนกระทั่งการก่อสร้างหอดูดาวเยอร์คิส์ใน ค.ศ. 1897 Warner & Swasey ออกแบบและสร้างกล้องโทรทรรศน์ดังกล่าว โดยมี Alvan Clark & Sons เป็นผู้ทำเลนส์ 36 นิ้ว ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1888 หอดูดาวดังกล่าวได้ถูกมอบให้สภามหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เอ็ดเวิร์ด ซินเกิลตัน โฮลเดนเป็นผู้อำนวยการคนแรก ที่ตั้งของมันทำให้ประสิทธิภาพการดูดาวยอดเยี่ยมเพราะไม่มีแสงและมลพิษรบกวน ยิ่งไปกว่านั้น อากาศในเวลากลางคืนบนยอดภูเขาแฮมิลตันสงบมาก และยอดเขานั้นโดยปกติอยู่เหนือเมฆปกคลุมระดับต่ำ ซึ่งมักพบบ่อยในพื้นที่แซนโฮเซ เมื่อเมฆระดับต่ำปกคลุมข้างใต้ยอดเขา มลพิษทางแสงจึงถูกลดลงไปจนแทบไม่เหลือด้วย วิลเลียมแห่งซ็องส์
เออแฌน วียอแล-เลอ-ดุก สถาปนิกในศตวรรษที่ 19 ได้ทำการค้นคว้าเกี่ยวกับวิลเลียมแห่งซ็องส์อย่างมาก และจากการค้นพบความคล้ายคลึงระหว่างพื้นที่บริเวณร้องเพลงสวดของมหาวิหารแคนเตอร์บรีกับมหาวิหารแซ็งเตเตียนแห่งซ็องส์ที่สร้างในเวลาใกล้เคียงกันนั้น เป็นการแสดงให้เห็นการมีตัวตนอยู่จริงของวิลเลียม สถาปนิกชาวฝรั่งเศสที่ได้ไปสร้างสรรค์ผลงานให้กับโบสถ์ที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ ที่เมืองแคนเตอร์บรีดังกล่าว แต่วียอแล-เลอ-ดุกก็ไม่สามารถหาข้อมูลเกี่ยวกับวิลเลียมได้มากกว่านั้น นอกไปจากว่าเขาได้เสียชีวิตลงหลังจากกลับมาพำนักที่ฝรั่งเศสได้ปีเดียว บันทึกทางประวัติศาสตร์มากมายได้ยกย่องวิลเลียมสำหรับผลงานของเขา โดยข้อมูลที่สมบูรณ์ที่สุดที่หาได้ทุกวันนี้คือ บันทึกของวียอแล-เลอ-ดุกเกี่ยวกับสถาปัตยกรรมของมหาวิหารแห่งเมืองซ็องส์ สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
สนามกีฬานี้เป็นศูนย์กลางในสปอร์ตซิตี ที่มีสถานที่แข่งขันกีฬาหลายแห่ง ถัดจากสนามกีฬาคือ แมนเชสเตอร์รีเจียนนอลอารีนา ที่เป็นสนามอุ่นเครื่องกรีฑาในระหว่างการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ และปัจจุบันมีความจุ 6,178 ที่นั่ง เป็นสถานที่จัดการทดสอบกีฬาระดับชาติหลายชนิด และเคยเป็นสนามของทีมสำรองแมนเชสเตอร์ซิตี[56] มีสนามแมนเชสเตอร์เวโลโดรมและเนชันนอลสควอร์ชเซนเตอร์ ที่อยู่ไม่ไกลจากสนามกีฬา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 แมนเชสเตอร์ซิตีมีแผนที่จะก่อสร้างกังหันลม สูง 85 เมตร ออกแบบโดยนอร์แมน ฟอสเตอร์ โดยตั้งใจไว้ว่าจะให้พลังงานแก่สนามกีฬาและบ้านเรือนใกล้เคียง แต่โครงการนี้ก็ตกไป เพราะกลัวว่าน้ำแข็งบนใบพัดอาจเกิดความไม่ปลอดภัยได้[57] ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2009 ได้มีผลงานประติมากรรม บีออฟเดอะแบ็ง ของโทมัส ฮีเทอร์วิก วางอยู่ด้านหน้าของสนามกีฬา สร้างเพื่อเฉลิมฉลองกีฬาเครือจักรภพ 2002 เป็นประติมากรรมที่สูงที่สุดในสหราชอาณาจักร แต่มีปัญหาด้านโครงสร้าง ทำให้ประติมากรรมนี้แตกออกในปี ค.ศ. 2009[58] ราชาธิปไตยแห่งสหราชอาณาจักร
พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ และหอคอยแห่งลอนดอน ซึ่งเป็นสถานที่สำคัญทางประวัติศาสตร์และเป็นสัญลักษณ์แห่งหนึ่งของเมืองลอนดอนก็เคยเป็นที่ประทับอย่างเป็นทางการของกษัตริย์ในราชวงศ์อังกฤษในอดีต จนกระทั่งเมื่อพระเจ้าเฮนรี่ที่ 8 มีพระราชดำริให้ย้ายไปใช้ที่พำนักที่พระราชวังไวต์ฮอลเป็นที่ประทับแทน และต่อมาเมื่อพระราชวังไวต์ฮอลถูกไฟใหม้ในปี ค.ศ. 1698 จึงมีการย้ายที่ประทับของราชวงศ์อีกครั้งเป็นที่พระราชวังเซนต์เจมส์ จนมาในปี ค.ศ. 1837 สมัยพระราชินีวิคตอเรียเสด็จขึ้นครองราชย์ พระราชวงศ์อังกฤษจึงได้เปลี่ยนมาใช้พระราชวังบักกิงแฮมเป็นที่ประทับจนถึงปัจจุบัน สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 15 หอของมหาวิหารในอังกฤษไม่ก็สร้างหรือต่อเติมเป็นแบบเพอร์เพ็นดิคิวลาร์กันในสมัยนี้ ที่รวมทั้งหอของมหาวิหารกลอสเตอร์, วูสเตอร์,เวลล์ส, ยอร์ค, เดอแรม และ แคนเตอร์บรี และยอดแหลมของมหาวิหารชิชิสเตอร์ และมหาวิหารนอริช สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
สิ่งที่เป็นเอกลักษณ์ที่สำคัญทางสถาปัตยกรรมของมหาวิหารอังกฤษที่ไม่พบที่อื่นคือหอสี่เหลี่ยมเหนือจุดตัดของแขนกางเขนกับทางเดินกลาง หอที่ใหญ่ๆ ก็ได้แก่หอของมหาวิหารเวลส์ที่สูง 55 เมตร และที่มหาวิหารลิงคอล์นที่สูง 82.5 เมตร หอเหนือจุดตัดอาจจะเป็นจุดเด่นของสิ่งก่อสร้างจุดเดียวเช่นที่มหาวิหารซอลสบรี กลอสเตอร์ วูสเตอร์ นอริช และชิเชสเตอร์ หรืออาจจะรวมทั้งหอคู่ทางมุขด้านตะวันตกของโบสถ์เช่นที่มหาวิหารยอร์ก ลิงคอล์น แคนเทอร์เบอรี เดอแรม และเวลส์ ถ้ามีหอสามหอ หอเหนือจุดตัดก็มักจะเป็นหอที่สูงที่สุด หอสองหอของมหาวิหารเซาท์เวลเป็นด้วยยอดแหลมทรงปิรามิดที่มุงด้วยแผ่นตะกั่ว หอคอยแห่งลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอน () เป็นพระราชวังหลวงและป้อมปราการตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำเทมส์ในกรุงลอนดอนในอังกฤษ เป็นพระราชวังที่เดิมสร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษ เมื่อปี ค.ศ. 1078 เป็นสถาปัตยกรรมแบบโรมาเนสก์ พระราชวังเป็นรู้จักกันในนามว่า “หอคอยแห่งลอนดอน” หรือ “หอ” ในประวัติศาสตร์ ตัวปราสาทตั้งอยู่ภายในโบโรแห่งทาวเวอร์แฮมเล็ทส์และแยกจากด้านตะวันออกของนครหลวงลอนดอน (City of London) ด้วยลานโล่งที่เรียกว่าเนินหอคอยแห่งลอนดอน หรือ “ทาวเวอร์ฮิล” (Tower Hill) หอระฆังซันมาร์โก
หอระฆังซันมาร์โก (, ) คือ หอระฆังของมหาวิหารซันมาร์โก ในเมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ตั้งอยู่ในลานซันมาร์โก (Piazza San Marco) หอระฆังแห่งนี้คือหนึ่งในสถานที่ที่ผู้คนจดจำได้มากที่สุดของเมือง บิกเบน
หลายคนเข้าใจว่าบิ๊กเบนเป็นชื่อหอนาฬิกาประจำรัฐสภาอังกฤษ แต่แท้ที่จริงแล้ว บิ๊กเบนเป็นชื่อเล่นของระฆังใบใหญ่ที่สุด หนักถึง 13,760 กิโลกรัม ซึ่งแขวนไว้บริเวณช่องลมเหนือหน้าปัดนาฬิกา ทั้งนี้มีระฆังรวมทั้งสิ้น 5 ใบ โดย 4 ใบจะถูกตีเป็นทำนอง ส่วนบิ๊กเบนจะถูกตีบอกชั่วโมงตามตัวเลขที่เข็มสั้นชี้บนหน้าปัดนาฬิกา ทว่าคนส่วนใหญ่กลับใช้ชื่อบิ๊กเบนเรียกตัวหอทั้งหมด ประวัติศาสตร์อังกฤษ
อังกฤษ เป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ที่สุด และมีประชากรมากที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับประเทศอื่นๆ ในสหราชอาณาจักร ประวัติศาสตร์ยุคก่อนประวัติศาสตร์อังกฤษเริ่มขึ้นเมื่อมีการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์เมื่อหลายพันปีมาแล้ว ภูมิภาคที่ตั้งปัจจุบันของอังกฤษ เคยเป็นที่ตั้งถิ่นฐานของมนุษย์นีอันเดอร์ธอลราว 230,000 ปีมาแล้ว ขณะที่มนุษย์โฮโมเซเพียนซึ่งเป็นมนุษย์สมัยใหม่ เริ่มเข้ามาตั้งถิ่นฐานราว 29,000 ปีมาแล้ว แต่การตั้งชุมชนอยู่ต่อเนื่องกันโดยตลอดเริ่มขึ้นราว 11,000 ปีมาแล้ว โดยมีร่องรอยของมนุษย์สมัยต่างๆ ที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานที่เริ่มตั้งแต่ยุคหินกลาง, ยุคหินใหม่ และ ยุคสำริด เช่น สโตนเฮนจ์ และเนินดินที่เอฟบรี ในยุคเหล็กอังกฤษก็เช่นเดียวกับบริเตนทั้งหมดทางใต้ของเฟิร์ธออฟฟอร์ธ เป็นที่ตั้งถิ่นฐานของชนเคลต์ที่เป็นกลุ่มชนที่เรียกว่า บริเตน (Briton) หรือเผ่าเบลแจ ในปี ค.ศ. 43 ชาวโรมันก็เริ่มเข้ามารุกรานบริเตน โรมันปกครองจังหวัดบริทายามาจนถึงคริสต์ศตวรรษที ลอนดอน
ลอนดอนประสบอัคคีภัยครั้งใหญ่ในปี พ.ศ. 2209 (ค.ศ. 1666) ส่งผลให้ผู้คนเชื่อว่าเลข 666 เป็นเลขแห่งความโชคร้าย การสร้างเมืองใหม่ใช้เวลาถึง 10 ปีด้วยกัน แต่ลอนดอนยังคงเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลกถึงคริสต์ศตวรรษที่ 19 ประเทศอังกฤษ
ภูมิประเทศของอังกฤษส่วนมากประกอบด้วยเขาเตี้ยๆ และที่ราบ โดยเฉพาะทางตอนกลางและตอนใต้ของอังกฤษ อย่างไรก็ตาม ทางเหนือและทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นที่สูง วินเชสเตอร์เป็นเมืองหลวงเก่าของอังกฤษกระทั่งเปลี่ยนมาเป็นลอนดอนใน พ.ศ. 1609 ปัจจุบัน ลอนดอนเป็นเขตมหานครใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักรและพื้นที่เมืองใหญ่ที่สุดในสหภาพยุโรปเมื่อวัดด้วยเกณฑ์ส่วนใหญ่ ประชากรอังกฤษมีอยู่ราว 51 ล้านคน คิดเป็น 84% ของประชากรสหราชอาณาจักร และส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในกรุงลอนดอน ภาคตะวันออกเฉียงใต้และเขตเมืองขยายในภาคมิดแลนด์ส ภาคตะวันตกเฉียงเหนือและยอร์กเชอร์ ซึ่งได้รับการพัฒนาเป็นพื้นที่อุตสาหกรรมสำคัญระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 19 หอดูดาวสฟิงคส์
หอดูดาวสฟิงคส์ () เป็นหอดูดาวที่อยู่สูงที่สุดของทวีปยุโรป ก่อตั้งเมื่อค.ศ. 1937 ตั้งอยู่บริเวณยุงเฟราย็อคในเทือกเขาแอลป์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ณ ระดับความสูง 3,571 เมตรเหนือระดับน้ำทะเล หอดูดาวแห่งนี้ยังมีระเบียงชมวิวที่สูงเป็นอันดับสองของประเทศรองจากไคลน์มัทเทอร์ฮอร์น ซึ่งจากระเบียงชมวิวของหอดูดาวสฟิงคส์ สามารถมองเห็นยอดเขายุงเฟรา ยอดเขาเมินช์ และยอดเขาไอเกอร์ นักท่องเที่ยวสามารถโดยสารลิฟท์ระยะทาง 117 เมตรจากสถานียุงเฟราย็อคขึ้นไปสู่หอดูดาวแห่งนี้ได้ หอไข่มุกตะวันออก
หอไข่มุกตะวันออกเป็นหอส่งสัญญาณวิทยุโทรทัศน์สูง 468 เมตร ลักษณะเป็นไข่มุก 11 ลูก และ เสา 3 เสา ด้านบนเป็นรูปไข่มุก 3 เม็ด 3 ขนาดเรียงกันในแนวตั้ง ที่นี่เป็นที่ทำการของสถานีโทรทัศน์ 9 แห่ง และสถานีวิทยุ 10 แห่ง ภายในหอกลมทำเป็นภัตตาคาร โรงแรมหรูขนาด 25 ห้อง และร้านค้า ด้านใต้ตรงฐานของหอจัดเป็นพิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์เมืองเซี่ยงไฮ้เมืองจำลองโลกอนาคต และเมืองวิทยาศาสตร์แฟนตาซี 
ช่องกลางของหอไข่มุกตะวันออกเป็นเสาปล่องกลวง ใช้แขวนลิฟท์ความเร็วสูง 6 ตัว ที่มีความเร็ว 7 เมตร/วินาที เพื่อขึ้นไปที่จุดชมวิว ในระดับความสูง 267 เมตร ส่วนในเวลากลางคืนนั้น หอกลมจะเปิดไฟที่สามารถเปลี่ยนสีไปได้เรื่อยๆ บนไข่มุกเม็ดที่สองจะสามารถมองลงมาข้างล่างได้เนื่องจากทำพื่นเป็นกระจก  หอกลาง
รูปทรงและขนาดของหอกลางก็มีหลายแบบที่รวมทั้งสี่เหลี่ยมที่มักจะพบในหมู่เกาะบริติช, กลม, แปดเหลี่ยม หรือหลายเหลี่ยม หรือรวมกันหลายลักษณะ อันที่จริงแล้วปราสาทบางปราสาทก็มีแต่เพียงหอกลางที่เป็นตัวปราสาทที่มักจะเรียกว่า “หอบ้าน” (Tower house) อาสนวิหารซอลส์บรี
ยอดของอาสนวิหารซอลส์บรีสูงจากพื้น 404 ฟุต (123 เมตร) ซึ่งสูงที่สุดในสหราชอาณาจักร ระเบียงคดมีเนื้อที่มากที่สุด และเนื้อที่บริเวณรอบอาสนวิหารเท่ากับ 80 เอเคอร์ ซึ่งกว้างใหญ่ที่สุดในอังกฤษ นอกจากนั้นอาสนวิหารยังมีนาฬิกาที่สร้างเมื่อ ค.ศ. 1386 ที่ยังใช้การได้ และเป็นอาสนวิหารที่เป็นที่เก็บหนึ่งในสี่ของมหากฎบัตรฉบับดั้งเดิม โจเซฟ แพกซ์ตัน
เซอร์ โจเซฟ แพกซ์ตันเป็นนักคิด ได้ออกแบบอาคารด้วยกระจก เหล็กหล่อและระบบหน่วยพิกัด (module) ขนาดใหญ่ที่ยาวถึง 549 เมตร ที่มีชื่อเสียงเป็นที่กล่าวขวัญถึงความล้ำยุคเป็นครั้งแรกในงานนิทรรศการโลก ที่กรุงลอนดอน เมื่อ พ.ศ. 2394 ที่รู้จักกันในชื่อ "วังแก้ว" ซึ่งต่อมาถูกรื้อไปประกอบใหม่ที่ไซเดนแฮมเมื่อ พ.ศ. 2397 และถูกไฟไหม้เสียหายเมื่อปี พ.ศ. 2479 พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
เฮนรียังเป็นที่รู้จักในด้านความโหดเหี้ยม พระองค์เคยโยนชาวเมืองที่ทรยศชื่อโคนัน พิลาตุสลงมาจากหอคอยแห่งรูอ็อง หอคอยที่ตั้งแต่นั้นมารู้จักกันในชื่อ "การกระโดดของโคนัน" อีกเหตุการณ์หนึ่งเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1119 ลูกเขยของเฮนรี ยูซตาสแห่งแปซีกับราล์ฟ ฮาร์เนค ขุนวังแห่งอิฟรี แลกลูกให้เป็นตัวประกันของกันและกัน เมื่อยูซตาสทำลูกชายของฮาร์เนคตาบอด ฮาร์เนคต้องการล้างแค้น พระเจ้าเฮนรีอนุญาตให้ฮาร์เนคทำให้ลูกสาวสองคนของยูซตาส ซึ่งเป็นหลานสาวของเฮนรีเอง ตาบอดและพิการ ยูซตาสกับภรรยา จูเลียง ตะลึงและขู่ว่าจะก่อกบฏ เฮนรีจัดแจงจนได้เจรจาข้อพิพาทกับลูกสาวที่เบรอเตยล์ จูเลียงดึงหน้าไม้และพยายามลอบสังหารพ่อของตน ทำให้เธอถูกจับกุมและกักบริเวณในปราสาท แต่หนีออกมาได้ด้วยการกระโดดจากหน้าต่างลงมาในคูข้างล่าง หลายปีต่อมา เฮนรีคืนดีกับลูกสาวและลูกเขย สหราชอาณาจักร
พื้นที่ทั้งหมดของสหราชอาณาจักรจะอยู่ที่ประมาณ 243,610 ตารางกิโลเมตร (94,060 ตารางไมล์) ประเทศครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของหมู่เกาะอังกฤษ.[11] หมู่เกาะอังกฤษ รวมถึง เกาะบริเตนใหญ่, เกาะไอร์แลนด์ และหมู่เกาะขนาดเล็กรอบๆ ประเทศอยู่ระหว่างตอนเหนือของมหาสมุทรแอตแลนติกและทะเลเหนือ ที่มีชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้อยู่ภายใน 22 ไมล์ (35 กิโลเมตร) จากชายฝั่งทางตอนเหนือของ ฝรั่งเศส, ซึ่งจะถูกคั่นด้วยช่องแคบอังกฤษ.[12] ในปี 1993, 10% ของสหราชอาณาจักรเป็นป่า, 46% เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงสัตว์ และ 25% เพื่อการเกษตร.[13] 'เดอะรอยัลกรีนิช หอดูดาวกรุงลอนดอน' กำหนดจุด เส้นแวงแรกที่พาดผ่านตำบล Greenwich ของอังกฤษ (English: Prime Meridian).[14] เอ็งลิสเชอร์การ์เทิน
เอ็งลิสเชอร์การ์เทิน () หรือแปลตรงตัวว่า สวนอังกฤษ เป็นสวนสาธารณะขนาดใหญ่ในนครมิวนิก ประเทศเยอรมนี มีพื้นที่กว่า 2,331 ไร่ ภายในสวนมีถนนและทางเดินความยาวรวมกันกว่า 75 กิโลเมตร ถือเป็นหนึ่งในบรรดาสวนสาธารณะกลางเมืองที่ใหญ่ที่สุดในโลก สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1789 โดยเซอร์ เบนจามิน ทอมป์สัน เพื่อถวายแด่ คาร์ล เธโอดอร์ เจ้าผู้คัดเลือกแห่งบาวาเรีย สาเหตุที่เรียกว่าสวนอังกฤษ เนื่องจากสวนแห่งนี้มีการจัดภูมิทัศน์ธรรมชาติแบบเดียวกับที่กำลังนิยมในประเทศอังกฤษในกลางศตวรรษที่ 18 ถึงต้นศตวรรษที่ 19 สวนแห่งนี้เป็นที่อยู่อาศัยของนก 50 ถึง 60 สายพันธุ์ หอคอยแห่งลอนดอน
หอคอยแห่งลอนดอนมักจะรู้จักกันในการเกี่ยวข้องกับหอขาว (White Tower) ซึ่งแต่เดิมเป็นหอสีขาวที่สร้างโดยพระเจ้าวิลเลียมที่ 1 แห่งอังกฤษในปี ค.ศ. 1078 แต่กลุ่มสิ่งก่อสร้างทั้งหมดของหอคอยแห่งลอนดอนตั้งอยู่รอบวงแหวนสองวงภายในกำแพงและคูป้องกันปราสาท บิกเบน
หอเอลิซาเบธมีความสูงทั้งหมด 96.3 เมตร โดยในช่วง 61 เมตรแรก เป็นอาคารก่อด้วยอิฐ บุด้วยหิน ส่วนที่สูงจากนั้นเป็นยอดแหลมทำด้วยเหล็กหล่อ ตัวหอตั้งอยู่บนฐานกว้าง 15 เมตร ยาว 15 เมตร หนา 3 เมตร อยู่ใต้ดินลึก 7 เมตร ตัวหอทั้งหมดหนักโดยประมาณ 8,667 ตัน หน้าปัดนาฬิกาทั้งสี่ด้านอยู่สูงจากพื้น 55 เมตร 30 เซ็นต์แมรีแอกซ์
30 เซ็นต์แมรีแอกซ์ () ตึกระฟ้าในนครลอนดอน สหราชอาณาจักร สูง 180 เมตร (590 ฟุต) ออกแบบโดย นอร์มัน ฟอสเตอร์ และคู่หู เคน ชัตเติลเวิร์ธ ตึก 30 เซ็นต์แมรีแอกซ์ รู้จักกันในชื่อของ Swiss Re Tower ตามชื่อของบริษัท Swiss Re บริษัทประกันภัยชั้นนำของโลกที่เป็นเจ้าของพื้นที่ส่วนใหญ่ในตึก และรู้จักในชื่อไม่เป็นทางการว่า เกอร์คิน (Gherkin) ซึ่งเป็นแตงกวาประเภทหนึ่งตามรูปทรงของตัวตึก หอเอนเมืองปิซา
หอเอนเมืองปิซา (อิตาลี: Torre pendente di Pisa หรือ La Torre di Pisa; อังกฤษ: Leaning Tower of Pisa) ตั้งอยู่ที่เมืองปิซา ในจัตุรัสเปียซซา เดล ดูโอโม (Piazza Del Duomo) หอระฆังของศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก เป็นหอทรงกระบอก 8 ชั้น สร้างด้วยหินอ่อนสีขาว สูง 183.3 ฟุต (55.86 เมตร) น้ำหนักรวม 14,500 ตันโดยประมาณ มีบันได 293 ขั้น เอียง 3.97 องศา ยอดของหอห่างจากแนวตั้งฉาก 3.9 เมตร ปารีส
โดม แกรนด์พาเลซ สร้างจากโครงเหล็กและแก้ว ถือ สถาปัตยกรรมแก้ว ที่ใหญ่ที่สุดในโลก หลังจากที่พระราชวังคริสตัลคริสตัล ในลอนดอน ถูกทำลายจากไฟไหม้ เมื่อปี ค.ศ. 1936 แกรนด์พาเลซ เคยถูกปิดปรับปรุงเป็นเวลากว่า 10 ปี เนื่องจากอุบัติเหตุกระจกหลังคาตกลงมา ในปี ค.ศ. 1993 ก่อนจะกลับมาเปิดให้บริการได้ส่วนหนึ่งใน ในปี ค.ศ. 2004 และส่วนที่เหลือในปี ค.ศ. 2007 บิกเบน
ช่วงเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2558 พบว่า นาฬิกาเดินเร็วไป 7 วินาที ทำให้ต้องถอนเหรียญออกจากนาฬิกาจนนาฬิกาเดินรวน[21] สองปีให้หลัง วันที่ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2560 หอเอลิซาเบธงดการลั่นระฆังเกือบตลอดเวลา ยกเว้นเทศกาลสำคัญ เพื่อให้เจ้าหน้าที่บำรุงรักษากลไกนาฬิกา ตลอดจนถอดเข็มและหน้าปัดไปซ่อม คงเหลือแต่หน้าปัดหนึ่งหน้าที่แสดงเวลาผ่านทางมอเตอร์ไฟฟ้าตลอดเวลา[22][23][24] หอคอยซิดนีย์
ในขณะที่บริษัท บริหารศูนย์การค้า Centrepoint แห่งนี้ หอคอยแห่งนี้ถูกใช้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า "หอคอย AMP" และหลังจาก ได้เข้ามาซื้อกิจการและเป็นเจ้าของศูนย์การค้า Centrepoint ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2001 หอคอยนี้จึงถูกเปลี่ยนชื่อเป็น "หอคอยซิดนีย์" สถาปัตยกรรมมหาวิหารสมัยกลางในอังกฤษ
ด้านหน้าของมหาวิหารอังกฤษส่วนใหญ่แบ่งเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ แต่ละกลุ่มก็มีรายละเอียดที่ต่างกันไป กลุ่มแรกเป็นมหาวิหารที่มีหอคู่อยู่ทางมุขตะวันตกเช่นที่มหาวิหารแคนเตอร์บรี, มหาวิหารเดอแรม, มหาวิหารเซาท์เวล, มหาวิหารเวลล์ส, มหาวิหารริพพอน และมหาวิหารยอร์ค ระหว่างหอก็อาจจะเป็นหน้าต่างที่มีลวดลายตกแต่งของสมัยกอธิควิจิตรเช่นที่มหาวิหารยอร์ค และมหาวิหารแคนเตอร์บรี หรือหน้าต่างเรียบที่ปราศจากลวดลายซี่หิน (untraceried lancet) ของกอธิคตอนต้นเช่นที่มหาวิหารริพพอน หรือมหาวิหารเวลล์ส ซึ่งจะแทบไม่มีหน้าต่างกุหลาบเช่นในมหาวิหารของฝรั่งเศส ประตูทางเข้ามักจะมีสามประตูแต่ไม่เหมือนมหาวิหารของฝรั่งเศสที่จะไม่สูงและไม่มีการตกแต่งอย่างวิจิตร และจะเน้นประตูกลางมากกว่าประตูข้าง แต่ประตูทางเข้าที่ใช้บ่อยมักจะนิยมสร้างทางด้านข้างของตัววัดที่เข้ามายังช่องทางเดินข้างแทนที่จะเข้ามาทางมุขตะวันตกหรือด้านหน้า