เอ็มมา ชาร์ล็อต ดูแอร์ วอตสัน มีผลงานที่โดดเด่นที่สุดคือเรื่องใด ?
เอ็มมา วอตสัน
เอ็มมา ชาร์ล็อต ดูแอร์ วอตสัน[1] (English: Emma Charlotte Duerre Watson; เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2533)[2] เป็นนักแสดงหญิง นางแบบ และนักกิจกรรมหญิงชาวบริติช เกิดในปารีสและเติบโตในออกซฟอร์ดไชร์ วอตสันเข้าเรียนโรงเรียนดรากอนสกูลขณะเป็นเด็ก และเรียนการแสดงที่โรงเรียนสเตจโคชเธียเตอร์อาตส์ สาขาออกซฟอร์ด เธอเป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงในบทเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ในภาพยนตร์ชุด<i data-parsoid='{"dsr":[1969,1988,2,2]}'>แฮร์รี พอตเตอร์ ปรากฏตัวในภาพยนตร์<i data-parsoid='{"dsr":[2009,2028,2,2]}'>แฮร์รี พอตเตอร์</i>แปดภาคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544-2554 โดยก่อนหน้านั้นเธอเคยแสดงเฉพาะละครในชั้นเรียน[3] แฟรนไชส์ แฮร์รี พอตเตอร์ ทำให้วอตสันมีชื่อเสียงทั่วโลก ได้รับคำยกย่อง และรายได้มากกว่า 10 ล้านปอนด์[4] เธอยังคงรับงานแสดงนอกจากภาพยนตร์<i data-parsoid='{"dsr":[2927,2946,2,2]}'>แฮร์รี พอตเตอร์ อีก เรื่องแรกคือพากย์เสียงในภาพยนตร์ การผจญภัยของเดเปอโร และปรากฏในภาพยนตร์โทรทัศน์ฉบับดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง รองเท้าบัลเลต์ ตั้งแต่นั้นมา เธอได้รับบทในภาพยนตร์เรื่อง วัยป่วนหัวใจปึ้ก และวัยร้าย วัยลัก ได้รับบทเป็นตนเองในฉบับ "เกินจริง" ปรากฏตัวชั่วครู่ในภาพยนตร์ วันเนี๊ย...จบป่ะ[5] และรับบทเป็นบุตรบุญธรรมของตัวละครหลักในเรื่อง โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก[6]
รายชื่อภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด
ในอดีต ภาพยนตร์แนวสงคราม, เพลงและอิงประวัติศาสตร์ เป็นแนวภาพยนตร์ที่นิยมมากที่สุด แต่ในช่วงศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดเป็นต้นมา ภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด กลายเป็นภาพยนตร์ที่ทำเงินได้ดีที่สุด มีภาพยนตร์ห้าเรื่องจากภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" และ "มิดเดิลเอิร์ธ" ของ ปีเตอร์ แจ็กสัน ติดอันดับ ขณะที่ภาพยนตร์จากภาพยนตร์ชุด "สตาร์ วอร์ส", "จูราสสิค พาร์ค" และ "ไพเรทส์ออฟเดอะแคริบเบียน" ก็ติดอันดับเช่นกัน ภาพยนตร์แนวซูเปอร์ฮีโรก็ได้รับความนิยมสูง โดยเฉพาะ จักรวาลภาพยนตร์มาร์เวล ที่ติดอันดับถึงหกเรื่อง ยังมี "สไปเดอร์-แมน" และ "เอ็กซ์เมน" ซึ่งเป็นสินทรัพย์ของ มาร์เวลคอมิกส์ ก็ประสบความสำเร็จเช่นกัน ขณะที่ "แบทแมน" และ "ซูเปอร์แมน" ของ ดีซีคอมิกส์ ก็ทำเงินได้ดี ถึงแม้ว่าจะเป็นภาพยนตร์ส่วนใหญ่จะเป็นการดัดแปลงจากต้นฉบับเดิมหรือภาคต่อ แต่ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุด "อวตาร" และ "ไททานิก" (ทั้งคู่กำกับโดย เจมส์ แคเมรอน) นั้นเป็นงานต้นฉบับ ภาพยนตร์แอนิเมชันก็ทำเงินได้ดีเช่นกัน โดยเฉพาะภาพยนตร์จากดิสนีย์ ได้แก่ "ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ" (เป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุด), "นครสัตว์มหาสนุก" และ "เดอะไลอ้อนคิง" เช่นเดียวกับภาพยนตร์จากพิกซาร์ ได้แก่ "รวมเหล่ายอดคนพิทักษ์โลก 2", "ทอย สตอรี่ 3" และ "ฟายดิงนีโม" นอกเหนือจากนั้นก็มีภาพยนตร์แอนิเมชันจากภาพยนตร์ชุด "มิสเตอร์แสบร้ายเกินพิกัด", "เชร็ค" และ "ไอซ์ เอจ" ด้วย รอเบิร์ต ดาวนีย์ จูเนียร์
Weird Science (1985) Back to School (1986) The Pick-Up Artist (1987) Less Than Zero (1987) Johnny Be Good (1988) True Believer (1988) Chances Are (1989) Air America (1990) Soapdish (1991) Chaplin (1992) Heart and Souls (1993) Short Cuts (1993) Hail Caesar (1994) Natural Born Killers (1994) Only You (1994) Restoration (1995) Richard III (1995) One Night Stand (1997) Two Girls and a Guy (1997) U.S. Marshals (1998) Friends & Lovers (1999) Black and White (1999) The Singing Detective (2003) Gothika (2003) Kiss Kiss Bang Bang (2005) Good Night, and Good Luck (2005) The Shaggy Dog (2006) A Scanner Darkly (2006) A Guide to Recognizing Your Saints (2006) Fur An Imaginary Portrait of Diane Arbus (2006) Zodiac (2007) Charlie Bartlett (2008) มหาประลัยคนเกราะเหล็ก (2008) Tropic Thunder (2008) The Soloist (2009) เชอร์ล็อก โฮล์มส์ ดับแผนพิฆาตโลก (2009) มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 2 (2010) Due Date (2010) เชอร์ล็อก โฮล์มส์ เกมพญายมเงามรณะ (2011) ดิ อเวนเจอร์ส (2012) มหาประลัยคนเกราะเหล็ก 3 (2013) The Judge (2014) อเวนเจอร์ส: มหาศึกอัลตรอนถล่มโลก (2015) กัปตันอเมริกา: ศึกฮีโร่ระห่ำโลก (2016) สไปเดอร์-แมน: โฮมคัมมิง (2017) อเวนเจอร์ส: มหาสงครามล้างจักรวาล (2018) อเวนเจอร์ส: เอนด์เกม (2019) เอ็มมา วอตสัน
ขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องโนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก วอตสันถูกถามเกี่ยวกับศรัทธา และเธอบรรยายตนว่าเป็นผู้มีจิตใจรอบรู้กว้างขวาง[116] เอ็มมา วอตสัน
ในปี พ.ศ. 2544 วอตสันเปิดตัวแสดงความสามารถครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง<i data-parsoid='{"dsr":[9960,9994,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์ ภาพยนตร์ทำลายสถิติรายได้ในวันฉายวันแรกและสัปดาห์แรก และเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดในปีนั้น[23][24] นักวิจารณ์ชื่นชมการแสดงของนักแสดงนำทั้งสามคน โดยชื่นชมวอตสันเป็นพิเศษ หนังสือพิมพ์เดอะเดลีเทลิกราฟเรียกการแสดงของเธอว่า "น่าชื่นชม"[25] และเว็บไซต์ไอจีเอ็นกล่าวว่าเธอ "โดดเด่นมากกว่าคนอื่น ๆ"[26] วอตสันได้เข้าชิงรางวัลห้ารางวัลจากเรื่อง<i data-parsoid='{"dsr":[11300,11315,2,2]}'>ศิลาอาถรรพ์ และได้รับรางวัลนักแสดงเด็กสาขานักแสดงนำเด็กหญิง[27] เอ็มมา วอตสัน
วอตสันพบและเริ่มคบหากับนักเรียนที่ออกซฟอร์ด วิล แอดาโมวิกซ์ ในปี พ.ศ. 2554 ระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยปีแรก[111] เขาไปกับเธอในงานประกาศรางวัลเอ็มทีวีมูวีอะวอดส์ 2013 ซึ่งวอตสันได้รับรางวัลเทรลเบลเซอร์[112] ทั้งคู่เลิกรากันในต้นปี พ.ศ. 2557[113] ต่อมาในปีนั้น วอตสันคบหากับนักกีฬารักบี้ของออกซฟอร์ดชื่อ แมทธิว แจนนี[114] ความสัมพันธ์สิ้นสุดลงในเดือนพฤศจิกายน ผู้แถลงข่าวแทนวอตสันกล่าวว่าทั้งคู่เลิกรากันเนื่องจาก "ตารางงานไม่มีเวลาว่าง"[115] จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์
ผลงานที่มีชื่อเสียง ได้แก่
1. Man and Superman (ค.ศ. 1905)
2. Pygmalion (ค.ศ. 1913)
3. Saint Joan (ค.ศ. 1923) เชอร์ล็อก (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
เสียงตอบรับเชิงวิจารณ์ที่มีต่อภาพยนตร์ชุดนี้เป็นไปในทางบวกอย่างสูง โดยมีบทวิจารณ์หลายบทที่ยกย่องคุณภาพของการเขียนบท การแสดง และการกำกับรายการ "เชอร์ล็อก" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลจากหลายสถาบัน เช่น รางวัลแบฟตา รางวัลเอ็มมี รางวัลลูกโลกทองคำ และชนะหลายรางวัลในหลากหลายสาขา โดยสามารถคว้ารางวัลไปได้มากที่สุดถึง 7 รางวัลจากการประกาศรางวัลเอ็มมีครั้งที่ 66 ซึ่งรวมถึงรางวัลการเขียนบทยอดเยี่ยมสำหรับภาพยนตร์ชุดสั้น ภาพยนตร์โทรทัศน์ หรือตอนพิเศษของละครสำหรับมอฟฟัต รางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ชุดสั้นหรือภาพยนตร์โทรทัศน์สำหรับฟรีแมน และรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ชุดสั้นหรือภาพยนตร์โทรทัศน์สำหรับคัมเบอร์แบตช์ นอกจากนี้ทางรายการยังได้รับรางวัลพีบอดีในปี พ.ศ. 2554 อีกด้วย เอมี แอดัมส์
ต่อมาแอดัมส์แสดงในหนังของดิสนีย์ในปี 2007 เรื่อง "Enchanted" ที่ประสบความสำเร็จทางด้านเสียงวิจารณ์และด้านรายได้ เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ครั้งที่ 2 และได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำในปีถัดมาจากบทแม่ชีสาว ซิสเตอร์ เจมส์ ในเรื่อง "Doubt" แอดัมส์แสดงในภาพยนตร์ "Sunshine Cleaning" ร่วมกับเอมิลี บลันต์และอลัน อาร์คิน เธอแสดงในภาพยนตร์ปี 2009 เรื่อง "" ในบทเอมิเลีย เอียร์ฮาร์ต และแสดงใน "Julie & Julia" รับบทนักเขียนที่ชื่อ จูลี พาวเวลล์ คัทลียา แมคอินทอช
นอกจากนี้คุณแหม่มยังมีงานพิธีกรอย่าง สมาคมชมดาว ( พิธีกรหญิงยอดเยี่ยมจากรางวัล top awardโดยคว้ารางวัลนี้ถึงสามปีซ้อนในปี 2001-2003 ) นอกจากนี้ยังมี i see you, คัทลียา, คัทลี-ศรีพรรณโชว์ และรายการอื่นๆทางช่อง สาระแนของบริษัท ลักษ์ 666 ของคุณ วิลลี่ แมคอินทอช โดยนอกจากงานการแสดงและงานพิธีกรโทรทัศน์แล้วเธอยังฝากเสียงร้องไว้ในละครโทรทัศน์หลายเรื่องโดยมีเพลงดังของตัวเองอย่าง เธอไม่เคยรู้ในละคร ชายไม่จริงหญิงแท้ ที่ขึ้นอันดับหนึ่งทุกคลื่นวิทยุทั่วประเทศมาแล้ว อูมา เธอร์แมน
อูมา คารูนา เธอร์แมน () เกิดวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1970 เป็นนักแสดงชาวอเมริกันที่เคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ เธอมีผลงานการแสดงภาพยนตร์ในหลากหลายแนว ไม่ว่าจะเป็นหนังโรแมนติกคอเมดี และดราม่า ไปถึงนวนิยายวิทยาศาสตร์ถึงแอ็กชั่น ผลงานที่เป็นที่รู้จักดีเช่นภาพยนตร์ที่ทำงานร่วมภายใต้การกำกับของเควนติน แทแรนทิโน และผลงานที่เป็นที่รู้จักของเธอเช่น "Dangerous Liaisons" (1988), "Pulp Fiction" (1994), "Gattaca" (1997) และ "Kill Bill" (2003–04) บียอนเซ่ โนวส์
ต่อมาพวกเธอได้มีซิงเกิล "อินดีเพนเดนท์วูเมนพาร์ท1" ซึ่งใช้เป็นเพลงประกอบภาพยนตร์ในปี ค.ศ. 2000 นั่นคือภาพยนตร์เรื่อง<i data-parsoid='{"dsr":[13874,13888,2,2]}'>นางฟ้าชาลี เพลงนี้กลายเป็นเพลงที่มีชาร์ตดีที่สุดของพวกเธอด้วยการที่อยู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตบิลบอร์ด ฮอต 100 ยาวนานถึง 11 สัปดาห์ติดต่อกัน[13][18] อัลบั้มชุดที่ 3 ของพวกเธอ เซอร์ไวเวอร์ วางขายในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2001 แต่ก็ได้มีปัญหาบุคคลเดิมนั้นคือลักเก็ตต์และโรเบอร์สันในเรื่องของแนวของอัลบั้มว่าได้พาดพิงไปถึงพวกเธอ[13] แต่อย่างไรก็ตามอัลบั้มนี้ก็ประสบความสำเร็จอย่างมากด้วยการเปิดตัวอันดับหนึ่งบนชาร์ทบิลบอร์ด 200 ด้วยยอดขายกว่า 663,000 ชุดในสัปดาห์แรก[19] จนถึงปัจจุบัน<i data-parsoid='{"dsr":[14971,14987,2,2]}'>เซอร์ไวเวอร์ มียอดขายมากกว่า 10 ล้านชุดทั่วโลกและยอดขายร้อยละ 40 นั้นคือยอดขายแค่ในสหรัฐอเมริกาเพียงที่เดียว[20] อัลบั้มยังมีซิงเกิลฮิตอันดับหนึ่งในบิลบอร์ดอย่างเพลง "บูตีลิเชียส" และ "เซอร์ไวเวอร์" ที่ภายหลังก็สร้างรางวัลแกรมมีสาขาการแสดงเพลงอาร์แอนด์บีคู่หรือกลุ่มด้วยเสียงร้องยอดเยี่ยมให้กับพวกเธอ ต่อมาเดสทินส์ไชลด์ได้มีอัลบั้ม 8 เดส์ออฟคริสต์มาส ซึ่งวางขายในช่วงเทศกาลคริสต์มาสของปี 2001 หลังจากนั้นก็ได้มีการพักงานชั่วคราว เพื่อที่สมาชิกแต่ละคนจะได้ออกไปทำงานเดี่ยวของตน[13] สามทหารเสือ
ดูว์มาได้เขียนนวนิยายภาคต่อของ Les Trois Mousquetaires อีกสองภาค คือ "Vingt ans après" (Twenty Years After, ปี 1845) และ "Le Vicomte de Bragelonne ou Dix ans plus tard" (The Vicomte of Bragelonne: Ten Years Later, ปี 1847-1850) ทั้งสามภาคมีดาตาญังเป็นตัวเอก โดยมีตัวละครประกอบเป็นบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ เช่น สมเด็จพระราชินีอานน์แห่งออสเตรีย จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส คาร์ดินัลริเชอลิเออ ชายในหน้ากากเหล็ก รวมทั้งตัวละครเอกทั้งสี่ เชอร์ล็อก โฮมส์
เวลานั้นโฮมส์เป็นนักสืบอยู่แล้ว ส่วนหมอวอตสันเพียงต้องการพักผ่อนหลังจากเกษียนตัวเองจากสงครามอัฟกานิสถาน ในช่วงแรกหมอวอตสันรู้สึกว่าโฮมส์ช่างเป็นคนแปลกประหลาด แต่ต่อมาเมื่อคุ้นเคยขึ้น วอตสันจึงเข้าใจและมองเห็นความสำคัญของสิ่งที่โฮมส์ทำ นับแต่นั้นหมอวอตสันได้ร่วมในการสืบสวนคดีของโฮมส์หลายต่อหลายครั้ง และเขียนเป็นบันทึกเก็บไว้อ่าน เนื้อเรื่อง เชอร์ล็อก โฮมส์ ที่โคนัน ดอยล์ ประพันธ์นั้น สมมติขึ้นว่าเป็นการเล่าเรื่องจากสมุดบันทึกของหมอวอตสัน ซึ่งเขาส่งให้หนังสือพิมพ์ตีพิมพ์บ้างบางตอน เพราะต้องการเผยแพร่กิตติคุณความสามารถของโฮมส์ให้โลกรู้ พิษวิทยา
ในปี ค.ศ. 1962 ราเชล คาร์สัน (Rachel Carson; ค.ศ. 1 907 – 1 964) นักชีววิทยาชาวสหรัฐอเมริกา ได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง Silent spring ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับผลกระทบของการใช้สารปราบศัตรูพืช เช่น ดีดีที (DDT) ต่อนกและสัตว์ชนิดต่าง ๆ หนังสือเล่มนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย และทำให้เกิดความตื่นตัวในการพิทักษ์สิ่งแวดล้อมในสังคมตามมา เกิดการจัดตั้ง หน่วยงาน Environmental Protection Agency (EPA) ขึ้นในปี ค.ศ. 1970 และมีการยกเลิกการใช้สารดีดีทีในประเทศ สหรัฐอเมริกา จนเธอถูกยกย่องให้เป็นผู้ริเริ่มด้านการเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อม (Environmental movement) เคราร์ด ดาฟิด
งานของศิลปินมีชื่ออีกคนหนึ่งที่มีอิทธิพลต่องานช่วงต่อมาในชีวิตเมื่อดาฟิดเดินทางไปแอนต์เวิร์ป ในปี ค.ศ. 1515 และได้รับความประทับใจจากงานเขียนของกวินเติน มัตไซส์ (Quinten Matsijs) ผู้ทำให้ดาฟิดเข้าใจถึงความมีชีวิตและความใกล้ชิดของภาพเขียนในหัวเรื่องทางศาสนา ภาพ "ปีเอตา" (หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน) และภาพ "ชะลอร่างจากกางเขน" (งานสะสมกาวัลโลที่ปารีส) เป็นตัวอย่างของงานจากช่วงนี้และเป็นภาพที่แสดงความเป็นนาฏกรรมที่เด่น แต่งานชิ้นที่สำคัญที่สุดของดาฟิดคืองานฉากแท่นบูชาที่เขียนก่อนที่จะเดินทางไปแอนต์เวิร์ป ได้แก่ "การแต่งงานของนักบุญแคเธอริน" (หอศิลป์แห่งชาติ ลอนดอน); บานพับภาพ "พระแม่มารีบนบัลลังก์และนักบุญ" (งานสะสมบริญโญเล-ซาเลที่เจนัว); "การประกาศของเทพ" (งานสะสมซีคมาริงเงิน) และที่ดีเด่นที่สุดก็คือภาพ "พระแม่มารีกับเทวดาและนักบุญ" ที่เขียนให้กับชีคาร์มิไลต์ (Carmelite) ในบรูชที่ปัจจุบันอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่รูอ็อง  ซินเดอเรลล่า
Bound โดย Donna Jo Napoli Chinese Cinderella โดย Adeline Yen Mah Cinderalla โดย Junko Mizuno Confessions of an Ugly Stepsister โดย Gregory Maguire Ella Enchanted โดย Gail Carson Levine ในเรื่องนี้ เอลล่าตกอยู่ใต้คำสาปตั้งแต่เกิด ทำให้เธอต้องเชื่อฟังคำสั่งทุกอย่าง เนื้อหาเกี่ยวกับงานเต้นรำเพิ่งปรากฏในช่วงท้าย ๆ ของเรื่อง ส่วนมากจะเกี่ยวกับการที่เอลล่าพยายามหนีให้พ้นคำสาป เจ้าชายในเรื่องนี้ได้พบกับเอลล่าก่อนถึงงานเต้นรำ แต่จำเธอไม่ได้เพราะเธอปลอมตัว Cinderellis and the Glass Hill โดย Gail Carson Levine I was a Rat! or The Scarlet Slippers โดย ฟิลิป พูลแมน Bella at Midnight โดย Diane Stanley Just Ella โดย Margaret Peterson Haddix Ludwig Revolution โดย คาโอริ ยูกิ ในเวอร์ชันนี้ เท้าของซินเดอเรลล่าใหญ่เกินไปใส่รองเท้าไม่ได้ ตัวเอกในเรื่องจึงให้เธอยืมรองเท้าไปใส่แทน (เปรียบเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัว) งานเต้นรำในเรื่องไม่ได้จัดขึ้นเพื่อหาหญิงสาวมาเป็นเจ้าสาวของเจ้าชาย แต่จัดขึ้นเพื่อหาตัวหญิงเท้าโตที่ทำให้กิ้งก่าสุดรักของเจ้าชายตาย Nine Coaches Waiting โดย Mary Stewart Politically Correct Bedtime Stories โดย James Garner ในเวอร์ชันนี้ ชุดราตรีของซินเดอเรลล่าเป็นชุดที่ "ทำจากไหมที่ขโมยมาจากหนอนไหมลึกลับ" พวกผู้ชายต่างฆ่าฟันกันเพื่อชิงตัวเธอ ในตอนท้าย ผู้หญิงมีอำนาจเหนือในการปกครอง และออกกฎหมายให้ผู้หญิงได้สวมเสื้อผ้าที่อบอุ่นและเหมาะสมเท่านั้น The Ash Girl โดย Timberlake Wertenbaker The Egyptian Cinderella โดย Shirley Climo (ผสมเรื่องในตำนานอียิปต์เกี่ยวกับ โรโดพิส และวัฒนธรรมต่าง ๆ ของอียิปต์ลงไปด้วย) The Glass Slipper โดย Eleanor Farjeon The Persian Cinderella โดย Shirley Climo Phoenix and Ashes โดย Mercedes Lackey When Cinderella Falls Down Dead โดย Joshua Gabe และ Grayian Phoenix เวอร์ชันนี้ ซินเดอเรลล่ามาอยู่ในร่างหญิงสาวในยุคคริสต์ศตวรรษที่ 21 ออกมาให้ดูกันว่าจะเอาไปให้กับทางคุณจะได้ไม่เหงา Witches Abroad โดย Terry Pratchett เดอะซิมป์สันส์
เดอะซิมป์สันส์ ได้รับรางวัลมาหลายรางวัลตั้งแต่เริ่มออกฉาย ทั้ง 23 รางวัลเอมมี[43] 26 รางวัลแอนี[92] และ รางวัลพีบอดี[93] ในการฉลองความสำเร็จในแวดวงศิลปะและบันเทิงของศตวรรษที่ 20 นิตยสารไทม์ ได้ให้ เดอะซิมป์สันส์ เป็นซีรีส์ทางโทรทัศน์ที่ดีที่สุด[5] ในฉบับเดียวกันนั้น นิตยสารไทม์ บาร์ต ซิมป์สัน ยังติดอันดับ 100 อันดับของการจัดอันดับ 100 บุคคลที่มีอิทธิพลมากที่สุด[94] บาร์ตเป็นตัวละครในบทประพันธ์ที่ติดอันดับครั้งนี้ และในวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 2000 เดอะซิมป์สันส์ ยังได้รับรางวัลใน ฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม[95] และในปี 2000 นิตยสารเอนเตอร์เทนเมนวีกลี นักเขียนที่ชื่อว่า เคน ทักเกอร์ ได้ให้ เดอะซิมป์สันส์ เป็นรายการโทรทัศน์ที่ดีที่สุดในทศวรรษ 1990 มากกว่านั้นผู้ชมในสหราชอาณาจักรทางแชนนอล 4 ได้ลงคะแนนเสียงให้ เดอะซิมป์สันส์ ที่อันดับ 1 ของการสำรวจในหัวข้อ 100 อันดับ รายการสำหรับเด็กที่ดีที่สุดในปี 2001[96] และ 100 อันดับการ์ตูนที่ดีที่สุด ในปี 2005[97] เคนเนธ แอร์โรว์
ผลงานที่โดดเด่นที่สุดคือการมีส่วนร่วมในการสร้างทฤษฎีทางเลือกของสังคม (social choice theory) ที่สำคัญคือ ทฤษฎีความเป็นไปไม่ได้ของแอร์โรว์ (Arrow's impossibility theorem) และผลงานในการวิเคราะห์ดุลยภาพทั่วไป (general equilibrium)  เอ็มมา วอตสัน
เมื่ออายุ 10 ขวบ วอตสันได้แสดงในละครเวทีของโรงเรียนสเตจโคชหลายเรื่อง รวมถึงเรื่อง อาร์เธอร์: เดอะยังเยียร์แอนด์เดอะแฮปปีพรินซ์[20] แต่เธอไม่เคยแสดงมืออาชีพใด ๆ ก่อนภาพยนตร์ชุดแฮร์รี พอตเตอร์ หลังจบโรงเรียนดรากอนสกูล วอตสันย้ายไปเรียนที่โรงเรียนเฮดิงตันสกูล[13] ขณะอยู่ที่กองถ่ายภาพยนตร์ เธอและเพื่อน ๆ มีครูสอนพิเศษให้วันละห้าชั่วโมง[21] ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2549 เธอเข้าสอบ GCSE 10 วิชา ได้รับเกรด A* 8 วิชา และเกรด A 2 วิชา[13][22] ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์
ชาร์ล็อตส์ เอ็มม่า อิชชิซัน () (เกิด 2 สิงหาคม ค.ศ. 1992) รู้จักกันในนาม ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์ () เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ชาร์ลีปล่อยตัวซิงเกิ้ลของเธอในปี 2008 และเริ่มดำเนินการอัดเพลงในบ้านที่กรุงลอนดอน เธอเซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับสังกัดเพลง Asylum Records เมื่อปี 2010 และปล่อยมิกซ์เทปสองเพลง "Heartbreaks" , "Earthquakes" และ "Super Ultra" ในปี 2012 ชาร์ลีได้วางจำหน่ายอัลบั้มแรก "True Romance" ในปี 2013 และปล่อยซิงเกิ้ลได้แก่เพลง "Nuclear Seasons" และ "Stay Aways" เธอเริ่มมีชิ่อเสียงสู่ระดับนานาชาติในช่วง 2013 - 2014 จากผลงานซิงเกิ้ลที่ผ่านมาซึ่งเป็นผลงานที่เธอได้รับเชิญได้แก่ ผลงานเพลง "I Love It" ของ อีคอนน่า ป็อป และ ผลงานเพลง "แฟนซี" ของอิ๊กกี้ อาซาเลียผลงานซิงเกิ้ลของเธอในปี 2014 "Boom Clap" ติดอันดับท็อปเท็นในประเทศต่างๆซึ่งทำให้การการเปิดตัวอัลบั้มชุดที่สามของเธอนั้นล่าช้า อัลบั้มสตูดิโอชุดที่สองของเธอ "Sucker" มีผลงานซิงเกิ้ลทีปล่อยออกมาอันได้แก่ "Break The Rules" และ "Doing It" นิโคล คิดแมน
ปี 2007 มีหนังของเธอถึง 3 เรื่องคือ The Invasion เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับเอเลี่ยนที่มาจากนอกโลกและจะเข้ามาเปลี่ยนร่างกายเราตอนเราหลับ ทำให้เธอห้ามหลับเพื่อจะช่วยชีวิตลูกไว้อีกเรื่องคือ Margot at the Wedding ที่นำแสดงร่วมกับ แจ็ค แบล็ค และ เจนนิเฟอร์ เจสัน ลีย์ หนังเป็นแนวดราม่า คอมเมดี้ กำกับและเขียนบทโดย Noah Baumbach เรื่องสุดท้ายคือ The Golden Compass เรื่องนี้เธอพลิกบทบาทมาเล่นร้ายเป็นเรื่องแรกโดยเธอรับบทเป็น Marisa Coulter ผู้ที่อยู่เบื้องหลังการหายตัวไปของเด็กและมีความต้องการที่จะครองเข็มทิศทองคำ เอ็มมา วอตสัน
ภาพยนตร์เรื่องที่ห้าในแฟรนไชส์คือ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 จากความสำเร็จด้านรายได้ครั้งใหญ่ ภาพยนตร์ทำสถิติทำรายได้ในสัปดาห์แรกสูงที่สุดที่ 332.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[42] วอตสันชนะรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม[43] เนื่องจากชื่อเสียงของวอตสันและภาพยนตร์ยังคงดำเนินต่อเนื่อง วอตสันและนักแสดงภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ แดเนียล แรดคลิฟฟ์ และรูเพิร์ต กรินต์ พิมพ์ฝ่ามือ รอยเท้า และไม้กายสิทธิ์ที่บริเวณหน้าโรงละครกรอแมนส์ไชนีสเธียเตอร์ในฮอลลิวูดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2550[44] เอมี ไวน์เฮาส์
อัลบั้มชุดแรกของเธอออกในปี 2003 ชื่อชุด Frank ได้ถูกเสนอชื่อรางวัลเมอร์คิวรีไพรซ์ และเธอได้รับรางวัลไอวอร์ โนเวลโล[1] ในปี 2004 สำหรับซิงเกิลเปิดตัวของเธอ "Stronger than Me" และอีกครั้งหนึ่งในเดือน พฤษภาคม 2007 กับซิงเกิลแรกจากอัลบั้มในปี 2006 Back to Black ในเพลง "Rehab" และต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ยังได้รับรางวัลบริทอวอร์ด สาขาศิลปินหญิงที่ดีที่สุดของเกาะอังกฤษ นอกจากนั้นยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ปี 2007 อีกด้วย[2] เทอา เลโอนี
เธอเริ่มมีชื่อเสียงจากการแสดงละครโทรทัศน์เรื่อง Flying Blind (1992–93) และ The Naked Truth (1995–98) ส่วนด้านภาพยนตร์ เธอมีชื่อเสียงจากการแสดงภาพยนตร์เรื่อง Bad Boys คู่กับ วิลล์ สมิธ และยังมีผลงานภาพยนตร์ดังอีกหลายเรื่อง เช่น Deep Impact (1998), The Family Man (2000), Jurassic Park III (2001), Fun with Dick and Jane (2005) ในปี 2014, เธอได้กลับมาแสดงละครโทรทัศน์ในช่อง CBS ในเรื่อง Madam Secretary แอนน์-มารี ดัฟฟ์
แอนน์-มารี ประสบความสำเร็จในละครเวที เธอทำงานอย่างกว้างขวางและต่อเนื่องกับ Royal National Theatre รวมถึง การผลิตละคร ปี 1996 ของผู้เขียนบท Helen Edmundson ซึ่งดัดแปลงจากบทประพันธ์ "สงครามและสันติภาพ  "ของ เลโอ ตอลสตอย และการผลิตละครเวทีที่ London's West End ในลอนดอน ("Vassa", "Collected Stories")  การแสดงละครเวทีของเธอที่ National Theatre ได้แก่ "Collected Stories", "King Lear"  และส่วนใหญ่ เมื่อเร็วๆ นี้ ก็แสดงบทตัวละครตามชื่อเรื่อง "Marianne Elliott" ในการผลิตละคร "Saint Joan" ของนักเขียนบทละครชาวไอริช จอร์จเบอร์นาร์ดชอว์ ได้รับการกล่าวชื่นชม  ในปี 2011 เธอแสดงบท Alma Rattenbury ในละครเรื่อง "Cause Célèbre" ของนักเขียนบท Sir Terence Rattigan และเป็นบทละครสุดท้ายของเขา ละครนี้เปิดการแสดงที่ The Old Vic กำกับโดย Thea Sharrock  ในปี 2007 เธอเป็นหนึ่งในดาราหญิง 9 คนที่ร่วมรณรงค์ในแคมเปญหนึ่ง เพื่อส่งเสริมการรับรู้ถึงการล่วงละเมิดในครอบครัวในสหราชอาณาจักร  เอ็มมา วอตสัน
ในปี พ.ศ. 2548 วอตสันเริ่มงานอาชีพนางแบบด้วยการถ่ายโฟโตชู้ตให้นิตยสารทีนโว้ก และเป็นดาราอายุน้อยที่สุดที่ได้ขึ้นปก[2] สามปีต่อมา สื่อของบริติชรายงานว่าวอตสันจะเป็นพรีเซนเตอร์ของเชอแนลแทนเคียรา ไนต์ลี แต่ทั้งสองคนปฏิเสธว่าไม่เป็นความจริง[93] ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 หลายปีหลังข่าวลือ วอตสันยืนยันว่าเธอจะร่วมกับเบอร์เบอรี เป็นพรีเซนเตอร์ในโครงการฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวปี พ.ศ. 2552 ซึ่งเธอได้รับค่าตอบแทนประมาณหกหลัก[8][94] เธอยังปรากฏตัวในโครงการโครงการฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวปี พ.ศ. 2553 ของเบอร์เบอรีร่วมกับอเล็กซ์ น้องชายของเธอ จอร์จ เครก และแมตต์ กิลเมอร์ นักดนตรี และแม็กซ์ เฮิร์ด นายแบบ[95] ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2554 วอตสันได้รับรางวัลสไตล์ไอคอนจากนิตยสารแอล มอบโดยวิเวียน เวสต์วูด[96] วอตสันยังคงทำงานโฆษณาแฟชันต่อไปหลังเธอประกาศว่าเธอเป็นพรีเซนเตอร์ให้ผลิตภัณฑ์ลังโคมในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554[9] มัคส์ แอ็นสท์
นอกจากงานด้านจิตรกรรมแล้วแอ็นสท์ยังได้สร้างผลงานด้านภาพพิมพ์ ประติมากรรม สื่อประสม และที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขามากที่สุดคือภาพปะติดในยุคดาดา ผลงานจิตรกรรมอันเป็นเอกลักษณ์โดดเด่นคือเทคนิคภาพพิมพ์ถูหรือการพิมพ์ถู การปะติดประกอบภาพต่อเศษส่วนต่าง ๆ ของวัตถุให้กลายเป็นศิลปะขึ้นมาตามทฤษฎีเชื่อว่า สรรพสิ่งทั้งหลายในโลกนี้ล้วนเป็นมายาหรือเป็นภาพลวงตาทั้งสิ้น จากลักษณะการทำงานของแอ็นสท์นั้น เขาไม่ได้ใช้แบบอย่างของเทคนิคที่เป็นที่นิยมในสมัยนั้น แต่เกิดจากแนวคิดของเขาและกลุ่มลัทธิเหนือจริงที่ต่อต้านความเป็นจริงจากโลกของแบบที่มีอยู่ในโลกปัจจุบัน ให้เป็นโลกแห่งความฝัน หรือโลกแห่งจินตนาการที่มีการเชื่อมโยงอย่างเสรีทางความคิด ทิม เบอร์ตัน
ทิม วิลเลียม เบอร์ตัน () เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1958 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้าง และนักเขียนชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ เขามีชื่อเสียงกับผลงานในรูปแบบหม่น ๆ และแปลก ๆ อย่างเช่นหนังคัลท์สุดคลาสสิกของเขาเรื่อง "เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร" และ "ฝันร้าย ฝันอัศจรรย์ ฝันก่อนวันคริสต์มาส" เช่นเดียวกับการกำกับในภาพยนตร์ซีรีส์ แบทแมน เขามีผลงานกำกับหนังเรื่องแรกคือ "Pee-wee's Big Adventure" ในปี 1985 หลังจากนั้นก็มีผลงานกำกับภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง ที่ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงและได้รางวัลออสการ์ เขามักจะร่วมงานกับนักแสดงที่สนิทกันอย่าง จอห์นนี เดปป์ เช่นเดียวกับ แดนนี เอลฟ์แมน และคู่สมรสเฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน เอ็มมา วอตสัน
มีรายงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 ว่าวอตสันจะแสดงในภาพยนตร์เรื่อง ไวล์เวอร์ยัง ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง 29 ของอะดีนา แฮลเพิร์น ที่เป็นเรื่องราวของคุณยายที่จิตใจยังสาวที่ใช้เวลากับหลานสาว (วอตสัน) แทนที่จะอยู่กับลูกสาวของเธอเอง ภาพยนตร์กำกับโดยสตีเฟน เชอบอสกี ที่เคยร่วมงานกับวอตวันในภาพยนตร์เรื่อง วัยป่วนหัวใจปึ้ก[83] วอตสันยังได้รับคัดเลือกแสดงคู่กับอีธาน ฮอว์ก ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง รีเกรสชัน อเลฮานโดร อาเมนาบาร์ เขียนบทและกำกับภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2558[84] เอ็ดเวิร์ด มุงค์
“The Scream” ผลงานที่มีชื่อเสียงโด่งดังที่สุดของเอ็ดเวิร์ด มุงค์และเป็นหนึ่งในภาพจิตรกรรมที่คนจดจำมากที่สุดรูปหนึ่งในกระแสศิลปะเอ็กเพรสชันนิสม์ มุงค์วาดภาพด้วยสีสันที่ฉูดฉาดและรูปแบบง่ายๆ แต่สื่อได้ถึงจิตวิญญาณ แสดงอารมณ์ด้วยภาพใบหน้าที่เจ็บปวด มุงค์ได้เขียนคำอธิบายของรูปนี้ไว้ว่า “ขณะที่ฉันเดินอยู่บนท้องถนนกับเพื่อนทั้งสองในตอนพระอาทิตย์อัสดง ทันใดนั้นท้องฟ้าเปลี่ยนเป็นสีแดงดุจเลือด ฉันหยุดนิ่งและโน้มตัวไปยังขอบรั้ว รู้สึกถึงความเหน็ดเหนื่อยที่ไม่อาจบรรยายได้ เปรวเพลิงสีเลือดทอดข้ามฟยอร์สสีดำ เพื่อนของฉันยังคงเดินต่อไป ฉันยังคงอยู่เบื้องหลัง สั่นสะท้านด้วยความกลัว ทันใดนั้นฉันก็ได้ยินเสียงกรีดร้องอันไม่มีที่สิ้นสุดของธรรมชาติ” “The Scream” (1893) เอลเลน ดีเจนเนอริส
เธอยังเป็นพิธีกรในงานแจกรางวัลออสการ์และไพรม์ไทม์เอมมี ในฐานะนักแสดง เธอแสดงใน "Mr. Wrong", และปรากฏตัวใน "EDtv" และ "The Love Letter" และพากย์เสียงเป็นดอรี ในภาพยนตร์แอนิเมชันของค่ายดิสนีย์-พิกซาร์ เรื่อง "Finding Nemo" ที่เธอได้รับรางวัลแซตเทิร์น ในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ถือเป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่ นักพากย์เสียงได้รับรางวัลแซตเทิร์นในสาขานี้ เธอยังแสดงในซิตคอมทางโทรทัศน์ 2 เรื่อง คือ "Ellen" จากปี 1994 ถึง 1998 และ "The Ellen Show" จากปี 2001 ถึง 2002 และในปี ค.ศ. 1997 ในช่วงฤดูกาลที่ 4 ของ "Ellen" เธอออกมาเปิดเผยต่อสาธารณชนว่าเธอเป็นเลสเบี้ยนในรายการ "The Oprah Winfrey Show" เธอได้รับรางวัลเอมมี 12 รางวัลและอีกหลายรางวัลในสถาบันอื่นและเธอยังทำงานด้านการกุศลอีกหลายโครงการอีกด้วย บียอนเซ่ โนวส์
จากความสำเร็จอย่างสูงของการเป็นศิลปินเดี่ยวของโนวส์ ทำให้เธอได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินคนสำคัญคนหนึ่งของอุตสาหกรรมดนตรีในยุคปัจจุบัน และเธอก็ยังขยายงานอาชีพของเธอไปสู่งานทางการแสดงและเซ็นสัญญากับบริษัทสินค้าต่างๆ เธอได้เริ่มอาชีพทางการแสดงของเธอเมื่อปี ค.ศ. 2001 ใน ภาพยนตร์เพลงเรื่อง Carmen: A Hip Hopera ในปี ค.ศ. 2006 เธอได้รับบทนำในภาพยนตร์ทำใหม่ของละครบรอดเวย์ปี 1981 เรื่องดรีมเกิร์ลส และทำให้เธอได้เข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำถึง 2 รางวัล โนวส์ได้มีธุรกิจสายงานแฟชั่นที่เธอได้ร่วมกับครอบครัว โดยใช้ชื่อว่า "เฮาส์ออฟเดเรออน" และได้เซ็นสัญญาเป็นพรีเซ็นเตอร์ให้กับบริษัทต่างๆ เช่น เป๊ปซี่, ทอมมี ฮิลฟิกเจอร์, อาร์มานิ และลอเรอัล และในปี ค.ศ. 2009 นี้ นิตยสารฟอร์บยังได้จัดอันดับให้เธออยู่ในอันดับ 4 ของคนดังที่มีอิทธิพลมากที่สุด, อันดับ 3 ของนักดนตรีที่มีรายได้มากที่สุด, และอันดับหนึ่งของคนดังอายุต่ำกว่า 30 ที่มีรายได้มากที่สุด ด้วยรายได้กว่า 87 ล้านดอลลาร์สหรัฐระหว่างปี ค.ศ. 2008 - ค.ศ. 2009[4][5] ข้าพเจ้าเป็นคนบาป
คำอุทาน "mea culpa" นี้ได้รับความสนใจเป็นพิเศษเมื่อมีการใช้ในภาพยนตร์แอนมิเมชัน "คนค่อมแห่งนอเทรอดาม" (1996) ของวอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์ ช่วงที่ผู้พิพากษาโกล็ด ฟร็อลโล (Claude Frollo) ซึ่งมีอุดมการณ์กวาดล้างพวกยิปซีที่ลักลอบเข้ากรุงปารีส กลับหลงใหลในหญิงยิปซีชื่อ "แอสเมรัลดา" (Esméralda) อย่างบ้าคลั่ง จึงตัดสินใจตามจับนางเพื่อให้ได้นางมาครอง แม้จะต้องเผากรุงปารีสทิ้งทั้งกรุงก็ตาม และถ้านางปฏิเสธก็จะประหารชีวิตนางเสียให้สาสม เขาร้องเพลง "Hellfire" ("ไฟจากขุมใด") ภาวนาและระบายความในใจของเขาต่อพระแม่มารีย์ โดยไม่ยอมรับว่า เป็นความผิดของเขา แต่โทษว่า นางแอสเมรัลดาเป็นแม่มดและทำคุณไสยใส่เขา ในเพลงดังกล่าว ได้ประสมคำ "mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa" เป็นพื้นหลังเมื่อผู้พิพากษาฟร็อลโลร้องว่า ไม่ใช่ความผิดของตน นอกจากนี้ ยังมีถ้อยคำบางส่วนจากบทสารภาพบาปด้วย ถือกันว่า เพลงนี้เป็นเพลงที่ "รุนแรง" (dark) ที่สุดเท่าที่มีในบรรดาภาพยนตร์ของดิสนีย์ เพราะนำเสนอทั้งนรกและความหื่นกามอันเป็นหัวเรื่องที่ไม่เหมาะสมสำหรับเด็ก คณะกรรมการประเมินภาพยนตร์ของประเทศยุโรปหลาย ๆ ประเทศจัดระดับภาพยนตร์เองไว้ที่ "PG" (Parental Guidance - ผู้ปกครองโปรดให้คำแนะนำ) เจมส์ ดี. วัตสัน
ระหว่างปี พ.ศ. 2495 คริกและวัตสันได้ถูกร้องขอไม่ให้ทำงานเพื่อสร้างหุ่นจำลองโครงสร้างของโมเลกุลดีเอนเอ โดยวัตสันถูกมอบงานที่เป็นทางการ โดยให้ไปทำการทดลองเกี่ยวกับการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ที่มีต่อไวรัสใบยาสูบซึ่งเป็นไวรัสตัวแรกที่ค้นพบได้รับการบ่งชี้ (พ.ศ. 2429) และแยกบริสุทธิ์ได้ (พ.ศ. 2478) กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเผยให้เห็นว่าผลึกของไวรัสนี้เกิดอยู่ในพืชที่ติดโรค จึงน่าจะเป็นไปได้ที่จะแยกไวรัสตัวนี้ออกมาศึกษาได้ โดยใช้การเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์ ได้มีการเก็บรวมรวมภาพไวรัสที่ได้จากการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์มาตั้งแต่ก่อนสงคราม ครั้นถึง พ.ศ. 2493 วัตสันก็สามารถสรุปจากภาพรังสีเอกซ์ทั้งหลายได้ว่าไวรัสโมเสกต้นยาสูบมีโครงสร้างเป็นเกลียว แม้จะมีงานที่ถูกมอบหมายให้ดังกล่าวอยู่แล้ว ความท้าทายในความน่าฉงนของดีเอ็เอก็มาล่อและเย้ายวนใจ และกับเพื่อน คือคริกก็ได้เริ่มร่วมกันคิดถึงโครงสร้างของดีเอนเอกันอีกครั้งหนึ่ง เอ็มมา ทอมสัน
เอ็มมา ทอมสัน () เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1959 เป็นนักแสดง นักเขียนบท ดาราตลก ชาวอังกฤษ เธอเคยได้รับ 2 รางวัลออสการ์, 1 รางวัลเอมมี, 1 รางวัลบาฟต้า และ 1 รางวัลลูกโลกทองคำ เธอยังสนับสนุนสภาผู้ลี้ภัยอีกด้วย เอ็มมี รอสซัม
เอ็มมี รอสซัม (Emmy Rossum) เกิดเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ. 2529 (ค.ศ. 1986) เป็นนักแสดง นักร้อง ชาวอเมริกัน ผลงานเด่นคือนางเอกภาพยนตร์เรื่อง วิกฤติวันสิ้นโลก, Poseidon (2006), The Phantom of the Opera และผลงานที่ดัดแปลงมาจากการ์ตูนเรื่อง ดราก้อนบอล ฉบับภาพยนตร์ ที่เธอแสดงเป็น บลูม่า ซินเดอเรลล่า
ซินเดอเรลล่าในวัฒนธรรมยุคใหม่โด่งดังที่สุดด้วยฝีมือการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนของ วอลท์ ดิสนีย์ ในปี ค.ศ. 1950 และได้รับยกย่องว่าเป็นฉบับดัดแปลงจากฉบับของแปร์โรลต์ที่ดีที่สุด[13] ทำให้ภาพของนางฟ้าแม่ทูนหัว รถฟักทอง หนู และรองเท้าแก้ว กลายเป็นสัญลักษณ์ที่รู้จักในหมู่เด็ก ๆ ทั่วโลก ในปี ค.ศ. 2004 ซินเดอเรลล่า ได้รับการโหวตจากเด็ก ๆ กว่า 1,200 คนจากการสำรวจโดย cinema chain UCI เป็นเทพนิยายยอดนิยมอันดับหนึ่งในดวงใจ[2] ผลสำรวจจาก google trend เมื่อปี ค.ศ. 2008 ก็พบว่า ซินเดอเรลล่า เป็นเทพนิยายที่ได้รับความนิยมและกล่าวถึงมากที่สุดในโลกอินเทอร์เน็ต[3] เอ็มมา วอตสัน
วอตสันกล่าวกับเอลเลน ดีเจนเนอเรสก่อนจบการศึกษาว่าเธอต้องเรียนห้าปีแทนสี่ปี เนื่องจากงานแสดงของเธอ เธอ "พักเรียนสองภาคเรียนเต็ม"[107] ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยบราวน์ด้านวรรณคดีอังกฤษ[7] ในปี พ.ศ. 2556 เธอได้รับการรับรองให้สอนโยคะและการทำสมาธิ เธอเรียนพิเศษการทำสมาธิเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่อาคารแห่งหนึ่งของชาวแคนาดา โดยเป็นสถานที่ที่ผู้อาศัยไม่ได้รับอนุญาตให้พูด เพื่อ "หาวิธีอยู่บ้านกับตนเอง"[108][109] เธอกล่าวกับนิตยสาร<i data-parsoid='{"dsr":[49731,49748,2,2]}'>แอลออสเตรเลีย</i>ว่า อนาคตที่ไม่แน่นอนหมายถึงการค้นหา "หนทางที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยและรู้สึกเหมือนตนอยู่บ้าน เพราะฉันไม่อาจเชื่อใจสถานที่จริง ๆ ได้เลย"[110] เอ็มมา วอตสัน
เธอปรากฏในมิวสิกวิดีโอของวงวันไนต์โอนลี หลังพบกับนักร้องนำ จอร์จ เครก ในงานรณรงค์โฆษณาวินเทอร์/ซัมเมอร์เบอร์เบรี 2010 วิดีโอเพลง "เซย์ยูโดนต์วอนต์อิต" ออกอากาศทางช่องแชนเนิล 4 ในวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2553 และออกเผยแพร่วันที่ 16 สิงหาคม[71] เอ็มมี รอสซัม
เอมมี ได้เล่นหนังจอใหญ่เป็นครั้งแรกในปี 2543 เรื่อง Songcatcher โดยเปิดตัวที่ เทศกาลหนังซันแดนซ์ และเธอก็ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง Independent Spirit Award สาขาดาวรุ่งยอดเยี่ยม โดยในต่อมา เธอก็ได้แสดงในหนังดรามาชิงรางวัลของ คลินต์ อีสต์วูด เรื่อง Mystic River ในปี 2546 โดยเล่นเป็นลูกสาวที่ถูกฆาตกรรมของ ฌอน เพนน์ จนมาโด่งดังจากเรื่อง The Day After Tomorrow ที่เล่นกับ เดนนิส เควด และ เจค จิลเลนฮอลเมื่อปี 2547 แต่ก็ยังไม่เท่ากับบท คริสทีน ที่เธอได้แสดงทั้งความสามารถในการร้องเพลงกับการแสดงไปพร้อมๆ กัน ในเรื่อง The Phantom of the Opera ในปีเดียวกัน แจ๊กเกอลีน วิลสัน
หนังสือของเธอมีหลายเล่มประสบความสำเร็จเกินคาด เช่น แสบกำลังสอง โลกสีรุ้งของแมนดี้ ล็อตตี้ รายงานนี้ฝีมือหนุเอง หรือถึงแม่เพี้ยน หนูก็รัก แม้จะไม่ได้รับการตอบรับอย่างอุ่นหนาฝาคั่งในวันแรกที่หนังสือวางจำหน่าย แต่หนังสือของเธอก็ขายได้เรื่อย ๆ เด็ก ๆ ต่างชื่นในปี 2008 วิลสันได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช DBE สำหรับคุณประโยขน์สาธารณะทางวรรณกรรม เจมส์ วัตต์
วิทยาลัยเจมส์วัตต์ (James Watt College) ในกรีนนอค ซึ่งก่อตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแก่เขาและเป็นสัญลักษณ์สถานที่เกิดของเขา โดยมีอนุสาวรีย์รูปประติมากรรมของเขาที่หน้าอาคาร วิทยาลัยวัตต์ได้ขยายบริเวณจากเดิม ทั้งลานมหาวิทยาลัย ในกิลวินนิง Kilwinning (นอรธ เอียร์ไชร์), ถนนฟินนาร์ทกับทำนบกั้นน้ำ ในกรีนนอค, และลานกีฬา ในลาร์กส์ (Largs) มหาวิทยาลัยแฮเรียต-วัตต์ (Heriot-Watt University) ใกล้เอดินเบอระ เดิมใช้ชื่อ สถาบันวัตต์และโรงเรียนศิลปะ แล้วรวมเข้ากับ โรงเรียนจอร์จ แฮเรียท ในโรงพยาบาลจอร์จ เฮอร์เรียต โรงพยาบาลเด็กกำพร้ายากไร้ (George Heriot's Hospital for needy orphans) และเปลี่ยนชื่อเป็นวิทยาลัยแฮเรียท-วัตต์ ต่อมาพัฒนาเป็นมหาวิทยาลัย มีอาคารวิทยาลัยและมหาวิทยาลัยอีก 12 แห่ง (ที่ตั้งของภาควิชาทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี) ได้ถูกตั้งชื่อตามชื่อของเขา มีบรรดารูปประติมากรรมของเขาทั้งใน จตุรัสจอร์จ (George Square), กลาสโกว์ (Glasgow) และ ถนนพริ้นเซส สตรีท (Princes Street) เอดินเบอระ (Edinburgh) ภาพวาดขนาดใหญ่ชื่อ เจมส์ วัตต์ พินิจเครื่องจักรไอน้ำ (James Watt contemplating the steam engine) โดย เจมส์ เอคฟอร์ด ลาวเดอร์ (James Eckford Lauder) ปัจจุบันเป็นของ หอศิลป์แห่งชาติสกอตแลนด์ (National Gallery of Scotland) วัตต์<b data-parsoid='{"dsr":[21419,21439,3,3]}'>ได้อันดับที่ 1 เสมอกับ โทมัส เอดิสัน จากรายชื่อ 229 บุคคลสำคัญในประวัติศาสตร์เทคโนโลยี ในหนังสือ ความสำเร็จของมนุษย์ (human accomplishments) โดย ชาร์ลส เมอร์เรย์ (Charles Murray) และได้อันดับที่ 22 จากรายชื่อในหนังสือ 100 รายชื่อบุคคลผู้มีอิทธิพลทางความคิดที่สุดในประวัติศาสตร์ โดย ไมเคิล ฮ. ฮาร์ท (Michael H. Hart's The 100, list of the most influential figures in history) เอ็มมา วอตสัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 วอตสันประกาศว่าพักงานแสดงเป็นเวลาหนึ่งปี เธอวางแผนใช้เวลากับ "การพัฒนาส่วนบุคคล" และงานเกี่ยวกับสิทธิสตรี[92] ลา วอลลี
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า ""Ebben? Ne andrò lontana"" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "ฟิลาเดลเฟีย" (1993) ของโจนาทาน เด็มม์ ภาพยนตร์อีโรติก "Delta of Venus" (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน เอ็มมา วอตสัน
จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 วอตสันมีกำหนดได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์<i data-parsoid='{"dsr":[34656,34676,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอร์ เดวิด เฮย์แมน ในภาพยนตร์เรื่อง ควีนออฟเดอะเทียร์ลิง สร้างจากหนังสือไตรภาพที่ยังไม่วางจำหน่าย เธอจะรับบทนำเป็นฮีโรผู้หญิง เคลซี กลินน์ รวมถึงเป็นผู้ควบคุมงานสร้างด้วย[81] วอร์เนอร์บราเธอส์เป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์[82] เจนนิเฟอร์ ลี
ในเดือนมีนาคม ปี 2011 Johnston โทรศัพท์ตามลีขอให้เธอไปร่วมงานกับเขาที่ดิสนีย์แอนิเมชันที่เบอร์แบงก์ ช่วยงานเขียน "Wreck-It Ralph" ที่คาดว่าจะเป็นงานเขียนชั่วคราวแปดสัปดาห์ ท้ายที่สุดก็กลายเป็นความผูกพันธ์ที่ยาวนานอย่างมาก  แรกสุดเขาขอให้เธอเขียนเรื่อง "Ralph "จนเสร็จเท่านั้น  แต่แล้วเธอก็กลายเป็นเกี่ยวพันกับเรื่อง "Frozen "ซึ่งเธอเริ่มต้นเขียนบท จากนั้นก็ทำหน้าที่ร่วมกำกับภาพยนตร์กับ คริส บัก  เมื่อลีถูกนำเข้าคณะกรรมการบริหารของดิสนีย์ เธอก็ช่วยแปลงเรื่องจากแนวแอคชัน-ผจญภัย ให้มีเสียงเพลงและคอมเมดี้มากขึ้น  เธอทำงานอย่างใกล้ชิดกับผู้แต่งเพลง (โรเบิร์ต โลเปซ และ คริสเท่น แอนเดอร์สัน-โลเปซ) ในการเขียนสคริปต์ " Frozen" ให้โอกาสลีฉลองความเป็นผู้หญิง "ป่าและมหัศจรรย์" อย่างวัยเด็กของเธอเองและลูกสาว (Agatha)  ภาพยนตร์แอนิเมชันนี้ทำรายได้สูงสุดในประเทศในกลุ่มผู้กำกับหญิง และมีที่ทำได้สูงกว่าคือ "Wonder Woman" ของวอร์เนอร์บราเธอส์ เอ็มมา วอตสัน
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีรายงานว่าวอตสันกำลังพิจารณาแสดงในภาพยนตร์เรื่อง วัยป่วนหัวใจปึ้ก[74] ภาพยนตร์เริ่มถ่ายทำในฤดูร้อนปี พ.ศ. 2554 และออกฉายเดือนกันยายน พ.ศ. 2555[75] เชอร์ล็อก โฮมส์
โฮมส์และหมอวอตสันได้ร่วมสืบคดีด้วยกันเป็นเพื่อนคู่หู รวมคดีที่โฮมส์สะสางทั้งสิ้นมากกว่าหนึ่งพันคดี[4] บางปีโฮมส์มีคดีมากมายจนทำไม่ทัน บางปีก็ว่างจนโฮมส์ต้องหันไปพึ่งโคเคน ช่วงปีที่โฮมส์มีงานยุ่งที่สุดคือ ปี ค.ศ. 1894-1901 โฮมส์มีโอกาสได้ถวายการรับใช้สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร เมื่อปี ค.ศ. 1895 เหตุการณ์นี้ปรากฏในตอน แผนผังเรือดำน้ำ (The Bruce-Partington Plan) ต่อมาในปี ค.ศ. 1902 โฮมส์มีโอกาสได้รับยศอัศวินแต่เขาปฏิเสธ[4] ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ
โฟรเซนเปิดรอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์เอลแคปิตันเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2556[2] และออกฉายเป็นการทั่วไปในวันที่ 27 พฤศจิกายน โดยได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวกอย่างล้นหลามทั้งจากนักวิจารณ์และผู้ชม นักวิจารณ์บางคนเห็นว่าโฟรเซนเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันและภาพยนตร์เพลงที่ดีที่สุดตั้งแต่ยุคฟื้นฟูของดิสนีย์[3][4] ภาพยนตร์ยังทำรายได้อย่างล้นหลาม ได้รับรายได้กว่า $1.2 พันล้านทั่วโลก โดยเป็นรายได้จากสหรัฐอเมริกาและแคนาดา $400 ล้าน และอีก $247 ล้านในญี่ปุ่น ได้รับการขนานนามว่าเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล, ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลลำดับห้า, ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี 2556 และภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลลำดับสามในญี่ปุ่น โฟรเซนได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เพลงเล็ทอิทโก)[5], รางวัลลูกโลกทองคำสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม[6] รางวัลบาฟต้าสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม[7]รางวัลแอนนีห้ารางวัล (รวมทั้งภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม) และรางวัลนักวิจารณ์คัดสรรในสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เพลงเล็ทอิทโก)[8] ฟิลลิดา ลอยด์
ในปี 1999 ลอยด์มีโอกาสได้กำกับละครเพลง ABBA ละครเวที "Mamma Mia!" ซึ่งกลายเป็นที่นิยมอย่างสูง ไม่ใช่เฉพาะที่เวสต์เอนด์ของลอนดอนและบรอดเวย์เท่านั้น แต่ฮิตกันทั่วโลก เธอกำกับเรื่องเดียวกันนี้ ดัดเปลงเป็นภาพยนตร์ปี 2008 เรื่องนี้ทำให้เธอมีเชื่อเสียงครั้งสำคัญ ในปลายปี 2008 ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ได้รับการรับรองว่าเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศสูงที่สุดในสหราชอาณาจักรอย่างไม่เคยมีมาก่อน นอกจากนี้ยอดขายภาพยนตร์ในสหราชอาณาจักรก็สูงที่สุดในประเภท DVD ด้วย  ในปี 2009 ลอยด์ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล ผู้กำกับละครยอดเยี่ยม รางวัลโทนี จากการผลิตบทละคร "Mary Stuart"  เอ็มมา วอตสัน
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 วอตสันยืนยันบทไอลาในภาพยนตร์เรื่อง โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก ของแดร์เรน อาโรนอฟสกี ถ่ายทำในเดือนถัดมาและออกฉายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557[6] ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 มีรายงานว่าวอตสันกำลังเจรจาแสดงเป็นตัวละครซินเดอเรลล่า ในภาพยนตร์ดิสนีย์ฉบับคนแสดง เค็นเน็ท แบรเนอ กำกับภาพยนตร์ ขณะเคต แบลนเชตต์ รับบทเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย วอตสันได้รับข้อเสนอให้เสนอบทดังกล่าว แต่เธอปฏิเสธ[78] เอ็มมา วอตสัน
แม้ว่าภาพยนตร์เรื่อง<i data-parsoid='{"dsr":[20493,20510,2,2]}'>ภาคีนกฟีนิกซ์</i>ประสบความสำเร็จ อนาคตของแฟรนไชส์แฮร์รี่ พอตเตอร์กลายเป็นความไม่แน่นอน เมื่อนักแสดงทั้งสามคนลังเลที่จะต่อสัญญาการแสดงบทบาทของพวกเขาต่อไปในภาพยนตร์สองตอนสุดท้าย[47] ในที่สุดแรดคลิฟฟ์ยินยอมรับแสดงภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายในวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2550[47] แต่วอตสันยังคงลังเลใจต่อไป[48] เธออธิบายว่าเป็นการตัดสินใจครั้งสำคัญ เนื่องจากเป็นการผูกมัดเธอกับบทบาทนี้ไปอีกสี่ปี แต่ในที่สุดเธอยอมรับว่าเธอ "ไม่อยากทิ้ง[บทเฮอร์ไมโอนี่]ไป"[49] และรับแสดงบทดังกล่าวในวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2550[50] กัปตันมาร์เวล (ดีซีคอมิกส์)
นอกจากนี้ตั้งแต่ปี 1972 ตัวละครนี้นำมาทำเป็นละครทางโทรทัศน์ 2 เรื่องในเวลาเดียวกัน เป็นแอนิเมชั่นและเป็นฉบับคนแสดง อย่างละ 1 เรื่องโดยฟิล์มเมชั่น และต่อมาวอร์เนอร์บราเธอร์สได้นำตัวละครนี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อชาแซม!ที่จะออกฉายในปี 2019 เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลภาพยนตร์ดีซี กัปตันมาร์เวลถูกจัดอันดับให้เป็นตัวละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่ 55 ของตัวละครทั้งหมด จัดอันดับโดยนิตยสารวิซาร์ด แม็กกาซีน" magazine. IGN ยังจัดอันดับกัปตันมาร์เวลเป็นซูเปอร์ฮีโรในหนังสือการ์ตูนอันดับที่ 50 ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทั้งหมด อูโก้ เน็ตเวิร์กได้จัดให้เขาเป็นซูเปอร์ฮีโร่แห่งความสนุกสนาน เขากล่าวว่า" ในที่สุดเขา ชาแซมได้เทียบเท่าซูเปอร์แมนในเรื่องของความบ้า,ความฉลาดและสนุกสนาน"" สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
งานสะสมที่ใหญ่ที่สุดของงานเขียนของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันเป็นของพิพิธภัณฑ์แวดส์เวิร์ธ เอเธเนียม ที่ ฮาร์ทฟอร์ด, คอนเนตทิคัต และงานที่สำคัญที่สุดของพิพิธภัณฑ์คืองานเขียนภาพภูมิทัศน์ 13 ภาพโดยทอมัส โคล, 11 ภาพโดยเฟรเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช ทั้งสองคนเป็นเพื่อนของแดเนียล แวดส์เวิร์ธผู้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ งานสะสมอื่นที่สำคัญของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันก็จะมีที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน และ ที่สมาคมประวัติศาสตร์แห่งนครนิวยอร์ก, the พิพิธภัณฑ์บรุคลิน, ศูนย์ศิลปะฟรานซ์ เลห์มัน เลิบของวิทยาลัยวาสซาร์ที่เพอคิพซี, นิวยอร์ก, ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งรัฐแห่งโอลานา (บ้านของเฟรเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช) ใกล้ฮัดสัน, นิวยอร์ก, หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี., สถาบันศิลปะดีทรอยต์ใน รัฐมิชิแกน, สถาบันประวัติศาสตร์และศิลปะอัลบานี, นิวยอร์ก, พิพิธภัณฑ์กิลครีสในทัสซา, โอคลาโฮมา, พิพิธภัณฑ์นิวอาร์ค ในนิวเจอร์ซีย์ และ พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันเวสเตอร์เวลท์ที่ทัสคาลูซา, แอละแบมา
Howat, John K. "American Paradise, The World of the Hudson River School". The Metropolitan Museum of Art, Harry N. Abrams, Inc., New York, 1987. ทาทา ยัง
นอกจากนี้ทาทายังได้รับการเลือกเป็น 1 ใน 50 สตรีที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกจากนิตยสารในมาเลเซีย และได้รับเชิญเป็นกรรมการตัดสินการประกวดมิสสิงคโปร์ประจำปี 2004 เธอขยายตลาดเพลงของเธอสู่ประเทศอินเดียด้วยการออกซิงเกิล "ดูมดูม" เพลงประกอบภาพยนตร์เรื่อง ดูม (English: Dhoom) ภาพยนตร์อินเดีย คนอินเดียจึงเรียกขานเธอว่า "ดูมเกิร์ล" และมีการจัดคอนเสิรร์ตทัวร์ ดูม จัดขึ้นในหลายประเทศแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และในปี พ.ศ. 2549 ทาทาได้ขับร้องเพลง "ไอติงค์ออฟยู" (English: I Think of You) ร่วมกับ "เอช" นักร้องชาวเกาหลี และเพลง "ไอบีลีฟ" ได้รับการขับร้องใหม่จากวงเบบี้วอกซ์รีฟในปี พ.ศ. 2551[20] ดรูว์ แบร์รีมอร์
ในปี 1995 เธอกับเพื่อนที่ชื่อ แนนซี จูโวเนน ก่อตั้งบริษัทโปรดักชันที่ชื่อ ฟลาวเวอร์ฟิล์มส ที่มีผลงานสร้างเรื่องแรกคือ "Never Been Kissed" ที่เธอร่วมแสดงด้วยในปี 1999 และมีผลงานการสร้างภายใต้ชื่อเธออย่างเรื่อง "Charlie's Angels", "50 First Dates", และ "Music and Lyrics" เช่นเดียวกับหนังคัลต์ที่ชื่อ "Donnie Darko" โครงการล่าสุดของเธอเช่น "He's Just Not That into You", "Beverly Hills Chihuahua", และ "Everybody's Fine" เธอยังมีชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม และยังได้ขึ้นปากนิตยสารพีเพิลปี 2007 ฉบับ 100 สิ่งสวยงามที่สุด เอ็มมา วอตสัน
หมวดหมู่:บุคคลจากออกซฟอร์ด หมวดหมู่:บุคคลจากปารีส หมวดหมู่:นักแสดงอังกฤษ หมวดหมู่:นักแสดงเด็กชาวอังกฤษ หมวดหมู่:นักแสดงดิสนีย์ หมวดหมู่:นักแสดงในแฮร์รี่ พอตเตอร์ หมวดหมู่:นางแบบอังกฤษ หมวดหมู่:นักแสดงภาพยนตร์หญิงชาวอังกฤษ แคท สตีเวนส์
แคท สตีเวนส์มีชื่อเสียงในช่วงต้นทศวรรษ 1970 โดยอัลบั้ม "Tea for the Tillerman" (1970) และ "Teaser and the Firecat" (1971) ของเขาได้การรับรองแผ่นเสียงทองคำขาวจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา และอัลบั้ม "Catch Bull at Four" (1972) ขึ้นถึงอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ดติดต่อกันสามสัปดาห์ ผลงานของเขาได้รับการบันทึกเป็นหนึ่งใน 500 อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาล โดยนิตยสารโรลลิงสโตน ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่น "Morning Has Broken", "Moonshadow", "The First Cut Is the Deepest" และ "Peace Train" ดับเครื่องชน คนดีแตก
"คนดีแตก" กลายเป็นหนึ่งในละครชุดโทรทัศน์ที่ดีที่สุดตลอดกาล ตอนสุดท้ายของละครกลายเป็นรายการเคเบิลทีวีที่มีผู้ชมมากที่สุดในวงการโทรทัศน์อเมริกัน ละครได้รับรางวัลมากมาย อาทิเช่น ไพรม์ไทม์เอมมีอวอร์ดส 10 สาขา, แซทเทิลไลต์อวอร์ดส 8 สาขา, รางวัลลูกโลกทองคำ 2 สาขา และพีเพิลส์ชอยส์อวอร์ดส 1 สาขา ในปี ค.ศ. 2014 "คนดีแตก" ได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นรายการโทรทัศน์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุดตลอดกาล วิกตอร์ อูโก
ผลงานนิยายชิ้นสำคัญชิ้นแรกของอูโกเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1929 สะท้อนถึงแนวคิดสำนึกรับผิดชอบต่อสังคมที่แทรกอยู่ในงานช่วงหลัง ๆ ของเขาแทบทั้งหมด Le Dernier jour d'un condamné ("วันสุดท้ายของนักโทษประหาร") เป็นงานที่ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนยุคต่อมาหลายคน เช่น อาลแบร์ กามูว์, ชาลส์ ดิกคินส์ และฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี งานเขียนเรื่อง Claude Gueux ในปี ค.ศ. 1834 เป็นเรื่องสั้นเชิงพรรณนาเกี่ยวกับชีวิตจริงของฆาตกรคนหนึ่งที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาอูโกยอมรับว่าเป็นงานนำร่องไปสู่ผลงานอันยิ่งใหญ่ของเขาเกี่ยวกับความอยุติธรรมในสังคม เรื่อง Les Misérables ("เหยื่ออธรรม") แต่งานเขียนนวนิยายขนาดยาวเรื่องแรกของอูโกที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงคือ Notre-Dame de Paris ("คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม") ที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1831 และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วยุโรปในเวลาอันรวดเร็ว[4] ผลกระทบหนึ่งจากนวนิยายเรื่องนี้คือมหาชนหลั่งไหลกันไปเยือนมหาวิหารโนเตรอดามหลังจากอ่านนวนิยาย ทำให้นครปารีสต้องละอายที่ทอดทิ้งมหาวิหารมิได้ฟื้นฟูบูรณะมาเป็นเวลานาน หนังสือเล่มนี้ยังส่งผลให้มีการปรับปรุงอาคารใหม่ให้เป็นแบบยุคก่อนเรเนสซองส์ และต่อมาก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี จอห์น เอช. วอตสัน
นายแพทย์จอห์น เอช. วอตสัน () หรือที่รู้จักทั่วไปในชื่อ หมอวอตสัน เป็นตัวละครสำคัญตัวหนึ่งในเรื่อง "เชอร์ล็อก โฮมส์" งานประพันธ์แนวนวนิยายสืบสวนของเซอร์อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์ หมอวอตสันเป็นเพื่อนสนิทของเชอร์ล็อก โฮมส์ และเป็นผู้บันทึกประวัติของโฮมส์ รวมถึงบันทึกคดีที่น่าสนใจต่าง ๆ ของโฮมส์ลงพิมพ์เผยแพร่ในหนังสือพิมพ์ ดุชโช
งานของดุชโชก็ได้แก่ “พระแม่มารีรูเชลไล” (Madonna Rucellai) ที่เขียนเมื่อค.ศ. 1285 สำหรับวัดซานตามาเรียโนเวลลา (Santa Maria Novella) ซึ่งปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ ที่ฟลอเรนซ์ และ บานพับภาพ “จิตรกรรมมาเอสตา” ซึ่งเป็นงานชิ้นเอกอยู่ที่มหาวิหารเซียนนา บานกลางเป็นพระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์และเทวดาและนักบุญ เจมส์ แคเมรอน
หลังจาก "ไททานิก" แคเมรอนเริ่มโครงการที่ต้องใช้เวลาเกือบ 10 ปีในการสร้าง นั้นก็คือภาพยนตร์แนวมหากาพย์วิทยาศาสตร์ "อวตาร" (2009) โดยถือเป็นหลักสำคัญของเทคโนโลยีสามมิติและเขาได้รับการเสนอชื่อรางวัลออสการ์สามสาขาเดิม ถึงแม้ว่า "อวตาร" จะเป็นภาพยนตร์เดียวของเขาที่ถ่ายทำในระบบสามมิติ แต่ก็ทำให้แคเมรอนเป็นผู้สร้างภาพยนตร์สามมิติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในแง่ของรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศ ในช่วงเวลาระหว่างการสร้าง "ไททานิก" และ "อวตาร" แคเมรอนใช้เวลาหลายปี สร้างภาพยนตร์สารคดีมากมาย (โดยเฉพาะสารคดีใต้น้ำ) และร่วมพัฒนา ระบบกล้องฟิวชัน ดิจิตอลสามมิติ นักเขียนชีวประวัติกล่าวว่า แคเมรอนเป็นกึ่งนักวิทยาศาสตร์และกึ่งศิลปิน แคเมรอนยังให้การสนับสนุนเทคโนโลยี การถ่ายทำใต้น้ำ และ การควบคุมยานพาหนะจากระยะไกล เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2012 แคเมรอนดำน้ำลงไปถึงจุดที่ลึกที่สุดของ ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา ด้วยเรือดำน้ำ "ดีพซีชาลเลนเจอร์" เขาเป็นคนแรกที่ทำได้ในการดำลงไปคนเดียวและเป็นคนที่สามจากการดำทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้น เมื่อปี ค.ศ. 2010 นิตยสาร "ไทม์" ใส่ชื่อแคเมรอนใน 100 คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก คัทลียา แมคอินทอช
หลังจากเป็นที่รู้จักในวงกว้างในฐานะนางแบบโฆษณาคนดังนอกเหนือจากการเป็นน้องสาวแสนสวยของคุณ วิลลี่ แมคอินทอช คุณแหม่มได้รับการติดต่อจากบริษัทละครมากมายให้เริ่มงานด้านการแสดงโดยมีข่าวลือมากมายในช่วงยุค 80-90 ที่ผ่านมาว่าเธอจะเริ่มต้นงานการแสดงด้วยละครเรื่อง ฟ้าจรดทราย ทางสถานีโทรทัศน์ ช่อง 7 ก่อนข่าวนี้จะซาลงไปเมื่อผลงานละครเรื่องแรกในฐานะนางเอกของเธอนั้นคือละครสุดฮิตในยุค 90เรื่อง เพื่อเธอ ของบริษัท เอ็กแซ็กท์ ทางสถานีโทรทัศน์ ช่อง 5 และจากความสำเร็จอย่างสูงของละครโทรทัศน์เรื่องนี้ส่งให้เธอมีผลงานการแสดงตามมาอีกมากมายต่อเนื่องมาจนถึงในทุกวันนี้ ปีเตอร์ แพน
ในเวลาต่อมา ปีเตอร์ แพน ถูกดัดแปลงและสร้างเหตุการณ์ต่อเนื่องทั้งก่อนและหลังเรื่องเล่าเดิมไปอีกมากมาย ผลงานดัดแปลงวรรณกรรมเรื่องนี้ที่มีชื่อเสียงมากที่สุด คือการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนของ วอลท์ ดิสนีย์ เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ในปี ค.ศ. 1953 นอกจากนี้มีการแสดงละครเพลงบรอดเวย์ เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ภาพยนตร์เรื่อง "ฮุค" ในปี ค.ศ. 1991 ภาพยนตร์เรื่อง "ปีเตอร์ แพน" ในปี ค.ศ. 2003 และนวนิยายภาคต่อ เรื่อง "Peter Pan in Scarlet" ในปี ค.ศ. 2006 นอกจากนี้ ปีเตอร์ แพน ยังปรากฏในผลงานอื่นๆ อีกมากมาย เจมส์ คลาเวลล์
ผลงานที่มีชื่อเสียงของเจมส์ คลาเวลล์ คือนวนิยายชุด เอเชียนซากา จำนวน 6 เรื่อง ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1962 - 1993 เกี่ยวกับชาวยุโรป ที่เดินทางเข้ามาในประเทศต่างๆ แถบเอเซีย กล่าวถึงผลกระทบที่เกิดขึ้น จากพบกันเป็นครั้งแรกของอารยธรรมตะวันตก และอารยธรรมตะวันออก ในสถานการณ์ต่างๆกัน นอกจากนั้นคลาเวลล์ ยังมีส่วนร่วมในฐานะผู้เขียนบท และผู้กำกับในภาพยนตร์เรื่อง "The Great Escape" (ไทย: แหกค่ายมฤตยู) และ "To Sir, with Love" (ไทย: แด่คุณครู ด้วยดวงใจ) มายฮาร์ตวิลโกออน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ขึ้นทำเนียบชาร์ตยูไนเต็ดเวิลด์เป็นเพลงลำดับที่ 14 ที่ประสบความสำเร็จในประวัติ และยังเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จอันดับ 2 ที่ขับร้องโดยนักร้องหญิงภายหลังเพลงของวิทนีย์ ฮูสตัน ในเพลง "ไอวิลออลเวย์สเลิฟยู" (English: I Will Always Love You) จิลเลียน แอนเดอร์สัน
เริ่มอาชีพการแสดงจากละครเวที แอนเดอร์สันประสบความสำเร็จในระดับนานาชาติจากบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ดานา สกัลลี () ในซีรีส์โทรทัศน์อเมริกันเรื่อง "The X-Files" (ชื่อภาษาไทย: แฟ้มลับคดีพิศวง)ในการออกฉาย 10 ฤดูกาล ตั้งแต่ปีค.ศ.1993 ร่วมกับเดวิด ดูคอฟนีย์ (David Duchovny) ผู้รับบทเจ้าหน้าที่พิเศษ ฟ็อกซ์ มัลเดอร์ () จิลเลียน แอนเดอร์สันได้รับรางวัลเอมมี รางวัลลูกโลกทองคำ รางวัลแซกอวอร์ด ผลงานด้านภาพยนตร์ของเธออย่างเช่นเรื่อง "The House of Mirth" (2000), "The Mighty Celt" (2005), "The Last King of Scotland" (2006), และภาพยนตร์ดิเอ็กซ์-ไฟล์ 2 เรื่องคือ "The X-Files" (1998) และ "" (2008) เธอยังเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบาฟต้า, รางวัลเอมมีและรางวัลลูกโลกทองคำจากบท เลดี้ เดดล็อกในรายการโทรทัศน์ดัดแปลงช่องบีบีซีเรื่อง "Bleak House" (2005) อีเลน เพจ
หลังจากมีบทบาทการแสดงมีหลายครั้งในทศวรรษถัดมา เพจได้รับเลือกให้แสดงในบท "อีวา เปรอน" ใน Evita ในปี 1978 ซึ่งทำให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น จากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัล Laurence Olivier Award สำหรับการแสดงประเภทมิวสิกคัลแห่งปี เธอได้รับบท Grizabella ใน "Cats" และยังมีเพลงท็อปเท็น "Memory" จากโชว์เรื่องนี้ ต่อมาในปี 1985 เธอได้ออกซิงเกิล "I Know Him So Well" ร่วมร้องกับบาร์บารา ดิกสัน สำหรับเพลงประกอบเรื่อง "Chess" ซึ่งยังสร้างสถิติมีเพลงที่มียอดขายมากที่สุดสำหรับนักร้องคู่หญิง ซึ่งกล่าวโดยหนังสือกินเนสบุ๊ก จากนั้นแสดงใน "Anything Goes" ซึ่งเธอก็อยู่ในฐานะผู้ร่วมสร้าง เพจได้ปรากฏตัวครั้งแรกในละครบอร์ดเวย์ในเรื่อง "Sunset Boulevard" ในปี 1996 รับบทนำเป็นนอร์มา เดสมอนด์ ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี เธอปรากฏตัวในละครเพลง "The King and I" ในช่วงปี 2000 ถึง 2001 และหลังจากนั้นอีก 6 ปีถัดมา เธอกลับมาเล่นละครเวทีที่เวสเอนด์ ในเรื่อง "The Drowsy Chaperone" นอกจากนี้เธอยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกด้วย เอ็มมา วอตสัน
ในปี พ.ศ. 2547 ภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับนักโทษแห่งอัซคาบันออกฉาย วอตสันรู้สึกพอใจในบทบาทเฮอร์ไมโอนี่ซึ่งเธอแสดงออกอย่างเต็มที่มากขึ้น โดยเธอเรียกตัวละครของเธอว่า "มีเสน่ห์" และเป็น "บทอัศจรรย์"[31] แม้ว่านักวิจารณ์ตำหนิการแสดงของแรดคลิฟฟ์ มองว่าเขา "เล่นแข็ง" แต่พวกเขายกย่องวอตสัน หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ชมเชยการแสดงของวอตสันว่า "โชคดีที่คุณแรดคลิฟฟ์ที่ไร้อารมณ์ถูกชดเชยด้วยความอดทนของคุณวอตสัน แฮร์รีได้อวดทักษะพ่อมดที่หลากหลายขึ้น แต่เฮอร์ไมโอนี่ได้รับเสียงปรบมือดังที่สุดจากหมัดปราศจากเวทมนตร์ต่อยเข้าที่จมูกของเดรโก มัลฟอย"[32] แม้ว่าเรื่องนักโทษแห่งอัซคาบันจะเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้น้อยที่สุดในภาพยนตร์ชุด แต่การแสดงของวอตสันจะชนะรางวัลออตโตสองรางวัล และรางวัลการแสดงเด็กแห่งปีจากนิตยสารโททัลฟิล์ม[33][34] เอมี ไวน์เฮาส์
อัลบั้ม Frank ติดอันดับต้นๆของ ยูเค อัลบั้มส์ ชาร์ท ในปี ค.ศ. 2004 เมื่ออัลบั้มนี้ได้ถูกเสนอชื่อขึ้นชิงบริทอวอร์ดส ในสาขา British Female Solo Artist และ British Urban Act นอกจากนี้ยังได้รับรางวัลแผ่นเสียงทองคำขาวอีกด้วย[20] ในปีเดียวกันนั้นเอง เธอได้รับ ไอวอร์ โนเวลโล อวอร์ด สาขาเพลงร่วมสมัยยอดเยี่ยม จากซิงเกิลเปิดตัว "Stronger Than Me" คู่กับโปรดิวเซอร์ของเธอ ซะลาม เรมิ[21] ยิ่งไปกว่านั้น อัลบั้ม Frank ยังถูกเสนอชื่อขึ้นชิง เมอร์คิวรี มิวสิก ไพรซ์ อีกด้วย เอมีได้ไปร้องเพลงในเทศกาลเพลงแกลสตันบูรี และ วี เฟสติวอล ด้วย เอ็มมา วอตสัน
วอตสันพากย์เสียงให้บทเจ้าหญิงพีในภาพยนตร์แอนิเมชันเรื่อง เดเปอโร...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก ภาพยนตร์ตลกสำหรับเด็กนำแสดงโดยแมททิว บรอเดริก และนักแสดงร่วมเรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์ ร็อบบี โคลเทรน (รูเบอัส แฮกริด) แสดงในเรื่องนี้เช่นกัน[57] การเดเปอโร...รักยิ่งใหญ่จากใจดวงเล็ก</i>ออกฉายในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 และทำรายได้ได้ 87 ล้านดอลลาร์สหรัฐทั่วโลก[58] เอ็มมา วอตสัน
ด้วยภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี ทำให้ทั้งวอตสันและภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ มาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งใหม่ ภาพยนตร์ทำสถิติสำหรับสัปดาห์ออกฉายสัปดาห์แรกของภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นภาพยนตร์ไม่ได้เริ่มฉายในสหรัฐอเมริกาในวันสุดสัปดาห์ของเดือนพฤษภาคม และเป็นภาพยนตร์ที่ฉายสัปดาห์แรกในสุดสัปดาห์ในสหราชอาณาจักร นักวิจารณ์ชื่นชมการเติบโตของวอตสันและการแสดงวัยรุ่นของเธอ หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ชมการแสดงของเธอว่า "เอาจริงเอาจังอย่างน่าประทับใจ"[35] สำหรับวอตสัน เรื่องขบขันในภาพยนตร์ส่วนมากเกิดจากความเครียดในหมู่ตัวละครหลักสามคนขณะที่พวกเขากำลังเติบโต เธอกล่าวว่า "ฉันชอบทุกตอนที่เราทะเลาะกัน ฉันคิดว่ามันเหมือนจริงมากที่พวกเขาทะเลาะกันและที่จะมีปัญหามากมาย"[36] หลังจากภาพยนตร์เรื่องถ้วยอัคนีได้เข้าชิงสามรางวัล วอตสันชนะรางวัลออตโตเหรียญทองแดง[37][38] ต่อมาในปีนั้น วอตสันกลายเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดบนปกนิตยสารทีนโว้ก[39] เมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552[40] ในปี พ.ศ. 2549 วอตสันรับบทเฮอร์ไมโอนี่ในละคร<i data-parsoid='{"dsr":[17690,17712,2,2]}'>เดอะควีนส์แฮนด์แบก ตอนพิเศษของแฮร์รี่ พอตเตอร์เพื่อธีเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร[41] แดน บราวน์
ผลงาน 3 เรื่องแรก "ล่ารหัสมรณะ", "เทวากับซาตาน" และ "แผนลวงสะท้านโลก" ขายได้น้อยกว่าหมื่นเล่มในการพิมพ์ครั้งแรก จนออก "รหัสลับดาวินชี" ("The Da Vinci Code") ในปี พ.ศ. 2546 หนังสือนี้กลายเป็นหนังสือติดอันดับหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย และเป็นหนังสือขายดีตลอดกาลเล่มหนึ่ง ด้วยยอดขาย 60.5 ล้านเล่มทั่วโลกในปีนี้ และมีการสร้างเป็นภาพยนตร์ ซึ่งส่งผลให้ผลงาน 3 เรื่องแรกของบราวน์กลับมามียอดจำหน่ายสูงอีกครั้ง และผลงานเรื่อง "เทวากับซาตาน" ก็ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ตามมา ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 ต่อมา บราวน์ได้ออกผลงานเรื่องใหม่ชื่อ "สาส์นลับที่สาบสูญ" ("The Lost Symbol") วางจำหน่ายในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน เอมี่ กลิ่นประทุม
เอมี่เริ่มเข้าสู่วงการบันเทิงตั้งแต่เรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น เริ่มจากการไปดูคอนเสิร์ต ของ บริษัท อาร์เอส โปรโมชั่น แล้วมีโมเดลลิ่งมาขอถ่ายรูป หลังจากนั้นก็มีผลงานถ่ายมิวสิกวิดีโอของ RS หลายตัว ก่อนจะโดนคำชักชวนของจิตรลดา ดิษยนันทน์ บิ๊กบอสแห่งค่ายกันตนา และมีผลงาน ละครเรื่องแรกคือ เจ้าสาวของอานนท์ ต่อด้วยละครเรื่อง เลือกแล้ว..คือเธอ, มิติใหม่หัวใจเดิม, เงาปริศนา, ทายาทอสูร, ดาวหลงฟ้า ภูผาสีเงิน, ทับเทวา, ทายาทนิรนาม, แดนซ์ไม่เซ่อเลยเจอรัก , ดอกเบี้ยเคลียร์รัก , ลูกไม้หลากสี , เพื่อนรัก เพื่อนร้าย ,กระดานสีรุ้ง, ฟ้าหินดินทราย, และผลงานอื่นๆอีกมากมายจนถึงปัจจุบัน ทอมมี่ ลี โจนส์
เขามีผลงานทั้งในโทรทัศน์และภาพยนตร์ โดยผลงานทางโทรทัศน์ที่โดดเด่นที่สุดของเขา เป็นมินิซีรีส์เรื่อง "Lonesome Dove" (1989) ซึ่งทำให้เขาได้การเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี่อีกครั้ง หลังจากที่เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากบทบาทการแสดงของเขาใน "JFK" (1991) ของผู้กำกับ โอลิเวอร์ สโตน แต่ไม่ได้รับรางวัลจนอีกสองปีถัดมาก็ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ จากการรับบทเป็น แซม เจอราร์ด ในเรื่อง"The Fugitive" (1993) อีมาน (นางแบบ)
เธอรับงานแสดงเป็นครั้งคราว ภาพยนตร์เรื่องแรกที่สร้างชื่อเสียงให้เธอคือ "The Human Factor" ซึ่งเป็นภาพยนตร์อังกฤษปี 1979 และภาพยนตร์เรื่อง "Out of Africa" ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ในปี ค.ศ. 1985 และรับบทนีนา จากภาพยนตร์เรื่อง "No Way Out" คู่กับเควิน คอสต์เนอร์ และรับบทเป็นมาร์เทีย จากภาพยนตร์เรื่อง "Star Trek VI: The Undiscovered Country" ในปี ค.ศ. 1991 เอ็มมา วอตสัน
จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 กล่าวกันว่างานแสดงของวอตสันในภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์สร้างรายได้ให้เธอมากกว่า 10 ล้านปอนด์ และเธอตระหนักว่าเธอไม่ต้องทำงานเพื่อเงินอีกต่อไป[4] ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เธออยู่ในอันดับที่ 6 ในรายชื่อ "ดาราหนุ่มสาวที่มีรายได้มากที่สุด" จัดโดยนิตยสารฟอบส์[45] และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เธอได้ชื่อเป็นดาราสาวที่มีรายได้สูงสุดของฮอลลิวูด โดยมีรายได้ประมาณ 19 ล้านปอนด์ใน พ.ศ. 2552[46] แวมไพร์ ทไวไลท์
นิยายของสเตเฟนี เมเยอร์ เรื่อง แรกรัตติกาล ได้รับความสนใจจากเอ็มทีวีฟิล์มสในเครือพาราเมาท์พิกเจอร์ส ตั้งแต่เดือนเมษายน 2004 แต่บทภาพยนตร์และการพัฒนาบทค่อนข้างแตกต่างไปจากต้นฉบับ[1][2] ทำให้เมเยอร์ไม่ตกลงที่จะทำ อย่างเช่นเบลล่าจะมีกล้องส่องในความมืดเป็นอุปกรณ์ และเธอยังเป็นนักวิ่งลมกรดสุดฮ็อตประจำโรงเรียน แต่นิยายเขียนไว้ว่า ความสามารถทางด้านกีฬาของเธอต่ำ เป็นต้น[3] ต่อมาซัมมิตเอนเตอร์เทนเมนต์เข้ามาติดต่อหาเมเยอร์ และเริ่มพัฒนาบทในเดือนเมษายน 2007[4] ทางบริษัทเห็นว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ยังเป็นโอกาสที่พวกเขาจะได้ออกสินค้าที่เกี่ยวข้องกับภาพยนตร์ จากการประสบความสำเร็จของนิยายและในภาคต่อ[5][6] ในฤดูร้อนปีเดียวกัน แคเธอรีน ฮาร์ดวิกได้รับการว่าจ้างให้มากำกับภาพยนตร์และเมลิซซา โรเซนเบิร์กมาเขียนบท[7] ชาร์ลิส โตรน
ผลงานเด่นเรื่องอื่น ๆ ของเธอ ได้แก่ "Young Adult" (2554) ผลงานของผู้กำกับเลือดใหม่อย่างเจสัน ไรต์แมน, "โพรมีธีอุส" (2555) โดยผู้กำกับริดลีย์ สก็อตต์, "Snow white and The Huntsman" (2555) และในปี 2558 กับภาคล่าสุดของแมดแม็กซ์ "Mad Max: Fury Road" โดยผู้กำกับจอร์จ มิลเลอร์ ซึ่งประสบความสำเร็จอย่างมากในแง่รายได้จากบัตร และได้รับเสียงตอบรับอย่างดีเยี่ยมจากทุกสถาบัน โดยได้เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ถึง 10 รางวัล และกวาดไปถึง 6 รางวัลด้วยกัน โดยในเรื่องนี้ชาร์ลิสรับบทนำเป็น Imperator Furiosa วิโอลา เดวิส
เธอมีผลงานแสดงภาพยนตร์ใน "Traffic" (2000), "Antwone Fisher" (2002), และ "Solaris" (2002) จากการแสดงในเรื่อง "Doubt" (2008) ทำให้เธอเป็นที่จดจำได้อย่างกว้างขวางและได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์ในสาขา นักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมในภาพยนตร์ เวอร์จิเนีย วูล์ฟ
งานชิ้นสำคัญ ๆ ของวูล์ฟก็ได้แก่นวนิยาย “"Mrs Dalloway"” (ค.ศ. 1925), “"To the Lighthouse"” (ค.ศ. 1927) และ “""” (ค.ศ. 1928) และบทความขนาดหนังสือ “"A Room of One's Own"” (ค.ศ. 1929) ที่มีประโยคที่เป็นที่รู้จักว่า “ผู้หญิงต้องมีเงินและห้องที่เป็นของตนเองถ้าจะเขียนนวนิยาย” วากิ ยามาโตะ
ใน ค.ศ. 1966 วากิ ยามาโตะ ย้ายเข้ามาอยู่ที่โตเกียว เธอเริ่มเขียนผลงานชิ้นเปิดตัวชื่อว่า นางฟ้าจอมโจร (Dorobou Tenshi)ในนิตยสารการ์ตูน ชื่อ โชโจะ เฟรนด์ (Shoujo Friend) ของสำนักพิมพ์โคดันฉะ และผลงานเรื่องยาวเรื่องถัดจากนั้นคือ มอง แชรี โคโค (Mon Cherie Coco)ได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องยาว 14 ตอน เริ่มฉายในปี ค.ศ. 1972 ผลงานยอดนิยมเรื่องแรกของเธอคือ ไฮคะระซัง งะ โทรุ (Haikarasan ga Tooru 1975-77) ซึ่งได้รับการดัดแปลงเป็นภาพยนตร์การ์ตูนที่ประสบความสำเร็จมาก [1] วากิ ยามาโตะ ยังได้สร้างผลงานที่มีชื่อเสียงออกตามมาอย่างมากมายเช่น อารามิส'78 (Aramis '78)ตำนานรักโยโกฮามา และ ชิโนะสาวซ่าจากเจแปน ( N. Y. Komachi ) ซึ่งทั้ง 2 เรื่องเป็นผลงานอิงประวัติศาตร์สมัยเมจิ ที่นางเอกทั้งสองเรื่อง เป็นสาวหัวก้าวหน้าที่เดินทางไปต่างประเทศ เอ็มมา วอตสัน
วอตสันได้รับการติดต่อให้แสดงบทเอ็มมา ฟอร์เรสต์ ในภาพยนตร์เรื่อง<i data-parsoid='{"dsr":[33582,33605,2,2]}'>ยัวร์วอยซ์อินมายเฮด ในขณะนั้น ผู้กำกับ<i data-parsoid='{"dsr":[33624,33642,2,2]}'>แฮร์รี่ พอตเตอ</i>ร์ เดวิด เยตส์ ก็ได้รับการติดต่อเช่นกัน ในบทสัมภาษณ์เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าวอตสันไม่ได้แสดงในภาพยนตร์ดังกล่าวแล้ว สแตนลีย์ ทุชชีกล่าวว่าบทนั้นจะให้เอมีลี บลันต์แสดงแทน[79] อย่างไรก็ตาม ก่อนเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 มีการยืนยันว่าวอตสันจะได้กลับมารับบทฟอร์เรสต์อีกครั้ง และภาพยนตร์จะเริ่มถ่ายทำเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน โดยผู้กำกับคนใหม่คือ ฟรานเซสกา เกรกอรินี[80] นาตาลี วูด
เธอยังประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 กับบทนำในภาพยนตร์อย่าง "Bob & Carol & Ted & Alice" (1969) หลังจากเรื่องนี้เธอมีผลงานน้อยลง เริ่มใช้ชีวิตกับครอบครัว เธอแต่งงานกับนักแสดง โรเบิร์ต แวกเนอร์ 2 ครั้งและมีลูกสาว 2 คนคือ นาตาชา เกรกสันและคอร์ตนีย์ แวกเนอร์ วูดได้แสดงในละครโทรทัศน์ รวมถึงเรื่องที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง "From Here to Eternity" (1979) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่า (ละครเพลง)
เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่าเป็นละครเพลง ประพันธ์โดย แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ ดัดแปลงจากนิยายฝรั่งเศสเรื่อง "Le Fantôme de l'Opéra" โดย Gaston Leroux เป็นเรื่องเกี่ยวกับนักร้องสาวสวย Christine Daaé ที่ถูก "ปิศาจ" อัจฉริยะทางดนตรีผู้ลึกลับมาหลงไหล อาจถือได้ว่าเป็นละครเพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล และจัดแสดงยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ละครบรอดเวย์ด้วย ดาโกตา แฟนนิง
ดาโกตา แฟนนิง เข้าสู่วงการตั้งแต่อายุ 5 ปี โดยแสดงภาพยนตร์โฆษณาและรับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์ซีรีส์ ER, CSI และ แอลลี แม็คบีล ก่อนจะมารับบทเด่นในภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ ในเรื่อง I am Sam (ชื่อไทย สุภาพบุรุษปัญญานิ่ม) คู่กับ ฌอน เพนน์ ในปี ค.ศ. 2001 เมื่ออายุเพียง 7 ปี และแสดงบทนำในซีรีส์ Taken ของ สตีเวน สปีลเบิร์ก ชามด์
ในการออกอากาศตอนที่ชื่อว่า "Playback's a Witch" ในวันที่ 15 เดือนมกราคม ปี ค.ศ. 2006 Charmed กลายเป็นรายการที่แสดงนำโดยนักแสดงหญิงทั้งหมดที่ออกอากาศยาวนานที่สุด ทำลายสถิติเดิมของ Laverne & Shirley[1] ภาพยนตร์ชุดนี้ได้จบลงในวันที่ 21 พฤษภาคม ปีค.ศ. 2006 ในอเมริกา[2][3] โดยตอนสุดท้ายชื่อ "Forever Charmed" มีคนดูจำนวน 4.49 ล้านคน ซึ่งเป็นจำนวนคนดูที่สูงที่สุดในฤดูกาลนั้นโดยนับเป็นหนึ่งในละครหลายเรื่องที่จบพร้อมกับการจากไปของช่อง The WB ที่ไปรวมตัวกับช่อง UPN ในปี 2006 กลายเป็นช่อง The CW โดยมีละครและเรียลลิตี้จากช่อง The WB ที่ยังไปฉายต่อในช่องใหม่นี้คือ Smallville, Supernatural, One tree hill, Gilmore Girls, 7th Heaven และ Beauty and the geek เอมี ไวน์เฮาส์
ในส่วนอัลบั้มของเอมีเอง เธอก็ได้ร่วมมือกับศิลปินอื่นๆ ด้วย หนึ่งในนั้นคือเพลง "Valarie" ของมาร์ก รอนสัน ในอัลบั้มเดี่ยวของเขาชื่อ Version ซึ่งเอมีเป็นผู้ขับร้อง เพลงนี้ออกอากาศในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 ติดอันดับสูงสุดอันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร "Valarie" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริท สาขา "Best British Single" ประจำปีค.ศ. 2008[34][35][36] นอกจากนี้เอมียังได้ร่วมงานกับ มิวทยา บูนา อดีตสมาชิกวงชูการ์เบบ ในเพลง "B Boy Baby" ซึ่งเป็นเพลงในอัลบั้มที่สี่ของมิวทยาชื่อ Real Girl[37] มาร์แซล ดูว์ช็อง
เขามีความคิดที่จะต่อต้านศิลปะ จนกลายเป็นเรื่องเป็นราว เกิดแนวทางใหม่ เหมือนเปิดประตูให้ศิลปินได้เข้าไปพบกับโลกใหม่อย่างคาดไม่ถึง เป็นลักษณะงานตามแบบคติดาดา เขามักนิยมตั้งชื่อผลงานของเขาเป็นคำผวนหรือเล่นคำให้เกิดความหมายแปลก ๆ หรือประชดประชัน เช่น L.H.O.O.Q. ซึ่งสามารถออกเสียงได้หลากหลาย และมีความหมายแตกต่างกัน โดยผลงานชิ้นนี้เป็นการเขียนหนวดเคราลงไปบนใบหน้าของโมนาลิซาซึ่งเป็นภาพที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ในการที่เขากระทำเช่นนี้ ก็เพื่อเป็นการลดความขลังของผลงาน เจมส์ ดี. วัตสัน
เจมส์ ดี. วัตสัน เกิดความสนใจในงานของ"ซาลวาดอร์ ลูเรีย" ซึ่งลูเรียได้ร่วมรับรางวัลโนเบลสำหรับ “งาน"ทดลองลูเรีย-เดลบรูกค์"” ที่เกี่ยวกับธรรมชาติของการกลายพันธุ์ ลูเรียเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักวิจัยที่กระจายกันออกไปใช้ประโยชน์จากการใช้ไวรัสไปติดเชื้อในตัวแบคทีเรียเพื่อจะได้ตรวจหาพันธุกรรมได้ ลูเรียและแมกซ์ เดลบรุกค์นับเป็นผู้บุกเบิกและเป็นผู้นำใน “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” ที่นับเป็นกระบวนการสำคัญของนักพันธุกรรมศาสตร์ที่มาทางระบบการทดลอง เช่นการใช้"โดรโซฟิลา" (แมลงวันผลไม้ชนิดหนึ่ง) มาสู่พันธุกรรมจุลินทรีย์ แอนนา วินเทอร์
แอนนา วินเทอร์ มักปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนโดยสวมแว่นตาดำขนาดใหญ่จนเป็นเอกลักษณ์ และมักได้รับคำวิพากษ์วิจารณ์ทั้งในแง่บวกและแง่ลบ โดยเฉพาะเรื่องที่นิตยสารของเธอมักสนับสนุนการใช้เสื้อผ้าขนสัตว์ 
แอนนา วินเทอร์ เคยมีผู้ช่วยส่วนตัวชื่อลอเรน ไวส์เบอร์เกอร์ ผู้เขียนนวนิยายขายดีในปี ค.ศ. 2003 ชื่อ "The Devil Wears Prada" มีเนื้อเรื่องเกี่ยวกับบรรณาธิการนิตยสารแฟชั่นชั้นนำชื่อ "มิแรนดา พริสลีย์" ซึ่งต่อมาถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ "นางมารสวมปราด้า" ในปี ค.ศ. 2006 นำแสดงโดยเมอรีล สตรีป และแอนน์ แฮททาเวย์ ในวงการเชื่อกันว่าตัวละครเอกในเรื่องนี้ถอดแบบมาจากบุคลิกของแอนนา วินเทอร์ เอ็มมา วอตสัน
เอ็มมา วอตสันเกิดที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส เธอเป็นลูกสาวของทนายความชาวอังกฤษชื่อ แจ็กลีน ลิวสบี และคริส วอตสัน[13][14][15] วอตสันอาศัยอยู่ในปารีสจนอายุ 5 ขวบ พ่อแม่ของเธอแยกทางกันตั้งแต่เธอยังเด็ก หลังจากพ่อแม่หย่าร้างกัน วอตสันย้ายกลับมาอยู่กับมารดาที่ออกซฟอร์ดไชร์ ประเทศอังกฤษ และอยู่กับบิดาที่ลอนดอนในวันสุดสัปดาห์[13][16] วอตสันเคยกล่าวว่าเธอพูดภาษาฝรั่งเศสได้บ้าง แม้ว่า "ไม่คล่องแคล่ว" เท่าที่เคย[17] หลังจากย้ายไปที่ออกซฟอร์ดกับมารดาและน้องชาย เธอเข้าศึกษาที่โรงเรียนดรากอนสกูลในออกซฟอร์ด จนกระทั่งปี พ.ศ. 2546 เธออยากเป็นนักแสดงตั้งแต่อายุ 6 ขวบ[18] และเรียนร้องเพลง เต้นรำ และการแสดงที่โรงเรียนสเตจโคชเธียเตอร์อาตส์แบบไม่เต็มเวลา[19] ออร์สัน สก็อต การ์ด
การ์ดเริ่มอาชีพนักเขียนของเขาด้วยการเขียนนิยายวิทยาศาสตร์ (เช่น "Hot Sleep" และ "Capitol") (1 มีนาคม พ.ศ.2494) หลังจากนั้นมักเป็นนิยายแฟนตาซี ("Songmaster") เขาเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากผลงานเรื่อง "เกมพลิกโลก" ("Ender's Game") ที่เป็นหนึ่งในนิยายวิทยาศาสตร์ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดนับตั้งแต่การพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2528 ทั้ง "เกมพลิกโลก" และนิยายภาคต่อ "วาทกะแด่ผู้ล่วงลับ" ("Speaker for the Dead") ได้รับทั้งรางวัลฮิวโกและรางวัลเนบิวลา ทำให้การ์ดเป็นนักเขียนคนเดียว (เท่าที่ทราบจนถึงปี พ.ศ. 2550) ที่ชนะรางวัลสูงสุดของนิยายวิทยาศาสตร์สองรางวัลพร้อมกันในปีติดกัน การ์ดได้เขียนเรื่องราวต่อเนื่องกันเป็นลำดับ ด้วยเรื่อง "Xenocide", "Children of the Mind", "Ender's Shadow", "Shadow of the Hegemon", "Shadow Puppets", และในปี พ.ศ. 2548 เรื่อง "Shadow of the Giant" การ์ดได้ประกาศว่า "เกมพลิกโลก" จะได้รับการสร้างเป็นภาพยนตร์ ("ดู เกมพลิกโลก (ภาพยนตร์)").  มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส
มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส () (เป็นที่รู้จักในชื่อ Martha Reeves and the Vandellas ในช่วงปี 1967-1972) เป็ลกลุ่มศิลปินเกิร์ลกรุปที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดกลุ่มหนึ่งของโมทาวน์ ในช่วงปี 1963-1967 แตกต่างจากวงอื่นของโมทาวน์อย่าง เดอะซูพรีมส์และเดอะมาร์เวลเลตส์ ที่มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาสจะเป็นเพลงที่หนักกว่า เป็นเพลงแนวอาร์แอนด์บีอย่างเช่นเพลง "(Love Is Like a) Heat Wave," "Nowhere to Run," "Jimmy Mack" และเพลงลายเซ็นของวงอย่าง "Dancing in the Street" หม่อมเจ้ามารศีสุขุมพันธุ์ บริพัตร
ต่อมาเป็นช่วงผลงานสำคัญ (พ.ศ. 2523-46/ค.ศ. 1980-2003) ที่เปี่ยมด้วยความหลากหลาย ทั้งขนาดภาพ เนื้อหาและองค์ประกอบภาพ ภาพฝีพระหัตถ์ขนาดเล็กมีเนื้อหาเกี่ยวกับสัตว์หรือดอกไม้ เช่น ช้าง แมว ลูกสุนัข ดอกไม้และช่อดอกไม้ ในขณะที่ภาพขนาดกลางมีเนื้อหาผสม เช่น นกแก้วที่ประกอบด้วยดอกไม้ (มีอย่างน้อยห้าภาพ) มนุษย์ซึ่งอยู่เดียวดายท่ามกลางดอกไม้ การประจันหน้าระหว่างมนุษย์กับสัตว์ (ซึ่งมักจะเป็นม้ายูนิคอร์น) และแมวหลายคู่ท่ามกลางอาคารสถานที่หรือธรรมชาติ ส่วนภาพขนาดใหญ่ (ผลงานชิ้นเอก) นั้น ทรงจัดวางสัตว์กลุ่มย่อยๆ ดอกไม้ ต้นไม้ อาคารและมนุษย์ ให้อยู่ท่ามกลางสถาปัตยกรรมอันวิจิตรและมีน้ำหนักสมดุลอย่างยิ่ง เอกภาพเป็นแนวคิดหลักในผลงานของท่านหญิงมารศรีสุขุมพันธุ์ ด้านหนึ่งคือเอกภาพในการใช้เทคนิค เช่น เทคนิคการวาดภาพด้วยสีน้ำมันบนผืนผ้าใบ อันเป็นการแสดงออกที่ซับซ้อนและทรงพลังยิ่งขึ้นกว่าเดิม อีกด้านหนึ่งคือเอกภาพของเนื้อหา เช่น สัตว์ต่างๆ ดอกไม้และมนุษย์ ที่มักจะโดดออกมาจากทิวทัศน์อันซับซ้อนมากน้อยตามความสำคัญและขนาดของภาพ  ชอว์น แอชมอร์
ผลงานของแอชมอร์ที่สร้างชื่อเสียงที่สุดของเขาคือ รับบทเป็นไอซ์แมนใน "X-Men" และภาคต่อ "X-เม็น 2" และ "" ในขณะที่ตัวละครอื่นในเรื่องจะแสดงโดยนักแสดงที่ต่างกันไปในแต่ละภาค แอชมอร์ยังปรากฏในแอนิเมชันเรื่อง "The Super Hero Squad Show" เอ็มมา วอตสัน
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2552 วอตสันประกาศว่าเธอเกี่ยวข้องกับพีเพิลทรี ตราสินค้าค้าแฟชันโดยชอบธรรม[10] วอตสันทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาฝ่ายสร้างสรรค์ให้กับพีเพิลทรีสร้างเสื้อผ้าฤดูใบไม้ผลิที่จำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553[10][97] ขอบเขตของรูปแบบมีแรงบันดาลจจากฝรั่งเศสและลอนดอนตอนใต้[97][98] หนังสือพิมพ์เดอะไทมส์บรรยายคอลเล็กชันนี้ว่า "ฉลาดมาก" แม้ว่ามี "ความหวังเงียบ ๆว่า [เธอ] จะสับสนกับการถักเสื้อผ้าครั้งแรก"[99] คอลเล็กชันนี้ถูกเผยแพร่ในนิตยสารหลายฉบับ เช่น ทีนโว้ก [100]คอสโมโพลิตัน และพีเพิล วอตสันซึ่งไม่ได้ค่าตัวในการร่วมมือครั้งนี้[101] ยืนยันว่าการแข่งขันของเสื้อผ้าชุดนี้มีเล็กน้อย[99] แต่แย้งว่า "แฟชันเป็นวิธีที่ดีที่จะให้อำนาจคนและเพิ่มทักษะให้พวกเขาด้วย กล่าวคือ แทนที่จะมอบเงินสดให้การกุศล คุณสามารถช่วยผู้คนได้โดยซื้อเสื้อผ้าที่พวกเขาทำและสนับสนุนสิ่งที่เขาภาคภูมิใจ" และเสริมว่า "ฉันคิดว่าคนหนุ่มสาวอย่างฉันกำลังจะตระหนักกันมากขึ้นเกี่ยวกับปัญหาด้านมนุษยธรรมเกี่ยวกับแฟชันที่ผ่านไปเร็วและต้องการตัดสินใจให้ดี แต่ไม่มีทางเลือกมากขนาดนั้น"[99] วอตสันยังคงร่วมงานกับพีเพิลทรี จนออกคอลเล็กชันฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาวในปี พ.ศ. 2553[102] โกสต์ อิน เดอะ เชลล์ (ภาพยนตร์ พ.ศ. 2538)
ภาพยนตร์การ์ตูนเรื่องนี้ได้รับการชื่นชมอย่างมาก โดยได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในบรรดาภาพยนตร์แอนิเมชันที่ดีที่สุดตลอดกาล นักวิจารณ์ชื่นชมงานภาพที่สวยงามซึ่งเป็นการผสมผสานระหว่างแอนิเมชันแบบวาดมือบนแผ่นเซลล์ กับแอนิเมชันที่ทำจากคอมพิวเตอร์กราฟิก เป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ผลิตภาพยนตร์จำนวนมาก เช่น พี่น้องวาชาวสกี ผู้สร้างภาพยนตร์ชุด "" และเจมส์ คาเมรอน และมีผลงานที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ตามมาอีกหลายอย่าง ที่สำคัญ เช่น ผลงานของ Oshii ปี 2004 "Ghost in the Shell 2: Innocence" ซึ่งไม่ได้เป็นภาคต่อของเรื่องนี้แต่อย่างใด, งานผลิตซ้ำปี 2008 "Ghost in the Shell 2.0" ซึ่งเป็นฉบับปรับปรุงของเรื่องเดียวกันนี้ (เสียงใหม่ และแอนิเมชันสามมิติใหม่บางส่วน) และฉบับดัดแปลงเป็นภาพยนตร์คนแสดงปี 2017 นำแสดงโดย Scarlett Johansson เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
ซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดในอัลบั้มคือ "มายฮาร์ตวิลโกออน" () เรียบเรียงและอำนวยการสร้างโดยโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เพลงประกอบภาพยนตร์รักบรรลือโลกจากเรื่อง ไททานิก เพลงนี้ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงต้นตำรับดีเยี่ยม (ปี ค.ศ. 1998), รางวัลแกรมมีสาขาเพลงแห่งปี (ปี ค.ศ. 1999) และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย