สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ ใช้งบในการสร้างไปเท่าไหร่ ?
สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
เดิมทีสนามกีฬามีวัตถุประสงค์สำหรับเป็นสนามแข่งกีฬาหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่สหราชอาณาจักรพลาดการประมูลไป[13] จนได้ชนะการประมูลในการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 2002 หลังจบการแข่งขันได้ลดความจุสนามจาก 80,000 คน ไปเป็น 50,000 คน สนามแห่งนี้ก่อสร้างโดยเลียงคอนสตรักชัน ด้วยงบประมาณ 112 ล้านปอนด์[10][14] โดยออกแบบโดยอารัปสปอร์ต[15]
สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ภายในสนามกีฬามีรูปร่างชามรูปไข่ ด้านยาวมีที่นั่ง 3 ชั้น และมีที่นั่ง 2 ชั้นที่ด้านกว้าง เป็นที่นั่งยาวต่อเนื่อง แต่ละด้านของอัฒจันทร์มีการตั้งชื่อตามรูปแบบทั่วไปของสนามฟุตบอล เริ่มแรกแต่ละด้านของอัฒจันทร์มีชื่อตามทิศ (อัฒจันทร์ทิศเหนือ และ อัฒจันทร์ทิศใต้ ที่ด้านกว้าง และ<i data-parsoid='{"dsr":[31870,31894,2,2]}'>อัฒจันทร์ทิศตะวันออก และ<i data-parsoid='{"dsr":[31898,31921,2,2]}'>อัฒจันทร์ทิศตะวันตก ทีด้านยาว) [48] ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2004 หลังจากได้รับการลงคะแนนเสียงจากแฟนฟุตบอล อัฒจันทร์ทิศตะวันตก เปลี่ยนชื่อมาเป็น อัฒจันทร์โคลิน เบลล์ เพื่อเป็นเกียรติให้กับอดีตนักฟุตบอล[49] อัฒจันทร์ทิศใต้ เปลี่ยนชื่อมาเป็น คีย์ 103 ตามชื่อผู้สนับสนุนตั้งแต่ปี ค.ศ. 2003-2006[50] ถึงแม้ว่าจะไม่ได้รับการสนับสนุนจากแฟนฟุตบอลสำหรับชื่อนี้ โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
โดยการพัฒนาของอุทยานโอลิมปิกนั้นอาจจะต้องใช้การเวนคืนพื้นที่ด้วย โดยสำนักงานการพัฒนาแห่งกรุงลอนดอนและการรถไฟลอนดอน มีข้อพิพาทกันเกี่ยวกับเรื่องนี้ใน เดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2005 ซึ่งพื้นที่ส่วนหนึ่งที่มีถึง 180 เอเคอร์ เป็นที่ดินของการทางรถไฟสแตรทฟอร์ด รวมไปถึงการสร้างบ้านใหม่ถึง 4,500 หลัง, สำนักงาน, โรงแรม และ ร้านค้า โดยล่าสุดในปีค.ศ. 2011 ศูนย์การค้าที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป ได้ถูกสร้างเสร็จโดย เวสต์ฟิลด์ โดยที่ดิน 86% มาจากการเวนคืนพื้นที่ โดยการกระทำนี้นำไปสู่การคำถามต่างๆนานา และในครั้งนั้น มี 206 บริษัทที่ต้องย้ายออกไปใน เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2007 นอกจากนี้ผู้ที่อาศัยอยู่ในฝ่ายต่อต้านการเวนคืนที่ดินกับการขับไล่และความพยายามที่จะหาวิธีที่จะหยุดการกระทำนี้ แต่พวกเขาที่ต้องย้ายออกด้วยการเวนคืนทั้งหมด 94% และที่ดินอื่นๆอีก 6% ซึ่งการเวนคืนใช้เงินทั้งหมด 9 พันล้านปอนด์ เจมส์ มิลเนอร์
ในวันที่ 17 เดือนสิงหาคม 2010 มีรายงานว่า แอสตันวิลล่า ได้ตกลงข้อเสนอของแมนเชสเตอร์ซิตี้ที่จะขายมิลเนอร์ในราคา 26 ล้านปอนด์ [76] ซึ่งรวมข้อเสนอที่มีการแลกเปลี่ยนผู้เล่นของสตีเฟ่นไอร์แลนด์ ด้วย. [77] มิลเนอร์เปิดตัวนัดแรกให้กับซิตี้ ในวันที่ 23 สิงหาคม 2010 ในเกมเปิดบ้านเอาชนะ ลิเวอร์พูล 3-0 โดยที่เขาเซ็ตบอลให้กับอดีตเพื่อนร่วมทีมวิลล่า แกเร็ธ แบร์รี่. [78] มิลเนอร์ทำประตูแรกในเสื้อแมนเชสเตอร์ซิตี ในการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบที่ 3 กับ เลสเตอร์ซิตี้ซึ่งจบลงด้วยการเสมอกัน 2-2. [79] ที่เลสเตอร์จับคู่เป็น จุดเริ่มต้นของการทำงานถ้วยที่เห็นแมนเชสเตอร์ซิตีถึง 2011 รอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพ มิลเนอร์ใช้แทนแมนเชสเตอร์ซิตี้ชนะสโต๊คซิตี้ 1-0 ที่จะชนะถ้วย. [80] มิลเลนเนียมสเตเดียม
สนามแห่งนี้มีผู้ดูแลคือบริษัทมิลเลียนเนียมสเตเดียม ซึ่งเป็นบริษัทลูกของรักบี้ทีมชาติเวลส์ สนามได้รับการออกแบบโดยไบลจ์ลอบบ์สปอรตส์อาชิเทคเจอร์ ซึ่งเป็นบริษัทในเครือของปอปปูเลาส์, และ ดับเบิลยูเอสแอตคินส์ ซึ่งรับงานเป็นบริษัททางด้านการก่อสร้าง ส่วนทางด้านผู้รับเหมา คือบริษัทไลอิง โดยสนามนี้ใช้ค่าก่อสร้าง 121 ล้านปอนด์ ซึ่งเงินในส่วนนี้มาจากคณะกรรมการของมิลเลนเนียมคอมมิชชัน 46 ล้านปอนด์ อาเรนาเอาฟ์ชัลเคอ
การสร้างสนามนี้นั้นถูกวางแผนในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1990 ซึ่งถูกเรียกร้องจากแฟนบอลที่สนามเก่าอย่างพาร์คชตาดีอ็อนที่เก่าและยากที่จะปรับปรุงใหม่ได้ รวมไปถึงการต้องการสร้างสนามสำหรับการใช้งานอเนกประสงค์สมัยใหม่ ซึ่งมีหลายปัจจัยที่จะสร้างสนามใหม่ คือชัลเคอ 04 ชนะเลิศการแข่งขันยูฟ่าคัพ และจะฉลองครบรอบ 100 ปีของสโมสรใน พ.ศ. 2547 ซึ่งสัญญาของการก่อสร้างมีมูลค่า 186 ล้านยูโร ใน พ.ศ. 2541 โดยฮาเบเอ็ม บริษัทก่อสร้างของเยอรมนี มิลเลนเนียมสเตเดียม
ตั้งแต่อดีตจนถึงปี พ.ศ. 2512 สโมสรรักบี้คาร์ดิฟฟ์ และ รักบี้ยูเนียนทีมชาติเวลส์ จะใช้สนามเหย้าสนามเดียวกันที่ คาร์ดิฟฟ์อาร์มพาร์ก แต่ทุกสิ่งทุกอย่างก็เปลี่ยนไปในฤดูกาล 1969–70 หลังจากการตกลงกันระหว่าง สโมสรรักบี้คาร์ดิฟฟ์ กับ ทีมชาติเวลส์ ทำให้มีโครงการที่จะสร้างสนามแห่งใหม่สำหรับการแข่งขันในระดับนานาชาติเกิดขึ้น พร้อมยังต้องการที่จะสร้างสนามให้รองรับกับงานสำคัญขนาดใหญ่อีกด้วย ทำให้สโมสรรักบี้คาร์ดิฟฟ์ ต้องย้ายไปเล่นในสนามเหย้าที่สนามคริกเก็ต ซึ่งเป็นสนามเก่าของคาร์ดิฟฟ์อาร์มพาร์ก ต่อมาในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2527 สนามกีฬาแห่งชาติแห่งใหม่ได้เปิดตัวอย่างเป็นทางการ อย่างไรก็ดี ในปี พ.ศ. 2537 ก็ได้มีการปรับปรุงครั้งใหญ่จากการตัดสินใจของคณะกรรมการ และทำให้ในปีถัดมา รักบี้ยูเนียนทีมชาติเวลส์ ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพในการจัดแข่งขัน รักบี้ชิงแชมป์โลก 1999 สโมสรฟุตบอลออกซฟอร์ดยูไนเต็ด
ปี ค.ศ.1925 สโมสรลงทุนสร้างสนามใหม่บริเวณถนนลอนดอน โรด อีกครั้ง และใช้ชื่อสนามว่า "มาเนอร์ กราวนด์'" โดยใช้แข่งขันฟุตบอลสลับกับคริกเก็ต  ประวัติศาสตร์ของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (ค.ศ. 1878–1945)
ทำให้ในเดือนธันวาคมปีเดียวกัน มหาเศรษฐีสิ่งทอในเมืองแมนเชสเตอร์ได้เข้ามาเทคโอเวอร์สโมสรโดยได้นำเงินจำนวน 40,000 ปอนด์เข้ามาช่วยกอบกู้สถานะทางการเงินของสโมสรก่อนที่ฤดูกาล 1935–36 สโมสรจะก้าวขึ้นสู่ลีกดิวิชัน 1 อีกครั้งแต่ในช่วง สงครามโลกครั้งที่ 2 สนาม โอลด์แทรฟฟอร์ด ที่เป็นรังเหย้าถูกกองทัพนาซีเยอรมันทิ้งระเบิดถล่มจนเสียหายอย่างหนักจึงต้องปิดปรับปรุงอยู่ถึง 4 ปีจนกระทั่งฤดูกาล 1948–49 จึงได้กลับมาใช้โอลด์แทรฟฟอร์ดอีกครั้งโดยระหว่างนั้นทางทีมปีศาจแดงต้องไปยืมสนาม เมนโรด ของ แมนเชสเตอร์ซิตี เป็นรังเหย้าชั่วคราว มิลเลนเนียมสเตเดียม
หลังจากการตัดสินใจที่จะยังใช้พื้นที่ของอาร์มพาร์ก และมีความต้องการพื้นที่เพิ่ม เพื่อที่จะเพิ่มสิ่งอำนวยความสะดวกและความจุสนาม ทำให้ต้องมีการเวนคืนอาคารทางด้านทิศใต้และทิศตะวันออก อีกทั้งยังมีการสร้างทางเดินริมแม่น้ำทัฟฟ์ทางด้านทิศตะวันตกของสนาม ซึ่งใช้งบประมาณ 6 ล้านปอนด์ สนามกีฬากลางเทศบาลนครอุดรธานี
สนามกีฬาเทศบาลนครอุดรธานี ตั้งอยู่บริเวณถนนนิตโย (บริเวณโรงเบียร์เดิม) สร้างขึ้นด้วยเงินงบประมาณตามโครงการของรัฐบาล นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ซึ่งได้อนุมัติเงินงบประมาณไว้ทั้งหมด 800 านบาทก่อนที่จะมีการยุบสภาในปีพ.ศ. 2554 โดยนาย อิทธิพล ตรีวัฒนสุวรรณ นายกเทศมนตรีเทศบาลนครอุดรธานี เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง ได้นำการก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2553แล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2554 สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ส่วนการตอบรับจากผู้สนับสนุนทีมแมนเชสเตอร์ซิตี แบ่งออกเป็น 2 ขั้ว ด้านหนึ่งไม่เต็มใจจากการย้ายมาจากเมนโรด เพราะมีกิตติศัพท์ว่าเป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลอังกฤษที่มีบรรยากาศดีที่สุด ในขณะที่อีกด้านหนึ่งแสดงความสนใจในเรื่องสนามที่ใหญ่กว่าและได้ย้ายกลับไปแมนเชสเตอร์ตะวันออก ที่ซึ่งสโมสรก่อตั้งขึ้น ปัจจุบันสโมสรอ้างว่าขายบัตรเข้าตลอดฤดูกาลได้ 33,000 ใบ[66] ในแต่ละฤดูกาล ซึ่งมากกว่าจำนวนจุสูงสุดของเมนโรด สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
สภาเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์เป็นเจ้าของสนามกีฬาโดยสโมสรฟุตบอลได้เช่าสนามกีฬา จนเมื่อปี ค.ศ. 2008 หลังจากที่เปลี่ยนเจ้าของ สโมสรแห่งนี้อันเป็นสโมสรที่ร่ำรวยที่สุดในโลก[71] ก็ได้พิจารณาข้อเสนอการซื้อสนามกีฬาแห่งนี้โดยทันที[72] แมนเชสเตอร์ซิตีได้เซ็นสัญญาตกลงกับสภาเทศบาลฯ เมื่อเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 เป็นเงิน 1 พันล้านปอนด์ในการพัฒนาสนามแห่งนี้ โดยมีสถาปนิกคือ ราฟาเอล บีโญลย์[73][74] สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
แผนการก่อสร้างสนามกีฬาแห่งใหม่ในเมืองแมนเชสเตอร์เริ่มมีขึ้นก่อนปี ค.ศ. 1989 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งที่เมืองประมูลในการเป็นผู้จัดการโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 สภาเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ได้เสนอการประมูลแบบสนามกีฬา 80,000 ที่นั่ง บริเวณพื้นที่สีเขียวทางตะวันตกของแมนเชสเตอร์ แต่การประมูลก็ตกไปเมื่อแอตแลนตาได้เป็นเมืองเจ้าภาพ อีก 4 ปีต่อมา สภาเทศบาลฯ ก็ได้ยื่นประมูลเป็นเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 แต่ครั้งนี้มุ่งตำแหน่งสนามกีฬาไปที่รกร้างทางตะวันออกของศูนย์กลางเมือง 1.6 กิโลเมตร (0.99 ไมล์) บริเวณเหมืองร้างแบรดฟอร์ดโคลเลียรี[24] หรือรู้จักในชื่อ อีสต์แลนส์ การเปลี่ยนสถานที่ของสภาเทศบาลฯ เกิดจากการออกกฎหมายผลักดันในการบูรณะเขตเมือง ซึ่งได้รับการสนับสนุนจากหลายโครงการ รัฐบาลมีส่วนในการหาเงินและทำความสะอาดสถานที่ของอีสต์แลนส์ ในปี ค.ศ. 1992[15] เซนต์เจมส์พาร์ก
เซนต์เจมส์พาร์กใช้เป็นสนามแข่งขัน ยูโร 1996 3 นัด ต่อมาเซนต์เจมส์พาร์กเป็น 1 ใน 6 (เซนต์เจมส์พาร์ก, สนามเวมบลีย์, โอลด์แทรฟฟอร์ด, เอมิเรตส์สเตเดียม, ซิตีออฟแมนเชสเตอร์, และวิลลาพาร์ก) สนามฟุตบอลในประเทศอังกฤษ ที่ได้รับเลือกจากฟีฟ่าให้ใช้ในการแข่งขันฟุตบอลโลกในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 เซนต์เจมส์พาร์กเป็นอีกสนามหนึ่งที่ได้ใช้ในการแข่งขัน และในฟุตบอลโลก 2018 เซนต์เจมส์พาร์กยังได้รับการเสนอชื่อให้ใช้ในการแข่งขันอีกด้วย กีฬาโอลิมปิกเยาวชน
ค่าใช้จ่ายเดิมสำหรับดำเนินงานการแข่งขันกีฬาฤดูร้อนอยู่ที่ 30 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และ 20 ล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับกีฬาฤดูหนาว ค่าใช้จ่ายเหล่านี้ไม่ได้รวมถึงการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการก่อสร้างสถานที่ ซึ่งทางไอโอซีได้กำหนดว่าค่าใช้จ่ายสำหรับโครงสร้างพื้นฐานและสถานที่ เมืองที่เป็นเจ้าภาพจะเป็นผู้จ่าย ส่วนทางไอโอซีจะออกค่าใช้จ่ายการเดินทางไปยังเมืองเจ้าภาพ และห้องพร้อมที่พักสำหรับนักกีฬาและผู้ตัดสินด้วยงบประมาณ 11 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งการระดมทุนจะมาจากเงินของไอโอซี งบประมาณของผู้เสนอประมูลการเป็นเจ้าภาพสองประเทศสุดท้ายสำหรับกีฬาฤดูร้อนครั้งสถาปนาอยู่ที่ 90 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ซึ่งจัดว่าสูงกว่าค่าใช้จ่ายโดยประมาณ ค่าใช้จ่ายในปีการแข่งขันแรกที่สิงคโปร์ได้เพิ่มขึ้นเป็นที่ประมาณ 387 ล้านดอลลาร์สหรัฐ (284 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เหล่าผู้ให้การสนับสนุนมีความล่าช้าในการลงนามต่อการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชน เนื่องจากความจริงที่ว่านี่เป็นรายการที่ริเริ่มใหม่ และบรรดาบริษัทต่างไม่แน่ใจถึงการนำผลิตภัณฑ์ของพวกเขาออกแสดง ส่วนงบประมาณสำหรับกีฬาฤดูหนาวครั้งสถาปนาที่จะจัดขึ้นในอินส์บรุคได้รับการประเมินไว้ที่ 22.5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ที่ซึ่งไม่รวมถึงการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานและการก่อสร้างสถานที่ เซนต์แมรีส์สเตเดียม
ในยุค 1980 เมื่อ สโมสรฟุตบอลเซาแทมป์ตัน เริ่มขึ้นมาเป็นทีมระดับแนวหน้าในประเทศอังกฤษ ทางสโมสรก็ต้องการที่จะหาสนามใหม่ที่มีความจุผู้ชมได้มากกว่าสนามเดิม คือ สนามเดอะ เดล ซึ่งต้องสร้างสนามขึ้นมาใหม่เนื่องจากสนามเก่านั้นมีความแคบ และไม่เหมาะสมต่อการขยายสนามอีกต่อไป ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก นัดชิงชนะเลิศ 2013
เมื่อมีการเปิดงาน บริติชเอ็มไพร์เอ็กซ์ฮิบีชัน ในปี ค.ศ. 1923 สนามนี้จึงรู้จักกันในชื่อ เอ็มไพร์สเตเดียม โดยปีนั้นมีการจัดการแข่งขัน รอบชิงชนะเลิศของเอฟเอคัพ โดยมีผู้ชมประมาณ 120,000 คน ระหว่างโบลตันวันเดอเรอส์ กับ เวสต์แฮมยูไนเต็ด และต่อมาก็ได้เป็นสนามเหย้าของ ทีมชาติอังกฤษ ใน ฟุตบอลโลก 1966 รวมถึงรอบชิงชนะเลิศที่อังกฤษได้แพ้ เยอรมนี 4–2 และ ฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 1996 ต่อมาสนามถูกปิดในปี ค.ศ. 2000 และถูกสร้างใหม่ใน 3 ปีต่อมา โดยมีความจุประมาณ 90,000 ที่นั่ง และเปิดครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 2007 และสนามใหม่แห่งนี้ได้ถูกจัดการแข่งขัน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงนะเลิศ 2011 โดย บาร์เซโลนา พบกับ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ซึ่งเป็นรีแมตซ์ของการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศใน 2 ปีก่อนหน้านี้ โดยเป็นบาร์เซโลนาที่คว้าแชมป์สมัยที่ 4 ด้วยการชนะ 3–1 สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
ในปี 1902 นักเตะต้องจำนำชุดเพื่อนำมาใช้จ่ายแทนค่าจ้าง ขณะที่ สโมสร ฯ เป็นหนี้ถึง 2,670 ปอนด์ ซึ่งต้องถูกฟ้องล้มละลาย จุดพลิกผันได้เกิดขึ้น จอห์น เฮนรี่ เดวี่ส์ ผู้อำนวยการบริษัทเบียร์ ได้เข้ามาซื้อหุ้นของสโมสร และกรรมการบริหารชุดใหม่ ได้เปลี่ยนชื่อนิวตัน ฮีท เป็น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พวกเขาเริ่มลงเล่นในเสื้อแดงและกางเกงขาสั้นสีขาว อีก 6 ปีต่อมา แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ก็คว้าแชมป์ฟุตบอลลีกเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1907 - 1908 ในฤดูกาลต่อมาพวกเขาก็คว้าแชมป์ เอฟเอคัพได้สำเร็จ จากความสำเร็จทำให้ จอห์น เฮนรี่ เดวี่ส์ คิดที่จะย้ายสโมสรจากเดิมที่แบ๊งค์สตรีท ไปอยู่ที่โอลด์แทรฟฟอร์ด และเมื่อวันที่ 19 กุมภาพันธ์ 1910 สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด ก็ถูกเปิดใช้เป็นครั้งแรกและคู่แค้นตลอดกาลอย่างลิเวอร์พูล ก็บุกมาเฉือนพวกเขา 4-3 สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล
อาร์เซนอลก่อตั้งในปี ค.ศ. 1886 ที่วูลิช โดยกลุ่มคน 15 คน ช่วยกันบริจาคเงินคนละ 6 เพนซ์ เป็นค่าตั้งสโมสร ที่รอยัลโอ๊คผับ (ซึ่งความหมายนี้ได้ปรากฏอยู่ในสัญลักษณ์สโมสรในวาระครบรอบ 125 ปีของการก่อตั้ง[4]) และในปี ค.ศ. 1893 เป็นสโมสรแรกจากลอนดอนใต้ที่ร่วมในฟุตบอลลีก ต่อมาในปี ค.ศ. 1913 สโมสรได้ย้ายมายังลอนดอนเหนือ ย้ายสนามมายังอาร์เซนอลสเตเดียมในไฮบรี ในคริสต์ทศวรรษ 1930 สโมสรครองแชมป์ลีกแชมเปียนชิป 5 สมัยและเอฟเอคัพ 2 สมัย และในยุคหลังสงครามชนะในลีกและเอฟเอคัพทั้งสองถ้วยในฤดูกาล 1970–71 และในคริสต์ทศวรรษ 1990 และคริสต์ทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 ครองสองถ้วยในฤดูกาลเดียว 2 ครั้ง และสามารถเข้าสู่รอบตัดสินในยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกในปี ค.ศ. 2006 อาร์เซนอลมีทีมคู่ปรับร่วมเมืองในนอร์ทลอนดอน คือทอตนัมฮอตสเปอร์ ที่เรียกการแข่งขันว่า นอร์ทลอนดอนดาร์บี อาร์เซนอลเป็นสโมสรฟุตบอลที่มีมูลค่ามากเป็นอันดับ 4 ของโลก ในปี ค.ศ. 2012 โดยมีมูลค่า 1.3 พันล้านเหรียญดอลลาร์[5] บางกอกอารีนา
แต่ข้อเท็จจริงปรากฏว่า ผู้รับผิดชอบในการก่อสร้างคือกรุงเทพมหานคร[26] กำหนดไว้ตามโครงการว่าจะใช้เวลาก่อสร้าง 500 วัน ทว่าด้วยความล่าช้าในการก่อสร้าง ซึ่งอ้างถึงอุทกภัยในประเทศไทย พ.ศ. 2554 เป็นเหตุในการปรับลดเวลาลงครึ่งหนึ่ง เหลือเพียง 250 วันเท่านั้น โดยปฏิบัติงานต่อเนื่องตลอด 24 ชั่วโมง ใช้เหล็กแทนสายเคเบิลเพื่อรับแรงดึง ใช้คอนกรีตซึ่งหล่อสำเร็จรูปมาแล้ว แทนการหล่อคอนกรีตขึ้นภายในสถานที่ก่อสร้าง ตลอดจนปฏิบัติงานหลายอย่างในบริเวณเดียวกันไปพร้อมกัน ทั้งนี้ก็เพื่อเร่งรัดให้การก่อสร้างดำเนินไปอย่างรวดเร็วที่สุด[27] เป็นผลให้การก่อสร้างสนามแห่งนี้ไม่เป็นไปตามมาตรฐานความปลอดภัยที่ฟีฟ่ากำหนด[28] บางกอกอารีนา
สหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) ลงมติให้ประเทศไทย เป็นเจ้าภาพการแข่งขันฟุตซอลชิงแชมป์โลกครั้งที่ 7 จึงเริ่มดำเนินโครงการก่อสร้างสนามฟุตซอลเพื่อใช้เป็นสนามหลักในการแข่งขัน พร้อมทั้งการจัดพิธีเปิดและพิธีปิดการแข่งขัน ในปี พ.ศ. 2553 คณะรัฐมนตรีซึ่งมีอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ เป็นนายกรัฐมนตรี มีมติให้กรุงเทพมหานครที่มีหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์ บริพัตรเป็นผู้ว่าราชการ รับผิดชอบโครงการด้วยวงเงินประมาณ 1,300 ล้านบาท โดยลงนามในสัญญาจ้างบริษัท อีเอ็มซี จำกัด (มหาชน) เพื่อเริ่มการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2555[1] และมีพิธีวางศิลาฤกษ์ โดยหม่อมราชวงศ์สุขุมพันธุ์เป็นประธานในพิธี เมื่อวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2555[2] สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (English: Manchester United Football Club) เป็นสโมสรฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของอังกฤษ มีสนามเหย้าคือโอลด์แทรฟฟอร์ดในเมืองแมนเชสเตอร์ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จสูงสโมสรหนึ่ง โดยชนะเลิศแชมป์ลีก 20 ครั้ง (เอฟเอ พรีเมียร์ลีก/ดิวิชัน 1) ชนะเอฟเอคัพ 12 ครั้ง ฟุตบอลลีกคัพ 5 ครั้ง ชนะยูโรเปียนคัพ/ยูฟ่า แชมเปียนส์ลีก 3 ครั้ง ชนะเอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์ 21 ครั้ง และชนะยูฟ่า คัพ วินเนอร์สคัพ อินเตอร์เนชันแนลคัพ ยูโรเปียนซูเปอร์คัพ ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก และ ยูฟ่ายูโรปาลีก อย่างละ 1 ครั้ง แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นสโมสรกีฬาที่ได้รับความนิยม โดยแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดมีสถิติผู้เข้าชมในสนามมากที่สุดในฟุตบอลอังกฤษตลอด 34 ฤดูกาล ยกเว้นในฤดูกาล 1987–89 ที่มีการปรับปรุงสนามโอลด์แทรฟฟอร์ด[1] แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นสโมสรหนึ่งในกลุ่มจี-14 พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2015–16
สำหรับทีมที่ใช้เงินในการซื้อตัวผู้เล่นมากที่สุด คือ แมนเชสเตอร์ซิตี (โดยฤดูกาลที่แล้ว คือ แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด) ด้วยการซื้อตัว เกฟิน เดอ เบรยเนอ ในราคา 55 ล้านปอนด์ (ประมาณ 3,025 ล้านบาท), ราฮีม สเตอร์ลิง ในราคา 49 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2,695 ล้านบาท) นอกจากนี้ยังจ่ายเงินเป็นค่าตัวของนีโกลัส โอตาเมนดี อีก 33 ล้านปอนด์ (ประมาณ 1,815 ล้านบาท)  สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2017–18
ฤดูร้อน: £210.35m สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
จนถึงวันนี้ สถิติผู้เข้าชมมากสุด อยู่ที่ 47,408 คน[41] ในนัดการแข่งขันในพรีเมียร์ลีก เจ้าบ้านแข่งกับสโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 2011[42] การแข่งขันครั้งนี้ยังสร้างสถิติใหม่ให้กับสโมสรและพรีเมียร์ลีก คือ แมนเชสเตอร์ซิตีเป็นทีมแรกที่ชนะ 11 เกม จาก 12 เกมแรกของฤดูกาลในพรีเมียร์ลีก[43] สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ (English: City of Manchester Stadium) หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ สนามกีฬาอัลติฮัด (English: Etihad Stadium) ด้วยเหตุผลตามชื่อผู้สนับสนุน[2] หรือในบางครั้งอาจเรียกว่า คอมส์ (CoMS) หรือ อีสต์แลนส์ (Eastlands)[11][12] เป็นสนามกีฬาในเมืองแมนเชสเตอร์ เป็นสนามกีฬาเหย้าของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี เป็นสนามกีฬาใหญ่เป็นอันดับ 5 ของทีมพรีเมียร์ลีก และใหญ่เป็นอันดับ 12 ในสหราชอาณาจักร มีจำนวนที่นั่ง 47,805 ที่[3][8] เทวดาแห่งภาคเหนือ
การก่อสร้างเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1994 เป็นราคาทั้งสิ้นหนึ่งล้านปอนด์ที่มาจากกองทุนของสลากกินแบ่งของสหราชอาณาจักร เนื่องจากที่ตั้งเป็นที่โล่งประติมากรรมต้องสามารถทนแรงลมที่แรงเกินกว่า 160 ต่อหนึ่งชั่วโมงได้ ฉะนั้นการก่อสร้างฐานจึงต้องใช้คอนกรีตถึง 600 เมตริกตันที่ยึดตัวประติมากรรมกับหินลึก 20 เมตรภายใต้ สนามกีฬาสแตมฟอร์ดบริดจ์
สแตมฟอร์ดบริดจ์ () เป็นสนามฟุตบอลของ สโมสรฟุตบอลเชลซี ตั้งอยู่ที่ ฟูลัม ลอนดอน ก่อตั้งเมื่อวันที่ 20 มิถุนายน ค.ศ. 1876 และเปิดใช้สนามอย่างเป็นทางการในอีกปีคือ 20 เมษายน ค.ศ. 1877 โดยสถาปนิกชื่อ อาชิบัลด์ ลีตช์ เป็นคนออกแบบรูปแบบสนาม มีพื้นที่ 103 x 67 ม. เป็นพื้นสนามหญ้า  สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
สนามกีฬานี้เป็นศูนย์กลางในสปอร์ตซิตี ที่มีสถานที่แข่งขันกีฬาหลายแห่ง ถัดจากสนามกีฬาคือ แมนเชสเตอร์รีเจียนนอลอารีนา ที่เป็นสนามอุ่นเครื่องกรีฑาในระหว่างการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ และปัจจุบันมีความจุ 6,178 ที่นั่ง เป็นสถานที่จัดการทดสอบกีฬาระดับชาติหลายชนิด และเคยเป็นสนามของทีมสำรองแมนเชสเตอร์ซิตี[56] มีสนามแมนเชสเตอร์เวโลโดรมและเนชันนอลสควอร์ชเซนเตอร์ ที่อยู่ไม่ไกลจากสนามกีฬา ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 แมนเชสเตอร์ซิตีมีแผนที่จะก่อสร้างกังหันลม สูง 85 เมตร ออกแบบโดยนอร์แมน ฟอสเตอร์ โดยตั้งใจไว้ว่าจะให้พลังงานแก่สนามกีฬาและบ้านเรือนใกล้เคียง แต่โครงการนี้ก็ตกไป เพราะกลัวว่าน้ำแข็งบนใบพัดอาจเกิดความไม่ปลอดภัยได้[57] ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2005 ถึง 2009 ได้มีผลงานประติมากรรม บีออฟเดอะแบ็ง ของโทมัส ฮีเทอร์วิก วางอยู่ด้านหน้าของสนามกีฬา สร้างเพื่อเฉลิมฉลองกีฬาเครือจักรภพ 2002 เป็นประติมากรรมที่สูงที่สุดในสหราชอาณาจักร แต่มีปัญหาด้านโครงสร้าง ทำให้ประติมากรรมนี้แตกออกในปี ค.ศ. 2009[58] สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2017–18
ฤดูร้อน: £142.11m สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ชื่อสนาม ซิตีออฟแมนเชสเตอร์ ตั้งชื่อโดยสภาเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ ก่อนที่การก่อสร้างจะเริ่มขึ้นในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1999[9] แต่ก็มีการใช้ชื่ออื่นอีกหลายชื่อ อีสต์แลนด์ เป็นชื่อเรียกสถานที่ก่อสร้างและสนามกีฬา ก่อนที่จะตั้งชื่อว่า สปอร์ตซิตี และ คอมส์ ตามลำดับ และเป็นชื่อที่ใช้ประจำ[2] สำหรับสนามกีฬาและโครงการกีฬาทั้งหมด ใช้ชื่อว่า สปอร์ตซิตี[18] ส่วนชื่อ ซิตีออฟแมนเชสเตอร์ (City of Manchester Stadium) จะย่อเขียนย่อว่า CoMS และภาษาพูดเรียกว่า เดอะบลูแคมป์ ล้อมาจากชื่อสนามกัมนอว์ ของสโมสรฟุตบอลบาร์เซโลนา[19] หลังจากที่อาบูดาบียูไนเต็ดกรุปเข้าดูแลสโมสรในปี ค.ศ. 2008 ผู้สนับสนุนบางคนเรียกชื่อสนามติดตลกว่า มิดเดิลอีสต์แลนด์[20] สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ยูฟ่าจัดสนามนี้อยู่ในประเภท 4 นอกจากจะเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีแล้ว ยังเป็นสนามฟุตบอลลำดับที่ 50 ที่จัดการแข่งขันระดับนานาชาติในอังกฤษ โดยการแข่งขันระหว่างฟุตบอลทีมชาติอังกฤษกับฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2004 และในวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2005 ยังจัดนัดเปิดยูฟ่าแชมเปียนชิปหญิงที่อังกฤษเป็นเจ้าภาพ[92] สร้างสถิติมีผู้ชมเข้าชมมากที่สุดสำหรับการแข่งขันนี้ ด้วยจำนวนคน 29,092 คน[93] นอกจากนั้นยังจัดการแข่งขันยูฟ่าคัปนัดตัดสินในปี ค.ศ. 2008[92] ที่สโมสรฟุตบอลเซนิตเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กชนะเรนเจอส์ 2–0 ซิตีกราวด์
ตัวสนามเริ่มก่อสร้างเมื่อปี ค.ศ. 1898 และเปิดใช้งานในปีนั้น โดยนัดแรกที่ใช้แข่งขันคือ ลีกคัพ ที่พบกับจิลลิงแฮม ฟุตบอลโลก 2014
สมาพันธ์ฟุตบอลบราซิล ได้ประมาณค่าใช้จ่ายในการก่อสร้างและปรับปรุงสนามแข่งขัน เป็นจำนวนเงินประมาณ 9.9 พันล้านเรอัลบราซิล (1.1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ, 550 ล้านปอนด์) นอกจากนั้นยังมีการปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกต่างๆ ที่ต้องรองรับคนนับล้านที่จะเข้าร่วมชมการแข่งขันนี้ สปอร์ตซิตี
อาคารที่ใหญ่ที่สุดของสปอร์ตซิตี คือสนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ ที่สร้างขึ้นสำหรับใช้ในกีฬาเครือจักรภพ 2002 ปัจจุบันเป็นสนามกีฬาเหย้าของสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี เป็นหนึ่งในสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในอังกฤษ นอกจากนั้นยังมีแมนเชสเตอร์เวโลโดรม เป็นสำนักงานของสมาคมจักรยานอังกฤษ (British Cycling) และมีสนามกีฬาแห่งชาติบีเอ็มเอกซ์อารีนา (National Indoor BMX Arena) ที่สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2011 สปอร์ตซิตียังมีศูนย์การแข่่งสควอชแห่งชาติและแมนเชสเตอร์รีเจียนนอลอารีนาสำหรับแข่งกรีฑา ในอนาคตแมนเชสเตอร์ซิตีจะลงทุน 50 ล้านปอนด์ในการพัฒนาศูนย์ฝึกสอนและศูนย์สันทนาการ เฟเบียน เดลฟ์
ในฤดูกาล 2014–15 ซึ่งเดลฟ์เล่นได้อย่างโดดเด่น จึงตกเป็นที่ต้องการตัวของหลายสโมสร ในช่วงปิดฤดูกาล เดลฟ์ได้ประกาศว่าจะขออยู่กับแอสตันวิลลาต่อไป แต่แล้วในที่สุดก็ได้เซ็นสัญญาย้ายเข้าสังกัดแมนเชสเตอร์ซิตีในที่สุดเป็นระยะเวลา 5 ปี ด้วยค่าตัว 8 ล้านปอนด์ (ประมาณ 416 ล้านบาท) วิชัย ศรีวัฒนประภา
ด้วยจุดเริ่มต้นเป็นผู้สนับสนุนโฆษณาบนเสื้อนักฟุตบอล ก้าวสู่การเป็นเจ้าของสโมสร และแชมป์แชมเปี้ยนลีกกับทีมที่ก่อตั้งมายาวนานกว่า 132 ปีจนชนะลีกสูงสุด ทั้งหมดเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2010/2011 โดยเข้าถือหุ้นสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี ร้อยละ 51 โดยขณะนั้น อัยยวัฒน์ ศรีวัฒนประภา อายุได้เพียง 25 ปี เท่านั้น[38] และครอบครัวศรีวัฒนประภาได้ตัดสินใจซื้อหุ้นที่เหลือในปีเดียวกัน ต่อมาในฤดูกาลปี ค.ศ. 2013/2014 สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีได้คว้าแชมป์แชมเปียนชิพ และได้เลื่อนขั้นสู่พรีเมียร์ลีก[39] มีรายงานว่า 7 สิงหาคม พ.ศ. 2559 นายวิชัยซื้อรถบีเอ็มดับเบิ้ลยู i8 ให้กับนักเตะทั้งหมด รวมมูลค่ากว่า 91 ล้านบาท หลังจากทีมคว้าแชมป์เป็นครั้งแรกในระดับพรีเมียร์ลีก[40] หนึ่งในคำพูดที่กล่าวถึงวิชัยจากหนึ่งในสมาชิกของทีมที่ได้กล่าวไว้คือ แคสเปอร์ ชไมเคิล ที่กล่าวถึงวิชัยไว้ว่า "วิชัยให้ความหวัง และสอนให้ทุกคนรู้ว่าไม่มีคำว่าเป็นไปไม่ได้"[41] ราชมังคลากีฬาสถาน
จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2528 ไพบูลย์ วัชรพรรณ ผู้ว่าการ กกท.คนแรก เสนอของบประมาณ 500 ล้านบาท สำหรับก่อสร้างสนามกีฬากลาง ขนาดความจุ 80,000 ที่นั่ง ภายในสนามกีฬาหัวหมาก เพื่อเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในวโรกาสทรงเจริญพระชนมายุครบ 60 พรรษา และใช้ในการแข่งขันกีฬาระดับชาติร่วมกับสนามศุภชลาศัย ซึ่งได้รับความเห็นชอบ โดยมอบหมายให้คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยเป็นผู้ออกแบบ และทำสัญญาจ้าง ห้างหุ้นส่วนจำกัดวิวัฒน์ก่อสร้าง พร้อมทั้งจัดจ้าง บริษัท สยามซีเท็ค จำกัด เป็นผู้ควบคุมการก่อสร้าง เมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2531 จนกระทั่งแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 รวมระยะเวลาก่อสร้างทั้งสิ้น 2,443 วัน คิดเป็นเงินทั้งสิ้น 630 ล้านบาท คาร์ดินัลเพลซ
การก่อสร้างมีมูลค่า 200 ล้านปอนด์สเตอริง สร้างขึ้นเหนืออุโมงค์รถไฟใต้ดินสาย District และ Circle ซึ่งผ่านที่ชั้นใต้ดินของอาคาร อาคารทั้งสามหลังสร้างขึ้นบนอุปกรณ์กันสะเทือนแบบยางเพื่อป้องกันการสั่นจากรถไฟใต้ดิน โครงการประกอบด้วยพื้นที่สำนักงาน 51,000 ตร.ม. และพื้นที่ศูนย์การค้าปลีก 9,300 ตร.ม. ซึ่งส่วนใหญ่เป็นของ Marks & Spencer สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ในช่วงปิดฤดูกาล 2010 ได้มีการบูรณะพื้นสนามฟุตบอลและพื้นที่อำนวยความสะดวกด้วยเงิน 1 ล้านปอนด์ โดยยังสามารถหารายได้เข้าสโมสรได้ โดยยอมให้มีการจัดคอนเสิร์ตหรืองานต่าง ๆ ที่ไม่เกิดความเสียหายต่อสนาม[75] ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2010 แมนเชสเตอร์ซิตีได้กลับมาต่อรองสัญญาเช่าของสนาม โดยจ่ายให้สภาเทศบาลฯ เป็นจำนวน 3 ล้านปอนด์ต่อปี โดยก่อนหน้านี้จะจ่ายเพียงรายได้ครึ่งหนึ่งของค่าบัตรเข้า ในนัดที่มีผู้ชมมากกว่า 35,000 คน[76] ข้อตกลงใหม่นี้เป็นส่วนหนึ่งของการเช่าเดิมที่จะมีการพิจารณาค่าเช่าทุก 5 ปี และมีแนวโน้มว่าจะสภาเทศบาลฯ จะมีรายได้เพิ่มขึ้นราว 1 ล้านปอนด์ต่อปี จากสนามกีฬาแห่งนี้[76] ทักษิณ ชินวัตร
อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการเป็นประธานสโมสรฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก มีเงื่อนไขว่าจะต้องเป็นผู้ที่ไม่ถูกตัดสินว่ากระทำความผิด ไม่ว่าจะประเทศใดในโลกก็ตาม ซึ่งขณะนั้นประเทศไทยมีการดำเนินคดีกับทักษิณอยู่[65] ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2551 ทักษิณจึงขายสโมสรแมนเชสเตอร์ซิตี ให้กับ Abu Dhabi United Group ในราคา 141 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และขึ้นเป็นประธานที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ ก่อนจะลาออกจากตำแหน่งในภายหลัง[66] ซีเกมส์ 2017
โดยงบประมาณที่มากกว่า 1.6 พันล้านริงกิต "(ประมาณ 1.4 หมื่นล้านบาท)" ในการปรับปรุงศูนย์กีฬาบูกิตจาลิล ในกัวลาลัมเปอร์ และพื้นที่รอบศูนย์กีฬา เพื่อให้พร้อมจัดการแข่งขันในครั้งนี้ สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)
สนามกีฬาโอลิมปิกลอนดอน () เป็นสนามกีฬาหลักของศูนย์กีฬาอุทยานโอลิมปิกสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 ตั้งอยู่ในย่านสแตรตเฟิร์ดของกรุงลอนดอน ออกแบบขึ้นเพื่อให้เป็นจุดศูนย์กลาง ของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก และพาราลิมปิกในปี พ.ศ. 2555 (ค.ศ. 2012) โดยใช้เป็นสถานที่จัดพิธีเปิดกับพิธีปิดของโอลิมปิก และเป็นสนามแข่งขันกรีฑา รวมถึงสโมสรฟุตบอลเวสต์แฮมยูไนเต็ดที่ได้เช่าสนามเป็นเวลา 99 ปีเพื่อเป็นสนามเหย้าของทีมแทนบุลินกราวนด์เนื่องจากมีความจุน้อยกว่า โดยสนามนี้สามารถบรรจุผู้ชมการแข่งขันประมาณ 80,000 ที่นั่ง ซึ่งสูงสุดเป็นอันดับสามในบริเตน รองจากสนามเวมบลีย์และทวิกเกนแฮม สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี ซิตีออฟแมนเชสเตอร์ หมวดหมู่:สนามฟุตบอลพรีเมียร์ลีก หมวดหมู่:สายการบินเอทิฮัด สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)
การจัดเตรียมที่ดินสำหรับสร้างสนามแห่งนี้ เริ่มขึ้นในช่วงกลางปี พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ขณะที่การก่อสร้างอย่างเป็นทางการ เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) และแม้ว่าการลงเสาเข็มสำหรับการก่อสร้าง เพิ่งเริ่มขึ้นอย่างไม่เป็นทางการไปเพียงสี่สัปดาห์ สนามแห่งนี้ก็ได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพ การแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก ประจำปี พ.ศ. 2560 (ค.ศ. 2017) สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2007 มีการประกาศออกมาว่าจะสร้างซูเปอร์คาสิโน แห่งแรกในสหราชอาณาจักร ที่สปอร์ตซิตี[59] แต่โครงการนี้ก็ตกไปอีกเช่นกันหลังจากรัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงวัฒนธรรม สื่อ และกีฬา ปฏิเสธโครงการนี้[60] สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี ก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2423 (ค.ศ. 1880) ในชื่อทีม เซนต์มากส์ (เวสต์กอร์ตัน) โดยมี แอนนา คอนเนลล์ และ ผู้ดูแลโบสถ์ เซนต์มากส์ อีก 2 คน เป็นผู้ร่วมก่อตั้ง สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
สโมสรแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดได้เข้าสู่ตลาดหลักทรัพย์ในลอนดอนเมื่อปี 1991 ด้วยมูลค่าทรัพย์สิน 18 ล้านปอนด์ จากนั้น สโมสรต้องเปิดเผยข้อมูลการเงินทั้งหมดสู่สาธารณะ เอริก กองโตนาย้ายจากลีดส์ ยูไนเต็ดมาร่วมทีมเมื่อปี 1992 ส่งผลต่อความสำเร็จของทีมเป็นอย่างมาก ทำให้ทีมได้แชมป์พรีเมียร์ลีกในฤดูกาลนั้นทันที ซึ่งนับเป็นแชมป์ลีกหนแรกในรอบ 26 ปี นับจากที่ได้มาครั้งล่าสุดในปี 1967 ปีต่อมา ทีมได้ดับเบิลแชมป์เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร แต่ในปี 1994 นั้นเอง แมตต์ บัสบี ตำนานกุนซือของได้เสียชีวิตลงในวันที่ 20 มกราคม สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์
สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์สเตเดียม () สนามฟุตบอลที่อยู่ระหว่างการก่อสร้างซึ่งจะถูกใช้เป็นสนามเหย้าของทอตนัมฮอตสเปอร์ ใน ลอนดอนเหนือ โดยที่จะมีความจุ 62,062 ที่นั่ง เป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดในกรุงลอนดอน โดยถูกออกแบบให้เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ ที่นอกจากจะใช้เป็นสนามฟุตบอลแล้วยังสามารถใช้จัดการแข่งขันกีฬาอเมริกันฟุตบอล กีฬาประเภทอื่น ๆ รวมถึงกิจกรรมต่าง ๆ ได้อีกด้วย สนามกีฬาสแตมฟอร์ดบริดจ์
อนาคตสโมสรได้เสนอยื่นเรื่องขอซื้อที่ดินบริเวณโรงไฟฟ้าเก่าแบทเทอร์ซี ที่มีพื้นที่ขนาด 39 เอเคอร์ ย่านชานกรุงลอนดอน เพื่อเดินหน้าโครงการก่อสร้างสนามเหย่าแห่งใหม่ โดยจะมาปรับแต่งให้กลายเป็นสังเวียนแข้งขนาดใหญ่รองรับแฟนบอลได้กว่า 60,000 ที่นั่ง สโมสรฟุตบอลยูไนเต็ดออฟแมนเชสเตอร์
โดยช่วงแรกสโมสรยังไม่มีสนามเหย้าเป็นของตนเองจึงได้เช่าสนามกิกเลน ที่ตั้งอยู่เมืองบิวรี มณฑลเกรเทอร์แมนเชสเตอร์ เป็นสนามเหย้าร่วมกับสโมสรฟุตบอลบิวรีจนถึงปี 2014 ต่อมาในฤดูกาล 2014–15 ได้เปลี่ยนมาเช่าสนามโบเวอร์โฟลด์ และสนามเทมไซด์สเตเดียม ของสตาลีบริดจ์เซลติก และเคอร์ซันแอชตัน ตามลำดับ จนกระทั่งสโมสรได้มีสนามเหย้าเป็นของตนเองในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2015 คือสนามบรอดเฮิร์สพาร์ก ซึ่งเปิดใช้งานเป็นครั้งแรกในฤดูกาล 2015–16 สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
ในฤดูกาลแรกที่เปิดใช้สนาม ขณะนั้นซันเดอร์แลนด์แข่งขันอยู่ในลีกระดับดิวิชัน 1 (ใหม่) มีผู้เข้าชมเกมการแข่งขันในสนามเฉลี่ยนัดละประมาณ 30,000 คน และในเกมสำคัญบางเกมสูงสุดถึง 40,000 คน แต่ในฤดูกาลถัดมา (1998-1999) ซันเดอร์แลนด์สามารถทำผลงานได้อย่างดีเยี่ยมจนสามารถเลื่อนชั้นมาเล่นในระดับพรีเมียร์ลีกได้ จึงทำให้มีผู้เข้าชมเกมการแข่งขันเฉลี่ยสูงถึง 40,000 คน โดยในฤดูกาล 1999-2000 สนามเหย้าของซันเดอร์แลนด์จัดเป็นสนามแข่งขันที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับสามของสโมสรอังกฤษรองจาก Manchester United และ Newcastle Unted เท่านั้น ต่อมาในปี 2000 สโมสรได้ทุ่มงบประมาณอีก 7 ล้านปอนด์เพื่อขยายอัฒจันทร์ด้านทิศเหนือ ทำให้ปัจจุบันสนาม Stadium of Light สามารถจุผู้เข้าชมได้สูงถึง 49,000 คนเลยทีเดียว แทรฟฟอร์ดเทรนนิงเซนเตอร์
ต่อมาในปี 2555 - 2556 ทางสโมสรได้ทำการขยายพื้นที่และก่อสร้างสนามฝึกซ้อมเพิ่มเติมโดยใช้งบประมาณ £60 ล้าน ไวต์ฮาร์ตเลน
ในเวลาเดียวกันกับการเสนอราคาเช่าสนามกีฬาโอลิมปิก สโมสรได้คิดค้นแนวคิดของโครงการพัฒนานอร์ธทัมเบอร์แลนด์ สำหรับการสร้างสนามใหม่ โดยใช้พื้นที่บางส่วนของไวต์ฮาร์ตเลนด้วย ซึ่งโครงการนี้ได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการในวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2008 โดยวางแผนที่จะสร้างสนามใหม่ทางด้านทิศเหนือของสนามเดิม ซึ่งสนามใหม่จะมีความจุ 56,250 คน และมีแนวโน้มว่าจะใช้ชื่อสนามตามผู้สนับสนุนหลักแทน ในพื้นที่ของสนามใหม่จะรวมไปด้วยสิ่งอำนวยความสะดวก, ร้านค้า, ที่อยู่อาศัย, พิพิธภัณฑ์สโมสร และพื้นที่สาธารณะซึ่งใช้เป็นลานสเก็ตน้ำแข็งชั่วคราว รวมไปถึงที่ตั้งใหม่ของมูลนิธิทอตนัมฮอตสเปอร์ ซีลแว็ง ดิสแต็ง
โดยค่าตัวของเขาจำนวน 4 ล้านปอนด์ที่แมนเชสเตอร์ ซิตี จ่ายให้ปารีส นับเป็นสถิติกองหลังที่แพงที่สุดของสโมสรในขณะนั้น สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
ขณะที่ผลงานกำลังไปได้ดี แต่กลับเกิดเพลิงไหม้ สนาม "ไฮด์โรด" ในปี พ.ศ. 2463 (ค.ศ. 1920) อัฒจันทร์หลักเสียหายอย่างมาก จนทำให้ต้องย้ายไปใช้ สนาม "เมนโรด" เป็นสนามเหย้าแห่งใหม่ ในปี พ.ศ. 2466 (ค.ศ. 1923) สนามกีฬาทางน้ำโอลิมปิก (รีโอเดจาเนโร)
การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2013 และจะแล้วเสร็จในปี ค.ศ. 2015 สนามกีฬานี้มีค่าใช้จ่ายประมาณ 38 ล้านดอลลาร์สหรัฐ สโมสรฟุตบอลชัยนาท ฮอร์นบิล
ทั้งนี้คาดว่าสนามแห่งใหม่ของทีมนกใหญ่พิฆาต ที่จะสร้างติดกับถนนสายเอเชียนั้น จะใช้พื้นที่ประมาณ 600 ไร่ นอกจากสนามฟุตบอลขนาดใหญ่แล้วยังจะมีศูนย์การค้าครบครันอีกด้วย ส่วนงบประมาณการก่อสร้างคาดว่าจะอยู่ที่ประมาณ 2,000 ล้านบาท ส่วนเรื่องความจุของสนามประมาณ 22,000 คน ราฮีม สเตอร์ลิง
ก่อนเริ่มฤดูกาล 2015–16 สเตอร์ลิงได้ย้ายเข้าสังกัดแมนเชสเตอร์ซิตี ด้วยค่าตัวสูงถึง 49 ล้านปอนด์ (ประมาณ 2.45 พันล้านบาท) ด้วยระยะเวลาสัญญานาน 5 ปี ซึ่งมูลค่าที่สูงถึงขนาดนี้ บรรดาผู้สนับสนุนลิเวอร์พูลต่างมองว่าเป็นการขายที่สโมสรคุ้มค่ามากที่สุด โดยสเตอร์ลิงยังได้ทำสถิติเป็นผู้เล่นอายุไม่เกิน 21 ปีที่แพงที่สุด และเป็นผู้เล่นของแมนเชสเตอร์ซิตีที่มีค่าตัวแพงที่สุดของสโมสร และเป็นผู้เล่นที่มีค่าตัวแพงที่สุดเป็นอันดับที่ 13 ของโลก และเป็นสถิติอันดับ 3 ของพรีเมียร์ลีก สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ส่วนศิลปินอื่นที่เคยมาเล่นที่สนามนี้ได้แก่ ยูทู, ร็อด สจ๊วต, ฟูไฟเตอร์ส, แมนิกสตรีตพรีชเชอร์ส, เดอะฟิวเจอร์เฮดส์, ซูกาเบบส์, บองโจวี, จอร์จ ไมเคิล และโซฟี เอลลิส-เบ็กซ์เตอร์[85] สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2004 สนามจัดการแข่งขันรักบี้ลีกนัดระหว่างประเทศระหว่างบริเตนใหญ่กับออสเตรเลีย ในรักบี้ลีกไตรเนชันส์ 2004 มีผู้เข้าชมเกือบ 40,000 คน[96] สนามยังจะใช้ในการจัดเมจิกวีกเอนด์ ในวันที่ 26 และ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ในการแข่งขันนี้มีทีม 14 ทีมจากซูเปอร์ลีกแข่งขันตลอดทั้งสุดสัปดาห์[97] สโมสรฟุตบอลเอสซีจี เมืองทอง ยูไนเต็ด ในฤดูกาล 2556
รวม: 10 ล้านบาท
ก่อนเปิดฤดูกาล: 4 ล้านบาท สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
กระทั่งในปี พ.ศ. 2546 (ค.ศ. 2003) ได้ย้ายสนามเหย้าอีกครั้ง ไปที่ "เอติฮัดสเตเดียม" ซึ่งเป็นสนามปัจจุบัน ที่มีความโอ่อ่าทันสมัย มีความจุถึง 48,000 ที่นั่ง โดยเช่าจากสภาเมืองแมนเชสเตอร์เป็นเวลาถึง 250 ปี และใช้เงินอีกราว 35 ล้านปอนด์ ในการปรับปรุงสนาม หลังจากใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ ในปี พ.ศ. 2545 (ค.ศ. 2002) เอมิเรตส์สเตเดียม
เอมิเรตส์สเตเดียม () หรือ สนามกีฬาเอมิเรตส์ คือ สนามฟุตบอลที่มีที่ตั้งอยู่ที่แอชเบอร์ตันโกรฟในฮอลโลเวย์ (Holloway) ลอนดอนเหนือ และเป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลอาร์เซนอล ตั้งแต่เปิดใช้งานเมื่อเดือนกรกฎาคม ปี ค.ศ. 2006 สนามแห่งนี้อัฒจรรย์จะเป็นเก้าอี้ทั้งหมด 60,355 ที่นั่ง ซึ่งนับว่าเป็นสนามฟุตบอลที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 2 ของพรีเมียร์ลีกตามหลังเพียงสนามโอลด์แทรฟฟอร์ด และเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่เป็นอันดับ 3 ในลอนดอนรองจากสนามเวมบลีย์และสนามทวิกเคนแฮม ในช่วงวางแผนและกำลังก่อสร้างอยู่นั้น เดิมสนามนี้เป็นที่รู้จักในชื่อ แอชเบอร์ตันโกรฟ ก่อนที่จะมีการใช้ชื่อตามข้อตกลงของสายการบินเอมิเรตส์ ผู้สนับสนุนการก่อสร้างสนามนี้ เมื่อเดือนตุลาคม ปี 2004 มูลค่าการก่อสร้างสนามอยู่ที่ 430 ล้านปอนด์ สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
สนามแข่งเป็นไปตามมาตรฐานของยูฟ่า คือ 105 × 68 เมตร (115 × 74 หลา) [8] พื้นสนามเป็นสนามหญ้าจริง ทำให้แข็งแรงยิ่งขึ้นโดยเส้นใยประดิษฐ์ ด้วยการใช้หญ้าเดสโซ[52] ระบบแสงสว่างใช้ไฟ 2000-วัตต์ 218 ดวง[53] บริเวณที่ไม่มีที่นั่งที่แต่ละมุมของสนาม มีช่องระบายอากาศที่ถอดย้ายได้ ให้ลมไหลผ่านลงสนาม[15] สนามกีฬานี้ถือว่าเป็นหนึ่งในสนามกีฬาฟุตบอลอังกฤษที่ดีที่สุด ได้รับการเสนอชื่อ 5 ครั้ง ใน 9 ฤดูกาลล่าสุด ในการเป็นสนามแข่งพรีเมียร์ลีกที่ดีที่สุด และได้รับรางวัลในฤดูกาล 2010–11[54] นอกจากนั้นยังได้รับรางวัลอื่นอีกเช่นกัน[55] สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
นอกเหนือจากฟุตบอลแล้ว สนามยังใช้ในการจัดคอนเสิร์ตในบางโอกาส และเป็นหนึ่งในสถานที่จัดงานดนตรีที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร โดยสามารถรองรับคนได้มากสุด 60,000 คน[84] สโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตีในฤดูกาล 2015–16
รวมเงินที่ใช้จ่ายทั้งสิ้น: 27,300,000 ปอนด์ สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
บางส่วนของอัฒจันทร์ทิศเหนือออกแบบมาสำหรับเป็นอัฒจันทร์ครอบครัว ที่มากับเด็ก ๆ โดยตั้งชื่อว่า อัฒจันทร์แฟมิลีสแตนด์ แต่ตั้งแต่ฤดูกาล 2010–11 ทั้งหมดของอัฒจันทร์ทิศเหนือก็จัดสรรให้สำหรับเป็นอัฒจันทร์สำหรับครอบครัว ส่วนอัฒจันทร์ทิศตะวันออกเป็นที่รู้จักอย่างไม่เป็นทางการว่า คิปแปกซ์ สอดคล้องกับอัฒจันทร์ที่สนามเมนโรด[51] ส่วนผู้ชมของทีมเยือน จะนั่งที่อัฒจันทร์ทิศใต้ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
ต่อมา เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2008 กลุ่มแนวร่วมการลงทุนแห่งอาบูดาบี (Abu Dhabi United investment group - ADUG) เข้าซื้อกิจการสโมสรจาก ดร.ทักษิณ ในวันสุดท้ายของกำหนดเวลาซื้อขายนักฟุตบอล ตามด้วยการเปิดดีลครั้งใหญ่ แสดงศักยภาพทางการเงิน โดยทำการเจรจาซื้อตัว ผู้เล่นชื่อดังจากหลายสโมสร ด้วยค่าตัวประมาณคนละ 30 ล้านปอนด์ขึ้นไป นับเป็นการเปิดตัวด้วยการตลาด ที่สร้างความฮือฮาอย่างมาก ในจำนวนนั้น มีนักเตะอย่างดิมิตาร์ เบอร์บาตอฟ จากสเปอร์ส หรือโรบินญู จากเรอัล มาดริด รวมอยู่ด้วย อย่างไรก็ตาม การเปิดการเจรจากับสเปอร์ทำให้ต้องเสียนักเตะอย่าง ชอลูกา ออกไปจากทีมและ ดิมิตาร์ เบอร์บาตอฟ ก็ตัดสินใจไปอยู่ร่วมกับทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ส่วนทางโรบินญูนั้น ได้มีปัญหากับต้นสังกัดเดิมคือเรอัล มาดริด และตัดสินใจย้ายมาแมนเชสเตอร์ซิตีไม่ยาก เพราะมีเพื่อนชาวบราซิลคนสนิทอย่าง เอลาโน อยู่ในทีมด้วยนั่นเอง สนามกีฬาโมลีนิวส์
ปัจจุบันสนามโมลีนิวส์มีความจุ 32,050 ที่นั่ง แต่สถิติผู้เข้าชมสูงสุดอยู่ที่ 61,315 คน แผนพัฒนาระยะแรกริเริ่มในปี ค.ศ. 2010 กับงบประมาณ 40 ล้านปอนด์ในการปรับปรุงสนามให้มีความจุเพิ่มขึ้นเป็น 38,000 ที่นั่ง โครงการระยะแรกคืออัฒจันทร์สตันคัลลิส ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2012 ส่วนอีกสองระยะถัดมาได้ถูกเลื่อนออกไปเพราะงบประมาณที่ถูกนำไปใช้ในการพัฒนาระบบเยาวชน นอกจากนี้ยังมีโครงการระยะยาวที่จะเพิ่มความจุให้ถึง 50,000 ที่นั่ง สนามกีฬาเครสตอฟสกี
วันที่ 25 กรกฎาคม ค.ศ. 2016 ผู้รับเหมา อินซ์ทรานสตรอย-Spb กล่าวว่า นครล้มเหลวในการจ่ายเงินค่าสร้างสนาม 1 พันล้านรูเบิล (หรือ 15.8 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) ทำให้สัญญาการก่อสร้างต้องหยุดลงชั่วคราว ต่อมาวันที่ 1 สิงหาคม เกิดพายุและน้ำท่วมสนาม สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)
เมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2550 มีการเปิดตัวแบบของสนามแห่งนี้ โดยสถาปนิกมืออาชีพอย่างปอปูลัส (Populous) ซึ่งเชี่ยวชาญการออกแบบอาคารกีฬาและศูนย์การประชุม ตลอดจนการเขียนแบบของกิจกรรมพิเศษที่สำคัญ การก่อสร้างใช้เวลา 4 ปี ระหว่าง พ.ศ. 2550 จนถึง พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
เมื่ออยู่ในขั้นตอนการพัฒนา สภาเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์ต้องการโครงสร้างที่เป็นจุดสังเกตที่ยั่งยืน ที่สามารถเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิรูป ที่ครั้งหนึ่งในสถานที่ก่อสร้าง แบรดฟอร์ดโคลเลียรี เคยเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมหนัก เช่นเดียวกับให้ผู้ชมเห็นแนวสายตาที่สวยงามในบรรยากาศของสนามกีฬา[44] บริษัทอารัปได้ "ออกแบบสนามกีฬาให้ดูคุ้นเคย ไม่ข่ม เป็นสนามกีฬาต่อสู้ที่รวมบรรยากาศของสโมสรฟุตบอลไว้" โดยพื้นสนามแข่งอยู่ลึกลงไป 6 เมตรจากระดับพื้นดิน และมีรูปแบบบรรยากาศสนามกีฬาโรมันและมีแอมฟิเทียร์เตอร์[44] ราชมังคลากีฬาสถาน
หลังจากแข่งขันกีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13 เสร็จสิ้นแล้ว มีการปรับปรุงต่อเติม ที่ทำการสมาคมกีฬา, ห้องประชุม และสำนักงานฝ่ายต่างๆ ของ กกท.โดยรอบใต้ถุนอัฒจันทร์ ทำให้ยอดงบประมาณการก่อสร้างสนามแห่งนี้ รวมทั้งสิ้น 1,255,569,337 บาท ซึ่งในปัจจุบัน ใช้รองรับการแข่งขันฟุตบอลระหว่างประเทศที่สำคัญ รวมถึงการแข่งขันฟุตบอลถ้วยพระราชทาน และนัดกระชับมิตรของฟุตบอลทีมชาติไทย หรือสโมสรฟุตบอลของไทย กับฟุตบอลทีมต่างชาติ หรือสโมสรฟุตบอลจากต่างประเทศเช่น แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด, ลิเวอร์พูล, ลีดส์ยูไนเต็ด, เรอัลมาดริด, บาร์เซโลนา และเชลซี เป็นต้น สโมสรฟุตบอลซันเดอร์แลนด์
ปี 1996 สโมสรได้ว่าจ้างให้ บริษัท Ballast Wiltsher จำกัด (มหาชน) (บริษัทผู้สร้างสนาม Amsterdam Arena) เป็นผู้สร้างสนามแห่งใหม่ของสโมสรด้วยงบประมาณ 15 ล้านปอนด์ โดยสามารถรองรับผู้เข้าชมได้ถึง 42,000 คน และยังออกแบบให้สามารถเพิ่มขนาดของอัฒจันทร์ให้มีความจุได้สูงถึง 66,000 คนในอนาคต ในระหว่างการก่อสร้างสนามแห่งใหม่นี้สโมสรยังไม่ได้มีการกำหนดชื่อไว้ก่อน แต่ได้มีการเรียกกันในหมู่แฟนบอลว่า Wearmouth หรือ Monkwearmounth Stadium จนในที่สุดประธานสโมสรก็ได้ตัดสินใจเลือกใช้ชื่อ Stadium of Light อันเป็นชื่อที่เขาได้รับแรงบันดาลใจมาจากสนามของ Benfica ในเมือง Lisbon ที่ชื่อ Estadio da Lus (แปลเป็นภาษาอังกฤษว่า Stadium of Light) โดยชื่อนี้มีที่มาจากตะเกียงส่องไฟของคนทำเหมือง ซึ่งสอดคล้องกับที่ตั้งของสนามแห่งนี้ที่ตั้งอยู่บนเหมืองถ่านหินเก่า และแฟนบอลของซันเดอร์แลนด์หลายพันคนก็มีอาชีพทำเหมืองด้วยเช่นกัน จึงเป็นชื่อที่มีความเหมาะสมเป็นอย่างยิ่ง เจมี วาร์ดี
วาร์ดีเกิดที่เมืองเชฟฟีลด์ ในครอบครัวที่ไม่ได้มีฐานะทางเศรษฐกิจดีนัก พ่อเป็นพนักงานคุมรถเครนตามสถานที่ก่อสร้าง แม่เป็นทนายความ ทั้งคู่ไม่มีเงินส่งเสียให้เรียนจนจบปริญญาตรีด้วยซ้ำ วาร์ดีจึงต้องดิ้นรนตั้งแต่เล็กด้วยการเป็นพนักงานในโรงงานทำขาเทียม ซึ่งต้องเผชิญกับสารเคมีอันตรายตั้งแต่ยังเด็ก ก่อนที่เมื่อเติบโตเข้าช่วงวัยรุ่นจะหันไปเล่นฟุตบอลกับเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ในชุดเยาวชน และได้ขยับขึ้นเรื่อย ๆ จนที่สุดในปี ค.ศ. 2007 ได้รับค่าตัว 30 ปอนด์ (ประมาณ 1,618 บาท) ต่อสัปดาห์ ซึ่งไม่พอเลี้ยงตัวเอง จึงต้องกลับไปรับทำงานในโรงงานผลิตขาเทียมอีกครั้งควบคู่ไปด้วย ก่อนที่จะได้เล่นให้กับฟลีตวูดทาวน์ และย้ายมาอยู่กับเลสเตอร์ซิตีในที่สุด ด้วยค่าตัวถึง 1 ล้านปอนด์ (ประมาณ 53 ล้านบาท) ซึ่งถือเป็นสถิติการซื้อตัวผู้เล่นจากลีกนอกระบบที่ค่าตัวแพงที่สุดเท่าที่เคยมีมาในประวัติศาสตร์ มิลเลนเนียมสเตเดียม
มี 2 ทางเลือกในการแก้ปัญหาคือการเพิ่มอัฒจันทร์ชั้นที่ 3 ในสนามกีฬาแห่งเก่า หรือ ย้ายไปยังสนามแห่งใหม่ ซึ่งทางเลือกหลังนั้นดูดีกว่าเนื่องจากสนามเก่าติดปัญหาเรื่องที่จอดรถที่ไม่เพียงพอ อีกทั้งเมื่อช่วงที่มีการแข่งขัน จะทำให้มีความหนาแน่นในการใช้ระบบขนส่งมวลชน อีกทั้งยังทำให้เกิดปัญหารถติดในบริเวณใกล้เคียง คณะกรรมการจึงตัดสินใจลงมติเลือกที่จะสร้างสนามแห่งใหม่ ในพื้นที่เดิม แต่เพิ่มความจุให้มากขึ้น และยังย้ายการวางแนวของสนามจาก ทิศตะวันตก-ทิศตะวันออก เป็น ทิศเหนือ-ทิศใต้ โดยทางเลือกขั้นต้นได้รับการสนับสนุนโดยคณะกรรมการมิลเลียนเนียมคอมมิชชัน และจะกลายเป็นการปรับปรุงครั้งใหญ่ครั้งที่ 4 ของคาร์ดิฟฟ์อาร์มพาร์ก ต่อมาได้มีการตัดสินใจที่จะสร้างสนามใหม่ที่มาพร้อมกับหลังคาที่สามารถเปิด-ปิดได้ เพื่อการใช้งานหลากหลายรูปแบบ และพื้นสนามที่เป็นหญ้าที่เหมาะสมกับทั้งกีฬารักบี้และฟุตบอล ทำให้เป็นอีกหนึ่งสนามที่มีหลังคาเปิด-ปิด ได้ในทวีปยุโรป นอกจากสนามในประเทศเนเธอร์แลนด์ 2 สนาม คือ อัมสเตอร์ดัมอาเรนา ซึ่งสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2539 ด้วยความจุ 50,000 คน และ เยลเรโดม ในอาร์เนม สร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2541 ด้วยความจุ 30,000 คน โรม (ภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์)
โรม เป็นความร่วมมือกันระหว่าง HBO และ BBC ใช้ทุนสร้างมากกว่า 100 – 110 ล้านดอลล่าส์สหรัฐฯ สำหรับถ่ายทำซีซั่นแรก จำนวน 12 ตอน ตอนละ 1 ชั่วโมง HBO ทุ่มงบไป 85 ล้านดอลล่าส์สหรัฐฯ และ BBC อีก 15 ล้านดอลล่าส์สหรัฐฯ
โปรดักชั่นของโรม ถือว่าเป็นหนึ่งในโปรดักชั่นที่แพงมากที่สุดเป็นประวัติการณ์ของทีวีซีรีส์เลยทีเดียว ทุนสร้างถูกใช้ไปกับการสร้างฉากอันน่าตื่นตาตื่นใจ ซึ่งประกอบไปด้วยบ้านเรือนของชาวโรมันจำนวนหลายหลัง ฟอรั่ม และเขตเสื่อมโทรมอันกว้างใหญ่ของเมืองโรมโบราณ ส่วนที่สำคัญยิ่งของฉากเหล่านี้ถูกทำลายด้วยเพลิงไฟในเวลาต่อมา ซึ่งเผาไหม้ส่วนหนึ่งของสตูดิโอซิเนตซิตแต้ ไปเมื่อวันที่ 10 สิงหาคม 2007 จากการรายงานของ HBO
เหตุเพลิงไหม้นี้เริ่มขึ้นหลังจากที่พวกเขาถ่ายทำซีซั่น 2 เสร็จสิ้นแล้ว
ในซีรีส์นี้ยังได้ใช้ตัวประกอบมากมายที่ทำงานด้านนั้นเป็นอาชีพจริงๆ ยกตัวอย่างเช่น นักแสดงที่ปรากฏในซีรีส์ที่ทำงานเป็นคนขายเนื้อบนถนนในกรุงโรม ในชีวิตจริงเขาก็ทำอาชีพเป็นคนขายเนื้อจริงๆ สเตเดียมออฟไลต์
ในฤดูกาลแรกที่เปิดใช้ ในช่วงนั้นทีมซันเดอร์แลนด์เล่นอยู่ในระดับ ดิวิชั้น 1 (ใหม่) มีผู้เข้าชมในสนามประมาณ 30,000 และในบางครั้งก็ถึง 40,000 จนเมื่อปี 1999 ซันเดอร์แลนด์สามารถทำอันดับคะแนนสูงจนสามารถเลื่อนชั้นมาเล่นในระดับพรีเมียร์ลีก ทำให้มีผู้เข้าชมเกมอยู่ในระดับถึง 40,000 คน ฤดูกาล 1999-2000 ซันเดอร์แลนด์มีสนามที่ใช้แข่งขนาดใหญ่เป็นอันดับสาม รองจากสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด และ สโมสรฟุตบอลนิวคาสเซิลยูไนเต็ด เท่านั้น ต่อมาสโมสรได้ทุ่มงบประมาณอีก 7 ล้านปอนด์ เพื่อขยายอัฒจันทร์ด้านทิศเหนืออีก โดยทั้งหมดเสร็จสิ้นในปี 2000 และทำให้สนามแห่งนี้ สามารถจุผู้ชมได้ถึง 49,000 คนเลยทีเดียว สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับนักฟุตบอลและเจ้าหน้าที่ อยู่บริเวณชั้นใต้ดิน ใต้อัฒจันทร์ทิศตะวันตก มีครัวที่สามารถรองรับการเสิร์ฟอาหารให้คน 6,000 คน ในวันแข่งขัน มีห้องสื่อมวลชน ห้องเก็บของเจ้าหน้าที่สนาม และห้องกักขังผู้กระทำความผิด[44] ส่วนอุปกรณ์บริการ ครัว สำนักงาน และทางเดิน ออกแบบโดย เคเอสเอสอาร์คิเทกส์ รวมถึงการติดตั้งเคเบิลสื่อสายและระบบการควบคุมการเข้าออกของรถ[44] สนามกีฬายังมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับการประชุมและมีใบอนุญาตให้การประกอบพิธีแต่งงานอีกด้วย[46] ราชมังคลากีฬาสถาน
ต่อมาในระยะที่ 2 คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เข้าให้ความร่วมมือตกแต่งรายละเอียด ทางสถาปัตยกรรมและวิศวกรรม และระบบไฟส่องสว่าง ระบบเสียงเพิ่มเติม การติดตั้งเก้าอี้บนอัฒจันทร์ฝั่งมีหลังคา พร้อมราวกันตก โดยห้างหุ้นส่วนจำกัดช้างม่อยเฟอร์นิเจอร์ เป็นผู้รับจ้าง รวมค่าใช้จ่ายประมาณ 550 ล้านบาท แต่ใช้วงเงินไปประมาณ 367 ล้านบาท ตามนโยบายลดค่าใช้จ่ายของนายสุขวิช รังสิตพล ประธานคณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาเอเชี่ยนเกมส์ครั้งที13 และระยะที่ 3 ในช่วงก่อนเปิดการแข่งขัน กีฬาเอเชียนเกมส์ ครั้งที่ 13ประมาณ 1 เดือน คือการจัดทำตราสัญลักษณ์พระราชพิธีรัชมังคลาภิเษก และตัวอักษรแสดงชื่อสนามเป็นภาษาไทยและภาษาอังกฤษ เพื่อติดตั้งบนกำแพงส่วนนอกอัฒจันทร์ฝั่งกระถางคบเพลิง การตกแต่งบริเวณส่วนที่ประทับ และส่วนที่นั่งประธาน รวมทั้งการทาสีภายในบางส่วน ตลอดถึงการสถาปัตยกรรมต่างๆ เป็นเงิน 8 ล้านบาท โดยรวมงบทั้ง 3 ระยะ เป็นเงินทั้งสิ้นประมาณ 1,188 ล้านบาท ฟุตบอลลีกคัพ 2014 นัดชิงชนะเลิศ
แมนเชสเตอร์ ซิตี เริ่มต้นเส้นทางลีกคัพของพวกเขาในรอบที่สามเนื่องจากการมีส่วนร่วมของพวกเขาใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก. ในรอบนั้น, พวกเขาถูกจับสลากพบกับทีมจาก ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป และแชมป์เก่า เอฟเอคัพ, วีแกน แอธเลติก, ผู้ที่ชนะพวกเขาในสกอร์ 1–0 ในฤดูกาลที่ผ่านมาของ เอฟเอคัพ นัดชิงชนะเลิศ. เวลานี้, แมนเชสเตอร์ ซิตี ชนะ 5–0 ที่สนามของพวกเขา สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์, ในนัดที่ลงเล่นเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 2013. ประตูของ เอดิน เจโก, และได้ประตูหนีห่างโดยกองหลังจาก เฟร์นันจิญญู, ทำให้ซิตีขึ้นนำไปจนกระทั่งหมดครึ่งเวลาแรก. ครั้งแรกของ สเตวาน ยอเวทิช ทำให้เพิ่มประตูจากการยิงซ้ำเข้าประตูในนาทีที่ 60, หลังจากที่ วีแกน ล้มละลาย, กับ เคซุส นาบัส ด้วยที่ทำประตูแรกของเขาสำหรับสโมสร, ตามด้วย ยาย่า ตูเร และประตูที่สองสำหรับยอเวทิชที่สำเร็จในการจบสกอร์. สโมสรฟุตบอลอาร์เซนอลในฤดูกาล 2018–19
เงินที่จ่าย สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
เพื่อแน่ใจว่าจะไม่ใช่โครงการที่เสี่ยง แมนเชสเตอร์ซิตีจึงตัดสินใจรับสนามกีฬาแห่งนี้แทนที่สนามกีฬาเก่า เมนโรด ทันทีที่การแข่งขันจบลง ก็ได้มีการเพิ่มที่นั่งลดหลั่นเจาะลงไปในลู่วิ่งเดิม[16] การปรับปรุงนี้ทางสภาเทศบาลเมืองแมนเชสเตอร์จ่ายไป 22 ล้านปอนด์[10][14] และแมนเชสเตอร์ซิตีจ่ายเพิ่มอีก 20 ล้านปอนด์[10][14] และเพิ่มที่จำหน่ายเครื่องดื่ม ร้านอาหาร และพื้นที่สันทนาการอื่น สโมสรย้ายเข้ามาใช้สนามแห่งใหม่ระหว่างช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2003 สโมสรฟุตบอลดาร์บีเคาน์ตี
เป็นสนามซ้อมของดาร์บี้ ให้ชุดเยาวชนได้ทำการซ้อมและแข่งขันเนื้อที 200,000m สร้างขึ้นเมื่อปี 2003 และ ในปี2015 ประธานสโมสร เมล มอริส ได้ลงทุนปรับปรุงไปถึง 10 ล้านปอนด์ สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ในฤดูกาลล่าสุดและก่อนหน้านี้ สโมสรได้ขายบัตรเข้าชมตลอดฤดูกาลจำนวน 36,000 ใบได้หมด[77] และปัจจุบันยังหาหนทางที่จะเพิ่มความจุสนาม ข้อตกลงของสโมสรกับสภาเทศบาลฯ ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2010 อนุญาตให้พัฒนารอบสนามและขยับขยายสนามให้จุได้ 60,000 คน[74] การเพิ่มความจุสนามสามารถทำได้โดยการเพิ่มที่นั่งชั้น 3 ทางอัฒจันทร์ทิศเหนือและใต้ ให้เท่ากับอัฒจันทร์ทิศตะวันออกและตะวันตก การขยับขยายสนามนี้เชื่อมโยงไปถึงคำพูดที่สโมสรเคยกล่าวไว้ว่า "การพัฒนาสมรรถภาพเป็นส่วนหนึ่งของการสนับสนุนการปฏิรูปแมนเชสเตอร์ตะวันออก"[76] สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
จากการสำรวจในพรีเมียร์ลีกปี ค.ศ. 2007 พบว่าแฟนฟุตบอลเห็นว่าสนามแห่งนี้มีความสวยงามเป็นอันดับ 2 ในพรีเมียร์ลีก รองจากสนามเอมิเรตส์สเตเดียม[67] ขณะเดียวกับแฟนของทีมคู่แข่งต่างให้ความเห็นด้านบวก โดยให้เป็นรองจากโอลด์แทรฟฟอร์ด จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2005 ในหัวข้อสนามที่ชื่นชอบที่สุดในสหราชอาณาจักร[68] ในปี ค.ศ. 2010 เป็นอันดับ 3 ของสนามที่มีการเยี่ยมชมจากต่างประเทศมากที่สุดรองจากโอลด์แทรฟฟอร์ดและแอนฟีลด์[69] เอสตาดิโอเมโตรโปลิตาโน (มาดริด)
เอสตาดิโอเมโตรโปลิตาโนเดิมมีชื่อว่า "สนามกีฬาแคว้นมาดริด" เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. 2533 ในฐานะส่วนหนึ่งของแผนการเป็นเจ้าภาพการแข่งขันกรีฑาชิงแชมป์โลก 1997 แต่ไม่ได้รับเลือก ใช้เวลาก่อสร้างนานถึง 4 ปีจึงเสร็จและเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2537 โดยมีความจุ 20,000 ที่นั่ง ต่อมาสนามถูกปิดเพื่อปรับปรุงสำหรับรองรับการเป็นเจ้าภาพโอลิมปิก 2016 แต่กรุงมาดริดก็ไม่ได้รับเลือกอีกเช่นกัน ใน พ.ศ. 2556 อัตเลติโกมาดริดได้ซื้อและเข้าปรับปรุงสนามโดยขยายความจุเป็น 66,703 ที่นั่ง และลงเล่นนัดแรกเมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2560 สนามแห่งนี้จะเป็นสถานที่จัดการแข่งขันฟุตบอลยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก 2019 รอบชิงชนะเลิศ อีเอฟแอลคัพ 2018 นัดชิงชนะเลิศ
แมนเชสเตอร์ซิตีในฐานะสโมสรจากพรีเมียร์ลีกได้มีส่วนร่วมใน ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2017–18 เริ่มต้นการแข่งขันในรอบที่สามโดยที่พวกเขาได้ถูกจับสลากออกไปเยือนทีมร่วมพรีเมียร์ลีก เวสต์บรอมมิชอัลเบียน. ที่ เดอะฮอว์ทอนส์, พวกเขาเอาชนะไปได้ 2–1 ซึ่งมาจากการทำคนเดียวสองประตูจาก เลรอย ซาเน. ในรอบที่สี่พวกเขาจับสลากพบกับทีมจาก ฟุตบอลลีกแชมเปียนชิป วุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ที่บ้านของพวกเขา เอติฮัด สเตเดียม, แมตช์นี้จบลงด้วย 0–0 หลังต่อเวลาพิเศษ แต่ แมนเชสเตอร์ซิตี สามารถผ่านเข้ารอบโดยการเอาชนะ การดวลลูกโทษ 4–1. ในรอบก่อนรองชนะเลิศ, พวกเขาถูกจับสลากโดยออกไปเยือนทีมร่วมพรีเมียร์ลีกอย่าง เลสเตอร์ซิตี. ที่สนาม คิงเพาเวอร์สเตเดียม, แมตช์นี้จบลงที่ 1–1 หลังต่อเวลาพิเศษอย่างไรก็ตามแมนเชสเตอร์ซิตี ชนะการดวลลูกโทษ 4–3. ในรอบรองชนะเลิศสองนัดพวกเขาถูกจับสลากพบกับทีมจากแชมเปียนชิป บริสตอลซิตี. ในเลกแรกที่เอติฮัด สเตเดียม, แมนเชสเตอร์ ซิตี ชนะ 2–1 เนื่องจากประตูที่มาจาก เกฟิน เดอ เบรยเนอ และ เซร์คีโอ อะกูเอโร. ในเลกที่สองที่ สนามกีฬาแอชตันเกต, แมนเชสเตอร์ ซิตี สามารถก้าวเข้าสู่รอบชิงชนะเลิศหลังจบผลการแข่งขันในนัดนี้ได้ที่ 3–2, ซึ่งรวมผลสองนัดด้วยสกอร์รวม 5–3. สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ในการแข่งขันกีฬาเครือจักรภพ 2002 คาดว่าประสบความสำเร็จอย่างมาก[62] และสนามกีฬาได้รับเสียงวิจารณ์ด้านบวก ในเรื่องบรรยากาศและการออกแบบสถาปัตยกรรม[63] สนามได้รับหลายรางวัลด้านการออกแบบ รวมถึงรางวัลจาก สมาคมสถาปนิกอังกฤษ ปี ค.ศ. 2004 ประเภทการออกแบบทั่วไป สำหรับการออกแบบอาคาร[64] และในปี ค.ศ. 2003 ได้รับรางวัลสถาบันวิศวกรโครงสร้าง สาขารางวัลโครงสร้างพิเศษ[65] คิง เพาเวอร์
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2553 วิชัยพร้อมด้วยผู้ร่วมทุนในนามกิจการร่วมค้าเอเชียนฟุตบอลอินเวสต์เมนท์ ได้ซื้อกิจการสโมสรฟุตบอลเลสเตอร์ซิตี พร้อมเปลี่ยนชื่อสนามจาก วอล์กเกอร์ส สเตเดี้ยม เป็น คิงเพาเวอร์สเตเดียม และในปี ค.ศ. 2014 ได้บริหารทีมสโมสรเลสเตอร์ซิตี จนคว้าแชมป์ เดอะแชมเปี้ยนชิพ และเข้าไปเล่นในพรีเมียร์ลีกได้สำเร็จในฤดูกาล 2014-2015 ในฤดูกาล 2015–16 เลสเตอร์ซิตีสามารถคว้าแชมป์พรีเมียร์เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสร ต่อมาในวันที่ 16 พฤษภาคม 2560 ทางกลุ่มคิงเพาเวอร์ได้รับอนุมัติให้มีการซื้อขายสโมสร เอาด์-เฮเฟอร์เลเลอเฟิน ซึ่งเป็นสโมสรในระดับดิวิชั่น 2 ของประเทศเบลเยี่ยม[2] และได้มีการดึงตัว กวินทร์ ธรรมสัจจานันท์ ผู้รักษาประตูทีมชาติไทย ให้มาร่วมกับทีมในช่วงเปิดตลาดซื้อขายนักเตะของลีกเบลเยียมช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2561[3] แมนเชสเตอร์
แมสเชสเตอร์ เป็นเมืองที่เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองกีฬา มีสโมสรพรีเมียร์ลีก 2 สโมสรที่ใช้ชื่อเมืองในชื่อสโมสร คือ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตีและแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แมนเชสเตอร์ซิตีมีสนามกีฬาเหย้าคือสนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์ จุคนได้เกือบ 48,000 คน ส่วนแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด มีสนามกีฬาเหย้าคือ โอลด์แทรฟฟอร์ด ซึ่งเป็นสนามฟุตบอลสโมสรที่ใหญ่ที่สุดในสหราชอาณาจักร จุคนได้ 76,000 คน ถือเป็นสนามกีฬาในอังกฤษแห่งเดียวที่จัดการแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกนัดตัดสิน โดยเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 2003 และยังเป็นสนามที่จัดซูเปอร์ลีกแกรนด์ไฟนอลของรักบี้ลีก สโมสรคริกเกตแลนคาเชียร์เคาน์ตี ก็ใช้สนามโอลด์แทรฟฟอร์ดเป็นกีฬาเหย้าเช่นกัน สนามกีฬาโอลิมปิก (ลอนดอน)
สนามกีฬาลักษณะพิเศษขนาด 80,000 ที่นั่งแห่งนี้ เป็นจุดศูนย์กลางของการแข่งขันที่ลอนดอน ด้วยการเป็นเจ้าภาพของพิธีเปิดและปิดการแข่งขัน รวมถึงการเป็นสนามแข่งขันกรีฑา อนึ่ง หลังจากลอนดอนเกมส์ สนามจะลดจำนวนที่นั่งถาวรลงเป็น 60,000 ที่นั่ง ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) มีการดำเนินงานขุดชั้นดินอ่อนออกจากพื้นที่ เพื่อเตรียมการปูสนามหญ้าและลู่วิ่ง รายล้อมไปด้วยที่นั่งถาวรจำนวน 25,000 ที่นั่ง ซึ่งประกอบขึ้นโดยใช้คอนกรีตชนิดเหลว บนพื้นดินที่ลาดเอียงตามธรรมชาติ ซึ่งใต้อัฒจันทร์ช่วงนี้เป็นพื้นที่อบอุ่นร่างกายและเปลี่ยนเสื้อผ้า ด้วยการขุดลงไปเป็นชั้นกึ่งใต้ดิน ถัดไปเป็นช่วงคอนกรีตเสริมเหล็กสูงขึ้นทีละขั้น เพื่อรองรับผู้ชมอีก 55,000 คน สนามกีฬาเวมบลีย์
สนามเวมบลีย์ถูกออกแบบโดย สถาปนิก บริษัท ฟอสเตอร์แอนด์พาร์ทเนอร์ และ ป็อปปูลูออส (หรืออาจจะรู้จักกันในชื่อ ฮ็อก สปอร์ต กับ วิศวกร มอตต์ แม็คโดนัลด์ และสร้างโดย บรู๊กฟิลด์ มัลติเพล็กซ์ บริษัทจากออสเตรเลีย โดยสนามเวมบลีย์เป็นหนึ่งในสนามที่ใช้ทุนการก่อสร้างแพงที่สุดในโลก โดยการก่อสร้างนั้นใช้ทุนไปมากกว่า 798 ล้านปอนด์ และเป็นสนามที่มีหลังคาที่ใหญ่ที่สุดในโลก สนามกีฬาด็อกแลนส์
สนามกีฬาด็อกแลนส์ () (หรือรู้จักกันในชื่อ สนามกีฬาสเตเดียม, เทลส์ตราโดม และ สนามกีฬาเอติฮัด ตามชื่อผู้สนับสนุน) เป็นสนามกีฬาอเนกประสงค์ในย่านด็อกแลนส์ เมืองเมลเบิร์น รัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เริ่มสร้างในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1997 ขณะก่อสร้างยังใช้ชื่อ "วิกตอเรียสเตเดียม" สร้างเสร็จในปี ค.ศ. 2000 ด้วยงบประมาณ 460 ล้านดอลลาร์ออสเตรเลีย เมนโรด
เมนโรด () เป็นสนามกีฬาฟุตบอลในย่านมอสไซด์ เมืองแมนเชสเตอร์ ประเทศอังกฤษ เคยเป็นสนามกีฬาเหย้าของแมนเชสเตอร์ซิตี ที่สโมสรได้ใช้ตั้งแต่ปี 1923 ถึง 2003 สนามเคยใช้เป็นสถานที่จัดการแข่งขันเอฟเอคัพ รอบก่อนรองชนะเลิศ ชาริตีชีลด์ นัดตัดสินลีกคัพและเพราะสนามมีความจุสนามมาก จึงได้รับฉายาอีกชื่อว่า เวมบลีย์ทางตอนเหนือ สโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ซิตี
แต่เดิม ทีมนี้ตั้งอยู่ที่ ตำบลกอร์ตัน ทางตะวันออก ของเมืองแมนเชสเตอร์ ก่อนจะย้ายไปอยู่ที่สนามใหม่ ในย่านไฮด์ โรด ของเมืองอาร์ดวิก ใกล้กับแมนเชสเตอร์ และได้เปลี่ยนชื่อทีมไปเป็น “อาร์ดวิกเอเอฟซี” ตามสถานที่ตั้ง จากนั้น อาร์ดวิก ได้เข้าร่วมแข่งขันฟุตบอลลีกอังกฤษ ในฐานะสมาชิกก่อตั้ง ในระดับดิวิชัน 2 เมื่อปี พ.ศ. 2435 (ค.ศ. 1892)
กระทั่งถึง ฤดูกาล 2436 - 2437 (ค.ศ. 1893 - 1894) ทีมมีปัญหาด้านการเงินอย่างหนัก จนต้องมีการรื้อระบบการบริหารทีมครั้งใหญ่ และเปลี่ยนชื่อเป็น “แมนเชสเตอร์ซิตีฟุตบอลคลับ” จนถึงปัจจุบัน สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2011 ได้มีการเปลี่ยนชื่อสนามมาเป็น สนามกีฬาอัลติฮัด (หรือเอทิฮัด) ตามชื่อผู้สนับสนุน คือ สายการบินอัลติฮัด[22] แผนพัฒนาต่อมาคือได้เชื่อมต่อสนามเข้ากับมหาวิทยาลัยอัลติฮัด แผนพัฒนานี้เปิดเผยขึ้นในกลางเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 สโมสรยังสร้างภาพลักษณ์สถาบันศึกษาของคนรุ่นใหม่นำสมัย และมีสิ่งอำนวยความสะดวกในการฝึกซ้อม โดยมีสนามกีฬาขนาดเล็กจุได้ 7,000 คน บริเวณพื้นที่ทิ้งร้างในสปอร์ตซิตี[78][79] สนามกีฬากองทัพบก
สนามกีฬากองทัพบก ได้รับการอนุมัติให้สร้างในปี 2509 ในสมัยที่ จอมพล สฤษดิ์ ธนะรัชต์ เป็นผู้บัญชาการทหารบก โดยเริ่มดำเนินการก่อสร้าง ในปี 2511 และแล้วเสร็จเมื่อปี 2513 บนเนื้อที่ 61 ไร่ 2 งาน ประกอบด้วยสนามฟุตบอล ความจุ 12,500 คน ("ในขณะนั้น") และยังได้สร้างสนามเทนนิส จำนวน 4 คอร์ด, สนามเปตอง จำนวน 4 สนาม, โรงฝึกซ้อมมวย จำนวน 1 โรง และอาคารที่พักนักกีฬากำลังเอก ขนาด 4 ชั้น จำนวน 1 หลังไปพร้อมกันด้วย โดยได้มอบหายให้ กองการกีฬา กรมสวัสดิการทหารบก เป็นผู้ดูแลจนถึงปัจจุบัน สนามกีฬาซิตีออฟแมนเชสเตอร์
ถือเป็นสนามกีฬาที่ใหญ่ที่สุดที่ใช้ในการจัดคอนเสิร์ตในอังกฤษ ก่อนที่เวมบลีย์ใหม่จะสร้างขึ้น[84][88]