พรรคเดโมแครต ก่อตั้งครั้งแรกปีใด ?
พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
ชื่อเดิมของพรรคเดโมแครตคือ พรรคเดโมเครติก-ริพับลิกัน ซึ่งก่อตั้งโดยประธานาธิบดีทอมัส เจฟเฟอร์สัน ใน ค.ศ. 1792 ถือเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโลก หลังจากชัยชนะของพรรคเดโมเครติก-ริพับลิกันต่อพรรคเฟเดอรัลลิสต์ ในปี 1800 พรรคได้กลายเป็นพรรคการเมืองหลักของสหรัฐฯ ภายในพรรคเองได้แบ่งออกเป็นฝ่ายต่าง ๆ ในที่สุดประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน ได้แยกฝ่ายของตนเองออกมาเป็น "พรรคเดโมแครต" ในปี 1828
ประเทศเยอรมนีตะวันออก
การปกครองของพรรคคอมมิวสต์ เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี (SED) ถูกก่อตั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1946 จากการรวมตัวกันระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (KPD) และพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี (SPD) โดยอาณัติของโจเซฟ สตาลิน อดีตทั้งสองฝ่ายเป็นคู่แข่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อพวกเขาได้เคลื่อนไหวก่อนที่นาซีได้รวมรวมอำนาจไว้ทั้งหมดและได้ถูกประกาศว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายได้สร้างความวุ่นวายต่อพวกเขา การรวมตัวกันของทั้งสองฝ่ายกลายเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ใหม่ของนักสังคมนิยมเยอรมันในการเอาชนะศัตรูทั่วไปของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายคอมมิวนิสต์ก็ได้ถือเสียงส่วนใหญ่ที่มีอำนาจควบคุมนโยบายทั้งหมด SED เป็นพรรคที่ปกครองจากตลอดระยะเวลาของรัฐเยอรมนีตะวันออก มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียต ซึ่งกองกำลังทหารยังคงรักษาการณ์ในเยอรมนีตะวันออกจนกระทั่งได้ถูกยุบลงในปี ค.ศ. 1991 (สหพันธรัฐรัสเซียยังคงให้กองกำลังทหารยังคงรักษาการณ์ในสิ่งที่เคยเป็นเยอรมนีตะวันออกจนถึง ค.ศ. 1994) ด้วยวัตถุประสงค์ที่ได้ระบุไว้ว่าเพื่อตอบโต้ฐานที่มั่นของนาโต้ในเยอรมนีตะวันตก นักประวัติศาสตร์ได้ถกเถียงกันว่า การตัดสินใจในการจัดตั้งประเทศที่แยกจากกันได้ถูกริเริ่มโดยสหภาพโซเวียตหรือ SED  องค์การร่วมปาโซะก์โมโมกุน กาดาซันดูซุน มูรุต
พรรคนี้เริ่มครั้งแรกใช้ชื่อว่าพรรคประชาธิปไตยซาบะฮ์ (Parti Demokrat Sabah; PDS) ก่อตั้งโดยตัน ศรี เบอร์นาร์ด ดมปก และผู้นำคนอื่น ๆ ที่แยกตัวออกมาจากสหพรรคซาบะฮ์หลังการเลือกตั้งทั่วไปในรัฐซาบะฮ์เมื่อ พ.ศ. 2537 ต่อมาจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน ฟรีดริช เอเบิร์ท
ฟรีดริช เอเบิร์ท(; 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1871 28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1925) เป็นนักการเมืองเยอรมันแห่งพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี(SPD)และเป็นประธานาธิบดีคนแรกตั้งแต่ปี ค.ศ. 1919 จนกระทั่งเขาได้ถึงแก่อสัญกรรมในสำนักงงานในปี ค.ศ. 1925 ริชาร์ด นิกสัน
คดีวอเตอร์เกตมีจุดเริ่มต้นที่โรงแรมวอเตอร์เกตซึ่งเป็นสำนักงานใหญ่ระดับชาติของพรรคเดโมแครต ที่กรุงวอชิงตัน ดีซี ในวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1972 ช่วงนั้นเป็นเวลากลางคืนและเจ้าหน้าที่โรงแรมได้สังเกตเห็นสิงผิดปกติในที่ทำการพรรคเดโมแครตจึงโทรเรียกตำรวจ ส่งผลสามารถจับกุมผู้ต้องหา 5 คนได้พร้อมของกลาง ผู้ต้องหาเหล่านี้ประกอบด้วยนายเบอร์นาร์ด บาร์เกอร์ (Bernard Barker) เวอร์จิลิโอ กอนซาเลซ (Virgilio Gonzalez) ยูจินิโอ มาร์ติเนซ (Eugenio Martínez) เจม แม็คคอร์ด (James W. McCord, Jr.) และแฟรงค์ สเตอร์กิส (Frank Sturgis) โดยก่อนหน้านี้กลุ่มคนร้ายเคยแอบเข้าในออฟฟิศแห่งนี้แล้วเมื่อ 3 สัปดาห์ก่อนถูกจับ เมื่อตรวจสอบอย่างละเอียดต่อมาตำรวจจึงพบว่าบรรดาคนที่ถูกจับเหล่านี้ไม่ใช่โจรกระจอก เพราะแต่ละคนต่างทำงานให้แก่สำนักงานข่าวกรองกลางสหรัฐอเมริกา (ซีไอเอ) โดยชายทั้ง 5 ได้รับคำสั่งให้บุกเข้าไปขโมยข้อมูลที่พรรคเดโมแครตซึ่งเตรียมไว้เพื่อการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งใหม่แข่งกับริชาร์ด นิกสัน เจ้าของตำแหน่งเดิม ในตัวผู้ต้องหาคนหนึ่งมีเบอร์โทรศัพท์ของที่ปรึกษาประจำทำเนียบขาว และในบัญชีของผู้ต้องหาอีกคนหนึ่ง มีเงิน 25,000 เหรียญสหรัฐที่ขึ้นด้วยแคชเชียร์เช็คประทับตรา นอกจากนั้นเอฟบีไอยังเจอบันทึกมีชื่อย่อซึ่งอาจหมายถึงทำเนียบขาวก็ได้ เช่น W.House และ W.H (White House) วอชิงตัน ดี.ซี.
กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. (English: Washington, D.C) มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า เขตปกครองพิเศษโคลอมเบีย (English: District of Columbia) มักเรียกทั่วไปว่า กรุงวอชิงตัน (Washington) หรือ ดี.ซี (D.C.) เป็นเมืองหลวงของสหรัฐ ก่อตั้งขึ้นเมื่อภายหลังจากการปฏิวัติอเมริกา โดยชื่อ วอชิงตัน มาจากชื่อของจอร์จ วอชิงตัน ประธานาธิบดีสหรัฐคนแรก และบิดาผู้ก่อตั้งประเทศคนหนึ่ง[2] วอชิงตันเป็นนครหลักนครหนึ่งของเขตมหานครวอชิงตัน (Washington Metropolitan Area) โดยมีประชากรที่อาศัยอยู่ในวอชิงตันจำนวนประมาณ 6,131,977 คน[3] โดยวอชิงตันได้รับฉายาว่าเป็นเมืองหลวงทางการเมืองของโลก เนื่องจากเป็นที่ตั้งของรัฐบาลกลางสหรัฐและสถาบันทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศจำนวนมาก อาทิ ธนาคารโลก กองทุนการเงินระหว่างประเทศ เป็นต้น[4] กรุงวอชิงตันเป็นนครที่นักท่องเที่ยวเข้าเยี่ยมชมมากที่สุดนครหนึ่งในโลก โดยในแต่ละปีจะมีนักท่องเที่ยวเข้ามาเยี่ยมชมวอชิงตัน ปีละประมาณ 20 ล้านคน[5][6] ช็อน ดู-ฮวัน
วันที่ 17 ตุลาคม ชอนได้ใช้อำนาจสั่งการยุบพรรคการเมืองทุกพรรค รวมถึง "พรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตย" ซึ่งได้จัดไว้เป็นฐานอำนาจของ พัก จองฮี ระหว่างที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอยู่ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2524 ชอนได้ร่างพรรคการเมืองของตนขึ้นมาคือ พรรคยุติธรรมประชาธิปไตย (ดีเจพี) อย่างไรก็ตาม ความตั้งใจและเจตนาทั้งหมดก็คงเป็นพรรคสาธารณรัฐประชาธิปไตยแต่อยู่ในชื่ออื่นเท่านั้น ภายหลังจากนั้นไม่นาน ชอนได้รับเอารัฐธรรมนูญใหม่ ขณะที่ยังมีความเป็นเผด็จการน้อยกว่ารัฐธรรมนูญยูซินของพัก ซึ่งยังคงให้อำนาจในการเข้าสู่ตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างยุติธรรม ชอนเลือกตั้งประธานาธิบดีซึ่งเป็นสิทธิของเขา และกลายเป็นประธานาธิบดีลำดับที่ 12 ของสาธารณรัฐเกาหลี พรรคประชาธิปไตยประชาชน (อินโดนีเซีย)
พรรคประชาธิปไตยประชาชน (People's Democratic Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Rakyat Demokratik) เป็นพรรคการเมืองที่นิยมประชาธิปไตยสังคมนิยมในอินโดนีเซีย มีที่มาจากการเติบโดของขบวนการนักศึกษาในราว พ.ศ. 2528 ในชวา บาหลีและลอมบอก ซึ่งมีการประท้วงต่อต้านการปกครองในยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โต ต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งสมาคมประชาธิปไตยประชาชนนำโดย ซูเฆ็ง บาฮาฆีโย ในปีต่อมา กลุ่มของซูเฆ็งแยกตัวไปจัดตั้งขบวนการประชาธิปไตยประชาชนอินโดนีเซีย ระหว่าง 14 – 16 เมษายน พ.ศ. 2539 สมาคมดังกล่าวได้จัดการประชุมและเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคประชาธิปไตยประชาชน โดยบูดีมัน ซูยัตมีโก เป็นหัวหน้าพรรค พรรคประชาธิปัตย์
พรรคประชาธิปัตย์ (English: Democrat Party - DP, ย่อ: ปชป.) ก่อตั้งเมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2489 เป็นพรรคการเมืองจดทะเบียนที่เก่าแก่ที่สุดของไทยที่ยังดำเนินการอยู่[1] พรรคมีสมาชิกที่ได้แจ้งต่อนายทะเบียนพรรคการเมืองไว้ จำนวน 2,895,933 คน นับเป็นพรรคการเมืองที่มีสมาชิกมากที่สุดในประเทศไทย และมีสาขาพรรคจำนวน 175 สาขา [2] การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2523
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1980 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีทุก 4 ปีครั้งที่ 49 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1980 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จิมมี คาร์เตอร์ กับ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา วอลเตอร์ มอนเดล และ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ อดีตผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย โรนัลด์ เรแกน กับ อดีตผู้อำนวยการสำนักข่าวกรองกลางและอดีตสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช เดอะทรัมป์ ออร์แกไนเซชั่น
บริษัทก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1923 โดย ย่าของทรัมป์ เอลิซาเบธ คริสต์ ทรัมป์ และพ่อของเขา เฟรด ทรัมป์ ตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 1971 ถึงค.ศ. 2017 ทรัมพ์เป็นประธานและประธานบริษัท หลังจากนั้นเขาได้ลงสมัครเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐ พ.ศ. 2559 ทรัมป์ประกาศว่าบุตรชายคนโตสองคนของเขา ดอนัลด์ ทรัมป์ จูเนียร์ และอิริค ทรัมป์ (โดยทั้งสองได้เป็นรองประธานบริหารของบริษัทมานานแล้ว) พร้อมกับการทำงานมานานของประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงิน อัลเลน ไวส์เซลเบิร์ก ได้รับตำแหน่งผู้บริหารของบริษัท และทำหน้าที่เป็นผู้ได้รับมอบหมายให้ดำรงตำแหน่ง ในช่วงระยะเวลาของประธานาธิบดีทรัมพ์ดำรงตำแหน่ง ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ได้เกี่ยวข้องกับการบริหารจัดการรายวัน แต่บริษัทยังคงอยู่ภายใต้ความเป็นเจ้าของของทรัมป์ ในเดือนมีนาคมปี ค.ศ. 2017 ลูกสาว อีวานก้า ทรัมป์ ได้มาดำรงตำแหน่งรองประธานบริหารขององค์กร พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
พรรคการเมืองใหม่ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งครั้งแรก คือ การเลือกตั้งสมาชิกสภากรุงเทพมหานคร (ส.ก.) และสมาชิกสภาเขต (ส.ข.) ของกรุงเทพมหานคร ในวันอาทิตย์ที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2553 โดยส่งผู้สมัคร ส.ก.ลงทั้งหมด 40 เขต จาก 61 เขตเลือกตั้ง และ ผู้สมัคร ส.ข. 22 เขตเลือกตั้ง จำนวน 150 คน โดยหาเสียงใช้สโลแกนว่า "กรุงเทพฯ ทราบแล้วเปลี่ยน" และรณรงค์ให้เลือกพรรคของตนเพื่อเข้าไปตรวจสอบการทุจริตในกรุงเทพมหานคร ฮิลลารี คลินตัน
ฮิลลารี ไดแอน ร็อดแดม คลินตัน () เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1947 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 67 ในรัฐบาลประธานาธิบดีบารัก โอบามา อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนิวยอร์กในระหว่างปี ค.ศ. 2001 - 2009 และ อดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ฮิลลารีเป็นภริยาบิล คลินตัน ประธานาธิบดีคนที่ 42 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอจึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ระหว่างปี ค.ศ. 1993 - 2001 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 เธอเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตชิงตำแหน่งประธานาธิบดีด้วย แต่พ่ายแพ้ให้บารัก โอบามา ในครั้งนั้น ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2016 เธอได้เป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต และช่วงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับดอนัลด์ ทรัมป์ นักธุรกิจจากรัฐนิวยอร์ก นับเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เป็นตัวแทนพรรคการเมืองหลักในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ประเทศเดนมาร์ก
ระบบการเมืองของเดนมาร์กเป็นการเมืองแบบหลายพรรคการเมือง ที่แต่ละพรรคการเมืองจะได้รับเลือกเป็นตัวแทนเข้าไปในรัฐสภา ซึ่งรัฐบาลเดนมาร์กมักจะต้องบริหารงานได้ โดยได้รับการสนับสนุนจากเสียงส่วนน้อยในสภาอย่างน้อยหนึ่งพรรคเสมอ จึงหมายความว่าการเมืองของเดนมาร์กนั้นเป็นการเมืองแบบใช้พรรคร่วมนั่นเอง ตั้งแต่ พ.ศ. 2452 (ค.ศ. 1909) เป็นต้นมา ไม่มีพรรคการเมืองของเดนมาร์กพรรคใดที่สามารถครอบครองเสียงข้างมากในสภาเพียงพรรคเดียวได้เลย[2] เบอร์นี แซนเดอร์ส
เบอร์นาร์ด "เบอร์นี" แซนเดอร์ส (, เกิด 8 ธันวาคม 1941) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกันผู้ได้เป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐด้อยอาวุโสจากรัฐเวอร์มอนต์ตั้งแต่ปี 2007 แซนเดอรส์เป็นสมาชิกสภาอิสระที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์รัฐสภาสหรัฐ นับแต่เขาได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรในปี 1991 เขาเข้าร่วมประชุมลับกับพรรคเดโมแครต ซึ่งได้มอบหมายภาระงานคณะกรรมาธิการของรัฐสภาแก่เขา และบางครั้งให้พรรคเดโมแครตได้รับฝ่ายข้างมาก แซนเดอร์สเป็นสมาชิกคนสำคัญของพรรคข้างน้อยในคณะกรรมาธิการงบประมาณของวุฒิสภาในเดือนมกราคม 2015 เขาเคยเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการทหารผ่านศึกของวุฒิสภาเป็นเวลาสองปี การรณรงค์ของแซนเดอร์สสำหรับการเสนอชื่อชิงประธานาธิบดีสหรัฐในปี 2016 ของพรรคแข่งกับฮิลลารี คลินตันได้ระดมเงินจากผู้สมทบปัจเจกรายย่อยมากกว่าผู้อื่นในประวัติศาสตร์อเมริกา และทำให้เขาเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ เขาอธิบายตนว่าเป็นนักสังคมนิยมประชาธิปไตย แซนเดอร์สนิยมแรงงานและเน้นการย้อนความไม่เสมอภาคทางเศรษฐกิจ นักวิชาการจำนวนมากถือมุมมองของเขาว่าเข้าได้กับแนวประชาธิปไตยสังคมและลัทธิก้าวหน้าอเมริกันสมัยข้อตกลงใหม่มากกว่าสังคมนิยมประชาธิปไตย พรรคประชาธิปัตย์
นายควง อภัยวงศ์ ได้ก่อตั้งพรรคประชาธิปัตย์ขึ้นเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2489[3] โดยการประชุมรวมตัวกันของนักการเมืองกลุ่มหนึ่งที่บริษัทของนายควง ที่ย่านเยาวราช แต่ทางพรรคถือเอาวันที่ 6 เมษายน เป็นวันก่อตั้งพรรค เพื่อให้ตรงกับวันจักรี มีวัตถุประสงค์เพื่อเป็นฝ่ายค้านคานอำนาจของ นายปรีดี พนมยงค์[3] ต่อมานายปรีดีลาออกจากตำแหน่งนายกรัฐมนตรี หลังถูกกดดันจากกรณีสวรรคต ร.8 และรัฐสภาลงคะแนนให้ พล.ร.ต.ถวัลย์ ธำรงนาวาสวัสดิ์ ผู้ใกล้ชิดนายปรีดี ขึ้นเป็นนายกรัฐมนตรีสืบต่อ ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ในขณะเดียวกันทางฝ่ายเหนือ แนวความคิดการเลิกทาส (Abolitionism) ได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ มีวรรณกรรมเกี่ยวกับการเลิกทาสที่เป็นที่รูจักคือ "กระท่อมน้อยของลุงทอม" ("Uncle Tom's Cabin") ในค.ศ. 1857 คดีความระหว่างเดรดสกอตและแซนด์ฟอร์ด ("Dread Scott v. Sandford") ศาลฎีกาสูงสุดได้ตัดสินให้นายเดรตสกอตชาวแอฟริกันอเมริกันคงสภาพความเป็นทาสเนื่องจาก "ชาวแอฟริกันอเมริกันไม่จัดเป็นพลเมืองของสหรัฐ จึงไม่มีสิทธิเสรีภาพตามที่ได้ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญ" สร้างความไม่พอใจแก่ชาวเหนือเป็นอย่างมาก ในค.ศ. 1854 สมาชิกพรรควิกที่มีแนวคิดเลิกทาสได้รวมตัวกันจัดตั้งพรรครีพับบลิกัน (Republican Party) ขึ้น และส่งตัวแทนคือ อับราฮัม ลินคอล์น (Abraham Lincoln) เข้ารับการเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในค.ศ. 1860 ซึ่งลินคอล์นได้รับเสียงท้วมท้นจากรัฐทางเหนือและเนื่องจากรัฐทางเหนือมีประชากรมากกว่าลินคอล์นจึงมีคะแนนเสียงชนะคู่แข่งจากพรรคเดโมเครต แม้ว่าลินคอล์นจะไม่มีเสียงข้างมากในมลรัฐทางใต้เลยก็ตาม สร้างความไม่พอใจแต่มลรัฐทางตอนใต้เป็นอย่างยึ่ง รัฐใต้ทั้งเจ็ดได้แก่ เซาท์แคโรไลนา มิสซิสซิปปี ฟลอริดา แอละแบมา จอร์เจีย ลุยเซียนา และเท็กซัส ประกาศแยกตัวออกมาจากสหรัฐในค.ศ. 1861 และจัดตั้งสมาพันธรัฐอเมริกา (Confederate States of America) แม้ว่าประธานาธิบดีลินคอล์นจะประกาศว่าจะไม่ส่งทัพเข้าปราบฝ่ายสมาพันธรัฐฯ แต่ฝ่ายสมาพันธรัฐฯได้รวบรวมกำลังพลและเข้ายึดป้อมปราการต่างๆเพื่อเตรียมตัวรับมือกับทัพฝ่ายเหนือที่อาจรุกรานเข้ามา โดยเข้ายึดป้อมซัมเทอร์ (Fort Sumter) ในค.ศ. 1861 เป็นเหตุให้ลินคอล์นตัดสินใจประกาศสงครามกับสมาพันธรัฐฯและมีคำสั่งให้ทุกรัฐส่งทัพเข้าช่วยเหลือรัฐบาลกลางในการต่อสู้กับสมาพันธรัฐฯ ทำให้รัฐใต้อีกสี่รัฐได้แก่ เวอร์จิเนีย อาร์คันซอ เทนเนสซี และนอร์ทแคโรไลนา ประกาศถอนตัวจากรัฐบาลสหรัฐฯและเข้าร่วมกับสมาพันธรัฐอเมริกา จัดตั้งเมืองริชมอนด์ (Richmond) รัฐเวอร์จิเนียขึ้นเป็นนครหลวงของสมาพันธรัฐฯ โดยมีนายเจฟเฟอร์สัน เดวิส (Jefferson Davis) เป็นประธานาธิบดี
ฝ่ายสหรัฐฯทางเหนือใช้ยุทธวิธีต่างๆเพื่อพิชิตสมาพันธรัฐฝ่ายใต้ได้แก่ นายพลวินฟิลด์ สก็อต ได้นำกองทัพเรือเข้าปิดล้อมเมืองต่างๆทั้งหมดของรัฐทางใต้ เรียกว่า การปิดล้อมของสหรัฐฯ (Union Blockade) ทำให้ฝ่ายใต้ไม่สามารถส่งออกสินค้าเกษตรกรรมไปยังยุโรปอันเป็นรายได้สำคัญของฝ่ายใต้ เศรษฐกิจแบบเกษตรกรรมของฝ่ายใต้จึงถูกทำลายลง ประธานาธิบดีส่งนายพลยูลิสซิส เอส. แกรนท์ (Ulysees S. Grant) และวิลเลียม เทคัมเซ เชอร์แมน (William Tecumseh Sherman) ยกทัพเข้ารุกรานสมาพันธรัฐทางตะวันตกบริเวณลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปี เข้ายึดเมืองต่างๆได้อย่างรวดเร็ว แต่ในทางตะวันออกนั้นฝ่ายสมาพันธรัฐนำโดยนายพลโรเบิร์ต อี. ลี (Robert E. Lee) สามารถป้องกันเมืองริชมอนด์นครหลวงและเอาชนะทัพฝ่ายเหนือได้ในยุทธการแอนตีแทม (Battle of Antietam) ค.ศ. 1861 ประธานาธิบดีลินคอล์นสรรหาขุนพลจำนวนมากมาเพื่อนำทัพตะวันออกเข้าโจมตียึดเมืองริชมอนด์แต่ล้วนพ่ายแพ้ต่อนายพลลี จนกระทั่งค.ศ. 1863 ในยุทธการเกตตีสเบิร์ก (Battle of Gettysburg) ทัพของฝ่ายเหนือสามารถเอาชนะทัพของนายพลลีฝ่ายใต้ได้ ซึ่งประธานาธิบดีลินคอล์นได้กล่าวสุนทรพจน์เกตตีสเบิร์ก (Gettysburg Address) ไว้ว่า ""...การปกครองของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน จะไม่สูญสิ้นไปจากโลกนี้"" (""...and that government of the people, by the people, for the people, shall not perish from the earth."") ในค.ศ. 1864 เมื่อฝั่งตะวันตกเรียบร้อยดีแล้ว ลินคอล์นจึงย้ายนายพลแกรนท์มาบังคับบัญชาทัพฝั่งตะวันออก นายพลแกรนท์และนายพลลี ขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันในยุทธการโอลด์เชิร์ช (Battle of Old Church) ซึ่งนายพลแกรนท์สามารถเอาชนะนายพลลีและทัพฝ่ายใต้ได้ และในปีเดียวกันนั้นายพลเชอร์แมนยกทัพบุกเข้ายึดเมืองแอตแลนตาได้สำเร็จในยุทธการแอตแลนตา ซึ่งเป็นยุทธการที่ทำให้ลินคอล์นได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นและได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอีกสมัยในปีค.ศ. 1864 ประวัติศาสตร์สหรัฐ
รัฐมนตรีต่างประเทศเจมส์ แมดิสัน แห่งพรรครีพับบลีกัน ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีต่อจากเจฟเฟอร์สันในค.ศ. 1810 รัฐบาลสหรัฐเริ่มที่จะทนไม่ได้กับการกระทำของกองทัพเรืองบริเทนต่อเรือของสหรัฐฯ การขัดขวางการค้าของสหรัฐฯ และการที่บริเทนให้การสนับสนุนกบฏของอเมริกันพื้นเมือง นักการเมืองฝ่ายรีพับบลีกัน ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผู้แทนจากรัฐทางตอนใต้และจากลุยเซียนา สนับสนุนให้ประกาศสงครามกับบริเทน ในขณะที่นักการเมืองฝ่ายเฟเดอรัลลิสต์จากเขตนิวอิงแลนด์ทางเหนือ ซึ่งได้รับผลประโยชน์จากการค้ากับยุโรปเป็นสำคัญ คัดค้านการทำสงคราม ในที่สุดสภาคองเกรสก็ได้ประกาศสงครามกับบริเทนด้วยเสียงข้างมากในค.ศ 1812 ฝ่ายบริเทนในขณะนั้นมีทัพเรือที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกจากการเอาชนะทัพเรือของนโปเลียนในยุทธการทราฟัลการ์ ฝ่ายอเมริกาและบริเทนปะทะกันในสองช่องทางได้แก่ ทางทะเลโดยที่ทัพเรือบริเทนเข้าโจมตีเมื่องชายฝั่งทะเลต่างๆของอเมริกา และทางบกทัพอเมริกายกเข้าบุกแคนาดาซึ่งในขณะนั้นเป็นอาณานิคมของบริเทน 
ในค.ศ. 1811 นายพลวิลเลียม เฮนรี แฮร์ริสัน (William Henry Harrison) บุกเข้าทำลายฐานที่มั่นของอินเดียนแดงได้ในยุทธการทิปเปอแคนู (Battle of Tippecanoe) ทัพอเมริกามีความพยายามในการรุกรานแคนาดาแต่ถูกขัดขวางจากการที่มลรัฐทางตอนเหนือไม่ให้ความร่วมมือ และในปีค.ศ. 1812 เสียเมืองดีทรอยต์ให้แก่บริเทน และทัพอเมริกาพ่ายแพ้แก่ทัพบริเทนในยุทธการควีนสตันไฮทส์ (Battle of Queenston Heights) ในปีเดียวกัน ทางทะเลบริเทนนำทัพเข้ามาปิดล้อมชายฝั่งทั้งหมดของสหรัฐ ทั้งทางฝั่งมหาสุทรแอตแลนติกและฝั่งอ่าวเม็กซิโก ปีต่อมาค.ศ. 1813 ทัพอเมริกาสามารถบุกเข้ายึดและเผาเมืองโตรอนโตของแคนาดาได้ และพลจัตวาโอลิเวอร์ ฮาซาร์ด เพอร์รี่ (Oliver Hazard Perry) นำทัพเรือเมริกาเอาชนะทัพเรือบริเทนในยุทธการทะเลสาบอีรี (Battle of Lake Erie) สามารถขับบริเทนออกจากบริเวณดีทรอยต์ได้ นายพลแฮร์ริสันนำทัพเข้าปราบชาวอินเดียนแดงในยุทธการเธมส์ (Battle of the Thames) สังหารเทคัมเซผู้นำอินเดียนแดงเสียชีวิตในสนามรบ  พรรคประชาธิปไตยสหภาพ
พรรคประชาธิปไตยสหภาพ (Union Democratic Party; ภาษาพม่า: ပြည်ထောင်စုဒီမိုကရေစီပါတီ) เป็นพรรคการเมืองในพม่า จัดตั้งขึ้นเมื่อพ.ศ. 2551 ได้จดทะเบียนเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 หัวหน้าพรรคคือเทียน ทาย พรรคนี้เกิดจากการรวมตัวระหว่างพรรคประชาธิปไตยสาธารณะของพโย มิน เทียน และองค์กรพันธมิตรประชาธิปไตยสหภาพที่ก่อตั้งโดยนักการเมืองชาวไทใหญ่ ชเว โอน พรรคเสรีประชาธิปไตย (พ.ศ. 2511)
พรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 เมื่อวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2511 เป็นลำดับที่ 8/2511 โดยมีร้อยโท จารุบุตร เรืองสุวรรณ เป็นหัวหน้าพรรคและพันเอก สมคิด ศรีสังคม เป็นเลขาธิการพรรคโดยมีนาย จารุพงศ์ เรืองสุวรรณ อดีตหัวหน้า พรรคเพื่อไทย และอดีต รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย บุตรชายของร้อยโทจารุบุตรเป็นหนึ่งในคณะกรรมการบริหารพรรค  พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
พรรครีพับบลีกันตั้งขึ้นภายใต้การนำของประธานาธิบดีอับราฮัม ลินคอล์น เมื่อค.ศ. 1854 เป็นแยกตัวของนักการเมืองผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับระบอบทาส ออกมาจากพรรควิก (Whig Party) ชื่อพรรครีพับบลีกันเป็นการตั้งชื่อเลียนแบบพรรครีพับบลีกันเก่าดั้งเดิมของสหรัฐซึ่งก่อตั้งโดยประธานาธิบดีโธมัส เจฟเฟอร์สัน การเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีค.ศ. 1860 พรรครีพับบลีกันภายใต้การนำของอับราฮัม ลินคอล์น ได้รับชัยชนะท่วมท้นในมลรัฐทางภาคเหนือและได้เป็นประธานาธิบดี เป็นเหตุให้รัฐทางใต้ซึ่งไม่พอใจนโยบายเลิกทาสของลินคอล์นจึงแยกตัวออกไป นำไปสู่สงครามกลางเมืองอเมริกา (American Civil War) สงครามสิ้นสุดลงฝ่ายเหนือได้รับชัยชนะ ทำให้พรรครีพับบลิกันซึ่งชูนโยบายเลิกทาสประสบความสำเร็จและมีชัยชนะในการเลือกตั้งอย่างต่อเนื่องเป็นเวลาประมาณเจ็ดสิบปี ตั้งแต่ค.ศ. 1860 ถึง ค.ศ. 1933 (ยกเว้นในสมัยของประธานาธิบดีวูดโรว์ วิลสัน) ครองเสียงข้างมากทั้งในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภามาเกือบจะโดยตลอด เป็นแหล่งที่มาของประธานาธิบดีสหรัฐในสมัยแห่งการฟื้นฟู (Reconstruction) และสมัยแห่งความก้าวหน้า (Progressive Era) ที่สำคัญได้แก่ ยูลิสซิส เอส. แกรนต์ และธีโอดอร์ โรสเวลต์ บารัก โอบามา
ช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 ในการเลือกตั้งเพื่อชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อไปชิงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อไปนั้น โอบามาต้องเจอคู่แข่งคนสำคัญคือ [[ฮิลลารี คลินตัน]] ซึ่งช่วงแรกต่างคนก็ต่างเอาชนะกันในแต่ละรัฐ ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ทางคณะกรรมการพรรคเดโมแครตแห่งชาติ(DNC) ได้พิจารณาคะแนนโหวตที่[[รัฐมิชิแกน]]และ[[ฟลอริดา]]ที่กำลังมีความขัดแย้งกันอยู่ อย่างไรก็ตามผลการโหวตครั้งสุดท้ายปรากฏว่าโอบามามีคะแนนนำ ในวันที่ 3 มิถุนายน โอบามาจึงได้เป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตไปชิงตำแหน่งประธานาธิบดี และในวันเดียวกันนั้น เขาได้แถลงการณ์ถึงชัยชนะที่เซนท์ พอล [[รัฐมินนิโซตา]] หลังจากนั้น ฮิลลารี คลินตัน จึงได้ยุติบทบาทในการหาเสียงทั้งหมด แล้วหันมาสนับสนุนโอบามาในวันที่ 7 กรกฎาคม เพื่อที่จะได้ไปเจอกับ[[จอห์น แมคเคน]] ผู้ท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจาก[[พรรคริพับลิกัน]]ต่อไป  พรรคประชาธิปไตย (พ.ศ. 2517)
เมื่อพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 ประกาศบังคับใช้เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2517 นายชุมพล มณีเนตร อดีต ส.ส.จังหวัดฉะเชิงเทรา พรรคประชาธิปัตย์ พร้อมด้วยนายนิสิต เวทย์ศิริยานันท์ อดีต ส.ส.จังหวัดศรีสะเกษ และสมาชิกอีกจำนวนหนึ่ง ร่วมกันจัดตั้ง "พรรคประชาธิปไตย" โดยมีนายชุมพล เนตรมณี เป็นหัวหน้าพรรค นายนิสิต เวทย์ศิริยานันท์ เป็นรองหัวหน้าพรรค พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย
ในช่วงเวลาที่ก่อตั้งพรรค เขมรแดงถูกผลักดันโดยรัฐบาลของพรรคปฏิวัติประชาชนกัมพูชาให้เข้ามายังบริเวณชายแดนไทย พรรคเริ่มร่วมมือกับกลุ่มต่อต้านเวียดนามอื่นๆและก่อตั้งแนวร่วมเขมรสามฝ่ายใน พ.ศ. 2525 ต่อมา พลพตได้ให้เขียว สัมพันขึ้นมาเป็นผู้นำพรรคใน พ.ศ. 2528 ส่วนตัวเขาเองไปอยู่เบื้องหลัง อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ในราวปี ค.ศ.1792 แนวร่วมแฮมิลตัน และกลุ่มของเจฟเฟอร์สัน-เมดิสัน ได้มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในแนวนโยบาย แฮมิลตันเน้นความเข้มแข็งของรัฐบาลกลาง (Federalist Party) และฝ่าย เจฟเฟอร์สัน-เมดิสัน เป็นพรรคเน้นสาธารณรัฐประชาธิปไตย (Democratic-Republican Party) ที่ไม่ต้องการขยายบทบาทของรัฐบาลกลาง และให้ประเทศเป็นประชาธิปไตยในแบบที่ไม่มีกษัตริย์ ในช่วงการเลือกประธานาธิบดีคนที่สอง หลังจากยุควอชิงตัน เขาเลือกบุคคลที่เป็นคู่แข่งในพรรค Federalist คือจอห์น แอดัมส์ ทำให้กลุ่ม Federalist มีฐานสนับสนุนเหนือกลุ่มของ โธมัส เจฟเฟอร์สัน ซึ่งทำให้ฝ่ายเน้นการสร้างความแข็งแกร่งให้กับรัฐบาลกลางได้มีอำนาจในการบริหารประเทศต่อมา และเมื่อต้องมีการเลือกประธานาธิบดีสมัยต่อมาในปี ค.ศ. 1800 ผู้รับการเสนอชื่อสำคัญ 2 คนมีคะแนนเท่ากัน คือ เจฟเฟอร์สัน และ อารอน เบอร์ แม้ฝ่าย Federalist ของเขาได้พ่ายแพ้ไปแล้ว แต่เขาก็ใช้อิทธพลหันมาหนุนให้กับเจฟเฟอร์สัน จึงทำให้เจฟเฟอร์สัน ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี และ อารอน เบอร์ ทีมีคะแนนรองลงมาได้เป็นรองประธานาธิบดี โดยเห็นว่าระหว่างผู้รับการเลือกตั้งสองคนนี้เจฟเฟอร์สันเป็นคนที่ดีกว่า หรือจะว่าเลวหรือเป็นอันตรายต่อกลุ่มของเขาน้อยกว่า สหรัฐ
สหรัฐใช้ระบบสองพรรคมาเกือบตลอดประวัติศาสตร์[306] สำหรับตำแหน่งเลือกตั้งแทบทุกระดับ การเลือกตั้งผู้สมัครรอบแรกที่รัฐจัดการเลือกผู้ได้รับเสนอชื่อของพรรคการเมืองหลักสำหรับการเลือกตั้งทั่วไปในเวลาต่อมา นับแต่การเลือกตั้งทั่วไปปี 1856 พรรคการเมืองหลักได้แก่ พรรคเดโมแครตซึ่งก่อตั้งในปี 1824 และพรรคริพับลิกันซึ่งก่อตั้งในปี 1854 นับแต่สงครามกลางเมือง มีผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีจากพรรคที่สามเพียงคนเดียว คือ อดีตประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์ ซึ่งมาจากพรรคก้าวหน้าในปี 1912 ประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งผ่านระบบคณะผู้เลือกตั้ง[307] พรรคราษฎร (พ.ศ. 2517)
พรรคราษฎร () พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนจัดตั้ง
ตาม รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2517 และ พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 เป็นลำดับที่ ๘/๒๕๑๗ เมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2517 มีนาย ไถง สุวรรณทัต อดีตผู้อำนวยการสร้างภาพยนตร์ อดีตเจ้าของหมู่บ้านเศรษฐกิจ ธนบุรี และอดีต ส.ส. พรรคประชาธิปัตย์ 5 สมัยเจ้าของฉายา ผู้แทนขาเดียว หรือ ไถงขาเดียว เนื่องจากโดนคนร้ายปาระเบิดจนขาขวาขาดเป็นหัวหน้าพรรคและนาย ไพรรัตน์ วิเศษโกสิน เป็นเลขาธิการพรรค  พรรคประชาธิปไตยใหม่ (อินโดนีเซีย)
พรรคประชาธิปไตยใหม่ (Democratic Renewal Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Demokrasi Pembaruan; PDP) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2548 โดยอดีตสมาชิกของพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ ซึ่งเคยเป็นผู้ช่วยเหลือที่ใกล้ชิดของเมกาวตี ซูการ์โนปุตรี หลังจากการประชุมพรรค พ.ศ. 2548 ได้เกิดความแตกต่างขึ้นภายในพรรค กลุ่มของเปอตรุส เซอเลสตีนุสเห็นว่าพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้เป็นพรรคใหม่แต่ใช้วิธีการของพรรคการเมืองแบบเก่าในการเลือกหัวหน้าพรรค กลุ่มนี้จึงแยกออกไปจัดตั้งพรรคประชาธิปไตยใหม่ พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 แต่ไม่ได้รับเลือก พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย
พรรคประชาธิปไตยมาเลเซีย () เป็นพรรคการเมืองในมาเลเซีย ก่อตั้งโดยวี ชูเกียว ใน พ.ศ. 2541 หลังจากที่แยกตัวออกจากพรรคกิจประชาธิปไตยเพราะล้มเหลวในการต่อต้านเลขาธิการพรรคคือลิม กิตเซียง พรรคนี้เข้าร่วมการเลือกตั้งทั่วไปใน พ.ศ. 2542 และ พ.ศ. 2547 แต่ไม่ได้รับเลือกเลย หลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2551 พรรคนี้ไม่มีกิจกรรมใด ๆ และสลายตัวไปในที่สุด คดีวอเตอร์เกต
คดีวอเตอร์เกต () คือเหตุอื้อฉาวทางการเมืองระหว่างช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ในสหรัฐอเมริกา เป็นเหตุการณ์สืบเนื่องมาจากเหตุการณ์ลักลอบโจรกรรมสำนักงานใหญ่ของพรรคเดโมแครต ณ อาคารวอเตอร์เกตคอมเพลกซ์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เมื่อเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1972 ในขณะที่คณะทำงานของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน พยายามปกปิดหลักฐานถึงการข้องเกี่ยวในเหตุโจรกรรมดังกล่าว จนในที่สุดเรื่องอื้อฉาวนี้นำไปสู่การลาออกของประธานาธิบดีริชาร์ด นิกสัน เมื่อวันที่ 9 สิงหาคม ค.ศ. 1974 ซึ่งเป็นการลาออกครั้งแรกและครั้งเดียวของประธานาธิบดีในประวัติศาสตร์อเมริกัน เหตุการณ์นี้ยังนำไปสู่การฟ้องร้อง, การไต่สวน, การลงโทษ และการจำคุกบุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้องทั้ง 43 คน รวมไปถึงคณะทำงานระดับสูงของรัฐบาลนิกสันอีกหลายสิบคน ฮิลลารี คลินตัน
ฮิลลารี เอาชนะเบอร์นี แซนเดอร์ส สมาชิกวุฒิสภาจากรัฐเวอร์มอนต์ และกลายเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตในการการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาปี 2016 ซึ่งเธอเป็นสตรีคนแรกที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนของพรรคการเมืองใหญ่ในสหรัฐอเมริกา และช่วงชิงตำแหน่งกับนายดอนัลด์ ทรัมป์ ตัวแทนจากพรรครีพับลิกัน และมีการเลือกตั้งในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 2016 โดยนายดอนัลด์ ทรัมป์ เป็นผู้ชนะ ได้คะแนน 306 นางฮิลลารีได้คะแนน 232 หลังจากผลการเลือกตั้งประกาศ เธอได้โทรศัพท์ไปหาดอนัลด์ ทรัมป์ ยอมรับความพ่ายแพ้และแสดงความยินดีกับประธานาธิบดีคนใหม่ และนายดอนัลด์ ทรัมป์ ยังกล่าวชื่นชมฮิลลารีว่า ทำงานหนักอย่างยิ่งเพื่อสหรัฐอเมริกา ประชาธิปไตย
ประชาธิปไตยเกิดขึ้นในบางนครรัฐกรีกโบราณช่วงศตวรรษที่ 5 ก่อนคริสตกาล โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในเอเธนส์หลังการก่อการกำเริบเมื่อ 508 ปีก่อนคริสตกาล[1] ประชาธิปไตยแบบนี้เรียกว่า ประชาธิปไตยทางตรง ซึ่งพลเมืองเกี่ยวข้องในกระบวนการทางการเมืองโดยตรง แต่ประชาธิปไตยในปัจจุบันเป็นประชาธิปไตยแบบมีผู้แทน โดยสาธารณะออกเสียงในการเลือกตั้งและเลือกนักการเมืองเป็นผู้แทนตนในรัฐสภา จากนั้น สมาชิกสภาจะเป็นผู้ตัดสินใจด้วยเสียงข้างมาก ประชาธิปไตยทางตรงยังมีอยู่ในระดับท้องถิ่นหลายประเทศ เช่น การเลือกตั้งสมาชิกเทศบาล อย่างไรก็ดี ในระดับชาติ ความเป็นประชาธิปไตยทางตรงมีเพียงการลงประชามติ การริเริ่มออกกฎหมายและการถอดถอนผู้ได้รับเลือกตั้ง พรรคประชาธิปไตย (สิงคโปร์)
พรรคประชาธิปไตย (สิงคโปร์) (Democratic Party; ; ) เป็นพรรคการเมืองอายุสั้นในสิงคโปร์ จดทะเบียนเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 โดยประชาชนที่พูดภาษาจีนกลาง ในเวลานั้นจัดเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่หนึ่งในสองพรรคในสิงคโปร์ โดยอีกพรรคหนึ่งคือพรรคก้าวหน้าซึ่งชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2491 พรรคนี้เกิดขึ้นก่อนแนวร่วมแรงงานที่ชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2498 และพรรคกิจประชาชนที่ได้ปกครองสิงคโปร์หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2502 การทำให้เป็นประชาธิปไตย
จักรวรรดิเยอรมันตั้งขึ้นเมื่อปี 2414
แล้วตามด้วยสาธารณรัฐไวมาร์หลังสงครามโลกครั้งที่ 2
ต่อมานาซีเยอรมนีจึงคืนการปกครองแบบอัตตาธิปไตยจนกระทั่งแพ้สงครามโลกครั้งที่ 2 อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติ ฮิตเลอร์กลับมายังมิวนิก[76] เพราะไม่มีแผนหรือโอกาสการศึกษาและอาชีพอย่างเป็นทางการ เขาจึงพยายามอยู่ในกองทัพให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้[77] เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1919 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นแวร์บินดุงสมันน์ (เจ้าหน้าที่การข่าว) แห่งเอาฟ์แคลรุงส์คอมมันโด (คอมมานโดลาดตระเวน) ของไรชส์แวร์ เพื่อมีอำนาจบังคับทหารอื่นและเพื่อแทรกซึมพรรคกรรมกรเยอรมัน (DAP) ระหว่างที่เขาเฝ้าติดตามกิจกรรมของพรรค DAP ฮิตเลอร์ถูกดึงดูดโดยแนวคิดต่อต้านยิว ชาตินิยม ต่อต้านทุนนิยม และต่อต้านมากซิสต์ของอันโทน เดร็คส์เลอร์ ผู้ก่อตั้งพรรค[78] เดร็คส์เลอร์สนับสนุนรัฐบาลที่มีศักยะแข็งขัน สังคมนิยมรุ่นที่ "ไม่ใช่ยิว" และความสามัคคีท่ามกลางสมาชิกทั้งหมดของสังคม ด้วยความประทับใจกับทักษะวาทศิลป์ของฮิตเลอร์ เดร็คส์เลอร์จึงเชิญเขาเข้าร่วมพรรคกรรมกรฯ ฮิตเลอร์ยอมรับเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1919[79] เป็นสมาชิกพรรคคนที่ 55[80] พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย (The Indonesian Democratic Party; PDI) เป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลในยุคระเบียบใหม่ของอินโดนีเซีย
พรรคการเมืองที่เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2514 มี 10 พรรคซึ่งซูฮาร์โตเห็นว่ามากเกินไปและต้องการลดให้เหลือเพียง 2-3 พรรค ทำให้พรรคการเมืองต่างๆต้องมารวมตัวกัน การเกิดขึ้นของพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเป็นการรวมตัวของพรรคการเมืองชาตินิยมและไม่นิยมอิสลาม 5 พรรคในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเรียกว่ากลุ่มพัฒนาประชาธิปไตย ประกอบด้วยพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย สันนิบาตสนับสนุนอินโดนีเซียเอกราช พรรคมูร์บา พรรคคริสเตียนอินโดนีเซีย และพรรคคาทอลิก ต่อมาในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นวันที่ซูฮาร์โตเสนอให้ลดพรรคการเมือง ทั้งห้าพรรคจึงรวมเข้าด้วยกันเป็นพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย คดีวอเตอร์เกต
เหตุอื้อฉาวเริ่มต้นขึ้นด้วยการจับกุมชายห้าคนในคดีลักลอบโจรกรรมข้อมูลในที่ทำการใหญ่พรรคเดโมแครต ณ อาคารวอเตอร์เกตคอมเพลกซ์ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1972 โดยสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา (เอฟบีไอ) เชื่อมโยงเส้นทางการเงินของคนร้ายทั้งห้าคนจนสาวไปถึงกองทุนหนึ่ง ซึ่งเป็นกลุ่มระดมทุนสำหรับการลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่สองของนิกสัน ขณะที่หลักฐานทั้งหมดพุ่งชี้ไปยังคณะทำงานของประธานาธิบดี รวมไปถึงพนักงานเบิกความฟ้องในคณะทำงานสืบสวนคดีวอเตอร์เกตซึ่งตั้งโดยวุฒิสภา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1973 คณะสอบสวนเปิดเผยว่าภายในห้องทำงานของประธานาธิบดีนิกสันมีระบบบันทึกเสียงอยู่ และได้บันทึกการสนทนาต่างๆ เอาไว้มากมาย ใจความจากเทปบันทึกเสียงเหล่านั้นชี้ให้เห็นว่าประธานาธิบดีนิกสันเคยพยายามที่จะปกปิดถึงการมีส่วนรู้เห็นในการโจรกรรมข้อมูล ณ ที่ทำการพรรคเดโมแครต หลังจากมีการต่อสู้ฟ้องร้องคดีความจำนวนมากมายหลายรอบในชั้นศาล ศาลฎีกาสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกามีคำตัดสินให้ประธานาธิบดีต้องส่งมอบเทปบันทึกเสียงทั้งหมดแก่พนักงานสืบสวนของรัฐ นิกสันจึงต้องจำยอมส่งมอบเทปตามคำตัดสิน ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งหลังจากการลอบสังหารประธานาธิบดีลินคอล์นนั้นมาจากพรรคเดโมแครต มีแนวความคิดที่เป็นกลางนั่นคือ รัฐต่างๆทางใต้นั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะแยกตัวออกไปจัดตั้งสมาพันธรัฐฯ ดังนั้นสมาพันธรัฐฯจึงเป็นรัฐที่ไม่ถูกต้องและไม่ได้รับการรับรองแต่เริ่มแรก รัฐบาลของนายจอห์นสันมีคำสั่งให้รัฐใต้เริ่มจัดตั้งรัฐบาลขึ้นใหม่และกลับเข้าร่วมกับสหรัฐให้เร็วที่สุด แต่ปรากฏว่ารัฐทางใต้ทั้งหลายยังคงระบุกฎหมายที่ลิดรอนสิทธิเสรีภาพของคนผิวดำไว้ในธรรมนูญของรัฐตน เรียกว่า กฎหมายคนผิวดำ (Black Codes) ซึ่งสร้างความไม่พอใจอย่างมากให้แก่บรรดาสมาชิกพรรครีพับบลิกันหัวรุนแรง (Radical Republicans) ซึ่งมีเสียงข้างมากในสภาคองเกรสขณะนั้น ปฏิเสธที่จะให้ผู้แทนจากรัฐใต้กลับเข้าร่วมสภาคองเกรส และในค.ศ. 1866 เมื่อสภาคองเกรสพิจารณาร่างกฎหมายเพื่อมอบสิทธิเสรีภาพให้แก่ชาวแอฟริกันอเมริกันในฐานะพลเมืองอเมริกันทัดเทียมกับคนผิวขาว ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งไม่เป็นด้วยกับการให้สิทธิพลเมืองแก่คนผิวดำได้ใช้สิทธิของฝ่ายบริหารยับยั้งร่างรัฐบัญญัตินี้ แต่ทว่าสภาคองเกรสที่ประกอบไปด้วยพรรครีพับบลีกันได้ทำการข้าม (override) การยับยั้งของประธานาธิบดีจอห์นสันและผ่านร่างกฎหมายออกมาเป็นบทบัญญัติรัฐธรรมนูณข้อที่ 14 (Fourteenth Amendment) ในค.ศ. 1868 ให้สิทธิเสรีภาพแก่ชาวผิวดำเป็นพลเมืองอเมริกันอย่างเป็นทางการ และมีการบังคับให้รัฐทางใต้ยอมรับบทบัญญัติข้อนี้เข้าไปในธรรมนูญมิฉะนั้นจะไม่รับกลับเข้าร่วมสหรัฐฯ ค.ศ. 1867 สภาคองเกรสออกรัฐบัญญัติฟื้นฟู (Reconstruction Act) โดยแบ่งมลรัฐทางใต้ออกเป็นห้าเขตทหาร (Five Military Districts) โดยให้รัฐบาลส่งกองทัพเข้าประจำพื้นที่ทางใต้เพื่อควบคุมดูแลมิให้เกิดการต่อต้านนโยบายของรัฐบาลหรือความรุนแรงต่อคนผิวดำ และเพื่อกำจัดอำนาจของพรรคเดโมเครตในรัฐทางใต้ พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2499)
พรรคชาติประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองไทย จดทะเบียนลำดับที่ 14/2499 จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2499 มีพันโท หม่อมราชวงศ์น้ำเพชร เกษมสันต์ เป็นหัวหน้าพรรค กรมประชาธิปไตย
ระหว่าง พ.ศ. 2497 พรรคได้ดำเนินนโยบายเอียงซ้ายภายใต้การนำของนักการเมืองที่สำเร็จการศึกษาจากฝรั่งเศส ผู้นำพรรคคือ เกง วันสัก ส่วนพระนโรดม ภูริสสระเป็นเลขาธิการทั่วไป พวกเขาให้ความสำคัญกับการประชุมเจนีวา พ.ศ. 2497 ซึ่งรับรองเอกราชของกัมพูชา และยอมรับความช่วยเหลือของสหรัฐ พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 หลังจากที่พระนโรดม สีหนุก่อตั้งขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ของพระองค์เอง คือพรรคสังคมราษฎร์นิยมเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง สมาชิกกรมประชาธิปไตยบางคนออกจากพรรคไปเข้าร่วมกับสีหนุ เกง วันสักหัวหน้าพรรคถูกจับขังคุกระหว่างการเลือกตั้ง และที่ทำการพรรคในพระตะบองถูกรื้อค้น กรมประชาธิปไตยได้คะแนนเสียง 12% ส่วนพรรคสังคมได้ 82% และได้ที่นั่งในสภาไปทั้งหมด พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
พรรคริพับลิกัน ประชาธิปไตย
ฝ่ายรัฐสภาอังกฤษมีรากฐานการจำกัดพระราชอำนาจของพระมหากษัตริย์มาจากมหากฎบัตร รัฐสภาซึ่งสมาชิกมาจากการเลือกตั้งครั้งแรก คือ รัฐสภาของเดอ มงฟอร์ต ใน ค.ศ. 1265 แต่อันที่จริง มีเพียงประชาชนกลุ่มน้อยเท่านั้นที่แสดงความคิดเห็น โดยรัฐสภาได้รับการคัดเลือกจากประชาชนคิดเป็นน้อยกว่า 3% ใน ค.ศ. 1780[27] และยังเกิดปัญหากับรูปแบบการปกครองดังกล่าว ที่เรียกว่า "เขตเลือกตั้งเน่า" (rotten boroughs) โดยอำนาจการจัดตั้งรัฐสภานั้นขึ้นอยู่กับความพึงพอพระทัยของพระมหากษัตริย์ หลังการปฏิวัติอันรุ่งโรจน์ ใน ค.ศ. 1688 และการบังคับใช้พระราชบัญญัติสิทธิ ใน ค.ศ. 1689 ซึ่งประมวลหลักสิทธิและเพิ่มพูนอิทธิพลของรัฐสภา[27] แล้วสิทธิการเลือกสมาชิกรัฐสภาก็เพิ่มขึ้นทีละน้อย จนพระมหากษัตริย์ทรงเป็นเพียงประมุขแต่ในนาม[28] พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
พรรคการเมืองใหม่ ได้เริ่มต้นเกิดขึ้นจากการประชุมร่วมกันของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย ที่สนามกีฬามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์รังสิต เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 ซึ่งเป็นวันครบรอบ 1 ปี ของการเริ่มชุมนุมครั้งใหญ่ของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (การชุมนุม 193 วัน) และในการชุมนุมครั้งนั้นได้มีการเปิดโอกาสให้ประชาชนแนวร่วมได้แสดงความเห็นถึงการจัดตั้งพรรคการเมืองของกลุ่มพันธมิตร ซึ่งประชาชนที่เข้าร่วมประชุมมีความเห็นเป็นเอกฉันท์ ให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น อับราฮัม ลินคอล์น
ลินคอล์นเกิดในครอบครัวยากจน ณ เมืองฮ็อดเจนวิลล์ รัฐเคนทักกี ซึ่งสมัยนั้นเป็นพรมแดนทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ส่วนใหญ่ลินคอล์นศึกษาด้วยตนเอง และได้รับอนุญาตให้ประกอบอาชีพทนายความในอิลินอยส์ใน ปี 1836 เขากลายเป็นผู้นำพรรควิก และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐอิลลินอยส์ระหว่างค.ศ. 1834 - 1842 และต่อมาถูกเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาในปี 1846 โดยดำรงตำแหน่งอยู่หนึ่งสมัย ลินคอล์นเน้นการปฏิรูประบบเศรษฐกิจให้ทันสมัย และต่อต้านสงครามเม็กซิโก-อเมริกา หลังหมดวาระลินคอล์นกลับไปประกอบวิชาชีพกฎหมายจนประสบความสำเร็จ เมื่อกลับมาสู่เวทีการเมืองอีกครั้งใน ปี ค.ศ. 1854 ลินคอล์นกลายเป็นผู้นำก่อตั้งพรรคใหม่ คือ พรรคริพับลิกัน ในระหว่างกับตัวแทนพรรคเดโมแครต สตีเฟน เอ. ดักลัส ใน ค.ศ. 1858 ลินคอล์นแสดงจุดยืนทางการเมืองที่คัดค้านการขยายตัวของสถาบันทาส แต่ก็แพ้การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาแก่ดักลัส คู่แข่งผู้มีอุดมการณ์ทางการเมืองชนิดไม่แทรกแทรงการมีอยู่ของสถาบันทาส โดยเชื่อว่าเป็นเรื่องที่ประชาชนควรมีสิทธิกำหนดเอง  พรรคเสรีประชาธิปไตย (มาเลเซีย)
พรรคเสรีประชาธิปไตย (; ; ) เป็นพรรคการเมืองของชาวมาเลเซียเชื้อสายจีน ก่อตั้งที่เมืองตาเวา รัฐซาบะฮ์ โดยเฮียว มินกง ใน พ.ศ. 2532 พรรคนี้เป็นพรรคการเมืองขนาดเล็ก ฐานที่มั่นส่วนใหญ่อยู่ในซาบะฮ์
พรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2532 ในยุคที่พรรคสหซาบะฮ์ซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านในระดับสหพันธรัฐได้เป็นพรรคจัดตั้งรัฐบาลในซาบะฮ์ พรรคใหม่นี้เข้าร่วมการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2533 แต่ไม่มีผู้ได้รับเลือก ต่อมา ใน พ.ศ. 2534 พรรคประชาธิปไตยเสรีนิยมเข้าร่วมในแนวร่วมแห่งชาติในฐานะพรรคการเมืองที่มีฐานเสียงเป็นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนในซาบะฮ์ ชง กะห์เกียตได้เป็นประธานพรรค เมื่ออุมโนขยายตัวเข้ามาในซาบะฮ์เพื่อแข่งขันกับพรรคสหซาบะฮ์ พรรคการเมืองอื่นๆในแนวร่วมแห่งชาติที่เคยเข้าร่วมในการเลือกตั้งระดับรัฐ พ.ศ. 2533 เช่น พรรคเบอร์จายาและอุสโนถูกบีบให้สลายตัวและรวมเข้ากับอุมโน พรรคประชาธิปไตยใหม่
พรรคประชาธิปไตยใหม่ (, ตัวย่อ: ปธม.) เป็นพรรคการเมืองไทย ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 โดยมีนายสุรทิน พิจารณ์ เป็นหัวหน้าพรรค นายนิพนธ์ ชื่นตา เป็นรองหัวหน้าพรรค และนายจำรัส ไกยสิทธิ์ เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากคะแนนเสียงของประชาชนโดยรวมข้างมาก โดยระบอบการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ปัจจุบันมีนายสุรทิน พิจารณ์ เป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยใหม่ โดยมีผู้ร่วมอุดมการณ์ซึ่งเป็นผู้บริหารกรรมการพรรคชุดใหม่ที่มีคุณวุฒิ และวัยวุฒิที่พร้อมจะพัฒนาบ้านเมืองอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น นโรดม นรินทเดช
ใน พ.ศ. 2489 พระองค์มจะ นโรดม นรินทเดช ได้ก่อตั้งพรรคเสรีภาพหรือชื่อเดิมคือพรรครัฐธรรมนูญซึ่งถือเป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของกัมพูชา พรรคนี้นิยมฝรั่งเศส และสนับสนุนการปกครองตัวเองโดยยังคงมีความสัมพันธ์ที่ดีกับฝรั่งเศส พระองค์ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มชนชั้นสูง กลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์ และชนกลุ่มน้อยชาวจาม นโยบายของพรรคตรงข้ามกับพรรคประชาธิปไตยของนักองค์มจะ สีสุวัตถิ์ ยุทธวงศ์ และเอียว โกเอียส ซึ่งเป็นพรรคที่ได้รับการสนับสนุนจากกลุ่มหัวรุนแรงและเรียกร้องเอกราช ทำให้พรรคเสรีภาพได้รับการสนับสนุนจากฝรั่งเศสที่ต้องการคงอำนาจของตนไว้ในกัมพูชา พรรคประชาธิปไตยประสบความสำเร็จในการเลือกตั้งครั้งแรกและได้รับความนิยมไปทั่วประเทศ จนกระทั่งเอียว โกเอียส ถูกลอบสังหารใน พ.ศ. 2493 และมีผู้ตั้งข้อสงสัยมายังพรรคเสรีภาพของพระองค์มจะ นโรดม นรินทเดชทำให้พระองค์ต้องลี้ภัยไปปารีส เพราะมีหลักฐานว่าพระองค์มีความเกี่ยวข้องกับผู้ร้าย. พรรคเสรีภาพมีอำนาจในสภาระยะหนึ่งเพราะความปั่นป่วนภายในพรรคประชาธิปไตย ประชาธิปไตย
ประชาธิปไตยถือกำเนิดขึ้นอย่างเป็นทางการในกรีซโบราณ[6][7] แต่วิธีปฏิบัติแบบประชาธิปไตยปรากฏในสังคมอยู่ก่อนแล้ว รวมทั้งเมโสโปเตเมีย ฟินีเซียและอินเดีย[8] วัฒนธรรมอื่นหลังกรีซได้มีส่วนสำคัญต่อวิวัฒนาการของประชาธิปไตย เช่น โรมันโบราณ[6] ยุโรป[6] และอเมริกาเหนือและใต้[9] มโนทัศน์ประชาธิปไตยแบบมีผู้แทนเกิดขึ้นส่วนใหญ่จากแนวคิดและสถาบันซึ่งได้ถูกพัฒนาระหว่างยุคกลางของยุโรปและยุคภูมิธรรมในการปฏิวัติอเมริกาและการปฏิวัติฝรั่งเศส[10] สหประชาชาติ
สหประชาชาติถูกก่อตั้งเพื่อสืบทอดองค์การสันนิบาตชาติ ซึ่งถูกมองว่าไร้ประสิทธิภาพที่จะธำรงรักษาสันติภาพ ดังที่เห็นได้จากความล้มเหลวในการป้องกันสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า "สหประชาชาติ" เป็นแนวคิดของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และวินสตัน เชอร์ชิลล์[1] พบใช้ครั้งแรกในกฎบัตรสหประชาชาติ เมื่อ ค.ศ. 1942 ซึ่งเป็นการรวบรวมเอาประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร 26 ประเทศในสงครามโลกครั้งที่สองเข้าด้วยกันภายใต้การลงนามกฎบัตรแอตแลนติก และกลายเป็นคำที่ใช้เรียกองค์การนี้ในที่สุด ใน ค.ศ. 1944 ผู้แทนจากประเทศฝรั่งเศส สาธารณรัฐจีน สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียตเข้าร่วมประชุมเพื่อวางแผนการก่อตั้งสหประชาชาติที่ดัมบาตันโอกส์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี.[2] การประชุมครั้งนั้นและครั้งต่อ ๆ มา ทำให้เกิดรากฐานความร่วมมือกันระหว่างประเทศเพื่อนำไปสู่สันติภาพ ความมั่นคง ความร่วมมือทางเศรษฐกิจและสังคม โดยแผนเหล่านี้ได้ผ่านการถกเถียงอภิปรายจากรัฐบาลและประชาชนจากทั่วโลก พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)
พรรคประชาชน (ชื่อเดิม พรรครักไทย) พรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 พรรครักไทยได้เปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็น พรรคประชาชน และในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่นำโดยกลุ่มของนายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ที่ได้ย้ายเข้ามาสังกัดพรรคประชาชนและได้ให้คุณหญิงศศิมา ศรีวิกรม์ เป็นรักษาการหัวหน้าพรรคและนางสาวนิตยา ภูมิดิษฐ์ เป็นรักษาการเลขาธิการพรรค ต่อมาอีกเพียง 15 วัน ที่ประชุมใหญ่ได้มีมติเลือกให้นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ เป็นหัวหน้าพรรค และนายวีระ มุสิกพงศ์ เป็นเลขาธิการพรรคแทน และมีแกนนำคนสำคัญ อาทิ นายเดโช สวนานนท์, นายไกรสร ตันติพงศ์, นายเลิศ หงษ์ภักดี, นายอนันต์ ฉายแสง, นายสุรใจ ศิรินุพงศ์, นายถวิล ไพรสณฑ์, นายพีรพันธุ์ พาลุสุข, นายสัมพันธ์ เลิศนุวัฒน์, นายกริช กงเพชร ประเทศเยอรมนีตะวันออก
ในขณะที่เยอรมนีตะวันตกได้ถูกก่อตั้งและได้รับเอกราชจากผู้ยึดคีอง สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมันได้ถูกก่อตั้งในเยอรมนีตะวันออกในปี ค.ศ. 1949 การสร้างทั้งสองรัฐขึ้นในปี ค.ศ. 1945 ส่วนหนึ่งของเยอรมนี เมื่อวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1952 (ในสิ่งที่กลายเป็นที่รู้จักกันคือ โน้ตสตาลิน) สตาลินได้ยื่นข้อเสนอให้รวมประเทศเยอรมนีด้วยนโยบายความเป็นกลาง, ด้วยปราศจากเงื่อนไขใดๆเกี่ยวกับนโยบายทางเศรษฐกิจและด้วยการรับประกันสำหรับ"สิทธิมนุษย์และเสรีภาพขั้นพื้นฐาน รวมทั้งเสรีภาพในการพูด กดดัน การชักชวนทางศาสนา, ความเชื่อมั่นทางการเมือง และการชุมนุม" และเคลื่อนไหวอย่างเสรีของพรรคประชาธิปไตยและองค์กร ตอนนี้ได้ถูกปิดลง การรวมประเทศไม่ได้เป็นสิ่งสำคัญสำหรับความเป็นผู้นำของเยอรมนีตะวันตก และอำนาจของนาโต้ได้ปฏิเสธข้อเสนอโดยอ้างว่าเยอรมนีควรที่จะเข้าร่วมนาโต้และการเจรจาต่อรองกับสหภาพโซเวียตจะถูกมองว่าเป็นการยอมจำนน มีการอภิปรายหลายครั้งเกี่ยวกับมีโอกาสที่จะรวมตัวอีกครั้งหรือไม่ซึ่งพลาดในปี ค.ศ. 1952  ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ใน ปี 1932 ประธานาธิบดีตัวแทนพรรคเดโมแครต แฟรงคลิน ดี โรสเวลต์ สัญญาใน "ข้อตกลงใหม่สำหรับประชาชนอเมริกัน", เป็นการสร้างป้ายความอดทนสำหรับนโยบายในประเทศของเขา. สถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่หมดหวัง, พร้อมกับชัยชนะของพรรคเดโมแครตอย่างมากใน การเลือกตั้งปี 1932 เปิดโอกาสให้โรสเวลต์ มีอิทธิพลต่อสภาคองเกรสที่ผิดปกติในช่วง"ร้อยวันแรก" ของการบริหารของเขา. เขาใช้อำนาจของเขาเอาชนะในการผ่านอย่างรวดเร็วของชุดของมาตรการในการสร้างโปรแกรมสวัสดิการและกำกับดูแลระบบการธนาคาร, ตลาดหุ้น, อุตสาหกรรม, และการเกษตร พร้อมกับหลายความพยายามอื่นๆของรัฐบาลที่จะยุติภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งยิ่งใหญ่ และการปฏิรูปเศรษฐกิจอเมริกัน. ข้อตกลงใหม่กำกับดูแลจำนวนมากของเศรษฐกิจ, โดยเฉพาะภาคการเงิน. มันได้บรรเทาการว่างงานผ่านโปรแกรมจำนวนมาก เช่นการบริหารความก้าวหน้าของงาน (WPA ) และ (สำหรับคนหนุ่ม) องค์กรอนุรักษ์พลเรือน 
Administration (WPA) and (for young men) the Civilian Conservation Corps. โครงการการใช้จ่ายขนาดใหญ่ที่ออกแบบมาเพื่อจัดหางานที่จ่ายเงินสูง และสร้างโครงสร้างพื้นฐานขึ้นใหม่ อยู่ภายใต้ขอบเขตของการบริหารงานโยธาธิการ. โรสเวลต์เลี้ยวซ้ายใน 1935-1936, การสร้างสหภาพแรงงานผ่านพระราชบัญญัติ แว็กเนอร์. สหภาพแรงงานกลายเป็นองค์ประกอบที่มีประสิทธิภาพของการรวมเข้าด้วยกันของข้อตกลงใหม่, ซึ่งชนะการเลือกตั้งอีกสามสมัยสำหรับ โรสเวลต์ ในปี 1936, ปี 1940 และ 1944 โดยการระดมสมาชิกสหภาพ, คนงานระดับกลาง, ผู้รับการบรรเทาทุกข์, เครื่องจักรเมืองใหญ่, ชาติพันธุ์ และ กลุ่มศาสนา (โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชาวคาทอลิกและชาวยิว) และชาวผิวขาวทางใต้, พร้อมกับคนผิวดำทางเหนือ ( ที่พวกเขาสามารถลงคะแนน). บางโปรแกรมถูกยกเลิกในปี 1940s เมื่อพวกอนุรักษนิยมได้อำนาจคืนในสภาคองเกรสผ่านทางแนวร่วมอนุรักษนิยม. ที่มีความสำคัญเป็นพิเศษคือโปรแกรม ประกันสังคมที่เริ่มในปี 1935. พรรคประชาธิปไตย (อินโดนีเซีย)
พรรคประชาธิปไตย (Democratic Party ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Demokrat) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อ 9 กันยายน พ.ศ. 2544 แนวคิดของพรรคนี้เน้นที่หลักปัญจศีลของอินโดนีเซีย 
หลังจากที่เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีใน พ.ศ. 2544 ส่วนในการเลือกตำแหน่งรองประธานาธิบดี สุศีโล บัมบัง ยูโดโยโน ได้พ่ายแพ้ให้กับ ฮัมซะห์ ฮัซ แต่กลุ่มผู้สนับสนุนยูโดโยโนเห็นว่าเขามีศักยภาพที่จะเป็นผู้นำของอินโดนีเซีย และมีแนวคิดที่จะจัดตั้งพรรคการเมืองเพื่อสนับสนุนเขา ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2547 ยูโดโยโนเห็นด้วยกับความคิดนี้ และในที่สุดได้จัดตั้งพรรคประชาธิปไตยขึ้น พรรคสหประชาธิปไตย
พรรคสหประชาธิปไตย ได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ลำดับที่ 14/2526 โดยได้จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2526 ในนาม "พรรคสยามประชาธิปไตย" ซึ่งทางพรรคเกิดมาจากการรวมตัวกันของเหล่า ส.ส. ภาคต่างๆ ที่ไม่ได้สังกัดพรรคซึ่งลงรับเลือกตั้งเมื่อ 22 เมษายน พ.ศ. 2522 โดยมีพันเอก พล เริงประเสริฐวิทย์ เป็นหัวหน้าพรรคและดร. มั่น พัธโนทัย เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก สหรัฐ
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1820 ถึง 1850 ประชาธิปไตยแบบแจ็กสันเริ่มชุดการปฏิรูปซึ่งรวมสิทธิออกเสียงเลือกตั้งของชายผิวขาวในวงกว้างขึ้น นำสู่ความเจริญของระบบพรรคที่สองประชาธิปไตยและวิกเป็นพรรคการเมืองหลังตั้งแต่ปี 1828 ถึง 1854 เส้นทางธารน้ำตาในคริสต์ทศวรรษ 1830 เป็นตัวอย่างของนโยบายกำจัดอินเดียนซึ่งตั้งถิ่นฐานอินเดียนใหม่ทางตะวันตกในเขตสงวนอินเดียน สหรัฐผนวกสาธารณรัฐเท็กซัสในปี ค.ศ. 1845 ระหว่างสมัยเทพลิขิตซึ่งมีลักษณะขยายดินแดน[95] สนธิสัญญาออริกอนปี 1846 กับบริเตนนำให้สหรัฐควบคุมภาคตะวันตกเฉียงเหนือปัจจุบัน[96] ชัยในสงครามเม็กซิโก–อเมริกาลงเอยด้วยการยกแคลิฟอร์เนียของเม็กซิโกและพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาคตะวันตกเฉียงใต้ปัจจุบัน[97] พรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2458 สมาคมได้ตีพิมพ์หนังสือภาษาดัตช์ โลกเสรี (Het Vrije Woord) บรรณาธิการคือ อดอล์ฟ บาร์ สมาคมนี้ไม่ได้มีเป้าหมายในการเรียกร้องเอกราชเมื่อแรกก่อตั้ง ในช่วงดังกล่าวสมาคมนี้มีสมาชิกประมาณ 100 คน เป็นชาวอินโดนีเซียเพียง 3 คน สมาคมนี้ได้กลายเป็นสมาคมหัวรุนแรงและต่อต้านการควบคุมจากศูนย์กลาง สมาชิกพรรค SDAP ในเนเธอร์แลนด์เริ่มลำบากใจที่จะร่วมมือกับสมาคมประชาธิปไตยสังคมอินดีส ใน พ.ศ. 2460 กลุ่มปฏิรูปของสมาคมได้แยกตัวออกไปตั้งพรรคประชาธิปไตยสังคมอินดีส ในปีเดียวกันนี้ สมาคมประชาธิปไตยสังคมอินดีสได้ตีพิมพ์เอกสารเป็นภาษาอินโดนีเซียครั้งแรกในชื่อ เสียงเสรีภาพ (Soeara Merdeka) พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498
พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 พระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับแรกของประเทศไทยซิ่งได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2498 ซึ่งสาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือกำหนดให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ 500 คนขึ้นไปหรือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปสามารถจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมืองได้โดยต้องยื่นเรื่องกับ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองทำให้พรรคการเมืองที่จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติฉบับนี้มีสิทธิตามกฎหมายที่จะดำเนินงานในด้านต่าง ๆ ได้แต่ไม่มีสถานะเป็นนิติบุคคลและสามารถเป็นโจทก์หรือจำเลยในชั้นศาลได้และในกรณีที่จะยุบพรรคการเมืองนั้นให้เป็นอำนาจหน้าที่ของศาล สงครามกลางเมืองอเมริกา
การเลือกตั้งประธานาธิบดี ปี 1860 ถือเป็นจุดสิ้นสุดของการครองอำนาจทางการเมืองในอเมริกาของฝ่ายใต้ เนื่องจาก 2 ใน 3 ของจำนวนประธานาธิบดีทั้งหมดล้วนมาจากภาคใต้ นับแต่ จอร์จ วอชิงตัน ได้รับเลือกเป็น ปธน. คนแรกในปี ค.ศ. 1789 ความพ่ายแพ้นี้ทำให้รัฐฝ่ายใต้รู้สึกถูกบีบคั้นอย่างมาก และกลายเป็นจุดแตกหักทางการเมือง โดยเพียงสองเดือนหลังชัยชนะในการเลือกตั้งทั่วประเทศของลินคอล์น มลรัฐเซาท์แคโรไลนา ซึ่งเป็นตัวตั้งตัวตีที่สำคัญที่สุดในการผลักดันประเด็นเรื่องสิทธิของมลรัฐที่จะปกครองและกำหนดตนเอง (state rights) ก็ประกาศแยกตัวออกเป็นรัฐแรก ในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1860 มลรัฐเกษตรกรรมไร่ฝ้ายอีกหกมลรัฐ ได้แก่ มิสซิสซิปปี, ฟลอริดา, แอละแบมา, จอร์เจีย, หลุยส์เซียนา และเท็กซัส ทยอยประกาศแยกตัวออกตามในอีกสองเดือนถัดมา คือระหว่างเดือน มกราคม และกุมภาพันธ์ ปี ค.ศ. 1861 หกรัฐแรกที่ประกาศแยกตัวมีสัดส่วนของทาสต่อประชากรที่สูงถึงร้อยละ 49 แสดงถึงความพึ่งพาแรงงานทาสในอุตสาหกรรมการเกษตรในระดับที่สูงมาก และรัฐเหล่านี้เชื่อว่าการครองทาสเป็น บรรดารัฐที่แยกตัวออกนี้ได้ร่วมกันจัดตั้งเป็น สมาพันธรัฐอเมริกา (Confederacy) ในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ ค.ศ.1861 หลังจากจัดตั้งแล้วกองกำลังสมาพัธรัฐก็เริ่มโจมตีทรัพย์สินและป้อมค่ายของรัฐบาลกลางโดยแทบไม่พบการต่อต้านเลย เนื่องจากประธานาธิบดี เจมส์ บูแคนัน แห่งพรรคเดโมแครตกำลังจะหมดวาระ และบูแคนันอ้างว่า "อำนาจที่จะใช้กำลังอาวุธ เพื่อบังคับให้มลรัฐคงอยู่ในสหภาพต่อไปนั้น ไม่ได้อยู่อำนาจที่รัฐธรรมนูญกำหนดไว้ให้สภาคองเกรส" อย่างไรก็ดี ทั้งรัฐบาลเดโมแครตของ ปธน.บูแคนัน และฝ่ายพรรครีพับลิกันที่กำลังจะเข้ามาบริหาร ต่างก็ประณามการแบ่งแยกดินแดนว่าเป็นเรื่องผิดกฎหมาย แต่ก็พยายามจะประนีประนอมในประเด็นเรื่องการมีทาสอยู่ การประนีประนอมคริตเตนเดนถูกเสนอขึ้นโดยวุฒิสมาชิก จอห์น เจ. คริตเตนเดน ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1860 เพื่อแก้ปัญหาการขอแยกดินแดน โดยเสนอให้รื้อฟื้นเอาเส้นพรมแดนระหว่างรัฐเสรี-รัฐทาส ตามการประนีประนอมมิสซูรี ปี 1820 กลับมาใช้ใหม่โดยให้ขยายออกไปทางฝั่งตะวันตก ทั้งยอมให้รัฐทางใต้สามารถคงระบอบทาสไว้ได้แบบถาวร และให้สามารถป้องกันทาสหลบหนีได้ด้วย ข้อเสนอนี้เป็นที่พอใจของฝ่ายใต้ แต่ในที่สุดก็ถูกปัดให้ตกไปทั้งโดยสภาผู้แทนฯสหรัฐ และวุฒิสภาสหรัฐฯ เนื่องจากพรรครีพับลิกันมองว่าเป็นข้อเสนอที่รับไม่ได้เพราะเท่ากับว่ายอมให้มีการขยายตัวของสถาบันทาสไปในพื้นที่ใหม่ๆของสหรัฐได้ ความหวังสุดท้ายที่จะรักษาสหภาพไว้จึงหมดลงไป พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (; ) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส สหรัฐ
บริเตนรับรองเอกราชของสหรัฐหลังปราชัยที่ยอร์กทาวน์ในปี ค.ศ. 1781[83] ในสนธิสัญญาสันติภาพปี ค.ศ. 1783 เอกราชของสหรัฐได้รับการรับรองจากชายฝั่งแอตแลนติกไปทางตะวันตกถึงแม่น้ำมิสซิสซิปปี นักชาตินิยมนำการประชุมฟิลาเดลเฟียปี ค.ศ. 1787 ในการเขียนรัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐ ให้สัตยาบันในการประชุมรัฐในปี ค.ศ. 1788 มีการจัดระเบียบรัฐบาลกลางใหม่เป็นสามอำนาจ โดยหลักการสร้างการตรวจสอบและถ่วงดุลที่มีประโยชน์ ในปี ค.ศ. 1789 จอร์จ วอชิงตันซึ่งนำกองทัพปฏิวัติคว้าชัย เป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ได้รับเลือกตั้งภายใต้รัฐธรรมนูญใหม่ ในปี ค.ศ. 1791 มีการลงมติรับบัญญัติว่าด้วยสิทธิพื้นฐานของพลเมืองซึ่งห้ามการจำกัดเสรีภาพส่วนบุคคลของรัฐบาลกลางและรับประกันการคุ้มครองทางกฎหมายต่าง ๆ[84] พรรคประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)
พรรคประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น) () หรือ ดีพี พรรคการเมืองขนาดใหญ่อันดับ 2 ของ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2559 โดยเกิดจากการควบรวมพรรคกันของ พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น หรือ ดีพีเจ และ พรรคนวัตกรรมญี่ปุ่น หรือ เจไอพี เบอร์นี แซนเดอร์ส
แซนเดอร์สประกาศการรณรงค์เพื่อเสนอชื่อให้เลือกประธานาธิบดีพรรคเดโมแครตเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2016 แซนเดอร์สชนะการเลือกตั้งไพรมารีและการประชุมลับ 23 ครั้งและผู้แทนให้คำมั่นประมาณ 43% เทียบกับ 55% ของคลินตัน การรณรงค์ของเขาขึ้นชื่อเรื่องความกระตือรือร้นของผู้สนับสนุนเขา ตลอดจนการปฏิเสธการบริจาคครั้งใหญ่จากบริษัท อุตสาหกรรมการเงินและคณะกรรมการทำงานการเมืองที่เกี่ยงข้องใด ๆ วันที่ 12 กรกฎาคม 2016 แซนเดอร์สสนับสนุนคลินตันต่อคู่แข่งการเลือกตั้งเป็นการทั่วไปจากพรรครีพับลิกัน ดอนัลด์ ทรัมป์ ขณะที่กระตุ้นให้ผู้สนับสนุนเขาสานต่อการรณรงค์ "การปฏิวัติการเมือง" ของเขาที่เริ่มต้นแล้ว เขาตั้งองค์การ 501(c) ชื่อ การปฏิวัติของเรา เพื่อระดมและสนับสนุนผู้สมัครสำหรับตำแหน่งระดับท้องถิ่น รัฐและชาติ การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา พ.ศ. 2531
การเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 1988 เป็นการเลือกตั้งประธานาธิบดีครั้งที่ 51 และมีขึ้นในวันอังคารที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1988 มีผู้สมัครเลือกตั้งที่สำคัญ 2 คนได้แก่ ผู้แทนจากพรรครีพับลิกัน คือ รองประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐอินดีแอนา แดน เควลย์ และ ผู้แทนจากพรรคเดโมแครต คือ ผู้ว่าการรัฐแมสซาชูเซตส์ ไมเคิล ดูคาคิส กับ วุฒิสมาชิกจากรัฐเทกซัส ลอยด์ เบนต์เซน พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคนี้เป็นอีกพรรคที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐนอกเหนือจากพรรคโกลคาร์ซึ่งเป็นพรรคข้าราชการ เนื่องจากอีกพรรคคือพรรคสหพัฒนาการซึ่งเป็นพรรคนิยมอิสลาม และซูฮาร์โตไม่ต้องการให้สังคมแยกเป็นสองฝ่ายคือกลุ่มข้าราชการและกลุ่มนิยมอิสลามจึงสนับสนุนพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเป็นพรรคที่สาม พรรคนี้เป็นพรรคที่เล็กที่สุดในสมัยของซูฮาร์โต พรรคนี้ได้สนับสนุนทายาทของซูการ์โน เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้เป็นหัวหน้าพรรคนี้ใน พ.ศ.2536 แต่รัฐบาลไม่ยอมรับและต้องการให้บูดี ฮาร์โยโนเป็นหัวหน้าพรรคแทน แต่เมื่อเลือกหัวหน้าพรรคอีกครั้ง เมกาวตีก็ได้เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 สุรยาดีซึ่งมีรัฐบาลหนุนหลังได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรค เมกาวตีไม่ยอมรัลผลการเลือกตั้งและถือว่าตนยังเป็นหัวหน้าพรรคที่ถูกต้อง และได้เกิดเหตุจลาจลขึ้น กลุ่มผู้สนับสนุนสุรยาดีได้บุกเข้าที่ทำการพรรคและถูกต่อต้านโดยผู้สนับสนุนเมกาวตี หลังจากเหตุจลาจล พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียได้แยกเป็นสองส่วน คือกลุ่มของสุรยาดี และกลุ่มของเมกาวตี
หลังจากที่ซูฮาร์โตลงจากอำนาจใน พ.ศ. 2541 กลุ่มของเมกาวตีได้ประกาศจัดตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ เพื่อให้ต่างจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียที่รัฐบาลสนับสนุน
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 และได้ 2 ที่นั่ง แต่ปฏิเสธไม่ยอมรับผลการเลือกตั้ง พรรคนี้ไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำในการเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 หลังจากที่ไม่สามารถรวมกับพรรคอื่นได้ พรรคนี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซีย พรรคประชาธิปไตยและสันติภาพ
พรรคประชาธิปไตยและสันติภาพ (Democracy and Peace Party; ภาษาพม่า: ဒီမိုကရေစီနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေးပါတီ) เดิมคือสันนิบาตเพื่อประชาธิปไตยและสันติภาพ (ภาษาพม่า: ဒီမိုကရေစီနှင့် ငြိမ်းချမ်းရေး အဖွဲ့ချုပ်) ซึ่งก่อตั้งตั้งแต่ พ.ศ. 2531 พรรคนี้เป็นพรรคการเมืองในพม่าที่จดทะเบียนใหม่เมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 หัวหน้าพรรคคืออ่อง ทาน ยูกิโอะ ฮาโตยามะ
นายฮาโตยามะจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว และมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็น ส.ส. ของพรรคเสรีประชาธิปไตยเมื่อปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้ลาออกและก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา การหยุดรัฐบาลกลางสหรัฐ พ.ศ. 2561
การหยุดรัฐบาลกลางนี้เป็นการหยุดครั้งแรกในประวัติศาสตร์สหรัฐในขณะที่พรรคการเมืองเดียวกันครองเสียงข้างมากทั้งสองสภาและทำเนียบขาว (คือ พรรคริพับลิกัน) การหยุดปี 2561 เริ่มเมื่อวุฒิสภาสหรัฐไม่สามารถอนุมัติร่างกฎหมายที่สภาผู้แทนราษฎรผ่านเพื่อเปิดรัฐบาลต่อได้ การหยุดสิ้นสุดเมื่่อสมาชิกวุฒิสภาพรรคเดโมแครตตกลงยุติการอภิปรายประวิงเวลาและปิดอภิปรายด้วยคำมั่นว่าพรรคริพับลิกันจะอนุญาตให้มีการถกเถียงในกฎหมายอีกฉบับชื่อรัฐบัญญัติดรีมก่อนมติต่อเนื่องหมดอายุเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561  โจ ไบเดิน
ไบเดินเคยลงสมัครชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในปี 2531 และ 2551 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งสองครั้ง แต่ในครั้งนี้ บารัก โอบามา ผู้สมัครที่ได้ตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตในครั้งนี้ได้ตัดสินใจเลือกนายไบเดินเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตเข้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2551 นี้ และได้รับเลือกตั้งให้เป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศตองงา พ.ศ. 2553
พรรคประชาธิปไตยหมู่เกาะแห่งมิตรภาพ ก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 เป็นพรรคที่ก่อตั้งมาเพื่อรับสมัครการเลือกตั้งคราวนี้โดยเฉพาะ ภายใต้การนำของทหารผ่านศึกนิยมประชาธิปไตย โปฮิวา กวาดที่นั่งไปได้มากที่สุดถึง 12 จาก 17 ที่นั่ง พรรคประชาธิปไตยประชาชน (ภูฏาน)
พรรคประชาธิปไตยประชาชน (ภาษาซองคา : མི་སེར་དམངས་གཙོའི་ཚོགས་པ; ; อักษรย่อ : PDP) เป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่สำคัญในประเทศภูฏาน โดยได้รับการก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ค.ศ. 2007 ประธานผู้ก่อตั้งพรรคนี้คือซังเงย์ เงดุบ ผู้เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรของรัฐบาลภูฏาน และมีผู้นำพรรคและเป็นผู้นำฝ่ายค้านในรัฐสภาคือเชอริง ต๊อบเกย์ ทั้งนี้ พรรคประชาธิปไตยประชาชนได้เสนอให้มีการสมัครลงทะเบียน ณ วันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 2007 และเป็นพรรคการเมืองแรกในประเทศภูฏานที่กระทำการดังกล่าว จากนั้น เมื่อวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 2007 คณะกรรมการการเลือกตั้งของภูฏานได้ทำการจดทะเบียนพรรค และทางพรรคได้เสนอผู้สมัครสำหรับการเลือกตั้งทั่วไปในประเทศภูฏาน พ.ศ. 2551 ในทั้ง 47 เขตเลือกตั้ง ประวัติศาสตร์สหรัฐ
การปกครองของรัฐบาลเฟเดอรัลลิสต์ที่กดขี่ทำให้พรรคเฟเดอรัลลิสต์มีความนิยมที่เสื่อมลง โธมัส เจฟเฟอร์สัน จากพรรครีพับบลีกัน ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีคนที่สามและสาบานตนเข้าดำรงตำแหน่งในค.ศ. 1801 ประธานาธิบดีเจฟเฟอร์สันได้ชื่อว่าเป็นผู้ส่งเสริมแนวคิดเกี่ยวกับสิทธิเสรีภาพอย่างมาก ตามหลักประชาธิปไตยแบบเจฟเฟอร์สัน (Jeffersonian Democracy) มีแนวความคิดในการตีความรัฐธรรมนูญแบบเคร่งครัดตามตัวอักษร มีนโยบายกระจายอำนาจสู่รัฐบาลของแต่ละรัฐ และส่งเสริมการเกษตรหลีกเลี่ยงลัทธิพาณิชยนิยม (Mercantilism) และการปฏิวัติอุตสาหกรรมในยุโรป ในปีเดียวกันประธานาธิบดีเจฟเฟอร์สันส่งนักการทูตเจมส์ มอนโร (James Monroe) ไปยังกรุงปารีสเพื่อเจรจาของซื้อนครนิวออร์ลีนส์จากฝรั่งเศส ซึ่งตรงกับสมัยของพระจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 จักรพรรดินโปเลียนได้เสนอที่จะขายอาณานิคมลุยเซียนา (Louisiana) ทั้งหมด อันเป็นผืนแผ่นดินรกร้างกว้างใหญ่ประกอบด้วยชาวฝรั่งเศส ชาวสเปน และชาวอเมริกันพื้นเมือง เจฟเฟอร์สันเห็นว่าชาวอเมริกันควรจะมีที่ดินอย่างเพียงพอในการประกอบอาชีพเกษตรกรรม จึงตัดสินใจที่จะซื้ออาณานิคมลุยเซียนาจากฝรั่งเศสในค.ศ. 1803 ราคาสิบห้าล้านดอลลาร์ (เทียบเท่าจำนวนเงิน 230 ล้านดอลลาร์ในปัจจุบัน) เรียกว่า การซื้อลุยเซียนา (Louisiana Purchase) ทำให้อาณาเขตของประเทศสหรัฐเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ซึ่งเป็นที่วิพากษ์วิจารณ์ของฝ่ายเฟอเดอรัลลิสต์อย่างมาก ว่าเป็นการผลาญเงินโดยไม่จำเป็น เจฟเฟอร์สันส่งนายเมอรีเวเทอร์ ลูอิส (Meriwether Lewis) และวิลเลียม คลาร์ก (William Clark) ไปทำการสำรวจดินแดนลุยเซียนาอันกว้างใหญ่ไพศาล ในการสำรวจของลูอิสและคลาร์ก (Lewis and Clark Expedition)  พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน
พรรคนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งอยู่ในระหว่างที่บิล คลินตัน ประธานาธิบดิของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น มาเยือนสาธารณรัฐประชาชนจีน หวาง โหย่ว ไฉ แกนนำผู้ประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินเมื่อปี พ.ศ. 2532 กับหวาง ต้ง ไห่ และ หลิน ฮุย ได้ไปที่มณฑลเจ้อเจียง เพื่อจดทะเบียนก่อตั้งพรรคอย่างเป็นทางการ แต่การจดทะเบียนก่อตั้งพรรคก็ไม่สำเร็จ พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย
พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย (Party of Democratic Kampuchea) เป็นพรรคการเมืองในประเทศกัมพูชาที่สืบเนื่องมาจากพรรคคอมมิวนิสต์ในกัมพูชากลุ่มที่นำโดยพล พต หรือเขมรแดงเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2524 มีนโยบายเน้นสังคมนิยมประชาธิปไตย และนิยมคอมมิวนิสต์
การสลายตัวของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชามาเป็นพรรคกัมพูชาประชาธิปไตย มีจุดประสงค์หลักเพื่อต่อต้านเวียดนาม มีกองทัพแห่งชาติกัมพูชาประชาธิปไตยเป็นกองกำลังติดอาวุธ โดยแนวร่วมประชาธิปไตยเพื่อสหภาพที่ยิ่งใหญ่แห่งกัมพูชาเป็นองค์กรหลักที่ควบคุม เลขาธิการทั่วไปของพรรคคือพล พต ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ตอนแรกเป็นกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, สหรัฐประกาศสงครามกับเยอรมนีในปี ค.ศ. 1917 และให้เงินสนับสนุนพันธมิตรจนได้ชัยชนะในปีต่อมา. หลังจากทศวรรษที่เจริญรุ่งเรืองในปี 1920, วอลล์สตรีทพังทลายในปี ค.ศ. 1929 ทำเครื่องหมาย การเริ่มต้นของการตกต่ำครั้งยิ่งใหญ่ที่แผ่ขยายทั่วโลกนานนับทศวรรษ แฟรงคลิน ดี โรสเวลต์ แห่งพรรคเดโมแครตจบการครอบงำทำเนียบขาวของพรรครีพับลิกันและดำเนินการโปรแกรมของเขา, ข้อตกลงใหม่, เพื่อบรรเทา, กู้คืน และปฏิรูป. พวกเขาให้คำนิยามว่าเป็น เสรีนิยมอเมริกันที่ทันสมัย. เหล่านี้รวมถึง การบรรเทาการว่างงาน, การสนับสนุนเกษตรกร, การประกันสังคม และค่าจ้างขั้นต่ำ. หลังจากที่ญี่ปุ่นโจมตี เพิร์ล ฮาร์เบอร์ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 สหรัฐเข้าร่วม สงครามโลกครั้งที่สองร่วมกับพันธมิตร, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สหราชอาณาจักร และสหภาพโซเวียต. มันจ่ายทุนสงครามให้พันธมิตร และช่วยให้ชนะนาซีเยอรมนีในยุโรปและด้วยการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นใหม่, ที่ญี่ปุ่นในตะวันออกไกล พรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนาม
พรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนาม (Democratic Party of Vietnam; ภาษาเวียดนาม: Đảng Dân chủ Việt Nam) เป็นพรรคการเมืองในเวียดนามเหนือและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ก่อตั้งเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 เพื่อรวมนักธุรกิจ ชนชั้นกลางและปัญญาชนเข้าด้วยกัน ต่อมาได้เข้าร่วมกับเวียดมินห์ พรรคนี้มีกิจกรรมในเวียดนามเหนือตั้งแต่ พ.ศ. 2497 – 2518 และจาก พ.ศ. 2518 – 2531 ในสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม พรรคนี้สนับสนุนแนวทางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและกลายเป็นพรรคหุ่นเชิด พรรคนี้เป็นสมาชิกของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามและเป็นตัวแทนในสภาและรัฐบาลของเวียดนาม ผู้นำพรรคคือเงียมซวนแยม พรรคนี้ได้ถูกสลายตัวไปใน พ.ศ. 2531 พร้อมกับพรรคอีกพรรคที่ไม่ได้เป็นคอมมิวนิสต์ในเวียดนามคือพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนาม ใน พ.ศ. 2549 มีการก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อเดียวกันคือพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามขึ้นอีก แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชน (อินโดนีเซีย)
แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชน (People's Democratic Front ภาษาอินโดนีเซีย: Front Demokrasi Rakjat, FDR) เป็นพรรคการเมืองอายุสั้นของฝ่ายซ้ายในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 โดยสมาชิกประกอบด้วยพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย พรรคสังคมนิยม พรรคแรงงานอินโดนีเซีย ศูนย์กลางแรงงานอินโดนีเซียทั้งมวล และเยาวชนของประชาชน ผู้นำแนวร่วมคืออามีร์ ซารีฟุดดิน พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียแห่งความรัก
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียแห่งความรัก (Indonesian Democratic Party of Devotion; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Kasih Demokrasi Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย และเป็นพรรคที่นิยมศาสนาคริสต์ 1 ใน 2 พรรค ที่เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552
พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 ในชื่อพรรคประชาธิปไตยคาทอลิก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคได้รับเลือกเพียงที่นั่งเดียว และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 โดยรวมกับพรรคอื่นด้วย เป้าหมายของพรรคคือชาวคริสต์ 14-15 ล้านคนในอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคนี้ได้คะแนนเสียงร้อยละ 30 ในพื้นที่ที่มีชาวคริสต์อยู่มาก แต่ได้คะแนนรวมในระดับชาติเป็นร้อยละ 0.3 จึงไม่ได้รับเลือก พรรคนาซิโอนาลิสตา
พรรคนาซิโอนาลิสตา () เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของฟิลิปปินส์ที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นในยุคที่เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2458 พรรคนี้มีอิทธิพลตั้งแต่การเลือกตั้ง พ.ศ. 2450 จนถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2484
ภายในพรรคมีปัญหาความแตกแยกในหมู่ผู้นำโดยเฉพาะระหว่างมานูเอล เกซอน กับเซร์ฮิโอ โอสเมญญา หลังสงครามโลกสิ้นสุดลงเกิดความแตกแยกในพรรคขึ้นอีก จนมีการแยกไปตั้งพรรคเสรีนิยม พรรคนี้ถูกยกเลิกเมื่อเฟอร์ดินันด์ มาร์โกส ประกาศกฎอัยการศึกเมื่อ พ.ศ. 2514 พรรคนาซิโอนาลิสตาถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกเมื่อ พ.ศ. 2532 เพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองของซัลวาดอร์ เลาเรล แต่เมื่อเขาได้คะแนนเสียงเพียงร้อยละ 3.4 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2535 พรรคนี้ก็สิ้นสุดบทบาทไปในที่สุด สหรัฐ
อินเดียนดึกดำบรรพ์จากยูเรเชียย้ายถิ่นมาแผ่นดินใหญ่ทวีปอเมริกาเหนือเมื่อ 15,000 ปีก่อน การยึดเป็นอาณานิคมของยุโรปเริ่มในคริสต์ศตวรรษที่ 16 สหรัฐกำเนิดจาก 13 อาณานิคมของบริเตนตามชายฝั่งตะวันออก ข้อพิพาทหลายครั้งระหว่างบริเตนใหญ่และอาณานิคมหลังสงครามเจ็ดปีนำสู่การปฏิวัติอเมริกาซึ่งเริ่มในปี ค.ศ. 1775 เมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม ค.ศ. 1776 ผู้แทนจาก 13 อาณาเขตลงมติรับคำประกาศอิสรภาพเป็นเอกฉันท์ ขณะที่อาณานิคมกำลังต่อสู้กับบริเตนใหญ่ในสงครามปฏิวัติอเมริกา สงครามยุติในปี ค.ศ. 1783 โดยราชอาณาจักรบริเตนใหญ่รับรองเอกราชของสหรัฐ และเป็นสงครามประกาศอิสรภาพต่อจักรวรรดิอาณานิคมยุโรปที่ประสบความสำเร็จเป็นครั้งแรกด้วย[8][9][10] มีการลงมติรับรัฐธรรมนูญของประเทศในปี ค.ศ. 1788 หลังบทบัญญัติสมาพันธรัฐ (Articles of Confederation) ซึ่งมีการลงมติรับในปี 1781 รู้สึกว่าให้อำนาจแก่สหพันธรัฐไม่เพียงพอ ในปี 1791 มีการให้สัตยาบันการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญสิบครั้งแรก ซึ่งเรียกรวมว่า รัฐบัญญัติสิทธิ ซึ่งออกแบบมาเพื่อประกันเสรีภาพพลเมืองพื้นฐานหลายข้อ พรรคสังคมประชาธิปไตยประชาชน
พรรคสังคมประชาธิปไตยประชาชน พรรคการเมืองของไทยที่ที่ก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นลำดับที่ 5/2561 เมื่อวันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 มีนาย ยอดเยี่ยม ศรีมันตะ อดีตสมาชิกพรรคเพื่อไทยเป็นผู้ก่อตั้งและยื่นจดจองชื่อพรรค ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ความเปลี่ยนแปลงทางการเมืองตั้งแต่สงครามกลางเมืองจนถึงสมัยแห่งการฟื้นฟู ทำให้เกิดระบบพรรคการเมืองที่สี่ (Fourth Party System) ขึ้น ประกอบด้วยพรรครีพับบลิกันซึ่งมีฐานเสียงส่วนใหญ่อยู่ในรัฐทางเหนือและตะวันตก และพรรคเดโมแครตซึ่งมีฐานเสียงอยู่ในมลรัฐทางใต้ โดยเฉพาะรัฐทางใต้ได้รวมตัวกันต่อต้านรัฐบาลรีพับบลิกันซึ่งครองทั้งตำแหน่งประธานาธิบดีและเสียงข้างมากในสภาคองเกรสเกือบจะตลอดสมัยแห่งความก้าวหน้า เรียกว่า "ใต้เข้มแข็ง" ("Solid South") 
สมัยแห่งความก้าวหน้าได้ชื่อว่าเป็นสมัยที่มีความทุจริตฉ้อฉลมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ บรรดาพรรคการเมืองต่างสร้างคะแนนเสียงของตนผ่านระบบซื้อสิทธิ์ขายเสียง (Clientelism) และได้รับการสนับสนุนจากผู้มีอิทธิพลตามเมืองใหญ่เช่นนิวยอร์ก ชิคาโก ประชาชนชั้นล่างโดยเฉพาะผู้อพยพมักจะขอความช่วยเหลือจากผู้มีอิทธิพลเหล่านั้นในด้านการหางานหรือชีวิตความเป็นอยู่ ซึ่งประชาชนเหล่านั้นจะตอบแทนผู้มีอิทธิพลด้วยการลงคะแนนเลือกตั้งให้แก่พรรคที่ช่วยเหลือตน ระบบเช่นนี้เรียกว่า "เครื่องจักรทางการเมือง" (Political Machine) ซึ่งเป็นฐานเสียงสำคัญของพรรคการเมืองในสมัยแห่งความก้าวหน้า เครื่องจักรทางการเมืองที่เป็นที่รู้จักมากที่สุดคือ แทมมานีฮอล์ (Tammany Hall) ในเมืองนิวยอร์ก ดำเนินการโดยนายวิลเลียม เอ็ม. ทวีด (William M. Tweed) ผู้ทรงอิทธิพลประจำเมือง นอกจากนี้นโยบายต่างๆของรัฐบาลกลางยังเอื้อต่อผลประโยชน์ของผู้มีอิทธิพลในท้องถิ่น พรรคชาติประชาธิปไตย
พรรคชาติประชาธิปไตย () เป็นพรรคการเมืองของประเทศไทย ในอดีตซึ่งมีพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้าพรรค และมีพลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็นประธานที่ปรึกษา พรรคจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2525 เป็นลำดับที่ 7/2525 โดยมีแกนนำพรรคในชุดก่อตั้งพรรค เช่น อบ วสุรัตน์ ปรีดา กรรณสูต วงศ์ พลนิกร ประโยชน์ เนื่องจำนงค์ ประยูร สุรนิวงศ์ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ชูสง่า ฤทธิประศาสน์ ไพฑูรย์ แก้วทอง สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ดำริ น้อยมณี และ ปิยะ อังกินันทน์ พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2513)
พรรคชาติประชาธิปไตยจัดตั้งได้ไม่นานก็ต้องสิ้นสุดบทบาทลง เช่นเดียวกับพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ทั้งหมด เนื่องจากการปฏิวัติของจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 สงครามโลกครั้งที่สอง
จักรวรรดิเยอรมันสิ้นสภาพไปจากการปฏิวัติเยอรมัน ค.ศ. 1918-1919 และรัฐบาลประชาธิปไตยถูกตั้งขึ้น ซึ่งภายหลังรู้จักกันว่า สาธารณรัฐไวมาร์ ในเยอรมนีระหว่างสงครามโลกได้เกิดความขัดแย้งภายในขึ้นระหว่างผู้สนับสนุนสาธารณรัฐใหม่และผู้คัดค้านที่ยึดมั่นทางฝ่ายขวาและฝ่ายซ้าย พรรคนาซี นำโดยอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เจริญรอยตามการจัดตั้งรัฐบาลฟาสซิสต์ตามอย่างอิตาลีในเยอรมนี ท่ามกลางภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ ทำให้การสนับสนุนพรรคนาซีภายในประเทศเพิ่มขึ้น และใน ค.ศ. 1933 ฮิตเลอร์ได้รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรี หลังเหตุเพลิงไหม้ไรชส์ทาค ฮิตเลอร์สถาปนารัฐเผด็จการเบ็ดเสร็จพรรคการเมืองเดียวนำโดยพรรคนาซี[9] พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียน (เยอรมนี)
พรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนแห่งเยอรมนี () มีชื่อย่อว่า เซเดอู เป็นพรรคการเมืองในประเทศเยอรมนี ก่อตั้งหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 โดย ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ อดีตนายกรัฐมนตรี และ Andreas Hermes โดยมีอุดมการณ์และจุดยืนคือ ประชาธิปไตยคริสเตียนและกลาง-ขวา ตามลำดับ ซึ่งพรรคสหภาพประชาธิปไตยคริสเตียนจะทำงานในทุกรัฐ ยกเว้นรัฐบาวาเรีย โดยจะนั่งเป็นกลุ่มเดียวกันกับพรรคสหภาพสังคมคริสเตียนในสภาผู้แทนราษฎร (Bundestag) พรรคประชาธิปไตย (พ.ศ. 2517)
ต่อมาในปี พ.ศ. 2519 คณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน นำโดย พลเรือเอก สงัด ชลออยู่ ได้มีคำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดิน ฉบับที่ 6 ให้ยกเลิกพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พุทธศักราช 2517 บรรดาพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติดังกล่าวให้เป็นอันสิ้นสุดลง และห้ามตั้งพรรคการเมือง แต่ต่อมาได้มีพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 ยกเลิกคำสั่งฉบับดังกล่าว พระประยุทธชลธี (แป๊ะ วีราสา)
มีการตราพระราชบัญญัติพรรคการเมือง 2498 ขึ้นเพื่อให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองแข่งขันกัน พรรคการเมืองสำคัญๆ เช่น พรรคเสรีมนังคศิลา พรรคประชาธิปัตย์ พรรคเศรษฐกร พรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคขบวนการไฮด์ปาร์ค พรรคชาตินิยม ฯลฯ 
พ.ศ. 2499 พ.ต.หลวงสรสิทธิ นักการเมือง นายทะเบียนพรรคประชาธิปัตย์ได้มาชวนเป็นสมาชิกของพรรค จากนั้น เมื่อรัฐบาลได้จัดการเลือกตั้ง ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ท่านได้รับเลือกให้ลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดพระนคร การเลือกตั้งครั้งนี้ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกด้วย  อีเลียต สปิตเซอร์
วันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2547 สปิตเซอร์ประกาศความตั้งใจของเขาในการชิงตำแหน่งตัวแทนของพรรคเดโมแครตสำหรับตำแหน่งผู้ว่าการรัฐนิวยอร์ก ถึงแม้จะมีข่าวลือมานานแล้ว แต่การประกาศตัวของสปิตเซอร์นั้นก็ยังรวดเร็วผิดปกติ คือ เกือบ 2 ปีก่อนจะมีการเลือกตั้ง เนื่องจากสปิตเซอร์สามารถได้เสียงสนับสนุนจากสมาชิกพรรคเดโมแครตที่มีตำแหน่งในภาครัฐอย่างรวดเร็ว เขาจึงได้รับความเคารพจากผู้นำในพรรคเดโมแครตทั่วประเทศ ผู้ว่าการรัฐนิวเม็กซิโก (New Mexico) บิลล์ ริชาร์ดสัน (Bill Richardson) กล่าวถึง สปิตเซอร์ ว่าเป็น "อนาคตของพรรคเดโมแครต" ในงานระดมทุนสำหรับการหาเสียงเลือกตั้งของสปิตเซอร์ซึ่งจัดขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2548 พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2499)
พรรคชาติประชาธิปไตย ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งครั้งแรกในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ปรากฏว่าทางพรรคไม่ได้รับเลือกตั้งแม้แต่ที่นั่งเดียว ประวัติศาสตร์สหรัฐ
การเลือกตั้งในค.ศ. 1869 นายพลยูลิสซิส เอส. แกรนท์ วีรบุรุษสงครามกลางเมืองชนะการเลือกตั้งในนามของพรรครีพับบลิกันและเป็นตัวแทนของฝ่ายรีพับบลีกันหัวรุนแรง ขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นประธานาธิบดี ในปีเดียวกันนั้นประธานาธิบดีแกรนท์ส่งกองทัพไปทำการปราบปราม คูคลักซ์คลาน (Ku Klux Klan) อันเป็นองค์กรก่อการร้ายใต้ดินที่มีเป้าหมายก่อความรุนแรงและสังหารคนผิวดำและนักการเมืองรีพับบลีกัน ในสมัยของประธานาธิบดีแกรนท์ชาวผิวดำอเมริกันมีสิทธิเสรีภาพรุ่งเรืองอย่างมาก มีการส่งเสริมให้ชาวผิวดำเข้ามามีส่วนร่วมในการปกครองและมีคนผิวดำเป็นผู้ว่ามลรัฐและเป็นผู้แทนในสภาคองเกรสเป็นครั้งแรก  พรรคประชาธิปไตย (พม่า)
พรรคประชาธิปไตย (ภาษาอังกฤษ:Democratic Party; DP; ภาษาพม่า: ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ, ออกเสียง [dìmòkəɹɛʔtɪʔ pàtì]) เป็นพรรคการเมืองในพม่าก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2531 และได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีศูนย์กลางในปะซุนด่อง (Pazundaung) ย่างกุ้ง พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2553 หัวหน้าพรรคคือทู ไหว่ ซึ่งเคยเป็นนักโทษการเมืองมาก่อน เลขาธิการทั่วไปของพรรคคือ มยา ทัน นุ, นาย เย บา เสว่ และ ชอ ชอ คยอว์ เญียน เป็นลูกสาวของอู นุ อดีตนายกรัฐมนตรี คยอว์ เญียน (อดีตรองนายกรัฐมนตรี) และ บา เสว่ (อดีตนายกรัฐมนตรี) ซึ่งล้นเป็นนักการเมืองชื่อดังที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ พรรคมีบทบาทในเขตย่างกุ้งและอิระวดี ฮิลลารี คลินตัน
หลังจากที่อดีตสมาชิกวุฒิสภารัฐนิวยอร์ก แดเนียล แพทริค มอยนิแฮนประกาศเกษียณ ได้มีสมาชิกในพรรคเดโมแครตหลายคน รวมไปถึงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชาร์ลส บี แรนเกล สนับสนุนให้ฮิลลารีลงสมัครรับเลือกในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 2000 หลังจากที่ฮิลลารีตัดสินใจลงสมัคร เธอและบิลได้ซื้อบ้านในชานเมืองนิวยอร์ก ฮิลลารีนับเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่ลงรับเลือกตั้ง และได้รับเลือกถึง 2 สมัยด้วยกัน แต่ในสมัยที่ 2 ดำรงตำแหน่งไม่ครบวาระ เนื่องจากเธอเข้ารับรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในปี ค.ศ. 2009 และในปี ค.ศ. 2016 เธอถูกโจมตีจากนายดอนัลด์ ทรัมป์ คู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน ว่าในขณะที่เป็นสมาชิกวุฒิสภา เธอสนับสนุนสงครามอิรัก ในสมัยประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช โดยเธอยอมรับว่าในครั้งนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด และกล่าวขอโทษ
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2007 นางฮิลลารีได้ประกาศผ่านเว็บไซต์ว่า เธอตัดสินใจจะลงสมัครรับเลือกเป็นตัวแทนของพรรคเดโมแครต ในการชิงชัยตำแหน่งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2008 โดยฮิลลารีเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ลงสมัครเป็นตัวแทนของพรรคระดับชาติ  จอร์จ วอชิงตัน
วอชิงตันไม่ได้เป็นสมาชิกของพรรคการเมืองใดๆ และคาดหมายไว้ว่าจะไม่จัดตั้งพรรคการเมือง ด้วยเกรงจะทำให้เกิดความขัดแย้งที่จะมีผลกระทบต่อรัฐบาล อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีของเขาเองได้แบ่งออกเป็นสองฝ่าย โดยกลุ่มรัฐมตรีว่าการกระทรวงการคลัง (Secretary of Treasury) คือ อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน ต้องการให้รัฐบาลกลางมีแผนที่หนักแน่น สามารถมีเครดิตของชาติ และทำให้ประเทศมีอำนาจทางการเงิน กลุ่มนี้ได้ตั้งเป็นพรรคสหพันธรัฐนิยม ในอีกด้านหนึ่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ คือ โธมัส เจฟเฟอร์สันได้ก่อตั้ง “พรรคสาธารณรัฐ” (Jeffersonian Republicans) ซึ่งต่อต้านแนวคิดของแฮมิลตัน และได้คัดค้านการเสนอวาระต่างๆในหลายกรณี แต่วอชิงตันในฐานะเป็นนักปฏิบัติค่อนข้างเอนเอียงไปทางแฮมิลตันมากกว่าเจฟเฟอร์สัน[46][47] พรรคไทยรักไทย
พรรคไทยรักไทย จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 เป็นพรรคการเมืองแรกที่ก่อตั้งขึ้นภายใต้ รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2540 โดยมีผู้ร่วมก่อตั้ง 23 คน นำโดย ดร.ทักษิณ ชินวัตร และ ได้รับชัยชนะขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี จนครบวาระ 4 ปี พรรคเดโมเครติก (1912)
พรรคเดโมเครติก () เป็นพรรคการเมืองที่มีระยะเวลาของพรรคที่สั้นที่สุด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1912 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913 พรรคเดโมเครติกเป็นพรรคการเมืองที่เกิดขึ้นหลังขบวนการรัฐธรรมนูญชิง ได้เห็นว่าก๊กมินตั๋ง และพรรครีพลับริกันก่อตั้งขึ้น ซึ่งถัง หัวหลง เป็นประธานพรรคคนแรก ภายใจ้การนำของเหลียง ชีเชา ได้นำพรรคเดโมเครติก พรรคเอกภาพ และพรรครีพลับริกัน รวมกันเป็นพรรคก้าวหน้าในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913 พรรคริพับลิกัน (สหรัฐ)
ในช่วงแรกนั้นนโยบายของพรรครีพับบลีกันมีความเป็นเสรีนิยม ส่งเสริมความก้าวหน้าทางเศรษฐกิจและเทคโนโลยี การขยายอาณานิคม และการส่งเสริมสิทธิของชาวแอฟริกันอเมริกัน จนกระทั่งค.ศ. 1933 นายแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์ แห่งพรรคเดโมแครต ชูนโยบายสังคมเสรีนิยมทำให้พรรครีพับลีกันมีความนิยมที่เสื่อมลงและต้องสูญเสียอำนาจในการบริหารประเทศ รวมทั้งสูญเสียเสียงข้างมากทั้งในสภาผู้แทนราษฎรและวุฒิสภาให้แก่พรรคเดโมแครต ทำให้พรรครีพับบลีกันเป็นพรรคการเมืองฝ่ายค้านเสียส่วนใหญ่ในช่วงเวลาประมาณเจ็ดสิบปี ตั้งแต่ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1994 ประชาธิปไตย
แม้ไม่มีคำจำกัดความของคำว่าประชาธิปไตย แต่เหล่าผู้ก่อตั้งสหรัฐอเมริกาได้กำหนดรากฐานแนวปฏิบัติของอเมริกาเกี่ยวกับอิสรภาพตามธรรมชาติและความเท่าเทียม[32] รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกาซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1788 กำหนดให้มีรัฐบาลจากการเลือกตั้ง ตลอดจนการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชน แต่ทีแรกครอบคลุมเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
พรรคเดโมแครตกลับมาครองอำนาจในทำเนียบประธานาธิบดีอีกครั้งในช่วงปี 1932 โดยการนำของประธานาธิบดีแฟรงกลิน ดี. รูสเวลต์ ซึ่งตรงกับช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากนั้นผู้สืบทอดตำแหน่งประธานาธิบดีที่สำคัญคือ แฮร์รี เอส. ทรูแมน และจอห์น เอฟ. เคนเนดี ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ใน ปี 1960 นักการเมืองผู้มีบารมี, จอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโรมันคาทอลิกคนแรกแห่งสหรัฐ. ครอบครัวเคนเนดี้นำชีวิตใหม่และความแข็งแรงมาสู่บรรยากาศของทำเนียบขาว. เวลาของเขาในทำเนียบขาวถูกทำเครื่องหมายด้วยเหตุการณ์ที่น่าทึ่ง เช่น การเร่งความเร็วของบทบาทสหรัฐฯในการแข่งขันในอวกาศ, การยกระดับบทบาทของสหรัฐในสงครามเวียดนาม, วิกฤตการณ์ขีปนาวุธในคิวบา, การบุกอ่าวหมู, การคุมขังมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ในระหว่างการรณรงค์หาเสียงของเบอร์มิงแฮม และการแต่งตั้งน้องชายของเขา โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี ต่อคณะรัฐมนตรีให้เป็นอัยการสูงสุด. เคนเนดี้ถูกลอบสังหารในดัลลัสรัฐเท็กซัส เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ปล่อยให้ประเทศอยู่ในสภาวะช็อคที่ลึกซึ้ง. พรรคประชาธิปัตย์
ม.ร.ว.เสนีย์ ปราโมช หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์คนที่สอง ได้บัญญัติชื่อ "พรรคประชาธิปัตย์" โดยมีความหมายว่า "ผู้บำเพ็ญประชาธิปไตย" หรือ "ประชาชนผู้ถืออำนาจอธิปไตย" และมีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า Democrat Party โดยหมายจะให้เป็นพรรคของคนจน เช่นเดียวกับพรรคเดโมแครตของสหรัฐอเมริกา โดยก่อนหน้าที่จะใช้ชื่อ "ประชาธิปัตย์" ได้มีกลุ่มบุคคลพยายามจดทะเบียนชื่อพรรคก่อนหน้า ม.ร.ว.เสนีย์ แต่รวบรวมเสียงได้น้อยกว่า จึงจดทะเบียนไม่สำเร็จ[3] เนื่องจากในปีนั้น เพิ่งมีกฎหมายจดทะเบียนพรรคการเมืองอย่างเป็นทางการออกมาเป็นครั้งแรก โดยที่ก่อนหน้านั้น สถานภาพพรรคการเมืองในประเทศไทยยังไม่มีการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการ เพียงแต่กฎหมายให้การรับรองไว้เท่านั้น สัญลักษณ์ของพรรคเป็นรูปพระแม่ธรณีบีบมวยผม มีฟ่อนข้าวประดับอยู่เป็นขอบ โดยมีความหมายว่า พระแม่ธรณีบีบมวยผม หมายถึง การเอาชนะมารหรือความชั่วร้ายต่าง ๆ ฟ่อนข้าว หมายถึง ความอุดมสมบูรณ์ พรรคประชาธิปัตย์ได้ใช้แม่พระธรณีเป็นสัญลักษณ์ของพรรค ตั้งแต่วันก่อตั้งพรรค เมื่อวันที่ 6 เมษายน 2489 ส่วนเหตุผลที่เลือกแม่พระธรณีเป็นสัญลักษณ์นั้นไม่แน่ชัด บางกล่าวว่าในวันที่ประชุมเพื่อก่อตั้งพรรคมีคนถามว่า จะเอาสัญลักษณ์ใดมาเป็นของพรรค แต่ไม่มีคนเสนอประธานในที่ประชุมเลยเสนอเอารูปแม่พระธรณี เพราะบังเอิญเหลือบไปเห็นปฏิทินที่มีรูปแม่พระธรณีบีบมวยผมอยู่ ปรากฏว่า ในที่ประชุมเห็นชอบ เพราะมีความหมายดีกล่าว คือ ให้ความร่มเย็นแก่ประชาชน นอกจากนั้น จากบทความ “ย้อนอดีตแม่พระธรณี” ในหนังสือพิมพ์มติชนรายวันได้ระบุว่า เมื่อเดือนเมษายน พ.ศ. 2525 ภายหลังจากนายพิชัย รัตตกุล ขึ้นรับตำแหน่งหัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ และได้ย้ายที่ทำการพรรคจากสวนรื่นฤดีมาที่ถนนเศรษฐศิริ ที่ตั้งปัจจุบัน จึงมีความคิดว่าน่าจะมีสัญลักษณ์พรรค เมื่อมีที่ทำการใหม่จึงให้บรรดาสมาชิกช่วยกันคิด และนายปราโมทย์ สุขุม ส.ส.กรุงเทพฯ เป็นผู้เสนอให้ใช้ “แม่พระธรณีบีบมวยผม” จากนั้น ก็มีการหล่อองค์แม่พระธรณีเป็นทองเหลือง ประดิษฐานไว้ที่หน้าที่ทำการพรรคมานานกว่า 10 ปี จนมีตะไคร่จับองค์แม่พระธรณี ต้องมีการซ่อมแซมมาโดยตลอด และมีคนทักท้วงว่า พระแม่องค์นี้อยู่ในท่าปาง “ปราบมาร” ท่านั่งชันเข่า ไม่ตรงกับลักษณะข้อเท็จจริง จึงมีการเรี่ยไรเงินสมาชิกพรรคเพื่อสร้างองค์ใหม่ในปาง “ เบญจกัลยาณี” และย้ายมาประดิษฐานที่บริเวณลานประชาธิปไตย หน้าอาคารมูลนิธิควง อภัยวงศ์ อย่างไรก็ดี ได้มีความคิดที่จะเปลี่ยนองค์แม่พระธรณีจากทองเหลืองมาเป็นหินอ่อนแกะสลักโดยมีช่างฝีมือช่างเชียงราย แต่เกิดอุบัติเหตุขณะเคลื่อนย้ายเสียก่อน จึงได้มีการอัญเชิญแม่พระธรณีองค์เดิมที่ได้รับการบูรณะซ่อมแซมใหม่ ขึ้นประดิษฐานบนแท่นที่สร้างขึ้นใหม่ บริเวณด้านหน้าอาคารมูลนิธิควง อภัยวงศ์ เพื่อเป็นที่เคารพสักการะของสมาชิกพรรคและผู้คนที่ผ่านไปมา นับแต่นั้นเป็นต้นมา[4] สีประจำพรรค คือ สีฟ้า พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น
พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น หรือ ดีพีเจ ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 27 เมษายน 2541 โดยเกิดจากการยุบรวมพรรคทั้งหมด 4 พรรคอันมี พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น เป็นแกนนำเข้าด้วยกัน