เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก มีบุตรกี่คน?
อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์มีพระโอรสและธิดา 6 พระองค์ดังนี้
พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
มกุฎราชกุมารเฟรเดอริกอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงมารี โซฟีแห่งเฮสส์-คาสเซิล พระญาติชั้นหนึ่งและเป็นสมาชิกราชวงศ์เยอรมันและการอภิเษกครั้งนี้จะเป็นการเชื่อมสัมพันธ์ระหว่างพระราชวงศ์เดนมาร์กและอังกฤษ ทั้ง 2 พระองค์อภิเษกสมรสที่ก็อตธ็อปในวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2333 มีพระโอรสและพระธิดาร่วมกัน 8 พระองค์ แต่มีพระธิดาเพียง 3 พระองค์ทรงรอดพระชนม์ชีพจากวัยเยาว์มาได้ เจ้าหญิงวิลเฮลมิเน มารีแห่งเดนมาร์กพระธิดาองค์สุดท้องต่อมาทรงได้เป็นพระชายาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก เนื่องจากทรงไม่มีพระราชโอรสซึ่งดำรงพระชนม์ชีพ เมื่อพระองค์สวรรคต ราชบัลลังก์จึงไปได้แก่ พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระญาติของพระองค์ ซึ่งเป็นพระนัดดาในพระนางจูเลียนา มาเรีย พระราชชนนี อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงประสูติเมื่อวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2453 ณ พระราชวังหลวง กรุงสต็อกโฮล์ม พระราชธิดาพระองค์ที่สามและพระองค์เดียวในสมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน และ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระธิดาในเจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุคแห่งคอนน็อต พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระชนนีของพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อปี พ.ศ. 2463 ขณะทรงพระครรภ์ที่หก และพระชนกทรงอภิเษกสมรสอีกครั้งหนึ่งในอีกสามปีต่อมากับ เลดี้ หลุยส์ เมานท์แบ็ตเต็น ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่สองของเจ้าหญิง แต่ในการอภิเษกสมรสครังนี้ทั้งสองพระองค์มิได้มีพระโอรสและธิดาเลย จะมีเพียงแต่พระธิดาที่สิ้นพระชนม์ตั้งแต่แรกประสูติเท่านั้น อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
ในการเสด็จไปดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ของทั้งสองพระองค์ก็ได้มีเด็กนักเรียนจากวิทยาลัยอีตัน ที่อยู่ข้างปราสาทวินด์เซอร์ส่งเสด็จ รวมทั้งลอร์ด แรนดอล์ฟ เชอร์ชิลล์ บิดาของวินส์ตัน เชอร์ชิลล์ ซึ่งต่อมาดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสหราชอาณาจักรด้วย เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ คาโรลีเนอ-มาทิลเดอ อเล็กซันดรีเนอ เฮเลนา โอลกา ธือรา ฟีโอโดรา อัสตริด มาร์กาเรเธอ เดซีเรแห่งเดนมาร์ก (8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 − 19 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก รัชกาลปัจจุบัน เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์
เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ อีริก ฮูเบร์ตุส เบร์ติล ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์ (; ประสูติ: 19 เมษายน พ.ศ. 2559) เป็นพระโอรสพระองค์แรกในเจ้าชายคาร์ล ฟิลิป ดยุกแห่งแวร์มลันด์ กับเจ้าหญิงโซเฟีย ดัชเชสแห่งแวร์มลันด์ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟ กับสมเด็จพระราชินีซิลเวีย พระองค์อยู่ในลำดับที่ห้าแห่งการสืบราชบัลลังก์สวีเดน ลูอีสแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
ลูอิสแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นเจ้าหญิงสวีเดน โดยเป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าชาลล์ที่ 5 แห่งสวีเดน และ ลูอีสแห่งเนเธอร์แลนด์ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนและนอร์เวย์ โดยทรงเป็นพระนัดดาใน เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นพระราชปนัดดาใน พระเจ้าวิลเลิมที่ 1 แห่งเนเธอร์แลนด์ ผ่านทางสายพระราชมารดา ซึ่งพระองค์ทรงอภิเษกสมรสเข้าสู่พระราชวงศ์เดนมาร์ก ทรงเป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก พระองค์และพระราชสวามีมีพระราชโอรสและพระราชธิดารวม 8 พระองค์ เป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งนอร์เวย์ 1 พระองค์ และเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเดนมาร์ก 1 พระองค์ สมเด็จพระราชินีหลุยส์ เสด็จสรรคตเมื่อมีพระชนมายุ 74พรรษา เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
เมื่อทรงได้พระอิสริยยศเป็นเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก ซึ่งก่อนการอภิเษกสมรสพระองค์ทรงเปลี่ยนไปนับถือนิกายโปรเตสแตนต์จากการอนุญาตของสันตะสำนัก ต่อมาในปี พ.ศ. 2515 สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก พระราชบิดาในพระมเหสีของพระองค์ เสด็จสวรรคต พระมเหสีจึงเสด็จครองราชย์เป็น สมเด็จพระราชินีนาถแห่งเดนมาร์ก พระองค์จึงได้รับการสถาปนาที่ เจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี
สมเด็จพระราชินีนาถและเจ้าฟ้าชายมีพระโอรส 2 พระองค์ดังนี้  เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก สามารถหมายถึง เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก () ทรงเป็นพระราโอรสพระองค์ที่ 4 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์ พระองค์สกสมรสกับ เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งเดนมาร์ก มีพระบุตร 5 พระองค์ ทั้งนี้ พระองค์ยังมีศักดิ์เป็น พระอัยกาใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก จักรพรรดินีมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (ดักมาร์แห่งเดนมาร์ก)
แกรนด์ดยุกอเล็กซานเดอร์และแกรนด์ดัชเชสมารีเยีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย มีพระโอรสหกพระองค์และพระธิดาสองพระองค์[4] ดังนี้ จักรพรรดินีอะเลคซันดรา เฟโอโดรอฟนา แห่งรัสเซีย
เจ้าหญิงอลิกซ์มีพระโอรสและพระธิดากับพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 2 ดังนี้ อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก
เธอสมรสครั้งแรกกับ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2538 รับพระราชทานพระอิสริยยศและฐานันดรเป็น เฮอร์เซอรีนไฮนีส เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก มีพระบุตร 2 พระองค์คือ เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี
เจ้าชายอัลเบิร์ตเป็นที่รู้จักกันดีในพระราชสมัญญา "เสด็จตาแห่งยุโรป" (Grandfather of Europe) จากการเสกสมรสกับสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระองค์มีพระเจ้าลูกเธอ 9 พระองค์ และมีพระเจ้าหลานเธอ 40 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ได้เสด็จขึ้นเถลิงราชย์เช่น พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร, จักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี, สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย, สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ, สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซ, สมเด็จพระเจ้าพอลที่ 1 แห่งกรีซ, เจ้าชายวอลดิเมอร์ ซึ่งเป็นรัชทายาทผู้จะสืบราชบัลลังก์รัสเซีย, สมเด็จพระราชินีโซฟีแห่งกรีก, สมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์, สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดราแห่งรัสเซีย, สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย และสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียแห่งสเปน พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก
พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ("พระนามเต็ม" คริสเตียน คาร์ล เฟรเดริค อัลเบิร์ต อเล็กซานเดอร์ วิลเฮล์ม; Christian Carl Frederik Albert Alexander Vilhelm "ประสูติ" 26 กันยายน พ.ศ. 2413 - 20 เมษายน พ.ศ. 2490) พระราชโอรสพระองค์โตในเจ้าฟ้าชายเฟรเดริค มกุราชกุมารแห่งเดนมาร์ก และ เจ้าฟ้าหญิงโลวิซา มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีชาร์ลส์ที่ 14 แห่งสวีเดน เมื่อพระชนมายุ 28 พรรษา ทรงเข้าอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเล็กซานไดรน์ แห่งเม็คเล็นบูร์ก-สเตรลิทธ์ เมื่อวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2441 มีพระราชโอรส 2 พระองค์ คือ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก
ต่อมาในปี 2545 ทั้ง 2 หย่าจากกัน เธอไม่ได้เป็นเจ้าหญิง แต่เธอมีนามเพียงแค่ อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก ต่อมาในปี 2558 เธอได้สมรสใหม่กับ แด็กซ์ มิลเลอร์ แต่ไม่มีบุตรร่วมกัน เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเบเนดิกเทอเสกสมรสกับเจ้าชายริชาร์ดแห่งไซน์-วิตเกนชไตน์-เบอร์เลบวร์คที่ 6 เมื่อวันที่ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 ณ โบสถ์ภายในพระราชวังเฟรเดินสบอร์ก ทั้งสองพระองค์มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน 3 พระองค์ ได้แก่  เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก () 
เจ้าหญิงแอนน์ทรงเป็นธิดาใน จอห์น-โบวส์-ลีออน กับ นางเฟรเลนา ทรัฟฟิซ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นพระญาติใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร เนื่องด้วย พระบิดาของพระองค์เป็นพระเชษฐาใน สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี  เบอร์จิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์
ดยุกและดัชเชสแห่งกลอสเตอร์มีพระบุตรสามคน ได้แก่ อเล็กซานเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัลสเตอร์ (24 ตุลาคม พ.ศ. 2517), เลดีดาวีนา ลูวิส (19 พฤศจิกายน พ. ศ. 2520) และเลดีโรส กิลแมน (1 มีนาคม พ. ศ. 2523) ตามลำดับ เลดีอเล็กซานดรา อีเธอริงตัน
โดยชื่อ อเล็กซานดรา ของเธอนั้น ทำให้มีผู้สับสนกับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอกิลวี ผู้เป็นพระญาติ ต่อมา เจมส์ คาร์เนกี ผู้เป็นบิดาได้ออกมาแถลงการณ์ว่า "ขอให้เรียกอเล็กซานดราว่า เลดีอเล็กซานดรา เพื่อไม่ให้สับสนกับพระนามของเจ้าหญิงอเล็กซานดรา" เลดีอเล็กซานดราปรากฏตัวในงานสำคัญๆต่างๆของพระราชวงศ์ ซึงเลดีอเล็กซานดราผู้นี้เคยได้รับการสั่งสอนจาก สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร ในเรื่องการเดินและการวางตัวในวงสังคม ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. 2546 โซฟี เคาน์เตสแห่งเวสเซกซ์ พระชายาใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด เอิร์ลแห่งเวสเซกซ์ ได้มีพระประสูติกาลพระธิดาคือ เลดีลูอีส วินด์เซอร์ เธอจึงได้รับบทบาทเป็นมารดาทูลหัวอีกด้วย เจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก (, ประสูติ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2508) พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ กับสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระชนกของพระองค์เป็นพระอนุชาในสมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน ส่วนพระชนนีของพระองค์เป็นพระขนิษฐาในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก
พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก เมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2476 โดยหลังจากสมรสแล้ว สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทาน พระตำหนักโวเกินฟรี ให้เป็นที่ประทับ ทั้ง 2 มีพระบุตรร่วมกัน 3 พระองค์ คือ แอนน์แห่งเดนมาร์ก
เมื่อประทับในลอนดอนแอนน์ก็ทรงใช้ชีวิตของการอยู่ในเมืองหลวง ในขณะที่พระเจ้าเจมส์ทรงพอพระทัยที่จะหนีออกจากเมือง โดยเฉพาะไปยังตำหนักล่าสัตว์ที่รอยสตันในฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ กอดฟรีย์ กูดมันอนุศาสนาจารย์ประจำพระองค์ของแอนน์สรุปความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองพระองค์ว่า: “พระเจ้าเจมส์เองทรงเป็นผู้บริสุทธิ์ และไม่ทรงมีอะไรที่แอนน์ทรงกระทำที่จะทรงทำให้ขาดความอุทิศพระองค์ให้แก่แอนน์ แต่ทั้งสองพระองค์ก็มิได้มีความรักกันเช่นที่สามีภรรยาที่ควรจะรักกัน และไม่ทรงพูดจากัน ในที่สุดแอนน์ก็ทรงย้ายไปประทับที่พระราชวังกรีนิชและต่อมาคฤหาสน์ซัมเมอร์เซ็ท ที่ทรงตั้งชื่อใหม่ว่า คฤหาสน์เดนมาร์ก หลังจากปี ค.ศ. 1607 แอนน์และพระเจ้าเจมส์ก็แทบจะไม่ได้ประทับร่วมกัน ในขณะนั้นพระองค์มีพระโอรสธิดาได้เจ็ดพระองค์แล้ว นอกจากการทรงแท้งสามครั้ง หลังจากที่ทรงรอดมาได้จากการให้กำเนิดแก่เจ้าหญิงโซฟี พระราชธิดาองค์สุดท้องที่เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1607 แล้วแอนน์ก็ทรงตัดสินพระทัยว่าจะไม่มีพระโอรสธิดาอีก ซึ่งอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ทั้งสองพระองค์ยิ่งห่างเหินกันหนักยิ่งขึ้นไปอีก
การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเฮนรี ในปี ค.ศ. 1612 (อาจจะจากไทฟอยด์) เมื่อพระชนมายุได้ 18 พรรษา และการจากไปของเจ้าหญิงเอลิซาเบธพระธิดาผู้มีพระชนมายุได้ 16 พรรษาไปยังไฮเดลแบร์ก ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1613 เพื่อไปเสกสมรสกับเฟรเดอริคที่ 5 เจ้าชายอีเล็คเตอร์แห่งพาเลไทน์, ก็ยิ่งทำให้ความสัมพันธ์ระหว่างแอนน์และพระเจ้าเจมส์ยิ่งห่างเหินกันยิ่งขึ้น การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายเฮนรีเป็นความสูญเสียอันใหญ่หลวงของแอนน์ ราชทูตเวนิสได้รับการเตือนไม่ให้แสดงความเสียใจในการสูญเสียต่อพระราชินีเพราะไม่ทรงทนรับฟังได้ หรือถ้าทรงได้ยินก็จะไม่ทรงสามารถควบคุมพระองค์จากการกรรแสงได้ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาพระสุขภาพพลานามัยของพระองค์ก็เริ่มเสื่อมโทรมลง และทรงถอนพระองค์จากการสังคมและการเมืองโดยทั่วไป และทรงจัดละครสวมหน้ากากครั้งสุดท้ายในปี ค.ศ. 1614 อิทธิพลที่มีต่อพระสวามีก็ลดถอยลงอย่างเห็นได้ชัด และพระเจ้าเจมส์ก็ทรงพึ่งพาผู้ที่โปรดผู้มีอำนาจมากขึ้น เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์
เจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ ()ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 3 ใน สมเด็จพระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน กับ โซเฟียแห่งนอสซอ สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงอิงเงอร์บอร์กแห่งเดนมาร์ก ดัชเชสแห่งเวสเตร์เกิตลันด์ พระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก มีพระโอรส-ธิดารวม 4 พระองค์ โดยพระองค์ถือเป็นพระราชอัยกา(ตา) ใน 3 พระมหากษัตริย์ ดังนี้ อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก-เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก
อะเล็กซานดรินแห่งแมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัครมเหสีในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์และพระราชสวามีมีพระราชโอรสร่วมกัน 2 พระองค์ คือสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ทั้งนี้ พระองค์มีศักดิ์เป็นพระราชอัยยิกาในพระราชนัดดา 6 พระองค์ คือสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก และ เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก พระองค์เสด็จสวรรคตด้วยพระชนมายุ 55 พรรษา สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย
ในปีพ.ศ. 2487 เจ้าหญิงได้เดินทางไปลอนดอน ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2 แห่งยูโกสลาเวียและทรงให้กำเนิดมกุฎราชกุมารอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวียในวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2488ที่โรงแรมคาริจส์ กรุงลอนดอน รัฐบาลอังกฤษได้ทอดทิ้งอำนาจอธิปไตยเหนือข้าราชบริพารที่ยูโกสลาเวียเพียงวันเดียว ดังนั้นเจ้าชายควรประสูติในดินแดนยูโกสลาฟ เนื่องจากพระสวามีและพระนางมีพระพลานามัยไม่ดี และทรงมีปัญหาต่างๆมากมายเช่นด้านสุขภาพและการเงิน เจ้าชายอเล็กซานเดอร์จึงได้รับการเลี้ยงดูโดยพระอัยยิกาอัสปาเซียดำรงเป็นผู้ปกครองแทน เจ้าหญิงอเล็กซานดราทรงทุกข์ใจอย่างมากเกี่ยวกับปัญหาต่างๆและมีรายงานว่าพระนางทรงพยายามกระทำอัตวินิบาตกรรมหลายครั้ง ถึงแม้ว่าพระราชวงศ์ไม่เห็นด้วยในการกระทำของพระนาง เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 2เสด็จสวรรคตด้วยโรคตับแข็ง หลังจากความล้มเหลวในการปลูกถ่ายตับ ทำให้พระนางต้องแก้ปัญหาต่างๆเพียงพระองค์เดียว อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา หรือ "อลิกซ์" ที่เรียกกันในหมู่พระประยูรญาติ ประสูติเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2387 ณ พระราชวังสีเหลือง ซึ่งเป็นตึกแถวในสมัยศตวรรษที่ 18 ที่เลขที่ 18 ถนนอมาลีกาด ถัดมาจากพระราชวังอามาเลียนบอร์ก ในกรุงโคเปนเฮเกน พระชนกคือ เจ้าชายคริสเตียน ซึ่งต่อมาเสวยราชสมบัติเป็นสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ส่วนพระชนนีคือ สมเด็จพระราชินีหลุยส์แห่งเดนมาร์ก แม้ว่าพระองค์จะมีพระราชเปตามหัยกาสองพระองค์คือ สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 และ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 5 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระมหากษัตริย์และทรงมีเชื้อสายของเจ้าชายครองรัฐ ครอบครัวของพระองค์ทรงมีความเป็นอยู่แบบธรรมดา และถึงแม้จะไม่ได้มีความมั่งคั่งมากมาย ก็ยังสามารถมีการอภิเษกสมรสอย่างน่าประทับใจได้ เช่น เจ้าหญิงแด็กมาร์ พระขนิษฐาที่ต่อมาทรงเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมาเรีย เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระอัครมเหสีในสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 3 แห่งรัสเซีย และพระราชชนนีในสมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลาสที่ 2 แห่งรัสเซีย ทำให้พระชนกของพระองค์มีพระสมัญญาว่า "พระสัสสุระแห่งยุโรป" (Father-in-Law of Europe) พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชธิบดีจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ("พระอิสริยยศเดิมคือ" เจ้าฟ้าชายวิลเฮล์มแห่งเดนมาร์ก ซึ่งทรงได้รับเชิญให้ไปครองราชบัลลังก์แห่งกรีซในปี พ.ศ. 2406) พระราชโอรสพระองค์ที่สามในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 เป็นทั้งพระปัยกาในพระราชปนัดดาพระองค์แรกคือ "แกรนด์ดัชเชสมาเรีย ปาฟลอฟนาแห่งรัสเซีย" (18 เมษายน พ.ศ. 2433 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2501) พระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก และพระราชปนัดดาพระองค์สุดท้ายด้วยคือ "เจ้าฟ้าชายไมเคิลแห่งกรีซและเดนมาร์ก" ("ประสูติ" 7 มกราคม พ.ศ. 2482) พระโอรสในเจ้าฟ้าชายคริสโตเฟอร์แห่งกรีซและเดนมาร์ก นอกจากนี้ยังเป็นพระปัยกาในพระราชปนัดดาที่ดำรงพระชนม์ชีพยืนยาวที่สุด (94 ปี) คือ "เลดี้ แคทเธอรีน แบรนด์แรม" (พระอิสริยยศเดิมคือ "เจ้าฟ้าหญิงแคทเธอรีนแห่งกรีซและเดนมาร์ก"; 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 - 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550) พระธิดาพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแดนตินที่ 1 แห่งกรีซ ในปัจจุบันสายพระโลหิตในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 ที่มีพระชนมายุยืนยาวที่สุด และเป็นหนึ่งในหกรุ่นพระราชปนัดดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพคือ เจ้าฟ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินเบอระ ("ประสูติ" 10 มิถุนายน พ.ศ. 2464) พระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าฟ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก เจ้าหญิงอเล็กเซียแห่งกรีซและเดนมาร์ก
พระทรงเสกสมรสแล้วกับการ์โลส โมราเลส กุยตานา สถาปนิก และผู้ชนะเลิศการแข่งเรือใบ ณ อาสนวิหารเซนต์โซเฟีย กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ทั้งสองมีโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 องค์ ได้แก่  พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 7 แห่งเดนมาร์ก
บางสิทธิได้เป็นของสายกลึคส์บูร์กซึ่งเป็นสายที่ยังอ่อนอาวุโสมากในราชวงศ์ สายตระกูลนี้เป็นทายาทของพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 3 ผ่านทางบรรพบุรุษหญิงซึ่งเป็นพระราชธิดาในพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 5 แห่งเดนมาร์กและมีทายาทชายอ่อนอาวุโสซึ่งมีสิทธิในชเลสวิจ-ฮ็อลชไตน์ ซึ่งก็คือ เจ้าชายคริสเตียนแห่งกลึคส์บูร์ก(1818–1906)และพระเชษฐาสองพระองค์ พระองค์โตทรงไร้รัชทายาทแต่พระองค์รองมีพระโอรส เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2467–2559)
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย () ประสูติเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม 2467 ณ ประเทศอังกฤษ ประเทศเซอร์เบีย เป็นพระโอรสพระองค์ใหญ่ใน เจ้าชายพอลแห่งยูโกสลาเวีย กับ เจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก พระราชปนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ เป็นพระภาคิไนยใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ เป็นพระญาติชั้นที่ 1 ใน เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี เจ้าชายไมเคิลแห่งเคนต์ 
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (2467-2559) ทรงเสกสมรสครั้งแรกกับ เจ้าหญิงมาเรีย ปีอาแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระราชธิดาใน พระเจ้าอุมแบร์โตที่ 2 ซึ่งทรงล่องเรือยอร์ช ของเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ ในวันที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2497 ก่อนจะสมรสกันในไม่กี่ปีถัดมา โดยเจ้าหญิงมาเรีย ปีอา รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น เจ้าหญิงแห่งยูโกสลาเวีย พระชายา มีพระบุตรดังนี้ ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระราชโอรสและพระราชธิดาทั้งสิ้น 9 พระองค์ ซึ่งล้วนแล้วแต่อภิเษกสมรสกับพระราชวงศ์ต่างๆ ในทวีปยุโรป และมีพระโอรสและธิดา มีเพียงเจ้าหญิงหลุยส์ ดัชเชสแห่งอาร์ไจล์ที่ไม่ได้อภิเษกสมรสกับเชื้อพระวงศ์ และไม่มีพระโอรสพระธิดา สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 42 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ก็ได้เสวยราชสมบัติเป็นพระประมุขหรือเป็นพระมเหสีในราชวงศ์ต่างๆ ของทวีปยุโรป ได้แก่ สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (27 มกราคม พ.ศ. 2402 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2484) พระโอรสในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร (3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) พระราชโอรสในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 สมเด็จพระราชินีม็อดแห่งนอร์เวย์ (26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) พระราชธิดาในพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 สมเด็จพระราชินีโซฟีแห่งกรีซ (14 มิถุนายน พ.ศ. 2413 - 13 มกราคม พ.ศ. 2475) พระธิดาในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี สมเด็จพระจักรพรรดินีอเล็กซานดรา เฟโอโดรอฟนาแห่งรัสเซีย (6 มิถุนายน พ.ศ. 2415 - 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2461) พระธิดาในเจ้าหญิงอลิซ สมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย (29 ตุลาคม พ.ศ. 2418 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2481) พระธิดาในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีวิกตอเรีย ยูจีเนียแห่งสเปน (24 ตุลาคม พ.ศ. 2430 - 15 เมษายน พ.ศ. 2512) พระธิดาในเจ้าหญิงเบียทริซ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และเจ้าชายอัลเบิร์ตมีพระราชปนัดดาทั้งสิ้น 88 พระองค์ ซึ่งบางพระองค์ได้เสวยราชสมบัติเป็นพระประมุขหรือเป็นพระมเหสีในราชวงศ์ต่างๆ ของทวีปยุโรป ได้แก่ สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ (19 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 - 1 เมษายน พ.ศ. 2490) พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งกรีซ (1 สิงหาคม พ.ศ. 2436 - 25 ตุลาคม พ.ศ. 2463) พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีคาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย (15 ตุลาคม พ.ศ. 2436 - 4 เมษายน พ.ศ. 2496) พระโอรสในเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8 แห่งสหราชอาณาจักร (23 มิถุนายน พ.ศ. 2437 - 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2515) พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 5 พระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร (14 ธันวาคม พ.ศ. 2438 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2495) พระราชโอรสในพระเจ้าจอร์จที่ 5 สมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ (14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2510) พระโอรสในเจ้าหญิงโซฟีแห่งปรัสเซีย สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446 - 17 มกราคม พ.ศ. 2534) พระโอรสในเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธแห่งกรีซ (11 ตุลาคม พ.ศ. 2437 – 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2499) พระธิดาในเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีมาเรียแห่งยูโกสลาเวีย (8 มกราคม พ.ศ. 2443 - 22 มิถุนายน พ.ศ. 2504) พระธิดาในเจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ สมเด็จพระราชินีอิงกริดแห่งเดนมาร์ก (28 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543) พระธิดาในเจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต พระประมุขหรือพระมเหสีในราชวงศ์ต่างๆ ของทวีปยุโรปทั้งที่ยังทรงครองราชสมบัติและมิได้ทรงอยู่ในราชสมบัติ ล้วนทรงสืบเชื้อสายมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร (21 เมษายน พ.ศ. 2469) และ เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ (10 มิถุนายน พ.ศ. 2464) สมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ (21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2480) สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธที่ 2 แห่งเดนมาร์ก (16 เมษายน พ.ศ. 2483) สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน (30 เมษายน พ.ศ. 2489) สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน (5 มกราคม พ.ศ. 2481) (สละราชสมบัติ) และ สมเด็จพระราชินีโซเฟียแห่งสเปน (2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) สมเด็จพระราชาธิบดีคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ (2 มิถุนายน พ.ศ. 2483) และ สมเด็จพระราชินีแอนน์-มารีแห่งกรีซ (30 สิงหาคม พ.ศ. 2489) สมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย (25 ตุลาคม พ.ศ. 2464 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2560) สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน (30 มกราคม พ.ศ. 2511) ในสายลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษ สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 และอีกจำนวนเกือบ 530 คนแรก ล้วนสืบสายพระโลหิตมาจากสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียและเจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียที่มีพระชนมายุยืนยาวตั้งแต่ 90 พรรษาขึ้นไป มีดังนี้ เจ้าหญิงอเล็กซันดราแห่งกรีซ
เจ้าหญิงอเล็กซันดรา ได้เสกสมรสกับนายนิโคลัส มีร์ซายันตซ์ เมื่อวันที่ 27 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ที่เมืองเวนิส ประเทศอิตาลี ทั้งสองมีบุตรด้วยกัน 2 คน ได้แก่ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงอเล็กซานดราประสูติเมื่อในวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2421 ณ พระราชวังเอดินบะระ ในเมืองโคบวร์ค พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา พระราชโอรสองค์ที่สองของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และ เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี ส่วนพระชนนีคือ แกรนด์ดัชเชสมารี อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย พระราชธิดาพระองค์เดียวของสมเด็จพระจักรพรรดิอเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย และ เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์ (พระนามเต็ม: วิลเลม อเล็กซานเดอร์ คลอส จอร์จ เฟอร์ดินานด์; ) พระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1967 เป็นพระราชโอรสพระองค์โตในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์และเจ้าชายเคลาส์แห่งเนเธอร์แลนด์ พระสวามี พระองค์มีพระอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายฟริโซ และ เจ้าชายคอนสแตนติน ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก
ลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก ถูกกำหนดโดยพระราชบัญญัติการสืบราชสันตติวงศ์แห่งเดนมาร์ก ที่มีการแก้ไขในวันที 27 มีนาคม พ.ศ. 2496 ที่จำกัดให้มีการสืบราชสมบัติในผู้สืบสันดานของกษัตริย์คริสเตียนที่ 10 ที่ประสูติแต่อะเล็กซันดรีเนอแห่งเม็คเลนบูวร์ก-ชเวริน ทั้งต้องเป็นบุตรที่เกิดในสมรส และการลำดับจะเรียงตามลำดับบุตรคนโต สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
Family of Main Page 32.อเล็คซานเดอร์ สวอน16. เจ้าชายอัลเบิร์ตแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา8. สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร17. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร4. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร18. สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก9. เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก19. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล2. สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 แห่งสหราชอาณาจักร20. ดยุกอเล็กซานเดอร์แห่งเวือร์ทเทมแบร์ก10. ดยุกฟรันซิสแห่งเทก21. เคาท์เตสโคลไดน์เรเดย์ ฟอน คิส-เรด5. เจ้าหญิงแมรีแห่งเทก22. เจ้าชายอดอลฟัส ดยุคแห่งแคมบริดจ์11. เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งแคมบริดจ์23. เจ้าหญิงออกัสตา แห่งเฮสส์-คาสเซิล1. สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 224. โธมัส ลีออน-โบวส์ ลอร์ดกลาสมิส12. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 13 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น25. ชาร์ลอตต์ กริมสตีด6. โคลด โบวส์-ลีออน เอิร์ลที่ 14 แห่งสตราธมอร์และคิงฮอร์น26. ออสวอลด์ สมิธ13. ฟรานซิส ดอรา สมิธ27. เฮนเรีตตา มิลเดรด ฮอดจ์สัน3. สมเด็จพระราชินีเอลิซาเบธ พระราชชนนี28. ลอร์ดชาลส์ เบนทิงค์14. ชาลส์ วิลเลียม เฟรเดอริก คาเวนดิช-เบนทิงค์29. เลดีเบนทิงค์7. เซซิเลีย นีนา คาเวนดิช-เบนทิงค์30. เอ็ดวิน เบอร์นาบี15. แคโรไลน์ ลุยซา เบอร์นาบี31. แอนน์ แคโรไลน์ ซอลส์บรี เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
ในช่วงก่อนเสกสมรส พระองค์เป็นที่ได้รับการคาดการณ์ว่าจะได้เป็นพระวรชายาใน สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และว่าที่สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักรในภายภาคหน้า แต่แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น  เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์การีตาและพระสวามีได้มีพระโอรส-ธิดารวม 6 พระองค์ ซึ่งได้ตกไป 1 พระองค์เป็นพระธิดา เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าฟ้าหญิงอเล็กซันดรา โฌเซฟิน เทเรซา ชาล็อต มารี วิลเฮลมินแห่งลักเซมเบิร์ก ("ประสูติ" 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534) พระบุตรองค์ที่ 4 และพระธิดาพระองค์เดียวในแกรนด์ดยุกอ็องรีที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก และแกรนด์ดัชเชสมาเรีย เตเรซาแห่งลักเซมเบิร์ก พระบิดามารดาอุปถัมภ์คือ มีแชล เจ้าชายที่ 14 แห่งลีญและเจ้าหญิงมาเรีย-แอนนา กาลิตท์ซิน อาร์คดัสเชสแห่งออสเตรีย พระองค์มีพระยศชั้นเจ้าฟ้าหญิง พระอิสริยยศ เจ้าฟ้าหญิงแห่งลักเซมเบิร์กและเจ้าฟ้าหญิงแห่งนัสเซา แอนน์แห่งเดนมาร์ก
แอนน์ทรงมีความสุขในครอบครัวที่มีความใกล้ชิดสนิทสนมกันระหว่างที่ทรงเจริญพระพรรษาในราชสำนักเดนมาร์ก เพราะพระองค์ทรงถูกเลี้ยงดูโดยตรงโดยพระราชมารดาพระราชินีโซฟี ผู้ทรงดูแลพระราชโอรสธิดาด้วยพระองค์เองยามประชวร แอนน์และเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีต่างก็ทรงมีผู้ประสงค์ให้เป็นคู่หมายไปทั่วทั้งยุโรปรวมทั้งพระเจ้าเจมส์ที่ 6 แห่งสกอตแลนด์ผู้ทรงเลือกเดนมาร์กเพราะความที่เป็นประเทศที่ผ่านการปฏิรูปทางศาสนา และเป็นประเทศที่อาจจะมีผลประโยชน์ทางด้านการติดต่อค้าขายได้ด้วย ในระยะแรกราชทูตสกอตแลนด์หมายตัวเจ้าหญิงเอลิซาเบธพระเชษฐภคินีของแอนน์ แต่พระเจ้าเฟรดริคทรงหมั้นเจ้าหญิงเอลิซาเบธกับเฮนรี จูเลียส ดยุกแห่งบรันสวิค-ลืนเนอบวร์ก และทรงสัญญามอบพระธิดาองค์ที่สองให้แทน “ถ้าพระเจ้าเจมส์จะทรงพอพระทัยก็จะยกให้”  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เลดีโอลกวี ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ ณ จตุรัสเบรเกรฟ ลอนดอน ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 2 และพระองค์เดียวใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ และ เจ้าหญิงมารีนา ดัชเชสแห่งเคนต์ ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งสหราชอาณาจักร กับ แมรีแห่งเทก สมเด็จพระราชินีแห่งสหราชอาณาจักร โดยพระนามอเล็กซานดราของพระองค์มาจากพระนามาภิไธยของ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระปัยยิกา(ย่าทวด) สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
พระองค์ทรงมีพระราชโอรสพระองค์แรกคือเจ้าชายชาลส์ ซึ่งปัจจุบันทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าชายแห่งเวลส์" ประสูติเมื่อ พ.ศ. 2491 พระองค์ที่สองเป็นพระราชธิดา มีพระนามว่าเจ้าหญิงแอนน์ ซึ่งปัจจุบันทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "เจ้าหญิงพระราชกุมารี" ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2493 พระราชโอรสพระองค์ที่สามคือเจ้าชายแอนดรูว์ ปัจจุบันทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น "ดยุกแห่งยอร์ก" ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2503 และพระราชโอรสพระองค์เล็กคือเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ปัจจุบันดำรงพระอิสริยยศเป็น "เอิร์ลแห่งเวสเซ็กส์" ซึ่งประสูติในปี พ.ศ. 2507 สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
16. พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก8. พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก17. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล4. พระเจ้าคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก18. พระเจ้าคาร์ลที่ 15 แห่งสวีเดน9. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งสวีเดน19. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งเนเธอร์แลนด์2. พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก20. เฟรเดอริค ฟรานซิสที่ 2 แกรนด์ดยุกแห่งแม็คเลนบูร์ก-ชเวริน)10. เฟรเดอริค ฟรานซิสที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งแม็คเลนบูร์ก-ชเวริน21. เจ้าหญิงออกุสตา รอสแห่งคอสทริกซ์5. เจ้าหญิงอเล็กซานดรีนแห่งแม็คเลนบูร์ก-ชเวริน22. แกรนด์ดยุกไมเคิล นิโคเลวิชแห่งรัสเซีย11. แกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย มิคาอิลอฟนาแห่งรัสเซีย23. เจ้าหญิงเซชิลแห่งบาเด็น1. สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก24. พระเจ้าออสการ์ที่ 2 แห่งสวีเดน12. พระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดน25. เจ้าหญิงโซเฟียแห่งนัสเซา6. พระเจ้ากุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน26. ฟรานซิสที่ 1 แหรนด์ดยุกแห่งบาเด็น13. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งบาเดิน27. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบาเด็น3. เจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน28. เจ้าชายอัลเบิร์ต พระราชสวามี14. เจ้าชายอาร์เธอร์ ดยุกแห่งคอนน็อตและสตราเธิร์น29. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร7. เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต30. เจ้าชายฟรีดิช คาร์ลแห่งปรัสเซีย15. เจ้าหญิงหลุยส์ มาร์กาเร็ตแห่งปรัสเซีย31. เจ้าหญิงมาเรีย แอนนาแห่งอัลฮัลท์-เดสเซา เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออสแห่งกรีซและเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 2541 ณ นิวยอร์ก สหรัฐ ้เป็นพระโอรสพระองค์แรกใน เจ้าชายเปาโลส มกุฎราชกุมารแห่งกรีซ และ เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคอนสแตนตินที่ 2 แห่งกรีซ และ สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ ทรงเป็นพระราชปนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และ อิงกริดแห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการอ้างสิทธิราชบัลลังก์แห่งกรีซถัดจาพระบิดา  สมเด็จพระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งยูโกสลาเวีย
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ คาราดอร์เดวิคประสูติที่เมืองเซทินเจ ราชรัฐมอนเตเนโกรในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2431 พระบิดาของพระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีปีเตอร์ที่ 1 แห่งปวงชนชาวเซิร์บ,โครแอทและสโลวีน พระมารดาของพระองค์คือ เจ้าหญิงซอร์กาแห่งมอนเตเนโกร พระธิดาองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีนิโคลัสที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร ที่เมืองเบลเกรด ในวันที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2465 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับ เจ้าหญิงมาเรียแห่งโรมาเนีย ผู้ซึ่งเป็นพระธิดาของ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย เจ้าชายอเล็กซานเดอร์มีพระโอรส 3 พระองค์ คือมกุฎราชกุมารปีเตอร์,เจ้าชายโทมิสลาฟแห่งยูโกสลาเวียและเจ้าชายแอนดรูวแห่งยูโกสลาเวีย เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก
เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก (); หรือเดิม เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก พระโอรสพระองค์เล็กใน เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระอนุชาใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์กและ เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก เขาลาออกจากการเป็น "เจ้าชายแห่งเดนมาร์ก" และดำรงตำแหน่ง "เคานต์แห่งโรเซินบอร์ก" ดั่งพระเชษฐา เขาเสกสมรสกับ แอนน์ ดอริช (ต่อมาเป็น แอนน์ ดอริชแห่งโรเซินบอร์ก) มีโอรส-ธิดาจำนวน 3 คน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์เกรเธอมีพระประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์แรกในวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2511 ตามโบราณราชประเพณี พระมหากษัตริย์เดนมาร์กต้องทรงผลัดกันเลือกพระนามว่า เฟรเดอริก หรือ คริสเตียน เจ้าหญิงยังทรงคงฐานะนี้ไว้ โดยทรงสมมติว่าพระนามของพระนางคือ คริสเตียน และดังนั้นทรงตั้งพระนามของพระราชโอรสพระองค์โตว่า เจ้าชายเฟรเดอริก พระราชโอรสพระองค์ที่สอง ได้รับการตั้งพระนามว่า เจ้าชายโจอาคิม ซึ่งประสูติในวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2512 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีแม็กซิมา มีพระธิดาด้วยกัน 3 พระองค์คือ ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียมีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 42 พระองค์ (เป็นชายจำนวน 20 พระองค์ และเป็นหญิงจำนวน 22 พระองค์) จากพระราชโอรสและธิดาแปดพระองค์ โดยจำนวนสองพระองค์ (พระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าชายอัลเฟรด ดยุกแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและโกทา และในเจ้าหญิงเฮเลนา) สิ้นพระชนม์ในขณะอยู่ในพระครรภ์ ส่วนอีกสองพระองค์ (เจ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ และ เจ้าชายฮาราลด์แห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกัสเต็นบูร์ก) สิ้นพระชนม์ตั้งแต่เมื่อแรกประสูติ ทั้งนี้พระราชนัดดาพระองค์แรกคือ สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี (พระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 มกราคม พ.ศ. 2402) พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระราชกุมารี พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในพระราชินีนาถวิกตอเรีย ส่วนพระราชนัดดาพระองค์สุดท้ายคือ เจ้าชายมอริสแห่งบัทเทนแบร์ก (ประสูติเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2434) พระโอรสพระองค์เล็กในเจ้าหญิงเบียทริซ พระราชธิดาพระองค์เล็กและสิ้นพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย พระราชนัดดาที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้ายคือ เจ้าหญิงอลิซ เคานเตสแห่งแอธโลน (พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงอลิซแห่งอัลบานี ประสูติเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2426 พระธิดาในเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุกแห่งอัลบานี) ซึ่งสิ้นพระชนม์ด้วยโรคชรา (97 พรรษา) ในวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2524 เป็นเวลาเกือบแปดสิบปีหลังจากการเสด็จสวรรคตของสมเด็จพระอัยยิกา เจ้าหญิงอิซาเบลลาแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอิซาเบลลา เฮนเรียตตา อิงกริด มาร์เกรเธอแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (21 เมษายน พ.ศ. 2550) พระธิดาพระองค์แรกในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชนัดดาองค์ที่สี่ และเป็นพระราชนัดดาหญิงพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทั้งยังเป็นพระภาคิไนยในสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ เจ้าชายวินเซนต์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายวินเซนต์ เฟรเดอริก มีนิก อเล็กซานเดอร์แห่งเดนมาร์ก เคานต์แห่งมงเปอซา (8 มกราคม พ.ศ. 2554) พระโอรสพระองค์ที่สามในมกุฎราชกุมารเฟรเดริกแห่งเดนมาร์ก ประสูติแต่มกุฎราชกุมารีแมรีแห่งเดนมาร์ก และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์กและสมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์ทรงอยู่ในลำดับที่สี่ในการสืบราชบัลลังก์เดนมาร์ก เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งยูโกสลาเวีย (พ.ศ. 2467–2559)
ก่อนจะทรงหย่ากันในปี พ.ศ. 2510 ซึ่งอดีตพระชายาได้เสกสมรสใหม่กับ เจ้าชายมิเชลแห่งบูร์บง-ปาร์มา พระอนุชาใน สมเด็จพระราชินีแอนน์แห่งโรมาเนีย ส่วนพระองค์นั้นเสกสมรสใหม่กับ เจ้าหญิงบาร์บาราแห่งลิกเตนสไตน์ พระญาติชั้นที่ 2 ใน เจ้าชายฮันส์-อาดัมที่ 2 แห่งลิกเตนสไตน์ เมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน 2516 โดยพิธีนั้นจัดขึ้นที่ ปารีส ทั้ง 2 มีพระโอรสร่วมกันเพียงพระองค์เดียวคือ
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ทรงมีพระประสงค์ส่วนพระองค์ ที่จะให้บริการในกองทัพอากาศอังกฤษในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง แต่พระบิดาทรงไม่เห็นด้วยและทรงพยายามให้พระองค์ทรงงานด้ารการเมืองในประเทศ ในที่สุดพระองค์ได้รับมอบหมายจากกองทัพอากาศให้มีพระอนุญาติให้เป็นหน่วยขับเครื่องบินสำรองจาก เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ ผู้เป็นพระมาตุลา (น้าเขย) หลังสงครามสงบลง ทรงเป็นนักบินร่วมสายการบินบริติชยุโรปในปี พ.ศ. 2494 และยังทรงมีบทบาทในการแข่งชันของเครื่องบินหลายครั้ง เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ();เป็นพระราชโอรสใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับ อะเล็กซานดริน แห่ง แมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระองค์เป็นพระราชอนุชาในสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชปิตุลา(อา)ในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเบเนดิกเทอแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชินีอันเนอ-มารีแห่งกรีซ พระองค์เสกสมรสกับ เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอ ซึ่งเป็นพระญาติในพระองค์ มีพระบุตร3พระองค์ 
เจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2443  ณ พระราชวังโซเกินฟรั ทางตอนเหนืออของ โคเปนเฮเกน ในรัชสมัยของพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ซึ่งเป็นพระปัยยกาของพระองค์ พระองค์เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กใน สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก กับ อะเล็กซานดริน แห่ง แมคเคลนบูร์ก - เชควริน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชอนุชาใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก 
หลังจาก สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ผู้เป็นพระเชษฐา มีพระราชธิดาถึง 3 พระองค์ และเป็นที่ประจักษ์แล้วว่า จะไม่มีพระราชโอรส พระองค์จึงได่รับกการสถาปนาเป็น รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก ณ ตอนนั้น พระองค์อยู่ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์ก ลำดับที่ 2 ต่อจากพระเชษฐา จนกระทั่ง 26 มีนาคม พ.ศ. 2496 กฎมณเฑียรบาลก็ถูกแก้ไขให้สตรีสามารถขึ้นครองราชย์ได้ ทำให้พระองค์อยู่ในลำดับที่ 4 ต่อจากพระภาติยะทั้ง 3 พระองค์ คือ เอลิซาเบธแห่งเวดส์ สมเด็จพระราชินีแห่งโรมาเนีย
เมื่อมีพระชนมายุ 16 ชันษา เจ้าหญิงเอลิซาเบธทรงถูกพิจารณาให้อภิเษกสมรสกับ<b data-parsoid='{"dsr":[2756,2777,3,3]}'>เจ้าชายเบอร์ตี้ หรืออัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ ซึ่งในเวลาต่อมาคือสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร พระราชมารดาของเจ้าชายคือสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร พระนางได้พยายามสนับสนุนให้เจ้าหญิงเอลิซาเบธเป็นพระสุณิสาและทรงเร่งให้เจ้าหญิงวิกกี้หรือเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระวรราชกุมารีดูแลเจ้าหญิง [1] เจ้าหญิงเอลิซาเบธถูกเรียกมาประทับที่ราชสำนักเบอร์ลิน ที่ซึ่งพระบิดามารดาของเจ้าหญิงทรงหวังให้เจ้าหญิงถูกอบรมด้านมารยาทต่างๆในราชสำนักเบอร์ลินเพื่อเตรียมการอภิเษกสมรส เจ้าหญิงวิกกี้ทรงตอบกับข้าราชสำนักว่า "ฉันไม่คิดว่าเธอจะมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นและนั่นเป็นสิ่งที่ตรงข้ามกับรสนิยมของเบอร์ตี้อย่างแน่นอน" ในขณะที่เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์กมีพระวรกายสูงโปร่งและผอมเพรียวซึ่งลักษณะเหล่านี้"เป็นลักษณะที่เบอร์ตี้ชื่นชอบมาก"[1] เจ้าชายเบอร์ตี้ทรงถูกทำให้พบเห็นพระฉายาลักษณ์ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแต่พระองค์ได้ถือพระฉายาลักษณ์เฉยๆและวางลงโดยทรงชำเลืองมองเพียงสองครั้ง[2] ในที่สุดเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์กจึงถูกเลือกให้เป็นพระชายาของเจ้าชายเบอร์ตี้ เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งซัคเซิน-โคบวร์คและโกทา
เจ้าหญิงอเล็กซานดราทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2439 ณ ปราสาทเอห์เร็นบูร์ก เมืองโคบวร์ค กับ เจ้าชายแอนสท์ วิลเฮล์ม ฟรีดริช คาร์ล มักซีมีเลียนแห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค (13 กันยายน พ.ศ. 2406 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2493) ที่ต่อมาทรงเป็น เจ้าชายที่ 7 แห่งโฮเอ็นโลเออ-ลังเงินบวร์ค ในวันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2456 ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและธิดา 5 พระองค์ คือ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา ที่มีพระนามเรียกเล่นในหมู่พระประยูรญาติว่า "แซนดรา" ประทับอยู่ในประเทศเยอรมนีตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ ในวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2480 พระองค์ทรงเข้าร่วมพรรคนาซีพร้อมกับพระโอรสและธิดา อีกหลายปีต่อมาพระองค์ได้สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2485 ณ เมืองชแวบิชฮอลล์ แคว้นบาเดิน-เวือร์ทเท็มแบร์ก สิริรวมพระชนมายุได้ 63 พรรษา 7 เดือน อเล็กซันเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัสเตอร์
อเล็กซันเดอร์ วินด์เซอร์ เอิร์ลแห่งอัสเตอร์ เป็นพระโอรสพระองค์แรกใน เจ้าชายริชาร์ด ดยุกแห่งกลอสเตอร์ กับ บริจิตต์ ดัชเชสแห่งกลอสเตอร์ เมื่อแรกประสูติ ได้รับการสถาปนาเป็น เอิร์ลแห่งอัสเตอร์ ซึ่งเป็น บรรดาศักดิ์รองของ ดยุกแห่งกลอสเตอร์ พระองค์เสกสมรสกับ แคร์ล บรูท (ภายหลังคือ แคร์ล เคาน์เตสแห่งอัสเตอร์) มีโอรส-ธิดารวม 2 คน เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก ()
เจ้าหญิงลูอีสแห่งเดนมาร์ก ประสูติ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2418 ณ โคเปนเฮเกน เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 3 และพระองค์แรกใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก โดยพระองค์ประสูติ ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก โดยพระองค์ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระเจ้าชาลล์ที่ 5 แห่งสวีเดน ฝ่ายพระราชมารดา
เจ้าหญิงลูอีส ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเฟรเดอริกแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ เมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังอมาเลียนบอร์ก ซึ่งเป็นสถานที่ประสูติของพระองค์ รับพระราชทานพระอิสริยยศที่ เจ้าหญิงแห่งชัมเบิร์ก-ลิพเพอ พระชายา โดยมีพระบุตร 3 พระองค์ดังนี้ เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งเดนมาร์ก () (หลังเสกสมรส :"เจ้าหญิงมาร์หาเร็ตแห่งบูร์บง-ปามาร์มา)" พระธิดาพระองค์สุดท้องและพระองค์เดียว ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าชายเรอเนแห่งบูร์บง-ปาร์มา มีพระบุตร 4 พระองค์ รวมทั้ง สมเด็จพระราชินีอานาแห่งโรมาเนีย  เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน-ลูอีสแห่งเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม 2457 ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3 ในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชนัดดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดริคที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และพระภาติยะใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก และ สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์  เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงแมรี มกุฎราชกุมารีแห่งเดนมาร์ก, เคาน์เตสแห่งมงเปอซา (, ประสูติ: 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515) มีพระนามเดิมว่า แมรี เอลิซาเบธ โดนัลด์สัน () ที่ปรึกษาการตลาดชาวออสเตรเลีย ที่ต่อมาเป็นพระชายาในเจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าชายเฮนริกแห่งเดนมาร์ก พระราชสวามี เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก () ประสูติเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม 2447 ประเทศกรีซ เป็นพระธิดาพระองค์รองใน เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก กับ แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย เป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ ส่วนพระมารดาของพระองค์นั้นเป็นพระราชนัดดาใน จักรพรรดิอะเลคซันดร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย สถานทางการเงินของครอบครัวพระองค์นั้นไม่ดีนัก และถูกเนรเทศออกประเทศขณะพระองค์มีพระชันษาเพียง 9 ชันษา โดยเสด็จไปประทับ ณ ประเทศฝรั่งเศส 
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ คาร์ล ทีโอดอ เคานต์แห่งเทอร์ริง-เยทเทินบัค เมื่อวันที่ 10 มกราคม 2477 โดยพระสวามีของพระองค์นั้นเป็นพระภาคิไนยใน เอลิซาเบธแห่งบาวาเรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม ทรงมีพระบุตร 2 พระองค์คิอ
เจ้าหญิงเอลิซาเบธ สิ้นพระชนม์ลงด้วยพระโรคมะเร็ง เมื่อวันที่ 11 มกราคม 2498 สิริพระชันษา 50 ชันษา เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
พระองค์มีพระอนุชาสองคนคือ เจ้าชายอิงกอล์ฟแห่งเดนมาร์ก (ประสูติ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1940) และเจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก (ประสูติ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1942) ซึ่งต่อมาพระอนุชาทั้งสอง ได้สละพระอิสริยยศ และดำรงพระยศเป็น เคานท์แห่งโรเซินบอร์ก ประวัติศาสตร์เดนมาร์ก
สมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แอสตริดเซนเสด็จสวรรคตวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1074/76 (พ.ศ. 1617/19) พระชนมายุราว 55 พรรษา หลังจากสวรรคต พระองค์ทรงถูกขนานนามว่า "พระบิดาแห่งเหล่ากษัตริย์" เนื่องจากพระโอรส 5 พระองค์จาก 15 พระองค์ทรงครองราชบัลลังก์เดนมาร์กต่อมา
รัชสมัยสมเด็จพระเจ้าคานูทที่ 4 นักบุญ เป็นพระราชโอรสนอกกฎหมายในสมเด็จพระเจ้าสเวนที่ 2 แห่งเดนมาร์ก ทรงสืบราชบัลลังก์ต่อจากสมเด็จพระเจ้าฮารัลด์ที่ 3 แห่งเดนมาร์ก พระเชษฐาซึ่งเสด็จสวรรคตในปีค.ศ. 1080 (พ.ศ. 1623) พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงอเดลาแห่งฟลานเดอร์ มีพระราชโอรส 1 พระองค์และพระราชธิดา 2 พระองค์ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
ในปี ค.ศ. 1922 ทรงหมั้นกับเจ้าหญิงโอลกาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ผู้ซึ่งเป็นพระญาติ และพระธิดาของ เจ้าชายนิโคลัสแห่งกรีซและเดนมาร์ก แต่ก็มิได้อภิเษกสมรสกัน ต่อมาพระองค์ได้อภิเษกสมรสกับ เจ้าฟ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน ที่สตอล์กโฮล์ม เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2478 พระนางเป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระราชาธิบดีกุสตาฟที่ 6 อดอล์ฟแห่งสวีเดน กับ พระชายาพระองค์แรก เจ้าหญิงมาร์กาเร็ตแห่งคอนน็อต เจ้าหญิงเฮเลนา แอดิเลดแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งเดนมาร์ก (); (เดิม: เจ้าหญิงเฮเลนา อาดิเลดแห่งชเลสวิก-โฮลชสตน์-ซอนเดอบูร์ก-อูลคัชเบิร์ก)เป็นพระชายาใน เจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระธิดาพระองค์ที่ 3ใน ฟรีดริชเฟอร์ดินานด์ ดยุกแห่งชเลสวิก-โฮลชสตน์ กับ เจ้าหญิงแคร์โรไลน์ มาทิลเดอ ดัชเชสแห่งชเลสวิก - โฮลชไตน์-ซอนเดอบูร์ก-ออกัสเตนเบิร์ก พระองค์ทรงเป็นพระมารดาใน เจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก เป็นพระอัยยิกาใน เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก เคานต์อิงกอล์ฟแห่งโรเซินบอร์ก เคานต์คริสเตียนแห่งโรเซินบอร์ก เจ้าหญิงแอนน์แห่งเดนมาร์ก
พระองค์สมรสครั้งแรกกับ โทมัน อัสซัน ไวเคานต์อัสซัน เมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2481 เมื่อสมรส เธอได้รับตำแหน่งเป็น ไวเคาน์เตสอัสซัน มีบุตร 2 คน หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์ทรงอภิเษกสมรสกับบเจ้าชายเฟรเดอริกแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์ พระราชโอรสพระองค์เดียวในสมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์กกับโซฟี แม็กเดเลนแห่งบรานเดนเบิร์ก-คลัมบาร์ช สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก พระราชพิธีถูกจัดขึ้นในวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2286 ณ อัลโทนา,โฮลชไตน์ เจ้าหญิงหลุยส์จึงได้รับพระอิศริยยศ "เจ้าฟ้าหญิงแห่งเดนมาร์กและนอร์เวย์" ทั้ง 2 พระองค์มีพระราชโอรสและพระธิดาทั้งหมด 5 พระองค์ มีเพียงพระองค์เดียวที่สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์คือ เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นไปได้ด้วยดี เจ้าหญิงหลุยส์ทรงทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นในเรื่องที่พระสวามีทรงนอกพระทัย ซึ่งทำให้พระสวามีทรงพอพระทัยและทรงใส่พระทัยในเจ้าหญิงยิ่งขึ้น เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ อะเมลีแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ อะเมลีแห่งเดนมาร์ก () เป็นพรราชธิดาใน พระเจ้าเฟรเดอริกที่ 4 แห่งเดนมาร์ก เป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระเจ้าคริสเตียนที่ 6 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหยิงชาร์ลอตต์ไม่เคยเสกสมรสตลอดพระชนม์ชีพของพระองค์ แต่พระองค์เคยได้รับการถวายที่จะเป็นพระคู่หมั้นแด่พระเจ้าหลุยส์ที่ 15 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งนั้นต้องทำให้พระองค์ลาออกจานิกายโรมันคาทอลิคไป แต่แล้วในที่สุด พระองค์ก็ไม่มีพระประสงค์เช่นัน้น ซึ่งพระราชบิดาก็มิได้ขัดแต่อย่างใด
พระองค์ทรงรู้จักดีในฐานะชาร์ลอตต์แห่งบาเดิน และเป็นเจ้าของมูลนิธิ Prinsesse C.A.s stiftelse ซึ่งเป็นองค์กรที่หาเงินมาสนับสนุนคนไร้บ้านให้ได้เรียน
พระราชวัง Charlottenlund เป็นพระราชวังที่ประทับฤดูร้อนของพระองค์ และปัจจุบันยังคงอยู่ เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์
เจ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ () 1 ในพระราชธิดาทั้ง4พระองค์ โดยเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สองใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ทรงมีพระเชษฐภคินี 1 พระองค์คือ สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์แห่งเนเธอร์แลนด์ และทรงมีพระขนิษฐา 2 พระองค์คือ เจ้าหญิงมาร์เกรียตแห่งเนเธอร์แลนด์ และ เจ้าหญิงคริสตินาแห่งเนเธอร์แลนด์ ตามดำลับ
เจ้าหญิงไอรีน ประสูติเมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2482 เป็นพระราชธิดาลำดับที่ 2 ใน สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาแห่งเนเธอร์แลนด์ กับ เจ้าชายแบร์นฮาร์ดแห่งลิพเพอ-บีสเตอร์เฟลด์ ณ พระราชวังหลวงเนเธอร์แลนด์ เมื่อแรกประสูติ พระองค์ทรงเป็นพระรัชทายาทลำดับที่ 2 ถัดจากพระภคินีในการสืบราชบัลลังก์
เจ้าหญิงไอรีนเสกสมรสกับ เจ้าชายคาลอส ฮิวโก้ ดยุกแห่งปาร์มา โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศอย่างเป็นทางการว่า เจ้าฟ้าหญิงไอรีนแห่งเนเธอร์แลนด์ ดัชเชสแห่งปาร์มา พระชายา โดยทรงมีพระบุตรร่วมกัน 4 พระองค์ พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 มีพระราชนัดดาทั้งสิ้น 39 พระองค์ (เป็นชายจำนวน 23 พระองค์ และเป็นหญิงจำนวน 16 พระองค์) จากพระราชโอรสและธิดาหกพระองค์ โดยพระราชนัดดาพระองค์แรกคือ "เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์-เอวอนเดล" (ประสูติเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2407) พระโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา พระราชธิดาพระองค์ใหญ่ในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 ส่วนพระราชนัดดาพระองค์สุดท้ายคือ "เจ้าฟ้าหญิงมาร์เกรเธแห่งเดนมาร์ก" (ประสูติเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2438) พระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าฟ้าชายวาลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก พระราชโอรสพระองค์เล็กและสิ้นพระชนม์ชีพเป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 นอกจากนี้เจ้าหญิงมาร์เกรเธยังเป็นพระราชนัดดาที่สิ้นพระชนม์เป็นพระองค์สุดท้าย ด้วยโรคชรา (97 พรรษา) เมื่อวันที่ 18 กันยายน พ.ศ. 2535 เป็นเวลาเกือบเก้าสิบปีหลังจากการเสด็จสวรรคตของพระอัยกา อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก
อเล็กซานดรา ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก () เกิดเมื่อวันที่ 3 ตุลาคม 2515 ณ สหรัฐอเมริกา เป็นธิดาคนเล็กใน โรเบิร์ต วาร์เรน มิลเลอร์ และ มารีอา กลารา เบแซร์รา โดยเธอมีพี่น้องอีก 2 คนคือ ปีอา เก็ตตี้ และ เจ้าหญิงมารี-แชนทัล มกุฎราชกุมารีแห่งกรีซ เธอได้รับการเลี้ยงดูใน ฮ่องกง, ปารีส และ นิวยอร์ก เธอจบการศึกษาแฟชั่นและประวัติศาสตร์ศิลปะที่โรงเรียนพาร์สันส์ของการออกแบบจาก มหาวิทยาลัยบราวน์ เมื่อเรียนจบเธอทำงานให้กับ บริษัทไดแอน ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก ในฐานะผู้กำกับภาพ ซึ่งเป็นบริษัทของ ไดแอน ฟอน เฟือร์สเทนแบร์ก อดีตพระสัสสุ (แม่ยาย) เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์
เจ้าหญิงไธราแห่งเดนมาร์กะไอซ์แลนด์ () ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 6 ใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์ก ทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์มิได้เสกสมรส ทั้งนี้ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งเดนมาร์กและไอซ์แลนด์ ด้วย สมเด็จพระราชินีอเล็กซันดราแห่งยูโกสลาเวีย
ดังนั้นเจ้าหญิงและพระมารดาทรงได้รับพระอิสริยยศเป็น"เจ้าหญิงแห่งกรีซและเดนมาร์ก"และพระอิศริยยศชั้นเจ้าฟ้าหญิง พระอิสริยยศนี้ได้เกิดขึ้นโดยพระราชวงศ์กรีกซึ่งไม่ได้ครองราชสมบัติซึ่งเป็นสายเดียวกับราชวงศ์เดนมาร์ก ทั้งๆที่ทรงเป็นบุตรีในอัสปาเซีย มานอสและทรงเป็นนัดดาในเปทรอส มานอสและมาเรีย อาร์กีโรเพาลอส พระนางก็ทรงเป็นเชื้อสายเพียงพระองค์เดียวของราชวงศ์กรีกเมื่อไม่นานมานี้ ทางพระมารดา เจ้าหญิงทรงสืบสกุลอื่นอีกคือ ตระกูลฟานาริโอตชาวกรีกจากคอนสแตนติโนเปิล เหมือนราชวงศ์ส่วนมากในยุโรป ราชวงศ์ชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์กที่ซึ่งพระสวามีทรงดำรงด้วย เป็นสายที่มีอำนาจเหนือกว่าเชื้อสายเยอรมัน เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงมาร์การีตาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์กและ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก ประสูติ ณ พระราชวังหลวง กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยพระองค์มีพระอุปนิสัยค่อนข้างเป็นบุรุษเสียมากกว่า จนพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งกรีซ พระอัยยกา (ปู่) ของพระองค์เคยตรัสติดตลกว่า "ดูนั้น มาร์การีตาหลานของข้าพเจ้า มิบอกก็มิรู้ว่าเป็นเจ้าหญิงหรือเจ้าชาย" พระองค์มีพระขนิษฐาและพระอนุชาอีก 4 พระองค์ รวมถึงเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีในสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอลิกซ์ทรงทุ่มเทให้กับพระโอรสธิดาและข้าราชบริพารทั้งหลายอย่างมากและทรงรื่นรมย์กับกิจกรรมต่างๆ เช่น การเต้นรำและการเล่นสเก็ตน้ำแข็ง แม้หลังการประสูติของเจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ("เอ็ดดี้") พระโอรสพระองค์แรกในปี พ.ศ. 2407 พระองค์ก็ยังทรงปฏิบัติพระองค์ดังเดิมเหมือนแต่ก่อน ทำให้การกระทบกระทั่งกันระหว่างสมเด็จพระราชินีนาถกับทั้งเจ้าชายและเจ้าหญิงแห่งเวลส์อยู่บ้าง อย่างไรก็ดี หลังจากการประสูติพระธิดาพระองค์ที่สามในปี พ.ศ. 2410 ความยุ่งยากต่างๆ ก็เข้ามาคุกคามชีวิตของพระองค์และทรงจมอยู่ในความทุกข์ใจอย่างถาวร อีกทั้งยังทรงทนทุข์กับระดับความหูหนวกที่เพิ่มขึ้น ซึ่งเป็นกรรมพันธุ์ ด้วยความอายรอยแผลเป็นบนพระศอ (ซึ่งกล่าวกันว่าเป็นผลมาจากอุบัติเหตุเมื่อทรงพระเยาว์) ทำให้พระองค์ทรงพยายามซ่อนแผลเป็นโดยการสวมสร้อยพระศอแบบรัดคอสูงและทรงฉลองพระองค์คอตั้ง เนื่องจากทรงเป็นสตรีที่มีรูปโฉมงดงาม พระคอที่เรียวระหงทำให้การแต่งพระองค์เช่นนี้เกิดเป็นกระแสความนิยมขึ้นมา เจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงดักมาร์แห่งเดนมาร์ก () ทรงเป็นพระราชธิดาพระองค์สุดท้องใน สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริกที่ 8 แห่งเดนมาร์ก และ หลุยส์แห่งสวีเดน สมเด็จพระราชินีแห่งเดนมาร์กทรงเป็นพระราชขนิษฐาใน สมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก พระองค์สมรสกับ จอห์น คาเซินบลูก มีพระบุตร 5 คน อเล็กซันดรา เคาน์เตสแห่งเฟรเดอริกสบอร์ก
ส่วนเจ้าชายโจอาคิมได้ทรงหมั้นกับมารี กาวัลลีเย วันที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550 ก่อนที่จะเสกสมรสในวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 โดยในความสัมพันธ์ระหว่างเจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก ซึ่งถือเป็นพระมารดาเลี้ยงของเจ้าชายนิโคไลกับเจ้าชายเฟลิกซ์ โดยทั้งคู่เข้ากันได้ดีกับพระมารดาเลี้ยง เจ้าชายเฟลิกซ์แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายเฟลิกซ์ เฮนริก วัลเดมาร์ คริสเตียนแห่งเดนมาร์ก, เคานต์แห่งมงเปอซา (เดนมาร์ก: Hans Højhed Prins Felix til Danmark, greve af Monpezat ประสูติ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2545-) พระองค์เป็นพระโอรสในเจ้าฟ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก กับเคานต์เตสอเล็กซันดราแห่งเฟรเดริคสบอร์ก อดีตพระชายา โดยมีพระเชษฐาร่วมพระมารดาคือ เจ้าชายนิโคไลแห่งเดนมาร์ก และมีพระอนุชาและพระขนิษฐาต่างพระมารดาคือ เจ้าชายเฮนริก และเจ้าหญิงอธีนาแห่งเดนมาร์ก สมเด็จพระราชาธิบดีโฮกุนที่ 7 แห่งนอร์เวย์
ณ พระราชวังบักกิงแฮม ในวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439[1] เจ้าชายคาร์ลทรงอภิเษกสมรสกับพระญาติชั้นหนึ่งคือ เจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ พระราชธิดาองค์สุดท้องในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ดแห่งสหราชอาณาจักร อนาคตคือ สมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร กับเจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก พระราชธิดาพระองค์โตในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์กและเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮสส์-คาสเซิล เจ้าชายคาร์ลและเจ้าหญิงม็อดทรงมีพระราชโอรสร่วมกันหนึ่งพระองค์คือ เจ้าชายอเล็กซานเดอร์ อนาคตคือ มกุฎราชกุมารโอลาฟแห่งนอร์เวย์ (และในที่สุดคือ สมเด็จพระราชาธิบดีโอลาฟที่ 5 แห่งนอร์เวย์) ซึ่งประสูติในวันที่ 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2446[1] พระเจ้าคริสเตียนที่ 8 แห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดอริคทรงอภิเษกสมรสกับดัสเชสชาร์ล็อต เฟรเดอริกาแห่งเม็คเคลนบวร์ก-ชเวริน ผู้เป็นพระญาติ ในวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2349 ณ เมืองลุดวิดสลัสท์ ดัสเชสชาร์ล็อตเป็นพระราชธิดาในแกรนด์ดยุกเฟรเดอริค ฟรานซิสที่ 2 แห่งเม็คเคลนบวร์กกับเจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-เอลเทนบูร์ก พระองค์มีพระโอรสร่วมกันสองพระองค์คือ เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดอริคและเจ้าชายเฟรเดอริค คาร์ล คริสเตียน เจ้าชายคริสเตียน เฟรเดอริคทรงสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2350 ณ ปราสาทโพลน ส่วนเจ้าชายเฟรเดอริค คาร์ล คริสเตียนทรงดำรงพระชนม์ชีพต่อมาจนเจริญพระชันษาและในเวลาต่อมาคือ สมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 7 แห่งเดนมาร์ก การอภิเษกสมรสครั้งนี้เป็นไปไม่ได้ด้วยดี เนื่องจากดัสเชสชาร์ล็อตทรงมีเรื่องอื้อฉาวกับนักร้องชาวสวิส คือ ฌอง แบ็ปติสท์ เอตัวอาร์ต ดู พีย์ เมื่อเจ้าชายทรงรู้เข้าพระองค์ก็ทรงพิโรธมากและทรงหย่ากับดัสเชสชาร์ล็อตในปีพ.ศ. 2353 หลังจากทรงอภิเษกสมรสมาเป็นเวลา 4 ปี และพระองค์ทรงไม่อนุญาตให้ดัสเชสพบกับพระโอรสอีก แม้พระนางจะทรงวิงวอนก็ตาม หลังจากนั้นพระนางก็ยังทรงมีเรื่องอื้อฉาวมากมายจนกระทั่งสิ้นพระชนม์
ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2356 เจ้าชายเฟรเดอริค คริสเตียนทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นรัชทายาทโดยสมเด็จพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 แห่งเดนมาร์ก และตามโบราณราชประเพณีเจ้าชายต้องเสด็จไปนอร์เวย์เพื่อรับพรอิศริยยศ "สตัตท์โฮลเดอร์"(stattholder) ซึ่งก็คือเป็นตัวแทนสูงสุดของกษัตริย์เดนมาร์กผู้มีอำนาจเต็มในนอร์เวย์ เป็นประเพณีที่ต้องเสด็จไปเพื่อความจงรักภักดีของชาวนอร์เวย์ต่อพระราชวงศ์ แต่ในเวลานั้นพระเจ้าเฟรเดอริคที่ 6 ทรงนำพาเดนมาร์กเข้าสู่สงครามนโปเลียนโดยเข้าฝ่ายจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งนำมาสู่ความพ่ายแพ้ของจักรวรรดิฝรั่งเศส เจ้าชายเฟรเดอริค คริสเตียนทรงพยายามที่จะกระตุ้นความจงรักภักดีของชาวนอร์เวย์ให้มีต่อพระราชวงศ์เดนมาร์ก เพราะชาวนอร์เวย์พยายามต่อต้านราชวงศ์เดนมาร์กจากการปราชัยในครั้งนี้ การลุกฮือขึ้นของชาวนอร์เวย์ได้รับการสนับสนุนจากสวีเดน ซึ่งสวีเดนพยายามรวมนอร์เวย์มาเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักร  เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี
เจ้าหญิงอเล็กซานดรา เดอะออนะระเบิล เลดีโอกิลวี (; 25 ธันวาคม พ.ศ. 2479) พระนามเดิม เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเคนต์ () เป็นสมาชิกของราชวงศ์วินด์เซอร์ เป็นพระธิดาใน เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคนต์ กับเจ้าหญิงมารีนาแห่งกรีซและเดนมาร์ก ทรงอยู่ในลำดับที่ห้าสิบสองแห่งการสืบราชสันตติวงศ์สหราชอาณาจักร พระองค์เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 เมื่อนับจากสายพระชนก ส่วนพระชนนีเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของเจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีของสมเด็จพระราชินีนาถ เจ้าชายอเล็กซันเดอร์ ดยุกแห่งเซอเดร์มันลันด์
วันที่ 15 ตุลาคม พ.ศ. 2558 สำนักพระราชวังแห่งสวีเดนได้ออกแถลงการณ์ว่า เจ้าหญิงโซเฟีย ดัชเชสแห่งแวร์มลันด์ทรงพระครรภ์พระราชบุตรพระองค์แรกและจะประสูติภายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2559 เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ประสูติเมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1935 ณ โคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก เป็นพระธิดาในเจ้าชายคนุด รัชทายาทแห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงคาโรลีเนอ-มาทิลเดอแห่งเดนมาร์ก เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก
พระบิดาของพระองค์เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 10 แห่งเดนมาร์ก กับสมเด็จพระราชินีอเล็กซันดรีเนอแห่งเดนมาร์ก ส่วนพระมารดาเป็นพระธิดาในเจ้าชายฮารัลด์แห่งเดนมาร์ก กับเจ้าหญิงเฮเลนา อเดไลเดอแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์-ซอนเดอร์บวร์ก-กลึคสบวร์ก เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์
เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ พระธิดาองค์ใหญ่ในเจ้าชายโฮกุ้น มกุฎราชกุมารแห่งนอร์เวย์‎ กับเจ้าหญิงเมตเต-มาริต มกุฎราชกุมารีแห่งนอร์เวย์ ประสูติเมื่อเวลา 9.13 นาฬิกา ของวันที่ 21 มกราคม ค.ศ. 2004 ณ โรงพยาบาลแห่งชาติ กรุงออสโล ประเทศนอร์เวย์ พระองค์มีพระอนุชาร่วมพระบิดาคือ เจ้าชายสแวร์เรอ มักนุส และมีพระเชษฐาต่างบิดาคือ มาริอุส บอร์ก เฮออิบี เจ้าหญิงอาแล็กซ็องดราแห่งลักเซมเบิร์ก
เจ้าหญิงอเล็กซันดรามีพระเชษฐา 3 พระองค์คือ แกรนด์ดยุกกีโยม รัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก, เจ้าฟ้าชายเฟลิกซ์แห่งลักเซมเบิร์ก และเจ้าฟ้าชายหลุยส์แห่งลักเซมเบิร์ก พระอนุชา 1 พระองค์คือ เจ้าฟ้าชายเซบาสเตียนแห่งลักเซมเบิร์ก เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก
ในวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2551 ราชสำนักเดนมาร์กได้ประกาศว่าทั้งสองพระองค์มีพระบุตรองค์แรก เจ้าหญิงมารีทรงให้กำเนิดพระโอรสในเวลา 4 นาฬิกา 57 นาที ณ โรงพยาบาลริทฮอสพิทอเล็ทในวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2552 พระโอรสได้รับศีลจุ่มในวันที่ 26 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 ที่โบสถ์โมเกลทอนเดอร์ ได้รับพระนามว่าเจ้าชายเฮนริก เจ้าหญิงมารีอา ดา กลอเรีย ดัสเชสแห่งเซกอร์เบ
เจ้าหญิงมารีอากับเจ้าฟ้าชายอเล็กซานเดอร์ มกุฎราชกุมารมีพระโอรส 3 พระองค์ได้แก่ เจ้าชายแอกเซิลแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายแอกเซิลแห่งเดนมาร์ก () พระโอรสพระองค์ที่ 2 ใน เจ้าชายวัลเดมาร์แห่งเดนมาร์ก กับ เจ้าหญิงมารีแห่งออร์เลอ็อง ทรงเป็นพระราชนัดดาใน พระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก ทรงเสกสมรสกับ เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งเดนมาร์ก มีพระโอรส 2 พระองค์  เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
16. เจ้าชายชาร์ลส์แห่งโฮเฮนโซเลน-ซิกมารินเกน8. ชาร์ลส์ แอนโทนีแห่งโฮเฮนโซเลน17. มารี แอนโตเน็ต มูรัต4. ลีโอโปลด์แห่งโฮเฮนโซเลน18. แกรนด์ดยุคคาร์ลแห่งบาเดิน9. เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน19. สเตฟานี เดอ โบอาเนส์2. เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย20. เจ้าชายเฟอร์ดินานด์แห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อธธา10. เฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งโปรตุเกส21. เจ้าหญิงมารี แอนโตเน็ตแห่งโคฮารี5. เจ้าหญิงแอนโตเนียแห่งโปรตุเกส22. จักรพรรดิเปดรูที่ 1 แห่งบราซิล11. มาเรียที่ 2 แห่งโปรตุเกส23. จักรพรรดินีมาเรีย ลีโอโพลดินาแห่งบราซิล1. เอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ24. แอร์นส์ที่ 1 ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา12. เจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เจ้าชายพระราชสวามี25. เจ้าหญิงหลุยส์แห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-อัลเท็นบูร์ก6. เจ้าฟ้าชายอัลเฟรด ดยุคแห่งแซ็กซ์-โคบูร์กและก็อตธา26. เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ออกุสตุส ดยุคแห่งเคนท์และสตราเธิร์น13. สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย27. เจ้าหญิงวิกตอเรียแห่งแซ็กซ์-ก็อตธา-อัลเท็นบูร์ก-ซาร์ฟิลด์3. เจ้าหญิงมารีแห่งเอดินบะระ28. สมเด็จพระเจ้าซาร์นิโคลัสที่ 1 แห่งรัสเซีย14. ซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 2 แห่งรัสเซีย29. เจ้าหญิงชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย7. แกรนด์ดัชเชสมาเรีย อเล็กซานดรอฟนาแห่งรัสเซีย30. แกรนด์ดยุคหลุยส์ที่ 2 แห่งเฮสส์15. เจ้าหญิงมารีแห่งเฮสส์และไรน์31. เจ้าหญิงวิลเฮล์มมิเนแห่งบาเดิน สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก
สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอเสด็จพระราชสมภพในปีพ.ศ. 2483 แต่พระนางไม่ทรงเป็นทายาทโดยสันนิษฐานจนกระทั่งพ.ศ. 2496 เมื่อพระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์เดนมาร์กได้อนุญาตให้สตรีมีสิทธิสืบทอดราชบัลลังก์ได้ (หลังจากมีความชัดเจนแล้วว่าพระเจ้าเฟรเดอริกไม่ทรงมีรัชทายาทที่เป็นบุรุษ) ในปีพ.ศ. 2510 ทรงอภิเษกสมรสกับอ็องรี เดอ ลาบอร์ด เดอ มงเปอซาและมีพระราชโอรสสองพระองค์คือ เจ้าชายเฟรเดอริก มกุฎราชกุมารแห่งเดนมาร์กและเจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก เจ้าชายโจอาคิมแห่งเดนมาร์ก
16 กันยายน พ.ศ. 2547 ได้มีการรายงานว่าทั้ง 2 พระองค์ทรงแยกกันอยู่และทรงหย่าในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 ตามด้วยเคานต์เตสอเล็กซันดราทรงอภิเษกสมรสใหม่ทำให้ทรงสูญเสียพระอิสริยยศชั้นเจ้าหญิง เคานต์เตสทรงพำนักและทรงงานในเดนมาร์กต่อไปและทั้งคู่ร่วมกันใช้สิทธิในการดูแลพระโอรสทั้งสอง เจ้าหญิงวิกตอเรีย มกุฎราชกุมารีแห่งสวีเดน
เจ้าหญิงวิกตอเรียเป็นพระมารดาทูนหัวให้กับพระโอรสธิดาของพระราชวงศ์อื่น ส่วนมากเป็นอนาคตรัชทายาทในราชบัลลังก์คือ เจ้าหญิงอิงกริด อเล็กซันดราแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงคาทารีนา-อะมาเลีย เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ และ เจ้าชายคริสเตียนแห่งเดนมาร์ก รวมไปถึง เจ้าหญิงเอเลออนอร์แห่งเบลเยียม อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เรย์มอนด์ ลามอนท์-บราวน์ ผู้เขียนหนังสือเรื่อง Edward VII's Last Loves: Alice Keppel and Agnes Keyser (ความรักครั้งสุดท้ายของเอ็ดเวิร์ดที่ 7: อลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์) เขียนว่าอิทธิพลด้านบวกที่ความสัมพันธ์นอกสมรสทั้งสองครั้งนี้มีอิทธิพลต่อพระองค์สามารถบรรยายออกมาอย่างเต็มที่ได้ เขาได้อ้างอิงถึงอลิซ เค็พเพลและแอ็กเนส เคย์เซอร์ ซึ่งความสัมพันธ์เกิดขึ้นพร้อมกัน โดยเริ่มต้นในระหว่างปี พ.ศ. 2441 และ พ.ศ. 2443 และดำเนินต่อมาจนกระทั่งการเสด็จสวรรคตของพระองค์ ส่วนเจ้าหญิงอเล็กซานดราเองก็ทรงมีความซื่อสัตย์ตลอดชีวิตการสมรสของพระองค์ อเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล (พระนามแบบเต็ม อัลเบิร์ต วิกเตอร์ คริสเตียน เอ็ดเวิร์ด; ประสูติ 8 มกราคม พ.ศ. 2407 สิ้นพระชนม์ 14 มกราคม พ.ศ. 2435) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น ดยุคแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล เมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2433 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (จอร์จ เฟรเดอริค เออร์เนส อัลเบิร์ต; 3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) เสด็จขึ้นครองราชสมบัติต่อจากพระบรมราชชนกเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2453 ทรงอภิเษกสมรสกับเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรี่ ออกัสตา หลุยซา โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนสแห่งเท็ค (26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496) เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์แห่งเวลส์ พระวรราชกุมารีและดัชเชสแห่งไฟฟ์ (หลุยส์ วิกตอเรีย อเล็กซานดรา แด็กมาร์; 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2410 - 4 มกราคม พ.ศ. 2474) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็น พระวรราชกุมารี เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2408 ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ อเล็กซานเดอร์ ดัฟฟ์ ดยุกที่ 1 แห่งไฟฟ์ (เกิด 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2392 ถึงแก่กรรม 29 มกราคม พ.ศ. 2455) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น ดยุคแห่งไฟฟ์ เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 เจ้าฟ้าหญิงวิกตอเรียแห่งเวลส์ (วิกตอเรีย อเล็กซานดรา โอลกา แมรี่; 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2411 - 3 ธันวาคม พ.ศ. 2478) เจ้าฟ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ (ม็อด ชาร์ล็อต แมรี่ วิกตอเรีย; 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2412 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481) ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2439 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าฟ้าชายคาร์ลแห่งเดนมาร์ก (3 สิงหาคม พ.ศ. 2415 - 21 กันยายน พ.ศ. 2500) เสด็จขึ้นครองราชบัลลังก์แห่งนอร์เวย์ และ เถลิงพระนามาภิไธย โฮกุนที่ 7 เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2448 หลังจากการเสวยราชสมบัติแห่งนอร์เวย์ เจ้าฟ้าชายจอห์นแห่งเวลส์ (อเล็กซานเดอร์ จอห์น ชาร์ลส์ โรเบิร์ต อัลเบิร์ต; 6 เมษายน พ.ศ. 2414 - 7 เมษายน พ.ศ. 2414) ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
เจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งบัทเทนแบร์ก (อเล็กซานเดอร์ อัลเบิร์ต; 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2429 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503) ทรงสละพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งแบ็ตเต็นเบิร์ก โดยทรงใช้ราชสกุล "เมานต์แบ็ทแตน" เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 และต่อมาทรงได้รับการสถาปนาเป็น มาร์ควิสแห่งคาริสบรูก เอิร์ลแห่งเบิร์คแฮมสเต็ด และบารอนลอนเซสตัน เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ ไอรีน ฟรานเซส แอ็ดซา เดนิสัน (4 กรกฎาคม พ.ศ. 2433 - 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2499) มีพระธิดาคือ เลดี้ ไอริส เมานต์แบ็ทแตน (ไอริส วิกตอเรีย เบียทริซ เกรซ; 13 มกราคม พ.ศ. 2463 - 1 กันยายน พ.ศ. 2525) สมรส (1) 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 ณ เมืองเฮย์เวิร์ดฮีธ มณฑลซัสเซ็กส์ (หย่าร้างในปี 2489) กับ แฮมิลตัน โจเซฟ เคยส์ โอมัลลีย์ (18 ตุลาคม พ.ศ. 2453 - 31 มีนาคม พ.ศ. 2532) (ไม่มีบุตรและธิดา); (2) 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2500 ณ เมืองเพาวน์ริดจ์ รัฐนิวยอร์ก (หย่าร้างในปีเดียวกัน) กับ ไมเคิล นีลี่ ไบรอัน (9 สิงหาคม พ.ศ. 2459 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2515) (มีบุตรชาย); (3) 11 ธันวาคม พ.ศ. 2508 ณ เมืองโตรอนโต (หย่าร้างในอีกหกสัปดาห์ต่อมา) กับ วิลเลียม อเล็กซานเดอร์ เคมพ์ (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2464 - 12 ธันวาคม พ.ศ. 2534) (ไม่มีบุตรและธิดา) โรบิน ไบรอัน (โรบิน อเล็กซานเดอร์; เกิด 20 ธันวาคม พ.ศ. 2500) เจ้าหญิงวิกตอเรีย ยูจีนีแห่งบัทเทนแบร์ก (วิกตอเรีย ยูจีนี จูเลีย เอนา; 24 ตุลาคม พ.ศ. 2430 - 15 เมษายน พ.ศ. 2512) ทรงได้รับการเฉลิมพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิง (Royal Highness) เมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2449 มีพระนามเพิ่มต่อท้ายว่า "มาเรีย คริสตินา" เมื่อทรงเปลี่ยนมาเข้ารีตในศาสนจักรโรมันคาทอลิกหลังจากการอภิเษกสมรส ทรงอภิษกสมรสเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 ณ กรุงมาดริด กับ สมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 13 เลออน แฟร์นันโด ซานติอาโก มาเรีย อิซิโดร ปาสกวล อันโตนิโอแห่งสเปน (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2429 - 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2484 พระราชโอรสในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลฟองโซที่ 12 แห่งสเปน และอาร์กดัชเชสมาเรีย คริสตินาแห่งออสเตรีย) และดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสเปน มีพระโอรสและธิดาคือ เจ้าชายอัลฟองโซ เจ้าชายแห่งอัสตูเรียส (หรือ มกุฎราชกุมารแห่งสเปน) (อัลฟองโซ ปิโอ คริสติโน เอดูอาร์โด ฟรานซิสโก กิลแยร์โม คาร์ลอส เอ็นริเก แฟร์นันโด อันโตนิโอ เบนันซิโอ; 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2450 - 6 กันยายน พ.ศ. 2481) สละฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์และสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ เพื่ออภิเษกสมรสกับสามัญชน และได้รับการสถาปนาเป็น เคานต์แห่งโคบาดองกา เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2476 อภิเษกสมรส (1) 21 มิถุนายน พ.ศ. 2476 ณ เมืองโลซานน์ (หย่าร้างในปี 2480) กับ ดอนญ่า เอเดลมิรา อิกนาเซีย อาเดรียนา ซัมเปรโด อี โรคาบาโต (5 มีนาคม พ.ศ. 2449 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) (ไม่มีพระโอรสและธิดา); (2) 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 ณ กรุงฮาวานา ประเทศคิวบา (หย่าร้างในปี 2484) กับ มาร์ธา เอสเธอร์ โรคาฟอร์ต อี อัลตูซาร์รา (18 กันยายน พ.ศ. 2456 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2536) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) เจ้าชายไฆเม ดยุกแห่งเซโกเบีย (ไฆเม ลูอิตโพลด์ อิซาเบลิโน เอ็นริเก อัลแบร์โต อัลฟองโซ วิกตอร์ อาคาซิโอ เปโดร มาเรีย; 23 มิถุนายน พ.ศ. 2451 - 20 มีนาคม พ.ศ. 2518) อภิเษกสมรส (1) 4 มีนาคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงโรม (หย่าร้างในปี 2492) กับ วิตตอเรีย ฌานน์ โฌเซฟีน ปิแยร์ มารี เอมานูเอลา เดอ ดัมปิแยร์ (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 - 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2555) (มีพระโอรส); (2) 3 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ณ เมืองอินส์บรุค กับ ชาร์ล็อต หลุยซา ออกุสตา ทีเดอมันน์ (2 มกราคม พ.ศ. 2462 - 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2522) (ไม่มีพระโอรสและธิดา) ดอน อัลฟองโซ เด บอร์บอน อี ดัมปิแยร์ ดยุกแห่งคาร์ดิซ (อัลฟองโซ ไฆเม มาร์เซลิโน มานูเอล วิกเตอร์ มาเรีย; 20 เมษายน พ.ศ. 2479 - 30 มกราคม พ.ศ. 2532) มีบุตรชายคือ ดอน ลุยซ์ เด บอร์บอน อี มาร์ติเนซ-บอร์ดิว ดยุกแห่งอองฌู (ผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ฝรั่งเศส) (ลุยซ์ อัลฟองโซ กอนซาโล วิกเตอร์ มานูเอล มาร์โก; เกิด 25 เมษายน พ.ศ. 2517) สมรสในวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 กับ มาเรีย มาร์การิตา เด บาร์กาส อี ซานตาเอลลา (เกิด 21 ตุลาคม พ.ศ. 2526) (บุตรธิดาสามคน) ดอน กอนซาโล เด บอร์บอน อี ดัมปิแยร์ ดยุกแห่งอากิแตน (กอนซาโล วิกเตอร์ อัลฟองโซ โฆเซ โบนาฟาซิโอ อันโตนิโอ มาเรีย อี โตโดส โลส ซานโตส; 5 มิถุนายน พ.ศ. 2480 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2543) เจ้าหญิงเบียทริซแห่งสเปน (เบียบริซ อิซาเบล เฟเดริกา อัลฟอนซา เอวเคเนีย คริสตินา มาเรีย เทเรซา เบียนเบนิดา ลาดิสลา; 22 มิถุนายน พ.ศ. 2452 - 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) อภิเษกสมรส 14 มกราคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงโรม กับ ดอน อเลสซานโดร ตอร์โลเนีย เจ้าชายแห่งชีวีเตลลา-เชซี (7 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2529) และมีพระโอรสธิดาคือ ดอนนา ซานดรา ตอร์โลเนีย (อเลสซานดรา "ซานดรา" วิตตอเรีย; 14 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2479 - 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557) ดอน มาร์โก ตอร์โลเนีย เจ้าชายแห่งชีวีเตลลา-เชซี (มาร์โก อัลฟอนโซ; 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2480 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2557) ดอน มาริโน ตอร์โลเนีย (มาริโน ริกการ์โด ฟรานเชสโก จูเซปเป; 13 ธันวาคม พ.ศ. 2484 - 28 ธันวาคม พ.ศ. 2538) ดอนนา โอลิมเปีย ตอร์โลเนีย (โอลิมเปีย เอมานูเอลา เอ็นริเค็ตตา มาเรีย; เกิด 27 ธันวาคม พ.ศ. 2486) เจ้าหญิงมาเรีย คริสตินาแห่งสเปน (มาเรีย คริสตินา กัวดาลูเป มาเรีย เด ลา กอนเซปซิโอน อิลเดฟอนซา วิกตอเรีย เอวเคเนีย; 12 ธันวาคม พ.ศ. 2454 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2539) อภิเษกสมรส 10 มิถุนายน พ.ศ. 2483 ณ กรุงโรม กับ เอ็นริโก เอวเจนิโอ ฟรานเชสโก อันโตนิโอ มาโรเน ชินซาโน เคานต์แห่งมาโรเน (15 มีนาคม พ.ศ. 2438 - 23 ตุลาคม พ.ศ. 2511) และมีพระธิดาคือ ดอนนา วิตตอเรีย เด คอนติ มาโรเน ชินซาโน (วิตตอเรีย อัลฟอนซา อัลเบอร์ตา ปิลาร์ เอ็นริกา เปาลา; เกิด 5 มีนาคม พ.ศ. 2484) ดอนนา โจวานนา เด คอนติ มาโรเน ชินซาโน (โจวานนา เปาลา กาเบรียลลา; เกิด 31 มกราคม พ.ศ. 2486) ดอนนา มาเรีย เทเรซา เด คอนติ มาโรเน ชินซาโน (มาเรีย เทเรซา เบียทริซ; เกิด 4 มกราคม พ.ศ. 2488) ดอนนา แอนนา ซานดรา เด คอนติ มาโรเน ชินซาโน (แอนนา อเลสซานดรา "แอนนา ซานดรา" เปาลา มาเรีย ทอมมาซา; เกิด 21 ธันวาคม พ.ศ. 2490) เจ้าชายฆวนแห่งสเปน (ควน การ์โลส เทเรซา ซิลเบสเตร อัลฟองโซ; 20 มิถุนายน พ.ศ. 2456 - 1 เมษายน พ.ศ. 2536) สละสิทธิในการสืบราชบัลลังก์ให้แก่พระโอรส และได้รับการสถาปนาเป็น เคานต์แห่งบาร์เซโลนา อภิเษกสมรส 12 ตุลาคม พ.ศ. 2478 ณ กรุงโรม กับ เจ้าหญิงมาเรีย เด ลาส แมร์เซเดส คริสตินา เคนนารา อิซาเบล หลุยซา แคโรลีนา วิกตอเรียแห่งบูร์บอง-ซิซิลีทั้งสอง (23 ธันวาคม พ.ศ. 2453 - 2 มกราคม พ.ศ. 2543 พระธิดาในเจ้าชายคาร์โลแห่งบูร์บอง-ซิซิลีทั้งสอง และเจ้าหญิงหลุยส์แห่งออร์เลอ็องส์) และมีพระโอรสธิดาคือ เจ้าหญิงปิลาร์ ดัชเชสแห่งบาดาโฆซ (มาเรีย เดล ปิลาร์ อัลฟอนซา ฆัวนา วิกตอเรีย หลุยซา อิกนาเซีย เด โตโดส โลส ซานโตส; ประสูติ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2479) สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปน (ควน การ์โลส อัลฟองโซ วิกเตอร์ มาเรีย; พระราชสมภพ 5 มกราคม พ.ศ. 2481) สละราชสมบัติในวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2557 และราชาภิเษกสมรสในวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ประสูติ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีพอลที่ 1 แห่งกรีซ และเจ้าหญิงฟรีเดอริคาแห่งฮาโนเวอร์) มีพระราชโอรสคือ สมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน (เฟลิเป ฆวน ปาโบล อัลฟองโซ เด โตโดส โลส ซานโตส; พระราชสมภพ 30 มกราคม พ.ศ. 2511) ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2547 กับ นางสาวเลติเซีย ออร์ติซ โรคาโซลาโน (เกิด 15 กันยายน พ.ศ. 2515) และมีรัชทายาทคือ เจ้าหญิงเลโอนอร์ เจ้าหญิงแห่งอัสตูเรียส (เลโอนอร์ เด โตโดส โลส ซานโตส; ประสูติ 31 ตุลาคม พ.ศ. 2548) เจ้าหญิงมาร์การิตา ดัชเชสแห่งซอเรีย (มาร์การิตา มาเรีย เด ลา วิกตอเรีย เอสเปรันซา ฆาโกบา เฟลิซิดัด แปร์เปตัว เด โตโดส โลส ซานโตส; ประสูติ 6 มีนาคม พ.ศ. 2482) เจ้าชายอัลฟองโซแห่งสเปน (อัลฟองโซ คริสโต เทเรซา อันเกล ฟรานซิสโก เด อาซิส อี โตโดส โลส ซานโตส; 3 ตุลาคม พ.ศ. 2484 - 29 มีนาคม พ.ศ. 2499) เจ้าชายกอนซาโลแห่งสเปน (กอนซาโล มานูเอล มาเรีย แบร์นาโด นาซิโซ อัลฟองโซ มอริซิโอ; 24 ตุลาคม พ.ศ. 2457 - 13 สิงหาคม พ.ศ. 2477) เจ้าชายเลโอโพลด์แห่งบัทเทนแบร์ก (เลโอโพลด์ อาร์เธอร์ หลุยส์; 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2432 - 23 เมษายน พ.ศ. 2465) ทรงสละพระอิสริยยศ เจ้าชายแห่งบัทเทนแบร์ก โดยทรงใช้ราชสกุล "เมานต์แบ็ทแตน" เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2460 แล้วก็ทรงได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์และลำดับก่อนหน้าของบุตรชายคนรองของมาร์ควิส เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ. 2460 เจ้าชายมอริสแห่งบัทเทนแบร์ก (มอริส วิกเตอร์ โดนัลด์; 3 ตุลาคม พ.ศ. 2434 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2457) เจ้าหญิงมารีแห่งเดนมาร์ก
ต่อมาพระองค์ได้ประสูติกาลพระโอรสพระองค์แรก เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 2009 ต่อมาในพิธีบัพติศมาทรงพระนามว่า เจ้าชายเฮนริก คาร์ล โจอาคิม อลัน  เจ้าหญิงธีโอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงธ๊โอโดราแห่งกรีซและเดนมาร์ก ( เป็นพระธิดาลำดับที่ 2 ใน เจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และ เจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเทนแบร์ก โดยพระนามธ๊โอโดราของพระองค์ เป็นพระนามที่ โอลกา คอนสแตนตินอฟนาแห่งรัสเซีย สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ พระราชอัยยิกา(ย่า) เป็นผู้พระราชทานให้ โดยพระองค์ทรงเป็นพระเชษฐภคินีใน เจ้าชายฟิลิป ดยุกแห่งเอดินบะระ พระราชสวามีใน สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
เจ้าหญิงธีโอโดราทรงอภิเษกสมรส กับ เบิร์ดฮูดมาร์เกรฟแห่งบาเดิน เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ณ บาเดิน-เวือร์ทเทมแบร์ก เยอรมนี โดยได้รับพระราชทานพระอิสริยยศเป็น มาร์เกรฟแห่งบาเดิน โดยทรงมีพระบุตรดังนี้ เคาน์เตสแอนน์ ดอร์ทีแห่งโรเซินบอร์ก
หลังจากพระสวามีสิ้นพระชนม์ไปไม่ถึง 1 ปี พระพลานามัยก็ย่ำแย่ลง และประทับรักษาพระอาการประชวร ณ โรงพยาบาลเกนกอล์ฟ แพทย์วินิจฉัยว่า ทรงป่วยเป็นมะเร็งในลำพระศอ และยังทรงเป็นโรคทางเดินหายพระทัยอักเสบแบบเฉียบพลัน ต่อมาได้สิ้นพระชนม์ ณ กรุงโคเปนเฮเกน เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2557 โดยทรงมีพระนัดดาถึง 7 คน ขณะมีพระชนม์ชีพ โดยงานพระศพถูกจัดขึ้น ณ เมืองเคิร์ก โดยการนี้ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วยพระบรมวงศานุวงศ์เดนมาร์ก รวมถึง เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก ซึ่งเสด็จด้วย และถือเป็นการปฏิบัติพระกรณียากิจในรอบ 12 ปี ของเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งเดนมาร์ก หลังจากประทับรักษาพระอาการประชวรมานาน เนื่องจากแพทย์ผู้ถวายการรักษาทูลให้งดเว้นพระกรณียากิจ เจ้าชายจอร์จแห่งเดนมาร์ก
ชีวิตการสมรสของพระองค์กับพระราชินีนาถแอนน์เป็นการสมรสที่มีความสุข พระราชินีนาถแอนน์ทรงพระครรภ์ถึง 18 ครั้ง ระหว่างปี ค.ศ. 1684 ถึงปี ค.ศ. 1700 แต่วิลเลียม ดยุกแห่งกลอสเตอร์ก็พระองค์เดียวที่รอดมาได้แต่ก็มาสิ้นพระชนม์ด้วยฝีดาษในปี ค.ศ. 1700 เมื่อพระชนมายุได้ 11 พรรษา ทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าเหตุที่ทรงแท้งมาโดยตลอดก็อาจจะเป็นเพราะเจ้าชายจอร์จประชวรด้วยโรคซิฟิลิส อีกทฤษฎีหนึ่งกล่าวว่าแอนน์อาจจะทรงถ่ายทอดเชื้อ haemolytic ให้กับพระทารกที่เพิ่งประสูติ (Rhesus disease).