พระสันตะปาปาองค์แรกของโลกคือใคร ?
พระสันตะปาปา
คำว่า Papa ในภาษาละติน หรือ Pappas ในภาษากรีก แปลว่า บิดา ศาสนาคริสต์ตะวันออกได้ใช้คำนี้เพื่อหมายถึงมุขนายกและบาทหลวงระดับสูงในคริสตจักร ต่อมาคำนี้ถูกใช้เป็นคำนำหน้านามของอัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรียมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 3 และต่อมาจึงใช้กับบรรดามุขนายกในศาสนาคริสต์ตะวันตกด้วย มาร์เซลลินุสเป็นมุขนายกองค์แรกของคริสตจักรกรุงโรมที่ใช้คำนำหน้านามว่าพระสันตะปาปา แต่ก็เป็นการใช้อย่างไม่เป็นทางการ จนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 6 เป็นต้นมา คริสตจักรโรมันคาทอลิกจึงใช้คำว่าพระสันตะปาปากับมุขนายกแห่งกรุงโรมโดยเฉพาะ และในคริสต์ศตวรรษที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 ได้ประกาศให้คำว่า "พระสันตะปาปา" สงวนไว้ใช้กับมุขนายกแห่งกรุงโรมเท่านั้น[7]
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 1 (อังกฤษ: Nicholas I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 858 ถึง ค.ศ. 867 พระสันตะปาปาหญิงโจน
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 8 จากบันทึกของอังกฤษ ผู้ซึ่งเกิดที่ไมนส์ (Mainz) และกล่าวว่าได้เข้าสู่ภราดรภาพของพระสันตะปาปาโดยวิทยาการของปีศาจในการแปลงร่างเธอเป็นผู้ชายทั้งที้เธอเป็นหญิง เธอจากบ้านมาแต่เด็กกับ พารามัวร์(paramour)ของเธอมาที่เอเธนส์ (Athens) และก้าวหน้าในศิลปการของการเรียน เมื่อมาถึงโรมเธอพบกับผู้มีเท่าเทียมกันทั้งองค์ความรู้ในสลักวิทยา และจากการศึกษาเล่าเรียนของเธอ เธอได้รับความนับถือและได้รับอำนาจเป็นอย่างมาก ในมรณกรรมของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4เธอถูกเลือกให้เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาในห้องนั้น ในขณะที่เธอเดินทางไป โบสถ์เลเตอรันระหว่าง โคเลสเซียน(Colossean Theatre)(หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าโคลอสซัสของเนโร)และ เซนต์คลีเมน (St. Clement's) เธอตายระหว่างทาง โดยดำรงตำแหน่งสองปี หนึ่งเดือน และ 4 วันและถูกฝังโดยปราศจาก ปอมป์ (pomp)(เป็นพิธีทางศาสนาเมื่อพระสันตะปาปาสิ้นพระชนม์)ซึ่งเรื่องนี้ได้รับการกล่าวขานทั่วไปแต่โดยจากผู้เล่าที่ไม่น่าเชื่อถือ และที่ข้าพเจ้าได้เชื่อมโยงสรุปความไว้ว่ามันดูน่าดันทุรัง(obstinate)และดื้อรั้นที่สุด(pertinacious)ถ้าข้าพเจ้าจะยอมรับว่าเป็นพูดถึงโดยทั่วไป ข้าพเจ้านั้นสร้างข้อผิดพลาดแก่ประชาคมโลก ถึงแม้ว่าจะดูน่าเชื่อถือที่ข้าพเจ้าได้เชื่อมโยงสิ่งที่ไม่น่าเชื่อถือเข้าไว้ด้วยกัน (จาก (), Vitæ Pontificum Platinæ historici liber de vita Christi ac omnium pontificum qui hactenus ducenti fuere et XX ) สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 1 (อังกฤษ: Paul I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 757 ถึง ค.ศ. 767 วีจีลีโอแห่งเตรนโต
วิจิเลียสได้รับการฝังไว้ที่วัดที่ตนเองสร้างที่เทรนโทที่ต่อมาได้รับการขยายโดยบิชอปองค์ต่อมาออยกิพเพียสแห่งเทรนต์และอุทิศให้แก่วีจีลีโอ ที่ต่อมาเป็นมหาวิหารซันวีจีลีโอ ทันทีที่เสียชีวิตวิจิเลียสก็ได้รับการสถาปนาให้เป็นนักบุญ เรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตและกิจการที่กระทำได้รับการส่งไปยังกรุงโรมและดูเหมือนว่าสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1 จะทำการสถาปนาในนามของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 14 ("De canonizat. SS.", Prato, 1839, I, ch. iv, no. 12) และเรียกวีจีลีโอว่าเป็น “มรณสักขีที่ได้รับการประกาศเป็นนักบุญคนแรกโดยพระสันตะปาปา” แขนของวีจีลีโอถูกแยกออกมาเป็นเรลิกบรรจุในหีบบรรจุมงคลวัตถุในปี ค.ศ. 1386. สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
เมื่อเป็นพระคาร์ดินัลแล้ว ท่านได้ร่วมกับพระคาร์ดินัลอาวุโสต่อต้านลัทธิคอมมิวนิสต์ที่กำลังคุกคามยุโรปในเวลานั้นอย่างแข็งขัน จนในปี ค.ศ. 1976 ท่านได้รับเกียรติให้ไปเทศน์ให้พระสันตะปาปาในช่วงเทศกาลมหาพรต จากนั้นชื่อเสียงของท่านก็ค่อย ๆ เป็นที่รู้จักของคนทั่วไป เป็นต้นในบรรดาพระคาร์ดินัลทั้งหลาย สมเด็จพระสันตะปาปาคอร์เนลิอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาคอร์เนลิอุส (อังกฤษ: Cornelius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 251 ถึง ค.ศ. 253 พระสันตะปาปา
ตั้งแต่สมัยใหม่เป็นต้นมา พระสันตะปาปาได้สูญเสียอำนาจทางฝ่ายโลก ปัจจุบันจึงเน้นแต่ด้านศาสนา ในปี ค.ศ. 1870 คริสตจักรโรมันคาทอลิกมีประกาศคำสอนต้องเชื่อว่าพระสันตะปาปาไม่เคยผิดพลาดในการกำหนดหลักความเชื่อและศีลธรรม[4] แต่ก็ไม่ค่อยประกาศใช้บ่อยครั้งนัก การประกาศครั้งแรกเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1950 เรื่องยืนยันว่าเรื่องแม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์เป็นคำสอนต้องเชื่อ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สำหรับขั้นตอนพิธีมิสซาการประกาศเป็นบุญราศีนั้น เริ่มจากพระคาร์ดินัลวัลลินีอ่านรายงานเพื่อเสนอให้สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงสถาปนาสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นบุญราศี เมื่ออ่านจบแล้วสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 ทรงประกาศแต่งตั้ง "สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2" เป็น "บุญราศี" แล้วผ้าที่ปิดพระรูปของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ถูกเปิดออกเพื่อการประกาศเป็นบุญราศีอย่างเป็นทางการ จากนั้นได้มีการนำ “เรลิก” (ซึ่งในพิธีมิสซาสถาปนาบุญราศีจอห์น ปอล ที่ 2 จะเป็น “เลือดของบุญราศีจอห์น ปอล ที่ 2 ซึ่งอยู่ในขวดแก้ว” โดยเลือดดังกล่าว คุณหมอเรนาโต้ บุซโซเน็ตติ ได้เก็บจากพระวรกายของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เพื่อเป็นเลือดสำรองในช่วงเวลาสุดท้ายก่อนพระองค์จะสิ้นพระชนม์ สาเหตุที่ต้องเก็บเลือดนี้ไว้ เพราะใช้ในการป้องกันเลือดของพระสันตะปาปาแข็งตัวเป็นลิ่ม นอกจากนี้ยังใช้ในการถ่ายเลือดกรณีฉุกเฉิน) มาถวายแด่สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
นอกเหนือไปจากนักบุญเปโตรอัครทูตซึ่งชาวคริสต์ถือกันว่าเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกนั้น ไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดเคยใช้พระนามว่า "เปโตร" อีกเลย และเป็นที่เล็งเห็นได้ว่า จะไม่มีพระสันตะปาปาพระองค์ใดในอนาคตกาลจะทรงเลือกใช้พระนามเช่นนั้นด้วย กระนั้น มีพระสันตะปาปาหลายพระองค์ที่ทรงใช้ชื่อบัพติศมาว่า "เปโตร" (อาจสะกดต่างออกไปสุดแต่ภูมิภาค) หนึ่งในนั้นคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 ซึ่งทรงมีชื่อบัพติศมาว่า เปียโตร ออร์ซีนี (Pietro Orsini) สมเด็จพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 269 ถึง ค.ศ. 274 จักรพรรดิคอนแสตนตินอุทิศดินแดน (ห้องราฟาเอล)
ภาพเขียนจากตำนานที่ซึ่งเป็นภาพของจักรพรรดิคอนสแตนตินทรงคุกเข่าต่อหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 1เพื่อพระราชทานอำนาจในการปกครองอาณาจักรโรมันตะวันตกทั้งหมดแก่พระสันตปาปาและผู้สืบเนื่อง ภาพพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์เป็นภาพของสมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ที่ได้เป็นพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1523. ฉากในภาพเป็นฉากภายในมหาวิหารเซนต์ปีเตอร์เก่า  ซึ่งกำลังอยู่ในระหว่างการสร้างใหม่ในขณะที่เขียนภาพ กลางภาพในฉากหลังเป็นแท่นบูชาที่ตกแต่งด้วยคอลัมน์โซโลมอนที่บิดเป็นเกลียว คอลัมน์เป็นของขวัญจากจักรพรรดิคอนสแตนตินที่อ้างว่าทรงนำมาจากวัดโซโลมอนที่สอง (Second Temple) ในกรุงเยรุซาเล็ม สมเด็จพระสันตะปาปาฟอร์โมซุส
สมเด็จพระสันตะปาปาฟอร์โมซุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 891 ถึง ค.ศ. 896 สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 ทรงมีชื่อเดิมว่า จูลิโอ ดิ จูเลียโน เดอ เมดิชี () ประสูติในปี ค.ศ. 1478 และสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน ค.ศ. 1534 พระองค์ทรงเป็นบุตรนอกสมรสของจูเลียโน เดอ เมดิชี (Giuliano de' Medici) ซึ่งถูกลอบสังหารโดยฝ่ายตรงข้ามกับตระกูลเมดิชีคือตระกูลปัซซี. พระองค์ยังทรงเป็นหลานของ โลเรนโซ เดอ เมดิชี และทรงเป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 ได้รับตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 (ขณะนั้นเป็นพระคาร์ดินัลเมดิชี) ก็ได้รับความไว้วางใจให้เป็นที่ปรึกษาคนสำคัญ. พระองค์ได้ทำหน้าที่พิทักษ์ผลประโยชน์ของตระกูลเมดิชีในเมืองฟลอเรนซ์. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 สิ้นพระชนม์ลง พระคาร์ดินัลเมดิชี ไม่ได้รับเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่ง, เช่นเดียวกับเพื่อนของเขา คือ อเลสซานโดร ฟาร์เนส, แต่ทั้งสองคนก็ได้มีส่วนร่วมในการเลือกสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 ขึ้นมาดำรงตำแหน่งแทน. เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 สิ้นพระชนม์ลง พระคาร์ดินัลเมดิชีก็ได้ดำรงตำแหน่งสืบต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1523  อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย
อัครบิดรแห่งอะเล็กซานเดรีย () คือประมุขฝ่ายคริสตจักรในเมืองอะเล็กซานเดรีย (ปัจจุบันอยู่ในเขตประเทศอียิปต์) นับเป็น 1 ใน 3 ตำแหน่งประมุขฝ่ายคริสตจักรที่เก่าแก่ที่สุด (อีก 2 ตำแหน่งคือ อัครบิดรแห่งโรมและอัครบิดรแห่งแอนติออก) โดยเฮราคลัส อัครบิดรองค์ที่ 13 แห่งอะเล็กซานเดรียเป็นบุคคลแรกที่ได้รับสมัญญานามว่า "พระสันตะปาปา" (ส่วนอัครบิดรแห่งโรมเริ่มใช้สมัญญานี้ราวคริสต์ศตวรรษที่ 6) โรมันคาทอลิกในประเทศไทย
คริสตจักรคาทอลิกในประเทศไทยยังได้รับเกียรติจากพระสันตะปาปาในสองเรื่อง คือ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้แต่งตั้งอัครมุขนายกไมเกิ้ล มีชัย กิจบุญชู ประมุขมิสซังโรมันคาทอลิกกรุงเทพฯ ขึ้นเป็นพระคาร์ดินัลซึ่งเป็นสมณศักดิ์สูงสุดในคริสตจักรคาทอลิกรองจากพระสันตะปาปา นับเป็นบาทหลวงชาวไทยคนแรกที่ได้รับเกียรตินี้ พิธีสถาปนาจัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ต่อมาวันที่ 10-11 พฤษภาคม พ.ศ. 2527 (ค.ศ. 1984) สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ได้เสด็จเยือนประเทศไทยอย่างเป็นทางการ นับเป็นครั้งแรกที่ประเทศไทยได้ต้อนรับประมุขแห่งคริสตจักรคาทอลิก ในการนี้ได้ทรงบวชบาทหลวง 23 องค์ด้วย สมเด็จพระสันตะปาปาซิมพลิซิอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาซิมพลิซิอุส (อังกฤษ: Simplicius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 468 ถึง ค.ศ. 483 สมเด็จพระสันตะปาปาโซสิมุส
สมเด็จพระสันตะปาปาโซสิมุส (อังกฤษ: Zosimus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 417 ถึง ค.ศ. 418 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เป็นประมุขของคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั่วโลก เป็นพระสันตะปาปาที่ไม่ใช่ชาวอิตาเลียนองค์แรกในรอบ 455 ปี และเป็นพระสันตะปาปาองค์แรกที่เป็นชาวโปแลนด์ รวมทั้งยังเป็นพระสันตะปาปาที่ได้รับเลือกขณะที่มีอายุน้อยที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 อีกด้วย เปาโลอัครทูต
นักบุญเปาโลอัครทูต () หรือนักบุญเปาโลแห่งทาร์ซัส (; ) หรือนักบุญเปาโล มาจาก ภาษากรีก “Šaʾul HaTarsi” หมายถึง “เซาโลแห่งทาร์ซัส” มาจาก “Σαουλ” “Saul” หรือ “Σαῦλος” “Saulos” หรือ “Παῦλος” “Paulos” เป็น “อัครทูตถึงชนต่างชาติ” (Apostle to the Gentiles) พร้อมกับนักบุญเปโตรและนักบุญยากอบผู้ชอบธรรม (James the Just) , เป็นมิชชันนารีที่สำคัญที่สุดในศาสนาคริสต์ยุคแรก แต่ไม่เคยพบพระเยซูดังเช่นอัครทูตท่านอื่นๆ ไม่มีหลักฐานใดที่กล่าวว่านักบุญเปาโลเคยพบพระองค์ด้วยตนเองก่อนที่จะถูกตรึงกางเขนตามที่กล่าวใน “กิจการของอัครทูต” นักบุญเปาโลมานับถือศาสนาคริสต์ระหว่างที่เดินทางไป ดามัสกัส จากการที่ได้เห็นพระเยซูผู้ฟื้นคืนพระชนม์. นักบุญเปาโลกล่าวว่าท่านมิได้รับพระวจนะจากมนุษย์แต่ได้รับจากพระเยซูโดยตรง สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16
หลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 สิ้นพระชนม์ในวันที่ 2 เมษายน 2548 พระองค์ก็ทรงได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 19 เมษายน พ.ศ. 2548 เมื่อพระชนมายุ 78 พรรษา เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาที่มีอายุมากที่สุดที่เคยได้รับเลือก นับตั้งแต่สมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 (พ.ศ. 2273) และเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาชาวเยอรมันพระองค์แรกตั้งแต่สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 (1522–1523) (สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 ทรงเป็นชาวเยอรมันด้วย เพราะในสมัยของพระองค์ เนเธอร์แลนด์รวมอยู่ในจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งปกครองโดยบรรพบุรุษของชาวเยอรมันในปัจจุบัน) (สมเด็จพระสันตะปาปาองค์สุดท้ายก่อนหน้าพระองค์ที่มาจากดินแดนที่อยู่ในเขตเยอรมนีปัจจุบันคือสมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 2 ซึ่งดำรงตำแหน่งในปี 1055-1057) จักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
หลังจากที่พระสันตะปาปาราชาภิเษกพระเจ้าชาร์เลอมาญเป็นจักรพรรดิโรมัน ผู้ที่สืบราชบัลลังก์ต่อมาก็สืบทอดพระอิสริยยศนี้ต่อมาด้วย จนกระทั่งเมื่อพระเจ้าเบเรนการีโอที่ 1 แห่งอิตาลีสวรรคตในปี ค.ศ. 924 พระสันตะปาปาก็ไม่ได้ราชาภิเษกใครขึ้นเป็นจักรพรรดิโรมันอีก จนเมื่อจักรพรรดิออทโทที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้รับราชาภิเษกจึงถือว่าเป็นปฐมจักรพรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ แต่บางตำราก็ถือว่าจักรพรรดิชาร์เลอมาญเป็นปฐมจักรพรรดิที่แท้จริง จักรพรรดิออทโทและผู้สืบราชบัลลังก์ของพระองค์ได้ถือว่าราชอาณาจักรแห่งชาวแฟรงก์ตะวันออกในสมัยราชวงศ์การอแล็งเฌียงเป็นจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ด้วย เจ้าชายเยอรมันจะทำการคัดเลือกเจ้าชายพระองค์หนึ่งในคณะขึ้นเป็นพระมหากษัตริย์แห่งชาวเยอรมัน จากนั้นจึงจะได้รับราชาภิเษกจากพระสันตะปาปาต่อไป หลังจากการราชาภิเษกจักรพรรดิคาร์ลที่ 5 จักรพรรดิพระองค์ต่อ ๆ มาก็มิได้รับการราชาภิเกจากพระสันตะปาปาอีก ถือเป็นจักรพรรดิจากการเลือกตั้งตามกฎหมายโดยสมบูรณ์  สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส
สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสประสูติในกรุงบัวโนสไอเรส เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2479 ทรงมีพี่น้อง 5 คน พระชนกเป็นคนงานทางรถไฟ พระองค์ทรงได้รับปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาเคมี จากมหาวิทยาลัยบัวโนสไอเรส และทรงเข้าศึกษาที่เซมินารีในย่านบียาเดโบโต พระองค์ได้เป็นปฏิญาณตนเป็นนักบวชคณะเยสุอิตเมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2501 และทรงได้รับใบรับรองด้านสาขาวิชาปรัชญา จาก Colegio Máximo San José ต่อมาพระองค์ได้ทรงงานสอนวิชาวรรณกรรมและจิตวิทยาที่ Colegio de la Inmaculada และ Colegio del Salvador สมเด็จพระสันตะปาปาเอลิวเทรุส
สมเด็จพระสันตะปาปาเอลิวเทรุส (อังกฤษ: Eleuterus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 174 ถึง ค.ศ. 189 สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 (ละติน: Julius II) พระสันตะปาปายูลิอุสที่ 2 มีพระฉายานามว่า “พระสันตะปาปาผู้เหี้ยมโหด” (Il Papa Terribile) พระนามเมื่อเกิดคือจูเลียโน จูลิอาโน เดลลา โรเวเร ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาระหว่างปี ค.ศ. 1503 ถึง ค.ศ. 1513 สมัยของพระองค์เป็นสมัยที่รู้จักกันว่าเป็นสมัยที่มีนโยบายต่างประเทศที่รุนแรง, สมัยของการก่อสร้าง และสมัยของการอุปถัมภ์ศิลปะ มงกุฎพระสันตะปาปา
มงกุฎพระสันตะปาปา หรือ มงกุฎสามชั้น (, , , ) เป็นมงกุฎที่มีอัญมณีตกแต่งสามชั้นที่เป็นมงกุฎประจำตำแหน่งพระสันตะปาปา ที่ว่ากันว่ามีรากฐานมาจากสมัยไบแซนไทน์และเปอร์เซีย ตราอาร์มของพระสันตะปาปามีรูปมงกุฎมาตั้งแต่สมัยโบราณ พร้อมด้วยกุญแจนักบุญซีโมนเปโตร ต้นสมัยกลาง
ในปี ค.ศ. 1000 พระสันตะปาปาอยู่ภายใต้อิทธิพลของจักรพรรดิเยอรมันจักรพรรดิออตโตที่ 3 หรือ “จักรพรรดิโลก” ที่ทรงเรียกพระองค์เอง แต่ต่อมาการปฏิรูปของสถาบันศาสนาก็ส่งเสริมให้มีฐานะและความเป็นอิสระเพิ่มขึ้น โดยขบวนการคลูนี, การก่อสร้างมหาวิหารด้วยหินขนาดใหญ่ และการประมวลประกาศและกฎต่างๆ เข้าเป็นคริสต์ศาสนกฎบัตร สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 2 (อังกฤษ: Agapetus II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 946 ถึง ค.ศ. 955 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปา นักบุญจอห์น ปอลที่ 2 มีพระนามเดิมว่า การอล ยูแซฟ วอยตือวา (Karol Józef Wojtyła ในภาษาโปแลนด์) เกิดเมื่อ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 1920 ที่หมู่บ้านวาดอวิตแซ ใกล้เมืองกรากุฟ ประเทศโปแลนด์ บิดาเป็นทหารมียศเป็นจ่าทหารและเกษียณราชการแล้ว มารดาเสียชีวิต เมื่อคาโรลยังเป็นเด็ก ท่านเป็นเด็กที่มีพรสวรรค์พิเศษ ชอบการกีฬาเป็นอันมาก ท่านยังชอบบทกวีและการแสดงละคร เมดีชี
ตระกูลเมดีชีมีอำนาจมากที่สุดในอิตาลีในสมัยนั้นจากการที่มีสมาชิกในตระกูลได้เป็นพระสันตะปาปาสององค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 -- สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 และ สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 7 -- ซึ่งทำให้เมดีชีกลายเป็นผู้ปกครองโรม และ ฟลอเรนซ์โดยปริยาย พระสันตะปาปาทั้งสององค์เป็นผู้มีบทบาทในการอุปถัมภ์ศิลปะ ตระกูลเมดีชีอีกคนหนึ่งที่ได้เป็นพระสันตะปาคืออเลสซานโดร อ็อตาวิอาโน (Alessandro Ottaviano de' Medici) ผู้ต่อมาเป็น สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11 สมเด็จพระสันตะปาปาเดอุสเดดิตที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเดอุสเดดิตที่ 1 (อังกฤษ: Adeodatus I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 615 ถึง ค.ศ. 618 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
เมื่อสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 สิ้นพระชนม์ลงด้วยโรคพระหทัยวายเฉียบพลัน พระคาร์ดินัลอัลบีโน ลูเชียนี เป็นผู้ถูกเลือกด้วยฉันทามติจากที่ประชุมคณะพระคาร์ดินัล ด้วยความถ่อมพระองค์ทรงพยายามขอร้องว่า ไม่ต้องการสวมมงกุฎพระสันตะปาปา หรือนำแห่ขึ้นพระที่นั่งอันศักดิ์สิทธิ์ของพระสันตะปาปาตามสมณประเพณี แต่ก็ไร้ผลเพราะผู้ที่จะเป็นพระสันตะปาปาจำต้องผ่านพิธีศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ทุกอย่าง คงมีเพียงอย่างเดียวที่เป็นไปตามคำขอคือ การปฏิญาณพระองค์ที่ระเบียงพระบัญชรที่ทำขึ้นอย่างเรียบง่ายโดยมีพระคาร์ดินัลผู้ช่วยทำพิธีคือคาร์ดินัลโยเซฟ รัทซิงเงอร์ สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2 () เป็นพระนามพระสันตะปาปาที่สมมุติขึ้น และในระยะหลังนี้ เป็นชื่อสามัญของกลุ่มเซเดวาแคนทิซึม (Sedevacantism) ที่อุปโลกน์ตัวเป็นสันตะปาปา มงกุฎพระสันตะปาปา
แต่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 ผู้ดำรงตำแหน่งต่อมาทรงตัดสินพระทัยที่จะไม่ทรงทำการราชาภิเษก และทรงทำพิธีที่เรียกว่า “พิธีรับตำแหน่งพระสันตะปาปา” (Papal Inauguration) แทนที่ หลังจากที่พระองค์สิ้นพระชนม์อย่างกะทันหันแล้วสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ก็ทรงประกาศต่อผู้เข้าร่วมพิธีรับตำแหน่งของพระองค์ว่า:
แม้ว่าพระสันตะปาปาจะเลิกสวมมงกุฎประจำตำแหน่งไปแล้ว แต่มงกุฎพระสันตะปาปาก็ยังคงใช้เป็นสัญลักษณ์ของตำแหน่งบนธงและตราอาร์มของสันตะสำนักและนครรัฐวาติกัน จนกระทั่งเมื่อมาถึงสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 มงกุฎพระสันตะปาปาก็ยังคงใช้เป็นสิ่งตกแต่งส่วนหนึ่งของตราประจำพระองค์ของพระสันตะปาปา (กฎของ
มงกุฎสามชั้นจะเป็นมงกุฎที่ไม่ใช้ในการทำพิธีทางศาสนาเช่นในพิธีศีลมหาสนิท ในโอกาสนั้นพระสันตะปาปาก็เช่นเดียวกับบิชอปองค์อื่นๆ ก็จะใช้หมวกสูงแทนที่ และจะทรงใช้มงกุฎในโอกาสการเดินแห่ และระหว่างพิธีก็อาจจะวางมงกุฎและหมวกบนแท่นบูชาระหว่างพิธีมิสซาใหญ่ของพระสันตะปาปาได้ (Pontifical High Mass) โรมันคาทอลิกในประเทศไทย
เมื่อสันตะสำนักตั้งมิสซังสยามเป็นเขตผู้แทนพระสันตะปาปาแล้ว ก็ให้มุขนายกทั้งสองท่านอภิเษกบาทหลวงคนหนึ่งขึ้นเป็นผู้แทนพระสันตะปาปาประจำกรุงสยาม (Vicar apostolic of Siam) หรือเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าประมุขมิสซังสยาม ทั้งสองตัดสินใจเลือกบาทหลวงหลุยส์ ลาโน (Louis Laneau) ซึ่งเป็นมิชชันนารีในคณะของมุขนายกปาลูว์เป็นประมุขมิสซังสยามคนแรก นับจากนั้นมาก็มีประมุขมิสซังสืบงานต่อมาดังนี้ สมเด็จพระสันตะปาปาปัสกัลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาปาสชาลที่ 1 (อังกฤษ: Paschal I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 817 ถึง ค.ศ. 824 สมเด็จพระสันตะปาปาลันโด
สมเด็จพระสันตะปาปาลันโด (อังกฤษ: Lando) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 913 ถึง ค.ศ. 914 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 7 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1073 ถึง ค.ศ. 1085
เกิดในเมืองทัสคานี่ ได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา วันที่ 22 เมษายน ค.ศ.1073 มรณะวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ.1085 
พระองค์ทรงเรียกประชุมสังคายนาออกโองการว่า “พระสันตะปาปาเท่านั้น
ที่เป็นสากล ไม่มีผู้ใดอาจตัดสินพระองค์ได้” สมเด็จพระสันตะปาปาโดนุส
สมเด็จพระสันตะปาปาโดนุส (อังกฤษ: Donus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 676 ถึง ค.ศ. 678 ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปา
ช่วงเวลาที่มีพระสันตะปาปาซ้อนเกิดขึ้นต่อเนื่องยาวนานที่สุดคือช่วงที่เกิดศาสนเภทตะวันตกตั้งแต่ ค.ศ. 1378 ซึ่งทำให้สันตะสำนักแตกออกเป็น 2 สำนัก คือที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี และที่เมืองอาวีญง ประเทศฝรั่งเศส และต่อมายังเกิดสำนักที่ 3 ที่เมืองปีซาอีก ศาสนเภทนี้สิ้นสุดลงเมื่อได้ข้อสรุปจากสภาสังคายนาคอนชตันซ์ ให้พระสันตะปาปาทั้ง 3 สำนักพ้นจากตำแหน่ง แล้วเลือกสมเด็จพระสันตะปาปามาร์ตินที่ 5 เป็นพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่และรับรองให้เป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องเพียงพระองค์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังมีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาต่อมาอีกจนถึงคนสุดท้ายคือ ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาเฟลิกซ์ที่ 5 พระสันตะปาปาหญิงโจน
พระสันตะปาปาหญิงโจนมี ชื่อเดิมคือโจฮานนา แองลิกัส (Johanna Anglicus) โดยใช้ชื่อผู้ชายว่าจอห์น (John) เกิดที่ไมนส์ (Mainz) เป็นพระสันตะปาปาอยู่สองปี เจ็ดเดือน กับ สี่วัน และ ตายในโรม หลังจากการว่างลงของตำแหน่งพระสันตะปาปาเป็นเวลา หนึ่งเดือน มีคนกล่าวว่า โจนนั้นเป็นผู้หญิง เป็นหญิงที่ นำเอเธนส์โดยการแต่งกายแบบผู้ชายโดยเธอปลอมตัวเป็นบุรุษ ภายหลังเธอเป็นผู้เชียวชาญศิลปวิทยาหลากหลายแขนง จนไม่มีผู้ทัดเทียม และภายหลังในโรม เธอสอนวิชาศิลปศาสตร์ และเป็นที่เคารพรักแก่บรรดาศิษย์ ความคิดเห็นของเธอมีผลต่อบ้านเมือง และถูกเลือกโดยพระสันตะปาปา ในขณะที่เธอเป็นพระสันตะปาปา เธอตั้งครรภ์โดยคนรักของเธอ โดยไม่รู้ว่า เมื่อไรจะถึงกำหนดคลอด เธอให้กำหนิดทารกเพศชายในวิหารเซนต์ปีเตอร์ ในถนนแคบๆ ระหว่าง คอลีเซียม (Colisseum) และ วิหารเซนต์คลีเมนต์ (St Clement's church) ภายหลังมรณกรรมของเธอ กล่าวกันว่าเธอถูกฝังในที่เดียวกัน แต่ไม่มีหลักฐานว่าที่ที่ฝังเธอเป็นที่ศักดิ์สิทธิ์ อาจจะเนื่องมากจากเหตุผลที่ว่า เธอเป็นผู้หญิง หรือมาจากความโง่ของหลักฐานก็ตาม สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1846 ถึง ค.ศ. 1878 สมเด็จพระสันตะปาปามาร์คุส
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์คุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 336 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
วันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1978 หลังจากดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาเพียง 33 วัน พระคาร์ดินัลผู้ใกล้ชิดพบร่างของพระสันตะปาปาฟุบอยู่กับโต๊ะทรงงานในพระหัตถ์ยังทรงถือเอกสารค้างอยู่ ครั้นเมื่อเข้าไปถวายการปฐมพยาบาลก็ปรากฏว่าพระองค์สิ้นพระชนม์แล้ว มีข้อสันนิษฐานว่าอาจทรงถูกลอบปลงพระชนม์ หรือเกิดพระอาการเสวยยาเกินขนาด เนื่องด้วยมีโรคประจำพระองค์คือโรคพระหทัย แต่อย่างไรก็ตามไม่ได้มีการชันสูตรพระศพ เพราะถือเป็นเรื่องต้องห้ามของวาติกัน สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปายูลิอุสที่ 1 (ละติน: Julius I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 337 ถึง ค.ศ. 352 สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาอเล็กซานเดอร์ที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 105 ถึง ค.ศ. 115 สมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 2 (อังกฤษ: Damasus II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1048 สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาอกาเปตุสที่ 1 (อังกฤษ: Agapetus I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 535 ถึง ค.ศ. 536 พระสันตะปาปาหญิงโจน
ช่วงกลางศตวรรษที่ 13 เป็นต้นมา ตำนานนี้ได้มีการถือเชื่อแพร่หลายอย่างกว้างขวาง โจน ได้ถูกใช้เป็นตัวอย่างในการเทศนาที่โดมินิกัน บาร์โทมิโล ปลาตินา () นักปราชญ์ผู้ดูแลหอสมุดแห่งวาติกัน ได้เขียน Vitæ Pontificum Platinæ historici liber de vita Christi ac omnium pontificum qui hactenus ducenti fuere et XX ของเขา ในปี 1479 พระบรมราชโองการจากสมเด็จพระสันตะปาปาซิกส์ตุสที่ 4ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์ โดยหนังสือนี้ได้กล่าวถึงเรื่องของพระสันตะปาปาหญิงไว้ สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1
อึกชื่อหนึ่งที่ทางคริสตจักรอีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ใช้กับพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 คือ “เกรกอริอุส ไดอาโลกุส” (Gregorius Dialogus) ตามหนังสือชื่อ “Dialogues” ที่พระองค์เป็นผู้ประพันธ์ เป็นพระสันตะปาปาพระองค์แรกที่เป็นนักพรต นอกจากนั้นพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 1 ยังทรงเป็นหนึ่งในสี่นักปราชญ์แห่งคริสตจักรที่เรียกว่า “ปิตาจารย์แห่งคริสตจักรตะวันตก” โดยอีกสามองค์คือ นักบุญแอมโบรสแห่งมิลาน นักบุญตินแห่งฮิปโป และนักบุญเจอโรม ในบรรดาพระสันตะปาปาด้วยกันเกรกอรีเป็นพระสันตะปาปาที่มีอิทธิพลมากที่สุดคนหนึ่งในช่วงต้นสมัยกลาง สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ทั้งนี้วาติกันได้ประกาศวันฉลอง “บุญราศีจอห์น ปอลที่ 2” ออกมาแล้ว ปรากฏว่ามุขมณฑลโรมและมุขมณฑลทุกแห่งในโปแลนด์ จะฉลองศาสนนามนี้ในวันที่ 22 ตุลาคมของทุกปี[9] เนื่องจากวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1978 เป็นวันที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 ทรงถวายมิสซาเริ่มสมณสมัยปกครองของพระองค์อย่างเป็นทางการ ณ ลานหน้ามหาวิหารนักบุญเปโตร วันนี้มีความหมายกับมุขมณฑลโรม เพราะนอกจากจะเป็นวันเข้ารับตำแหน่งพระสันตะปาปา ยังเป็นวันที่สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 เข้ารับตำแหน่งบิชอปแห่งโรมอีกด้วย ในส่วนของโปแลนด์ นี่คือการส่งมอบคริสตังชาวโปแลนด์ให้ไปปฏิบัติหน้าที่พระสันตะปาปา (ส่งมอบจากศาสนจักรท้องถิ่นสู่ศาสนจักรสากล) พระสันตะปาปาหญิงโจน
มีเพียงแหล่งอ้างอิงเดียวเกี่ยวกับเรื่องพระสันตะปาปาหญิงซึ่งแน่นอนว่า เกี่ยวกับ มาตินัส (Martinus) และ โจน ออฟ เมลลี่ (Jean de Mailly) ซึ่งเขียนไว้ราวๆ ศตวรรษที่ 13 ในบันทึกของเมทซ์ () เขาระบุว่าเป็น scandal(เป็นเรื่องอิ้อฉาวน่าอาย)ในช่วง 850 ถึง 1099 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 1
พระเจ้าธัโอดอริกนับถือลัทธิเอเรียส และข่มขู่พระองค์ว่าหากพระองค์ทำให้จักรพรรดิจัสตินยุติการเบียดเบียนชาวเอเรียนไม่ได้ ก็จะเบียดเบียนคริสต์ศาสนิกชนนิกายโรมันคาทอลิกเช่นกัน เมื่อพระสันตะปาปาเสด็จเยือนกรุงคอนสแตนติโนเปิล ก็ได้รับการต้อนรับจากจักรพรรดิจัสตินเป็นอย่างดี จักรพรรดิยินดีปฏิบัติตามข้อเสนอทุกอย่างของพระสันตะปาปา แต่เมื่อพระสันตะปาปาและคณะกลับถึงกรุงราเวนนา พระเจ้าธีโอโดริกกลับกล่าวหาว่าพระสันตะปาปามีแผนสมคบกับจักรพรรดิจัสติน จึงสั่งจำคุกพระสันตะปาปาและให้อดอาหารจนสิ้นพระชนม์ในวันที่ 18 พฤษภาคม ค.ศ. 526 พระศพถูกส่งกลับกรุงโรม และฝังไว้ที่มหาวิหารนักบุญเปโตร พระสันตะปาปา
ผู้นำสูงสุดของนิกายโรมันคาทอลิกยังดำรงตำแหน่งอื่น ๆ อีก เช่น บิชอปแห่งโรม (Bishop of Rome) ผู้แทนองค์พระเยซูคริสต์ (Vicar of Jesus Christ) ผู้สืบตำแหน่งเจ้าชายแห่งอัครทูต (Successor of the Prince of the Apostles) ปอนทิฟสูงสุดแห่งคริสตจักรสากล (Supreme Pontiff of the Universal Church) อัครบิดรแห่งคริสตจักรตะวันตก (Patriarch of the West) ไพรเมตแห่งอิตาลี (Primate of Italy) อัครบิดรและมุขนายกมหานครแห่งภาคโรม (Archbishop and Metropolitan of the Roman Province) และผู้รับใช้ของบรรดาผู้รับใช้พระเป็นเจ้า (Servant of the Servants of God) สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ในที่สุด บุญราศีจอห์น ปอลที่ 2 ก็ได้รับการประกาศเป็นนักบุญโดยสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 2014 ณ มหาวิหารนักบุญเปโตร กรุงโรม สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 1 (อังกฤษ: Urban I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 222 ถึง ค.ศ. 230 สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาวิกเตอร์ที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 189 ถึง ค.ศ. 199 สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 5
สมเด็จพระสันตะปาปาเซเลสทีนที่ 5 (อังกฤษ: Celestine V) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1294 พระองค์ทรงเป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์แรกที่สละตำแหน่งพระสันตะปาปา สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
บุคคลสำคัญจากทั่วโลกกว่า 200 คน ทั้งกษัตริย์ ผู้นำทางการเมืองและทางศาสนา อาทิ เจ้าชายชาลส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ สมเด็จพระราชาธิบดีควน การ์โลสที่ 1 แห่งสเปนและสมเด็จพระราชินีโซเฟีย ซิลวีโอ แบร์ลุสโกนี นายกรัฐมนตรีอิตาลี จอร์จ ดับเบิลยู บุช ประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา โทนี แบลร์ นายกรัฐมนตรีสหราชอาณาจักร ฌัก ชีรัก ประธานาธิบดีฝรั่งเศส รวมทั้งโคฟี อันนัน เลขาธิการองค์การสหประชาชาติ และเหล่าผู้นำชาติอาหรับเดินทางมาร่วมพิธีกันอย่างคับคั่ง โดยรวมกันอยู่ในที่นั่งด้านซ้ายของปะรำพิธี ตรงข้ามกับที่นั่งของบรรดาพระคาร์ดินัลแห่งวาติกัน ขณะที่ผู้แสวงบุญคาดว่ามีนับ 2 ล้านคนเบียดเสียดกันอยู่ในลานของจตุรัสนักบุญเปโตร ทั้งนี้ คาดว่ามีผู้ศรัทธาอีกหลายล้านในทั่วโลกกำลังเฝ้าชมพิธีดังกล่าวผ่านการถ่ายทอดสดจากจอโทรทัศน์ สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6
สมเด็จพระสันตะปาปาเอเดรียนที่ 6 (2 มีนาคม ค.ศ. 1459 - 14 กันยายน ค.ศ. 1523) มีพระนามเดิมว่า Adrian Florisz Boeyens ทรงดำรงตำแหน่งตั้งแต่วันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1522 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์. พระองค์ประสูติที่ยูเทรกท์ ในดินแดนที่เป็นประเทศเนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน (สมัยนั้น ประชาชนแถบเมืองอูเทร็คท์พูดภาษาเยอรมันและเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) บรรพบุรุษของพระองค์ก็อพยพมาจากเยอรมนี ดังนั้นในปัจจุบันจึงถือกันว่าพระองค์เป็นทั้งชาวดัชท์และชาวเยอรมัน โดยพระองค์เป็นสมเด็จพระสันตปาปาองค์สุดท้ายที่ไม่ได้มาจากอิตาลี ถ้าไม่นับสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 (ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1978-2005) นอกจากนี้ พระองค์ยังเป็นพระสันตะปาปาเพียงพระองค์เดียวที่มาจากเนเธอร์แลนด์ และองค์สุดท้ายที่เป็นชาวเยอรมัน (ก่อนหน้าสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16 อีกด้วย) พระองค์เป็นที่รู้จักจากการที่พระองค์พยายามต่อต้านนิกายโปรเตสแตนต์ โดยการปรับปรุงนิกายโรมันคาทอลิกให้เคร่งครัดน่าเลื่อมใสยิ่งขึ้น.  สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
เดือนตุลาคม ค.ศ. 2003 จตุรัสนักบุญเปโตร เนืองแน่นด้วยด้วยผู้แสวงบุญจากทั่วโลก ซึ่งพากันมาร่วมฉลองการขึ้นเป็นพระสันตะปาปาครบรอบ 25 ปี ของพระองค์ ซึ่งในอีก 5 เดือนต่อมาพระองค์ก็กลายเป็นพระสันตะปาปาองค์ที่ 3 ที่ครองตำแหน่งนานที่สุด และในเดือนพฤษภาคมปีถัดมา ก็มีการเฉลิมฉลองวันประสูติครบ 84 พรรษา สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลุสที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 308 ถึง ค.ศ. 309 สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 642 ถึง ค.ศ. 649 พระพุทธสิกขีทศพลที่ 1
พุทธศาสนิกชนบางกลุ่มในประเทศไทยเชื่อว่า พระพุทธสิกขีทศพลที่ 1 หรือ สมเด็จองค์ปฐม คือพระพุทธเจ้าที่ตรัสรู้พระอนุตรสัมมาสัมโพธิญาณเป็นพระองค์แรกในโลก เมื่ออสงไขยนับไม่ถ้วนก่อนหน้าพระโคตมพุทธเจ้าซึ่งเป็นพระพุทธเจ้าพระองค์ปัจจุบัน ข้อมูลเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าพระองค์นี้ไม่ปรากฏในพระไตรปิฎกทั้งของนิกายเถรวาทและมหายาน สมเด็จพระสันตะปาปาเปโตรที่ 2
ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาหลายคนได้เลือกใช้นามว่า "เปโตรที่ 2" โดยเฉพาะสันตะปาปาเท็จที่อ้างว่าได้ตำแหน่งมาเพราะพระผู้เป็นเจ้าทรงแต่งตั้งให้เป็นการเฉพาะตัว สันตะปาปาเท็จผู้ใช้นามนี้และโด่งดังที่สุด คือ มานูเอล อาลอนโซ คอร์รัล (Manuel Alonso Corral) แต่มานูเอลบอกปัดอย่างแจ้งชัดว่า ตนมิใช่ "เปโตรชาวโรมัน" ตามสันตะวจนะ สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลินุส
สมเด็จพระสันตะปาปามาร์เซลลินุส (อังกฤษ: Marcellinus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 296 ถึง ค.ศ. 304 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 1 ผู้น่าเคารพ () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1978 สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7
สมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 7 () มีพระนามเดิมว่า บาร์นาบา นิกโกเลาะ มาเรีย ลุยจี กีอารามอนตี (Barnaba Niccolò Maria Luigi Chiaramonti)ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่วันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2343 จนกระทั่งสิ้นพระชนม์ในวันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2366 พระองค์เป็นนักพรตคณะเบเนดิกติน ทรงเชี่ยวชาญด้านเทววิทยา และเคยดำรงตำแหน่งบิชอปแห่งตีโวลีและบิชอปแห่งอีโมลา  พระสันตะปาปา
ตำแหน่งพระสันตะปาปาถือเป็นตำแหน่งที่เก่าแก่ที่สุดในโลกตำแหน่งหนึ่ง และมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์โลก[3] ในสมัยโบราณพระสันตะปาปามีหน้าที่หลักในการเผยแผ่ศาสนาคริสต์และตัดสินข้อขัดแย้งด้านความเชื่อภายในคริสตจักร[4] ในสมัยกลางพระสันตะปาปามีบทบาทสำคัญมากในทางโลกในยุโรปตะวันตกด้วย เช่น เป็นผู้ตัดสินความขัดแย้งระหว่างประมุขของรัฐ รวมถึงสงครามหลายครั้ง ปัจจุบันนี้นอกจากจะทำหน้าที่ด้านเผยแผ่ศาสนาคริสต์แล้ว พระสันตะปาปายังปฏิบัติพระกรณียกิจด้านคริสต์ศาสนสัมพันธ์และศาสนสัมพันธ์ งานการกุศล และการปกป้องสิทธิมนุษยชนด้วย[5][6] พระสันตะปาปา
พระสันตะปาปา (Portuguese: Santo Papa; English: Pope) หมายถึง มุขนายกแห่งคริสตจักรกรุงโรม[ก] (Bishop of the Church of Rome) และผู้นำคริสตจักรโรมันคาทอลิกทั่วโลก[1] คริสตจักรนี้ถือว่าพระสันตะปาปาเป็นผู้สืบตำแหน่งจากนักบุญซีโมนเปโตรอัครทูตของพระเยซู สมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิสเป็นพระสันตะปาปาพระองค์ปัจจุบันตามการประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาในวันที่ 13 มีนาคม ค.ศ. 2013 สมเด็จพระสันตะปาปาอนาคลีตุส
สมเด็จพระสันตะปาปาอนาคลีตุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 76 ถึง ค.ศ. 88 สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 1 (อังกฤษ: Innocent I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 401 ถึง ค.ศ. 417 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23
พระคาร์ดินัลรอนกัลลีได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 1958 เลือกใช้พระนามจอห์น เป็นพระนามพระสันตะปาปา พระองค์ได้เรียกประชุมสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง ซึ่งเปิดประชุมครั้งแรกวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1962 และสิ้นพระชมน์ก่อนที่สังคายนาครั้งนี้จะสิ้นสุดลง สิริรวมสมณสมัย 4 ปีครึ่ง  โรมันคาทอลิก
พระศาสนจักรคาทอลิก () หรือ คริสตจักรโรมันคาทอลิก (Roman Catholic Church) เป็นคริสตจักรที่ใหญ่ที่สุดในโลกซึ่งมีศาสนิกชนกว่าพันล้านคน มีพระสันตะปาปาเป็นประมุข มีพันธกิจหลักคือ การประกาศข่าวดีเรื่องพระเยซูคริสต์ โปรดศีลศักดิ์สิทธิ์ และปฏิบัติกิจเมตตา ศาสนจักรคาทอลิกเป็นสถาบันที่เก่าแก่ที่สุดในโลกและมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์อารยธรรมตะวันตก คริสตจักรนี้สอนว่าศาสนจักรคาทอลิกเป็นคริสตจักรแท้เพียงแห่งเดียวที่ก่อตั้งโดยพระเยซู โดยมีมุขนายกเป็นผู้สืบตำแหน่งต่อจากอัครทูตของพระคริสต์ และมีพระสันตะปาปาที่สืบตำแหน่งมาจากนักบุญเปโตร ชาวคาทอลิกถือว่าศาสนจักรคาทอลิกเป็นคริสตจักรแท้ ดั้งเดิม สอนหลักความศรัทธาและศีลธรรมไม่มีผิดพลาด ศาสนจักรยังเน้นความสำคัญของพิธีบูชาขอบพระคุณ สอนว่าขนมปังและเหล้าองุ่นในพิธีศีลมหาสนิทเมื่อเสกแล้วเปลี่ยนสารเป็นพระมังสะและพระโลหิตจริง ๆ ของพระเยซู ทั้งยังให้ความสำคัญกับพระนางมารีย์พรหมจารีเป็นพิเศษ คือเชื่อว่าพระแม่ทรงปฏิสนธินิรมลและได้รับเกียรติยกขึ้นสวรรค์ภายหลังมรณกรรม สมเด็จพระสันตะปาปาลิเบริอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาลิเบอริอุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 352 ถึง ค.ศ. 366 สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 11 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1605 ประสูติเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน ค.ศ. 1535 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1605 รวมพระชนมายุได้ 69 พรรษา พระสันตะปาปาหญิงโจน
คำถามคือ สิ่งที่เกี่ยวกับความแน่นอนของพระสันตะปาปา จริง ๆ หรือ? โดยเฉพาะ พระสันตะปาปาที่เป็นผู้หญิง เป็นผู้ไม่ได้อยู่ในรายชื่อของ พระสันตะปาปาของกรุงโรม เพราะ เธอเป็นผู้หญิง ซึ่งตัวเธอเองปลอมตัวกลายเป็นผู้ชาย จากอุปนิสัยของเธอและความสามารถพรสวรรค์ โดยเริ่มจากตำแหน่งเลขาของ curia (การบริการการปกครองส่วนหนึ่ง ซึ่งมีทั้งหมด 3 ส่วน ของโรมันโบราณ หรือ ราชสำนักสันตะปาปา) ขึ้นสู่ตำแหน่งพระคาร์ดินัลและในที่สุดก็กลายมาเป็น พระสันตะปาปา วันหนึ่ง ขณะที่กำลังขึ้นม้า เธอก็ได้ให้กำเนิดโอรสในทันที จากการตัดสินสินของกระบวนการยุติธรรมของกรุงโรม เธอต้องโดนโทษ โดยการผูกติดกับขาม้าแล้วก็ถูกลากไป และโดนโยนก้อนหินโดยประชาชนครึ่งหนึ่ง และเมื่อเธอตายหรือ ณ ที่ที่เธอตายและถูกฝังไว้นั้นมีคำจารึกไว้ว่า 'Petre, Pater Patrum, Papisse Prodito Partum' [O Peter, Father of Fathers, Betray the childbearing of the woman pope]. โอ้ ปีเตอร์ บิดาแห่งมวลบิดา นี่คือการทรยศของผู้อุ้มครรภ์แห่งโป๊ปสตรี ในเวลาเดียวกัน วันที่เรียกว่า วันแห่งโป๊ปสตรีก็ได้ถือกำเนิดขึ้น  การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา
“การพบปะระหว่างพระสันตะปาปาเลโอกับอัตติลา” ตั้งอยู่ภายใน“ห้องคอนแสตนติน” (Sala di Costantino) เป็นภาพที่แสดงการพบปะระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 1 และอัตติลา โดยมีนักบุญปีเตอร์และนักบุญพอลแห่งทาซัสปรากฏอยู่บนท้องฟ้าถือดาบ ในตอนแรกราฟาเอลใช้ใบหน้าของสมเด็จพระสันตะปาปาจูเลียสที่ 2 เป็นแบบสำหรับพระสันตะปาปาเลโอ แต่เมื่อพระสันตะปาปาจูเลียสสิ้นพระชนม์ ราฟาเอลก็เปลี่ยนใบหน้าเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่--สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 10 สมเด็จพระสันตะปาปาเปลาจิอุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเปลาจิอุสที่ 1 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 556 ถึง ค.ศ. 561 พระสันตะปาปา
นอกจากความขัดแย้งกับทางโลกแล้ว ความสับสนและไม่ลงรอยภายในศาสนจักรเอง ก็ทำให้มีผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาขึ้นในระหว่างการเลือกพระสันตะปาปาเช่นเดียวกัน กล่าวได้อีกอย่างก็คือ พระสันตะปาปาที่ถูกต้องนั้นก็มีโอกาสเป็นปรปักษ์พระสันตะปาปาได้เช่นเดียวกัน ถ้าการณ์กลับว่าพระสันตะปาปาเท็จได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้อง สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2 () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 999 ถึง ค.ศ. 1003
ในปี ค.ศ. 1001 สมเด็จพระสันตะปาปาซิลเวสเตอร์ที่ 2 ได้สนับสนุนให้ สตีเฟนขึ้นเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของฮังการี โดนพระองค์ทรงประทานพระมหามงกุฏและสมัญญานาม "กษัตริย์สาวกของพระเป็นเจ้า" สมเด็จพระสันตะปาปาไฮยีนุส
สมเด็จพระสันตะปาปาไฮยีนุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 136 ถึง ค.ศ. 140 สมเด็จพระสันตะปาปาคอนสแตนติน
สมเด็จพระสันตะปาปาคอนสแตนติน (อังกฤษ: Constantine) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 708 ถึง ค.ศ. 715 สมเด็จพระสันตะปาปาซิมมาคุส
สมเด็จพระสันตะปาปาซิมมาคุส () ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 498 ถึง ค.ศ. 514 สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
ทั้งนี้แม้พระพลานามัยจะไม่สมบูรณ์นัก พระองค์ก็ทรงปฏิเสธที่จะงดพระกรณียกิจ และการเดินทางเยือนต่างประเทศ โดยปกติแล้วสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2 จะทรงออกมาพบกับประชาชนทุกวันพุธ จนกระทั่งการประชวรเมื่อเร็ว ๆ นี้ ทำให้พระองค์ต้องงดเป็นครั้งแรก นับตั้งแต่เดือนกันยายน ค.ศ. 2003 สมเด็จพระสันตะปาปามิลทิอาดิส
สมเด็จพระสันตะปาปามิลทิอาดิส (อังกฤษ: Miltiades) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 311 ถึง ค.ศ. 314 สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 1 (อังกฤษ: Benedict I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 575 ถึง ค.ศ. 579 สมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6
ก่อนได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปา พระองค์เคยทำงานรับใช้ใกล้ชิดกับสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 โดยทำงานที่สำนักเลขาธิการแห่งรัฐวาติกัน และพระสันตะปาปาปิอุสที่ 12 นี้เองได้แต่งตั้งพระองค์เป็นอัครมุขนายกแห่งมิลาน ต่อมาได้รับแต่งตั้งเป็นเลขาธิการสภามุขนายกแห่งอิตาลีอีกด้วย ต่อมาในสมณสมัยของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 พระองค์ได้รับแต่งตั้งเป็นพระคาร์ดินัล และได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาหลังจากสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์นที่ 23 ได้สิ้นพระชนม์ สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 1 () หรือนักบุญลีโอผู้ยิ่งใหญ่ (Saint Leo the Great) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 440 ถึง ค.ศ. 461 สมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 1
สมเด็จพระสันตะปาปาดามาซุสที่ 1 (อังกฤษ: Damasus I) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 366 ถึง ค.ศ. 384 สมเด็จพระสันตะปาปาวิจิลิอุส
สมเด็จพระสันตะปาปาวิจิลิอุส (อังกฤษ: Vigilius) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 537 ถึง ค.ศ. 555 พระสันตะปาปา
รายนามพระสันตะปาปาซ้อนมาจากมุมมองของนิกายโรมันคาทอลิก ผู้อ้างตนเป็นพระสันตะปาปาบางพระองค์อาจจะถือเป็นพระสันตะปาปาที่ถูกต้องในมุมมองของนิกายอื่น สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11
สมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 11 (อังกฤษ: Innocent XI) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 1676 ถึง ค.ศ. 1689 ประสูติเมื่อวันที่ 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1611 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม ค.ศ. 1869 รวมพระชนมายุได้ 78 พรรษา สมเด็จพระสันตะปาปาแอนเทรุส
สมเด็จพระสันตะปาปาแอนเทรุส (อังกฤษ: Anterus) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาตั้งแต่ ค.ศ. 235 ถึง ค.ศ. 236 ปาแลเดปัป
พระสันตะปาปาย้ายราชสำนักจากอาวีญงกลับไปโรมในปี ค.ศ. 1377 ที่ทำให้เกิดเหตุการณ์ที่เรียกว่า "ศาสนเภทตะวันตก" (Western Schism) ที่ฝ่ายอาวีญงพยายามตั้งตนเป็นอิสระโดยการเลือกตั้งพระสันตะปาปาของตนเองที่เรียกว่า "พระสันตะปาปาเท็จ" (antipope) สององค์ที่รวมทั้งสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 7 แห่งอาวีญง และสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 แห่งอาวีญง อาวีญงจึงเป็นที่ประทับของพระสันตะปาปาเท็จจนกระทั่งปี ค.ศ. 1408 เมื่อพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 13 ทรงถูกจำขังในพระราชวังอยู่สิบปี พระราชวังอาวีญงอยู่ในมือของพระสันตะปาปาเท็จอยู่หลายปี ระหว่างนั้นก็ถูกล้อมระหว่างปี ค.ศ. 1410 ถึงปี ค.ศ. 1411 แต่ต่อมาก็ได้รับคืนไปเป็นของพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 1433 
แม้ว่าวังพระสันตะปาปาจะได้รับคืนให้อยู่ภายใต้การปกครองของพระสันตะปาปาอีกเป็นเวลา 350 ปีต่อมา แต่สภาพของวังก็ค่อย ๆ เสื่อมโทรมลงแม้ว่าจะมีการบูรณปฏิสังขรณ์ขึ้นในปี ค.ศ. 1516 ก็ตาม เมื่อการปฏิวัติฝรั่งเศสปะทุขึ้นในปี ค.ศ. 1789 วังพระสันตะปาปาก็ถูกยึดโดยนักปฏิวัติแม้ว่าสภาพของวังจะอยู่ในสภาพที่เสื่อมโทรมอยู่แล้วก็ตาม ในปี ค.ศ. 1791 วังพระสันตะปาปาก็กลายเป็นที่เกิดเหตุการสังหารหมู่ของฝ่ายที่เป็นปฏิปักษ์ต่อการปฏิวัติ ร่างของผู้ที่ถูกสังหารถูกโยนลงไปใน Tour des Latrines ของ "วังใหม่" พระสันตะปาปาหญิงโจน
ในปี 1601 สมเด็จพระสันตะปาปาคลีเมนต์ที่ 8 ประกาศว่า ตำนานพระสันตะปาปาที่เป็นหญิงนั้นไม่เป็นความจริง รอยจารึกที่มีชื่อเสียงที่จารึกโดย โจฮาเนสที่ 8 (Johannes VIII) บนหน้าอกของสตรีที่ชื่อ แองเกลีย ซึ่งถูกนำมาเปิดเผยไว้ในบันทึกแห่งสันตะปาปา ในรูปของ recarve ประมาณปี 1400 ซึ่งมีบันทึกของนักท่องเที่ยวที่ได้พบ ซึ่งถูกทำลายและมีการเปลี่ยนแปลงให้อยู่ในรูปลักษณะชาย ของสมเด็จพระสันตะปาปาซะคาริอัส (ที่มา Stanford 1999; J.N.D. Kelly, Oxford Dictionary of Popes | สแตนฟอร์ด 1999; J.N.D. เคลลี่,พจนานุกรมอ๊อกฟอร์ดของสันตะปะปา) มงกุฎพระสันตะปาปา
พระสันตะปาปาแห่งโรมและอาวีญงสวมมงกุฎมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระสันตะปาปาเคลเมนต์ที่ 5 (สิ้นพระชนม์ ค.ศ. 1314) มาจนถึงสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ผู้ทรงทำพิธีราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระสันตะปาในปี ค.ศ. 1963 พระองค์ทรงเลิกใช้มงกุฎพระสันตะปาปาหลังจากสังคายนาวาติกันครั้งที่สอง โดยทรงทำการวางมงกุฎลงบนแท่นบูชาในมหาวิหารนักบุญเปโตรอย่างเป็นทางการ และทรงอุทิศเงินเท่ากับมูลค่าของมงกุฎให้แก่คนยากจน แต่ใน “ธรรมนูญการเลือกตั้งพระสันตะปาปาต่อจากพระสันตะปาปาปอลที่ 6” (Romano Pontifici Eligendo) ของธรรมนูญพระสันตะปาปาของปี ค.ศ. 1975 ก็ยังกล่าวถึงผู้ดำรงตำแหน่งต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาปอลที่ 6 ว่าจะได้รับการสวมมงกุฎ อาวีญงปาปาซี
ภายหลังจากความขัดแย้งระหว่างสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 กับพระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส และการสิ้นพระชนม์ของสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 11 ผู้สืบทอดตำแหน่งสมเด็จพระสันตะปาปาต่อจากสมเด็จพระสันตะปาปาบอนิเฟซที่ 8 และดำรงสมณศักดิ์ได้เพียง 8 เดือน การประชุมเลือกตั้งพระสันตะปาปาให้อาร์ชบิชอปแบร์ทร็อง ชาวฝรั่งเศส ขึ้นดำรงสมณศักดิ์เป็นสมเด็จพระสันตะปาปาพระองค์ใหม่ในปี ค.ศ. 1305 ทรงปฏิเสธที่จะเสด็จย้ายจากฝรั่งเศสไปประทับที่กรุงโรม และในปี ค.ศ. 1309 ทรงย้ายสันตะสำนักมายังรัฐพระสันตะปาปา ณ อาวีญง () ซึ่งดำรงอยู่สืบต่อมาอีก 67 ปี ในบางครั้งการที่โรมไร้สมเด็จพระสันตะปาปาประทับอยู่ในครั้งนี้ถูกขนานนามว่า "พระสันตะปาปาเป็นเชลยของบาบิโลน" (Babylonian Captivity of the Papacy) โดยสมเด็จพระสันตะปาปาที่ครองสมณศักดิ์ ณ อาวีญงทั้ง 7 พระองค์ถัดมาล้วนแล้วแต่เป็นชาวฝรั่งเศสทุกพระองค์ และในเวลาถัดมาก็ทรงตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสมากขึ้นเรื่อย ๆ จนในวันที่ 13 กันยายน ค.ศ. 1376 สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 ทรงตัดสินพระทัยเสด็จจากอาวีญงและย้ายสันตะสำนักกลับกรุงโรม (เสด็จถึงกรุงโรม ณ วันที่ 17 มกราคม ค.ศ. 1377) นับเป็นการสิ้นสุดลงของสมณสมัยอาวีญงอย่างเป็นทางการ สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2
พิธีปลงพระศพสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 จัดขึ้นอย่างสง่า พระศพของสมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอล ที่ 2 ในหีบศพจากต้นสนไซเปรสอันเรียบง่ายถูกเคลื่อนออกจากโบสถ์บาซิลิกา ในนครรัฐวาติกัน เพื่อประกอบพิธีฝัง โดยมีบรรดาผู้นำโลกและผู้นำศาสนากว่า 200 คน มาร่วมไว้อาลัย เมื่อเวลา 15.00 น. ของวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2548 ขณะที่คริสต์ศาสนิกชนทั่วโลกร่วมรำลึกถึงประมุขแห่งศาสนจักรโรมันคาทอลิกเป็นครั้งสุดท้ายผ่านจอโทรทัศน์ พระคาร์ดินัล
พระสันตะปาปาหลายองค์ในคริสต์ศตวรรษที่ 11 ได้ทำการแต่งตั้งบุคลากรหลาย ๆ ท่านให้มาช่วยในการปฏิบัติภารกิจของพระองค์ที่กรุงโรม โดยทรงแต่งตั้งให้ท่านเหล่านั้นปกครองวิหารต่าง ๆ ในกรุงโรม โดยไม่ต้องไปประกอบพิธีกรรมเป็นประจำทุกวันตามวิหารเหล่านั้น บุคลากรที่ได้รับการแต่งตั้งดังกล่าวจึงดำรงตำแหน่ง "คาร์ดินัล" ไปด้วยและมีบทบาทสำคัญในการอภิบาลสัตบุรุษในกรุงโรม และในการฟื้นฟูชีวิตฝ่ายจิตของบรรดาคริสตชนในพระศาสนจักรทั่วโลก
ยุคทองของสถาบันคาร์ดินัลมีจุดเริ่มต้นจากพระบัญชาของสมเด็จพระสันตะปาปานิโคลัสที่ 2 เกี่ยวกับการเลือกตั้งพระสันตะปาปา ซึ่งประกาศใช้ใน ค.ศ. 1059 ซึ่งกำหนดให้คาร์ดินัลมุขนายก คาร์ดินัลบาทหลวง และคาร์ดินัลพันธบริกร มีบทบาทสำคัญในการเลือกตั้งพระสันตะปาปาแทนตำแหน่งที่ว่างลง โดยที่เคลอจีอื่น ๆ และบรรดาสัตบุรุษมีบทบาทเพียงการให้สัตยาบันต่อผลของการเลือกตั้งเท่านั้น สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 2
สมเด็จพระสันตะปาปาธีโอดอร์ที่ 2 (อังกฤษ: Theodore II) ทรงดำรงตำแหน่งพระสันตะปาปาในปี ค.ศ. 897 เป็นเวลาสั้นๆ ประมาณ 20 วัน