อินเทอร์เน็ต ใช้ที่ประเทศใดเป็นครั้งแรก ?
อินเทอร์เน็ต
อินเทอร์เน็ตเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1969 (พ.ศ. 2512) จากการเกิดเครือข่าย ARPANET (Advanced Research Projects Agency NETwork) ซึ่งเป็นเครือข่ายสำนักงานโครงการวิจัยชั้นสูงของกระทรวงกลาโหม ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยมีวัตถุประสงค์หลักของการสร้างเครือข่ายคือ เพื่อให้คอมพิวเตอร์สามารถเชื่อมต่อ และมีปฏิสัมพันธ์กันได้ เครือข่าย ARPANET ถือเป็นเครือข่ายเริ่มแรก ซึ่งต่อมาได้พัฒนาให้เป็นเครือข่าย อินเทอร์เน็ตในปัจจุบัน
ภาษาสเปน
จากสถิติการใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลกในปี ค.ศ. 2007 ปรากฏว่าภาษาสเปนเป็นภาษาที่ใช้กันในอินเทอร์เน็ตมากเป็นอันดับที่สามรองจากภาษาอังกฤษและภาษาจีน .fk
.fk เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะฟอล์กแลนด์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .is
.is เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไอซ์แลนด์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530 .ba
.ba เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 .af
.af เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอัฟกานิสถาน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
โดยอาศัยงานวิจัยของอาร์พา สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ (ไอทียู) ได้พัฒนามาตรฐานเครือข่ายแพกเกตสวิตชิงขึ้นในรูปของ X.25 และมาตรฐานอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง เมื่อถึง ค.ศ. 1974 X.25 ได้ก่อตั้งพื้นฐานสำหรับเครือข่าย SERCnet ระหว่างสถาบันวิชาการและสถาบันวิจัยต่าง ๆ ในสหราชอาณาจักรขึ้น ซึ่งในภายหลังได้กลายเป็น JANET มาตรฐานขั้นต้นของไอทียูเกี่ยวกับ X.25 ได้รับการรับรองในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1976 โดยมาตรฐานดังกล่าวมีพื้นฐานอยู่บนแนวคิดเรื่องวงจรเสมือน .lt
.lt เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศลิทัวเนีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535 .pn
.pn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับหมู่เกาะพิตแคร์น เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .st
.st เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเซาตูเมและปรินซิปี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 บนอินเทอร์เน็ต ไม่มีใครรู้ว่าคุณเป็นหมา
การ์ตูนภาพนี้สร้างช่วงเวลาที่น่าจดจำในประวัติศาสตร์ของอินเทอร์เน็ต ครั้งหนึ่งเคยเป็นโดเมนเฉพาะของวิศวกรและอาจารย์มหาวิทยาลัยของรัฐบาล ต่อมาอินเทอร์เน็ตกลายเป็นหัวข้ออภิปรายในนิตยสารเกี่ยวกับความสนใจทั่วไปอย่าง "เดอะนิวยอร์กเกอร์" มิตช์ เคเพอร์ ผู้ก่อตั้งโลตัสซอฟต์แวร์และนักกิจกรรมอินเทอร์เน็ตยุคแรก ให้ความเห็นในบทความหนึ่งในนิตยสาร"ไทม์" เมื่อปี 2536 ว่า "สัญลักษณ์ที่แท้จริงที่บอกว่าความสนใจที่เป็นที่นิยมได้ถึงระดับมวลชนมาถึงแล้วในฤดูร้อนนี้ เมื่อเดอะนิวยอร์กเกอร์พิมพ์ภาพการ์ตูนที่แสดงสัตว์มีเขี้ยวสองตัวที่ชำนาญคอมพิวเตอร์" .cn
.cn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจีน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530 ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
อาร์พาเน็ตได้กลายเป็นแก่นทางเทคนิคของสิ่งที่จะกลายเป็นอินเทอร์เน็ตในเวลาต่อมา และยังเป็นเครื่องมือหลักอันหนึ่งในการพัฒนาเทคโนโลยีที่ใช้ในอินเทอร์เน็ต การพัฒนาอาร์พาเน็ตนั้นมีศูนย์กลางอยู่ที่กระบวนการอาร์เอฟซี ซึ่งมีไว้สำหรับการเสนอและกระจายเกณฑ์วิธีและระบบอินเทอร์เน็ต กระบวนการนี้ยังคงใช้จนกระทั่งปัจจุบัน อาร์เอฟซี 1 ซึ่งมีชื่อว่า "Host Software" เขียนโดยสตีฟ ครอกเกอร์จากมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย ลอสแอนเจลิส และตีพิมพ์เมื่อ 7 เมษายน ค.ศ. 1969 ปีแรก ๆ ของอาร์พาเน็ตได้ถูกบันทึกไว้ในภาพยนตร์สารคดีปี 1972 เรื่อง Computer Networks: The Heralds of Resource Sharing .tc
.tc เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ หมู่เกาะเติร์กและไคคอส เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .bj
.bj เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเบนิน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 .cy
.cy เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับสาธารณรัฐไซปรัสเหนือ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537 คริสต์ศตวรรษที่ 21
The Digital Revolution continued into the early 21st century with mobile usage and Internet access growing massively in the early 21st century. By the 2010s, the majority of people in the developed world had Internet access and the majority of people worldwide had a mobile phone.[4] The Internet (created in 1969) and World Wide Web (created in 1990) continue to rise in popularity and social networking emerges in the early 21st century as a popular social communication, largely replacing much of the function of email, message boards and instant messaging services. Twitter, Facebook, and YouTube are all major examples of social websites to gain widespread popularity. .gm
.gm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแกมเบีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .mc
.mc เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศโมนาโก เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 .it
.it เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิตาลี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530 แพ็กเกตสวิตชิง
แพ็กเกตสวิตชิง () วิธีการสื่อสารข้อมูลในเครือข่ายดิจิทัลที่รวมกลุ่มข้อมูลที่จะส่งทั้งหมด-ไม่ว่าจะเป็นเนื้อหา, ชนิดหรือโครงสร้าง- จัดให้เป็นบล็อกที่มีขนาดเหมาะสมเรียกว่าแพ็กเกต ถูกนำเสนอครั้งแรกสำหรับการใช้งานทางทหารในช่วงต้นทศวรรษ 1960 และนำไปใช้บนเครือข่ายขนาดเล็กในปี 1968 วิธีการส่งข้อมูลในลักษณะนี้กลายเป็นหนึ่งในเทคโนโลยีระบบเครือข่ายพื้นฐานที่อยู่เบื้องหลังอินเทอร์เน็ตและแลนส่วนใหญ่ .bm
.bm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเบอร์มิวดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536 การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตในประเทศจีน
การตรวจพิจารณาอินเทอร์เน็ตในประเทศจีน หรือที่สื่อมวลชนนอกประเทศจีนนิยมเรียกว่า เกรตไฟร์วอลล์ หรือ ด่านกันบุกรุกขนาดใหญ่ () เป็นการตรวจพิจารณาการใช้งานอินเทอร์เน็ตของพลเมืองในประเทศจีน ซึ่งรัฐบาลจีนได้ตรากฎหมายกำหนดให้ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตมีหน้าที่ตรวจพิจารณาและสะกัดกั้นการเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารภายในประเทศ โดยกฎหมายนี้ใช้บังคับแต่เฉพาะจีนแผ่นดินใหญ่ ไม่รวมถึงไต้หวัน ฮ่องกง และมาเก๊า การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
มีประมาณ 0.6 พันล้าน ที่เป็นสมาชิกบรอดแบนด์อยู่กับที่ และเกือบ 1.2 พันล้านเป็นสมาชิกบรอดแบนด์มือถือในปี 2011 ในประเทศที่พัฒนาแล้วคนมักใช้เครือข่ายบรอดแบนด์ทั้งแบบอยู่กับที่และแบบมือถือ ในประเทศกำลังพัฒนาบรอดแบนด์มือถือมักจะเป็นวิธีการเข้าถึงที่หาได้ง่าย อินเทอร์เน็ต
แนวโน้มล่าสุดของการใช้อินเทอร์เน็ตคือการใช้อินเทอร์เน็ตเป็นแหล่งพบปะสังสรรค์เพื่อสร้างเครือข่ายสังคม(Social Network) ซึ่งพบว่าปัจจุบันเว็บไซต์ที่เกี่ยวข้องกับกิจกรรมดังกล่าวกำลังได้รับความนิยมอย่างแพร่หลายเช่น เฟซบุ๊ก ไลน์ ทวิตเตอร์ ไฮไฟฟ์ และการใช้เริ่มมีการแพร่ขยายเข้าไปสู่การใช้อินเทอร์เน็ตผ่านโทรศัพท์มือถือ (Mobile Internet) มากขึ้น เนื่องจากเทคโนโลยีปัจจุบันสนับสนุนให้การเข้าถึงเครือข่ายผ่านโทรศัพท์มือถือทำได้ง่ายขึ้นมาก .ht
.ht เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเฮติ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์
เอกซ์พลอเรอร์ 1 เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 16 สิงหาคม พ.ศ. 2538 โดยมากับ ไมโครซอฟท์ พลัส ของระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 95 (Microsoft Plus for Windows 95) และไม่กี่เดือนหลังการเปิดตัว ก็มีการเปิดตัวเอกซ์พลอเรอร์ 1.5 โดยมาเพื่อระบบปฏิบัติการ วินโดวส์เอ็นที โดยมีการเปลี่ยนแปลงลักษณะการแสดงผลเล็กน้อย
เอกซ์พลอเรอร์ 2 เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2538 โดยแต่ในช่วงแรกออกแบบมาเพื่อ วินโดวส์ 3.1 แต่มักถูกใช้กับระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 95, วินโดวส์เอ็นที 3.5 และ วินโดวส์เอ็นที 4.0 ("ในภาพ") เสียมากกว่า และนอกจากนี้ ไออี 2 สามารถใช้งานได้กับระบบปฏิบัติการ แมคโอเอส 7 และ 8
ไออี 1 และ 2 ไม่ได้รับความนิยมมากนัก ในช่วงก่อนจะมีไออี 3 โปรแกรมไออี ถูกใช้ไม่ถึงร้อยละ 15 ของโปรแกรมอินเทอร์เน็ตเบราว์เซอร์
เอกซ์พลอเรอร์ 3 เปิดตัวครั้งแรกเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2539 ได้รับความนิยมมากกว่ารุ่นก่อนอย่างค่อนข้างชัดเจน สัญลักษณ์ของไออี 3 เป็นรุ่นแรกที่ใช้สัญลักษณ์ e สีน้ำเงิน (ก่อนหน้านี้ใช้สัญลักษณ์ลูกโลก และอักษร Internet Explorer สีเขียว) แต่ทว่าไม่นานหลังการเปิดตัว ได้มีการค้นพบโดยนักวิจัยและแฮกเกอร์ ว่าไออี 3 มีช่องโหว่ในด้านของความปลอดภัยด้านความเป็นส่วนตัวของข้อมูล
ไออี 3 ได้รับความนิยมมากกว่ารุ่นก่อนค่อนข้างมาก จนถึงช่วงท้ายๆ ก่อนที่ไออี 4 จะเปิดตัว ส่วนแบ่งการตลาดของไออีเพิ่มเกินร้อยละ 20 (จากไม่ถึงร้อยละ 15)
ไออี 4 เปิดตัวครั้งแรกในเดือนกันยายน พ.ศ. 2540 สามารถใช้ได้กับระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 95, วินโดวส์ 98, วินโดวส์ 3.1+, โซลาริส, แมคโอเอส 7.1+ และ เอชพี-ยูเอกซ์ ไออี 4 สร้างชื่อเสียงโด่งดังกว่ารุ่นก่อนมาก ก่อนที่ไออี 5 จะเปิดตัวในปี 2542 ส่วนแบ่งการตลาดของโปรแกรมไออี เพิ่มจาก 20 เป็น 60 เปอร์เซนต์
ไออี 5 เปิดตัวในวันที่ 18 มีนาคม พ.ศ. 2542 จะแถมมากับระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 98, วินโดวส์ 2000 และ วินโดวส์มี สร้างชื่อเสียงโด่งดังรุ่งโรจน์ ในช่วงก่อนปี 2544 ส่วนแบ่งการตลาดของโปรแกรมไออี เพิ่มจาก 60 เป็นประมาณ 85 เปอร์เซนต์ และไออี 5 ปัจจุบันยังสามารถพอพบเห็นได้บ้างจนถึงปัจจุบันนี้ และในปัจจุบันได้เลิกใช้แล้ว
ไออี 6 เปิดตัวในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2544 จะมากับระบบปฏิบัติการ วินโดวส์เอกซ์พี และ วินโดวส์เซิร์ฟเวอร์ 2003 เป็นเวอร์ชันที่ได้รับความนิยมสูงสุด สร้างชื่อเสียงจนส่วนแบ่งการตลาดของโปรแกรมไออีรวมทำสถิติถล่มทลายถึงร้อยละ 94.43 และปัจจุบัน ส่วนแบ่งการตลาดของไออี (เฉพาะเวอร์ชัน 6) ได้ลดลงจนถึงร้อยละ 7
วันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 บิลล์ เกตส์ได้ประกาศว่าจะออกเบราว์เซอร์รุ่นใหม่ในงาน RSA Conference 2005 โดยการตัดสินดังกล่าวเกิดขึ้นจากเว็บเบราว์เซอร์มอซิลลา ไฟร์ฟอกซ์ ที่ได้ส่วนแบ่งตลาดการใช้งานเพิ่มขึ้น ซึ่งรุ่นเบต้ารุ่นแรกได้ออกเมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2548 และรุ่นเบต้าแรกที่เปิดให้ผู้ใช้ทั่วไปดาวน์โหลดได้ออกเมื่อวันที่ 31 มกราคม พ.ศ. 2549 โดยไออีรุ่นที่ 7 นั้นมีความสามารถใหม่เพื่อป้องกันการผู้ใช้จากฟิชชิง และมัลแวร์ นอกจากนั้นยังได้มีระบบควบคุม ActiveX คอนโทรลและเฟรมเวิร์กในส่วนความปลอดภัยใหม่ และที่สำคัญได้แยกการทำงานร่วมกับเอกซ์พลอเรอร์ออกมาจากวินโดวส์เพื่อให้ปลอดภัยกว่าเดิม 
ไออี 7 ยังรองรับมาตรฐานเว็บดีขึ้นกว่าเดิมใน HTML 4.01/CSS 2 และยังมีความสามารถใหม่อย่างแท็บด์เบราว์ซิง (tabbed browsing) กล่องค้นหาที่รองรับหลายเสิร์ชเอนจินด้วยกัน ตัวอ่านเว็บฟีดอย่าง RSS รองรับ Internationalized Domain Name (IDN) และมีโปรแกรมป้องกันฟิชชิงในตัว
บนวินโดวส์วิสตา ไออี 7 ทำงานในโหมดป้องกันพิเศษเรียกว่า "Protected Mode" ซึ่งจะทำงานในส่วนการควบคุมความปลอดภัยแบบพิเศษ โดยจะไม่สามารถเข้าถึงส่วนอื่นๆในระบบปฏิบัติการได้นอกจากแฟ้ม "Temporary Internet Files" และแม้แต่ไออีเองก็จะไม่สามารถเขียนไฟล์หรือ registry ของผู้ใช้ได้ โดยโหมดใหม่นี้ได้ออกแบบเพื่อลดความเสี่ยงแม้ว่ามีช่องโหว่ใหม่ที่พบเจอขึ้นในอนาคต และป้องกันโปรแกรมหรือแฮกเกอร์ที่พยายามจะติดตั้งโปรแกรมโดยไม่ให้ผู้ใช้ทราบ
ไออี 8 ได้เริ่มพัฒนาอย่างน้อยตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 โดยวันที่ 5 มีนาคม พ.ศ. 2551 ไมโครซอฟท์ได้เปิดตัวไออี 8 เป็นครั้งแรกในงาน Mix08 และเปิดให้ผู้ใช้ที่สนใจสามารถดาวน์โหลดไออี 8 เบต้า 1 ได้บนเว็บไซต์ และในวันที่ 27 สิงหาคม 2551 ไมโครซอฟท์ได้ออกไออี 8 เบต้า 2 ให้บุคคลทั่วไปที่สนในสามารถดาวน์โหลดได้ โดยไออี 8 เน้นการปรับปรุงหลักในส่วนความปลอดภัย ความรวดเร็ว การใช้งาน อย่างการปรับปรุงในส่วนฟิชชิง RSS CSS AJAX และอีกหลายอย่างด้วยกัน โดยจะรองรับมาตรฐานอย่าง CSS 2.1 ซึ่งจะเป็นรุ่นแรกของไออีที่จะผ่านการทดสอบ Acid2 รวมถึงยังเพิ่มความสามารถใหม่อย่าง "Accelerators", "WebSlices" รวมถึงโหมด "InPrivate" ซึ่งเมื่อเปิดใช้ เบราว์เซอร์จะไม่ทำการบันทึกข้อมูล ประวัติการเข้าถึงเว็บ รวมถึงคุกกี้ต่างๆที่อาจใช้งานในโหมดนี้ เพียงผู้ใช้ปิดแทบด์ที่ใช้โหมดนี้ไป ข้อมูลชั่วคราวที่ใช้ก็จะถูกลบออกโดยอัตโนมัติ นอกจากนั้นยังมีความสามารถเล็กๆน้อยๆที่ได้เพิ่มขึ้นมา ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการค้นหาข้อความในหน้าแบบใหม่ หรือ "Smart Address Bar" ซึ่งบางส่วนเหมือนนำความสามารถที่มีในเว็บเบราว์เซอร์อย่างไฟรฟอกซ์มาปรับพัฒนาต่อ
ไออี 8 ยังได้ถูกปรับปรุงให้มีความเสถียรภาพมากขึ้นกว่าเดิม เช่นการกู้ความผิดพลาดโดยอัตโนมัติ (Automatic Crash Recovery) เช่นหากแท็บด์นั้นมีข้อผิดพลาด แท็บด์ดังกล่าวจะถูกรีสตารต์โดยอัตโนมัติ โดยไออีเองไม่ต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด ซึ่งเป็นผลจากการออกแบบใหม่โดยแทบด์จะอยู่ในโพรเซสต่างหาก
นอกจากการปรับปรุงการรองรับมาตรฐาน และความสามารถใหม่ ไออี 8 ยังรวมถึงการพัฒนาประสิทธิภาพในดีขึ้นกว่าเดิม ไม่ว่าจะในส่วนการประมวลโค้ด HTML CSS รวมถึง JScript และสำหรับนักพัฒนาเว็บ ยังได้รวมโปรแกรมสำหรับดีบัก HTML CSS และจาวาสคริปต์ในตัวเพื่อให้สามารถแก้ไข และตรวจสอบปัญหาได้สะดวก รวดเร็วขึ้น โดยไม่จำเป็นต้องใช้โปรแกรมดีบักเสริมเข้าช่วย
ไออี 8 รองรับวินโดวส์วิสตา SP1 และ วินโดวส์เอกซ์พี SP2 รวมทั้ง WIndows 7 และเพื่อรองรับความเข้ากันได้กับเว็บที่ออกแบบสำหรับไออีรุ่นเก่า ไออี 8 เปิดให้นักพัฒนาเว็บสามารถเลือกที่จะให้ไออี 8 แสดงผลเหมือนโหมดมาตรฐานในไออี 7 หรือ "Quirks mode" ได้ รวมถึงยังมีปุ่มให้ผู้ใช้สามารถเลือกที่จะเปลี่ยนระหว่างโหมดมาตรฐานบนไออี 7 และโหมดมาตรฐานใหม่บนไออี 8 เช่นกัน
ไออี 9 เริ่มพัฒนาขึ้นในปี พ.ศ. 2552 เริ่มเปิดตัวรุ่นทดลองแรกในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2553 หลังจากนั้นได้ทำการทดลองแก้ไขข้อผิดพลาดต่างๆ อีก 1 ปี ก่อนจะเปิดตัวรุ่นสมบูรณ์ในวันที่ 14 มีนาคม พ.ศ. 2554 ที่ผ่านมานี้
หลังจากไออี 6 ได้ทำสถิติให้ไออีรวมทุกเวอร์ชันมีส่วนแบ่งการตลาดสูงสุดถึงร้อยละ 94 ในปี พ.ศ. 2546 แล้ว ส่วนแบ่งการตลาดของไออีก็ลดต่ำลงเรื่อยๆ จนถึงปัจจุบันเหลือเพียงร้อยละ 57 ด้วยการที่มีคู่แข่งรายอื่นได้สร้างเว็บเบราว์เซอร์ที่มีคุณสมบัติที่ค่อนข้างชัดว่าดีกว่ามาตีตลาด ทำให้คนรุ่นใหม่เริ่มมองไออี เป็นเพียงโปรแกรมพื้นฐานในการเล่นอินเทอร์เน็ตที่ติดมากับวินโดวส์เท่านั้น การจะเล่นอินเทอร์เน็ตจะให้ดี ต้องใช้เบราว์เซอร์อื่นๆ ในการพัฒนาไออี 9 จึงจำเป็นต้องเพิ่มคุณสมบัติใหม่เพิ่มขึ้น เช่น รองรับภาษา HTML5 ได้มากขึ้น ทำให้สามารถครอบคลุมคำสั่งทางคอมพิวเตอร์ได้มากขึ้น ซึ่งในปัจจุบัน กลุ่มนักพัฒนาเว็บไซต์ต่างๆ ได้กล่าวว่า ไออี 9 รองรับการใช้งานแท็กต่างๆ ในภาษา HTML5 ได้มากที่สุดในบรรดาเว็บเบราว์เซอร์ต่างๆ ในขณะนี้ การจัดการทูลบาร์ต่างๆ จะจัดให้ไม่มีแถบต่างๆ ลงมารกหน้าเว็บมากนัก ทำให้มีหน้าเว็บที่เต็มจอมากขึ้น และมีฟังก์ชันการใช้งาน ที่ให้ผู้ใช้สร้างรายชื่อเว็บ ที่ไม่ต้องการให้ผู้ใช้รายอื่นเข้ามาติดตาม หรือทราบประวัติการเข้าไปดูเว็บนั้น นอกจากนี้ ไออี 9 มีความสามารถในการทำงานประสานกับ Graphic Processor (การ์ดจอ) บนเครื่องได้โดยตรง ไม่ต้องสั่งการผ่านซอฟต์แวร์ การแสดงผลกราฟิกจึงรวดเร็วขึ้น และดีขึ้น
หลังจากไออี 9 เปิดตัวได้ 24 ชั่วโมง ยอดการดาวน์โหลด มีถึง 2.3 ล้านครั้ง เฉลี่ย 27 ครั้งต่อวินาที ส่วนการใช้งานนั้น ค่าเริ่มแรกที่ตั้งมากับโปรแกรม จะไม่มีทูลบาร์ (File Edit View ฯลฯ และบาร์อื่นๆ) จะถูกซ่อนไว้ทั้งหมด ซึ่งค่าที่ตั้งมาแบบนี้เพื่อลดการบดบังหน้าเว็บ ผู้ใช้สามารถเปิดการใช้งานทูลบาร์ดังกล่าวได้ โดยการเปิดใช้งานชั่วคราว ทำใด้โดยกดปุ่ม Alt บนแป้นพิมพ์ แล้วเรียกใช้งาน เมื่อใช้งานเสร็จ ทูลบาร์เหล่านี้จะหายไป แต่หากต้องการให้แสดงทูลบาร์ถาวร ให้กด Alt ให้ทูลบาร์ปรากฏขึ้น แล้วเลือก View แล้วเลือก Toolbars แล้วกดเลือกบาร์ที่ต้องการ (บาร์ที่มีคำว่า File Edit View ฯลฯ นั้น คือ Menu Bar) จะมีเครื่องหมายถูกปรากฏขึ้น บาร์ที่เลือกก็จะคงอยู่ถาวรบนหน้าจอ และค่าเริ่มต้นอีกอย่างหนึ่งที่อาจทำให้ผู้ใช้รู้สึกไม่คุ้นเคย คือการที่ไม่มีเสียง "คลิก" เวลากดไปตามลิงก์ต่างๆ ซึ่งเป็นการตั้งค่าเพื่อให้การเล่นเว็บต่างๆ ไม่มีเสียงที่ไม่จำเป็น สามารถเปิดเสียงคลิกได้ โดยดูที่ใต้เครื่องหมายกากบาทปิดโปรแกรม ใต้เครื่องหมายกากบาทนั้นจะมีรูปเฟืองอยู่ คลิกที่รูปเฟืองนั้น แล้วเลือก Internet Options แล้วเลือกที่แท็บด้านบน Advanced แล้วดูที่หมวดหมู่ Accessibility หาคำว่า Play System Sounds แล้วคลิกที่ช่องว่างด้านหน้า ให้มีเครื่องหมายถูกปรากฏขึ้น แล้วกด OK ก็จะมีเสียงคลิกดังขึ้นอีกครั้ง มีการกระทำที่อันควร ซึ่งไออี9 เป็นรุ่นสุดท้ายที่รองรับกับ วินโดวส์ วิสต้า
ไออี 10 เริ่มเปิดตัวในวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2554 ในงาน MIX 11 ที่ลาสเวกัส โดยทางไมโครซอฟท์กล่าวว่าได้พัฒนาไปในช่วงสามอาทิตย์ที่ผ่านมา โดยนอกจากนี้ยังเปิดให้ผู้ใช้งานสามารถทดลองดาวน์โหลดรุ่นแพลตฟอร์มพรีวิวได้ผ่านทางเว็บไซต์ของไมโครซอฟท์ซึ่ง อินเทอร์เน็ตเอกซ์พลอเรอร์ 10 นี้มาพร้อมกับระบบปฏิบัติการ วินโดวส์ 8 และ วินโดวส์เซิรฟเวอร์ 2012 อินเทอร์เน็ต
จำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทยมีการเปลี่ยนแปลงดังนี้ ปี 2534 (30 คน) ปี 2535 (200 คน) ปี 2536 (8,000 คน) ปี 2537 (23,000 คน) ข้อมูลล่าสุดของสำนักงานสถิติแห่งชาติ ปี 2551 จากจำนวนประชากรอายุ 6 ปีขึ้นไปประมาณ 59.97 ล้านคน พบว่า มีผู้ใช้คอมพิวเตอร์ 16.99 ล้านคน คิดเป็น ร้อยละ 28.2 และมีผู้ใช้อินเทอร์เน็ต 10.96 ล้านคน คิดเป็นร้อยละ 18.2 [2] เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย
เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย เป็นเครือข่ายคอมพิวเตอร์แห่งแรกในกลุ่มประเทศอาเซียน ที่เปิดโอกาสให้โรงเรียนทั่วประเทศสามารถเข้าถึงเครือข่ายอินเทอร์เน็ตได้ อย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกัน และได้รับการยกย่องว่าเป็นโครงการตัวอย่าง (Best Practice) ที่นำเทคโนโลยีสารสนเทศมาเป็นเครื่องมือในการลดช่องว่างและความเหลื่อมล้ำของโอกาสในการศึกษาหาความรู้ (digital divide) ในรายงาน Human Development Report 2001 ขององค์การสหประชาชาติ และในรายงาน APEC New Economy Report 2001 ไอโฟน
ไอโฟนเริ่มมีวางจำหน่ายครั้งแรกเฉพาะในสหรัฐอเมริกา ในวันที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2550 โดยร่วมมือกับเครือข่ายเอทีแอนด์ทีไวร์เลสส์ (ในขณะนั้นในชื่อ ซิงกิวลาร์ไวร์เลสส์) โดยก่อนวันจำหน่ายร้านแอปเปิลได้ปิดร้านในช่วง 14 นาฬิกาเพื่อเตรียมตัวขายไอโฟนในเวลา 18 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ซึ่งมีผู้ใช้รอคิวเข้าซื้อเป็นจำนวนมาก[2] โดยทางแอปเปิลขายไอโฟนได้ 270,000 เครื่อง ในช่วง 30 ชั่วโมงแรกที่เปิดจำหน่าย[3] โดยในปัจจุบันไอโฟนรุ่นแรกมีวางจำหน่ายในหกประเทศได้แก่ ไอร์แลนด์ สหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส เยอรมนี ออสเตรีย และสหรัฐอเมริกา องค์การวิจัยนิวเคลียร์ยุโรป
นักวิจัยของเซิร์น เป็นผู้พัฒนาเวิลด์ไวด์เว็บ (World Wide Web, WWW) ขึ้นเป็นครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532 โดยเว็บเพจแรกของโลก ดึงข้อมูลมาจากเว็บเซิร์ฟเวอร์ซึ่งตั้งอยู่ที่สำนักงานใหญ่ของเซิร์น เมื่อ พ.ศ. 2534  ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
ต่างจากอาร์พาเน็ต X.25 นั้นมีให้ใช้ทั่วไปเพื่อการใช้งานทางธุรกิจด้วย X.25 ได้ถูกนำไปใช้ในเครือข่ายสาธารณะเข้าถึงได้ (public access network) โดยการหมุนโทรศัพท์ในยุคแรก ๆ เช่นคอมพิวเซิร์ฟและทิมเน็ต ใน ค.ศ. 1979 คอมพิวเซิร์ฟเป็นผู้ให้บริการรายแรกที่ให้ผู้ใช้คอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลสามารถใช้ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ได้ รวมทั้งมีบริการสอบถามแก้ไขปัญหาทางเทคนิคด้วย คอมพิวเซิร์ฟยังเป็นรายแรกที่ให้บริการสนทนาแบบเรียลไทม์ด้วยโปรแกรม CB Simulator นอกจากคอมพิวเซิร์ฟ ผู้ให้บริการเครือข่ายแบบหมุนโทรศัพท์รายอื่นมีอาทิ อเมริกาออนไลน์ และโพรดิจี นอกจากนี้ยังมีเครือข่ายกระดานข่าวอิเล็กทรอนิกส์ (บีบีเอส) อีกหลายเครือข่าย เช่น ไฟโดเน็ต สำหรับไฟโดเน็ตนั้นเป็นที่นิยมในหมู่ผู้ใช้คอมพิวเตอร์เป็นงานอดิเรก ซึ่งหลายคนในนั้นเป็นแฮกเกอร์และนักวิทยุสมัครเล่นตุ .hm
.hm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะเฮิร์ดและหมู่เกาะแมกดอนัลด์ ซึ่งเป็นดินแดนของประเทศออสเตรเลีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 หมู่เกาะนี้ไม่มีประชากรอาศัยอยู่ และไม่มีเครือข่ายอินเทอร์เน็ต  .tl
.tl เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศติมอร์-เลสเต เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2548 .cf
.cf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับสาธารณรัฐแอฟริกากลาง เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
เทคโนโลยี T-carrier ให้บริการตั้งแต่ 1957 และให้อัตราการส่งข้อมูลที่หลากหลายจาก 56 และ 64 กิโลบิต/วินาที (DS0) ถึง 1.5 เมกะบิต/วินาที (T1 หรือ DS1) ถึง 45 Mbit/s (DS3 หรือ T3) สาย T1 ขนส่ง 24 ช่องเสียงหรือข้อมูล (24 DS0s) ดังนั้นลูกค้าอาจใช้บางช่องเป็นข้อมูลและที่เหลือเป็นเสียงหรือใช้ทั้ง 24 ช่องเป็นข้อมูลอย่างเดียว สาย DS3 (T3) ขนส่ง 28 ช่อง DS1 (T1). เศษของ T1 ยังมีให้บริการในรูปของทวีคูณ DS0 เพื่อให้อัตราการส่งข้อมูลระหว่าง 56 ถึง 1500 kbit/s. สาย T-carrier ต้องใช้อุปกรณ์ termination พิเศษที่อาจจะแยกออกจากหรือรวมอยู่กับเราเตอร์หรือสวิทช์หรืออาจจะหาซื้อหรือเช่าจาก ISP. ​​ในประเทศญี่ปุ่นมาตรฐานเทียบเท่าคือ J1/J3. ในทวีปยุโรปที่มีมาตรฐานแตกต่างกันเล็กน้อย, E-carrier. ให้ 32 ช่องผู้ใช้ (64 กิโลบิต/วินาที) บน E1 (2.0 Mbit/s) และ 512 ช่องผู้ใช้หรือ 16 E1s บน E3 (34.4 Mbit/s) .li
.li เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศลิกเตนสไตน์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2536 .ws
.ws เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศซามัว เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538  ลำดับสิ่งประดิษฐ์ของสหรัฐ (ค.ศ. 1946–91)
อินเทอร์เน็ตเป็นระบบระดับโลกของเครือข่ายคอมพิวเตอร์ทั้งหมดที่เชื่อมต่อถึงกันโดยใช้ มาตรฐาน Internet protocol suite (TCP/IP) ที่ให้บริการหลายพันล้านคนทั่วโลก. มัน เป็นเครือข่ายของหลายเครือข่ายที่ประกอบด้วยหลายล้านของภาครัฐและเอกชน, นักวิชาการ, ธุรกิจ, และเครือข่ายภาครัฐของท้องถิ่นจนถึงขอบเขตทั่วโลกที่มีการเชื่อมโยงโดยสายทองแดง , สายเคเบิลใยแก้วนำแสง, การเชื่อมต่อไร้สายและเทคโนโลยีอื่นๆ. แนวคิดของแพ็กเกตสวิตชิงของเครือข่ายมีการสำรวจครั้งแรกโดย Paul Baran ในช่วงต้นทศวรรษ 1960s,[251] และสูตรทางคณิตศาสตร์ที่อยู่เบื้องหลังแพ็กเกตสวิตชิงได้ถูกปรับเปลี่ยนต่อมาโดย Leonard Kleinrock.[252] เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม 1969 เครือข่ายคอมพิวเตอร์อิเล็กทรอนิกส์แรกของโลก, อาร์พาเนต, ถูกก่อตั้งขึ้นระหว่างหลายโหนดที่ห้องปฏิบัติการ Leonard Kleinrock ที่ ยูซีแอลเอ และห้องปฏิบัติการ ดักลาส Engelbart ที่ Stanford Research Institute (ตอนนี้เป็น SRI International).[253]. อีกขั้นเกิดขึ้นในปี 1973 เมื่อ บ๊อบ คาห์น และ Vinton Cerf ร่วมคิดค้นอินเทอร์เน็ตโพรโทคอล และ Transmission Control Protocol ขณะที่ทำงานกับอาร์พาเนตที่กระทรวง กลาโหมสหรัฐ.[10] เครือข่ายพื้นที่กว้าง (English: wide area network (wan)) ที่ใช้ T่CP/IP ชุดแรกได้ดำเนินการในวันที่ 1 มกราคม 1983 เมื่อมูลนิธิวิทยาศาสตร์แห่งชาติ (NSF)ของสหรัฐฯสร้างเครือข่ายกระดูกสันหลังของมหาวิทยาลัย ที่ต่อมากลายเป็น NSFNET. วันนี้ถือว่าเป็น"วันเกิด" ของอินเทอร์เน็ต.[254][255] การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตด้วยสายไฟได้มีการพัฒนาได้เร็วกว่าในยุโรปมากกว่าในสหรัฐเนื่องจากความแตกต่างทางประวัติศาสตร์ในปรัชญาการออกแบบระบบไฟฟ้า สัญญาณข้อมูลจะไม่สามารถผ่านหม้อแปลง Step-Down ที่ใช้อยู่ จึงต้องใช้ repeater มาติดตั้งในหม้อแปลงไฟฟ้​​าแต่ละตัว. ในสหรัฐอเมริกาหม้อแปลงให้บริการกลุ่มเล็ก ๆ ของบ้านหนึ่งหรือสองสามหลัง ในยุโรปมันเป็นเรื่องธรรมดามากสำหรับหม้อแปลงไฟฟ้​​าค่อนข้างใหญ่เพื่อให้บริการกลุ่มขนาดใหญ่ 10-100 บ้าน ดังนั้นเมืองสหรัฐฯโดยทั่วไปต้องใช้ repeater มากกว่าเมืองในยุโรปในขนาดเมืองที่เท่ากัน. .vn
.vn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเวียดนาม เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537 ตลาด.คอม
ตลาดดอตคอม เป็นเว็บไซต์การพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ เว็บแรกๆ ของเมืองไทย เริ่มเปิดให้บริการครั้งแรกในปี 2544 ก่อตั้งโดยกลุ่มเด็กวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งในปี 2542 โดยเริ่มจาก ภาวุธ พงษ์วิทยภานุ ชักชวน “ลภากร หัสดิเสวี” เพื่อนมัธยม ที่ โรงเรียนมัธยมวัดเบญจมบพิตร และ “อาจินต์ ศุนาลัย” เพื่อนที่ คณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต มาร่วมกันพัฒนาเว็บไซต์ ThaiSecondhand.com ที่เป็นเว็บไซต์ประกาศซื้อ-ขายสินค้า (Classifieds) โดยเป็นเว็บที่เกิดขึ้นมาในยุคของเว็บไซต์ในประเทศไทยเว็บแรกๆ และเป็นช่วงที่วิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 หลังจากเปิดให้บริการ ThaiSecondhand.com มาได้สักระยะ ก็เริ่มมาเปิดให้บริการเว็บไซต์ www.TARAD.com (ตลาดดอตคอม) ขึ้นเพื่อเป็นเว็บไซต์ ตลาดนัดของการซื้อขายเพิ่มเติมขึ้นมา ในปี 2544 .gi
.gi เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศยิบรอลตาร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 .pk
.pk เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศปากีสถาน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535 โทรคมนาคม
บริการโทรศัพท์ในเชิงพาณิชย์ครั้งแรกถูกจัดตั้งขึ้นมาในปี 1878 และ 1879 บนทั้งสองด้านของ มหาสมุทรแอตแลนติก ในเมือง New Haven มลรัฐคอนเนคติกัท, และลอนดอนประเทศอังกฤษ. [18][19] ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
ในคริสต์ทศวรรษ 1950 ถึง 1960 ก่อนการแพร่หลายของการเชื่อมต่อระหว่างเครือข่ายจนเป็นอินเทอร์เน็ตในปัจจุบัน เครือข่ายการสื่อสารส่วนมากยังคงมีข้อจำกัดเนื่องด้วยธรรมชาติของตัวเครือข่ายเอง ซึ่งทำให้การสื่อสารสามารถกระทำได้ระหว่างสถานีในเครือข่ายเดียวกันเท่านั้น ข่ายงานบางแห่งมีเกตเวย์หรือบริดจ์ต่อระหว่างกัน หากแต่เกตเวย์หรือบริดจ์เหล่านั้นยังมีข้อจำกัดหรือมิฉะนั้นก็สร้างขึ้นเพื่อใช้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น วิธีเชื่อมต่อเครือข่ายที่ใช้กันในขณะนั้นวิธีหนึ่งมีพื้นฐานจากวิธีที่ใช้กับคอมพิวเตอร์เมนเฟรม ซึ่งคือการยินยอมให้เครื่องปลายทาง (เทอร์มินัล) ที่อยู่ห่างไกลออกไปสามารถติดต่อกับเครื่องคอมพิวเตอร์ได้ผ่านทางสายเช่า วิธีนี้ใช้กันในคริสต์ทศวรรษ 1950 โดยโครงการแรนด์ เพื่อสนับสนุนการติดต่อกันระหว่างนักวิจัยที่อยู่ห่างไกลกัน ตัวอย่างเช่น เฮอร์เบิร์ต ไซมอน ในเมืองพิตต์สเบิร์ก รัฐเพนน์ซิลเวเนีย สามารถดำเนินงานวิจัยในเรื่องการพิสูจน์ทฤษฎีอัตโนมัติหรือปัญญาประดิษฐ์ ร่วมกับเหล่านักวิจัยซึ่งอยู่อีกฝั่งของทวีปในเมืองแซนทามอนิกา รัฐแคลิฟอร์เนียได้ ผ่านทางเครื่องปลายทางและสายเช่า โทรคมนาคม
เมื่อวันที่ 11 กันยายนค.ศ. 1940 จอร์จ Stibitz สามารถส่งข้อมูลโดยใช้โทรพิมพ์ไปที่เครื่องคำนวณตัวเลขที่ซับซ้อนของเขาในนิวยอร์กและได้รับผลการคำนวณกลับมาที่วิทยาลัยดาร์ตเมัท์ในรัฐนิวแฮมป์เชียร์[26] การทำงานจากคอมพิวเตอร์ศูนย์กลางหรือคอมพิวเตอร์เมนเฟรมด้วย "dumb terminal "ยังคงความนิยมไปตลอดทศสตวรรษที่ 1950 จนเข้าสู่ศตวรรษที่ 1960 ที่นักวิจัยเริ่มหันมาใช้แพ็กเกตสวิตชิง - เทคโนโลยีที่ช่วยให้ข้อมูลสามารถถูกส่งระหว่างเครื่องคอมพิวเตอร์ที่แตกต่างกันโดยไม่ต้องผ่านเมนเฟรมส่วนกลาง เครือข่ายสี่โหนดโผล่ขึ้นมาเมื่อ 5 ธันวาคมค.ศ. 1969 เครือข่ายนี้ไม่ช้าก็กลาย ARPANET ซึ่งในปี 1981 ประกอบด้วยโหนด 213 โหนด[27] ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
"I said,it's obvious what to do (But I don't want to do it): If you have these three terminals, there ought to be one terminal that goes anywhere you want to go where you have interactive computing. That idea is the ARPAnet." —รอเบิร์ต ดับเบิลยู. เทเลอร์ ผู้ประพันธ์ "The Computer as a Communications Device" ร่วมกับลิกไลเดอร์ กล่าวในการสัมภาษณ์โดยหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์[2] ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
"A network of such [computers], connected to one another by wide-band communication lines" which provided "the functions of present-day libraries together with anticipated advances in information storage and retrieval and [other] symbiotic functions. " —เจ.ซี.อาร์. ลิกไลเดอร์[1] อินเทอร์เน็ต
อินเทอร์เน็ต (English: Internet) หมายถึง เครือข่ายคอมพิวเตอร์ที่มีขนาดใหญ่ มีการเชื่อมต่อระหว่างเครือข่ายหลาย ๆ เครือข่ายทั่วโลก โดยใช้ภาษาที่ใช้สื่อสารกันระหว่างคอมพิวเตอร์ที่เรียกว่า โพรโทคอล (protocol) ผู้ใช้เครือข่ายนี้สามารถสื่อสารถึงกันได้ในหลาย ๆ ทาง อาทิ อีเมล เว็บบอร์ด และสามารถสืบค้นข้อมูลและข่าวสารต่าง ๆ รวมทั้งคัดลอกแฟ้มข้อมูลและโปรแกรมมาใช้ได้ อินเทอร์เน็ต
ประวัติอินเทอร์เน็ต รายชื่อประเทศเรียงตามจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ต รายชื่อประเทศเรียงตามอันดับความเร็วในการเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตโดยเฉลี่ย[4][5] .iq
.iq เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิรัก เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .tm
.tm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศเติร์กเมนิสถาน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .ge
.ge เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศจอร์เจีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535 เอ็กซ์พีเดีย (เว็บไซต์)
นอกจากเว็บไซต์ของสหรัฐอเมริกา ยังมีไซต์ที่ได้รับการแปลเป็นภาษาอื่นเพื่อให้บริการในประเทศต่างๆ ได้แก่ อาร์เจนตินา ออสเตรเลีย ออสเตรีย เบลเยียม บราซิล แคนาดา จีน เดนมาร์ก  ฟินแลนด์ ฝรั่งเศส เยอรมนี ฮ่องกง อินโดนีเซีย อินเดีย ไอร์แลนด์ อิตาลี ญี่ปุ่น  เกาหลีใต้ มาเลเซีย เม็กซิโก เนเธอร์แลนด์ นิวซีแลนด์ นอร์เวย์ ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์  สเปน สวีเดน ไต้หวัน ประเทศไทย สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และ เวียดนาม
เว็บไซต์เริ่มต้นเปิดตัวเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม 1996 ในฐานะผู้ให้บริการด้านอินเทอร์เน็ตกลุ่มแรกของไมโครซอฟท์ โดยทีมผู้ก่อตั้งประกอบด้วย Greg Slyngstad ผู้จัดการกลุ่ม, Richard Barton ผู้จัดการผลิตภัณฑ์ของกลุ่ม, Soraya Bittencourt ผู้จัดการโปรแกรมของกลุ่ม และ Byron Bishop ผู้จัดการนักพัฒนากลุ่ม สหรัฐ
อินเทอร์เน็ตซึ่งกำเนิดในเครือข่ายกลาโหมสหรัฐลามไปเครือข่ายวิชาการระหว่างประเทศ และสู่สาธารณะในปี 1990 มีผลใหญ่หลวงต่อเศรษฐกิจ สังคมและวัฒนธรรมโลก[150] ประเทศเวียดนาม
ตั้งแต่ปี 1997 เวียดนามมีการควบคุมการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตสาธารณะอย่างกว้างขวาง โดยใช้วิธีการทางกฎหมายและทางเทคนิค เพื่อล็อกผลจะเรียกกันอย่างแพร่หลายว่า "แบมบู ไฟร์วอลล์"[24] โครงการความร่วมมือโอเพ่นเน็ตริเริ่มจัดระดับของเวียดนามการเซ็นเซอร์ทางการเมืองจะเป็นการ "แพร่หลาย"[25] ในขณะที่ผู้สื่อข่าวไร้พรมแดนเวียดนามพิจารณาให้เป็นหนึ่งใน 15 ของโลก "ศัตรูของอินเทอร์เน็ต"[26] แม้ว่ารัฐบาลของเวียดนามอ้างว่าเพื่อป้องกันประเทศกับเนื้อหาลามกอนาจารหรือไม่เหมาะสมทางเพศผ่านความพยายามสกัดกั้นของหลายทางการเมืองและศาสนาเว็บไซต์ที่มีความสำคัญเป็นสิ่งต้องห้ามยัง[27] ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
ความคิดเรื่องนี้ในครั้งแรก ๆ ปรากฏขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 หากแต่การนำแนวคิดเหล่านี้ไปปฏิบัติได้จริงนั้นเริ่มขึ้นในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 และ 1970 เมื่อถึงคริสต์ทศวรรษ 1980 เทคโนโลยีซึ่งนับได้ว่าเป็นพื้นฐานของอินเทอร์เน็ตสมัยใหม่นั้นได้เริ่มแพร่หลายออกไปทั่วโลก ในคริสต์ทศวรรษ 1990 การมาถึงของเวิลด์ไวด์เว็บได้ทำให้การใช้อินเทอร์เน็ตกลายเป็นสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไป อัลตราเซิรฟ์
ในปี 2002 ผู้คัดค้านในด้านการเมืองของจีนได้ก่อตั้งบริษัทอัลตรารีชในซิลิคอนแวลลีย์ สหรัฐอเมริกา
หลังจากนั้นไม่นาน บริษัทก็ได้พัฒนาอัลตราเซิรฟ์เพื่อให้ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศจีนสามารถหลีกเลี่ยงการตรวจพิจารณาทางอินเทอร์เน็ตและการเฝ้าสังเกตได้
โดยปี 2011 โปรแกรมมีคนใช้กว่า 11 ล้านคนทั่วโลก
ในเหตุการณ์อาหรับสปริง บริษัทพบว่ามีการใช้โปรแกรมมากขึ้น 700 เปอร์เซ็นต์จากประเทศตูนิเซีย
การใช้เพิ่มเช่นนี้ก็เกิดขึ้นบ่อย ๆ เมื่อเกิดเหตุการณ์ไม่สงบในเขตอื่น ๆ เช่น ในทิเบตและพม่า (ช่วงการประท้วงต่อต้านรัฐบาลในพม่า พ.ศ. 2550)
ในปี 2010 นิตยสารอเมริกัน "Wired" เรียกอัลตราเซิรฟ์ว่าเป็น "เป็นอุปกรณ์เพื่อเสรีภาพในการพูดที่สำคัญที่สุดอย่างหนึ่งทางอินเทอร์เน็ต" เพราะช่วยให้ประชาชนในประเทศที่ไม่มีอิสรภาพเข้าถึงและแชร์ข้อมูลในช่วงวิกฤติการณ์ทางสังคมหรือทางสิทธิมนุษยชน
ซอฟต์แวร์ได้เงินทุนเป็นบางส่วนจากรัฐบาลกลางสหรัฐ คือจากองค์กรอิสระ Broadcasting Board of Governors ซึ่งบริหารวิทยุเสียงอเมริกาและ Radio Free Asia โดยมีจุดประสงค์เพื่อ "ให้ความรู้ กระตุ้น และเชื่อมความสัมพันธ์กับประชาชนทั่วโลกเพื่อสนับสนุนอิสรภาพและประชาธิปไตย"
โดยปี 2012 อัลตรารีชเริ่มมีปัญหาให้บริการผู้ใช้ที่เพิ่มขึ้นเนื่องจากได้ทุนไม่พอ แลนไร้สาย
ในปี ค.ศ. 1970 นอร์แมน แอบรามสัน ศาสตราจารย์แห่งมหาวิทยาลัยฮาวายได้พัฒนาเครือข่ายสื่อสารทางคอมพิวเตอร์แบบไร้สายขึ้นเป็นครั้งแรกของโลก ในชื่อ ALOHAnet โดยใช้คลื่นวิทยุคล้ายค้อนแบบต้นทุนต่ำ โดยตัวระบบได้มีการใช้คอมพิวเตอร์ทั้งหมด 7 ตัวกระจายไปยัง 4 เกาะแล้วทำการสื่อสารมาที่ศูนย์คอมพิวเตอร์กลางที่เกาะโออาฮู โดยไม่ใช้สายโทรศัพท์เลย[4] .gq
.gq เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิเควทอเรียลกินี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย
ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2541 โครงการ SchoolNet Thailand ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารีให้ใช้ระบบเครือข่ายกาญจนาภิเษก และได้รับการสนับสนุนจากองค์การโทรศัพท์แห่งประเทศไทย และการสื่อสารแห่งประเทศไทย ทำให้เครือข่าย SchoolNet Thailand เป็นเครือข่ายคอมพิวเตอร์แห่งแรกในกลุ่มประเทศอาเซียน ที่เปิดโอกาสให้โรงเรียนระดับมัธยมศึกษาทั่วประเทศสามารถเข้าถึงเครือข่ายอินเทอร์เน็ตได้อย่างทั่วถึงและเท่าเทียมกัน โดยเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตผ่านเลขหมายพระราชทาน 1509 ซึ่งโรงเรียนเสียค่าโทรศัพท์ในการเชื่อมต่อเพียงครั้งละ 3 บาททั่วประเทศ และเป็นที่รู้จักโดยทั่วไปในชื่อว่า “SchoolNet@1509”  เครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย
โครงการเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อโรงเรียนไทย มีชื่อเดิมว่าโครงการอินเทอร์เน็ตในโรงเรียน ริเริ่มขึ้นในปี พ.ศ. 2538 โดยศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ ภายใต้สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี ซึ่งในปีนั้นเป็นปีแห่งเทคโนโลยีสารสนเทศไทย โดยจัดทำเป็นโครงการนำร่องในปีแห่งเทคโนโลยีสารสนเทศไทย เพื่อให้เกิดการนำนโยบายIT2000 ไปสู่ภาคปฏิบัติอย่างเป็นรูปธรรม และเพื่อเริ่มนำร่องพัฒนาบุคลากรในระดับโรงเรียนให้มีความรู้ความสามารถด้านไอที .mn
.mn เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศมองโกเลีย เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 .ec
.ec เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเอกวาดอร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 เครือข่ายไทยสารอินเทอร์เน็ต
ไทยสาร () คือเครือข่ายคอมพิวเตอร์เพื่อสังคม วิทยาศาสตร์ การศึกษาและวิจัยของประเทศไทย จัดตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2535 โดย ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ มีจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาสังคม พัฒนาคุณภาพการศึกษา และพัฒนางานวิจัยให้ประเทศมีความสามารถในการแข่งขันทัดเทียมกับต่างประเทศ โดยการเชื่อมโยงเครือข่ายคอมพิวเตอร์ของหน่วยงานวิจัยและหน่วยงานการศึกษาเข้าหากันด้วย Internet Protocol (IP) โดยมีศูนย์กลางการเชื่อมต่ออยู่ที่ห้องปฏิบัติการเทคโนโลยีเครือข่ายคอมพิวเตอร์ ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ .me
.me เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับ ประเทศมอนเตเนโกร เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2550 .ne
.ne เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศไนเจอร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 .no
.no เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศนอร์เวย์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530 การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
ผู้บริโภคใช้งานอินเทอร์เน็ต, ในช่วงต้นก่อนที่จะกลายเป็นที่นิยม, ผ่านทางโทรฯเข้า (dial-up) ซึ่งเป็นการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตในทศวรรษที่ 1980 และ 1990. ในช่วงทศวรรษแรกของศตวรรษที่ 21 ผู้บริโภคจำนวนมากใช้เทคโนโลยีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตแบบบรอดแบนด์ทำให้สามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้เร็วขึ้น .ar
.ar เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอาร์เจนตินา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2530 .rw
.rw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศรวันดา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 .il
.il เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิสราเอล เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2528 ดูแลโดยสมาคมอินเทอร์เน็ตแห่งอิสราเอล อิสราเอลเป็นประเทศที่สามที่ได้จดทะเบียนโดเมนอินเทอร์เน็ตต่อจากสหรัฐอเมริกาและสหราชอาณาจักร ที่ได้จดทะเบียนในปีเดียวกัน ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
ได้มีความพยายามที่จะรวมวิธีติดต่อของเครือข่ายต่าง ๆ ดังที่ได้กล่าวมาแล้วเข้าด้วยกัน โดยรอเบิร์ต อี. คาห์นจากดาร์พาและอาร์พาเน็ตได้ขอตัววินต์ เซิร์ฟจากมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ดเพื่อทำงานร่วมกับเขาเพื่อแก้ปัญหานี้ ใน ค.ศ. 1973 ทั้งสองได้พัฒนาแนวทางแก้ไขขั้นมูลฐานขึ้น โดยในแนวทางนี้ ความแตกต่างระหว่างเกณฑ์วิธีต่าง ๆ จะถูกซ่อนไว้โดยใช้เกณฑ์วิธีระหว่างเครือข่ายแบบใดแบบหนึ่งร่วมกัน และแทนที่ตัวเครือข่ายจะรับผิดชอบเรื่องความเชื่อถือได้ของข้อมูลอย่างในอาร์พาเน็ต โฮสต์จะเป็นผู้รับผิดชอบแทน เซิร์ฟยกความดีความชอบเกี่ยวกับงานสำคัญ ๆ ในการออกแบบเกณฑ์วิธีนี้ให้แก่ ฮิวเบิร์ต ซิมเมอร์แมน, เชราร์ เลอลาน และลุย ปูแซง (ผู้ออกแบบเครือข่าย CYCLADES) [7] อินเทอร์เน็ต2
อินเทอร์เน็ต2 () หรือ UCAID เป็นเครือข่ายในการวิจัยที่เกิดจากการร่วมมือกันของมหาวิทยาลัย 207 แห่งในสหรัฐอเมริกา และได้การสนับสนุนจากบริษัทไอทีชั้นนำหลายแห่ง มีจุดประสงค์เพื่อทดลองเทคโนโลยีด้านเครือข่ายใหม่ๆ เช่น IPv6, IP multicasting และ quality of service ก่อนจะนำมาใช้จริงในอินเทอร์เน็ต .yu
.yu เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศยูโกสลาเวีย ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น ประเทศเซอร์เบียและมอนเตเนโกร เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532  .kr
.kr หรือ .한국 เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเกาหลีใต้ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2529 ไมเคิล โบเวนส์
ไมเคิลเป็นผู้บุกเบิกอินเทอร์เน็ตในประเทศเบลเยียม เคยทำงานเป็นที่ปรึกษาทางด้านอินเทอร์เน็ต, เคยเป็นนักวิเคราะห์สารสนเทศให้กับ หน่วยงานสารสนเทศของสหรัฐอเมริกา (United States Information Agency) , เคยเป็นผู้จัดการสารสนเทศให้กับบริติช ปิโตรเลียม (ที่ที่เขาสร้างหนึ่งในศูนย์สารสนเทศเสมือนแห่งแรกขึ้น) และเป็นอดีตบรรณาธิการบริหารของนิตยสารภาษาดัชต์ เวฟ (Wave) ซึ่งเป็นนิตยสารเกี่ยวกับสังคมดิจิทัลเล่มแรกของยุโรป  .pw
.pw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศปาเลา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .aq
.aq เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับแอนตาร์กติกา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535 .cm
.cm เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศแคเมอรูน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 .kw
.kw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศคูเวต เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2535 อินเทอร์เน็ต
ปัจจุบัน จำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลกโดยประมาณ 2.095 พันล้านคน หรือ 30.2 % ของประชากรทั่วโลก (ข้อมูล ณ เดือน มีนาคม 2554) โดยเมื่อเปรียบเทียบในทวีปต่าง ๆ พบว่าทวีปที่มีผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมากที่สุดคือ เอเชีย โดยคิดเป็น 44.0 % ของผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั้งหมด และประเทศที่มีประชากรผู้ใช้อินเทอร์เน็ตมากที่สุดคือประเทศจีน คิดเป็นจำนวน 384 ล้านคน ประวัติศาสตร์อินเทอร์เน็ต
ในเดือนตุลาคม ค.ศ. 1962 ลิกไลเดอร์ได้รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้าสำนักงานประมวลผลข้อมูลของอาร์พา หน่วยงานของกระทรวงกลาโหมสหรัฐอเมริกา และได้ตั้งกลุ่มอย่างไม่เป็นทางการภายในดาร์พาขึ้นกลุ่มหนึ่งเพื่อวิจัยทางคอมพิวเตอร์โดยเฉพาะ ได้มีการติดตั้งเครื่องปลายทางขึ้นสามเครื่อง เครื่องหนึ่งติดตั้งที่ซิสเต็มดีเวลอปเมนต์คอร์เปอเรชัน ในเมืองแซนทามอนิกา อีกเครื่องหนึ่งสำหรับโครงการจีนีในมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์ และอีกเครื่องหนึ่งสำหรับโครงการชอปปิงซึ่งใช้ระบบปฏิบัติการมัลทิกส์ ในสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ทั้งสามเครื่องนี้มีฐานะเป็นส่วนหนึ่งในบทบาทของสำนักประมวลผลข้อมูลฯ ความต้องการวิธีเชื่อมต่อกันระหว่างเครือข่ายของลิกไลเดอร์จะเห็นได้เป็นรูปธรรมจากปัญหาทางเทคนิคของโครงการนี้ .sd
.sd เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศซูดาน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .nf
.nf เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับเกาะนอร์ฟอล์ก เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 .ni
.ni เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศนิการากัว เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2532 สหภาพโทรคมนาคมระหว่างประเทศ
โครงสร้างระเบียบปัจจุบันมีรากฐานอยู่บนโทรคมนาคมเสียง เมื่ออินเทอร์เน็ตเพิ่งเกิด เมื่อ พ.ศ. 2531 โทรคมนาคมดำเนินการอยู่ภายใต้การผูกขาดระเบียบในประเทศส่วนใหญ่ เมื่ออินเทอร์เน็ตเติบโตขึ้น องค์การอย่าง ICANN จึงกำเนิดขึ้นเพื่อจัดการทรัพยากรสำคัญอย่าง ที่อยู่อินเทอร์เน็ตและชื่อโดเมน บางคนที่อยู่นอกสหรัฐอเมริกาเชื่อว่าสหรัฐอเมริกากำกับอินเทอร์เน็ตมากเกินไป .gw
.gw เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศกินิบิสเซา เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2540 .ci
.ci เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศโกตดิวัวร์ เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 .bi
.bi เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศบุรุนดี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2539 การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
Integrated Services Digital Network (ISDN) หรือบริการโทรศัพท์แบบสวิตช์ที่สามารถขนส่งเสียงและข้อมูลดิจิทัล เป็นหนึ่งในวิธีการที่เก่าแก่ที่สุดในการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต. ISDN ถูกใช้สำหรับการประชุมทางเสียง/วิดีโอและการประยุกต์ใช้ข้อมูลบรอดแบนด์. ISDN เป็นที่นิยมมากในยุโรป แต่พบได้น้อยในอเมริกาเหนือ การใช้งานสูงสุดในปลายยุค 1990 ก่อนที่จะมี เทคโนโลยี DSL และเคเบิลโมเด็ม. การปิดการเข้าถึงวิกิพีเดียในประเทศตุรกี พ.ศ. 2560
กฎหมายมาตราที่ 5651 หรือร่างรัฐบัญญัติอินเทอร์เน็ต (Internet Act, IA) เริ่มใช้เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 จุดประสงค์ของกฎหมายนี้มีอยู่สองข้อ ข้อแรกคือเพื่อกำหนดความน่าเชื่อถือและความรับผิดชอบของผู้ให้การใช้ส่วนรวม ผู้ให้การเข้าถึง ผู้ให้พื้นที่ และผู้ให้เนื้อหา ซึ่งล้วนเป็นผู้กระทำหลักของอินเทอร์เน็ต อีกเหตุผลคือเพื่อกำหนดขั้นตอนและพื้นฐานเกี่ยวกับอาชญากรรมเฉพาะที่กระทำผ่านอินเทอร์เน็ตและการต่อสู้กับสิ่งเหล่านี้ผ่านผู้ให้เนื้อหา พื้นที่ และการเข้าถึง ไม่นานมานี้ กฎหมายนี้ถูกใช้เพื่อปิดกั้นบุคคล นักข่าว และสื่อ มีการประมาณว่าเว็บไซต์อย่างน้อย 127,000 เว็บถูกปิดการเข้าถึงในประเทศตุรกี พร้อมอีกกว่า 95,000 เว็บเพจ การธนาคารอิเล็กทรอนิกส์
สหรัฐอเมริกา ริเริ่มการให้บริการข้อมูลของธนาคารผ่านอินเทอร์เน็ต โดยแรกเริ่มเป็นการจัดทำระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์ (เว็บไซต์) ที่ให้ข้อมูลทั่วไปของธนาคาร เช่น อัตราแลกเปลี่ยน อัตราดอกเบี้ย ข้อมูลเกี่ยวกับผลิตภัณฑ์และบริการต่าง ๆ การส่งเสริมการขาย รายงาน และข่าวสารทางธุรกิจ และเศรษฐกิจการเงิน สถานที่ตั้งสาขาธนาคาร และที่ตั้งตู้เอทีเอ็ม ในปี พ.ศ. 2537 ธนาคารต่าง ๆ ในสหรัฐอเมริกา ได้เริ่มมีการจัดแบ่งกลุ่มขึ้นเป็นหลาย ๆ กลุ่ม เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ ในการใช้อินเทอร์เน็ต ให้เป็นประโยชน์แก่ธนาคาร และประโยชน์ในเชิงพาณิชย์ แม้ในขณะนั้นคนส่วนใหญ่ยังไม่เชื่อว่า การชำระเงินผ่านอินเทอร์เน็ตจะเป็นไปได้ในเร็ววันก็ตาม ความสนใจในสื่อนี้ สืบเนื่องมาจาก ความคาดหวังที่ว่า การให้บริการของธนาคารอิเล็กทรอนิกส์ จะสามารถลดต้นทุนในการบริการธนาคารได้มาก เมื่อเทียบกับช่องทางอื่น ๆ ในปี พ.ศ. 2538 ธนาคารใหญ่ ๆ หลายแห่งในสหรัฐอเมริกา เช่น ธนาคารเวลส์ฟาร์โก และธนาคารแห่งอเมริกา ได้เริ่มเปิดสาขาบนอินเทอร์เน็ต โดยเริ่มบริการให้ลูกค้าดูข้อมูลส่วนบุคคลบนอินเทอร์เน็ต สมัครสินเชื่อ และชำระค่าสินค้า หรือค่าบริการได้ นอกจากนี้ ธนาคารใหญ่ๆ หลายแห่งยังระดมทุนกันเพื่อจัดตั้งธนาคารอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งธนาคารอิเล็กทรอนิกส์แห่งแรกของโลก คือ ธนาคารซิเคียวริตีเฟิร์สเน็ตเวิร์ก ซึ่งเปิดดำเนินการในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2538 โดยลูกค้าสามารถเรียกดูบัญชีของตน ชำระค่าสินค้าและค่าบริการ ดูเช็คที่ถูกอายัดผ่านอินเทอร์เน็ต ส่วนการเบิกเงินก็ทำผ่านตู้เอทีเอ็ม ธนาคารดังกล่าว สามารถดึงดูดลูกค้าโดยให้ดอกเบี้ยสูง และไม่คิดค่าธรรมเนียมในการทำธุรกรรม .ki
.ki เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศคิริบาส เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2538 ประเทศไทย
ในปี 2559 ประเทศไทยมีผู้ใช้อินเทอร์เน็ต รวมผู้ใช้อุปกรณ์เคลื่อนที่ 43.87 ล้านคน[208] รายงานผลการสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทย ปี 2560 พบว่า ผู้ตอบแบบสำรวจใช้อินเทอร์เน็ตเฉลี่ย 6 ชั่วโมง 30 นาทีต่อวัน[209]:30 ในปี 2559 พบว่า ประชากรอายุ 6 ปีขึ้นไปใช้สมาร์ทโฟนเข้าถึงอินเทอร์เน็ตมากที่สุด (90.4%) รองลงมาได้แก่ คอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะ (50.1%) คอมพิวเตอร์พกพา (24.9%) และแท็บเล็ด (15.2%)[210]:8 .ir
.ir เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศอิหร่าน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2537 .de
.de เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับประเทศเยอรมนี เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2529 .de เป็นโดเมนระดับบนสุดของรหัส (ccTLD) สำหรับสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมัน DENIC (ศูนย์ข้อมูลเครือข่ายที่รับผิดชอบโดเมน.de) ไม่ต้องขอหมายเลขโดเมนแบบเดียวและมี ccSLD ที่ใต้ .ccTLD นั่นเป็นเพียงกรณีที่เกี่ยวข้องกับ .uk ตัวอย่างเช่น ชื่อเป็นชื่อที่สองของชื่อ cho Germany (Deutschland) ก่อนปี ค.ศ. 1990 เยอรมนีตะวันออกมีรหัส ISO 3166-1 แยกต่างหากและไม่เคยได้รับการแต่งตั้งให้เป็น ccTLD, .dd การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต
การเข้าถึงคอมพิวเตอร์เป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดระดับของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต ในปี 2011, ในประเทศกำลังพัฒนา, 25% ของครัวเรือนจะมีคอมพิวเตอร์หนึ่งตัวและ 20% มีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต, ในขณะที่ประเทศที่พัฒนาแล้วตัวเลขเป็น 74% ของครัวเรือนที่มีคอมพิวเตอร์หนึ่งตัวและ 71% มีการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต. เมื่อการมีคอมพิวเตอร์ถูกต้องตามกฎหมายในคิวบาในปี 2007 การเป็นเจ้าของเครื่องคอมพิวเตอร์ที่เป็นของส่วนตัวเพิ่มสูงขึ้นอย่างมาก (มี 630,000 เครื่องคอมพิวเตอร์อยู่บนเกาะในปี 2008 เพิ่มขึ้น 23% จากปี 2007).
อินเทอร์เน็ตมีการเปลี่ยนแปลงวิธีการที่หลายคนคิดและได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตทางเศรษฐกิจการเมืองและสังคมของประชาชน การให้ผู้คนจำนวนมากในโลกได้เข้าถึงอินเทอร์เน็ตจะช่วยให้พวกเขาได้ใช้ประโยชน์จาก "โอกาสทางการเมือง, สังคม, เศรษฐกิจ, การศึกษาและอาชีพ" ที่มีอยู่ผ่านทางอินเทอร์เน็ต. หลายๆ หลักการที่ถูกพัฒนาในที่ประชุมสุดยอดระดับโลก เกี่ยวกับสังคมสารสนเทศที่มีขึ้นโดยสหประชาชาติในเจนีวาในปี 2003 ได้พูดถึงโดยตรงเกี่ยวกับการแบ่งดิจิทัล. ดังนั้นเพื่อส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจและการทำให้ลดลงของการแบ่งดิจิทัล, แผนบรอดแบนด์แห่งชาติกำลังถูกพัฒนาขึ้นเพื่อเพิ่มความพร้อมใช้งานของการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตราคาไม่แพงทั่วโลก .do
.do เป็นโดเมนอินเทอร์เน็ตระดับบนสุดตามรหัสประเทศ (ccTLD) สำหรับสาธารณรัฐโดมินิกัน เริ่มใช้ครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2534 โลกที่หนึ่ง
เมื่อไม่นานมานี้ องค์กรความร่วมมือเพื่อการกำหนดชื่อและหมายเลขอินเทอร์เน็ต (ICANN) เพิ่งจะประกาศว่าชื่อโดเมนที่ใช้อักขระท้องถิ่น (IDNs) แรกจะสามารถใช้การได้อย่างเร็วที่สุดในฤดูร้อน พ.ศ. 2553 โดเมนที่ไม่ใช่ภาษาละตินเหล่านี้ อย่างเช่น ภาษาจีน ภาษาอารบิก และภาษารัสเซีย จะเป็นหนึ่งหนทางในการไหลของข้อมูลข่าวสารระหว่างโลกที่หนึ่งและโลกที่สามมีความสม่ำเสมอยิ่งขึ้น[31]