อาร์เทอร์ ฮอลลี คอมป์ตันเสียชีวิตวันที่เท่าไหร่?
อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
อาร์เทอร์ ฮอลลี คอมป์ตัน (Arthur Holly Compton) (10 กันยายน พ.ศ. 2435 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2505) เป็นนักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน ผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ พ.ศ. 2470 ในฐานะที่เขาค้นพบการกระเจิงของโฟตอนจากอิเล็กตรอน อันเป็นการพิสูจน์สมบัติความเป็นอนุภาคของคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า อาร์เทอร์ คอมป์ตัน รู้จักกันดีในฐานะหัวหน้าห้องปฏิบัติการโลหวิทยาของโครงการแมนฮัตตัน และนายกสภามหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์ระหว่าง พ.ศ. 2488 - 2496
อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
โคนัน ดอยล์ยังถือว่าเป็นหนี้ความรู้ของเอ็ดก้าร์ แอลลแลน โป (Edgar Allan Poe) บิดาแห่งรหัสคดี แต่การสร้างสรรค์เรื่องของโคนัน ดอยล์ทำให้นวนิยายชุดเชอร์ล็อก โฮมส์มีความแตกต่างจากนิยายสืบสวนทั่วไป และกลายเป็นนิยายรหัสคดียิ่งใหญ่ในชั่วเวลาไม่นาน เขาให้เขียนให้โฮมส์เสียชีวิตเมื่อปี ค.ศ. 1893 เพื่อจบนิยายชุดนี้ แต่ต้องแต่งเรื่องให้โฮมส์กลับมาอีกครั้ง ตามคำเรียกร้องของบรรดานักอ่านของเขา เบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี
จอมพล เบอร์นาร์ด ลอว์ มอนต์โกเมอรี ไวเคานต์มอนต์โกเมอรีแห่งอลามีน (; 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1887 – 24 มีนาคม ค.ศ. 1976) ชื่อเล่นว่า "มอนตี้" และ "นายพลสปาร์ตัน"เป็นเจ้าหน้าที่อาวุโสกองทัพอังกฤษที่ต่อสู้ทั้งในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งและสงครามโลกครั้งที่สอง อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์
ในช่วงปลายทางของชีวิตไอน์ชไตน์พยายามคิดค้นทฤษฎีที่จะสามารถอธิบายแรงพื้นฐานธรรมชาติทุกชนิดได้ภายในทฤษฏีเดียวเรียกว่าทฤษฎีสนามรวม (Unified field theory) แต่ไม่สำเร็จ วันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2498 อัลแบร์ท ไอน์ชไตน์ (Albert Einstein) นักฟิสิกส์ผู้ยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษที่ 20 เสียชีวิตด้วยโรคหัวใจวาย ที่เมืองพรินซ์ตัน รัฐนิวเจอร์ซี สหรัฐอเมริกา ด้วยวัย 76 ปี ทฤษฎีในฝันของไอน์ชไตน์คงต้องรอยอดอัจฉริยะคนใหม่มาสานงานต่อให้ลุล่วง แต่ผลงานของเขานั้นมากมายและยิ่งใหญ่มากแทบไม่น่าเชื่อว่ามนุษย์คนหนึ่งจะทำได้ อาร์ท แบลคคี
อาร์เทอร์ แบลคคี (11 ตุลาคม ค.ศ. 1919 - 16 ตุลาคม ค.ศ. 1990) มือกลอง และหัวหน้าวงดนตรีแจ๊สชาวอเมริกัน มีชื่อเสียงในฐานะนักดนตรีบีบ็อพสมัยใหม่ ที่พัฒนาแนวการเล่นจังหวะกลองไปเป็นฮาร์ดบ็อพ และมีอิทธิพลต่อวงการแจ๊สสายหลัก  แอนดี แมสซีย์ (วาทยากร)
แอนดี แมสซีย์ (1 พฤษภาคม ค.ศ. 1946 – 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018) เป็นวาทยากรและคีตกวีชาวอังกฤษ รู้จักกันส่วนใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ในปี ค.ศ. 1991– ค.ศ. 2002 แอนดี แมสซีย์เป็นวิทยากรหลักในโตเลโด ซิมโฟนี ออเครสตรา ก่อนหน้านี้ตำแหน่งหลักเขาเคยเป็นวาทยากรของเฟรสโน ฟิลฮาร์โมนิก, เดอะ นิว ออลีนส์ ฟิลฮาร์โมนิก-ซิมโฟนี ออเครสตรา และโรดไอแลนด์ ฟิลฮาร์โมนิก ซิมโฟนี ออเครสตรา แอนดี แมสซีย์ เสียชีวิตที่บ้านในรัฐเวอร์มอนต์ เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน ค.ศ. 2018 ด้วยวัยอายุ 72 ปี ภายหลังต่อสู้กับโรคมะเร็งมาอย่างยาวนาน จอร์จ วอชิงตัน
ด้วยผลงานอันอุทิศให้แก่ชาติบ้านเมือง วอชิงตันจึงได้รับ "เครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เหรียญทองแห่งรัฐสภาคองเกรส" (Congressional Gold Medal) เป็นบุคคลแรก เขาถึงแก่กรรมใน ค.ศ. 1799 โดย เฮนรี ลี สดุดีวอชิงตันในพิธีศพว่า "ในยามรบ ยามสงบ และในหัวใจของเพื่อนร่วมชาติ เขาคือที่หนึ่งสำหรับอเมริกันชนทั้งปวง"[11] สเปนเซอร์ คอมป์ตัน เอิร์ลที่ 2 แห่งนอร์แทมป์ตัน
สเปนเซอร์ คอมป์ตัน เอิร์ลที่ 2 แห่งนอร์แทมป์ตัน (; พฤษภาคม ค.ศ. 1601 - 19 มีนาคม ค.ศ. 1643) เป็นขุนนาง, นักการทหาร และนักการเมืองชาวอังกฤษ สเปนเซอร์ คอมพ์ตันเกิดเมื่อเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1601 เป็นบุตรของวิลเลียม คอมป์ตัน เอิร์ลที่ 1 แห่งนอร์แทมป์ตัน และเอลิซาเบธบุตรีของเซอร์จอห์น สเปนเซอร์นายกเทศมนตรีนครลอนดอน คอมพ์ตันได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็นอัศวินแห่งบาธ (Knight of the Bath) เมื่อวันที่ 3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1616 และได้รับเลือกเป็นสมาชิกรัฐสภาจากลัดโลว์ในปี ค.ศ. 1621 ปีเดียวกับที่ได้รับตำแหน่งเจ้ากรมพระภูษามาลา (Master of the Robes) ในเจ้าชายแห่งเวลส์และได้ร่วมเดินทางไปสเปนกับพระองค์ในปี ค.ศ. 1623 สเปนเซอร์ คอมพ์ตันเป็นผู้หนึ่งที่สนับสนุนพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ในการรณรงค์ต่อต้านสกอตแลนด์และเป็นผู้ถวายคำแนะนำแก่พระเจ้าชาลส์ในการเรียกประชุมรัฐสภา อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
จากปรากฏการณ์ดังกล่าว ได้ยืนยันสมบัติความเป็นอนุภาคของรังสีเอกซ์ และคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าชนิดอื่น ทำให้เจ้าของผลงานได้รับรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ ประจำปี พ.ศ. 2470 ร่วมกับอัลเฟรด ไซมอน ซึ่งคิดค้นวิธีการสังเกตการกระเจิงโฟตอนพร้อม ๆ กับอิเล็กตรอนที่ถูกเร่ง อันเป็นวิธีที่คล้ายกับวิธีของวอลเทอร์ โบเทอ (Walther Bother) และฮันส์ ไกเกอร์ นักฟิสิกส์ชาวเยอรมัน[12] อาร์เทอร์เคยกล่าวไว้ว่า "ตอนที่ผมเสนอผลงานในสมาคมฟิสิกส์อเมริกัน ราว ๆ ปี 2466 เรื่องนี้นับว่าเป็นเรื่องที่ถกกันได้ยาวทีเดียวเท่าที่ผมเคยเห็นมาในชีวิต"[16] อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นเมื่อช่วงเช้าของวันที่ 11 กรกฎาคม 1804 โดย อะรอน เบอร์ และ แฮมิลตัน ได้เดินทางโดยเรือคนละลำจากเมืองแมนฮัตตัน เพื่อข้ามไปยังแม่น้ำฮัดสัน ที่เมืองนิวเจอร์ซีย์ เมื่อถึงที่หมายแล้ว เบอร์ได้ลั่นไกใส่แฮมิลตัน (หลักฐานบางประการกล่าวว่า แฮมิลตันยิงปืนขึ้นฟ้าแล้วกระสุนตกลงมาโดนต้นไม้) จนได้รับบาดเจ็บสาหัส จนกระทั่งเวลา 2.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยผู้สังเกตการณ์ได้พยุงร่างที่บาดเจ็บของแฮมิลตันไว้ที่บ้านพักของ วิลเลียม บายาร์ด เพื่อนสนิทของเขา จนกระทั่งครอบครัว พี่น้อง และผองเพื่อนเขาเข้ามาเยี่ยมได้ไม่นาน ในเวลา 12.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น แฮมิลตันก็เสียชีวิตลงเนื่องจากทนพิษบาดแผลไม่ไหว หลังจากการเสียชีวิตของแฮมิลตัน เบอร์ ก็ถูกถอดออกจากการชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีโดย ทอมัส เจฟเฟอร์สัน โรเบิร์ต สมิธสัน
เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1973 ด้วยวัย 35 ปี ที่เมืองอมาริลโล รัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา ด้วยอุบัติเหตุเครื่องบินตกในขณะที่กำลังบินสำรวจพื้นที่สำหรับทำงานศิลปะ [7] และถ่ายภาพสถานที่งานชิ้นใหม่ ชื่อ อมาริลโล แรมป์ (Amarillo Ramp) ซึ่งหลังจากที่เขาเสียชีวิตลง ภรรยาของเขา แนนซี โฮลต์ รวมทั้งเพื่อนศิลปินริชาร์ด เซอรา และคนอื่นๆ ได้ช่วยกันสานต่อผลงานชิ้นนี้จนเสร็จสิ้น โรนัลด์ คอลแมน
โรนัลด์ ชาร์ล คอลแมน () (9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1891 - 19 พฤษภาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงชาวอังกฤษ เขาเคยได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ 4 ครั้งจาก "Bulldog Drummond" และ "Condemned" (ทั้ง 2 เรื่องในปี 1930), "Random Harvest" (1942); และ "A Double Life" (1947) ซึ่งทำให้เขาได้รับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม ที่เขารับบทแอนโทนี จอห์น เขายังได้รับรางวัลลูกโลกทองคำสาขานักแสดงนำชายยอดเยี่ยมในปี 1947 จากบทในภาพยนตร์เรื่อง "A Double Life" เช่นกัน  แอร์ฟอร์ซวัน
หลังจากประธานาธิบดีโรสเวลต์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1945 แฮร์รี เอส. ทรูแมน ก็ได้เข้ารับตำแหน่งเป็นประธานาธิบดีคนที่ 33 ของสหรัฐอเมริกา และในปี ค.ศ.1947 เขาได้เปลี่ยนเครื่องจาก ซี-54 เป็น ซี-118 เลิฟท์มาสเตอร์ () โดยให้รหัสเรียกขานว่า อินดิเพนเดนซ์ () โดยตั้งชื่อตามบ้านเกิดของทรูแมน ซึ่งเกิดที่เมืองอินดิเพนเดนซ์ รัฐมิสซูรี () ซึ่งเป็นเครื่องบินลำแรกที่รักษาการแทนเครื่อง แอร์ฟอร์ซวัน และได้ลงลายนกอินทรีใหญ่หัวสีขาวซึ่งเป็นนกประจำชาติของอเมริกา บนหัวของเครื่องบินลำนี้ด้วย เอลตัน จอห์น
เซอร์ เอลตัน เฮอร์คูลีส จอห์น () เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2490 เป็นนักร้อง นักดนตรี นักแต่งเพลง ชาวอังกฤษ
เอลตัน จอห์นอยู่ในวงการเพลงมานาน 4 ทศวรรษ ประสบความสำเร็จอย่างมากในช่วงยุค 70 มียอดขายรวม 550 ล้านชุด มีเพลง Top 40 ในอเมริกามากกว่า 200 เพลงรวมถึงมีอัลบั้มอันดับ 1 เจ็ดอัลบั้มติดต่อกัน มีเพลงติด Top 40 23 เพลง, มีเพลงติด Top 10 16 เพลง และเพลงอันดับ 1 หกเพลง ศิลปะประชานิยม
ริชาร์ด แฮมิลตัน (Richard Hamilton; พ.ศ. 2465-2554) สร้างผลงาน "อะไรทำให้บ้านในวันนี้ดูต่างจากเมื่อก่อน, ช่างน่าอยู่เหลือเกิน?" (Just what is it that makes today's homes so different, so appealing?) เป็นภาพปะติดซึ่งมีชื่อเสียงที่สุดภาพหนึ่งของงานป็อปอาร์ต และเต็มไปด้วยการเสียดสี ด้วยการใช้ภาพร่างกายของชายและหญิงมาแต่งให้สวยงามแต่ไม่เป็นธรรมชาติ บรรยากาศภายในบ้านเต็มไปด้วยความทันสมัย และองค์ประกอบในภาพเป็นการรวบรวมสื่อทัศนศิลป์สมัยใหม่แทบทุกชนิด เช่น โปสเตอร์ตราสัญลักษณ์ของบริษัท ใบปิดภาพยนตร์ เลขอะตอม
เฮนรี โมสลีย์ (Henry Moseley) ได้ค้นพบความสัมพันธ์ระหว่างการกระเจิงของ สเปกตรัมของรังสีเอ็กซ์ (x-ray) ของธาตุ และตำแหน่งที่ถูกต้องบนตารางธาตุ ในปี ค.ศ. 1913 ซึ่งต่อมาได้ถูกอธิบายด้วยเลขอะตอม ซึ่งอธิบายถึงปริมาณประจุในนิวเคลียส หรือ จำนวนโปรตอนนั่นเอง ซึ่งจำนวนของโปรตอนนี้เป็นตัวกำหนดคุณสมบัติทางเคมีของธาตุ วิตนีย์ ฮิวสตัน
ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2555 ฮิวสตันเสียชีวิตในห้องพักของเธอที่เบเวอร์ลีฮิลตันโฮเทล ซึ่งตั้งอยู่ในเบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย รายงานการชันสูตรศพได้พิจารณาแล้วว่าเธอจมน้ำในอ่างอาบน้ำ อีกทั้งเธอเองก็เป็นโรคหัวใจและยังมีการใช้โคเคน ซึ่งคาดว่าเป็นปัจจัยที่มีผลกระทบ[11] ข่าวการเสียชีวิตเธอก่อนจะประกาศผลรางวัลแกรมมี่อวอร์ดครั้งที่ 54 ในอีกวัน ซึ่งสื่ออเมริกาและต่างประเทศต่างนำเสนอข่าวการเสียชีวิตของวิตนีย์ ฮิวสตัน[12] โรเบิร์ต โอเวน
โรเบิร์ต โอเวน (อังกฤษ: Robert Owen) เป็นชาวเวลส์ เกิดเมื่อ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2314 และถึงแก่กรรมเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2401 รวมอายุ 87 ปี เป็นนักเศรษฐศาสตร์และนักปฏิรูปทางสังคมชาวอังกฤษ เป็นที่รู้จักในฐานะ "บิดาแห่งการสหกรณ์โลก" โอเวนเสนอให้มีการจัดตั้งชมรมสหกรณ์ขึ้น โดยให้ทรัพย์สินต่างๆ ของชมรม เป็นของส่วนรวม เพื่อไม่ให้มีสภาพของนายทุนในสหกรณ์ แต่จัดตั้งไม่สำเร็จและไม่ได้รับการยอมรับ โอเวนจึงทดลองตั้งชมรมสหกรณ์ชื่อ "นิวฮาร์โมนี" (New Harmony) ขึ้นที่เมืองนิวฮาร์โมนี รัฐอินดีแอนา ประเทศสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2368 และล้มเลิกไปในเวลาต่อมา เพราะไม่มีการคัดเลือกสมาชิก และไม่มีกิจกรรมที่คุ้มกับค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ในขณะนั้นยังมีปัญหาเกี่ยวกับการปกครองและศาสนา อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
ราวเดือนเมษายน พ.ศ. 2484 วันเนวาร์ บุช หัวหน้าสภาวิจัยกลาโหม ได้จัดให้มีคณะอนุกรรมการว่าด้วยโครงการยูเรเนียม โดยมีอาร์เทอร์เป็นหนึ่งในนั้น ซึ่งเขาก็ได้ทำรายงานเมื่อเดือนพฤษกาคมปีเดียวกัน ระบุถึงคามเป็นไปได้ในการพัฒนาอาวุธรังสี อาวุธนิวเคลียร์ทำจากยูเรเนียม-235 หรือพลูโตเนียม และเครื่องยนต์นิวเคลียร์สำหรับเรือรบ[22] ในเดือนตุลาคมปีเดียวกันนั้นเอง อาร์เทอร์และเอนริโก แฟร์มี ร่วมกันเขียนรายงานว่าด้วยระเบิดนิวเคลียร์ โดยทั้งสองได้คำนวณมวลวิกฤตของยูเรเนียม-235 ได้ที่ค่าระหว่าง 20 กิโลกรัม จนถึง 2 ตัน หากทำได้ตามที่กำหนดย่อมสามารถสร้างระเบิดทำลายล้างสูงด้วย นอกจากนี้ยังได้ทำงานร่วมกับแฮโรลด์ อูเรย์ (Harold Urey) ยูจีน วิกเนอร์ (Eugene Wigner) มาร์ก โอลิฟันต์ (Mark Oliphant) และโรเบิร์ต เซอร์เบอร์ (Robert Serber) ว่าด้วยการเสริมสมรรถนะยูเรเนียม การผลิต และแยกพลูโตเนียมออกจากยูเรเนียมในเตาปฏิกรณ์นิวเคลียร์ [23] เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (English: Henry Gustav Molaison, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M." เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy) มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต[Note 1][Note 2] เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย[1] ความยาวคลื่นคอมป์ตัน
ความยาวคลื่นคอมป์ตัน (Compton wavelength) เป็นความยาวคลื่นของคลื่นเฉพาะตัวของสสาร ถูกเสนอโดยอาร์เทอร์ คอมป์ตัน (Arthur Compton) นักฟิสิกส์ชาวอเมริกัน ซึ่งเป็นผู้อธิบายการกระเจิงของโฟตอน (แสง) โดยอิเล็กตรอน (หรือการกระเจิงคอมป์ตัน) ความยาวคลื่นคอมป์ตันเป็นปริมาณของสสารที่เทียบเท่ากับความยาวคลื่นของโฟตอน ทำนองเดียวกับสมมูลพลังงานและมวลของไอน์สไตน์ เอ็ดเวิร์ด สมิธ
เอ็ดเวิร์ด จอห์น สมิธ () (27 มกราคม ค.ศ. 1850 - 15 เมษายน ค.ศ. 1912) หรือมีชื่อย่อว่า เอ็ดเวิร์ด เจ. สมิธ เป็นกัปตันเรือที่มีชื่อเสียงคนหนึ่งในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยมีผลงานที่โดดเด่นมากก็คือการได้เป็นกัปตันเรือ อาร์เอ็มเอส ไททานิก อันเป็นเรือลำสุดท้ายในชีวิตของเขา ที่เขาได้ดำรงตำแหน่งกัปตันจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิตบนเรือลำนี้ เรือที่ได้รับฉายาว่า "เรือที่ไม่มีวันจม" อาร์ต การ์ฟังเกล
อาร์ต การ์ฟังเกล " (Arthur Ira Garfunkel) " (5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 - ) นักร้อง นักแต่งเพลง และนักแสดงชาวอเมริกัน หนึ่งในสมาชิกวงดูโอ ไซมอน แอนด์ การ์ฟังเกล ซึ่งมีผลงานร่วมกับพอล ไซมอน ช่วงปี พ.ศ. 2507 - พ.ศ. 2513 ก่อนจะหันมาเป็นนักแสดง และออกผลงานเดี่ยวในระยะหลัง การทำนายวันสิ้นโลก พ.ศ. 2554
การทำนายวันสิ้นโลก พ.ศ. 2554 โดยนักจัดวิทยุคริสเตียนชาวอเมริกัน แฮโรลด์ แคมปิง ว่า การรับขึ้นสู่สวรรค์ (Rapture) และวันพิพากษาจะเกิดขึ้นในวันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 และจุดสิ้นสุดของโลกจะเกิดขึ้นในอีกห้าเดือนให้หลังในวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2554 แคมปิง ประธานของเครือข่ายวิทยุครอบครัวคริสเตียน อ้างไบเบิลเป็นแหล่งข้อมูลและว่า วันที่ 21 พฤษภาคม จะเป็นวันรับขึ้นสู่สวรรค์และวันพิพากษา "เกินกว่าเงาของความสงสัย" แคมปิงเสนอว่า วันสิ้นโลกน่าจะเกิดขึ้นเมื่อเวลา 18.00 น. ตามเวลาท้องถิ่น โดยการรับขึ้นสู่สวรรค์นั้นจะเกิดขึ้นไล่ตามเขตเวลาของโลก ผู้สนับสนุนเขาบางคนอ้างว่า ประชากรโลกราว 200 ล้านคน (ประมาณ 3% ของประชากรโลก) จะถูกรับขึ้นสู่สวรรค์ แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม (ภาพยนตร์)
ภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสมได้ชื่อว่าเป็นภาพยนตร์ที่ประสบอุปสรรคและปัญหามากที่สุดเพราะเนื่องจากมีเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นเสมอเริ่มตั้งแต่การเสียชีวิตจากการถูกแทงของโรเบิร์ต น็อกซ์นักแสดงผู้รับบทเป็น มาร์คัส เบลบี้ หน้าผับจนเสียชีวิต อีกทั้งยังการปลอมแปลงโปสเตอร์ที่อ้างว่าทางW.B.เป็นผู้ผลิตทำให้บริษัทต้องกำจัดข่าวทั้งหมด การประท้วงนักเขียนที่อเมริกา แดเนียลผู้รับบทเป็นแฮร์รี่เล่นละครเวทีเปลื้องผ้าทำให้เสียความเป็นแฮร์รี่ การเข้าฉายใกล้เคียงกันระหว่างแฮร์รี่ พอตเตอร์ (21 พฤศจิกายน) กับแวมไพร์ ทไวไลท์ (27 พฤศจิกายน) ซึ่งทำให้รายได้อาจถูกทไวไลท์แย่งไปได้เพราะแฮร์รี่เป็นภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ดังนั้นควรเข้าฉายในช่วงที่ไม่มีภาพยนตร์ที่ใหญ่พอจะสู้ ปัญหาเศรษฐกิจ และที่สำคัญที่สุดคือการเลื่อนฉายภาพยนตร์ที่ทาง W.B.กล่าวว่าต้องการให้ภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์อย่างแฮร์รี่เข้าฉายในช่วงหน้าร้อนและไม่อยากเอามาแข่งกับ แบทแมน เดอะ ดาร์ค ไนท์ที่สร้างรายได้ถล่มทลายโดยในครั้งแรกนั้นแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคที่6 มีกำหนดฉายในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2551 แต่ทาง W.B ออกมายืนยันว่าแฮร์รี่ พอตเตอร์ภาคที่ 6 นั้นจะเลื่อนฉายไปในวันที่ 16 กรกฎาคม ปี 2552 และทางประเทศไทยจะฉายในวันที่ 16 กรกฎาคม การเลื่อนฉายนี้ทำให้แฟนๆ ทั่วโลกไม่พอใจ และคาดเดาว่าเหตุใดถึงเลื่อนฉาย โดยมีการคาดเดาว่า แดเนียล แรดคลิฟฟ์พระเอกของภาพยนตร์เรื่องนี้เล่นละครเวทีเปลื้องผ้า แต่ทาง W.B. ยืนยันว่าต้องการฉายในช่วงหน้าร้อนเพราะภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นหนังฟอร์มยักษ์แห่งปีจึงไม่อยากนำมาแข่งกับ แบทแมน เดอะ ดาร์ค ไนท์ ที่สร้างรายได้ถล่มทลายไปไม่นาน แต่การประกาศครั้งนั้นก็ทำให้แฟนๆยิ่งไม่พอใจเข้าไปใหญ่และมีการส่งจดหมายไปด่า W.B.ว่าเห็นแก่เงิน ทอมัส เอดิสัน
หลังจากนั้น เอดิสันใช้ชีวิตอยู่กับบ้าน และเสียชีวิตในวันที่ 18 ตุลาคม ค.ศ. 1931 ด้วยโรคเบาหวาน และไตวาย[9] ในขณะที่เขามีอายุ 84 ปี ที่เวสต์ออเรนจ์ (West Orange) รัฐนิวเจอร์ซีย์ อาร์เทอร์ เคเพลล์ บารอนเคเพลล์ที่ 1 แห่งแฮดัม
อาร์เทอร์ เคเพลล์เกิดเมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1608 เป็นบุตรคนเดียวของเซอร์เฮนรี เคเพลล์ และทีโอโดเซีย เคเพลล์บุตรีของเซอร์เอดเวิร์ด มอนทากิวแห่งโบรห์ตันในนอร์แทมป์ตันเชอร์ เคเพลล์ได้รับเลือกให้เป็นสมาชิกของรัฐสภาสั้นและรัฐสภายาว ในปี ค.ศ. 1640 สำหรับฮาร์ตฟอร์ดเชอร์ เมื่อเริ่มแรกเคเพลล์สนับสนุนฝ่ายตรงข้ามกับรัฐบาลของพระเจ้าชาลส์ แต่ต่อมาก็หันไปเป็นฝ่ายสนับสนุนพระองค์ เคเพลล์ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์เป็น "บารอนเคเพลล์แห่งแฮดัม" ในมณฑลฮาร์ตฟอร์ดเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม ค.ศ. 1641 อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
ต่อมาในปี พ.ศ. 2477 อาร์เทอร์รับเป็นที่ปรึกษาแผนกหลอดไฟของบริษัทเจเนอรัลอิเล็กทริก แปดปีให้หลังเขาเดินทางไปยังประเทศอังกฤษเพื่อไปดูแลห้องปฏิบัติการของบริษัทฯ ที่ตำบลเวมบลีย์ อำเภอเบรนต์ ชานกรุงลอนดอนด้านตะวันตกเฉียงเหนือ รวมถึงเป็นศาสตราภิชานอีสต์แมนที่มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ระหว่างนั้น เขาได้สนใจทำวิจัยเรื่องหลอดวาวแสง (หลอดฟลูออเรสเซนต์) อีกด้วย[19][20] อะมีเลีย แอร์ฮาร์ต
อะมีเลีย แอร์ฮาร์ตได้รับการทาบทามให้เป็นผู้โดยสารบินรวมกับนักบินชายชื่อ วิลเมอร์ ชุลท์และผู้ช่วยนักบิน-ต้นหนชื่อหลุยส์ กอร์ดอน ทั้งสามคนได้บินออกจากชายฝั่งนิวฟาวด์แลนด์ด้วยเครื่องบิน ฟอกเกอร์ เอฟ 7 ไปถึงสนามบินเบอร์รีพอร์ทในประเทศอังกฤษเมื่อวันที่ 17 มิถุนายน พ.ศ. 2471 โดยใช้เวลาบิน 21 ชั่วโมง ในระหว่างบินอะมีเลียได้มีโอกาสขับและทำบันทึกปูมการบินซึ่งส่วนหนึ่งเขียนว่า "ใครก็แล้วแต่ที่พบซากเครื่องบินนี้ ได้โปรดทราบด้วยว่าเป็นเพราะฉันบินหลงในพายุไปหนึ่งชั่วโมง" ทั้งสามคนกลับมารับการต้อนรับอย่างยิ่งใหญ่ ด้วยขบวนพาเหรดโปรยกระดาษเทปตามถนนในนครนิวยอร์ก ได้เข้าพบประธานาธิบดี "แคลวิน คูลิดจ์" ที่ทำเนียบขาว และโดยที่เธอมีรูปร่างละม้ายชาร์ล ลินเบิร์ก จึงได้รับสมญาว่า "เลดี ลินดี" เจมส์ แฮมิลตัน ดยุกที่ 1 แห่งแฮมิลตัน
เจมส์ แฮมมิลตัน ดยุคแห่งแฮมมิลตันที่ 1 () (19 มิถุนายน ค.ศ. 1606 - 9 มีนาคม ค.ศ. 1649) เจมส์ แฮมมิลตันเป็นนายพลของกองทัพฝ่ายกษัตริย์นิยมชาวสกอตผู้มีบทบาทสำคัญในยุทธการเพรสตันในสงครามกลางสามอาณาจักร/สงครามกลางเมืองอังกฤษครั้งที่ 2 แต่พ่ายแพ้และถูกจับได้เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1648 ในที่สุดก็ถูกพิจารณาโทษและถูกประหารชีวิตเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1649 กัปตันอเมริกา
กัปตันอเมริกา (English: Captain America) เป็นตัวละครซูเปอร์ฮีโร่ในหนังสือการ์ตูนอเมริกันที่จัดพิมพ์โดยมาร์เวลคอมิกส์ สร้างสรรค์โดย โจ ไซมอน (Joe Simon) และ แจ็ก เคอร์บี (Jack Kirby) ปรากฏตัวครั้งแรกในหนังสือ Captain America Comics เล่มที่ 1 (มีนาคม ค.ศ. 1941) ซึ่งจัดพิมพ์โดยไทม์ลีคอมิกส์ บริษัทก่อนหน้ามาร์เวลคอมิกส์ โดยกัปตันอเมริกาถูกออกแบบให้เป็นซูเปอร์โซลเยอร์รักชาติที่เคยรบกับฝ่ายอักษะในสงครามโลกครั้งที่สอง เขาเป็นตัวละครที่เป็นที่นิยมมากที่สุดของไทม์ลีคอมิกส์ในช่วงยุคสงคราม ต่อมาสงครามได้ทำให้ความนิยมในซูเปอร์ฮีโร่ลดลงจน Captain America Comics ต้องปิดตัวในปี 1950 ต่อมามาร์เวลคอมิกส์ได้นำตัวละครนี้กลับมาในปี 1953 ซึ่งโลดแล่นได้ไม่นานก็ปิดตัวลงไป ภายหลังได้นำตัวละครนี้กลับมาอีกครั้งในปี 1964 ซึ่งนับตั้งแต่นั้น ตัวละครกัปตันอเมริกาก็โลดแล่นอยู้ในจักรวาลมาร์เวลมาจนถึงปัจจุบัน เมทัลลิกา
ในวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1986 ในระหว่างทัวร์คอนเสิร์ตภายใต้ชื่อ "Damage, Inc. Tour" สมาชิกได้ทำการจับสลากเพื่อเลือกที่นอนในรถทัวร์ ผลปรากฏว่าเบอร์ตันชนะได้นอนในที่ของแฮมเมตต์ ตกช่วงดวงอาทิตย์กำลังขึ้นใกล้กับเมือง โดราร์ป ประเทศสวีเดน ขณะนั้นเองคนขับรถบัสได้สูญเสียการควบคุมและลื่นไถล จนทำให้ตัวรถหมุนหลายครั้ง ผลจากอุบัติเหตุครั้งนี้ อุลลิช แฮมเม็ตต์ และเฮทฟิลด์ แทบไม่ได้รับการบาดเจ็บสาหัสใดเลย แต่เบอร์ตัน กลับเสียชีวิตคาที่
การเสียชีวิตของเบอร์ตันได้ทำให้อนาคตของเมทัลลิกาเปลี่ยนไป สมาชิกทั้ง 3 ที่เหลือได้ตัดสินใจว่าจะเล่นวงต่อไป โดยเชื่อว่าเบอร์ตันคงให้พวกเขาคิดเช่นนี้ และรวมถึงคนในครอบครัวของเขาเองก็ขอให้หาคนมาแทนในตำแหน่งเขาด้วย วงได้ทำการเลือกผู้สมัครกว่า 40 คน ซึ่งรวมถึงเพื่อนวัยเด็กของแฮ็มเมตต์ นามว่า เลส เคลย์พูล (Les Claypool) จากวงไพรมัส ทรอย เกรกอรี (Troy Gregory) จากวงพรอง และเจสัน นิวสเตด อดีตสมาชิกวงโฟลตซัม แอนด์ เจทซัม จนในที่สุดผลการคัดเลือกนิวสเตด มาแทนที่เบอร์ตัน ในตำแหน่งมือเบส เขาได้ร่วมคอนเสิร์ตกับเมทัลลิกาครั้งแรกที่ คันทรีคลับ ในเมืองเรเซดา รัฐแคลิฟอร์เนีย แฮร์รี่ พอตเตอร์ (ตัวละคร)
แฮร์รี่ เจมส์ พอตเตอร์</b>เกิดเมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2523 (วันเดือนเดียวกับผู้แต่ง เจ. เค. โรว์ลิ่ง ได้เขียนให้แฮร์รี่เกิดวันเดียวกันกับเธอแต่คนละปี) เป็นลูกชายคนเดียวของเจมส์ พอตเตอร์และลิลี่ พอตเตอร์ เป็นตัวละครเอกในหนังสือชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ อัล กอร์
อัลเบิร์ต อาร์โนลด์ "อัล" กอร์ จูเนียร์ () (เกิด 31 มีนาคม พ.ศ. 2491) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน นักธุรกิจ เขาเป็นประธานของช่องรายการโทรทัศน์อเมริกัน "เคอร์เรนท์ ทีวี (Current TV) " ซึ่งชนะรางวัลเอ็มมี่ปี 2550, ประธาน"บริษัท เจเนอเรชั่น อินเวสท์เมนท์ แมเนจเมนท์ (Generation Investment Management LLP) ", หนึ่งในคณะกรรมการ"บริษัท แอปเปิ้ล (Apple Inc.) ", ประธาน องค์กร"พันธมิตรเพื่อการปกป้องสภาพอากาศ (Aliance for Climate Protection) ", และที่ปรึกษาอย่างไม่เป็นทางการแก่ผู้บริหารระดับสูงของกูเกิ้ล (Google) และในปี พ.ศ. 2550 นายอัล กอร์ ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ อัลแบร์ท ชเปียร์
แบร์โทลด์ คอนราด แฮร์มันน์ อัลแบร์ท ชเปียร์ (; ; 19 มีนาคม ค.ศ. 1905 – 1 กันยายน ค.ศ. 1981) เป็นสถาปนิกชาวเยอรมัน เป็นหัวหน้าสถาปนิกของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ก่อนได้รับตำแหน่งรัฐมนตรีกระทรวงสรรพาวุธของนาซีเยอรมนี ชเปียร์ยอมรับผิดในการพิจารณาคดีเนือร์นแบร์ก ทำให้ได้รับฉายา "นาซีผู้กล่าวคำขอโทษ" (the Nazi who said sorry) อย่างไรก็ตาม ชเปียร์ปฏิเสธไม่รู้เห็นเกี่ยวกับฮอโลคอสต์ ทิม เบอร์ตัน
ทิม วิลเลียม เบอร์ตัน () เกิดเมื่อวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1958 เป็นผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้สร้าง และนักเขียนชาวอเมริกัน เคยได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ เขามีชื่อเสียงกับผลงานในรูปแบบหม่น ๆ และแปลก ๆ อย่างเช่นหนังคัลท์สุดคลาสสิกของเขาเรื่อง "เอ็ดเวิร์ด มือกรรไกร" และ "ฝันร้าย ฝันอัศจรรย์ ฝันก่อนวันคริสต์มาส" เช่นเดียวกับการกำกับในภาพยนตร์ซีรีส์ แบทแมน เขามีผลงานกำกับหนังเรื่องแรกคือ "Pee-wee's Big Adventure" ในปี 1985 หลังจากนั้นก็มีผลงานกำกับภาพยนตร์อีกหลายเรื่อง ที่ได้รับเสนอชื่อเข้าชิงและได้รางวัลออสการ์ เขามักจะร่วมงานกับนักแสดงที่สนิทกันอย่าง จอห์นนี เดปป์ เช่นเดียวกับ แดนนี เอลฟ์แมน และคู่สมรสเฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์ มีบุตรด้วยกัน 2 คน กล้องโทรทรรศน์อวกาศคอมป์ตัน
กล้องโทรทรรศน์อวกาศคอมพ์ตัน หรือ กล้องรังสีแกมมาคอมพ์ตัน () เป็นหอสังเกตการณ์ดวงที่สองของนาซาในโครงการหอดูดาวเอกที่ส่งขึ้นสู่อวกาศ หลังจากที่ส่งกล้องโทรทรรศน์อวกาศฮับเบิลขึ้นไปก่อนหน้านั้น กล้องโทรทรรศน์อวกาศคอมพ์ตันตั้งชื่อตาม ดร. อาร์เทอร์ ฮอลลี คอมพ์ตัน นักวิทยาศาสตร์รางวัลโนเบลที่สร้างผลงานโดดเด่นด้านฟิสิกส์รังสีแกมมา กล้องคอมพ์ตันสร้างโดยสถาบัน TRW (ปัจจุบันคือสถาบันเทคโนโลยีอวกาศนอร์ทรอพ กรัมแมน) ในแคลิฟอร์เนีย ใช้เวลาสร้างทั้งสิ้น 14 ปี ขึ้นสู่อวกาศโดยกระสวยอวกาศแอตแลนติส เที่ยวบิน STS-37 เมื่อวันที่ 5 เมษายน ค.ศ. 1991 และได้ทำงานจนกระทั่งปลดระวางในวันที่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 2000 กล้องคอมพ์ตันโคจรอยู่ในวงโคจรต่ำของโลกที่ระดับความสูงประมาณ 450 กิโลเมตร เพื่อหลบหลีกผลกระทบจากแถบรังสีแวนอัลเลน นับเป็นเครื่องมือทางฟิสิกส์ดาราศาสตร์ที่มีน้ำหนักมากที่สุดเท่าที่เคยส่งขึ้นสู่อวกาศ ด้วยน้ำหนักถึง 17,000 กิโลกรัม อัลฟ์ แรมซีย์
เซอร์ อัลฟ์ แรมซีย์ () (22 มกราคม ค.ศ. 1920-28 เมษายน ค.ศ. 1999)อดีตกุนซือผู้ยิ่งใหญ่ที่สามารถพาทีมชาติอังกฤษคว้าแชมป์ฟุตบอลโลกปี 1966และสร้างตำนานที่ยิ่งใหญ่กับอิปสวิส ทาวน์ เสียชีวิตเมื่อปีค.ศ. 1999 ขณะอายุได้ 79 ปีด้วยโรคมะเร็งต่อมลูกหมาก และได้มีการตั้งอนุสาวรีย์ของเขาที่พอร์ทแมน โร้ด สนามเหย้าของอิปสวิส ทาวน์และในปี2002ได้มีการเอาชื่อของเขาเข้าสู่หอเกียรติยศของฟุตบอลอังกฤษ พระเจ้าเฮนรีที่ 1 แห่งอังกฤษ
เฮนรีสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 ธันวาคม ค.ศ. 1135 ด้วยอาหารเป็นพิษจากการกิน "ปลาแลมเพรย์ (ที่ทรงโปรดปรานมาก) ปริมาณมากเกินไป" ที่แซ็งต์-เดอนีส์-ซ็อง-ลียงส์ (ปัจจุบันคือลียงส์-ลา-ฟอเรต์) ในนอร์ม็องดี ศพของพระองค์ถูกเย็บเก็บไว้ในหนังวัวเพื่อรักษาสภาพระหว่างเดินทาง แล้วนำกลับไปอังกฤษและฝังที่เรดิงแอบบีย์ ที่พระองค์ก่อตั้งเมื่อสิบสี่ปีก่อน แอบบีย์ถูกทำลายในช่วงการปฏิรูปและไม่มีร่องรอยของสุสานของพระองค์ที่เหลือรอด ที่ตั้งที่เป็นไปได้ถูกคลุมทับโดยโรงเรียนเซนต์เจมส์ มีแผ่นจารึกเล็กๆ อยู่ใกล้ๆ กับกางเขนรำลึกขนาดใหญ่ในส่วนที่อยู่ติดกับสวนสาธารณะฟอร์บรี ลูเทอร์ เบอร์แบงก์
เบอร์แบงก์เป็นคนที่มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และชอบช่วยเหลือผู้อื่น ด้านชีวิตส่วนตัว เขาแต่งงานครั้งแรกกับเฮเลน โคลแมนในปี ค.ศ. 1890 แต่หย่าร้างกันในอีก 6 ปีต่อมา ในปี ค.ศ. 1916 เขาแต่งงานครั้งที่สองกับอลิซาเบธ วอเตอส์ ทั้งคู่ไม่มีบุตร เบอร์แบงก์เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1926 อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
หลังจากที่ได้ทำวิจัยที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์เป็นเวลาหนึ่งปีมาแล้ว อาร์เทอร์ได้เดินทางกลับมารับตำแหน่งศาสตราจารย์สาขาฟิสิกส์ เวย์แมน คราว (Wayman Crow Professor of Physics) และหัวหน้าภาควิชาฟิสิกส์มหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์[6] สองปีต่อมาเขาได้ค้นพบการกระเจิงของควอนตารังสีเอกซ์จากอิเล็กตรอนอิสระ โดยสังเกตได้ว่ารังสีเอกซ์หลังกระเจิงมีความยาวคลื่นยาวกว่าก่อนกระเจิง เขาจึงอธิบายว่า รังสีเอกซ์สูญเสียพลังงานส่วนหนึ่งให้กับอิเล็กตรอนขณะพุ่งเข้าชน ปรากฏการณ์นี้เรียกว่า ปรากฏการณ์คอมป์ตัน[12][13] เจ. เค. โรว์ลิง
โจแอนน์ "โจ" โรว์ลิง (English: Joanne "Jo" Rowling, OBE FRSL[1]) หรือนามปากกา เจ. เค. โรว์ลิง[2] และ<b data-parsoid='{"dsr":[1509,1531,3,3]}'>โรเบิร์ต กัลเบรธ (เกิด 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1965)[3] เป็นนักเขียนนวนิยายชาวอังกฤษ ผู้เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะผู้ประพันธ์วรรณกรรมแฟนตาซีชุด แฮร์รี่ พอตเตอร์ ซึ่งได้รับความความสนใจจากทั่วโลก ได้รับรางวัลมากมาย และมียอดขายกว่า 500 ล้านเล่ม[4] และยังเป็นหนังสือชุดที่ขายดีที่สุดในประวัติศาสตร์[5] ด้านภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ที่ดัดแปลงมาจากหนังสือก็เป็นภาพยนตร์ชุดที่ทำรายได้มากที่สุดเป็นอันดับสองในประวัติศาสตร์[6] โรว์ลิงอนุมัติบทภาพยนตร์ทุกภาค[7] และตลอดจนควบคุมงานฝ่ายสร้างสรรค์ภาพยนตร์ภาคสุดท้ายในฐานะผู้อำนวยการสร้าง[8] อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
λ ′ − λ = h m e c ( 1 − cos ⁡ θ ) , {\displaystyle \lambda '-\lambda ={\frac {h}{m_{e}c}}(1-\cos {\theta }),} อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
อาร์เทอร์ คอมป์ตัน เกิดเมื่อวันเสาร์ที่ 10 กันยายน พ.ศ. 2435 เป็นบุตรคนที่ของเอเลียส คอมป์ตัน (Elias Compton) และโอเทลเลีย แคเทอรีน คอมป์ตัน (Otelia Catherine Compton) (สกุลเดิม ออกซเพอร์เกอร์ (Augspurger)) [1] โดยเอเลียสผู้เป็นบิดา ได้เคยเป็นผู้อำนวยการวิทยาลัยวูสเตอร์ ส่วนคาร์ล คอมป์ตัน (Karl Compton) พี่ชายของอาร์เทอร์ ได้ปริญญาเอกสาขาฟิสิกส์จากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน เมื่อ พ.ศ. 2455 และเป็นอธิการบดีสถาบันเทคโนโลยีแมสซาชูเซตส์ ระหว่างปี พ.ศ. 2473 - 2491 พี่ชายคนรอง วิลสัน คอมป์ตัน (Wilson Compton) ได้รับปริญญาเอกสาขาเศรษฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน เมื่อ พ.ศ. 2456 และได้เป็นอธิการบดีมหาวิทยาลัยวอชิงตันสเตต ยิ่งไปกว่านั้น มารดาตระกูลคอมป์ตันเป็นแม่ดีเด่นประจำปี 2475 ของสหรัฐอเมริกาด้วย[2] ในส่วนน้องสาว แมรี คอมป์ตัน (Mary Compton) สมรสกับศาสนาจารย์ซี เฮอร์เบิร์ต ไรซ์ (C Herbert Rice) ครูใหญ่โรงเรียนคริสเตียนลาฮอร์[3] มหาวิทยาลัยเซาแทมป์ตัน
มหาวิทยาลัยเซาท์แฮมป์ตันก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2405 ในฐานะสถาบันฮาร์ตเลย์ ตามชื่อของเฮนรี โรบินสัน ฮาร์ตเลย์ (Henry Robinson Hartley, พ.ศ. 2320-2393) ทายาทธุรกิจค้าไวน์[4] ก่อนที่ฮาร์ตเลย์จะวายชนม์ เขาได้เขียนพินัยกรรมสั่งให้นำมรดกจำนวน 103,000 ปอนด์สำหรับใช้เป็นทุนประเดิมตั้งสถาบันศึกษา ณ บ้านของเขาซึ่งตั้งที่ใจกลางเมืองเซาท์แฮมป์ตัน ฮัมฟรีย์ โบการ์ต
ในช่วงบั้นปลายชีวิต ฮัมฟรีย์ โบการ์ต ป่วยเป็นโรคมะเร็งหลอดอาหาร เนื่องจากการสูบบุหรี่อย่างหนัก ทำให้ร่างกายทรุดโทรมอย่างรวดเร็ว และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 14 มกราคม ค.ศ. 1957 ด้วยวัย 57 ปี อาเทอร์ มิลเลอร์
อาเทอร์ แอชเชอร์ มิลเลอร์ (: 17 ตุลาคม ค.ศ. 1915 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2005) เป็นนักเขียนบทละครและบทเรียงความชาวยิว-อเมริกัน เขามีผลงานโดดเด่นในละครเวที เขียนบทละครเช่นเรื่อง "All My Sons" (1947), "Death of a Salesman" (1949), "The Crucible" (1953) และ "A View from the Bridge" (1 องก์, 1955; แก้ไข 2 องก์, 1956) จอร์จ กอร์ดอน มาร์ควิสแห่งฮันท์ลีย์ที่ 1
จอร์จ กอร์ดอน มาร์ควิสแห่งฮันท์ลีย์ที่ 1 (; ค.ศ. 1562 - 13 มิถุนายน ค.ศ. 1636) จอร์จ กอร์ดอนขุนนางชาวสกอตแลนด์ผู้มีบทบาทในการเป็นผู้นำในช่วงระยะเวลของการรวมตัวระหว่างสกอตแลนด์กับอังกฤษ คาร์ไมน์ คอปโปลา
คาร์ไมน์ คอปโปลา เสียชีวิตในวัย 80 ปีเมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1991 ที่นอร์ทริดจ์ แคลิฟอร์เนีย ด้วยอาการของโรคหัวใจ ฟรานซิส ฟอร์ด คอปโปลา ให้สัมภาษณ์ภายหลังจากคาร์ไมน์เสียชีวิตว่า คาร์ไมน์เสียชีวิตด้วยอาการของโรคหัวใจ หลังจากที่เพลง "Promise Me You'll Remember" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์
วิลเลียม โฮลแมน ฮันท์เกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน ค.ศ. 1827 ที่ชีพไซด์, ลอนดอน, อังกฤษ และเสียชีวิตเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1910 ที่เค็นซิงตัน เหล่าทหารการสัตว์แห่งกองทัพบกแคนาดา
ร้อยเอก แฮร์รี โคลบอร์น (12 เมษายน ค.ศ. 1887 – 24 กันยายน ค.ศ. 1947) ผู้เป็นทหารการสัตว์ร่วมกับเหล่าทหารการสัตว์แห่งกองทัพบกแคนาดา เป็นที่รู้จักกันดีสำหรับการบริจาคลูกหมี ที่มีชื่อ "วินนี" (ย่อมาจาก "วินนิเพ็ก") ไปยังสวนสัตว์ลอนดอน เขาได้ซื้อลูกหมีดำในไวต์ริเวอร์ รัฐออนแทรีโอ ระหว่างทางไปยังฐานกองกำลังแคนาดา (CFB) วัลคาร์เทียร์ ในรัฐควิเบก แกรี โอลด์แมน
แกรี เลินนาร์ด โอลด์แมน (; เกิด 21 มีนาคม ค.ศ. 1958) เป็นนักแสดงและผู้กำกับชาวอังกฤษ มีผลงานการแสดงทั้งในละครเวที ภาพยนตร์ และโทรทัศน์ โอลด์แมนได้รับการยกย่องในฐานะหนึ่งในนักแสดงคนสำคัญในยุคของเขา เขาได้รับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลออสการ์ รางวัลแบฟตา รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลเอ็มไพร์ไอคอน สำหรับความสำเร็จของเขา โดยมีชื่อเสียงจากการรับบทเจมส์ กอร์ดอนในภาพยนตร์เรื่องแบทแมนในภาค "แบทแมน บีกินส์", "แบทแมน อัศวินรัตติกาล" และ "แบทแมน อัศวินรัตติกาลผงาด" และจากบทบาทซีเรียส แบล็กในภาพยนตร์ชุด "แฮร์รี่ พอตเตอร์" อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
ในปี พ.ศ. 2462 อาร์เทอร์ได้รับทุนการศึกษาจากสภาวิจัยแห่งชาติสหรัฐให้เดินทางไปศึกษาที่ห้องปฏิบัติการคาเวนดิช มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ โดยทำงานวิจัยกับจอร์จ แพเจต ทอมสัน บุตรของโจเซฟ จอห์น ทอมสัน ในหัวข้อการกระเจิงและการดูดกลืนรังสีแกมมา[9][10] ในการศึกษาเขาสังเกตว่ารังสีที่กระเจิงสามารถดูดกลืนได้ง่ายกว่ารังสีจากแหล่งกำเนิด[6] ณ ที่นั้น เขาได้พบกับนักวิทยาศาสตร์ที่มีชื่อเสียงหลายท่าน อาทิ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด ชาลส์ แกลตัน ดาร์วิน และอาร์เทอร์ เอดดิงตัน ซึ่งสองชื่อได้กลายเป็นชื่อบุตรของอาร์เทอร์เองในเวลาต่อมา[10] เน็ด เคลลี
จอห์น เคลลี เสียชีวิตที่เมืองอเวเนล รัฐวิกตอเรีย (Avenel, Victoria) เมื่อวันที่ 27 ธันวาคม ค.ศ. 1866 หลังจากพ้นโทษครั้งสุดท้ายไม่นาน ขณะนั้นเน็ด เคลลี มีอายุได้ 11 ปีแล้ว ในเวลานั้นครอบครัวเคลลีได้จับจองที่ดินและย้ายไปอยู่ที่เมืองเกรตา (Greta) ซึ่งปัจจุบันนี้พื้นที่ดังกล่าวเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เคลลีคันทรี" ("Kelly Country") พอล ฮันเตอร์
พอล แอลัน ฮันเตอร์ (; 14 ตุลาคม ค.ศ. 1978 – 9 ตุลาคม ค.ศ. 2006) เป็นนักสนุกเกอร์อาชีพชาวอังกฤษ ประวัติเต็มตัวของเขาได้ออกสื่ออย่างรวดเร็ว และเขากลายเป็นที่รู้จักในฉายา "เบคแคมแห่งผ้าสักหลาดหนา" (Beckham of the Baize) เพราะหน้าตาดีของเขาและหรูหราสไตล์ เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด
เออร์เนสต์ รัทเทอร์ฟอร์ด (Ernest Rutherford, 30 สิงหาคม พ.ศ. 2414 - 19 ตุลาคม พ.ศ. 2480) หรือในชื่อที่เป็นที่รู้จักกันทั่วไปว่า ลอร์ด รัทเทอร์ฟอร์ด ได้รับการยกย่องให้เป็น "บิดา" แห่งฟิสิกส์นิวเคลียร์ เขาเป็นผู้บุกเบิกทฤษฎีการโคจรของอะตอม ชื่อของเขาได้นำไปใช้เป็นชื่อธาตุที่ 104 คือ รัทเทอร์ฟอร์เดียม สเปนเซอร์ คอมป์ตัน เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน
สเปนเซอร์ คอมป์ตัน เอิร์ลแห่งวิลมิงตัน () เป็นนักการเมืองและรัฐบุรุษชาวอังกฤษ เขาได้ดำรงตำแหน่งเป็นนายกรัฐมนตรีคนที่สองต่อจากเซอร์ รอเบิร์ต วอลโพล ถึงแม้ช่วงรัฐบาลของเขา อำนาจและอิทธิพลแท้จริงจะอยู่ที่ลอร์ดคาร์เล็ตซึ่งเป็นรัฐมนตรีต่างประเทศ เอิร์ลแห่งวิลมิงตันถึงแก่อสัญกรรมขณะดำรงอยู่ในตำแหน่งนากยกรัฐมนตรี เอ็ดมุนด์ คูเปอร์
เอ็ดมุนด์ คูเปอร์ () (เกิดเมื่อ 30 เมษายน ค.ศ. 1926 - เสียชีวิต 11 มีนาคม ค.ศ. 1982) เป็นกวีและนักเขียนชาวอังกฤษ มีผลงานนิยายวิทยาศาสตร์และนวนิยายแนวสืบสวนสอบสวนราว 20 เรื่อง และเรื่องสั้นกว่า 40 เรื่อง ตีพิมพ์ผลงานโดยใช้ชื่อจริงและนามปากกา กระชากปมปริศนาคดีอำพราง
ในวันที่ 10 มีนาคม ค.ศ. 1928 กอร์ดอนได้ลักพาตัว วอลเตอร์ เจมส์ คอลลินส์ จูเนียร์ () (ค.ศ. 1918 - 1928) ไปข่มขืนกระทำชำเราเหมือนเด็กชายรายอื่นๆ แต่หลังจากกักขังวอลเตอร์ได้ไม่กี่วัน มารดาของกอร์ดอน ชื่อ ซาราห์ หลุยส์ นอร์ทคอตต์ () ได้มาเยี่ยมกอร์ดอนที่ฟาร์มปศุสัตว์ ได้พบวอลเตอร์ เธอจำวอลเตอร์ได้ เพราะเห็นวอลเตอร์และคริสตินชอบไปเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าที่กอร์ดอนเคยทำงานบ่อยๆ จนวอลเตอร์จำหน้าของกอร์ดอนได้แล้ว และได้ทราบว่ากอร์ดอนทำอะไรลงไปบ้าง ก็โกรธกอร์ดอนมาก แต่ด้วยวิสัยของแม่ จึงมีอารมณ์ชั่ววูบที่อยากช่วยให้ลูกไม่มีความผิด จึงด่ากอร์ดอนไปว่า กอร์ดอนใช้อะไรคิดถึงไปลักพาตัวเด็กทีจำหน้ากอร์ดอนได้มาข่มขืน? เมื่อคิดอยู่สักพัก กอร์ดอนจึงฆ่าวอลเตอร์ โดยใช้ขวานจามจนวอลเตอร์เสียชีวิต อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
ในช่วงที่มีชีวิต เขาได้รับเกียรติยศต่าง ๆ อาทิ รางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ พ.ศ. 2470 เหรียญทองมัตเตอุชชี พ.ศ. 2476 เหรียญฮิวก์ราชวิทยสมาคมอังกฤษ และเหรียญเบนจามิน แฟรงคลิน พ.ศ. 2483[38] รวมถึงมีการนำชื่อของเขาไปตั้งเป็นชื่อสถานที่ต่าง ๆ อาทิ หลุมอุกกาบาตคอมป์ตันบนดวงจันทร์[39] ห้องปฏิบัติการวิจัยที่มหาวิทยาลัยวอชิงตันเซนต์หลุยส์[40] หอพักคอมป์ตันของมหาวิทยาลัยฯ[41] เซ็นต์หลุยวอล์กออฟเฟม (St Louis Walf of Fame)[42] และห้องปฏิบัติการรังสีแกมมาที่นาซ่า[43] เดอะคาร์เพนเทอส์
ในคืนก่อนวันที่ 3 กุมภาพันธ์ 1983 แคเรนได้โทรศัทพ์ไปคุยกับ ฟิล รามอน โดยเธอถามถึงอัลบั้มเดี่ยวที่เขาเป็นโปรดิวเซอร์ให้ โดยถามเขาว่าอัลบั้มดังกล่าวมันแย่มากเลยเหรอ? ก่อนที่จะได้รับคำตอบแล้วจบบทสนธนาสุดท้ายกันไป และในวันที่ 4 กุมภาพันธ์ 1983 ก่อนวันเกิดครบรอบ 33 ปีของแคเรนไม่กี่อาทิตย์ เธอล้มฟุบลงกับพื้นห้องแต่งตัวที่บ้านของ แอกเนส แม่ของเธอ ก่อนที่จะมีคนพบและเรียกรถพยาบาลมารับตัวเธอ ซึ่งวันนั้นจะเป็นวันที่เธอต้องไปจดทะเบียนหย่าโดยมีแอกเนสไปเป็นเพื่อน หลังจากนั้นทางโรงพยาบาลได้แจ้งว่าเธอได้เสียชีวิตแล้ว ด้วยสาเหตุหัวใจล้มเหลว ซึ่งข่าวดังกล่าวกลายเป็นข่าวใหญ่ไปทั่วโลกทั้งเรื่องการเสียชีวิตของเธอ และโรคแอนนอริเซีย เนฟโวซา ที่เกิดขึ้นกับผู้หญิงในอเมริกาอย่างมากมาย (ประมาณ 50% ของผู้หญิงทั้งหมด) ซึ่งทำให้อเมริกาตื่นตัวกับโรคดังกล่าวอย่างจริง ๆ จัง ๆ และที่หน้าหลุมฝังศพของเธอมีการจารึกไว้ว่า "A star on earth - A star in heaven" และในเดือนตุลาคม 1983 วงคาร์เพนเทอส์ก็ได้รับการจารึกชื่อไว้ที่ star on the Hollywood Walk of Fame ด้วย อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ในช่วงปี ค.ศ 1801 เมื่อเขาหมดบทบาทในรัฐบาลกลาง แฮมิลตันได้หันมาก่อตั้งหนังสือพิมพ์เป็นกระบอกเสียงให้กับกลุ่ม Federalist ที่มีชื่อว่า New-York Evening Post. ในช่วงดังกล่าว ได้มีการกระทบกระทั่งกันบ่อยครั้งระหว่างเขาและรองประธานาธิบดี อารอน เบอร์ จนในที่สุดมีการท้าดวลปืนกัน ซึ่งเป็นผลให้เขาได้รับบาดเจ็บหนักและเสียชีวิตในวันต่อมา หลังจากสงครามในปี ค.ศ. 1812 กับประเทศอังกฤษ ฝ่ายที่เป็นปฏิบักษ์ของเขาในยุคต่อมา ก็หันมาใช้นโยบายของเขา คือสร้างความแข็งแกร่งให้กับระบบรัฐบาลกลาง คนเหล่านี้ได้แก่ เมดิสัน และ อัลเบิร์ต กัลแลติน มีการจัดทำโปรแกรมของรัฐบาลกลางขึ้น อันได้แก่ การให้มีธนาคารแห่งชาติ การพัฒนาระบบสาธารณูปโภคส่วนกลาง การมีระบบภาษี การมีกองทัพบก กองทัพเรือที่ดำเนินการโดยรัฐบาลกลาง และแนวนโยบายที่เขาเสนอก็ยังมีบทบาทต่อมาจนถึงรัฐบาลสหรัฐในยุคปัจจุบัน เฮอร์แมน เมลวิลล์
เฮอร์แมน แมลวิลล์ () (1 สิงหาคม พ.ศ. 2362 – 28 กันยายน พ.ศ. 2434) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน แต่งทั้งนวนิยาย เรื่องสั้น เรียงความ และบทกวี วรรณกรรมชิ้นเอกของเขาคือ โมบี-ดิก (Moby Dick) ซึ่งพิมพ์เผยแพร่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2394 เมื่อเฮอร์แมนมีอายุ 32 ปี อดัม สมิธ
อดัม สมิธ</b>ถึงแก่กรรมที่ เอดินบะระ สก็อตแลนด์เมื่ออายุได้ 67 ปี หลังจากการเจ็บป่วยที่ต้องทนทุกข์ทรมาน ศพของสมิธได้รับการฝังไว้ที่แคนอนเกทเคิร์กยาร์ด นีล อาร์มสตรอง
วันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2555 อาร์มสตรองได้เสียชีวิตในซินซินนาติ รัฐโอไฮโอ[1] ขณะอายุได้ 82 ปี เนื่องด้วยภาวะแทรกซ้อนภายหลังการผ่าตัดบายพาสหลอดเลือดหัวใจ ซึ่ง บารัก โอบามาประธานาธิบดี อเมริกา ได้กล่าวยกย่องอาร์มสตรองว่าเป็น "บุรุษชาวอเมริกันผู้ยิ่งใหญ่ที่สุด ไม่เพียงแค่ในช่วงเวลาของเขาเท่านั้น แต่เป็นตลอดกาล"[2] เจ. อาร์. อาร์. โทลคีน
นางเอดิธ โทลคีน ได้เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) มีอายุได้ 82 ปี โทลคีนให้แกะสลักคำว่า ลูธิเอน (Lúthien) ซึ่งเป็นตัวละครเอลฟ์ที่ได้แนวความคิดมาจากเอดิธในเรื่องที่เขาแต่ง หลังชื่อของนางบนป้ายหลุมศพด้วย และเมื่อโทลคีนเสียชีวิตหลังจากนั้นอีก 21 เดือน ในวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2516 (ค.ศ. 1973) รวมอายุได้ 81 ปี เขาก็ได้สั่งไว้ให้ฝังตนเองในหลุมเดียวกันกับนางเอดิธ และให้เติมคำว่า เบเรน ข้างหลังชื่อเขา ดังนั้นป้ายหลุมศพจึงได้เขียนไว้ดังนี้ เกรปคุง
เกรปคุง () (16 เมษายน ค.ศ. 1996 – 12 ตุลาคม ค.ศ. 2017) เป็นเพนกวินฮัมโบลต์ ("Spheniscus humboldti") ในสวนสัตว์โทบุซึ่งตั้งอยู่ที่จังหวัดไซตามะ ประเทศญี่ปุ่น เขากลายเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากความสัมพันธ์ระหว่างเขากับป้ายคัตเอาต์ซึ่งเป็นตัวละครจากการ์ตูนอะนิเมะชุดเรื่อง"เคะโมะโนะ เฟรนด์ส" ใน ค.ศ. 2017 เกรปคุงเริ่มมีปัญหาด้านสุขภาพในช่วงต้นเดือนตุลาคมและทางสวนสัตว์ได้ประกาศว่าเกรปคุงได้เสียชีวิตเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 2017 เอช. พี. เลิฟคราฟท์
โฮเวิร์ด ฟิลิปส์ เลิฟคราฟท์ (Howard Phillips Lovecraft - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2433 – 15 มีนาคม พ.ศ. 2480) เป็นนักเขียนนิยายชาวอเมริกัน โดยแนวเรื่องของเลิฟคาท์นั้นมักมีลักษณะผสมกันระหว่างนิยายสยองขวัญ นิยายวิทยาศาสตร์และแฟนตาซี ซึ่งอิทธิพลของเลิฟคราฟท์ที่มีต่อวงวรรณกรรมก็คือการริเริ่มเรื่องชุดตำนานคธูลู เฮเบอร์ เคอร์ติส
เฮเบอร์ โดสต์ เคอร์ติส (; 27 มิถุนายน ค.ศ. 1872 - 9 มกราคม ค.ศ. 1942) เป็นนักดาราศาสตร์ชาวอเมริกัน ผู้อำนวยการหอดูดาวอัลเลเกอนี (Allegheny Observatory) เป็นที่รู้จักจากการเข้าร่วมการโต้วาทีครั้งใหญ่ "The Great Debate" กับ ฮาร์โลว์ แชปลีย์ ในปี ค.ศ. 1920 ว่าด้วยลักษณะของเนบิวลากับดาราจักร และขนาดของเอกภพ ฮาร์เปอร์ ลี
เนลล์ ฮาร์เปอร์ ลี (; 28 เมษายน ค.ศ. 1926 – 19 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016) เป็นนักเขียนชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักในฐานะผู้ได้รับรางวัลพูลิตเซอร์สาขาวรรณกรรม จากเรื่อง "To Kill a Mockingbird" นอกจากนี้เธอยังช่วยเหลือเพื่อนสนิท ทรูแมน คาโพตี ในการค้นหาข้อมูลในหนังสือเรื่อง "In Cold Blood" เธอได้รับเครื่องรัฐอิสริยาภรณ์เหรียญแห่งอิสรภาพของประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกาด้านวรรณกรรมในปี ค.ศ. 2007 เธอยังรับรางวัลเกียรติยศหลายรางวัล แต่มักปฏิเสธการกล่าวสุนทรพจน์ วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน (; 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1893 – 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947) หรือที่รู้จักกันในนาม ชาลส์ โมลตัน () เป็นนักจิตวิทยาชาวอเมริกันผู้ประดิษฐ์ต้นแบบเครื่องจับเท็จยุคแรก นักเขียนและ นักเขียนการ์ตูนที่สร้างตัวละครวันเดอร์วูแมน โดยได้รับแรงบันดาลใจมาจากภรรยา เอลิซาเบธ ฮาโลเวย์ มาร์สตัน และคนรัก โอลิฟ เบิร์น อาร์ท แบลคคี
อาร์เทอร์ แบลคคี เสียชีวิตเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ. 1990 ที่มหานครนิวยอร์ก ด้วยโรคมะเร็งปอด ด้วยวัย 90 ปี อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
article about Compton on world wide research on cosmic rays at Washington University in Saint Louis from the Office of Scientific and Technical Information, United States Department of Energy at Find a Grave เบนนี กอลสัน
ผลงานแต่งเพลงที่มีชื่อเสียงที่สุด คือเพลง "I Remember Clifford" ที่อุทิศให้กับคลิฟฟอร์ด บราวน์ นักทรัมเปตที่เคยร่วมวงไลโอเนล แฮมป์ตัน ด้วยกัน และเสียชีวิตเนื่องจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในปี ค.ศ. 1956 เมื่อมีอายุเพียง 25 ปี เพลงนี้เป็นที่นิยมเนื่องจากนักดนตรีหลายคนมักนำเพลงนี้ไปบรรเลงในแบบของตัวเอง เพื่อเป็นการระลึกถึงตัวคลิฟฟอร์ด บราวน์ เพลงอื่นๆของกอลสันที่เป็นที่นิยม ได้แก่เพลง "Stable Mates", "Killer Joe", "Whisper Not", "Along Came Betty" และ "Are You Real?" อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
หลังจากบุตรชายของเขาเสียชีวิตในสงครามโลกครั้งที่ 1 (ซึ่งเขาได้เขียนประวัติเหตุการณ์ต่าง ๆ เอาไว้) เขาเริ่มสนใจเรื่องธรรมะ ซึ่งมีผลต่อเรื่องสยองขวัญของเขาด้วย โคนัน ดอยล์เสียชีวิตเมื่อปี 1930 อายุได้ 71 ปี ผ่านการสมรส 2 ครั้ง และมีบุตร 5 คน ซัมติง
ในปี ค.ศ. 2002 หลังจากที่แฮร์ริสันเสียชีวิต แม็กคาร์ตนีย์และอีริก แคลปตันนำเพลง "ซัมติง" มาร้องในคอนเสิร์ตที่ชื่อ "คอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ" การขับร้องครั้งนี้ทำให้ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลแกรมมี่ในสาขาเพลงร่วมร้องป็อปยอดเยี่ยม แม็กคาร์ตนีย์ยังร้องเพลงนี้โดยเล่นเครื่องดนตรียูเคเลเลเพียงอย่างเดียวในการแสดงในทัวร์ของเขาที่ชื่อ "แบ็กอินดิยูเอส" และ "แบ็กอินเดอะเวิลด์" เขายังร้องเพลงเพื่ออุทิศให้แฮร์ริสัน ในปี ค.ศ. 2008 ในคอนเสิร์ตลิเวอร์พูซาวด์ แสดงเพลงนี้ในลักษณะคล้ายกับที่แสดงใน "คอนเสิร์ตฟอร์จอร์จ" โดยเริ่มดนตรีด้วยยูเคเลเลอย่างเดียว หลังจากท่อนบริดจ์จึงเล่นเต็มวงและจบลงเหมือนกับเพลงต้นฉบับ นอกจากนั้นบ็อบ ดีแลนยังร้องสดเพลงนี้เพื่ออุทิศให้แฮร์ริสันสำหรับการเสียชีวิตของเขา เกอร์ตี คอรี
ในปี ค.ศ. 1953 เกอร์ตีได้รับเลือกเป็นภาคีสมาชิกสถาบันศิลปะและวิทยาศาสตร์แห่งอเมริกา เกอร์ตีเสียชีวิตด้วยโรคเกี่ยวกับไขกระดูกในปี ค.ศ. 1957 ต่อมานามสกุลของเกอร์ตีได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อของแอ่งดวงจันทร์ และแอ่งดาวศุกร์ อาร์เทอร์ รูบินสไตน์
อาร์เทอร์ รูบินสไตน์ เคบีอี (28 มกราคม ค.ศ. 1887 - 20 ธันวาคม ค.ศ. 1982) นักเปียโนชาวยิว-อเมริกัน มีชื่อเสียงในระดับนานาชาติ มีผลงานการเล่นดนตรีกับผลงานของคีตกวีจำนวนมาก ได้รับการยกย่องเป็นหนึ่งในนักดนตรีที่ยิ่งใหญ่แห่งศตวรรษที่ 20  อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ในปี ค.ศ. 1784 เขาได้ก่อตั้งธนาคารแห่งนิวยอร์ก (Bank of New York) ซึ่งตราบถึงปัจจุบัน จัดเป็นธนาคารที่เก่าแก่ที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกา แฮมิลตัน ยังได้เป็นผู้กลับไปบูรณะ King's College ซึ่งต้องปิดตัวลงในช่วงสงครามปฏิวัติ แล้วเปลี่ยนชื่อเป็น Columbia College วิทยาลัยดังกล่าวได้รับความเสียหายอย่างมากในช่วงสงคราม งานด้านสาธารณะของเขาได้กลับมาเริ่มอีกครั้งเมื่อเขาเข้าร่วมการประชุม Annapolis Convention โดยเป็นตัวแทนจากรัฐ ซึ่งทำให้ความหวังของเขาประสบผล คือการทำให้มีรัฐบาลกลางที่เข้มแข็ง มีอำนาจ มีอิสระทางการเงิน สามารถมีกฎหมายรองรับจัดเก็บภาษีเพื่อมาดำเนินการได้ รอย ลิกเทนสไตน์
รอย ฟอกซ์ ลิกเทนสไตน์ (; 27 ตุลาคม ค.ศ. 1923 – 29 กันยายน ค.ศ. 1997) เป็นศิลปินป็อปอาร์ตชาวอเมริกัน ที่มีผลงานโดดเด่นร่วมกับศิลปินอื่น ๆ อาทิ แอนดี วอร์ฮอล, แจสเปอร์ จอนส์ และเจมส์ โรเซนควิสต์ งานของเขาเป็นการนิยามสมมติฐานเบื้องต้นมากกว่าการล้อเลียน ซึ่งงานส่วนมากได้รับแรงบันดาลใจหลักมาจากบทการ์ตูน ลิกเทนสไตน์ผลิตผลงานที่มีองค์ประกอบค่อนข้างแม่นยำ งานของเขาได้รับอิทธิพลจากโฆษณาที่โด่งดัง และหนังสือการ์ตูน รอยได้กล่าวว่า "ป็อปอาร์ตไม่ใช่ภาพเขียนแนวอเมริกัน แต่เป็นภาพเขียนแนวอุตสาหกรรม" ภาพเขียนของเขาได้จัดแสดงในหอศิลป์เลโอ กัสเตลลี (Leo Castelli) ในนครนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 15 ตุลาคม ค.ศ. 2013 อีกทั้งภาพ Woman with Flowered Hat ได้รับการประมูลในราคาที่สูงที่สุด  คลิฟฟ์ รอเบิร์ตสัน
รอเบิร์ตสันได้รับรางวัลจากหลายสถาบันสำหรับความสำเร็จในภาพยนตร์ เขายังมีชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นเนชันแนลเอวิเอชันวอล์กฮอลล์ออฟเฟมในปี ค.ศ. 2006 ช่วงบั้นปลายของชีวิต ในปี ค.ศ. 2002 รอเบิร์ตสันเป็นที่รู้จักอย่างดีในภาพยนตร์ไตรภาค "ไอ้แมงมุม" จากบทบาทเบน ปาร์คเกอร์ หลังจากนั้น เขาเสียชีวิตในวันที่ 10 กันยายน ค.ศ. 2011 เพียงหนึ่งวันหลังจากวันเกิดอายุครบ 88 ปี คอนราด ฮิลตัน
คอนราด นิโคลสัน ฮิลตัน (25 ธันวาคม ค.ศ. 1887 – 3 มกราคม ค.ศ. 1979) นักธุรกิจโรงแรมชาวอเมริกัน ผู้ก่อตั้งกลุ่มเครือข่ายโรงแรมฮิลตัน มีศักดิ์เป็นปู่ทวดของแพรีส ฮิลตัน ไรอัน ไวต์
เมื่อวันที่ 29 มีนาคม ค.ศ. 1990 อีกหลายเดือนก่อนที่ไวต์จะจบการศึกษาระดับมัธยมปลาย เขาเข้าโรงพยาบาลไรลีย์ ในอินดีแอนาโพลิส เกี่ยวกับการติดเชื้อทางลมหายใจ จากเหตุนี้ทำให้เขาต้องใส่เครื่องช่วยหายใจและได้รับยาระงับความรู้สึก เอลตัน จอห์น มาเยี่ยมเขาและทางโรงพยาบาลได้รับสายโทรศัพท์มาอวยพรอย่างล้นหลาม ไวต์เสียชีวิตในวันอาทิตย์ใบปาล์ม เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 1990  หลุยส์ อาร์มสตรอง
จนเมื่อเขาอายุ 30 ปลาย ๆ เริ่มมีปัญหาเรื่องนิ้วมือและริมฝีปาก ทำให้เขาหยุดเป่าทรัมเป็ตในปี พ.ศ. 2502 อาร์มสตรองหันมาพัฒนาความสามารถในการร้องเพลง จนเป็นนักร้องที่มีชื่อเสียง เขาได้ออกทัวร์เล่นดนตรีในยุโรป จนมีชื่อเสียงระดับโลกในยุคทศวรรษ 1950 เขามีเทคนิคการเปล่งเสียงเลียนเสียงเครื่องดนตรีที่เรียกว่า "สแก็ท" (Scat Vocal) เขายังได้แสดงภาพยนตร์ขนาดยาว มีผลงานยอดนิยมกว่า 50 เรื่อง จนได้ฉายาว่า "Ambassador Satch" ซึ่งก็โด่งดังกว่าเป็นนักร้องเสียอีก อาร์มสตรองเสียชีวิต ที่นครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2514 รวมอายุ 69 ปี ด้วยอาการหัวใจล้มเหลว  เดวิด เอ. ฮัฟฟ์แมน
เดวิด อัลเบิรต์ ฮัฟแมน หรือ เดวิด เอ. ฮัฟแมน (อังกฤษ: David A. Huffman) เป็นผู้บุกเบิกการเข้ารหัส ระดับบิต ในวิชาวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ และเป็นผู้นำอีกเรื่องหนึ่งในแขนงวิชา คณิตศาสตร์ โอริกามิ ฮัฟแมนเสียชีวิตในวัย 74ปี ด้วยโรงมะเร็ง ดอลลี (แกะ)
ดอลลี (English: Dolly) (5 กรกฎาคม 2539 – 14 กุมภาพันธ์ 2546) เป็น แกะเลี้ยงเพศเมีย และเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมตัวแรกที่ถูกโคลนจากเซลล์โซมาติก (somatic cell) ของสัตว์โตเต็มวัย โดยใช้วิธีถ่ายฝากนิวเคลียส (nuclear transfer)[1][2] ดอลลีถูกโคลนโดย เอียน วิลมุต (Ian Wilmut) คีธ แคมป์เบล (Keith Campbell) และผู้ร่วมงาน ณ สถาบันรอสลิน (Roslin Institute) ส่วนหนึ่งของมหาวิทยาลัยเอดินบะระ ประเทศสกอตแลนด์ และบริษัทเทคโนโลยีชีวภาพ PPL Therapeutics ซึ่งตั้งอยู่ใกล้กับเอดินบะระ เงินทุนในการโคลนดอลลีมาจากบริษัท PPL Therapeutics และกระทรวงการเกษตรของสหราชอาณาจักร[3] มันเกิดเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2547 และตายด้วยโรคทางปอดเมื่ออายุได้ 6 ปี 7 เดือน[4] หลายสื่อ เช่น BBC News และ Scientific American ยกย่องให้มันเป็น "แกะดังที่สุดในโลก"[5][6] อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
A Study in Scarlet (1887) The Sign of Four The Hound of Baskervilles The Valley of Fear The Adventures of Sherlock Holmes (1892) The Memoir of Sherlock Holmes The Return of Sherlock Holmes The Case Book of Sherlock Holmes (1927) His Last Bow The Adventure of the Speckled Band (เรื่องสั้น ไม่ทราบปีที่พิมพ์) The Lost World (1912) The Land of Mists (1926) The Disintegration Machine (1927) When the World Screamed (1928) The White Company (1891) Micah Clarke (1888) The Refugees (1893) Uncle Bernac (1897) Sir Nigel (1906) This is test อาร์เธอร์ ซี. คลาร์ก
ช่วงบั้นปลายชีวิต คลาร์กป่วยด้วยโรคโปลิโอต้องนั่งบนรถเข็นตลอดเวลา เขาเสียชีวิตเมื่อเช้ามืดของวันที่ 19 มีนาคม พ.ศ. 2551 ด้วยวัย 90 ปี ศพของเขาทำพิธีฝังอย่างเรียบง่าย ไม่มีพิธีกรรมทางศาสนาใดๆ ในวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2551 ที่เมืองโคลอมโบ ประเทศศรีลังกา อาร์เทอร์ คอมป์ตัน
นอกจากนี้ในปี พ.ศ. 2474 อาร์เทอร์เป็นผู้เสนอแนวคิดความโลเลทางควอนตัม (quantum indeterminacy) รวมทั้งได้เชื่อมโยงแนวคิดความน่าจะเป็นทางควอนตัมสู่โอกาสในการเกิดเหตุการณ์และความไม่แน่นอนในโลกแห่งความเป็นจริง โดยยกตัวอย่างของไดนาไมต์ผูกติดกับลำโพงเครื่องเสียงของเขาเอง ทำนองเดียวกันกับ แมวของชเรอดิงเงอร์ (Schrödinger's cat)[35] เอ็ดเวิร์ด แคลวิน เคนดัลล์
เคนดัลล์มีผลงานที่สำคัญคือการสกัดไทรอกซีนและมีส่วนในการสกัดและระบุโครงสร้างของกลูตาไธโอน เคนดัลล์ร่วมกับฟิลิป โชวอลเตอร์ เฮนช์ใช้สเตอรอยด์ที่สกัดจากต่อมหมวกไตในการรักษาโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ ต่อมาสารชนิดนี้เรียกว่าคอร์ติโซน ในปี ค.ศ. 1950 เคนดัลล์ เฮนช์และทาเดอุช ไรค์สไตน์ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ สำหรับการค้นพบฮอร์โมนของต่อมหมวกไต รวมถึงระบุโครงสร้างและผลทางชีววิทยา ปีต่อมา เคนดัลล์เกษียณตัวเองจากงานที่คลินิกเมโยและดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์อาคันตุกะที่มหาวิทยาลัยพรินซ์ตัน จนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1972 เจมส์ โคเบิร์น
เจมส์ แฮร์ริสัน โคเบิร์น จูเนียร์ () (31 สิงหาคม ค.ศ. 1928 - 18 พฤศจิกายน ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน มีผลงานแสดงภาพยนตร์เกือบ 40 เรื่อง ผลงานทางโทรทัศน์กว่า 100 ครั้ง ในอาชีพของเขาตลอด 45 ปี เขาแสดงในหลายบทบาท ยังเคยได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม ในบทเกลน ไวต์เฮาส์ จากภาพยนตร์เรื่อง "Affliction" จอร์จ อาร์มสตรอง คัสเตอร์
ในวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876 คัสเตอร์ได้สำรวจพบพวกอินเดียนแดงตั้งค่ายอยู่ที่ริมแม่น้ำลิตเติลบิกฮอร์น คัสเตอร์จึงได้แบ่งทหารของเขาออกเป็น 3 กองเพื่อจู่โจมค่ายอินเดียนแดงที่ริมแม่น้ำ นำโดย มาคัส เรโน, ฟรีเดริคค์ เบนทีน และคัสเตอร์เอง แต่ทว่าการแบ่งกำลังออกเป็น 3 ส่วนของคัสเตอร์ในครั้งนี้ ทำให้เหลือกำลังในบัญชาการของคัสเตอร์ประมาณ 200 คน ซึ่งถือว่าน้อยมากหากเทียบกับพวกอินเดียนแดงที่ริมแม่น้ำซึ่งมีนับพันคน ทำให้การรบในครั้งนี้ นำความปราชัยมาสู่ตัวคัสเตอร์เอง กรมทหารม้าที่ 7 ของเขาถูกล้อมด้วยอินเดียนแดง คัสเตอร์ได้ยืนหยัดสู้ครั้งสุดท้ายในสนามรบ ในวันนั้นนั่นเอง คัสเตอร์เสียชีวิตในสนามรบเมื่อวันที่ 25 มิถุนายน ค.ศ. 1876 ในวัย 36 ปี อาร์เธอร์ โคนัน ดอยล์
อาร์เธอร์ อิกเนเชียส โคนัน ดอยล์ (English: Arthur Ignatius Conan Doyle) เกิดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 1859 ในเมืองเอดินบะระ แคว้นสกอตแลนด์ แห่งสหราชอาณาจักร และถึงแก่กรรม เมื่อวันที่ 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1930 เป็นนักเขียนเรื่องสั้น นวนิยาย ประวัติศาสตร์ และแพทย์คนสำคัญของสกอตแลนด์ แต่ผลงานที่สร้างชื่อเสียงมากที่สุด คือนิยายรหัสคดีชุด "เชอร์ล็อก โฮมส์" โทมัส ฮอบส์
ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2222 ฮอบส์ป่วยด้วยโรคเกี่ยวกับกระเพาะปัสสาวะ ตามด้วยภาวะเส้นเลือดในสมองแตกจนเป็นอัมพาต ฮอบส์เสียชีวิตลงเมื่อวันที่ 4 ธันวาคมปีนั้น ด้วยวัย 91 ปี ศพได้รับการฝังที่สนามของโบสถ์อัลท์ฮักนาล ในเดวอนไชร์ ประเทศอังกฤษ ริชาร์ด แฮร์ริส
ริชาร์ด แฮร์ริส () (1 ตุลาคม ค.ศ. 1930 - 25 ตุลาคม ค.ศ. 2002) เป็นนักแสดงชาวไอร์แลนด์ นักร้อง-นักแต่งเพลง โปรดิวเซอร์ละครเวที ผู้กำกับภาพยนตร์และนักเขียน เขามีผลงานละครเวทีและภาพยนตร์หลายเรื่อง เป็นที่รู้จักในบทกษัตริย์อาเธอร์ใน "Camelot" (1967) บทโอลิเวอร์ ครอมเวลล์ใน "Cromwell" (1970) และบทอัลบัส ดัมเบิลดอร์ ใน "Harry Potter and the Philosopher's Stone" (2001) และ "Harry Potter and the Chamber of Secrets" (2002) ซึ่งเป็นผลงานภาพยนตร์เรื่องสุดท้ายของเขา เขายังเคยรับบทผู้ดีอังกฤษและนักโทษในเรื่อง "A Man Called Horse" (1970) บทนักดวลปืนในภาพยนตร์การกำกับของคลินต์ อีสต์วูด เรื่อง "Unforgiven" (1992) บทจักรพรรดิมาร์คัส ออเรลิอัส ใน "Gladiator" (2000) และในฐานะนักร้อง เขามีเพลงที่เป็นที่รู้จักในเพลงเก่าของจิมมี เวบบ์ที่เขามาทำใหม่ที่ชื่อ "MacArthur Park" ติดท็อป 10 ทั้งสองฝากฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติกในปี ค.ศ. 1968 วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1947 ใน Rye, นิวยอร์ก, เจ็ดวันที่ก่อนวันเกิดปีที่ 54 ของเขา หลังจากการตายของเขา เอลิซาเบธ และโอลิฟ ยังคงอยู่ด้วยกันจนโอลิฟเสียชีวิตตอนอายุ 86 ปี ในปี 1990 และเอลิซาเบธเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1993 มีอายุ 100 ปี ใน ค.ศ. 1985 หลังจากการตาย มาร์สตันได้ถูกยกย่องโดย ดีซีคอมิกส์ ในนิตยสารครบรอบ 50 ปีว่าเป็น หนึ่งใน"ห้าสิบคนที่ทำให้ดีซีคอมิกส์ดี" จอห์นนี ราโมน
จอห์น วิลเลียม คัมมิงส์ () (เกิด 8 ตุลาคม ค.ศ. 1948 - 15 กันยายน ค.ศ. 2004) หรือที่รู้จักกันในชื่อ "จอห์นนี ราโมน" (Johnny Ramone) เป็นนักแต่งเพลงและมือกีตาร์ชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากการเป็นมือกีตาร์หลักของวงพังก์ร็อก เดอะราโมนส์ ซึ่งเขายังถือเป็นผู้รวมก่อตั้งวงนี้อีกด้วย และได้เป็นสมาชิกตลอดมา จนกระทั่งวงได้ยุบไป เขาเสียชีวิตจากมะเร็งต่อมลูกหมาก เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 2004 มูฮัมหมัด อาลี
อาลี เสียชีวิตในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2016 ที่โรงพยาบาลในเมืองฟีนิกซ์ รัฐแอริโซนา เวลา 21:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น จากโรคพาร์กินสันและระบบทางเดินหายใจ ขณะอายุได้ 74 ปี [5] และหลังจากข่าวการเสียชีวิตได้เป็นที่รับรู้กัน ได้มีการแสดงความเสียใจจากบุคคลในวงการมวยระดับโลกหลายคนและอีกหลากหลายวงการ เช่น ดอน คิง, จอร์จ โฟร์แมน, ไมค์ ไทสัน, แมนนี่ ปาเกียว และฟลอยด์ เมย์เวทเธอร์ จูเนียร์ รวมถึงบารัก โอบามา[4] อาร์. เคลลี
โรเบิร์ต ซิลเวสเตอร์ เคลลี () เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม ค.ศ. 1967 หรือชื่อในวงการว่า อาร์. เคลลี () เป็นนักร้องเพลงแนวอาร์แอนด์บี โซล ชาวอเมริกัน เป็นนักแต่งเพลง ในบางครั้งเป็นแร็ปเปอร์และโปรดิวเซอร์เพลง มีผลงานครั้งแรกในปี 1992 กับวง พับบลิก แอนเนาซ์เมนต์ เคลลีออกผลงานเดี่ยว และประสบความสำเร็จกับอัลบั้ม "12 Play" (1993) เขามีผลงานเพลงฮิตอย่าง "Bump N' Grind", "I Believe I Can Fly", "Ignition" เพลงมหากาพย์ที่เรียกว่า ฮิป-ฮอเปรา กับ "Trapped in the Closet" พระเจ้าเฮนรีที่ 3 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าเฮนรีที่ 3 สิ้นพระชนม์ด้วยพระชนมายุ 69 พรรษาเมื่อวันที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1272 ที่พระราชวังเวสต์มินสเตอร์ ด้วยการกำหนดของพระองค์เอง เฮนรีถูกฝังในโลงศพเดิมของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ สุดท้ายแล้วหลุมฝังศพที่ใหญ่กว่าเดิมถูกสร้างขึ้นมาให้เฮนรีเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1209 อัฐิของพระองค์ถูกย้ายไปตำแหน่งที่ตั้งในปัจจุบันในเวสต์มินสเตอร์แอบบีย์ ในสุสานที่อยู่ตรงไปทางเหนือของแท่นบูชาของเอ็ดเวิร์ดผู้สารภาพ วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์
วิลเลียม ฮาวเวิร์ด แทฟต์ () เป็นประธานาธิบดีคนที่ 27 ของสหรัฐอเมริกา เขาเกิดเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1857 เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อจากทีโอดอร์ โรสเวลต์จากพรรคริพับลิกัน แทฟต์เริ่มดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเมื่อวันที่ 4 มีนาคม ค.ศ. 1909 จนครบวาระในปี ค.ศ. 1913 แทฟต์เสียชีวิตเมื่อวันที่ 8 มีนาคม ค.ศ. 1930 ด้วยวัย 72 ปี