en: With regard to article 4 which relates to the conditions for the burden of proof, we believe that the Council's decision to reject the last sentence which refers to residual doubt on the grounds that it only relates to criminal proceedings is unfounded in the sense that with this sentence the directive is leaving it to judges to decide on prima facie cases but where doubt persists, it determines that the burden of proof should be borne by the employer since he has all the information at his disposal. It does not represent any interference in the legal system because it is only a pointer to the way people should behave.
el: Όσον αφορά το άρθρο 4, το οποίο αφορά τους τρόπους υποχρέωσης της απόδειξης, η απόφαση του Συμβουλίου να απορρίψει την τελευταία φράση, η οποία αναφέρεται στην αμφιβολία η οποία παραμένει, με τη δικαιολογία ότι αφορά μόνο τις ποινικές διαδικασίες, έχουμε τη γνώμη ότι είναι αβάσιμη, δηλαδή με αυτή τη φράση, η οδηγία αφήνει στους δικαστές την απόφαση για τις περιπτώσεις prima facie όμως, σε περίπτωση διατήρησης της αμφιβολίας, καθορίζει ότι η υποχρέωση της απόδειξης πρέπει να καταλογιστεί στον εργοδότη, από τη στιγμή που αυτός έχει στη διάθεσή του όλες τις πληροφορίες και δεν αποτελεί καμία παρέμβαση στις νομικές διατάξεις, επειδή είναι μόνο μια ένδειξη σε σχέση με τον τρόπο που πρέπει να συμπεριφερθούμε.