en: A tax benefit which is limited to a specified group of undertakings cannot be characterised as a general measure on the basis that any interested undertaking could fulfil specified criteria and qualify if it organised itself in a particular form [20].By reference to the European Court of Justice’s conclusions in the GIL Insurance [21] case, ‘Article 87(1) EC requires it to be determined whether, under a particular statutory scheme, a State measure is such as to favour “certain undertakings or the production of certain goods” in comparison with others which, in the light of the objective pursued by the system in question, are in a comparable legal and factual situation’.
el: Ένα φορολογικό πλεονέκτημα που περιορίζεται σε μια δεδομένη κατηγορία επιχειρήσεων δεν δύναται να χαρακτηρίζεται ως γενικό μέτρο, με το σκεπτικό ότι οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη επιχείρηση θα μπορούσε να πληροί συγκεκριμένα κριτήρια και να γίνει αποδεκτή εφόσον είναι οργανωμένη υπό συγκεκριμένη μορφή [20].Παραπέμποντας στα συμπεράσματα του Δικαστηρίου στην υπόθεση GIL Insurance [21], «πράγματι, για την εφαρμογή του άρθρου 87 παράγραφος 1 ΕΚ, πρέπει να καθορισθεί αν, στο πλαίσιο ενός δεδομένου νομικού καθεστώτος, ένα κρατικό μέτρο μπορεί να ευνοήσει “ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένους κλάδους παραγωγής” σε σχέση με άλλους, οι οποίοι τελούν, όσον αφορά τον σκοπό που επιδιώκει το εν λόγω καθεστώς, σε παρεμφερή πραγματική και νομική κατάσταση».