en: Two substantial differences from the first report being that (i) instead of examining the verifiable cost of operating the entire Hurtigruten fleet, the actual costs related to the operation of the ship which, of those subject to the NOx tax, is closest to the minimum requirements of the public service obligation [22] (MS Vesterålen) is used to calculate the cost of providing the public service, and (ii) the compensation is linked to the total 2007 and 2008 deficits of what is classified as Hurtigruten’s public service operations instead of the increased fuel prices in 2008. Regarding the method of cost allocation followed in the reports, the first two methods of the PWC Report and the two BDO Reports tend to classify only the extra incremental cost connected to the commercial activities (i.a. the extra fuel and NOx cost incurred by the cruise in the Geirangerfjord), as commercial costs.
el: Έχει δύο ουσιαστικές διαφορές από την πρώτη έκθεση από την άποψη ότι (i) αντί να εξετάζει το επαληθεύσιμο κόστος λειτουργίας ολόκληρου του στόλου της Hurtigruten, χρησιμοποιεί για τον υπολογισμό του κόστους παροχής της δημόσιας υπηρεσίας τα πραγματικά έξοδα που συνδέονται με τη λειτουργία του πλοίου MS Vesterålen το οποίο ικανοποιεί περισσότερο τις ελάχιστες απαιτήσεις της υποχρέωσης παροχής δημόσιας υπηρεσίας [22] από τα πλοία που υπόκεινται στον φόρο NOx και (ii) η αντιστάθμιση συνδέεται με τα συνολικά ελλείμματα του 2007 και του 2008 αυτού που χαρακτηρίζεται ως λειτουργίες δημόσιας υπηρεσίας της Hurtigruten αντί των αυξημένων τιμών των καυσίμων το 2008.Όσον αφορά τη μέθοδο κατανομής του κόστους που εφαρμόζεται στις εκθέσεις, οι δύο πρώτες μέθοδοι της έκθεσης PWC και οι δύο εκθέσεις PDO τείνουν να χαρακτηρίσουν ως εμπορικές δαπάνες μόνο το συμπληρωματικό κόστος που συνδέεται με τις εμπορικές δραστηριότητες (π.χ. το κόστος των πρόσθετων καυσίμων και του φόρου NOx σε σχέση με την κρουαζιέρα στο Geirangerfjord).