en: When we are compelled literally to humiliate theatre groups, young musicians, pioneering activities in the arts, writers, to humiliate them and send them packing with a slap on the back and thirty rejection slips in such a way that they begin to perceive Europe as something foreign, something opposed, contrary and hostile to any effort towards cultural creativity - an area in which the European Union should make its presence felt because our mission is not just the euro, not just enlargement, nor geostrategic expedients, but also to encourage culture to flower in this affair of European Unification - then this is indeed a sorry way to end.
el: Όταν αναγκαζόμαστε κυριολεκτικά να ξεφτιλίζουμε θεατρικές ομάδες, νέους μουσικούς, πρωτοποριακές δραστηριότητες στις τέχνες, λογοτέχνες, να τους ξεφτιλίζουμε και να δίνουμε μία χαρά και τριάντα απορρίψεις, έτσι που να αισθάνονται την Ευρώπη κάτι ξένο, κάτι αντίθετο, κάτι ενάντιο και κάτι πολέμιο σε μια προσπάθεια πολιτιστικής δημιουργίας, στην οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να δώσει το παρών - γιατί ο δρόμος μας δεν είναι μόνο το ευρώ, ούτε μόνο η διεύρυνση, ούτε είναι γεωστρατηγικές σκοπιμότητες· είναι να δώσουμε μια πολιτιστική άνθηση σααυτήν την υπόθεση της Ευρωπαϊκής Ενοποίησης -, είναι λυπηρή αυτή η κατάληξη.