en: its captive insurance company is not an undertaking within the meaning of Article 61(1) of the EEA Agreement as it does not operate on an open market [7] and because captive reinsurance operations are distinct from other open market operations as risks covered by the captive are either uninsurable or could be insured only with a prohibitive premium,the tax treatment of captives in Liechtenstein is a general measure as forming a captive does not require a certain economic strength and applies to all forms of company, citing similarities with decisions of the European Commission concerning an Irish Company Holding Regime [8] and a Spanish scheme reducing tax on revenue from certain intangible assets [9],in the alternative Company A argued that if the measure is selective it is nevertheless justified by the nature and logic of the Liechtenstein tax regime as captive reinsurance companies and open market reinsurance companies are in a different legal and factual position; and a differential (lower) tax treatment is merited if the activities are confined within a group of companies, and
el: η εταιρεία της που δραστηριοποιείται στον τομέα που καλύπτει τις εξαρτημένες εταιρείες δεν συνιστά επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 61 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ επειδή δεν δραστηριοποιείται σε ανοικτή αγορά [7] και επειδή οι δραστηριότητες εξαρτημένης αντασφάλισης είναι διακριτές από άλλες δραστηριότητες της ανοικτής αγοράς, δεδομένου ότι οι κίνδυνοι που καλύπτουν ή είναι αδύνατο να ασφαλιστούν ή θα μπορούσαν να ασφαλιστούν μόνο με απαγορευτικά ασφάλιστρα,η φορολογική μεταχείριση των εξαρτημένων εταιρειών ασφάλισης στο Λιχτενστάιν είναι γενικό μέτρο διότι η σύσταση μιας τέτοιας εταιρείας δεν απαιτεί συγκεκριμένο οικονομικό μέγεθος και ισχύει για όλες τις εταιρικές μορφές, βλέπε ομοιότητες με αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς συμμετοχών σε μια ιρλανδική εταιρεία [8] και τη μείωση του φόρου εισοδήματος από ορισμένα άυλα στοιχεία ενεργητικού στην Ισπανία [9],σε άλλη περίπτωση, η εταιρεία Α υποστήριξε ότι αν το μέτρο θεωρηθεί επιλεκτικό, μπορεί και πάλι να δικαιολογηθεί από τη φύση και τη λογική του φορολογικού καθεστώτος του Λιχτενστάιν καθώς οι εξαρτημένες εταιρείες αντασφάλισης και οι εταιρείες αντασφάλισης ανοικτής αγοράς ανήκουν σε διαφορετικές σφαίρες από νομικής και πραγματικής άποψης· άρα δικαίως προβλέπεται διαφορετική (ευνοϊκότερη) φορολογική μεταχείριση αν οι δραστηριότητες περιορίζονται σε ένα όμιλο εταιρειών και,